Rivaroksabanın TNBS ile oluşturulan kronik kolit modelinde inflamasyon ve fibrozis markerlarına etkisi
The effect of rivaroxaban in  inflammation and fibrosis on TNBS induced chronic colitis model
Yazar: ÖZLEM GÜL UTKU
Danışman: PROF. DR. SELAHATTİN ÜNAL
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Dahili Tıp Bilimleri Bölümü / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Gastroenteroloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology
Dizin: Faktör X = Factor X ; Fibrinolitik ajanlar = Fibrinolytic agents ; Fibroz = Fibrosis ; Kolit = Colitis ; Matriks metalloproteinazlar = Matrix metalloproteinases ; Transforme edici büyüme faktörü-beta = Transforming growth factor-beta ; Trinitrobenzensulfonik asit = Trinitrobenzenesulfonic acid ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
ÖZET
Amaç: İnflamasyon ve koagülasyon iki önemli konak savunma sistemidir İnflamatuar barsak hastalıkları (İBH) etiyopatogenezinde; genetik, çevresel faktörler, enterik mikroflora ve doku cevabı yanında pıhtılaşma sitemi, platelet, endotel, epitel ve mezenkimal hücreler gibi nonimmun hücreler ve sistemler de önemli rol oynamaktadır. FXa prokoagülan etki ile trombin oluşumunu sağlayıp indirek olarak, ayrıca direk PAR -2 aktivasyonuna neden olarak inflamasyon ve fibrozisi uyarmaktadır. Çalışmamızda FXa'nın rivaroksabanla inhibisyonunun İBH hastalarında gözlenen inflamasyon ve fibrozis üzerine etkisini araştırmayı planladık.
Gereç ve Yöntem: 24 adet Wistar-albino dişi rat ve kolit indüksiyonu için %50 etanol içinde 30 mg 0,5 ml trinitrobenzene sulfonic acid (TNBS) kullanıldı Hayvanlar sağlıklı kontrol (Sham: Grup A), hastalık kontrol (kontrol: Grup B) ve metilprednizolon (standart grup: Grup C), rivaroksaban (test grubu: Grup D) alan grup olarak 4 dört gruba ayrıldı. TNBS indüksiyonun 8. gününde hayvanlar sakrifiye edildi. Grupların makroskopik ve mikroskobik kolit skorları, doku myeloperoksidaz (MPO), Malondialdehit (MDA), süperoksit dismutaz (SOD), Metalloproteinaz-3 (MMP-3), doku metalloproteinaz inhibitörü-1 (TIMP-1), TGF-B1 düzeyleri değerlendirildi. 
Bulgular: Grup B, C, D ile Grup A karşılaştırıldığında; Makroskopik ve mikroskobik skor değerleri Grup A'da istatistiki olarak anlamlı düşük bulundu, Grup D ile yalnızca Grup B karşılaştırıldığında makroskopik ve mikroskobik skor değerleri Grup D'de istatistiki olarak anlamlı düşük bulundu. Grup D ve C arasında makroskopik skorlar istatistiki olarak benzer bulunurken, mikroskobik skorlar C grubunda daha yüksekti.  Medyan MPO değerleri Grup A: 0,17 (0,31-0,61), Grup B: 0,47 (0,31-0,61), Grup C: 0,29 (0,25-0,41), Grup D0,30 (0,25-0,37), Medyan MDA Grup A: 1,1 (1,0-2,8), Grup B: 4,3 (3,1-5,5), Grup C: 3,8 (3,1-4,3), Grup D: 3,9 (3,1-4,4) gruplar arasında MPO ve MDA değerleri yönünden istatistiki anlamlılık mevcuttu Grup A'ya göre Grup B, C, D'nin değerleri istatistiki olarak anlamlı yüksek olduğu gözlendi. Grup D ve Grup C 'nin MPO ve MDA değerleri istatistiki yönden benzerlik göstermesine rağmen grup D ve C, Grup B ile karşılaştırıldıklarında Grup B'nin MPO ve MDA değerleri istatsitiki olarak anlamlı yüksek bulundu (p<0,001 ve p=0,047). MMP-3 (ng/g doku) medyan değerleri;  Grup A: 32,5 (14,5-52,2) Grup B: 124,3 (109,9-144,5) Grup C: 127,8 (103,4-138,2), Grup D: 66,7 (28,3-86,4) gruplar arasında karşılaştırıldığında Grup A'ya göre Grup B, C, D'nin değerleri istatistiki olarak anlamlı yüksek bulunurken, Grup B ve C'nin değerleri istatistiki olarak benzer bulundu, Grup D'nin değerleri, Grup B ve Grup C'ye göre istatistiki olarak anlamlı düşük olduğu gözlendi. TGF-β1 (ng/g doku) medyan değerleri;Grup A: 0,97 (0,60-1,53), Grup B: 5,02 (3,87-6,35) Grup C: 3,98 (3,01-5,45), Grup D: 2,29 (1,04-2,91), TIMP-1 (ng/gdoku) medyan değerleri;  Grup A: 6,8 (6,5-10,9) Grup B: 20,0 (17,1-24,4)Grup C: 17,3 (10,5-28,2), Grup D: 12,7 (7,2-15,3), TGF-β1,TIMP-1 değerleri gruplar arasında karşılaştırıldığında Grup A'ya göre Grup B, C, D'nin değerleri istatistiki olarak anlamlı yüksek bulunurken, Grup B ye göre  Grup C ve Grup D'nin değerleri, Grup C'ye görede ve Grup D'nin değeri istatistiki olarak anlamlı düşük bulundu (p<0,001; p<0,001 ve p=0,002).
Sonuç: Bu sonuçlara göre FXa'nın, rivaroksaban ile inhibisyonu antinflamatuar, antifbrotik ve antioksidan etki ile sonuçlanmaktadır. Bu durum bize antikoagülan olan rivaroksabanın İBH tedavisinde mevcut tedaviye ek olarak veya tek başına; aktif hastalık döneminde inflamasyonu baskılayabileceğini, prokoagülan aktiviteyi engelleyip tromboza yatkınlığı azaltabileceğini ve antifibrotik etki ile stenoz ve striktür gibi komplikasyonları engelleyebileceğini düşündürdü. 

