Manyetik rezonans görüntüleme kontrast maddesi gadoterik asit ototoksisitesinin ratlarda araştırılması
Investigation of gadoteric acid ototoxicity, a magnetic resonance imaging contrast agent, in rats
Yazar: OSMAN CERLET
Danışman: PROF. DR. GÜLESER SAYLAM
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Şehir Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç: İntratimpanik uygulamalar son yıllarda daha çok tercih edilmeye başlanmıştır. Bunun bir örneği intratimpanik uygulanan kontrast madde ile yapılan görüntüleme yöntemleridir. Kontrastlı manyetik rezonans görüntüleme ile endolenfatik hidropsun semptomatik ve asemptomatik kulakta gösterildiği bilinmektedir. Meniere hastalığınının tanısı anamnez, fizik muayene, odyolojik testler ve diğer muhtemel baş dönmesi ile seyreden hastalıkları dışladıktan sonra konulmaktadır. Hidropsun radyolojik olarak gösterilmesi yaşam kalitesini olumsuz etkileyen Meniere hastalığının tanısında oldukça önemli bir yöntem olacaktır.  Bu çalışmada intratimpanik uygulanan farklı dozlardaki gadoterik asit ototoksisitesinin işitsel beyin sapı yanıtları testi ve histopatolojik yöntemlerle araştırılması planlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: 40 adet sağlıklı erkek Wistor Albino cinsi rat 4 gruba randomize olarak ayrıldı. Grup A kontrol grubu (n=10) olarak belirlendi ve serum fizyolojik tek taraflı olarak intratimpanik olarak enjekte edildi. Grup B (n=10) yine aynı şekilde tek taraflı olacak şekilde intratimpanik olarak dilüe edilmemiş Gadoterik asit enjekte edildi. Grup C (n=9) serum fizyolojik ile 1/8 oranında dilüe edilmiş gadoterik asit intratimpanik yolla yine tek taraflı enjekte edildi. Grup D (n=9) serum fizyolojik ile 1/16 oranında dilüe edilmiş gadoterik asit tek taraflı olacak şekilde intratimpanik olarak enjekte edildi. Bu enjeksiyonlar öncesi bütün ratların kulaklarında otomikroskopik olarak muayene edildi ve genel anestezi altında işitsel beyin sapı yanıtları ölçümleri yapıldı. Enjeksiyon öncesi yapılan işitsel beyin sapı yanıtları 0. gün olarak belirlendi ve ratların bazal işitme eşikleri belirlendi. 1. gün ve 14. gün olacak şekilde 2 kez daha her gruptaki ratların işitsel beyin sapı yanıtları ölçümleri yapıldı. 14. gün ölçümleri sonrası ratlara genel anestezi altında ötenazi uygulandı ve dekapitasyon sonrası temporal kemikleri formaldehit ile tespit edildi ve histopatojik değerlendirme için hazırlandı. 
Bulgular: İntratimpanik uygulama öncesi yapılan bazal eşik değer ölçümlerinde gruplar arasında herhangi bir anlamlı fark görülmedi. Grup B'de tüm frekanslarda işitme eşik değer yükselmesi istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Grup B 10 kHz 0-14. gün, 16 kHz 0-1.gün ve 0-14. Gün, 24 kHz 0-14. gün ölçümlerinde eşik değerler anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0,05). Diğer gruplarda (Grup C ve D) yapılan ölçümlerde istatistiksel olarak anlamlı eşik değerlerinde yükselme görülmedi (p>0,05). Tüm gruplarda dalga morfolojisi açısından enjeksiyon sonrası gruplar içi III. dalga amplitüd değişiklikleri karşılaştırıldı ve istatistiksel olarak anlamlı amplitüd değişimi izlenmedi (p>0,05). III. dalga latans sonuçlarının karşılaştırılmasında 24 kHz ölçümlerinde Grup B'de 1. ve 14. gün ölçümleri arasında anlamlı değişim görüldü (p<0,05). Patolojik değerlendirme sonucunda Grup B'de sadece 2 ratın korti organında hafif derece morfolojik hasar, bu ratlar dışında bir ratta ise stria vaskülaris ve spiral ganglionunda hafif derece morfolojik hasar görüldü. Grup C'de bir adet ratta korti organında hafif derece morfolojik hasar izlendi. Grup A ve Grup D'de hiçbir ratta morfolojik değişim izlenmedi. Tüm gruplar istatistiksel olarak değerlendirildiğinde histopatolojik olarak anlamlı hasar görülmedi.     
