Döküm yoluyla elde edilen titanyuma farklı yüzey işlemleri uyguladıktan sonra 3 tip titanyum porseleni ile bağlantısının değerlendirilmesi
Appreciate of bonding of 3 titanium porcelain with casting titanium applying different surface treatment
Yazar: ASLI ACAR
Danışman: DOÇ.DR. ÖZGÜR İNAN
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2005
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
6. ÖZET S.Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı DOKTORA TEZÎ / KONYA-2005 Aslı ACAR Döküm Yoluyla Elde Edilen Titanyuma Farklı Yüzey İşlemleri Uygulandıktan Sonra 3 Tip Titanyum Porseleni ile Bağlantısının Değerlendirilmesi Bu çalışmanın amacı döküm titanyum yüzeyler ve titanyum-porselen bağlantısına kumlama, sodyum hidroksit anodizasyonu ve elektro erozyon ile işleme (EDM) yönteminin etkisini belirlemektir. Titanyum örnekler için, özel paslanmaz çelik muflalar kullanılarak otopolimerizan akrilik rezin ile 90 adet örnek hazırlandı. 25x3x0.8 mm boyutlarındaki örnekler ticari saf titanyum ile döküldü (Tritan). Dökümler revetmandan çıkarıldıktan sonra, a-case tabakası universal freze makinesi ile kaldırıldı (FV-315-V/2). Titanyum örnekler farklı düşük ısı porselenleri ile kullanılmak üzere rastgele 3 gruba ayrıldı. Her bir gruba ait 10 örnek düşük ısı porselen üreticilerinin önerilerine göre alüminyum oksit partikülleri ile kumlandı. İkinci alt gruplara sodyum hidroksit anodizasyonu, kalan örneklere EDM (EDM M25 A) uygulandı. Kontrol grubu için, 10 otopolimerizan akrilik rezin örnek (25x3x0.5 mm) NiCrMo alaşımı (Remanium CS) kullanılarak döküldü ve üretici firma önerileri doğrultusunda alüminyum oksit partikülleri ile kumlandı. Her bir yüzey işleminden sonra rastgele seçilmiş 5 örneğin yüzey pürüzlülüğü yüzey profilometresi (Mitutoyo Surftest-B and Surftest 402 Analyzer) kullanılarak ölçüldü ve taramalı elektron mikroskop (SEM; Jeol JSM-5600) ile yüzey incelemeleri yapıldı. NiCrMo örnekler konvansiyonel düşük ısı porselen (Vita Omega 900) ile örtülürken titanyum yüzeylere 3 titanyum porseleni (Vita Titankeramik, Noritake Super Porcelain TI-22 ve Triceram) frrınlandı. 91Metal-porselen bağlantısı 3-nokta eğme testi ile değerlendirildi. Metal-porselen ara yüzeyi SEM ile incelendi. Bağlantı dayanıklılıkları ve Ra değerlerini karşılaştırmak için Kruskal-Wallis ve Mann- Whitney U testleri kullanıldı. 3-nokta eğme testi sonuçları karşılaştırıldığında, NiCrMo-konvansiyonel düşük ısı porselenin bağlantı dayanıklılığı, tüm titanyum-porselen sistemlerininkinden daha yüksekti. EDM uygulanmış Noritake Super Porcelain TI-22 ve Triceram grupları hariç, tüm gruplar ISO 9693:1999 için bağlantı dayanıklılığının alt sınırı olan 25 MPa'ı aşmıştır. Kumlama ve sodyum hidroksit anodizasyonu uygulanan titanyum gruplarının bağlantı dayanıklılığı arasında istatistiksel olarak önemli bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Bağlantı dayanıklılık değerleri yüksekten düşüğe doğru kumlama-sodyum hidroksit anodizasyonu- EDM şeklinde sıralanmıştır. Kumlama uygulanan gruplar karşılaştırıldığında, sodyum hidroksit anodizasyonu uygulanan gruplarda daha düşük Ra değeri bulunmuştur. EDM istatistiksel olarak en yüksek Ra değerini göstermiştir (p<0.05). Ra değerleri ve bağlantı dayanıklılıkları arasındaki ters orantı, Ra'nın yüzey alanındaki artış/azalma hakkında yeterli bilgi sağlamadığım göstermiştir. Diğer gruplarla karşılaştmldığnda, 50 um büyüklükte alüminyum oksit ile kumlanan ve degassing uygulanan Noritake Super Porcelain TI-22, EDM uygulanan grup hariç, en yüksek bağlantı dayanıklılık değerlerine sahipti. Çalışmamızda EDM uygulanmış yüzey, diğer yüzey işlemlerinden daha farklı bir yüzey görüntüsüne sahipti. Tüm gruplarda ara yüzey görüntüleri metal-porselen arasında iyi bir bağlanma olduğunu göstermiştir. 92

