Roma Hukuku'nda ve günümüz Türk Hukuku'nda eser sözleşmeleri
Works contracts in Roman law and today's Turkish Law
Yazar: SİMGE ÖZKAN
Danışman: PROF. DR. AHMET NADİ GÜNAL
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Karşılaştırmalı hukuk = Comparative law ; Roma hukuku = Roman law ; Sözleşmeler = Contracts ; Türk hukuku = Turkish law ; İstisna sözleşmesi = Construction contract

Özet:
Türk Hukuku'nda rızai sözleşmeler içerisinde yer alan  ve Roma Hukuku'nda locatio conductio olarak ifade edilen sözleşmeler, Roma Hukuku'nda yüklenici tarafından işin sahibince verilecek ücret mukabilinde ve işin sahibinde tedarik edilen malzeme neticesinde eseri meydana getirmeyi ve teslim etmeyi üstlendiği sözleşmedir. Bu sözleşmelerin Türk Hukuku'nda rızai sözleşmeler içerisinde yer alması nedeniyle sözleşme taraflarının sözleşmenin esaslı unsurları üzerinde mutabık kalması sözleşmenin oluşması için yeterli koşuldur. Roma Hukuku'nun klasik döneminden kalan hiçbir kaynakta eser sözleşmesine ilişkin tanım yer almamaktadır. Esasen bu durum, Roma Dönemi'nde yadırganacak bir husus teşkil etmezdi; zira Romalı hukukçular genellikle unsurları belirtmekle yetinmişler ve tanım yapmaktan kaçınmışlardır. Bu, locatio conductio sözleşmeleri açısından da geçerliydi. Bu tip akitlerde genel olarak, sözleşmenin taraflarından birisinin kendisine sunulan hizmet, kullandırılan eşya veya inceleme konumuzda olduğu gibi, bir eser için ücret ödeme borcu altına girdiği görülmektedir. Locatio conductio  sözleşmeleri açısından oldukça kısıtlı olan Roma Hukuku kaynakları, bize, locatio conductio sözleşmelerinin esasen bir çatı altında toplandığını; ancak günümüzdeki üçlü ayrımın (kira, hizmet, eser) Roma Dönemi'ndeki uygulamalara ve sonradan da müşterek hukuk (common law) çalışmaları ile tanımlandığını ve günümüzdeki halini aldığını göstermektedir. Eser sözleşmesi, hem Roma hem de günümüz hukukunda borç doğuran, ivazlı, sinallagmatik ve rızai akitler olup; öğretide tartışmalı olmasına karşın, bizim de kabul ettiğimiz görüş uyarınca ani edimli sözleşmelerdendir.

Abstract:
Contracts, which are included in the concession agreements under Turkish law and referred to as the con Conductio in Roman Law, are the contracts under which the contractor undertakes to produce and deliver the work as a result of the material supplied by the contractor and the owner of the work. Because of the fact that these agreements are included in the contractual agreements in Turkish law, the parties to the contract agree on the essential elements of the contract, and this is a sufficient condition for the formation of the contract. There is no definition of a work contract in any source from the classical period of Roman Law. In fact, this would not have been a peculiar matter during the Roman period; Because Roman jurists were satisfied with specifying elements and refrained from making definitions. This was also true for the conductio contracts. In general, such a contract shows that one of the parties to the contract undertakes to pay a fee for a work, such as the service provided, the product or review subject to it. The sources of Roman Law, which are very limited in terms of the contracts of the West, indicate to us that the connec- tional conductio conventions are essentially constituted under one roof; however, it shows that the present triple distinction (rent, service, work) is defined by the Roman practices and later by the work of the common law, and it is today. Artifacts are borrowed, sinallagmatic and consensual acts which are lending in both Roman and contemporary law; Although it is controversial in teaching, it is one of the sudden performance contracts in accordance with the opinion we accept.