hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Helikobakter pilori eradikasyonu uygulanmış hastalarda eradikasyon başarısının paraoksonaz enzim aktivitesi üzerine etkisinin araştırılması
The effect of helicobacter pylori eradication on paraoxonase enzyme activity
Yazar: MUHAMMED SAÇIKARA
Danışman: PROF. DR. YAŞAR NAZLIGÜL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Dahiliye Ana Bilim Dalı / Gastroenteroloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Kardiyoloji = Cardiology ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Helicobacter pylori (H. pylori) enfeksiyonu, doğrudan özel virülans faktörleri yoluyla veya dolaylı olarak inflamasyon ve oksidasyonu artırarak gastrointestinal ve ekstraintestinal hastalıklarla ilişkilidir. HDL kolesterole bağlı paraoksonaz-1 (PON–1) enzimi, HDL kolesterolün antioksidan ve antiaterojenik etkilerinden sorumludur. PON-1 seviyesi kardiyovasküler hastalık riski ile ilişkilidir. Bu çalışmada H. pylori enfeksiyonu ile PON-1 aktivitesi arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık.
Gereç -Yöntem: Ankara'da üçüncül bir referans hastanede yatan 126 erişkin hastayı prospektif olarak değerlendirdik. H. pylori eradikasyon tedavisi ve tedavi başarısı kontrolünden sonra 38 H. pylori pozitif (17 erkek, 21 kadın) ve 88 H. pylori negatif (43 erkek, 45 kadın) hasta çalışmaya dahil edildi.
Bulgular: H. pylori eradikasyon tedavisi sonrası PON-1 enzim düzeyleri H. pylori negatif grupta 165,69 U/L, H. pylori pozitif grupta 131,68 U/L idi. İki grupta tedavi sonrası PON-1 enzim düzeylerindeki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0,02).
Sonuç: H. pylori eradikasyon tedavisi sonrası artan PON-1 enzim seviyeleri, LDL oksidasyonunu azaltarak antiaterosklerotik etkide rol oynayabilir.

Abstract:
Purpose: Helicobacter pylori (H. pylori) infection is associated with gastrointestinal and extraintestinal diseases either directly via its special virulence factors or indirectly by increasing inflammation and oxidation. Paraoxonase-1 (PON–1) enzyme that is related to HDL cholesterol is responsible for the antioxidant and antiatherogenic effects of HDL cholesterol. PON–1 level is related to the risk of cardiovascular disease. We aimed to investigate the relation between H. pylori infection and PON-1 activity.
Material -Method: We prospectively evaluated 126 adult patients in a tertiary reference hospital in Ankara, Turkey. After H. pylori eradication therapy and checking for treatment success, 38 H. pylori-positive (17 male, 21 female) and 88 H. pylori-negative (43 male, 45 female ) patients were included in this study.
Results: PON–1 enzyme levels after H. pylori eradication therapy were 165,69U/L in H. pylori-negative and 131,68 U/L in H. pylori-positive groups. The difference in PON–1 enzyme levels after treatment in two groups was statistically significant (p=0,02).
Conclusion: Increased PON–1 enzyme levels after H. pylori eradication therapy might play a role in the antiatherosclerotic effect by reducing LDL oxidation.
Opere küçük hücre dışı akciğer kanserindeklinik, radyolojik ve patolojikparametrelerin sürviye etkisi
The effect of clinical, radiological and pathological parameters to survival on operated non-small cell lung cancer
Yazar: MESUT BAYRAKTAROĞLU
Danışman: PROF. DR. BİRSEN PINAR YILDIZ
Sağlık Bakanlığı / Yedikule Göğüs Hastalıkları Ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Çalışmamızda Yedikule Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi 3. kliniğinde akciğer kanseri tanısı konularak 01 Kasım 2005 ve 31 Aralık 2009 tarihleri arasında komplet tümör rezeksiyonu yapılmış primer küçük hücreli dışı akciğer kanserli olgular prospektif olarak kayıt edilmiş ve geriye dönük olarak taranarak prognoz ile ilişkili faktörler araştırılmıştır.
	  Cinsiyet, yaş, vücut kitle indeksi, sigara içme, son 3 ayda kilo kaybı, ailede veya hastanın kendisinde kanser hikayesi gibi özellikler ve biyokimyasal parametrelerden  lökosit,hemoglobin, trombosit, glukoz, total kolesterol,trigliserit,ALP, LDH,albumin, total protein ve GGT ortalama değerleri ortalama ve hastalıksız sağkalımla ilişkili bulunmadı.
	Çalışmamızda Evre 3 vakalarda, performans durumu kötü olanlarda (ECOG 2), N 2 lenf nodu tutulumu olan olgularda, visseral plevra tutulumu varlığında  sağkalımın anlamlı derecede daha kötü olduğu görüldü.Ayrıca pnömonektomide lobektomiye göre, alt lobektomide de üst lobektomiye göre daha kötü sağkalım sonuçları olduğunu gördük.
	Bunların aksine T durumu, tümörün histolojik tipi, lenfatik damara invazyonu, kan damarı invazyonu, perinöral invazyon ve histolojik grade ile sağkalım arasında bir ilişki saptamadık.

