Çocuk istismar ve ihmalinde pediatrist ve pedodontistlerin bilgi düzeyi ve tutumunun değerlendirilmesi
Evaluation of the knowledge level and attitude of pediatrists and pediatric dentists in child abuse and neglect
Yazar: GİZEM DOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA AYDINBELGE
Erciyes Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Çocuk Diş Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Diş hekimleri = Dentists ; Doktorlar = Physicians ; Çocuk diş hekimliği = Pediatric dentistry ; Çocuk ihmali = Child negligence ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı-cinsel = Child abuse-sexual

Özet:
Çocuk istismar ve ihmali, Dünya Sağlık Örgütü'ne göre çocuğun sağlığına, büyüme/gelişimine veya onuruna zarar verme ihtimali olan ya da zarar veren yetişkin kişi, toplum veya devlet tarafından bilinçli veya bilinçsiz gösterilen fiziksel ve duygusal kötü tutum, cinsel taciz, sömürü ve ihmal türlerini içine alan davranışların tümüdür. Bu araştırmanın amacı, uzmanlık/doktora eğitimini tamamlamış pediatrist ve pedodontistlerin çocuk istismar ve ihmali konusundaki eğitim deneyimlerini, bilgi düzeylerini ve tutumlarını belirleyip, gruplar arasındaki farkı değerlendirmektir. Araştırmamıza uzmanlık/doktora eğitimini tamamlamış 120 pediatrist ve 120 pedodontist katılmıştır. Çocuk istismarı ve ihmali konularında uzmanlık/doktora eğitimi sırasında eğitim alma oranları (p<0,001) ile uzmanlık/doktora eğitimi sonrasında eğitim alma oranları (p=0,043) pediatri grubunda anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Çocuk istismarı ve ihmali konusunda katılımcıların bilgi düzeyleri ölçek puanlarıyla incelendiğinde, pediatri grubunda yer alanların ölçek puanlarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptandı (p=0,019; p<0,05). Pediatri grubunda yer alan katılımcıların çocuk istismarı ve ihmalinden şüphelendiğinde teşhis edebilecek donanıma sahip olma yetisinin (p=0,001), çalıştığı kurumda çocuk istismar ve ihmali şüphesini bildirmek için herhangi bir tutanak veya protokol bulunmasının (p=0,014), meslek hayatında çocuk istismar ve ihmali şüphesi ihbarında bulunmasının (p<0,001) ve son 5 yıl içerisinde çocuk istismar ve ihmali şüphesi ihbarında bulunma (p<0,001) oranlarının, pedodonti grubunda yer alanlara göre daha yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Pedodonti grubunda yer alan katılımcıların çocuk istismarı ve ihmali konusunda daha fazla eğitim görmelerini gerektiği görüşüne, pediatri grubunda yer alan katılımcılara göre daha yüksek orana sahip oldukları tespit edildi (p=0,024; p<0,05). Sonuç olarak; pedodontistlerin pediatristlere kıyasla çocuk istismarı ve ihmaliyle ilgili lisans eğitimi ve sonrasında gerekli eğitimi almadıkları ve çocuk istismarı vakasından şüphelenseler dahi daha az bildirimde bulundukları, bu konuyla ilgili yasal sorumluluklarını daha az bildikleri saptanmıştır. Hem pediatride hem pedodontide doktora/uzmanlık ve lisans eğitimi müfredatına, çocuk istismarı ve ihmalinin daha detaylı biçimde dahil edilmesi ve seminerler ve kurslar düzenlenmesiyle çocuk istismarı/ihmalinin tanınması ve ihbar prosedürleri konusunda bilgi düzeylerinin arttırılması gerektiği değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Çocuk istismarı; İhmal; Pediatrist; Pedodontist

Abstract:
According to World Health Organisation, child abuse and neglect is defined as all behaviours that include intentional or unintentional physical and emotional ill-treatment, sexual abuse, neglect or exploitation which results in actual or potential harm to the child's health, growth/development or dignity imposed by an adult, society or government. The aim of this research is to determine the educational experience, knowledge level and behaviour of pediatricians and pediatric dentists who concluded their specialty/doctorate education regarding the issue on child abuse and neglect, as well as to evaluate the differences between these groups. The participants in our research are composed of 120 pediatricians and 120 pediatric dentists who concluded their speciality/doctorate pediatricians. The rate of receiving education on child abuse and neglect during speciality/doctorate education (p<0,001) and after speciality/doctorate education (p=0,043) is found to be significantly higher in pediatrician participants (p<0,05). It is observed that pediatrician group has significantly higher level of knowledge in terms of child abuse and neglect upon being measured by scale points (p=0,019; p<0,05). In comparison with pediatric dentists, pediatrician group was detected to; have higher ability to diagnose child abuse and neglect when they have suspicions (p=0,001), have a sort of procedure or a protocol in their work place to report suspicions on child neglect and abuse (p=0,014), reported a child abuse and neglect suspicion in their professional life (p<0,001) and have a higher rate in reporting a child abuse and neglect suspicion within the last 5 years. It is established that the participants in pediatric dentist group have a higher opinion rate on the need to receive further education on child neglect and abuse comparing with the pediatrician group (p=0,024; p<0,05). Conclusively, this research shows that pediatric dentists do not receive the necessary education comparing to paediatricians on child abuse and neglect during and after their undergraduate education. Moreover, even if they have suspicion on child abuse and neglect they tend to provide fewer feedback and have less information on their legal responsibilities on the issue. Including child abuse and neglect more elaborately into the curriculum of speciality/doctorate education for both pediatric dentists and pediatricians; and organising seminars and courses after undergraduate education will raise awareness in recognition of child abuse and neglect, as well as obligations of doctors to report.

Keywords: Child abuse, Neglect, Pediatrician, Pediatric Dentist