Orta ve şiddetli depresyonda tekrarlayıcı transkranial manyetik uyarımın nörobilişsel fonksiyonlar üzerine etkisi ve izlemi
The effect and follow-up of repetitive transcranial magnetic stimulation on neurocognitive functions in moderate and severe depression
Yazar: GÖKÇE KAVAK SİNANOĞLU
Danışman: PROF. DR. ÖZKAN GÜLER
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Bilişsel işlevler = Cognitive functions ; Depresyon = Depression ; Nörobiyoloji = Neurobiology ; Transkraniyal manyetik uyarı = Transcranial magnetic stimulation

Özet:
Amaç: Bu çalışmada transkranial manyetik stimülasyonun depresif semptomları ve nörobilişsel fonksiyonlar hem tedavi sonrası hem de takip sürecinde nasıl etkilediğini araştırmayı hedefledik
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya DSM-5 tanı ölçütlerine göre major depresif bozukluk tanısı almış ve en az Hamilton Depresyon ölçek puanı (HDDÖ)>16 ve Beck Depresyon Ölçek puanı (BDÖ)>18 olan mevcut farmakolojik tedavisiyle birlikte TMS alan ve sadece ilaç kullanan toplam 65 hasta katılmıştır. TMS alan gruba TMS öncesi,  diğer gruba başlangıçta ve her iki gruba 1. ay ve 3. ay da olmak üzere klinisyen tarafından HDDÖ, hastanın kendisi tarafından BDÖ ve BAÖ, klinik psikolog tarafından İz Sürme A ve B Testi, Stroop Renk ve Kelime Testi, Sayı Dizisi Testi, Öktem Sözel Bellek Süreçleri Testi ve Sözel Akıcılık Testi uygulanmıştır. 
Bulgular: Çalışmayı 65 hastadan 25 TMS alan, 26 TMS almayan hasta tamamlamıştır. TMS tedavisi sonrası hastaların %73,5'i tedaviye tam yanıt vermişken TMS almayan grupta hastaların %33,3'ü  tedaviye tam yanıt vermiştir. 3. ayda TMS alan grupta bu  oran %37'ye gerilemiştir. Bilişsel açıdan TMS tedavisinin başlangıca göre 1. ay ve 3. ay takiplerinde anlamlı değişiklik oluşturmadığı görülmüştür. 
Sonuç:Yapılan depresyon ölçekleri sonucunda TMS'nin akut antidepresan etkinliğinin oldukça iyi olduğu ancak takip süreçlerinde bu etkinliğin giderek azaldığı görülmüştür. Bilişsel fonksiyonlar üzerine ise kısmi iyilik hali görülse de bu iyilik hali istatiksel olarak anlamlı düzeye ulaşamamıştır. Bunun sebebi örneklem sayısının düşük olması ve TMS'nin bilişsel fonksiyonları depresyondan bağımsız bir yolak üzerinden etkiliyor olabileceğidir.

Abstract:
Objective: In this study, we aimed for transcranial magnetics stimun depressed and neurocognitive procedures such as both operation and follow-up.
Materials and Methods: The diagnosis of major depressive was confirmed either according to the DSM-5 criteria, and a total of 65 patients who received at least Hamilton use score (HDS)>16 and Beck Depression Scale score (BDI)>18, who received TMS in combination with current pharmacological treatment and only used it, participated.  To the group receiving TMS and before TMS, to everyone, and by the group 1st month and 3rd by the doctor HDDÖ and BAI, by clinical psychologist Trail Making Test A and B, Stroop Test, Digit Span Test, Öktem Verbal Memory Processes Test and Verbal Fluency Test.
Results: Of 65 patients, 25 patients who received TMS and 26 patients who did not receive TMS completed the study. After TMS treatment, %73.5 of the patients gave a complete response to the treatment, while in the group that did not receive TMS, %33.3 of the patients gave a complete response to the treatment. This rate decreased to %37 in the group that received TMS at 3 months. Cognitively, it was observed that TMS treatment did not cause any significant changes in the 1st month and 3rd month follow-ups compared to the baseline.
Conclusion: As a result of the depression scales, it was seen that the acute antidepressant efficacy of TMS was quite good, but this efficacy gradually decreased in the follow-up processes. Although partial well-being was observed on cognitive functions, this state of well-being did not reach a statistically significant level. The reason for this is the low sample size and TMS may affect cognitive functions through a pathway independent of depression.