İmikimod ile oluşturulan sıçan psöriasis modelinde sistemik karvakrolün tedavi edici etkisinin incelenmesi
Investigation of the therapeutic effect of systemic carvacrol in i̇miquimod-induced rat psoriasis model
Yazar: MURAT ÇİL
Danışman: DOÇ. DR. BETÜL ŞEREFLİCAN
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Dimetil sülfoksit = Dimethyl sulfoxide ; Karvakrol = Carvacrol ; Kekik = Thyme ; Oregano = Oregano ; Psoriyazis = Psoriasis ; Sıçanlar = Rats ; Tedavi = Treatment ; İmiquimod = Imiquimod

Özet:
Psöriasis toplumun yaklaşık olarak %2'sini etkileyen deride eritemli, skuamlı plaklarla
karakterize kronik, inflamatuvar bir cilt hastalığıdır. Psöriasis patogenezi karmaşık bir
mekanizmaya sahip olup hala araştırmaların sürdüğü bir alandır. Psöriasisin topikal tedavisini
uygulamanın zorluğu, konvansiyonel tedavilerin yan etkileri, biyolojik ajanların yüksek
maliyeti ve hastalığın kronik seyri psöriasisin hem hastalar hem de devletler üzerindeki yükünü
arttırmaktadır.
Bu çalışmada; %5 imikimod krem ile psöriasis modeli oluşturulan sıçanlarda sistemik
karvakrolün tedavi edici etkisini histopatolojik, immünohistokimyasal, biyokimyasal ve klinik
parametreler kullanarak araştırmayı amaçladık.
Çalışmada 49 adet sıçan rastgele olarak yedişerli 7 grubu ayrıldı. Negatif kontrol grubu
dışındaki tüm sıçanların sırt bölgesine %5 imikimod krem 7 gün boyunca uygulanarak psöriasis
modeli oluşturuldu. Yedinci gün sonunda psöriasis modeli oluşturulan bir grup ile hiçbir işlem
yapılmayan negatif kontrol grubu, oluşan modelin teyit edilmesi için histopatolojik,
immünohistokimyasal, biyokimyasal ve klinik parametreler kullanılarak karşılaştırıldı. Kalan
gruplara sırasıyla 100mg/kg/gün serum fizyolojik (SF), 20mg/kg/gün karvakrol, 2mg/kg/hafta
metotreksat (MTX), 100mg/kg/gün %5 dimetil sülfoksit (DMSO) ve 20mg/kg/gün karvakrol
ile birlikte 2mg/kg/hafta metotreksat bir hafta boyunca intraperitoneal olarak uygulandı.
Çalışma sonunda gruplardan elde edilen veriler histopatolojik, immünohistokimyasal,
biyokimyasal ve klinik parametreler kullanılarak karşılaştırıldı. Yedinci gün sonunda psöriasis
grubunda negatif kontrol grubuna kıyasla hiperkeratoz, parakeratoz, granüler tabakada
incelme, akantoz, retelerde uzama, epidermal kalınlık, tümör nekroz faktör- alfa (TNF-α)
bulguları anlamlı derecede yüksek bulundu. Ayrıca literatüre paralel olan bu bulgular dışında,
xiii
psöriasis grubunda negatif kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede daha fazla folikülit ve
dermoepidermal ayrışma izlendi. Bu bulgulara dayanarak psöriasis model oluşumu teyit edildi.
