Sinematik felsefede aşkın sinematografik imgeye dönüşümü:2000'ler Türk sinemasında sineaşk
Transformation of love in cinematographic image in cinematic philosophy: Cinelove in Turkish cinema of the 2000s
Yazar: PINAR SARIKAN
Danışman: PROF. DR. SERDAR ÖZTÜRK
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Radyo-Televizyon = Radio and Television ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Aşk = Love ; Felsefe = Philosophy ; Sinema = Cinema ; Sinematografi = Cinematography ; Türk sineması = Turkish cinema ; İmge = Image

Özet:
Bu çalışmada, felsefede yer alan aşk kavramının, sinematik bir aşk felsefesine dönüşümü "sineaşk" kavramı kullanılarak ele alınmıştır. Sineaşk kavramı, filozof Gilles Deleuze'ün sinematik felsefe anlayışı çerçevesinde incelenmiştir. Sinematik felsefe, felsefenin kavramlarla ürettiğini, sinemada imajlarla üretmektir. Sonuçta düşünce hem filozofik hem de sanatsal görünümlere sahip olandır. Deleuze'ün vurguladığı gibi felsefe; kavramlarla, sanat; duyumla, bilim; fonksiyonlarla düşünmektedir. Sinema kavram yaratıcı ve düşündürücü yönüyle sadece haz alma duyumuza hitap etmez bizlere benzeri olmayan bir mantıksal düşünme yöntemi de sunmaktadır. Bu çalışmada da aşk kavramı üzerinden sinemadaki yeni ve yaratıcı düşüncelere ulaşılmaya çalışılmıştır. Tezin ilk bölümünde Gilles Deleuze'ün çalışmalarından hareketle sinema ve felsefe ilişkisi ele alınmış, hareket-imaj ve zaman-imaj kavramları üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde birbirinden farklı filozofların görüşleri ortaya koyularak aşk kavramı, kavramsal ve teorik boyutları üzerinden tartışılmıştır. Tezin son bölümünde ise Çağan Irmak'a ait olan Issız Adam (2008) ve Unutursam Fısılda (2014); Zeki Demirkubuz'a ait olan Kader (2006) ve İtiraf (2001) filmleri, ilk iki bölümde ortaya koyulan sinematik felsefe anlayışı ve sineaşk kavramı çerçevesinde incelenmiştir. 2000'ler Türk sinemasında Çağan Irmak ve Zeki Demirkubuz filmlerinde, aşkın yazılı felsefeden sinemaya aktarımında farklılaşmasının yanında, hareket-imaj ve zaman-imaj filmlerine göre de değiştiği gözlemlenmiştir. Böylelikle aşk sadece sinematografik imgeyle genel bir dönüşüme uğramamış, sinemadaki imajların kendi yapısına göre de değişkenlik göstermiştir. Çalışmada, yazılı felsefede tek boyutlu aktarılan aşk kavramının, sinema filmlerinde yer alan imajlarla yeni ve alternatif aşk kavramına -sineaşk'a- dönüşümü ortaya konulmuş, böylelikle sinemanın düşünülmeyeni de gösterme potansiyeline sahip olduğu görünür kılınmıştır.

Abstract:
In this study, the transformation of the concept of love in philosophy into a cinematic philosophy of love is discussed using the concept of "cinelove". The concept of cinematic love has been examined within the framework of the philosopher Gilles Deleuze's cinematic philosophy. Cinematic philosophy is to produce what philosophy produces with concepts, with images in cinema. After all, thought is that which has both philosophical and artistic aspects. As Deleuze emphasized, philosophy; with concepts, art; by sense, science; thinks in terms of functions. Cinema not only appeals to our sense of pleasure with its conceptual, creative and thought-provoking aspect, but also offers us a unique logical thinking method. In this study, it has been tried to reach new and creative ideas in cinema through the concept of love. In the first part of the thesis, the relationship between cinema and philosophy, based on the works of Gilles Deleuze, is discussed, and the concepts of motion-image and time-image are emphasized. In the second part, the views of different philosophers are presented and the concept of love is discussed over its conceptual and theoretical dimensions. In the last part of the thesis, Issız Adam (2008) and Unutursam Fısılda (2014) by Çağan Irmak; Kader (2006) and İtiraf (2001) films by Zeki Demirkubuz were analyzed within the framework of the cinematic philosophy approach and the concept of cine love, which were presented in the first two chapters. In the 2000s Turkish cinema, in the films of Çağan Irmak and Zeki Demirkubuz, it was observed that besides the differentiation in the transfer of love from written philosophy to the cinema, it also changed according to motion-image and time-image films. Thus, love has not only undergone a general transformation with the cinematographic image, but has also changed according to the structure of the images in the cinema. In the study, the transformation of the concept of love, which is one dimensional in written philosophy, into a new and alternative concept of love -cinelove- with the images in the movies, has been revealed, thus making it visible that the cinema has the potential to show the unthinkable.