Mesafeli sözleşmelerde tüketicinin korunması
Consumer protection on distance contracts
Yazar: ABDULKERİM YILDIRIM
Danışman: PROF. DR. İHSAN ERDOĞAN
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2008
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Elektronik ticaret = Electronic commerce ; Tüketicinin korunması = Consumer protection

Özet:
Teknolojide yaşanan gelişmeler mal ve hizmetlerin pazarlanmasında yeni yöntemler ortaya çıkarmıştır. Öyle ki satıcı/sağlayıcı ile tüketiciler, fiziksel olarak biraraya gelmeksizin, salt iletişim araçları yardımıyla sözleşme akdeder duruma gelmiştir. Kendine özgü kurulma tekniği bağlamında mesafeli sözleşme olarak adlandırılan ve tüketici sözleşmeleri arasında yer alan bu sözleşmeler, gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır.Ancak mesafeli sözleşmelerin yapısı gereği, tüketiciler, gerek satıcı/sağlayıcı gerek sözleşme konusu mal veya hizmet hakkında yeterince tatmin olamama tehlikesi ile karşı karşıyadır. Bu tehlikeyi ortadan kaldırmak ve tüketicilerin mesafeli sözleşmelere korkusuzca katılımlarını sağlamak amacıyla norm koyucular bu sözleşmelere özgü özel hükümler getirme yoluna gitmişlerdir. Bu konuda özellikle AB'nin Mesafeli Sözleşmeler Yönergesi birçok ülke hukukunun konuya ilişkin düzenlemelerine kaynak oluşturmuştur.Türk hukukunda ise mesafeli sözleşmelere ilişkin özel düzenleme 06.03.2003 tarihinde kabul edilen 4822 sayılı ?Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun?un 9/A maddesiyle getirilmiştir. Ancak konuya ilişkin ayrıntılı hükümler 14.06.2003 tarihinde yürürlüğe giren Mesafeli Sözleşmeler Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'te yer almaktadır.Türk hukukunda mesafeli sözleşmelere ilişkin bu düzenlemeler yapılırken ne yazık ki norm koyucunun dikkatsizliği ve/veya aceleciliği sebebiyle kimi noktalarda birbiriyle çelişen veya kurumun yapısına ters düşen hükümlere yer verilmiştir. Ayrıca TKHK değişikliğinde ne E ? Ticaret Yönergesindeki düzenlemeler ne de Mesafeli Sürüm Yoluyla Tüketiciye Sunulan Finansal Hizmetlere İlişkin Yönerge hükümleri dikkate alınmıştır. Bu durum, mevzuatını AB hukukuyla uyumlaştırma iddiası taşıyan Türk hukuku bakımından büyük bir eksikliktir.Elektronik ticaretin hukuki çerçevesinin çizilmesi ve özellikle mesafeli sözleşmelerde tüketicilerin tam ve etkin bir şekilde korunmasını sağlamak için yakın bir tarihte yapılacak değişiklikle söz konusu eksikliklerin ve tutarsızlıkların giderilmesi gerekir.

Abstract:
Technological developments has led to emerging of new methods in the marketing of goods and services. Such that, seller/supplier and consumers can conclude an agreement through the means of distance communication even without coming together. These agreements called distance contract within its? unique foundation technique context and taking place among the consumer agreements increasingly have become prevalent.However, in accordance with the structure of the distance contracts, consumers face the risk of not being satisfied about whether seller/supplier or good or service mentioned in the agreement. In order to eliminate this danger and to make the consumers to join the distance contracts, law-makers made specific arbitraments peculiar to these agreements. About this issue, particularly Distance Contracts Directive of EU have been resource for the arrangements concerning the issue for many countries.In the Turkish law, a specific regulation about distance contracts was made through the 9/A Article of 4822 numbered ?Law on the Making Change with Consumer Protection Act? accepted on 06.03.2003. However, detailed arbitraments about the issue are in the Regulation About the Distance Contracts Application Procedure and Principles accepted on 14.06.2003.Unfortunately, when this regulations concerning the distance contracts in Turkish law were made, some conradictional arbitraments or arbitraments which are contrary to the structure of the institution were made due to the carelessness and/or hastiness of the law-maker. Additionaly, in the regulation of Consumer Protection Act made in December of 2003, neither regulations in the Electronic Commerce Directives nor arbitraments of the Directive on the Financial Services Offered to the Consumer Through Distance Sale were considered. This is a big deficiency in terms of Turkish law having the assertion of making its? legislation to align with EU law.Drawing of the legal framework of the Electronical Commerce and removing the incoherences and deficiencies are needed in order to full and effective protection of consumers in the distance contracts in the very near future.