Deneysel subaraknoid kanama sonrası gelişen vazospazmın tedavisinde papaverin ile rekombinant doku plazminojen aktivatörünün tek tek ve birlikte kullanımlarının karşılaştırılması
Comparison of the uses of papaverin and recombinant tissue plasminogen activator individually and together in the treatment of vasospasy after experimental subarachnoid hemorrhage
Yazar: HAKAN YAKUPOĞLU
Danışman: PROF. DR. TUNÇALP ÖZGEN
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroşirürji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Bu çalışmada, vücut ağırlıkları 256±34 olan 30 erişkin erkek rat üzerinde, femoral venalarından alınan kanla deneysel olarak oluşturulan subaraknoid kanama sonrası gelişen vazospazma papaverinin, rekombinant doku plazminojen aktivatörünün ve her ikisinin birlikte etkisi araştırıldı. Deney hayvanları 5 gruba ayrılarak ilk dört grubun sisterna magnasına  0,4 ml / kg non-heparinize kan, stereotaktik çerçeve kullanılarak verildi. İlk işlemden 48 saat sonra 2. gruba 0,4 ml/kg (0,004µgr/kg) papaverin, üçüncü gruba 0,4 ml/kg (0,48 µgr/kg) rdPA verildi. 4. gruptaki ratlara önce 0,4 ml/kg (48 µgr/kg) rdPA 15 dakika sonra da 0,4 ml/kg (0,004µgr/kg) dozda papaverin verildi. 1. grup kontrol grubu, 5. grup Sham grubu olarak bırakıldı. Tüm hayvanlar son cerrahi işlemden 48 saat sonra sakrifiye edildi ve baziler arterleri beyin sapıyla birlikte çıkarılıp parafin bloğa yatırıldı. Vertebrobaziler bileşkenin 0.5 cm rostralından kesitler alınarak hematoksilen eozin ile boyandı. Kesitlerin fotoğrafları çekilerek tarayıcı yardımıyla bilgisayar ortamına aktarıldı. Scion Image for Windows Beta 2 programı yardımıyla baziler arter lümen alanları ve standart olarak  4 ayrı kadrandan arter duvar kalınlığı mikrometre cinsinden ölçüldü. Ölçümler Mann-Whitney U testi aracılığyla değerlendirildi. Sonuç olarak hem papaverinin hem de rdPA'nın vazospazm tedavisinde tek başına etkin olduğu, birlikte kullanıldıklarında vazodilatör etkide bir artış olmadığı ancak damar duvar kalınlığında belirgin azalmaya yol açtığı saptandı.

Abstract:
In this study, the effects of using papaverine, recombinant tissue plasminogen activator and both together in vasospasm developing after subarachnoid hemorrhage were investigated. For this purpose, 30 adult male rats with a body weight of 256 ± 34 were used and divided into 5 groups. Subarachnoid hemorrhage was induced experimentally with blood taken from femoral veins of rats and vasospasm was induced. 0.4 ml / kg nonheparinized blood was given to the cisterna magna of the first four groups using a stereotactic frame. 48 hours after the first procedure, 0.4 ml / kg (0.004µgr / kg) papaverine was given to the second group and 0.4 ml / kg (0.48 µgr / kg) rdPA to the third group. Group 4 was given rdPA at a dose of 0.4 ml / kg (48 µgr / kg) first. After 15 minutes, a dose of 0.4 ml / kg (0.004µgr / kg) papaverine was administered. The first group became the control group and the 5th group became the Sham group. All animals were sacrificed 48 hours after the last surgical procedure and the basilar arteries were removed together with the brainstem and the paraffin was placed in the block. Sections were taken from 0.5 cm rostral of vertebrobasilar junction and stained with hematoxylin-eosin. The photographs of the sections were taken and transferred to the computer environment with the help of a scanner. With the Scion Image for Windows Beta 2 program, basilar artery lumen areas and artery wall thickness were measured in micrometers from 4 separate quadrant as standard. Measurements were evaluated using the Mann-Whitney U test. As a result, it was found that both papaverine and rdPA alone were effective in treating vasospasm, no increase in vasodilator effect was found when used together, however, it was found that it caused a significant decrease in vascular wall thickness.