Ortodontide braket yapıştırılmasında kullanılan iki farklı tekniğin, braketlerin kopma sıklığı ve konum doğrulukları açısından klinik olarak karşılaştırılarak incelenmesi
Clinical comparison and evaluation of two different orthodonti̇c bonding techniques  in terms of bond failure and bracket position accuracy
Yazar: VESİLE ÇİLESİZ
Danışman: PROF. DR. METE ÖZER
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental çimentolar = Dental cements ; Ortodonti = Orthodontics ; Ortodontik aygıtlar = Orthodontic appliances ; Ortodontik braketler = Orthodontic brackets

Özet:
ORTODONTİDE BRAKET YAPIŞTIRILMASINDA KULLANILAN İKİ FARKLI TEKNİĞİN, BRAKETLERİN KOPMA SIKLIĞI VE KONUM DOĞRULUKLARI AÇISINDAN KLİNİK OLARAK KARŞILAŞTIRILARAK İNCELENMESİ

Amaç: Bu çalışmanın amacı direkt ve indirekt bonding teknikleri arasında braketlerin kopma sıklığını ve konum doğruluğunu klinik olarak değerlendirmek ve karşılaştırmaktır.
Birey ve Yöntem: Çalışmaya sınıf 1 malokluzyona sahip toplam 31 hasta dahil edildi. Braketler split mouth yöntemine göre direkt ve indirekt olarak yapıştırıldı. İlk olarak braketler modele yapıştırılıp, ağız içi kamera ile tarandı. Taramadan sonra şeffaf aktarma kaşıkları hazırlandı. Braketler yapıştırılmadan hemen önce dişlere pomza ile polisaj yapıldı. Bonding süreci tamamlandıktan sonra dişler ağız içi kamerayla tarandı. Üç boyutlu görüntü modelleri orthoanalyzer programı ile ölçüldü. Her bir çenedeki anterior altı diş vertikal, meziodistal ve açısal olarak üç boyutlu ölçümler yapılarak değerlendirildi. Hastalar 4 haftalık rutin kontrollere çağrılarak 6 ay boyunca takip edildi. Braket kopma oranları her iki bonding tekniği için hesaplandı.
Bulgular: İki bonding tekniği genel olarak karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmemektedir. Her bir diş için hesaplandığında; alt sol santral  için vertikal ve açısal, alt sol lateral için ise horizontal ölçüm farklılıkları iki teknik karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Fakat dişlerdeki farklılıklar 'ABO' standartlarına göre belirlenen limitler içerisindedir ve ortodontik olarak anlam ifade etmemektedir.  Braket kopma oranları 6 ay sonunda indirekt bonding için %4.9, direkt bonding için ise %0.3 olarak bulunmuştur.
Sonuç: Braketler her iki bonding tekniği kullanıldığında da doğru konumlarına yerleştirilebilmektedir. İndirekt bonding tekniğinde kullanılan poli vinilsiloksan aktarma kaşıkları yüksek oranda transfer doğruluğu göstermektedir. İndirekt bonding tekniğinde oluşabilecek braket kopmalarını önlemek için dikkatli ve hassas bir çalışma gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler: İndirekt bonding, braket konum doğruluğu, kopma

Abstract:
CLINICAL COMPARISON AND EVALUATION OF TWO DIFFERENT ORTHODONTİC BONDING TECHNIQUES  IN TERMS OF BOND FAILURE AND BRACKET POSITION ACCURACY

Aim: The aim of this study was to evaluate and compare the positional accuracy and bond failure between the direct and indirect bonding techniques of orthodontic brackets in vivo. 
Material and method:  This study sample consisted of 31 patients with class I malocclusion. Brackets were bonded directly and indirectly according to a split mouth system. First, brackets were bonded to the model and scanned with intra- oral scanner.  After scan; transparent trays were prepared. Teeth were polished with pumice right before bonding. Teeth were scanned with intraoral scanner after the bonding process had finished. 3D image models were measured with orthoanalyzer program. Six anterior teeth of each jaw were evaluated in terms of vertical, meziodistal and angular dimensions using 3D measurements. Patients were followed up for 6 months by a 4 weeks routine control. Bracket failure rates were calculated for both bonding techniques.
Results: There is no statistically significant difference when two bonding techniques are compared in general. When calculated for each tooth; vertical and angular measurements for mandibular left central and horizontal measurements for mandibular left lateral were statistically significant when comparing the two techniques. However, the differences in teeth are within the limits defined by the 'ABO' standards and do not make any orthodontic sense. Bracket failure rates were 4.9% for indirect bonding and 0.3% for direct bonding after 6 months.
Conclusion: Brackets can be bonded to their accurate positions with both of the bonding methods. Poly vinylsiloxane transfer trays used in the indirect bonding technique show high transfer accuracy. Careful and precise work is required to prevent bracket failure that may occur in the indirect bonding technique.
Key words: İndirect bonding, bracket positional accuracy, failure