Atrofik maksillada zigomatik implant, trans-sinüs implant ve pterygoid implant konseptlerinin stres dağılımlarının karşılaştırılması: bir sonlu eleman analizi
Comparison of stress distributions of zygomatic implant, trans-sinus implant and pterygoid implant concepts in atrophic maxilla: a finite element analysis
Yazar: FATİH GİRGİN
Danışman: DOÇ. DR. ONUR YILMAZ
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: İleri derecede atrofik maksillanın rehabilitasyonunda konvansiyonel implant yerleştirmek için yeterli kemik bulunmadığında greftleme prosedürlerine gerek duyulmadan ekstramaksiller ankraj bölgeleri kullanılabilmektedir. Zigomatik buttress alanı, pterygoid plakalar ve lateral nazal kemik alanı sıklıkla kullanılan ankraj bölgeleridir. Bu bölgelerin kullanılarak ankraj alınması prensibine dayanan zigomatik implant, trans-sinüs implant ve pterygoid implant konseptleri oluşturulmuştur. Bu çalışmanın amacı; atrofik maksillaya sahip hastalarda zigomatik implant, trans-sinüs implant ve pterygoid implant konseptlerinin implantlarda ve çevresindeki alveolar kemikte oluşturdukları stres değerlerinin sonlu elemanlar stres analizi yöntemiyle değerlendirilmesidir.
Gereç ve Yöntem: 3 boyutlu sonlu elemanlar stres analizi (SESA) yöntemi kullanılan bu çalışmada; tüm modellere anterior lateral diş bölgesine 10 mm uzunluğunda konvansiyonel implant yerleştirildi. Posterior bölgede trans-sinüs implantlar 30° açıyla, zigomatik implantlar 45° açıyla 5 numaralı diş bölgesinden ekstrasinüs tekniğiyle yerleştirildi. Pterygoid implantlar ise, 45° açıyla 7 numaralı diş bölgesinden yerleştirildi. 1. Modelde zigomatik implant, 2. Modelde zigomatik implant ve pterygoid implant, 3. Modelde trans-sinüs implant, 4. Modelde trans-sinüs implant ve pterygoid implant kullanıldı. Protetik restorasyon için titanyum bar destekli polimetilmetakrilat (PMMA) protez tasarlandı. Tüm modellere 300 N (75'er N premolarlar ve 150 N 1. molar) vertikal ve 20° açıyla oblik olarak kuvvet uygulandı.
Bulgular: Oblik kuvvetler vertikal kuvvetlere göre daha fazla stres oluşturmuştur. Zigomatik implant ve trans-sinüs implant modelleri karşılaştırıldığında; vertikal yüklemede (5 numaralı implantlardaki Von Mises stres değerleri ve trabeküler kemikteki gerilim tipi stresler hariç) ve oblik yüklemede (anterior implant çevresindeki trabeküler kemikteki gerilim tipi stresler hariç) tüm koşullarda zigomatik implant modelinde daha düşük stres değerleri görülmüştür. All-on-4 konseptine göre pterygoid implant eklenerek All-on-6 konseptine dönen modellerde genel olarak daha düşük stres değerleri bulunmuştur. Özellikle Pterygoid implant yerleştirilen modellerde 5 numaralı implant bölgesinde Von Mises stres değerlerinin %50'den fazla azaldığı gözlenmiştir.
Sonuçlar: Zigomatik implant ve ilave olarak yerleştirilen pterygoid implantların kemik ve implantlar üzerindeki stres değerleri daha düşüktür. 
Anahtar Kelimeler: Atrofik maksilla, zigomatik implant, trans-sinüs implant, pterygoid implant, sonlu elemanlar stres analizi

Abstract:
Objective: Extramaxillary anchorage areas can be used in the rehabilitation of severely atrophic maxilla without grafting procedures in cases that there is not sufficient bone for convensional implant placement. The zygomatic buttress, pterygoid plates, and lateral nasal bone areas are frequently used as anchorage regions. The concepts of zigomatic implants, trans-sinus implants, and pterygoid implants are based on the principle of obtaining anchorage using these regions. The aim of this study is to evaluate the stress values generated by zigomatic implant, trans-sinus implant, and pterygoid implant concepts in implants and the surrounding alveolar bone in atrophic maxilla using the finite element stress analysis method.
Methods: In this study, 3D finite element analysis (FEA) method was used. Conventional implants, 10 mm in length, was placed in the lateral tooth region in all models. In the posterior region, trans-sinus implants (30°) or zygomatic implants (45°) were placed in second premolar region. Zygomatic implant were placed with extrasinus technique. Pterygoid implants (45°) were placed in second molar region. A titanium bar supported polymethylmethacrylate (PMMA) prosthesis was designed for prosthetic restoration. A force of 300 N was applied vertically and obliquely (20°) to all created models (Model 1: zygomatic implant, Model 2: zygomatic and pterygoid implant, Model 3: transsinus implant, Model 4: transsinus and pterygoid implant). 
Results: Oblique forces caused more stress than vertical forces. When comparing zygomatic implant and trans-sinus implant models; lower stress values were observed in the zygomatic implant model in all conditions in vertical loading (except Von Mises stress values in implants number 5 and tension-type stresses in the trabecular bone) and oblique loading (except tension-type stresses in the trabecular bone around the anterior implant). Compared to the All-on-4 concept, lower stress values were generally found in models that converted to the All-on-6 concept by adding a pterygoid implant. It was observed that the Von Mises stress values decreased by more than 50% in the number 5 implant area, especially in the models with pterygoid implants.
Conclusions: The stress values on the bone and implants of the zygomatic implant and additionally placed pterygoid implants are lower.
Keywords: Atrophic maxilla, zygomatic implant, trans-sinus implant, pterygoid implant, finite element stress analysis