Farklı sürelerde mini vida ile tipping uygulaması sonrası premolar kök yüzeyindeki değişikliklerin mikro BT ile incelenmesi
Evaluation of the changes of root surface of the premolars that are in contact with miniscrew by micro computed tomography
Yazar: ÖZGE ÇELİK GÜLER
Danışman: PROF. DR. SIDDIK MALKOÇ
İnönü Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2016
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Bu prospektif klinik çalışmanın amacı mini vidalarla temasa geçecek şekilde hareket ettirilen birinci premolar dişlerin köklerinde oluşan rezorpsiyon kraterlerinin hacmini üç boyutlu olarak değerlendirerek ölçmek ve rezorpsiyon sonrası 4, 8 ve 12 haftalık tamir süreci hakkında bilgi edinmektir.
Materyal ve Metot: Çalışmaya rutin ortodontik sabit aparey tedavisi uygulanacak ve tedavi planında çift taraflı üst 1. premolar diş çekimi gereken 42 hasta dahil edildi. Hastaların üst 1. premolar dişine 0.017''x.025'' TMA kantilever springler yerleştirilerek 150 g kuvvet uygulayacak şekilde aktive edildi ve distal interradiküler sahaya 1,5 mm çap ve 8 mm uzunluğundaki mini vidalar uygulandı. Her bireyin sağ segmentteki dişi mini vida uygulamasından 4. hafta sonra çekildi. Sol segmentteki diş için ilk 4 haftalık uygulama aynı olup mini vida ile kök teması sonrasındaki tamir sürecini araştırmak için 4, 8 ve 12. haftalarda diş çekimi yapıldı. İlk üç grupta mini vida (etken) uzaklaştırıldıktan sonra, diğer üç grupta ise spring (kuvvet) uzaklaştırıldıktan sonra tamir sürecine geçilerek tamir sürecine etkenin ve kuvvet uygulamasının etkisi araştırıldı. Süreç sonunda premolar dişlerin kök yüzeylerindeki rezorpsiyon kraterlerinin incelemesinde SkyScan 1172 Mikro BT cihazı ve CTAn 1.15.4.0 programı kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar Kruskal-Wallis tek yönlü varyans analizi ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testi ile değerlendirildi.
Bulgular: Rezorpsiyon krater hacmi değerlendirildiğinde 4 haftalık retansiyon döneminde kontrol grubuna göre deney grubunda daha fazla hacim ölçüldü. Tamir süreci kuvvetin elimine edildiği gruplarda, 8 haftadan sonra artmıştır. Etkenin elimine edildiği gruplarda 4 haftalık retansiyon dönemi sonuçları 8 ve 12 haftadaki değerlerden daha fazladır.
Sonuçlar: Mini vida ile kök hasarı oluşturulduktan sonra, kök yüzeyinde meydana gelen rezorpsiyon kraterlerinin tamiri esnasında etken ve kuvvet eliminasyonu karşılaştırıldığında, tamir mekanizmasının daha etkili gerçekleşebilmesi için kuvvet eliminasyonu daha uygundur. Rezorpsiyon kraterlerinin tamamen iyileşmesi için 12 haftalık retansiyon dönemi yeterli değildir.

Abstract:
Aim: The purpose of this prospective clinical study was to determine the three-dimensional resorption volumes that occured in the root surface of upper first premolars which were moved to directly contact the miniscrews, and to learn about the repair process after different retention periods (4, 8, 12 weeks).
Materials and Method: Forty two patients who were treated with routine orthodontic fixed appliance and whose orthodontic treatment plan required bilateral first premolar tooth extraction were included in this study. Upper first premolars were inserted 0.017''x.025'' TMA cantilever springs which applied 150 g force and 1,5 mm diameter, 8 mm long miniscrews were placed in the distal interradicular region. Right first premolars of all patients were extracted after 4 weeks of mini screw insertion. The first 4 weeks of the application was same for left first premolars and for investigating repair process tooth was extracted by the 4th, 8th and 12th weeks of retention periods. Repair process was monitored for searching the effect of factor and force application on retention period after mini screw (factor) removal in the first three groups and after spring (force) removal in the other three groups. At the end of the process, resorption craters of premolar root surface were examined with SkyScan 1172 Micro CT and CTAn 1.15.4.0 programme. Kruskal-Wallis one-way analysis of variance and  Mann-Whitney U test were conducted as the post hoc test after Bonferroni correction was used for statistical assessment.
Results: With respect to resorption crater volume evaluation, retention period of 4 weeks more volume were measured in the experimental group than in the control group. In the group of force elimination, repair process have increased after 8 weeks. In the groups of factor elimination, the results of 4 weeks retention were more than 8 and 12 weeks.
Conclusions: After contact damage of root with miniscrew, during the repair of resorption craters, force elimination is more effective for more effective realization of repair mechanisms than factor elimination. For complete repair of resorption craters, 12 weeks of retention period is not enough.