Relapsing remitting multipl skleroz hastalarında maresin 1 düzeylerinin incelenmesi
Evaluation of maresin 1 levels in patient with relapsing remitting multiple sclerosis
Yazar: MANSUR ALA
Danışman: DOÇ. DR. ADALET ARIKANOĞLU
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; C reaktif protein = C reactive protein ; Maresin 1 = Maresin 1 ; Multipl skleroz = Multiple sclerosis

Özet:
Amaç: Multipl skleroz (MS), merkezi sinir sisteminin (MSS) demiyelinizasyon
ve geç dönemde aksonal hasar ile giden kronik, inflamatuar ve otoimmün hastalığıdır.
Daha çok beyaz cevher hastalığı olmakla beraber korteks ve derin gri madde yapılarını
da etkileyebilmektedir(1). Daha çok 20-40 yaş aralığında görülebilmesine rağmen daha
erken ve geç yaşlarda da başlayabilir. Bu yaşlarda travmadan sonra özürlülüğün en sık
sebebidir(2). MS hastalığının etyolojisi ve kesin mekanizmaları henüz tam olarak
anlaşılabilmiş değildir(3). Mevcut bilgiler ışığında, bağışıklık sisteminin T hücrelerinin
aksonlara karşı miyelin kılıfını hedef alan anormal aktivasyonunu içeren otoimmün bir
süreç olduğunu göstermiştir(4). MS hastalığının şiddetli bir inflamatuar hastalık olduğu
uzun süredir bilinmektedir. Buna karşın hala MS santral sinir sistemine zarar verdikten
sonra uzun dönemde iyileşmeyi etkili bir şekilde sağlayacak tedavi seçeneklerinden
yoksunuz(5, 6). MaRs (inflamasyon rezolüsyonunda makrofaj mediatörlerinden)
SPM'lerin dokosaheksaenoik asit (DHA) türevi dördüncü ailesidir. Maresin 1 (MaR1)
direkt şekilde makrofaj M1'den M2 fenotipine geçiş sağlayarak doğal yanıtı
etkilemeden nötrofil infiltrasyonunu inhibe eder ve inflamasyon kalıntılarını süpürmek
için fagositoz ve efferositozu anti-inflamatuar ve pro-rezolüsyon aktiviteleri
destekleyerek yapar(7, 8). Bu inflamasyon rezolüsyonundaki belirgin özelliklerini ve bu
konuda yeterli çalışma olmadığını göz önüne alarak MaR1'in MS patogenezinde
rolünün olup olmadığı, MS hastalığında gelişen otoimmün inflamasyonun rezolüsyon
sürecinde öneminin belirlenmesi, MS için tanısal bir belirteç olarak değerinin
araştırılması amaçlandı.
Gereç ve Yöntemler: Katılımcılar Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi
Nöroloji Kliniği'nce takipli daha önce 2017 Modifiye Mc Donald kriterlerine göre kesin
RRMS tanısı alan 50 remisyon dönemindeki hasta ile yaş ve cinsiyet açısından bu
grupla uyumlu 40 sağlıklı gönüllüden oluşmaktadır.
Çalışılan parametre ile olguların yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, sigara içme,
kan örneği alındığı sırada belirlenen özürlülük (EDSS) skorları, son 1 yıldaki atak
sayısı, MRG'de toplam tutulan bölge sayısı ve aldıkları tedaviler değerlendirildi. Ayrıca
hasta ve sağlıklı kontrol grubunda WBC, sedimentasyon ve CRP düzeyleri ve Maresin 1
ile ilişkisi de incelendi.
Bulgular: Çalışmanın birincil parametresi olarak incelenen Maresin-1 düzeyi
gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Buna göre hasta grubunda ortalama Maresin-1
düzeyi 2.13 ng/mL iken, kontrol grubunda ise 1.98 ng/mL olarak saptanmıştır. İki grup
arasında, hasta grubu lehine anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p: 0.017). Ayrıca
hasta olan grupta CRP düzeyi ve vücut kitle indeksi ortalaması anlamlı olarak anlamlı
olarak düşüktür (sırasıyla p: 0,029 ve p: 0,012). Diğer klinik, laboratuar ve demografik
özellikler ile anlamlı bir korelasyon izlenmedi. Maresin-1 düzeylerinin cut-off değeri
1.185 olarak alındığında sensitivitesi %72, spesifitesi %60 olarak hesaplandı. Bu
sonuçlar ile MS hastalığını öngördüğü belirlenmiştir.
