Restoratif diş tedavisinde kullanılan snow-plow tekniğinin, şeffaf plak tedavisinde ataşman yapımındaki etkinliğinin uygulama süresi ve uygulama hassasiyeti açısından değerlendirilmesi
Evaluation of the effectiveness of the snow-plow technique used in restorative dentistry for attachment production in clear aligner treatment: Manipulation time and reproduction precision
Yazar: GİZEM DEMİR
Danışman: PROF. DR. SERKAN GÖRGÜLÜ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gülhane Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ortodonti Ana Bilim Dalı / Ortodonti Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Şeffaf plaklar = Clear aligner

Özet:
Amaç: Bu tez çalışmasının amacı, şeffaf plak tedavilerinde kullanılan ataşmanların üretiminde restoratif diş tedavisinde kullanılan 'snow-plow' yönteminin etkinliğini, manipülasyon süresi ve 3 boyutlu olarak tasarlanmış rehber ataşman modelinden aktarım hassasiyeti açısından değerlendirmektir.
	Gereç ve Yöntem: Çalışmada kullanılacak dijital model için fantom model, 3B Tarayıcı taranarak elde edilmiştir. Ön hizalama ve ana hizalama optimizasyonu amacıyla modeldeki ataşman uygulaması yapılacak diş üzerine üçgen prizma şeklinde referans geometrisi 3B modelleme yazılımı kullanılarak eklenmiştir. Birinci premolar dişin bukkal yüzeylerine dikdörtgen, elipsoid ve özelleştirilmiş ataşmanlar yerleştirilmiştir. Ataşmanlı model tasarımı tamamlandıktan sonra hem ataşmanlı modeller hem de ataşman uygulaması yapılacak ataşmansız modeller 3B yazıcı kullanılarak üretilmiştir. Ataşmanlı modeller plak üretimi öncesinde tekrar taranarak dijital ortama aktarılmıştır.  Üretilen ataşmanlı modeller üzerinde ataşman plakları termoplastik plak üretici kullanılarak üretilmiştir. Ataşmansız modeller üzerinde, tüm gruplarda aynı bağlayıcı ajan kullanılarak, aynı uygulama prosedürü ile gerçekleştirilmiştir. Yüksek viskoziteli geleneksel kompozit (G) ve düşük viskoziteli akışkan kompozitlerle (A) iki gruba doğrudan uygulama yapılmıştır. Snow-plow (S1) uygulamasında ataşman haznesi önce düşük viskoziteli akışkan kompozit enjekte edilmiştir. Bu kompozit, polimerize edilmeden üzerine yüksek viskoziteli geleneksel kompozit eklenmiştir. Modifiye snow-plow (S2) tekniğinde, ataşman haznesine önce yüksek viskoziteli geleneksel kompozit uygulanmış ve üzerine polimerize edilmeden düşük viskoziteli akışkan kompozit eklenmiştir. Polimerizasyon tüm gruplarda aynı şekilde gerçekleştirilmiştir. Manipülasyon süreleri dijital kronometre ile kaydedilmiştir.  Ataşman uygulaması tamamlanmış olan modeller ve 3B ağız içi tarayıcı ile taranarak dijital ortama aktarılmıştır Tarama işlemi sonrasında elde edilen 3B modeller, 3B inceleme ve kontrol yazılımı ön hizalama ve ana hizalama yapılmıştır. Yazılım aracılığıyla ataşman uygulaması olan dişler modelden izole edilmiş hizalama işlemleri tekrarlanmıştır. Yüzey karşılaştırmaları yapabilmek amacıyla 3B yüzey karşılaştırması yapılmıştır.  Yüzey karşılaştırması üzerinden yüzey sapmasını gösteren "sigma", yüzeyler arası mesafelerin ortalamasını gösteren "aritmetic mean" ve ataşman tasarımına özel olarak belirlenen noktalardan "deviation label" ölçümleri kaydedilmiştir.  İstatistiksel analizde normal dağılım gösteren verilerde tek yönlü varyans analizi ve Tukey ikili karşılaştırma tesleri, normal dağılım göstermeyen verilerde Kruskal Wallis ve DSCF (Dwass, Steel, Critchlow-Fligner) ikili karşılaştırma testleri kullanılmıştır.
	Bulgular: Uygulama süresi açısından tüm ataşman tasarımlarında yapım yöntemleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır ve düşük viskoziteli kompozitin en düşük uygulama süresine sahip olduğu bulgulanmıştır (Dikdörtgen ataşman; DV=9,82±4.24, YV=18,84±0,67 S1=15,38±0,625, S2=18,79±0,563, p <0.001, Elipsoid Ataşman; DV=9,82±4.24, YV=18,84±0,67 S1=15,38±0,625, S2=18,79±0,563, p <0.001, Özelleştirilmiş ataşman; DV=7,54±0,643, YV=16,84±0,493 S1=13,48±0,668, S2=16,37±0,452, p <0.001).   3B dijital karşılaştırma verilerine göre toplam yüzey sapmasını gösteren sigma ölçümleri açısından, tüm ataşman tasarımlarında yapım yöntemleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır ve en düşük sigma değerlerinin S1 grubuna aittir. (Dikdörtgen ataşman; A=0,147±0,023, G=0,148±0,017, SP 1=0,08±0,023, SP 2=0,14±0,016 p <0.001, Elipsoid ataşman; A= 0,073±0,012, G=0,085±0,011, S1=0,071±0,013, S2=0,075±0,021 p <0.001, Özelleştirilmiş ataşman; A=0,078±0,015, G=0,096±0,013, S1=0,073±0,015, S2=0,082±0,019 p =0,014).