Sonuç: Dilüe edilmemiş Gadoterik asidin ratlara intratimpanik uygulama sonrası ototoksisitesi erken ve geç dönemde işitsel beyin sapı yanıtları testi ve ek olarak histopatolojik incelemeler ile gösterilmiştir. Bununla birlikte dilüe edilerek kullanılan gadoterik asit ototoksisite açısından daha güvenlidir. İşitsel beyin sapı yanıtları ölçümleri sonucunda saf gadoterik asit anlamlı işitme eşik değer kayıplarına 10, 16 ve 24 kHz'de neden olmuştur. Dilüe preparatlarında bu eşik değer kayıpları anlamlı olarak görülmedi. Histopatolojik olarak gösterilen hasarın sadece saf gadoterik asit ile ve hafif düzeyde olması bu preperatın dilüe formunun kullanılabilirliği ve hasarın geri dönüşümlü olabileceğini düşündürmüştür. Bu çalışma ile 1/16 oranında dilüe gadoterik asit preparatının histopatolojik incelemeler ile iç kulak hasarına neden olmadığının gösterilmiş olması intratimpanik uygulanmasının güvenirliliğini desteklemektedir. 

Anahtar Sözcükler: Meniere Hastalığı, gadoterik asit, intratimpanik, endolenfatik hidrops, MRG

Abstract:
Objective: In recent years, intratympanic applications have become more commonly preferred. An example of this is imaging methods performed with contrast agents administered intratympanically. It is known that, contrast-enhanced magnetic resonance imaging has demonstrated endolymphatic hydrops in both symptomatic and asymptomatic ears. The diagnosis of Meniere's disease is established after excluding other diseases with a history, physical examination, audiological tests, and other possible causes of dizziness. Radiologically demonstrating hydrops will be a crucial method in diagnosing Meniere's disease, which negatively affects the quality of life. In this study, the ototoxicity of gadoteric acid at different doses administered intratympanically was investigated through auditory brainstem response tests and histopathological methods.
Material and Methods: 40 healthy male Wistar Albino rats were randomly divided into 4 groups. Group A was designated as the control group (n=10) and received a unilateral intratympanic injection of physiological saline. Group B (n=10) received an intratympanic injection of undiluted gadoteric acid unilaterally. Group C (n=9) received a unilateral intratympanic injection of gadoteric acid diluted with physiological saline at a 1/8 ratio. Group D (n=9) received a unilateral intratympanic injection of gadoteric acid diluted with physiological saline at a 1/16 ratio. Prior to these injections, all rats underwent otomicroscopic examination of their ears, and auditory brainstem response measurements were taken under general anesthesia. Auditory brainstem responses taken before the injections were considered as day 0, and the baseline hearing thresholds of the rats were established. Subsequently, auditory brainstem response measurements were performed twice more on each group of rats on day 1 and day 14. After the day 14 measurements, euthanasia was performed on the rats under general anesthesia, and their temporal bones were fixed with formaldehyde after decapitation for histopathological evaluation.
Results: In the measurements of baseline threshold values taken before the intratympanic injection, there were no statistically significant differences observed between the groups. However, in Group B, a statistically values significant increase in threshold values was found in all frequencies. Specifically, in Group B, significant threshold elevations were observed at 10 kHz from day 0 to day 14, at 16 kHz from day 0 to day 1 and from day 0 to day 14, and at 24 kHz from day 0 to day 14 (p<0.05). In the measurements conducted in the other groups (Group C and D), no statistically significant increase in threshold values was observed (p>0.05). According to wave morphology, intra group 3rd wave amplitude changes were compared after injection and no statistical amplitude changes were observed (p>0.05). When comparing the results of 3rd wave latencies, a significant change was observed in Group B between the measurements on the 1st and 14th day at 24 kHz (p<0.05). In the pathological evaluation, only two rats in Group B showed mild morphological damage in the organ of Corti, and one rat in this group exhibited mild morphological damage in the stria vascularis and spiral ganglion, apart from these two rats. In Group C, one rat showed mild morphological damage in the organ of Corti. No morphological changes were observed in any of the rats in Group A and Group D. When evaluated statistically, no significant histopathological damage was observed in all groups. 
Conclusion: The ototoxicity of undiluted gadoteric acid in rats following intratympanic application has been demonstrated through early and late stage auditory brainstem response tests, along with histopathological examinations. However, when diluted, gadoteric acid is considered to be safer in terms of ototoxicity. Auditory brainstem response measurements showed that pure gadoteric acid caused significant hearing threshold decreases at 10, 16, and 24 kHz. In contrast, these threshold losses were not statistically significant in the diluted preparations. The fact that the histopathological damage shown was only observed with pure gadoteric acid and was of mild severity suggests the usability of the diluted form of this preparation and the potential reversibility of the damage. With this study, demonstrating that a 1/16 dilution of gadoteric acid preparation does not cause inner ear damage through histopathological examinations, supports the reliability of its intratympanic application.
Keywords: Meniere's Disease, Gadoteric Acid, Intratympanic, Endolymphatic Hydrops, MRI