Kanal dolgu tekniklerinin ve kanal dolgu patlarınınapikalden taşan debris ve kanal dolgusununsökülebilirliğindeki rolleri /
Yazar: DENİZ BENDER
Danışman: DOÇ. DR. EMEL UZUNOĞLU ÖZYÜREK
Hacettepe Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı / Endodonti Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Kök kanal tedavisi başarısız olursa, bir sonraki tedavi
yöntemi, dişin restore edilebilir ve periodontal olarak sağlam olması halinde, kanal tedavisinin
ortograd olarak yenilenmesi işlemi olabilir. Dolgu materyallerinin yetersiz sökümü, irrigasyon
solüsyonlarının kalıcı mikroorganizmalarla temasını engelleyebildiğinden, tedavi sonuçlarını
etkileyebilir. Kök kanal tedavisinin yenilenmesi sırasında dikkat edilmesi gereken başka bir nokta da
apikale taşabilecek ve postoperatif ağrıya neden olabilecek kök kanal debrisidir. Bu çalışmanın amacı
farklı dolgu teknikleri (tek kon tekniği, sıcak dolgu tekniği) ve farklı kanal dolgu patlarıyla (biyoseramik
esaslı pat, epoksi rezin esaslı pat) doldurulan kök kanallarının kanal tedavisi yenileme işlemi sırasında
taşan debris miktarını ölçmek ve kök kanal duvarlarında kalan dolgu malzemesini mikro-CT görüntüleri
ile değerlendirmektir. Mevcut çalışmada 60 adet tek köklü insan mandibular premolar dişi
kullanılmıştır. Tüm dişler ProTaper Gold F4 eğeye kadar ProTaper Gold sistemi ile şekillendirilmiş ve
kemomekanik hazırlıkların tamamlanmasının ardından örnekler 4 gruba ayrılmıştır: SOG-ER: Epoksi
rezin kanal dolgu patı [AH Plus (Dentsply)] ve soğuk dolgu tekniği (tek kon tekniği), SOG-BS:
Biyoseramik kanal dolgu patı (Sure-Seal Root, Sure Dent) ve tek kon tekniği, SIG-ER: Epoksi rezin kanal
dolgu patı [AH Plus (Dentsply)] ve sıcak dolgu tekniği [Calamus (Dentsply) termoplastik enjeksiyon
tekniği], SIG-BS: Biyoseramik kanal dolgu patı (Sure-Seal Root, Sure Dent) ve Calamus termoplastik
enjeksiyon tekniği. Dişler eppendorf tüplerine sabitlenmiştir ve kanal sökümü esnasında toplam 5 ml
distile su kullanılarak irrigasyon tamamlanmıştır. Tüpler içerisindeki sıvının buharlaşması ve sadece
kuru debris ağırlığını ölçebilmek için tüpler 37 ⁰C de 14 gün süre ile etüvde bekletilmiştir. Kök kanal
dolgusunun sökümünü takiben örnekler eppendorf tüplerden uzaklaştırılarak dişler mikro-CT
cihazında taranarak kalan dolgu miktarı analiz edilmiştir. Tüm gruplarda, debris ekstrüzyonu
görülmüştür. Hangi yöntemle kullanılırsa kullanılsın biyoseramik esaslı patın, epoksi rezin esaslı pata
göre taşan debris miktarını arttırdığı görülmüştür. En fazla debris ekstrüzyonu SIG-BS grubunda, en az
debris ekstrüzyonu SOG-ER grubunda görülmüştür (p<0,05). Kalan dolgu miktarı yüzdesi SOG-BS
grubunda, en az kalan dolgu SIG-ER grubunda bulunmuştur (p>0,05). Taşan debris ve sökülebilirlik
açısından gruplar arasında bir korelasyon gözlenmemiştir. Kullanılan dolgu tekniği ve pat çeşidi fark
etmeksizin her grupta kanal dolgusunun sökümü sırasında debris taşması görülmüştür ve hiçbir grupta
kanal dolgusu kanaldan tamamen sökülememiştir. Apikalden taşan debris üzerinde dolgu teknikleri,
kanalda kalan materyal yüzdesi üzerinde ise patların rol oynadığı görülmüştür. Korelasyon
bulunamayan bu iki değişken (taşma-sökülebilirlik) ile ilave çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
In case of initial root canal treatment fails, the next step of
treatment might be orthograde retreatment of the root canal if the tooth can be restored and is
periodontally healthy. Inadequate removal of filling materials may affect treatment success via
preventing contact of irrigation solutions with persistent microorganisms. Furthermore, during
retreatment, canal debris may be extruded apically and cause postoperative pain. The aim of this study
is to evaluate the amount of apically extruded debris and to determine the remaining filling material
on the root canal walls by micro-CT following the root canal retreatment of root canals filled with
different obturation techniques (single cone technique, warm obturation technique) and the different
root canal sealers (bioceramic sealer, epoxy resin-based sealer). In the present study, 60 single rooted
human mandibular premolar teeth were used. All the teeth were prepared with the ProTaper Gold
system up to the ProTaper Gold F4 file and after the chemomechanical preparations were completed,
the samples were divided into 4 groups: SOG-ER: AH Plus (Dentsply) canal sealer and single cone
technique, SOG-BS: Bioceramic canal sealer (Sure-Seal Root, Sure Dent) and single cone technique,
SIG-ER: AH Plus canal sealer and Calamus (Dentsply) thermoplastic injection technique, SIG-BS:
Bioceramic canal sealer (Sure-Seal Root, Sure Dent) and Calamus thermoplastic injection technique.
The teeth were placed to eppendorf tubes and irrigation was completed using a total of 5 ml distilled
water during root canal retreatment. The tubes were kept in an incubator at 37 ⁰C for 14 days in order
to evaporate the water in the tubes and to measure only the dry debris weight. Following the removal
of the root canal filling, the samples were removed from the eppendorf tubes and the teeth were
scanned with a micro-CT device in order to analyze remaining filling materials. Extrusion of debris was
seen in all groups. Regardless of the method used, it was observed that the bioceramic-based sealer
increased the amount of extruded debris compared to the epoxy resin-based sealer. The heaviest
debris was observed in the SIG-BS group, the lightest debris was observed in the SOG-ER group
(p<0.05). The percentage of remaining filling materials was the highest in the SOG-BS and was the
lowest in the SIG-ER group (p>0.05). No correlation was observed among the groups in terms of
extruded debris and retreatability. Regardless of the obturation technique and type of sealer used,
debris extrusion was observed during the retreatment process in each group, and the canal filling
material could not be completely removed from the canal in any group. It was observed that filling
techniques played a role on the debris extrusion, and sealers played a role on the percentage of
remaining filling materials in the canal. Further studies are needed with these two variables (extrusionretreatability) which no correlation could be found.