Üst ekstremite yaralanmalarında simulasyon ortamında ve gerçek yaşam koşullarında gerçekleştirilen ergoterapi eğitiminin karşılaştırılması
Comparison of ergotherapy training in simulated and real life environment in upper extremity injuries
Yazar: BURCU SEMİN AKEL
Danışman: PROF. DR. TÜLİN DÜGER
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İş ve Uğraşı Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2009
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: El yaralanmaları = Hand injuries

Özet:
Ergoterapi biliminde kişi merkezli yaklaşımlar konusunun irdelenmesi Dünya Sağlık Örgütünün sınıflandırma terminolojisinin değişmesi ile hızlanmıştır. Sağlık bakım hizmetleri bu değişimle beraber aktivite limitasyonları ve katılım konularını ele almaktadır. Üst ekstremite yaralanmalarında sadece fiziksel bulgulara yönelik hazırlanan müdahaleler, aktivitelere katılımı sağlamak için yeterli olmamaktadır. Çalışmamızda üst ekstremite yaralanması olan kişilerde sağlık durumu, aktivite performansı ve ihtiyaçların belirlenmesi sonrasında simulasyon ortamında ve gerçek yaşam koşullarında gerçekleştirilen ergoterapi müdahalesi sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya üst ekstremite yaralanması olan 72 hasta dâhil edilmiştir. Aktivite eğitimini simulasyon ortamında alanların I. grupta (n=39), gerçek yaşam alanında alanların ise II. grupta (n=33) olmasına tabakalı rastgele örnekleme yöntemi ile karar verilmiştir. İki grup yaş, cinsiyet, medeni hal, dominant el ve tanı dağılımları açısından homojen bulunmuştur. Hastalarda vücut yapı ve işlevleri, aktivite limitasyonları ve katılım değerlendirilmiştir. İki gruba benzer fizyoterapi programı verilirken, Kanada Rol Performans Analizine (COPM) göre belirlenen aktivitelerin eğitimi kişi merkezli yaklaşımlar çerçevesinde uygulanmıştır. Vücut yapı ve işlevlerine göre ağrının II. grup lehine azalma göstermesi (p<0,05) dışında iki grup arasında fark bulunmamıştır (p>0,05). Aktivite limitasyonları ve katılım açısından II. gruba verilen aktivite eğitiminin olumlu sonuçları istatiksel açıdan anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Kişisel faktörlerin ve kültürel yapının tedavi sonuçlarına önemli etkisi olduğu düşünülerek, ileriki çalışmalarda bu faktörlerin nicel araştırma yöntemleriyle analiz edilmesinin gerekli olduğu düşünülmüştür. Sonuç olarak çalışmamızda kişi merkezli aktivite eğitiminin iki grupta da olumlu etkileri gözlenmiştir. Bu konu ile ilgili çalışacak terapistler için çalışmamızın örnek teşkil edeceği düşünülmektedir.

Abstract:
In ergotherapy, use of client centered approach speeded up with the change in World Health Organization classification terminology. Health care services are interested in activity limitations and participation with this change. Interventions directed only on physical findings are not sufficiant enough to provide participation in upper extremity injuries. In our study, it is aimed to compare ergotherapy results given in simulated environment and real-life environment after determination of health status, activity performance and needs of people with upper extremity injuries. 72 subjects with upper extremity injuries are taken to the study. Random sampling method is used to determine subjcets will belong to I. group who are taking the activity training in simulated environment (n=39) and II.group who are taking the training in real life environment (n=33). Two groups found to be homogeneous according to age, sex, marital status, dominant hand and diagnosis. Body structure and function, activity limitation and participation is evaluated in all subjects. Similar physiotherapy program is given to all subjects and ergotherapy program is formed according to activities determined with Canadian Occupational Performance Measure (COPM). According to body structure and function, there were not any difference between groups (p>0,05) except pain intensity was less in favour of II. group (p<0,05). Positive results of activity training of II. group is found to be statistically meaningful according to activity limitations and participation (p<0,05). It is tought that personal factors and culture had an important effect on study results and these factors should be investigated with qualitative research methods. As results, positive effect of client centered activity training is observed in both groups. It is thought that our study can be an example for therapists who will work on this subject.