Sağ el serçe parmağının klasik gitar tekniğine katkıları
The contributions of the use of the right hand little finger to the classical guitar technique
Yazar: ÖZGÜR DEMİR
Danışman: DR. BEKİR KÜÇÜKAY
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Müzik Ana Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2023
Konu: Müzik = Music
Dizin: Gitar = Guitar ; Klasik gitar = Classical guitar ; Parmaklar = Fingers ; Sağ el = Right hand ; Serçe parmak = Little finger ; Çalgılama teknikleri = Instrumentation techniques

Özet:
Bu çalışmada sağ el serçe parmağının gitar tekniğinde kullanılmamasına gerekçe olarak ileri sürülen hususlar ele dair anatomik, nörofizyolojik ve biyomekanik bulgularla gitarın yapısının tarihsel süreçte gösterdiği değişimler perspektifinde incelenmiş, bu parmağın kullanılmasının yaratacağı imkanlar araştırılmıştır. Kişisel gözlemlerden yola çıkılarak geliştirilen hipotezlerin literatür taraması yoluyla elde edilen bulgularla desteklendiği bu tezde, elin yapısı açısından sol elde kullanılabilen serçe parmağın dominant sağ elin kuvvet ve sağınlık gibi hususlardaki avantajı dolayısıyla sağ elde kullanılmasının optimal olduğu, elin uygulayabileceği maksimum kuvvetle müzik icrası arasında anlamlı bir ilişki bulunmadığı için kuvvet açısından en zayıf parmak olmasına karşın kuvvetinin tekniğin ihtiyaç duyduğu sınırlar içinde kaldığı, kütlesinin küçük ve boyunun kısa olmasının yarattığı biyomekanik avantajlar sayesinde özellikle yüzük parmağa nazaran daha hızlı hareket edebildiği, parmakların hareketini kısıtlayan anatomik ve nöromüsküler etkilerden nispeten az etkilenmesi sebebiyle bağımsız hareket kapasitesinin yüzük ve orta parmaktan yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca kişiler arasında görülen antropometrik farklılıklar, eklem hipermobilitesi ve müskülotendinöz varyasyonların tüm insanlar için geçerli olacak ideal bir enstrüman tekniğinden bahsetmeyi olanaksız kıldığı ileri sürülmüş ve enstrüman uzmanlığının ulnar parmakların gelişimi açısından tarif edilebileceği, bu açıdan serçe parmağın ulnar parmakların genel becerisine katkı sağlayacak olması sebebiyle kullanılması gerektiği varsayımında bulunulmuştur. Serçe parmağın teknikten dışlanma sürecine gitarın yapısı çerçevesinden bakıldığında, tarihsel süreçte sağ elde kullanılan parmak sayısının radialden ulnara doğru düzenli şekilde arttığı, genelde sağ elin oryantasyonunu sağlamak için kapağa dayanan serçe parmağın bu kullanımının gitarın yaşadığı değişimlerle elverişsiz hale geldiği görülmüştür. Tüm bu bulgular ışığında günümüz tekniğinde serçe parmağın kullanılmasına çekince oluşturan gerekçelerin makul olmadığı vurgulanmış ve geliştirilmesinin sağlayacağı katkılar ortaya konmuştur.

Abstract:
This study aims to understand the reasons for the exclusion of the right-hand little finger from the classical guitar technique from the perspective of the anatomical, neurophysiological, and biomechanical findings of the hand and the transformation of the guitar structure experienced throughout its history and discusses the possibilities of using this finger. In this thesis, the hypotheses developed based on personal observations were supported by the findings from the literature review. In terms of hand structure, it was observed that the little finger, which can be used in the left hand, is optimal to use in the dominant right hand due to the advantage of finger strength and spatiotemporal accuracy; since there is no significant relationship between musical performance and the maximum force that the hand can exert, the strength of the little finger remains within the limits required by the instrument techniques, even though it is the weakest finger in terms of strength; because of the biomechanical advantages resulting from small mass and short length of the little finger, it can move with a faster cadence and a greater velocity compared to the ring finger; the independent movement capacity of the little finger is higher than that of the ring and middle fingers because it is relatively less affected by the anatomical and neuromuscular effects that limit the movement of the fingers. In addition, it was argued that anthropometric differences, joint hypermobility, and musculotendinous variations between individuals make it impossible to claim an ideal instrument technique that could be applied to all people. It was hypothesized that instrument expertise can be described in terms of the development of the ulnar fingers, and in this respect, the little finger should be used because it will contribute to the general dexterity of the ulnar fingers. When the process of exclusion of the little finger from the technique is examined from the framework of the guitar structure, it was found that the number of fingers used in the right hand has regularly increased from radial to ulnar throughout its history and this use of the little finger, which rests on the soundboard to provide the orientation of the right hand in general, has become unfavorable with the transformation of the guitar. In conclusion, all findings show that the reasons for the exclusion of the little finger from the contemporary technique are not reasonable and developing the ability of the little finger could make significant contributions to the right-hand technique.