Fallot tetralojisinde sağ ventrikül çıkım yolu tamir yöntemlerinin ventrikül fonksiyonu üzerine etkileri
The impacts of rvot reconstruction modalities on ventriculer function in patients with tof
Yazar: TAYFUN ÖZDEM
Danışman: PROF. DR. ZEYNEP BAŞTÜZEL EYİLETEN
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Fallot tetralojisi = Tetralogy of fallot ; Transplantlar = Transplants ; Ventriküler fonksiyon = Ventricular function ; Ventriküler fonksiyon-sağ = Ventricular function-right

Özet:
Fallot Tetralojisinde Sağ Ventrikül Çıkış Yolu Tamir Yöntemlerinin Ventrikül Fonksiyonu Üzerine Etkileri
Giriş: Sağ ventrikül çıkış yolunun (RVOT) rekonstrüksüyonunda transanüler yama, kapak yorucu cerrahi, homogreft ve ksenogreftle PVR uygulanabilecek cerrahi yöntemlerdir.
Amaç: Kliniğimizde 2010-2014 yılları arasında TOF'lu hastalarda uygulanan RVOT tamir yöntemlerinin ventrikül fonksiyonu üzerine etkilerini karşılaştırmaktır.
Materyal ve Metod: Kliniğimizde 2010-2014 yılları arasında TOF nedeni ile total rekonstrüksiyon uygulanan 70 olgunun dosyaları ve ekokardiyografileri retrospektif olarak incelenmiştir.
Bulgular ve Sonuçlar: 70 olgunun 53'üne (%75,7) transanüler yama, 4'üne (%5,7) kapak koruyucu cerrahi, 5'ine (%7,1) ksenogreftle PVR, 8'ine (%11,4) homogreftle PVR uygulanmıştır. Gruplar arasında yaş, cinsiyet, kardiyopulmoner baypas, kros klemp, yoğunbakım ve hastane kalış süreleri, AV tam blok, aritmi, kalıcı pil ihtiyacı, mediastinal kanama, plevral ve perikardial sıvı, enfeksiyon, mortalite olarak fark saptanmamıştır. Transanüler yama uygulanan 28 (%53) hastada adrenalin ihtiyacı olurken diğer gruplarda ihtiyaç olmamıştır (P=0.017). Ksenogreft ve homogreft ile PVR yapılan hastalarda daha az inotrop ihtiyacı olmuştur. TTE ile 28,53 ±16,77 ay takip sonrası transanüler yama uygulanan 52 (%98,11) hastada pulmoner yetmezlik görüldü (P<0,001). Kapak koruyucu cerrahi uygulanan 1 (%25) hastada yetmezlik görülürken ksenogreftle PVR ve homogreftle PVR uygulanan hastalarda görülmedi (P<0,001). Cerrahi prosedür tiplerinin hepsinde postoperatif sağ ventrikül çıkış yolu gradiyentinde azalma dikkati çekti (P<0,001).Transanüler yama uygulanan grupta EF ve FS değerlerinde zaman geçtikçe azalma dikkati çekti (P<0,001). Kapak koruyucu onarım uygulanan hastalarda hafif artma anlamlı olarak değerlendirilmedi (P=0.216). Ksenogretfle PVR ve homogreftle PVR uygulanan hastalarda EF oranlarındaki artış anlamlı olarak değerlendirldi (P=0,046), (P=0,047). Kapak koruyucu cerrahi uygulanan hastalarda FS değerlerindeki minimal artış anlamlı olarak değerlendirildi (P=0,045). 
Sonuç: Uygun hastalarda pulmoner kapak koruyucu cerrahi öncelikle tercih edilmelidir. Transanüler yama uygulanan hastalarda ekokardiyografi ve kardiyak MR ile takip ventrikül fonksiyonları yönünden önemlidir. PVR primer tedavi yöntemi olarak da değerlendirilmektedir.

Anahtar kelimeler: Fallot tetralojisi, transanüler yama, kapak koruyucu, ksenogreft, homogreft, pulmoner yetmezlik, ejeksiyon fraksiyonu, fraksiyonel kısalma

Abstract:
Background: Transanular patch, valve sparing surgery, pulmonar valve sparing surgery (PVR) with homograft and xenograft are the surgical modalities for right ventricul outflow tract reconstruction.
Objective: To compare the impacts of RVOT reconstruction modalities on ventricular funvtion in patients with TOF between 2010-2014 in our clinic.
Methods and Material: The files and echocardiographic examinations of 70 cases to whom performed total reconstruction for TOF between 2010 - 2014 in our center,  were studied retrospectively. 
Results: Transannular patch was performed to 53, valve sparing surgery was performed to 4, PVR with xenograft was perfomed to 5 and with homograft was performed to 8 of 70 patients. There are no significant difference between groups about age, gender, cardiopulmonary bypass and cross clamp times, hospitalization time both in intensive care unit and service, total A-V block, arrhytmias, need for permanent pacemaker, mediastenal bleeding, pleural and pericardial effusions, infections and mortalities. While 28 (53%) of the patients who underwent transannular patch needed to adrenalin, there were no need in other groups (P=0,017). In patients who underwent PVR with xenograft and homograft had less need for inotropic support. In 52 patients who reconstructed with transannular patch, pulmonary valve insufficiency was detected with TTE through 28,53 +- 16,77 months (P<0,001). While insufficiency was seen in one patient underwent transannular patch reconstruction, was not seen in PVR group with homograft or xenograft (P<0,001). All surgical modalities demonstrated a significant decrement in gradient of RVOT, postoperatively (P<0,001). FS and EF values decreased gradually in transannular patch tecnique (P<0,001). But mild elevation of these values in valve sparing surgery is not notable (P=0,216). Despite these, PVR with xenograft and homograft provided a significant recovery in EF (P=0,046), (P=0,047). Also mild increment in FS with valve sparing method were evaluated as significant (P=0,045).
Conclusions: In appropriate patients, valve sparing surgery should be preferred primarily. It's important in terms of ventriculer functions that transannular patch procedure requires follow up with echocaridography and cardiac MR. PVR is also evaluated as an primary treatment modality.

Keywords:  Tetralogy of fallot, transannular patch, valve sparing, xenograft, homograft, pulmonary insufficiency, ejection fraction, fractional shortening