Femur başı epifiz kayması mevcut olan hastaların tedavilerinde prognoza etkili faktörlerin retrospektif incelenmesi
A retrospective research of factors affecting prognosis in the orthopedic treatment of patients with the slipped capital femoral epiphysis
Yazar: DOĞUKAN ADIYAMAN
Danışman: DOÇ. DR. ŞEYHMUS YİĞİT
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Albüminler = Albumins ; Femur = Femur ; Femur başı = Femur head ; Laktat dehidrogenaz = Lactate dehydrogenase ; Monositler = Monocytes ; Prognoz = Prognosis ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tedavi = Treatment

Özet:
Bu araştırmanın amacı Femur Başı Epifiz Kayması mevcut olan hastaların ortopedik
tedavilerinde retrospektif olarak incelenen preoperatif laboratuvar bulgularının, hastaneye
başvuru anında çekilen grafilerde tespit edilen evrelerin, cinsiyetin, kilonun, yaşın ve taraf
bulgusunun prognoz üzerine olan etkilerinin klinik ve radyolojik sonuçlar ile korelasyonunun
incelenmesidir.
Yöntem
 2011-2021 yılları arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne başvuran ve pelvis grafisi
çekilmesi sonrası FBEK tespit edilen hastaların preoperatif çalışılan kan değerleri, preoperatif
çekilen grafileri, postoperatif çekilen grafileri ve postoperatif poliklinik takiplerinde çekilen
grafileri, kalça eklem muayeneleri ve bacak uzunluk ölçümleri incelendi. Çalışmamızda FBEK
nedeniyle opere edilen 58 hasta retrospektif olarak incelendikten sonra 27 hastanın kayıtları
yeterli bulundu ve çalışmaya dahil edildi. Hastaların çalışma dışında tutulmasında; cerrahi olarak
in situ pinleme dışında açık redüksiyon veya osteotomi yapılması, revizyon cerrahisi geçirmesi,
takip süresinin 2 yıldan az olması, epifizyodez gelişmemesi ve hastanın yürüme fonksiyonunu
bozacak primer veya sekonder gelişen kas-iskelet sistemi hastalığının olmaması kriterleri göz
önünde bulundurulmuştur. 27 hastanın 5'inde bilateral FBEK tespit edilip her iki kalçaya cerrahi
yapıldı, 4'ünde ise tek kalçada FBEK tespit edilmesine rağmen risk faktörleri olması sebebiyle
karşı kalçaya profilaktik olarak cerrahi yapıldı. 27 hastada toplam olarak 36 kalçaya cerrahi
yapıldı. Çalışmaya dahil edilen tüm kişilerin listesine probel sisteminden ulaşıldı. Hastaların
gerekli röntgen görüntülerine İnfinity sistemi üzerinden ulaşıldı. Hastaların çalışmamıza dâhil
edilen preoperatif kan sonuçları, preoperatif ve postoperatif grafileri, kalça eklem muayeneleri ve
bacak uzunluk ölçümleri kullanılarak istatistik veri analizi için belirlediğimiz ölçümler yapılıp
not edildi.
vii
Bulgular
 Yaptığımız çalışmada farklı yaş ve cinsiyette toplamda 27 hastamız mevcuttu. Bu 27
hastanın toplam kalça operasyon sayısı 36'ydı. Bu 27 hasta cinsiyet bakımından kıyaslandığında
19'u(%70,4), erkek 8'i (%29,6) kadın cinsiyettendi. 27 hastanın operasyon öncesi vücut
ağırlıkları kıyaslandığında, hastalarımızın hepsinin 18 yaş altı olması sebebi ile boy kilo persentil
tablosu kullanılarak değerlendirildi. 5. persentil altındaki değerler zayıf kabul edildi ve hiç
hastamız yoktu. 5-85 persentil normal kilolu olup 5 (%18,5) kalça mevcuttu, 85-95 persentil orta
kilolu olup 10 (%37) kalça mevcuttu. 95. persentil düzey üzeri obez olarak değerlendirilmiş olup
12 (%44,4) kalça mevcuttu. 27 hastamız preoperatif değerlendirildiği zaman taraf olarak
karşılaştırıldığında 14 (%51,9) hastamızda sağ kalçada FBEK tespit edilmişken, 13 (%48,1)
hastamızda sol kalçada FBEK tespit edildi.
