Seboreik dermatit hastalarında diyetin, metabolik durumun ve oksidatif stresin rolünün araştırılması
Investigation of the role of diet, metabolic status and oxidative stress in patients with seborrheic dermatitis
Yazar: YAVUZ SEMİZ
Danışman: DOÇ. DR. EZGİ AKTAŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Deri hastalıkları = Skin diseases ; Diyet = Diet ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Sebum = Sebum ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Amaç: Kronik, inflamatuar, tekrarlayıcı bir deri hastalığı olan seboreik dermatit (SD) etyopatogenezinde pek çok faktör suçlansa da henüz net bir açıklama yapılamamıştır. Literatürde az sayıda çalışmada SD hastalarında bazı diyet parametreleri, metabolik sendrom (MetS) komponentleri veya oksidatif stresin rolü araştırılmış olsa da SD hastalarında bu parametrelerin hepsinin incelendiği bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada amacımız SD  hastalarında diyet özelliklerinin, metabolik durumun, oksidatif stresin incelenmesidir.
Gereç ve Yötem: Bu prospektif, tek merkezli, olgu-kontrol çalışmasına 49 SD hastası ve cinsiyet ve yaş uyumlu 40 sağlıklı kontrol dahil edildi. Katılımcıların diyetlerinin glisemik indeks (Gİ), glisemik yük (GY), diyet total antioksidan kapasite (DTAK) değerleri, oksidatif stres ve MetS komponentleri uygun yöntemlerle ölçüldü.
Bulgular: SD grubunda 14 hastada MetS saptanırken kontrol grubunda hiçbir hastada MetS yoktu (p< 0,001). SD grubunun serum adiponektin ve total antioksidan kapasite (TAK) değerleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düşük, leptin, total oksidan kapasite (TOK) ve oksidatif stres indeksi (OSİ) düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı yüksekti (sırası ile; p= 0,002 p< 0,001 p= 0,005, p= 0,011, p< 0,001). SD grubunda DTAK değerleri kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı olarak daha düşüktü (7,16±2,66 vs 12,85±4,26; p< 0,001). GY değerleri SD grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (187,2±57,2 vs 110,6±46,5; p< 0,001). Daha şiddetli SD'si olan hastalarda diyet Gİ ve GY değerleri hafif olanlara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksekti (sırası ile; p= 0,014, p= 0,017).
Sonuç: Diyetin, oksidatif stresin ve MetS'nin SD patogenezine katkıda bulunduğu ve diyetin vücuttaki metabolik süreçlere ve oksidatif duruma etki etmesi sebebiyle ayrıcalıklı bir rol oynadığı düşüncesindeyiz. Bu çalışmamızın bulguları ile antioksidanlardan zengin ve düşük Gİ/GY içeriğine sahip bir diyetin SD hastalarının tedavisine faydalı olabileceği ve muhtemel metabolik ve inflamatuar komorbiditelere karşı da koruyucu olabileceğini öneriyoruz.

Abstract:
Aim: The etiopathogenesis of seborrheic dermatitis (SD); a chronic, inflammatory skin disease, remains to be unexplained, although several factors are considered. Few studies investigated the role of some diet parameters, oxidative stress and metabolic syndrome (MetS) in SD. No study has been made investigating all the mentioned parameters. The aim of this study is to investigate diet, metabolic status and oxidative stress in SD patients. 
Materials and Methods: This prospective, single-center, case-control study included 49 SD patients and 40 gender- and age-matched healthy controls. The glycemic index (GI), glycemic load (GL), dietary total antioxidant capacity (DTAC) values, oxidative stress and the MetS components of the participants' were measured.
Results: While MetS was detected in 14 patients in the SD group, none of the subjects had MetS in the control group (p<0,001). The levels of serum adiponectin and total antioxidant capacity (TAC) were significantly lower in SD group than in the controls, serum levels of leptin,  total oxidant capacity (TOC) and oxidative stress index (OSI) were significantly higher in SD group than in the controls (p= 0,002, p<0,001, p=0,005, p=0,011, p<0,001; respectively). DTAC values were significantly lower in SD patients than the controls (7,16±2,66 vs 12,85±4,26; p<0,001). GL values were significantly higher in SD patients (187,2±57,2 vs 110,6±46,5; p<0,001). GI and GL values of patients with more severe SD were significantly higher than those with mild SD (p=0,014, p=0,017; respectively).
Conclusion: We believe that diet, oxidative stress and MetS contributes to pathogenesis of SD and diet plays a priviliged role since it affects the metabolic processes and oxidative status of the body. Based on the findings of our study, we suggest that a diet rich in antioxidants and with  low GI/GL content may be beneficial in the treatment of SD and may be protective against the possible metabolic and inflammatory comorbidities.