Renal transplant hastalarında BKV spesifik immün yanıtın ELISPOT yöntemi ile ölçülmesi
Measuring of BKV specific immune response by ELISPOT method in renal transplant patients
Yazar: ESVET MUTLU
Danışman: PROF. DR. MERAL GÜLTEKİN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı / Temel İmmünoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2014
Konu: Allerji ve İmmünoloji = Allergy and Immunology
Dizin: Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Enzime bağlı immünosorbent testi = Enzyme-linked immunosorbent assay ; Polyomavirüs = Polyomavirus ; İmmünite = Immunity

Özet:
RENAL TRANSPLANT HASTALARINDA BKV SPESİFİK İMMÜN 
YANITIN ELISPOT YÖNTEMİ İLE ÖLÇÜLMESİ

BKV, böbrek nakil hastalarında geri dönüşü olmayan allograft hasarına neden olabilen en sık viral etkenlerden biridir. BKV seroprevalansı sağlıklı bireylerde %90'lara ulaşmaktadır. Asemptomatik seyreden ve genellikle erken çocukluk döneminde geçirilen primer enfeksiyonun ardından BKV böbrek ve ürotelyal hücrelerde latent olarak kalır. İmmün sistemi sağlam bireylerin %10-40'ında reaktivasyon ve asemptomatik virüriler görülebilir. BKV böbrek transplant hastalarında immün supresyonla birlikte kendi kendini sınırlayan reaktivasyonlara neden olabilir veya BKVN oluşturabilir. BKVN nakilden sonraki ilk yılda hastaların %1-10'unda görülür ve bu hastaların %50-90'ında greft kaybına neden olur. 
Çalışmamızda Prof. Dr. Tuncer Karpuzoğlu Organ Nakli Enstitüsünde böbrek nakli yapılan 31 olgudan nakilden önce ve nakli takiben +1 ay, +3 ay ve +6 ay sonra kan örnekleri alındıktan sonra PKMN izole edildi ve saklandı. PKMN'de BKV spesifik T hücre sıklığı ELISPOT yöntemi kullanılarak araştırıldı. Hastaların plazma veya idrar BKV viral yük tayinleri gerçek zamanlı PZR ile ölçüldü. Nakilden sonra 7. ayda reaktivasyon gelişen bir hasta da çalışmaya dahil edildi ve reaktivasyon sonrası toplam 4 kez BKV spesifik T hücre yanıtları ölçüldü.
Çalışmaya dahil edilen hastaların tüm örneklerinde BKV spesifik T hücre yanıtı ölçülebilir düzeyde bulundu. Kontrol grubunun ortalama spot sayıları ile hastaların transplantasyon öncesi elde edilen spot sayıları arasında anlamlı fark saptanmadı. Hastaların BKV spesifik immün yanıtları karşılaştırıldığında, yanıtın immün supresyonun en yoğun olduğu 1. ayda en düşük olduğu saptandı. İzlem sırasında reaktivasyon gelişen hastalarla; reaktivasyon gelişmeyen hastaların nakil öncesi spot sayıları arasında fark gözlenmedi. İzlem süresince 8 hastada reaktivasyon gelişti. Reaktivasyon gelişen ve BKV DNA'ları 2 ve 3 kez bakılan 2 hastada reaktivasyon zamanında BKV spesifik T hücre yanıtının düştüğü ve immün yanıtta artışın BKV viral yükünde azalma veya temizlenme ile uyumlu olduğu gözlendi. 
Sonuç olarak, böbrek nakil hastalarında idrar veya kanda BKV DNA yükleri ile eş zamanlı olarak, BKV spesifik immün yanıtın ELISPOT yöntemi kullanılarak izlenmesinin, BKV reaktivasyonunun prognozu ile ilgili ön bilgi verebileceği böylece BKVN gelişiminin önlenebileceği ve tedavi sırasında immün yanıtta oluşan değişikliklerin değerlendirilebileceği düşünülmektedir.

Anahtar sözcükler: BKV, Böbrek Nakli, Hücresel İmmünite, ELISPOT.

Abstract:
MEASURING OF BKV SPECIFIC IMMUNE RESPONSE BY ELISPOT METHOD IN RENAL TRANSPLANT PATIENTS

BKV is one of the most frequent viral agents causing irreversible allograft failure in kidney translant patients. The seroprevalence of BKV reaches up to 90% in healthy population. After primary infection which is asymptomatic and occurs generally in early childhood, BKV remains latent in renal and urothelial cells. In 10-40% of immunocompetent individuals, reactivation and asymptomatic viruria can be seen. In renal transplant patients, BKV can cause self limited BKV reactivation or BK virus nephritis. After renal transplantation, BKV nephritis occurs in 1-10% of patients and leads to graft loss in 50-90% of them. 
In our study, after blood samples from 31 cases who had renal transplantation in Prof. Dr. Tuncer Karpuzoğlu Organ Nakli Enstitüsü were collected before transplantation and +1, +3, +6 months following transplantation, peripheral blood mononuclear cells (PBMC) were isolated and cryopreserved. In PBMC, BKV specific T cell frequency was analyzed bu using ELISPOT method. Plazma or urine viral loads of patients were measured by real time PCR. A patient who developed reactivation 7 months after transplantation was included in the study and BKV specific T cell responses were measured 4 times in total after reactivation. 
All the samples from patients included in the study had detectable levels of BKV specific T cell response. Mean spot numbers obtained from the patients prior to transplantation were not significantly different from the mean spot numbers of the control group. When BKV specific immune responses of patiens were compared, it was found that immune response was lowest in the first month in which immune suppression was highest. No difference was observed in the pretransplantation spot numbers between the the patients who developed reactivation and who did not have reactivation during the monitorization. Eight patients developed reactivation during the monitorization. In the two patients who had reactivation, with 2 and 3 BKV DNA results each, it was observed that BKV specific T cell immunity decreased during reactivation and increase in the immune response was correlated with the decrease or clearance of BKV viral load. 
In conclusion, it is thought that monitorization of BKV specific immune response by using ELISPOT method with plasma or urine BKV DNA viral loads in renal transplant patients can give us predictive information about prognosis of BKV reactivation, hence leading to prevention of BKVN development and evaluation of changes in immune responses during therapy. 

Key words: BKV, Renal Transplantation, Cellular Immunity, ELISPOT.