Çocuk onkoloji polikliniğinde izlenen periferik lenfadenopatili olguların retrospektif değerlendirilmesi /
Yazar: GİZEM GÖKÇE ALTAŞ
Danışman: DOÇ. DR. DERYA ÖZYÖRÜK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Lenfadenit = Lymphadenitis ; Lenfatik hastalıklar = Lymphatic diseases ; Lenfatik sistem = Lymphatic system ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tıbbi onkoloji = Medical oncology ; Çocuklar = Children ; İmmünoblastik lenfadenopati = Immunoblastic lymphadenopathy

Özet:
Amaç: Periferik lenfadenopati, çocukluk çağında çok sık görülen ve
çoğunlukla benign nedenlerden kaynaklanan bir bulgudur; ancak daha az sıklıkla da
olsa ciddi hastalıkların ilk bulgusu olabilir. Bu çalışmada, periferik lenfadenopati ile
başvuran çocukların demografik, klinik, laboratuvar ve görüntüleme bulgularını
retrospektif olarak inceleyerek, etiyolojik dağılımlarının değerlendirilmesi
amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada S.B.Ü. Ankara Şehir Hastanesi Çocuk
Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Çocuk Onkoloji polikliniğinde 01.09.2019-31.05.2021
tarihleri arasında lenfadenopati ön tanısıyla değerlendirilen 0-18 yaş aralığında 150
hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların elektronik dosyalarından anamnez,
muayene, laboratuvar, görüntüleme ve ek tetkik bulguları kaydedildi.
Bulgular: Hastalarımızın 97'si (%64,7) erkek, 53'ü (%35,3) kız cinsiyette
idi. Yaş ortalamaları 8,2±4,8 yıldı. En sık başvuru şikayeti boyunda şişlik, en sık ek
yakınma ateşti. Hastalarımızın 65'inde (%43,3) akut, 85'inde (%56,6) kronik
lenfadenopati mevcuttu. Olguların 127'sinde (%84,6) lokalize, 23'ünde (%15,4)
yaygın lenfadenopati izlendi. Malign olgularda yaygın lenfadenopati görülme oranı
benign gruba göre daha yüksekti. Hastaların 103'ünde (%68,6) submandibular lenf
nodu tutulumu mevcut olup, en sık tutulan bölge submandibular bölgeydi. Benign
grupta da en sık tutulan bölge submandibular bölge, malign grupta ise en fazla
tutulan lenf nodu lokalizasyonu supraklavikuler bölgeydi. Servikal bölge her iki
grupta da ikinci en sık tutulan lokalizasyondu. Ortalama lenf nodu uzun aks boyutu
25±8,8 mm olarak saptandı. Benign grupta hastaların çoğunluğunda yağlı hilusu
seçilebilen ve reaktif lenf nodları izlenirken, malign grupta hastaların tümünde yağlı
hilusu seçilemeyen, nonreaktif lenf nodları mevcuttu. Serolojik tetkik yapılan
hastalarda en sık akut etken EBV olarak saptandı. Benign grupta hastaların 120'sinde
(%87) hepato-splenomegali izlenmezken, malign grupta 12 hastadan 8'inde (%66,6)
hepato-splenomegali mevcuttu. Hastaların ortalama takip süresi 7,7± 8,1 aydı.
Toplamda 37 hastaya (%24,6) doku biyopsisi yapıldı; bunların 25'inde (%16,6)
benign patoloji, 12 hastada (%8) ise malign patoloji saptandı. Benign patolojiler
içinde en sık tespit edilen sonuçlar reaktif lenf nodu ve lenfadenit; malign patolojiler
içinde en sık tespit edilen sonuç ise Hodgkin Lenfoma-Nodüler sklerozan varyant idi.
Sonuç: Lenfadenopati çocukluk çağında sık karşılaşılan bir bulgudur.
Çoğunlukla benign nedenlerden kaynaklansa da malignite ihtimali göz ardı
edilmemelidir. Çalışmamızda da lenfadenopatilerin büyük çoğunluğunun benign
kaynaklı olduğu bulundu. Hastalarımızın %24'6 sına biyopsi endikasyonu
konulurken, toplam hasta grubumuzun yalnızca %8'inde malignite saptandı. Ayrıntılı
bir anamnez, sistematik bir fizik muayene, ön tetkik ve izlemle hastaların büyük
çoğunluğunun biyopsi gerekmeksizin ayırıcı tanısının yapılabileceği görüldü. Her
zaman etiyoloji saptanamasa da temel ve öncelikli olan hastanın sistematik
değerlendirilmesi ve izlemidir. Laboratuvar ve görüntüleme parametreleri de
lenfadenopatinin değerlendirilmesinde yardımcı olacaktır.

