Tip 1 diabetes mellitus tanısı ile izlenmekte olan çocuklarda serum s100b düzeyi
Serum s100b levels i̇n children diagnosed tip 1 diabetes mellitus
Yazar: EMİNE SEMRA KÜÇÜK
Danışman: DOÇ. DR. ALİ ATAŞ
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Biliş = Cognition ; Biliş bozuklukları = Cognition disorders ; Bilişsel işlevler = Cognitive functions ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Hemoglobin A-glikolize = Hemoglobin A-glycosylated ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Protein S = Protein S ; Serum = Serum ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Çalışmamızda Tip 1 Diyabetes Mellitus tanısı alan çocuklarda S100B protein, total oksidatif stres ve total antioksidan sistem düzeyleri kendi arasında ve kontrol grubu ile karşılaştırılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışma grubuna Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi çocuk endokrinoloji polikliniğine başvurmuş, ergenlik dönemine girmemiş, en az 1 yıl önce tanı almış 30 hasta, kontrol grubuna ise genel çocuk polikliniğine sağlıklı çocuk muayenesi için getirilen 30 sağlam çocuk dahil edildi. Araştırma için seçilen hastalardan serum S100B proteini düzeyi ile total oksidan ve antioksidan kapasitelerinin incelenmesi için 3 cc kadar venöz kan örnekleri alındı. Venöz kan örnekleri 3500 rpm'de 10 dakika santrifüj edildikten sonra şekilli elemanlar tüp ile birlikte atıldı, üstteki serum örnekleri -200C de saklandı. Elektrokemiluminesans immunoassay (ECLIA) yöntemi ile  serum S100B düzeyi ölçüldü. Oto-analizörde kolorimetrik olarak Erel metoduyla total antioksidan seviye (TAS) ve serum total oksidan status (TOS) ölçüldü. Sonuçlar SPSS istatistik programı, Student T testi ile incelenip, literatürle karşılaştırılıp yorumlandı.
Bulgular: S100B değerleri diyabetli grupta 118,01±27,85 µg/L; kontrol grubunda 113,48±25,85 µg/L idi. Her ne kadar diyabetli grupta S100B düzeyi daha yüksek olmasına rağmen, aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (P>0,641). Diyabetli grupta TOS değeri 18,00±4,46 µmol H2O2 Equivalent/L, TAS 0,72±0,17 mmol Trolox Equivalent/L, OSİ 2,61±0,87 Arbutrary Units; kontrol grubunda TOS değeri 16,67±42,54 µmol H2O2 Equivalent/L, TAS 0,96±0,24 mmol Trolox Equivalent/L, OSİ 1,93±0,95 Arbutrary Units  idi. Hem S100B hem de TOS değeri diyabetli grupta kontrol grubundan daha fazla olmasına rağmen istatistiksel olarak sırası ile anlamlı değildi (P>0,641; P=0,55). TAS değeri diyabetli grupta, kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşük düzeydeydi (P<0,0001). OSİ değeri ise diyabetli grupta kontrol grubundan anlamlı olarak daha yüksek düzeydeydi (P<0,0001). S100B ile HbA1c arasında anlamlı negatif korelasyon vardı (r= -0,372; P=0,043).
Sonuç: Tip 1 Diabetes Mellitus'lu hastalarda, hastalığın gelişme sürecinde ve hastalık sırasında uzun süreli yüksek kan glukoz konsantrasyonlarına maruz kalmaları oksidatif stresin artmasına ve bu artışa bağlı gelişen nörotransmitterde değişikliklere yol açabilmektedir. Çalışmamızda oksidatif stres belirteçlerinden OSİ anlamlı olarak yüksek, TAS anlamlı olarak düşük saptanmıştır. Fakat nöronal hasar belirteci olan S100B düzeyi anlamlı yüksek tespit edilememiştir. Bu durum, çalışmaya alınan hastaların HbA1c düzeyi ortalamaları alındığında orta kontrollü olması ile ilişkilendirilebilir. Hastaların metabolik kontrolünün iyi olması nöronal hasar belirteci olan S100B düzeyinin anlamlı yüksek çıkmamasında etken olabileceğini düşünmekteyiz. S100B ile HbA1c arasında anlamlı negatif korelasyon  saptanmış olması bu sonucumuzu desteklemektedir.


Anahtar Sözcükler: Tip 1 Diabetes Mellitus, Çocuklar, Nörokognitif fonksiyonlar, HbA1c Düzeyi, Oksidatif  stres.

Abstract:
Purpose: In our study, children diagnosed with Type 1 Diabetes Mellitus in S100B protein, total levels of oxidative stress and total antioxidant system aimed to evaluate their own in comparison with the control group.
Materials and methods: University of Harran in the study group was admitted to the Faculty of Medicine endocrinology clinic, was entering adolescence, 30 patients were diagnosed at least 1 year before, while the control group brought to healthy children examined in the general pediatric outpatient clinic were included 30 healthy children. Serum S100B protein levels in selected patients with 3 cc of venous blood samples for the study of the total oxidant and antioxidant capacity for the research study. Venous blood samples were then centrifuged at 3500 rpm for 10 minutes was discarded along with tube-shaped elements, the above serum samples are stored at -200C. Elektrokemiluminesans immunoassay (ECLIA) method with serum S100B levels were measured. Ereli total antioxidant level with the colorimetric method in auto-analyzer (TAS) and serum total oxidant status (TOS) were measured. Results SPSS program, examined with the Student T test were compared with literature reviews.
Evidences: S100B levels in the diabetic group 118,01±27,85 µg/L; in the control group 113,48±25,85 µg/L. Although higher S100B levels although the diabetic group, the difference was not statistically significant (P>0,641). TOS value of in the diabetic group 18,00±4,46 µmol H2O2 Equivalent/L, TAS 0,72±0,17 mmol Trolox Equivalent/L, OSİ of 2,61±0,87 Arbutrary Units; TOS values in the control group, 16,67±42,54 µmol H2O2 Equivalent/L and TAS 0,96±0,24 mmol Trolox Equivalent/L, OSİ was 1,93±0,95 Arbutrary Units. Although both S100B both TOS value more than the control group in the diabetic group was not significant statistically as well (P>0,641; P=0,55). TAS value diabetic group had significantly lower levels than the control group (P<0,0001). One value is the higher level was significantly higher than the control group in the diabetic group (P<0,0001). There was a significant negative correlation between HbA1c and S100B (r= -0,372; P=0,043).
Result: Patients with Type 1 Diabetes Mellitus, during the development process of the disease and long-term high blood glucose concentrations increased exposure to oxidative stress and can lead to changes in neurotransmitters, which developed due to this increase. One of the markers of oxidative stress were significantly higher in our study, TAS were significantly lower. However, the significantly higher level of neuronal damage marker S100B could not be identified.  When the average HbA1c levels of patients enrolled in this study it may be associated with moderate control. We think that patients are well controlled may be a significant factor in the emergence of a high level of neuronal damage marker S100B. We have found a significant negative correlation between HbA1c and S100B supported our conclusion.

Keywords: Type 1 Diabetes Mellitus, Children, Neurocognitive functions, HbA1c level, Oxidative stress.