Alzheimer hastası ile bakıcısının eğitim durumu, akrabalık derecesi ve hanenin gelir düzeyi ile hasta ve bakıcının nöropsikometrik durumu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between alzheimer's disease and caregiver's education, kinship degree and household income level and neuropsychometric status of the patient and caregiver
Yazar: GÖKHAN GÖRKEN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ VEDAT ÇİLİNGİR
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Akrabalık = Relatives ; Alzheimer hastalığı = Alzheimer disease ; Bakım verenler = Caregivers ; Bakım verme yükü = Caregiver burden ; Eğitim düzeyi = Education level ; Gelir yapısı = Revenue structure ; Nöropsikoloji = Neuropsychology

Özet:
Günümüzde tıbbın gelişmesi ile birlikte dünya nüfusunun yaşam süresi uzamakta ve uzayan yaşam süresi de beraberinde yaşlılıkla artan kronik hastalıkların artmasına neden olmaktadır. Alzheimer hastalığında yıkım sürecinin 8 ila 10 yıl olduğu ve bu dönemlerde hastaların ileri derece bakım seviyesine ve gözetime ihtiyaç duyduğu bilinmektedir. Bu süreçte özellikle bakıcı desteğinin önemi bir yana destek veren bakıcılarda da psikolojik ve fiziksek çökkünlüklerin oluşması kaçınılmazdır.
 AH nın yaşam kaliteleri de hastalıklarının ağırlık dereceleri ile ilişkilidir. Demanslılarda görülebilecek kognitif, davranışsal ve psikiyatrik her türlü bozukluk hastaların ve hastalara bakım verenlerin yaşam kalitelerini düşürmektedir. Bakım verenlerde psikiyatrik morbiditenin de etnik ve kültürel yapıya göre de değiştiği bilinmektedir.
Biz de bu çalışmamızda evde bakımı aile bireyleri ile sağlanan Alzheimer Hastasının ve bu bakımı üstlenen aile bireyinin hayat kalitesi ve ek psikiyatrik bozukluklarını inceledik. Hem hastanın hem de bakıcısının yaşam kalitesi ve depresif bulgularının sosyodemografik özelliklerle etkilenimi, hastalık derecesiyle olan ilişkisini karşılaştırmaya çalıştık.
Çalışmamız sonucunda bakıcının yaşam kalitesi ve ruhsal durumuna, hastanın hastalık derecesinden çok, sosyodemografik özelliklerin ve hastaya olan yakınlığının daha fazla etki ettiğini bulduk. Bunun dışında hastanın gündelik bağımsızlığı ile davranış bozukluğunun birbirini etkilediği sonucuna vardık. Bakıcısının farklı sorumlulukları olduğu hastalarda, temel bakım desteği dışındaki Enstrimental işlevlerin daha iyi olduğunu gördük. Tüm bulgularımızın sonucunda, günlük yaşamda kontrollü bir şekilde daha fazla bağımsızlık verilen hastaların daha işlevsel olabileceği ve bu sayede hastanın psikolojik durumunun daha iyi olup, eş zamanlı bakıcı yükünün de azalabileceği kanaatine vardık.
Bu çalışma sonunda hastaların ailelerine, destek vericilere ve benzer çalışma yapacaklara çeşitli önerilerimiz  bulunmaktadır.

Abstract:
Today, with the development of medicine, the life expectancy of the world population is prolonged and prolonged life span causes chronic diseases that increase with old age. The demolition process in Alzheimer's disease lasts for 8-10 years, during which patients require high care and supervision. Caregiver support is particularly important in this process. In addition, psychological and physical collapse is inevitable in supportive caregivers. The quality of life of Alzheimer's patients is also associated with the severity of their disease. All kinds of cognitive, behavioral and psychological disorders in dementia decrease the quality of life of patients and caregivers. It is known that psychiatric morbidity in caregivers varies according to ethnic and cultural structure.
In this study, we examined the quality of life and comorbid psychiatric disorders of home-care family members of Alzheimer's disease and family members. We compared how quality of life and depressive symptoms of both the patient and caregiver were affected by sociodemographic characteristics and their relationship with disease degrees.
As a result of our study, we found that quality of life and depressive status of caregiver were more affected by sociodemographic characteristics and degree of closeness to the patient. In addition, we concluded that the patient's daily independence and behavior disorder affected each other. We found that patients with caregivers with different responsibilities had better instrumental functions other than basic care support. As a result of all our findings, we concluded that patients who are given more independence in a controlled way in daily life may be more functional and thus the psychological status of the patient is better and the caregiver burden may decrease simultaneously.
At the end of this study, we have several recommendations for patient families, supporters, and similar studies.