Çocuk acil polikliniğine tekrarlayan karın ağrısı nedeniyle başvuran 7- 18 yaş arası çocukların anksiyete, depresyon düzeylerinin R-cads ile değerlendirilmesi
The evaluation of the anxiety, depression levels of children aged 7- 18 WHO applied to the children's emergency outpatient clinic with recurrent abdominal pain using T-CADS questionnare
Yazar: BÜŞRA KAYNAK
Danışman: PROF. DR. NURVER SİPAHİOĞLU
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Anksiyete = Anxiety ; Ağrı = Pain ; Depresyon = Depression ; Karın ağrısı = Abdominal pain ; Çocuk acil servisi = Pediatric emergency medicine ; Çocuklar = Children ; Ölçekler = Scales

Özet:
Amaç: Bu çalışmada İstanbul Üniversitesi- Cerrahpaşa Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Acil Polikliniğine başvuran hastalarda rekürren karın ağrısının anksiyete ve depresyon ile ilişkisinin varlığını araştırmak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız, kesitsel bir çalışma olarak planlanmıştır. İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Acil Polikliniğine başvuran 70 hastanın (35 karın ağrısı şikayeti olan, 35 olmayan hasta) ebeveynlerine cinsiyet, yaş, anne baba mesleği, okul başarı durumu, analjezik ilaç kullanımı olup olmadığı gibi sosyodemografik ve kişilik özelliklerinin sorgulandığı 12 soruluk bir anket uygulanmıştır. Ayrıca hastaların ebeveynlerinin Revised-Children's anxiety depression scale (RCADS) ölçeğinin 47 sorudan oluşan formu doldurmaları sağlanmıştır. Bu ölçeğin Türkiye'deki geçerlilik ve güvenilirlik çalışmaları Görmez ve arkadaşları tarafından 2017 yılında yapılmış ve cronbach α skoru 0,95 olarak bulunmuştur. Cevaplanma süresi ortalama olarak 10 dakika süren anketler araştırmacı asistan doktor tarafından yüz yüze olarak uygulanmıştır. Çalışmamızdan elde edilen verilerde tüm p değerleri çift yönlü ve anlamlılık düzeyi p<0,05 anlamlı olarak kabul edildi.
Bulgular: Çalışmamızda karın ağrısı olan çocuklarda karın ağrısı olmayan gruba göre Total Anksiyete T skoru (TA) daha yüksek bulundu (p=0,001). Karın ağrısı olan grupla karın ağrısı olmayan grup karşılaştırıldığında Total Anksiyete ve Depresyon T skoru (TAD) (p=0,002), Obsesif Kompulsif Bozukluk T skoru (OKB) (p=0,017), Yaygın Anksiyete T skoru (YA)(p=0,004), Panik Bozukluk (PB) T skoru (p=0,003), Sosyal Fobi (SF) T skoru (p=0,036) anlamlı olarak daha yüksek saptandı. Sosyodemografik verilerimizden yaş ile TAD T skoru karşılaştırılmış ve yaşın artması ile TAD T skoru arasında anlamlı korelasyon saptandı (p=0,036). Çalışmayan anne çocuklarında çalışan anne çocuklarına göre SA T skoru daha yüksek saptandı(p=0,006). Yine SA T skoru düzenli ilaç kullanımı olan çocuklarda ilaç kullanımı olmayan çocuklara göre yüksek bulundu(p=0,016). Çalışmaya katılan erkek çocuklar kız çocuklara göre daha fazla YA T skoru ve SF T skoruna sahiplerdi (p=0,037 ve p=0,034). Düzenli analjezik ilaç kullanımı olan çocuklarda ilaç kullanımı olmayan çocuklara göre PB T skoru daha yüksek saptandı(p=0,014). Karın ağrısı görülen grup ile karın ağrısı görülmeyen grup ailelerin maddi durumu ile karşılaştırıldığında maddi durumu 4.013 lira ve altı gruptaki çocuklarda karın ağrısı anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p=0,033). 
Sonuç: TKA ile başvuran hastayı değerlendirirken hastanın anamnezini genişletip biyolojik, sosyal ve psikolojik durumuyla bütüncül değerlendirip multidisipliner bir yaklaşım edinmek henüz hastalığın ayırıcı tanısının net olarak yapılmadığı dönemde tanıya yönlenmemizi hızlandırabilir. Bu grup hastalarda karın ağrısı için medikal tedaviye ek olarak davranış ve psikolojik terapi yöntemleriyle desteklemek hastalık yönetiminde yardım sağlayabilir. Ayrıca karın ağrısına yönelik alınan anamnez sırasında ayırıcı tanı yaparken sorulabilecek hafta içi olup hafta sonu olmaması gibi zamansal ilişkiyi incelemeye yönelik sorular tanıda gecikmenin önüne geçebilir.

Abstract:
Objective: In this study, it was aimed to investigate the relationship between recurrent abdominal pain and anxiety and depression in patients who applied to the University Cerrahpasa Cerrahpasa Faculty of Medicine's  Pediatric Emergency Outpatient Clinic.

Materials and Methods: Our study is a cross-sectional study research. RCADS parents questionnaire was administered to 70 patient' parents (35 with abdominal pain, 35 without pain) who applied to the University Cerrahpasa- Cerrahpasa Faculty of Medicine's  Pediatric Emergency Outpatient Clinic. Furthermore, a questionnaire with 12 questions of sociodemographic and personal characteristics such as participants' gender, age, profession of their families, their school achievement status and their use of analgesic medication was applied. The validity and reliability studies of RCADS in Turkey were carried out by Görmez et al. in 2017 and the cronbach α score was found to be 0.95. The questionnaires were administered face-to-face by the research assistant doctor. The response time of questionnaire was 10 minutes. In the values obtained in our study all p values were considered to be bidirectional and the level of significance p<0.05 was significant.

Results: In our study, the TA T score was found to be higher in children with abdominal pain compared to the group without abdominal pain (p=0,001). When the group with abdominal pain and the group without abdominal pain were compared, TAD T score (p=0.002), OCD T score (p=0.017), WA T score (P=0.004), PD T score (p=0.003), SF T score (p=0.036) were found to be significantly higher. Age from sociodemographic data and TAD T score were compared and a significant correlation was found between increasing age and TAD T score (p=0.036). SA T score was found to be higher in children of non-working mothers compared to children of working mothers (p=0.006). SA T score was found to be higher in children with regular drug use compared to children without drug use (p=0.016). Boys participating in the study had higher WA T score and SF T scores than girls (p=0.037 and p=0.034). The PD T score was found to be higher in children with regular analgesic drug use than in children without drug use (p=0.014). When the group with abdominal pain and the group without abdominal pain were compared, abdominal pain was found to be significantly higher in children in the lower income group of 4.013 and below (p=0.033).

Conclusion: When evaluating the patient presenting with Recurrent abdominal pain (RAP), deepening the patient's anamnesis, evaluating the biopsychosocial status of the patient in a holistic manner and adopting a multidisciplinary approach may accelerate diagnosis in the undifferentiated period of the disease. Supporting this group of patients with behavioral and psychological therapy methods in addition to medical treatment for abdominal pain may provide assistance in disease management. In addition, questions to examine the temporal relationship such as weekdays or weekends, which can be asked to make differential diagnosis when getting anamnesis for abdominal pain, can prevent delay in diagnosis.