Michael Haneke sinemasında suç temasının simülasyon kuramı ile ilişkileri bağlamında yeniden değerlendirilmesi
Re-critisizing the guilt theme in Michael Haneke's films, based on its relationships to simulation theory
Yazar: ÖZGEN ALPOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. DAVUT ALPER ALTUNAY
Anadolu Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sinema Televizyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Sosyoloji = Sociology
Dizin: Benzetim = Simulation ; Gerçeklik = Reality ; Haneke, Micheal = Haneke, Micheal ; Simülakr = Simulacrum ; Sinema = Cinema ; Suç = Crime ; Suçluluk = Criminality ; Yabancılaşma = Alienation

Özet:
Televizyon için çektiği filmler ve serilerle birlikte yirminin üzerinde sinemasal yapıta imza atmış olan Michael Haneke, bu yapıtların büyük bir bölümünün senaryosunu da kendisi yazmış olan, auteur olarak adlandırılabilecek bir yönetmendir. Aldığı ve aday gösterildiği pek çok ödül, onun toplum analizinin başarısını kanıtlar niteliktedir. Filmlerinde sıkça karşılaşılan 'suç'un, 'suçlu olma/suçluluk' teması içinde ele alınıp tartışılmasının, yönetmenin özellikle geç kapitalist burjuva toplumu analizini anlayabilmek açısından önem taşıdığı düşünülmektedir. Yaşadığı toplumla ve hatta aile içindeki biçimsel bağlarıyla, kendi kendine de yabancılaşmış olan geç burjuva bireylerin, kendilerini içinde buldukları suç, suçluluk ve şiddet içeren olayların anlatıldığı filmlerin analizini yapabilmek için bu çalışmada en uygun bulunan kuram olan simülasyon yaklaşımının odaklarına yer verilmiş, Avrupa'nın Soğuk Savaş'tan itibaren modern toplumsal tarihi, suç kavramıyla ilişkileri, dönemin önemli düşünürlerinin yaklaşımları ve Avrupa sinemasından örnekler hakkında bilgi verilmiştir. Suç ve suçluluk kavramlarının, Jean Baudrillard tarafından 1970'lerin sonlarında ortaya konan Simülasyon Kuramı ile ilişkilerinin, Michael Haneke filmlerinde ortaya çıkış biçimlerini anlayabilmek adına yönetmenin Benny's Video (1992), 71 Fragmente einer Chronologie des Zufalls (1994), Funny Games (1997), Code inconnu: Récit incomplet de divers voyages (2000) ve Caché (2005) filmleri bu çalışmada analiz edilmiştir.



Anahtar Kelimeler: Simülasyon, simülakr, gerçeklik, hiper gerçeklik, burjuva, suç,suçluluk, yabancılaşma, sosyolojik eleştiri, postmodern, yapı söküm

Abstract:
Michael Haneke is a director who can be named as an auteur as well, since he has written most of the scripts of his films which has reached over twenty, including directing a multiple of television series. The number of awards and the numerous nominations he has won, are the proof of his success and great comprehension of social analysis. It is thought that the 'crime' within the 'guilt' theme which confronted with in director's films, is the most important aspect, that is crucial to understand his sociological opinion in his late capitalist bourgeois society. In this research, 'Simulation Theory' is the concept chosen as the most suitable way of decomposition the films on crime, guilt and violence which the bourgeois individuals, who are alienated both in society, family relations, even in themselves, find themselves in. Alongside the information about the modern history of European society starting from Cold War and its simulated relations with the 'crime' and 'guilt', in this study also there can be found noticeable approaches by the important philosophers of the era and instances from European cinema specified on this subject. As the sampled films Benny's Video (1992), 71 Fragmente Einer Chronologie des Zufalls (1994), Funny Games (1997), Code Inconnu: Récit incomplet de divers voyages (2000) and Caché (2005) have been studied in order to comprehend the relationships in-between the 'Simulation Theory', which created by Jean Baudrillard in late 1970s, and the crime/guilt approach of the theme that focused in Michael Haneke films.



Keywords: Simulation, simulacra, reality, hyper reality, bourgeois, crime, guilt,alienation, sociologic criticism, postmodern, deconstruction