Prediyabetik hastalarda metformin tedavisi ve yaşamtarzı değişikliklerinin işitme fonksiyonlarıüzerindeki etkisi
The effect of metformin treatment and lifestyle changeson hearing functions in prediabetic patients
Yazar: RANA KARATAŞ
Danışman: DOÇ. DR. ULAŞ SERKAN TOPALOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
Amaç: Prediyabet, normal glukoz metabolizması ile aşikar diyabetes mellitusa (DM)
arasındaki süreçtir ve Ülkemizde prevalansı % 30.8 olarak tespit edilmiştir. Prediyabet,
gelecekteki DM gelişimi ile daha yakından ilişkilidir ve DM'ye benzer şekilde işitme
kaybınında (İK) da içinde bulunduğu artmış mikrovasküler ve makrovasküler
komplikasyonlar ile birlikteliği yüksektir. Bu çalışmanın amacı, prediyabetik hastalarda
DM'ye ilerlemeyi önlemek amacı ile yaşam tarzı değişikliği/diyet ve/veya metformin
kullanımının İK üzerindeki etkisini araştırmaktır.
Gereç Yöntem: Bu prospektif tek merkezli çalışmaya 60 prediyabetik odyolojik testi
bozuk hasta ve 30 normoglisemik odyolojik testi normal olan kontrol grubu alındı.
Prediyabetik hastaların 30'una yaşam tarzı değişikliği/diyet, diğer 30 hastaya ise
beraberinde metformin başlandı. Hastalara saf ses odyometresi (SSO), konuşma
odyometresi ve distorsiyon ürünü otoakustik emisyon (DPOAE) ölçümleri yapıldı ve 6 ay
sonra testleri tekrarlandı.
Bulgular: Kontrol grubunda daha fazla erkek katılımcı varken ve daha genç bireylerden
oluşmakta iken (p<0.001, her ikisi de), hasta gruplarında komorbid hastalıklar
(hipertansiyon, koroner arter hastalığı vb) daha sık olarak bulunmakta idi (p=0.044). Açlık
kan şekeri (AKŞ), kolesterol düzeyleri ve glikozillenmiş hemoglobin (HbA1c) düzeyleri
açısından metformin ve yaşam tarzı değişikliği/diyet grupları arasında istatiksel olarak
fark izlenmedi. SSO, eşik değer ölçümlerinde prediyabetik gruplar ve kontrol grubu
arasında anlamlı fark yoktu, ancak prediyabetik gruplarda kemik ve hava yolu iletimi
istatistiksel olarak anlamlı derecede yükselmiş olarak tespit edildi (p<0.05). Prediyabetik
gruplarda konuşma odyometresinde hem sağ hem de sol kulakta konuşma alma eşiği
(KAE) yüksekti ve konuşma ayırt etme skoru (KAES) ise düşüktü (p<0.05). DPOAE
ölçümlerinde ise prediyabetik gruplar ile kontrol grubu arasında anlamlı fark yoktu
(p>0.05). 6. ay kontrollerinde ise SSO'da yaşam tarzı değişikliği/diyet önerilen grupta 500
ve 1000 Hz haricindeki frekanslarda istatistiksel olarak anlamlı eşik değer yükselmeleri
izlendi (p<0.05) ve hem kemik hem de hava ölçümlerinde eşik değerlerin yükseldiği tespit
edildi (p<0.05). Metformin grubunda, sol kulak kemik ve hava yolu değerleri ile sağ kulak
hava ve kemik değerleri diyet grubundan anlamlı derecede daha iyi idi (sol hava p=0.05,
sol kemik p=0.05, sağ hava p=0.032, P=0.047). Konuşma odyometresinde ise, metformin
grubunda, sol ve sağ kulakta KAE değerleri diyet grubuna göre daha iyi oldukları görüldü.
Ancak KAES değerlerinde sağ ve sol kulak için her ikigrup benzerdi (sol KAE p=0.034,
sağ KAE p=0.03, sol KAES p=0.175, sağ KAES P=0.189). Otoakustik emülsiyon
ölçümleri değerlendirildiğinde, özellikle diyet grubunda DPOAE cevaplarında 6. ayda
düşme olduğu gözlendi. DPOAE sağ kulak ve sol kulak 8000 hz dışındaki tüm ölçümlerde
metformin grubu, diyet grubundan daha yüksek olduğu izlendi (sağ 1000 Hz p=0.021, sağ
2000 Hz p=0.006, sol 1000 Hz p=0.058, sol 2000 Hz p=0.002, sol 4000 Hz p=0.008).
Sonuç: Prediyabet hastalarında tedaviye metformin eklenmesi, hiperglisemiye bağlı
ototoksisiteyi azaltabilir.
Anahtar Sözcükler: Prediyabet, Odyolojik testler, Metformin

Abstract:
Objectives: Prediabetes is the process between normal glucose metabolism and overt
diabetes mellitus (DM), and its prevalence has been determined as 30.8% in our country.
Prediabetes is more closely associated with the future development of DM and, similar to
DM, is associated with increased microvascular and macrovascular complications,
including hearing loss (HL). The aim of this study is to investigate the effect of lifestyle
change/diet and/or metformin use on HL in prediabetic patients in order to prevent
progression to DM.
Material and Methods: While diet/lifestyle change was recommended for 30 of the
prediabetic patients, metformin treatment was added to the diet/lifestyle change for the
remaining patients. Pure tone audiometry (PTA), speech reception threshold (SRT),
speech discrimination score (SDS) and product otoacoustic emission (DPOAE)
measurements were performed on the patients, and the tests were repeated 6 months later.
Results: At the 6th month follow-up, statistically significant increases in threshold
values were observed at frequencies other than 500 and 1000 Hz in the group where
lifestyle change/diet was recommended in SSO (p<0.05) and threshold values were
found to be increased in both bone and air measurements (p<0.05). . In the metformin
group, left ear bone and air conduction values and right ear air and bone values were
significantly better than the diet group (left air p=0.05, left bone p=0.05, right air
p=0.032, P=0.047). In speech audiometry, SRT values in the left and right ears were
observed to be better in the metformin group than in the diet group. However, SDS
xv
values for the right and left ears were similar in both groups (left SDS p=0.034, right
SDS p=0.03, left SDS p=0.175, right SDS P=0.189). When otoacoustic emulsion
measurements were evaluated, it was observed that there was a decrease in DPOAE
responses in the 6th month, especially in the diet group. DPOAE was observed to be
higher in the metformin group than the diet group in all measurements except right ear
and left ear 8000 Hz (right 1000 Hz p=0.021, right 2000 Hz p=0.006, left 1000 Hz
p=0.058, left 2000 Hz p=0.002, left 4000 Hz p=0.008).
Conclusion: Adding metformin to the treatment in prediabetes patients can reduce
ototoxicity due to hyperglycemia.
Key Words: Prediabetes, Audiology tests, Metformin