Cam iyonomer esaslı fissür örtücünün, farklı yüzey hazırlama teknikleri uygulanarak, çürüksüz ve çürüklü mine mikrosertliğine ve adaptasyonuna etkisinin ın-vıtro olarak incelenmesi
The effect of a glass ionomer sealant to the microhardness and adaptation of the non-carious or carious fissure enamel with or without different surface preparationtechniques
Yazar: EDA ALTINOK HAZNEDAROĞLU
Danışman: PROF. DR. ALİ R. MENTEŞ
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2008
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu çalısmanın amacı, yüksek oranda fluorid içeren cam iyonomer esaslıfissür örtücü materyalinin retansiyonunu arttırmak için farklı yüzey hazırlamateknikleri uygulayarak, çürüklü ve çürüksüz mine mikrosertligine ve adaptasyonunaetkisini in-vitro olarak incelemektir. Bu çalısma iki bölümden olusmaktadır.Çalısmanın birinci bölümünde, cerrahi olarak çekilmis 220 adet, LF ölçümü 0-5 olan3. büyük azı disi; ikinci bölümünde ise, 56 adet mine çürüklü 3. büyük azı disikullanıldı. Bu disler kendi arasında çürügünün derecesine göre iki gruba ayrıldı. Buayrımın yapımında kriter olarak LF yöntemi kullanıldı; buna göre skalada LF degeri9-11 olanlar birinci grup; 15-22 olanlar ise ikinci grup olarak kabul edildi. Birincigrup 20'ser disten olusan 11 alt gruba (L: Lazer + Fuji VII, LP: Lazer + 20%Poliakrilik asit + Fuji VII, A: Air-abrazyon + Fuji VII, AP: Air-abrazyon + 20%Poliakrilik asit + Fuji VII, F: Fissürotomi + Fuji VII, FP: Fissürotomi + 20%Poliakrilik asit + Fuji VII, P: 20% Poliakrilik asit + cam iyonomer siman, K: DirektFuji VII uygulanması, R: Rezin grubu, C: Fuji IX grubu, N: Negatif kontrol grubu);ikinci grup ise 7'ser disten olusan 8 alt gruba ayrıldı (2 alt gruba ayrılan bu grupta daFuji VII, Fuji IX, Rezin ve negatif kontrol grubu bulunmaktadır). Örnek dislerintümü; ilk 24 saat sonunda solüsyon degistirildikten sonra, her hafta taze olarakhazırlanıp yenilenen yapay tükürük solüsyonunda bekletildi. Çürüksüz grupta bir aysonunda örneklerin yarısından, üç ay sonunda da diger yarısından bukko lingualyönde kesit alındı; bir yüzeyinde Vickers yöntemiyle sertlik ölçümü yapıldı. Çürüklügrup bir ay yapay tükürük solüsyonu içinde bekletildi ve birinci gruptaki islemleraynı sekilde uygulandı. Her dis için fissür tabanından ve fissür yan duvarındanmateryale yakın ve uzak olmak üzere dört bölgeden toplam 12 ölçüm yapıldı. Herdeney grubundan 2'ser örnek, materyal mine adaptasyonu açısından SEM'deincelendi. Çürüksüz grupta, bir ve üç ay sonunda fissür tabanı, yanı ve toplamda camiyonomer materyaline yakın bölgede, materyale uzak bölgeden istatistiksel olarakanlamlı bir remineralizasyon artısı saptandı (p<0,05). CS uygulanmadan öncepoliakrilik asit uygulanması, lazer grubu dısındaki gruplarda; istatistiksel olarakanlamlı derecede yüksek remineralizasyon artısını sagladı. Çürüklü grupta ise, FujiVII uygulanan az ve çok çürüklü grupların remineralizasyon artısı Fuji IX ve rezin2gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. Çürük oranı dahadüsük olan a grubundaki mikrosertlik ölçümleri; çürük oranı daha yüksek olan bgrubundaki mikrosertlik ölçümlerinden istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekbulundu. SEM incelemelerine göre poliakrilik asit ile yüzey düzenlemesi yapıldıktansonra CS uygulanan gruplarda materyal mine baglantısının daha iyi oldugu görüldü.Lazer uygulanan grupta materyal mine baglantısının çok iyi oldugu saptandı. Sonuçolarak, yüksek fluorid içeren CS materyalinin, mine mikrosertligini arttırdıgıgörülmekte ve rezin esaslı fissür örtücünün uygulanamadıgı vakalarda alternatifolabilecegi düsünülmektedir.Anahtar Sözcükler: Cam iyonomer siman, fissür örtücü, mikrosertlik,remineralizasyon, SEM

Abstract:
The aim of this in vitro study was to investigate the effect of a high fluoridecontaining glass ionomer sealant (GIC) material on the hardness of the fissureenamel with or without carious and its adaptation by implementing different surfacepreparation techniques to increase its retention. This study consisted of two parts. Inthe first part 220 extracted third molars having LF measurement less than 5 wereused. They were divided into 8 Fuji VII and 3 control subgroups consisting of 20teeth each: Fuji VII subgroups were K-direct Fuji VII, L-laser, A-air abrasion, F-bur,P-polyacrylic acid, LP-laser and polyacrylic acid, AP-air abrasion and polyacrylicacid, FP-bur and polyacrylic acid; control subgroups were C-Fuji IX, R-resin sealant,N-negative control.In the second part two groups were formed: Group a-28 thirdmolars having LF measurement between 9 and 11, and group b-28 third molarshaving LF measurement between 15 and 22. Both groups consisted of 4 subgroups:P, C, R and N. Half of each subgroup of the first part and all teeth from second partwere kept in artificial saliva for one month whereas the other half of the first part for3 months. Artificial saliva was changed with a fresh solution each week. Then thesamples were sectioned buccolingually and micro-hardness measurements werecarried out using Vickers apparatus. For each tooth 12 measurements wereperformed on four regions of the enamel: 1-close to the sealant or 2-far from sealanton the fissure side wall; 3-close to sealant or 4-far from the sealant on the fissurebase. And finally two samples from each subgroup were examined by scanningelectron microscopy (SEM). The results showed that the hardness of the all enamelscloser to the sealant was indeed higher than those far from the sealant and similarly,side walls were harder than basal walls of the fissure enamel. In the first part of thestudy there were statistically significant differences between hardness of the fissureenamel of Fuji VII groups (K, L, A, F, P, LP, AP and FP) and control groups (C, R,N) on both sides closer to the sealant (p<0.05). Conditioning the enamel withpolyacrylic acid also showed significantly increased enamel hardness on all4treatment groups (P>K, AP>A, FP>F) (p<0.05) except LP group which was notstatistically different from L group. L and LP groups had the hardest values in allgroups. Three months results were significantly different in FP, L, C, R and Ngroups. In the second part, all hardness values in group ?a? were higher than group?b? and hardness of P was only different from R and N group and not C group whichwas another GIC. SEM pictures showed improved adaptation of the GIC whenapplied after laser treatment of the non-carious enamel but still resin sealant hadbetter connection to the enamel than the GIC?s. In carious enamel however, resinsealant lost its integrity and GIC showed comparable advantages. As a conclusion ofthis in vitro study, GIC with higher fluoride content seemed to improve enamelhardness of the fissure enamel and could be regarded as an alternative material incases where resin sealant applications are questionable.Key words: Glass ionomer cement, fissure sealant, microhardness,remineralization, SEM