Farklı fissür örtücülerden artık monomer salınımının değerlendirilmesi
Evaluation of residual monomer release from different fissure sealants
Yazar: DİDEM KÜÇÜKASLAN
Danışman: DOÇ. DR. ÇİĞDEM GÜLER
Ordu Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Çocuk Diş Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2019
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Monomerler = Monomers ; Pedodonti = Pedodontics ; Yüksek basınç sıvı kromatografisi =   ; Çukur ve fissür örtücüler = Pit and fissure sealants

Özet:
Amaç: Bu çalışma, pit ve fissür örtücü materyallerinden farklı zaman periyotlarında
salınan artık monomer miktarlarını belirlemek amacı ile gerçekleştirilmiştir.
Gereç ve Yöntem: Çalışma 12-15 yaşları arasında daimi dişlenme dönemindeki 35
hasta üzerinde yürütülmüştür. Hastalar çalışmada kullanılan fissür örtücülere göre
rastgele beş eşit gruba (Grup 1: GC Fuji TRIAGE, Grup 2: Fissurit FX, Grup 3:
ClinproTM Sealant, Grup 4: Helioseal ve Grup 5: Aegis) ayrılmıştır (n=7, alfa 0,05,
güç 0,95). Hastalardan alınan tükürük örneklerinde farklı zaman periyotlarında
(işlem öncesi, işlem sonrası, işlemden 1 saat sonra, işlemden 24 saat sonra) salınan
artık monomerler (TEGDMA, UDMA, Bis-GMA) yüksek basınçlı sıvı
kromatografisi (HPLC) ile tespit edilmiştir. İstatistiksel analizler tek yönlü varyans
analizi, Tukey HSD ve Friedmann testleri kullanılarak yapılmıştır.
Bulgular: Toplam artık monomer salınımı açısından fissür örtücüler arasında
istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmüştür (p˂0,001). GC Fuji TRIAGE
hariç diğer tüm fissür örtücülerden yalnızca "işlem sonrası" zaman periyodunda artık
monomer salınımının gerçekleştiği gözlenmiştir. TEGDMA ve Bis-GMA
monomerlerinin en yüksek salınım değeri Helioseal'de görülürken, UDMA
monomerinin en yüksek salınım değeri Aegis'de görülmüştür. Değerlendirilen tüm
artık monomerlerin en düşük salınım değeri ise Fissurit FX'de tespit edilmiştir.
Sonuçlar: Çalışmamızın sınırları dahilinde, doldurucu oranı yüksek olan fissür
örtücülerden artık monomer salınımının düşük olduğu görülmüştür. Sadece fissür
örtücü uyguladıktan sonra artık monomer salınımının tespit edilmesi, test edilen pit
ve fissür örtücülerin güvenle kullanılabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte,
fissür örtücülerin polimerizasyonu sonrası oksijen inhibisyon tabakasını kaldırmaya
yönelik ilave önlemler alınmalıdır.

Abstract:
Aim: This study was carried out to determine the amount of residual monomers
released at different time periods from different pits and fissure sealants.
Material ve Method: The study was carried out on 35 patients in the permanent
dentition, between 12-15 years of age. The patients were randomly divided into five
equal groups (Group 1: GC Fuji TRIAGE, Group 2: Fissurit FX, Group 3: ClinproTM
Sealant, Group 4: Helioseal and Group 5: Aegis) according to fissure sealant used in
this study (n=7, alpha level of 0.05, and Power of 0.95). In the saliva samples taken
from the patients, residual monomers (TEGDMA, UDMA and Bis-GMA) released at
different time periods (pre-treatment, post-treatment, 1 hour after the treatment, 24
hours after the treatment) were determined by high pressure liquid chromatography
(HPLC). Statistical analyzes were performed using One-Way Anova, Tukey HSD
and Friedmann tests.
Result: There was a statistically significant difference between fissure sealants for
total residual monomer release (p˂0.001). It was observed that all fissure sealants
have monomer release only in the "post- treatment" time period, except GC Fuji
TRIAGE. The highest release value of TEGDMA and Bis-GMA monomers was seen
in Helioseal while the highest release value of UDMA monomer was seen in Aegis.
The lowest release value of all the residual monomers evaluated was determined in
Fissurit FX.
Conclusion: Within the limitations of this study, it was observed that residual
monomer release was low from fissure sealants with high filling rates. Residual
monomer release detectioned only after applying the fissure sealant shows that tested
pit and fissure sealers can be used safely. However, additional measures should be
taken to remove the oxygen inhibition layer after polymerization of the fissure
sealants.