Üst ekstremite tümörlerinin rezeksiyonu sonrası uygulanan modüler endoprotezlerin sağkalım analizi
Survival analysis of modular endoprostheses that after resection of upper extremity tumours
Yazar: ÖZER ÖZTÜRK
Danışman: PROF. DR. BÜLENT EROL
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Onkoloji = Oncology ; Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Genel Bilgiler: Kas ve iskelet sistemi tümörlerinin tedavisinde 20. yüzyılın ortalarına kadar amputasyon yaygın olarak kullanılmaktaydı. Endoprostetik rekonstrüksiyon ilk olarak 1940 yılında Moore tarafından uygulanmıştır. Günümüzde kemoterapi ve radyoterapideki gelişmeler hasta sağkalımını uzatmıştır. İmplant teknolojisindeki gelişmeler sayesinde de biyolojik yöntemler ile rekonstrüksiyon sağlanamayacak birçok durumda endprotezler başarılı şekilde uygulanmaktadır. 
Materyal ve Metod: Çalışma retrospektif dizaynda düzenlenmiştir. 2011-2020 yılları arasında kliniğimizde rezeksiyon ve endoprostetik rekonstrüksiyon uygulanan hastalar değerlendirilmiştir. Çalışmaya dahil edilme/çalışmadan çıkarılma kriterleri uygulandıktan sonra 90 hasta ile çalışmaya devam edilmiştir. Endoprotez ve hasta sağkalımına etki edebilecek faktörler belirlenerek değerlendirilmiştir. Hastaların 12. ay poliklinik kontrollerinde MSTS skorları ölçülerek fonksiyonel değerlendirme yapılmıştır. 
Bulgular: Çalışmamızda 90 hastanın 8'inde implant yetmezliği gelişmiştir, toplam endoprotez sağkalımı %91,1 olmuştur. Çalışma süresince 37 hasta ölmüştür, toplam hasta sağkalımı %58,8 olmuştur. Hastaların fonksiyonel değerlendirmesinde kullanılan MSTS skoru ortalaması 22,2 bulunmuştur. İmplant yetmezliği gelişen 8 hastanın 2'sinde aseptik gevşeme, 4'ünde enfeksiyon, 2'sinde tümör progresyonu tespit edilmiştir. 
Tartışma: Literatür incelemesinde humerus endoprostetik rekonstrüksiyonları için farklı oranlarda sağkalımlar bildirilmiştir. Çalışmamızda radyoterapi alan ve düşük MSTS skoru olan hastalarda anlamlı olarak daha fazla implant yetmezliği geliştiği tespit edilmiştir. Hastaların fonksiyonel değerlendirmesinde sentetik mesh kullanılan hastalarda ortalama MSTS skoru 23.2, uygulanmayan hastalarda ise 21.5 bulunmuştur ve bu fark istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Literatür incelemesinde de sentetik mesh kullanımın fonksiyonel sonuca katkı sağladığını gösteren çalışmalar mevcuttur. Çalışmamızda toplam hasta sağkalım oranı %58,8 bulunmuştur. Doksan hasta içerisinde 2 hastaya amputasyon uygulanmıştır, hastaların ekstremite sağkalım oranı %97,7 olmuştur.   İmplant sağkalımının hasta sağkalımına oranla belirgin derece yüksek olması ve yüksek ekstremite sağkalım oranları endoprostetik rekonstrüksiyonların kullanım amacına uygun sonuçlar oluşturmaktadır. 
Sonuç: Modüler endoprotezler uzun sağkalımları ve düşük komplikasyon oranları nedeni ile üst ekstremite tümör rezeksiyonları sonrası tercih edilecek başarılı bir rekonstrüksiyon yöntemidir.

Abstract:
Background: Amputation was widely used in the treatment of musculoskeletal tumors until the middle of the 20th century. Endoprosthetic reconstruction was first applied by Moore in 1940. Today, advances in chemotherapy and radiotherapy have extended patient survival. With the developments in implant technology, endprostheses are applied successfully in many cases where reconstruction cannot be achieved with biological methods.

Methods: The study was arranged in a retrospective design. Patients who underwent resection and endoprosthetic reconstruction in our clinic between 2011 and 2020 were evaluated. After applying the inclusion/exclusion criteria, the study continued with 90 patients. Factors that may affect the endoprosthesis and patient survival were determined and evaluated. Functional evaluation was performed by measuring the MSTS scores of the patients at their 12th month outpatient follow-up.

Results: In our study, 8 of 90 patients developed implant failure, total endoprosthesis survival was 91.1%. During the study, 37 patients died, with a total patient survival of 58.8%. Of the patients with implant failure, 2 had aseptic loosening, 4 had infection, and 2 had tumor progression.

Discussion: In the literature review, different survival rates have been reported for humeral endoprosthetic reconstructions. In our study, it was determined that implant failure developed significantly more in patients who received radiotherapy and had low MSTS scores. In the functional evaluation of the patients, the mean MSTS score was 23.2 in patients who used synthetic mesh and 21.5 in patients who did not, and this difference was statistically significant. In the literature review, there are studies showing that the use of synthetic mesh contributes to the functional result. In our study, the overall patient survival rate was found to be 58.8%. Amputation was performed in 2 patients out of 90 patients, and the extremity survival rate of the patients was 97.7%. Implant survival is higher than patient survival and extremity survival rates are appropriate for the intended use of endoprosthetic reconstructions.

Conclusions: Modular endoprostheses are a successful reconstruction method to be preferred after upper extremity tumor resections due to their long survival and low complication rates.