Solid organ transplant alıcılarında HEV enfeksiyonu
Hepatitis E infection in solid organ transplant recipents
Yazar: SEVAL ÖĞÜT
Danışman: PROF. DR. AYÇA ARZU SAYINER
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Hepatit E = Hepatitis E ; Organ nakli = Organ transplantation ; Polimeraz zincirleme reaksiyonu = Polymerase chain reaction ; RNA = RNA ; İmmünoglobülin G = Immunoglobulin G ; İmmünoglobülin M = Immunoglobulin M

Özet:
Türkiye HEV açısından endemik olan ve olmayan ülkeler arasında yer almakta olup, HEV
IgG prevalansı %3 ile 34 arasında bildirilmiştir. Kronik HEV enfeksiyonu olabileceğinin
anlaşılmasından sonra, solid organ transplant alıcılarında HEV enfeksiyonu konusunda artan
sayıda çalışma yayınlanmaya başlamıştır. Ancak Türkiye'de transplant alıcılarında HEV
enfeksiyonuna ilişkin bilgi bulunmamaktadır.
Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki böbrek ve karaciğer transplant alıcılarında HEV
enfeksiyonu prevalansını araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Türkiye'nin beş farklı bölgesinden yedi transplantasyon merkezi
çalışmaya katıldı ve 492 solid organ transplant alıcısından serum/plazma örneği toplandı.
Örnekler, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi'nde HEV IgM, IgG (recomWell HEV IgG and
IgM, Mikrogen Diagnostik, Germany) ve HEV RNA (RealStar HEV RT-PCR, Altona
Diagnostics, Germany) açısından test edildi.
Bulgular: Çalışma grubunda, yaş ortalaması 42.9+/-16.5 olan 185 karaciğer ve 300 böbrek
alıcısı (%64.7 erkek, %35.3 kadın) bulunmakta idi. 485 hastadan 3'ünde (%0.6) HEV-IgM ve
84'ünde (%17.3) HEV-IgG pozitif bulunurken hastalardan hiçbirinde HEV RNA saptanmadı.
HEV-IgG erkeklerin %22'sinde, kadınların %8.8'inde pozitif saptandı (p<0.001). HEV-IgG
prevalansının en yüksek olduğu bölgeler Ortadoğu ve Güneydoğu Anadolu oldu ve %42.9'a
varan oranda pozitiflik saptandı. Yüksek IgG prevalansı ile ilişkili diğer faktörler, ileri yaş ve
karaciğer transplantasyonu idi (p<0.001).
Sonuç: Türkiye'deki solid organ transplant alıcılarında yapılan çok merkezli bu çalışmada
HEV-IgM prevalansı %0.6, HEV-IgG prevalansı %17.3 olarak saptandı. HEV enfeksiyonu,
erkek cinsiyet, karaciğer alıcısı olmak ve ileri yaş ile ilişkili bulundu. Hastalardan hiçbirinde
HEV-RNA saptanmadı.

Abstract:
Turkey is located between HEV endemic and non-endemic regions with a HEV-IgG
prevalence of 3 to 34%. After recognition of chronic HEV infection, increasing number of
studies are published regarding HEV infection in solid organ transplant recipients. However,
there are no data regarding HEV infection in transplant recipients in Turkey.
The aim of this study was to investigate the prevalence of HEV infection in liver and kidney
transplant recipients in Turkey.
Material-Method: Seven transplantation centers from five different regions of Turkey
participated and 492 serum/plasma samples from solid organ transplant recipients were
collected. Sera were tested for HEV IgM, IgG (recomWell HEV IgG and IgM, Mikrogen
Diagnostik, Germany) and HEV RNA (RealStar HEV RT-PCR, Altona Diagnostics,
Germany) at the Dokuz Eylul University Hospital.
Results: The study group had 185 liver and 300 renal tx recipients (64.7% male, 35.3%
female) with the mean age of 42.9+/-16.5. Of the 485 patients 3 (0,6%) were HEV-IgM and
84 (17.3%) were HEV-IgG positive, while none was HEV-RNA positive. HEV-IgG was
positive in 22% of the male, 8.8% of the female patients (p< 0,001). HEV-IgG prevalence
was highest in samples coming from middle-east and south-east Turkey with a rate up to
42.9%. Other factors associated with higher IgG prevalence were older age and liver
transplantation (p<0,001).
Conclusion: The prevalence of HEV-IgM was 0.6% while HEV-IgG was 17.3% and
associated with male gender, liver tx and older age in this multicenter study of solid organ
transplant recipients in Turkey. None of the patients was HEV-RNA positive