Tümgeneral Tahsin Yazıcı'nın askerî kariyeri (1912 - 1952)
The military career of Major General Tahsin Yazıcı (1912 - 1952)
Yazar: ERHAN ÇİFCİ
Danışman: DOÇ. DR. GÜLTEKİN YILDIZ
Harp Akademileri Komutanlığı / Stratejik Araştırmalar Enstitüsü / Strateji ve Stratejik Araştırmalar Ana Bilim Dalı / Harp Tarihi ve Strateji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Savunma ve Savunma Teknolojileri = Defense and Defense Technologies ; Tarih = History
Dizin: Askeri faaliyetler = Military activities ; Askeri hayat = Military life ; Generaller = Generals ; Gerilla savaşı = Guerilla war ; Silahlı kuvvetler = Armed forces ; Süvariler = Cavalrymans ; Türk Silahlı Kuvvetleri = Turkish Military Forces ; Yazıcı, Tahsin = Yazıcı, Tahsin

Özet:
Bu çalışmanın gayesi, Türk Silahlı Kuvvetleri açısından erken Cumhuriyet döneminin çok önemli bir figürü olan Tümg. Tahsin Yazıcı'nın askerî faaliyetlerini incelerken, bununla paralel olarak da erken Cumhuriyet dönemi Türk ordusunun geçirdiği değişim ve dönüşümü de mercek altına almaktır. 

     Subay bir babanın çocuğu olarak 1892 yılında Osmanlı Devleti'nin en kozmopolit ve hareketli şehirlerinden biri olan Manastır'da doğan Tahsin Yazıcı ilk eğitimini burada alarak 1909 yılında Harbiye Mektebi'ne girmiştir. Devletin yıkılış sürecinde askerî öğrenimini tamamlayan Yazıcı, 1912 yılından itibaren başladığı muvazzaflık hayatında ilk 13 yılını bir süvari subayı olarak Doğu ve Güneydoğu Anadolu coğrafyasında geçirmiştir. Bu süreçte Yazıcı, Doğu Cephesi'nde Aşiret ve Nizamiye Süvari Alayları ile 1. Dünya Savaşı'na katılmış, savaşın sonlarında ve Milli Mücadele döneminde (1918-1922) ise ülkesinin bağımsızlığı için Güney Cephesi'nde faaliyet göstermiştir. Cumhuriyet kurulduktan hemen sonra Yazıcı yüzbaşı rütbesiyle Nasturi (1924) ve Şeyh Said (1925) isyanlarının bastırılmaları için yapılan harekâtlara iştirak etmiştir. Görev yaptığı bölgelerde arazinin düzenli ordu hareketlerine zorluk çıkarması nedeniyle askerî hayatının ilk 13 yılında Yazıcı'nın, daha ziyade, gayrı nizami harp usullerine göre savaştığı ve bu alanda önemli bir tecrübe sahibi olduğu görülmektedir. 

     1925 yılında devlet tarafından eğitim amacıyla Fransa'da Saumur Binicilik Okulu'na gönderilen Yazıcı burada kaldığı iki yıl boyunca gerek süvarilik gerekse de tankçılık üzerine eğitim alarak askerî bilgisini arttırmıştır. 1927'de ülkesine döndükten sonra Süvari Mektebi'nde öğretmen ve çevirmen, kıtalarda ise bölük komutanlığı yapmıştır. Bu süreçte Yazıcı'nın özellikle Türk ordusunun süvari subayı yetiştirmesinde teorik ve pratik açıdan büyük katkı yaptığı ifade edilebilir.

     1934 yılına gelindiğinde Türk ordusunun muharip ilk tank birliğini kurma görevi Bnb. Tahsin Yazıcı'ya verilmiştir. Fransa'da tankçılık üzerine de eğitim gören Yazıcı büyük imkânsızlıklar içerisinde Lüleburgaz'da kurduğu ilk Tank Taburu'na üç yıl boyunca komuta ederek Türk ordusunda tankçılık kültürünün yerleşmesini sağlamıştır. Bu dönemde Tank Taburu ilk önemli sınavına 1937 yılında çıkarak, Atatürk'ün huzurunda gerçekleştirilen Trakya Manevrası'nda yerli ve yabancı gözlemcilerden otoritelerden tam not almıştır.

     1937-1940 yılları arasında Süvari Mektebi'nde görev yapmasının ardından 1940 yılında ilk Tank Alayı'nı kurma görevi yine Yb. Tahsin Yazıcı'ya verilmiştir. Bu yıldan sonra kesintisiz 10 yılını zırhlı birliklerde geçiren Tahsin Yazıcı, İkinci Dünya Savaşı döneminde ve sonrasında Türk ordusunun geçirdiği değişim ve dönüşümün en önemli figürlerinden biri olmuştur. Bu dönemde Türk ordusu Prusya askerî sistemi etkisinden çıkarak Amerikan askerî sistemi etkisine girmeye başlarken, sancılı geçen bu süreçte Yazıcı albay rütbesiyle zırhlı tugay komutanlıkları yapmış ve 1949'da kurmay olmamasına rağmen generalliğe yükseltilmiştir.

