Posttransplant diyabetes mellitus için risk faktörleri ve graft sağkalımı üzerindeki etkisi
Risk factors for posttransplant diabetes mellitus and it's impacts on graft survival
Yazar: NAZANİN MOSHİRZADEH MOAYEDİ
Danışman: PROF. DR. AYDIN TÜRKMEN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Gref yaşaması = Graft survival ; Organ nakli = Organ transplantation ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Risk faktörleri = Risk factors ; Transplantlar = Transplants

Özet:
Amaç: Posttransplant diyabetes mellitus (PTDM) böbrek naklinin önemli ve bilinen bir komplikasyonudur. PTDM gelişen hastalarda kardiyovasküler hastalık, graft kaybı ve ölüm riski artmıştır. Bu çalışmanın amacı PTDM için risk faktörlerini değerlendirmektir.
Yöntem: Retrospektif olan çalışmamız, 1988 – 2013 yıllar arasında böbrek transplantasyonu yapılmış ve nakil sonrası DM gelişen 115 hastanın PTDM risk faktörlerini değerlendirmek için yapıldı. PTDM tanısı için ADA kriterleri kullanıldı. Alıcının yaşı, cinsiyeti, vücut kitle indeksi, donör tipi, hepatit C virus infeksiyonu, Sitomegalovirus infeksiyonu, immunsupresyon tedavisi, akut rejeksiyon ve primer hastalığı, ayrıca kardiyovasküler hastalık ve graft kaybı riski incelendi.
Bulgular: Tek değişkenli analizlerde; ileri yaş (p: 0.040), tacrolimus kullanımı (siklosporin A'ya karşı, p: 0.033), nakil öncesi yüksek vücut kitle indeksi (p : 0.007), nakil sonrası kilo alımı (p: 0.001), hipertansif nefroskleroz (p : 0.005) ve polikistik böbrek hastalığı (p : 0.034) PTDM gelişimi ile ilişkili bulundu. Çoklu değişken analizine göre ileri yaş   (p: 0.003) ve nakil öncesi yüksek vücut kitle indeksi (p: 0.039) PTDM ile ilişkili bulundu. Hastaların %49'unda diyabet nakilden sonraki ilk 3 ay içinde gelişti. Diyabet gelişmeyen grup ile karşılaştırıldığında PTDM gelişen hastalarda graft kaybı riski artmış olarak bulundu.
Sonuç: İleri yaş ve nakil öncesi yüksek vücut kitle indeksi önemli ölçüde PTDM ile ilişkilidir. Transplantasyon sonrası, değiştirilebilir risk faktörü vücut ağırlığının kontrolüdür. Takrolimus siklosporin A'ya göre daha diyabetojeniktir. Bu nedenle, kalsinörin inhibitörün seçimi, hastanın genel risk profiline dayanmalıdır. Genellikle PTDM transplantasyondan sonraki ilk aylarda geliştirmektedir. Bu nedenle graft sağkalım için ciddi risk oluşturan PTDM'un erken tanınarak, etkin tedavisi gereklidir.  Bu yaklaşım posttransplant mortalitenin en önemli nedeni olan kardiyovasküler olayların önlenmesi için de büyük yarar sağlayacaktır.

Abstract:
Objective: Posttransplantation diabetes mellitus (PTDM) is a common complication of kidney transplantatıon. Patients with PTDM are at increased risk for cardiovascular disease, graft loss, and death. The aim of this study was to evaluate risk factors for PTDM. 
Methods: A retrospective analysis was performed to document the risk factors for diabetes mellitus after kidney transplantation among 115 adult patients, without previously known diabetes transplanted between 1988 and 2013. PTDM was diagnosed according to American Diabetes Association criteria. We reviewed recipient age, gender, body mass index, donor type, hepatitis C virus infection, Cytomegalovirus infection, immunosuppressive medication, acute rejection, cause of end stage renal disease, and also risk of cardiovascular disease and graft loss.
Results: Univariate analysis showed that older recipient age (p : 0.040 ), use of tacrolimus (vs cyclosporine; p : 0.033  ), high body mass index at transplantation  (p : 0.007), weight gain after transplantation (p : 0.001), hypertensive nephrosclerosis  (p : 0.005) and polycystic kidney disease (0.034) were associated with PTDM development. By multivariate analysis, the risk factors significantly associated with the development of PTDM were  older recipient age (p: 0.003), and high body mass index at transplantation (p: 0.039). 49% of patients developed this complication 3 months after transplantation. Compared with nondiabetics, patients with PTDM were at increased risk of graft loss (p : 0.031). 
Conclutions: Older age and high body mass index at the time of  transplantation were the variables significantly associated with PTDM. After the transplantation, the modifiable risk factors are control of body weight. Tac is more diabetogenic than cyclosporine. Therefore, the choice of calcineurin inhibitor should be based on the patient's overall risk profile. PTDM is usually developed in the first months after transplantation. Because PTDM is posing a serious risk for graft survival, early recognition of PTDM and effective treatment is required. This approach will cause great benefit for preventation of cardiovascular events which is the major cause of posttransplant mortality.