Naif kronik hepatit B hastalarında tenofovir ve entekavir tedavisinin uzun dönem etkinliklerinin karşılaştırılması /
Yazar: ZEHRA BEŞTEPE DURSUN
Danışman: PROF. DR. İLHAMİ ÇELİK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Kronik Hepatit B siroz ve hepatosellüler karsinomun (HSK) en önemli etkenlerinden birisidir. KHB enfeksiyonunda tedavinin hedefi; kalıcı viral baskılanmaile birlikte biyokimyasal ve histolojik düzelmenin sağlanması ve siroz ve/veya hepatosellüler karsinom gibi uzun dönem komplikasyonlarını önlemektir. Bu çalışmada  daha önce antiviral tedavi almamış (antiviral naif),entekavir(ETV) ve tenofovir(TDF) tedavisi alan 111 KHB hastasına ait tedavi yanıtlarının retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlandı.  
Yapılan incelemede 54 hastanın TDF(300 mg/gün), 57 hastanın ETV(0.5-1 g/gün) aldığı belirlendi.Tedavi başlangıcında ve tedavinin 6,1 2, 24, 36, 48, 60 ve 72.aylarında hepatit B göstergeleri ile birlikte HBV DNA ve tedavi ajanı değişiklikleri de değerlendirilmiştir. ETV alan grupta yaş ortalaması (46±13), TDF alan gruptan (40±14) istatistiksel olarak anlamlı derecede (p_0.02) yüksek iken başlangıç HBV DNA değerleri TDF grubunda (8.0±1.1), ETV grubundan (7.7±1.1) daha fazla idi (p=0.02). Tedavi başlangıcında HBeAg pozitifliği ile ALT oranlarıve histolojik aktivite indeksi (HAİ) ile fibrözis değerleri arasında istatistiksel fark gözlenmedi.
	Altı ve 12. aylarda HBV DNA negatifleşme oranı ETV grubunda daha yüksekti. Ancak ALT normalleşmesi 12. ayda TDF grubunda fazla görüldü. Sonraki aylarda her iki grupta HBV DNA negatifleşmesi ve ALT normalizasyonunda anlamlı fark görülmedi. HBeAg serokonversiyon sıklığı TDF grubunda fazla olup ilaç değişikliğine gidiş ETV grubunda daha fazla idi. İlaç değişimi yapılan hastalardan gönderilen direnç testlerinde her iki grupta da direnç mutasyonuna rastlanmadı.

Abstract:
Aim: The objective of treatment of CHB infection is to achieve biochemical and hystologic
improvement and to prevent long term complications such as cirrhosis and/or hepatocellular
Carcinoma along with viral suppression. Today, tenofovir disoproxil, tenofovir alefenamid and
entecavir are the most potent drugs for the treatment of CHB. The number of long-term studies
with real-life data of the efficacy of these drugs is limited. In this study it was aimed to assess
retrospectively the treatment results of 111 naive CHB patients who took entecavir and tenofovir
treatments. Methods: The patients who were diagnosed with CHB, who did not receive oral
antiviral treatment before and now received Entecavir (0.5 mg/ day) or Tenofovir disoproxil (245
mg/ day) were evaluated retrospectively. In patients, treatment for at least six months was the
criterion. Patients with decompensated cirrhosis, malignancy and other sub-disease were
excluded. In the evaluation of treatment responses, HBV DNA level, ALT values, seroconversion
status were analyzed. Results: Antiviral therapy naive 111 CHB patients treated at a single-centre
practice were split into two groups according therapy regimen: TDF (n=54, 57% males, mean age
44±14 y, 27% HBeAg+, median duration 38 months), ETV (n=57, 51% males, mean age 46±13 y,
18% HBeAg+, median duration 48 months). In the TDF group, the initial HBV DNA value (8.0 ± 1
copies/ mL) was greater and more significant than the ETV group (7.7 ± 1 copies/ mL) (p =0.02).
When HBV DNA negativity was compared in the two treatment groups at the 6th and 12th months
of the treatment, it was seen that in the ETV group statistically significant HBV DNA negativity
was obtained (p <0.05 After 36 months of treatment, HBV DNA was negative in all patients in the
TDF group, while HBV DNA was negative in 90% of patients in the ETV group. The HBV DNA
negativity rate in HBeAg positive patients was not significant although in HBeAg negative ETV
group was significantly higher. In the sixth year of treatment, the HBeAg seroconversion rate was
higher in the TDF group. In the ETV group, one patient (1.7%) had HBsAg loss and antiHBs
positive. In the TDF group, HBsAg loss and antiHBs were not positive. Conclusion: In the
treatment of CHB, similar clinical and laboratory results have been obtained with long-term use
of ETV and TDF drugs. In order to achieve more accurate results, we believe that a large number
of patients should be compared with prospective clinical studies