hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Erwinia amylovoro'ya dayanıklı ve hassas armut çeşitlerinde fenolik bileşiklerin belirlenmesi üzerine bir araştırma /
Yazar: YASEMİN EVRENOSOĞLU
Danışman: PROF.DR. RUHİNAZ GÜLCAN
Ege Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Bahçe Bitkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1998
Konu: Ziraat = Agriculture
Dizin: Armut = Pear ; Bakteriler = Bacteria ; Dayanıklılık = Durability ; Erwinia amylovora = Erwinia amylovora ; Meyveler = Fruits

Özet:
Bu çalışmada, armutta Erwinia amylovora bakterisinin sebep olduğu ateş yanıklığı hastalığına karşı duyarlı ve dayanıldı olarak belirlenen çeşitlerde dayanıklılık ve fenolik madde içeriği arasındaki ilişki araştırılmıştır. Bu amaçla Akça, Erkenci Çengici, Kokulu Parsa, Hıdıra adlı duyarlı çeşitler ve Keklik Ayağı, Ekşi Sulu, Kieffer adlı dayanıklı çeşitler kullanılmıştır. Tanen miktarı spektrofotometrik yöntem ile, diğer fenolik bileşikler ise ince tabaka kromatografisi ile tesbit edilmiştir. Analizler sonucunda, duyarlı ve dayanıklı bireyler arasında tanen miktarı bakımından farklılık bulunmamasına karşın, fenolik bileşiklere ilişkin lekelerin dağılımı bakımından farklılık tesbit edilmiştir. Duyarlı Akça armudunda hastalığın görüldüğü yapraklarda, hem tanen miktarı, hem de fenolik bileşiklere ait leke sayısının düşük olduğu saptanmıştır.

Abstract:
In this study, the interaction between resistance and phenolic compounds was investigated in the cultivars determinated as susceptible or resistant to fire blight caused by Erwinia amylovora. By this purpose, susceptible cultivars such as Akça, Erkenci Çengici, Kokulu Parsa, Hıdıra and resistant cultivars such as Keklik Ayağı, Ekşi Sulu, Kieffer were tested. Tannins were analysed by spectrofotometric method. The other phenolic compounds were invastigated by thin layer chromatography. As a result of the analysis, altough there was no difference in relation to tannins, some differences were found in the number, intensity and distribution of other phenolic compounds between resistant and susceptible cultivars. İn infected leaves of susceptible Akça cultivar, the amount of tannin and the other phenolic compounds were determinated to be low.
Daskyleion korinth seramikleri
Corinthian potteries found in Daskyleion
Yazar: HÜLYA BULUT
Danışman: PROF. DR. TOMRİS BAKIR AKBAŞOĞLU
Ege Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Klasik Arkeoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1998
Konu: Arkeoloji = Archeology
Dizin: Daskyleion = Daskyleion ; Korinth = Corinthian ; Seramikler = Ceramics ; Tarihi eserler = Historic buildings

Özet:
ÖZET Manyas Kuşgölü'nün güneydoğusunda bulunan Ergili Köyü batısındaki Hisartepe üzerinde yer alan Daskyleion, Akhaemenid Krallığı 'nın Anadolu'da kurmuş olduğu dört satraplık merkezinden biriydi. Phryg ve Lydia Dönem'lerin de de yerleşim gören kent, siyasi ve ekonomik açıdan güçlü bir konumdaydı. Antik dönemin en önemli seramik merkezlerinden olan Korinth ve Attika'dan seramik ithal edebilecek ekonomik güce sahipti. Bu çalışmada, 1988-1997 yıllan arasında yapılan kazılarda ele geçen Korinth seramikleri incelenmiştir. İncelenen seramikler M.Ö.740-550/500 yıllan arasında geniş bir zaman diliminde yayılım göstermektedirler. İthal edilen seramikler arasında en çok tercih edilen kap formu kotyledir. Kotyleyi aryballos takip eder. Destekli krater, oinokhoe, pyxis daha az sayıdadır. Kylix, kothon ve lekane ise çok az sayıda ele geçmiştir.

