Sıçan Mandibular Distraksiyon Osteogenezisinde Demineralize Kemik Matriksi Kullanımının Oluşan Kemik Kalitesi ve Konsolidasyon Süresine Olan Etkisi
The Impact of the Demineralized Bone Matrix on the Quality of the Bone Regeneration and the Duration of Consolidation Period in the Rat Mandibular Distraction Osteogenesis Model
Yazar: HAKKI YÜCEL DEMİR
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SELAHATTİN ÖZMEN
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Mandibular hastalıklar = Mandibular diseases

Özet:
Distraksiyon osteogenezis, kraniyofasiyal patolojilerin tedavisinde kullanılan uzun süreçli bir tedavi yöntemidir. Bu çalışmada; demineralize kemik matriksinin, DO'in konsolidasyon dönemi üzerinde fizyolojik süreci hızlandırıcı ve kemik kalitesine etkisini araştırmayı amaçladık.Ağırlıkları 250-300 gr arasında olan 40 adet Wistar tipi erkek sıçan kullanıldı. Tüm deneklerde sağ hemimandibulada çalışıldı. Cerrahi kontrol grubunda (Grup 3, n=8) yumuşak dokular kesilip tekrar dikildi. Diğer denekler grup 1 (DKM, n=16) ve grup 2 (SF, n=16) olarak ayrıldı. İki gruba distraktör takılarak, osteotomi sonrası 5 gün latans, 0.25 mm oran ve günde 2 defa ritim ile 3mm'lik distraksiyon gerçekleştirildi. Takiben, 4 haftalık konsolidasyon döneminin 1. gününde distraksiyon mesafesine 0.2cc DKM, diğer gruba da 1cc SF uygulandı. Konsolidasyonun 2. haftasında her iki gruptan 8'er denek sakrifiye edilerek sağ hemimandibulaları histolojik incelemeye alındı. Konsolidasyonun 4. haftasında kalan tüm gruplardaki denekler sakrifiye edilerek mandibulaları eksize edildi. Kemik mineral dansitometrik (KMD), histolojik ve immünohistokimyasal inceleme gerçekleştirildi. İncelemede H.E, Masson-trikrom, MMPase-2 ve Caspase-3 kullanılarak kemik iyileşmesi ve apoptozis incelendi. Tüm veriler Kruskal-Wallis yöntemiyle istatistiksel olarak değerlendirildi. Kemik mineral dansitometrik değerleri 2'li gruplar şeklinde Mann Whitney-U testi ile ayrıca değerlendirildi. Histolojik değerlendirmede. 2. ve 4.haftalarda DKM uygulanan grubun SF uygulanan gruba göre kemik iyileşmesi değerlerinin ve hücresel aktivitenin daha iyi olduğu ve aradaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu (p<0,05) görüldü. Total KMD sonuçlarına göre DKM, SF ve kontrol grubu arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı, 2'li karşılaştırmalarda DKM grubu ve SF grubu arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,05,Mann Whitney-U). 1/3 KMD sonuçlarına göre 3 grup arasındaki fark anlamlı iken, 2'li karşılaştırmada DKM grubu SF grubu arasındaki, DKM lehine olan fark, anlamlı değildi (p>0.05, MannWhitney-U).Sonuç olarak, klinik kullanıma uygun bir ürün olan DKM'nin, konsolidasyon döneminin başında distraksiyon mesafesine uygulanması ile kemik iyileşmesini olumlu etkilediği ve süreci hızlandırdığı istatistiksel olarak gösterilmiştir. Distraksiyon ile rekonstrüksiyonu planlanan kraniyofasiyal olgularda, tedavi süreci içinde,genel anesteziye gerek kalmadan, iyileşmeye yardımcı olarak DKM uygulanması öngörülebilir.

Abstract:
Distraction Osteogenesis (DO) is the long-term treatment method used for craniyofacial pathologies. In this study, we aimed to investigate the accelerating effect of demineralized bone matrix upon the physiologic process of consolidation period of DO and its sustaining effect upon bone quality.Forty Wistar type male rats weighting between 250-300 grams were used in the study. All subjects were operated on the right hemimandibula. The soft tissue up to the bone was cut and sutured in the operative control group (group 3 n=8). The remaining subjects were divided into two groups and DBM (group 1, n=16) and %0.09 NaCl (group 2, n=16) groups were formed. Distractor devices were fixed to both groups. After osteotomy, 5 day?s latency, the rate of 0,25 milimeters and twice a day as a rhythm with a distraction of 3 milimeters were performed. Later, on the first day of the four weeks? consolidation period DBM was applied to the distraction gap and %0.09 NaCl was applied to the other group. Eight subjects from both groups were sacrificed in the second week of the consolidation and their right hemimandibula were taken for histologic examination. In the fourth week of the consolidation the remaining all subjects were sacrificed and hemimandibulectomies were performed. Bone mineral densitometric (BMD) histologic and immunohistochemistrical examinations were made. In histological examination H.E., Masson?s-trichrome, MMPase-2 ve Caspase-3 were used to examine healing of bone and apoptosis. In the second and fourth weeks, histological examinations and bone densitometric data were statistically evaluated by using Kruskal-Wallis method. BMD results were also evaluated with Mann Whitney-U test in binary groups. In the histological evaluation, at the second and fourth weeks it was seen that the bone healing results and cellular activities of the group with the DBM application were relatively better than those of the group with %0.09 NaCl application and it was also realized that there was a statistically significant difference (p<0,05, Mann Whitney-U). According to 1/3 BMD results, there was a significant difference among three groups; however, in binary comparisons, despite the fact that DBM group had relatively better results than %0.09NaCl group, there was no statistically difference.(p>0.05, MannWhitney-U)In conclusion, the results, regarding to bone healing process are statistically significant and show that healing process is accelerated and affected in a positive way with application of the DBM which is convenient for clinical use, to distracted zone at the beginning of the consolidation phase. These results also show that application of the DBM without general anesthesia, during treatment period, may be preferred by the surgeons to support the healing process of the craniofacial cases that may require distraction.