Akut renal hasarlı köpeklerde fibrin yıkımlanmasına ait önemli bir biyobelirteç: plazma D-dimer seviyeleri
Plasma d-dimer levels: A significant biomarker of fibrin breakdown in dogs with acute renal injury
Yazar: SERAY ETİZEL
Danışman: PROF. DR. KEREM URAL
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İç Hastalıkları (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Akut böbrek hasarı = Acute kidney injury ; Biyobelirteçler = Biomarkers ; D-dimer = D-dimer ; Fibrin = Fibrin ; Köpekler = Dogs ; Veteriner hekimlik = Veterinary medicine

Özet:
Bu çalışmada akut renal hasarlı köpeklerde; fibrin yıkımlanması sonucunda oluşan D-dimer'ın hastalığın teşhisinde ve evrelerinin belirlenmesinde hangi oranda yararlı bir biyobelirteç olduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır.
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Kliniğine getirilen akut renal hasarlı (n=10) ve sağlıklı (n=10) olan farklı ırk, yaş ve cinsiyette toplamda 20 köpek çalışma kapsamına alındı. Anamnez doğrultusunda akut renal hasarı olduğundan şüphelenilen ve serum biyokimyasal analizleri yapıldığında üre ve kreatinin değerlerinde artış tespit edilen ve klinik bulguları akut böbrek hasarı ile uyumlu hayvanlardan tam kan örnekleri alındı. Köpeklerde serum biyokimyasal ve idrar analizler doğrultusunda hastalığın evrelendirilmesi International Renal Interest Society (IRIS) kriterleri doğrultusunda gerçekleştirildi. Kan örneklerinin toplanması amacıyla V. cephalica lateralis, V. saphena antebrachii'den tekniğine uygun olarak sodyum sitrat içeren mavi kapaklı tüplere 2.5 ml kan örnekleri alındı. Kan alım işleminden sonra kan örnekleri, 6.000 rpm'de 5 dakika santrifüje edilerek kan plazması ayrıştırıldı. Ayrıştırılan plazma örneğinden, Finecare FIA system FS-131 cihazı ile D-dimer seviyeleri ölçüldü.
Yapılan istatistiksel analizler sonucunda kontrol grubundaki 10 köpekte D-dimer seviyeleri ortalama olarak 0,56 ± 0,64 (0.10-1.60), akut renal hasarlı köpeklerde 10 olguda D-dimer seviyeleri ortalama olarak 4,59 ± 3,94 (0.2-10.00) bulunmuştur. Akut renal hasarlı ve kontrol grubu köpeklere ait verilerin değerlendirilmesi sonucu akut renal hasarlı köpeklerde D-dimer seviyelerinde istatistiksel anlamlı artış belirlenmiştir (p<0.001). Yapılan çalışmalara paralel olarak böbreklerdeki fonksiyon kaybı ve hasara bağlı olarak D-dimer seviyelerinin, normal biyokimya ve idrar değerlerine sahip hastalara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
xv
Sonuç olarak akut renal hasarlı köpeklerde prefibrinolitik aktivitenin bir göstergesi olarak fibrin yıkımlanma ürünü olan D-dimer seviyelerinin yükselebileceği, normal ve rutin serum biyokimyasal analizlerin yanı sıra D-dimer seviyelerinin de ölçülmesinin gerek prognostik açıdan gerekse teşhis ve sağaltım yönünden önem arz ettiği öne sürülebilir.

Abstract:
In this study, it is aimed to determine to what extent the D-dimer formed as a result of fibrin destruction is a useful biomarker in the diagnosis and determination of the disease to dogs with acute renal injury.
A total of 20 dogs of different races, ages and genders, with acute renal injury (n = 10) and healthy (n = 10), brought to the Aydin Adnan Menderes University Veterinary Faculty Department of Internal Medicine, were included in the study. According to the anamnesis, whole blood samples were collected from animals that were suspected to have acute renal damage and whose urinary and creatinine levels were increased when serum biochemical analyzes were performed and clinical findings were consistent with acute kidney damage. The disease was staged in accordance by IRIS criteria in the direction of serum biochemical and urine analyzes in dogs. In order to collect blood samples, 2.5 ml blood samples were taken from V. cephalica lateralis, V. saphena antebrachii in blue cap tubes containing sodium citrate according to the technique. After blood collection, blood samples were centrifuged at 6,000 rpm for 5 minutes to separate the blood plasma. D-dimer levels were measured from the separated plasma sample with the Finecare FIA system FS-131 instrument.
As a result of the statistical examination, D-dimer levels were found to be 0.56 ± 0.64 (0.10-1.60) in 10 dogs in the control group, and D-dimer levels in 10 dogs with acute renal injury on average 4.59 ± 3.94 (0.2-10.00) was found. As a result of evaluating the data of acute renal injury and control group dogs, a statistically significant increase in D-dimer levels was determined in acute renal damaged dogs (p <0.001). In parallel with the studies conducted, D-dimer levels were found to be higher than patients with normal biochemistry and urine values due to loss of function and deterioration in the kidneys.
As a result, it is assumed that D-dimer levels, a product of fibrin degradation, may increase in dogs with acute renal damage as an indicator of prefibrinolytic activity. It can be
xvii
suggested that measurement of D-dimer levels, as well as routine biochemical analysis, is significant in terms of prognosis, diagnosis and treatment.