Kliniğimizde açık redüksiyon internal fiksasyon ya da iliosakral vida fiksasyonu ile tedavi edilen pelvisin instabil posterior halka yaralanması olan hastaların fonksiyonel sonuçlarının analizi
Analysis of the functional results of patients with unstable pelvis posterior ring injuries treated with open reduction internal fixation or iliosacral screw fixation in our clinic
Yazar: AHMET ALP EREN KAVRUK
Danışman: PROF. DR. CEM ÇOPUROĞLU
Trakya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Bu çalışmada retrospektif olarak, 2011-2023 yılları arasında kliniğimize başvuran, açık redüksiyon internal fiksasyon veya kapalı redüksiyon perkütan iliosakral vida fiksasyonu ile tedavi edilen, instabil pelvis posterior halka yaralanması olan hastaların radyolojik ve fonksiyonel sonuçlarının analiz edilmesi amaçlandı. 
Hastaların epikrizleri, poliklinik takip kartları, bilgisayar kayıtları, preoperatif ve postoperatif takip grafileri arşiv kayıtlarından ve hastane bilgisayar veri tabanından temin edildi. Hastaların çalışmaya dahil edilme kriterleri; instabil pelvis posterior halka yaralanması olması, tarafımızca ameliyat edilmiş olması, postoperatif en az 12 ay tarafımızca takip edilmiş olması, dosya ve radyolojik verilerine ulaşılabilir olması, iletişim bilgileri ile hastaya ulaşılabilmesi ve hasta onayı olarak belirlendi. Bu kriterlere uyan 84 hasta çalışmaya dahil edildi.
Çalışmada açık redüksiyon internal fiksasyon ve kapalı redüksiyon perkütan iliosakral vida fiksasyonu uygulanan hastaların klinik ve radyolojik sonuçları karşılaştırıldı. Hastaların fonksiyonel sonuçları, Majeed fonksiyonel skorlama sistemi ile değerlendirildi. Hastaların 
postoperatif son takip grafilerinde, vertikal deplasman miktarı Matta'nın tarif ettiği yöntem ile, 
ön-arka deplasman miktarı ise Henderson'un yöntemi ile değerlendirildi.
Majeed fonksiyonel skorlar KRPİV grubunda anlamlı olarak yüksek bulunurken, iki yöntem arasında radyolojik sonuçlar arasında anlamlı bir fark görülmedi. Posterior pelvik halka fiksasyonunda KRPİV ve ARİF yöntemleri karşılaştırıldığında operasyon süresinin, hastanın postoperatif dönemde hastanede yatış süresinin ve peroperatif kanama miktarının KRPİV grubunda anlamlı olarak daha düşük olduğu görüldü.
Sonuç olarak her iki yöntemde posterior pelvik halka yaralanmalarında geçerli olan cerrahi tekniklerdir. Yöntem seçimi; kırığın tipine, hastanın klinik durumuna ve cerrahın tecrübesine göre yapılmalıdır.
Anahtar kelimeler: Posterior pelvik halka, kırık fiksasyonu, fonksiyonel sonuç

Abstract:
In this study, we aimed to restrospectively analyse the functional results of patients 
presenting to our clinic with unstable pelvic posterior ring injuries and were treated using open 
reduction internal fixation or using closed reduction percutaneous iliosacral screw fixation
between years 2011 and 2023.
Patient epicrisis, outpatient clinic follow-up cards, computer records, preoperative and 
postoperative follow-up radiographs were obtained from the archive records and the hospital 
database. Criteria for inclusion of patients in the study was determined as having an unstable 
pelvic posterior ring injury, having been operated in our clinic, being followed up on for at least 
12 months postoperatively, accessibility to the patient file and radiological imaging, having 
valid contact information, and consenting to take part in the study. 84 patients who met these 
criteria were included in the study.
The clinical and radiological results were compared between patients who underwent 
open reduction internal fixation and patients who underwent closed reduction percutaneous 
iliosacral screw fixation. The functional results of the patients were evaluated with the Majeed 
functional scoring system. Using the most recent follow-up radiographs of the patients, the 
amount of vertical displacement was evaluated with the method described by Matta and the amount of anterior-posterior displacement was evaluated with the method described by 
Henderson.
Despite Majeed functional scores being significantly higher in the KRPIV group, there 
were no significant difference between radiological results of the two surgical methods. When 
KRPIV and ARIF methods were compared in posterior pelvic ring fixation, it was observed that 
the duration of the operation, the lenght of postoperative hospital stay and the amount of 
peroperative bleeding were significantly lower in the KRPIV group.
As a result, both methods can be considered valid surgical techniques for posterior 
pelvic ring injuries. Method selection should be done according to the type of fracture, the 
clinical condition of the patient and the surgical experience.
Key words: Posterior pelvic ring, fracture fixation, functional outcome