Abstract:
In our study, patients with primary non-small cell lung cancer who were diagnosed with lung cancer in the 3rd clinic of Yedikule Chest Diseases and Thoracic Surgery Training and Research Hospital and underwent complete tumor resection between 01 November 2005 and 31 December 2009 were prospectively recorded and retrospectively scanned to correlate with prognostic factors.
Features such as gender, age, body mass index, smoking, weight loss in the last 3 months, cancer history in the family or the patient himself, and biochemical parameters such as leukocytes, hemoglobin, platelets, glucose, total cholesterol, triglycerides, ALP, LDH, albumin, total protein and GGT mean values ​​were not associated with mean and disease-free survival.
In our study, survival was found to be significantly worse in Stage 3 cases, in patients with poor performance status (ECOG 2), in cases with N 2 lymph node involvement, and in the presence of visceral pleura involvement. We also found that pneumonectomy had worse survival results than lobectomy and lower lobectomy compared to upper lobectomy. 
Contrary to these, we did not detect a relationship between survival with T status, histological type of tumor, lymphatic vessel invasion, blood vessel invasion, perineural invasion and histological grade.
Böbrek taşı nedeniyle açık cerrahi ve perkütan nefrolitotomi uygulanan hastalarda hayat kalitesinin değerlendirilmesi: bir sf-36 çalışması
Evaluation of quality of life in patients which were open surgery and percutaneous nephrolitotomy due to kidney stone: an sf-36 study
Yazar: MEHMET YILMAZ SALMAN
Danışman: PROF. DR. ADEM FAZLIOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Çeşitli nedenlerle cerrahi müdahale geçiren hastalarda hayat kalitesinde düşme beklenebilecek bir sonuçtur. Bu çalışmadaki sonuçları özetleyecek olursak:
-Beklenenin aksine PCNL uygulanan hastalar ile açık cerrahi geçiren hastaların yaşam kalite skorları arasında anlamlı fark izlenmemiştir. 
-Gerek PCNL uygulanan hastalarda, gerekse açık cerrahi geçirenlerde genel sağlığa (GH) ilişkin skorlar kontrol grubuna göre anlamlı düşük bulunmuştur. Bu sonuç bize cerrahi müdahale geçiren hastaların sağlık algısının değiştiğini düşündürmektedir. 
-Yaşla beraber genel ruh sağlığı (MH) hariç diğer tüm hayat kalitesi skorlarında düşme olmaktadır. Bu bulgular literatürle uyumludur. 
-Çoğu literatür bilgisine göre erkeklerde hayat kalite skorları daha yüksek izlenmektedir. Benzer şekilde bizim çalışmamızda da tüm skorlar erkeklerde daha yüksek olup sadece fiziksel fonksiyon (PF), sosyal fonksiyon (SF) ve duygusal rol (RE) skorları arasında anlamlı fark izlenmiştir.  
-Son olarak, bu araştırmada Türkiye'ye ait SF-36 normatif değerlerinin bulunmuyor olması, karşılaştırılmaların yapılmasında bazı kısıtlıklara neden olmuştur. Sağlıklı toplumla mukayeselerin yapılmasında daha gerçekçi sonuçlara varılabilmesi açısından Türkiye'yi temsil eden çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
A decrease in the quality of life in patients undergoing surgical intervention for various reasons is an expected result. To summarize the results of this study:
-Contrary to expectations, no significant difference was observed between the quality of life scores of patients who underwent PCNL and those who underwent open surgery.
-Scores of general health (GH) were found to be significantly lower in patients who underwent PCNL and those who underwent open surgery compared to the control group. This result makes us think that the health perception of patients who underwent surgical intervention has changed.
-All other quality of life scores decrease with age, except for general mental health (MH). These findings are consistent with the literature.
- According to most of the literature, quality of life scores are higher in men. Similarly, in our study, all scores were higher in males, and only a significant difference was observed between physical function (PF), social function (SF) and emotional role (RE) scores.
-Finally, the absence of SF-36 normative values ​​for Turkey in this study caused some limitations in making comparisons. There is a need for studies that represent Turkey in order to reach more realistic results in making comparisons with a healthy society.
Klinik örneklerden soyutlanan kandidaların tiplendirilmesi ve  antifungal duyarlılıklarının araştırılması
Typing and investigation of antifungal sensitivities of candidas abstract from clinical samples
Yazar: EMSAL AYDIN
Danışman: DOÇ. DR. ONUR ÖZGENÇ
Sağlık Bakanlığı / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı / Enfeksiyon ve Klinik Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Tıptaki ilerlemelere paralel olarak fırsatçı patojen olan kandidaların hedefindeki hasta popülasyonu gittikçe artmakta ve zamanla invazif kandida infeksiyonlarının sıklığında da yükseliş olduğu görülmektedir. Bu nedenlerle, özellikle riskli hastalarda gelişen ciddi infeksiyonların tedavisinin başarılı bir şekilde yapılabilmesi için kandidaların tür ayrımlarının rutin olarak uygulanması ve güvenilir bir yöntemle antifungal duyarlılıklarının saptanması gerekmektedir. Bu çalışma hastanenin tüm kliniklerinden laboratuvara gelen hasta örneklerinden üretilen maya mantarlarının in vitro antifungal duyarlılıklarının belirlenmesi amacıyla planlanmış, elde edilen direnç profiline göre ampirik tedaviye yön verilebilmesi ve tedavide hekimlere daha rasyonel bir yaklaşım sunulabilmesi amaçlanmıştır.

