Çoklu diş eti çekilmelerinin tedavisinde hacim stabil kolajen matriks, trombositten zengin fibrin ve subepitelyal bağ doku greftinin karşılaştırılması: Paralel grup, randomize, kontrollü klinik çalışma
Comparison of volume-stable collagen matrix, platelet-rich fibrin, and subepithelial connective tissue graft in the treatment of multiple adjacent gingival recessions: A parallel-group, randomized, controlled clinical trial
Yazar: AYŞE YILDIZ ARSLAN
Danışman: PROF. DR. ŞEYMA BOZKURT DOĞAN
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı / Periodontoloji Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı, çoklu diş eti çekilmelerinin tedavisinde KPF ile kombine uygulanan VCMX'in klinik parametreler üzerindeki etkisini, KPF ile kombine uygulanan SBDG ve TZF ile karşılaştırarak değerlendirmektedir.
Materyal ve Yöntem: Çalışmamız, maksillada Miller sınıf I ve II çoklu diş eti çekilmesine sahip, sistemik olarak sağlıklı toplam 60 birey üzerinde 174 çekilme defektinde gerçekleştirildi. Hastalar paralel gruplarda randomize edilerek her grupta 20 hasta olacak şekilde üç gruba ayrıldı; test grubuna KPF+VCMX, kontrol gruplarına ise KPF+SBDG veya KPF+TZF tedavileri uygulandı. Hastalarda operasyon öncesinde (başlangıçta), operasyon sonrasında 6. ve 12. aylarda PI, GI, SD, KAS, DEÇD, DEÇG, DEK, KDG değerleri kaydedildi. Estetik durum ve hipersensitivite skorları 6. ve 12. ayda değerlendirildi. Hastaların operasyon günü ve postoperatif ilk 10 günde duydukları ağrı düzeyleri ve ağrı kesici kullanım miktarları kaydedildi.
Bulgular: OKK ve TKK oranları SBDG grubunda 6. ve 12. ayda hem VCMX (p<0,001) hem de TZF (p: 0,002) grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti. Hasta gruplarının üçünde de 6. ve 12. ayda başlangıca göre KAS kazanımı (p<0,001), DEÇD'de ve DEÇG'de azalma (p<0,001) bulundu; başlangıca göre KDG'de artış ise yalnızca SBDG grubunda gözlendi (p: 0,005). SBDG; KAS kazanımı (p<0,001), KDG'de artış (p: 0,001) ve DEÇG'de azalış (p: 0,001) açısından VCMX'e; DEÇD'de azalış (VCMX için p<0,001; TZF için p: 0,001), DEK'te artış (VCMX için p<0,001; TZF için p: 0,001) açısından hem VCMX hem de TZF'ye istatistiksel açıdan anlamlı farklılık gösterdi. TZF grubu ise DEÇG'de azalış (p: 0,002) açısından VCMX grubuna göre anlamlı farklılık gösterdi. Hasta bazlı estetik sonuçlar, hipersensitivite skorları, operasyon süresi ve postoperatif ağrı durumu açısından gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmadı (p>0,05).
Sonuç: Kök kapanma miktarı SBDG'de, diğer iki gruba göre anlamlı olarak daha iyi tespit edilse de TZF ile VCMX arasında klinik başarı açısından anlamlı farklılığın olmaması ve SBDG'nin mevcut dezavantajlarından dolayı, VCMX çoklu diş eti çekilmelerinin tedavisinde kullanılabilir.

Abstract:
Objective: This study aimed to evaluate the clinical effects of volume-stable collagen matrix (VCMX) combined with a coronally advanced flap (CAF) in the treatment of multiple gingival recessions, comparing it with subepithelial connective tissue graft (SCTG) and platelet-rich fibrin (PRF), both combined with CAF.
Materials and Methods: The study was conducted on 60 systemically healthy individuals with Miller Class I and II multiple adjacent gingival recession defects in the maxilla, totaling 174 recession sites. Participants were randomized into three  parallel groups of 20 patients each. The test group received CAF+VCMX, while the control groups received CAF+SCTG or CAF+PRF. Clinical parameters, including plaque index (PI), gingival index (GI), probing depth (PD), clinical attachment level (CAL), recession depth (RD), recession width (RW), gingival thickness (GT) and keratinized tissue width (KTW) were recorded at baseline, 6 months, and 12 months postoperatively. Aesthetic satisfaction and hypersensitivity scores were assessed at 6 and 12 months. Postoperative pain levels and analgesic use were recorded for the day of surgery and the first 10 days postoperatively.
Results: Complete root coverage (CRC) and partial root coverage (PRC) percentages were significantly higher in the SCTG group compared to both the VCMX (p<0.001) and PRF (p=0.002) groups at 6 and 12 months. All three groups showed significant CAL gain (p<0.001), reductions in RD (p<0.001) and RW (p<0.001) at both 6 and 12 months compared to baseline. An increase in KTW was observed only in the SCTG group (p=0.005). The SCTG group was significantly superior to the VCMX group in terms of CAL gain (p<0.001), KTW increase (p=0.001) and RW reduction (p=0.001). Additionally, SCTG outperformed both VCMX and PRF in RD reduction (VCMX: p<0.001; PRF: p=0.001) and GT improvement (VCMX: p<0.001; PRF: p=0.001). The PRF group showed a significant advantage over the VCMX group in RW reduction (p=0.002). No statistically significant differences were found among the groups in terms of patient-reported aesthetic outcomes, hypersensitivity scores, procedure duration, or postoperative pain levels (p>0,05).
Conclusion: Although SCTG provided significantly better root coverage compared to the other two groups, the lack of significant clinical differences between PRF and VCMX, combined with the known disadvantages of SCTG, suggests that VCMX is a viable alternative for treating multiple adjacent gingival recessions.