Tavşanlarda oluşturulan periimplantal defektlerin rejenerasyonunda ksenogreftle kombine olarak uygulana ozonun etkisi
Effect of gaseous ozone on regenerati̇on of peri̇i̇mplantal defects in rabbits
Yazar: ALİ YILDIRIM
Danışman: PROF. DR. HÜLYA TOKER
Cumhuriyet Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Frekans analizi = Frequency analysis ; Kemik defektleri = Bone defects ; Kemik rejenerasyonu = Bone regeneration ; Ozon = Ozone ; Rezonans = Resonance ; Transplantlar = Transplants

Özet:
Ozon; güçlü antimikrobiyal aktivitesi bilinmekte olup, son yıllarda ozonun kemik greft rejenerasyonu üzerine de olumlu etkileri rapor edilmiştir. Çalışmamızın amacı tavşanlarda oluşturulan periimplantal defektlerde kemik grefti ve ozonun kombine veya tek başına kullanımlarının kemik rejenarasyonu ve implant stabilitesi üzerine erken ve uzun dönem etkilerini histomorfometrik ve rezonans frekans analizi (RFA) yöntemi ile araştırmaktır.
Çalışmaya 22 adet erkek, beyaz Yeni Zelanda tavşanı alındı. Çalışmada deney ve kontrol grubu bir arada olacak şekilde, her tavşana 2 implant yerleştirilmiş ve çalışma split-mouth dizaynda tasarlanmıştır. Tavşanların tibia kemiğine 4 mm derinliğinde 7 mm çapında defektler oluşturuldu ve orta noktasına 3.3x8 mm'lik implant yerleştirildi. Deney grupları; periimplantal defekt (K, n:10), periimplantal defekt+ozon (K+O, n:10), periimplantal defekt+ksenogreft (KG, n:12), periimplantal defekt+ksenogreft+ozon (KG+O, n:12) grupları şeklindedir. Cerrahi uygulama sırasında ve deney süreleri sonunda (4. ve 8. Hafta) implant stabiliteleri RFA yöntemi ile ölçüldü. Histomorfometrik olarak kemik implant kontağı (KİK) ve defekt dolum miktarı ölçüldü.
Deney başlangıcında alınan RFA sonuçlarına göre gruplar arası fark önemsiz bulundu (p>0.05). 4. haftada gruplar arasında en yüksek değer KG+O grubunda; 8. haftada gruplar arasında en yüksek değer, yine KG+O uygulanan ozon grubunda gözlendi. Başlangıç ve 4. hafta arası RFA sonuçları karşılaştırıldığında bütün gruplarda artış görüldü, fakat sadece K ile KG+O grubundaki fark önemli bulundu (p<0.05). Başlangıç ve 8. hafta RFA sonuçları karşılaştırıldığında bütün gruplarda artış görülmesine rağmen en fazla artış istatistiksel olarak anlamlı olmasa da KG+O grubunda izlendi (p>0.05).
4 ve 8 haftalık dönemde KİK mesafesi K+O ve KG+O gruplarında diğer gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0.05). Defekt dolum alanı açısından; 4 ve 8 haftada greftli gruplarda kontrol gruplarından anlamlı düzeyde yüksek iken (p<0.05), KG ve KG+O grupları arasında defekt dolum miktarı benzerdi (p>0.05).
Hayvan çalışmalarının limitasyonları dahilinde, ozon uygulaması implant yüzeyinde kemik oluşumunu hızlandırarak osseointegrasyonun ve defektlerin rejenerasyonu üzerine olumlu sonuçlar göstermiştir. Bununla beraber ozonun klinik uygulamaya geçmeden önce doz, süre ayarlaması ve etki mekanizmasının açığa çıkarılması açısından gelecek çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Periimplantal Defekt, Ozon, Ksenogreft, Rezonans Frekans Analizi, Kemik İmplant Kontağı.

Abstract:
In treatment of periimplant defects using bone graft and ozone had beneficial effects. Ozone is an immune system modulaor that has a marked antimicrobial activity and acts as a potential metabolite. The purpose of our study is to investigate the short and long term effects of ozone and bone grafts combine and seperately on bone regeneration in experimental periimplant defect model.
Our study performed on 22 male white New Zeland rabbits. Rabbits divided into 2 control and 2 experimental totally 4 groups. Left and right tibialis of the rabbits 7 mm depth and 4 mm width defests created cylindrically and 3.3x8 mm implants inserted to the mid of the defects after implant socket prepared. Experimental groups are periimplantal defect group (C, n:10), periimplantal defect+ozone group (C+O, n:10), periimplantal defect+xenograft group (XG, n:12), periimplantal defect+xenogreft+ ozone group (XG+O, n:12).
Implant stability measured at 4. week and 8. week after surgical procedure with Resonans Frequency Analysis method before rabbits were sacrified. In histomorphometric analiysis, bone implant contact determined. Total bone area was measured using by image analysis program.
According to result of 4. week baseline ISQ values, there was no significant difference between groups. 4. week ISQ values results that; XG+O group showed significantly higher ISQ than those of the other groups (p<0.05). Also XG+O group was significantly higher ISQ values than the other group at 8. week (p<0.05). According to result of BIC values; C+O and XG+O groups showed significantly higher BIC values than the other groups at 4 and 8 week. XG+O and XG groups revealed more total bone area than the C group at 4 and 8 week (p<0.05).
Within the limitations of this study; it was observed that ozone application accelerated bone formation on the implant surface and showed positive results on osseointegration and regeneration of periimplant defects. However, future studies are needed to confirm these results moreover.
Keywords: Periimplantal Defect, Ozone, Xenograft, Resonance Frequency Analysis, Bone Implant Contact.