Evre III ve ıv epitelyal over kanseri tanılı neoadjuvan kemoterapi alan hastalarda prognostik faktörlerin değerlendirilmesi /
Yazar: DEMET KÖTEKOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. OLÇUN ÜMİT ÜNAL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, evre III ve IV epitelyal over kanseri tanısı alan, neoadjuvan kemoterapi ile tedavi olan hastalarını etkileyen prognostik faktörlerin değerlendirilmesi, genel ve hastalıksız sağkalım üzerine olan etkilerin araştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışma; Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji kliniğine başvuran 2011-2021 tarihleri arasında evre III ve IV epitelyal over kanseri tanısı almış, neoadjuvan kemoterapi alan en az bir yıl takipte kalmış hastalardan oluşmaktadır. Prognostik faktörler; vücut kitle indeksi (BMI), histopatolojik alt tip, yaş, menopoz durumu, ECOG performans skoru, FİGO evrelemesi, genetik mutasyon varlığı (BRCA1, BRCA2, ATM, PALB2..), rezidüel hastalık, asit varlığı, serum CA125 düzeyleri, platelet, MPV, nötrofil, lenfosit, monosit, nötrofil/lenfosit oranı, lenfosit/monosit oranı, CRP, protein, LDH düzeyleri , albumin, CRP/albumin oranı, modifiye Glaskow prognostik skoru (mGPS),prognostik nutrisyonel indeks (PNI), sistemik inflamatuar cevap indeksi (SIRI) , sistemik inflamasyon indeksi (SII), pan-immun inflamasyon değeri (PIV), nüks durumu, neoadjuvan kemoterapi türü ve sayısı değerlendirilmiştir. Veriler SPSS 22.0 sürümü kullanılarak analiz edilmiştir. Analizler sonucunda ortaya çıkan veriler literatürde yer alan faz çalışmaları, retrospektif çalışmalar ve meta-analizlerle karşılaştırılarak yayınlanmıştır. 
Bulgular: Evre III ve IV epitelyal over kanseri neoadjuvan kemoterapi alan 86 hastayı çalışmamıza dahil edildi. Çalışmamızda prognoz ve sağkalım üzerinde etkili olan faktörleri değerlendirdik. Tüm hastalara ait medyan OS=55,1±8,7 %95 GA (38,1-72,1) ay olarak bulundu. Çalışmaya alınan 86 hastanın medyan yaş değeri 60,0 (31,0-83,0) olarak bulundu. Yaş gruplarında BMI gruplarında menopoz durum gruplarında grup içi OS karşılaştırmalarında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. ECOG skoru 0 olan hastaların OS'si 112,9±10,6 ay ve ECOG skoru 1 olan hastaların 43,2±5,1 aydı ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p <0,001). ECOG skor 0 olan hastalarda progresyon oranı %32,0 iken ECOG 1 hastalarda bu oranın %70,5 olduğu gösterildi ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,001) ECOG skoru 1 olan hastaların ECOG skoru 0 olanlara göre 3,2 kat daha yüksek progresyon/nüks/mortalite riskine sahip oldukları belirlendi (p=0,003).Tüm hastalara ait medyan PFS=36,8±5,0 (27,1-46,5) ay olarak bulundu. Yaş gruplarında BMI gruplarında menopoz durum gruplarında grup içi PFS karşılaştırmalarında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Tüm hastalara ait ortalama DFS=32,7±6,9 %95 GA (19,2-46,3) ay olarak bulundu. Yaş gruplarında BMI gruplarında menopoz durum gruplarında grup içi DFS karşılaştırmalarında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. İmmün inflamatuar belirteçlerin mortalite öngörüsünde NLO (nötrofil lenfosit oranı)>2.37 olan hastalarda daha kısa OS'ye sahip olduğu bulundu (p=0,018). NLO>2,37 olan grubun progresyon oranı NLO<2,37 olan gruba göre daha yüksekti (%64,6 vs %19,0 ve p<0,001). NLO<2,37 olan hastaların NLO>2,37 hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha uzun DFS'ye sahip olduğu bulundu (DFS=87,5±11,0 ay vs DFS=28,0±5,0 ay ve p=0,006). NLO>2,37 hastaların NLO<2,37 hastalara göre 3,1 kat daha fazla progresyon/nüks/mortalite riskine sahip oldukları belirlendi (p=0,009). 
