Kronik hepatit B'li hastalarda İnterferon Alfa-2A'nın polimorf nüveli lökosit fonksiyonları üzerine etkisinin in vitro ve ex vivo araştırması
In Vitro and ex vivo investigation of the effects of IFN Alpha-2a on PMN functions of patients with chronic hepatitis B
Yazar: BURÇAK GÜRBÜZ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ÜMRAN SOYOĞUL GÜRER
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Farmasötik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1999
Konu: Eczacılık ve Farmakoloji = Pharmacy and Pharmacology ; Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
ÖZET İnterferonlar antiviral, immünomodülatör ve anti4ümoral etkili güçlü sitokinlerdir. Son yıllarda sitokinlerin biyolojisindeki gelişmeler ve tedavideki olumlu etkileri gözönüne alındığmda immünomodülatör etkilerinin de değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu amaçla çalışmamızda; interferon alfe - 2a (IFNa-2a) tedavisi uygulanmayan ve yaş ortalaması 35 olan Kronik Hepatit B (KHB)'li 9 hastada, IFN«- 2a tedavisi uygulanan ve yaş ortalaması 35 olan KHB'li 10 hastada ve yaş ortalaması 22 olan 15 sağlıklıda, 9-10 MU/ haftada 3 kez intravenöz uygulanan IFNa-2a'nın serumda erişilen dozunun (10 IU/ml) polimorf nüveli lökosit (PNL) fonksiyonları (fagositik ve hücre içi öldürme aktivitesi) üzerine etkisi in vitro ve ex vivo koşullarda araştırılmıştır. PNL'ler (1x1 07 hücre/ml) sağhkh ve KHB'li hastalardan Etilen Diamin Tetra Asetik Asit (EDTA) içine alınan venöz kandan Ficoll-hypaque gradient santrifüj yöntemi ile ayrılmış, canlılık %98 olarak tespit edilmiştir. IFNa-2a'nın, PNL'lerin fagositik aktivitesi üzerine etkisi; 100 PNL içinde, canlı ve ölü Candida albicans hücrelerini fagosite eden PNL'ler sayılarak; hücre içi öldürme aktivitesi üzerine etkisi ise 100 PNL içinde, PNL tarafindan öldürülen C. albicans hücreleri (mavi boyanmış) bulunan PNL'ler sayılarak % cinsinden ifade edilmiştir. İn vitro koşullarda IFNa-2a (10 IU/ml), sağlıklı insan PNL'lerinin fagositik ve hücre içi öldürme aktivitesini etkilememiştir (p>0.05). İn vitro koşullarda IFNa-2a (10 IU/ml), KHB'li hasta PNL'lerinin fagositik aktivitesini anlamlı olarak artırmış (p<0.001), hücre içi öldürme aktivitesini ise etkilememiştir (p>0.05). İn vitro koşullarda IFNa-2a (10 IU/ml) KHB'li hasta PNL'lerinin fagositik aktivitesini sağhkh kontrol PNL'lerine göre anlamlı olarak artırmasına (p<0.0005) karşın hücre içi öldürme aktivitesini etkilememiştir (p>0.05).IFNa-2a (9-10 MU/haftada 3 kez) tedavisi uygulanan KHB'li hastaların tedavilerinin 3. ayında, ex vivo koşullarda IFNa-2a, hasta PNL'lerinin fagositik aktivitesini sağlıklı kontrol PNLIerine göre anlamlı olarak artırmış (p<0.005), hücre içi öldürme aktivitesini ise etkilememiştir (pX).05). Çalışmamızda; Faz II döneminde bulunan KHB'li hastaların tedavisinde kullanılan IFNa-2a 'nın in vitro koşullarda, serumda erişilen dozu olan 10 IU/ml konsantrasyonu ve 9-10 MU haftada 3 kez uygulanan tedavi dozu ex vivo koşullarda KHB'li hasta PNL'lerinin hücre içi öldürme aktivitesini etkilememiştir (p>0.05). Buna karşın IFN, her iki deney koşulunda hasta PNL'lerinin fagositik aktivitesini anlamlı olarak (p<0.0005, p<0.005) artırmıştır.

Abstract:
SUMMARY IN VITRO AND EX VIVO INVESTIGATION OF THE EFFECTS OF IFNa-2a ON PMN FUNCTIONS OF PATIENTS WITH CHRONIC HEPATITIS B. Interferons are strong cytokines which have antiviral, immunumodulator and antitumoral effects. In recent years, when the biological growths and positive effects on treatment of cytokines were considered, their immunomodulator effects had to be evaluated. Therefore in our study, in vitro and ex vivo effects of IFNa-2a in serum achieved 10 IU/ml concentration, 9-10 MU/thrice weekly/intravenous on PMN functions were investigated in 9 patients with chronic hepatitis B (CHB) who were not treated with IFNa-2a in 10 patients with CHB who were treated with IFNa-2a and in 15 healthy volunters. PMNs (lxlO7 cells/ml) were isolated by Ficoll-hypaque gradient cenrifuge method from venous blood with EDTA of patients with CHB and healty volunters. Viability of PMNs was determined as 98 %. The effects of IFNa-2a on phagocytosis and intracellular killing activity of PMNs were determined as the percentage of viable and dead C. albicans ingested per 100 PMNs. IFNa-2a (10 IU/ml) did not affect phagocytic and intracellular killing activity of healthy volunteers' PMN in vitro (p>0.05). IFNa-2a (10 IU/ml) increased phagocytic activity of patients' PMN in vitro (p<0.001) but, did not affect intracellular killing activity (p>0.05). IFNa-2a (10 IU/ml) increased phagocytic activity of patients' PMN compared with healthy volunteers' PMN (p<0.0005) in vitro, did not affect intracellular killing activity (p>0.05).At the 3th month of patients with CHB who were treated with IFNa-2a, IFNa- 2a increased significantly phagocytic activity of PMN of patients ex vivo compared with healthy volunteers (p<0.005), did not affect intracellular killing activity (p>0.05). In our study, therapeutic dose (10 IU/ml) and treatment dose (9-10 MU/ thrice weekly / intravenous) of IFNa-2a which is used for treatment of patients with CHB at n. phase, did not affect intracellular killing activity of patients PMN ex vivo (p>0.05). But it increased significantly phagocytic activity of patients' PMN in both conditions (p<0.0005, p<0.005). 4