Çocukluk çağı aşılarının reddini etkileyen faktörler: Niteliksel bir araştırma
Factors affecting the refusal of childhood vaccines: A qualitative research
Yazar: ÖYKÜ TURUNÇ
Danışman: PROF. DR. BÜLENT KILIÇ
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Halk Sağlığı = Public Health
Dizin: Aşı reddi = Vaccination refusal ; Aşı tereddüdü = Vaccine hesitation ; Aşılama = Vaccination ; Aşılar = Vaccines ; COVID 19 = COVID 19 ; Çocuklar = Children

Özet:
Gerekçe: Aşılar toplum sağlığı için en önemli uygulamalardan biridir. Aşı kapsayıcılığını azaltan aşı reddi, Türkiye'de 2015 yılından itibaren artmakta, kısa vadede salgın hastalıklara neden olacağı düşünülmektedir.
Amaç: Çocukluk çağı aşılarına yönelik tereddüdün nedenlerini, aşı reddi kararının verilmesinde etkili olan faktörleri, aşı kabulünün arttırılmasına yönelik stratejilerin oluşturulması için temel alanları saptamaktır.
Yöntem: Nitel araştırma yöntemleri olan derinlemesine görüşme, doküman analizi ve gözlem kullanılmıştır. Yedi hizmet sunucu, altı anahtar kişi ve aşı reddi-tereddüdü olan 12 ebeveyn ile görüşülmüş, tematik içerik analizi ile analiz edilmiştir. Doküman analizi için 13 aşı şüpheci internet içeriği, iki kitap; gözlem için iki aşı uygulaması seçilmiş, basit tanımlayıcı analiz ile analiz edilmiştir. 
Bulgular: En sık tereddüt nedeni içerikler ve yan etkiler nedeniyle aşılara duyulan güvensizliktir. Bunu devlete, ilaç firmalarına, modern tıbba duyulan güvensizlik nedeniyle aşı reddi-tereddüdü ve yaşam tarzı ve inançlar nedeniyle aşı reddi-tereddüdü takip etmektedir. Güvensizliğin, maddi ve politik çıkarlardan, yaşam tarzı ve inançlar nedeniyle aşı reddinin doğal yaşam kavramından beslendiği gözlenmiştir. Sosyal medya ve internette karşılaşılan bilgi bozukluğu da aşı tereddüdünde önemli bir etkendir. Covid-19 salgınının ebeveynlerin aşı tereddüdünü derinleştirdiği saptanmıştır. 
Sonuç: Aşı tereddüdü, temelinde aşılara duyulan güvensizliğin yattığı, ebeveynlerin çocuklarını korumak için kendilerince en doğru olanı yapma sorumluluğundan doğan karmaşık bir kavramdır. Aşı kabulünün arttırılması için bilgi bozukluğuyla savaşılmalı ve sağlık otoritelerine duyulan güven politika yapım süreçlerinde şeffaflığın, hesap verebilirliğin ve toplum katılımının sağlanması ile arttırılmalıdır. Aşı reddi toplum sağlığını etkilediği için yasal yaptırımlar, sosyal kısıtlamalar ve teşvik gibi uygulamaların tartışılmasına, olumlu ve olumsuz etkilerini araştıran çalışmaların yapılmasına gerek duyulmaktadır.

Abstract:
Background: Vaccines are one of the most important tools for public health. Vaccine rejection has been increasing in Turkey since 2015, and it is thought that it will cause epidemics in the short term.
Purpose: To determine the reasons for childhood vaccines hesitation, the factors affecting vaccine rejection, and the main areas for formulating strategies to increase vaccine acceptance.
Method: In-depth interviews, document analyses, and observation were used. Seven healthcare providers, six key people, and 12 vaccine refusal/hesitant parents were interviewed and analyzed by thematic content analysis. 13 vaccine-skeptical web content, two books for document analysis, two vaccine administrations for observation were selected and analyzed by simple descriptive analysis. 
Results: The most common reason for hesitation is mistrust of vaccines due to ingredients and side effects, followed by distrust of the state, pharmaceutical companies, and medicine mainly caused by financial and political interests, and lifestyle and beliefs rooting in natural living. Information disorder is also an important factor. It has been determined that the Covid-19 epidemic deepened parents' hesitations about vaccination.
Conclusion: Vaccine hesitancy is a complex concept based on the distrust in vaccines and arises from the responsibility of parents to protect children. To increase vaccine acceptance, information disorder should be combated and trust in health authorities should be increased by ensuring transparency, accountability, and community participation in policy-making processes. Since it affects public health, it is necessary to discuss practices such as legal sanctions, social restrictions, and incentives, and to conduct studies investigating their positive and negative effects.