Kasa özgü kinaza karşı otoantikorlarla gelişen myasthenia gravis (musk-MG)'de hla ilişkisinin otoantikor izotiplerine etkisi
The effect of hla association on autoantibody isotypes in myasthenia gravis have autoantibodies to muscle specific tyrosine kinase (musk-MG)
Yazar: MERVE ÇEBİ
Danışman: PROF. DR. GÜHER SARUHAN DİRESKENELİ
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İmmünoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Allerji ve İmmünoloji = Allergy and Immunology ; Nöroloji = Neurology
Dizin: Enzime bağlı immünosorbent testi = Enzyme-linked immunosorbent assay ; Fosfotransferazlar = Phosphotransferases ; HLA antijenleri = HLA antigens ; Kaslar = Muscles ; Myasthenia gravis = Myasthenia gravis ; Otoantikorlar = Autoantibodies ; İmmünoglobülin G = Immunoglobulin G

Özet:
Myasthenia gravis'in (MG) küçük bir alt grubu, kasa özgü kinaz (MuSK) proteinine karşı otoantikorlar ile gelişmektedir. Anti-MuSK otoantikorları yüksek oranda IgG4 izotipindedir. MuSK-MG grubunda genetik yatkınlık HLA-DQB1*05, -DRB1*16 veya HLA-DRB1*14 ile ilişkili bulunmuştur. Bu çalışma MuSK-MG'de IgG izotiplerinin genetik yatkınlık sağlayan HLA tipleri ile ilişkisini araştırmaktadır.
Anti-MuSK IgG1, -G2, -G3 ve -G4 antikorların titreleri ELISA yöntemi ile 30 MuSK-MG hastasının serumunda ölçülmüştür. Antikor pozitifliğini değerlendirmek amacıyla bir sınır değer belirlenmiştir. Bu amaçla herbir izotip titresinin ortalama değerinin %40'ı sınır alınmış, bu değerin üstünde olanlar pozitif kabul edilmiştir.  Hem tüm hastaların, hem DQB1*05, DRB1*14 veya DRB1*16 alellerini taşımalarına göre gruplara ayrılan hastaların anti-MuSK IgG izotip titreleri parametrik olmayan testler, antikor pozitifliği ise ki-kare testi ile karşılaştırılmıştır.
Tüm hastalarda anti-MuSK antikorların izotipleri karşılaştırıldığında, IgG4 düzeyi IgG1, IgG2 ve IgG3'e göre yüksek bulunmuştur (p< 0,001, p< 0,001, p= 0,01). IgG1 ve IgG3 düzeylerinin de IgG2'ye göre yüksek (p= 0,004, p= 0,011) olduğu görülmüştür. Hastalar DQB1*05, DRB1*14 ya da DRB1*16 varlığına göre gruplandığında ise gruplar arasında anlamlı bir fark görülmemiştir. Tanımlanan antikor pozitifliğine göre karşılaştırmada ise DRB1*16 (+) grupta IgG1 grubu antikor pozitifliği DRB1*16 (-) gruba göre düşük bulunmuştur (p= 0,01). 
Bulgular DRB1*16 in anti-MuSK IgG1 dönüşümünde etkisi olabileceğini düşündürmektedir. Diğer izotiplerle yatkınlık sağlayan HLA tipleri arasında bir ilişki görülmemiştir.

Abstract:
A small subset of myasthenia gravis (MG) developes with autoantibodies against muscle-specific kinase (MuSK). Anti-MuSK autoantibodies are predominantly of IgG4 isotype. On the other hand, genetic susceptibility of MuSK-MG was demonstrated with HLA-DQB1*05, HLA-DRB1*16 or HLA-DRB1*14. This study investigates the relations between these HLA types and anti-MuSK IgG isotypes.
Anti-MuSK-IgG1, -G2, -G3 and -G4 antibody titres were measured by ELISA in the sera of 30 MuSK-MG patients. Furthermore, "antibody positivity" was assessed by determining a cut-off value.
The titers of anti-MuSK IgG isotypes in patients were compared in the whole group and in the subgroups according to DQB1*05 (+/-), DRB1*14 (+/-) or DRB1*16 (+/-) groups. Anti-MuSK IgG isotype titers were compared with the nonparametric tests. Antibody positivity was compared between the groups by chi-square (Fisher test). 
IgG4 levels were higher than IgG1, IgG2 and IgG3 (p <0.001, p <0.001, p = 0.010) in all patients when the isotypes of anti-MuSK antibodies were compared. IgG1 and IgG3 levels were also higher than IgG2 (p = 0.004, p = 0.011). When the patients were grouped according to the presence of DQB1*05, DRB1*14 or DRB1*16, there was no significant difference between the groups. Antibody positivity of anti-IgG isotype was lower in the DRB1*16 (+) group than the IgG1 DRB1*16 (-) (p = 0,01).
The lower incidence of anti-MuSK IgG1 antibodies in the DRB1*16 (+) group suggests that HLA may have an effect on IgG1 switch. Further effects of the susceptibility alleles on the anti-MuSK antibodies has not been demonstrated.