Yeşil insan kaynakları yönetimi ve bireysel yenilikçiliğin duygusal bağlılık üzerindeki etkileri
The effect of green human resources management and individual innovativeness on affective commitment
Yazar: DAMLA MARDİN YILDIRIM
Danışman: PROF. PINAR BAYHAN KARAPINAR
Hacettepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İşletme Ana Bilim Dalı / Yönetim Organizasyon ve Örgütsel Davranış Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: İşletme = Business Administration

Özet:
Bu çalışmanın temel amacı, Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi'nin (Yeşil İKY) duygusal bağlılık üzerindeki etkilerini araştırmak ve bu ilişkide bireysel yenilikçiliğin düzenleyici rolünü ortaya koymaktır. Araştırma kapsamında, Shah (2019) tarafından geliştirilen ve yedi alt boyuttan oluşan yeşil İKY ölçeği, Hurt ve diğerleri (1977) tarafından oluşturulan dört alt boyutlu Bireysel Yenilikçilik Ölçeği ve Meyer ve Allen (1993) tarafından geliştirilen Örgütsel Bağlılık Ölçeğinin duygusal bağlılık alt boyutu kullanılmıştır. Araştırma, Yetenek-Motivasyon ve Fırsat (YMF) Teorisi ve Kişi- Örgüt Uyumu Teorisi temel alınarak yorumlanmıştır. Çalışmanın örneklemini özel sektörde çalışan beyaz yakalı çalışanlar oluşturmaktadır. Veriler 211 katılımcıdan anket ve kartopu örnekleme yöntemi ile toplanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi AMOS 23 ile yapılmış düzenleyicilik ilişkisi için Hayes (2018) tarafından geliştirilen Process Makro (Model 1) kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, yeşil İKY ile duygusal bağlılık arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bireysel yenilikçiliğin ise yeşil İKY ve duygusal bağlılık arasındaki ilişkide düzenleyici bir etkiye sahip olmadığı görülmüştür. Çalışmanın hipotezleri arasında olmasa da Bireysel Yenilikçilik Ölçeğinin alt boyutları (değişime direnç, fikir önderliği, deneyime açıklık ve risk alma)  düzenleyici değişken olarak incelenmiştir ancak yapılan analiz sonucu anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç ve tartışma bölümünde, analiz sonuçları yorumlanarak araştırma kısıtları ele alınmış ve yöneticilere, araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.

Abstract:
The main aim of this study is to examine the effects of Green Human Resource Management (GHRM) on affective commitment and the moderating role of individual innovativeness in that proposed relationship. In the scope of the research, the Green HRM scale developed by Shah (2019), consists of seven sub-dimensions, the four-dimensional Individual Innovativeness Scale created by Hurt et al. (1977), and the affective commitment sub-dimension of the Organizational Commitment Scale developed by Meyer and Allen (1993) were used. The research was interpreted based on the Ability-Motivation- Opportunity (AMO) and Person- Organization Fit Theory. The study sample consisted of white-collar employees working in the private sector. The data were collected from 211 participants through a survey and snowball sampling method. Confirmatory factor analysis was conducted with AMOS 23. To examine the moderating effects, Process Macro (Model 1) developed by Hayes (2018) was utilized. According to the research findings, a positive and significant relationship was found between green HRM and affective commitment. Individual innovativeness did not have a moderating effect on the relationship between green HRM and affective commitment. Although it was not among the hypotheses of the study, the sub-dimensions of the individual innovativeness scale (resistance to change, idea leadership, openness to experience and risk taking) were also examined as moderating variables, but no significant relationship was found. In the conclusion and discussion section, the results of the analysis are interpreted, research limitations are discussed, and recommendations are made to managers and researchers.