Animasyon terapisinin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda dikkat ve dürtüsellik seviyelerine etkisi
Effects of animation therapy on attention and impulsivity levels of children with attention deficit and hyperactivity disorder
Yazar: ÖZGÜN BELEN
Danışman: PROF. DR. MİNE UYANIK ; PROF. DR. BURCU SEMİN AKEL
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ergoterapi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Canlandırma = Animation ; Dikkat = Attention ; Dürtü kontrol bozukluğu = Impulse control disorders ; Dürtüsel davranış = Impulsive behavior ; Hiperaktiviteli dikkat eksikliği bozukluğu = Attention deficit disorder with hyperactivity ; Tedavi = Treatment ; Uğraş tedavisi = Occupational therapy

Özet:
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) çocukluk çağında en sık karşılaşılan nörogelişimsel bozukluktur. Dikkatsizlik, hiperaktivite ve dürtüsellik olmak üzere üç ana semptom ile karakterizedir. Bu çalışma, animasyon terapisinin DEHB'in üç ana semptomu üzerinde açığa çıkardığı etkileri incelemek amacıyla planlandı. Çalışmaya Hacettepe Üniversitesi Ergoterapi Bölümü'nde ve Ankara ili içerisinde çeşitli özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde tedavi almakta olan, bir psikiyatr tarafından DEHB teşhisi konulmuş ve ilaç tedavisi almakta olan 6-12 yaş aralığında 48 çocuk dahil edildi. Basit rastgeleleştirme yöntemi ile çocuklar 24'er kişilik çalışma ve kontrol gruplarına ayrıldı. Çalışma grubuna, aldıkları tedavilere ek olarak haftada 1 seans olmak üzere 10 haftalık animasyon terapisi uygulandı. Kontrol grubu ise rutin tedavi süreçlerine devam etti. Çocukların DEHB semptom seviyelerinin ölçümünde; Conners Anababa Dereceleme Ölçütü Yenilenmiş-Uzun, Conners Öğretmen Dereceleme Ölçütü Yenilenmiş- Uzun, DEHB Tanı Ölçeği – Ev formu ve DEHB Tanı Ölçeği – Okul formu kullanıldı. Uygulama sonunda elde edilen bulgular sonucunda, her iki grupta da semptom seviyelerinde istatistiksel olarak anlamlı olacak seviyede azalma görüldü (p<0,01). Animasyon terapisi süreci sonunda, çalışma grubunun semptom seviyelerinin, kontrol grubundaki çocuklara göre, istatistiksel olarak anlamlı olacak seviyede daha fazla düştüğü görüldü (p<0,05). İleriki çalışmalarda, animasyon terapisinin etkinliğinin daha iyi incelenebilmesi için ilaç kullanmayan çocuklarda değerlendirilmesi ve semptomların yanında, yaşam kalitesi ve sosyal iletişim, akademik ve aile gibi farklı alanlardaki becerilerin değerlendirilmesi önerildi.

Abstract:
Attention Deficit and Hyperactivity Disorder (ADHD) is the most frequent disorder seen in childhood. It is characterized with three main symptom: inattention, hyperactivity and impulsivity. This study is planned to investigate the effects of animation therapy on the sypmtoms of ADHD. 48 children between age of 6-12, diagnosed by a psychiatrist, on medication for ADHD and receiving therapy from Hacettepe University Occupationa Therapy Department and Special Education and Rehabilitation Centers in Ankara were included. After a simple randomization process, childrens were seperated into two 24-children groups as study and control. Study group received animation therapy for 10 weeks, 1 session per week, in addition to their routine medical and special educaiton treatment. Control group continued their routine medical treatment and special education. Conners Parents Rating Scale Revised, Conners Teacher Rating Scale Revised, The Scales for Diagnosing ADHD-Home and The Scales for Diagnosing ADHD-School formsa re used to measure the symptom levels of children. Statistically significant decrease was seen on the symptoms of ADHD for both groups after the therapy process (p<0,01). Sypmtom levels decrease in study group after 10 week animaton therapy were significantly more than control group (p<0,05).For further researches it is recommended that further studies have to assess the effects of animation therapy on unmedicated children to observe isolated effects of animation therapy, and beside the symptoms, quality of life and skills in different areas like social, academic and family areas must be assessed.