LMO>2,69 olan hastalarda LMO<2,69 olan hastalara göre 2,0 kat daha fazla progresyon/nüks/mortalite riski olduğu bulundu (p=0,017).LMO<2,69 olan grubun hastalıksız sağkalım oranı LMO>2,69 olan gruba göre daha düşüktü (%27,7 vs %56,4 ve p=0,007)PLO<256,91 olan hastaların OS'si PLO>256,91 hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha uzun olduğu bulundu (OS=117,5±31,4 ay vs OS=40,0±5,1 ay ve p=0,009). PLO>255,28 olan hastalarda PLO<255,28 olan hastalara göre 2,5 kat (HR=2,5 %95GA (1,4-4,4) ve p=0,001) daha fazla progresyon/nüks/mortalite riski olduğu bulundu. PLO>255,28 olan grubun hastalıksız sağkalım oranı PLO<255,28 olan gruba göre daha düşüktü (%20,5 vs %57,4 ve p=0,001).SII<1983,89 olan hastaların OS=93,4±21,3 ay ve SII>1983,89 olan hastaların OS=40,0±5,8 aydı ve iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p=0,007). ). SII>1392,47 olan hastaların SII <1392,47 olan hastalara göre 2,8 kat daha fazla progresyon/nüks/mortalite riskine sahip olduğu bulundu (p=0,001). SII>1397,47 olan grubun hastalıksız sağkalım oranı SII<1397,47 olan gruba göre daha düşüktü (%20,9 vs %60,5 ve p<0,001)SIRI<1,72 olan hastaların SIRI>1,72 olan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha uzun OS'ye sahip olduğu bulundu (OS=85,2±11,2 ay vs OS=45,8±8,7 ay ve p=0,085). SIRI>1,22 olan hastaların SIRI<1,22 olan hastalara göre 6,6 kat daha fazla progresyon/nüks/mortalite riskine sahip oldukları belirlendi (p=0,009). SIRI>1,22 olan grubun hastalıksız sağkalım oranı SIRI<1,22 olan gruba göre daha düşüktü (%32,9 vs %84,6 ve p<0,001). PIV<1589,69 olan hastaların OS=65,7±15,0 ay ve PIV>1589,69 olan hastaların OS=43,2±5,5 aydı ve iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p=0,009).PIV>1148,90 olan hastaların PIV <1148,90 olan hastalara göre 2,1 kat daha fazla progresyon/nüks/mortalite riskine sahip olduğu bulundu (p=0,008). PIV>1148,90 olan grubun hastalıksız sağkalım oranı PIV<1148,90 olan gruba göre daha düşüktü (%20,0 vs %51,8 ve p=0,004). mGPS kötü olan hastalarda iyi olan hastalara göre 3,4 kat daha fazla progresyon/nüks/mortalite riski olduğu gözlendi(p=0,002). mGPS iyi, orta ve kötü hasta gruplarında hastalıksız sağkalım oranları arasında da istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (51,2±…., 43,5±9,4 vs 17,6±3,6 ay p=0,046). 
Sonuç: Over kanserlerinin en sık görülen jinekolojik kanserlerden olması ve ileri evrelerde tanı alması, tedavi başarısızlıkları nedeniyle mortalite oranları yüksektir. İleri evrede tanı alan ve tam rezeksiyon yapılamayacağı öngörülen hastalarda neoadjuvan kemoterapi sonrası cerrahi rezeksiyon tedavi seçeneklerinden biridir. Prognozu etkileyen faktörler kişiselleştirilmiş tedavi stratejilerinin geliştirilmesine ve tedavi seçeneklerinin daha uygun şekilde belirlenmesine yardımcı olur. Çalışmamızda prognoz üzerinde etkili olan faktörler ayrıntılı incelendiğinde yaş, BMI, menopoz durumlarının prognozu ve sağkalımı etkilemediği, ECOG skorunun prognoz üzerinde etkili olduğu görülmüştür. İmmün inflamatuar belirteçlerden NLO, PLO, LMO, PIV, SIRI, SII, mGPS 'nin prognoz ve sağkalım üzerinde etkili olduğu, çalışmaların aksine CRP, CRP/albümin oranı, MPV/trombosit oranı, trombositozun sağkalımı etkilemediği görülmüştür.

