Tip 2 diyabetes mellitus'ta insülin direnci ile nötrofil/lenfosit oranı arasındaki ilişki ve diyabet kontrolünün bu ilişki üzerine etkisi
The relationship between insulin resistance and neutrophil / lymphocyte ratio and the effect of diabetes control on this relationship in type 2 diabetes mellitus
Yazar: ARDA BİLGİLİ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HÜSEYİN KURT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Kocaeli Derince Eğt. ve Arş. Hast. / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Tıp Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Lenfositler = Lymphocytes ; Metformin = Metformin ; Nötrofiller = Neutrophils ; İnflamasyon = Inflammation ; İnsülin direnci = Insulin resistance

Özet:
Amaç: Tip 2 Diabetes Mellitus (DM) bozulmuş beta hücre fonksiyonu ve insülin direncinin neden olduğu kronik inflamatuar bir hastalıktır. İnsülin direnci (İD) DM, obezite, dislipidemi, hipertansif hastalıklarla ilişkilidir ve metabolik sendromun bir parçasıdır. Nötrofil Lenfosit oranı (NLO) son zamanlarda kullanılmaya başlanan sistemik inflamasyonu gösteren bir orandır. Yüksek NLO düzeyleri Tip 2 DM, koroner arter hastalığı, koroner bypass hastalarında kötü prognozla ilişkili bulunmuştur. Diyabetik hastalarda, obez bireylerde, metabolik sendromda vb. İD'nin rol oynadığı birçok hastalıkta inflamatuar süreci gösteren nötrofil/lenfosit oranının değerlendirilmesi ile ilgili pek çok çalışma bulunmaktadır. Tip 2 Diyabetus Mellitus hastalarında klavuzların önerdiği tanı ve tedavide hedef hemoglobin A1c düzeyi 6,5 tir. Bundan yola çıkarak tedavi ile hedef hemoglobin A1c seviyesine ulaşan hastalarda inflamatuar süreç bunla orantılı olarak değişim göstereceği hususunda literatürde çalışma bulunmamaktadır ve yine bu sebepten dolayı böyle bir çalışma yapmayı gerek gördük.
Gereç ve Yöntem: Deneklerimiz 2019 temmuz ile 2019 aralık tarihleri arasında SBÜ Derince EAH Dahiliye Polikliniğine başvuran hastalardan onam alınarak rutin kontrolleri esnasında hastanemiz biyokimya laboratuvarında hastaların rutin olarak çalışılan biyokimyasal ve hematolojik değişkenleri dosyalarından kaydedildi, Hemogram, hemoglobin A1c, insülin, CRP, açlık kan şekeri seviyelerine bakıldı, demografik verileri kaydedildi. Hemoglobin A1c seviyesine, Homa-IR seviyesine, açlık kan glukozu seviyesine, metformin veya diğer oral antidiyabetik kullanımına göre randomize gruplandırmalar yapıldı. Elde edilen veriler uygun istatistik yöntemi ile değerlendirildi
Bulgular: Çalışmaya alınan 489 hasta (346 Kadın,143 Erkek) kişilerin yaş ortalaması 50,14 ± 10,69 yıl idi. Kadın ve erkeklerin yaş ortalamaları birbirine benzerdi. Kadınlarda 50,6 ± 10,36, erkeklerde 49,01 ± 11,42 idi. Çalışmaya katılan hastalarda ortalama açlık plazma glukozu 102,27 ± 21,74, ortalama İD değeri 3,40 ± 2,26, ortalama A1c değeri 5,87± 0,67, ortalama NLO değeri 1,76 ± 0,62 idi.
  Cinsiyete göre gruplandırılan hastalarda; kadınlarda ortalama glukoz değeri 100,95 ± 19,44, erkeklerde 105,48 ± 26,30, İD değeri kadınlarda ortalama 3,20±1,91, erkeklerde ise 3,87 ± 2,91 idi. Kadınlarda A1c ortalaması 5,829 ± 0,62, erkeklerde 5,92 ±0,77 idi. Erkeklerde ortalama NLO değeri 1,78 ± 0,66, kadınlarda 1,75± 0,61 idi. A1c 6,5 seviyesine, Homa-IR 2,7 seviyesine, Açlık kan glukozu 100 ve altı,100 -125 arası ve 125 üzeri seviyesine, metformin ve başka oral antidiyabetik kullanımına göre gruplandırılan hastalarda, A1c seviyesi yüksek olan grupta Nötrofil/Lenfosit Oranı (NLO) daha yüksek (p=0,001) ve A1c seviyesi düşük olan grupta NLO ile glukoz (p<0,001) ve NLO ile Homa-IR (p=0,001) arasında korelasyon saptanırken, A1c yüksek olan grupta anlamlı korelasyon (sırasıyla p= 0, 377, p= 0,714) saptanmamıştır. Aynı zamanda DM tanısı alan grupta NLO daha yüksek (p=0,002) bulunmuştur ve HOMA-IR yüksek olan grupta NLO daha yüksek (p=0,001) bulunmuştur. Metformin kullanan grupta kullanmayanlara göre NLO oranı daha düşük bulunmuştur (p<0,001).