Abstract:
7. SUMMARY Appreciate of Bonding of 3 Titanium Porcelain with Casting Titanium Applying Different Surface Treatments The aim of this study was to determine the effect of sandblasting, sodium hydroxide anodization and electrical discharge machining (EDM) to cast titanium surfaces and titanium- porcelain adhesion. For titanium specimens, ninety specimens were prepared with autopolymerizing acrylic resin by using special stainless steel molds. Specimens with 25x3x0.8 mm dimensions were cast with commercially pure titanium (Tritan). Castings were divested and removed a-case layer by a universal grinding machine (FV-315-V/2). Titanium specimens were randomly divided into 3 groups to use with different low-fusing porcelains. Ten specimens from each of groups were sandblasted with alumina particles according to the low-fusing porcelain manufacturers' instructions. The sodium hydroxide anodization were applied to the second subgroups, specimens that which remains were subjected to the EDM (EDM M25A). For control group, 10 autopolymerizing acrylic resin specimens (25x3x0.5 mm) were cast by using NiCrMo alloy (Remanium CS) and sandblasted with alumina particles according to the manufacturer' instructions. The surface roughness of randomly selected five specimens (Ra) were measured with a surface profilometer (Mitutoyo Surftest-B and Surftest 402 Analyzer) after each surface treatment and surface examinations were made by using a scanning electronic microscope (SEM; Jeol JSM-5600). Three titanium porcelains (Vita Titankeramik, Noritake Super Porcelain TI-22 and Vita Titankeramik, Noritake Super Porcelain TI-22 and Triceram) was fused on the titanium surfaces whereas NiCrMo specimens were covered a conventional low- fusing porcelain (Vita Omega 900). 93The metal-porcelain bonding was characterized by a 3 -point bending test. The metal- porcelain interfaces were characterized by SEM. Kruskal-Wallis and Mann- Whitney U tests were used to compare of the bond strengths and the Ra values. Comparison to the 3 -point bending test results, the bond strength of NiCrMo- conventional low-fusing porcelain was higher than that of the titanium-porcelain systems. All groups exceeded 25 MPa that the lower limit of the bond strength value for ISO 9693:1999, except Noritake Super Porcelain TI-22 and Triceram groups on which EDM was applied. It was found that there were no significant differences between the bond strengths of the titanium groups on which sandblasting and sodium hydroxide anodization was applied (p>0.05). The bond strength values ranged in decreasing order as: Sandblasting-sodium hydroxide anodization-EDM. Compared to the groups on which sandblasting was applied, the lower Ra values were found for groups on which sodium hydroxide anodization was applied. EDM showed statistically maximum the Ra value (p<0.05). The inverse proportion between Ra values and bond strengths was showed that the Ra value can not provide a enough data about to the increased surface area/decreased surface area. Compared to the other groups, Noritake Super Porcelain TI-22 groups on which sandblasting with 50 um alumina and degassing was applied was a maximum bond strength values, except the group on which EDM was applied. In our study, the surface on which EDM was applied had a different image of the surface that of the other surface treatments. The interfaces images in all groups was seen a good adhesion between the metal and porcelain. 94