İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesinde anestezi hekiminin eşlik ettiği hastane içi erişkin hasta transportlarının değerlendirilmesi
Review of intrahospital transport of adult critically ill patients accompanied by anesthesiologists in Istanbul Faculty of Medicine Hospital
Yazar: FATİH MEHMET SÜRMEN
Danışman: DOÇ. DR. AHMET KEMALETTİN KOLTKA
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Doktorlar = Physicians ; Hasta nakli = Patient transfer ; Hastaneler-üniversite = Hospitals-university ; Komplikasyonlar = Complications ; Kritik hastalık = Critical illness ; Yoğun bakım = Intensive care ; Yoğun bakım üniteleri = Intensive care units ; İstanbul Tıp Fakültesi = Istanbul Medical Faculty

Özet:
Giriş ve Amaç: Ameliyat olan yüksek riskli hastalar ameliyattan sonra yoğun bakıma transport edilirler. Yoğun bakımda yatan kritik hastalarsa tanı ve tedavi amacıyla radyoloji birimine veya ameliyathanelere transport edilirler. Hastane içi kritik hasta transportunda %40- 60 oranında komplikasyon bildirilmistir. Bu çalışmada hastanemizde anestezi hekimi eşliğinde yapılan erişkin kritik hastanın transport sırasında takibi ve karşılaşılacak sorunların saptanması amaçlanmıstır. 
Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipte planlanan bu çalışmada örneklem seçilmemiş 6 aylık veri toplama sürecindeki tüm hastalara ulaşılmaya çalışılmıştır. Hastanemiz içinde transport edilen 18 yaş üstü tüm hastalar araştırmaya dahil edilmiştir. Bütün transportlar anestezi uzmanlık ögrencisi ve yardımcı saglık personeli tarafından gerçeklestirilmiştir. Her hasta için transport formu doldurulmuş ve tarafımızca degerlendirilmiştir. 
Bulgular: 526 hastanın transportu degerlendirilmiştir. Hastaların yaşları 18 ile 93 arasında değişmekte olup ortalama yaş 58,8 ± 16,1'dir. 526 hastanın 284'ünde (%54,0) kardivasküler sistem komplikasyonu görülürken, 184 (%35,0) hastada solunum komplikasyonu görülmüştür. 112 (%21,3) hastada ise hem kardiovasküler hem solunum komplikasyonu birlikte görülmüştür. 50 yaş ve üzeri hastalarda kardiovasküler sistem komplikasyonları, 49 yaş ve altı hastalara göre daha fazla bulunmuştur (p=0,048). Hastanın yoğun bakım transportu olması postoperatif hastaya göre hipotansiyon gelişmesi açısından daha riskli bulunmuştur (p=0,001). Transport süresinin 11 dakika ve üstü olması hipotansiyon gelişimi açısından daha riskli bulunmuştur (p=0,015). 50 yaş ve üstü hastalarda hipertansiyon ve aritmi gelişme riski daha yüksek bulunmuştur (p=0,004, p=0,014). 24 ay ve üstü kıdeme sahip asistanların yaptığı transportta daha fazla hipotansiyon geliştiği görülürken (p=0,04), 24 ay ve altı kıdeme sahip asistanların yaptığı transportta daha fazla hipertansiyon geliştiği görülmüştür (p=0,029). Entübe olan hastalarda daha fazla hipertansiyon geliştiği görülmüştür (p=0,004). 113 hastanın (%21,5) transportu sırasında ekipmanla ilgili sorun olduğu saptanmıştır. Ekipmanla ilgili komplikasyonların; nöbet şartlarında yapılan transportlarda gündüz yapılan transportlara göre daha fazla görüldüğü (p=0,032) ve 11 dk ve daha fazla süren transportlarda 10 dk ve altı süren transportlara göre daha fazla olduğu saptanmıştır (p=0,009). İnvazif girişimler incelendiğinde 5 hastada entübasyon tüpünün çıktığı (%1,1), 56 hastada invazif arter monitörizasyonunun kaybedildiği ( %11,7), 4 hastada santral kateterin çıktığı (%1,28) ve 3 hastada periferik damar yolunun çıktığı ( %0,6) saptanmıştır. Transportların 221'i (%42) sorunsuz gerçekleşirken, 211 (%40) transportun minör sorunlarla, 91 (%17) transportun majör sorunlara rağmen gerçekleştirildiği yalnız 3 (%1,0) transportun majör sorunlar nedeniyle gerçekleştirilemediği saptanmıştır.
