Caydırıcılık teorisini yeniden düşünmek: Asimetrik caydırıcılık ve oyun teorisi
Rethinking deterrence theory: Asymmetrical deterrence and game theory
Yazar: EMRE GÜNDOĞDU
Danışman: DOÇ. DR. IŞIL KAZAN
Akdeniz Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2018
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Belirsizlik = Uncertainty ; Caydırıcılık = Deterrence ; Nükleer caydırıcılık = Nuclear deterrence ; Oyun teorisi = Game theory

Özet:
Soğuk Savaş dönemi boyunca, caydırıcılık teorisi nükleer silahların kullanımına ilişkin olarak uluslararası güvenlik çalışmalarının odak noktası olmuştur. Bilim insanlarının Birleşik Devletler ve Sovyetler Birliği arasındaki nükleer rekabeti analiz etme çabaları caydırıcılık konusunda özgün çalışmalar ortaya çıkarmıştır. Caydırıcılık çalışmalarının erken dönemlerinde,  bilim insanları süper güçlerin rekabet içerisine girdiği durumu oyun teorisini kullanarak analiz etmeye odaklanmışlardır. 1970'lerde ise kimi araştırmacılar, caydırıcılık teorisini test etmek için rasyonel aktör varsayımını sorgulayan vaka çalışmasına dayalı yöntemler kullanmaya başlamışlardır. Caydırıcılığın vaka çalışması literatürü nükleer caydırıcılığa ilişkin erken dönemdeki çalışmaların aksine konvansiyonel düzeydeki çatışmalara odaklanmıştır. Soğuk Savaş sonrası dönemde ise caydırıcılık çalışmaları devlet dışı aktörlerin ve haydut devletlerin caydırılması konusuna yönelmiştir. Soğuk savaş sonrası dönem, askeri kapasiteye sahip olmanın caydırıcılığın başarısı için tek başına yeterli bir unsur olmadığını ve caydırıcılığın istikrarının karar alıcıların tercihleri ve algılamalarına dayandığını ortaya çıkarmıştır. Bu sebeple caydırıcılık teorisinin rakip devletlerin kimliği ve stratejik kültürünün kendine özgü özelliklerini göz önünde bulundurması gerekmektedir. Çalışma bu doğrultuda caydırıcılık kavramının uluslararası ilişkilerdeki mevcut konumunu değerlendirmek için caydırıcılık teorisini gözden geçirmektedir.

Abstract:
During the Cold War-era, deterrence theory was a central focus in international security studies with regard to the use of nuclear weapons. The effort of scholars to analyse nuclear competition between the United States and Soviet Union produced seminal works on deterrence. In the early period of deterrence research, scholars have focused on analyzing of the situation where superpowers engage in a rivalry with the use of game theory. In the 1970s, some scholars began to use case-study methods questioning the rational actor assumption to test deterrence theory. The case-study literature of deterrence have focused on the conventional level of conflict unlike the earlier research of nuclear deterrence. In the post-Cold War era, deterrence research address the issue of deterring non-state actors and rogue states. Post-Cold War era reveals that a military capability is not a sufficient element for deterrence success in itself and deterrence stability also rests upon the preferences and perceptions of decision makers. Deterrence theory therefore needs to take into account unique features of opponents' identity and strategic culture. The study accordingly reviews deterrence theory with the purpose of evaluating the current status of the concept of deterrence in international relations.