Abstract:
ABSTRACT Daskyleion, located on Hisartepe is west of Ergili Village and Souteast of Manyas Bird Paradise. It was one of the Satrapal capitals among four satrapy established in Anatolia by the Achaemenid kingdom. Daskyleion was also inhabited during Phrygian and Lydian periods and was politically and economically strong. Daskyleion was economically strong enough to import pottery from Corinth and Attica, two important centers in the ancient world. Corinthian pottery found during excavations between 1988-1997 was studied in this thesis. The pottery studied here are dated between 740-550/500 B.C. The most preferred pottery shape among imported pottery is kotyle. Kotyle is followed by aryballos. Column Crater, oinokhoe and pyxis are comparatively less in number. The quantity of kylix, kothon and lekane are no more than too.
Edirne'deki tek kubbeli camiler
The single domed mosques in Edirne
Yazar: SEDAT BAYRAKAL
Danışman: PROF. DR. RAHMİ HÜSEYİN ÜNAL
Ege Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1998
Konu: Sanat Tarihi = Art History
Dizin: Camiler = Mosques ; Edirne = Edirne ; Kubbe = Dome ; Mimari = Architectural

Özet:
TÜRKÇE ABSTRACT fen fazla 250 sözcük): (TÜBİTAK/TURDOK'un Abstrakt Hazırlama Kılavuzunu kullanınız) Bu çalışmada, Edime kentinde yer alan 22 tek kubbeli cami, plan ve süsleme özelliklerine dayanılarak tanıtılmağa çalışılmıştır. Edirne'deki tek kubbeli camiler, 15-16. yüzyıllara tarihlenmektedir. Genellikle küçük boyutlu olan bu camilerin en anıtsal örneği, II. Bayezid Camii'dk (1487-1488). Kent, biri 1751 yılında, diğeri 1953 yılında meydana gelen iki depremde, önemli ölçüde hasar görmüştür. Özellikle 1751 depreminde, kentteki minarelerin büyük bir bölümünün kürsüden yukarısı yıkılmış ve sonraki dönemlerde onarılmıştır. İncelenen camilerden çoğu bezemesizdir. Şah Melek Camii (1429), Ayşe Kadın Camii (1468) ve Sitti Sultan Camii (1484) bezemeye sahip önemli örneklerdendir. Genellikle taş malzemeyle inşa edilmiş olan camilerden bazılarında, destekleri ve tavanı ahşap, bazılarında metal malzemeli son cemaat yerleri vardır. Selçuk Hatun Camii'nin (1455-1456) minare gövdesinde, Edirne'deki bazı örneklerde de olduğu gibi, taş ve tuğladan oluşan almaşık örgü, Anadolu camilerinde pek rastlanan bir uygulama değildir. Camilerden çoğu, dört duvarla çevrili bir avlu içindedir. Örneklerden bazılarının avlusunda, küçük birer nazire bulunmaktadır. Darülhadis Camii (1435), //. Bayezid Camii ve Şeyh Çelebi Camifrim (16. yy. ortası) avlularında birer şadırvan mevcuttur.

Abstract:
İNGİLİZCE ABSTRACT (en fazla 250 sözcük): In this study, 22 single domed mosque in Edime has been introduced according to their plan and decoration. The single domed mosques in Edirne were constructed between 15th-. 16th- centuries. In generally, they were constructed small scaled in Edirne. The most monumental domed mosque is Bayezid II. Mosque (1487-88). The city was destroyed considerably by two earthquakes in 1751 and 1953. Especially the major part of the minarets in the town were torn down and were repaired later. Most of the mosques studied have no decoration. Şah Melek Mosque (1429), Ayşe Kadın Mosque (1468) and Sitti Sultan Mosque (1484) are the important examples with decoration. Some of the mosques which were of stone has portico of wooden pillars and roof or of metal. Alternative masonary seen on the minaret of Selçuk Hatun Mosque (1455-56) and on some other minarets in Edirne, is not a common feature seen in Anatolian mosques. Most of the mosques are within a courtyard surrounded by walls on each side. In the courtyard of some examples, there is a small graveyard. In the courtyard of Darillhadis Mosque (1435), II. Bayezid Mosque and Şeyh Çelebi Mosque (in the middle of 16 * century) there is a fountain.
Kafa tabanı morfometrisi ve cerrahi girişimlere uygulanması /
Yazar: TAŞKIN YURTSEVEN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SERTAÇ İŞLEKEL
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroşirürji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Kafatası = Skull ; Sinir cerrahisi = Neurosurgery

