Çeşitli yüzey pürüzlendirme işlemleri ve temizleme ajanlarının PEKK-kompozit yapısının bağlanma dayanımı ve rengi üzerine etkisi
The effect of different surface treatment and denture cleansers on the bond strenght and color stability of PEKK-composite structure
Yazar: KÜBRA ERDEM
Danışman: DOÇ. DR. ÖZGÜN YUSUF ÖZYILMAZ
Bezm-i Alem Vakıf Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2020
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental materyaller = Dental materials ; Kompozit malzemeler = Composite materials ; Kompozit reçineler = Composite resins ; Kompozit reçineler = Composite resins ; Mikroskopi-elektron taramalı = Microscopy-electron scanning ; Polieterketonketon = Polyetherketonketone ; Polieterketonketon = Polyetherketonketone ; Yüzey pürüzlülüğü = Surface roughness ; İrrigasyon = Irrigation

Özet:
Bu çalışmamın amacı; çeşitli yüzey pürüzlendirme yöntemlerinin ve temizleme solüsyonlarının PEKK-kompozit yapısının bağlanma dayanımı ve rengi üzerine etkisini incelemektir.
PEKK bloklardan 10 mm çapında 4 mm yüksekliğinde 196 adet disk elde edilmiştir. Elde edilen örnekler Asit (%9,5 Hidroflorik asit), Er-YAG lazer (150 mJ, 10 Hz, 1.5 W) Kojet (30 µm Al2O3) ve Kontrol (Yüzey işlemi uygulanmamış) olmak üzere rastgele 4 farklı yüzey işlem grubuna ayrılmıştır (n=48). Yüzey işlem uygulamalarının ardından tüm örneklerin yüzey pürüzlülük ölçümleri yapılmıştır. Tüm yüzey işlem gruplarından pürüzlülük ölçüm sonuçlarına göre ortalamaya en yakın olan her bir gruptan birer örnek seçilerek SEM (Taramalı elektron mikroskobu) analizleri yapılmıştır. Pürüzlendirme işlemi sonrası örneklere PEKK bond uygulanarak, teflon kalıp yardımıyla PEKK yüzeyine 3 mm çapında 4 mm yüksekliğinde pembe kompozit rezin bağlanmıştır. Her bir pürüzlendirme grubu örneklerin maruz bırakılacakları solüsyonlara göre 4'e ayrılmıştır. Gruplar; Corega, Protefix, Curaprox ve Distile su olacak şekilde sıralanmıştır (n=12). Örnekler 140 gün boyunca günde 8 saat olmak üzere protez temizleyicilerine maruz bırakılmıştır. Örneklerin solüsyonlarda bekletilmeden önceki ve bekletildikten sonraki renk ölçümleri spektrofotometre cihazı ile yapılmıştır. Renk parametreleri (L *, a *, b *, ΔE) CIE Lab (Comission Internationale de L'Eclairage) sistemine göre hesaplanmıştır. Makaslama bağlanma dayanımı testi için, örneklerde kopma meydana gelene kadar 1mm/dk yükleme hızıyla kuvvet uygulanmıştır. Kopma anındaki kuvvet kaydedilerek makaslama bağlantı dayanımı ölçülmüştür. Makaslama bağlantı testi sonrası başarısızlık tipleri adeziv, koheziv ve karışık olarak sınıflandırılmıştır. Gruplararası farkları belirlemek için İki Yönlü Varyans analizi (Two- way Anova) ve Tek Yönlü Varyans analizi (One- way Anova) grup içi farkları belirlemek için Post-Hoc Tukey HSD Çoklu Karşılaştırma Testi ve Tamhane's T2 testleri kullanılarak istatistiksel analizler yapılmıştır. Grup içi karşılaştırmalarda öncesi ve sonrası verilerde homojen dağılım var ise Bağımlı örneklem t testi, homojen dağılım yok ise Wilcoxon testi kullanılmıştır. Sonuçlar p≤0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir.
Çalışma bulgularına göre; pürüzlülük değerleri ölçülen gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görülmüştür (p≥0,05). Gruplar kendi içerisinde değerlendirildiğinde ise HF asit ve Er-YAG ile yapılan pürüzlendirmenin istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür (p≤0,05) ve iki grupta da istatiksel olarak pürüzlülük değerleri artmıştır. Kojet grubu pürüzlülüğü arttırmıştır fakat bu değişim istatiksel olarak anlamlı görülmemiştir (p≥0,05).
