Kronik spontan ürtikerli hastalarda osteopontin, IL-17, IL-31 seviyelerinin omalizumab tedavisi sonrasındaki değişiminin araştırılması
Investigation of the change of osteopontin, IL-17, IL-31 levels after omalizumab treatment in patients    with chronic spontaneous urticaria
Yazar: ALPER KARA
Danışman: DOÇ. DR. İLTERİŞ OĞUZ TOPAL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Omalizumab = Omalizumab ; Osteopontin = Osteopontin ; Ürtiker = Urticaria ; İnterlökin 17 = Interleukin 17 ; İnterlökin 31 = Interleukin 31

Özet:
Amaç: Kronik spontan ürtiker (KSÜ) etyolojisinde ilaçlar, infeksiyonlar, gıdalar, sistemik hastalıklar, otoimmunite vb. rol oynamakla birlikte vakaların birçoğunda net olarak neden ortaya konulamamaktadır.  Tedavide kılavuzlarca yüksek doz antihistaminik kullanımına rağmen yeterli yanıt alınamayan olgularda immünglobulin E'nin yüksek afiniteli IgE reseptörüne (FcεRI) bağlanarak etki gösteren humanize monoklonal bir antikor olan omalizumab kullanımı önerilmektedir. Omalizumab tedavisiyle hastalık üzerinde başarılı kontrol sağlanırken hastalığı hangi mekanizmalarla iyileştirdiği tam olarak aydınlatılamamıştır. Çalışmamızda omalizumab tedavisi başlanan KSÜ hastalarının serumlarında osteopontin, IL-17, IL-31 düzeylerinin tedavi öncesi ve sonrası düzeylerini sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırmak, omalizumabın KSÜ'deki immünolojik etkilerini daha iyi anlamak, hastalığın patogenezine daha fazla ışık tutmak ve omalizumaba terapötik yanıtı gösteren potansiyel biyobelirteçleri belirlemekti.
Gereç ve Yöntem: Temmuz 2021- Temmuz 2022 tarihleri arasında Prof.  Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi Dermatoloji polikliniğine başvuran 18 yaş üzeri, rutin tetkikleri yapılmış omalizumab tedavisi başlanan 28 KSÜ hastası ve 23 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Başlangıç ve 12 hafta omalizumab tedavisi sonrası osteopontin, IL-17, IL-31'in serum düzeyleri sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırıldı. Hastalık şiddetini ve tedavi yanıtını belirleyebilmek için UAS7, ÜKT ve KÜYKA ölçekleri kullanıldı.
Bulgular: KSÜ hasta grubunda kontrol grubuna göre osteopontin, IL-17, IL-31 seviyelerinde istatiksel olarak anlamlı olmayan yükseklik saptandı (p>0.05). Tedavi öncesi UAS7'ye göre şiddetli olan grupta orta şiddetli gruba göre osteopontin, IL-17, IL-31 düzeyleri anlamlı yüksek saptandı (p<0.05). KSÜ hastalarında 12 haftalık omalizumab edavisi sonrası osteopontin, IL-17, IL-31 düzeylerinde istatiksel olarak anlamlı düşüş saptandı (p<0.05).
Sonuç: Başlıca T lenfositleri olmak üzere mast hücreleri ve diğer immun sistem hücreleri tarafından eksprese edilen osteopontin, IL-17, IL-31'in ürtiker hastalarında yüksek saptanması hastalığın sadece deriye sınırlı olmayıp sistemik inflamatuvar bir hastalık olduğunu düşündürmektedir. Omalizumab tedavisiyle bu parametrelerdeki düşme omalizumabın ürtiker hastalarında mast hücre degranülasyonunu engellemesinin yanında antiinflamatuvar bir etkiyle iyileştirici gücünün olduğunu göstermektedir.

Abstract:
Aim: In the etiology of chronic spontaneous urticaria (CSU), drugs, infections, foods, systemic diseases, autoimmunity, etc. Although it plays a role, in most of the cases, the cause cannot be clearly revealed. The use of omalizumab, a humanized monoclonal antibody that acts by binding to the high-affinity IgE receptor (FcεRI) of immunoglobulin E, is recommended in cases where there is no adequate response despite the use of high-dose antihistamines in the treatment according to the guidelines. While successful control of the disease is achieved with omalizumab treatment, the mechanisms by which it cures the disease have not been fully elucidated. In our study, our aim was to compared the pre- and post-treatment levels of osteopontin, IL-17, IL-31 levels in the serum of CSU patients who were started on omalizumab treatment with the healthy control group and better understand the immunological effects of omalizumab in CSU, to shed more light on the pathogenesis of the disease, and to identify potential biomarkers indicative of the therapeutic response to omalizumab.
Material and Methods: Between July 2021 and July 2022, 28 CSU patients over the age of 18 who applied to the Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu City Hospital Dermatology outpatient clinic, routine examinations were made, and omalizumab treatment was started, and 23 healthy volunteers were included. Serum levels of ostepontin, IL-17, IL-31 were compared with the healthy control group after initial and 12 weeks of omalizumab treatment. UAS7, UCT, and CU-Q2oL scales were used to determine disease severity and treatment response.
Result: A statistically insignificant increase in osteopontin, IL-17, IL-31 levels was found in the CSU patient group compared to the control group (p>0.05). Before the treatment, osteopontin, IL-17, IL-31 levels were found to be significantly higher in the severe group according to UAS7 compared to the moderately severe group (p<0.05). After 12 weeks of omalizumab treatment in CSU patients, a statistically significant decrease was found in osteopontin, IL-17, and IL-31 levels (p<0.05).
Conclusion: High levels of osteopontin, IL-17, IL-31, which are mainly expressed by T lymphocytes, mast cells and other immune system cells, suggest that the disease is not limited to the skin, but is a systemic inflammatory disease. The decrease in these parameters with omalizumab treatment shows that omalizumab prevents mast cell degranulation in urticaria patients, as well as has curative power with an anti-inflammatory effect.
Key Words: chronic spontaneous urticaria, osteopontin, IL-17, IL-31, omalizumab