Özet:
7-ÖZET Çalışma Ekim 1997-Nisan 1998 tarihleri arasında Adli Tıp Kurumu İzmir şubesinin yaptığı otopsi materyali üzerinde Adli Tıp Kurumu izni ile yapılmıştır. 50 adet taze kadavra kafa tabanı bilateral olarak incelenmiştir. Çalışmada kafa tabanına yönelik cerrahilere rehber olması amacı ile bazı landmarkların birbirlerine ve cerrahi plana uzaklıkları, bazı anatomik yapıların boyutları ölçülmüştür. Bulunan sonuçlar literatürle karşılaştırıldığında bazı ölçümlerde fark saptanmıştır. Sebep olarak kadavraların taze kadavra olması ve bazı ölçümlerin epidural aralıktan değil cerrahi yaklaşımlarla uyumlu olarak subdural aralıktan yapılmış olması gösterilebilir. Bulunan değerler cerrahi girişimler sırasında rehberlik yapabilecek niteliktedir. Yurdumuzda sınırlı olan kadavra çalışmalarının daha fazla yapılması, iyi bir cerrahi için vazgeçilmez olan anatomik bilgileri artıracaktır.

Abstract:
Türkiye'nin Ege Denizi Kıyılarında archaeogastropoda (Mollusca-gautropoda)'nın dağılımı ve biyoekolojisi
Distribution and bioecology of archaeogastropoda (Mollusca-dastropoda) in the Turkish Aegean coast
Yazar: BİLAL ÖZTÜRK
Danışman: PROF. DR. ZEKİ ERGEN
Ege Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Su Ürünleri Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 1998
Konu: Su Ürünleri = Aquatic Products
Dizin: Archaeogastropoda = Archaeogastropoda ; Biyoekoloji = Bioecology ; Ege Denizi = Aegean Sea

Özet:
IV ÖZET TÜRKİYE'NİN EGE DENİZİ KIYILARINDA ARCHAEOGASTROPODA (MOLLUSCA - GASTROPODA)' NTN DAĞILIMI VE BİYOEKOLO JİSİ ÖZTÜRK, Bilal Doktora Tezi, Su Ürünleri Anabilim Dalı Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Zeki ERGEN Eylül, 1998, 188 sayfa Bu tez, Türkiye'nin Ege Denizi kıyılarında dağılım gösteren Archaeogastropoda (Gastropoda-Mollusca) üyelerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Söz konusu kıyı şeridinden seçilen 24 istasyonun farklı biyotoplarından yapılan örneklemelerde 2608 birey toplanmıştır. Bunların değerlendirilmeleri sonucunda Archaeogastropoda üstordosu içinde yer alan 3 ordo, 9 familya, 15 genus, 31 tür ve 5 alttür tesbit edilmiştir. Bunlardan Jujubinus karpathoensis Türkiye'nin Gastropoda faunası için, Diodora italica, Gibbula raritineata ve Tricolia speciosa Türkiye'nin Ege ve Akdeniz kıyılan için, 14 tür ve 3 alttür Türkiye'nin Ege Denizi Gastropoda faunası için, Scissurella costata, Sinezona. cingulata ve Jujubinus karpathoensis ise Kuzey Ege Denizi için yeni kayıttır. Ayrıca bu çalışmada saptanan türlerin dağılımları ve ekolojik özellikleri de ele alınmış, bunların dağılımım ve ekolojilerini aydınlatmak için çeşitli analizler yapılmıştır. Anahtar sözcükler : Archaeogastropoda, Ege Denizi, dağılım, sistematik, biyoekoloji

