50 yaş üstü artroskopik menisektomi uygulanan hastalarda medial menisküs arka boynuz radiyal yırtıkları ile diğer 
medial menisküs yırtıklarının klinik ve radyolojik olarak karşilaştırılması
Comparison of clinical and radiologic outcomes between medial meniscus posterior horn radial tears and othermedial meniscal tears among patients aged over 50, who underwent artroscopic meniscectomy.
Yazar: OLCAY AKDENİZ
Danışman: PROF. DR. İBRAHİM HALİT PINAR
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Menisci-tibial = Menisci tibial ; Radyografi = Radiography

Özet:
Diz ekleminin yaralanma sonrası en sık etkilenen yapılarının başında menisküsler gelir.
Spor yaralanmaları, trafik kazaları gibi direk travmalarla menisküs patolojileri oluşabildiği
gibi, yaşla birlikte menisküs elastikiyetinin kaybı ve dejenerasyonu sonrası da yırtıklar
olabilir. Medial menüsküs arka boynuzu medial kompartmana gelen stresin büyük kısmına
direnir. Arka boynuzun tibiaya yapışma yeri kuvvetlidir ve az hareketlidir bu yüzden
dejenerasyona ve yırtıklara karşı hassasdır. İnvitro yapılan bir çalışmada arka boynuz radial
yırtığı ile total menisektomi karşılaştırılmış; her ikisinde de medial kompartmanda aynı
derecede basınç artışı saptanmıştır .
Medial menisküs arka boynuz radial yırtıklarının menisküs gerginliğinde azalmaya
neden olduğu, yük taşıma kapasitesini azalttığı, eklem temas basıncını arttırdığı ve dejeneratif
osteoartrite ilerlemeye yol açtığı gösterilmiştir. Bu nedenle bu tip yırtıklara ayrı bir önem
verilmiştir. Çalışmamızda 50 yaş üstü artroskopik menisektomi uygulanan hastalarda bu tip
yırtıkların diğer medial menisküs yırtıkları ile karşılaştırmasını yaparak, iki grup arasında:
a) Başvuru anında ve menisektomi sonrası uzun dönem takiplerinde klinik parametreler arası
farkları,
b) Menisektomi sonrası uzun dönem takiplerinde artroz dereceleri arası farkları,
c) Preoperatif ve postoperatif MRG'leri bulunan hastalarda ölçülen ekstrüzyon miktarlarının
menisektomi sonrası gösterdikleri değişimi belirleyip, medial menisküs arka boynuz radial
yırtıklarının tarif edildiği gibi diğer medial menisküs yırtıklarından başvuru anındaki klinik
özellikler ve prognoz açısından sonuçlarının daha kötü olup olmadığını araştırmayı
amaçlamaktayız. Ayrıca literatürde rastlamadığımız preoperatif ve postoperatif menisküs
ekstrüzyon miktarı karşılaştırmasını yaparak menisektomi sonrası nasıl bir değişim
gösterdiğini bulmayı amaçlamaktayız.
İki ortopedik cerrah tarafından 1993-2008 yılları arasında klinik ve radyolojik
değerlendirmesi ile artroskopisi yapılan, bulguları 9 sayfalık formlara(ek1-ek2) kaydedilen
hastalar incelendi. Bu hastalardan 50 yaş üstünde olanlar ve medial menisküs yırtığı bulunan
254 hasta değerlendirmeye alınmış, 49 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. 22 hastada medial
menisküs arka boynuz radial yırtığı bulunmuştur ve bu hastalar asıl çalışma grubunu
oluşturarak grup A olarak isimlendirilmiştir. Radial yırtık dışı medial menisküs yırtıklarının
bulunduğu hastalar grup B olarak isimlendirilmiştir ve B grubu da 27 hastadan oluşmaktadır.

