Evaporatif kuru göz hastalığı oluşumunda meibomius bez hastalığının ve nöromediyatörlerin rolü
The role of meibomius gland disease and neuromediators in evaporative DRY eye disease
Yazar: AHMET ALP BİLGİÇ
Danışman: PROF. DR. MURAT TANJU İRKEÇ ; DOÇ. DR. SİBEL KOCABEYOĞLU
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Göz hastalıkları = Eye diseases ; Kuru göz sendromu = Dry eye syndromer ; Meibomian bezleri = Meibomian glands ; Mikroskopi = Microscopy ; Sitokinler = Cytokines ; İn vivo = In vivo

Özet:
Bu çalışmanın amacı; ekran kullanımının oküler yüzey üzerinde yaptığı değişiklikleri ve bunların kuru göz bulgularıyla ilişkisini ve meibomius bez disfonksiyonunun (MBD) oküler yüzey üzerinde yaptığı değişiklikleri incelemek, ve ekran kullanımı ile oluşan değişiklikler ile karşılaştırmaktır. Ayrıca, bu değişikliklerin gözyaşı sitokin düzeyleri ve Substans P (SP) düzeyleri ile ilişkisini değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaçla kliniğimize başvurmuş , günde 4 saatten fazla ekran kullanımı olan 17 hasta, günde 4 saatten fazla ekran kullanımı ile birlikte MBD'si olan 17 hasta, ekran kullanımı günde 4 saatten az olan ve MBD'si olan 26 hasta ile yaş  ve cinsiyet dağılımı benzer olan, oküler yüzey hastalığı veya şikayeti olmayan sağlıklı 20 kişi kontrol grubu olarak değerlendirildi. Ekran kullanım süresi sorgulandı. Oküler yüzey ve gözyaşı fonksiyonları; OSDI (Oküler yüzey hastalık indeksi) anketi, gözyaşı kırılma zamanı (GKZ) değerlendirmesi, flöresein ve lizamin ile oküler yüzey boyanması, Schirmer testi, meibografi ile MBD evrelendirmesi, in vivo konfokal mikroskopi ( VKM) ölçümleri ve Cochet-Bonnet ile kornea hassasiyet ölçümleri ile değerlendirildi. Hastaların gözyaşlarında GM-CSF, G-CSF, IFN-α, IFN-γ, IL-1β, IL-1RA, IL-2, IL-2R, IL-4, IL- 5, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-12, IL-13, IL-15, IL-17, TNF-α, MCP-1, IP-10, MIG, RANTES, Eotaksin, MIP-1α, MIP-1β, EGF, FGF, HGF ve VEGF düzeyleri Luminex ile, gözyaşlarında SP düzeyi ise ELISA ile çalışıldı. Ekran kullanım süresi 4 saatin üzerinde olanlarda ve MBD olanlarda anlamlı olarak OSDI skorunun daha yüksek olduğu (p<0,001), flöresein ve lizamin ile korneal boyanmanın daha fazla olduğu (p=0,029), GKZ'nin kısaldığı (p<0,001) bulundu. Schirmer testi açısından anlamlı farklılık saptanmadı.  VKM ölçümlerinde anlamlı farklılık izlenmedi. Sinir tortuozitesi sadece MBD olanlarda anlamlı olarak artmış bulundu (p=0,024). Korneal hassasiyet ölçümlerinde gruplar arasında anlamlı farklılık izlenmedi. Gözyaşında, sadece IL-6 düzeyi hasta gruplarında anlamlı olarak yüksek bulundu (p=0,006). Gözyaşı SP düzeylerinde anlamlı farklılık izlenmedi (p=0,265). Ekran kullanım süresi ile OSDI skoru (p=0,014) ve SP düzeyi (p=0,011) arasında zayıf pozitif korelasyon görüldü. Sonuç olarak, ekran kullanımı süresinin uzamasının oküler yüzey ve gözyaşı filminde değişikliklere yol açtığı görülmüştür. Ekran kullanımı ile birlikte MBD olmasının oküler yüzey bulgularını ve semptomlarını şiddetlendirmediği görülmüştür. Ekran kullanımı veya hafif-orta MBD varlığında gelişen evaporatif kuru gözde, oküler yüzeyde anlamlı bir iltihabi cevabın oluşmadığı düşünülmüştür.

Abstract:
The aim of this study is to evaluate the effects of visual display terminal (VDT) work and meibomian gland dysfunction (MGD) on the ocular surface and their association with dry eye disease. In addition, the comparison of the changes with VDT work and changes with MGD were evaluated and the relationship between these changes and tear cytokine levels and Substance P (SP) levels were evaluated. 17 patients with more than 4 hr/day VDT work, 17 patienst with more than 4 hr/day VDT work and with MGD, 26 patients with less than 4 hr/day VDT work and with MGD who admitted to our clinic and a sex and age matched control group of 20 patients who had no history of any ocular disease except refractive errors were enrolled. VDT work duration were examined, ocular surface and tear functions were evaluated with; OSDI (Ocular surface disease index) questionnaire, tear breakup time (TBUT) assesment, Fluorescein and Lissamine staining of the ocular surface, Schirmer test, MGD staging with meibography, in vivo confocal microscopy (IVCM) measurement and corneal sensitivity measurement with Cochet-Bonnet. GM- CSF, G-CSF, IFN-α, IFN-γ, IL-1β, IL-1RA, IL-2, IL-2R, IL-4, IL-5, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-12, IL-13, IL-15, IL-17, TNF-α, MCP-1, IP-10, MIG, RANTES, Eotaksin, MIP-1α, MIP-1β, EGF, FGF, HGF ve VEGF levels in tears were examined with Luminex and SP levels in tears were examined with ELISA. In VDT work group and in MGD group, OSDI score was higher (p<0,001), corneal flourescein and lissamine staining was increased (p=0,029), TBUTs were shorter (p<0,001). The difference of Schirmer test was not significant between groups. The difference of IVCM measurements was not significant between the groups but nerve tortuosity was increased in the group who is with MGD and had less than 4 hr/day VDT work. Corneal sensitivity measurements were not significantly different between groups. In dry eye groups tear IL-6 levels was higher than control group (p=0,006). Tear SP levels had no significant difference between the groups (p=0,265). There was a weak positive correlation between VDT work time and OSDI score (p=0,014), also between VDT work time and SP levels (p=0,011). In conclusion; prolongation of VDT work time was seen to cause changes in ocular surface and tear film. It was also seen that MGD with VDT work did not exacerbate ocular surface findings and symptoms. It was considered that there was no significant inflammatory response on the ocular surface in the evaporative dry eye developing in the presence of VDT work or mild to moderate MGD.