 Ameliyat öncesi hastaların semptom süreleri göz önüne alınarak akut kayma tespit edilen
hastaların sayısı 22 (%81), kronik üzerine akut kayma sayısı 5 (%19)'ti. Kronik kayma tespit
edilen hastamız ise yoktu. Hastaların kayma dereceleri AP ve lateral grafilerde Southwick
yöntemine göre ölçüldü. Kayma miktarı 30 derece ve altındakilerde hafif, 31 derece ile 50 derece
arasındakiler orta düzeyde, 50 dereceden büyük kaymalar şiddetli kayma olarak değerlendirildi.
Hastaların mevcut sayısı 27 olmasına rağmen 5 hastada bilateral FBEK tespit edilmesi ve 4
hastada tek taraflı FBEK olmasına rağmen risk faktörleri mevcut olması sebebiyle profilaktik
olarak karşı kalçaya da in situ pinleme yapıldı. Müdahale edilen total kalça sayısı 36 olarak
belirlenen hasta grubumuzda Southwick sınıflamasına göre hafif derecede 12 (%33,3) hasta, orta
derecede 13 (%36,1) hasta ve şiddetli derecede 11 (%30,6) hasta olarak değerlendirildi.
 27 hastamızda bilateral FBEK tespit edilen ve profilaktik olarak karşı tarafı pinlenen
hastalar da ayrı ayrı göz önüne alınıp toplam opere edilen kalça sayısı 36 olarak
değerlendirildiğinde elde edilen verilere göre yaş ortalaması 12,7 şeklindeydi. Hastaların takip
süreleri tamamlandıktan sonra yapılan poliklinik kontrollerinde çekilen grafilerine göre
değerlendirme yapıldığında, opere edilen 36 kalça ayrı ayrı değerlendirmeye alınacak şekilde,
AVN gelişen hasta sayısı 15 (%41,7), AVN gelişmeyen hasta sayısı 21 (%58,3)'di. Kondroliz
gelişen hasta sayısı 16 (%44,4), kondroliz gelişmeyen hasta sayısı 20 (%55,6)'ydi. Hastaların
Harris kalça skorlamasına göre yapılan değerlendirmelerinde alınan veriler ise orta düzeyde olan
hasta sayısı 11 (%30,6), iyi düzeyde olan hasta sayısı 6 (%16,7), çok iyi düzeyde olan hasta sayısı
19 (%52,8)'du. Kötü ve mükemmel grupta olan hastamız ise mevcut değildi.
 Hastaların operasyon sonrası takipleri tamamlandıktan sonra yapılan bacak uzunluk
ölçümlerinde karşı ekstremiteye göre kıyaslama yapıldığında 27 hastanın 14 (%51,9)'ünde kısalık
farkı mevcut değildi. 12 (%44,4)'sinde 1-2 cm arası kısalık mevcuttu. 1 (%3,7) hastada ise 2 cm
kısalık mevcuttu.
