Spinal anestezi alacak gebelerde preoperatif ve peroperatif preoksijenasyon çalışması
Preoperative and peroperative preoxygenation with spinal anesthsia
Yazar: CEMİL KANBEROĞLU
Danışman: DOÇ. DR. TÜLAY ÖZKAN SEYHAN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Anestezi-spinal = Anesthesia-spinal ; Gebelik = Pregnancy ; Hiperbarik oksijenasyon = Hyperbaric oxygenation

Özet:
Amaç: Preoksijenasyon, indüksiyon sırasında hastaya apneyi tolere edebileceği en fazla zamanı kazandırdığı için önemlidir ve etkinliğini noninvazif parametrelerden biri olan soluk sonu oksijen fraksiyonunun (FETO2) %90 olmasıyla ölçülür. Preoksijenasyon normal soluk hacmi, derin nefes veya pozitif basınçlı soluma tekniği ile sağlanabilir. Bu prospektif, randomize çift kör çalışmanın birincil amacı gebelerde üç farklı preoksijenasyon manevrasının etkinliğini, ikincil amacı ise rejyonel anestezinin ve doğumun preoksijenasyona etkisinin araştırılmasıdır.Gereç ve Yöntem: Etik Kurul onayını takiben çalışmaya miyadında spinal anestezi altında sezaryen ameliyatı olacak ve anestezi ekibi tarafından aydınlatılarak onamı alınmış 11 gebe dahil edildi. Preoksijenasyon sıkı oturan yüz maskesiyle her biri 3 dakika süren 3 solunum tekniği ile [normal soluk hacmi tekniği (tidal hacim soluma, THS), derin nefes tekniği (maksimum kapasite soluma, MKS) ve pozitif basınç (pozitif basınçlı soluma, PBS)] 3 farklı zaman diliminde (spinal anestezi öncesi, doğum öncesi, doğum sonrası) gerçekleştirildi. Temel hedef FETO2 %90 olma süresi olarak kabul edildi. Hastaların demografik verileri, tidal hacimleri, FETO2 değerleri ve hemodinamik verileri kaydedildi.Bulgular: Maksimum kapasite solunumu tekniğinin, tidal hacim solunumu tekniğine kıyasla preoksijenasyonu hızlandırdığı, buna karşın 10 cmH2O ile sürekli pozitif basınçlı soluma ile preoksijenasyon etkinliğinin değişmediği gösterildi. Ayrıca preoksijenasyon etkinliğinin spinal anestezi varlığında gerek doğumdan önce, gerekse doğumu takiben değişmediği gözlendi.Tartışma ve sonuç: Gebelerde preoksijenasyon için en etkin yöntem maksimum kapasite solunum tekniği olarak gözlenmektedir. Pozitif basınçlı soluma tekniği uygulanan basıncın yetersiz kalmasından dolayı başarısız olmuş olabilir. Spinal anestezi sonrası ise meydana gelen atelektazi ve solunum sistemi değişiklikleri preoksijenasyon etkinliğini değiştirmemektedir.

Abstract:
Aim: Preoxygenation prior to induction is important as it increases the duration of apnea tolerance and its efficacy can be measured non-invasively by end tidal oxygen fraction (FETO2) reaching %90. Preoxygenation can be achieved by tidal volume, maximum capacity or positive pressure breathing. This prospective, double-blind, randomized study primarily aims to compare the efficacy of three different preoxygenation techniques in parturients as well as investigating the effects of regional anesthesia and delivery on preoxygenation efficacy.Material and methods: 11 parturients scheduled for cesarean delivery under spinal anesthesia and consented for the study were included following Ethics Committee approval. Three different preoxygenation maneuvers [Tidal volume breathing (THS), maximum capacity breathing (MKS), positive pressure breathing (PBS)] at three different time points (baseline prior to spinal anesthesia, previous to delivery, following delivery and abdominal closure) were executed in all parturients via a tight fitting face mask for three minutes. Primary endpoint was the duration to reach FETO2 %90. Patients demographic data, tidal volumes, FETO2 and hemodynamic data were recorded.Results: Positive pressure breathing with 10 cmH2O continuous airway pressure did not change preoxygenation efficacy whereas maximum capacity breathing resulted in faster preoxygenation when compared to tidal volume breathing. Also preoxygenation efficacy was observed not to be affected with spinal anesthesia or delivery.Discussion and conclusion: Maximum capacity breathing remains to be the most effective preoxygenation maneuver in pregnant patients. Positive pressure breathing tested in this study might be ineffective due to inadequate pressure applied. Atelectasis and respiratory system changes following spinal anesthesia and delivery did not affect preoxygenation efficacy.