Irak-Anbar'da interlökin-1 beta (iL-1β) gen Polimorfizminin h. Pylori enfeksiyonunun gelişimine etkisi ve tedavi etkinliği
Effect of interleukin-1 beta (iL-1b) gene polymorphism with the development of h. pylori infection and treatment efficiency in Anbar – Iraq
Yazar: SALAHUDDIN GHARBI ABDULAZEEZ AL-RAWE
Danışman: PROF. DR. BELGİN ERDEM ; PROF. DR. AHMED ABDULJABBAR SULEIMAN
Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / İleri Teknolojiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Biyomühendislik = Bioengineering
Dizin: Gastrinler = Gastrins ; Helicobacter pylori = Helicobacter pylori ; Homozigot = Homozygote ; Mide neoplazmları = Stomach neoplasms ; İnterlökinler = Interleukins

Özet:
Bu çalışma, Interleukin 1-beta (IL-1β) polimorfizminin inflamatuar hastalıkların oluşumu ve ilerlemesindeki rolüne odaklanmıştır. Bu çalışmada bazı demografik parametrelerle beraber ayrıca Mide kanseri hastalarının ve kontrol gruplarının kanındaki IL-1β (rs16944 ve rs1143627) geninde polimorfizm de belirlenmiştir. Çalışma dönemi olarak Temmuz 2021- Mart 2022 belirlenmiştir. Bu vaka-kontrol çalışmasında 60 Mide kanseri hastasından ve kontrol grubu olarak 30 örneklemden kan örnekleri alınmıştır. Mide kanseri hastalarının demografik özellikleri incelendiğinde, yaşa göre gruplar arasında önemsiz farklılıklar var iken, p = 0.0519, cinsiyet açısından gruplar arasında anlamlı farklılık söz konusudur p = 0,0263. Ayrıca sigara içmeyenlerin oranı %21, 6, sigara içenlere %78,4 göre daha düşük ve mide kanserli hastaların yüzdesi %56,6 mide dışı kanserlilere (%43,3) göre daha yüksek olmuştur. Hastaların daha yüksek bir yüzdesi kemoterapi almamış %91 ve ailede enfeksiyon öyküsü yoktur %98,3. IL-1β geninin polimorfizmi için moleküler araştırmalar, SNP'ler (rs16944 ve rs1143627) için PCR-RFLP tekniği aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. IL-1β (rs16944) sonuçları, homozigot vahşi tipin (TT) P30NR hastalarında daha baskın olduğunu (%73), ayrıca P30NR ve kontrol grupları arasında önemsiz farklar olduğunu (TC vs TT: OR=3.2, %95 CI0, 0.77 ila 13.83, P=0.106) ve C allel frekansında P30NR ve kontrol grupları arasında anlamlı farklılıklar (O.R(%95 GA) = 3.09 (1.0695 ila 8.9454), P=0.037) olduğunu ortaya koymuştur. P30R hastaları için vaka grubundaki en yüksek genotip heterozigot genotip TC (%60) olmuştur. P30NR ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark söz konusudur (TC vs TT: O.R(%95 GA) = 13.5 (3.3334 ile 54.6742) P=0 .0003). Analiz ayrıca C allel frekansında (O.R(%95 GA) = 8.14 (3.0081 ile 22.0426), P=0.0001) P30R ve kontrol grupları arasında anlamlı farklılıklar göstermiştir.  (P30NR ve P30R) hastaları için, vaka grubundaki en yüksek genotip TT homozigot genotipi (%73) olmuştur. (P30NR ve P30R) hastaları ile kontrol grupları arasında anlamlı bir fark söz konusudur (TC vs TT: OR= 6.8824, %95) CI0, 1.8803 ila 25.1908, P=0.0036). C allel frekansında, (P30NR ve P30R) hastaları ve kontrol grubundakiler arasında anlamlı farklar söz konusudur (O.R(%95 GA) = 5.3590 (1.9398 ila 14.8049), P=0.0012). IL1B (rs1143627) sonuçları, homozigot vahşi tipin (CC) P30NR hastalarında daha baskın (%80) olduğunu ve P30NR ve kontrol grupları arasında önemli farklılıklar olduğunu  (CT vs CC: OR (%95 CI0)= .5 ( 0.6454 ila 18.9807), P=1.40), T alel frekansında P30NR ve kontrol grupları arasında önemsiz farklar olduğunu (O.R(%95 GA) = 2,66 (0,8075 ile 8,8067), P=0,107), P30R hastaları için vaka grubundaki en yüksek genotipin TT, TC (%50) olduğunu, P30NR ve kontrol grupları arasında anlamlı farklılıklar (CT vs CC: O.R(%95 GA) = 14.00 (2.8176 ile 69.5639), P=0.0013) olduğunu, T alel frekansında P30R ve kontrol grupları arasında anlamlı farklar (O.R(%95 GA) = 24.00 (8.1970 ile 70.2693), P=0.0001) olduğunu, (P30NR ve P30R) hastaları  için vaka grubundaki en yüksek genotipin CC homozigot genotipi (%65) olduğunu, (P30NR ve P30R) hastaları  ve kontrol grupları (CT vs CC: OR= 7.5385, %95 CI0=1.6331 ile 34.7973, P=0.0096) arasında anlamlı farklar olduğunu, T alel frekansında (P30NR ve P30R) hastaları  ve kontrol grupları arasında anlamlı farklar olduğunu (O.R(%95 GA) = 5.2683 (1.7141 ile 16.1919, P=0.0037) ortaya koymuştur.

