Kırım ve 93 Harplerinde Kuzey Afrika bölgesinin Osmanlı Devleti'ne askeri desteği
Military support of the North African region to the Ottoman State in the Crimea and the Ottoman-Russian War of 1877-1878
Yazar: EBUBEKİR ÖZGER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ZEKERİYA TÜRKMEN
Milli Savunma Üniversitesi / Atatürk Stratejik Araştırmalar Enstitüsü / Harp Tarihi Ana Bilim Dalı / Harp Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Tarih = History
Dizin: 93 Harbi = War of 93 ; Askeri yardımlar = Military aids ; Kuzey Afrika = North Africa ; Kuzey Afrika ülkeleri = North Africa country ; Kırım Savaşı = Crimean War ; Libya-Trablusgarp = Libya-Tripoli ; Mısır = Egypt ; Osmanlı Devleti = Ottoman State ; Osmanlı-Rus Savaşı = Ottoman-Russian war ; Tunus = Tunisian

Özet:
XIX. yüzyılda Osmanlı Ordusu'nun geçirdiği değişim ve dönüşüm, belli kriz dönemlerinde pratik çözümlerini zorunlu kılmıştır. Nitekim 1846 yılı sonrası zorunlu askerlik uygulamasının asker tedarikini karşılayamaması, Osmanlı idarecilerini geleneksel asker tedarik yöntemlerine yöneltmiştir. Bunlardan biri olan eyaletlerden askeri destek talebini inceleyen bu çalışma, Kuzey Afrika bölgesinden Kırım ve 93 Harplerinde Osmanlı Ordusu emrine sevk ettikleri ciddi birlik sevkiyatını ele almıştır. Bu çerçevede konu, özerk idari yapısına sahip Mısır ve Tunus eyaletleri ile XIX. yy ikinci yarısından itibaren merkezileşme çabalarına rağmen özel statüde bulunan Trablusgarb'ın idari yapılanmaları dikkate alınarak hareket edilmiştir. Kırım Harbi ve 93 Harbi olmak üzere yüzyıl boyunca kriz dönemlerinde Osmanlı Devleti'ne askeri destek veren bu eyaletlerin askeri sevkiyatlarının nicelik ve niteliği üzerinde durulmuştur. Özellikle Kırım Harbi'nde ordu içerisinde büyük ve etkili bir oran olan eyalet askerleri, üç cephede de ciddi yararlılıklar göstermişlerdir. Hem Kırım hem de 93 Harbi'nde nicelik ve nitelik olarak ciddi askeri sevkiyatta bulunan Mısır ise Osmanlı Ordusu'nun yy boyunca önemli kriz anlarında en büyük tedarikçisi olduğu örülmüştür. Bu çalışmayı önemli kılan bir diğer konu ise bahsi geçen eyaletlerden Tunus ve Mısır'ın özellikle 93 Harbi'nden hemen sonra işgal edilmiş olmaları nedeniyle Osmanlı Devleti'ne son destekleri olmasıdır.

Abstract:
The change and transformation of the Ottoman Army in the 19th century necessitated practical solutions in certain crisis periods. The fact that the compulsory military service after 1846 could not meet the supply of soldiers was an important example as it directed the Sublime Porte to traditional enlistment methods. This study seeks to investigate the military support to the Ottoman army from the North Africa provinces both in the Crimean War and Russo-Turkish War (1877-1878). In addition, the political status of the provinces one of the focal points of the thesis. The self-determinative character of Egypt and Tunisia and Tripoli's special status despite the centralization efforts since the second half of the 19th century have been taken into account in this regard. The military support of these provinces in crisis periods during the 19th century, including the Crimean War and the Russo-Turkish War, has been analyzed. Especially in the Crimean War, the provincial soldiers, which comprised a large and effective element in the army, played key figures on all three fronts. It has been pointed out that Egypt, which made important military support in the aforementioned wars, was the biggest supplier of the Ottoman Army in certain times of crisis throughout the century. Another point that makes this study important is that Tunisia and Egypt were the last support to the Ottoman Empire, especially since they were occupied right after the 93 War.