Mide kanseri hastalarında neoadjuvan kemoterapi ve cerrahi tedavi etkinliğinin değerlendirilmesinde etkili prediktif faktörler
Predictive factors in evaluation of neoadjuvant chemotherapy and surgical treatment in patients with locally advanced gastric cancer
Yazar: MERT TANAL
Danışman: DOÇ. DR. UYGAR DEMİR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Albüminler = Albumins ; Cerrahi tedavi = Surgical treatment ; Gastrektomi = Gastrectomy ; Kan sayımı = Blood cell count ; Kemoterapi-adjüvant = Chemotherapy-adjuvant ; Mide hastalıkları = Stomach diseases ; Mide neoplazmları = Stomach neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms

Özet:
Amaç:  Mide kanserinde neoadjuvan kemoterapi lokal ileri tümörlerde tanımlanmış bir tedavi yöntemidir. Erken evre mide kanserlerinde endoskopik veya cerrahi rezeksiyonlar tercih edilmekteyken, lokal ileri mide kanserinde sistemik hastalığı sınırlandırmak ve cerrahi operasyonların başarısını arttırmak için kısa kür kemoterapiler tercih edilmektedir. Yine de neoadjuvan tedavi altında tümörü regrese olmayan ve evresi ilerleyen hastalar mevcuttur. Henüz neoadjuvan kemoterapilerden fayda görebilecek hastaları önceden belirleyebilecek bir tetkik veya skorlama sistemi mevcut değildir. Bu çalışmada, lokal ileri mide kanseri tanısı alan hastalarda neoadjuvan kemoterapiden fayda görebilecek hastaları belirleyebilecek laboratuvar tetkikleri ve oranlamaların değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Ocak 2018 – Aralık 2020 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi kliniğinde değerlendirilen, lokal ileri mide kanseri nedeniyle onkoloji konseyince direkt cerrahiye veya neoadjuvan kemoterapi sonrası cerrahiye yönlendirilen 192 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya dahil edilmeme kriterleri, terminal dönemde olan ve cerrahiyi kaldıramayacak olan hastalar ile erken evre mide kanserleridir. Neoadjuvan kemoterapiye yönlendirilebilen tüm hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. 192 hastanın klinik, demografik ve laboratuvar verileri ileriye dönük değerlendirilip geriye dönük olarak da kontrolleri sağlanmıştır, prospektif olarak sağkalımları, morbiditeleri ve takipleri kontrol edildi. Verilerin analizi için SPSS 22.0 paket programı kullanıldı. 
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 192 hastanın %71,9'u erkek olup, 3 yıllık çalışma sürecinde çalışmaya katılan hastalar içerisinde sağkalım oranı %60,4'tür. 192 lokal ileri mide kanserli hastanın %49'u neoadjuvan kemoterapiye yönlendirilmiş olup, hastaların tamamı cerrahi prosedürlere yönlendirilmiş, hepsine D2 diseksiyon uygulanmıştır. Yapılan istatistiksel analizler sonucu, tümör evresi ve pozitif lenf nodu sayısı neoadjuvan kemoterapi uygulanan hastalar için de, direkt cerrahiye yönlendirilen hastalar için de sağkalımla istatistiksel olarak ilişkili bulunmuştur (p<0.05). Neoadjuvan kemoterapi almayan hastalarda preoperatif PDW düzeyi ve preoperatif albümin/MPV düzeyi hastaların genel sağkalımı ile istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (sırasıyla p<0,001 ve p:0,042). Buna karşın neoadjuvan kemoterapi alan hasta popülasyonunda ise tanı anındaki PDW düzeyleri, nötrofil/lenfosit düzeyleri, albümin/lenfosit düzeyleri ile genel sağkalım arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (sırasıyla p<0,001, p:0,044 ve p:0,047). 
Sonuç: Bu çalışma ile lokal ileri mide kanserinde neoadjuvan kemoterapiye hastaların direkt olarak yönlendirilmemesi gerektiğini ve hastaların bireysel düzeyde değerlendirilerek karar verilmesi gerektiğini göstermiştir. Lokal ileri mide kanserinde radikal gastrektomi sonrası genel sağkalımda PDW düzeylerinin, nötrofil/lenfosit düzeylerinin, albümin/MPV düzeylerinin ve albümin/lenfosit düzeylerinin etkili olduğu istatistiksel olarak gösterilmiştir. Sözkonusu hemogram parametreleri ve oranlarını içeren yeni bir skorlama sisteminin tanımıyla neoadjuvant kemoterapiden fayda görmesi beklenen hasta popülasyonu daha net bir şekilde tanımlanabilecektir.

Abstract:
Objective: Neoadjuvant chemotherapy in gastric cancer is a defined treatment method for locally advanced gastric tumors. While endoscopic or surgical resections are preferred in early stage gastric cancer, neoadjuvant chemotherapy is a worldwide preferred method in locally advanced gastric cancer with a belief to limit systemic disease and increase the success of surgical operations. Nevertheless, there are patients with tumors not regressed under neoadjuvant therapy and even progressed. Still, there is not a test or scoring system that can predict patients who may benefit from neoadjuvant chemotherapy. In this study, it is aimed to evaluate the laboratory tests and ratings that can determine the patients who may benefit from neoadjuvant chemotherapy in patients diagnosed with locally advanced gastric cancer.
Material and Methods: 192 patients who were evaluated in the General Surgery Clinic of Health Sciences University Şişli Hamidiye Etfal Training and Research Hospital between January 2018 and December 2020, who were referred to surgery directly or after neoadjuvant chemotherapy by the oncology council due to local advanced gastric cancer were included in the study. The exclusion criteria are patients who are in the terminal stage and cannot afford surgery, and patients with early stage gastric cancer. All patients who could be referred to neoadjuvant chemotherapy were included in the study. The clinical, demographic and laboratory data of 192 patients were evaluated prospectively, re-checked retrospectively, and their survival, morbidity and follow-up were checked prospectively. SPSS 22.0 package program was used for data analysis.
Results: Of the 192 patients included in the study, 71.9% were male, and the survival rate among the patients participating in the study during the 3-year study period was 60.4%. 49% of 192 locally advanced gastric cancer patients were directed to neoadjuvant chemotherapy, all of the patients were directed to surgical procedures, and D2 dissection was applied to all patients. As a result of statistical analysis, tumor stage and positive lymph node count were found to be statistically associated with survival for both patients who received neoadjuvant chemotherapy and patients who were directly referred to surgery (p <0.05). In patients not receiving neoadjuvant chemotherapy, preoperative PDW level and preoperative albumin / MPV level were found to be statistically significant with the overall survival of the patients (p <0.001 and p: 0.042, respectively). On the other hand, in the patient population receiving neoadjuvant chemotherapy, a statistically significant relationship was found between PDW levels at the time of diagnosis, neutrophil / lymphocyte levels, albumin / lymphocyte levels and overall survival (p <0.001, p: 0.044 and p: 0.047, respectively).
Conclusion: This study showed that patients with locally advanced gastric cancer should not be directed directly to neoadjuvant chemotherapy, and the decision should be made by evaluating patients at an individual level. It has been statistically shown that PDW levels, neutrophil / lymphocyte levels, albumin / MPV levels and albumin / lymphocyte levels are effective in overall survival after radical gastrectomy in locally advanced gastric cancer. With the definition of a new scoring system that includes these hemogram parameters and rates, the patient population expected to benefit from neoadjuvant chemotherapy can be defined more clearly.