Terörizm, anlatı ve kültür: PKK medyasında ölen terörist hikâyeleri
Terrorism, narrative and culture: Dead terrorist stories in the PKK media
Yazar: ZAFER YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. AHMET GÜVEN
Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Yeni Medya ve İletişim Ana Bilim Dalı / Yeni Medya ve İletişim Yönetimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: İletişim Bilimleri = Communication Sciences

Özet:
Modernleşme sürecindeki geri kalma, tökezleme veya çarpık hızlanmaların siyasal şiddetle çözüm yöntemleri olan terörizm akımları, dar yahut geniş tanımlara sığamayacak tarihsel, sosyal ve kültürel inşalardır. Nitekim PKK terör örgütünün, zaman içinde değişip dönüşen ideolojik veya etnik kimlikçi siyasal söylemlerinin altında, Türkiye'deki modernleşme süreçlerinin bireyselleşmeye yöneldiği kadar güvensiz ve karmaşık görünen sistematiğine, doğal olduğu varsayılan geleneksel yaşam biçiminin korunması için, o topluluk için bilindik sorun çözme yöntemi olan şiddet eylemleriyle karşı durma gayreti bulunmaktadır. Bu çalışmada, PKK terör örgütünün kuruluşundan günümüze en istikrarlı kültürel üretimi ve örgütsel sürekliliğin manevi aracı olan, ölen teröristler ardından yazılmış sözde kahramanlık hikâyeleri incelenmiştir. Bölücü örgüt PKK'nın tarihsel olarak birbirini izleyen üç siyasal söylem dönemine göre sınıflandırılan hikâyeler; nitel araştırma deseni içinde, performatif, yapısal, tematik, referans gösterme ve medya analizi teknikleriyle yorumlanmıştır. İnşacı ve tarihselci kabullerden hareket eden bu çalışma anlatı ve kültür kavramlarını terörizm bağlamında yeniden tartışmaktadır. Çalışma, terör örgütü PKK'nın İbn Haldun'un kavramsallaştırdığı asabiyeye denk düşecek biçimde nesep ve sebep arasına sıkışmış, modernizm öncesi bir zihinsel evrende ve anlam dünyasında salındığını savunmaktadır.

Abstract:
Terrorism, which is methods of solving backwardness, stumbling or distorted acceleration in the modernization process through political violence, is historical, social and cultural constructs that cannot fit into narrow or broad definitions. As a matter of fact, underneath the ideological or ethnic identitarian political discourses of the PKK terrorist organization, which have changed and transformed over time, there is an effort to counter the seemingly insecure and complex systematic of the modernization processes in Türkiye, as well as its tendency towards individualization, with acts of violence, which is a familiar problem-solving method for that community, in order to protect the traditional way of life that is assumed to be natural. This study examines the so-called heroic stories written after the death of terrorists, which have been the most consistent cultural production of the PKK terrorist organization since its establishment and the spiritual tool of organizational continuity. The stories, which are classified according to three historically successive periods of political discourse of the separatist organization PKK, are interpreted in a qualitative research design using performative, structural, thematic, referential and media analysis techniques. Drawing on constructionist and historicist assumptions, this study re-discusses the concepts of narrative and culture in the context of PKK terrorism. The study argues that the terrorist organization PKK oscillates in a pre-modernist mental universe and world of meaning, sandwiched between lineage and cause, corresponding to the asabiyya conceptualized by Ibn Khaldun.