Sosyal problem çözme becerisi ve zaman yönetiminin fiziksel aktivite seviyesine etkisi
Effect of social problem solving skill and time management on physical activity level
Yazar: HİMMET KAĞAN TEKİN
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA AKIL
Uşak Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Öğretimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Spor = Sports
Dizin: Fiziksel aktivite = Physical activity ; Problem çözme becerisi = Problem solving ability ; Sosyal beceri = Social skill ; Sosyal sorunlar = Social problems ; Zaman yönetimi = Time management

Özet:
Bu çalışmanın amacı sosyal problem çözme becerisi ve zaman yönetiminin fiziksel aktivite seviyesine etkisinin incelenmesidir. Araştırmaya toplam 1535 kişi katıldı. Katılımcıların 709'u (%46.2) erkek,  826'sı (%53.8) kadındır. Veri toplama aracı olarak Katılımcı Bilgi Formu, Fiziksel Aktivite Anketi, Zaman Yönetimi Ölçeği ve Sosyal Problem Çözme Envanteri kullanıldı. Bulgular incelendiğinde katılımcıların %29.6'sı inaktif, %51.9'u minimum aktif ve %18.4'ü çok aktif düzeydedir. Katılımcıların sosyal problem çözme becerilerinden probleme olumlu yönelim ve rasyonel problem çözme alt boyutu iyi seviyede iken, Probleme olumsuz yönelim, dikkatsiz/dürtüsel problem çözme ve kaçınan tarz problem çözme becerileri ise düşük seviyededir. Katılımcıların zaman yönetimi orta düzeydedir.  Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri ile sosyal problem çözme toplam puanları arasında pozitif yönde ilişki bulunmaktadır (p<0.05). Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri ile zaman yönetimi toplam puanları arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmaktadır (p<0.05). Alt boyutlar incelendiğinde şiddetli fiziksel aktivite düzeyi ile zaman planlaması arasında, zaman tutumları arasında ve zaman yönetimi arasında pozitif yönde,  zaman harcattırıcılar boyutunda ise negatif yönde ilişki bulunmaktadır. Katılımcıların orta derecede fiziksel aktivite düzeyleri ile zaman planlaması becerileri arasında, zaman tutumları becerileri arasında ve zaman yönetimi toplam puanları arasında pozitif yönde bir ilişki tespit edilmiştir. Katılımcıların yürüme düzeyleri ile zaman tutumları arasında ve zaman yönetimi toplam puanı arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmaktadır. Ayrıca katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri park alanları ve spor salonuna yakınlığına göre değerlendirdiğimizde, evinin yakınında park alanı ve spor salonu bulunanların toplam fiziksel aktivite düzeyleri evinin yakınında park alanı ve spor salonu bulunmayanlara göre anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Katılımcıların fiziksel aktivite düzeylerini telefonda vakit geçirme süresinin etkileme durumu değişken olarak değerlendirildiğinde Yürüme ve toplam genel puan boyutlarına bakıldığında ise telefonda vakit geçirmenin fiziksel aktivite faaliyetleri üzerine üst düzey bir etkisinin olmadığı görülmüştür. 
Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri televizyon izleme süresi değişkenine göre incelendiğinde Toplam fiziksel aktivite puanlarına bakıldığında ise günlük 0-60 dakika televizyon izleyen öğrencilerin fiziksel aktivite düzeylerinin günlük daha fazla televizyon izleyenlere göre anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri cinsiyet değişkenine göre değerlendirildiğinde şiddetli fiziksel aktivite (p<0,000), orta derecede fiziksel aktivite (p<0,002) ve yürüme alt boyutlarında (p<0,011), ayrıca toplam fiziksel aktivite puanında (p<0,000) erkek bireylerin düzeylerinin kadın bireylere göre anlamlı bir şekilde yüksek olduğu tespit edilmiştir (p>0,05). Sonuç olarak; sosyal problem çözme becerisi ve zamanın doğru yönetilmesi fiziksel aktiviteyi doğrudan etkileyebilmektedir. Ayrıca park alanı ve spor salonuna yakın bir mesafede yaşayan bireylerin fiziksel aktivite seviyelerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Telefon kullanımının fiziksel aktivite üzerine üst düzey bir etkisinin olmadığı belirlenmiştir. Televizyon izleme süresi arttıkça fiziksel aktivite seviyesinin ise azaldığı anlaşılmıştır. Cinsiyet faktörü açısından bir değerlendirme yapıldığında ise tüm kategorilerde erkek bireylerin kadın bireylere oranla daha fazla aktif olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
The aim of this study is to analyse the effect of social problem solving skills and time management on the level of physical activity. 1535 people participated in the research. 709 (46.2%) of the subjects were males and 826 (53.8%) were females. Subject Information Form, Physical Activity Questionnaire, Time Management Questionnaire and Social Problem Solving Inventory were used to collect data. When the findings were examined, 29.6% of the participants were inactive, 51.9% were minimum active and 18.4% were very active. Subjects' Positive problem orientation and rational problem orientation factors among their social problem solving skills are at high level, but negative problem orientation, impulsive/careless problem style and avoidant style are at low level. Subjects' time management is at moderate level.  There is positive correlation between subjects' physical activity levels and social problem solving total score. (p<0.05) There is a positive correlation between subjects' physical activity levels and their total time management scores. (p<0.05) When subdimensions are analysed, it is seen that there is positive correlation between vigorous physical activity level and their time planning, time attitudes and time wasters, but the correlation is negative between time wasters.  Also, the correlation between their physical activity at moderate level and their time planning skills, time attitude skills and total time management scores. There is positive correlation between their level of walking and time attitudes and their time management total score. In addition, when we evaluated the physical activity levels of the participants according to their proximity to the parking areas and the gym, it was found that the total physical activity levels of those who had a parking area and a gym near their home were significantly higher than those who did not have a parking area and gym near their home (p <0.05). . Considering the effect of the duration of the participants' physical activity level on the phone as a variable, it was seen that spending time on the phone did not have a high level of effect on physical activity activities when the dimensions of walking and total scores were examined.
When the physical activity levels of the participants were analyzed according to the TV watching time variable, when the total physical activity scores were examined, it was found that the physical activity levels of the students who watch TV for 0-60 minutes daily were significantly higher than those who watched more TV daily (p <0.05). When the physical activity levels of the participants were evaluated according to the gender variable, the levels of male individuals in severe physical activity (p <0.000), moderate physical activity (p <0.002) and walking sub-dimensions (p <0.011) and in total physical activity score (p <0.000) It was found to be significantly higher than the individuals (p> 0.05). As a result; Social problem solving skills and proper management of time can directly affect physical activity. In addition, it was found that individuals living in close proximity to the parking lot and gym have high levels of physical activity. It has been determined that phone use has no significant effect on physical activity. It was found that as the duration of watching TV increases, the level of physical activity decreases. When an evaluation was made in terms of gender factor, it was found that males were more active than females in all categories.