Çağdaş resim sanatında bir ifade biçimi olarak yalnızlık ve hüzün olgularının ele alınması
The consideration of loneliness and sadness as a form of expression in contemporary painting
Yazar: FATİH CİHAT BOLAT
Danışman: PROF. MUSTAFA KÜÇÜKÖNER
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Resim Ana Bilim Dalı / Resim Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Duyguları ifade etme = Emational expression ; Görsel sanatlar = Visual arts ; Modern resim sanatı = Modern painting art ; Soyut ifadecilik = Abstract expressionism ; Çağdaş resim sanatı =

Özet:
Yalnızlık ve hüzün olguları sanat içerisinde her zaman kendine yer bulmuştur. Sanatçılar, bu iki olguyu zaman zaman içerisinde bulundukları döneme göre değerlendirmiş, zaman zaman dönemin dışında kendi anlayışları ile ilişkilendirerek eserlerinde sergilemişlerdir. Bu noktada eserler sergilenirken birçok farklı duygu, anlam, düşünce vb. kavramlar, izleyici tarafından anlamlandırılmıştır.
Sanatın en önemli olgularından ikisi olarak ele aldığımız yalnızlık ve hüzün olguları, geçmişten günümüze her dönemde kendini sanatsal eserler üzerinde göstermektedir. Sanatın bir ifade biçimi olarak resim, bu iki olguyu aktarmanın en önemli ve özel yollarından biri olmuştur. Hayatın bazen bir döneminde bazen ise uzun, hatta sürekli olarak yalnız ve hüzünlü hisseden insanoğlu, kendini resim sanatı ile ifade edebilmiştir. Bu durum göze alınarak diyebiliriz ki yalnızlık ve hüzün olguları, resim sanatının her döneminde, kendini bir ifade biçimi olarak göstermiştir. 
Geçmişten günümüze kadar kendini ifade eden bu iki olgu, süreç içerisinde belli bir ortak kültür, anlayış, duygu ve düşünce durumu meydana getirmiştir. Dünyanın farklı yerlerinde yaşayan, farklı sanatçılar, kendilerini bu olgular üzerinden benzer veya ortak bir dille ifade etmiştirler. Ortak bir benlik oluşturan bu olgular sadece sanatçı üzerinde değil, izleyici üzerinde de bir anlayış formu oluşturmuştur. Gelişen ve değişen dünya şartları ve standartları ile bu anlayış biçimi, daha genel kitlelere yayılarak ilerlemiştir. Kitlelere ulaşan bu form, çağdaş dünyanın getirdiği standartlar ile birlikte farklı din, dil, mezhep, cinsiyet, millet, topluluklardan kişiler ile etkileşime girerek, daha farklı görüşleri, yalnızlık ve hüzün olgusu üzerinde ortak bir dilde birleştirmiştir. Çağdaş resim sanatının global bir anlatı ve anlayış biçimine sahip olması dolayısı ile yalnızlık ve hüzün olgularının, sanatçı ve izleyici üzerindeki durumunu gözlemlememizde önemli bir role sahip olmuştur.	
Bu çalışmada, çağdaş resim sanatında yalnızlık ve hüzün olgularının nasıl ele alındığına odaklanılmıştır. Bu olguların ele alınması sanatçıların, farklı plastik nesneleri, materyalleri, teknikleri, anlayış ve üslupları kullanarak kendilerini yaratıcı bir şekilde ifade etmelerini anlamamızı sağlamıştır. Bu çalışma içinde çağdaş resim sanatındaki yalnızlık ve hüzün olgularının, insanların yaşamlarında nasıl etkili olduğunu ve sanatın bu duyguları ifade etmek için nasıl bir araç olduğunu incelenmiştir. 
Bu tezin giriş bölümünde araştırmanın konu ve problem durumu, amacı, önemi, sınırlılığı, evren ve örneklemi ve yöntemi anlatılmıştır. Kavramsal çerçeve bölümünde Yalnızlık ve Hüzün olgularının tanımı ve açıklanması ele alınmış ve resim sanatı ile bağlantıları açıklanmıştır. Devamında 20. yüzyıldan günümüze kadar çağdaş sanat sürecinde Yalnızlık ve Hüzün olguları ele alınarak değerlendirilmiştir.
Bulgular ve Yorumlar bölümünde Adam Riches, Anne Magill, Jörn Peter Budesheim, Katja Lang, Lesley Oldaker, Schalk van der Merwe, Seiichi Terazono, Simona Cheli, Stefan Zsaitsits ve William Stoehr'in eserleri incelenmiş ve eserlerdeki yalnızlık ve hüzün olguları ele alınarak değerlendirilmiştir. Bu sanatçılar eserlerinde yalnızlık ve hüzün olgularını birer ifade biçimi olarak barındırarak çağdaş resim sanatına bu bağlamda katkı sağlamışlardır. Uygulama çalışmaları bölümünde bu tez kapsamında yapılan yedi adet eser ele alınmış ve yalnızlık ve hüzün olguları bağlamında değerlendirmişlerdir.

Abstract:
The concepts of loneliness and sadness have always found a place within art. Artists have occasionally interpreted these two concepts based on their era or they have associated them with their own understanding outside their period and displayed them in their works. When these pieces were exhibited, various emotions, meanings, thoughts, and concepts were interpreted by the audience.
Loneliness and sadness, which we consider to be two of the most important aspects of art, have manifested themselves in artistic works from the past to the present in every era. As a form of expression, painting has been one of the most significant and unique ways to convey these two concepts. Throughout life, human beings have sometimes felt lonely and sad for a certain period or even continuously, and they have been able to express themselves through the art of painting. Therefore, it can be said that loneliness and sadness have always shown themselves as a form of expression in every era of painting.
These two phenomena that have been expressed from the past to the present have formed a common culture, understanding, emotional state, and thought process over time. Artists from different parts of the world have expressed themselves through these phenomena using similar or common language. These phenomena, which form a common identity, have not only influenced the artists but have also formed a form of understanding in the audience. With the changing world conditions and standards, this mode of understanding has spread to broader audiences. This form, reaching the masses, has interacted with the individuals from different religions, languages, sects, genders, nations, and communities, bringing together different perspectives and uniting them in a common language on the concepts of loneliness and sadness. The global narrative and understanding of contemporary painting have played an important role in observing the state of loneliness and sadness in both an artist and an audience.
This study titled focuses on how loneliness and sadness are addressed in contemporary painting. The examination of these phenomena has allowed us to understand how artists creatively express themselves using different plastic objects, materials, techniques, understandings, and styles. The study explores how loneliness and sadness in contemporary painting affect people's lives and how art serves as a means to express these emotions.
The introduction section of this study explains the subject and problem of the research, its purpose, significance, limitations, scope, population, sample, and methodology. The conceptual framework section discusses the definition and explanation of the phenomenon of loneliness and sadness as well as their connections with the art of painting. Furthermore, the section also evaluates the concept of loneliness and sadness in contemporary art from the 20th century to the present.
The Findings and Interpretations section examines the works of Adam Riches, Anne Magill, Jörn Peter Budesheim, Katja Lang, Lesley Oldaker, Schalk van der Merwe, Seiichi Terazono, Simona Cheli, Stefan Zsaitsits, and William Stoehr, and evaluates the concepts of loneliness and sadness in their works. These artists have contributed to contemporary art by incorporating the concepts of loneliness and sadness into their works. In the section on practical applications, seven works, which created within the scope of this thesis, are evaluated in the context of loneliness and sadness.