Abstract:
Purpose: The aim of this study was to evaluate the prognostic factors affecting patients diagnosed with stage III and IV epithelial ovarian cancer and treated with neoadjuvant chemotherapy and to investigate the effects on overall and disease-free survival.
Materials and Methods: This retrospective study; It consists of patients who applied to the Medical Oncology clinic of Tepecik Training and Research Hospital of the University of Health Sciences, were diagnosed with stage III and IV epithelial ovarian cancer between 2011 and 2021, and received neoadjuvant chemotherapy and were followed up for at least one year. Prognostic factors; body mass index (BMI), histopathological subtype, age, menopausal status, ECOG performance score, FIGO staging, presence of genetic mutation (BRCA1, BRCA2, ATM, PALB2..), residual disease, presence of ascites, serum CA125 levels, platelet, MPV, neutrophil, lymphocyte, monocyte, neutrophil/lymphocyte ratio, lymphocyte/monocyte ratio, CRP, protein, LDH levels, albumin, CRP/albumin ratio, modified Glasgow prognostic score (mGPS), prognostic nutritional index (PNI), systemic inflammatory response index (SIRI), systemic inflammation index (SII), pan-immune inflammation value (PIV), relapse status, type and number of neoadjuvant chemotherapy were evaluated. Data were analyzed using SPSS version 22.0. The data resulting from the analyzes were published by comparing them with phase studies, retrospective studies and meta-analyses in the literature.
Results: We included 86 patients with stage III and IV epithelial ovarian cancer who received neoadjuvant chemotherapy in our study. The median age of 86 patients was 60 years and the median BMI value was 27. 80.2% of the patients were in menopause. In our study, it was observed that age, BMI, and menopause did not affect survival. The rate of patients with an ECOG score of 1 was 29.1% and the rate of patients with an ECOG score of 0 was 70.9%. It was determined that patients with an ECOG score of 1 had a 3.2 times higher risk of progression, recurrence, and mortality than patients with a score of 0 (p = 0.003). The rates of patients with stage 3 and stage 4 were 47.7% and 52.3%, respectively. 95.3% of the patients had ascites. The most frequently observed histopathological subtype was shown to be serous type with 96.5%. According to mGPS classification, the good prognosis rate was 47.7%, the intermediate prognosis rate was 30.1%, and the poor prognosis rate was 15.1%. A statistically significant difference was also found between progression rates in mGPS patient groups (p = 0.046). Thrombocytosis was detected in 54.7% of the patients. It was determined that 98.8% of the patients received carboplatin-paclitaxel treatment as neoadjuvant CT. In our study, the effects of neutrophil/lymphocyte ratio (NLR), lymphocyte/monocyte ratio (LMR), platelet/lymphocyte ratio (PLR), SIRI, SII, PIV, PNI on survival were examined. NLR>2.37 cut-off value was found to have a higher risk of progression, recurrence and mortality (p=0.001). At the cut-off value of LMR>2.69, the risk of progression, recurrence and mortality was 2.0 times higher than in patients with LMR <2.69 (p = 0.007). It was found that patients with PLR>255.28 had a 2.5 times higher risk of progression, recurrence and mortality than patients with PLR<255.28 (p=0.001). It was determined that patients with SIRI>1.22 had a 6.6 times higher risk of progression, recurrence, and mortality than patients with SIRI<1.22 (p=0.009). It was found that patients with SII>1392.47 had a 2.8 times higher risk of progression, recurrence, and mortality than patients with SII>1392.47 (p=0.001). It was found that patients with PIV>1148.90 had a 2.1 times higher risk of progression, recurrence, and mortality than patients with PIV>1148.90 (p=0.008). It was found that PNI values did not have a predictive value on mortality and progression.             
Conclusion: Ovarian cancer is one of the most common gynecological cancers and has high mortality rates due to diagnosis at advanced stages and treatment failures. Surgical resection after neoadjuvant chemotherapy is one of the treatment options for patients diagnosed at an advanced stage and in whom complete resection is predicted not to be possible. Factors affecting prognosis help to develop personalized treatment strategies and determine treatment options more appropriately. Markers indicating the inflammatory process, which plays an important role in etiopathogenesis, have an impact on prognosis. In addition, various conditions such as CA-125, stage of the disease, BMI, menopause can also affect prognosis and treatment accordingly. It is important to determine the options.