Üniversite öğrencilerinde yetişkin ayrılma kaygısı bozukluğunun yaygınlığı
The prevalence of adult separation anxiety disorder in university students
Yazar: TUĞBA BOZKIR
Danışman: YRD. DOÇ. DR. NURYIL YILMAZ
Cumhuriyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Ayrılma anksiyete bozukluğu = Separation anxiety disorder ; Bağlanma = Attachment ; Mizaç = Temperament ; Prevalans = Prevalence ; Yetişkinler = Adults ; Üniversite öğrencileri = University students

Özet:
Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde yetişkin ayrılma kaygısı bozukluğunun (YAKB) yaygınlığının belirlenmesidir. Aynı zamanda bu bozukluğu olan öğrencilerin sağlıklı kontrollerle sosyodemografik özelliklerinin, bağlanma biçimlerinin, mizaç özelliklerinin karşılaştırılması ve YAKB ile çocukluk çağı travmaları ve disosiyatif yaşantılar arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır.
Bu çalışmaya Cumhuriyet Üniversitesi'nde eğitim gören 649 öğrenci katıldı. Öğrencilere ilk aşamada sosyodemografik veri formu, Ayrılma Anksiyetesi Belirti Envanteri(AABE) ve Ayrılma Anksiyetesi Anketi (AAA) uygulandı. AAA'dan 25 ve üzeri puan alan 188 öğrenci ikinci görüşmeye çağırıldı. Bu görüşmeye gelen 141 öğrenciye yetişkin ayrılma kaygısı bozukluğu için tanı koydurucu olan Ayrılma Anksiyetesi Belirtileri için Yapılandırılmış Klinik Görüşme uygulandı (AAB-YKG) ve 65 öğrenciye yetişkin ayrılma kaygısı bozukluğu tanısı konuldu. Yetişkin ayrılma kaygısı bozukluğu tanısı olan (n=65) ve kontrol grubu (n=75) olarak seçilen öğrencilere Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği (EBBÖ), Memphis, Pisa, Paris, San Diego Mizaç Ölçeği (TEMPS-A), Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (ÇÇTÖ) ve Disosiyatif Yaşantılar Ölçeği (DES) uygulandı. Araştırmaya katılanlarda yetişkin ayrılma kaygısı bozukluğunun yaygınlığı %9,9 olarak saptandı. YAKB olan öğrencilerin kontrol grubuyla karşılaştırıldığında sosyoekonomik düzeylerinin daha çok orta düzeyde olduğu, çoğunlukla aileleri ile birlikte yaşadıkları, okula başlamada ve alışmada zorlukları olduğu bulundu. Kendisinde veya ailesinde tıbbi hastalığı bulunanlarda YAKB anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu. YAKB bulunan öğrencilerde intihar oranlarının daha yüksek olduğu bulundu. YAKB bulunan öğrenciler kontrol grubu ile EBBÖ'ne göre bağlanma biçimleri karşılaştırıldığında güvenli bağlanma oranlarının daha düşük olduğu, ambivalan bağlanma oranlarının ise daha yüksek olduğu bulundu. TEMPS-A ölçeğiyle bakılan mizaç değerlendirmesinde iki grup arasında anlamlı fark bulunmadı. İki grup ÇÇTÖ'ne göre karşılaştırıldığında YAKB olan öğrencilerin ÇÇTÖ puan ortalaması anlamlı düzeyde yüksek bulundu ve ÇÇTÖ'nin fiziksel istismar dışındaki alt gruplarında da anlamlı düzeyde yükseklik mevcuttu. YAKB olan öğrencilerde kontrol grubuna göre DES ölçeğinin puan ortalamasının anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulundu.
Sonuç olarak yetişkin ayrılma kaygısı bozukluğu üniversite öğrencilerinde sık görülen bir bozukluktur. İlk defa DSM-5'de YAKB'na tanı olarak yer verilmiş olup, çoğu hekim tarafından bu tanı atlanılmakta veya yanlış tanı konmaktadır. Yetişkinlikte yeni bir tanı olması sebebiyle bu tanının etiyolojik faktörlerinin araştırılması ve yaygınlığının belirlenebilmesi için çok merkezli çalışmalar yapılmasına ihtiyaç olduğu düşünülmektedir.

Abstract:
The aim of this study is to determine the prevalence of adult separation anxiety disorder (ASAD) in university students. In this study, the sociodemographic feature, attachment patterns and temperament characteristics of students with this disorder were also compared with healthy controls and the relation between ASAD and childhood traumas and dissociative experiences were investigated. 
649 students studying at the Cumhuriyet University participated in this study. At the first stage, students were conducted a sociodemographic data questionnaire, Separation Anxiety Symptoms Inventory (SASI) and Adulthood Separation Anxiety Checklist (ASA). 188 students who scored 25 and above in the ASA were invited to a second visit. 141 students that attended were conducted a Structured Clinical Interview for Separation Anxiety Symptoms (SCI-SAS) that is diagnostic for adult separation anxiety disorder and 65 students were diagnosed with adultseparation anxiety disorder. Students with a diagnosis of adult separation anxiety disorder (n=65) and students assigned to the control group (n=75) were conducted an Adult Attachment Scale (AAS), Temperament Evaluation of Memphis, Pisa, Paris and San Diego Auto-questionnaire (TEMPS-A), Childhood Trauma Questionnaire (CTQ) and a Dissociative Experiences Scale (DES). The prevalence of adult separation anxiety disorder among the participants was found 9.9%. It was found that students with ASAD had a more intermediate socioeconomic status, lived mostly with their families, and had difficulties at starting and getting used to school compared to the control group. ASAD level was significantly higher if the student or his/her relative had a medical disease. It was found that the students with ASAD had higher suicide rates. When the attachment patterns were compared according to AAS, it was found that students with ASAD had a lower secure attachment rate and a higher ambivalent attachment rate compared to the control group. Temperament evaluation revealed no significant difference according to TEMPS-A scale. When both groups were compared according to CTQ, the average CTQ score of student with ASAD was found significantly high and the subgroups of CTQ (excluding physical abuse) were also significantly high. The average DES score of students with ASAD significantly high compared to the control group. 
Conclusively, adult separation anxiety disorder is a common disorder among university students. The ASAD diagnosis was first mentioned in DSM-5 and most physicians omission this diagnosis or misdiagnose it. Since it is a new diagnosis in adulthood, it is conducted that multicenter studies are needed to investigate its etiologic features and further determine its prevalence.