Kadın hastalıkları ve doğum kliniğinde polikistik over sendrom tanılı hastalarda serum mannoz seviyesinin değerlendirilmesi /
Yazar: EBRU ÇALAYIR BEYAZTAŞ
Danışman: DOÇ. DR. ALİ GALİP ZEBİTAY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: D-mannoz = D-mannose ; Genital hastalıklar-kadın = Genital diseases-female ; Oligosakkaritler = Oligosaccharides ; Polikistik over sendromu = Polycystic ovary syndrome

Özet:
AMAÇ: Polikistik over sendromu (PKOS) premenopozal kadınlarda en sık görülen endokrin patolojisi dir. Monosakkaritler , karbonhidrat metabolizmasının en basit yapı taşlarıdır. Biyolojik olarak önemli monosakkaritler: mannoz, glikoz, galaktoz, fruktoz dur. Son yıllarda, RNA sekanslama teknikleri kullanılarak, monosakkarid biyosentezi ile PKOS folikülleri arasında yeni bir yolak bulundu. Mannoz serum seviyesi PKOS tanılı hastalarda yüksek izlenmiş olup, insülin rezistansı, kardiyovasküler hastalık, metabolik sendrom gibi hastalıklara yatkınlık oluşturduğu düşünülmektedir.Ancak monosakkarid biyosentezi ile PKOS ve diğer ortak klinik bulgular arasındaki ilişki hala net değil.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmanın amacı, farklı vücut kitle indeksi (BKİ) durumlarındaki (zayıf, normal kilolu, fazla kilolu / obez) mannoz serum düzeylerini, mannoz ile biyokimyasal, hormonal ve metabolik profilleri arasındaki ilişkiyi PKOS'lu hastalarda incelemektir. Çalışma kesitsel karşılaştırmalı bir çalışmaydı.
BULGULAR: Çalışmaya 83 hasta, 73 kontrol olmak üzere toplam 156 kişi katılmıştır. BMI grupları incelendiğinde 11 kişi <18,5, 73 kişi 18,5-25 arası ve 72 kişi ise >25'tir. B/K grupları incelendiğinde 36 kişi <0,80, 28 kişi 0,80-0,85 arası ve 92 kişi >0,85'tir. Katılımcıların yaş ortalaması 26,96±6,86'dır. . Rotterdam 2003 kriterlerine göre PKOS tanısı alan seksen üç kadın çalışmaya dahil edildi. Hasta ve Kontrol grupları arasında yapılan karşılaştırma da:
-Kontrol grubunun yaş, HDL, SHBG ve Estradiol Hasta grubuna göre daha yüksek,
-Hasta grubunun Kilo, BMI, Bel cm, Kalça cm, Modifiye FG skoru, Trigliserid, AMH, Total Testesreron, Serbest Testosteron, DHEAS, İnsülin, MANNOZ ve HOMA IR değerleri ise Kontrol grubuna göre daha yüksektir.
BMI gruplarına göre:
-BMI>25 olanlarda Yaş ortalaması diğer BMI gruplarına göre daha yüksektir.
- BMI>25 olanlarda Bel cm, Kalça cm ve Trigliserid oranları diğer BMI gruplarına göre daha yüksektir.
-BMI>25 olanlarda B/K oranı diğer BMI gruplarına göre daha yüksektir.
-BMI>25 olanlarda Modifiye FG skoru, AKŞ, LDL, TSH, İnsülin ve HOMA IR değerleri BMI 18,5-25 grubuna göre daha yüksek iken, HDL oranı 18,5-25 grubunda daha yüksektir. Yapılan post-hoc analizi sonucu SHBG değeri ile BMI grupları arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır.
Normoandrojen ve Hiperandrojen gruplarında Yaş, Kilo, Boy, BMI, Bel cm, Kalça cm, B/K oranı, Modifiye FG skoru, AKŞ, HDL, LDL, Trigliserid, AMH, Total Testosterone, SHBG, DHEAS, TSH, İnsülin, FSH, LH, Estradiol, Prolaktin, Mannoz ve HOMA IR parametreleri karşılaştırılmıştır. Hiperandrojen grubunun Modifiye FG skoru, Trigliserid değeri, İnsülin değeri, Prolaktin değeri ve HOMA IR değeri, Normoandrojen grubuna göre daha yüksektir.
9
Bel/Kalça oranına göre yapılan gruplandırma da arasında Yaş, Kilo, Boy, BMI, Bel cm, Kalça cm, B/K oranı, Modifiye FG skoru, AKŞ, HDL, LDL, Trigliserid, AMH, Total Testosteron, Serbest Testosteron, SHBG, DHEAS, TSH, İnsülin, FSH, LH, Estradiol, Prolaktin, Mannoz, HOMA IR değerleri ile karşılaştırılmıştır.
-B/K<0,80 olanların yaş, kilo, Trigliserid, HOMA IR ortalaması B/K >0,85 olanlara göre daha düşüktür.
