XIII. ve XIV. yüzyılda Hindistan'da Türk hâkimiyeti
The sovereignty of Turks in India in the XIII. and XIV. centuries
Yazar: YASİN KARAKUŞ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HASAN DEMİROĞLU
Trakya Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Tarih = History
Dizin: 13. yüzyıl = 13. century ; 14. yüzyıl = 14. century ; Dış Türkler = Turkish diaspora ; Hindistan = India ; Türk-Hindistan ilişkileri = Turkish-Indian relations ; Türkler = Turks

Özet:
Gaznelilerin zayıflamasıyla bölgeye hâkim olan Gurluların hizmetine giren Türkler onların vasıtasıyla Kuzey Hindistan'a yerleşmeye başladılar. Zamanla Gurluların hizmetinde önemli mevkilere gelen Türk kumandanlar bölgeye hâkim olup Aybeg ile Dehli Türk Sultanlığını kurdular. Aybeg'in ölümü ile zayıflayan Türk birliği İltutmuş döneminde yeniden sağlandı. Moğol istilasının başlamasıyla Türkistan'dan birçok Türk Hindistan'a göç ederek bölgede Türk nüfusunu artırdılar. Buraya hâkim olan Türkler ilk başta Moğol ardından da Çağatay akınlarına karşı bölgeyi koruyarak kalıcı istilaları engellediler.
İki asırlık dönem içerisinde Sultanlığın başına beş Türk hanedanlığı geçti. Devlet en geniş sınırlarına Kalaç Hanedanlığı döneminde ulaştı. Türkler burada yerel Hindu beyleriyle mücadele ederek yüzyıllarca sürecek Türk hâkimiyetinin kalıcı olmasını sağladılar. Buraya hâkim olan Türkler İslamiyet'in Hindistan'da yayılıp gelişmesine büyük katkıda bulundular. 
14. asrın sonlarına doğru Tuğluk hanedanlığında meydana gelen iç karışıklıklar neticesinde zayıflamasıyla Hindular bağımsız hareket edip bölgedeki Türk hâkimiyetini tehlikeye sokmaya başladılar. Emîr Timur'un Hindistan seferi sayesinde bölgedeki Türklük yok olmaktan kurtuldu. Bu seferle bölgede bulunan Hindulara ağır bir darbe vuruldu ve uzun süre güçlenmeleri engellendi. Türkler bu iki yüzyıllık süreçte bölgede varlıklarını sürdürerek burasını kendilerine vatan yaptılar.
Anahtar Kelimeler: Türkler, Hintliler, Moğollar, Kalaçlar, Tuğluklar, Aybeg, İltutmuş, Balaban, Alâ ed-dîn Muhammed Kalaç, Emîr Timur, Hindistan, Dehli

Abstract:
Turks who were under the Ghūrids, dominating  the region because of weakened Ghaznawids, started to settle in North India with the help of Ghūrids. Over time, Turkish commanders who had gained power in service of the Ghürids dominated the region and established the Aybak and Dihlī Turk Sultanate. Turkish union deteriorated by the death of Aybak was provided again at the time of Iltutmish. On the onset of Mongol invasion, a number of Turks from Turkistān migrated to India and increased the Turkish population in the region. Turkish people dominating the region inhibited permanent invasion protecting the region against firstly the Mongol and then the Čaghatay attacks. 
In two centuries' time, five Turkish dynasties ruled the Sultanate. The state gained its largest acreage in the period of Khaljis Dynasty. Struggling against local Hindu rulers here, Turks kept the Turkish hegemony, that was to last for centuries, consistent. Turkish people dominating this region contributed greatly to the expantion of Islamism. 
Towards the end of the 14th century, with the weakening of  the Tughlukhid Dynasty as a result of some internal disorder, Hindus started to take action independently and put the Turkish hegemony in the region in jeopardy. Turkish existence in the region avoided dissolution by the help of Tīmūr Lang's military expedition to India. This expedition interrupted the Indian growth in the area striking a strong blow on them. Continuing their existence in the region within these two centuries, Turkish people made it their own land. 

Key Words: Turks, Indians, Mongols, Khaljis, Tughlukhids, Aybak, Iltutmish, Balban, Alā Al-dīn Muhammad Khaldjī, Tīmūr Lang, İndia, Dihlī