Kardiyomiyopati alt türlerinde kardiyak manyetik rezonans görüntüleme bulgularının retrospektif karşılaştırılması:Dilate olmayan sol ventrikül kardiyomiyopati ve dilate kardiyomiyopati hastalarında analiz
Retrospective comparison of cardiac magnetic resonance imaging findings in cardiomyopathy subtypes: Analysis in non-dilated left ventricle cardiomyopathy and dilated cardiomyopathy patients
Yazar: ALPER CANDEMİR
Danışman: PROF. DR. MEHDİ ZOGHİ
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Giriş:Dilate olmamış sol ventrikül kardiyomiyopati (NDCM), yakın dönemde tanımlanmış bir kardiyomiyopati alt türüdür ve dilate kardiyomiyopati (DCM) ile birlikte kardiyomiyopatilerin iki önemli alt tipini oluşturur. NDCM, sol ventrikülün dilate olmamış boyutlarda kalmasına rağmen, ventriküler disfonksiyonun bulunduğu bir durumdur. Bu hastalık, yakın dönemde tanımlanmış olup, literatürde hakkında sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Buna karşılık, DCM, sol ventrikülün genişlemesi ve sistolik fonksiyonun bozulması ile karakterizedir ve daha geniş bir literatürle desteklenmektedir. DCM, ciddi morbidite ve mortalite ile ilişkilidir. Öte yandan, NDCM'nin morbidite ve mortaliteye etkisi olan faktörler ile DCM ile ilişkisi hakkında belirsizlikler mevcuttur.
Amaç:Bu çalışmanın amacı, dilate olmayan sol ventrikül kardiyomiyopatisi (NDCM) ve dilate kardiyomiyopati (DCM) hastaları arasındaki kardiyak manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ve klinik sonuçlardaki farklılıkları incelemektir. Çalışma, her iki kardiyomiyopati türü arasındaki ve dilate olmayan sol ventrikül kardiyomiyopati hastalarının kendi içlerindeki kardiyak ve klinik özellikleri karşılaştırarak, dilate olmayan sol ventrikül kardiyomiyopatisinin tanı, klinik takip ve tedavi zamanlama stratejilerini geliştirmeyi hedeflemektedir.
Gereç ve Yöntem: Bu tek merkezli retrospektif gözlemsel çalışma, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde 2012 ile 2024 yılları arasında kardiyak MRG'si yapılmış 2683 hasta tarandı. Bu hastalardan dahil edilme kriterlerine uyan ve dışlanma kriterlerinin olmadığı; 134 NDCM hastası ve 302 DCM hastası olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Eksik veri veya uygun olmayan veri girişlerine sahip hastalar çalışma dışı bırakılmıştır. Veriler, Ege Üniversitesi Hastane Bilgi Yönetim Sistemi (HBYS) kullanılarak toplanmıştır.
Bulgular:Çalışma sonuçları, NDCM ve DCM grupları arasında kardiyak fonksiyonlar ve klinik özellikler açısından anlamlı farklar ortaya koymuştur. NDCM hastaları daha düşük tüm nedenlere bağlı mortalite ve hastaneye yatış oranlarına(HR: 1.98; %95 güven aralığı CI: 1.29-3.01 p-değeri: 0.0014) sahipken, DCM hastalarında daha yüksek kardiyak yetersizlik gözlemlenmiştir. Ayrıca, MRG özellikleri açısından NDCM grubu daha iyi kardiyak yapısal parametrelere sahiptir. İstatistiksel analizler, primer sonlanımlar açısından NYHA sınıfı (HR:10.0, CI: (3.43-29.3),  p değeri<0.0001), sistolik arter basıncı(HR:0.90 CI:0.84-0.94 p değeri 0.002) ve sol ventrikül son sistol hacmi (LVESV) (HR:1.013 CI(1.003-1.023 p değeri=0.007) gibi parametrelerin risk tahmininde anlamlı olduğunu göstermiştir. Bu parametreler, özellikle dilate olmayan sol ventrikül kardiyomiyopati hastalarının klinik seyrini ve prognozunu belirlemede kritik öneme sahiptir.
