Fluorine-18 Fluoro-2-Deoxy-D-Glucose ile Pozitron Emisyon Tomografisinin (FDG-PET) Hodgkin ve Non-Hodgkin Lenfomalarda kullanımı ve prognostik Önemi
The utility and prognostic value of Positron Emission Tomography with Fluorine-18-Fluoro-2-D-Glucose (FDG ? PET) on Patients with Hodgkin and Non-Hodgkin Lymphoma
Yazar: BANU ÖZTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA BENEKLİ
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Onkoloji Ana Bilim Dalı / Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2009
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Lenfoma = Lymphoma ; Lenfoma-non Hodgkin = Lymphoma-non Hodgkin ; Pozitron emisyon tomografi = Positron-emission tomography ; Prognoz = Prognosis ; Tomografi-emisyon-bilgisayarlı = Tomography-emission-computed

Özet:
Giriş: 18F-FDG-PET malign lenfomaların tanı, evreleme ve tedavi yanıtının değerlendirilmesinde sıklıkla kullanılan bir fonksiyonel görüntüleme yöntemidir. Lenfomalar potansiyel olarak kür şansı olan malignitelerdir ancak birinci basamak tedavi sonrası rezidüel kitleler relapslarla ilişkilidir. BT gibi konvansiyonel morfolojik yöntemlerle canlı tümör dokusu ile fibrotik-nekrotik doku ayırt edilemez. Bu çalışmada, HL ve NHL'lı hastaların başlangıç evreleme ve tedavi sonrası değerlendirme amaçlı çekilen FDG-PET sonuçları değerlendirildi. Aynı zamanda PET'in prognostik değeri araştırıldı.Hastalar ve yöntem: Daha önceden tedavi görmemiş, histolojik olarak tanı konulmuş malign lenfomalı 105 hasta çalışmaya alındı. En az 12 aylık takip periyodu alan 94 hasta ile istatistiksel analizler yapıldı. başlangıç evreleme ve primer kemoterapi sonrası FDG-PET çekildi ve hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Tedavi sonrası PET ile OS ve PFS korelasyonu araştırıldı. Prognostik faktörleri belirlemek için Cox regresyon analizleri yapıldı.Sonuçlar: HL (n=19) ve NHL'lı (n=75) 94 hasta (median yaş:52.5, aralık 20-80 years) çalışmaya dahil edildi. Başlangıç PET-BT sonuçları tüm hastalarda lenfoma tutulumu için pozitifti. Birinci basamak kemoterapinin tamamlanmasından sonra (NHL için R-CHOP ve CHOP benzeri rejimler, HL için ABVD), hastaların %79,5'inde (n=75) PET-BT sonuçları negatif geldi. PET negatifleşen hastaların yalnız %16'sınde relaps gelişti ve RT veya kurtarma KT ± HDT/OKİT tedavilerine yönlendirildi. PET pozitif hastaların (%20,2) tümünde (mide DBBHL'lı bir ve kemik tutulumlu HL'lı bir hasta hariç) nüks-progresyon gelişti. Median takip süresi 18 ay'dı. Bir ve 2 yıllık PFS oranları PET negatif grupta %88 ve %78, PET pozitif grupta %33 ve %11 bulundu (p<0,00001). İki grup arasında 1 ve 2 yıllık OS oranları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,82). Çoklu değişkenli Cox regresyon analizleri sonucunda tedavi sonu PET'in PFS için bağımsız bir prognostik belirleyici olduğu gösterildi. DBBHL'li hastalarda (n=50), tedavi sonucu PET negatifliğinin anlamlı PFS avantajı olduğu (p<0,00001) ve bağımsız bir prognostik faktor olduğu saptandı.Sonuç: Bu çalışmanın sonucunda tedavi sonrası FDG-PET PFS için güncel ve bağımsız bir belirleyici olduğu sonucuna varıldı. Tedavi sonrası rezidüel hastalığın erken ve doğru tanısı HDT/OKİT gibi agresif tedavi yaklaşımları gerektiren hastaların seçimine yardımcı olabilir.Anahtar kelimeler: Lenfoma, FDG-PET, prognoz.

Abstract:
Background: 18F-FDG-PET is a functional imaging method and widely used for initial diagnosis, staging and response evaluation in the treatment of malignant lymphomas. Although lymphomas are potentially curable malignancies, residual masses after completion of first line treatment are associated with relapses. Conventional morphologic imaging methods such as CT can not distinguish viable tumor from fibrotic-necrotic tissue. 18F-FDG-PET offers an advantage of functional tissue characterization. We evaluated the FDG-PET for initial staging and post treatment evaluation of patients with HL and NHL. We also aimed to assess the prognostic value of FDG-PET in these patients.Patients and Methods: One hundred and five untreated patients with histologically proven malignant lymphoma were included the study. Statistical analysis was performed on 94 of these patients who have at least 12 months follow-up period. FDG-PET was performed on initial staging and after completion of primary chemotherapy and we evaluated these patients retrospectively. Treatment response in FDG-PET was correlated with PFS and OS. Cox regression analyses were performed to test the value of prognostic factors.Results: Ninety-four patients with HL (n=19) and NHL (n=75) (median age:52.5, range 20-80 years) were included the study. All initial PET-CT results were positive for lymphoma involvement. After completion of first line chemotherapy (R-CHOP or CHOP-like regimens for NHL, and ABVD for HL), PET-CT results were became negative in 75 (79.8%) of patients. Only 16% of PET negative patients relapsed and underwent RT or salvage CT ± HDT/ASCR. All PET-positive patients (20.2%) relapsed except for two patients with gastric DLBCL and HL with bone involvement. Median follow-up was 18 months. Estimated 1- and 2-year PFS rates were 88% and 78% for PET negative group, and 33% and 11% for PET positive group (p<0.00001). Estimated 1- and 2-year OS were not significantly different in the two groups (p=0.82). Multivariate Cox regression analysis showed that post-treatment PET was an independent prognostic factor for PFS. In patients with DLBCL (n=50), post-treatment PET negativity was associated with significant PFS advantage (p<0.0001) and was an independent prognostic factor.Conclusion: We concluded that post treatment FDG-PET is an accurate and independent predictor of PFS. True and early diagnosis of post treatment residual disease can be helpful for selection of the patients who require aggressive treatment modalities such as HDT/ASCR.Key words: Lymphoma, FDG-PET, prognosis.