Abstract:
ABSTRACT DISTRIBUTION AND BIOECOLOGY OF ARCHAEOGASTROPODA (MOLLUSCA-GASTROPODA) IN THE TURKISH AEGEAN COAST ÖZTÜRK, Bilal PhD in Fishery Faculty Supervisor: Prof. Dr. Zeki ERGEN September, 1998, 188 pages This thesis was carried out for determining the members of Archaeogastropoda (Mollusca-Gastropoda), distributed along the Turkish Aegean coast. Taxonomical analysis of the samples taken from the different biotopes of the selected stations in the coastline revealed 2608 individuals belonging to 3 orders, 9 families, 15 genus, 3 1 species and 5 subspecies. Of the species encountered Jujubinus karpathoensis were new to the Turkish gastropod fauna; Diodora italica, Gibbula rarilineata and Tricolia speciosa to the Turkish Aegean and Mediterranean coasts; Scissurella costata, Sinezona cingulata and Jujubinus karpathoensis to the northern Aegean Sea; and 14 species and 3 subspecies to the gastropoda fauna of the Turkish Aegean Sea. Furthermore, the distribution and ecology of the species determined were taken into account, and various analysis to enlight their ecology and distribution were performed Keywords : Archaeogastropoda, Aegean Sea, distribution, systematic, bioecology
Kalıcı mesane kateterizasyonunda kullanılan kateterlerde uygulanan hemşirelik girişimlerinin üriner enfeksiyon yönünden etkisinin incelenmesi /
Yazar: NURTEN ALAN ABUT
Danışman: PROF. DR. ALEV DRAMALI
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hemşirelik Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1998
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Hemşirelik bakımı = Nursing care ; Üriner kateterizasyon = Urinary catheterization ; Üriner sistem enfeksiyonları = Urinary tract infections

Özet:
Bu araştırma, kalıcı mesane kateterizasyonunda kullanılan kateterlerde uygulanan hemşirelik girişimlerinin üriner enfeksiyon yönünden etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Deneysel olarak planlanan araştırma, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi 'nde Anestezi Yoğun Bakım, Genel Cerrahi, Nöroşirurji ve Ortopedi kliniklerinde yapılmıştır. Araştırma verileri 1 Mayıs 1996- 10 Mart 1997 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmanın örneklemini 21 kontrol, 21 birinci deney, 21 ikinci deney grubunda toplam 63 hasta oluşturmaktadır. Araştırmanın kontrol grubuna plastik kateter uygulanarak %1'lik savlon solüsyonu ile perine temizliği uygulanmış, birinci deney grubuna plastik kateter uygulanarak %1'lik savlon solüsyonu ile perine temizliği uygulanmış ve buna ek olarak eksternal orifise Terramycine pomad sürülmüştür. İkinci deney grubuna silikon kateter takılarak steril izotonik NaCl ile perine temizliği uygulanmıştır. Veri toplamada deneklere ilişkin bilgileri içeren ve araştırmacı tarafından hazırlanan hasta gözlem formu kullanılmıştır. Hasta gözlem formu; hastayı tanıtıcı bilgiler, kullanılan kateter çeşidi ve özellikleri, uygulanan kateter bakım tipi, klinik bulgular, sistemik antibiyotik uygulama, alman günlük sıvı miktarı, idrar miktarı, idrar dansitesi, pH'ı ve mikroskobik bulgulara ilişkin bilgileri kapsamaktadır. İdrar sedimentinde 5 ve daha fazla lökosit olması (lökositüri), idrarda bulanıklık, ateş, rneatusta yanma ve idrar kültüründe üreme olması üriner enfeksiyon belirtileri olarak alınmıştır. Bu araştırmada elde edilen sonuçlar şunlardır : Birinci deney grubunda idrarda bulanıklık (% 19.07) ve ateş (%60) bulgusu daha yüksek oranda saptanmıştır. Kateter türü ile ateş arasında anlamlı ilişki olduğu ve silikon kateteri olan hastalarda ateş bulgusunun daha az (%9.50) olduğu saptanmıştır. Bilinç durumu ile ateş arasında anlamlı bir ilişki olduğu ve bilinci kapalı hastaların %68.42'sinde ateş bulgusu saptanmıştır. Kateter numarası ile bulanık idrar, lökositüri ve ateş görülme arasında ilişki bulunmadığı saptanmıştır. Kateterin dışarıda kalan uzunluğu ile bulanık idrar görülme arasında ilişki olmadığı bulunmuştur. Günlük idrar miktarı ve alınan sıvı miktarı ile bulanık idrar arasında ilişki olmadığı saptanmıştır. Günlük alman sıvı miktarı ile lökositüri görülme arasında ilişki olmadığı bulunmuştur. Cinsiyet ile lökositüri arasında ilişki olmadığı saptanmıştır. 41

