Duodenogastrik reflü saptanan çocukların klinik, laboratuvar bulgularının ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of clinical, laboratory findings and treatment outcomes of children with duodenogastric reflux
Yazar: SEVDE NUR TÜRKER
Danışman: DOÇ. DR. ZEREN BARIŞ
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Türker, SN. Duodenogastrik reflü saptanan çocukların klinik, laboratuvar bulgularının ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2024. Duodenogastrik reflü, safra ve pankreatik enzimler dahil olmak üzere duodenal içeriklerin mideye geri dönüşünü ifade eder. Bu araştırmada kliniğimizde endoskopik incelemede alkalen reflü saptanan çocukların, klinik, laboratuvar, endoskopik, histopatolojik bulgularının ve tedavi yanıtlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Hastaların yaş ortalaması 14,5±2,4 (3-17 yaş) olup, 52'si (%71,2) kız, 21'i (%28,8) erkekti. En sık başvuru şikayetinin karın ağrısı (%69,9) olduğu görüldü. Endoskopide tüm hastalarda safra mevcut olup safraya en sık eşlik eden endoskopik bulgu hiperemi olarak görüldü (66 hasta, %90,4). Hastaların %23,7'sinde midede mukozal ödem görülmüş, %17,8'inde midede ülser saptanmış, %17,8'inde midede erozyonlar görülmüştür, %13,7'sinde mukoza nodüler olarak görülmüştür. Hastaların %63'ünde konjesyon, %32,9'unda foveolar hiperplazi, 18'inde (%24,7) ödem, 3'ünde (%4,1) lenfoid agregat yapıları, 3'ünde (%4,1) reaktif gastropati bulguları saptanmıştır. Endoskopik bulgular ve histopatolojik bulgular arasındaki ilişki değerlendirildiğinde nodularitesi olan hastlarda inflamasyon şiddetinin daha ağır olduğu, erozyonu olanlarda lenfoid agregat varlığının daha sık olduğu, ülseri olanlarda foveolar hiperplazinin daha sık olduğu, reaktif gastropatisi olan hastaların safralarının daha koyu olduğu ve erozyonun daha fazla olduğu görüldü. Safra yerinin yaygınlığı ile fibrozis arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon saptandı. Dispeptik yakınması nedeniyle endoskopi yapılan ve alkalen reflü gastriti olanlarda olmayanlara göre daha az H.pylori görüldü. Hastalar ortalama 12 ay takip edilmiş olup, ortalama 3 ayda hastaların 59'unda (%80,8) tam iyileşme görülmüştür. En çok kullanılan tedavi proton pompa inhibitörleri olmuştur. Duodenogastrik reflü hastalığı dispeptik yakınmaları olan pediatrik hasta grubunda azımsanmayacak kadar sıktır. Özgün klinik bulgusu ve tanıda altın standart bir test bulunmaması nedeniyle özellikle pediatrik yaş grubunda tanı konulması zor bir hastalıktır. Endoskopi, tanıda önemli bir yöntem olmakla birlikte, endoskopik görünüm ve histopatolojik bulgular arasındaki uyumluluk zayıf koreledir.
Anahtar Kelimeler: Duodenogastrik reflü, safra, H.pylori

Abstract:
Türker, S.N. Evaluation of clinical, laboratory findings and treatment outcomes of children with duodenogastric reflux. Eskişehir Osmangazi University Faculty of Medicine, Department of Pediatrics, Specialist Thesis, Eskişehir, 2024. Duodenogastric reflux refers to the backward flow of duodenal contents, including bile and pancreatic enzymes, into the stomach. This study aimed to evaluate the clinical, laboratory, endoscopic, histopathological findings, and treatment responses of children diagnosed with alkaline reflux through endoscopic examination in our clinic. The average age of the patients was 14.5±2.4 years (ranging from 3 to 17 years), with 52 (71.2%) being girls and 21 (28.8%) boys. The most common complaint was abdominal pain (69.9%). Bile was present in all patients during endoscopy, with the most common accompanying endoscopic finding being hyperemia (66 patients, 90.4%). Mucosal edema in the stomach was observed in 23.7% of the patients, ulcers in 17.8%, erosions in 17.8%, and nodular mucosa in 13.7%. Congestion was observed in 63% of the patients, foveolar hyperplasia in 32.9%, edema in 24.7%, lymphoid aggregates in 4.1%, and reactive gastropathy findings in 4.1%. When evaluating the relationship between endoscopic and histopathological findings, it was found that patients with nodularity had more severe inflammation, those with erosion had more frequent lymphoid aggregates, those with ulcers had more frequent foveolar hyperplasia, and patients with reactive gastropathy had darker bile and more erosion. A statistically significant positive correlation was found between the extent of bile distribution and fibrosis. Among those who underwent endoscopy due to dyspeptic symptoms, Helicobacter pylori was found less frequently in those with alkaline reflux gastritis compared to those without it.The patients were followed up for an average of 12 months, with complete recovery observed in 59 patients (80.8%) within an average of 3 months. The most commonly used treatment was proton pump inhibitors. Duodenogastric reflux disease is relatively common in the pediatric patient group with dyspeptic complaints. Due to the lack of specific clinical findings and a gold standard test for diagnosis, it is particularly challenging to diagnose this disease in the pediatric age group. Although endoscopy is an important method for diagnosis, the concordance between endoscopic appearance and histopathological findings is weakly correlated.
Key Words: Duodenogastric reflux, bile, H. Pylori.