Suç işleyen şizofreni spektrum bozukluğu hastalarında koruma ve tedavi sonrası uzun etkili antipsikotiklerin tedavi uyumu, klinik gidiş ve yeniden suç işleme üzerine etkisi
The effect of long-acting injectable antipsychotic on medical adherence, clinical presentation and re-crimination in patient's protection and after treatment with criminal schizophrenia spectrum disorder
Yazar: SİNEM ÖZDEMİR
Danışman: PROF. DR. FATİH ÖNCÜ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Adli psikiyatri = Forensic psychiatry ; Antipsikotik ilaçlar = Antipsychotic agents ; Suç = Crime ; Tedavi = Treatment ; Tedaviye bağlılık ve uyum = Treatment adherence and compliance ; Uzun etkili ilaçlar = Delayed action preparations ; Şizofreni = Schizophrenia

Özet:
AMAÇ: Bu çalışmada suç işledikten sonra koruma ve tedavi altına alınan uzun etkili antipsikotik+oral antipsikotik (UEAP+oral AP) ve oral antipsikotik (AP) ile taburcu olan hastaların sosyademografik, klinik ve adli verilerinin karşılaştırılarak yeniden suç işleme, tedavi uyumsuzluğu ve klinik gidiş üzerine potansiyel etkisi olan faktörler ve birbiri ile ilişkisi araştırılmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamıza Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne Ceza Kanunu'nun (TCK) 57/1. Maddesi uyarınca koruma ve tedavi (KT) amacıyla yatan ve sonrasında zorunlu ayaktan tıbbi takip ve kontrol şartıyla 1 Ocak 2016 – 31 Aralık 2018 tarihleri arasında taburcu olmuş, "Şizofreni açılımı kapsamında ve psikozla giden diğer psikiyatrik bozukluklar'' tanı kriterlerini karşılayan UEAP+Oral AP taburcu edilmiş 35 hasta ve oral AP tedavi ile taburcu edilmiş 46 hasta dahil edilmiştir. Hastaların mevcut KT yatışı öncesi ve sonrası 3 yıllık süre içerisindeki veriler, retrospektif olarak hastane elektronik veri sistemi incelemesi ve aile görüşmeleri aracılığı ile sosyodemografik, klinik ve adli bilgi veri formunda kaydedilerek 3 yıllık ayna-görüntü çalışması yapılmıştır.
BULGULAR: Taburculuk tedavisine UEAP eklenen grupta KT yatışındaki şizofreni tanısı alanların oranı (%45.7) şizofreni dışı tanı alanlara kıyasla anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=.039). Taburculuk tedavisine UEAP eklenen grupta yatış süresi (p=.009) daha uzun taburculukta önerilen klorpromazin eşdeğer dozu (KED) daha yüksek (p<.001), yatış anında tedavi uyumsuzluğu daha fazla (p=.009) saptandı. UEAP ile taburcu edilen grupta %65.8 oranında birinci kuşak AP'lerin kullanıldığı saptandı. İkinci kuşak UEAP kullanılan hastaların KT sonrası tedavi uyumunun anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptandı (p<.05). KT yatışı sonrası adli psikiyatri kapsamında zorunlu ayaktan tıbbi kontrollere tabi tutulan her iki grupta   hastaneye yatış sayısı, yatış süreleri ve suç sayısında düşme ve tedavi uyumlarında artma olduğu saptandı (p<.001). Tedavi uyumundaki değişim taburculuk tedavisine UEAP eklenen grupta istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=.001). Tedavi uyumundaki değişimin yordayıcıları taburculukta tedaviye UEAP eklenmesi, KT yatışında kötü tedavi uyumu ve taburculuk KED ile ilişkili olduğu bulunmuştur. UEAP kullanan grupta oral AP ile taburcu olanlara göre taburculuk sonrası 3 yıllık dönemde tedavi uyumunun arttığı saptandı (p<.05). Univaryant regresyon analizinde şizofreni tanısı almanın ve mevcut KT yatışında kötü tedavi uyumu bulunmasının taburculuk tedavisinde UEAP kullanımını yordadığı görülmüştür. Lojistik regresyon analizinde tedaviye UEAP eklenmesini yordayıcı faktör mevcut KT yatışında tedavi uyumunun kötü olması olarak saptanmıştır. Taburculukta tedavisine UEAP eklenmesi ve KT öncesi tedavi uyumunun iyi olması KT sonrası tedavi uyumunu yordayıcı faktörler olarak bulunmuştur.
