İskemi-reperfüzyonuna bağlı mesane hasarında asphodelus  L. (çiriş otu)'nun koruyucu etkisinin araştırılması: Biyokimyasal ve histopatolojik çalışma
Investigation of the protective effect of asphodelus L. in the bladder injury due to ischemia-reperfusion: Biochemical and histopathological study
Yazar: HATİCE KOPAR
Danışman: PROF. DR. ERGÜL BELGE KURUTAŞ
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı / Biyokimya Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Asphodelus = Asphodelus ; Biyokimya = Biochemistry ; Histopatoloji = Histopathology ; Mesane = Urinary bladder ; Mesane hastalıkları = Urinary bladder diseases ; Reperfüzyon = Reperfusion ; Reperfüzyon lezyonu = Reperfusion injury ; İskemi = Ischemia

Özet:
Doku hasarı ile sonuçlanan, dokuya yetersiz oksijen ve besin desteğine yol açan kan
akımı durması veya azalmasına iskemi denir. Mesane dokusunun yaşamının devam
edebilmesi için iskemik alanın erken reperfüzyonu önemlidir. Ancak reperfüzyonun kendisi
de, reperfüzyon hasarı olarak adlandırılan mesane hücrelerinin ölümü ile sonuçlanır.
Mesanede iskemi sonrası reperfüzyonun yol açtığı ağır oksidatif stres ciddi işlevsel ve yapısal
hasara yol açmaktadır. Bu hasardan başlıca serbest oksijen radikalleri sorumlu tutulmaktadır.
Obstrüktif mesane disfonksiyonu, hiperaktivite, hiperkolesterolemi ve diyabet de dahil olmak
üzere çeşitli mesane hastalıkları iskemi/reperfüzyon (İ / R) neden olabilir.
Çiriş otu, ülkemizde Akdeniz, Ege, Marmara ve Güneydoğu bölgelerinde yüksek
dağlarda yetişir. Mart-Haziran aylarında çiçeklenen çok yıllık otsu bitkidir. Liliaceae
(zambakgiller) familyasına ait olup beyaz çiçeklere sahiptir. Yeşil yaprakları ve kök kısmı
yemek için kullanılır. Yemek için kullanılan kısmı daha çok pırasanın küçültülmüş haline
benzer. Bu yapısından dolayı halk arasında yabani pırasa, kirkiş otu gibi isimler de alabiliyor.
Geçmişten günümüze alternatif tıbbında başvurduğu çiriş otu bir çok hastalığa iyi geldiği
bilinmektedir. Bunlardan bazıları: C Vitamini açısından zengin olduğu için bağışıklık
sistemini güçlendiriyor, adet düzensizliklerinde kullanılıyor, vajinal akıntının zamanla azalıp
bitmesine yardımcı oluyor, sivilce ve egzema gibi cilt hastalıklarının tedavisine yardımcı
oluyor, saçkıran tedavisinde kullanılıyor, basur rahatsızlığının tedavisinde de önemli derece
de etkileri görülmüştür. Literatür taraması yaptığımızda Deneysel İ / R' a bağlı mesane
hasarında Asphodelus aestivus L. (çiriş otu)' nun koruyucu etkisi ile ilgili herhangi bir
çalışma bulunmamaktadır. İlk defa yapılacak olan bu çalışmada, sıçanlara tedavi olarak
verilen çiriş otunun İR hasarına karşı koruyucu etkinliğinin saptanması amaçlanmıştır.
Çalışmamızda 24 adet 250 - 300 gram ağırlığında erkek Wistar - Albino sıçan
kullanıldı. Fizyolojik şartlar altında bakımı yapılmış olan sıçanlar, deneyde 3 gruptan oluştu;
İ / R grubu (n= 8), sham grubu (n= 8) ve tedavi grubu (çiriş otu) (n= 8). Tedavi grubuna bir
gün önceden çiriş otu ekstratı (50 mg / kg / gün dozunda) 1 mL gavaj yolu ile verildi. O 
II
esnada da sham grubuna serum fizyolojik (% 0,9 NaCI) 1 mL gavaj yolu ile verildi. Ertesi
gün her gruptaki sıçanların mesanesine 30 dakika iskemi, 30 dakika reperfüzyon uygulandı, İ
/ R sonrası; sham grubuna serum fizyolojik, tedavi grubuna çiriş otu ekstratı verildi, kontrol
grubuna da birşey uygulanmadı. Deney bittikten sonra her üç grubun hayvanları sakrifiye
edilerek mesane dokuları çıkarıldı. Elde edilen mesane dokulara iki eşit parçaya bölünerek bir
parçası histopatolojik analiz için formaldehit içerisinde saklandı ve diğer parçası
biyokimyasal analiz için – 80 °C' de saklandı. Biyokimyasal analizler olarak mesane
dokusunda oksidatif stresin biyobelirteçleri olarak katalaz (CAT), superoksit dismutaz (SOD)
ve malondialdehit (MDA) düzeyleri spektrofotometrik olarak ölçüldü.
