Akademisyenlerin iş özel yaşam dengesi durumlarının işe angaje olmaları üzerindeki etkisinde cinsiyetin düzenleyici rolü
The moderating role of gender in the effect of academicians' work life balance situations on their job engagement
Yazar: FAZİLET ALBAŞ
Danışman: PROF. DR. EVRİM MAYATÜRK AKYOL
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İşletme Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: İşletme = Business Administration

Özet:
Günümüz iş dünyasında örgütlerin başarılı olabilmeleri ve rekabet üstünlüklerini koruyabilmeleri için en önemli kaynakları olan insanın işine angaje olması çok önemlidir. Ayrıca geleneksel aile yapısının değişmesi ve sanayi devrimi ile birlikte her iki cinsiyetin de ücret karşılığında emeklerini sunması, beraberinde iş özel yaşam dengesi konusunu gündeme getirmiştir. 
Çalışanların iş özel yaşam dengesi durumlarının işe angaje olmaları üzerinde bir etkisinin olup olmadığı, farklı araştırmalarda ele alınmıştır. Bununla birlikte söz konusu tez çalışmasının temel amacı ise, bu etkileşimde cinsiyetin düzenleyici rolünün varlığını analiz etmektir. 
Araştırmanın örneklemini Türkiye'deki üniversitelerde görev yapan 408 akademisyen oluşturmaktadır. Veriler toplanırken Çiğdem Apaydın (2011) tarafından geliştirilen "İş Özel Yaşam Dengesi Ölçeği" ve Akif Köse (2015) tarafından Türkçeye uyarlanan "İşe Angaje Olma Ölçeği" kullanılmıştır. 
 
SPSS ve SPSS PROCESS Macro eklentisi kullanılarak gerçekleştirilen analizler sonucunda, iş özel yaşam dengesinin işe angaje olma ile işe angaje olmanın alt boyutlarından işe bakış üzerinde anlamlı pozitif etkisinin olduğu saptanmıştır. Ayrıca iş özel yaşam dengesinin alt boyutlarından iş yaşam uyumu, kendine zaman ayırma ve yaşamın işten ibaret olmasının işe angaje olma ile işe angaje olmanın alt boyutlarından işe bakış üzerinde anlamlı pozitif etkisinin bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bunların yanı sıra iş özel yaşam dengesinin alt boyutlarından kendine zaman ayırma ve iş yaşam uyumunun işe angaje olmanın alt boyutlarından işe devam üzerinde anlamlı pozitif etkisinin olduğu tespit edilmiştir.
Son olarak; iş özel yaşam dengesi ve boyutlarının, işe angaje olma ve boyutları üzerindeki etkisinde cinsiyetin düzenleyici bir rolünün olmadığı görülmüştür.

Abstract:
In today's business world, it is crucial for organizations to engage their employees in their work, which is the most important resource for their success and maintaining competitive advantages. Additionally, the changing traditional family structure and the industrial revolution have led both genders to offer their labor in exchange for wages, bringing up the issue of work-life balance. The impact of employees' work-life balance on their engagement in their work has been addressed in various studies. However, the main purpose of this thesis is to analyze the regulatory role of gender in this interaction.
The sample of the research consists of 408 academics working in universities in Turkey. Data were collected using the "Work-Life Balance Scale" developed by Çiğdem Apaydın (2011) and the "Work Engagement Scale" adapted into Turkish by Akif Köse (2015).
Through analyses conducted using SPSS and the SPSS PROCESS Macro plugin, it was determined that there is a significant positive effect of work-life balance on work engagement and its sub-dimensions on the outlook towards work. Furthermore, it was concluded that certain sub-dimensions of work-life balance, such as work-life harmony, self-care, and life not revolving around work, have a significant positive effect on work engagement and its sub-dimensions on the outlook towards work. Additionally, it was found that certain sub-dimensions of work-life balance, such as self-care and work-life harmony, have a significant positive effect on work continuity, a sub-dimension of work engagement.
Finally, it was observed that there is no regulatory role of gender in the impact of work-life balance and its dimensions on work engagement and its dimensions.