Parotis bezi tümörlerinin ayırıcı tanısında apparent diffusion coefficient (Adc) değerlerinin yeri
The role of the apparent diffusion coefficient (Adc) values in the differential diagnosis of the parotid gland tumors
Yazar: SİBEL AYDIN AKSU
Danışman: PROF. DR. ERCAN İNCİ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Parotis Bezi Tümörleri (PBT) tüm baş boyun tümörlerinin %1-3'ünü ve majör tükürük bezi tümörlerinin %80-90'ını oluşturur. Primer PBT'nin tanı ve tedavisi, çeşitliliği, yapısal karmaşıklığı ve farklı histopatolojik tip ve hatta alt tiplerin farklı biyolojik davranışları nedeniyle oldukça karmaşıktır. Uygun tıbbi tedavi, klinik takip veya cerrahi tedavi seçeneklerine karar vermek için son derece doğru ve kullanışlı bir non-invaziv tanı testi gereklidir. Difüzyon Ağırlıklı Görüntüleme (DAG), su protonlarının farklı rastgele hareketleriyle görüntü kontrastı üreten MR tabanlı bir tekniktir ve moleküler difüzyonu in vivo ölçmek için mevcut tek yöntemdir. Çalışmamızda tüm lezyon ADC ölçümünün benign veya malign PBT'ni belirlemede kullanılıp kullanılamayacağını belirlemeyi amaçladık. 17 benign kitle (10 Pleomorfik Adenom, 6 Warthin Tümörü, 1 Kanaliküler Adenom) ve 8 malign kitle (4 Lenfoma, 2 Karsinoma Ex Pleomorfik Adenom, 1 Adenoid Kistik Karsinom, 1 Mukoepidermoid Karsinom) olmak üzere 25 PBT çalışmaya dahil edildi. Kontrol grubu olarak 20 sağlıklı parotis bezi alındı. Tüm olgulara ve sağlıklı deneklere; 1,5 T MRI cihazında, faz dizilimli baş-boyun sarmalı kullanılarak (Avanto; Siemens, Erlangen, Germany), 0, 500 ve 1000 sn/mm2  b değerlerinde, 33 mT/m maximum gradient kapasitesinde tarayıcı ile DAG gerçekleştirildi. Tüm olgulara cerrahi tedavi uygulandı. Her kitlenin preoperatif tanısı rezeksiyon sonrası karşılaştırıldı ve doğrulandı. Kontrol grubu, benign ve malign kitlelerin ortalama ADC değerleri, sırasıyla, 0,27±0,13 x10-3 mm2/s, 1,51±0,52 x10-3 mm2/s, 1,05±0,26 x10-3 mm2/s bulundu (p< 0,001). 1.3x10-3 mm2/s cut-off değeri ile, benign ve malign kitlelerin ayrımında, %87.50 duyarlılık ve %58.82 özgüllük sağlandı. Ayrıca ADC değerlerinin benign grupta pleomorfik adenomları Warthin tümörlerinden, malign grupta karsinomları lenfomalardan ayırt etmede bir biyobelirteç olarak yararlı olabileceğini bulduk. Kantitatif bir MR tekniği olarak DAG'nin PGT ayırıcı tanısında önemli bir rolü olduğu sonucuna vardık. ADC değerleri ve konvansiyonel MRG bulgularının kombinasyonu, maligniteyi belirlemek için ek bir değere sahip olabilir.

Abstract:
The Parotid Gland Tumors (PGT's) constitute 1-3% of all head and neck tumors and 80-90% of the major salivary gland tumors. The diagnosis and treatment of the primary PGT is quite complicated due to it's diversity, structural complexity and different biological behaviors of different histopathological types and even subtypes. A highly accurate and useful non-invasive diagnostic test is needed for to decide the appropriate medical treatment, clinical follow-up or surgical treatment options. Diffusion-Weighted Imaging (DWI) is an MR-based technique that produces image contrast by distinct random motions of water protons and is the only available method to measure molecular diffusion in vivo. In our study, we aimed to determine whether the whole-lesion apparent diffusion coefficient (ADC) measurement could be used to identify benign or malignant PGT's. 25 parotid gland tumors, which consisted of 17 benign masses (10 pleomorphic adenomas, 6 Warthin tumors, 1 canalicular adenoma) and 8 malignant masses (4 lymphomas, 2 carcinoma ex pleomorphic adenoma, 1 adenoid cyctic carcinoma, 1 mucoepidermoid carcinoma) were included to the study. 20 healthy parotid glands were enrolled as the control group. DWI is performed to all the cases and healthy subjects with b factors of  0, 500 and 1,000 sec/mm2 on a 1,5 T MRI scanner using a phased array head and neck coil (Avanto; Siemens, Erlangen, Germany) with a 33 mT/m maximum gradient capability. Surgical treatment was applied to all cases. Preoperative diagnosis of each mass was compared and confirmed after resection. The mean ADC values of the control group, benign and malignant masses were 0,27±0,13 x10-3 mm2/s, 1,51±0,52 x10-3 mm2/s, 1,05±0,26 x10-3 mm2/s, respectively (p<0.001). A cut-off value at 1.3x10-3 mm2/s yielded a sensitivity of %87,50 and specificity of %58,82, for differentiation of the benign and malignant masses. We also found that ADC values may be useful as a biomarker in differentiating pleomorphic adenomas from Warthin tumors in the benign group and carcinomas from lymphomas in the malignant group.  We concluded that, as an quantitative MR technique, DWI has a significant role for differential diagnosis of the PGT's. Combination of the ADC values and conventional MRI findings may have an additional value for determining malignancy.