Laringofaringeal reflünün nazal direnç üzerine etkisinin araştırılması
Evaluation of nasal resistance in patients with laryngopharyngeal reflux
Yazar: ELİF DAĞLI
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ALPER YÜKSEL
Turgut Özal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Gastroözofageal reflü = Gastroesophageal reflux ; Hipofarenks = Hypopharynx ; Laringeal hastalıklar = Laryngeal diseases ; Nazal mukoza = Nasal mucosa ; Nazal tıkanma = Nasal obstruction ; Teşhis = Diagnosis

Özet:
Giriş-Amaç: Laringofaringeal reflü (LFR)'nün nazal konjesyon ve nazal direnç üzerine etkisini
değerlendirmek; tedavi ile bulgulardaki değişikliği incelemek amaçlanmıştır.
Gereç-Yöntem: Tipik gastroözofageal reflü (GÖR) yakınması ile gastroentoroloji kliniğine
başvuran, özofagogastroduodenoskopi sonucunda alt özofagus sfinkter (AÖS) gevşekliği ve Los
Angeles kalsifikasyonuna göre evre B veya C özofajit saptanan 164 hastaya, ekstraözofageal
semptom sorgulaması içeren Reflü Semptom İndeksi (RSİ) anketi ve fleksibl
nazofarengolarengoskopi ile Reflü Bulgu Skoru (RBS) değerlendirmesi yapılarak, RSİ skoru
13'ün, RBS skoru 7'nin üzerinde olan 50 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışma grubuna nazal
semptomlardaki değişikliği değerlendirmek amacıyla NOSE (Nasal Obstruction Symptom
Evaluation) anketi yapıldı. Sağlıklı gönüllülerden oluşan 50 kişi kontrol grubuna alındı. Çalışma
ve kontrol gruplarının aktif anterior rinomanometri yöntemi ile total nazal direnç (TND)
ölçümleri yapıldı. 12 hafta süreyle günde iki kez pantoprazol tedavisi verildi. Tedavi öncesi ve
sonrası tüm ölçümler tekrarlandı. Elde edilen tüm veriler SPSS (Statistical Package for Social
Sciences, SPSS 15.0; SPSS Inc., Chicago, IL, USA) programı ile değerlendirildi. Bağımlı
grupların kıyaslanmasında Wilcoxon testi kullanıldı. Bağımsız grupların analizinde Mann
Whitney testi kullanıldı. P<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Tedavinin 1 ve 3. ayındaki RBS, RSİ, total nazal direnç (TND), NOSE değerleri
karşılaştırıldığında her bir değişkenin tedavi sonrasında istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde
düştüğü saptanmıştır (p<0,001). Tedavi öncesi TND median değeri 0,29 iken, tedavi sonrası 0,19
olarak hesaplanmıştır. Kontrol grubunun median TND değeri 0.20 bulunmuştur. Tedavi öncesi
TND değerleri kontrol grubundan anlamlı derecede yüksek iken (p<0,001), tedavi sonrası kontrol
grubu ile benzer olduğu tespit edilmiştir. (p= 0.226)
Tartışma ve Sonuç: Reflü'nün sinonazal mukozaya etkisi son yıllarda tartışılan ve randomize
kontrollü çalışmalarla fizyopatolojisi aydınlatılmaya çalışılan bir konudur. Bu çalışma, LFR'nin
nazal direnç ve nazal konjesyon üzerine negatif etkisi olduğunu ve tedavi ile bu etkilerin
düzeldiğini göstermektedir.

Abstract:
Objectives: To study the rhinologic impacts of laryngopharyngeal reflux, the effectiveness of
treatment and objective evaluation of nasal resistance.
Subjects and Methods: Patients with typical gastroesophageal reflux symptoms had undergone
esophagogastroduodenoscopic examination. 164 patient has a result of, lower esophageal
sphincter dysfunction and grade C or D esophagitis according to Los Angeles classification.
Reflux Symptom Index(RSI) questionnaire were assessed to evaluate extraesophageal symptoms.
Reflux finding score (RFS), were assessed to evaluate laringeal morphologic changes. 50 subjects
whose RSI score above 13 and RFS score above 7 were included in study group. NOSE (Nasal
Obstruction Symptom Evaluation) were assessed to evaluate nasal symptoms in study group. 50
healthy volunteers included in control group. Both groups' total nasal resistance (TNR)
measurements were performed by active anterior rhinomanometry technique. Antireflux
medicaton was given for 12 weeks. All parameters calculated before and after medical treatment.
Statistical analysis was performed by SPSS (Statistical Package for Social Sciences, SPSS 15.0;
SPSS Inc., Chicago, IL, USA). Dependent groups were compared with wilcoxon test and
independent groups were analysed with Mann Whitney test. p<0.05 was considered statistically
significant.
Results: All parameters showed a significant decrease after treatment (p<0,001). TNR before
treatment was 0.29 whereas TNR after treatment was 0.19. Median total nasal resistance (TNR)
of control group was 0.20. Before treatment TNR scores was higher than control group (p<0,001)
since it was similar after treatment (p= 0.226).
Discussion and Conclusion: The impact of reflux on sinonasal mucosa has been a discussion
point since there is no clear evidence to explain pathophysiology. In this study we express that
LPR has a negative effect on nasal resistance and nasal congestion. Treatment will improve
subjective and objective findings