Acil serviste distal radius kırığı tespit edilen hastalarda eşlik eden el bilek yaralanmalarının incelenmesi
Investigation of accompanying wrist injuries in patients with distal radius fracture in the emergency department
Yazar: ORHAN ARTUN
Danışman: DOÇ. DR. TURGAY YILMAZ KILIÇ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Bilek eklemi = Wrist joint ; El yaralanmaları = Hand injuries ; Radius = Radius ; Radius kırıkları = Radius fractures ; Ulna = Ulna ; Ulna kırıkları = Ulna fractures ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Giriş 
Distal radius kırıkları el bilek kırıklarının yaklaşık %44'ünü oluşturur. Kırıklarda ilişkili ek yaralanmaların bilinmesi, hasta yönetimi ve prognozu öngörme açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada distal radius kırıklarına eşlik eden el bileği kemik ve eklem yaralanmalarının özelliklerini belirlemeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem
Çalışmaya distal radius kırığı tanısı alan 18 yaş ve üzeri tüm hastalar dahil edildi. Bu hastalar ait demografik veriler, etkilenen ekstremite, travma mekanizması, acil servis ve hastane sonlanımları ile direkt grafileri hasta dosyası ve hastane elektronik kayıt sisteminden geriye dönük olarak incelendi. Eşlik eden el bilek yaralanmaları ortopedi ve travmatoloji uzmanı tarafından değerlendirildi. Eşlik eden el bilek yaralanmaları tedavi sürecinde değişikliğe neden olabilecek prognostik önemi olan (lunat kırığı, lunat çıkığı, skafoid kırığı, skafolunat ayrışma, lunotriquetral ayrışma, distal radio-ulnar eklem çıkığı) ve olmayan (ulna distal uç kırığı, ulna stiloid kırığı) yaralanmalar olarak sınıflandırıldı. Verilerin analizinde SPSS 22 (version 22.0.0.0) kullanıldı. Tüm analizler %95 güven aralığında yapılarak, p değeri <0.05 olanlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi
Bulgular
638 hasta toplam 645 distal radius kırığı tespit edildi. Hastaların 377'si (%59.1) erkek ve tüm hastaların ortanca yaşı 54 yıl (IQR:25) idi. Distal radius kırıklarının 345'inde (%53.5) metafizer kırık şeklinde idi. Distal radius kırıklarına en sık eşlik eden el bilek yaralanması ulna stiloid kırığı (n=305; %47.3) idi. Eklem içi parçalı kırığı olan hastalarda tedavi sürecinde değişikliğe neden olabilecek yaralanma saptanma olasılığı 24.5 kat daha fazla idi.

Abstract:
Introduction
Distal radius fractures constitute approximately 44% of wrist fractures. Recognizing additional injuries associated with fractures is very important in terms of patient management and predicting prognosis. In this study, we aimed to determine the characteristics of wrist bone and joint injuries accompanying distal radius fractures.
Materials and Methods
All patients 18 years of age and older with a diagnosis of distal radius fracture were included in the study. Demographic data of these patients, affected extremity, trauma mechanism, emergency service and hospital outcomes, and direct radiographs were analyzed retrospectively from the patient file and the hospital electronic record system. The accompanying wrist injuries were evaluated by an orthopedic and traumatologist. Concomitant wrist injuries were classified as injuries with (lunate fracture, lunate dislocation, scaphoid fracture, scapholunate dislocation, lunotriquetral dislocation, distal radio-ulnar joint dislocation) or without (ulna distal tip fracture, ulna styloid fracture) prognostic significance that could cause changes in the treatment process. SPSS 22 (version 22.0.0.0) was used for data analysis. All analyzes were performed at 95% confidence interval, p value <0.05 was considered statistically significant.
Results
A total of 645 distal radius fractures were detected in 638 patients. 377 of the patients (59.1%) were male and the median age of all patients was 54 years (IQR: 25). Metaphyseal fracture was present in 345 (53.5%) of the distal radius fractures. The most common wrist injury accompanying distal radius fractures was ulna styloid fracture (n = 305; 47.3%). The probability of detecting injuries that could cause changes in the treatment process was 24.5 times higher in patients with intra-articular comminuted fractures.