Lumbal disk hernisi olan hastaların os sacrum ve os coccygıs morfometrik ölçümlerinin sağlıklı bireylerle karşılaştırılması
Comparison of os sacrum and os coccygis morphometric measurements of patients with lumbal disc hernia with healthy individuals
Yazar: NIGARA BAZAROVA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ASRIN NALBANT
İZMİR BAKIRÇAY ÜNİVERSİTESİ / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Anatomi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Anatomi = Anatomy
Dizin: Herniler = Hernia ; Koksiks = Coccyx ; Lomber vertebra = Lumbar vertebrae ; Sakral bölge = Sacrococcygeal region ; Sakrum = Sacrum

Özet:
Os coccyx son 4 rudimenter vertebranın birleşmesinden oluşan ve bazen 5 bazen de 3 vertebra kalıntısından oluşabilir. En büyükleri birincisi olup, sacrum'un son segmenti ile eklem yapar, bazen de kaynaşmış olarak görülür. Üst uçtan yukarıya doğru olan çıkıntıya ''cornu coccygeum'' denilir. Bu çıkıntı, üst eklem çıkıntısının artığıdır. Aşağıya doğru küçülen, vertebra kalıntıları en altta, bir nodül şeklindedir. Bunlar bazen, bir kıkırdak aracılığı ile birbirleriyle eklem yapabilirler.
Lumbal disk hernisinde, discus intervertebralis'lerin yaşın artmasıyla nucleus (nuc.) pulposus'unda gelişen dejenerasyona bağlı olarak su kaybı olur ve incelir. Zorlanmalarda nuc. pulposus, anulus fibrosus'un sağlam olmayan bölgelerine doğru kayar. Bununla birlikte anulus fibrosus, sağlamlığını ve esnekliğini yitirir. İlk önce discus intervertebralis'in protrüzyonu daha sonra anulus fibrosus'un yırtılmasıyla herni gerçekleşir. Bu herni sonucu nuc. pulposus, foramen (for.) intervertebrale'de yer alan medulla spinalis'e ve damarlara baskı yapabilir. Mediolateral disk hernilerinde daha çok derinde yer alan medulla spinalis bası altında kalabilir. Bu da columna vertebralis'i oluşturan hareket segmentlerinde stabilite kaybına neden olur. Buna bağlı olarak alt komşu dermatomlarda ağrı ve ilgili kaslarda güç kaybı görülebilir.
Çalışmanın amacı sağlıklı bireylerde ve lumbal disk hernisi olan erişkinlerde coccyx morfometrik değerlendirmesini bilgisayarlı tomografi (BT) yöntemi kullanarak, intercoccygeal eklem açısı (ICEA), sacrococcygeal eklem açısı (SCEA) ve diğer coccygeal parametrelerin uzunluk ölçümlerini 2 grup arasında karşılaştırmaktır.
Çalışmamızın evrenini 2019-2023 tarihleri arasında İzmir Bakırçay Üniversitesi Çiğli Eğitim Araştırma Travmatoloji ve Rehabilitasyon bölümlerine başvurup lumbal disk hernisi tanısı konulmamış, lumbal ve pelvik ağrıyla hastaneye başvurmuş ancak herhangi bir tanı almamış 99 sağlıklı bireyler ve 100 lumbal disk hernisi tanısı almış olan hasta bireyler oluşturmaktadır. Çalışma İzmir Bakırçay Üniversitesi Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin Picture Archiving and Communication System (PACS) arşiv sisteminden retrospektif olarak temin edilen BT görüntüleri üzerinden yapılmıştır. Elde edilen görüntüler Digital Imaging and Communications in Medicine (DICOM) formatında olup, kişisel iş istasyonu olan Radiant DICOM Viewer programında ölçümler gerçekleştirilmiştir. 
Görüntüler üzerinden anterior sacral uzunluk (ASU) ve posterior sacral uzunluk (PSU), anterior sacrococcygeal uzunluk (ASCU) ve posterior sacrococcygeal uzunluk (PSCU), sacroccocygeal eklem açı (SCEA) ve intercoccygeal eklem açı (ICEA) ölçümleri, coccyx segment sayısı (CocSeg), coccygeal uzunluk (CocU), coccyx tipleri (CocTip), sacral vertebra'nın transvers uzunluğu (S1T) ve sacral vertebra sagittal uzunluğu (S1S), coccyx ön-arka kalınlık ölçümü (CocK), coccygeal spikül varlığı (CS), intercoccygeal açıda füzyon varlığı (ICEF) ve sacroccocygeal açıda füzyon varlığı (SCEF), sacroccocygeal eklemde subluksasyon (SCESub) oluşumu incelenmiştir. SPSS veri analizi programı kullanılmıştır.
