Otizm spektrum bozukuğu tanılı çocuğu olan annelerde anti-purkinje hücre antikorları ve DNA hasarının değerlendirilmesi
Evaluation of anti-purkinje cell antibodies and DNA damage in mothers of children with autism spectrum disorder
Yazar: ŞERMİN BİLGEN ULGAR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HAMZA AYAYDIN
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Anneler = Mothers ; Antikorlar = Antibodies ; DNA = DNA ; DNA hasarı = DNA damage ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Otistik bozukluklar = Autistic disorder ; Otistik çocuklar = Autistic children ; Otizm spektrum bozukluğu = Autism spectrum disorder ; Serebellum = Cerebellum

Özet:
Giriş ve Amaç: Otizm Spektrum Bozuklukları OSB erken çocukluk çağında başlayan,
sosyal ve iletişimsel alanda yetersizlik ve davranışsal sorunlarla seyreden bir grup nörogelişimsel
bozukluktur. OSB'nin etiyolojisi net olmamakla birlikte, karmaşık patofizyolojisi içinde genetik
faktörlerin öneminin büyük olması ve bunun yanı sıra, annenin gebeliği süresince maternal etki
olan durumu da dahil olmak üzere çeşitli çevresel faktörler, hastalığın görünümünde etkiye
sahiptir. OSB etiyolojisinde maternal faktörlerle ilgili daha çok çalışmaya ihtiyaç duyulması,
OSB'de potansiyel gen-çevre etkileşimleri de dahil olmak üzere altta yatan süreçleri anlama ve
yeni tedaviler ve erken önleme programları geliştirme için kliniğimize başvuran otizmli çocukların
annelerinde Anti-Yo, anti-Hu, anti-Ri, anti- amfifizin antikorları ve DNA hasarını araştırmayı
amaçladık.
Yöntem: Çalışmamıza, 12.09.2017- 12.04.2018 tarihleri arasında Harran Üniversitesi Tıp
Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Çocuk Psikiyatri Polikliniği'ne başvuran 3-12 yaş
arası OSB tanılı çocuğu olan 33 sağlıklı kadın ve kontrol grubu olarak sağlıklı çocuk izlem
polikliniğine başvuran aynı yaş grubunda sağlıklı çocuğu olan sağlıklı 27 kadın olmak üzere
toplam 60 birey dahil edildi. Grupların ruhsal durum değerlendirmesi için sosyodemografik form
ve otizmin şiddetini ölçmek için Çocukluk Otizmi Derecelendirme Ölçeği ÇODÖ kullanıldı.
Vaka ve kontrol gruplarından, 8 saatlik gece açlığından sonra 5 ml venöz kan alınmış ve kanlar
4000 rpm'de 5 dakika santrifüj edildikten sonra serumlar eppendorf tüpler ne konularak çalışma
zamanına kadar -86 C der n dondurucuda saklanmıştır. Alınan kanlarda Ant -Yo, Anti-Hu, Antiamfifizin
ve Anti-Ri, 8-hidroksi 2-deoksi guanozin (8-OHdG düzeyleri araştırılmıştır.
X
Bulgular: Vaka ve kontrol grupları arasında sosyodemografik veriler açısından
istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır p>0.05 . Vaka grubunda anti-amfifizin
antikor düzeyleri ile anti-Ri antikor pozitifliği anlamlı ölçüde yüksek olarak saptanmıştır sırasıyla
p=0.001; p=0.027). Vaka grubunda ROC analizinde anti-amfifizin antikorları için cut-off değeri
48.695 pg/ml olup, anlamlı ölçüde duyarlılık %76 ve özgüllük %74 ve eğri altındaki alan
(0.844) ve p<0.001 saptanmıştır. İki grup arasında anti-Yo, anti-Hu antikorları ve 8-OHdG
düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık saptanmamıştır sırasıyla p=0.065; p=0,099; p=0.490 .
Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre, maternal anti-amfifizin antikorlarının, OSB ile
ilişkili olarak tanımlanan SrGAP3 geninin yapısında bulunan ve sinaptogenezde önemli bir yere
sahip amfifizin proteinlerinde hasara yol açabileceği ve böylece fetal beyin sinaptogenezinde
anormallik oluşturarak OSB etiyolojisine katkıda bulunabileceğini söyleyebiliriz. Ayrıca, artmış
anti-amfifizin antikor düzeylerinin yüksek özgüllük ve duyarlılığı ile gebe annelerin çocuklarında
OSB gelişim riskini değerlendirmede önemli olabileceği sonucuna varılabilir. Otizmde serebellum
patolojilerinin bir etken olduğunun bilinmesi ve anti-Ri gibi antikorların serebellar dejenerasyona
yol açarak otizme katkıda bulunabileceği, çalışmamızın da bunu destekler nitelikte sonuçlandığını
söyleyebiliriz.
Otizmin nörogelişimsel bir süreç göstermesi nedeniyle erken tanı ve tedavi olanaklarının
oluşması için otizmle ilişkili maternal faktörlerin bilinmesi gerekmektedir. Bu faktörlerin
tanınması ve gebelik öncesi bu risk etmenlerinin saptanması, hem sıklığı artan bir hastalık olan
otizmin erken saptanması hem de koruyucu hekimlik açısından önem arz etmektedir. Biz bu
verileri en erken gebelikten 3 yıl sonrasını araştırdığımız için gebelik döneminde bu alanda
yapılmış ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Introduction and objective: Autism Spectrum Disorders (ASD) is a group of
neurodevelopmental disorders that started in early childhood, with disabilities and behavioral
problems in social and communicative areas. Although the etiology of ASD is not clear, various
environmental factors have an impact on the appearance of the disease, including the high
importance of genetic factors in the complex pathophysiology and the condition of the mother
during pregnancy (maternal effect). We aimed to investigate Anti-Yo, anti-Hu, anti-Ri, antiamphiphysin
antibodies and DNA damage in the mothers of children with autism who applied to
our clinic because of the need for more studies on maternal factors in the etiology of ASD, to
understand the underlying processes, including potential gene-environment interactions and to
develop new therapies and early prevention programs in ASD.
Method: In our study 60 individuals were included that 33 healthy women with children
aged between 3 and 12 years, admitted to Harran University Faculty of Medicine Research and
Application Hospital Child Psychiatry Outpatient Clinic and 27 healthy women with healthy
children in the same age group who applied to healthy children's follow-up clinic as a control
group in between 12.09.2017 and 12.04.2018. The sociodemographic form and the Childhood
Autism Rating Scale (CARS) were used to measure the severity of autism in the groups. After 8
hours of fasting, 5 ml of venous blood was collected from the case and control groups, and the
blood was centrifuged at 4000 rpm for 5 minutes. Anti-Yo, Anti-Hu, Anti-amphiphysin and Anti-
Ri, 8-hydroxy 2-deoxy guanosine (8-OHdG) levels were investigated.
Results: There was no statistically significant difference between the case and control
groups in terms of sociodemographic data (p> 0.05). Anti-amphiphysin antibody levels and antiXII
Ri antibody positivity were found to be significantly higher in the case group (p = 0.001; p =
0.027, respectively). In the case group, the cut-off value for anti-amphiphysin antibodies was
48.695 pg / ml in the ROC analysis, with significant sensitivity (76%) and specificity (74%) and
area under the curve (0.844),(p<0.001). No significant difference was found between the two
groups in terms of anti-Yo, anti-Hu antibodies and 8-OHdG levels (p = 0.065; p = 0.099; p =
0.490, respectively).
Conclusion: According to the results of our study, we can say that maternal antiamphiphysin
antibodies can cause damage to amphiphysin proteins in the structure of SrGAP3
gene which is associated with ASD and which have an important place in synaptogenesis and thus
contribute to the etiology of ASD by creating abnormalities in fetal brain synaptogenesis. Also,
the increased anti-amphiphysin antibody levels were found to be important in assessing the risk of
ASD development in children of pregnant mothers with high specificity and sensitivity. We can
say that the presence of cerebellum pathologies in autism is a factor and that antibodies such as
anti-Ri may contribute to autism by causing cerebellar degeneration and our study resulted in
supporting this. Because autism has a neurodevelopmental process, autism-related maternal
factors need to be known for early diagnosis and treatment. Recognition of these factors and the
determination of these risk factors before pregnancy is important both for early detection of autism
and for preventive medicine. Since we are investigating this data 3 years after the earliest
pregnancy, further studies in this area during pregnancy are needed.