Stres üriner inkontinanslı kadınlarda dijital pelvik taban kas eğitiminin üriner inkontinans semptomları ve yaşam kalitesine etkisi
The effect of digital pelvic floor muscle training on urinary incontinence symptoms and quality of life in women with stress urinary incontinence
Yazar: SENA KAMALI
Danışman: DOÇ. DR. NURİYE ÖZENGİN
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Belirti ve semptomlar = Signs and symptoms ; Pelvik taban = Pelvic floor ; Pelvik taban bozuklukları = Pelvic floor disorders ; Rehabilitasyon = Rehabilitation ; Yaşam kalitesi = Quality of life ; Üriner inkontinans = Urinary incontinence ; Üriner inkontinans-stres = Urinary incontinence-stress

Özet:
Bu çalışmanın amacı stres üriner inkontinanslı (SÜİ) kadınlara uygulanan dijital pelvik taban kas eğitiminin (PTKE), üriner inkontinans (Üİ) semptomları ve yaşam kalitesi üzerine etkisini araştırmaktı.
Çalışmaya SÜİ şikayeti olan 55 gönüllü kadın dahil edildi. Kadınlar 4'lü blok randomizasyon yöntemi ile egzersiz grubu (n=27) ve kontrol grubuna (n=28) ayrıldı. Egzersiz grubundaki kadınlara PTKE; 1 gün videokonferansla fizyoterapist eşliğinde olmak üzere haftada toplam 3 gün ve 8 hafta uygulandı. Her iki gruba da SÜİ ile ilgili yaşam stili tavsiyeleri verildi. Gruplar tedavi öncesinde ve sonrasında; Üİ semptomları için Üriner Distres Envanteri-6 (UDI-6), Uluslararası İdrar Kaçırma Sorgulama Formu-Kısa Form (ICIQ-SF), Üriner İnkontinans Şiddet İndeksi (ISI) ve yaşam kalitesi için King Sağlık Anketi (KHQ) ile değerlendirildi. Tedaviden sonra; algılanan iyileşme derecesi Global Algılanan Etki (GAE) ölçeği ve eğitime uyum Vizüel Analog Skala (VAS) ile ölçüldü.
Egzersiz grubunun UDI-6, ICIQ-SF ve ISI skorlarında iyileşme görülürken (p<0.001), kontrol grubunda anlamlı bir değişim görülmedi (p>0.05). Egzersiz grubunda kişisel ilişkilerdeki limitasyonlar hariç tüm KHQ skorlarında iyileşme görüldü; kontrol grubunda rol limitasyonları ile uyku ve enerji bozuklukları skorları kötüleşirken diğer KHQ skorlarında değişiklik görülmedi. Gruplar arası analizlerde egzersiz grubunda; UDI-6 (p<0.001), ICIQ-SF (p=0.004) ve ISI (p<0.001) skorlarının kontrol grubuna göre iyileştiği görüldü. Egzersiz grubundaki bireylerin algılanan iyileşme dereceleri (p<0.001) ve eğitime uyumları (p=0.001) kontrol grubuna göre yüksekti.
Bu çalışmanın sonucunda SÜİ'li kadınlara videokonferansla uygulanan dijital PTKE'nin Üİ semptomları ve yaşam kalitesini iyileştirmede kısa dönemde etkili olduğu bulundu. PTKE'nin SÜİ'li kadınlara videokonferans aracılığıyla öğretilebileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
The aim of this study was to investigate the effect of digital pelvic floor muscle training (PFMT) on urinary incontinence (UI) symptoms and quality of life in women with stress urinary incontinence (SUI).
Fifty-five volunteer women with SUI symptoms were included the study. The women were randomized in the exercise group (n=27) or the control group (n=28) by four-block randomization. PFMT performed 3 days a week, one day via videoconferencing and supervised by a physiotherapist and 8 weeks in total. Both groups received lifestyle advices about SUI. UI symptoms assessed by Urinary Distress Inventory-6 (UDI-6), International Consultation on Incontinence Questionnaire-Short Form (ICIQ-SF) and Incontinence Severity Index (ISI) before and after treatment. Quality of life assessed by King's Health Questionnaire (KHQ) before and after treatment. Impression of improvement was assessed by Patient Global Impression of Improvement (PGI-I) scale and adherence was assessed by Visual Analogue Scale (VAS) after treatment.
While UDI-6, ICIQ-SF and ISI scores were improved in the exercise group (p<0.001), no change was found in the control group (p>0.05). All KHQ scores were improved in the exercise group, except personal relationship limitations. Role limitations and sleep/energy disturbances scores were deteriorated in the control group, but no change was observed in the other KHQ scores. UDI-6 (p<0.001), ICIQ-SF (p=0.004) and ISI (p<0.001) scores of the exercise group were improved compared the control group. PGI-I and adherence were found significantly higher in the exercise group compared the control group.
In conclusion, digital PFMT given via videoconferencing to women with SUI, was found to be effective in improving UI symptoms and quality of life. We think that PFMT can be taught to women with SUI via videconference.