Farklı yöntemlerle yapılan devital ağartmanın etkinliği ve dişin fiziksel özellikleri üzerine etkisi
Effectiveness of devital bleachi̇ng made with different methods and its effect on the physical properties of the tooth
Yazar: NADİRE PINAR KOÇ
Danışman: DOÇ. DR. UĞUR AYDIN
Gaziantep Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Diş beyazlatma = Tooth bleaching ; Diş renk değişikliği = Tooth discoloration ; Dişler = Teeth ; Fiziksel özellikler = Physical properties ; Lazerler = Lasers ; Sodyum perborat = Sodium perborate ; Titanyum dioksit = Titanium dioxide

Özet:
Bu çalışmanın amacı; kanal patlarıyla renklendirilen çekilmiş dişlerde sodyum perboratın
(SP), tek başına kimyasal ve titanyum dioksit (TiO2) nanopartikülleri ile güçlendirildikten
sonra lazerle aktive edilerek meydana getirdiği beyazlatma ve demineralizasyon
miktarının incelenmesidir. Çalışmaya çürüksüz 120 üst küçük azı diş dahil edildi.
Renklendirme öncesi tüm dişlerin mineralizasyon ve renk ölçümleri yapıldı. Dişler,
rastgele 2 gruba ayrıldı (n=60), her bir grubun pulpa odasına MTA Fillapex ve AH26
kanal patları yerleştirilip geçici dolgu yapıldı ve 3 hafta yapay tükürük solüsyonu
içerisinde bekletildi. Bir haftanın sonunda tekrar renk ölçümü yapıldı. Daha sonra her
grup beyazlatma uygulaması için rastgele 4 ayrı alt gruba ayrıldı (n=15). Grup 1; sadece
kimyasal olarak SP materyaliyle ağartıldı. Grup 2; SP materyali diod lazer ile aktive
edildi. Grup 3; SP materyali Er:Cr.YSGG ile aktive edildi. Grup 4; SP-TiO2 jel' i LED
ile aktive edildi ve ağartma işlemleri tamamlandı. Ağartma sonrası tüm gruplara geçici
dolgu yapılıp 1 hafta yapay tükürükte bekletildi. Bir haftanın sonunda renk ve mineral
ölçümü tekrarlandı. Kanal patlarıyla renklendirme sonrası renk değişimi açısından
gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi (p>0,05). Beyazlatma
sonrasında ise; MTA Fillapex ile renklendirilen dişlerde, Er,Cr:YSGG laser ile aktive
edilen SP, diğer gruplara göre daha etkin beyazlama sağladı (p<0.05). Diğer gruplar
arasında ise renk değişimi istatistiksel olarak farklılık göstermemektedir (p>0,05). TiO2
partikülü eklenerek elde edilen ağartma jeliyle ağartma sonrası mineral kaybının diğer
gruplara göre istatistiksel olarak daha az olduğu tespit edildi (p<0,05) Sonuç olarak tüm
gruplarda etkin beyazlatma sağlandı, TiO2'li jel ile beyazlatmanın daha güvenli bir
yöntem olduğu gösterildi.

Abstract:
The objective of the present study is to evaluate the degree of whittennig and
demineralization following bleaching with sodium perborate (SP) alone (chemical),
reinforced with (TiO2) and activated with lasers. One hundred and twenty teeth were
included. Initial color and mineralization measurement was performed. The teeth were
randomly divided into 2 groups (n=60). Pulp chambers were filled with either MTA
Fillapex or AH26. Then, crowns were filled, the samples were kept in artificial saliva for
3 week and color measurement was repeated. Both group was subgrouped into 4 (n=15).
Group 1; chemical SP bleaching. Group 2; SP activated with diode laser. Group 3; SP
activated with Er:Cr.YSGG laser. Group 4; SP-TiO2 gel activated with LED. All samples
were kept in artificial saliva for another 1 week. Color and mineral measurement was
measured. Both sealers resulted in similar degree of discoloration (p>0,05). Following
bleaching, SP activated with Er:Cr.YSGG laser provided more effective bleaching in
teeth discolored with MTA Fillapex (p<0.05). Other groups represented statistically
similar degree of bleaching (p>0,05). TiO2 reinforced SP lead to lesser degree of
deminaralization (p<0,05) All techniques provided sufficient bleaching while TiO2
congtaining gel was the most safe.