Abstract:
Mantar sinüzitleri /
Yazar: DİLEK YEŞİM BURHANOĞLU METİN
Danışman: PROF. DR. RAMAZAN İNCİ
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Mantarlar = Fungi ; Sinüzit = Sinusitis

Özet:
ÖZET Kronik sinüzit tanısı alan 60 olgudan, fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi ( FESC ) yöntemi ile alınan biyopsi örneklerinin 26 ( %43 )' sından etken bir mikro-organizma ( bakteri, bakteri + mantar, mantar ) soyutlandı. Etken mantarların çoğunluğu maksiller ve etmoit sinüsten alınan örneklerden soyutlandı. Örneklerden yedi ( %50 )' sinde Penicillium türleri, üçünde Aspergillus türleri ( A. niger 2, A. fumigatus 1 ) ve üçünden de Dematiaceous ( P. verrucosa, A. pullulans, Chaetomium türü ) türleri üretildi. Bir örnekten üretilen küf mantarı ise tanımlanamadı. Histopatolojik yöntemlerle incelenen örneklerin 11 ( 11/60 : %18 )' inde mantar sinüziti kanıtı lehine bulgular saptandı. Mantar kültürü olumlu olguların dört ( %29 )' ünün serum örneklerinde IgE yüksekliği saptandı. Yine aynı olgulardan beş ( %35 )' inde mantar antijenlerine karşı deri testi olumlu idi. Sinüslerin mantar infeksiyonları için predispoze faktörlerden olan nazal polip ve atopi öyküsü sekiz olguda ve DM bir olguda vardı. Olgulardan beşinde predispoze faktör belirlenemedi. Klinik ve labotratuvar sonuçlarına göre olguların sekiz ( 8/14 : %57 )' i allerjik mantar sinüziti; üçü sinüs miçetomu; invaziv mantar sinüziti olarak sınıflandırılanlardan biri akut invaziv fulminan ve biri de granülomatöz invaziv mantar sinüziti olarak değerlendirildi. Bir olgu ise sınıflandırılamadı.

Abstract:
Kan kültürlerinden soyutlanan Candida kökenlerinin flukonazole in vitro duyarlılığının makrodilüsyon ve kolorimetrik mikrodilüsyon yöntemleri ile saptanması /
Yazar: ŞAFAK ERMERTCAN
Danışman: PROF. DR. RAMAZAN İNCİ
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Flukonazol = Fluconazole ; Kandida = Candida

