Farklı kök ucu preparasyon teknikleri ile hazırlanan kavitelerde kök ucu dolgu maddelerinin bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesi
Evaluation of the bonding strength of ROOT-end fillers in cavities prepared with different ROOT-end preparation techniques
Yazar: MÜCAHİT ÇIBIK
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA MURAT KOÇAK
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental kavite preparasyonu = Dental cavity preparation ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Kök kanal tedavisi = Root canal therapy ; Mineral trioksit agregat = Mineral trioxide aggregate

Özet:
Bu çalışmanın amacı, farklı tekniklerle açılan kök ucu kavitelerinde iki adet kök ucu dolgu materyalinin bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesidir. Çalışmada 66 adet tek köklü insan üst keser dişi kullanılmıştır.  Çalışmaya dahil edilen dişlerin çalışma uzunluğu 15# numaralı K tipi eğe ile foramen apikaleden 1 mm geride olacak şekilde tespit edildi. Çalışma uzunluğu belirlenen dişlerin kök kanalları temizlenip, Protaper Next (Dentsply Maillefer, Ballaigues, Switzerland) NiTi döner sistemler kullanılarak X3 kanal eğesine kadar şekillendirilmeleri tamamlandı. Preparasyon sırasında kanallar %2.5'lik NaOCl solüsyonu ile irrige edildi. Kanallar kağıt konlarla kurutulduktan sonra eğe sistemi ile uyumlu tek konlarla dolduruldu. Daha sonra kök uçları tepe noktasından yaklaşık 3 mm apikalden kökün uzun eksenine 90o dik olacak şekilde konik bir elmas frezle rezeke edildi. Bu prosedürün tamamlanmasından ardından dişler, kök ucu kavitesinin hazırlanış tekniğine göre (Lazer, Ultrasonik, Elmas Uçlu Frez) rastgele 3 ana gruba ayrıldı. Kullanılan MTA preparatına göre (MTA Angelus, MTA Flow) 'de 2 alt gruba ayrıldı. Tüm prosedürler, 25x magnifikasyonda bir dental operasyon mikroskobunda (Leica M320 F12, Leica Microsystems) gerçekleştirildi. Tüm örneklerin ucuna nemli pamuk yerleştirilip MTA bazlı materyalin sertleşmesi amacıyla 24 saat nemlendirme sağlandı. Örneklerden akrilik reçineye gömülen her numunenin apikal kısmından hassas testere ile uzun eksene dik 1mm kalınlığında kesitler alındı. Alınan kesitler Universal test cihazına yerleştirilerek 1.1 mm çapındaki uç ile itme kuvveti uygulandı, bağlanma dayanımları incelendi. MTA materyallerinin dayanımını değerlendirmek için Kruskal-Wallis H testi uygulandı. Çalışmada kullanılan tüm p değerleri için p<0,05 sonuçları anlamlı kabul edildi. MTA Angelus ve MTA Flow için üç farklı kavite yöntemi değerlendirildiğinde, aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi. Tüm basınç değerleri bir araya getirildiğinde MTA Angelus'un istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha zor kırıldığı tespit edildi. Ultrasonik uçlar ile açılan kavitelerde farklı MTA türlerine göre anlamlı bir kırılma dayanımı farkı tespit edildi ve bu farkın MTA Angelus lehine olduğu görüldü. Ayrı ayrı kavite yöntemlerine bakıldığında özelikle ultrasonik yöntemde anlamlı bir fark görüldü. Ultrasonik uçlar ile açılan kavitelerde daha iyi dayanım için MTA Angelus kullanımının daha dayanıklı olacağı düşünülmektedir.

Abstract:
The aim of this study was to evaluate the bond strength of two root-end filling materials in root-end cavities prepared with different techniques. In this study ,66 single rooted human maxillary incisors were used. Working length of the extracted teeth were determined 1 mm beyond the apical foramen with a 15# K file. Root canals of teeth which working length was determined, were cleaned and shaped with Protaper Next (Dentsply Maillefer, Ballaigues, Switzerland) NiTi rotary system to a size of X3 file. During the preparation, the root canals were irrigated with %2.5 NaOCl solution. After the root canals were dried with paper cones, they were filled with matched single cones. Then the root tips was resected 3 milimeter from the apical region 90 degrees perpendicular to the long axis of the root with conical diamond bur. After the completion of this procedure, the teeth were randomly divided into 3 main groups according to the root-end cavity preparation technique (Laser, Ultrasonic, Diamond Tipped Bur). The teeth were divided into 2 subgroubs according to the MTA used (MTA Angelus, MTA Flow). All procedures were performed with a dental operation microscope under 25X magnification. Wet cotton was placed on the tip of the all samples. In order to wait for the setting of the MTA-based material, 24 hours humidification was provided. 1mm thick sections perpendicular to the long axis with precision saw receipt from samples which embedded in acrylic resin. The sections were placed in the universal test device and pushing force was applied with a diameter of 1.1 mm tip, bond strengths were examined.  To evaluate the strength of the MTA material, Kruskal-Wallis H test was used. All p values used in the study for p<0.05, the results were considered significant. When three cavity methods were evaluated for Mta Angelus and Mta Flow, no statistical significant difference was observed. When all pressure values were combined, the MTA Angelus was found to be statistically more resistant. A significant difference was observed for MTA groups in groups prepared with ultrasonic tips, which revealed better results for MTA Angelus. Considering the separate cavity methods, especially significant difference was seen in the ultrasonic method. For the highest strength in cavities which opened with ultrasonic tips it is thought that the use of MTA Angelus would be more durable.