Tamiri mümkün olmayan masif rotator manşet yırtıklarında artroskopik süperior kapsüler rekonstrüksiyon ve ters omuz artroplastisi sonuçları: Eşleşmeli grupların prospektif karşılaştırılması
Results of arthroscopic superior capsular reconstruction and reverse shoulder arthroplasty in irreparable massive cuff tears: A prospective matched comparison
Yazar: ALPER ŞÜKRÜ KENDİRCİ
Danışman: DOÇ. DR. ALİ ERŞEN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroplasti = Arthroplasty ; Artroskopi = Arthroscopy ; Omuz = Shoulder ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies ; Rotator manşet = Rotator cuff ; Rotator manşet yaralanmaları = Rotator cuff injuries

Özet:
Amaç: Tamiri mümkün olmayan masif rotator manşet yırtıklarının tedavisi günümüzde tartış-malı bir konudur. Tanımlanmış biyolojik ve biyolojik olmayan tedavi seçenekleri bulunmaktadır. Biyolojik bir tedavi seçeneği olan süperior kapsüler rekonstrüksiyon prosedürü ile iyi sonuçlar elde edildiği son dönemde bildirilirken, ters omuz artroplastisi ile de iyi sonuçlar alındığı litera-türde mevcuttur. Çalışmanın amacı tamiri mümkün olmayan masif rotator manşet yırtığı ve er-ken evre artropati (Hamada 1-2) mevcut hastalarda, bu iki tedavi seçeneğinin klinik ve fonksi-yonel sonuçlarının karşılaştırılmasıdır. 
Hastalar ve Yöntem: Çalışma eşleştirilmiş grupların prospektif karşılaştırılması şeklinde plan-landı. Mayıs 2016 – Mayıs 2020 tarihleri arasında kliniğimizde tamiri mümkün olmayan masif rotator manşet tanısıyla SKR veya TOA prosedürleri uygulanan 40 hasta çalışmaya dahil edildi. Tedaviye göre hastalar iki gruba ayrıldı. Klinik değerlendirme omuz eklem hareket açıklıkları ile yapılırken fonksiyonel değerlendirmede Constant skoru, ASES ve VAS kullanıldı. Hastaların takip parametrelerinde operasyon sonrası elde edilen kazanımlar gruplar arasında karşılaştırıla-rak analiz edildi.
Bulgular: SKR grubunda 20 hastanın ortalama yaşı 61,85±7,56, TOA grubundaki 20 hastanın ise 71,1±6,42 yıldı. Ortalama takip süresi SKR grubunda 22,3±8,4 ay, TOA grubunda ise 32,5±8,11 aydı. Gruplar arasında operasyon öncesi abdüksiyon, Constant skor ve ASES değer-leri arasında anlamlı fark mevcuttu (p:0,005, p:0,027, p:0,008) ve TOA grubunda değerler daha düşüktür. Postoperatif verilerde ise fleksiyon ve Constant skor değerleri SKR grubunda anlamlı daha yüksek bulunmuştur (p:0,007, p:0,043). Çalışmada verilerde elde edilen artış oranları de-ğerlendirildiğinde ise abdüksiyon dışındaki bütün parametrelerde iki grup arasında anlamlı fark bulunamamıştır (p>0,05). Abdüksiyon değerinde ise TOA grubunda elde edilen artış SKR gru-buna göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p:0,003). Ayrıca hem SKR hem de TOA grubunda bütün parametrelerde operasyon sonrası verilerde operasyon öncesine göre anlamlı düzeyde değişiklik gözlenmiştir. VAS değerinde anlamlı düşüş mevcut iken, diğer bütün para-metreler anlamlı artış mevcuttur. 
Sonuç: Çalışma neticesinde erken evre artropati mevcut, tamiri mümkün olmayan masif rotator manşet yırtıklarının tedavisinde SKR, TOA prosedürüne benzer klinik ve fonksiyonel iyileşme sağlanabilmekte ve biyolojik bir alternatif olarak ön plana çıkabilmektedir.

Abstract:
Objective: Treatment of irreparable massive rotator cuff tears is a challenge today. There are biological and non-biological treatment options. While it has been reported recently that good results are obtained with the superior capsular reconstruction procedure, which is a biological treatment option, good results are also available in the literature with reverse shoulder arthro-plasty. The aim of the study is to compare the clinical and functional outcomes of these two treatment options in patients with irreparable massive rotator cuff tear and early stage arthropa-thy (Hamada 1-2).
Patients and Methods: The study was designed as a prospective comparison of matched groups. Between May 2016 and May 2020, 40 patients who underwent SCR or TOA proce-dures with the diagnosis of irreparable massive rotator cuff in our clinic were included in the study. Patients were divided into two groups according to treatment. While clinical evaluation was performed with shoulder range of motion, and Constant score, ASES and VAS were used for functional evaluation. The postoperative gains in the follow-up parameters of the patients were analyzed by comparing them between the groups.
Results: The mean ages and follow-up periods of patients in the SCR (n=20) and TOA (n=20) groups were 61,85±7,56 and 71,1±6,42 years; 22,3±8,4 and 32,5±8,11months, respectively. There was a significant difference between the groups in preoperative abduction, Constant score and ASES values (p:0.005, p:0.027, p:0.008) and the values were lower in the TOA group. In the postoperative data, flexion and Constant score values were found to be significantly higher in the SCR group (p:0.007, p:0.043). When the increase rates obtained in the data were evaluat-ed in the study, no significant difference was found between the two groups in all parameters except abduction (p>0.05). The increase in abduction value in the TOA group was found to be significantly higher than in the SCR group (p:0.003). In addition, post-operative data in all pa-rameters in both SCR and TOA groups showed significant changes compared to pre-operatively. While there is a significant decrease in the VAS value, there is a significant increase in all other parameters.
Conclusion: As a result of the study, SCR can provide clinical and functional improvement similar to TOA procedure in the treatment of irreparable massive rotator cuff tears with early stage arthropathy and it can be a biological alternative.