Deneysel akut pankreatit modelinde metilprednisolon ve etanercept ile tedavi etkinliğiinin değerlendirilmesi
Evaluating efficancy of the treatment with methylprednisolone and etanercept in the experimental acutte pancreatitis models
Yazar: EROL KILIÇ
Danışman: PROF. DR. METE KESİM
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Etanersept = Etanercept ; Metilprednizolon = Methylprednisolone ; Pankreas = Pancreas ; Pankreas hastalıkları = Pancreatic diseases ; Pankreatit = Pancreatitis ; Serulein = Cerulein

Özet:
Deneysel Akut Pankreatit Modelinde Metilprednisolon ve Etanerceptile Tedavi Etkinliğinin DeğerlendirilmesiBu çalışmada; cerulein ile oluşturulan deneysel akut pankreatit modelinde, metilprednisolon ve etanercept ile tedavi etkinliğinin biyokimyasal ve histopatolojik skorlar kullanılarak araştırılması amaçlandıBu amaçla, ağırlıkları 200 ve 250 gr arasında değişen 48 adet Spruge-dawley cinsi rat kullanıldı. Her biri 8 rattan oluşan 6 gruba ayrıldı.Grup 1 deki ratlara intraperitoneal yol ile serum fizyolojik uygulandı ve kontrol (K) grubu oluşturuldu.Grup 2 ve 3 deki ratlara birer saat ara ile toplam beş defa 80µg/kg cerulein intrapertitoneal uygulanamak suretiyle pankreatit (P) ve geç pankreatit (P12) grubu oluşturuldu. 4. 5. ve 6. gruptaki ratlara da aynı şekilde cerulein uygulandı. 4. gruptaki ratlara , son doz cerulein uygulandıktan 2 saat sonra birer saat ara ile 2 defa 5mg/kg dozunda intraperitoneal yol ile etanercept uygulandı ve etanercept (E) grubu oluşturuldu. 5.grubdaki ratlara cerulein sonrasında birer saat ara ile 2 defa intramusculer 10mg/kg metilprednisolon uygulandı ve steroid (S) grubu oluşturuldu.6. gruba ise, hem etanercept (5mg/kg ip.) hem de metilprednisolon (10mg/kg im.) uygulanmak suretiyle etanercept+steroid (ES) grubu oluşturuldu. Gruplardan sadece 2. grup (P) cerulein uygulaması sonrasındaki 6.saatin sonunda (10.saat) sakrifiye edilirken, diğer 5 grup 16.saatin sonunda sakrifiye edildiGruplar sakrifiye edilmeden önce pankreatik amilaz, lipaz ve laktat dehidrogenaz seviyelerinin belirlenmesi için kan örnekleri alındı. Kan örneği alınan ratlara median laparatomi ile pankreatektomi uygulandı. Pankreas dokusundaki ödem,inflamasyon, vakuolizasyon ve nekroz 0-4 arasında değişen (Schonberg'in pankreatit skoru) skorlama kullanılarak değerlendirildiBiyokimyasal değişikliklerden; pankreatik amilaz ve lipaz seviyesi grup 2 (P) de anlamlı olarak yüksek saptandı. Laktat dehidrogenaz seviyesi ise, grup2 (P), grup3 (P12),grup5 (S) ve grup6 (ES) da kontrol (K) grubuna göre anlamlı derecede yüksek saptandıHistopatolojik değişikler ise grup2 (P) ve 3 (P12) de ödem, inflamasyon, vakuolizasyon ve nekroz olarak saptandı. Grup3 (P12)'ün histopatolojik skoru grup2 (P)'ye göre daha yüksek, nekroz skoru karşılaştırması ise belirgin olarak yüksektiTedavi gruplarında (E, S ve ES) ise, ödemin olmadığı, vakuolizasyon inflamasyon, ve nekrozun gelişiminin engellendiği saptanmıştırHem biyokimyasal hem de histopatolojik değerlendirmeler ile cerulein ile deneysel akut pankreatit modeli oluşmuştur. Oluşan akut pankreatit tedavisinde ise; tüm tedavi gruplarında (E, S ve ES) pankreatik amilaz ve lipaz değerlerinin kontrol grubu ile istatiksel olarak farklı olmadığı saptanırken, histopatolojik değerlerin pankreatit (P ve P12) gruplarına göre anlamlı derecede azaldığı saptanmıştırSonuç:Bu çalışmada, ceruleinin deneysel akut pankreatit modelinde kullanılabilecek bir ajan olduğu, oluşturulan akut pankreatit modelinde etanercept ve metilprednisolonun pankreatit tedavisinde etkin olduğu gösterilmiştir. Ancak her iki ajanın tedavide hem birbirilerine hem de birlikte kullanıldıklarındaki üstünlüğü gözlenememiştirAnahtar sözcükler: Deneysel Akut Pankreatit Modeli, Cerulein, Etanercept, Metilprednisolon.

