Yunan dış politikasında Avrupalılaşma ve Avrupalılaşamama (1974-2021): Türkiye ve Makedonya örnekleri
Europeanization and de-Europeanization in Greek foreign policy (1974-2021): Cases of Turkey and Macedonia
Yazar: MELİHA GÜLCE KUMRULU
Danışman: PROF. DR. MELEK M. FIRAT
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Avrupalılaşma = Europeanization ; Kimlik inşası = Identity formation ; Makedonya = Macedonian ; Sosyalleşme = Socialization ; Türk-Makedonya ilişkileri = Turkish-Macedonia relations ; Türkiye = Türkiye ; Ulus inşası = Nation building ; Uluslararası ilişkiler = International relations ; Uluslararası politika = International policy ; Yunanistan = Greece

Özet:
Bu tez, Yunanistan'ın Avrupalılaşma sürecini ve bu sürecin dış politikaya ne şekilde ve ne ölçüde yansıdığını ele almaktadır. Yunan dış politikasında Avrupalılaşmanın kapsamı, "ulusal konu" olarak anılan Türkiye ve Makedonya örnekleri üzerinde test edilmiştir. 

Yunanistan'ın Avrupalılaşması, kimi zaman gözlenebilen sapma ve tökezlemelere rağmen, modernleşmeci siyasi elitin öncülüğündeki lineer bir süreçtir. Yunan dış politikasında Avrupalılaşma, bu genel modernleşme sürecinin bir fonksiyonu olup, ona paralel biçimde gelişmektedir. Diğer yandan, ulusal dış politika konuları Avrupalılaşmaya karşı daha dirençlidir. Bu çalışmanın bulguları, bu konularda Avrupalılaşmanın ulusal intibak ve/ya bilişsel dönüşüm ve kimliğin yeniden inşasından ziyade ulusal yansıtma/yükleme formatında gerçekleştiğini ortaya koymaktadır. 

Avrupalılaşma, ulusal yansıtmada başarılı olabilen üye ülkelere, özgül ağırlıklarının ötesinde güç projeksiyonu olanağı sunmaktadır. Ulusal çıkarlarını azami kılma bakımından AB'nin elverişli bir çerçeve sunduğunu idrak eden Yunanistan, bu çıkarlarını Birlik içerisinde etkin biçimde teşvik etmeyi ve AB gündemine yüklemeyi zamanla öğrenmiştir. Nitekim, Yunanistan seçici bir biçimde Avrupalılaşmakla birlikte, AB'nin Türkiye ve Makedonya politikalarını "Helenleştirmekte" başarılı olmuştur. Dolayısıyla, Yunan dış politikasında Avrupalılaşmayla birlikte hedeflere dair bir dönüşümden ziyade, bu hedeflere ulaşma yöntemi bakımından aşamalı bir stratejik adaptasyondan sözetmek daha doğru olacaktır. Atina, gerek Türkiye gerek Makedonya politikasında ulusal yansıtmaya yoğun biçimde başvurmuş, ancak güç asimetrisinden ötürü farklı sonuçlar elde etmiştir.

Abstract:
This aim of this thesis is to analyse the Europeanisation process of Greece and how and to what extent it is reflected in Greek foreign policy. Policies of Athens towards Turkey and Macedonia, which are referred to as "national issues", are used as case studies to test the limits of Europeanization in Greek foreign policy. 

Europeanization of Greece has been a lineer process led by the modernist political elite, despite deviation and stumbling at times. Europeanization in Greek foreign policy is a function of and develops in tandem with this overall process. Nevertheless, "national issues" prove to be more resistant to Europeanization. This study demonstrates that Europeanisation in these issues has evolved in the format of national projection/uploading rather than national adaptation and/or cognitive transformation and identity reconstruction. 

For the member states that can upload successfully, Europeanization provides an opportunity of power projection beyond their own weight. Having realized that the EU offers a very favourable framework to maximise its national interests, Greece has learnt in the course of time to pursue these interests within the Union effectively and to upload them to the Union's agenda. Thus, while Europeanising in a selective manner, Greece has managed to "Hellenize" the EU policies towards Turkey and Macedonia. In this respect, Europeanization hasn't brought a transformation of the objectives, but rather a gradual strategic adaptation in terms of the methods employed to realise these objectives. Athens has resorted to national projection extensively in its policies towards both Turkey and Macedonia, but ended up with different outcomes due to the respective power assymmetry.