Tip-2 diyabetli hastalarda insulin kullanımının serum fetuin-a düzeyi üzerine etkisi
The effect of insulin therapy on serum fetuin-a levels in type-2 diabetic patients
Yazar: MUSLİH ÜRÜN
Danışman: UZMAN NAMIK YİĞİT
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Fetuin A = Fetuin A

Özet:
Amaç: Fetuin-A insülin reseptörünün otofosforilasyonunun ve tirozin kinaz aktivitesinin doğal bir inhibitörüdür. Fetuin-A'nın postprandiyal glikoz seviyesinin ayarlanmasında, insülin duyarlılığında, kilo alımında ve yağ birikiminde önemli bir rol oynadığı düşünülmektedir. Biz çalışmamızda, tip-2 diyabetes mellitus hastalarında insülin kullanımının fetuin-A seviyesi üzerine etkisini araştırdık. Aynı zamanda, sağlıklı gönüllülerle tip-2 diyabetes mellitus hastalarında fetuin-A düzeylerini de karşılaştırdık.
Gereç ve Yöntemler: Çalışma 2013 Mayıs ayı ile 2013 Temmuz ayı arasında yapıldı. Toplamda 69 tip-2 diyabetes mellitus'lu hasta (%37,7'sı oral antidiyabetik ajan kullanan, %62,3'ü insülin kullanan) ve 20 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Diyabetik grup kendi arasında insulin kullanan grup ve oral antidiyabetik ajan kullanan grup olarak iki alt gruba ayrıldı. Bu çalışma grubunda fetuin-A düzeyleri bakıldı. Ek olarak; diyabetik grup ve kontrol grubunda ALT, AST, total kolesterol,LDL,HDL, VLDL, trigliserit, üre ve kreatinin gibi diğer biyokimyasal parametreler ve diyabetik grubun subgruplarında bunlara ek olarak diyabet yaşı karşılaştırıldı.
Bulgular: Diyabetik grupta yaş ortalaması, kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (sırasıyla 54,97 ± 6,13 ve 49,95 ± 8,82,p=0,025). Diyabetik grupta kontrol grubuna göre ALT düzeyi anlamlı olarak yüksekti (p=0,018) ancak diğer biyokimyasal parametreler açısından her iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). İnsulin tedavisi alanlarda OAD kullananlara göre açık kan şekeri ve HbA1c düzeyi anlamlı olarak yüksekti (sırasıyla, p=0,004 ve p<0,001). Bununla beraber insulin grubunun diyabet yaşı OAD grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,001). Ortalama fetuin-A düzeyi oral antidiyabetik ajan grubunda 88,6 ± 23,3 ng/mL ve insülin grubunda 84,8 ± 27,8 ng/mL idi, ancak gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,570). Kontrol grubunda ortalama fetuin-A düzeyleri 65,5 ± 27,8 ng/mL olup diyabetik grupta 86,3 ± 26,1 ng/mL idi ve fetuin-A düzeyi kontrol grubunda anlamlı olarak düşüktü (p=0,003).
Sonuç: Fetuin-A düzeyi diyabetik grupta anlamlı olarak yüksekti ancak diyabetik grup içinde oral antidiyabetik kullananlarla insülin kullananlar arasında anlamlı fark saptanmadı. Karşılaştırılan diğer biyokimyasal parametrelerden ALT düzeyi diyabetik grupta fetuin-A ile benzer şekilde daha yüksekti ancak bu fark insulin kullanımı veya oral antidiyabetik kullanımı ile ilişkili değildi. Bu
çalışma, tip-2 diyabetes mellituslu hastalarda tedavi rejiminin fetuin-A düzeyi üzerine olan etkisini araştıran ilk çalışmadır.

Abstract:
Aim: Fetuin-A is a natural inhibitor of tyrosine kinase activity and autophosphorylation of the insulin receptor. It is thought that fetuin-A plays an essential role in adjusting postprandial glucose level plays, insulin sensitivity, weight gain, and fat accumulation. In this study, we investigated the effect of insulin use on fetuin-A level in patients with type-2 diabetes mellitus. Also compared fetuin-a levels between healthy individuals and type 2 diabetes patients.
Material and Methods: The cross-sectional study was performed between May 2013 and July 2013. Sixty-nine patients with type 2 diabetes mellitus (37.7% oral antidiabetic agents and 62.3% insulin users) and 20 healthy individuals were included in the study. Diabetic group was divided into two subgroups as insulin group and oral antidiabetic agent group. We studied fetuin-A levels in these individuals. Additionally, we compared other biochemical parameters as ALT, AST, total cholesterol, LDL, HDL, VLDL, triglycerides, urea and creatinine in the diabetic group and control group as well diabetic year in subgroups of the diabetic group.
Results: The mean age in the diabetic group was significantly higher than the control group (54.97
± 6.13 and 49.95 ± 8.82, respectively, p=0.025). ALT levels in the diabetic group were higher than
the control group (p=0.018), but there was no statically significant difference between the two groups in terms of other biochemical parameters (p>0.05). Fasting blood glucose and HbA1c levels in the insulin group were significantly higher than the oral antidiabetic agent group (p=0.004 and p<0.001, respectively). Additionally, the diabetic year in insulin group was significantly higher in the insulin group than the oral antidiabetic agent group (p<0.001). The mean fetuin-A level was 65.5 ± 27.8 ng/mL in the control group and 86.3 ± 26.1 ng/mL in the diabetic group, as well fetuin-A levels were significantly lower in the control group than the diabetic group (p=0.003). Besides, the mean fetuin-A level was 88.6 ± 23.3 ng/mL in the oral antidiabetic agent group and 84.8 ± 27.8 ng/mL in the insulin group, but it was not statistically significant (p=0.570).
Conclusion: Fetuin-A level was significantly higher in the diabetic group, but there was no statistically significant difference between the oral antidiabetic agent group and the insulin group. Among the other biochemical parameters, only the ALT level was higher in the diabetic group than the control group, but this difference was not related to insulin therapy or oral antidiabetic agent. This is the first study to investigate the effect of treatment on fetuin-a levels in type-2 diabetic patients.