Psikolojik esneklik ile çalışanların öznel iyi oluşları arasındaki ilişkide mizah tarzlarının aracı rolü
The mediatory role of humor styles in the relationship between psychological flexibility and employess'subjective well-being
Yazar: LEYLA BAYRAKTAR YAŞAR
Danışman: PROF. DR. HABİBE TUĞBA EROL KORKMAZ
Mersin Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Psikoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Psikoloji = Psychology

Özet:
Mutluluk hali farklı kavramlar altında araştırılmaktadır. Bu kavramlardan biri olan öznel öznel iyi oluş, mizah tarzlarından ve psikolojik esneklikten etkilenmektedir. Psikolojik esneklik literatürde görece yeni bir kavramdır. Temelleri kabul ve kararlılık terapisine dayanmaktadır. Mizah tarzları, uyumlu ve uyumsuz mizah tarzları olarak iki grupta ele alınmaktadır. Araştırmanın amacı psikolojik esnekliğin çalışanların öznel iyi oluşu üzerindeki etkisinde mizah tarzlarının (uyumlu mizah ve uyumsuz mizah) aracı rolünü sınamaktır. Böylece çalışmanın mizah tarzlarının öncüllerine ve sonuçlarına dair bilgilere genişlik sağlayacağı düşünülmüştür. Çalışan 254 katılımcıdan veri toplanılmış ve 249 katılımcının verisi analize tabi tutulmuştur. Veri toplama araçları demografik bilgi formu, Pozitif-Negatif Duygulanım Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği, Mizah Tarzları Ölçeği ve Psikolojik Esneklik Ölçeğidir. Araştırmanın amacı ile doğrultulu olarak psikolojik esneklik ile çalışanların öznel iyi oluşları arasındaki ilişkide mizah tarzlarının aracı rolü oluşturulan model, Baron ve Kennedy'nin önerdiği (1986) yol haritası izlenerek Preacher ve Hayes'in (2008) çoklu aracılık modeli "Model 4" kullanılarak sınanmıştır. Yapılan aracılık analizi sonucunda kendini geliştirici mizah tarzının psikolojik esneklik ile çalışan öznel iyi oluş arasında aracılık etki gösterdiği bulunmuştur. Bu etkinin kısmi aracılık ifade ettiği tespit edilmiştir. Kendini geliştirici mizah tarzı, katılımcı mizah tarzı ve saldırgan mizah tarzları için aracılık etkisi bulunmamıştır. Araştırma bulguları ilgili alanyazın çerçevesinde değerlendirilmiştir ve ileride yürütülmesi planlanan çalışmalar için öneriler sunularak tartışılmıştır.

Abstract:
The state of happiness is investigated under different constructs. One of these is subjective well-being, and is affected by humor styles and psychological flexibility. Psychological flexibility is a relatively new concept in the literature. Its foundations are based on acceptance and commitment therapy. Humor styles are divided into two categories: compatible and incompatible. The aim of this research is to measure the mediating role of humor styles (compatible and incompatible) on the relationship of psychological flexibility and employees' subjective well-being. Thus, it was thought that the study would expand the knowledge about the antecedents and consequences of humor styles. Data were collected through the participation of 254 employees, but the data contributing to the analysis were 249. Data collection tools are demographic information form, Positive-Negative Affect Scale, Life Satisfaction Scale, Humor Styles Scale and Psychological Flexibility Scale. In line with the purpose of the study, the model in which the mediating role of humor styles in the relationship between psychological flexibility and subjective well-being of employees was established was tested using the multiple mediation model "Model 4" of Preacher and Hayes (2008) by following the roadmap suggested by Baron and Kennedy (1986). As a result of the mediation analysis, it was found that self-enhancing humor style had a mediating effect between psychological flexibility and subjective well-being of employees. It was determined that this effect expressed partial mediation. No mediating effect was found for self-enhancing humor style, affiliative humor style and aggressive humor styles. The research findings were evaluated within the framework of the relevant literature and suggestions were presented and discussed for future studies.