Kliniğimizde 2008-2018 yılları arasında tanı alan mesane karsinomu olgularının yeniden değerlendirilmesi ve ürotelyal karsinom subtiplerinin belirlenmesi
Re-evaluation of  bladder carcinoma cases and determination of urothelial carcinoma subtypes diagnosed in our clinic between 2008 and 2018
Yazar: EMEL CIVAŞ
Danışman: PROF. DR. FATMA HÜSNİYE DİLEK
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Patoloji = Pathology
Dizin: Karsinoma = Carcinoma ; Mesane neoplazmları = Urinary bladder neoplasms ; Neoplazm evreleri = Neoplasm staging ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Sağkalım = Survival ; Sistektomi = Cystectomy ; Ürogenital neoplazmlar = Urogenital neoplasms

Özet:
Giriş: Ürotelyal karsinomun ürotelyal morfoloji dışında farklı diferansiasyonlar göstermesiyle histolojik varyantlar meydana gelir.
Amaç: Histolojik varyantların bizim kliniğimizde görülme sıklıklarını belirlemek, histolojik varyant ve pür ürotelyal karsinom olgularının histopatolojik parametrelerle ilişkilerinini incelemek ve sağkalıma olan etkilerini karşılaştırmak.
Materyal-Metod: Hastanemizde 10 yıllık süreç içerisinde yapılan radikal sistektomi materyalleri içerisinden (n=211), ürotelyal karsinom olguları (n=200) seçilmiş ve mikroskop başında, klinik, görüntüleme ve makroskopik bulguları ile olgular tekrar değerlendirilmiştir. Tümörler, histolojik varyantlar ve pür ürotelyal karsinomlar olmak üzere iki grup halinde ele alınarak histopatolojik özellikleri ve prognozları incelenmiştir. 
Bulgular: İki yüz olgunun yaş ortalaması 62 (43-83) olup; bu hastaların 185'i (% 92,5) erkek, 15'i (%7,5) kadın; medyan sağkalımı ise 23,55 ay idi. Hasta grubundaki 200 vakanın, 145'i (% 69,4) pür ürotelyal karsinom ve 55'i (% 26,3) histolojik varyant olarak tespit edildi. En sık varyant skuamöz diferansiyasyon (%12) idi. Pür ürotelyal karsinom grubunda; en sık pT0-1 (%37,3), en az pT2 (% 28,3) evresi izlendi. Histolojik varyantlarda ise; en sık pT3-4 (%78), en az pT0-1 (%4) idi. Pür ürotelyal karsinomda pT0-1, histolojik varyantlarda pT3-4 evrelerinin tanı anında saptanma yüksekliği istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Pür ürotelyal karsinom ve  histolojik varyant gruplarında 2 ve 4 yıllık hastalıkla ilişkili sağkalım oranları sırasıyla %65,4 ve %53,6; %65,1 ve %22,6 olarak saptandı. Histolojik varyant olgularının daha düşük hastalıkla ilişkili sağkalım gösterdikleri istatistiksel olarak anlamlı  bulunmuştur. 
Sonuç: Histolojik varyantların, pür ürotelyal karsinomlara göre ileri lokal evrede tanı aldıkları ve daha agresif klinik gidiş gösterdikleri çalışmamızla desteklenmiştir. Bu nedenle tespit edilmeleri elzemdir.
Anahtar kelimeler: Ürotelyal karsinom, histolojik varyant, radikal sistektomi, sağkalım,  evre

Abstract:
Introduction: Histological variants of urothelial carcinoma are formed as a result of divergent differentiation.
Objectives: Our aim is to determine the frequency of histological variants in our clinic, to investigate the relationship of histological variants and pure urothelial carcinoma with histopathological parameters and to compare their effects on survival.
Materials-Methods: Urothelial carcinoma cases (n = 200) were selected amongst radical cystectomy materials (n = 211) diagnosed in our clinic over a 10-year period. Clinical, imaging, macroscopic and microscopic findings of the cases were re-evaluated thoroughly. Tumors were grouped as histological variants and pure urothelial carcinomas, and histopathological features and prognosis of the tumors were evaluated among the groups. 
Results: The mean age of 200 cases was 62 (43-83); 185 (92.5%) of these patients were male and 15 (7.5%) were female. Median survival was 23.55 months. Of the 200 patients in the patient group, 145 (69.4%) were pure urothelial carcinoma and 55 (26.3%) were histological variants. The most common variant was  squamous differentiation (12%). The most commonly observed stages in the pure urothelial carcinoma group were  pT0-1 (37.3%), while pT2 (28.3%) was the least common. In the histological variants group the most and the least common stages were pT3-4 (78%) and pT0-1 (4%), respectively. Detection frequency of PT0-1 in pure urothelial carcinoma and pT3-4 in histological variants at the time of diagnosis was statistically significant. Prostatic urethral involvement was found to be statistically significant in pure urothelial carcinoma. Two and 4 year disease specific survival rates of pure urothelial carcinoma and histological variant groups were 65.4%, 53.6% and 65.1%, 22.6%, respectively. Histologic variants were associated with statistically significant lower disease specific survival rates. 
Conclusion: Our results confirmed that histologic variants are diagnosed in advanced local stage and follow a more aggressive clinical course compared to pure urothelial carcinomas. Therefore, their identification is essential.
Key words: Urothelial carcinoma, histological variant, radical cystectomy, survival, staging