İstanbul'daki üniversite ve sağlık bakanlığı eğitim araştırma hastanelerinde çocuk sağlığı ve hastalıkları alanında tıpta uzmanlık eğitimialan hekimlerin ergen sağlığı konusundaki bilgi, beceri, tutum ve uygulamaları
Assessment of knowledge, skills, attitudes, practices and training needs of paediatric residents working at İstanbul with regard to adolescent medicine.
Yazar: HAMDİ MURAT YILDIRIM
Danışman: DOÇ. DR. MÜJGAN ALİKAŞİFOĞLU
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, İstanbul'da Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları dalında tıpta uzmanlık öğrencisi olarak çalışmakta olan hekimlerin adolesan sağlığı konusundaki bilgi, beceri, tutum ve uygulamalarını, ve adolesan sağlığı konusundaki eğitim gereksinimlerini saptamaktı.Gereç ve Yöntem: İstanbul'da Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları dalında tıpta uzmanlık eğitimi almakta olan 411 hekim kurumlarında ziyaret edilerek, soru formlarını cevaplamaları istendi. Hekimlere adolesanın sağlık sorunları ile ilgili bilgileri, becerileri, yeterlilikleri, tutumları, eğitim alma istekleri ve adolesan sağlık hizmetlerinin bir parçası olarak gizlilik ilkesi ile ilgili görüşleri soruldu. Adolesanın sağlık sorunları medikal, jinekolojik ve psikososyal sorunlar, riskli davranışlar ve, yasal ve etik sorunlar olmak üzere 5 ana grupta toplandı ve hekimlerin yanıtları bu gruplara göre oluşturulan bir skorlama sistemi ile değerlendirildi. İstatistiki değerlendirme ki kare testi, Student testi, ANOVA ve post Hoc Tukey testi, ve Pearson korelasyon testi kullanılarak yapıldı.Bulgular: Çalışmaya 411 hekimden, 344'ü katıldı (%83,6). Adolesan sağlığına ilgi duyduğunu bildiren hekimlerin oranı %27,6 (n=94) idi. Adolesanlara hizmet vermekten hoşlanan hekimlerin oranı % 2,9 idi. Hekimlerin adolesanlarla çalışma isteğini olumsuz yönde etkileyen sebepler çalıştıkları kurumda medikopsikososyal yapılanmaların bulunmaması (% 47,7), çalışma koşullarının adolesanlar için gerekli mahremiyeti sağlayamaması (% 35,9) ve kendilerini deneyimsiz hissetmeleri (%23,6) olarak saptandı. Hekimler adolesanın sağlık sorunlarıyla ilgili konularda yetersiz eğitim aldıklarını, medikal sorunlarla ilgili daha fazla hasta izlediklerini ve bu hastalar karşısında kendilerini daha yeterli hissettiklerini, ancak, jinekolojik ve psikososyal sorunlar ve, riskli davranışlarla gelen hastalar karşısında kendilerini yetersiz hissettiklerini belirttiler. Adolesanın izni olmadan gizlilik ilkesini bozmayacağını belirten hekimlerin oranı %10'dan az saptandı. Adolesan sağlığı ile ilgili konularda eğitim almış olma ile adolesan hasta izleme sıklığı, hasta karşısında kendini yeterli hissetme ve 10?14 yaş gurubu adolesan hasta izlerken gizlilik ilkesine uyma arasında anlamlı korelasyon saptandı.Tartışma: Sonuçlarımız İstanbul ilindeki Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları tıpta uzmanlık öğrencilerinin adolesan sağlığı alanındaki bilgi ve becerilerinin artırılması, tutum ve davranışlarının değişmesi gerektiğini göstermektedir. Bu nedenle, tıpta uzmanlık eğitimi sırasında kullanılmak üzere oluşturulacak bir adolesan sağlığı rehberinin bu alanda hem eğitimin standartizasyonunu sağlayabileceğini hem de hekimlerin motivasyonunu arttırabileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Purpose: The aim of this study was to Assessment of knowledge, skills, attitudes, practices and training needs of paediatric residents working at İstanbul with regard to adolescent medicine.Method: A total of 411 paediatric residents were visited at their working places and asked to complete a questionnaire. Paediatric residents were asked to report their knowledge, perceived skills, adequacies, attitudes, practices, desire for further training on adolescent medicine regarding 21 adolescent health items grouped under 5 topics (medical, gynaecologic and psychosocial problems, risky behaviours and legal and ethical issues), and thought about confidentiality issue as part of a adolescent health services. A scoring system was applied to asses their responses. Chi-square test, Student-t test, ANOVA and post Hoc Tukey test and Pearson correlation tests were used for statistical analysis.Results: Questionnaires were responded by 344 (% 83, 6) of total 411 paediatric residents. Percentage of physicians reported to be interested in adolescent medicine was % 27, 6 (n=94). Percentage of residents reported to be pleased with care of adolescents was % 2, 9. Reasons negatively affecting physicians desire for care of adolescents were determined as absence of medico- psychosocial organisations in their institutions ( % 47,7), inability to provide essential privacy due to unfeasible conditions at work (%35,9) and perception of to be underskilled regarding adolescents (%23,6). Physicians reported to be trained inadequately about adolescent?s health issues and also reported caring adolescents with medical problems mostly and feeling more comfortable with this topic. But physicians reported to feeling inadequate regarding adolescents with gynaecologic, psychosocial problems and risky behaviours. Percentage of physicians who would be adherent to confidentiality without permission of adolescent was found to be less than % 10. There was a significant correlation between being trained about adolescent medicine and frequency of caring adolescents in daily practice, feeling adequate with adolescent patients and adherence to confidentiality with adolescents of 10-14 year-of-age.Discussion: Our results demonstrated that improvement of knowledge and skills and change in attitudes and practices of paediatric residents at İstanbul regarding adolescent medicine are required. We think that preparation of a guideline for adolescent medicine to be used in paediatric residency training programme will result in standardisation of training and increased motivation of physicians for care of adolescent patients.