Özet:
ÖZET Fırsatçı mantar infeksiyonlarındaki artış nedeniyle antifungal ilaçların kullanımına ilişkin sorunlar da ortaya çıkmıştır. Sistemik kandidoz etkeni olarak klinik tabloya antifungallere dirençli albicans dışı Candida kökenleri hakim olmaya başlamıştır. Antifungal ilaçların klinik kullanımının standardize edilebilmesi için in vitro ve in vivo antifungal duyarlılık çalışmalarının yapılması artık bir zorunluluktur. Bu konuda NCCLS standart bir makrodilüsyon yöntemi ve alternatif mikrodilüsyon yöntemi önermiştir. Ancak çeşitli boyaların kullanıldığı alternatif mikrodilüsyon yöntemleri ile de duyarlılık çalışmaları yapılmaktadır. Çalışmamızda, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi yoğun bakım ünitelerinde çeşitli hastalıklar nedeniyle izlenen, nötropenisi olmayan kandidoz kuşkulu hastaların kan kültürlerinden soyutlanan toplam 60 Candida kökeni (27 C.albicans; 23 C.tropicalisve 10 C.parapsilosis)'nm flukonazole in vitro duyarlılığı makrodilüsyon ve kolorimetrik mikrodilüsyon yöntemleri ile saptandı. Makrodilüsyon ve kolorimetrik mikrodilüsyon yöntemleri arasındaki uyum yüzdesi hesap edildi. Makrodilüsyon yöntemi ile flukonazole in vitro doza bağımlı duyarlılık ( MİK: 16-32jig/ml ) C.albicans kökenleri ( 2/27, % 7 )'ne göre albicans dışı Candida kökenleri ( 2/23, % 9 )'nde daha yüksek bulundu. Kolorimetrik mikrodilüsyon yönteminde ise; saptanan MİK sonuçları ( [ig/ml ) ; Candida türü ve inkübasyon süresine göre farklı idi. Kolorimetrik mikrodilüsyon yönteminde saptanan MİK değerlerine göre Candida kökenlerinin flukonazole in vitro duyarlılığının 48 saatlik inkübasyon değeri, 24 saatlik inkübasyon sonundaki MİK değerlerinden daha yüksek idi. Makrodilüsyon ve kolorimetrik mikrodilüsyon yöntemleri arasındaki uyum yüzdesi Candida türüne ve inkübasyon süresine göre değişmekte idi. Flukonazole in vitro duyarlılığın kolorimetrik mikrodilüsyon yönteminin 24. ve 48. saatlerinde, makrodilüsyon ile uyum yüzdesi sırası ile ; C.albicans'ta: % 99 ve % 93 ; C.tropicalis'te: % 99 ve % 92 ; C.parapsilosis'te ise % 82 ve %77 olarak saptandı.Çalışmamızda sistemik kandidoz etkeni olan albicans dışı Cand/da' larda flukonazole in vitro duyarlılığın azaldığı görülmektedir. Ayrıca flukonazolün in vitro duyarlılığının saptanmasında makrodilüsyon yöntemine alternatif olarak kolorimetrik mikrodilüsyon yönteminin klinik mikrobiyoloji laboratuvarlarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

Abstract:
Epstein-barr virüsün infeksiyonunun seroprevalansı: Bir alan çalışması /
Yazar: ŞÖHRET GÜRGÜN AYDEMİR
Danışman: DOÇ. DR. SELDA ERENSOY
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Epstein-barr virüs enfeksiyonları = Epstein-barr virus infections

Özet:
ÖZET Bu çalışmada Epstein-Barr virüsü seroprevalansını belirleyebilmek amacıyla, Gökova Sağlık Ocağı hizmet alanındaki 0-30 yaşlarında 180 sağlıklı kişiden 9-14 Haziran 1997 tarihinde kan örnekleri toplandı. Çalışmaya alınacak kişi sayısı örneklem büyüklüğünün hesaplanması formülü ile belirlendi ve kişiler rastgele örneklem tablosu kullanılarak seçildi. Kan örneklerinde EBV'ye özgü antikorların araştırılması için indirekt immün floresan antikor testi (Gull labs, Inc. Utah, USA) kullanıldı. Toplumda geçirilmiş infeksiyonun göstergesi olan VCA-lgG antikorları ilk 30 yaş için %84.4, ilk dört yaşta ise %67.9 oranında bulundu. Yaş ile EBV infeksiyonunun anlamlı şekilde arttığı belirlendi. VCA-lgG olumlularda reaktivasyon ya da kronik enfeksiyonun göstergesi olan EA-lgG %7.2 oranında bulundu. EA-lgG. olumluluğu bulunan 13 kişiden altı ay sonra alınan kan örneklerinde sadece 3'ünde olumluluğun devam ettiği saptandı. Bu kişilerin izlemleri planlandı. Bu çalışmada toplumumuzda sağlıklı bireylerden elde edilen oranlar doğrultusunda EBV infeksiyonunun seroprevalansı hakkında bilgi edinildi. Serolojik göstergelerin, organ nakli olan hastalar ve immün sistemi baskılanmış kişilerde kronik primer infeksiyon veya reaktivasyon tanısında kullanımını değerlendirirken bu çalışma sonuçları yararlı olacaktır. 40

Abstract:
İzmir Körfezi omurgasız bentik faunasındaki baskın türler
Dominant benthic invertebrate species in İzmir bay
Yazar: ALPER DOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. MESUT ÖNEN
Ege Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Su Ürünleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1998
Konu: Su Ürünleri = Aquatic Products
Dizin: Bentik fauna = Benthic fauna ; Mevsimsel değişim = Seasonal variation ; Su kirliliği = Water pollution ; Çevre kirliliği = Environmental pollution ; İzmir Körfezi = İzmir Bay