Çalışmamız bağlanma dayanımı yüzey işlemleri açısından incelendiğinde, tüm yüzey işlem gruplarında, Kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bağlanma dayanımı değerleri izlenmiştir (p≤0,05). Bağlanma dayanımı ortalaması en yüksekten en düşüğe doğru HF asit, Kojet, Er-YAG lazer ve Kontrol grubuna aittir. Çalışmamızın bağlanma dayanımı değerleri, temizleme solüsyonları açısından incelendiğinde; Corega, Protefix ve Curaprox gruplarında bağlanma dayanımı değerleri açısından istatiksel olarak anlamlı farklılık izlenmemiştir (p≥0,05). Distile su grubundaki bağlanma dayanımı değerleri, diğer tüm temizleme solüsyonlarına göre anlamlı derecede daha düşük bulunmuştur (p≤0,05).
Corega ve Curaprox grubuna ait örneklerin renk değişim değerleri (ΔE) istatistiksel olarak Protefix ve Distile su grubuna göre anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p≤0,05). Corega ve Curaprox ile hazırlanan temizleme solüsyonlarının PEKK- kompozit yapısının renk değişimi üzerindeki etkisi klinik olarak kabul edilemezken, Distile su ve Protefix solüsyonun etkisi klinik olarak kabul edilebilir sınırlar dahilindedir.
Anahtar Kelimeler: Polieterketonketon (PEKK), Yüzey Pürüzlendirme, Temizleme Solüsyonları, Kompozit, SEM.

Abstract:
The purpose of this study was; to evaluate the effect of various surface treatment methods and denture cleansers on the bond strength and color of the PEKK-composite structure.
One hundred and ninety-six discs with a diameter of 10 mm and a height of 4 mm were fabricated from PEKK blocks. The specimens were randomly divided into 4 different surface treatment groups: Acid (9.5% Hydrofluoric acid), Er-YAG laser (150 mJ, 10 Hz, 1.5 W), Kojet (30 µm Al2O3) and Control (No-surface treatment) (n = 48). The roughness measurements were recorded on all specimens baseline and after surface treatments. According to the roughness measurement results from all surface treatment groups, 4 specimens closest to the average were selected and SEM (Scanning electron microscope) analyzes were observed. After surface treatments, PEKK bond was applied to the specimens, with the help of Teflon mold, a pink composite resin with a diameter of 3 mm and a height of 4 mm was veneered on the surface of the PEKK. Specimens of each roughening group are divided into 4 according to the solutions to be immersed. Groups are; Corega, Protefix, Curaprox and Distilled water (n = 12). All specimens were immersed to denture cleaners or distilled water for 8 hours a day for 140 days. Color measurements of the specimens were determined with spectrophotometer by measuring at baseline, and again after immersion of denture cleansers. Color parameters (L *, a *, b *, ΔE) are calculated according to the CIE Lab (Comission Internationale de L'Eclairage) system. On the specimens, force was applied with a loading speed of 1mm / min until fracture occurred to performed shear bond strenght (SBS) tests. The shear bond strength was measured by recording the force at the moment of rupture. Failure types after SBS test were classified as adhesive, cohesive and mixed. Statistical analyzes were analyzed by using Two-Way Anova and One-Way Anova) to determine the differences between groups, and Post-Hoc Tukey HSD Multiple Comparison Test and Tamhane's T2 tests to determine intra-group differences. Paired t test was used if there was a homogeneous distribution in the data before and after, and Wilcoxon test was used if there was no homogeneous distribution. Results were analyzed at p≤0.05 significance level.
According to the results of the study; It was seen that there was no statistically difference between all groups (p≥0.05). When the groups were evaluated within themselves, it was seen that HF acid and Er-YAG groups were statistically significant (p≤0.05). The roughness values increased statistically in both groups. The Cojet group increased the roughness, but this difference was not statistically significant (p≥0.05).
When the shear bond strength values of our study was examined in terms of surface treatments, statistically significantly higher bond strength values were observed in all surface treatment groups compared to the control group (p≤0.05). The shear bond strength average values belongs to HF acid, Kojet, Er-YAG laser and Control group from highest to lowest. When the shear bond strength values of our study are examined in terms of denture cleansers; There was no statistically significant difference in Corega, Protefix and Curaprox groups in terms of shear bond strength values (p≥0.05). The shaer bond strength values in the distilled water group were found to be significantly lower than all other denture cleansers (p≤0.05).
The color change values (ΔE) of the specimens immersed to the Corega and Curaprox group were statistically significantly higher than the Protefix and Distilled water groups (p≤0.05). While the effect of cleaning solutions prepared with Corega and Curaprox on the color change of the PEKK-composite structure is not clinically acceptable, the effect of Distilled water and Protefix solution is within clinically acceptable limits.
Keywords: Polyetherketoneketone (PEKK), Surface treatment, Denture cleansers, Composite, SEM.