Relaps refrakter hodgkin lenfomada PD-1 blokeri  nivolumab tedavisinin etkinliğinin retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of efficacy of PD-1 blocker nivolumab treatment in relapsed refractory hodgkin lymphoma
Yazar: EKİN ERGÜN PEHLİVAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET SİNAN DAL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Hodgkin lenfoma (HL) genellikle genç erişkinlerde, yaygın olarak servikal lenf
nodlarında ortaya çıkan bir lenfoid malignitedir. Etyolojisi kesin olarak bilinmemekle
birlikte Epstein-Barr virus enfeksiyonu, otoimmün hastalıklar ve immünsupresyonun HL
riskinde artışa sebep olduğu bilinmektedir. Biz de çalışmamızda relaps/refrakter HL
tanılı hastalarda programlanmış ölüm 1 (PD1) blokeri nivolumab tedavisinin etkinliğinin
retrospektif değerlendirilmesini amaçladık.
Çalışmamıza hastanemiz Hematoloji kliniğine başvuru sonrasında HL tanısı
konulup takip edilen 37 hasta dahil edildi. Hastaların demografik verileri, uygulanan
tedaviler ve tedavi yanıtları hasta dosyalarından taranarak kaydedildi. Elde edilen veriler
SPSS 26.0 analiz programı ile analiz edilerek istatistiksel değerlendirme yapıldı.
Çalışmamızda hastaların 23'ü erkek (% 62,2) ve 14'ü kadın (%37,8) olup tanı
anındaki yaş ortalamaları 27,11 ± 10,59 (16-57) ve hastaların vücut kitle indeksi
(BMI) ortalamaları 22,98 ± 3,57 kg/m² idi. Histolojik alt tiplerinde 23'ü (% 62,16)
nodüler sklerozan tip, 6'sı (% 16,21) mikst sellüler, 2'si (% 5,40) lenfositten zengin
ve 2'si (% 5,40) lenfositten fakir olup birincil sıra tedavi olarak Adriamisin,
Bleomisin, Vinblastin, Dakarbazin (ABVD) alanların sayısı 33 (%89,1); Bleomisin,
Etoposid, Doksorubisin, Siklofosfamid, Vinkristin, Prokarbazin ve Prednizon
(BEACOPP) alanların sayısı 2 (%5,40) idi. İkincil tedavi protokollerinde ise en sık
Gemsitabin, Deksametazon, Sisplatin (GDP) (n:16; %43,24) ve sonra sırasıyla
İfosfamid, karboplatin ve etoposid (ICE) (n:6; %16,21) ve Dekzametazon, Sitozin
arabinozid, Sisplatin (DHAP) (n:5;%13,51) uygulanmış iken üçüncül tedavi
protokollerinde sıklık sırasıyla Brentuksimab (n:12; %32,43), brentuksimab
bendamustin (n:8; %21,62), DHAP (n:5; %13,51), GDP (n:4; %10,81) ve Nivolumab
(n:4;%10,81) uygulanmıştı. Toplam uygulanan nivolumab kür sayısı ortalaması
16,00 ± 14,99 idi. Nivolumab tedavisi sonrasında 20 hastada (% 54,05) progresyon
izlenmez iken 17 hastada (%45,94) progresyon izlenmişti.
Relaps/refrakter HL tanılı hastalarda PD1 blokeri nivolumab tedavisinin
etkinliğinin retrospektif değerlendirilmesini amaçladığımız çalışmamızın sonuçları
literatür verileri ile benzerlik göstermiştir.

Abstract:
Hodgkin lymphoma (HL) is a lymphoid malignancy that commonly occurs in
the cervical lymph nodes, usually in young adults. Although the exact etiology is not
known, Epstein-Barr vırus infection, autoimmune diseases and immunosuppression
are known to increase the risk of Hodgkin lymphoma. In our study, we aimed to
retrospectively evaluate the efficacy of PD 1 blocker nivolumab treatment in patients
diagnosed with relapsed/refractory HL
Our study included 37 patients who were diagnosed with HL and followed up
after their admission to our hematology clinic. The obtained data were analyzed with
the SPSS 26.0 analysis program and statistical evaluation was made.
In our study, 23 (62.2%) of the patients were male and 14 (37.8%) were
female. The mean age at diagnosis was 27.11 ± 10.59 (minimum: 16; maximum 67)
and the mean BMI of the patients was 22.98 It was ±3.57. In histological subtypes,
23 (62.16%) are nodular sclerosing type, 6 (16.21%) mixed cell, 2 (5.40%)
lymphocyte-rich and 2 (5.40%) lymphocyte-depleted.33 (89.1%) were poor and
received ABVD as primary treatment; The number of BEACOPP recipients was 2
(5.40%). In secondary treatment protocols, GDP (n:16; 43.24%) was applied most
frequently, followed by ICE (n:6; 16.21%) and DHAP (n:5; 13.51%), respectively,
while in tertiary treatment protocols, the frequency was respectively. Brentixumab
(n:12; 32.43%), brentixumab bendamustine (n:8; 21.62%), DHAP (n:5; 13.51%),
GDP (n:4; 10.81%), and Nivolumab (n:4; 10.81%) was applied. The mean number of
total nivolumab cures was 16.00 ± 14.99. While no progression was observed in 20
patients (54.05%) after nivolumab treatment, progression was observed in 17 patients
(45.94%).
The results of our study, in which we aimed to retrospectively evaluate the
efficacy of PD1 blocker nivolumab treatment in patients diagnosed with
relapsed/refractory HL, were similar to the literature data