Farklı bitkisel yağlar içeren yemlerle beslenen Avrupa deniz levreğinin (Dicentrarchus labrax L.) büyüme performansı ve yağ asidi metabolizması
Fatty acids metabolism and growth performance in European sea bass (Dicentrarchus  labrax L.) fed with different vegetable oils
Yazar: HATİCE ASUMAN YILMAZ
Danışman: PROF. DR. ORHAN TUFAN EROLDOĞAN
Çukurova Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Su Ürünleri Yetiştiriciliği Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2014
Konu: Su Ürünleri = Aquatic Products

Özet:
Bu çalışma 3 ayrı bölümden oluşmuştur. I. denemede Avrupa deniz levreği, (35-g) 130 gün boyunca balık yağı (BY), kanola yağı (KY) ve pamuk tohumu yağı (PTY) ilave edilmiş 3 yemle beslenmiştir. Final ağırlığı, ağırlık kazancı ve spesifik büyüme oranı karşılaştırıldığında BY ve KY yemi ile beslenen balıklar PTY yemi ile beslenenlere göre önemli düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Filetodaki eikosapentaenoik asit, (EPA) ve dokosahekzaenoik asit (DHA) seviyesi, diyetlerdeki TDYA ve n-6 ÇDYA seviyelerinin artmasıyla azalmıştır. İkinci denemede, BY ve iki farklı bitkisel yağın (KY ve PTY) ayrı ayrı ve %50 karışım (PTY/KY) içeren yemlerle beslenen Avrupa deniz levreklerinde (38.4g) tüm vücut yağ asidi denge metodu kullanılarak bunların yağ asidi metabolizması incelenmiştir. Genel olarak, yemlerdeki yağ asitlerinin görünen in vivo β oksidasyonu (yemlerle aşırı miktarda sağlanan ve β-oksidasyon oranı yüksek olan yağ asitlerini fazlasıyla içeren) yemlerdeki yağ kaynaklarından büyük ölçüde etkilendiği görünen yağ asitlerinin in vivo biyoçevrimi nispeten daha az arttığı kaydedilmiştir. EPA ve DHA'nın birikimi PTY ile beslenen balıklarda daha yüksek bulunmuştur  Son olarak üçüncü denemede, yemlerdeki yağ kaynaklarının düzenli olarak değiştirilmesiyle oluşan alternatif besleme planlarının Avrupa deniz levreğinin (24 g) yağ asidi profili ve lipitleri metabolize eden genler üzerine etkileri açıklanmaya çalışılmıştır. Beş besleme planında balıklar kontrol (BY), kanola (KY), karışım (KY/BY), 3 hafta değişimli (3KY/BY; balıklar 3 hafta KY, 3 hafta KY/BY yemi ile beslendi) ve bitirici grup (9KY/BY; balıklar 9 hafta KY, 3 hafta BY yemi ile beslendi) olarak 12 hafta boyunca beslenmiştir. En yüksek SBO ve en düşük YÇO BY, KY/BY ve 9KY/BY grubu bireylerinde tespit edilmiştir. UZ-ÇDYA birikiminin KY ile beslenen bireylerin tüm vücut, fileto ve karaciğerlerinde genel olarak azalmıştır. 9KY/BY ve 3KY/BY grubu bireyleri eşit miktarda BY ve KY almalarına rağmen, n-3 UZ-ÇDYA 9KY/BY grubu bireylerde önemli ölçüde daha yüksek bulunmuştur. İstatistiksel olarak fark çıkmamasına rağmen, PPAR-α ve SREBP-1c'nin hafif bir artış olduğu 3KY/BY ve 9KY/BY gruplarındaki bireysel örneklerde bulunmuştur. Ancak D6D ekspresyonunda gruplar arasında açık bir eğilim bulunamamıştır.

Abstract:
This study is composed by three experiments. In the first experiment, triplicate groups of twenty European sea bass, Dicentrarchus labrax, (35-g) were fed three fish meal-based diets in which the added lipid was fish oil (FO), canola oil (CO), cottonseed oil (CSO) for a period of 130 days. Final weight, weight gain and specific growth rate were significantly higher in fish fed FO and CO diet compared to fish fed CSO. The eicosapentaenoic acid (EPA), and docosahexaenoic acid (DHA) in flesh was significantly reduced with increasing levels of MUFA and n-6 PUFA in the diet. The second experiment investigated the fatty acid metabolism in juvenile sea bass (38.4 g) fed diets containing fish oil (FO) or two different vegetable oils (CO and CSO) tested individually or as a 50/50 blend (CO/CSO) by using whole-body fatty acid balance method. Overall, relatively little apparent in vivo fatty acid bioconversion was recorded, whilst the apparent in vivo β-oxidation of dietary fatty acid was largely affected by the dietary lipid source, with higher rate of β-oxidation for those fatty acids which were provided in dietary surplus. The deposition of EPA and DHA, was greatest for the fish fed CSO diet. Finally the third experiment aimed to elucidate and clarify the effects of alternating feeding schedules in which dietary lipid source is routinely alternated on fatty acid profile and lipid metabolized genes in sea bass juveniles (24.3 g). Five feeding schedules were administered to fish; control (FO), canola (CO), blend diet (BLD), three weeks alternate (3WCO, fish fed for 3 weeks with CO and the following 3 weeks BLD), and finishing group (9WCO, fish fed for 9 weeks with CO and the following 3 weeks FO) for 12 weeks. Significantly higher SGR and lower FCR were detected in fish fed the FO, BLD and 9WCO diet. The n-3 LC-PUFA deposition (i.e. EPA and DHA) were generally decreased in whole body, fillet and liver in fish fed CO diet compared to fish fed the FO diet. Fish fed 9WCO diets had an intake of FO and CO identical to that of the fish fed 3WCO diet, whereas n-3 LC-PUFA deposition of fish fed 9WCO diet were significantly higher than fish fed 3WCO diet. Although statistically non-significant, PPAR-α and SREBP-1c were slightly up-regulated, in some individual samples among the replicates in 3WCO and 9WCO treatments. However, there was no clear trend in D6D expression among the groups.