Streptozotocinle indüklenen diyabetli ratlar üzerinde Myrtus communis L.yaprağı su ekstresi etkilerinin araştırılması
Investigation effects of aqueous extract of Myrtus communis L. leaves on the streptozotocin-induced diabetic rats
Yazar: HATİCE BAZ
Danışman: DOÇ. DR. DOÇ.DR.MİNE GÜLABOĞLU
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Eczacılık ve Farmakoloji = Pharmacy and Pharmacology
Dizin: Antioksidanlar = Antioxidants ; Bitki özütü = Plant extract ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-deneysel = Diabetes mellitus-experimental ; Myrtus communis L. = Myrtus communis L. ; Streptozotosin = Streptozotocin ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Amaç: Diyabet dünyada çok sık görülen kronik bir hastalıktır. Akdeniz Bölgesinde yetişmekte olan Myrtus communis L. (Mersin bitkisi) yaprağı eskiden beri halk arasında şeker hastalığında yaygın olarak kullanılmaktadır. Mersin yaprağının, yağının ve meyvesinin diyabete etkileri üzerine birçok çalışma yapılmıştır. Fakat Mersin yaprağı su ekstresinin diyabet üzerine antioksidan etkilerini araştıran çalışmalar sınırlıdır. Bu çalışmada da normal ve streptozotocinle indüklenen diyabetik ratlarda mersin bitki yaprağının su ekstresinin antidiyabetik etkileri incelendi.
Materyal ve Metot: Çalışmamızda altı gruptan oluşan 30 adet Sprague Dawley cinsi erkek rat kullanıldı. Mersin yaprağı su ekstresi 150, 300 ve 600 mg/kg (I, II ve III) dozlarında 14 gün boyunca normal ve diyabetli ratlara oral yoldan uygulandı. Çalışmanın sonunda hayvanlardan kan örnekleri alınarak glukoz seviyeleri ve AST, ALT, ALP seviyeleri ölçüldü. Daha sonra hayvanlar sakrifiye edilerek alınan karaciğer doku örneklerinde antioksidan seviyeleri belirlendi.
Bulgular: Diyabetli tedavi grupların AST, ALT ve ALP seviyelerinde istatistiksel olarak önemli bir azalma gözlendi (p<0.001). Su ekstresinin farklı dozlarını ihtiva eden gruplardaki SOD ve GSH seviyelerinde önemli derecede diyabetik kontrol grubundaki ratlara göre yüksek bulundu (p<0.05). Bu artış özellikle III. dozda gözlendi (p<0.001). Bunun aksine su ekstresinin farklı dozlarını ihtiva eden gruplardaki MDA düzeyi DK grubundaki ratlara göre düşük bulundu  (p<0,05). Özellikle III. dozda azalma gözlendi (p<0.001). Tek başına Mersin yaprağı ekstresinin verildiği yüksek doz kontrol grubunun antioksidan enzim seviyeleri sağlıklı kontrol grubunun enzim seviyesine yakın olduğu tespit edildi. Ayrıca III. dozunkan glukoz düzeylerinde tedaviden sonra anlamlı azalma tespit edildi (p<0.001).
Sonuç: Bulgularımıza göre Myrtus communis L. yaprağının III. doz su ektresinin; diyabette oluşan serbest radikallerin oluşumunu azaltabileceği ileri sürülebilir.
Anahtar Kelimeler: Antioksidan, Diabetes Mellitus, Myrtus communis L. streptozotocin

Abstract:
Aim: Diabetes mellitus is the known most common chronic disease world-wide. Leaves of a mediterrenean plant, Myrtus communis L., is traditionally used in the treatment of diabetes mellitus. The effects of leaves, oil and fruit of Myrtus communis L. on the diabetes mellitus have been investigated in many studies. There are limited number of literature about the antioxidant effect of aqueous extract from Myrtus communis L. leaves on diabetes. In this study, we investigated the antidiabetic effects of the aqueous extract of Myrtus communis L. leaves on normal and streptozotocin- induced diabetic rats.    
Materials and methods: Thirty sprague dawley male rats, divided into six groups, were used in our study. Aqueous extract of Myrtus communis L. leaves was administered orally to the normal and diabetic rats at the doses of 150, 300 and 600 mg/kg (I, II, III) for 14 days. Blood samples were obtained from the animals at the end of the study, and glucose levels, AST, ALT and ALP levels were measured. Animals were sacrified and the antioxidant levels were determined in the liver tissue. 
Results: Statistically a significant decrease was observed in the AST, ALT and ALP levels of diabetic groups (p< 0.001). SOD and GSH levels in the groups that were administered different doses of aqueous extract were found to be higher than the rats in the diabetic control group (p<0.05). This increase was found to be highest with the dose of III (p<0.001). In contrast, MDA levels were found to be lower in the groups that were administered different doses of aqueous extract than in the rats of diabetic control group (p<0.05). Antioxidant enzyme levels in the high dose control group which was administered extract of Myrtus communis L. leaves alone were found to be similar to the levels in the normal control group. In addition, blood glucose levels after III. dose treatment were found significantly decreased (p<0.001). 
Conclusion:  The results of this study suggest that III. dose of the aqueous extract of Myrtus communis L. leaves may decrease the antioxidant formation in diabetes mellitus. 
Key Words: Antioxidant, diabetes mellitus, Myrtus communis L., streptozotocin.