Geleneğin hayaletimsiliği bağlamında ikinci yeni şiiri ve Turgut Uyar'ın Divan'ı
The second new poetry and Turgut Uyar's Divan in the context of the tradition's spectrality
Yazar: MERT TUTUCU
Danışman: DOÇ. DR. NERMİN ZEYNEP UYSAL ; DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLŞAH TAŞKIN
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Türk edebiyatı = Turkish literature ; Uyar, Turgut = Uyar, Turgut ; Yeni Türk edebiyatı = New Turkish literature ; İkinci yenilikçiler = Second innovative ; Şairler = Poets ; Şiir = Poem

Özet:
Bu tezin amacı edebiyat alanında geleneğin hayaletinin İkinci Yeni şairleri ve şiiri 
özelinde modern şaire ve şiirine sürekli musallat olduğunu göstermek; bu bağlamda 
Turgut Uyar'ın Divan'da (1970) geleneksel nazım biçimlerini, türlerini ve geleneğin 
mazmunlarını nasıl kullandığını, nasıl değiştirdiğini ve dönüştürdüğünü incelemektir. 
Tezde geleneğin bir hayalet olarak modern Türkçe şiire musallat olmasını ifade 
etmek için Jacques Derrida'nın "hayaletimsilik" kavramından faydalanılacaktır. 
Türkçe edebiyat tarihi yazımına egemen olan modernleşmeci anlayış Türkçe 
edebiyatı eski ve yeni edebiyat olmak üzere ikiye ayırarak reddi miras yoluyla 
geleneği yok sayar. Geleneği yok sayma stratejisinin en belirgin niteliği geleneğin 
ölümle işaretlenmesidir. Oysa gelenek ne kadar öldürülmeye çalışılırsa çalışılsın bir 
hayalet olarak sürekli geri gelir ve modern Türkçe şiire musallat olur. Modern 
Türkçe şiirde geleneğin hayaletimsiliğinin en görünür olduğu alan İkinci Yeni 
şiiridir. İkinci Yeni şairleri yazılarında ve şiirlerinde geleneğin hayaletinin mirasını 
hem benimsemişler hem de onunla çatışma içine girmişlerdir. İkinci Yeni şairleri 
içinde geleneğin hayaletiyle kurulan ilişkiyi zirveye taşıyan isim ise kuşkusuz Turgut 
Uyar'dır. Turgut Uyar hem gelenekten beslenerek hem de geleneği dönüştürerek 
modern bir Divan ortaya koyar.

Abstract:
The purpose of this thesis is to show that the spectre of tradition in the domain of 
literature is constantly haunting, specific to the Second New poets and his poetry, the 
modern poet and poetry; in this context the purpose is to examine that traditional 
verses, genres of verses and how he uses, changes and transforms the proposition of 
tradition in the book named Divan of Turgut Uyar. To express the tradition as a 
spectre haunting modern Turkish poetry, Jacques Derrida's concept of spectrality 
will be utilized in the thesis. The modernist mentality dominating Turkish literature 
history ignores tradition by dividing Turkish literature into old and new literature 
through denial of inheritance. The most significant feature of the strategy of ignoring 
tradition is marking the tradition with death. The tradition always comes back as a 
spectre, though how many times it is attempted to be killed and haunts modern 
Turkish literature. In modern Turkish poetry, the most visible domain of spectrality 
is the Second New Poetry. The New Second poets both matriculate the tradition's 
spectre of the inheritance and conflict with it in their poems and writings. 
Undoubtedly, Turgut Uyar is the name that pushes the relationship established with 
the spectre of tradition over the top among the poets of the Second New. Turgut Uyar 
puts forward a modern Divan both by feeding off tradition and transforming the 
tradition.