Sonuç:Bulgular, dilate olmayan kardiyomiyopatinin genel olarak daha iyi bir klinik seyri olduğunu ve bu hastalık türünün yönetiminde farklı tedavi yaklaşımlarının gerekliliğini vurgulamaktadır. Ayrıca, çalışma sonuçları, dilate olmayan kardiyomiyopatinin daha detaylı anlaşılması için ileri düzey kardiyak görüntüleme tekniklerinin ve bireyselleştirilmiş tedavi stratejilerinin yanı sıra, bu hastalığın düzenli ve etkin bir şekilde takip edilmesinin kritik önemini göstermektedir. Özellikle, hastalığın takibinde dikkat edilmesi gereken çeşitli parametreler olabileceği, bu durumun erken müdahale ve yönetim stratejilerinin uyarlanmasında temel bir rol oynayabileceği vurgulanmaktadır.
Anahtar Sözcükler: Dilate Olmayan Sol Ventrikül Kardiyomiyopati, Dilate Kardiyomiyopati, Hafif Dilate Kardiyomiyopati, Kardiyak Manyetik Rezonans Görüntüleme, Ekokardiyografi

Abstract:
Introduction: Non-dilated left ventricular cardiomyopathy (NDCM) is a recently defined subtype of cardiomyopathy and, along with dilated cardiomyopathy (DCM), constitutes two important subtypes of cardiomyopathies. NDCM is a condition where the left ventricle remains non-dilated but exhibits ventricular dysfunction. This disease has been recently identified, and there are a limited number of studies in the literature about it. In contrast, DCM is characterized by the enlargement of the left ventricle and impaired systolic function, supported by a broader literature. DCM is associated with significant morbidity and mortality. On the other hand, there are uncertainties about the factors affecting morbidity and mortality of NDCM and its relationship with DCM.
Objective: The aim of this study is to investigate the differences in cardiac magnetic resonance imaging (MRI) and clinical outcomes between patients with non-dilated left ventricular cardiomyopathy (NDCM) and dilated cardiomyopathy (DCM). The study aims to improve the diagnosis, clinical follow-up, and timing of treatment strategies for non-dilated left ventricular cardiomyopathy by comparing the cardiac and clinical characteristics between the two types of cardiomyopathy and among the patients with non-dilated left ventricular cardiomyopathy.
Materials and Methods: This single-center retrospective observational study screened 2683 patients who underwent cardiac MRI at Ege University Medical Faculty Hospital between 2012 and 2024. Among these patients, those who met the inclusion criteria and did not have exclusion criteria were divided into two groups: 134 NDCM patients and 302 DCM patients. Patients with missing data or inappropriate data entries were excluded from the study. Data were collected using the Ege University Hospital Information Management System (HBYS).
Results: The study results showed significant differences in cardiac functions and clinical characteristics between the NDCM and DCM groups. NDCM patients had lower all-cause mortality and hospitalization rates (HR: 1.98; 95% CI: 1.29-3.01, p-value: 0.0014), whereas higher cardiac failure was observed in DCM patients. Additionally, in terms of MRI features, the NDCM group had better cardiac structural parameters. Statistical analyses indicated that parameters such as NYHA class (HR: 10.0, CI: 3.43-29.3, p-value <0.0001), systolic arterial pressure (HR: 0.90, CI: 0.84-0.94, p-value: 0.002), and left ventricular end-systolic volume (LVESV) (HR: 1.013, CI: 1.003-1.023, p-value = 0.007) were significant in risk prediction. These parameters are crucial in determining the clinical course and prognosis of patients with non-dilated left ventricular cardiomyopathy.
Conclusion: The findings highlight that non-dilated cardiomyopathy generally has a better clinical course and emphasizes the necessity of different treatment approaches in the management of this type of disease. Furthermore, the study results indicate the critical importance of advanced cardiac imaging techniques and individualized treatment strategies, as well as regular and effective follow-up for a detailed understanding of non-dilated cardiomyopathy. Especially, it is emphasized that there might be various parameters to consider in the follow-up of the disease, which can play a fundamental role in the adaptation of early intervention and management strategies.
Keywords: Non-Dilated Left Ventricular Cardiomyopathy, Dilated Cardiomyopathy, Mildly Dilated Cardiomyopathy, Cardiac Magnetic Resonance Imaging, Echocardiography