Sonuç: Çalışmamızda bir pro-resolving lipit mediator olan MaR1 RRMS
hastalarında sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Fakat
klinik ve demografik özellikler ile anlamlı bir korelasyon izlenmemiştir. Çalışmamız
MaR1'in, MS patogenezi üzerine etkisi olduğu hipotezini desteklemektedir. Aynı
zamanda MaR1 orta derecede bir biyobelirteç olarak kullanılabileceğini öne
sürmekteyiz.
Anahtar Sözcükler: Relapsing-Remitting Multiple Skleroz, Maresin 1, SPM

Abstract:
Objectives: Multiple sclerosis (MS) is a chronic, inflammatory and
autoimmune disease of the central nervous system with demyelination and late axonal
damage. Although it is mostly white matter disease, it can also affect the cortex and
deep gray matter structures(1). Although it can be seen mostly between the ages of 20-
40, it can also start at earlier and later ages. It is the most common cause of disability
after trauma at this age(2). The etiology and exact mechanisms of MS disease are not
fully understood yet(3). In the light of current knowledge, it has shown that the immune
system is an autoimmune process that involves the abnormal activation of T cells
against axons targeting the myelin sheath(4). It has long been known that MS disease is
a severe inflammatory disease. However, there are still no treatment options that will
provide effective long-term recovery after MS damages the central nervous system(5,
6). MaRs (one of the macrophage mediators in inflammation resolution) is the fourth
family of docosahexaenoic acid (DHA) derivative of SPMs. Maresin 1 (MaR1) inhibits
neutrophil infiltration without affecting the natural response by directly transitioning
from macrophage M1 to M2 phenotype and does phagocytosis and efferocytosis by
promoting anti-inflammatory and pro-resolution activities to scavenge inflammation
residues(7, 8). It was aimed to determine whether MaR1 has a role in the pathogenesis
of MS, the importance of autoimmune inflammation in the resolution process of MS
disease, and to investigate its value as a diagnostic marker for MS, considering its
distinct features in this inflammation resolution and the lack of sufficient studies on this
subject.
v
Material and Methods: Participants consist of 50 patients in remission period
who were followed up by Dicle University Medical Faculty Hospital Neurology Clinic
and previously diagnosed with RRMS according to the 2017 Modified Mc Donald
criteria and 40 healthy volunteers who are compatible with this group in terms of age
and gender. Age, gender, body mass index, smoking, disability (EDSS) scores
determined at the time of taking blood sample, the number of attacks in the last 1 year,
the total number of areas involved in MRI and the treatments they received were
evaluated with the parameters studied.
Results: Maresin-1 level, which was examined as the primary parameter of
the study, was compared between the groups. Accordingly, the mean level of Maresin-1
was 2.13 ng / mL in the patient group and 1.98 ng / mL in the control group. It was
determined that there was a significant difference between the two groups in favor of
the patient group (p: 0.017). In addition, the CRP level and mean body mass index were
significantly lower in the patient group (p: 0.029 and p: 0.012, respectively). There was
no significant correlation with other clinical, laboratory and demographic
characteristics. When the cut-off value of Maresin-1 levels was taken as 1.185, its
sensitivity was calculated as 72% and specificity as 60%. With these results, it was
determined that it predicts MS disease.
Conclusion: In our study, MaR1, a pro-resolving lipid mediator, was found to
be significantly higher in RRMS patients compared to the healthy control group.
However, no significant correlation was observed with clinical and demographic
characteristics. Our study supports the hypothesis that MaR1 has an effect on MS
pathogenesis. We also suggest that MaR1 can be used as a moderate biomarker.
Key Words: Relapsing-Remitting Multiple Sclerosis, Maresin 1, SPM