Tadalafil ve montelukastın yanık staz zonu üzerine etkilerinin araştırılması- ratlarda deneysel çalışma
Investigation of the effects of tadalafil and montelukast on burn stasis zone: an experimental study in rats
Yazar: UĞURCAN GÜNDOĞAR
Danışman: DOÇ. DR. HÜLDA RIFAT ÖZAKPINAR
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Şehir Hastanesi / Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
Her yıl yüzlerce insan yanık travmasına maruz kalmakta ve fiziksel, psikolojik, ekonomik, sosyal açıdan etkilenmektedir. Yanıkta koagülasyon, staz ve hiperemi zonu olmak üzere 3 zon tanımlanmıştır.  Staz zonu; doku dolaşımının azaldığı, yüksek inflamasyonun bulunduğu, uygun tedavi ile hasarın geri döndürülebilen bölümdür. Bu zondaki irreversible hasarın temel sebebinin hipoksi, ödem ve iskemi olduğu farklı çalışmalarda gösterilmiştir. Çalışmamız; LT-D4 reseptör antagonisti olan montelukast ve PDE-5 inhibitörü olan tadalafilin inflamasyonu azaltma, ve dokuya kan akışını artırarak bu negatif etkilerin azaltarak staz zonu üzerinde etkilerini histopatolojik ve makroskopik olarak değerlendirmeyi ve karşılaştırmayı amaçlamaktadır.

  Gereç ve Yöntemler
  Çalışmada ağırlıkları 30 adet Sprague-Dawley türü sıçan kullanıldı. Sıçanlar randomize 3 gruba ayrıldı. Sıçanlara anestezi altında Comb deneysel yanık modeli uygulandı. 1. Gruba ek müdahalede bulunulmadı. 2. Gruba günde bir kere 1 mg/kg tadalafil gastrik gavaj yöntemiyle uygulandı, 3. Gruba günde bir kere 10mg/kg montelukast gastrik gavaj yöntemiyle uygulandı.
Tüm gruplar 10 gün boyunca takip edilerek 0. 3. ve 10. günlerde staz zonlarından insizyonel biyopsi alındı. Biyopsiler histopatolojik ve makroskopik olarak değerlendirildi.

   Bulgular
   Çalışmamızda kurtarılan staz zonu alanları arasında kontrol grubuna göre tadalafil ve montelukastın, montelukastın iste her iki gruba anlamlı derecede üstünlük sağladığı görülmektedir. 10. gün ödem ve konjesyon tadalafil ve montelukast gruplarında belirgin olarak düşük bulunmuştur. Her iki ilacın 10. günde inflamasyonu belirgin şekilde azalttığı görülmekle beraber tadalafilin 3. günde inflamasyonu azaltmada üstün olduğu görülmüşür.
10. gün nekroz oranı her iki grupta anlamlı derece düşük olmakla beraber tadalafil grubunun diğer iki gruba göre üstünlüğü bulunmuştur. 10. gün fibrozis oranları arasında fark saptanmamıştır.

    Sonuç
      Çalışmamızın sonucunda tadalafil ve montelukastın yanık staz zonunda inflamasyonu ve nekrozu azaltarak olumlu sonuçları olduğunu söyleyebiliriz. Her iki grupta makroskobik olarak staz zonunda anlamlı bir iyileşme sağlamıştır. Montelukast ve tadalafilin staz zonuna etkileri, etkin tedavi dozu, tedavi süresi farklı araştırmalarla incelenmeli ve aktif klinik kullanıma girebilecek moleküller olarak dikkate alınmalıdır.


Anahtar kelimeler: yanık, staz zonu, tadalafil, montelukast

Abstract:
Burn injuries are a significant health issue, affecting individuals physically, psychologically, socially, and economically. Burns are classified into three zones: coagulation, stasis, and hyperemia. Among these, the stasis zone is a critical area where tissue damage can be reversed with appropriate treatment. Hypoxia, edema, and ischemia are known to be the main causes of irreversible damage in the stasis zone. This study aimed to evaluate and compare the histopathological and macroscopic effects of montelukast, a LT-D4 receptor antagonist, and tadalafil, a PDE-5 inhibitor, in reducing inflammation and improving tissue perfusion in the stasis zone.
 
   Materials and Methods
    In this study, 30 Sprague-Dawley rats of comparable weight were utilized. The rats were randomly allocated into three groups. Under anesthesia, the Comb experimental burn model was applied to all subjects. No additional treatment was administered to Group 1, serving as the control group. Group 2 was treated with tadalafil at a dose of 1 mg/kg once daily via gastric gavage, while Group 3 received montelukast at a dose of 10 mg/kg once daily via the same method. All groups were observed over a 10-day period, during which incisional biopsies were collected from the stasis zones on days 0, 3, and 10. The collected biopsies were subsequently analyzed through both histopathological and macroscopic evaluation.

   Results
    In our study, it was observed that tadalafil and montelukast groups showed significant superiority over the control group in terms of salvaged stasis zone areas, with montelukast demonstrating a more pronounced effect in both treatment groups. On the 10th day, edema and congestion levels were found to be significantly lower in the tadalafil and montelukast groups. Both drugs significantly reduced inflammation on the 10th day, whereas tadalafil was found to be more effective in reducing inflammation as early as the 3rd day. Additionally, the necrosis rate on the 10th day was significantly lower in both treatment groups compared to the control group, with tadalafil showing superiority over the other two groups. However, no significant differences were detected in fibrosis rates among the groups on the 10th day.

Conclusion
Tadalafil and montelukast were effective in reducing inflammation and necrosis in the burn stasis zone, producing positive outcomes. Both drugs demonstrated significant macroscopic improvement in the stasis zone. Further research is needed to explore the optimal therapeutic doses and durations of these drugs, which may potentially be considered as candidate molecules for clinical use.

Keywords: Burn, stasis zone, montelukast, tadalafil, inflammation, necrosis