Farklı yaşlandırma sürelerine maruz bırakılan rezin kompozit yüzeylerine farklı tedavi protokollerinin uygulanmasının bağlanma dayanımına etkisi
The effect of applying different treatment protocols on resin composite surfaces exposed to different aging times on bond strength
Yazar: ZUHAL ÇALIŞKAN
Danışman: PROF. DR. OYA BALA
Gazi Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental çimentolar = Dental cements ; Kompozit malzemeler = Composite materials ; Kompozit reçineler = Composite resins

Özet:
Bu tez çalışmasının amacı, farklı yaşlandırma sürelerine maruz bırakılan rezin kompozit örneklerin yüzeylerine uygulanan farklı tedavi protokollerinin bağlanma dayanımına etkisini in vitro olarak değerlendirmektir. 4 mm derinliğinde ve 5 mm çapında teflon kalıplara mikrohibrit rezin kompozit (Filtek Z250) yerleştirildikten sonra, her tabaka LED ışık cihazıyla polimerize edilerek rezin kompozit örnekler (toplam 260 adet) hazırlanmıştır. Hazırlanan örnekler her bir grupta 130 adet olacak şekilde rastgele iki gruba ayrılmıştır. Grup 1'deki örnekler bir ay, Grup 2'deki örnekler ise on iki ay hızlandırılmış yaşlandırma testine maruz bırakılmıştır. Takiben, her grup kendi içinde beş alt gruba ayrılmıştır. Grup A kontrol grubu olarak belirlenmiş ve örneklerin yüzeylerine herhangi bir uygulama yapılmamıştır (n=10). Grup B örneklerinin yüzeylerine sadece adeziv uygulaması yapılmıştır (n=30). Grup C örneklerinin yüzeyleri 320 gritlik zımpara ile akan su altında pürüzlendirilmiştir (n=30). Grup D örneklerinin yüzeyleri 320 gritlik zımpara ile pürüzlendirildikten sonra CoJet cihazıyla kumlama yapılmıştır (n=30). Grup E örneklerinin yüzeylerine ise CoJet cihazıyla sadece kumlama yapılmıştır (n=30). Bu işlemlerden sonra kontrol grubundaki örnekler haricinde, tüm gruplar her birinde 10 adet örnek olacak şekilde üç alt gruba ayrılmıştır. 1. alt grubun örnek yüzeylerine silan (G-Multi Primer) uygulandıktan sonra, silan içermeyen adeziv (Clearfil SE Bond), 2. alt grubun örnek yüzeylerine silan içeren adeziv (Single Bond Universal), ve 3. alt gruba ise sadece silan içermeyen adeziv (Clearfil SE Bond) uygulanmıştır. Kullanılan adeziv materyaller ve silan, üretici firmalarının talimatları doğrultusunda kullanılmıştır. Adeziv uygulamasından sonra, 1 mm çapında ve 2 mm derinliğindeki bir kalıp, rezin kompozit örneklerin üzerine yerleştirilerek, kalıbın içi mikrohibrit rezin kompozit (Filtek Z250) ile doldurulmuş ve LED ışık cihazıyla polimerize edilmiştir. Takiben, rezin kompozit ile tamir amacıyla kullanılan rezin kompozit arasındaki bağlanma dayanımı Instron Universal test cihazı ile kopma oluşuncaya kadar kuvvet uygulanarak ölçülmüştür. Tüm örneklerde oluşan kırılma tipi, ışık mikroskobunda değerlendirilmiş ve her gruptan bir örneğin SEM görüntüleri alınmıştır. Çalışmanın sonucunda; her iki yaşlandırılan grupta, kontrol grubu ile yüzey hazırlama grupları arasında fark olduğu görülmüştür (p<0.05). Hem bir ay hem de on iki ay yaşlandırmaya maruz bırakılan gruplarda, en düşük bağlanma değerlerinin sadece adeziv uygulanan grupta (Grup B) elde edildiği saptanmıştır. Deney gruplarının tümünde yaşlandırma sürelerinin bağlanma dayanımı üzerine farklı etki gösterdiği gözlenmiştir. Adeziv uygulamasının bağlanma dayanımı üzerine etkileri incelendiğinde; bir ay yaşlandırmaya maruz bırakılan grupta kullanılan adeziv uygulamalar arasında fark olmadığı, on iki ay yaşlandırmaya maruz bırakılan grupta ise adeziv uygulamaların farklı etki gösterdiği görülmüştür. Bu in vitro çalışmanın sınırları dahilinde; rezin kompozitin rezin kompozite tamir bağlanma dayanımı üzerinde yüzey pürüzlendirmesinin önemli katkı sunduğu, farklı yaşlandırma sürelerinin bağlanma dayanımı üzerinde farklı etki gösterdikleri saptanmıştır. Ayrıca, adeziv kullanımının bağlanma dayanımını arttırdığı, ancak yüzey pürüzlendirmede kullanılan yönteme göre adeziv seçiminin yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Abstract:
The aim of this thesis study is to evaluate the effect of different treatment protocols applied to the surfaces of resin composite samples exposed to different aging times on the bond strength in vitro. After placing the microhybrid resin composite (Filtek Z250) in teflon molds with a depth of 4 mm and a diameter of 5 mm, each layer was polymerized with an LED light device and resin composite samples (260 in total) were prepared. The prepared samples were randomly divided into two groups, with 130 in each group. The samples in Group 1 were exposed to accelerated aging test for one month and the samples in Group 2 for twelve months. Subsequently, each group is divided into five subgroups within itself. Group A was determined as the control group and no application was made to the surfaces of the samples (n=10). Only adhesive was applied to the surfaces of Group B samples (n=30). The surfaces of Group C samples were roughened with 320 grit sandpaper under running water (n=30). After the surfaces of Group D samples were roughened with 320 grit sandpaper, they were sandblasted with a CoJet device (n=30). The surfaces of Group E samples were only sandblasted with the CoJet device (n=30). After these procedures, all groups, except the samples in the control group, were divided into three subgroups with 10 samples in each. After applying silane (G-Multi Primer) to the sample surfaces of the first subgroup, silane-free adhesive (Clearfil SE Bond) was applied. Silane-containing adhesive (Single Bond Universal) to the sample surfaces of the second subgroup, and only silane-free adhesive to the third subgroup (Clearfil SE Bond) was applied. The adhesive materials and silane were used in accordance with the manufacturer's instructions. After the adhesive application, a mold with a diameter of 1 mm and a depth of 2 mm was placed on the resin composite samples, the inside of the mold was filled with microhybrid resin composite (Filtek Z250) and polymerized with an LED light device. Subsequently, the bond strength between the resin composite and the resin composite used for repair was measured with the Instron Universal test device by applying force until adhesive interface failure occurred. The type of failure in all samples was evaluated under the light microscope and SEM images of one sample from each group were taken. As a result of the study; there was a difference between the control group and the surface preparation groups in both aged groups (p<0.05). It was determined that the lowest bonding values were obtained in the groups exposed to aging for both one month and twelve months, only in the adhesive group (Group B). It was observed that aging times had different effects on bond strength in all experimental groups. When the effects of adhesive application on bond strength are examined; It was observed that there was no difference between the adhesive applications used in the group exposed to aging for one month, and the adhesive applications had different effects in the group exposed to aging for twelve months. Within the limits of this in vitro study; it was determined that surface roughening contributed significantly to the repair bond strength of the resin composite to the resin composite, and different aging times had different effects on the bond strength. In addition, it was concluded that the use of adhesive increases the bond strength, but the choice of adhesive should be made according to the method used in surface roughening.