Hasta ve kontrol 2 grup üzerinden değerlendirmeler yapıldı; cinsiyetler arası kontol kadın grup ve kontrol erkek grup, hasta kadın grup ve hasta erkek grup; kadın hasta ve kadın kontrol grup; erkek hasta ve erkek kontrol grup şeklinde değerlendirildi. Coccyx parametrelerinden SCESub; CocSeg; CS; ICEF; SCEF değerlendirmesi var/yok şeklinde yapıldı. Sonuç olarak bu parametreler hasta grubunda daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Tip1 ve Tip5 coccyx en fazla kontrol grubunda görülürken, Tip2 ve Tip3 coccyx en fazla hasta grubunda görüldü.
Çalışma verileri dikkate alındığında coccyx morfolojisinin lumbal disk hernisi oluşumunda etken olduğu sonucu ortaya çıkmaktadır.

Abstract:
Os coccyx is formed by the union of the last 4 rudimentary vertebrae and may consist of sometimes 5 or sometimes 3 vertebral remains. The first one is the largest, and it articulates with the last segment of the sacrum, and is sometimes seen fused. The protrusion from the upper end upwards is called cornu coccygeum. This protrusion is the remnant of the upper joint protrusion. The vertebral remains are in the form of a nodule at the bottom, shrinking downwards. These can sometimes articulate with each other through a cartilage.
In lumbar disc herniation, water loss occurs and becomes thinner due to the degeneration of the nucleus (nuc.) pulposus of the disc intervertebralis with increasing age. In cases of strain, the nuc. pulposus slides towards the unstable areas of the annulus fibrosus. However, the annulus fibrosus loses its strength and flexibility. Hernia occurs first with the protrusion of the discus intervertebralis and then with the rupture of the annulus fibrosus. As a result of this hernia, the nuc. pulposus may put pressure on the spinal cord and vessels located in the foramen (for.) intervertebrale. In cases of mediolateral disc herniation, the deeper spinal cord may be under pressure. This causes loss of stability in the movement segments that make up the columna vertebralis. Accordingly, pain in the lower adjacent dermatomes and loss of strength in the relevant muscles may be observed.
The aim of the study is to compare the coccyx morphometric evaluation in healthy individuals and adults with lumbar disc herniation using the computed tomography (CT) method, and the length measurements of intercoccygeal joint angle (ICJA), sacrococcygeal joint angle (SCJA) and other coccygeal parameters between 2 groups.
The population of our study was 99 healthy individuals who applied to the Orthopedic and Traumatology and Physical Medicine and Rehabilitation Departments at İzmir Bakırçay University Çiğli Training and Research Hospital between 2019 and 2023 and were diagnosed with lumbar disc herniation, who were admitted to the hospital with lumbar and pelvic pain but did not receive any diagnosis, and 100 patients with lumbar disc herniation constitute persons. It was made using CT images obtained retrospectively from the Picture Archiving and Communication System (PACS) archive system of Bakırçay University Çiğli Training and Research Hospital. The images obtained are in Digital Imaging and Communications in Medicine (DICOM) format and measurements were made in the Radiant DICOM Viewer program, which is a personal work station. 
Via images anterior sacral length (ASL) and posterior sacral length (PSL), anterior sacrococcygeal length (ASCL) and posterior sacrococcygeal length (PSCL), sacroccocygeal joint angle (SCJA) and intercoccygeal joint angle (ICJA) measurements, number of coccyx segments (CocSeg), coccygeal length (CocL), coccyx types (CocTip), transverse length of sacral vertebra (S1T) and sacral vertebra sagittal length (S1S), coccyx anteroposterior thickness measurement (CocT), presence of coccygeal spicule (CS), the presence of fusion in the intercoccygeal angle (ICJF), the presence of fusion in the sacroccocygeal angle (SCJF), and the formation of subluxation in the sacroccocygeal joint (SCESub) were examined. SPSS data analysis program was used.
Evaluations were made on 2 patient and control groups: between genders, control female group and control male group, patient female group and patient male group; female patient and female control group; They were evaluated as a male patient and male control group.
SCESub from coccyx parameters; CocSeg; CS; ICJF; SCJF evaluation was made as yes/no. As a result, these parameters were found to be higher in the patient group. While Type1 and Type5 coccyx were mostly seen in the control group, Type2 and Type3 coccyx were mostly seen in the patient group.
Considering the study data, it is concluded that coccyx morphology is a factor in the formation of lumbar disc herniation.