Abstract:
The study focused on the involvement of the Interleukin 1-beta (IL-1β) polymorphism in the genesis and progression of inflammatory diseases. In this study, some of the demographic parameters were determined. The present study also determined polymorphism in the IL-1β (rs16944 and rs1143627) gene in the blood of Gastric cancer patients and control groups. The study period was from July 2021 to March 2022. In this case-control study, blood samples were collected from 60 Gastric cancer patients and 30 samples as a control group. The demographic characteristics of Gastric cancer patients for age there are insignificant differences between the groups (p = 0. 0519). For gender, there are significant differences between the groups (p = 0. 0263).  Also,  the percentage of non-smoking was lower  (21.6%) than smoking patients (78.4%). The percentage of patients with Gastric cancer was higher  (56.6%)  than that with non- Gastric cancer  (43.3 %). A higher percentage of patients haven't chemotherapy  (91%)  and have no family history of infection  (98.3 %). The molecular investigations for the polymorphism of the IL-1β gene have been conducted through the PCR-RFLP technique for the SNPs (rs16944 and rs1143627). The results of IL-1β  (rs16944) revealed that the homozygous wild type (TT) is more dominant (73%) in P30NR patients. Also insignificant differences between P30NR and controls (TC vs TT: OR=3.2, 95% CI0. 0.77  to 13.83, P=0. 106). significant differences between P30NR and controls in the C allele frequency  (O.R(95% CI) = 3.09 (1.0695 to 8.9454), P=0. 037. For P30R patients the highest genotype in the case group was heterozygote genotype TC (60%), there is a significant difference between P30NR and controls (TC vs TT: O.R(95% CI) = 13.5 (3.3334 to 54.6742) P=0. 0003). The analysis also showed significant differences between P30R and control groups in the C allele frequency (O.R(95% CI) = 8.14 (3.0081 to 22.0426), P=0. 0001). For patients (P30NR and  P30R), the highest genotype in the case group was the TT homozygote genotype (73%), and a significant difference between patients (P30NR and  P30R) and control groups (TC vs TT: OR= 6.8824, 95% CI0. 1.8803 to 25.1908, P=0.0036). significant differences between patients (P30NR and  P30R) and controls in the C allele frequency (O.R(95% CI) = 5.3590 (1.9398 to 14.8049), P=0.0012). The results of IL-1β (rs1143627) revealed that the homozygous wild type (CC) is more dominant (80%) in P30NR patients, with significant differences between P30NR and controls (CT vs CC: OR(95% CI0) = 0.5 (0.6454 to 18.9807), P=1. 40). insignificant differences between P30NR and controls in the T allele frequency  (O.R(95% CI) = 2.66 (0.8075 to 8.8067), P=0. 107). For P30R patients the highest genotype in the case group was TT, TC (50%). Significant differences between P30NR and controls (CT vs CC: O.R(95% CI) = 14.00 (2.8176 to 69.5639), P=0. 0013). significant differences between P30R and controls in the T allele frequency  (O.R(95% CI) = 24.00 (8.1970 to 70.2693), P=0. 0001). For patients (P30NR and P30R) the highest genotype in the case group was the CC homozygote genotype (65%), with significant differences between patients (P30NR and  P30R)   and controls (CT vs CC: OR=  7.5385, 95% CI0= 1.6331 to 34.7973, P=0.0096). significant differences between patients (P30NR and  P30R) and controls in the T allele frequency (O.R (95% CI) = 5.2683 (1.7141 to 16.1919, P=0.0037).