Tiroid kanserinde otofaji, oksidatif hasar ve D vitamini ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship with autophagy, oxidative damage and vitamin D in thyroid cancer
Yazar: MEHMET NACİ TEKTAŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ DİDEM BARLAK KETİ
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
Amaç: Tiroid kanseri, endokrin maligniteler içinde en sık görüleni olup insidansı giderek artmaktadır. Açlık veya hipoksi gibi çeşitli stres durumlarında, hücre homeostazını sürdürmek için hasarlı moleküllerin veya organellerin ortadan kaldırıldığı bir sindirme süreci olan otofaji regülasyonundaki bozuklukların, kanser dahil birçok hastalığın patogeneziyle ilişkili olduğu bilinmektedir. Otofaji, tümör süpresör olarak davranabildiği gibi tümörün progresyonuna aracılık edebilir. Otofaji mekanizmasının düzenlenmesinde birçok hücre içi molekül etkili olabilmektedir. Bu moleküller arasında son yıllarda ön plana çıkan D vitamini dikkat çekmektedir. Bu çalışma tiroid kanserinde otofajinin olası rolünün, D vitamini ve reseptörü ile otofaji ve oksidatif hasar arasındaki ilişkinin ortaya koyulmasını amaçlamaktadır.
GereçveYöntem: Genel Cerrahi ve Kulak Burun Boğaz polikliniğine başvuran, tiroid kanseri teşhisi konan 30, benigntiroid bezi hastalığı olan 28 hasta ve 30 sağlıklı gönüllü kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edildi. Serum örneklerinde mikrotübülle ilişkili protein 1 hafif zincir 3B (LC3B), p62, solublevitamin D reseptör (VDR), ileri oksidasyon protein ürünleri (AOPP) ve hipoksi ile indüklenebilir faktör 1α (HIF1α) ELISA yöntemiyle, 25-OH vitamin D kemilüminesans yöntemle, total oksidanstatus (TOS) ticari kit kullanılarak spektrofotometrik yöntemle çalışıldı.
Bulgular: Benign lezyonu olanlarla karşılaştırıldığındatiroid kanserli hastalarda, LC3Bve LC3B/p62 oranıyüksek, p62 ve VDR düzeyi yüksekti. Malign grupta D vitamini ile AOPP arasında güçlü negatif yönde korelasyon gözlendi. VDR düzeylerinin LC3B/p62 oranıyla güçlü negatif yönde korele olduğu tespit edildi.Maligntiroid lezyonu olan hastaların cerrahi öcesi ve sonrası AOPP düzeyleri arasında anlamlı farklılık vardı. Tiroid kanseri olan hastaları, benign gruptan ayırmada LC3B/p62 oranı ve VDR'nin yeterli performansa sahipti.
Sonuç: Tiroid kanserinde otofajik aktivite artmaktadır. Otofajik aktivitenin VDR'yle, AOPP'nin D vitamiyle ters yönde ilişkili olmasıyeni tedavilerin gelişiminde potansiyel hedeflerin belirlenmesine katkı sağlayabilir.Serum LC3B/p62 oranı ve VDR düzeyinin tiroid kanserinin tanı ve takibinde biyobelirteç olmaya aday olduğu, ancak bu sonuçların çok merkezli prospektif çalışmalarla doğrulanması gerektiği söylenebilir.
Anahtar kelimeler: Tiroid kanseri, otofaji, p62, mikrotübülle ilişkiliprotein 1 hafif              zincir 3B, vitamin D reseptör, oksidatif stres

Abstract:
Aim: Thyroid cancer is the most common endocrine malignancy and its incidence is increasing. Autophagy is a digestive process in which damaged molecules or organelles are eliminated to maintain cell homeostasis in various stress situations such as starvation or hypoxia. It is known that disorders in autophagy regulation are associated with the pathogenesis of many diseases, including cancer. Autophagy can act as a tumor suppressor and also mediate tumor progression. Many intracellular molecules can be effective in regulating the autophagy mechanism. Among these molecules, vitamin D, which has come to the fore in recent years, attracts attention. This study aims to reveal the possible role of autophagy in thyroid cancer and the relationship between vitamin D and its receptor, autophagy and oxidative damage.
Materials and methods: 30 patients diagnosed with thyroid cancer, 28 patients with benign thyroid gland disease and 30 healthy volunteers who applied to the General Surgery and Ear, Nose and Throat outpatient clinics were included in the study as a control group. Microtubule-associated protein 1 lightchain 3B (LC3B), p62, soluble vitamin D receptor (VDR), advanced oxidation protein products (AOPP) and hypoxia inducible factor 1α (HIF1α) were detected in serum samples by ELISA method, 25-OH vitamin D by chemiluminescence method, total oxidant status (TOS) was studied by spectrophotometric method using a commercial kit.
Results: Compared to those with benign lesions, LC3B and LC3B/p62 ratios were higher, and p62 and VDR levels were higher in patients with thyroid cancer. A strong negative correlation was observed between vitamin D and AOPP in the malignant group. VDR levels were found to be strongly negatively correlated with the LC3B/p62 ratio. There was a significant difference between the AOPP levels of patients with malignant thyroid lesions before and after surgery. LC3B/p62 ratio and VDR had sufficient performance in distinguishing patients with thyroid cancer from the benign group.
Conclusion: Autophagic activity increases in thyroid cancer. The fact that autophagic activity is inversely related to VDR and AOPP is negatively related to vitamin D may contribute to the identification of potential targets in the development of new treatments. It can be said that serum LC3B/p62 ratio and VDR level are candidates for being biomarkers in the diagnosis and follow-up of thyroid cancer, but these results need to be confirmed by multicenter prospective studies.
Key Words: Thyroid cancer, autophagy, p62, microtubule-associated protein 1 light chain 3B, vitamin D receptor, oxidative stress