Özofajektomi yapılan yassı hücreli özofagus kanserli hastaların prognozu etkileyen histolojik özelliklerinin değerlendirilmesi
Analysis of the histological prognostic factors affecting patients with esophageal squamous cell carcinoma treated with esophagectomy
Yazar: ADAMU ISSAKA
Danışman: PROF. DR. HASAN FEVZİ BATIREL
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Histopatoloji = Histopathology ; Karsinoma-yassı hücreli = Carcinoma-squamous cell ; Preoperatif dönem = Preoperative period ; Prognoz = Prognosis ; Radyoterapi = Radiotherapy ; Sağkalım analizi = Survival analysis ; Özofagus neoplazmları = Esophageal neoplasms ; Özofajektomi = Esophagectomy

Özet:
Amaç: Özofagus yassı hücreli kanserin histopatolojik özellikleri rekürrens ve prognozda rol oynadığını düşünülmektedir. Bu çalışmayla bu özelliklerin prognostik etkilerini araştırdık.
Yöntem: Haziran 2004 ile Haziran 2013 arasında özofagus yassı hücreli kanser nedeniyle küratif özofajektomi yapılan hastaların patoloji sonuçları değerlendirildi. Hastaların demografik bilgileri, histopatolojik özellikleri, genel ve kanser özgü sağkalım ve rekürrens bilgileri analiz edildi. İstatiksel analizler T-test, Kaplan-Meier sağkalım analizi, Cox proportional hazard model ile multivariate analizi yapıldı.  
Sonuçlar: Çalışma süre içinde toplam 68 hastaya özofajektomi yapıldı. Çalışmaya 49 hasta (29 bayan) dahil edildi. Yaş ortalaması 55.5 ± 10.9. Yirmi üç hasta preoperatif kemoradyoterapi aldı. Yüzde 98 oranında komplet cerrahi rezeksiyon sağlandı. Ortalama diseke edilen lenf nodu sayısı 19.3 ± 9.8 idi. Lenf nodu metastazı 18 hastada görüldü. Hastaların ortalama takip süresi 23.2 aydı. Beş yıllık genel ve kansere özgü sağkalım sırasıyla % 51 ve 72 olarak hesaplandı. Univariate analizde prognostik faktör olarak lenfatik invazyonu olan ve olmayanlarda (sırasıyla %35 ve 68, p=0.04), perinöral invazyonu olan ve olmayanlarda (sırasıyla %27 ve 60, p=0.03) ve kemoradyoterapi alan ve almayanlarda (sırasıyla %38 ve 66, p=0.03) anlamlı bulundu. Multivariate analizde perinöral invazyon (hazard oranı 4.992, %95 CI 1.498-16.628) ve preoperatif kemoradyoterapi (hazard oranı 3.538, %95 CI 11.178-10.623) anlamlı prognostik faktörler olarak belirlendi. Kansere özgü 5 yıllık sağkalım analizde sadece perinöral invazyonu olan ve olmayanlarda (sırasıyla %56 ve 77, p=0.05) anlamı fark çıktı. Yedi lokoregional ve 1 uzak olmak üzere 8 hastada rekürrens görüldü. Rekürens olan 8 hastanın 3?ünde perinöral invazyon pozitifliği vardı.  Sonuç olarak intratümöral perinöral invazyon pozitifliği özofagus yassı hücreli kanserde kötü bir prognostik faktördür. Bu grup hastalar için daha geniş seri çalışmasıyla adjuvan tedavinin araştırılması sağkalıma yarar sağlanabilir.

ANAHTAR SÖZCÜKLER: Özofagus neoplazmları, Karsinoma-yassı hücreli,Preoperatif kemoradyoterapi, Özofajektomi, istopatoloji, Perinöral invazyon, Sağkalım analizi, Prognoz

Abstract:
Objective: Histologic features of squamous cell carcinomas of the esophagus have a role in recurrence and prognosis. In this study we analyzed the prognostic role of the histopathological features.
Methods: The specimens of patients who underwent curative esophagectomy for squamous cell carcinoma of the esophagus between June 2004 and June 2013 were evaluated. Demographic data, histopathological features, overall and cancer-specific survival and recurrence were analyzed. Statistical evaluation was performed using T-test, Kaplan-Meier survival and Cox?s proportional hazard multivariate analysis.  
Results: Sixty eight patients were operated during this period and 49 patients were included in the study (Age 55.5 ± 10.9, 29 females). Twenty three resections were post chemoradiation. Complete surgical resection was achieved in 98%. Average number of dissected lymph nodes was 19.3 ± 9.8. Eighteen patients had lymph node metastasis. The median follow up was 23.2 months. The 5 year overall and cancer-specific survivals were 51% and 72% respectively. Univariate analysis revealed significant difference in patients with and without lymphatic invasion (35 vs. 68%, p=0.04 respectively), perineural invasion (27 vs. 60%, p=0.02 respectively) and preoperative chemoradiotherapy (38 vs. 66%, p=0.03 respectively) regarding overall survivals. However, multivariate analysis showed only perineural invasion (hazard ratio 4.992, %95 CI 1.498-16.628) and preoperative chemoradiotherapy (hazard ratio 3.538, %95 CI 11.178-10.623) as significant prognostic factors. Five year cancer specific survival was significantly shorter in patients with and without perineural invasion (56 vs. 77%, p=0.05 respectively). Eight patients had recurrence (7 locoregional and 1 distant) with 3 patients having positive perineural invasion.
In conclusion positive intratumoral perineural invasion is associated with poor prognosis in esophageal squamous cell carcinoma. With the other factors not having significant role on survival, the role of adjuvant treatment remains to be evaluated in this group of patients.

KEY WORDS: Esophageal neoplasms, Carcinoma-squamous cell, Preoperative chemoradiotherapy, Esophagectomy, Histopathology, Perineural invasion, Survival analysis, Prognosis.