Kronik hemodiyaliz hastalarında glikozlu diyalizat sıvı kullanımının kronik enflamasyon üzerine olan etkileri
Effect of glucose containing dialysates on inflammation in chronic hemodialysis paitents
Yazar: SUUT GÖKTÜRK
Danışman: PROF. DR. ALAATTİN YILDIZ
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Nefroloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Glükoz = Glucose ; Renal diyaliz = Renal dialysis ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Giriş ve amaç : Kardiyovasküler olaylar kronik hemodiyaliz (HD) hastalarında mortalitenin en sık nedenidir. Kronik inflamasyon, kronik HD hastalarında yaygın olarak gözlenen bir durumdur [1]. Üremik hastalarda yükselmiş olan inflamasyon göstergelerinin, özellikle interlökin-6 (IL-6) ve tümör nekroz faktörü-? (TNF-?), gelişecek olan kardiyovasküler mortalite ve morbidite için bağımsız ve güçlü bir prediktör olduğu bir çok çalışmada gösterilmiştir [2]. Bu çalışmamızda glukozlu diyalizat sıvı kullanımının kronik HD hastalarında inflamasyon üzerindeki etkilerini incelemek istedik.Metod: Bu çalışmaya diyabeti ve herhangi bir kronik inflamatuvar hastalığı olmayan 40 kronik HD hastası dahil edilmiştir (19 erkek, 21 kadın, ortalama yaş:49±14 yıl, ortalama hemodiyaliz süresi:61±38 ay idi). Çalışmaya başlamadan önce tüm hastalara glukozlu diyalizat ile HD uygulanmaktaydı. Glukozsuz diyalizat sıvısı ile tedaviye başlamadan önce bütün hastalardan diyaliz öncesi ve sonrası olmak üzere kan örnekleri alındı. Bundan sonra üç ay boyunca glukozsuz diyalizat ile HD tedavisi uygulandı ve üçüncü ayda aynı seansta diyaliz öncesi ve diyaliz sonrası kan örnekleri alındı. Hastalara tekrar glukozlu diyalizat sıvısı ile HD işlemi uygulandı ve 3. ayda aynı şekilde kan örnekleri alındı. Kanlar santrifüj edilerek serumları ayrıştırıldı ve ELİSA ile IL?6 ve TNF-? çalışıldı.Bulgular : Hastalar birinci glukozlu diyalizat dönemi (Faz I), glukozsuz diyalizat dönemi (Faz II) ve ikinci glukozlu diyalizat dönemi (Faz III) olarak 3 döneme ayrıldı. İL 6' nın diyaliz öncesi / sonrası değerleri Faz I için 4.0 ± 8.3 / 3.2 ± 5.7, Faz II için 4.5 ± 11.0 / 5.5 ± 10.2, Faz III için 4.4 ± 12.0 / 5.2 ± 14.7 saptandı. TNF ? ise Faz I için 42.7 ± 19.0 / 41.2 ± 25.8, Faz II için 35.2 ± 9.8 / 34.2 ± 11.3 ve Faz III 34.2 ± 11.3 / 24,1 ± 6.7 olarak saptandı. Her üç dönemde de aynı HD seansının öncesi ve sonrasında bakılan İL-6 ve TNF-? arasında anlamlı bir fark bulunmadı. HD sıvısından glukoz çıkarıldığında İL-6'da istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik gözlenmezken, TNF-?'nın ise glukozsuz dönemde anlamlı bir şekilde azaldığı (p < 0.05) ve HD sıvısına glukoz eklendiğinde tekrar anlamlı bir şekilde arttığı görüldü (p < 0.05).Sonuç : Her üç dönemde de aynı HD seansının öncesi ve sonrasında bakılan İL-6 ve TNF-? değerleri arasında anlamlı bir fark bulunmadı. Bu durum aynı seansta HD tedavisi sırasında inflamasyon değerlerinde belirgin bir değişiklik olmadığını düşündürmektedir. Hastalara glukozlu diyalizat sıvısı ile HD tedavisi uygulandığı dönemde TNF-?'daki anlamlı artış, kronik HD tedavisi uygulanan hastalarda glukozlu diyalizat kullanımının inflamasyonu arttırıcı faktörlerden biri olabileceğini düşündürmektedirAnahtar Kelimeler: hemodiyaliz, inflamasyon, glukozlu diyalizat sıvı

Abstract:
INTRODUCTION: Cardiovascular events are the leading causes of mortality in chronic hemodialysis (HD) patients. Chronic inflammation is a widespread condition in these patients (1). Increased inflammation, especially interleukin 6 (IL-6) and tumor-necrosis factor-? (TNF-?), was shown to be an independent and strong predictor of cardiovascular morbidity and mortality in uremic patients (2).OBJECTIVE: We aimed to investigate the effects of glucose containing dialysates on inflammation in chronic hemodialysis patients.METHODS: Fourty CHD patients without a chronic inflammatory disease or diabetes mellitus were enrolled into the study. There were 19 males and 21 females, mean age was 49 ± 14 years, mean HD duration was 61 ± 38 months. All patients had been on HD treatment with glucose containing dialysates before the onset of this study. Blood samples were taken before and after the HD session and HD with glucose-free dialysates were performed for 3 months. At the end of 3 months, blood samples were taken again before and after the HD session. The patients were returned to HD treatment with glucose containing dialysates, and after 3 months, blood samples were obtained in the same way. Serum IL-6 and TNF-? levels were studied with the use of ELISA.RESULTS: Three phases were defined as follows; Phase I, first glucose-containing dialysate period; phase II, glucose-free dialysate period; phase III, second glucose-containing period. Serum IL-6 levels before and after HD were found as follows; phase I, 4.0 ± 8.3 / 3.2 ± 5.7; phase II, 4.5 ± 11.0 / 5.5 ± 10.2 and phase III, 4.4 ± 12.0 / 5.2 ± 14.7. Serum TNF-? levels before and after HD were determined as follows; phase I, 42.7 ± 19.0 / 41.2 ± 25.8; phase II, 35.2 ± 9.8 / 34.2 ± 11.3 and phase III, 34.2 ± 11.3 / 24,1 ± 6.7. Serum IL-6 and TNF-? levels were compared before and after the HD, and significant difference was not found in all 3 phases. Although use of glucose-free dialysate did not significantly effect the serum IL-6 levels, serum TNF-? levels were significantly decreased with the use of glucose-free dialysate (p < 0.05) and increased again with the use of glucose containing dailysate (p < 0.05).CONCLUSION: Serum inflammatory marker levels were similar before and after HD session therefore HD might not directly affect the inflammatory status in itself. Glucose-containing dialysates may increase inflammatory response in chronic HD patients.