Diz MR çekilen hastalarda ekstansör mekanizma patolojileri ve patellofemoral instabilite sıklığı
Pathologies of the knee extensor mechanism and prevalence of patellofemoral instability in patients who underwent knee MRI
Yazar: TUBA AKDAĞ
Danışman: DR. AYNUR TURAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Akdağ T. Diz MR çekilen hastalarda ekstansör mekanizma patolojileri ve patellofemoral instabilite sıklığı S.B. Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyoloji Kliniği, Uzmanlık tezi, Ankara, 2014
Amaç: Bu çalışmada diz MR çekilen hastalarda ekstansör mekanizma patolojileri ve patellofemoral instabilite sıklığı ile instabilite ölçümlerinde cinsiyet ve yaş grupları arasındaki ilişkiyi belirlemeyi amaçladık. 
Bulgular: Ocak 2013- Mart 2013 tarihleri arasında herhangi bir ön tanı ile diz MR çekilmiş 448 hasta retrospektif olarak incelenedi. Hastalar ekstansör mekanizmaya dahil tüm yapıların patolojik görünümleri ve patellofemoral instabilite ölçümleri yapılarak değerlendirildi. Hastaların 231'i erkek (%52) 217'ü kadın (%48) olup 4 gruba ayrılan hastalardan; 27 hasta adölesan, 109 hasta genç erişkin, 288 hasta erişkin ve 24 hasta yaşlı olarak sınıflandı. Hastaların yaş ortalaması 42,9 ±14 idi. 
Sonuç: Akut travmatik patolojiler yalnızca 2 hastada görüldü (%0,5). Kronik patolojilerden patellar tendinozis 3 (%0,7), Osgood-Schlatter hastalığı 3 (%0,7), bipartit patella 4 (%0,9), bursitler 13 (%3), Hoffa yağ yastığı sıkışma sendromu 2 (%0,4) ve kondromalazi patella 119 (%27) hastada görüldü. Patellofemoral instabilite için tibial tüberkül-troklear oluk (TT-TO) mesafesi, troklear oluk açısı, patellar kemiğin pozisyonu (patella alta ve patella baja), femoral troklear oluk ile patellanın ilişkisi ve patellar eğim (tilt) değerlendirildi. TT-TO ölçüm için ortalama değer 1,45±0,42 ve troklear oluk açısı için ortalama değer 145,9°±9,6 olarak bulundu. 4 hastada patella alta (%0,9), 13 hastada patella baja (%2,9) vardı. 298 (%67) hastada patellanın laterale subluksasyonu görüldü ve 162 (%36) hastada anormal patellar tilt mevcuttu. Verilerin cinsiyetler ve yaş grupları arasında değerlendirilmesinde yalnızca TT-TO mesafesi için adölesan yaş grubunda diğer gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı (p <0.05).
Tartışma: Dizin ekstansör mekanizmasına ait patolojiler ve patellofemoral instabilite sanıldığının aksine nadir görülen patolojiler olmayıp, rutin diz MRG raporlama pratiğinde mutlaka değerlendirilmelidir. 
Anahtar Kelimeler: Diz, Ekstansör Mekanizma, MRG, Patellofemoral İnstabilite

Abstract:
Akdağ T. Pathologies of the knee extensor mechanism and prevalence of patellofemoral instability in patients who underwent knee MRI, Health Ministry, Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Training and Research Hospital Department of Radiology, MD thesis, Ankara, Turkey 2014
Objective: The purpose of this investigation was to determine the extensor mechanism pathologies of the knee, assess the prevalence of patellofemoral instability and the differences of patellofemoral instability measurements between gender and age.
Methods: We analyzed the knee MRI of 448 patients who underwent MRI scan with any diagnosis between 2013 January and 2013 March retrospectively. Images were obtained as all pathologies of the knee extensor mechanism and considered the measurements that predict patellofemoral instability. Among 448 patients, 231(52%) of them were male, 217 (48%) of them were female. Of these patients, 27 were in adolescent, 109 were young adult, 288 were adult and 24 were in elderly age group (mean age 42,9 years ±14).
Results: According to our study acute traumatic pathologies were seen only in 2 patients (0,5%). Considering the prevalence of chronic pathologies; 0,7 % of the subjects had patellar tendinosis (n=3), 0,7% of the subjects had Osgood-Schlatter disease (n=3),  0,9% of the subjects had bipartit patella (n=4), 3% of the subjects had bursitis (n=13),  0,4% of the subjects had Hoffa's fat pad impingement syndrome (n=2) and 27% of the subjects had chondromalasia patella (n=119). For determination patellofemoral instability; tibial tubercle-trochlear groove (TT-TG) distance, trochlear groove angle, patellar position (patella alta and patella baja), relationship between femoral trochlear groove with patella and patellar tilt were evaluated. The mean TT-TG distance was 14,5±4,2 mm and the mean trochlear groove angle was 145,9°±9,6. Patella alta was seen in 4 (0,9%) and patella baja was seen in 13 (2,9%) individuals. Lateral subluxation of patella was seen in 298 (67 %) patients and abnormal patellar tilt was seen in 162 (36%) patients. Statistical analysis of the data has shown a statistical difference (p <0.05) for TT-TG distance among the adolescent age group compared to other groups.  
Conclusion: The pathologies of the knee extensor mechanism and patellofemoral instability are not uncommon entities contrary to what is believed and consequently should be evaluated while reporting routine knee MRI.

Keywords: Knee, Extensor Mechanism, MRI, Patellofemoral Instability