Sonuç ve Öneriler: Kardiyovasküler, solunum ve ekipmanla ilgili komplikasyonlar yüksek oranda gözükmektedir. Kardiyovasküler komplikasyonların yüksek olması nedeni ile transport için uygun sedoanaljezi protokolleri geliştirilmeli, ekipmana ait sorunları azaltmak için kontrol listelerinin kullanımının yaygınlaştırılmalı ve transportu gerçeklestirecek hekimin meydana gelebilecek komplikasyonlar yönünden uyarılması ve buna yönelik eğitimlerin uygulanması ile hekimin olası sorunlar üzerine odaklanması sağlanmalıdır.
	Anahtar Kelimeler: Transport,  yoğun bakım, komplikasyon, kritik hasta.

Abstract:
Introduction and Objectives: Postoperative patients with high risks are transferred to the ICU. Similarly, patients who are in the ICU are often transferred to operating rooms and radiology units for surgical procedures or further diagnosis and treatment. Complication rates of critically ill patients during intra-hospital transport ranges from 40% to 60%. This study was conducted to asses and detects the incidents that are encountered during the transport process adult critical patients accompanied by anesthesia residents. 
Materials and Methods: In this cross-sectional study, no sample was selected and it was tried to reach all the patients in the 6 month data collection period. All patients over 18 years of age transported in our hospital were included in the study. All transports were performed by anesthesia residents and assistant health staff. The transport form was filled for each patient and the form assessed by us.
Results: 526 patients' intra-hospital transports were evaluated. The ages of the patients ranged from 18 to 93 and the mean age was 58,8 ± 16,1 years.  Out of 526 patients, 284 patients (54,0%) had cardiovascular system complications, while 184 patients (35,0%) had respiratory system related complications. 112 patients (21,3%) encountered both cardiovascular and respiratory complications. Patients older than 50 years had more cardiovascular system complications than patients younger than 49 years (p=0,048). The ICU transport of the patient was found to be more risky for developing hypotension than the postoperative patient (p=0,001). The duration of transport was 11 minutes or more which was more risky for hypotension development (p=0,015). The risk of developing hypertension and arrhythmia was higher in patients aged 50 years or older (p=0,004, p=0,014). More hypotension was seen in the transport of assistants who were worked 25 months or more in anesthesia (p = 0.04), and more hypertension was observed in the transport of assistants who were worked 24 months or less in anesthesia (p = 0.029). Patients who were intubated had more hypertension (p=0,004). 113 patients (21,5%) were found to have ventilator and monitör related problems during transport. Mechanical complications were more seen in the transports which were carried out in night (p=0,032) and which transports take time more than 11 minutes (p=0,009). Incidents related to invasive procedures: 3 (0,6%) peripheral arterial cannulations, 4 (1,2%) central catheters,  peripheral venous lines, and 5 (1,1%) intubation tubes were dislocated and in 56 (11,7%) transport the invasive artery monitorisation was lost. It was found that 221 (42%) of transports carried out without any problem, 211 (40%) of transports with minor problems and 91 (17%) of transports with major problems carried out and only 3 (1,0%) transport cannot be carried out because of major problems.
Conclusions: Complications related to cardiovascular, respiratory and medical equipment appear to be high. Due to the high cardiovascular complications, appropriate sedoanalgie protocols for transport should be developed, the use of control lists should be made more widespread to reduce the problems of the mechanical complications and the physician who performs transportation should be warned about the complications that may arise and the training should be focussed on the possible problems of the physician. 
Key Words: Transport, intensive care, complications, critically ill patient.