     Türkiye, Haziran 1950'de patlak veren Kore Savaşı'na asker gönderme kararı alınca tugay boyutunda gönderilmesi planlanan ilk birliğin başına Tuğg. Tahsin Yazıcı tayin edilmiştir. Ağustos 1950'de başlayıp Kasım 1951'de sona eren görevi boyunca Tahsin Yazıcı 1. Kore Türk Tugayı'nın başında Kunu-ri ve Kumyangjang-ni gibi önemli muharebelere katılarak kararlı, cesur ve insiyatif sahibi bir komutan profili çizmiştir.

     1951 yılı Ağustos ayında tümgeneral rütbesine yükselen Tahsin Yazıcı Kore'den döndüğü Kasım 1950 ile yaş haddinden emekliliğe ayrılacağı Temmuz 1952 tarihi arasındaki süreci Zırhlı Birlikler Daire Başkanı olarak geçirmiş ve burada emekli olmuştur.  1954-1960 yılları arasında milletvekilliği yapan Yazıcı, 11 Şubat 1970 tarihinde hayata veda etmiştir.

Abstract:
The purpose of this study is to focus on the changes and transformation of the early Republican period Turkish army while reviewing the military activities of Major General (MG) Tahsin Yazıcı who is a very important figure of the early Republican period in terms of the Turkish Armed Forces.

     As the child of an army officer father Tahsin Yazıcı was born, in 1892, in Manastır, one of the most cosmopolitan and vibrant cities of the Ottoman Empire, where he completed his primary education. Then he begun the War College in 1909. Completing his military education in the process of the destruction of the Ottoman state, as a cavalry officer, Yazıcı spent the first 13 years of his active duty, which begins in 1912, in the geography of East and Southeast Anatolia. In this process, Yazıcı participated with in the Tribal and Regular Cavalry Regiments on the Eastern Front of World War I. Also at the end of the war and during the Milli Mücadele (1918-1922) for the independence of his country, he was active in the Southern Front. Immediately after the establishment of the Republic, with the rank of captain, he participated in the counterinsurgency operations which were executed to suppress Nasturi (1924) and Şeyh Said (1925) rebellions. Restricting the regular army movements, rough terrain, where he was assigned, forced him to apply to unconventional warfare procedures during the first 13 years of his service. It is obvious that he gained an important experience on this type of war.

     In 1925, Yazıcı was sent to Saumur Riding School in France. Staying here for two years, he increased his military knowledge by taking courses on both cavalry and tank. After returning to Turkey in 1927, he was assigned as a teacher and translator at Süvari Mektebi and company commander at other army units. In this process, it can be expressed that Yazıcı had a major contribution on the training of cavalry officer for Turkish army, especially in the theoretical and practical aspects.

     By the year 1934, Major Yazıcı was assigned to establish the first Turkish Tank Battalion. Commanding this tank battalion for three years, which he formed in Lüleburgaz, Yazıcı has led to the establishment of the tankçılık culture. The first major test of Tank Battalion was performed in the presence of Atatürk during the Thrace maneuver, in 1937, and took full note from foreign and local observers. 

     After serving in Süvari Mektebi between 1937-1940, this time Lieutenant Colonel Yazıcı was given the task of setting up the first tank regiment in 1940. After 1940, spending his uninterrupted 10 years in armoured corps, Tahsin Yazıcı had been one of the most important figures of the changes and transformation of the Turkish army during and after the World War II. During this period, lefting the Prussian military system, Turkish army was efected by American military system. In this painful process, he was assigned as armoured brigade commander with his colonel rank. Then in 1949, although he was not a staff officer, Yazıcı was promoted to Brigadier General. 

     When Turkey decided to sent troops to the Korean War erupted in June 1950, Brigadier General Tahsin Yazıcı was assigned as the commander of the first corps which was initially planned to be brigade-size. During his tour in Korea, between  August 1950 and November 1951, attending important battles with his 1. Korean Turkish Brigade like Kunu-ri and Kumyangjang-ni, Tahsin Yazıcı drew a decisive, courageous and proactive  commander profile.

     In August 1951, Yazıcı was promoted to Major General. After return from Korea in November 1950, he served as Head of Armoured Corps Department until July 1952 when he was retired because of the age limitations. 

     As a parliamentarian, being a member of parliament between 1954-1960, Yazıcı was died in 11 February 1970.