Büyük periapikal lezyonların iyileşmesine farklı irrigasyon-aktivasyon tekniklerinin etkisinin CBCT taramaları ile incelenmesi
Investigation of the effect of different irrigation-activation techniques on healing of large periapical lesions with CBCT scans
Yazar: MEHMET UMUTCAN DOĞAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BANU ARICIOĞLU
Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Farklı irrigasyon aktivasyon yöntemleri kullanılarak kanal tedavileri yapılan, büyük
periapikal lezyonlu tek köklü mandibular dişlerde lezyon iyileşme oranlarının CBCT yardımı ile
hacimsel olarak karşılaştırılmasıdır.
Gereç ve yöntem: PAI (periapikal index skor) 3 ve üzeri olan mandibular tek köklü dişlere
sahip, sistemik olarak sağlıklı 56 kadın/erkek hasta çalışmaya dahil edildi. İşlem öncesi periapikal
lezyon hacimleri CBCT ile belirlendikten sonra hastalar rastgele 3 çalışma ve kontrol grubuna ayrıldı
(n=14). Çalışma grubunda PUI, SWEEPS, MDA ile farklı aktivasyon yöntemleri uygulanarak kanal
tedavileri yapıldı. Kontrol grubunda ise geleneksel şırınga yöntemi ile irrigasyon yapılarak herhangi
bir aktivasyon uygulanmadı. 3-6-9-12 aylık takiplerle klinik değerlendirmelerle kontrol yapıldı.
Tedavi öncesi ve 12. ay takip sonrasında lezyon hacimlerinde meydana gelen değişiklikler 3D hacim
hesaplaması ile ITK SNAP üzerinden yapıldı. İşlem öncesi ve takip değerleri Wilcoxon testi ile
istatistiksel olarak analiz edildi.
Bulgular: Tüm gruplarda tedavi öncesi lezyon hacim ortalamaları tedavi sonrası hacim
ortalamalarından istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p=0.001). Tedavi öncesi lezyon
hacim ortalamaları açısından SWEEPS (210,4 mmᶟ) grubu PUI (158,3 mmᶟ)' den istatistiksel anlamlı
olarak daha yüksek bulundu. Çalışmamızda lezyon iyileşme yüzdeleri hacimsel olarak SWEEPS,
(%86,9) > PUI, (%85,4) > MDA, (%80,4) > Geleneksel şırınga, (%74,5) olarak bulunmuştur. Ancak
gruplar arasında lezyon değişimleri açısından istatiksel anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Grupların
hiçbirinde tedavi sonrası lezyon hacimlerinde büyüme tespit edilmedi.
Sonuç: 1 yıllık takip süresince lezyon değişim yüzdeleri arasında istatistiksel anlamlı bir fark
yaratmamasına rağmen, periapikal lezyonun hacimsel iyileşmesi %86,9 ile en yüksek SWEEPS
grubunda tespit edilirken, en düşük iyileşme ise %74,5 ile geleneksel şırınga grubunda
gözlemlenmiştir. İrrigasyon aktivasyon yönteminden çok iyi doldurulmuş kök kanallarının ve doğru
bir hermetik tıkamanın lezyon iyileşmeleri üzerinde daha fazla etkin olduğu düşünülebilir.
Anahtar kelimeler: İrrigasyon aktivasyonu, periapikal iyileşme, KIBT

Abstract:
Aim: Volumetric comparison of lesion healing rates with the help of CBCT in single-rooted
mandibular teeth with large periapical lesions and root canal treatments using different irrigation
activation methods.
Material and Method: Systemically healthy 56 male/female patients with mandibular
single-rooted teeth with PAI (periapical index score) of 3 or higher were included in the study. After
the periapical lesion volumes were determined by CBCT before the procedure, the patients were
randomly divided into 3 study and control groups (n=14). Root canal treatments were performed in
the study group by applying different activation methods with PUI, SWEEPS, and MDA. In the
control group, irrigation was done with the traditional syringe method and no activation was applied.
Control was done with clinical evaluations with 3-6-9-12 months follow-up. Changes in lesion
volumes before treatment and after the 12th month follow-up were made with 3D volume calculation
via ITK SNAP. Pre-procedure and follow-up values were statistically analyzed with the Wilcoxon
test.
Results: In all groups, pre-treatment lesion volume averages were found to be statistically
significantly higher than post-treatment volume averages (p=0,001). In terms of pre-treatment lesion
volume averages, the SWEEPS (210,4 mmᶟ) group was found to be statistically significantly higher
than PUI (158,3 mmᶟ). In our study, lesion healing percentages were found to be SWEEPS (%86,9) >
PUI (%85,4) > MDA (%80,4) > Conventional syringe (%74,5) by volume. However, there was no
statistically significant difference between the groups in terms of lesion changes (p>0,05). No growth
was detected in lesion volumes after treatment in any of the groups.
Conclusion: Although there was no statistically significant difference between the
percentages of lesion change during the 1-year follow-up, the volumetric healing of the periapical
lesion was the highest in the SWEEPS group with %86,9, while the lowest improvement was
observed in the conventional syringe group with %74,5. It can be thought that well-filled root canals
and a correct hermetic occlusion are more effective on lesion healing than the irrigation activation
method.
Key words: İrrigation activation, periapical healing, CBCT