Deneysel glokom filtrasyon cerrahisinde pazopanib ve bevacizumabın yara iyileşmesi üzerine etkisinin steroid ile karşılaştırılması
Comparison to the effect of pazopanib and bevacizumab on wound healing with steroid in experimental glaucoma filtration surgery
Yazar: SABİHA GÜNGÖR KOBAT
Danışman: PROF. DR. FATMA ÜLKÜ ÇELİKER
Fırat Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Adrenal korteks hormonları = Adrenal cortex hormones ; Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Bevacizumab = Bevacizumab ; Cerrahi-göz = Surgery-eye ; Glokom = Glaucoma ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Trabekülektomi = Trabeculectomy ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Glokom, çoğu zaman yüksek göz içi basıncı ve retina ganglion hücrelerinde dejenerasyon ile seyreden ilerleyici bir optik nöropatidir ve dünyada önlenebilir körlüğün ikinci en sık sebebidir.  Glokom filtrasyon cerrahisi sonrasında hızlı yara iyileşmesi cerrahi başarısızlığın başlıca nedenidir. Bu çalışma; deneysel glokom filtrasyon cerrahisinde pazopanib ve bevacizumabın yara iyileşmesi üzerine olan etkisinin kortikosteroidler ile karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır. 
Çalışmada 35 adet Yeni Zellanda albino tavşan her grupta yedi denek olacak şekilde randomize beş gruba ayrıldı. I. grup dışındaki tavşanların tek gözlerine limbus tabanlı trabekülektomi uygulandı. Grup I'e postoperatif herhangi bir tedavi verilmedi. II. gruba serum fizyolojik, III. prednizolon asetat (%1), IV. gruba 5 mg/ml bevacizumab, V. gruba 5mg/ml pazopanib deneklerin trabekülektomi yapılan gözlerine topikal olarak 28 gün süreyle 4x1 olacak şekilde uygulandı. Deneklerin 1., 3., 7., 14. ve 28. günlerde ön segment fotoğrafları alındı ve bleb bölgesindeki vaskülarizasyon alanları değerlendirildi. 28. günde enüklee edilen gözlerin bleb bölgelerinden hazırlanan kesitlerde fibroblast ve mononükleer hücreler Hemotoksilen-Eosin ve Masson-Trikrom ile boyanarak histopatolojik olarak değerlendirildi. İmmunohistokimyasal olarak PDGF-β, FGF-β ve VEGF boyanma yoğunlukları değerlendirildi.
Denekler bleb vaskülaritesi açısından değerlendirildiğinde; 1. ve 3. günlerde tedavi grupları arasında fark saptanmazken,  7., 14. ve 28. günlerde grup IV ve V'deki bleb vaskülaritesi grup II ve III'e göre daha düşüktü (sırasıyla p<0.05, p<0.05, p<0.05, p<0.05). Grup IV ile V arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi (p>0.05). 
Fibroblast sayısı açısından değerlendirildiğinde; grup IV ve V'deki fibroblast sayısının grup II ve III'e göre daha düşük olduğu tespit edildi (sırasıyla p<0.05, p<0.05, p<0.05, p<0.05). Grup IV ile V arasında ise istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). 
Mononükleer hücre sayısı açısından değerlendirildiğinde; grup II'deki hücre sayısının grup I'e göre daha fazla olduğu saptandı (p<0.05). Ancak tedavi uygulanan ilaç gruplarının kendi aralarında yapılan karşılaştırmalarında mononükleer hücre sayısı açısından anlamlı fark tespit edilmedi (sırasıyla p>0.05, p>0.05, p>0.05).
FGF-β ve VEGF immunohistokimyasal boyanma yoğunluğu grup IV ve V'de grup II ve III'e göre azdı (sırasıyla p<0.05, p<0.05, p<0.05, p<0.05). Grup IV ile V arasında ise istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05).
PDGF-β immunohistokimyasal boyanma yoğunluğu grup V'de grup II, III, IV'e göre daha azdı (sırasıyla p<0.05, p<0.05, p<0.05). Grup IV'deki PDGF-β  boyanma yoğunluğundaki azalma grup II'ye göre anlamlı iken (p<0.05), grup III'e göre anlamlı değildi (p>0.05). 
Sonuç olarak; bevacizumab ve pazopanib glokom filtrasyon cerrahisinde yara iyileşmesini geciktirmek amacıyla kullanılan kortikosteroidlere iyi birer alternatif olabilirler.
Anahtar Kelimeler: Trabekülektomi, yara iyileşmesi, kortikosteroid, bevacizumab, pazopanib

Abstract:
Glaucoma which usually appears with high intraocular pressure and degeneration of retinal ganglion cells is a progressive optic neuropathy and is the second cause of preventable blindness in the world. 
Rapid wound healing is the primary cause of the surgical failure in glaucoma surgery. This study was performed for the comparison of the effects of bevacizumab and pazopanib with corticosteroids on wound healing after trabeculectomy.
In the study, 35 New Zealand white rabbits were randomly divided into five groups by providing seven rats for each group. Apart from the first group, limbus-based trabeculectomy was performed for the eyes of rabbits.  No postoperative treatment was administered for group I. Topically administered saline, prednisolone acetate (%1), bevacizumab 5mg/ml, pazopanib 5mg/ml were applied for groups II, III, IV and V respectively with a daily dose of six hours intervals for 28 days. Anterior segment photographs were taken on the 1st, 3rd, 7th, 14thand the 28th days for evaluating bleb vascularization. Operated eyes of the rabbits were enucleated on the 28th day after the operation and histopathological sections were taken from the bleb sites. Fibroblasts and mononuclear cells were stained with Masson-Trichrome and Hematoxylin-Eosin and evaluated histopathologically. Additionally, PDGF-β, FGF-β and VEGF staining intensity were evaluated immunohistochemically.
In terms of bleb vascularity, there was no difference among the treatment groups on the 1st and 3rd days. On the 7th, 14th and the 28th days, bleb vascularity in groups IV and V were lower than those in groups II and III (p<0.05, p<0.05, p<0.05, p<0.05, respectively). In group IV and V statistically no significant difference was observed (p>0.05).
 The fibroblast numbers were significantly lower in groups IV and V vs the groups II and III (p<0.05, p<0.05, p<0.05, p<0.05, respectively).  Similarly, there was no statistically significant difference between groups IV and V (p>0.05).
 In terms of the number of mononuclear cells, it was observed that the cell count in group I   was greater than that of group II (p<0.05).  However, no significant between the treatment groups (p>0.05, p>0.05, p>0.05, respectively).
Group IV and V had lesser FGF-β and VEGF immunohistochemical staining intensity than those of groups II and III (p<0.05, p<0.05, p<0.05, p<0.05, respectively). There was no significant difference between groups IV and V (p>0.05). 
PDGF β immunohistochemical staining intensity in group V was lesser than those of groups II, III and IV (p<0.05, p<0.05, p<0.05, respectively). Although the PDGF staining intensity in group IV was lesser vs group II (p<0.05), it was not significant when compared with group III (p>0.05).
As a result; it was concluded that bevacizumab and pazopanib might be good alternatives of corticosteroid treatment on delaying wound healing in glaucoma surgery.
Keywords: Trabeculectomy, wound healing, corticosteroid, bevacizumab, pazopanib