Türkiye'de kitlesel göç ve milli kimlik: "Siyasal-millet" ve "Kültür-millet" modelleri üzerinden bir inceleme
Mass migration and national identity in Türkiye: A study on "Staatsnation" and "Kulturnation" models
Yazar: KAĞAN TEKİN
Danışman: PROF. DR. TUNCAY ERCAN SEPETCİOĞLU
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Kamu Yönetimi = Public Administration ; Siyasal Bilimler = Political Science

Özet:
Türkiye'nin bulunduğu coğrafya özellikle son iki yüz yılda birçok nüfus hareketliliğine tanıklık etmiştir. Yakın geçmişte ve günümüzde yaşanan kitlesel göçler de bu hareketliliğin süregeldiğinin göstergesidir. Dolayısıyla Türkiye'nin gelenlerle gidenlerle bir göç ülkesi olduğu söylenebilir. Alınan yoğun göç ve bu göçmen nüfusun nicelik ve niteliği, günümüzde ve yakın gelecekte siyasal, toplumsal ve kültürel sorunlar ortaya çıkarması ve toplumda bir kimlik bunalımına yol açması muhtemeldir. Farklı yaşam tarzları ve ana dil gibi farklı kültürel altyapıya sahip göçmenlerin farklı ülkelerden ve farklı siyasal sistemlerden Türkiye'ye gelişi de bu durumu perçinlemektedir. Göç ülkesi olduğunu kabullenmeme ile başlayan sorunlar sarmalının yarattığı siyasetsizlik hali de bu durumla ilgilidir. Bu kapsamda göçmenlerin mevcut siyasal ve toplumsal düzen ile nasıl bütünleşeceği önemli bir mesele olarak göze çarpmaktadır. Göçmenlere yönelik bir entegrasyon politikası oluşturulmazsa göçmenlerin gettolaşması ve göç eden ile göç alan toplulukların çatışması kaçınılmazdır. Oysa kitlesel göç ile tanışık olan Fransa ve Almanya, göçmenlerin entegrasyonunu çok uzun zamandır deneyimlemektedirler. Her iki ulus-devlet de kendi özgül koşullarına uygun modeller geliştirmişlerdir. Fransa, Fransız Devrimi'nin sonucunda devlet merkezli ve evrensel bir misyon ile millet anlayışını siyasal-millet (staatsnation) olarak tanımlamıştır. Göçmenlerin entegrasyonu için Cumhuriyet değer ve yargılarını, gelişkin bir üst kimlik aracılığıyla aktarmaya odaklanmış ve kendisini bir "göçmen ülkesi" olarak nitelendirmiştir. Almanya ise 1871'de birliğini sağlamadan önce "volk" merkezli ve dışlayıcı bir tonda kültür-millet  (kulturnation) olarak oluşmuştur. Bu doğrultuda da "Almanya bir göçmen ülkesi değildir" diyerek göçmenleri "yabancı" olarak nitelemektedir. Bu tezde söz konusu iki devletin entegrasyon modelleri incelenip Türkiye'nin özgül koşullarına uyan yönler tespit edilerek, Türkiye'nin millet tasavvuru ve milli kimlik anlayışına uygun bir entegrasyon önerisi geliştirilmeye çalışılmıştır. 
Anahtar Kelimeler: Milli kimlik, siyasal-millet(staatsnation), kültür-millet(kulturnation), göçmen, entegrasyon

Abstract:
The geographic region where Türkiye is situated has experienced several population movements, particularly within the past two centuries. The occurrence of mass migrations in both recent history and the present serves as evidence that this movement of people persists. Hence, it can be asserted that Türkiye is a nation characterized by immigration, as individuals continuously migrate in and out. The significant influx of immigrants, along with the quantity and quality of this immigrant community, is expected to give rise to political, social, and cultural challenges both presently and in the foreseeable future, potentially resulting in an identity crisis within society. The influx of immigrants from many nations, each with distinct political systems, lifestyles, and cultural heritage, including their native languages, further strengthens this circumstance in Türkiye. The absence of political discourse resulting from the cascade of issues stemming from the refusal to acknowledge its status as a nation of immigration is likewise interconnected with this predicament. The problem of how immigrants will integrate with the existing political and social structure is particularly significant in this context. Inevitably, without the implementation of an integration program for immigrants, the process of ghettoization among immigrant populations and the emergence of conflicts between immigrants and the receiving communities will occur. France and Germany, both well-acquainted with enormous immigration, have been undergoing immigrant integration for an extensive period. Both nation-states have formulated models that are well-suited to their particular circumstances. France's conception of nation is redefined as a political entity 
with a state-centric (staatsnation) and all-encompassing purpose as a consequence of the French Revolution. In order to facilitate the integration of immigrants, the Republic prioritized the transmission of its values and norms through a well-established super-identity, identifying itself as a "nation of immigrants". Contrarily, Germany was established as a culture-nation (kulturnation) centered around the "volk" and characterized by exclusivity prior to its unification in 1871. Regarding this matter, he characterizes immigrants as "foreigners" by asserting that "Germany is not a nation of immigrants". This thesis examines the integration models of the two states in question and identifies the features that are suitable for Türkiye's special situations. It aims to produce an integration proposal that aligns with Türkiye's definition of nation and national identity. 
Keywords: National identity, staatsnation, kulturnation, immigrant, integration