İki grup önce cinsiyet, yaş, VKİ, etkilenen taraf, TDP öyküsü, izlem süreleri açısından
karşılaştırıldı. Direkt radyografiler ve MRG'ler üzerinde yapılan ölçümler, Lysholm skorları,
VAS skorları iki grup için de ayrı ayrı tüm parametreler göz önünde bulundurularak ayrıntılı
olarak incelendi. İki grup arası bakılan parametrelerde preoperatif alınanlar ile postoperatif
alınanlar hem kendi içerisinde hem de karşılıklı olarak değerlendirildi. İstatistiksel
değerlendirmede Chi-square testi, Mann-Whitney U testi, Student's t testi kullanıldı. p<0.05
için sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
.
Çalışma grubunda 49 hasta vardı. Hastaların yaş ortalaması 59 (+/- 7,3) ( 50-76)'dur.
15 erkek (%30,6) ve 34 kadın (%69,4) hastanın %42,9'unda (21) sağ, %57,1'sinde (28) sol
diz tutulmuştu. Tüm hastaların 29'unda (%59,2) travma öyküsü yoktu. 20'sinde (%40,8) ise
travma öyküsü vardı. Hastaların ortalama VKİ'leri 28,6(+/- 2,9)'dı. Ortalama takip süresi
11(+/- 3,3) yıl idi(6-19).
Medial menisküs radial yırtık olan grupta 7(%31,8) hastaya TDP uygulanır iken diğer
yırtıkların bulunduğu gruptan 4(15,4) hastaya TDP uygulanmıştır. Medial menisküs arka
boynuz radial yırtıkları(grup A) için ortalama preoperatif Kellgren-Lawrence değeri 2(+/-
0,7)'ken postoperatif 2,9 (+/-0,7) olmuştur. Diğer medial menisküs yırtıkları(grup B) için
ortalama preoperatif Kellgren-Lawrence değeri 1,9(+/-0,9)'ken postoperatif 3 (+/-0,7)
olmuştur. İki grup kendi içerisinde preop-postop Kellgren-Lawrence değerleri açısından
karşılaştırıldığında anlamlı bir artma saptanmıştır ancak gruplar arası postoperatif sonuçlarda
fark yoktur. Medial menisküs arka boynuz radial yırtıkları için preoperatif eklem aralığı
mesafesi ortalama 5,75mm(+/-2,21)'ken postoperatif 4,78mm(+/-2,56) olmuştur. Diğer
medial menisküs yırtıkları için preoperatif eklem aralığı mesafesi ortalama 5,27mm(+/-1,50)
iken postoperatif 4,08mm(+/-1,49) ye gerileyerek anlamlı bir azalma göstermiştir. İki grubun
postoperatif eklem aralığı mesafeleri arasında anlamlı fark yoktur. Grup A'da preoperatif
ortalama 61(+/-13,20) olan Lysholm skorları, postoperatif ortalama 72(+/-17,52)'a
yükselmiştir. A grubunda yer alan hastaların preoperatif VAS değerleri ortalama 7,4(+/-1,2)
iken postoperatif 5,2(+/-2,7)'ya gerilemiştir. Grup B deki hastaların preoperatif ortalama
59,6(+/-13,3) olan Lysholm skorları, postoperatif ortalama 78(+/-17,3)'e yükselmiştir.
Preoperatif VAS değeri ortalama 7,4(+/-0,9) iken postoperatif 3,9(+/-2,6)'a gerilemiştir. İki
grup bu klinik parametreler açısından karşılaştırıldığında yine anlamlı sonuç çıkmamıştır.

Çalışmamızda medial menisküs arka boynuz radial yırtıklarının bulunduğu, A
grubunu oluşturan hastalarda, diğer medial menisküs yırtıklarından oluşan B grubunu
oluşturan hastalara göre daha kötü radyolojik ve klinik sonuçlar beklemekteydik. Ancak iki
grup arası Lysholm skorları, VAS skorları, Kellgren-Lawrence evreleri, eklem aralığı
daralması miktarları, menisküs ektrüzyon miktarları, fizik muayene testleri karşılaştırıldığında
anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuç olarak medial menisküs arka boynuz radial
yırtıklarının başvuru anında ve menisektomi sonrası uzun dönemdeki klinik ve radyoljik
özelliklerinin benzer olduğunu bulduk.

Abstract:
The meniscus are the first to be the most frequently affected structures in the aftermath
of the injury of the knee joint. As well as meniscal pathology may occur due to direct traumas
such as sports injuries, traffic accidents, meniscal tears may also emerge due to loss of
meniscal elasticity and degeneration accompanied with aging. Posterior horn of medial
meniscus resists most of the stress that comes to the medial compartment. The sticking point
of the posterior horn to the tibia is steadfast and less mobile for that reason it is more sensitive
to degeneration and tears. Within a study where an in vitro is performed the posterior horn
radial tear and total meniscectomy has been compared and the same extent of pressure
increase has been determined in the medial compartment in both of them.
It has been demonstrated that the medial meniscus posterior horn radial tears caused a
decrease in the meniscus tension, reduced the capacity of load carrying, increased the joint
contact pressure and pave the way for degenerative osteoarthritis development. For that
reason such kind of tears have been given particular importance. In our study we aim at
finding the following between the two groups by comparing the tears in the patients who are
over 50 years of age and whereon arthroscopic meniscectomy has been applied with other
medial meniscus tears:
a) the difference between the clinical parameters in the admission phase and in the course of
long period tracking in the post-meniscectomy stage,
b) the differences between the degree of arthrosis in the course of long period tracking in the
post-meniscectomy
Determining the changes demonstrated in post-meniscectomy by the extrusion
amounts measured in the patients whereof preoperative and postoperative MRIs are available
and examining whether the medial meniscus posterior horn radial tears have worse
consequences in terms of clinical features and prognosis at the time of application as
compared to the other medial meniscus tears. Additionally after we make the comparison of
the amount of preoperative and postoperative meniscal extrusion which we have not
encountered in the literature we intend to find what kind of changes it demonstrates in postmeniscectomy.