viii
 Kilo fazlalığı ile kondroliz gelişimi arasında anlamlı korelasyon bulundu (p<0.05). Orta
kilolu ve obez olan hastaların Southwick evre sınıflamasına göre daha ileri evre ile başvuru
yaptıkları ve aralarında anlamlı korelasyon olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). FBEK mevcut olan
ve hastaneye başvuru anında çekilen pelvis ap ve lateral grafiye göre yapılan ölçümlerde tespit
edilen Southwick sınıflamasına göre ileri evre mevcut olan hastalarda AVN gelişme riski ile
anlamlı korelasyon tespit edildi (p<0.05). FBEK mevcut olan ve hastaneye başvuru anında
çekilen pelvis ap ve lateral grafiye göre yapılan ölçümlerde tespit edilen Southwick sınıflamasına
göre ileri evre mevcut olan hastalarda Kondroliz gelişme riski ile anlamlı korelasyon tespit edildi
(p<0.05). FBEK mevcut olan ve hastaneye başvuru anında çekilen pelvis ap ve lateral grafiye
göre yapılan ölçümlerde tespit edilen Southwick sınıflamasına göre ileri evre mevcut olan
hastaların Harris Kalça Skorlamasında daha düşük evrelerde oldukları görüldüğü ve aralarında
anlamlı korelasyon olduğu tespit edildi (p<0.05). LDH değeri, Monosit değeri ve Albümin/LDH
oranı belirli bir seviye üzerinde olan hastalarda prognozun etkilendiği ve hastaların takip süreleri
tamamlandıktan sonra Harris Kalça Skorlamasına göre daha düşük evrelerde polikliniğe
başvurdukları görüldü ve aralarında anlamlı bir korelasyon tespit edildi (p<0.05).
Sonuç
 Çalışma sonunda elde ettiğimiz verilere dayanarak kilolu veya obez olmanın FBEK
hastalarında prognoz üzerinde etkili olduğu, hastaların hastaneye başvuru anında çekilen
grafilerine göre değerlendirilen Southwick evre sınıflamasında kayma seviyesinin ilerlemesi ile
prognoz arasında anlamlı ilişki olduğu ve laboratuvar bulgularından Monosit, Albümin/LDH ve
LDH değerlerinin belirli bir seviye üzerinde olmasının prognoz üzerinde etkileri olabileceği
yönünde değerlendirilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Femur Başı Epifiz Kayması, Southwick Sınıflaması, LDH, Monosit,
Albümin/LDH

Abstract:
The aim of this study is to examine the correlation of the effects of retrospectively analyzed
preoperative laboratory findings, the stages detected in the radiographs taken at the time of
admission to the hospital, gender, weight, age and side finding on the prognosis of patients with
Slipped Capital Femoral Epiphysis, with clinical and radiological results.
Method
 Patients who applied to Dicle University Faculty of Medicine between 2011-2021 and were
found to have Slipped Capital Femoral Epiphysis after pelvic X-ray; preoperative blood values,
preoperative radiographs, postoperative radiographs and postoperative radiographs taken during
outpatient clinic follow-ups, hip joint examinations and leg length measurements were examined.
In our study, 58 patients who were operated for Slipped Capital Femoral Epiphysis were
reviewed retrospectively and the records of 27 patients were found sufficient and included in the
study. Exclusion of patients from the study; Surgical open reduction or osteotomy other than in
situ pinning, Revision surgery, follow-up period of less than 2 years, absence of epiphysiodesis
and absence of primary or secondary musculoskeletal disease that would impair walking function
of the patient were taken into consideration. Bilateral Slipped Capital Femoral Epiphysis was
detected in 5 of 27 patients and surgery was performed on both hips, and 4 of them underwent
prophylactic surgery on the contralateral hip due to risk factors, although Slipped Capital
Femoral Epiphysis was detected in one hip. A total of 36 hips were operated on in 27 patients.
The list of all people included in the study was obtained from the probel system. The necessary xray images of the patients were accessed via the Infinity system. Preoperative blood results of the
patients included in our study, preoperative and postoperative X-rays, hip joint examinations and
leg length measurements were made and the measurements we determined for statistical data
analysis were made and noted.
x
Results
 In our study, we had a total of 27 patients of different ages and genders. The total number
of hip operations in these 27 patients was 36. When these 27 patients were compared in terms of
gender, 19 (70.4%) were male and 8 (29.6%) were female. When the preoperative body weights
of 27 patients were compared; since all of our patients were under the age of 18, height and
weight were evaluated using the percentile table. Values below the 5th percentile were
considered weak and we had no patients. 5-85 percentile was normal weight with 5 (18.5%) hips,
85-95th percentile was medium weight with 10 (37%) hips. It was considered obese above the
95th percentile and had 12 (44.4%) hips. When 27 of our patients were evaluated preoperatively,
Slipped Capital Femoral Epiphysis was detected in the right hip in 14 (51.9%) patients, while
Slipped Capital Femoral Epiphysis was detected in the left hip in 13 (48.1%) patients.
