Ayak bileği instabilitesine bağlı gelişen fonksiyonel kayıpların yürüme analizi ve diğer biyomekanik parametrelere etkisi
Effects of chronic ankle instability on gait analysis and other biomechanical parameters
Yazar: AYŞEN TÜRK
Danışman: DOÇ. DR. BÜLENT BAYRAKTAR
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Spor Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Biyomühendislik = Bioengineering ; Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology ; Spor = Sports
Dizin: Ayak = Foot ; Ayak bileği = Ankle ; Ayak bileği eklemi = Ankle joint ; Biyomekanik = Biomechanics ; Duruş = Posture ; Maluliyet değerlendirmesi = Disability evaluation ; Spor = Sports ; Yürüme = Walking ; Yürüme analizi = Gait analysis

Özet:
Giriş: Tüm sportif sakatlıklar içinde sıkça karşılaştığımız ayak bileği yaralanmaları, yüksek tekrarlama ve sekel bırakma riski taşır. En sık ve ciddi sekellerinden biri olan instabilite bulguları %30-40`a varan yüksek oranlarda gelişerek, tedaviye yanıtsız ve kalıcı olabilmektedir. Kronik ayak bileği instabilitesi (KAİ) olan olgularda meydana gelen farklılıklar ortaya konulabilirse, hastalığın patofizyolojisi hakkında daha detaylı bilgiye sahip olmamız mümkün olacaktır.Materyal ve Metod: Bu çalışma etik kurul onayının ardından, yaşları 13-18 arasında değişen 157 futbolcu üzerinde gerçekleştirildi. 22 sporcuda ayak bileği instabilitesi (%14) tespit edildi. Çalışmaya dahil edilme kriterlerine uygun olan 15 sporcu çalışma grubuna, 18 sağlıklı sporcu kontrol grubuna kabul edildi. Bilgisayarlı yürüme analizi ile temporo-spatial, kinematik ve kinetik ölçümler yapılarak, sagital ve transvers planda değerlendirme yapıldı. Fonksiyonel değerlendirme için ?Ayak ve Ayak Bileği Fonksiyonel Değerlendirme Formu? (FADI ve FADI-S) kullanıldı. Olgulara dizilim bozukluklarının tespiti için ?Ayak Postür İndeksi? (FPI) ve postür analizi yapıldı. Veriler istatistiksel olarak değerlendirildi .Bulgular: Olgular çalışma grubu (Grup 1) ve kontrol grubu (Grup 2) olarak sınıflandırıldı. Gruplar arasında yaş, boy, kilo değerleri açısından benzerlik vardı. FADI ve FADI-S formlarına ait sonuçlar her iki ekstremite için gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdi (p<0.05). Temporo-spatial parametreler ve dizilim bozuklukları açısından istatistiksel olarak fark saptanmadı. Yürüme analizi ile kronik ayak bileği instabilitesi olan olgularda artrokinematik değişiklikler gözlendi.Tartışma ve Sonuç: KAİ ile ilgili çalışmalar sıklıkla instabiliteye yol açan 2 ayrı patoloji olarak düşünülen FAİ ve MAİ ayrımı yapılmadan, ya da bağımsız çalışmalarla sadece tek bir patoloji grubu incelenerek uygulanmıştır. Çalışmamızda FAİ tanısında da kullanılabilen FADI ve FADI-S formları ile saptanan fonksiyonel kayıp, instabil olgularda daha şiddetli bulundu. Yürüme sırasında instabil olguların hareket paterninde tekrarlayan yaralanmalar için risk oluşturabileceği bildirilen değişiklikler gözlendi.

Abstract:
Introduction: Among all sports-related injuries, ankle injuries have a high risk for both recurrence and sequela. Instability being the most frequent and serious sequela is developed in approximately 30-40% of the patients and can be resistant to conservative managements and became permanent. It was conceived that; if the differences associated with chronic ankle instabilities can be demonstrated, pathophysiological basis of the condition will be comprehensible.Materials and Methods: Following the approval of the Ethical Commitee, 157 soccer players, aged between 13-18 years, were recruited for the study. Among these players, chronic ankle instability was diagnosed in 22 players (14%), fifteen of these being eligible for the study. Eighteen healthy soccer players randomized for control group. The groups were evaluated by 3D computerized walking analysis for temporo-spatial, kinemathics and kinetic assesments in both sagital and transverse plane. For functional deficiencies; ?Functional Ankle Disability Index? were performed (FADI and FADI-S). The cases were also evaluated with ?Foot Posture Index? and postural analysis to determine alignment problems. Statistical analysis was performed for assesment of the data.Results: All cases were classified into two groups; group1 for instability cases and group2 for control group. The groups were similar in respect to average age, height and weight. There were a statistical significant difference between the groups in FADI and FADI-S results for both extremities (<0.05). Although temporo-spatial parameteres and physical findings were similar in two groups, gait analysis demonstrated arthrokinetic changes in cases with chronic ankle instabilities.Discussion and Conclusion: The studies on chronic ankle instability are generally either not discriminated the two major factors (functional and mechanical ankle instability) which are appreciated as two different entities for instability, or evaluated separately as a single factor. In the following report, functional disability diagnosed with FADI and FADI-S was considerably more severe in unstable cases. More over, unstable cases had hazardous changes for recurrance in movement pattern during walking analysis.