Disleksili bireyler iletişim tasarımı için uygun bir grup mudur?
Are dyslexic individuals potential communication designers?
Yazar: MUZAFFER ÇORLU
Danışman: PROF. DR. OĞUZHAN ÖZCAN
Yıldız Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat ve Tasarım Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; İletişim Bilimleri = Communication Sciences

Özet:
Eğer disleksili bireyler, çağdaş grafik tasarım örneklerinde olduğu gibi, farklı ifade etme ?becerisine? sahiplerse, acaba bu bireyler, İletişim Tasarımı için kıymetli olan ?yakası açılmadık? farklı yorumlar üreten avantajlı bir grup olabilirler mi? Disleksililerin okulda başarısız olmalarına neden olan algılama farklılıkları, acaba İletişim Tasarımı eğitimi için avantaja dönüşebilir mi?İşte bu tez, merak edilen bu soruya, ilkokul çağındaki disleksili çocuklar ile yapılan bir araştırma üzerinden cevap bulmaya çalışmaktadır. Literatürde, ?İletişim Tasarımı? gibi bir alanda disleksililerin yatkınlığını belirleyen bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bugüne kadar yapılan araştırmalardan farklı olarak bu çalışmada, doğrudan disleksili bir grup üzerinde inceleme yapılarak veriler elde edilmiştir. Araştırma, 7?12 yaş arası 20 disleksili ve 20 disleksili olmayan kontrol grubu üzerinde yapılmış ve bireylerden belirlenen 20 eylemi çizmeleri istenmiştir. Sonuçlar karşılaştırıldığında, disleksili bireylerin, İletişim Tasarımı eğitiminde öncelikli bir grup olmaları gibi çok kesin bir sonuca ulaşılmamasına karşın, iletişim tasarımı eğitimi ve özellikle simge tasarımı gibi daha özellikli bir alt uzmanlık alanı için disleksili bireylerin uygun adaylar arasında olduğunu gösteren istatistiksel açıdan anlamlı veriler elde edilmiştir. Bunlar arasında en önemlisi yönlendirme işaretlerinin kullanımının disleksililerde %45 iken kontrol grubunda %5 olmasıdır. Yönlendirme işaretlerinin kullanımındaki belirgin farkın yanı sıra, dört kişiden oluşan ve İletişim Tasarımı eğitimi için son beş yıldır adayların bu eğitim dalına yatkınlığını belirleyen jürinin başarılı bulduğu çizimler açısından da disleksili bireylerin önde olduğu görülmüştür.

Abstract:
If dyslexic individuals do have the ability to express themselves in different ways,particularly in the field of modern graphic design, would they be a favored group increating the extraordinary and outstanding ideas that are required in communicationdesign? Although they have some difficulties at school due to perception differences,would it be then an advantageous for communication design education? This thesis triesto find answers to those questions above, by examining primary school individuals. Inliterature there is not yet a remark pointing out the tendencies of dyslexics uponcommunication design. The study group consisted of 20 primary school dyslexicsbetween ages of 7-12 and 20 non-dyslexics serving as a control group. A jury with fourspecialists evaluated the drawings gathered from 40 participants. Even though we mightnot say surely that the dyslexics are the best possible candidates for communicationdesign education, based on the statistical results we have concluded that they should beamong the potential candidates for both general communication design education andfor more specific minor study areas such as and iconlsignage design. The use ofnavigational sing is 45% with dyslexics while it is only 5% in control participant whichis very important for communication design. Moreover the jury members find dyslexicindividuals drawings more creative.Keywords: Dyslexia, Creativity, Design Education, Communication Design,Information Design