Biyokimyasal incelemelerin sonucunda; İ / R grubunda tedavi ve sham gruplarına
kıyasla CAT aktivitesinin belirgin şekilde düştüğü, buna karşın MDA düzeylerinin oldukça
arttığı saptandı (p< 0,05). Buna karşın, İ / R grubunda SOD aktivitesi azalmasına rağmen
tedavi ve sham gruplardaki SOD aktiviteleri arasında istatiksel olarak anlamlı fark
saptanmadı (p> 0,05). Tedavi grubunda diğer gruplara kıyasla SOD hariç CAT aktivitesinin
anlamlı derecede arttığı ve MDA düzeylerinin düştüğü saptandı (p< 0,05). Tedavi grubunda
sham grubuna kıyasla antioksidan enzim aktivitelerinde artış ve MDA düzeylerinde düşüş
olmasına rağmen istatiksel olarak anlamlı farklılıklar saptanmadı (p> 0,05). Histopatolojik
olarak; İ/ R grubunda epitel deskuamasyonu, konjesyon, müsküler hipertrofi ve inflamatuar
bulgular gözlendi. Tedavi grubunda İ / R hasarının oluşturduğu bulgularda belirgin gerileme
ve/ veya azalma olduğu saptandı. Sham grubunda, konjesyon bulgularında azalma gözlendi.
Sonuç olarak İ / R grubunda antioksidan enzim kapasitesinde yetersizlik ve MDA
düzeyinin artışı, mesane dokusunda oksidatif hasarın oluştuğunu göstermektedir. Tedavi
uygulanan grupta antioksidan enzimlerinin artışı oksidatif strese karşı hücresel bir yanıt
oluştuğu ve bu şekilde MDA düzeyini düşürdüğünü düşünülmektedir. Ancak, tedavi
uygulanan grupta İ / R nedenli histopatolojik ve biyokimyasal bulguların tam olarak
giderilebilmesi için tedavinin aynı dozlarda fakat uzun sürelerde uygulandığında çiriş otu'
nun antioksidan etkisinin tam olarak gösterebileceği kanısına varılmıştır.
Anahtar kelimeler: Mesane İskemi / reperfüzyonu, serbest radikaller, Asphodelus aestivus
L. (çiriş otu)

Abstract:
Ischemia is the stop or decrease in blood flow that results in tissue damage, leading to
insufficient oxygen and nutritional support to the tissue. Early reperfusion of the ischemic
area is important for the survival of the bladder tissue. However, reperfusion itself also results
in death of bladder cells called reperfusion injury. Severe oxidative stress caused by
reperfusion after ischemia in the bladder leads to serious functional and structural damage.
Free oxygen radicals are responsible for this damage. Various bladder diseases including
obstructive bladder dysfunction, hyperactivity, hypercholesterolemia and diabetes can cause
ischemia/reperfusion (I / R).
Asphodelus L. is grown in high mountains in the Mediterranean, Aegean, Marmara
and Southeastern regions of our country. It is a perennial herbaceous plant that blooms in
March-June. It belongs to the Liliaceae family and has white flowers. Green leaves and root
part are used for eating. The portion used for cooking is more similar to the reduced version
of leek. Because of this structure, wild leek, people like the grass can take names. It is known
that it is good for many diseases from past to present. Some of them are: Vitamin C is rich in
strengthens the immune system, is used in menstrual irregularities, vaginal discharge helps to
reduce and end over time, acne and eczema, such as skin diseases, treatment is used, is used
in the treatment of hemorrhagic, also has significant effects in the treatment of hemorrhage.
In the literature review, there is no study on the protective effect of Asphodelus aestivus L.
(çiriş otu) in experimental I / R related bladder injury. In this first study, we aimed to
determine the protective efficacy of weed given to rats against I / R damage.
In this study, 24 male Wistar - Albino rats weighing 250 - 300 grams were used. The
rats that were cared for under physiological conditions consisted of 3 groups; I / R group (n =
8), sham group (n = 8) and treatment group (weed) (n= 8). The treatment group was given 1
mL gavage extract (50 mg / kg / day) of the day before. At that time, saline (0.9 % NaCl) was
given to sham group by 1 mL gavage. On the following day, the bladder of the rats in each
group received ischemia for 30 minutes and reperfusion for 30 minutes. sham group was 
IV
given saline, treatment group was extracted with syrup extract, control group was not applied
anything. After the experiment, animals of all three groups were sacrificed and bladder
tissues were removed. The resulting bladder was divided into two equal parts, one part was
stored in formaldehyde for histopathological analysis and the other part was stored at - 80 ° C
for biochemical analysis. As biochemical analyzes, catalase (CAT), superoxide dismutase
(SOD) and malondialdehyde (MDA) levels were measured spectrophotometrically as
biomarkers of oxidative stress in bladder tissue.
As a result of biochemical investigations; In the I / R group, CAT activity decreased
significantly compared to treatment and sham groups, whereas MDA levels were
significantly increased (p< 0.05). However, although SOD activity decreased in the I/R
group, there was no statistically significant difference between SOD activities in the
treatment and sham groups (p> 0.05). In the treatment group, CAT activity was significantly
increased and MDA levels were decreased except SOD (p< 0.05). Although there was an
increase in antioxidant enzyme activities and a decrease in MDA levels in the treatment
group compared to the sham group, no statistically significant differences were found (p>
0.05). Histopathologically; In the I / R group, epithelial desquamation, congestion, muscular
hypertrophy and inflammatory findings were observed. Significant regression and / or
decrease in the findings of I / R damage was found in the treatment group. In the sham group,
congestion findings were decreased.
In conclusion, insufficiency of antioxidant enzyme capacity and increase in MDA
levels in I / R group indicate oxidative damage in bladder tissue. The increase in antioxidant
enzymes in the treatment group is thought to result in a cellular response to oxidative stress
and thereby lower MDA levels. However, it was concluded that the antioxidant effect of the
seedling can be fully demonstrated when the treatment is administered at the same doses but
for long periods in order to completely eliminate histopathological and biochemical findings
due to I / R in the treated group.
Key words: Bladder ischemia / reperfusion, free radicals, Asphodelus aestivus L.