Ceza Muhakemesi Kanununa göre telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi
Supervision of the communication made by telecommunication according to the Code of Criminal Procedure
Yazar: İLHAN POLAT
Danışman: PROF. DR. ADEM SÖZÜER
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı / Kamu Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu = Code of Criminal Procedure ; Ceza muhakemesi hukuku = Law of criminal procedure ; Denetim = Control ; Gizli dinleme = Bugging ; Kamu Hukuku = Public Law ; Telefon = Telephone ; Telekomünikasyon = Telecommunication ; İletişim = Communication ; İletişim sistemleri = Communication systems ; İletişim özgürlüğü = Communication freedom

Özet:
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında, iletişimin denetlenebilmesi için tedbirin; yasal bir dayanağı olmasını, sınırlarının kesin olarak belirlenmesini, keyfi uygulamalara karşı koruyucu önlemler içermesini, ulaşılabilir ve öngörülebilir olmasını, meşru bir amacının bulunmasını ve demokratik bir toplumda duyulan zorunluluklar nedeniyle uygulanıyor olmasını zorunlu kılmıştır.?Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi? konulu tez çalışmamızda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun `Genel Hükümler' başlıklı birinci kitabının `Koruma Tedbirleri' başlıklı dördüncü kısmının Beşinci Bölümünde ?Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi? başlığı altında düzenlenen iletişimin denetlenmesi tedbiri incelenmiştir.İletişimin denetlenmesinin hukukumuzdaki tarihsel gelişimi incelenirken, iletişimin denetlenmesi tedbirinin 1999 yılında yürürlüğe giren Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanununa kadar yasal bir dayanağının olmadığı, bu kanunun ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ortaya koyduğu kriterleri karşılamaktan uzak olduğu görülmüştür.Tezimizde, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi ve ilintili kavramlar tanımlanmaya çalışılmış ve bu denetlemenin çeşitlerinin tanımları ve tabi oldukları farklı esas ve usuller açıklanmaya çalışılmıştır.Ayrıca bu tezde, müdafi ve tanıklıktan çekinme hakkına sahip kişiler arasındaki iletişimin hiçbir surette denetlenemeyeceği ortaya koyulmuş, iletişime son verilmesini gerektiren durumlardan ve denetleme sonucu elde edilen kayıtların imha edilme usullerinden bahsedilmiştir. Bunlarla birlikte, iletişimin denetlenmesi sonucu elde edilen delillerin ve tesadüfi elde edilen delillerin hukuki durumlarına da değinilmiştir. İletişimin denetlenmesi sonucu elde edilen tesadüfi deliller, sadece Ceza Muhakemesi kanunun 135. maddesinin 6. fıkrasında sayılan suçlardan biriyle ilişkiliyse ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi kanuna göre verilmiş hakim kararına dayanıyorsa delil olarak değerlendirilebilecektir.

Abstract:
In our study of thesis with the subject of ?Supervision of the Communication Made By Telecommunication According to the Code of Criminal Procedure? the precaution for the supervision issued under the heading of ?Supervision Of the Communication Made by means of Telecommunication? in the fifth article of the fourth section under the heading of ?Precautions of Protection? of the first volume with the heading of ?General Conditions? of the Code Of Criminal Procedures with reference no. 5271 was examined.When the historical development of the supervision of the communication in your law is studied, it has been concluded that the supervision of the communication did not have any legal basis until the Code of Struggle With the Criminal Organizations Having the Purpose of Interests which came into force in 1999 and that Code could not fulfill the requirements of the criterions which were established by the Court of European Human Rights.In our thesis we tried to define the concepts about the supervision of the communication made by telecommunication and the related concepts and we tried to explain the definitions of the varieties of this supervision and different bases and procedures to which these supervisions are interrelated.Furthermore in this thesis it has been claimed that the communication between the persons who have the right to refrain from the defense and testimony could never been supervised and it has been mentioned about the cases such as the situations in which the communication should not be allowed and the procedures of annihilation of the records which were provided as a result of the supervision.