Sağlıklı genç yetişkinlerde alt ekstremitenin distal ve proksimal kas yorgunluğunun kasın mekanik ve viskoelastik özellikleri, ayak taban basıncı ile denge üzerindeki akut etkisinin incelenmesi
Investigation of the acute effect of distal and proximal muscle fatigue of the lower extremity on the mechanical and viscoelastic properties of the muscle, plantar pressure and balance
Yazar: GÜLENAY YILDIRIM
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ FATMAGÜL VAROL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Hamidiye Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Postural denge = Postural balance

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı alt ekstremitenin distal ve proksimal kas yorgunluklarının kasların mekanik ve viskoelastik özellikleri, ayak taban basıncı, denge üzerindeki akut etkilerini incelemekti.
Gereç ve Yöntem: Çapraz tasarımla gerçekleşen çalışmaya, yaş ortalaması 27,03±4,53 (18-35 yıl) olan 26 (13E; 13 K) sağlıklı genç yetişkin birey alındı. İki yorgunluk protokolü dominant bacaklarda uygulandı; protokollerin öncesi ve sonrası mekanik ve viskoelastik özellikler (Myoton®Pro), basınç dağılımları (Sensor Medica pedobarografi), statik ve dinamik dengeleri (TecnoBody) değerlendirildi. Normal dağılım gösteren veriler Paired Sample, normal dağılım göstermeyen veriler Wilcoxon testi ile analiz edildi.
Bulgular: Distal yorgunluğun, gastrocnemius (lateralisin ve merkez lifleri), tibialis anterior kaslarının sertliğini artırdığı (p<0,05), sünme ve gevşeme sürelerini ise azalttığı görüldü (p<0,05).  Dik ayakta dururken, dominant taraftaki yük dağılımı, ön ayağın medyalinde ve arka ayağın lateralindeki yüklenme artarken (p<0,05), non-dominant taraftaki yük dağılımı azalmıştır (p<0,05). Dik ayakta dururken, dominant taraftaki yük dağılımı, ön ayağın toplam ve lateralindeki yük dağılımı artarken (p<0,05), non-dominant tarafta ortalama basınç, toplam yük dağılımı, ön-orta ayak lateralinde yüklenme azalmıştır (p<0,05). Distal ve proksimal yorgunluğunun, statik dengede elips alanı artırdığı (p<0,05), medio-lateral (M-L) salınım hızını, perimeter değerlerini sadece proksimal yorgunluğun artırdığı (p<0,05); dinamik dengede ise sadece proksimal yorgunluğun, antero-posterior (A-P) salınımı azalttığı (p<0,05) görülmüştür. Distal yorgunluğun, proksimale göre dinamik denge M-L salınımını (p<0,05) artırdığı saptanmıştır.
Sonuç: Distal kasların yorgunluğu, kaslarda yaralanma riskini artırmakta; tek ayak dinamik (M-L) dengede proksimale göre daha fazla olumsuz etki yaratmaktadır. Distal ve proksimal yorgunluklar, dominant tarafa binen yüklenmeyi artırmaktadır. Sonuçlarımız, kas-iskelet sistem rehabilitasyon uygulamalarında yaralanma stratejilerine değerli bilgiler sağlayacaktır.

Abstract:
Aim: The aim of this study is to investigate the effects of distal and proximal muscle fatigue in the lower extremities on the mechanical and viscoelastic properties of muscles, foot plantar pressure, and balance.
Materials and Methods: The study was conducted with a cross-sectional design, involving 26 healthy young adult individuals with a mean age of 27.03±4.53 years (ranging from 18 to 35 years). Among the participants, there were 13 females and 13 males. Two fatigue protocols were applied to the dominant legs. Mechanical and viscoelastic properties (assessed using Myoton®Pro), pressure distributions (measured by Sensor Medica pedobarography), and static and dynamic balances (evaluated with TecnoBody) were assessed before and after the fatigue protocols. Data with normal distribution were analyzed with Paired Sample, and data with non-normal distribution were analyzed with Wilcoxon test.
Results: Distal fatigue was observed to significantly increase the stiffness of the gastrocnemius (both lateral and central fibers) and tibialis anterior muscles (p<0.05), while reducing creep and relaxation times (p<0.05). While standing upright, the loading distribution on the dominant side was observed to increase on the medial side of the forefoot and the lateral side of the rearfoot (p<0.05), whereas the loading distribution on the non-dominant side decreased (p<0.05). While standing upright, the loading distribution on the dominant side was observed to increase on the lateral side of the forefoot and overall loading (p<0.05), whereas on the non-dominant side, average pressure, overall loading, and loading on the lateral side of the fore-midfoot decreased (p<0.05). Both distal and proximal fatigue were found to increase the ellipse area in static balance (p<0.05), with only proximal fatigue increasing medio-lateral (M-L) sway and perimeter values (p<0.05). In dynamic balance, only proximal fatigue was observed to decrease antero-posterior (A-P) sway (p<0.05). It was determined that distal fatigue increased dynamic balance medio-lateral (M-L) sway compared to proximal fatigue (p<0.05).
Conclusion: The fatigue of distal muscles increases the risk of injury in the muscles; in single-leg dynamic (M-L) balance, it has a more adverse effect compared to proximal fatigue. Both distal and proximal fatigue increase the loading on the dominant side. Our findings will provide valuable information for injury strategies in musculoskeletal system rehabilitation applications.