Diyabetik makula ödeminde intravitreal triamsinolon, intravitreal bevacizumab ve grid laser fotokoagülasyon tedavilerinin etkinliklerinin kıyaslanması
The comparison of effectiveness of intravitreal triamcinolone acetonide, intravitreal bevacizumab and grid laser photocoagulation in diabetic macular edema
Yazar: GÖKHAN ÖZGE
Danışman: PROF. DR. GÜNGÖR SOBACI
GATA / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Lazerler = Lasers ; Triamsinolon asetonit = Triamcinolone acetonide

Özet:
Bu çalışmada, güncel diyabetik makular ödem (DMÖ) tedavileri olan laser fotokoagülasyon, intravitreal triamsinolon asetonid enjeksiyonu (İVTA) ve intravitreal bevacizumab (İVB) enjeksiyonu etkinliklerini kıyaslamayı amaçladık. Kliniğimizde Ocak 2003 ile Mayıs 2009 tarihleri arasında diffüz DMÖ nedeniyle en az 12 ay takip ve tedavi edilmiş olan 208 hastanın 333 gözüne ait dosya kayıtları retrospektif olarak incelendi. Gruplar demografik ve klinik özelliklerin dağılımı ile izlem süreleri açısından birbirine benzerdi. Laser fotokoagülasyon uygulanan gözlerde tedaviden önce ve sonrası 1, 3, 6 ve 12. aylarda en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİGK) ortalamaları sırasıyla logMAR 0,51, 0,52, 0,51, 0,50 ve 0,52 idi. İzlem sürecinde anlamlı EİGK değişikliği saptanmadı (p>0,05). İVTA grubunda tedaviden önce ve sonrası 1, 3, 6 ve 12. aylarda EİGK ortalamaları sırasıyla logMAR 0,74, 0,61, 0,58, 0,61 ve 0,65 idi. İVTA öncesine göre izlemlerde anlamlı EİGK artışı saptandı (p<0,01). İVB uygulanan gözlerde tedaviden önce ve sonrası 1, 3, 6 ve 12. aylarda EİGK ortalamaları sırasıyla logMAR 0,73, 0,65, 0,63, 0,62 ve 0,59 idi. İVB grubunda tedavi öncesine göre 1, 3, 6 ve 12. aylarda anlamlı ve düzenli EİGK artışı saptandı (p<0,01). Santral makula kalınlığı (SMK) grid laser uygulanan gözlerde 1. ayda %6 oranında azalmakta (p=0,01), 12. ayda tedavi öncesine göre %9 seviyesine ulaşmaktaydı (p<0,01). İVTA grubunda 1. ayda tedavi öncesine göre SMK'da %22 oranında olan azalma (p<0,01), 12. ayda %10 seviyesindeydi (p<0,01). İVB grubunda ise 1. ayda tedavi öncesine göre SMK'da %10 olan azalma (p<0,01), 12. ayda tedavi öncesine göre %6 seviyesindeydi (p=0,03). 12. ay itibariyle görme stabilitesi (EİGK'nin başlangıçtakine göre ±2 ETDRS sırası içinde olması) grid laser, İVTA ve İVB gruplarında sırasıyla %72,7, %70,3, %69,2 olguda saptandı. Görme artışı (EİGK'nin başlangıçtakine göre ?3 ETDRS sırası içinde olması) yine grid laser, İVTA ve İVB gruplarında sırasıyla %11,5, %23,4, %26 olguda saptandı (p=0,02). 12 aylık izlemde İVTA grubundaki gözlere ortalama 1,1 (1-3) enjeksiyon, İVB grubundaki gözlere ortalama 2,1 (1-6) enjeksiyon yapılmıştı (p<0,01). EİGK ile SMK arasında zayıf ve orta derecede ilişki saptandı (p<0,01, r=0,14 ile 0,52 arasında).Sonuç olarak grid laser fotokoagülasyon, İVTA ve İVB enjeksiyonları görme stabilizasyonu sağlanması açısından diffüz DMÖ tedavisinde benzer etkinlik göstermektedir. 12. ayda grid laser fotokoagülasyon tedavisi yapılanlarda EİGK artışı İVTA ve İVB enjeksiyonları yapılan gözlere göre daha az oranda olmaktadır. Enjeksiyon gruplarında, EİGK ve SMK'daki başarının korunması ya da arttırılması için tekrarlayan enjeksiyonlar gerekmektedir.

Abstract:
In this study, we aimed to compare the effectiveness of current diabetic macular edema (DME) treatment modalities including laser photocoagulation, intravitreal triamcinolone acetonide (IVTA) and intravitreal bevacizumab (IVB) injections. The medical records of 208 patients (333 eyes) who had at least 12 months of follow-ups after diffuse diabetic macular edema treatment between January 2003 and May 2009 were studied retrospectively. Groups were similar in terms of disturbution demographic and clinical features and follow-up period. The mean best corrected visual acuity (BCVA) before treatment and at 1, 3, 6 and 12 months after treatment in laser photocoagulation applied eyes was LogMAR 0,51, 0,52, 0,51, 0,50, 0,52, respectively. There was no significant BCVA change during follow-up in this group (p>0.05). In IVTA enjection group, mean BCVA before treatment and 1, 3, 6 and 12 months after treatment was logMAR 0,74, 0,61, 0,58, 0,61, 0,65, respectively. There was a significant BCVA improvement during follow-up compared to pre-IVTA injection (p<0,01). In IVB enjection group, mean BCVA before treatment and 1, 3, 6 and 12 months after treatment was LogMAR 0,73, 0,65, 0,63, 0,62, 0,59, respectively. There was a significant and regular BCVA increase at 1st, 3th, 6th and 12th months in IVB injection group compared to pretreatment BCVA (p<0.01). Central Macular Thickness (CMT) was decreased by % 6 as of 1st month in grid laser applied eyes (p=0.01), then, it reached the level of %9 at 12th month compared to pretreatment level (p<0,01). CMT decrease of %22 at 1st month compared to pretreatment in IVTA group reached the level of %10 at 12th month compared to pretreatment CMT value (p<0,01). In IVB group, CMT decrease about %10 (p<0,01) at 1st month reached %6 at 12th month compared to pretreatment CMT value (p=0,03). As of 12th month the visual stabilization (within the limits of ±2 ETDRS line of baseline BCVA) rates were %72,7, %70,3, %69,2 in grid laser, IVTA and IVB groups, respectively. Increase in BCVA (?3 ETDRS line from baseline BCVA) rates were %11,5, %23,4, %26 in grid laser, IVTA and IVB groups, respectively (p=0,02). Throughout the 12 months follow-up, mean number of injections were 1,1(1-3) in IVTA group and mean 2,1(1-6) in IVB group (p<0,01). The correlations between CMT and BCVA were low and moderate (p<0,01, r=0,14 ile 0,52 arasında).To sum up, grid laser photocoagulation, IVTA and IVB injections are equally effective in the treatment of diffuse DME, in terms of obtaining visual stabilization. The rate of increase in BCVA in grid laser photocoagulation at 12th months was less than in IVTA and IVB applied eyes. Repeat injections are needed to maintain or increase the success of CMT and BCVA levels obtained in intravitreal injection groups.