	Sonuç: S1 yöntemi en düşük sigma değerlerine sahip olmasıyla öne çıkmıştır. Özellikle dikdörtgen ataşman tasarımında yöntemin üstünlüğü belirgindir. Uygulama süresi açısından ise en iyi sonuçlar viskozitesi düşük kompozit uygulaması ile elde edilmiştir. Snow-plow 1 yöntemi, ataşman üretiminde rehber modelden aktarım hassasiyetini artırarak, özellikle yüzey ayrıntıları olan ataşmanların yapımında etkili bir yöntem olabilir. Restoratif bir yöntem olan snow-plow, ortodonti pratiğinde ataşman yapımında kullanılabilir ve sonuçları iyileştirebilir.

Abstract:
Aim: The aim of this study is to evaluate the effectiveness of the 'snow-plow' technique, commonly used in restorative dentistry, in attachment reproduction in terms of manipulation time and precision of transferring the attachment shape from the 3D-designed guide attachment model.
	Materials and Methods: For the digital model used in this study, a phantom model was scanned with a 3D Scanner (iTERO; Align Technologies, San Jose, California). To optimize pre-alignment and primary alignment, a triangular prism-shaped reference geometry was added to the tooth surface where the attachment would be applied using 3D modeling software. Rectangular, ellipsoid, and customized attachments were placed on the buccal surfaces of the first premolar teeth. After completing the attachment model design, both the attachment models and the models without attachments were produced using a 3D printer. The attachment models were rescanned before aligner production to transfer them back to the digital environment. Thermoplastic aligner manufacturers produced attachment plates on the fabricated attachment models. On the models without attachments, direct application was performed in two groups using high-viscosity (HV) and low-viscosity (LV) composites with the same bonding agent and application procedure. In the snow-plow (S1) technique, a small amount of low-viscosity composite was injected into the attachments' reservoirs. Before polymerization, high-viscosity composite was added on top. In the modified snow-plow (S2) technique, high-viscosity composite was first applied to the attachments' reservoirs, and then low-viscosity composite was added before polymerization. Polymerization was performed according to same procedure in all groups. Manipulation times were recorded with a digital stopwatch. The completed attachment models were scanned with a 3D intraoral scanner and transferred to the digital environment. The obtained 3D models were subjected to pre-alignment and best-fit main alignment using 3D inspection and control software. The teeth with attachments were isolated from the model, and alignment procedures were repeated. Superimpositions were performed to compare surfaces. Measurements of surface deviation ("sigma"), the average distance between surfaces ("arithmetic mean"), and point deviations ("deviation label") specific to the attachment design were recorded. For statistical analysis, one-way ANOVA and Tukey's post hoc tests were used for normally distributed data, while Kruskal-Wallis and DSCF (Dwass, Steel, Critchlow-Fligner) post hoc tests were used for non-normally distributed data.
	Results: Regarding application duration, the differences between the construction methods for all attachment designs were statistically significant, with low-viscosity composite showing the shortest application time (Rectangular attachment; LV=9.82±4.24, HV=18.84±0.67, S1=15.38±0.625, S2=18.79±0.563, p<0.001, Ellipsoid Attachment; LV=9.82±4.24, HV=18.84±0.67, S1=15.38±0.625, S2=18.79±0.563, p<0.001, Customized attachment; LV=7.54±0.643, HV=16.84±0.493, S1=13.48±0.668, S2=16.37±0.452, p<0.001). According to the 3D digital comparison data, the differences between the construction methods for all attachment designs in terms of total surface deviation ("sigma") were statistically significant, with the S1 group showing the lowest sigma values (Rectangular attachment; LV=0.147±0.023, HV=0.148±0.017, S1=0.08±0.023, S2=0.14±0.016, p<0.001, Ellipsoid attachment; LV=0.073±0.012, HV=0.085±0.011, S1=0.071±0.013, S2=0.075±0.021, p<0.001, Customized attachment; LV=0.078±0.015, HV=0.096±0.013, S1=0.073±0.015, S2=0.082±0.019, p=0.014).
	Conclusion: The snow-plow method, specifically the S1 technique, stood out for having the lowest total surface deviation values. The superiority of this technique is particularly evident in the rectangular attachment design. In terms of application duration, the best results were obtained with the low-viscosity composite application. The S1 technique could be an effective method for attachment reproduction, especially for attachments with detailed surface features. The snow-plow method, can be used in orthodontic practice for attachment reproduction and may improve outcomes.