Ratlarda aralıklı ve sürekli renal iskemi modellerinin patolojik ve biyokimyasal sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of pathological and biochemical results of intermittent and continuous renal ischemia models in rats
Yazar: METİN YIĞMAN
Danışman: PROF. DR. ÖNER ODABAŞ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Böbrekte; sistemik hipotansiyon, hipovolemik şok, kardiyak arrest gibi cerrahi dışı durumlarda olabileceği gibi transplantasyon, travma, anatrofik nefrolitotomi, nefron koruyucu cerrahi ve renal arter cerrahisi gibi renal kan akımını azaltan cerrahi girişimlerde de iskemi-reperfüzyon (I/R) hasarı ortaya çıkabilmektedir. Renal cerrahi sırasında uygulanan renal pedikül klempajının sürekli olarak uygulanması genel kabul gören görüş olmakla birlikte bu çalışmada aralıklı perfüzyona izin verilen bir klempajın patolojik ve biyokimyasal sonuçları ve bu farklı klempaj modellerinin vasküler klempaj sürelerine bağlı olarak I/R hasarına katkıları değerlendirildi.
Ratlar 3 grubu ayrıldı. 1. gruptaki ratlara (n=10) laparotomi sonrası bilateral renal pedikül diseke edilip mikrovasküler kliple bilateral renal pedikül oklüzyonu yapıldı ve 60 dk. renal iskemi uygulandı. 2. gruptaki ratlara (n=10) laparotomi sonrası bilateral renal pedikül diseke edilip mikrovasküler kliple bilateral renal pedikül oklüzyonu 15dk'dan aralarda 2'şer dakika perfüzyona izin verilecek şekilde 4 defa uygulanarak toplamda 60 dk. renal iskemi uygulandı. 3. gruptaki (sham grubu) ratlara (n=8) ise laparotomi sonrası bilateral renal pedikül diseke edilip başka bir girişim yapılmadan ratlar 60 dk. anestezi altında bekletildi. Her gruptan 4. saatin sonunda tekrar anestezi verilip portal venden kan örneği, mesaneden ponksiyonla idrar örneği alınıp bilateral nefrektomi uygulandı. Histopatolojik değerlendirme için tübüler hasar için tübüler dilatasyon/düzleşme, tübüler cast ve tübüler dejenerasyon/vakuolizasyonun değerlendirildiği semikantitatif skorlama sistemi, biyokimyasal değerlendirme için serum üre, kreatinin; idrar albumin, kreatinin, albumin/kreatinin oranı değerleri kullanıldı.
Sonuç olarak I/R hasarı dikkate alındığında aralıklı iskemi grubunda renal hasarın daha fazla olacağı öngörülse de her iki grup arasında biyokimyasal parametrelerde ve böbrek dokusunun patolojik incelemelerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı.

Abstract:
Ischemia-reperfusion (I/R) injury may occur in the kidney in non-surgical conditions such as systemic hypotension, hypovolemic shock, cardiac arrest, as well as in surgical procedures that reduce renal blood flow such as transplantation, trauma, anatrophic nephrolithotomy, nephron-sparing surgery and renal artery surgery. Although it is generally accepted that renal pedicle clamping during renal surgery should be performed continuously, this study evaluated the pathologic and biochemical results of a clamp that allowed intermittent perfusion and the contribution of these different clamping models to I/R injury depending on the duration of vascular clamping.
Rats were divided into 3 groups. In the 1st group (n=10), bilateral renal pedicle was dissected after laparotomy, bilateral renal pedicle occlusion was performed with microvascular clip and renal ischemia was applied for 60 min. In the 2nd group rats (n=10), bilateral renal pedicle was dissected after laparotomy and bilateral renal pedicle occlusion with microvascular clip was performed 4 times for 15 minutes with 2 minutes of perfusion in between, and renal ischemia was performed for 60 minutes in total. In the 3rd group (sham group) rats (n=8), bilateral renal pedicle was dissected after laparotomy and the rats were kept under anesthesia for 60 min without any other intervention. At the end of the 4th hour, anesthesia was given again in each group and blood sample was obtained from the portal vein, urine sample was obtained from the bladder by puncture and bilateral nephrectomy was performed. For histopathological evaluation, a semiquantitative scoring system including tubular dilatation/flattening, tubular cast and tubular degeneration/vacuolization for tubular damage, serum urea, creatinine; urine albumin, creatinine, albumin/creatinine ratio values were used for biochemical evaluation.
As a result, although renal damage was predicted to be higher in the intermittent ischemia group considering I/R injury, no statistically significant difference was found in biochemical parameters and pathological examinations of renal tissue between both groups.