Omuz artroskopisi yapılan hastalarda preoperatif manyetik rezonans görüntülemede tespit edilen patolojik bulguların intraoperatif patolojik bulgularla korelasyonu
Correlation of pathological findings detected by preoperative magnetic resonance with intraoperative pathological findings in patients who had shoulder arthroscopy
Yazar: MELİKŞAH BULUT
Danışman: PROF. DR. MURAT KORKMAZ
Yozgat Bozok Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Patoloji = Pathology

Özet:
Omuz Artroskopisi Yapılan Hastalarda Preoperatif Manyetik Rezonans Görüntülemede Tespit Edilen Patolojik Bulguların İntraoperatif Patolojik Bulgularla Korelasyonu
Amaç: Artroskopik omuz cerrahisi yapılan hastaların geriye dönük Manyetik Rezonans (MR) görüntüleme raporları ve artroskopik cerrahi işlemlere ait kayıt altına alınan ameliyat notları taranarak görüntüleme raporlarındaki bulguların ve ameliyatlarda saptadığımız bulguların ne derecede örtüştüğü araştırılacaktır. Elde edilen verilerden günümüz poliklinik şartlarında raporlanan MR görüntülerinin artroskopik omuz cerrahisine karar vermede etkinliğine dair bilgiler elde edilecektir.
Materyal ve Metot: Omuz şikâyeti ile başvuran ve cerrahi tedavi uygulanan 90 hasta ile retrospektif olarak gerçekleştirildi. Çalışmaya alınan hastaların yaş, cinsiyet, patolojik omuz tarafı, akromiyon tipi, kemik patolojileri (humerus, distal klavikula, glenoid), eklem mesafeleri, kartilaj kaybı, ödem, osteofitik dejenerasyon, AC eklem patolojisi varlığı, rotator kas yırtıkları (supraspinatus, infraspinatus, teres minör ve subskapularis), biseps dejenerasyonu, SLAP lezyonu, rotator manşet tendon devamlılığı, bursit, sıvı koleksiyonu ve Vizüel analog skala (VAS) verileri incelendi. MR ve artroskopi sonrası sonuçlar kıyaslandı. 
Bulgular: Çalışmamızda hastaların yaş ortalaması 55,3±11,5 yıl olup, %52,2'si kadındı. Sağ eklem tutulum sıklığı %68,9 olarak saptandı. Humerus, distal klavikula ve glenoid patolojilerini göstermek açısından artroskopi ve MR arasında farklılık saptanmadı (p>0,05). En sık saptanan akromiyon tipi, Tip 1 olup, artroskopide Tip 3 görülme sıklığı anlamlı olarak yüksek saptanmış olup (p<0,05); yöntemler arasındaki uyum orta düzeydeydi. Eklem mesafesi, kartilaj kaybı, ödem ve osteofitik dejenerasyon açısından artroskopinin daha üstün olduğu (p<0,05) ve yöntemler arasında uyumun orta-yüksek olduğu saptandı. Yöntemler arasında AC eklem patolojisini göstermede fark olmadığı (p>0,05); yöntemler arasında uyumun önemsiz düzeyde olduğu saptandı. Supraspinatus yırtığı, infraspinatus yırtığı, SLAP ve rotator manşet tendon devamlılığının bozulduğu patolojilerde yöntemler arasında fark olmadığı (p>0,05); yöntemler arasında uyumun önemsiz düzeyde olduğu saptandı. Artroskopinin subskapularis yırtıklarında ve biseps dejenerasyonunu göstermede daha başarılı olsa da (p<0,05); uyumun düşük-orta düzeyde olduğu saptandı. Bursit ve sıvı koleksiyonunu göstermek açısından artroskopi ve MR arasında farklılık saptanmamış olup (p>0,05); yöntemler arasındaki uyum önemsiz düzeydeydi. Post operatif 60.günde hastaların VAS skorlarının anlamlı şekilde düştüğü saptandı.
Sonuç: Omuz patolojilerine yol açan lezyonların tanısında, artroskopinin MR'den üstün olduğu saptandı. Özellikle subskapularis tendon rüptürlerinin MR'de diğer patolojilere göre daha az tanı aldığı saptandı. Bazı tanılarda MR'nin, artroskopi ile sonuçlarının yüksek uyumlu olsa bile hastanın bir bütün olarak değerlendirildiğinde yetersiz kaldığı sonucuna varılmıştır.
Anahtar kelimeler: omuz, artroskopi, manyetik rezonans

Abstract:
Correlation of Pathological Findings Detected by Preoperative Magnetic Resonance with Intraoperative Pathological Findings in Patients who had Shoulder Arthroscopy
Objective: The aim of this study was to investigate on which extent Magnetic resonance imaging (MRI) reports and arthroscopic surgery notes overlap by reviewing the surgery notes and imaging findings retrospectively. Data obtained would enable to provide information on efficiency of magnetic resonance images on deciding arthroscopic shoulder surgery.
Material and Method: The present study was conducted retrospectively on 90 patients who referred due to shoulder complaints and had surgical procedure. Age, gender, pathological shoulder side, acromion type, bone pathologies (humerus, distal clavicle, glenoid), joint spaces, cartilage loss, edema, osteophytic degeneration, existence of acromioclavicular joint pathology, rotator muscle tears (supraspinatus, infraspinatus, teres minor and subscapularis), biceps degeneration, superior labrum anterior to posterior lesion, integrity of rotator cuff, bursitis, fluid collection and visual analogue scale data of patients enrolled were reviewed. Magnetic resonance imaging findings and postoperative outcomes were compared.  
Findings: The age average of the patients enrolled into the study was 55.3±11.5 years; 52.2% of the patients were male. The prevalence of right joint involvement was detected as 68.9%. There was not any difference between arthroscopy and magnetic resonance imaging for indicating pathologies on the humerus, distal clavicle and glenoid (p>0.05). The most common acromion type was Type 1; the prevalence of Type 3 was significantly higher by arthroscopy (p<0.05); the compliance between methods was moderate. It was detected that arthroscopy was superior for joint space, cartilage loss, edema, and osteophytic degeneration (p<0.05), and the compliance between methods was moderate to higher. There was not any difference between methods for indicating the acromioclavicular joint pathology (p>0.05); the compliance between methods were detected insignificant. There was not any difference between methods for supraspinatus tear, infraspinatus tear, superior labrum anterior to posterior lesion and rotator cuff tendon integrity (p>0.05); the compliance between methods were detected insignificant. Although arthroscopy was more successful to address subscapularis tears and biceps degeneration (p<0.05), the compliance was detected as lower to moderate. There was not any difference between arthroscopy and magnetic resonance imaging for indicating bursitis and fluid collection (p>0.05); the compliance between methods was at insignificant level. Visual analogue scale scores of the patients were detected significantly lower on 60 day after the surgical procedure.
Conclusion: Arthroscopy was detected superior to magnetic resonance imaging in diagnosis of lesions causing shoulder pathologies. It was detected that subscapularis tendon ruptures are especially diagnosed less than other pathologies detected in magnetic resonance imaging. Magnetic resonance imaging findings are highly consistent with arthroscopy results in some diagnoses; however, they are insufficient when the patient was considered as a whole.
Key Words: shoulder, arthroscopy, magnetic resonance