Anti-DFS70 antikorlarının otoimmün ve allerjik hastalıklardaki rolü nedir ve otoimmün hastalıklarda koruyucu rolü var mıdır?
What is the role of anti-DFS70 antibodies in autoimmune and allergic diseases and does it have a protective role in autoimmune diseases ?
Yazar: ÜMRAN YILDIRIM
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA ENDER TERZİOĞLU
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Allerji ve İmmünoloji = Allergy and Immunology ; Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Alerji ve immünoloji = Allergy and immunology ; Antikorlar-antinükleer = Antibodies-antinuclear ; Enzime bağlı immünosorbent testi = Enzyme-linked immunosorbent assay ; Hipersensitivite = Hypersensitivity ; Otoimmün hastalıklar = Autoimmune diseases ; Romatizmal hastalıklar = Rheumatic diseases

Özet:
Anti-DFS70 Antikorlarının Otoimmün ve Allerjik Hastalıklardaki Rolü Nedir ve Otoimmün Hastalıklarda Koruyucu Rolü Var mıdır?

Anti-DFS70 antikorunun herhangi bir hastalığa özgül olmaması, sistemik otoimmün romatizmal hastalıklar dışındaki birçok inflamatuar durumda, allerjik hastalıklarda ve özellikle de sağlıklı bireylerde sık oranda saptanmasından dolayı klinik uygulamadaki yeri tam olarak belirlenememiştir.

ANA IIF testindeki DFS70 paterni başlangıçta interstisyel sistitli hastalarda tanımlanmıştır. Daha sonra çok çeşitli kronik inflamatuar durumlarda, otoimmün tiroidit, Vogt-Koyanagi – Harada sendromu (%66.7), atopik dermatit (%30), kanser ve hatta belirgin bir oranda sağlıklı bireylerde raporlanmıştır.

Tipik DFS70 IIF paterni benzersiz bir benekli paterndir, interfazdaki nükleus ve metafazdaki kromatin boyunca dağılmıştır ve çekirdekteki beneklerin yoğunluğuna, büyüklük ve parlaklığına göre görünümü değişir. Antikor günümüzde birincil hedefi olan lens epiteli büyüme faktörü (LEDGF), DNA bağlayıcı transkripsiyon koaktivatör p75 olarak da adlandırılmaktadır.

Çalışmamızda, tedavi alan ve almayan, astım, allerjik rinit, ürtiker, romatoid artrit, sistemik lupus eritematozus tanılı hastalar ve sağlıklı gönüllüler grubunda, her grupta 30'ar kişi olmak üzere toplam 180 kişi alınarak, IIF, immünblot ve ELISA yöntemi ile, ANA, ENA profil ve Anti-DFS70 Antikoru çalışılarak bu hastalıklarla ilişkisi analiz edildi.

Bu çalışmada amaç Anti-DFS70 antikorunun sağlıklı bireylerden özellikle allerjik rahatsızlığı olanlarda, astım rinit veya ürtiker, pozitif olabileceği ve gene bu gruplarda diğer ANA antikor subgruplarının negatif olması literatür bilgisinin de tekrarlanabilir olup olmadığını görmek üzere planlanmıştır.

SLE hastalığı olanlarda çalışmamızda kontrol grubuna göre anlamlı oranda DFS70 pozitifliği saptanmıştır. Ancak bu hastaların çoğunda diğer otoantikorlar da pozitiftir. Bu durum zaten poliklonal antikor yanıtı olan bir otoimmun hastalık olan SLE için beklenen bir durumdur.

Sağlıklı bireylerde DFS70 antikor pozitifliği 1 adet saptanmıştır. Ancak allerjik rinit, astım veya ürtiker olan hastalarda DFS70 antikor pozitifliği daha

fazla oranda pozitiftir. Özellikle allejik rinit olan 5 hastada DFS70 pozitiftir. Bu hastalarda diğer otoantikorlar pozitif saptanmamıştır. Bu durum literatür bilgisi ile de paralel görülmektedir.

