Böbrek nakili hastalarında Hepatit C enfeksiyonunun uzun dönem greft fonksiyonları üzerine etkisi
Effect of hepatitis C infection on long-term graft functions in kidney transplant patients
Yazar: ABDULLAH ÇIPLAK
Danışman: PROF. DR. VURAL TANER YILMAZ
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nefroloji = Nephrology

Özet:
Giriş ve Amaç: Çalışmamızda böbrek nakli alıcılarında HCV pozitifliğinin uzun dönem greft fonksiyonları ve diğer klinik parametreler üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Materyal ve metod: Çalışmaya Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Organ Nakli Merkezi'nde 1989 ile 2023 yılları arasında böbrek nakli yapılan 531 kişi (HCV+: 135 hasta) dahil edildi. Demografik, klinik, biyokimyasal, serolojik ve terapötik verileri değerlendirimiştir. HCV pozitif ve negatif hastalar arasında karaciğer yetmezliği, kronik karaciğer hastalığı, siroz gelişimi, greft ve hasta sağkalım oranları, greft kaybı sebepleri, kronik allogreft disfonksiyon oranları, rejeksiyon oranları, transplant sonrası tümör gelişme oranları, transplant sonrası DM gelişme oranları, albümin düzeyleri, greft fonksiyonları ve proteinüri düzeyleri, CMV, BKV ve COVİD viremisi karşılaştırmaları yapılmıştır. Veriler retrospektif olarak toplanmış ve analizler SPSS 23.0 programı kullanılarak yapılmıştır.

Bulgular: HCV pozitif ve negatif hastalarda nakil sonrası ortalama takip süreleri sırasıyla 166 (0-148) ay, 72 (0-386) ay olduğu görüldü (p<0,001). Akut rejeksiyon oranının gruplar arasında benzer olduğu bulundu (p:0,740). 2. akut rejeksiyon oranında da her iki grup arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p:0,382). HCV pozitif hastalarda gecikmiş greft fonksiyonu oranının anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edildi (p:0,049).  Postoperatif diyaliz ihtiyacı 26 (%6,6) HCV negatif hastada ve 17(%12,6) HCV pozitif hastada saptanmıştır (p:0,027). 19 (%4,8) HCV negatif hasta ve 5 (%3,7) HCV pozitif hastada kronik allograft disfonksiyonu gelişti (p:0,597). HCV pozitif hastaların %31,1'i ve HCV negatif hastaların %13,1'i takip döneminde öldü ve HCV pozitif hastalarda ölüm oranı önemli derecede yüksekti (p<0,001). Bu durumun daha uzun takip süresi ile ilgili olduğu düşünüldü.  Nakil sonrası yeni başlangıçlı diabetus mellitus HCV negatif grupta anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,001). Bu durumun yüksek takrolimus kullanım oranlarına ve diğer diyabetojenik faktörlere bağlı olduğu düşünüldü. HCV pozitif hastalarda CMV viremisi oranının yüksek (p:0,007), BK virüs nefropatisi ve Covid-19 enfeksiyonu (p:0,043) oranlarının ise daha düşük olduğu (p:0,006) tespit edildi. Nakil sonrası akut hepatit oranının HCV pozitif hastalarda anlamlı derecede daha yüksek olduğu görüldü (p<0,001). HCV pozitif grupta 1 (%0,7) hastada siroz gelişmiştir. Nakil sonrası her iki hasta grubunda da karaciğer yetmezliği veya hepatorenal sendrom gelişmemiştir. Son kontrol dışında gruplar arasında greft fonksiyonları ve proteinüri açısından anlamlı farklılık olmadığı görüldü. Son kontrolde farklılığın HCV pozitif hastalardaki daha uzun takip periyodu ile ilgili olduğu düşünüldü. Gruplar arasında greft ve hasta sağkalım oranlarının da benzer olduğu görüldü (sırasıyla p:0,365, p:0,672).

Sonuç: Çalışmamızda, böbrek nakili hastalarında HCV enfeksiyonunun hasta ve greft sağkalımını olumsuz yönde etkilemediği ve böbrek naklinin HCV pozitif son dönem böbrek hastalarında renal replasman tedavisinde güvenli ve etkili bir yöntem olduğu gösterilmiştir.

Abstract:
Introduction and Objective: Our study aimed to evaluate the effect of HCV positivity on long-term graft functions and other clinical parameters in kidney transplant recipients.

Materials and methods: The study included 531 individuals (HCV+: 135 patients) who underwent kidney transplantation at Akdeniz University Faculty of Medicine Organ Transplantation Center between 1989 and 2023. Demographic, clinical, biochemical, serological, and therapeutic data were evaluated. Liver failure, chronic liver disease, cirrhosis development, graft, and patient survival rates, causes of graft loss, chronic allograft dysfunction rates, rejection rates, post-transplant tumor development rates, post-transplant DM development rates, albumin levels, graft functions and proteinuria levels, CMV, BKV, and COVID viremia were compared between HCV positive and negative patients. Data were collected retrospectively and analyses were performed using the SPSS 23.0 program.

Results: The mean follow-up times after transplantation in HCV-positive and negative patients were 166 (0-148) months and 72 (0-386) months, respectively (p<0.001). The acute rejection rate was similar between the groups (p:0.740). No significant difference was found between the two groups in the 2nd acute rejection rate (p:0.382). The delayed graft function rate was significantly higher in HCV-positive patients (p:0.049). Postoperative dialysis requirement was detected in 26 (6.6%) HCV-negative patients and 17 (12.6%) HCV-positive patients (p:0.027). Chronic allograft dysfunction developed in 19 (4.8%) HCV-negative patients and 5 (3.7%) HCV-positive patients (p:0.597). 31.1% of HCV-positive patients and 13.1% of HCV-negative patients died during the follow-up period, and the mortality rate was significantly higher in HCV-positive patients (p<0.001). This was thought to be related to the longer follow-up period. New-onset diabetes mellitus after transplantation was found to be significantly higher in the HCV-negative group (p<0.001). This was thought to be due to high tacrolimus use rates and other diabetogenic factors. The rate of CMV viremia was found to be high in HCV-positive patients (p:0.007), while the rates of BK virus nephropathy and COVID-19 infection (p:0.043) were lower (p:0.006). The rate of acute hepatitis after transplantation was significantly higher in HCV-positive patients (p<0.001). Cirrhosis developed in 1 (0.7%) patient in the HCV-positive group. Liver failure or hepatorenal syndrome did not develop in either patient group after transplantation. There was no significant difference in graft function and proteinuria between the groups except for the last control. The difference in the previous control was thought to be related to the longer follow-up period in HCV-positive patients. Graft and patient survival rates were also similar between the groups (p: 0.365, p: 0.672, respectively).

Conclusion: Our study has shown that HCV infection in kidney transplant patients does not negatively affect patient and graft survival and that kidney transplantation is a safe and effective method of renal replacement therapy in HCV-positive end-stage renal disease patients.