Farklı içeceklerde bekletilen restoratif materyallerin yüzey pürüzlülüğü ve renk stabilitesinin değerlendirilmesi
Evaluation of surface roughness and color stability of restorative materials soaked in different beverages
Yazar: ZEYNEP BİÇER
Danışman: PROF. DR. BATU CAN YAMAN
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı farklı doldurucu içeriklere sahip akışkan ve konvansiyonel kompozit rezinlerin 1 yıllık klinik ağız içi koşulları simüle edecek şekilde farklı içeceklerde bekletme, fırçalama ve termal yaşlandırma prosedürlerine tabi tutulmasıyla oluşan renk ve yüzey pürüzlülüğü değişiminin in vitro olarak incelenmesidir.
Materyal ve Metot: Charisma Smart (Kulzer Dental, Almanya), Charisma Flow (Kulzer Dental, Almanya), 3M Filtek Ultimate Universal (3M ESPE, ABD), 3M Filtek Ultimate Flowable (3M ESPE, ABD), Omnichroma (Tokuyama Dental, Japonya), Omnichroma Flow (Tokuyama Dental, Japonya), Beautifil II (Shofu Dental, Almanya), Beautifil Flow Plus F00 (Shofu Dental, Almanya) olmak üzere 8 farklı kompozit rezin kullanılarak toplam 320 adet numune hazırlandı (n=40). Hazırlanan numuneler 24 saat distile su içerisinde 37 Co sıcaklıkta etüvde bekletilip ardından bitirme ve polisaj işlemleri yapıldı. Numuneler 12 gün boyunca distile su, şarap, kahve ve çay içerisinde bekletildi. Solüsyonlardan çıkarılan numuneler 10000 siklus fırçalama simülasyonuna ve 10000 siklus termal döngü prosedürlerine tabi tutuldu. Bütün numunelerin başlangıç (t0) ve uygulanan prosedürler sonunda (t1) profilometre ve spektrofotometre ölçümleri yapıldı. Renk ölçümleri sonrasında CIEDE2000 ve CIELab renk sistemlerine göre ∆E değerleri hesaplandı. Çalışmadan elde edilen verilerin analizi IBM SPSS V23 ile gerçekleştirildi. İstatiksel analiz için 3 yönlü varyans analizi, Tukey testi, sınıf içi korelasyon katsayısı kullanıldı. Önem düzeyi P<0.05 alındı.
Bulgular: Çalışmada tüm gruplarda L* değerlerinde azalma, a* ve b* değerlerinde artma gözlendi. Gruplara, solüsyonlara ve tiplere göre ve birbirleriyle etkileşimlerine göre ortalama renk değişim değerleri anlamlı farklılık gösterdi (P<0.001). En yüksek renk değişim değeri kompozitlerde OMN grubunda bulundu. Solüsyonlara göre en fazla renk değişimi şarap grubunda gözlenirken en az distile su grubunda gözlendi. Tiplere göre değerlendirildiğinde akışkan kompozitlerde konvansiyonel kompozitlere göre daha az renk değişimi gözlendi. CIEDE2000 ve CIELab sistemlerine göre elde edilen ∆E değerlerinde şarap grubundaki OMN konvansiyonel ve akışkan hariç korelasyon tespit edildi. Çalışmada t0 zaman dilimi ve t0-t1 zaman dilimleri arasında yüzey pürüzlülük değerleri açısından anlamlı farklılık elde edildi.
Sonuç: Kompozit rezinlerin doldurucu içeriklerinin, viskozitelerinin, maruz kaldıkları solüsyonların ve bunların birbirleriyle etkileşimlerinin kompozitlerin renk ve yüzey pürüzlülüğü değişimde etkili olduğu görüldü. Kompozit rezinlerin renk değişimi üzerinde en fazla etkisi olan faktörün solüsyon, ikinci faktörün ise kompozit grubu olduğu belirlenirken yüzey pürüzlülüğü üzerinde en fazla etkisi olan faktörün kompozit grubu olduğu, solüsyonların ve kompozit tipinin etkisinin düşük olduğu sonucuna varıldı.

Abstract:
Aim: The aim of this study is to examine in vitro the color and surface roughness changes that occur when flowable and conventional composite resins with different filling contents are subjected to soaking, brushing and thermal aging procedures in different beverages, simulating 1-year clinical intraoral conditions.
Materials and Methods: Charisma Smart (Kulzer Dental, Germany), Charisma Flow (Kulzer Dental, Germany), 3M Filtek Ultimate Universal (3M ESPE, USA), 3M Filtek Ultimate Flowable (3M ESPE, USA), Omnichroma (Tokuyama Dental, Japan) ), Omnichroma Flow (Tokuyama Dental, Japan), Beautifil II (Shofu Dental, Germany), Beautifil Flow Plus F00 (Shofu Dental, Germany), a total of 320 samples were prepared using 8 different composite resins (n=40). The prepared samples were kept in an oven at 37 °C in distilled water for 24 hours, then finishing and polishing processes were carried out. The samples were kept in distilled water, wine, coffee and tea for 12 days. Samples removed from the solutions were subjected to 10000 cycles of brushing simulation and 10000 cycles of thermal cycling procedures. Profilometer and spectrophotometer measurements of all samples were made at the beginning (t0) and at the end of the applied procedures (t1). After color measurements, ∆E values were calculated according to CIEDE2000 and CIELab color systems. Analysis of the data obtained from the study was performed with IBM SPSS V23. For statistical analysis, 3-way analysis of variance, Tukey test, and intraclass correlation coefficient were used. Significance level was taken as P<0.05.
Results: In the study, a decrease in L* values and an increase in a* and b* values were observed in all groups. The mean color change values differed significantly according to the groups, solutions, types and interactions with each other (P<0.001). The highest color change value was found in the OMN group in composites. While the most color change was observed in the wine group according to the solutions, it was observed the least in the distilled water group. When evaluated according to types, less color change was observed in flowable composites compared to conventional composites. Correlation was determined in ∆E values obtained according to CIEDE2000 and CIELab systems, excluding OMN conventional and fluid in the wine group. In the study, a significant difference was found between the t0 time slots and the t0-t1 time slots in terms of surface roughness values.
Conclusion: It was observed that the filling content of the composite resins, their viscosities, the solutions they were exposed to and their interactions with each other were effective in the color and surface roughness of the composites. While it was determined that the factor that had the most effect on the color change of composite resins was the solution, and the second factor was the composite group, it was concluded that the factor that had the most effect on the surface roughness was the composite group, and the effects of the solutions and the composite type were low.