-B/K<0,80 olanların BMI ortalaması B/K 0,80-0,85 olan gruba göre daha düşüktür. B/K <0,80 olanların Bel cm oranı diğer B/K gruplarına göre daha düşüktür.
-B/K <0,80 grubunun HDL değerleri >0,85 grubuna göre daha yüksektir. Yapılan post-hoc analizi sonucu AKŞ ile B/K grupları arasında anlamlılık saptanmamıştır.
Yapılan analiz sonucu B/K oranı ve BMI ile mannoz arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır.
SONUÇ: Bulunan sonuçlar birlikte ele alındığında, önemli ölçüde yükselmiş serum mannoz seviyeleri PCOS ile önemli ölçüde ilişkilidir ve yükselmiş mannoz seviyesi birçok parametre ile bağımsızdır. Mannozun bu parametrelerden bağımsız oluşu PKOS için bir biomarker olabilir hipotezini güçlendirmektedir. Ancak hala yeterli çalışma yoktur. Bu sonuçlar mannozun PCOS patogenezindeki rolüne ilişkin daha fazla araştırmanın önemini vurgulamaktadır.

Abstract:
AIM: Polycystic ovary syndrome (PCOS) is the most common endocrine pathology in premenopausal women. Monosaccharides are the simplest building blocks of carbohydrate metabolism. Biologically important monosaccharides: mannose, glucose, galactose, fructose. In recent years, a new pathway has been found between monosaccharide biosynthesis and PCOS follicles using RNA sequencing techniques. Mannose serum level is observed to be high in patients with PCOS and it is thought to predispose to diseases such as insulin resistance, cardiovascular disease and metabolic syndrome. However, the relationship between monosaccharide biosynthesis and PCOS and other common clinical findings is still unclear.
METHODS: The aim of this study was to examine mannose serum levels, the relationship between mannose and biochemical, hormonal and metabolic profiles in patients with PCOS in different body mass index (BMI) statuses (thin, normal weight, overweight / obese). The study was a cross-sectional comparative study.
RESULTS: A total of 156 people, 83 patients and 73 controls, participated in the study. When the BMI groups are examined, 11 people are <18.5, 73 people are between 18.5-25, and 72 people are >25. When the B/C groups are examined, 36 people are <0.80, 28 people are between 0.80-0.85, and 92 people are >0.85. The mean age of the participants was 26.96±6.86. Eighty-three women diagnosed with PCOS according to the Rotterdam 2003 criteria were included in the study. Comparison between the Patient and Control groups:
-The control group's age, HDL, SHBG and Estradiol are higher than the patient group,
-Weight, BMI, Waist cm, Hip cm, Modified FG score, Triglyceride, AMH, Total Testosterone, Free Testosterone, DHEAS, Insulin, MANNOZ and HOMA IR values of the patient group are higher than the control group.
According to BMI groups:
-The mean age of those with BMI>25 is higher than other BMI groups.
- Waist cm, Hip cm and Triglyceride rates are higher in those with BMI>25 compared to other BMI groups.
-BMI>25 has a higher W/C ratio than other BMI groups.
- While the Modified FG score, FGG, LDL, TSH, Insulin and HOMA IR values were higher in those with BMI>25 compared to the BMI 18.5-25 group, the HDL ratio was higher in the 18.5-25 group. As a result of post-hoc analysis, no significant relationship was found between SHBG value and BMI groups. Age, Weight, Height, BMI, Waist cm, Hip cm, B/F ratio, Modified FG score, FGS, HDL, LDL, Triglyceride, AMH, Total Testosterone, SHBG, DHEAS, TSH, Insulin, FSH, LH, Estradiol, Prolactin, Mannose and HOMA IR parameters were compared. Modified FG score, Triglyceride value, Insulin value, Prolactin value and HOMA IR value of the Hyperandrogen group were higher than the Normoandrogen group.
Grouping according to Waist/Hip ratio includes Age, Weight, Height, BMI, Waist cm, Hip cm, B/C ratio, Modified FG score, FG, HDL, LDL, Triglyceride, AMH, Total Testosterone, Free Testosterone, SHBG, DHEAS, TSH, Insulin, FSH, LH, Estradiol, Prolactin, Mannose, HOMA were compared with their IR values.
Those with B/F <0,80 had lower mean age, weight, Triglyceride, HOMA IR than those with B/C >0.85.
The mean BMI of those with B/F<0.80 was lower than the group with B/F 0.80-0.85. Waist cm ratio of B/F <0.80 is lower than other B/F groups.
HDL values of the B/K <0.80 group are higher than the >0.85 group. As a result of the post-hoc analysis, no significant difference was found between FAC and B/C groups. As a result of the analysis, no significant relationship was found between B/C ratio and BMI and mannose.
CONCLUSION: Taken together, significantly elevated serum mannose levels are significantly associated with PCOS and elevated mannose levels are independent of many parameters. The independence of mannose from these parameters strengthens the hypothesis that it may be a biomarker for PCOS. However, there is still not enough work. These results highlight the importance of further research into the role of mannose in the pathogenesis of PCOS.