Özet:
IV ÖZET İZMİR KÖRFEZİ OMURGASIZ DİP FAUNASINDAKİ BASKIN TÜRLER DOĞAN, Alper Yüksek Lisans Tezi, Su Ürünleri Anahilim Dalı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mesut ÖNEN Şubat 1998, 75 sayfa Bu çalışmada, İzmir Körfezi Bentik Faunası seçilen 15 istasyonda Sonbahar 1995- Yaz 1996 tarihleri arasında, mevsimsel olarak incelenmiştir. Analizler sonucunda, 9 sistematik gruba dahil 298 tür ve bu türlere ait toplam 5857 birey tesbit edilmiştir. îstasyonlardaki kalitatif ve kantitatif değişimler incelenmiş olup, ayrıca körfezin alt bölümleri kirlilik ve bentik fauna açısından karşılaştırılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda, körfezdeki kirliliğin artmakta olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Bentos, Kirlilik, Mevsimsel değişim, izmir Körfezi

Abstract:
V ABSTRACT DOMINANT BENTHIC INVERTEBRATE SPECIES IN IZMIR BAY DO?AN, Alper Msc. in Fishery Faculty Supervisor: Ass. Prof. Dr. Mesut ÖNEN February 1998, 75 pages In this study, the benthic fauna of Izmir Bay have been investigated. For this purpose, at 15 stations from Izmir Bay, 4 sampling have been done seasonally between Autumn 1995- Summer 1996. As a result, 298 species and 5857 individuals belonging to 9 systematic groups have been determined. The qualitive and quantitive aspects of these species at the stations have been determined and compared. As a conclusion, the pollution degree of the inner and middle bay has been increased. Keywords: Benthos, Pollution, Seasonal variation, Izmir Bay.
Seraların düşük sıcaklıktaki akışkanlarla ısıtılma teknikleri
Heating techniques of greenhouses with low temperature fluids
Yazar: TUNCAY GÜNHAN
Danışman: PROF. DR. ABDÜLKADİR YAĞCIOĞLU
Ege Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarım Makineleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1998
Konu: Ziraat = Agriculture
Dizin: Akışkanlar = Fluids ; Düşük sıcaklık = Low temprature ; Isıtma sistemleri = Heating systems ; Seralar = Greenhouses

Özet:
IV ÖZET SERALARIN DÜŞÜK SICAKLIKTAKİ AKIŞKANLARLA ISITILMA TEKNİKLERİ GÜNHAN, Tuncay Yüksek Lisans Tezi, Tarım Makinaları Bölümü Tez Yöneticisi : Prof. Dr Abdülkadir YAĞCIOĞLU Eylül 1998, 151 Sayfa Bu tez çalışmasında, seraların ısıtılmasıyla ilgili tekniklerin toplu olarak tanıtıldığı bir kaynak oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla, seraların ısı gereksiniminin belirlenmesi, sera klimasını etkileyen faktörler ve seraların ısıtılmasında kullanılan geleneksel ısıtma sistemleri hakkında kısaca bilgiler verildikten sonra, düşük sıcaklıktaki akışkanlarla sera ısıtılması için geliştirilen ısıtma sistemleri tanıtılmıştır.. Geliştirilen sistemlerin sağlamış oldukları yararlar ve sistemlerin sakıncalı yönleri belirtilmiştir. Anahtar sözcükler : Sera, ısıtma, düşük sıcaklık

Abstract:
ABSTRACT HEATING TECHNIQUES OF GREENHOUSES WITH LOW TEMPERATURE FLUIDS GÜNHAN, Tuncay MSc in Agricultural Machinery Supervisor : Prof. Dr. Abdülkadir YA?CIO?LU September 1998, 151 Pages In this study, a source that contains knowledge on the techniques used for heating greenhouses was compiled. For this objective, some brief information on the determination of necessary heat requirement, the factors affecting the climate in greenhouses and traditional heating systems were given, then the heating systems developed for heating greenhouses by using low-temperature fluids were introduced. Additionally, the advantages and disadvantages of the developed systems were listed. Keywords : Greenhouse, heating, low temperature