Karvakrol grubunda SF grubuna kıyasla parakeratoz, akantoz ve inflamasyon değerleri ile 14.
gün psöriasis alan şiddeti indeksi (psoriasis area severity index, PASI) değerleri anlamlı
derecede düşük bulundu. DMSO grubunda hiperkeratoz, akantoz, retelerde uzama, epidermal
kalınlık değerleri SF grubuna kıyasla anlamlı derecede düşük bulundu. Çalışmamızda 20
mg/kg karvakrol, referans ilaç olan metotreksata göre histopatolojik ve klinik parametrelerde;
%5 DMSO ise histopatolojik parametrelerde daha fazla gerileme sağladı. Karvakrol ve
metotreksatın birlikte kullanıldığı grupta sadece karvakrol kullanılan gruba kıyasla
histopatolojik parametrelerde ve TNF-α seviyelerinde daha az gerilme izlenmiştir. Psöriasis
grubunda negatif kontrol grubuna göre oksidatif stres indeksi (OSI) değerleri istatistiksel olarak
anlamlı derecede yüksek bulundu. Grupların karşılaştırılmasında; doku örneklerinde total
antioksidan durum (total antioksidan status, TAS), total oksidan durum (total oksidan status,
TOS), OSI ve serum örneklerinde total tiyol (TT), disülfit (SS) ve doğal tiyol (native tiyol, SH)
düzeyleri gruplar arasında anlamlı farklılık izlemedi.
Sonuç olarak çalışmamızdan elde edilen veriler; sistemik uygulanan karvakrol ve
DMSO'nun psöriasis lezyonlarının tedavisinde etkili olabilecek moleküller olduğunu
göstermektedir.

Abstract:
Psoriasis is a chronic, inflammatory skin disease characterized by erythematous, scaly
plaques on the skin which affects approximately 2% of the population. The pathogenesis of
psoriasis has a complex mechanism and is still an area of research. In psoriasis; the difficulty
of applying topical agents, the side effects of conventional treatments, the high cost of
biological agents and the chronic nature of the disease increase the burden of psoriasis on both
patients and states.
In this study; we aimed to investigate the therapeutic effect of systemic carvacrol using
histopathological, immunohistochemical, biochemical and clinical parameters in rats with
psoriasis model induced with 5% imiquimod cream.
In the study, 49 rats were randomly divided into 7 groups and all groups had 7 rats. A
psoriasis model was created by applying 5% imiquimod cream to the back of all rats except the
negative control group for 7 days. At the end of the seventh day, a group in which psoriasis
model was created and a negative control group which did not undergo any treatment were
compared using histopathological, immunohistochemical, biochemical and clinical parameters
to confirm the psoriasis model. In the remaining groups, respectively 100mg/kg/day saline
(SF), 20mg/kg/day carvacrol, 2mg/kg/week methotrexate, 100mg/kg/day 5% DMSO and
20mg/kg/day carvacrol together with 2mg/kg/week methotrexate was administered
intraperitoneally for one week. At the end of the study, the data obtained from the groups were
compared using histopathological, immunohistochemical, biochemical and clinical parameters.
xv
At the end of the seventh day, hyperkeratosis, parakeratosis, thinning of the granular layer,
acanthosis, elongation of the rethes, epidermal thickness and TNF-α findings were found to be
significantly higher in the psoriasis group compared to the negative control group. Apart from
these findings, which are parallel to the literature, significantly more folliculitis and
dermoepidermal separation were observed in the psoriasis group compared to the negative
control group. These findings confirmed the psoriasis model formation. In carvacrol group
parakeratosis, acanthosis, inflammation values and 14th day PASI values were found to be
significantly lower compared to the SF group. In DMSO group hyperkeratosis, acanthosis,
elongation of the retes, and epidermal thickness values were found to be significantly lower
compared to the SF group. In our study; in histopathological and clinical parameters 20 mg/kg
carvacrol, in histopathological parameters 5% DMSO caused a greater decrease compared to
the reference drug methotrexate. In the group in which carvacrol and methotrexate were used
together, it caused less decrease in histopathological parameters and TNF-α levels compared
to the group in which only carvacrol was used. OSI values were found to be significantly higher
in the psoriasis group compared to the negative control group. TAS, TOS, OSI levels in tissue
samples and TT, SS, SH levels in serum samples did not differ significantly between the
groups.
In conclusion, the data obtained from our study show that systemically administered
carvacrol and DMSO are molecules that can be effective in the treatment of psoriasis lesions.