Abstract:
Parallel to the advances in medicine, the patient population targeted by opportunistic pathogens candida is increasing, and it is seen that the frequency of invasive candida infections is increasing over time. For these reasons, in order to be able to successfully treat serious infections, especially in high-risk patients, species differentiation of candida species should be routinely performed and their antifungal susceptibility should be determined with a reliable method. This study was planned to determine the in vitro antifungal susceptibility of yeast fungi produced from patient samples coming to the laboratory from all clinics of the hospital.
Kritik hastalarda farklı insülin protokolleri ile glisemi kontrolü
Comparison of insulin protocols  in critically ill patients
Yazar: BURCU TUNAY
Danışman: UZMAN HİDAYET NEDRET ERGÜVEN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Arka Plan ve Amaç:
Bu çalışma, strese bağlı hiperglisemi ve insülin direncinin tedavisinde en iyi protokolü belirlemeyi amaçladı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya mekanik ventilasyon uygulanan toplam 30 hasta dahil edildi. Yoğun insülin tedavisinin mortalite ve morbidite üzerine etkisini üç farklı insülin protokolü ve yakın glisemik kontrol uygulayarak araştırdık. Protokoller arasında kan şekeri düzeylerini, kan lipid profillerini, ventilatöre bağlı pnömoni gelişimini, C-reaktif protein düzeylerini ve kan laktat düzeylerini karşılaştırdık.
Grupların istatistiksel olarak karşılaştırılmasında hastaların yaş ortalamaları (p>0.05), yoğun bakıma yatıştan 24 saat sonra gözlenen APACHE II skorları (p>0.05) ve girişim öncesi kan glukoz düzeyleri (p>0.05) açısından fark saptanmadı (p>0.05). 15 günlük izlemde uygulanan insülin infüzyon dozları açısından gruplar arasında fark yoktu (p=0,7752). Leuven, CUP ve Graz protokollerinde gözlenen hipo (<60mg/dl) ve hiperglisemik (>117mg/dl) olay sayıları istatistiksel olarak karşılaştırılmış ve anlamlı bir fark gözlenmemiştir (p>0.05).
Sonuç: Bu çalışmada analiz edilen üç protokolün tümü glisemik kontrol için kullanılabilir ve bu protokoller benzer şekilde CRP değerlerini düşürmede, kan lipid profillerini düzenlemede ve ventilatöre bağlı pnömoni gelişimini azaltmada etkilidir.

