Bâbür Şah ve Bâbürlü Devleti'nin kuruluşu
Babur Shah and the establishment of Babur State
Yazar: SEBGHATULLAH SHAHIN
Danışman: PROF. DR. HASAN HÜSEYİN ADALIOĞLU
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı / İslam Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Tarih = History
Dizin: Askeri faaliyetler = Military activities ; Askeri teşkilat = Military organization ; Babür Şah = Babur Shah ; Babürlü Devleti = Babur State ; Hindistan = India ; Kuruluş = Foundation ; Liderlik = Leadership ; İslam tarihi = Islamic history

Özet:
Bâbürlü Devleti'nin kurucusu ve ilk hükümdarı olan Bâbür Şah Türk tarihinin önde gelen şahsiyetlerinden biridir. Bâbür Şah'ın babası, Timur'un torunlarından Fergana hâkimi Ömer Şeyh, annesi ise Cengiz Han'ın soyundan Yunus Han'ın kızı Kutluğ Nigâr Hanım'dır.
Bâbür Şah, 49 yıl süren hayatına birçok büyük mücadele sığdırmış, bunların bir kısmında yenilgiye uğramış, önemli bir kısmında ise büyük zaferlere imza atmıştır. Ne aldığı galibiyetler onu rehavete düşürmüş, ne de yaşadığı mağlubiyetler umutsuzluğa sürüklemiştir. Bu anlamda Bâbür Şah azimli, mücadeleden kaçmayan, enerjisini yenilemeyi bilen, güçlü bir kişiliğe sahip olup siyasi liderliği, mücadeleci oluşu, ilme olan düşkünlüğü ve sanatsever kişiliğiyle pek az insanda bulunan üstün meziyetlere sahip bir liderdi. Bu özellikleri ile bugün bile hem doğuda hem batıda saygın bir lider olarak hatırlanmaktadır. 
Bâbür Şah'ın kurmuş olduğu Bâbürlü Devleti (932-1254/1526-1858), Hindistan'da üç yüzyılı aşkın bir süre hüküm sürmüş ve Safevî, Özbek ve Osmanlı Devletleri ile ilişkileri olmuştur. Kültürel açıdan sürekli zenginleşen ve İslâm medeniyetini yücelten zamanın güçlü devletleri arasında yer almıştır. Bâbür Şah'ın ve Bâbürlü hükümdarlarının Hindistan'da yaptırdığı tarihî ve mimarî eserler, günümüzde hâlâ varlığını sürdürmektedir. 
Bu çalışmada klasik kaynaklar ışığında Bâbür Şah'ın hayatı, siyasî kişiliği, askerî dehası, fetihleri ve devletin kuruluşu yeniden ele alınmıştır. Bilindiği gibi konu üzerinde daha önce birçok tez ve araştırma yapılmıştır. Ancak önceki tezlerde daha ziyade İngilizce'den Türkçeye veya Çağatayca'dan Türkçeye çevrilmiş tercüme eserler kaynak olarak kullanılmıştır. Bu tez çalışmasında ise, bizzat orijinal Farsça kaynaklar kullanılmış ve önceki tezlerin eksik yönleri ikmal edilmeye çalışılmıştır.

Abstract:
Babur Shah, the founder and first ruler of the Babur State, is one of the leading figures in Turkish history. The father of King Babur is Ömer Şeyh, one of Timur's grandchildren and ruler of Fergana and his mother is Kutlug Nigar, daughter of Yunus Han, one of Genghis Khan's grandchildren.
Babur Shah has had many great struggles in his 49-year life; some of them ended in defeat and a significant part of them were considered great victories. His victories neither made him complacent nor did his defeats drag him into despair. In this sense, Babur Shah had a rare and strong personality that was determined, did not run away from the struggles and knew how to renew his energy. With his political leadership, combativeness, devotion to knowledge and his art-loving personality, Babur Shah possesses superior virtues that cannot be found in every human being and even today it still maintains its respectable place in both Eastern and Western world.
The Babur State, founded by King Babur (932-1254/1526-1858), ruled in India for more than three centuries and at the same time it had relations with the Safavids, Uzbeks and the Ottoman Empire. It was among the great states of the time, which was constantly enriched in cultural terms and glorified the Islamic civilization. The architectural and historical artifacts built in India by Babur Şah and the rulers of the Babur state continues its existence till today.
In this study, we covered the life of Babur Shah, his political personality, his military genius, his conquests and the state he founded. As it known, many theses and researches have been done on the subject before. However, in the previous theses, mostly translated works from English to Turkish or from Chagatai to Turkish were used as sources. In this thesis, the original Persian sources were used and the deficiencies of the previous theses were tried to be fulfilled.