 Considering the symptom duration of the patients before surgery, the number of patients
with acute shift was 22 (81%), and the number of acute shift to chronic was 5 (19%). We did not
have a patient with chronic shift. The degree of deviation of the patients was measured according
to the Southwick method on AP and lateral radiographs. The amount of slip was considered mild
in those 30 degrees and below, moderate slips between 31 degrees and 50 degrees, and severe
slippages greater than 50 degrees. Although the current number of patients is 27, bilateral Slipped
Capital Femoral Epiphysis was detected in 5 patients and in 4 patients, in situ pinning was
performed on the contralateral hip as a prophylactic, due to the presence of risk factors despite
unilateral Slipped Capital Femoral Epiphysis. In our patient group, whose total number of hips
intervened was 36, 12 (33.3%) patients with mild, 13 (36.1%) patients with moderate and 11
(30.6%) patients with severe severity were evaluated according to the Southwick classification.
 When the patients with bilateral Slipped Capital Femoral Epiphysis and prophylactically
pinned contralateral side were taken into consideration separately and the total number of
operated hips was evaluated as 36 in our 27 patients, the mean age was 12.7 according to the data
obtained. When the evaluation is made according to the radiographs taken in the outpatient clinic
controls after the follow-up period of the patients is completed, 36 operated hips will be
evaluated separately, The number of patients who developed AVN was 15 (41.7%), and the
number of patients who did not develop AVN was 21 (58.3%). The number of patients who
developed chondrolysis was 16 (44.4%), and the number of patients who did not develop
chondrolysis was 20 (55.6%). The data obtained in the evaluations of the patients according to
the Harris hip scoring were 11 (30.6%) patients with moderate level, 6 (16.7%) patients with
good level, and 19 patients with very good level (52.8%). There was no patient in the bad and
excellent group. In the leg length measurements made after the post-operative follow-up of the
patients was completed, when compared to the opposite extremity there was no difference in
xi
shortness in 14 (51.9%) of 27 patients. 12 (44.4%) had a shortness of 1-2 cm. There was 2 cm
shortness in 1 (3.7%) patient.
 A significant correlation was found between overweight and the development of
chondrolysis (p<0.05). It was determined that patients with moderate weight and obesity applied
with a more advanced stage according to the Southwick stage classification and there was a
significant correlation between them (p<0.05). A significant correlation was found with the risk
of developing AVN in patients with advanced stage according to the Southwick classification,
which was determined in the measurements made according to the pelvic ap and lateral
radiographs taken at the time of admission to the hospital (p<0.05). A significant correlation was
found with the risk of developing chondrolysis in patients with advanced stage according to the
Southwick classification, which was determined in the measurements made according to the
pelvic ap and lateral radiographs taken at the time of admission to the hospital (p<0.05). It was
determined that patients with advanced stage according to the Southwick classification, which
were detected in the measurements made according to the pelvic ap and lateral radiographs taken
at the time of admission to the hospital, were at lower stages in the Harris Hip Scoring and there
was a significant correlation between them (p<0.05). It was observed that the prognosis was
affected in patients with LDH value, Monocyte value and Albumin/LDH ratio above a certain
level, and after the follow-up period of the patients was completed, they applied to the outpatient
clinic at lower stages compared to the Harris Hip Score, and a significant correlation was found
between them (p<0.05).
Conclusion
 Based on the data we obtained at the end of the study, it was found that being overweight
or obese has an effect on the prognosis in patients with Slipped Capital Femoral Epiphysis, in the
Southwick stage classification, which was evaluated according to the radiographs taken at the
time of admission to the hospital, it was found that there was a significant relationship between
the progression of the slip level and the prognosis and it was evaluated that the laboratory
findings of Monocyte, Albumin/LDH and LDH values above a certain level may have effects on
the prognosis.
Key Words: Slipped Capital Femoral Epiphysis, Southwick Classification, LDH, Monosit,
Albümin/LDH