Abstract:
Background and Aim: 
This study aimed to determine the best protocol in the treatment of stress-related hyperglycemia and insulin resistance.
Materials and Methods: A total of 30 patients under mechanical ventilation were included in the study. We investigated the effect of intensive insulin treatment on mortality and morbidity by performing three different insulin protocols and close glycemic control. We compared blood glucose levels, blood lipid profiles, ventilator-related pneumonia development, C-reactive protein levels and blood lactate levels between protocols.
The statistical comparison of the groups showed no difference regarding the mean age of the patients (p>0.05), APACHE II scores observed 24 hours after admission to the intensive care unit (p>0.05), and the blood glucose levels before intervention (p>0.05). Asfor the insulin infusion doses administrated within the 15-day follow-up period, there was no difference among groups (p=0.7752). The number of hypo- (<60mg/dl) and hyperglycemic (>117mg/dl) events observed in the Leuven, CUP and Graz protocols were statistically compared, and no significant difference was observed (p>0.05).
Conclusion: All three protocols analyzed in this study may be used for glycemic control and these protocols are similarly effective in reducing CRP values, regulating blood lipid profiles and
reducing the development of ventilator-related pneumonia
Ön çapraz bağ yırtıklarının artroskopik rekonstruksiyon ile tedavisinin orta dönem sonuçları
Mid-term results of treatment of anterior cruciate ligament tears with arthroscopic reconstruction
Yazar: ZEKİ GÜNSOY
Danışman: PROF. DR. ABDULLAH YALÇIN TABAK
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Ön çapraz bağ (ÖÇB) yırtılması diz ekleminin en sık görülen travmatik yaralanmalarından biridir.Menisküs ve kıkırdaktaki hasar riskini azaltacağından, genç ve atletik hastalar için cerrahi tedavi önerilir. Ön çapraz bağ (ÖÇB) yırtıkları rekonstruksiyonunda kullanılan en yaygın greftlerden biri hamstring tendon (HT) otogreftidir. Bununla birlikte, ACL'yi onarmak için önerilen başka bir seçenek de allogreftdir. Bu çalışma, HT otogrefti ve allogreft ile tedavi edilen ÖÇB yaralanması olan hastaların  klinik sonuçlarının değerlendirmesi amaçlanmıştır.

Abstract:
Anterior cruciate ligament (ACL) tear is one of the most common traumatic injuries of the knee joint. Surgical treatment is recommended for young and athletic patients, as it will reduce the risk of damage to the meniscus and cartilage. One of the most common grafts used in the reconstruction of anterior cruciate ligament (ACL) tears is the hamstring tendon (HT) autograft. However, another recommended option for repairing the ACL is allograft. This study aimed to evaluate the clinical outcomes of patients with ACL injury treated with HT autograft and allograft.
İskemik inmenin etiyolojik tanısında D-Dimer düzeyi ve prognozla ilişkisi
D-Dimer level in the etiological diagnosis of ischemic stroke and its relationship with prognosis
Yazar: ZAHİDE MAİL GÜRKAN
Danışman: DOÇ. DR. FETHİYE DİLEK ÖRKEN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
İskemik inme, etiyolojik nedeni heterojenite gösteren bir hastalık grubudur. Her hastada spesifik nedenin belirlenmesi klinikte oldukça önemlidir. Çünkü prognoz, akut tedavi yaklaşımları ve rekürrenslerin önlenmesi için kullanılan uzun dönem tedavi stratejileri iskemik inmenin farklı tiplerinde değişkenlik göstermektedir. Bu bakımdan özellikle erken dönemde etiyolojiye yönelik tanı koyma girişimlerinde kolay ve hızlı sonuç almak önem kazanmaktadır. İnme etiyolojik tanısını belirlemeye yönelik ilişkisi keşfedilmiş pek çok belirteçten biri de D – Dimer' dır. Bu çalışmada DD seviyeleri ile inme alt gruplarının ayırıcı tanısı, inme ağırlığı ve prognoz arasındaki ilişki incelenmiştir. 

