Aile hekimliği asistanlarının web tabanlı eğitim ile ilgili değerlendirmeleri: Gelecek perspektifi
Evaluations of family medicine assistans on web-based educatin : Future persperctive
Yazar: ENGİN ERBAŞ
Danışman: PROF. DR. AZİZE DİLEK GÜLDAL
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Amaç: Aile hekimliği asistanlarının web tabanlı eğitim ile ilgili görüşlerini araştırmaktır.


 Yöntem: Çalışma kesitsel analitik araştırmadır. Çalışmanın evreni pandemi öncesinde de yapılandırılmış bir eğitime sahip olduğu  bilinen dokuz aile hekimliği anabilim dalıdır. Örneklem büyüklüğü  en az 350 kişi olarak belirlenmiştir. Anketler; sanal ortamda  katılımcılara ulaştırılarak online anket formuyla veriler toplanmıştır. Araştırmada üç form kullanılmıştır. Bunlar sosyodemografik verileri içeren anket, kişinin pandemi öncesi ve sonrası aldığı eğitimi değerlendirdiği bir anket ve web tabanlı eğitime karşı tutum ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS programı kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde p<0,05 anlamlı olarak kabul edilmiştir.

 Bulgular: Çalışmamızda toplam 353 aile hekimi asistanına ulaşılmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 28,56±3,31 olup, %59,2'si (n:209)kadın, %40,8 (n:144) erkekti. Katılımcıların %65,7'si (n:232) Üniversitelere bağlı, %34,3'ü (n:121) eğitim araştırma hastanelerine bağlı aile hekimliği uzmanlık eğitimi almaktaydı. Çalışmaya katılan uzmanlık öğrencilerinden pandemi öncesi de eğitim almakta olan grup [%66,3 (n:234)] eğitim etkinliklerini, araştırma etkinliklerini, klinik hizmetleri ve yönetimsel etkinlikleri pandemi sonrasında pandemi öncesindeki eğitimlere göre daha yetersiz bulmaktaydılar (p<0,05). Aynı grup yine pandemi öncesindeki birçok eğitim türünü pandemi sonrasındaki eğitimlere göre daha yeterli bulmaktaydılar (p<0,05). Çalışmamıza katılan grubun %52,7'si (n:186) eğitimin çoğunun yüz yüze az bir kısmının online yapılması gerektiğini bildirdiler. Katılımcıların web tabanlı eğitime karşı tutumu kadın olan, 28 yaş altında olan ve eğitim araştırma hastanesinde aile hekimliği uzmanlık eğitimi görenlerde daha olumluydu ve bu durum istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,05).       
 

 Sonuç: Çalışmamızda aile hekimliği uzmanlık eğitiminde, Covid-19 pandemisinin başlamasından sonra alınan eğitimlerin yeterli olmadığı, eğitim ortamında yaşanan olumsuz deneyimlerin artıp olumlu deneyimlerin azaldığı  görülmüştür. Aile hekimliği uzmanlık eğitimi için en uygun yolun geleneksel eğitim ve web tabanlı eğitimin bir arada olduğu hibrit modelin en uygun eğitim metodu olduğu katılımcılar tarafından belirlenmiştir. Covid-19 pandemisi gibi acil durumlarda, yaşamın her alanında acil eylem planımızın olduğu gibi, eğitim alanında da uzman kişilerce hazırlanmış bir eğitim planımızın olması gerekmektedir.
 Anahtar kelimeler: aile hekimliği, web tabanlı eğitim, Covid-19,

Abstract:
Aim: To investigate the views of family medicine residents about web-based education.

 Methods: The study is a cross-sectional analytical research. The universe of the study is nine family medicine departments, which are known to have a structured education even before the pandemic. The sample size was determined as at least 350 people. Surveys; The data was collected by means of an online survey form, which was delivered to the participants in a virtual environment. Three forms were used in the study. These were a questionnaire containing sociodemographic data, a questionnaire in which the individual evaluated the education he received before and after the pandemic, and an attitude scale towards web-based education. SPSS program was used in the analysis of the data. In the statistical evaluation of the data, p<0.05 was accepted as significant.
 
 Findings: In our study, a total of 353 family physician assistants were reached. The mean age of the participants was 28.56±3.31 and 59.2% (n:209) were female and 40.8% (n:144) were male. 65.7% (n:232) of the participants were receiving family medicine specialization training affiliated to universities and 34.3% (n:121) affiliated to training and research hospitals. The group [66.3% (n:234)] of the residency students who participated in the study, who were also receiving education before the pandemic, found educational activities, research activities, clinical services and administrative activities to be more inadequate after the pandemic than before the pandemic (p<0.05). The same group also found many types of training before the pandemic to be more adequate than the trainings after the pandemic (p<0.05). 52.7% (n:186) of the group participating in our study reported that most of the training should be done face-to-face and a little bit online. The attitudes of the participants towards web-based education were more positive in those who were female, under the age of 28, and had family medicine residency training in a training and research hospital, and this was statistically significant (p<0.05).

 Results: In our study, it was observed that the training received in family medicine specialty training after the onset of the Covid-19 pandemic was not sufficient, the negative experiences in the educational environment increased and the positive experiences decreased. It was determined by the participants that the most suitable way for family medicine residency training is the hybrid model, which combines traditional training and web-based training, as the most appropriate training method. In emergencies such as the Covid-19 pandemic, we need to have a training plan prepared by experts in the field of education, as we have an emergency action plan in all areas of life.
 Keywords: family medicine, web-based education, Covid-19