Ratlarda cerrahi olarak denerve edilen dorsal alanlarda deneysel 2. ve 3. derece yanık oluşturulan bölgelerin yara iyileşmesinin karşılaştırılması ve kan nörotensin  düzeyinin değerlendirilmesi
Comparison of wound healing and the evaluation of blood neurotensin levels on  second and third degree burns on surgically denervated dorsal areas of rats
Yazar: UĞUR HOROZ
Danışman: DOÇ. DR. EMRE İNÖZÜ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Plastik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
Deri, en geniş organımız olarak vücudu koruyucu bir bariyerdir. Deride bütünlüğün bozulmasına neden olan en sık nedenlerden birisi yanık travmasıdır. Yanık; ısı, elektrik ve kimyasal maddelerin travmatik etkisine maruz kalan dokularda ortaya çıkmaktadır. Temas süresi ve şiddetine bağlı olarak farklı derinlik ve genişlikte görülür. Yanık tedavisi ve uzun dönem takibi ile beraber iyileşme süreci zor olan travmalardan birisidir. Literatürde denervasyonun ve nöropatinin vücutta yara iyileşme sürecine olumsuz etkileri olduğuna dair çalışmalar mevcuttur. Nörotensin ise beyinde bir nöromodülatör olan ve periferik sistemde parakrin etkileri bulunan peptid yapıda bir hormondur. Yara iyileşme sürecine olan etkileri ile ilgili kısıtlı literatür çalışmaları mevcuttur. Bu çalışma denerve olan vücut bölgelerinde oluşturulan farklı derinliklerdeki yanık travmasına akut ve kronik doku iyileşme cevabında nöro-sensitif uyarı kaynaklı oluşabilecek doku cevabının anestezik alanlarda oluşmayabileceği hipotezi üzerinden yara iyileşmesinde bir miktar gerileme veya gecikme olabileceği varsayımına oturtulmuştur.
Çalışmada toplam 40 adet erişkin Wistar albino erkek sıçan kullanıldı ve denekler rastgele 5 gruba ayrıldı. 1. ve 2. grupta olan 16 rat uygun şartlarda sırt bölgesinde dorsal duyu sinir kökleri kesilerek denerve (his olmayan) alanlar oluşturuldu. Sinir hasarı oluşturulmayan normal duyunun bulunduğu (innerve) alanlarda, ve deneysel olarak denerve hale getirilmiş olan ratlarda daha önce tanımlanmış uygun yöntemlerle 2. ve 3. derece cilt yanıkları oluşturuldu. Yanık oluşturulan ratlar innerve 2. ve 3. derece yanıklı, denerve 2. ve 3. derece yanıklı olmak üzere 4 gruba ayrıldı. 5.grup kan nörotensin düzeyinin saptanması için kontrol grubu olarak kullanıldı. Ratların yanık yara yerlerinden, 0., 7., 14., 21. gün biyopsiler alındı.
Deney sonrası bulgular histopatolojik olarak değerlendirildi. Epitelizasyon, kollajen formasyonu, inflamasyon, fibroblast proliferasyonu ve neovaskularizasyon açısından oluşturulan sınıflandırmalarla histopatolojik değerlendirme yapıldı. Kan nörotensin düzeyi değerlendirmesi için örnekler yanık oluşturulduktan sonraki ilk 60-90 dakika içerisinde alındı.
73
Yapılan değerlendirmelerde inflamasyon 3. günde gruplar arası anlamlı farklılık göstermezken 7. ve 14. günde innerve grupta %100 oranında yoğun inflamasyon görüldü. 14.gün neovaskülarizasyonun belirgin olması açısından innerve gruplara bakıldığında anlamlı farklılık olduğu görüldü. 7.gün epitelizasyonun tam + kısmen olması grup 1 ve 3 için bakıldığında anlamlı farklılık olduğu görülmüşken 7.gün epitelizasyonun tam + kısmen olma oranı grup 2'de %71,5, grup 4'de %50,0 olarak bulundu ikili gruplar arasında anlamlı farklılık görülmedi. Fibroblast proliferasyonunun 3.günde belirgin+ kısmen olma oranı grup 4'de %100 iken grup 2'de %28,6 olarak bulundu. 21.gün kollajen oluşumunun belirgin+ kısmen olduğu hayvanlarda grup 2, grup 1' ve grup 4'e göre anlamlı derece düşük bulundu.
Mevcut çalışmada ile denerve ve innerve alanlarda yanık yara iyileşmesinin karşılaştırılması ve kan nörotensin düzeylerindeki değişikliklerin değerlendirdik. Yanık iyileşmesinin innerve olan grupta istatistiksel olarak ve patolojik incelemeye göre daha anlamlı olduğunu gözlemledik. Gruplara göre 450 nm ve konsantrasyon değerleri istatistiki olarak anlamlı olmasa da özellikle grup 2 ve grup 1 deki değişim aralığı oldukça yüksek bulundu. Bunun doğrultusunda gelecek çalışmalarda örneklem sayısı arttırıldığında daha anlamlı sonuca ulaşabileceği düşünülmektedir.

Abstract:
The skin forms the largest part of our body and acts as a protective barrier. One of the causes of deterioration of the integrity of the skin is a common burn injury. Heat, electricity and exposure to the traumatic effects of chemicals can cause burn injuries in the remaining tissue. These can be different depths and widths depending on the severity of the burn and the duration of contact. Burn injuries are difficult traumas to treat and often involve long-term aftercare procedures. The adverse effects on wound healing of neuropathy and denervation in the body is well known and has been reported in much of the literature relating to the subject. Neurotensin is a neuromodulator in the brain, which is a peptide hormone that works with paracrine effects in the peripheral system. However, its effect on the wound healing process has received limited attention in the literature.
Forty adult Wistar albino male rats were used in this study and they were randomly divided into 5 groups. The first two groups consisted of 16 denervated rats (without feeling) and the area was created by cutting the dorsal sensory nerve roots in the back region under appropriate conditions. Second and third-degree burns were made to the skin experimentally on both the innervated and denervated rats in accordance with the previously described methods. Biopsies were taken from the burn wounds at 0, 7, 14, and 21 days.
Once this experiment had been completed, an evaluation took place to determine whether there were symptoms of epithelialization, collagen formation, inflammation, and fibroblast proliferation. A neovascularization classification was created for the histopathological evaluation. The samples for blood neurotensin levels were enrolled within the first 60-90 minutes after the burns had been generated. According to the assessments of inflammation made over 3 days there were no significant differences between the groups 7 and 14 and it was observed that 100%severe inflammation had occurred in the innervated group. When we tested for neovascularization after 14 days, both groups showed significant differences. After 7 days, there was complete and partially epithelialization in groups 1 and 3, and there was a significant difference. In group 2, a 71.5%epithelialization rate was observed
75
on after 7 days, whereas the fourth group was found to have 50%and significant differences were not observed between the two groups. On the third day, a proliferation of fibroblasts was found, with a rate of 100%in group 4 and 28.6%in group 2. After 21 days, it could be seen that the collagen formation was significantly lower in group 2, when compared with group 1 and group 4.
In this study, we aimed to evaluate the changes in blood neurotensin levels and compare the levels of burn wound healing on denervated and innervated areas. We observed a statistically significant higher burn recovery after a pathological examination of the innervated groups. However, in the groups where there were not statistically significant results, it was found on 450 nanometer and concentration biochemical values. In groups 1 and 2, the range was identified as being significantly different. We hope to achieve more meaningful results in the near future, due to an anticipated increase in the sample size.