Diyabetik nefropatide sistemik adropin uygulamasının oksidatif stres üzerine etkileri
Effects of systemic adropin administration on oxidative stress in diabetic nephropathy
Yazar: ÇAĞRI ALP DÜZ
Danışman: PROF. DR. ÇİĞDEM ÖZER
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Fizyoloji = Physiology
Dizin: Adropin = Adropin ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; Oksidatif stres = Oxidative stress

Özet:
Genetik faktörler, beslenme alışkanlıkları ve sedanter yaşam gibi etkenler sonucu görülen diabetes mellitus (DM) hastalığına sahip kişi sayısı her geçen yıl artmaktadır. Ölüm nedenleri arasında üst sıralarda yer alan diyabetin ana morbidite ve mortalite nedenlerinden birisi insidansı %30-40 olan diyabetik nefropatidir (DN). Bu nedenle diyabet tedavisinde nefropati ana hedeflerden birisidir. Karaciğer, beyin, kalp ve koroner arterde sentezlenen adropin insülin duyarlılığında, glukoz intoleransında, enerji homeostazisinde rol oynar ve düşük adropin seviyeleri çeşitli patolojik değişiklikler ile ilişkilidir. Çalışmamızda sıçanlarda streptozotosin (STZ) ile oluşturulan DN'de sistemik adropin uygulamasının böbrek dokusu üzerine biyokimyasal ve morfolojik etkilerini incelemeyi amaçladık. 28 adet Wistar albino sıçan 4 gruba ayrıldı: 1. Kontrol (K), 2. Adropin (A), 3.Diyabet (D), 4. Diyabet+Adropin (D+A). Diyabet gruplarına tek doz, intraperitoneal (ip) olarak 65 mg/kg STZ uygulanırken, kontrol ve adropin gruplarına STZ çözücüsü uygulandı. Adropin gruplarına STZ ve/veya STZ çözücüsü verilmesinden 8 hafta sonra 10 gün boyunca ip olarak günde 2 defa 450 nmol/ kg adropin uygulaması yapıldı. Kontrol ve diyabet gruplarına ise 8 haftayı takiben 10 gün, günde 2 defa % 0.9 serum fizyolojik (SF) verildi. Denekler son doz uygulamasından 1 gün sonra ketamin-ksilazin anestezi altında intrakardiyak kan alınarak feda edildi. Çalışma sonunda böbrek dokusunda total oksidan, malondialdehit (MDA), glutatyon (GSH), vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) ve tümör nekrozis faktör-alfa (TNF-ɑ) seviyeleri, glomerüler çap, glomerüler bazal membran kalınlığı ölçüldü ve kollajen lif yoğunluğu değerlendirildi. Sonuçlar IBM SPSS Statics 22 programında karşılaştırıldı ve p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Diyabet grubunda kontrol ve adropin grupları ile karşılaştırıldığında yüksek MDA, TOS (p<0,05), VEGF (p<0,05) ve TNF-ɑ (p<0,05) seviyelerinde, glomerüler çap (p<0,05), kollajen lif yoğunluğu (p<0,05) ve glomerüler bazal membran kalınlığı (p<0,05) bulundu. Diyabet+Adropin grubunda diyabet grubuna göre azalmış VEGF (p<0,05) ve TOS seviyeleri (p<0,05), kollajen lif yoğunluğu (p<0,05), glomerüler çap (p<0,05), ve bazal membran kalınlığı (p<0,05) tespit edildi.

Abstract:
The number of person who have diabetes mellitus (DM) that is caused by factors such as genetic factors, nutritional habits and sedentary lifestyle is increasing each year. Diabetes is among the major causes of death and diabetic nephropathy, with an incidence of 30-40%, is one of the major causes of morbidity and mortality of diabetes. Therefore DN is one of the main targets in treatment of diabetes. Adropin that is synthesed by liver, brain, heart and coronary artery plays a role in insülin sensivity and glucose homeostasis. Low adropin levels associated with various patological processes such as obesity, nephropathy, coronary atherosclerosis and myocard infarction. We aimed to investigate biochemical and morphological effects of systemic adropine administration on renal tissue in dibatic nephropathy. Diabetes was created through streptozotocin (STZ) injection intraperitoneally. 28 Wistar albino rats were divided into 4 groups: 1.Control (C), 2. Adropin (A), 3. Diabetes Mellitus (D), 4. Diabetes + Adropin (D+A). Diabetes groups received intraperitoneally a single dose of 65 mg/kg STZ. STZ solvent was applied on control and adropin groups. Adropin groups were treated with 450 nmol/kg adropine twice daily for 10 days  intraperitoneally after 8 weeks from STZ injection. C and D groups were given %0.9 physiological serum two dose per day for 10 days intraperitoneally after 8 weeks. In next day following final injection, animals are sacrified with drawing blood from heart under ketamin-ksilazin anesthesia condition. Total oxidant status (TOS), malondialdehyde (MDA), glutation (GSH), vascular endhotelial growth factor (VEGF) and tumor necrosis factor-alpha (TNF-ɑ) levels, glomerular diameter, glomerular basement membrane thickening, collagen fiber density were measured in kidney tissue. We analyzed data using IBM SPSS Statics 22 software and p <0.05 was considered statistically significant. Increased levels of MDA, TOS (p<0,05), VEGF (p<0,05), TNF-ɑ (p<0,05), collagen fiber density (p<0,05), glomerular diameter (p<0,05) and basement membrane thickness (p<0,05) were detected in diabetes group. Decreased MDA, VEGF (p<0,05) and TOS levels (p<0,05), collagen fiber density (p<0,05), glomerular diameter (p<0,05) and basement membrane thickness (p<0,05).