Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi dahiliye ve pediatri kliniklerinde 2005 ve 2006 yıllarında mantar intoksikasyonu ön tanısıyla yatırılan hastaların retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of the patients who were hospitalized with pre-diagnosis of mushroom poisoning in Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital internal medicine and pediatric clinics among 2005 and 2006
Yazar: HÜSEYİN ÇETİN
Danışman: PROF. DR. REFİK DEMİRTUNÇ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Mantar zehirlenmesi = Mushroom poisoning

Özet:
ÖZET:
AMAÇ: Bu çalışmayı yapmamızdaki amaç Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Klinikleri ve Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniğinde 01.01.2005 ve 31.12.2006 tarihleri arasındaki iki yıllık süre zarfında Mantar Zehirlenmesi ön tanısıyla yatırılan ve serviste takip edilen hastalarla ilgili bilgileri çeşitli başlıklar altında irdelemek, hizmet sunulan hasta popülasyonu ile ilgili demografik özellikleri belirlemek, oluşturulan kayıtlardaki özellikleri ve hastanemiz ölçeğindeki mevcut durumu saptayarak sunulan hizmetin daha üst seviyelere çıkartılmasını sağlayacak bilgileri ortaya koymaktır.

GEREÇ VE YÖNTEM: Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Klinikleri ve  Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniğine 1 Ocak-31 Aralık 2005 ve 1 Ocak-31 Aralık 2006 tarihleri arasındaki 2 yıllık sürede mantar intoksikasyonu ön tanısı ile yatırılarak izlenen 84 olgu  retrospektif kesitsel olarak incelendi. Sonuçlar frekans dağılımı olarak verildi. Çalışma yöntemi olarak tanımlayıcı epidemiyolojiye ait yöntemler kullanıldı. Ana kaynak olarak klinik yatış protokol defterleri, hastanemiz otomasyon sisteminden elde edilen hasta kayıtları ve hastanemiz arşivindeki hasta dosyaları kullanıldı. Her hasta için bir veri giriş formu doldurularak hastaların yaşları, cinsiyetleri, geliş yerleri, yatıran klinik, yatış süreleri, başvuru şikayetleri, mantarın yenildiği ay ve yatış tarihi, aynı şikayeti olan aile bireyi olup olmadığı, aile bireylerinden aynı ön tanıyla yatırılan olup olmadığı, yenilen mantar çeşidi (doğadan toplanan mantar - kültür mantarı), mantarın toplandığı bölge, hastanın yatışının 1., 2. ve 3. günlerindeki laboratuar değerleri, hastanın diyalize girip girmediği, girdiyse kaç seans girdiği ve mantarı yedikten ve yatışından itibaren kaçıncı saatte girdiği, taburculuk durumu dökümanize edildi. Böylece bu hasta grubunun çeşitli demografik özellikleri, anamnez ve şikayetlerden yola çıkılarak ön tanı ve ayırıcı tanıya kısa sürede ulaşılabilirlik durumu, hastaların klinik seyri, klinikte yatış süreleri değerlendirildi.

BULGULAR: Hastaların mantar yedikten sonra şikayetlerinin başlamasına kadar geçen ortalama süre 3,65 saattir. 84 hasta içerisinde hastaneye ilk başvuru anında 3 hastada ALT, 13 hastada AST, 15 hastada PT(INR), 4 hastada BUN ve 1 hastada Kreatinin düzeyleri yüksek olarak ölçüldü. Klinik takipler sırasında tüm hastaların laboratuar değerlerinde düzelme görüldü. 9 hastaya Hemoperfüzyon ile detoksifikasyon uygulandı, 3 hasta kaybedildi. Bu hastaların da latent süreleri uzundu, ileri yaşta idiler ve ek hastalıkları mevcuttu. Buna rağmen tüm hastalar gözönüne alındığında ve literatürde bildirilen %10 ile % 50'lere varan mortalite oranlarına baktığımızda hastanemize başvuran mantar zehirlenmesi olgularının mortalite ve morbidite oranlarının %3,57 ile oldukça düşük olduğunu görmekteyiz. Bu sonucun alınmasında hastanemizde uygulanan tanı ve tedavi yaklaşımının rolünün de en ön sıralarda geldiğini kabul etmeliyiz. En sık görülen ilk başvuru şikayeti bulantı olup %91,4'tür. 

SONUÇ: Mantar zehirlenmeleri hafif gastrointestinal bulgulardan şiddetli organ hasarlarına kadar değişebilen farklı klinik spektrumlarda karşımıza çıkabilmektedir. Toksinin etkilerini önlemek, klirensini arttırmak tedavinin temeli¬ni oluşturmaktadır. Erken tanı ve tedavi programının erken dönemden itibaren uygulanması ile kalıcı organ hasarı insidansı ve mortalite azalmaktadır. Koruyucu hekimlik çalışmaları mortalite ve morbiditenin azaltılmasına büyük katkı sağlayacaktır.

Abstract:
ABSTRACT:
OBJECTIVES: The aim of this study is to retrospectively evaluate of  clinical and laboratory informations and demographic features  about the patients who were hospitalized with pre-diagnosis of mushroom poisoning in Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital Internal Medicine and Pediatric Clinic between 2005 and 2006, and evaluating to success in the treatment approach for that cases in our hospital, thus to reveal the informations to increase the service offered to higher level.

MATERIALS AND METHODS: 84 patients who were admitted to Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital Internal Medicine Clinics and Pediatric Clinic with a pre-diagnosis of mushroom poisoning for a period of 2 years between 1 January 2005 and 31 December 2006 were analyzed retrospectively. Results are given as frequency distribution. Descriptive epidemiology methods were used as working method. Clinical patient admission books, patient records obtained from the hospital automation system and patient files in the hospital archive were used as sources. For each patient were filled a data form which contained his/her age, gender, living region, inpatient clinic, length of hospitalization, complaints, month in which the mushroom was eaten and date of hospitalization. Whether there is a family member with the same complaints, whether it is deposited with the same diagnosis from family members, the type of edible mushroom (collected from nature mushroom or cultivative mushroom), the region where the mushroom was collected,  laboratory results of the 1st, 2nd and 3rd days of hospitalization, and health condition of he was discharged also saved in form.  Thus, based on the various demographic features, anamnesis and complaints of this patient group, the availability of pre-diagnosis and differential diagnosis in a short time, the clinical course of the patients and the length of hospital stay were evaluated.

CONCLUSION: The average time until the complaints of patients start after eating mushrooms is 3.65 hours. Among 84 patients, at the first admission to the hospital, ALT in 3 patients, PT (INR) in 15 patients, BUN in 4 patients and Creatinine levels in 1 patients were high. During clinical folow-up, all patients' laboratory values improved. 9 patients underwent detoxification with Hemoperfusion, 3 patients died. These patients also had a long latent period, were older and had additional diseases. Nevertheless, when all patients are taken into consideration and when we look at the mortality rates between 10% and 50% reported in the literature, we see that the mortality and morbidity rates of mushroom poisoning cases admitted to our hospital are very low with 3.57%. We must admit that the role of the diagnosis and treatment approach applied in our hospital is at the forefront of this result. The most common first compliant was nausea (91.4% of all patients).

RESULT: Mushroom poisonings can appear in different clinical spectra, ranging from mild gastrointestinal manifestations to severe organ damage. Preventing the effects of toxin and increasing its clearance is the basis of the treatment. With the implementation of the early diagnosis and treatment program from the early period, the incidence and mortality of permanent organ damage decreases. Preventive medicine studies will contribute greatly to reducing mortality and morbidity.