Beyin omurilik sıvısında nörofilament hafif zincir düzeylerinin Okrelizumab tedavisine yanıtlılık belirteci olarak değeri
The value of neurofilament light chain levels in cerebrospinal fluid as an indicator of responsiveness to Ocrelizumab treatment
Yazar: TUĞÇE KIZILAY
Danışman: PROF. DR. RECAİ TÜRKOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Nörobilim Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Amaç:
Gelecekte nörolojik sakatlık geliştirme riski yüksek olan yetersiz tedavi alan MS hastalarının doğru bir şekilde belirlenmesi giderek daha önemli hale gelmektedir. Bu çalışmadaki amacımız; MS hastalarında Okrelizumab tedavisinin nörofilament hafif zincir (NFL) konsantrasyonları üzerindeki etkisini ve NFLin hastalığın kötüleşmesi için prognostik potansiyalini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem:
Ocak - Nisan 2020 tarihleri arasında MS polikliniğinde takipli ve Okrelizumab tedavisi başlanması planlanmış hastalardan çalışmaya katılmak için onam verenlerden tedavi öncesi ve tedaviden 1 yıl sonra lomber ponksiyon yapılarak BOS'ta  NfL seviyesi İstanbul Üniversitesi Aziz Sancar Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsünde ELISA yöntemi ile değerlendirildi. Tüm hastalarının rutin poliklinik takibi sırasında EDSS puanı, dokuz delikli test ölçümleri ve 25 adım yürüme testi gibi muayene bulguları ve radyolojik görüntüleme verileri kaydedildi.  
Bulgular:
Çalışmamıza 26'sı kadın 9'u erkek olmak üzere toplam 35 hasta dahil edilmiş olup yaş ortalaması 44.37±10.20'dur. Okrelizumab alan hastaların 26'si RRMS (%74,3), 9'u RPMS (%25,7) MS klinik tipine sahiptir. Onsekiz hastanın okrelizumab tedavisinden 1 yıl sonra ölçülen YAS, MSSS ve NFL konsantrasyonu ilaç öncesine göre anlamlı düşüş göstermiştir. Okrelizumab verildikten 1 yıl sonra ölçülen medyan NFL konsantrasyonu tedavi öncesi değerleri ile karşılaştırıldığında %39 düşüş göstermiştir. Hastaların uzunlamasına takibi süresince %65'inin NEDA-3'ü sağladığı görülürken 10 hastada tedavi sonlandırılarak başka bir ilaca geçilmiştir. Bazal NFL ile hasta yaşı arasında ilişki bulunmazken hastaların Okrelizumab öncesi geçirilen atak ile Okrelizumab alana kadar geçen süre arasında negatif korelasyon bulunmuştur. Ayrıca bazal NfL düzeyleri bazal kranial veya spinal MRda yeni kontrastlı veya yeni T2 FLAİR lezyonları olan hastalarda olmayanlara kıyasla anlamlı derecede yüksek bulunmuştur.  
Sonuç:
 Gerçek yaşam verilerimize göre Okrelizumab tedavisinin bazı hastalarda başarısız olmasının sebebi hasta kohortumuzda yüksek bazal EDSS puanına sahip ileri evre ve daha yaşlı hastalarımızın bulunması olabilir. Ayrıca covid-19 pandemisi nedeniyle bazı hastaların Okrelizumab tedavisinin idame dozlarında gecikme yaşanmıştır. Buna rağmen tedavi sonrası bakılan BOSta NFL düzeylerinin normalleştiğini eşzamanlı olarak göstermemiz kesinlikle ilgi çekicidir. Klinik semptomlar olsun ya da olmasın, yükselen NF-L seviyeleri MRG taraması için bir tetikleyici görevi görebilir.
Anahtar kelimeler: MS, Neurofilament hafif zincir, Okrelizumab

Abstract:
Objective:
Identifying individuals with multiple sclerosis (MS) who are at a high risk of developing neurological disability and receiving inadequate treatment has become increasingly important. The aim of this study is to investigate the effect of Okrelizumab treatment on neurofilament light chain (NfL) concentrations in MS patients and explore the prognostic potential of NfL for disease progression.
Methods:
Between January and April 2020, patients under follow-up in the MS clinic who provided consent to participate in the study and were scheduled to start Okrelizumab treatment underwent lumbar puncture for cerebrospinal fluid (CSF) NfL level assessment using the ELISA method at Istanbul University Aziz Sancar Experimental Medicine Research Institute before and one year after treatment initiation. During routine clinic visits, examination findings such as Expanded Disability Status Scale (EDSS) scores, nine-hole peg test measurements, and the 25-foot walking test, as well as radiological imaging data, were recorded for all patients.
Results:
A total of 35 patients, including 26 females and 9 males, with a mean age of 44.37±10.20, were included in the study. Among the patients receiving Okrelizumab, 26 had relapsing-remitting MS (RRMS) (74.3%), and 9 had remitting progressive MS (RPMS) (25.7%). Measurements of EDSS, Multiple Sclerosis Severity Score (MSSS), and NfL concentration taken one year after Okrelizumab treatment showed a significant decrease compared to pre-treatment values in 18 patients. The  median NfL concentration measured one year after Okrelizumab treatment showed a 39% decrease compared to pre-treatment values. While 65% of patients achieved No Evidence of Disease Activity (NEDA-3) during the longitudinal follow-up, 10 patients switched to another drug after discontinuing treatment.
Conclusion:
According to real-life data, the potential reasons for the failure of Okrelizumab treatment in some patients in our cohort may be the presence of proggresive stage and older patients with high baseline EDSS scores. Additionally, delays in the maintenance doses of Okrelizumab treatment occurred for some patients due to the COVID-19 pandemic. Nevertheless, demonstrating the normalization of NfL levels in CSF after treatment is undoubtedly intriguing. Elevated NfL levels, regardless of clinical symptoms, may serve as a trigger for MRI scans
Keywords: multiple sclerosis, neurofilament light chain, Okrelizumab