Sonuç: Tip 2 DM'de kronik inflamatuar süreci gösteren NLO değeri ile açlık kan glukozu, hemoglobin A1c değeri, Homa-IR değeri ile pozitif korelasyon vardır ve metformin kullanımının NLO değerini azaltacı etkisi mevcuttur.
Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diyabetes Mellitus, Nötrofil/Lenfosit oranı, insulin direnci, metformin, kronik inflamasyon

Abstract:
Objective: Type 2 Diabetes Mellitus (DM) is a chronic inflammatory disease caused by impaired beta cell function and insulin resistance (IR). IR is related to obesity, displidemi, hypertansif disease and a part of metabolic syndrome. The Nötrofil Lenfosit Rate (NLR) which has recently started to be used shows systemic inflammation. High NLR levels were associated with poor prognosis in patients with Type 2 DM, coronary artery disease, and coronary bypass. In diabetic patients, obese individuals, metabolic syndrome, etc. there are many studies on the evaluation of the Nötrofil Lenfosit ratio showing the inflammatory process in many diseases in which insulin resistance plays a role. In in the diagnosis and treatment recommended by guides Type 2 DM patients target hemoglobin A1c level is 6.5. Based on this, there is no study in literature that the inflammatory process will change proportionally in patients who reach the target hemoglobin A1c level with treatment and for this reason we found it necessary to do such a study.
Material and Methods: Our test subjects got consent from patients who applied to SBU Derince Eha Internal Polyclinic between July 2019 and December 2019 during their routine controls, the routine biochemical variables of patients were recorded in their files, homogram, homoglobin A1c; insulin, CRP levels were examined, demographic data were recorded. Groups were made randomly according to Homa-IR level, fasting blood glucose level, metformin or other oral antidiabetic use. The data obtained were evaluated with appropriated statistical methods.
Results: The average age of 489 patients (346 women,143 men) used in the study was 50,14 ± 10,69 ages. The average ages of men and women were similar. It was 50.6 ± 10.36 of women and 49.01 ± 11.42 of men. The Average fasting plasma glucose value was 102.27 ± 21.74, average IR value was 3.40 ± 2.26, mean A1c value was 5.87 ± 0.67, average NLR value 1.76 ± 0.62, average PLT value was 258.85 ± 61.81 of patients participating in the study. In patients grouped by gender; The average glucose value of women was 100.95 ± 19.44, 105.48 ± 26.30 of men, and the IR value was 3.20 ± 1.91 of women and 3.87 ± 2.91 of men. The average A1c of women was 5.829 ± 0.62, and of men it was 5.92 ± 0.77. The average NLR value of men was 1.78 ± 0.66, and 1.75 ± 0.61 of women.In patients grouped according to their A1c 6.5 level, Homa-IR 2.7 level, Fasting blood glucose 100 and below, 100-125 and 125 level, metformin and other oral antidiabetic use, in the group with high a1c level the notrofil ratio was higher and in the group with lower NLO and glucose and NLO and Homa-IR a correlation was determined, while in the group with high a1c there was no significant correlation. At the same time, NLR was higher (p = 0.002) in the group diagnosed with DM, and NLR was higher (p = 0.001) in the group with high HOMA-IR. NLO ratio was lower in the group using metformin than those who did not (p <0.001).
Conclusion: There is a positive correlation between the NLR value showing chronic inflammatory process with fasting blood glucose in Type 2 DM and diabetes stage and metaformin use have effects on the NLO value.
Key Words: Tip 2 Diyabetes Mellitus, Neutrophyl/Lymphocyte ratio, insulin resistance, metformin, chronic inflamation