Anahtar kelimeler: Çocuk, periferal lenfadenopati, lenfadenit

Abstract:
Aim: Peripheral lymphadenopathy is very common symptom in childhood
age group and it's mostly caused by benign causes. But less often it may be the first
sign of some serious diseases. The aim of this study was retrospective review of
demographic, clinical, laboratory and imaging findings of the children patients who
presented with peripheral lymphadenopathy. Also it was aimed to evaluate the
etiological distributions.
Material and methods: The study design was a retrospective observational
study. In this study, 150 patient who applied to S.B.U. Ankara City Hospital
Children Health and Diseases Clinic, Pediatric Oncology Outpatient Clinic, between
01.09.2019-31.05.2021, evaluated with a prediagnosis of lymphadenopathy. The age
range of the patients was 0-18 years. They were reviewed retrospectively. Anamnesis
of patients, examination findings, laboratory findings, imaging and additional
examination findings were recorded from the files of the patients.
Results: Of our patients, 97 (64.7%) were male and 53 (35.3%) were female.
The mean age was 8.2±4.8 years. The most common presenting symptom is neck
swelling, the most common additional symptom was fever. Acute lymphadenopathy
was present in 65 of our patients (43.3%), and the number of the patient who had
chronic lymphadenopathy was 85 (56.6%). Localized lymphadenopathy in 127
(84.6%) cases, and diffuse lymphadenopathy was observed in 23 (15.4%) cases. The
incidence of diffuse lymphadenopathy in malignant cases was higher than other
cases. The most common site was the submandibular region, and 103 (68.6%) of the
patients had submandibular lymph node involvement. Also in benign patient group,
the most common site was the submandibular region. But in malignant patient group
most common site was supraclavicular region. The cervical region is the second most
common region in both groups. The mean lymph node long axis size was 25±8.8 mm
detected. Fatty hilus and reactive lymph nodes were observed as ultrasound
findings in the benign group. In the malignant group, non-reactive lymph nodes and
undetectable fatty hilum were observed as ultrasound findings. The most common
acute agent detected in serological tests was EBV. Hepatosplenomegaly was not
detected in 120 (87%) of the patients in the benign group. On the other hand
Hepatosplenomegaly was detected in 8 (66.6%) of 12 patients in the malignant
patient group. The mean follow-up period of the patients was 7.7± 8.1 months.
Tissue biopsy was performed in 37(24,6%) patients.Benign pathology in 25 (16.6%)
of the patients who underwent biopsy. In 12 patients malignant pathology was
detected (8%). The most common benign pathology results were reactive lymph
node and lymphadenitis. Most common malignant pathology result was Hodgkin
Lymphoma-Nodular sclerosing variant.

Conclusion: Lymphadenopathy is a common finding in childhood. Although
it is mostly caused by benign causes, the possibility of malignancy shouldn't be
ignored. In our study, it was found that the majority of lymphadenopathies were of
benign etiology. Biopsy indication of our patients 24.6%, malignancy was detected
in only 8% of our total patient group. It was seen that differential diagnosis could be
made without the need for biopsy, with a detailed anamnesis, a systematic physical
examination, preliminary examination and follow-up. Etiology may not always be
determined. But the basic and important thing is that the patients systematic
evaluation and follow-up. Laboratory and imaging parameters might be helpful in the
evaluation of lymphadenopathy.

Key Words: Child, Peripheral Lymphadenopathy, Lymphadenitis