Dirsek fraktürlerinde direkt grafinin etkinliğinin çok kesitli bilgisayarlı tomografi ile belirlenmesi
Radiography of the elbow fracture efficacy of multislice computed tomography determination of
Yazar: ERCÜMENT ALTINTAŞ
Danışman: DOÇ. DR. ALİ BALCI
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Dirsek = Elbow ; Dirsek eklemi = Elbow joint ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Radyografi = Radiography ; Teşhis = Diagnosis ; Teşhis-ayırıcı = Diagnosis-differential ; Tomografi-emisyon-bilgisayarlı = Tomography-emission-computed

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ:
BT teknolojisi hızla gelişmektedir. Bu sayede daha hızlı tetkik imkanı ve daha iyi spasyal çözünürlük sağlamaktadır ve üç boyutlu rekonstrüktif görüntüler elde edilebilmektedir. Tüm bu avantajlar nedeniyle MDCT kullanımı yaygınlaşmıştır.
Bu çalışmada MDCT'yi referans standard kullanarak,  dirsek kırıklarında konvansiyonel radyografinin tanısal değerini saptamak amaçlanmıştır. Ayrıca bu çalışmada, yaş ve cinsiyeti içeren demografik özellikleri ve travma mekanizması ile dirsek kırıkları ve çıkıkları arasındaki ilişkiyi saptamayı da amaçladık.
GEREÇ VE YÖNTEM:
1 Ocak 2009 ile 30 Haziran 2011 tarihleri arasında acil servise başvuran hem dirsek grafisi hem de dirsek çok kesitli bilgisayarlı tomografisi çekilmiş olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Bütün hastaların 16 kesit multidetectör scanner ile dirsek tomografileri çekildi. Başlangıçta direkt radyografisi olmayan veya MDCT görüntüleri olmayan hastalar çalışmadan dışlandı. 
İki okuyucu (5 ve 13 yıl deneyimli radyolog) tarafından görüntüler yorumlandı ve kırık ve çıkık varlığı hakkında fikir birliğine varıldı. Bütün direkt radyografiler, MDCT bulgularından habersiz olarak değerlendirildi. MDCT görüntülerinde kırık tanısının olması referans standard olarak kabul edildi. Veri analizi ve istatiksel analiz SPSS 15,0 paket programı ile değerlendirilmiştir. 
BULGULAR:
257 hastada tek taraflı olarak (sağ veya sol) 257 dirsek incelendi. 257 hastanın 141'inde dirsekte kırık saptandı. Bu 141 hastada dirsek eklemi düzeyinde toplam 258 kırık saptandı. 257 dirsekte, MDCT radyografiye göre kıyaslandığında 158 gizli kırık saptamıştır. En sık radiusun başında 43 adet (%27,2), ikinci sıklıkta humerusun suprakondiler düzeyinde 27 adet (%17,1) , üçüncü sıklıkta humerusun lateral epikondilinde 17 adet (%10,8) gizli kırık saptandı. 
Gerek Radyografi gerekse de MDCT ile çekim uygunluğu ve kırık varlığı arasında istatiksel olarak anlamlı ilişki bulunmamıştır.
En sık görülen 3 ana kırık tipi için; radius başı kırığı için %44,9, ulna koronoidi kırığı için %25, humerus suprakondiler düzey kırığı için %75 sensitivite hesaplandı. Trohlea için sensivite %0 hesaplanırken, radius tüberkülü kırığı çalışmamızda saptanmadı.
Yine bu 257 dirsekte, 24 hastayı MDCT radyografiye göre yanlış pozitif olarak değerlendirmiştir. En sık radiusun başında 9 adet, ulnanın olekranonunda 4 adet, humerusun lateral epikondilinde 3 adet yanlış pozitif kırık varlığı değerlendirildi. 
Kırık varlığı ile cinsiyet arasındaki ilişki incelendiğinde; kadın cinsiyet ile humerus interkondiler kırığı varlığı arasında ve erkek cinsiyet ile ise eklem eklem içi serbest fragman varlığı arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu.
Kırık varlığı ile kırık nedenleri arasında istatiksel olarak anlamlı ilişki saptanmadı. Dislokasyon ile ise dirsekteki kırıklardan, sadece ulnanın koronoidindeki kırıklar ile istatiksel olarak anlamlı ilişki bulundu.
Serbest fragman varlığı ile dirsek eklemindeki mevcut tüm kırıklar arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır.
SONUÇ:
Direkt radyografinin kırık varlığında sensitivitesi düşüktür. Dislokasyonlara eşlik eden kırıklar, serbest fragmanların varlığı ve gizli kırıkların varlığı hastanın tedavi yönetimini değiştirmektedir.
MDCT, gizli ve küçük kırık fragmanlarının varlığından şüpheleniyor ise mutlaka kullanılmalıdır.

Abstract:
ABSTRACT
INTRODUCTION AND OBJECTIVE:
CT technology is rapidly advancing. With this quicker tests and better spacial resolution can be achieved and three dimensional images can be obtained. For these reasons, the use of MDCT became more common.	
Aim of the study is to determine the diagnostic value of conventional radiography at elbow fractures, using MDCT as reference standard. We also aimed to determine the relationship between demographic values of age,sex and trauma mechanism with elbow fractures and dislocations.

MATERIALS AND METHOD:
Patients presented to the emergency department between 1 January 2009 and 30 June 2011 whom had both elbow graphy and elbow multi-slice computed tomography were included to the study. All patients went under 16 slice multidetector scanner elbow tomography. Patients that did not have direct radiography in the beginning or did not have MDCT were excluded.
Two viewers (5 and 13 years of radiology experience) analyzed the images and consensus of opinion about the existence of fracture and dislocation was stated. All direct radiographies were analyzed unaware of the MDCT findings. Fracture diagnosis at the MDCT images were accepted as reference standard. Data analysis and statistical analysis were evaluated with SPSS 15.0 package programme.
FINDINGS:
257 elbows were analyzed unilaterally (left or right) of 257 patients. 141 out of 257 patients had elbow fracture. At this 141 patients, 258 fractures at elbow joint level were found. At 257 elbows, MDCT found 158 hidden fractures compared to radiography. Hidden fractures were most commonly found at radius head - 35 hidden fractures (%22.1), secondly at supracondylar level of humerus - 15 hidden fractures (%9.4) and tertiary at lateral epicondyle of humerus - 10 hidden fractures (%6.3).
Both radiography and MDCT did not show statistically significant correlation between imaging appropratiness and existence of fracture.
For 3 most common types of fractures sensitivities were %44.9 for radius head, %25 for ulna coronoid and %75 for humerus supracondylar. Sensitivity for trochlea was found %0 and no radius tubercul fracture was found at study.
Again at this 257 elbow, MDCT evaluated 24 of these patients false positive compared to radiography. Most commonly evaluated fractures were radius head with 9, ulna olecranon with 4 and humerus lateral epicondyle with 3 fractures. When correlation existence of fracture and gender is reviewed, female gender and humerus interconylar fracture and male gender inter articular free fracture had statistically significant relation.
No relationship between existence of fracture and mechanism of fracture was found. With dislocation and elbow fractures, only ulnar coronoid fractures had significant statistical value. Statisticalliy significant relation between intra articular free fracture and prenet all fractures was faund.
CONCLUSION:
Direct radiographie's sensitivity is low at fractures. Fractures with dislocations, existence of free fragments and hidden fractures change the method of treatment. 
MDCT should be used when subtle and small fracture fragments are suspected.