Sürdürülebilir gönüllülüğün kişilik özellikleriyle ilişkisinde öz yeterliliğin aracı rolünün incelenmesi
Investigating the mediating role of self-efficacy in therelationship between sustainable volunteering and personality traits
Yazar: ZEYNEP KARAKOCA
Danışman: PROF. DR. SEFA BULUT
İbn Haldun Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training

Özet:
Bu araştırmanın temel amacı sürdürülebilir gönüllülüğün kişilik özellikleriyle ilişkisinde öz yeterliliğin rolünün incelenmesidir. Araştırma, nicel bir araştırma olup ilişkisel tarama modeli yaklaşımıyla genel gönüllü memnuniyeti, kişilik özellikleri ve öz yeterlilik değişkenleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bu yönteme ek olarak SPSS programına uzantı olarak eklenen Process modeliyle öz yeterliliğin sürdürülebilir gönüllülük ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkide aracı rolü incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini sivil toplum kuruluşlarında aktif görev alan 18 yaş üstü 200 kadın ve 104 erkek olmak üzere 304 katılımcı oluşturmaktadır. Elde edilen nicel verileri ölçmek için gönüllü memnuniyeti, 10 maddeli kişilik ölçeği ve genel öz yeterlilik formu kullanılmıştır. Katılımcıların yaş, cinsiyet, eğitim ve gelir durumu, gönüllülük süresini içeren değişkenler ise sosyo-demografik form aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmanın sonucunda dışadönüklük, sorumluluk ve duygusal dengelilik kişilik özellikleriyle sürdürülebilir gönüllülük arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur. Öz yeterliliğin sürdürülebilir gönüllülük düzeyi,
dışadönüklük, sorumluluk ve duygusal dengelilik kişilik özellikleriyle istatistiksel olarak anlamlı ilişkisinin bulunduğu ortaya konulmuştur. Öz yeterliliğin dâhil edildiği aracı model sonuçlarına göre dışadönüklük ile sürdürülebilir gönüllülük arasındaki ilişkide öz yeterliliğin kısmi aracılık rolü üstlendiği görülmektedir. Son olarak, öz yeterliliğin duygusal dengelilik kişilik özelliği ile sürdürülebilir gönüllülük arasındaki ilişkide ve sorumluluk ile sürdürülebilir gönüllülük arasındaki ilişkide tam aracılık rolü üstlendiği görülmektedir.

Abstract:
The main purpose of this research is to examine the role of self-efficacy in the relationship between personality traits and sustainable volunteering. This study is a quantitative research that examines the relationships between overall volunteer satisfaction, personality traits, and self efficacy variables using a correlational survey approach. In addition to this approach, the mediating role of self-efficacy in the relationship between sustainable volunteering and personality traits was examined using the Process model, which was added as an extension to the SPSS program. The sample of the research consists of 304 participants, including 200 women and 104 men, all of whom are actively involved in non-governmental organizations and are over the age of 18. Quantitative data were collected using measures of volunteer satisfaction, a 10-item personality scale, and a general self-efficacy form. Socio-demographic information including age, gender, education level, income status, and duration of volunteering was collected through a demographic form. The results of the study revealed a significant positive relationship between extraversion, conscientiousness, emotional stability personality traits, and sustainable volunteering. It was also found that self-efficacy had a statistically significant relationship with sustainable volunteering, extraversion, conscientiousness, and emotional stability personality traits. According to the results of the mediating model including self-efficacy, it is observed that self-efficacy partially mediates the relationship between extraversion and sustainable volunteering. Finally, it is observed that self-efficacy fully mediates the relationship between emotional stability personality trait and sustainable volunteering, as well as the relationship between conscientiousness and sustainable
volunteering.