Benign ve malign tiroid tümörlerinde,hiperplastik nodüllerde HBME-1, PAX8, CD56 ve CITED-1 ekspresyonunun değerlendirilmesi
The evaluation of HBME-1, PAX8, CD56 and CITED-1 expression in benign and malignant thyroid tumors and hyperplastic nodules
Yazar: GAMZE ERKILINÇ
Danışman: PROF. SEZER KULAÇOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Tiroid dokusunda, popülasyonun % 5-10'unda, ele gelen nodül gelişmektedir.
Bunların büyük çoğunluğu hiperplastik lezyonlar ya da folliküler adenoma (FA) gibi
benign folliküler neoplaziler iken yalnızca % 2-5'i maligndir (1). Tiroid kanserleri
tüm malignitelerin yaklaşık % 1'ini oluşturur (5). Özellikle folliküler morfolojideki
lezyonları olan nodüler hiperplazi, folliküler adenoma, folliküler karsinoma ve
papiller karsinoma folliküler varyantın ayırıcı tanısının yapılması zaman zaman
oldukça güç olabilmektedir (4). Verilecek tanının hastanın tedavi sürecini ve
prognozunu önemli ölçüde etkileyecek olması, bu ayırıcı tanı problemini daha da
kritik hale getirmektedir. Bu nedenle tiroid nodüllerinin ayırıcı tanısında katkı
sağlayabilecek immünhistokimyasal marker arayışına gidilmiştir.
Araştırmamızın amacı immünhistokimyasal olarak benign ve malign tiroid
tümörlerinin ayrımı ve alt tiplerinin belirlenmesinde, hiperplastik nodüllerde HBME1, PAX8, CD56 ve CITED-1'nın yararını değerlendirmektir.
Çalışmamızı 22 nodüler hiperplazi, 14 folliküler adenoma (6'sı folliküler
adenoma onkositik varyant), 3 malignite potansiyeli belirsiz iyi diferansiye tümör, 3
iyi diferansiye karsinoma, NOS, 22 klasik papiller karsinoma, 15 papiller karsinoma
folliküler varyant, 9 minimal invaziv folliküler karsinoma, 4 az diferansiye
karsinoma, 3 anaplastik karsinoma olmak üzere 95 olgu oluşturdu. Klasik papiller
karsinoma olgularının 5 tanesinde izlenen metastatik lenf nodları da çalışmaya dahil
edildi. Her bir markerın tek başına ve beraber kullanımlarındaki test performansları
istatistiksel olarak değerlendirildi.
Benign ve malign tiroid lezyonlarının değerlendirilmesinde PAX8
sitoplazmik ekspresyonda en yüksek sensitivite (% 91,9) ve en düşük spesifiteye (%
8,3) sahipti. HBME-1 en yüksek spesifiteye (% 100) sahip olup sensitivitesi %
64,3'tü.. CITED-1'nın sitoplazmik ekspresyonda sensitivitesinin % 91,9 ancak
spesifitesinin % 17,2 olduğu gözlendi. HBME-1 ekpresyonu ve CD56 ekspresyon 
95
kaybı beraber kullanıldığında sensitivitenin % 83,9, spesifitenin % 72,2 ve HBME1'in tek başına kullanımına göre sensitivite daha yüksek saptandı.
Papiller karsinomayı diğer tiroid lezyonlarından ayırmada HBME-1'in
sensitivitesi en yüksek (% 97,8) bulundu. CD56 ekspresyon kaybının spesifitesi en
yüksek (% 97) bulundu. CD56 ekspresyon kaybı ile HBME-1 ekspresyonu beraber
kullanıldığında spesifitenin yükseldiği (% 100) ancak sensitivitenin düştüğü (60,3)
gözlendi.
Sonuç olarak malign olguları benign olgulardan ve papiller karsinomayı diğer
lezyonlardan ayırmada, markerlardan hiçbirinin tek başına kullanımda yeterli
olmadığı; HBME-1 ekspresyonu ile CD56 ekspresyon kaybının,
immünhistokimyasal olarak değerlendirme kolaylığı (sitoplazmik membran ve/veya
sitoplazmik) ve bu markerların hem sensitivitesinin hem de spesifitesinin yüksek
olması nedeni ile en faydalı kombinasyon olduğu düşünülebilir.

Abstract:
The incidence of palpable thyroid nodules is reported to be 5-10 %. Benign
neoplasms such as hyperplastic nodules or follicular adenomas constitute the
majority of these lesions and 2-5 % of these nodules are malignant. Thyroid cancers
constitute 1 % of all cancers. The discrimination of the follicular pattern lesions
including nodular hyperplasia, follicular adenoma, follicular carcinoma, and papillary
carcinoma follicular variant may be problematic. The crucial effect of diagnosis on
the mode of treatment and prognosis increases concern on this subject. Therefore in the
current study immunohistochemistry was investigated for discrimination of the
thyroid nodules.
We aimed to evaluate the performances of HBME-1, PAX8, CD56 and
CITED-1 in discriminating benign and malign thyroid tumors and in determining
subtypes of the tumors.
A total of 95 patients constituted the study population, the subtypes of the
tumors were as follows; nodular hyperplasia: 22, follicular adenoma:14 (follicular
adenoma oncocytic variant:6), well-differentiated tumor of uncertain malignant
potential: 3, well-differentiated carcinoma, NOS:3, classic papillary carcinoma: 22,
papillary carcinoma follicular variant:15, minimally invasive follicular carcinoma:9,
poorly differentiated carcinoma:4, undifferentiated carcinoma: 3. 5 metastatic lymph
a node in the classic papillary carcinoma group was included in the study. The
performance of all markers, both separately and in combination, was evaluated.
The most sensitive (91,9 %) and the least specific (8,3 %) marker in
discriminating benign and malign thyroid lesions was a cytoplasmic expression of
PAX-8. The most specific (100%) marker was HBME-1. The sensitivity of HBME1 was % 64,3. The sensitivity of cytoplasmic expression of CITED-1 was 91,9 %
whereas the specificity was 17,2 %. The sensitivity and specificity of HBME-1
(expression) and CD56 (loss of expression) combination were 83,9 % and 72,2 %
respectively. The combination of HBME-1 and CD56 had an increased sensitivity
compared to HBME-1 solely.
97
The most sensitive (97,8 %) marker in discrimination between papillary
carcinoma and other thyroid lesions was HBME-1. The most specific (97 %) marker
in discrimination between papillary carcinoma and other thyroid lesions was CD56
(loss of expression). CD56 (loss of expression) and HBME-1 (expression)
the combination increased the specificity (100 %) but decreased the sensitivity (60,3 %).
In conclusion, none of the markers solely were useful in distinguishing
malignant and benign thyroid lesions. However, the combination of HBME-1 and
loss of CD56 expression was found to be useful in distinguishing papillary
carcinoma from other thyroid lesions and malignant lesions from benign lesions
because of high sensitivity and specificity and the facility in the evaluation of
immunohistochemistry.