Abstract:
Evaluating Efficancy Of The Treatment With Methylprednisolone and Etanercept In The Experimental Acutte Pancreatitis ModelsIn this study, we aimed to investigate the efficancy of treatment with methylprednisolone and etanercept by using scores of biochemichal and histopatholojic scores in the experimental acute pancreatit which was formed with cearulein48 Sprague-Dawley rat species whose weights varied between 200 and 250 grams were used. They were separeted to sıx groups that each included 8 rats. Serum physiologic was applied to the rats in the gorup one and control (K) group was formed. Pancreatitis (P) and late pancreatitis (P12) group were formed by applying a total of 80 µg/kg cearulein intraperitoneally 5 times each hour to the rats in group 2 and group 3. Cearulein was too applied to the rats in the groups 4, 5 and 6 in the same way. After two hours subsequent to the applicatıon of the last dose of cearulein to the rats in the group 4 (E), etanercept was applied two times with an interval of 1 hour by means of 5mg/kg dose intraperitoneally. After cearulein, two times 10mg/kg methylprednisolone with an interval of 1 hour applied to the rats intramuscularly in the fifth group and steroid (S) group was formed. In the sixth group, both etanercept (5mg/kg i.p.) and methyprednisolone (10mg/kg i.m.) were applied and etanercept + steroid (ES) group was formed. While, of the groups only the 2 nd group (group P) sixth hour after cearulein application (10.hours) was sacrified, the other groups were sacrified at the end of 16. hoursBlood samples were taken from the groups before sacrificatıon in order to determine the level of samples pancreatic amylase, lipase and lactat dehydrogenase. The rats whose blood was taken underwent pancreatectomy with median laparatomy. The pancreas tissue oedema, inflammation, vacuolization and necrosis which varied between 0-4 scores (Schonberg?s acute pancreatitis score) were asssesed by using the scoringOf the biochemical changes, the level of the pancreatic amylase and lipase had also significantly higher in the group 2 (P). The level of the lactat dehydrogenase was found significantcy to be higher in the group 2 (P), group 3 (P12), group 5 (S) and group 6 (ES) than in the group 1(KThe histopathological changes in the group 2 (P) and group 3 (P12) revealed oedema, inflammation, vacuolisation and necrosis. The histopathologicals scores of the group 3 (P12) were higher than group 2 (P). Group 3 (P12) had also evidently a high necrosis compared with the group 2 (PIn the treatment groups (E, S and ES) there was no oedema and the development of inflammation, vacuolization and necrosis had been found to be preventedBoth biochemical and histopathologic evaluation showed that, experimental acute pancreatitis model was formed with cearulein. In the treatment of formed acute pancreatitis, while it was determined that pancreatic amylase and lipase values were not significantly different from the control group, but histopatholojic values were found significantly to be decreased compared with the groups pancreatitis (P and P12Result: The findings of the present study showed that cearulein could be used as an agent in the experimental acute pancreatitis model. In the generated acute pancreatitis model it was shown that etanercept and methylprednisolone were effective in the treatment of acute pancreatitis. But the etanercept and methylprednisolone were not found to be superior to each other, nor the combination of these agent was more effective that their seperate usageKeywords: Cearulein, Experimental Acute Pancreatitis Models, Etanercept, Methylprednisolone.