Cam fiberle güçlendirilen akrilik rezinlerde farklı polimerizasyon yöntemlerinin rest monomer miktarına etkisinin ve sitotoksisitesinin değerlendirilmesi
Evaluation of the influence of different polymerization methods on rest monomer amount and cytotoxicity in the acrylic resins reinforced with glass fibers
Yazar: ÇİĞDEM ARSLAN GÜNER
Danışman: PROF. DR. ÖZGÜL KARACAER
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2007
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu çalışmanın amacı, farklı polimerizasyon yöntemleri ile hazırlanmış cam fiber ile güçlendirilmiş ve güçlendirilmemiş akrilik rezin materyallerinin rest monomer miktarını ve sitotoksisitesini in vitro koşullarda değerlendirmektir.E-cam fiber ile güçlendirilmiş ve güçlendirilmemiş akrilik rezin örnekler dört farklı polimerizasyon yöntemi (ısı, oto, mikrodalga ve gamma ışını) ile polimerize edilerek hazırlandı. Rest monomer miktarı yüksek performans sıvı kromatografi cihazı kullanılarak tespit edildi. Akrilik rezin test örneklerinin sitotoksisiteleri L929 fare fibroblast hücre kültüründe değerlendirildi. Hücre canlılığı, MTT yöntemi ile 24, 48, 72 ve 96. saatlerde belirlendi. Sonuçlar tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile ve gruplar arasındaki farklılıklar ise Tukey HSD ve Mann-Whitney U test ile değerlendirildi.Güçlendirilmiş ve güçlendirilmemiş gruplar arasında en fazla rest monomer miktarı oto polimerize olan test örneklerinde gözlenmiştir. En düşük rest monomer değerleri ise güçlendirilmemiş gruplarda mikrodalga ile polimerize olan örneklerde, fiber ile güçlendirilmiş gruplarda ise ısı ile polimerize olan örneklerde elde edilmiştir. Genel olarak fiber ile yapılan güçlendirme işlemi rest monomer miktarını artırmıştır. Bu artış mikrodalga ile polimerize edilen örneklerde istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05).Güçlendirilmemiş gruplarda her inkübasyon süresinde de toksisite değeri en fazla bulunan grup oto polimerize olan grup olmuştur. 24, 48, 72. saat inkübasyon süresinde en az toksisite gösteren grup ısı ile polimerize edilen gruptur. Ancak bu inkübasyon sürelerinde polimerizasyon yöntemleri açısından istatistiksel olarak farklılık bulunmamıştır. 96. saatte ise en az toksisite gösteren mikrodalga ile polimerize edilen gruptur. 96. saatte en yüksek canlılık gösteren mikrodalga ile polimerize edilen grup ile en düşük canlılık gösteren oto polimerize grup arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05).Güçlendirilmiş gruplar arasında polimerizasyon yöntemleri arasında istatistiksel olarak fark bulunmamıştır. Ancak her inkübasyon süresinde de en toksik değer oto polimerize grupta görülmüştür. En düşük toksisite değerini 24. ve 72. saatlerde mikrodalga ile polimerize edilen grup gösterirken, 48. ve 96. saatlerde ısı ile polimerize edilen grup göstermiştir. Fiber ile yapılan güçlendirme işlemi genelde hücre canlılık oranında düşüşe neden olmuştur. Güçlendirilmemiş gruplar ile karşılaştırıldığında daha düşük canlılık değerleri yani daha fazla toksisite bulgusu gözlenmiştir. Ancak yapılan istatistiksel incelemede bu değişimin anlamlı olmadığı görülmüştür.Cam fiber ile yapılan güçlendirme işlemi akrilik rezin örneklerin rest monomer miktarında ve sitotoksisitesinde artışa neden olmuştur.

Abstract:
The purpose of this study was to investigate the residual monomer amount and cytotoxicity of glass fiber reinforced and unreinforced acrylic resin materials polymerized with different polymerization methods in vitro.E-glass fiber reinforced and unreinforced acrylic resin specimens were prepared with four different polymerization methods (heat-polymerized, autopolymerized, microwave polymerized, gamma-ray polymerized). Residual MMA content was determined using high-performance liquid chromatography. The cytotoxicity of acrylic resin test specimens evaluated with L929 mouse fibroblast cell culture. Cell viability was determined at 24, 48, 72, and 96 h after exposure by MTT method. Results were analysed with one-way ANOVA followed by Tukey HSD and Mann-Whitney U test.The highest residual monomer content between reinforced and unreinforced groups was found in autopolymerized specimens. The lowest residual monomer contents were in microwave polymerized unreinforced groups and heat polymerized reinforced groups. Generally, reinforcement with fiber increased the residual monomer amount. This amount of increase were significant statistically (p<0.05).In each incubation period, most toxic group was autopolymerized unreinforced resin. In 24, 48, 72h incubation period minimal toxic group was heat polymerized. However, this incubation periods were not found statistically different for polymerization methods. Microwave polymerized group showed the lowest toxicity at 96h. The correlation between microwave polymerized group with most cell viability and autopolymerized group with lowest cell viability at 96h were found statistically significant (p<0.05).There was no significance in polymerization methods between reinforced groups statistically. However, the highest toxicity degree was in autopolymerized resin in all incubation periods. The lowest toxicity degrees at 24 and 72h were in microwave polymerized group and at 48 and 96h were in heat polymerized group. Fiber reinforcement process decreased the cell viability percentage in general. However, this change in decrease was not statistically significant.As a result, reinforcement with glass fiber increased the residual monomer amount and cytotoxicity in acrylic resin specimens.