Farklı korunga (Onobrychis Mill.) türlerine ait aksesyonların flow sitometri ve DNA markör (SSR) yöntemleriyle karakterizasyonu
Characterization of accessions of some Onobrychis species by flow cytometer and DNA markers (SSR)
Yazar: ELBİ CANSU YILMAZ
Danışman: PROF. DR. METİN TUNA
Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Ziraat = Agriculture

Özet:
Bu yüksek lisans tezinin amacı 18 farklı korunga türüne (O. arenaria subsp. arenaria, O. inermis, O. petraea, O. cyri, O. iberica, O. altissima, O. vassilczenkoi, O. conferta subsp.  argentea, O. alba subs. laconica, O. biebersteinii, O. grandis, O. kachetica, O. kamularie, O. oxyodonta, O. megataphros, O. pallasii, Onobrychis spp., O. viciifolia) ait 44 aksesyonu temsilen seçilen 100 genotipin flow sitometri yöntemi ile çekirdek DNA içerikleri ile ploidi seviyelerini belirlemek ve mikrosatellit yöntemi ile korunga cinsi içerisindeki genetik çeşitlilik ve ilişkileri incelemektir. Yapılmış olan flow sitometri analizlerinde aksesyonların ortalama 2C çekirdek DNA içeriklerinin 2,73 pg ile 1,03 pg arasında değiştiği belirlenmiştir. Aksesyonların çekirdek DNA içerikleri ile kromozom sayıları ilişkilendirildiğinde 9 aksesyonun diploid (2n=14, 16), 35 aksesyonun ise tetraploid (2n=28) olduğu belirlenmiştir. Yapılan çalışmada 8 SSR lokusu kullanılarak (OVK036, OVK094, OVK125, OVM033, OVK161, OVK046, OVM061, OVK174) korunga cinsi içerisindeki genetik çeşitlilik ve türlerin genetik ilişkileri incelenmiştir. Çalışmada kullanılmış olan tüm SSR primerleri polimorfik olarak belirlenmiştir. Çalışmada ortalama allel sayısı (NA=11,625), Shannon sabiti (I=0,301), Nei'nin tarafsız genetik çeşitlilik değeri (uh=0,187) gibi genetik çeşitlilik parametreleri hesaplanmış, UPGMA esasına dayalı bir dendrogram elde edilmiştir. Dendrogramda Hymenobrychis seksiyonu içerisinde yer alan türlere ait genotiplerin bir arada kümelendiği ve Eubrychis seksiyonunun aynı ploidy düzeyine sahip genotipleri ile bir alt grup içerisinde bulunduğu görülmüştür. Bununla birlikte poliploidlerin ise belirgin bir küme oluşturmayıp dendogram içerisinde nispeten homojen bir dağılış gösterdiği gözlenmiştir. Elde edilen bu sonuçlar poliploid korunga türlerinin aralarında kolayca melezlenebildikleri ve genetik materyal alışverişinde bulunduklarını ve bu yüzden de kompleks bir yapıya sahip olduklarını işaret etmektedir.

Abstract:
The objectives of this master thesis are to determine nuclear DNA contents, and ploidy levels of 100 genotypes representing 44 accession from 18 different species (O. arenaria subsp. arenaria, O. inermis, O. petraea, O. cyri, O. iberica, O. altissima, O. vassilczenkoi, O.  conferta subsp. argentea, O. alba subsp. laconica, O. biebersteinii, O. grandis, O. kachetica, O. kamularie, O. oxyodonta, O. megataphros, O. pallasii, Onobrychis spp., O. viciifolia) by the flow cytometry method and determine genetic diversity and relations within genus Onobrychis using microsatellite method. Based on the results of flow cytometric analysis carried out in the study,  the mean 2C nuclear DNA contents of the accessions ranged between 2,73 pg and 1,03 pg. When chromosome number and nuclear DNA content of the accessions were correlated, it was determined that 9 accessions were diploid as 35 accessions were tetraploid (2n = 28) All the 8 SSR primers (OVK036, OVK094, OVK125, OVM033, OVK161, OVK046, OVM061, OVK174) used in the study were polymorphic. In the study, genetic diversity parameters such as the average number of alleles observed (NA = 11,625), Shannon constant (I = 0,301), Nei's unbiased genetic diversity value (uh = 0,187) were calculated and a dendrgram was constracted based on UPGMA. Based on the dendrogram, genotypes of the species included in the section Hymenobrychis generated a group together with the genotypes of the section Eubrychis which have the same ploidy level (diploid). However, polyploid genotypes tended to show generally a homogen distribution through out the dendrogram. These results may indicate that poliploid species cross with each other in nature easily and therefore, they have a complex structure.