Acil serviste hiperglisemi saptanan hastaların yönetimi ve 30 günlük prognozu etkileyen faktörlerin belirlenmesi
Management of hyperglycemic patients in emergency medicine department and determining the factors that affects emergency department visits of hyperglycemic patients in 30 days
Yazar: NURCİHAN ÜLKÜ AYTAŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HÜSEYİN CAHİT HALHALLI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Kocaeli Derince Eğt. ve Arş. Hast. / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Hiperglisemi = Hyperglycemia ; Prognoz = Prognosis

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ: Hiperglisemi Acil Serviste (AS) yaygın rastlanan bir bul-gudur ve AS başvuruların yaklaşık %1'ini oluşturur. AS'ye başvuran hastalarda glu-koz ölçümleri birçok acil müdahale gerektiren durumun ilk göstergesi olabileceğinden, genellikle standart bir çalışma olarak gerçekleştirilir. Hiperglisemi diğer akut has-talıkların sonuçlarını etkileyebileceğinden, bu duruma uygun şekilde tedavi ve takip yaklaşımları önemlidir. Çalışmamızın amacı AS'de hiperglisemik hastaların nasıl yönetildiği, kan şekeri (KŞ) regülasyonu gerektiren durumların tespiti ve regülasyon yöntemine bağlı olarak, hastaların sonraki 30 günlük süreçteki prognozunun incelen-mesidir. 
GEREÇ VE YÖNTEM: Tek merkezli, prospektif ve gözlemsel olarak tasar-lanan çalışmamıza AS'ye herhangi bir şikayetle başvuran ve klinik gereklilik halinde yapılmış olan tetkiklerde kan glukoz düzeyi >300 mg/dl olan 18 yaş üstü hastalar dahil edilmiştir. AS'den çıktıktan sonraki 30 gün içerisinde hayatta olup olmadığı, tekrar AS'ye başvurup başvurmadığı, 30 gün içindeki başvurduysa başvuru şikâyeti, en-dokrinoloji ve/veya dahiliye poliklinik başvurusu, Diyabetes Mellitus'a (DM) yönelik kullandığı tedavi sorgulanmıştır. Hastanenin dijital veri sistemi üzerinden hastaların glukoz, kreatinin, sodyum, potasyum, CRP ve kan gazı değerlerine ulaşılmıştır.
BULGULAR: Çalışmamıza 84 hasta dahil edilmiştir. DM sonrası en sık ek hastalık hipertansiyon (HT) olarak bulunmuştur. Hastaların %25'inin izole KŞ yüksekliği şikâyeti mevcuttu. Hastaların 76'sına (%90,5) hiperglisemiye yönelik tedavi uygulanmıştır. Hastaların AS'de ortalama takip süresi 300.0 dk (212.5-615.0) olarak bulunmuştur. 30 gün içinde AS'ye tekrar başvuran hastalarda sistolik kan basıncı (SKB) yüksekliği, Kronik Obstruktif Akciğer Hastalığı (KOAH) birlikteliğinin sıklığı daha fazlaydı. Başvuru öncesi medikal tedavide insülin kullanan hastalar ile AS takip süresi arasında ve 30 gün içinde AS'ye tekrar başvuru ile diüretik ilaç kullanımı arasında istatistiksel anlamlılık mevcuttu (p<0.05). Tedavi ile KŞ değişimi arasında istatistiksel anlamlı ilişki saptandı. Mortalite ile CRP ve laktat yüksekliği ve dispne şikâyeti arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05).
SONUÇ: Çalışmamızın sonuçlarına göre hiperglisemi ile AS'ye başvuran has-talarda AS başvurusu öncesinde diüretik kullanan, başvuru sırasında dispne şikâyeti olan, laboratuvar analizlerinde CRP ve laktat yüksekliği olan hastaların 30 günlük sü-rede hastane başvuruları ve mortalitesinin daha fazla olacağı göz önünde tutulmalıdır. 
Anahtar Kelimeler: Hiperglisemi, Diabetes Mellitus, Acil Servis.

Abstract:
INTRODUCTION: Hyperglycemia is a common finding in the emergency department (ED) and constitutes approximately 1% of ED admissions. Glucose meas-urement in patients presenting to the ED might be the first indicator of many emergen-cy situations. Since hyperglycemia might affect the outcome of other acute diseases, appropriate treatment and follow-up approaches are important. The aim of our study was to determine the management of the hyperglycemic patients in the ED, to detect the conditions that require blood glucose (BG) regulation, and to examine the prognosis of the patients in the next 30 days.
MATERIALS AND METHODS: This single-center, prospective and obser-vational study included patients over the age of 18 who applied to the ED and whose blood glucose level was >300 mg/dl in clinical examinations. Whether the patient have been alive within 30 days after discharge, if the patient applied to the ED again, their complaint at readmission, outpatient clinic application, and the treatment they used for Diabetes Mellitus (DM) have been recorded. Laboratory test results were obtained from the hospital digital data system. 
RESULTS: Eighty-four patients were included in the study. The most com-mon comorbid disease was DM. BG elevation was the main complaint of 25% of the patients. Treatment for hyperglycemia was administered to 76 (90.5%) of the patients. The mean follow-up time of the patients in the ED was 300 minutes (212.5-615.0). The frequency of high blood pressure (BP) and Chronic Obstructive Pulmonary Dis-ease (COPD) coexistence was higher in patients who readmitted to the ED within 30 days. There was a statistically significant difference between the follow-up times of the patients and using insulin before admission (p<0.05). There was a statistical signifi-cance between re-admission to the ED within 30 days and using diuretics (p<0.05). A statistically significant relationship was found between treatment type and BG change. A statistically significant correlation was found between mortality and dyspnea, in-creased CRP and lactate values (p<0.05).
CONCLUSION: According to the results of our study, it should be kept in mind that patients who are hyperglycemic, who use diuretics, who present with dysp-nea during and who have increased lactate and CRP values might have a higher 30-day hospital admission and mortality.
Keywords: Emergency Medicine, Hyperglycemia, Diabetes Mellitus.