Pemberton osteotomisinde modifiye çift greftleme tekniğinin asetabular gelişime olan etkisi
The effect of modified double grafting technique on acetabular development in pemberton osteotomy
Yazar: MEHMET DEMİR
Danışman: PROF. DR. NACİ EZİRMİK ; DR. ÖĞR. ÜYESİ KUTSİ TUNCER
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Asetabulum = Acetabulum ; Kalça çıkıkları = Hip dislocation ; Osteotomi = Osteotomy ; Transplantlar = Transplants ; İliak kemik = Iliac bone

Özet:
Pemberton Osteotomisinde Modifiye Çift Greftleme Tekniğinin Asetabular Gelişime Olan Etkisi
Giriş ve Amaç: Gelişimsel Kalça Displazisi(GKD) tarama programları ile erken yaşta tespitine ve tedavi uygulamalarına rağmen ortopedide önemli bir sorun olmaya devam etmektedir. İleri yaşta tespit edilen GKD'li hastalarda pelvik osteotomi ihtiyacı olmaktadır. Pemberton osteotomisi inkomplet bir osteotomi çeşidi olmakla beraber uzun yıllardır GKD tedavisinde kullanılmaktadır. Bizde bu çalışmamızda Pemberton'un tanımladığı ve günümüzde halen aynı şekilde kullanılmaya devam edilen osteotomi hattındaki greft kullanımı yerine modifiye çift greftleme tekniğimizi kullandık. Modifiye çift greftleme tekniğimizin standart greftleme tekniğine göre asetabular gelişime radyolojik olarak nasıl etki ettiğini göstermek amacındayız.
Materyal ve Metod: Ocak 2008 – Aralık 2017 arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'na başvuran GKD'li 103 hastanın 81 kalçasına standart greftleme, 80 kalçasına modifiye çift greftleme uygulanmıştır. Her iki greft grubunda preoperatif,intraoperatif,postoperatif 2.-6.-12.-24. aydaki asetabular indeks(Aİ), Sharp'ın asetabular açısı(AA) ile son çekilen grafideki Wiberg'in merkez kenar(CE) açısı ölçüldü. Son olarak Severin sınıflaması kullanıldı. Elde edilen radyolojik sonuçlar istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Modifiye çift greftleme uygulanan hastalarda ölçülen intraoperatif Aİ ile 2.-6.-12.-24. aylarda ölçülen Aİ değerleri arasındaki farklar standart greftleme uygulanan gruba göre istatistiksel olarak anlamlı idi(p<0.05). Standart greftleme yapılan hasta grubundaki CE açısı ile modifiye çift greftleme yapılan hastalardaki CE açısı farkı istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur(p<0.05). Her iki grup arasında Sever skorlaması ve avasküler nekroz(AVN) açısından anlamlı fark bulunmamıştır(p>0.05).
Sonuç: Modifiye çift greftleme tekniğinde standart greftleme tekniğine göre daha iyi Aİ, AA ve CE açısı elde edilmiştir. Modifiye çift greftleme tekniğinde greft rezorbsiyonuna bağlı Aİ'deki çökme postoperatif 2.aya kadar devam ederken, standart greftleme yapılan hastalardaki bu çökme postoperatif 12.aya kadar devam etmiştir. Modifiye çift greftleme tekniğimizdeki asetabular gelişimin standart greftleme tekniğindeki asetabular gelişime göre daha iyi olduğu sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Gelişimsel kalça dispazisi, pemberton osteotomisi, iliak krest greft, modifiye çift greftleme, asetabular gelişim

Abstract:
Introduction and Purpose: Developmental Dysplasia of the hip(DDH) continues to be an important problem in orthopedics, despite its early diagnosis and treatment with screening programs. Pelvic osteotomy is needed in patients with DDH detected at a late age. Although Pemberton osteotomy is an incomplete type of osteotomy, it has been used in DDH treatment for many years. In this study, we used our modified double grafting technique instead of using the grafts on the osteotomy line defined by Pemberton and still being used in the same way today. We aim to show how our modified double grafting technique affects acetabular development radiologically compared to the standard grafting technique.
Materials and Methods: 103 patients with DDH who were diagnosed in the Department of Orthopedics and Traumatology at Atatürk University Faculty of Medicine between January 2008 and December 2017 were included in the study. 81 hips of 103 patients were standard grafted and 80 hips were modified double grafting. 81 hips of 103 patients were treated with open reduction + pemberton osteotomy + standard grafting technique, and 80 hips with open reduction + pemberton osteotomy + modified double grafting technique. In both graft groups, preoperative, intraoperative, postoperative 2nd-6th-12th-24th month acetabular index (AI), Sharp's acetabular angle (AA) and the central edge (CE) angle of Wiberg on the last graph were measured. Finally, the Severin classification was used. The radiological results obtained were compared statistically.
Results: İn the modified double grafting patients, the differences between the intraoperative AI and measured in the 2nd-6th-12th-24th months AI were statistically significant compared to the standard grafting group (p <0.05). The difference between CE angle in standard grafted patient group and CE angle in modified double grafted patients was statistically significant(p <0.05). There was no significant difference between the two groups in terms of Sever classification and avascular necrosis(p>0.05).
Conclusion: The modified double graft technique achieves a better AI, AA and CE angle than standard grafting technique. The collapse yield in AI due to graft resorption in modified double graft technique continued until the postoperative second months, while this collapse yield in patients undergoing standard graft continued until the postoperative twelfth month. It has been concluded that acetabular development in our modified double graft technique is better than acetabular development in standard grafting technique.
Keywords: Developmental dysplasia of the hip, pemberton osteotomy, iliac crest graft, modified double grafting, acetabular development