Polipoidal koroidal vaskülopati hastalarının klinik takip ve tedavi sonuçları /
Yazar: MEHMET ALTUN
Danışman: DR. ALİ DEMİRCAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof.Dr.N.Reşat Belger Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Fototerapi = Phototherapy ; Göz = Eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Koroid = Choroid ; Retina = Retina ; Retina hastalıkları = Retinal diseases ; Tomografi-optik koherens = Tomography-optical coherence ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors

Özet:
AMAÇ
Kliniğimizde polipoidal koroidal vaskülopati (PKV) tanısı konulmuş ve tedavi uygulanmış hastaların, takip ve tedavi sonuçlarını değerlendirmek.
GEREÇ VE YÖNTEM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi Prof. Dr. N. Reşat Belger Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi Retina Kliniği'nde, Ocak 2012-Ağustos 2017 tarihleri arasında Polipoidal Koroidal Vaskülopati tanısı konulup tedavi uygulanan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi.
Bunlardan tanısı indosiyanin yeşili anjiografi (İSYA) ile doğrulanmış, en az 12.ay kontrol muayenelerine gelmiş ve tedavi uygulanmış olan 94 hasta (103 göz) çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik verileri, uygulanan enjeksiyon ve fotodinamik tedavi (FDT) sayıları, yapılan vizit sayıları, takip süreleri kaydedildi. İlk başvurudaki ve 3. ay, 6. ay, 1. yıl, 2. yıl, 3. yıl, 4. yıl kontrollerindeki tam oftalmolojik muayene sonucunda elde edilen; Snellen Eşeli ile değerlendirilen en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) (logMAR cinsinden), SD-OKT (Heidelberg retinal tomografi (HRT); Heidelberg Engineering, Heidelberg, Germany) ile değerlendirilen santral makula kalınlığı (SMK), pigment epitel dekolmanı (PED) varlığı, intraretinal–subretinal sıvı (SRS-İRS) varlığı kaydedildi; verilerdeki değişimin anlamlılığı sınandı ve çıkan sonuçlar değerlendirildi.
BULGULAR
94 hastanın 103 gözünün dahil edildiği çalışmada yaş ortalaması 69,95±9,54 yıl idi. Çalışmaya katılan hastaların 34'ü kadın (%35,9), 60'ı erkekti (%64,1). Hastaların ortalama takip süresi 38,68±13 ay ve ortalama tanı alma zamanı 14,05±11 aydı. Hastaların %56'sının takiplerinin ilk yılında tanı aldığı saptandı. Gözlerden 64'ü (%62,2) FDT ile kombine en az 3 doz intravitreal anti-VEGF tedavi alırken, 39'unun (%37,8) sadece anti-VEGF tedavi aldığı belirlendi. Hastalara (64 göz) ortalama 16,37±12 ayda ortalama 1,48±0,69 doz verteporfinli fotodinamik tedavi (FDT) uygulandı. Hastalara (103 göz) ortalama 38,68±13 ayda ortalama 21,4±10 vizit yapılıp, ortalama 12,3 ± 6,1 doz intravitreal anti-VEGF enjeksiyon (bevacizumab, ranibizumab, aflibercept) uygulandı. Hastalar ilk yıl ortalama 4,9 doz, 2. yıl 4,1 doz, 3. yıl 3,8 doz, 4. yıl 3,2 doz anti-VEGF (bevacizumab, ranibizumab, aflibercept) tedavi aldı.
vii
103 gözü genel olarak değerlendirdiğimizde; ortalama EİDGK seviyesi ilk başvuruda 0,77±0,52 logMAR, 3. ay 0,69±0,44 logMAR, 6. ay 0,67±0,43 logMAR, 1. yıl 0,70±0,42 logMAR seviyesindeyken, 2. yıl (89 göz) 0,75±0,44 logMAR, 3. yıl (70 göz) 0,82±0,45 logMAR, 4. yıl (42 göz) 0,81±0,45 logMAR'dır. Hastalarının ortalama EİDGK seviyesi özellikle ilk 6. ayda belirgin artmış fakat zamanla tekrar azalmıştır.
Hastaların (103 göz) ortalama SMK seviyesi ilk başvurudaki 374±107μ, 3. ay 321±81μ, 6. ay 320±86μ, 1. yıl 338±88μ seviyesindeyken, 2. yıl (89 göz) 315±98μ, 3. yıl (70 göz) 336±102μ, 4. yıl (42 göz) 334±99μ'dur. Hastaların 3. ay, 6. ay, 1. yıl, 2. yıl, 3. yıl ve 4. yıldaki ortalama SMK seviyelerinin, ilk başvuru seviyesinin altında olduğu gözlendi.
Hastaların SD-OKT ile subretinal-intraretinal sıvı ve PED durumu değerlendirildi. İlk başvuruda gözlerden %96'sında SRS-İRS mevcutken, kontrollerde bu oran 3. ayda %72'ye, 6. ayda %70'e, 1. yılda %69'a, 2. yılda %55'e, 3. yılda %57'ye, 4. yılda %50'ye gerilemiştir.
İlk başvuruda gözlerden %72'sinde PED mevcutken, kontrollerde bu oran 3. ayda %59'a, 6. ayda %60'a, 1. yılda %55'e, 2. yılda %42'ye, 3. yılda %41'e, 4. yılda %30'a gerilemiştir.
Hastaların tedaviye rağmen 1. yıl %69'u, 2. yıl %55'i, 3. yıl %41'i ve 4. yıl %30'u hala aktif olup ek tedaviye ihtiyaç duymaktadır.
SONUÇ
Hastaların ilk başvurudaki görme seviyesinin, yıllar içinde azaldığı saptanmıştır. Başvurudaki görme seviyesi 1. yıl %70, 2. yıl %62, 3. yıl %55, 4. yıl %54 hastada korunabilmiştir. PKV hastalarında uzun dönem görme kazancı açısından anti-VEGF tedaviler FDT'ye kıyasla daha güvenli bulunmuştur. FDT uygulanan hastalarda hastalık aktivitesinde yüksek oranda azalma sağlanırken, yüksek oranda hastada makuler atrofi gözlenmiştir. Başvurudan itibaren ilk yıl içinde tanı alan ve erken FDT ile kombine anti-VEGF tedavi uyguladığımız hastalarda, görme artışı sağlanıp, kazanılan görme korunurken; geç tanı koyduğumuz ve daha önce çoklu anti-VEGF tedavi alan hastalarda, FDT ile görme kazancı sağlanamamıştır. Daha önce çoklu anti-VEGF tedavisi alan hastalarda FDT planlarken makuler atrofi riskinin yüksek olduğu bilinmedir.

Abstract:
.