Dentofasiyal deformiteli hastalarda ortognatik cerrahi sonrası iskeletsel relapsın ve yumuşak doku değişimlerinin değerlendirilmesi
The evaluation of skeletal relaps and soft tissue changes after ortognatic surgery in patients with dentofacial deformity
Yazar: COŞKUN YILDIRIM
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET EMİN DEMİRBAŞ
Erciyes Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2019
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dentofasiyal yapı = Dentofacial structure ; Nüks = Recurrence ; Ortognatik cerrahi = Orthognathic surgery ; Ortognatik cerrahi işlemler = Orthognathic surgical procedures ; Osteotomi = Osteotomy ; Sefalometri = Cephalometry ; Yumuşak doku = Soft tissue

Özet:
Ortognatik cerrahinin amacı hastalardaki fonksiyonel ve estetik problemleri çözmek ve bunun uzun dönem idame edilmesini sağlamaktır. Ortognatik cerrahide en sık görülen komplikasyonlardan biri relapstır. Bu retrospektif çalışmada, gelişimsel anomaliye bağlı maloklüzyon nedeniyle ortognatik cerrahi uygulanan hastalarda iskeletsel relaps ve yumuşak dokudaki değişimlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Bu çalışmada, Erciyes Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalı' nda 2011-2017 yılları arasında gelişimsel maloklüzyon nedeni ile ortognatik cerrahi uygulanan 68 hasta incelendi. Bu hastaların cerrahi öncesi (T0), cerrahiden 3-12 ay sonra (T1) ve 15-30 ay sonraki (T2) lateral sefalometrik radyografileriyle, maksilla ve mandibulanın düzlemsel ve açısal hareketlerinin sefalometrik analizi yapıldı. Cerrahi sonrası dönemde tespit edilen relaps oranları ile cerrahi hareket miktarı ve tipi, fiksasyon yöntemi, cinsiyet, yaş ve maloklüzyon arasında bir ilişki olup olmadığı istatistiksel olarak değerlendirildi.
Yaş, cinsiyet ve fiksasyon yöntemi ile relaps arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı. Tüm maksiller ilerletme olgularında cerrahi hareket miktarının artmasıyla horizontal yöndeki relaps miktarının arttığı bulundu (p=0,049). Mandibulanın 5 mm ve üzeri hareket ettirildiği olgularda, relaps miktarının arttığı tespit edildi ancak istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Sınıf III maloklüzyona sahip hastalarda, saat yönü, saat yönünün tersine ve konvansiyonel rotasyonlar arasında iskeletsel B noktasında düzlemsel yönlerde meydana gelen relaps yönünden istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı.
Bu çalışmanın sonuçlarına göre, maksilla ve mandibuladaki relaps oranları düzlemsel ve açısal olarak 2 mm ve 2° altında çıkmıştır. Relapsın hareket miktarı ile doğru orantılı olarak arttığı ancak maloklüzyon, yaş, cinsiyet ve fiksasyon yönteminin relaps ile olan ilişkisinin zayıf olduğu görüldü.

Anahtar Sözcükler : Sefalometri, relaps, ortognatik cerrahi, Le Fort I, sagittal split ramus osteotomisi, rotasyonel relaps

Abstract:
The aim of orthognathic surgery is to solve the functional and aesthetic problems in patients and to provide long-term maintenance. One of the most common complications in orthognathic surgery is relapse. In this retrospective study, it is intended to evaluate the skeletal relapse and the changes in soft tissue in patients who underwent orthognathic surgery due to developmental anomaly induced malocclusion.
In this study, 68 patients who underwent orthognathic surgery, between the years 2011-2017, due to developmental malocclusion were examined in Erciyes University Faculty of Dentistry, Department of Oral and Maxillofacial Surgery. Cephalometric analysis of the planar and angular movements of the maxilla and mandible were performed with lateral cephalometric radiographs taken before surgery (T0), 3-12 months after surgery (T1), and 15-30 months after surgery (T2). It was statistically evaluated whether there was a relationship between the relapse rates in the postoperative period and the amount and type of surgical movement, fixation method, sex, age, malocclusion.
There was no significant relationship between relapse and age, gender, fixation method. It was found that increased amount of movement in all maxillary advancement surgeries causes to increase the amount of relapses in the horizontal direction (p=0,049). When the mandible was moved 5 mm and over, the amount of relapse was increase but no statistically significant difference was found. In patients with Class III malocclusion, there was no statistically significant difference between clockwise, counterclockwise and conventional rotations in the skeletal B point in terms of relapse in planar directions.
According to the results of this study, the relapse rates in the maxilla and mandible are less than 2 mm and 2°. Relaps increases in proportion to the amount of movement but it is found that the relationship between relapse and malocclusion, age, gender, fixation methods is week.

Key Words: Lateral cephalometry, relapse, orthognathic surgery, Le Fort 1, ramus sagittal split osteotomy, rotationel relapse