Miguel de Unamuno'nun "La Esfinge" adlı eserinde varoluşçuluk
The existentialism in the drama called La Esfinge of Miguel de Unamuno
Yazar: ŞÜKRAN GÖZCÜ ÇİVİ
Danışman: PROF. DR. HALE TOLEDO
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Batı Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı / İspanyol Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Batı Dilleri ve Edebiyatı = Western Linguistics and Literature
Dizin: Edebiyat = Literature ; Unamuno, Miguel de = Unamuno, Miguel de ; Varoluşçuluk = Existentialism ; İspanyol edebiyatı = Spainsh literature

Özet:
Miguel de Unamuno'nun Sfenks (La Esfinge) adlı eserinin başkahramanı olan Ángel, hayatı boyunca iç huzuru yakalayamamış bir kişidir. Bu noktada varoluşçuluğun temel savlarından biri olan ?iç sıkıntısı? (angustia) yapıtın ana temalarından birisi olarak karşımıza çıkmaktadır. Miguel de Unamuno, Ángel karakteri ile; toplum kurallarına uyan, hayatın dinamiği içindeki rolünü oynayan ?dış insan? olarak tanımlanabilen bir kavram ve rol yapmayan, salt kendi varlığında bedensel ihtiyaçlarını karşılayan inanç dolu bir ?iç insan? kavramları üzerinde durur. Bu iki kavram Ángel'in kafasında sürekli bir çatışma halindedir. Eserin sonuna doğru ?iç insan? bu savaştan galip çıkar.Varoluşçuluğun özünü oluşturan ?özgürlük? ve ?kişisel sorumluluk? temaları eserde Ángel'de kendini gösterir. Miguel de Unamuno'ya göre kişi iç huzur ancak ?kişisel sorumluluk? aldığında ve ?özgürleştiğinde? elde eder. Özgürlük yazara göre ancak ölümle mümkündür. Ölüm, ona göre üstün insan olarak Tanrı'da dolayısıyla sonsuzlukta yeniden varolmaktır. Yazara göre her insan ölümsüz olmayı ister. Fakat bu istek, diğer anlamda inanç, çoğu durumda bilimsel us ile çatışır. İnanç da günahlardan arınmakla yerine getirilir. Fakat insan günahkar bir varlık olduğu için, inancını yenilemesi gerekmektedir. Tanrı adına bile olsa araya herhangi bir dünyevi kurum yada kişinin girmesine izin yoktur. Ángel inanç dolu bir yaşam sürmüştür. Fakat Tanrı'ya olan inancını tam olarak yerine getirememekten dolayı acı çekmektedir. Tanrı'ya ulaşmak O'nun sonsuzluğunda yaşayabilmesi için inancını yenilemesi gerekmektedir. Bu noktada inanç özgürlüğe giden yolda önemli bir adımdır ve bu inancı yenileyebilme, kişisel sorumluluğu içerir. Bu da iyi bir insan olmakla mümkündür. İnanç, Tanrı'ya karşı günah işlendiğinin, yalnış işler yapıldığının farkına varılmasıyla başlar. Kişinin günahkar olduğunu anlaması demek, kendisine karşı günah işlenen yüce bir varlığı görmesi demektir.Varlık, varolunca sorumluluk alır ve bu sorumluluk irade ile yapılan seçimle olur. İnsan kendinden sorumludur dendiğinde kastedilen onun özel beklentilerine karşı sorumlu olduğu değil, bütün insanlara karşı duyduğu sorumlulukutr. Jean Paul Sartre'ın ifadesiyle: ?İnsan kendini seçerken bütün insanları da seçer.? Rahibin Ángel'e ?İyi ol Ángel? demesi sadece ona yönelik değil, aynı zamanda diğer insanları da kapsar. Kişi seçimlerini sadece kendi için değil diğer insanların da iyiliği için yapar. Bu da yazara göre inanç yenilemesi demektir.

Abstract:
Ángel, the main character of the drama called Sphinx (La Esfinge) written by Miguel de Unamuno, is the person that was nat able to get inner peace throughout his life. At this point the ?inner anxiety? (angustia), one of the argument of the existentialism, emerges as one of the main theme of the drama. Miguel de Unamuno, through the character Ángel, emphasizes on two concepts. One of them could be called as ?inner self?, another one is ?outer self? . The first one is the one that obeys the rules of the society, in the dynamic of life the one that plays his role; the second one is the one that purely in his existence fulfils his natural needs, the one with full of faith. These two concepts are always in conflict in Ángel?s mind. Through the end of the drama ?inner self? gains this conflict.The two themes ?freedom? and ?self responsibility?, that construct the essence of existentialism reflects in the character Ángel. According to Ángel the person feels the ?inner peace? when the person gets freedom and takes self responsibility. The freedom is posible only with the death. The death, according to auther is the existence in the God as supreme being and so is the re-existence in the eternity. According to auther every human being desires immortality but this desire or faith is usually in conflict with scientific rationality.The faith is posible with being purified from sins. However as human being is the sinful being, to be oneself is dependent upon the renewal of faith.Nothing must be permitted to interfere with this, be it a worldly institution or any other subject, even in the name of God.Ángel lived the life with full of faith. But as he is not able to fulfil the faith towards God, he suffers. He tries to reach the God therefore he wants to renew his faith. His greatest desire is to live in the eternity of God. At this point the faith in the way of freedom is the most important steps that should be taken and to renew this faith consist of self responsibility. This is posible with being good person. Faith begins with an awarness of sin and wrongly directed at God. For human beings to understand that they are sinful is for them to understand that there is a supreme being in opposition to whom sin is committed.When the being exists, takes responsibility is the choice that he or she makes with his conscious when it is sait that he is responsible by himself. It is not only contains the responsibilty towards private expectatins but also the responsibility towards other people. With Jean Paul Sartre explanation: ?When the one selects himself, he selects the whole human being? In the drama the priest says to Ángel: ?Be good Ángel? is not only the one towards him but also it consists of the other people as well. He makes his choice not only for goodness of himself but also for goodness of other people and this so called renewal of fait.