Çalışmamızda akut dönemde iskemik inmeli hastalarda sağlıklı kontrollere göre DD seviyelerinde yükseklik saptanmış olmasına karşın, kardiyoembolik inmesi olanlar ve atriyal fibrilasyonu olanlar diğer gruplarla karşılaştırıldığında anlamlı farklılıklar bulunamamıştır. İnme ağırlığı ve prognoz ile ilişkisine bakıldığında ise yüksek DD seviyeleri dizabilite ile ilişkili olarak bulunmuştur. 

Sonuç olarak DD iskemik inmenin erken döneminde kullanışlı olabilecek bir belirteç gibi gözükmektedir. Ancak daha geniş hasta gruplarında yapılacak daha kapsamlı çalışmalara gerek vardır.

Abstract:
Ischemic stroke is a group of diseases with heterogenic etiology. It is clinically important to determine the specific cause in each patient, because prognosis, acute management options and long term treatment strategies to prevent recurrences, vary in different types of ischemic stroke. For this reason it is important to obtain easy and fast results to diagnose the specific etiology in the early period. D-dimer (DD) is one of markers established in the etiological diagnosis of stroke. In this study, differential diagnosis of the subgroups of stroke and the relationship between the severity of stroke and the prognosis is investigated in association with the DD levels. 

In our study, the level of DD in ischemic stroke patients in the early period is found to be higher compared with the healthy controls. But DD levels are not significantly higher in the cardioembolic stroke and atrial fibrillation patients compared with the other groups. When the relationship between the severity of the stroke and the prognosis is investigated, high DD levels are found to be associated with disabilities.    

