Mandibula angulus kırıklarının tedavisinde farklı plak ve vida sistemlerinin biyomekanik karakteristiklerinin in vitro karşılaştırılması
In vitro comparison of different plate and screw systems for the treatment of mandibular angle fractures
Yazar: İSMAİL AKKAŞ
Danışman: DOÇ. DR. SİNAN TOZOĞLU
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2011
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Biyomekanik = Biomechanics ; Dental plak = Dental plaque ; Mandibula = Mandible ; Mandibular kırıklar = Mandibular fractures ; Titanyum = Titanium

Özet:
Maksillofasiyal travmalarda en sık kırık oluşan bölgelerden biri mandibula angulus bölgesidir. Konservatif tedavilerin yanı sıra çeşitli cerrahi prosedürler de bu bölge fraktürlerinin tedavisinde kullanılabilmektedir. Angulus fraktürlerinin fiksasyonunda güncel tedavi yaklaşımları, monokortikal vidalar ile sabitlenen ve transoral olarak yerleştirilen değişik 2.0 mm plak sistemlerinin kullanımını içermektedir.Bu çalışmanın amacı, mandibula angulus fraktürlerinde 2.0 mm plak sistemleri kullanılarak yapılan 7 değişik rijit fiksasyon tekniğinin biyomekanik karakteristiğinin değerlendirilmesidir. Bu amaçla 35 koyun hemimandibulasında angulus kırığı oluşturularak, rastgele 7 gruba ayrıldı. Tüm gruplarda kullanılan plakların sabitlenmesinde 2.0 mm çaplı ve 7 mm uzunluktaki monokortikal vidalar kullanıldı. İlk grupta 4 delikli barlı nonkompresyon titanyum miniplak, ikinci grupta 4 delikli barlı locking plak, üçüncü grupta 4 delikli barlı rezorbe olabilen miniplak, dördüncü grupta 5 delikli titanyum ?Y? miniplak, eksternal oblik kenarın bukkal korteksi üzerine uygulandı. Beşinci grupta iki adet nonkompresyon titanyum miniplak, altıncı grupta iki adet locking plak ve son grupta iki adet rezorbe olabilen miniplak, ilki eksternal oblik kenarın bukkal korteksi üzerine, ikinci plak ise ilk plağın yaklaşık 10 mm altına biplanar oryantasyonlu olacak şekilde uygulandı. Daha sonra sırayla deney düzeneğine yerleştirilen tüm hemimandibulalar, kalıcı deformasyon gösterene kadar servohidrolik test cihazında 120 N'ye kadar vertikal yüke maruz bırakıldı. Deplasman değerleri, özel bir yazılım aracılığı ile dijital olarak kaydedildi ve sonuçlar istatiksel olarak değerlendirildi.Çalışmamızda aşağıdaki sonuçlar elde edildi:?20N, 60N, 100N, 120N yükteki deplasman değerlerinde, gruplar arasında istatiksel olarak fark olduğu,?Tek plak grupları arasında en az deplasman değerleri gösteren locking plak ve ?Y? miniplak gruplarının tek plak uygulaması planlandığında öncelikli olarak tercih edilebileceği,?Tek ve çift plak grupları arasında en fazla deplasman değerlerinin rezorbe olabilen miniplak grubunda olduğu; rezorbe sistem kullanılacaksa tek plağın yeterli stabilite gösteremeyebileceği ve çift rezorbe plak uygulamasına ihtiyaç duyulabileceği,?Tüm gruplar arasında en fazla stabiliteyi, biplanar oryantasyonlu çift locking plak grubu ile çift titanyum miniplak grubunun gösterdiği belirlendi.

Abstract:
The mandibular angle is one of the most frequent fractured sites after maxillofacial traumatic events. Apart from conservative measures, several surgical methods may be applied to treat mandibular fractures. Current trends use a variety of transorally placed 2.0 mm plate systems secured with monocortical screws for the fixation of angle fractures.The purpose of the present study was to evaluate the biomechanical behavior of 7 different types of rigid fixation systems with 2.0 mm miniplates that are used currently to treat mandibular angle fractures. For this purpose, mandibular angle fracture was performed on 35 sheep hemi-mandibles which were divided randomly 7 groups. 2.0 mm in diameter and 7 mm in length monocortical screws were used in all groups for the fixation of plates. In the first group, a single titanium 4 hole noncompression miniplate, in the second group a single 4 hole locking plate, in the third group a single 4 hole resorbable plate and in the fourth group a single 5 hole titanium Y plate were used on buccal cortex of external oblic ridge. In the fifth group double 4 hole titanium noncompression miniplate, in the sixth group double 4 hole locking miniplate and in the last group double 4 hole resorbable plates were used on the biplanar position for fixation. Subsequently with a fixation apparatus, all hemi-mandibles were mounted in a servohydraulic testing unit to perform vertical load test up to 120 N until a permanent deformation. Displacement values were recorded digitally by special software and the findings under 20, 60, 100, 120N were compared.We determined the following results from our study;?A statistically significant difference were found between the groups at 20, 60, 100, 120N vertical load.?Locking plates and ?Y? shaped miniplates which having the lowest displacement values between the single plate groups might be preferred primarily when a single plate fixation is planned.?Resorbable miniplate had the lowest biomechanical stability when compared with single and double fixation groups; if resorbable miniplate system is to be used, one plate may not show sufficient stability and double resorbable plate application might be needed.?Double locking plates and double titanium miniplates with biplanar orientation had the highest biomechanical stability when compared with other fixation groups.