Bisipital oluk morfolojisi ve yerleşiminin biseps uzun başı patolojileri ile ilişkisi
Bispital groove morphology and settlement relationship with biseps long head pathologies
Yazar: YUSUF ENES YALIM
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA ÖZER
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Bisipital oluk = Bispital groove ; Morfoloji = Morphology ; Ortopedi = Orthopedics ; Patoloji = Pathology ; Tendonlar = Tendons

Özet:
Amaç:Literatüre bakıldığında bisipital oluk morfolojisi bisipital derinlik, medial duvar açısı ve toplam açılma açısı olarak değerlendirilmiş olup[1, 2]. Bisipital oluk yerleşimini değerlendiren bir çalışma yoktur.Bu çalışmanın amacı biseps patolojileri olan hastalar ile patoloji olmayan sağlıklı hastaların bisipital oluk morfolojisi ve yerleşimi arasındaki farkı ortaya koymaktır.
Yöntem:Bu çalışmada 1 Ocak 2016-1 Mart.2021 tarihleri arasında Necmettin Erbakan Üniverstesi Meram Tıp Fakültesi ortopedi polikliniğe başvurup cerrahi gerektiren patoloji olan ve omuz artroskopisi  yaptığımız 941 hasta içerisinden dışlama kriterleri kullanarak(subsukapularis yırtığı olması,  ileri derece artroz olması ve omuz instabilitesi olması) rastgele seçilen 40 hasta çalışmaya dahil edildi.Çalışma grubunda ki bu hastaların 20 tanesi mr görüntüsü ile değerlendirilen biseps dislokasyonu ve  20 tanesi  omuz artroskopisi uygulanıp  biseps dejenerasyonu olan hasta olarak rastgele seçildi. Kontrol grubu olarak yine artroskopi yapılan bu hastalar içerisinde hem mr görüntüleme hem de artroskopik olarak  biseps patolojisi olmayan 40  hasta çalışma grubuyla benzer yaş ve cinsiyet dağılımında olacak şekilde rastgele  seçildi.Çalışma ve kontrol grubu hastalarının mr aksiyel kesitlerinde bisipital oluğun en derin noktası tespit edilerek daha önce tanımlanmış olan medial duvar açısı(MDA), toplam açılma açısı(TAA) ve bisipital oluk derinliği(BOD) ölçümüne ek olarak; kendi tanımladığımız merkez medial açısıMMA) ve merkez tepe açısı(MTA) ölçümü yapılarak biseps dislokasyonu ve dejenerasyonunda bisipital oluğun morfolojisinin etkisi araştırıldı.
Bulgular:Çalışmaya dahil edilen hastaların 40'ı kadın (%50), 40'ı erkekti (%50). Lezyonların %72,5'i sağ kolda, %27,5'i sol koldaydı. Hastaların tümünde onarılabilen supraspinatus yırtığı olup eşlik eden subskapularis yırtığı yoktu.Subluksayon olan grup ile kontrol grubu arasında yapılan ölçümlerde  anlamlı  ilişki olmamasına rağmen dejenerasyon olan grupta istastiksel olarak anlamlı fark tespit edildi. Ölçümlerde dejenerasyon olan grupta hem subluksasyon olan hem de patoloji olmayan gruba göre merkez tepe açısı(p<0.001), merkez medial açı(p= 0.009) ve total açılma açısı(p<0.001) artarken medial duvar açısı(p<0.001)  ve biseps oluk derinliğinde(p<0.001) azalma tespit edildi.
Sonuç:Sonuç olarak biseps uzun başı  patolojilerinin yumuşak doku ve kemik yapılar açısından multifaktöriyel değerlendirilmesinin yanı sıra bisipital oluk yerleşimi humerus başına göre  medialize oldukça ve  bisipital oluk derinliği azalıp daha sığ hale geldikçe biseps uzun başı tendonunda dejenerasyonun  artığını gözlendi.

Abstract:
Objective: In the literature, bicipital groove morphology, bicipital depth, medial wall angle and total opening angle were evaluated [1, 2]. There is no study evaluating bicipital groove location. The aim of this study is to reveal the difference between bicipital groove morphology and location in patients with biceps pathologies and healthy patients without pathology.
Method: In this study, 40 patients who were randomly selected among 941 patients who applied to the outpatient clinic between January 1, 2016 and March 1, and who had a pathology requiring surgery and who underwent shoulder arthroscopy (presence of subscapularis tear, severe arthrosis, and shoulder instability) will be included in the study. Twenty of these patients in the study group will be randomly selected as patients with biceps degeneration by performing biceps dislocation evaluated by MR image and 20 by shoulder arthroscopy. As the control group, among these patients who underwent arthroscopy, 40 patients without biceps pathology will be randomly selected by MR imaging and arthroscopy in a similar age and gender distribution with the study group. The deepest point of the bicipital groove will be determined in the MR axial sections of the study and control group patients. In addition to the defined medial wall angle, total opening angle and biceps depth measurement; The effect of the morphology of the bicipital groove on the biceps dislocation and degeneration will be investigated by measuring the central medial angle and the central apex angle that we have defined.
Results: 40 of the patients included in the study were female (50%) and 40 were male (50%). 72.5% of the lesions were on the right arm, 27.5% were on the left arm. All patients had a repairable supraspinatus tear and no accompanying subscapularis tear. 25% of the patients had biceps degeneration / tear, 25% had biceps instability / dislocation, and 50% had no biceps pathology. Although there was no significant relationship between the subluxation group and the control group, a statistically significant difference was found in the group with degeneration. In the measurements, the central apex angle(p<0.001), central medial angle(p=0.009) and total opening angle(p<0.001)  increased in the degenerated group compared to both the subluxation group and the non-pathology group, while a decrease in the medial wall angle(p<0.001)  and biceps groove depth(p<0.001)  was detected.
Conclusion:As a result, multifactorial evaluations of tissue and measurement systems of the models of the biceps long head, as well as the bicipital groove location medialized compared to the humeral head, and as the bicipital groove decreases and becomes larger, the degeneration of the biceps long head tendon increases.