SONUÇ: Suç işleyen şizofreni spektrumu hastalarının ayaktan tıbbi zorunlu kontrollere tabi tutulması ve UEAP kullanımı taburculuk sonrası tedavi uyumunu artırarak yeniden hastane yatışı ve hastane yatış sürelerini azaltmakta yineleyici suç davranışlarını azaltmaktadır. Adli psikiyatri kapsamına giren hastalarda UEAP kullanımını ayna-görüntü çalışması ile daha önce yapılmadığı için çalışmamız bu anlamda yenidir ve literatüre katkı sağlayacaktır.

Abstract:
OBJECTIVE: In this study, the sociodemographic, clinical and forensic data of the patients who were discharged with long-acting injectable (LAI) antipsychotic + oral antipsychotic (AP) and oral antipsychotic who were protected and treated after committing a crime, were compared and evaluated on re-offending, treatment non-compliance and clinical course. The factors that have a potential effect and their relationship with each other were investigated.
METHODS: at Bakirkoy Training and Research Hospital for Psychiatry, Neurology and Neurosurgery between January 1, 2016 and December 31, 2018, with the condition of compulsory outpatient medical follow-up and control, for the purpose of protection and treatment (PT) according to 57/1 of Tukish Criminal Law article 35 patients discharged with LAI+Oral AP and 46 patients discharged with oral AP treatment who met the diagnostic criteria of " Schizophrenia Spectrum and Other Psychotic Disorders " were included. A 3-year mirror-image study was conducted by recording the data of the patients within 3 years, before and after the current PT hospitalization, in the sociodemographic, clinical and forensic data form, retrospectively through the hospital electronic data system review and family interviews.
RESULTS: In the group with UEAP added to the discharge treatment, the rate of those diagnosed with schizophrenia in PT admission (45.7%) was found to be significantly higher than those diagnosed other than schizophrenia (p=.039). In the group with LAI added to the discharge treatment, the duration of hospitalization was longer (p=.009), the recommended chlorpromazine equivalent dose  was higher at discharge (p<.001), and treatment non-compliance was higher at the time of hospitalization (p=.009). It was determined that first generation APs were used at a rate of 65.8% in the group discharged with LAI. It was determined that patients who used second-generationtion LAI had significantly higher adherence to treatment after PT (p<.05). It was found that the number of hospitalizations, duration of hospitalization and crime rate decreased and treatment compliance increased in both groups who were subjected to compulsory outpatient medical controls within the scope of forensic psychiatry after PT admission (p<.001). The change in treatment compliance was found to be statistically significant in the group with LAİ added to the discharge treatment (p=.001). The predictors of change in treatment adherence were found to be associated with the addition of LAI to treatment at discharge, poor treatment adherence at PT admission, and CI at discharge. Compliance with treatment was found to be higher in the group using LAI compared to those discharged with oral AP in the 3 years after discharge (p<.05). In the univariate regression analysis, it was observed that the diagnosis of schizophrenia and poor treatment compliance in the current PT admission predicted the use of LAI in the discharge treatment. In the logistic regression analysis, the predictive factor for adding LAI to the treatment was found to be poor treatment compliance in the current PT admission. Adding LAI to the treatment at discharge and good compliance before PT was found to be predictive factors for treatment compliance after PT.
CONCLUSION: Subjecting delinquent schizophrenia spectrum patients to mandatory outpatient medical check-ups and using LAI  increase treatment compliance after discharge, reduce re-hospitalization and hospitalization times, and reduce repetitive criminal behaviors. Since the use of LAI in patients within the scope of forensic psychiatry has not been done before with a mirror-image study, our study is new in this sense and will contribute to the literature.