ELISA ile yapılan testler daha fazla klinik uyum sağlamaktadır. Immünfloresan yöntemle gözle bir teknisyen tarafından testin bakılmasında bazen kişisel farklılıklara rastlanılabilmektedir. Keza immünblot yönteminin duyarlılığı konusunda ve yanlış pozitif veya negatif değerler görülebilmesi açısında ELISA ile kıyaslandığında nispeten duyarlılığın daha düşük olduğu söylenebilir.

Muhtemel hasta sayısının azlığı nedeni ile istatistiksel anlamlı olmasa da, allerjik rinitli hastalarda en fazla oranda DFS70 pozitifliği görülmektedir. Bu anlamda Anti-DFS70 antikorunun aslında patolojik bir antikor olmaktan çok, otoimmün hastalık dışında da görülebildiği literatür bilgisi ile uyum göstermektedir.

Bu çalışmada literatür bilgisine benzer şekilde özellikle allerjik rinitli hastalarda tamamen sağlıklı bireylere göre DFS70 antikor pozitifliğinin tek başına görülebileceğini göstermesi açısında önemlidir. Çalışmanın sadece allerjik rinitli hastalarda daha fazla hastada yapılması daha faydalı olacaktır diye düşünülmüştür.

Anahtar Sözcükler: Anti-DFS70, ELISA, SARD,

Abstract:
What is the Role of Anti-DFS70 Antibodies in Autoimmune and Allergic Diseases and Does it Have a Protective Role in Autoimmune Diseases ?

Since the anti-DFS70 antibody was not specific for any disease and was found in many inflammatory conditions other than systemic autoimmune rheumatic diseases, especially in allergic diseases and in healthy individuals, its importance in clinical practice has not been fully established.

The DFS70 pattern in the ANA IIF assay was initially described in patients with interstitial cystitis. Subsequently, in a wide variety of chronic inflammatory conditions, autoimmune thyroiditis, Vogt-Koyanagi - Harada syndrome (66.7%), atopic dermatitis (30%), cancer, and even a significant proportion of healthy individuals were reported.

The typical DFS70 IIF pattern is a unique speckled pattern, distributed throughout the chromatin in the interphase of nucleus and in the metaphase, and changes in appearance according to the density, size and brightness of the spots in the nucleus. The antibody is now referred to as the primary target lens epithelium growth factor (LEDGF), DNA binding transcription coactivator p75.

In our study, 30 people in each group, including a total of 180 people, including patients with asthma, allergic rhinitis, urticaria, rheumatoid arthritis, systemic lupus erythematosus and healthy volunteers, ANA, ENA profile and Anti-DFS70 antibody studied with IIF, Immunoblot and ELISA method and the relationship between these illnesses was analyzed.

The aim of this study was to determine whether anti-DFS70 antibody may be positive for asthma, rhinitis or urticaria, especially in patients with allergic discomfort, and negative for other ANA antibody subgroups in these groups and planned to see whether the literature information is reproducible.

In our study, DFS70 positivity was significantly higher in patients with SLE disease than in the control group. However, other autoantibodies are positive in the majority of these patients. This is an expected situation for SLE, an autoimmune disease with a polyclonal antibody response.

DFS70 antibody positivity was 1 in healthy individuals. However, DFS70 antibody positivity is more positiv

urticaria. DFS70 was positive in 5 patients, especially allergic rhinitis. Other autoantibodies were not positive in these patients. This situation is seen parallel to the literature information.

Tests with ELISA provide more clinical compliance. There may sometimes be personal differences in the testing of the test by a technician using an immunofluorescent method. Likewise, it can be said that the sensitivity of the immunoblot method is relatively low compared to ELISA in terms of sensitivity and false positive or negative values.

Although there is no statistical significance due to the low number of patients, DFS70 positivity is the highest in Allergic Rhinitis patients. In this sense, the anti-DFS70 antibody is in fact compatible with the literature, which can be seen outside the autoimmune disease rather than as a pathological antibody.

In this study, similar to the literature, it is important to show that DFS70 antibody positivity can be seen alone, especially in patients with allergic rhinitis compared to completely healthy individuals. it was thought that it would be more beneficial to perform the study in more patients with allergic rhinitis.

Key Words: Anti-DFS70, LEDGF, SARD