The patients whose clinical and radiological evaluation and arthroscopy have been
made by two orthopedic surgeons in 1993-2008 and findings whereof have been recorded in
the forms comprised of 9 pages (Annex 1 and Annex 2) were examined. 254 patients from
among such patients who are over 50 years of age and having medial meniscus tears have
been evaluated and 49 patients have been included in the study. 22 patients have been
diagnosed to have medial meniscus posterior horn radial tear. The patients having medial
meniscus tears outside of radial tears have been named as Group B and such group B is
composed of 27 patients.
The two groups have been firstly compared in terms of gender, age, BMI, the affected
party, TDP history and monitoring periods. The measurements performed on direct
radiographics and MRI, Lysholm scores, VAS scores have been examined in detail for both
groups separately by considering the entire parameters. With regards to parameters examined
among two groups, the ones which have been taken as preoperative and postoperative have
been both evaluated in their own context and mutually. Chi square test, Mann- Whitney U test
and the Student's test have been used in statistical assessment. The results for p<0.05 have
been accepted as statistically significant.
There were 49 patients in the study group. The mean age of the patients was 59 (+/-
7.3) (50-76). The right knee with a number of (21) got stiffed in 42.9% of 15 male (30.6%)
and 34 female (69.4%) patients and the left knee with a number of (28) in 57.1% of such
patients. From among the entire patients 29 of them (%59.2) had no trauma history. And 20%
thereof had a trauma history. The average BMI of the patients was 28.6 (+/- 2.9).The average
tracking period was 11 (+/- 3.3) years (6-19). While TDP has been applied to 7 (31.8%)
patients in the group with medial meniscus radial tear, TDP has been applied to 4 (15.4)
patients within the group with other types of tears. While average preoperative Kellgren-
Lawrence value for the ones with medial meniscus posterior horn radial tears (Group A) was
2 (+/- 0.7) the postoperative value was 2.9 (+/- 0.7). While average preoperative Kellgren-
Lawrence value for the ones with other types of medial meniscus tears (Group B) was 1.9 (+/-
0.9) the postoperative value was 3 (+/- 0.7).When the two groups are compared within their
own context in terms of preoperative - postoperative Kellgren - Lawrence values a significant
increase has been determined however there are no differences between the groups in terms of
postoperative results. The preoperative joint space distance is averagely 5.75mm (+/- 2.21) for
medial meniscus posterior horn radial tears, it is 4.78mm (+/- 2.56) for the postoperative. The
preoperative joint space distance is averagely 5.27 mm (+/- 1.50) for other medial meniscus

tears, it has demonstrated a significant decrease by reducing to 4.08 mm (+/- 1.49) for the
postoperative. There is no significant difference between the postoperative joint space
distances of the two groups. The Lysholm scores preoperative average whereof is 61 (+/-
13.20) in Group A, have increased to 72 (+/- 17.52) in postoperative average. While the
preoperative VAS values of the patients in Group A was averagely 7.4 (+/- 1.2), the
postoperative ones have decreased to 5.2 (+/- 2.7).The Lysholm scores of the patients in
Group B the preoperative average of which is 59.6 (+/- 13.3) have increased to 78 (+/- 17.3)
in postoperative average. While the preoperative VAS value was averagely 7.4 (+/- 0.9) it
decreased to 3.9 (+/- 2.6) in the postoperative. When the two groups have been compared in
terms of such clinical parameters, no significant results have been obtained again.
In our study we have been expecting that Group A patients in which medial meniscus
posterior horn radial tears are abundant would give worse radiologic and clinical results as
compared to those comprising Group B in which there are patients with other medial
meniscus tears. However a significant difference has not been found when two groups have
been compared in terms of Lysholm scores, VAS scores, Kellgren-Lawrence phases, joint
space narrowing amounts, meniscal extrusion amounts and physical examination tests.
Consequently we have found out that the medial meniscus rear horn radial tears were similar
in the time of application and in the long period of post-meniscectomy and that their
radiologic features were also the same.