İlk kez idrar yolu enfeksiyonu geçiren hastaların DMSA sintigrafisindeki kalıcı değişikliklerin yorumu
Interpretation of scarring in DMSA scintigraphy of patients with first urinary tract infection
Yazar: BANU ÇELİKEL ACAR
Danışman: PROF. DR. GÜLTEN TANYER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
İdrar yolu enfeksiyonu çocukluk çağında sık görülen bakteriyel hastalıklardan birisidir. Klinik belirtileri çoğu zaman nonspesifik olan İYE tanısında; TİT, idrar kültürü, lökosit sayısı, sedimentasyon ve CRP değeri, DMSA, abdominal USG ve VSÜ tanı konulmasında ve alt-üst İYE ayrımı yapmakta yardımcıdır. 
Bu çalışmada Temmuz 1999-2000 tarihleri arasında S.B. Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniğine başvuran ilk kez İYE tanısı alan 102 hasta incelendi. 102 hastanın 79'u kız (%77,5), 23'ü erkekti (%22,5). Vakaların yarısı üst İYE, yarısı alt İYE tanısı aldı. İlk 3 gün içerisinde DMSA sintigrafileri çekildi. Abdominal USG tüm hastalara yaptırıldı. Tedaviden 6 hafta sonra VSÜ çekildi. 
Ateş ve karın ağrısı en sık rastlanan semptomlar olarak saptandı. Ateş ve anormal DMSA bulguları arasında bağlantı bulunmadı. Ateş enfeksiyonun lokalizasyonunu belirlemede kullanıldı. Ateşin duyarlılığı %61,7, özgüllüğü %39,7 olarak tespit edildi. 
Sedimentasyon ve CRP değerleri ile DMSA sintigrafisindeki anormallik arasındaki ilişki incelendi. Sedimentasyonun duyarlılığı %91,2, özgüllüğü %47, CRP'nin duyarlılığı %96,9, özgüllüğü %55 olarak bulundu. Buna göre CRP alt ve üst İYE tanısında duyarlılığı en yüksek olan test olarak kabul edildi. 
DMSA sintigrafisi 102 vakanın 34'ünde (%33,3) vakada anormal olarak bulundu. 34 vakanın 6'sında DMSA sintigrafisindeki değişiklikler kenar düzensizliği ve kalıcı skarı içeriyordu. İlk kez iYE tanısı konulan bu hastaların DMSA sintigrafisinde kalıcı değişikliklerin saptanmasının sebebi araştırıldı. Bir vakada VUR varlığı, ikisinin 5 saati aşkın ateşli dönem geçirdiği tespit edildi. Hastalarda enürezis, ailelerde VUR varlığı ve reflü nefropatisi öyküsü alınmadı. 
Çalışmamızın sonucuna göre:
Tüm vakalarda antenatal USG çekilmeli, idrar yollarında dilatasyon bulunan hastalar doğumdan sonra erken dönemde VUR yönünden araştırılmalıdır.
Ailelerinde VUR ve reflü nefropatisi olan hastalar VUR yönünden taranmalıdır. Ailelere çocuklarında ateş, huzursuzluk, karın ağrısı gibi semptomlar olduğunda doktora başvurmaları gerektiği anlatılmalıdır. 
Ateş şikayeti ile gelen 6 aydan küçük erkek ve 2 yaştan küçük kız çocuklarında idrar kültürü alınmalıdır. 
Tam idrar tahlili, idrar kültürü, lökosit sayısı, sedimentasyon, CRP sonuçları ile enfeksiyonun lokalizasyonu tespit edilmelidir. 
DMSA'nın üst İYE'de altın standart olduğu unutulmamalıdır. 
Üst İYE tanısı konulan hastalara ilk 3 gün içinde DMSA çektirilmeli 3 ay sonra tekrarlanmalıdır. Tedavi bitiminden itibaren 6 hafta sonra VSÜ çekilmelidir. Abdominal USG taş, kitle, hidronefrozun ekarte edilmesi için İYE tanısı alan tüm hastalara yapılmalıdır.

Abstract:
Urinary tract infection is one of the most common bacterial diseases in childhood. The clinical symptoms are often nonspecific in the diagnosis of UTI; urinalysis, urine culture, leukocyte count, sedimentation rate and CRP value, DMSA, abdominal US and VCUG are helpful in diagnosing and differentiating UTI.
In this study, 102 patients admitted to S.B. Ankara Training and Research Hospital Pediatric Clinic for the first time were evaluated. Of the 102 patients, 79 were female (77.5%) and 23 were male (22.5%). Half of the cases were diagnosed as upper UTI and half as UTI. DMSA scintigraphies were taken within the first 3 days. Abdominal US was performed in all patients. VCUG was taken 6 weeks after the treatment.
Fever and abdominal pain were the most common symptoms. There was no correlation between fever and abnormal DMSA findings. Fever was used to determine the localization of the infection. The sensitivity and specificity of fever were 61.7% and 39.7%, respectively.
The relationship between sedimentation and CRP values ​​and abnormality in DMSA scintigraphy was examined. The sensitivity and specificity of sedimentation were 91.2%, 47%, 96.9% and 55%, respectively. Accordingly, CRP was accepted as the most sensitive test in the diagnosis of upper and lower UTI.
DMSA scintigraphy was found to be abnormal in 34 (33.3%) of 102 cases. In 6 of 34 cases, changes in DMSA scintigraphy included marginal irregularity and permanent scarring. The reason of the permanent changes in DMSA scintigraphy of these patients diagnosed as UTI was investigated. In one case, the presence of VUR, two of them had a fever period of more than 5 hours. No history of enuresis, familial VUR and reflux nephropathy was found.
According to the results of our study:
Antenatal US should be performed in all cases and patients with dilatation of the urinary tract should be investigated for VUR in the early postnatal period.
Patients with VUR and reflux nephropathy in their families should be screened for VUR. Families should be advised to consult a doctor if their child has symptoms such as fever, restlessness, abdominal pain.
Urine culture should be obtained in boys younger than 6 months and girls younger than 2 years with fever.
Complete urinalysis, urine culture, leukocyte count, sedimentation, CRP results and localization of infection should be determined.
It should be noted that DMSA is the gold standard in upper UTI.
Patients diagnosed as upper UTI should undergo DMSA within the first 3 days and repeated 3 months later. VCUG should be taken 6 weeks after the end of treatment. Abdominal US should be performed in all patients diagnosed with UTI to rule out stones, mass, and hydronephrosis.