Miyelodisplastik sendromlu olgularda genomik instabilitenin farklı sitogenetik yöntemlerle (Kromozom aberasyonu, kardeş kromatid değişimi, mikronukleus) araştırılması
The evaluation of genomic instability in patients with Myelodysplastic syndrome by different type of cytogenetic methods (Chromosomal aberation, sister chromatid exchange, micronucleus)
Yazar: ESRA NAZLIGÜL
Danışman: PROF. DR. ŞÜKRÜ PALANDUZ
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Genetik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Genetik = Genetics

Özet:
Tez çalışmamızda; kromozom aberasyonu,mikronukleus ve kardeş kromatid değişimi yöntemleri ile Miyelodisplastik sendrom olgularında genomik instabilitenin rolünü belirlemek ve bu yöntemlerin birbirleriyle olan ilişkisini araştırmak hedeflenmiştir. Araştırmada yeni tanı konmuş ve tedaviye başlanmamış MDS ön tanısıyla gelen yaş ortalaması 61,55 ? 14,40 (21-82) olan 10'u kadın toplam 27 olgunun kemik iliği örneklerinde KKD, MN sıklığı ve kromozom aberasyonları açısından değerlendirilme yapılmıştır. Kontrol grubu olarak kemik iliği transplantasyonu için donör olarak hazırlanan yaş ortalaması 25 ? 10,56 olan ( 14-44 arasında değişen ), 1'i kadın 13 donörden kemik iliği örnekleri kullanılmıştır.KKD analizi için yeterli kalitede metafaz elde edilebilen 20 MDS grubunda metafaz başına düşen KKD sıklığı 4.06 ? 0.41 (3,14-4,61) iken kontrol grubunda ise 3,49 ? 1,32 (1,8-5,8) olarak bulunmuştur. İki grup arasında metafaz başına düşen KKD sıklığı açısından anlamlı bir fark saptanmıştır (p=0.0297). 24 MDS olgusundaki MN sıklığı 6,95± 3,54 (2-16), kontrol grubunda ise 3.92 ± 1.75 (1-7) olarak saptanmıştır ve MDS grubunda kontrollere göre istatistiksel olarak anlamlı MN sıklığında artış belirlenmiştir (p=0.0086). 27 MDS olgusunda yapılan konvansiyonel sitogenetik incelemesinin sonucunda %33.33 oranında kromozom aberasyonu saptanmıştır.MDS'lu olgularımızdaki MN ve KKD sıklığındaki anlamlı artış, genomik instabilite için MN ve KKD'nin informatif bir biyolojik gösterge olduğunu göstermektedir. KKD ve MN yöntemleri karşılaştırıldığında, MN yöntemi direkt çalışılabilmesi bakımından hızlı ve pratik bir yöntemdir.

Abstract:
The aim of the present was to define the role of genomic instability in cases of myelodysplastic syndrome using chromosome aberration, micronucleus and sister chromatid exchange methods and to investigate the relation of these methods with each other.In this study, bone marrow samples of 27 newly diagnosed subjects presenting with MDS were assessed for SCE, MN frequency and chromosome aberrations. The mean age of the patients 61,55 ± 14,40 (21-82). Bone marrow samples collected from 13 individuals prepared as donors for bone marrow transplantation. The mean age of controls was 25 ? 10,56 (14-44).In 20 MDS patients with satisfactory quality of metaphase for SCE analysis, the SCE frequency was 4.06 ? 0.41 (3,14-4,61) per metaphase, compared to 3,49 ? 1,32 (1,8-5,8) per metaphase in the control group. A statistically significant difference was found between the two groups in terms of SCE frequency (p=0.0297). The MN frequency in 24 MDS cases was 6,95± 3,54 (2-16), compared to 3.92 ± 1.75 (1-7) in the control group and a statistically significant increase was observed in MN frequency in the MDS group compared to the controls (p=0.0086). Conventional cytogenetic examination on 27 MDS subjects showed that 8 patients had a chromosomal anomalies (33.3 %).The significant increase in MN and SCE frequency in our subjects with MDS shows that MN and SCE are informative biological indicators for genomic instability. A comparison of MN and SCE methods show that, MN is fast method because it can be performed on a direct culture sample.