Uterin prolapsus olan hastalarda kemik pelvis morfometresinin değerlendirilmesi
Evaluation of pelvic bone morphometry in patients with uterine prolapsus
Yazar: AYBİKE KARABAŞ
Danışman: PROF. DR. ÜLKÜ METE URAL
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Morfometri = Morphometry ; Pelvik kemikler = Pelvic bones ; Pelvis = Pelvis ; Uterus = Uterus ; Uterus hastalıkları = Uterine diseases ; Uterus prolapsı = Uterine prolapse

Özet:
Amaç: Kemik pelvis, ligamentler, bağ dokusu, levator kas tabakası pelvik organları destekleyen önemli yapılardır. Bu destek yapılarındaki bozulma ve farklılıklar, pelvik organların anatomik konumlarında yer değiştirmeye sebep olur. Manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile pelvik anatominin detaylı olarak görüntülenmesi, Pelvik organ prolapsusunun (POP) etyopatogenezini anlamamız konusunda katkı sağlayabilir. Bu çalışmadaki amacımız, uterin prolapsusu olan hastalarda pelvimetrik ölçümleri değerlendirmek ve pelvisin kemik yapısındaki farklılıkların uterin prolapsus gelişiminde etkili olup olmadığını araştırmaktır.
Yöntem: Çalışmaya evre 3 ve 4 uterin prolapsusu olan 31 hasta ile prolapsusu olmayan benzer yaş grubunda 31 kontrol hastası dahil edildi. Pelvimetrik ölçümler kontrastsız MRG ile değerlendirilip, tek radyoloji uzmanı tarafından rapor edildi. Her iki gruptaki kadınların pelvik girim transvers mesafesi, subpubik açı, intertuberöz mesafe, interspinöz mesafe, sakrokoksigeal uzunluk, sakral kurvatur derinliği, anteroposterior konjugat, obstetrik konjugat ve pelvik çıkım mesafeleri değerlendirilerek kaydedildi ve analiz edildi.
Bulgular: Her iki gruptaki hastalar arasında yaş, gravida, parite, BMI, menapoz süreleri ve ek hastalıklar açısından farklılık görülmedi. Demografik verileri homojen olan iki grubun MRG pelvimetrik ölçümleri karşılaştırıldığında, pelvik girim transvers mesafesi, intertuberöz mesafe, interspinöz mesafe, sakral koksigeal uzunluk, anteroposterior konjugat, obstetrik konjugat ve pelvik çıkım mesafeleri uterin prolapsusu olan hasta grubunda daha büyük tespit edilmesine rağmen istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı.
Sonuç: POP'u olan ve olmayan hastaların, pelvik MRG ile yapılan pelvimetric ölçüm değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Uterin prolapsusunun multifaktöriyel olması ve hastaların homojenizasyonundaki kısıtlamalar bu sonuçlarda etkili olabilir. Uterin prolapsus gelişimini öngörmede, kemik pelvisteki morfometrik ölçümlerinin etkinliği net olarak gösterilememiştir. Bu konuda daha geniş hasta serilerine sahip çalışmalara ihtiyaç vardır.
ANAHTAR KELİMELER: Kemik pelvis, Uterin prolapsus, Pelvimetri, Morfometri, Magnetik rezonans görüntüleme

Abstract:
Aim: Bone pelvis, ligaments, connective tissue, levator muscle layer are important structures that support the pelvic organs. Differences in these support structures cause displacement in the anatomical positions of the pelvic organs. Our aim in this study is to evaluate the pelvic measurements in patients with uterine prolapse and to investigate whether the differences in the bone structure of the pelvis are effective in the development of uterine prolapse.
Methods: The study included 31 patients with stage 3 and 4 uterine prolapse and 31 control patients in the similar age group without prolapse. Pelvimetric measurements were evaluated with MRI without contrast and reported by a single radiologist. The pelvic inlet transverse distance, subpubic angle, intertuberous distance, interspinous distance, sacrococcygeal length, sacral curvature depth, anteroposterior conjugate, obstetric conjugate, and pelvic outlet distances of women in both groups were evaluated, recorded and analyzed.
Results: When the MRI pelvic measurements of the two groups were compared, the pelvic inlet transverse distance, intertuberous distance, interspinous distance, sacral coccygeal length, anteroposterior conjugate, obstetric conjugate and pelvic outlet distances were found to be larger in the patient group with uterine prolapse, but they were not found to be statistically significant.
Conclusion: There was no statistically significant difference between the pelvimetric measurements made with pelvic MRI in patients with and without pelvic organ prolapse. The effectiveness of morphometric measurements in the bony pelvis in predicting the development of uterine prolapse has not been clearly demonstrated. There is a need for studies with larger patient series on this subject.
KEYWORDS: Bone pelvis, Uterine prolapse, Pelvimetry, Morphometry, Magnetic resonance imaging