Anahtar Kelimler: Faktör Xa, IBD, Rivaroksaban, TGF-β1, MMPs

Abstract:
AİM: Inflammation and coagulation are two important host defense systems. Nonimmun cells and systems such as coagulation system, platelet, epithelium and mesenchimal cells play important role in the ethiopathogenesis of inflammatory bowel disease (IBD), besides genetic factors, environmental factors, enteric microflora and tissue response. FXa has a indirectly procoagulant effect for generating thrombin, as also directly cause activation of PAR-2  which induces inflammation and fibrosis. 
In our study, we planned to investigate the impact of FXa inhibition with Rivaroxaban on inflammation and fibrosis seen in patients with IBD 
MATERIAL AND METHODS: Twenty-four female Wistar-Albino rats and 30 mg 0.5 ml trinitrobenzene sulphonic acid (TNBS) dissolved in 50% ethanol which induces colitis by intrarectal installation. Rats divided into four groups; healty control (Sham: Group A), colitis control (Control: Group B), metilprednisolone (standart group: Group C) and rivaroxaban (test group: Group D). The rats were sacrificed on 8th day. Macroscopic and microscopic scores, tissue myeloperoxidase (MPO), Malondialdehit (MDA), superoxide dismutase (SOD), Methalloproteinase-3 (MMP-3), tissue methalloproteinase inhibitor-1 (TIMP-1) and TGF-B1 levels were measured.
FINDINGS
Macroscopic and microscopic scores levels in Group A were significantly lower than Group B,C and D. Macroscopic and microscopic scores levels in Group D were significantly lower than Group B.  Macroscopic scores were statistically similar between Group C and D. Microscopic scores were higher in Group C. 
Median MPO levels were in Group A: 0,17 (0,31-0,61), Group B: 0,47 (0,31-0,61), Group C: 0,29 (0,25-0,41), Group D: 0,30 (0,25-0,37), Median MDA Group A: 1,1 (1,0-2,8), Group B: 4,3 (3,1-5,5), Group C: 3,8 (3,1-4,3), Group D: 3,9 (3,1-4,4). 
MPO and MDA levels were statistically significant difference between each group. These levels in Group B,C and D were significantly higher than Group A; in Group C and D were statistically similar; in Group B were statistically higher than Group C and D (p<0.001 & p=0,047). 
MMP-3 (ng/g tissue) median levels; Group A: 32,5 (14,5-52,2) Group B: 124,3 (109,9-144,5) Group C: 127,8 (103,4-138,2), Group D: 66,7 (28,3-86,4). 
MMP-3 levels in Group B,C and D were significantly higher than Group A; in Group C and D were statistically similar; in Group D  were significantly lower than Group C and D. 
TGF-β1 (ng/g tissue) median levels were in Group A: 0,97 (0,60-1,53), Group B: 5,02 (3,87-6,35) Group C: 3,98 (3,01-5,45) and Group D: 2,29 (1,04-2,91). TIMP-1 (ng/g tissue) median levels were in Group A: 6,8 (6,5-10,9), Group B: 20,0 (17,1-24,4), Group C: 17,3 (10,5-28,2) and Group D: 12,7 (7,2-15,3). 
TGF-β1 and TIMP-1 levels in Group B,C and D were significantly higher than Group A; in Group C and D were significantly lower than Group B and in Group D were significantly lower than Group C (p<0,001; p<0,001 and p=0,002, respectively).
RESULT
As a result;FXa inhibition with Rivaroxaban is resulted with anti-inflammatory, anti-fibrotic and anti-oxidant effect. Therefore, we thought that Rivaroxaban supresses inflammation during active disease of IBD by addition to current treatment or alone, decreases thrombophilia by inhibition of procoagulant activity and prevents from complication such as stenosis and stricture by antifibrotic effect. Our study is first study which evaluate the efficiency of FXa inhibiton with Rivaroxaban in experimental colitis model. There is no clinical and experimental trials with Rivaroxaban in IBD. Further trials about efficiency and clinical use is required.


Key Words: Factor Xa, IBD, Rivaroxaban, TGF-β1, MMPs