As a conclusion DD looks like an applicable biomarker in the early period of ischemic stroke. But more comprehensive studies have to be done in larger patient groups.
Risk grubu olgularda mamografik takiplere  dinamik MR görüntüleme de mutlaka eklenmeli midir?
Shoud dinamic MRI screening be added to mammographic follow ups of risc groups?
Yazar: MELİSA YALÇINKAYA
Danışman: DR. GÜLTEN SEZGİN BENER ; DR. MAKBULE VARER
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyoloji Servisinde 2007-2009 yılları arasında bir kısmı meme kanseri teşhisi ile parsiyel mastektomili, bir kısmı da birinci derece yakınlarında meme kanseri olan 80 hastalık bir gruba mamografi ve meme MR görüntülemesi yapılmıştır.
	Mamografi çekimleri standart CC ve MLO pozisyonlarda, MR incelemeleri ise 1,5 Tesla MR cihazında, çift sarmallı meme koili kulanılarak yapılmıştır.
	Çalışmaya dahil edilen olguların 52 (% 65)'sinde meme kanseri yönünden aile öyküsü mevcuttur. Kalan 28 (% 35)'inde ise aile öyküsü yoktur. Otuz (%37,5) olgu önceden meme kanseri geçirmiş olmakla birlikte 50 (%62,5) olguda ise böyle bir öykü mevcut değildir. Önceden meme kanseri geçirmiş 30 (%37,5) olgu radyoterapi ve kemoterapi almıştır.
	Seksen olgunun 12 (%15)'sinde meme MR'ın mamografiye katkısı gösterilememiştir. Ellidört (%67,5) olguda ise MR'ın mamografiye katkı sağladığı gösterilmiştir. Beş (%6,5) oguda MR'ın mamografiye yanlış negatif katkı sağladığı, patolojik sonuçlarla karşılaştırıldığında saptanmıştır.  Kalan 9 (%11,5) olguda da patolojik sonuçlarla karşılaştırıldığında, yanlış pozitif sonuç elde edilmiştir.
	Çalışmaa dahil edilen tüm ogularda, rutin yıllık mamodragik takiplere meme MR'ın, özellikle de kontrastlı dinamik MR görüntülemenin eklenmesinin anlamlı olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract:
During 2007-2009 a group of 80 paients which either some of them had partial mastectomy doe to the diagnose of breast cancer or some of them had first degree family member with breast cancer, were scaned with mammography and MRI screening at Radiology Department of Izmir Ataturk Education and Research Hospital.
	Mammography screenings were performed under standard CC ve MLO positions using 1,5 Tesla (MRI) scanner with dual breast coil.	
	Fifty of the patients (%65) enrolled in this study had a family history with breast cancer. Twenty eight (%35) of the patients didn't have a family history. Although 30 (%37,5) out of 80 paients had breast cancer before 50 (%62.5) of the patients didn't have a history. Thirty (%37,5) patients who had breast cancer before were treated with radiotheraphy and chemotheraphy.
	In twelve (%15) out of 80 patients advantage of breast MRI to mammography could not be proven. Fifty four (%67,5) patients' MRI had advantage over mammography. Five (%6,5) patients' MRI had false negative results were false positive when compared with the pathology results. Nine (%19) patients' MRI scaning results were false positive when compared with the patohology results. 
	This study concludes that it is meaningful to add breast MRI scaning to annual mamographic follows ups to all the cases that were evaluated here.
Farklı kalınlıklarda spinal iğne kullanımının lokal anestezik veriliş hızlarına etkileri ve erken dönem anestezik profillerinin karşılaştırılması /
Yazar: TANER ÇİFTCİ
Danışman: UZMAN NEDRET ERGÜVEN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Çalışmamızda farklı kalınlıklarda spinal iğneleri kullanarak lokal anestezik veriliş hızına etkilerini ve erken dönem anestezik etkilerini karşılaştırmayı amaçladık.
16-80 yaş arası, fiziksel durumu ASA I-II olan 36 hasta çalışmamıza dahil edildi. 22G spinal iğne ile anestezi uyguladığımız hastalar Grub I ,27G spinal iğne ile anestezi uyguladığımız hastalar Grub II olarak adlandırıldı. Grublar arasında demografik olarak anlamlı bir fark yoktu .Olguların hepsine blok öncesi 30 dk'a süresince gidecek şekilde 10ml/kg %0.9 NaCl infüzyonu yapıldı. Hastalara premedikasyon yapılmadı. Oturur pozisyonda grublara göre 22G ve 27 G kalem uçlu spinal iğneler kullanarak intratekal aralığa tüm gruplarda 3ml %0.5 hiperbarik bupivacaine 0.2ml/sn hacimsel akı ile verildi.Blok sonrası hastaların SAB,DAB,KAH,değerleri 5'er dakikaarayla kaydedildi. Duysal blok seviyesi pin-prick testi ile motor blok seviyesi brome sıkalası ile tespit edildi ve duysal blok , motor blok başlangıç süreleri kaydedildi.
Motor blok başlama ve duysal blok başlama , SAB, KAH değerleri açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark bulamadık..OAB değerleri karşılaştırmasında 22G iğne kullanılan grubda 5. , 10 ., 15.dk'lardaki değerleri 27G iğne kullanılan gruba göre anlamlı derecede düşük bulundu.
Sonuç olarak yavaş lokal anestezik enjeksiyonlarında akımda minimal dağınıklık oluşmakta ve.BOS içinde yoğun konsantrasyona ulaşmaktadır. Buna bağlı olarak anestezi daha erken sürede başlamaktadır.6ml/dk'nın üzerinde ki hızlardada minimal de olsa akımlarında dağınıklık farkının oluşabileceği ve ince iğne kullanımının hemodinamik stabilite açısından kritik hastalarda tercih edilmesi kanaatine vardık.

Abstract: