Adölesan idiopatik torakal skolyozlu bireylerde diyafram mobilizasyonunun solunum kapasitesi üzerine etkisi
Effects of the diaphragm mobilization on respiratory capacity in adolescent with idiopatic thoracal scoliosis
Yazar: GÖZDE ALEV KÖMÜR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BERRAK VARHAN
İstinye Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Diyafram = Diaphragm ; Ergenler = Adolescents ; Fizik tedavi = Physical therapy ; Fizik tedavi yöntemleri = Physical therapy modalities ; Manuel terapi = Manuel theraphy ; Skolyoz = Scoliosis ; Solunum = Respiration ; Solunum fizyolojisi = Respiratory tract physiology ; Solunum fonksiyon testleri = Respiratory function tests ; Solunum kasları = Respiratory muscles

Özet:
Çalışmamız adölesan idiopatik torakal skolyozlu bireylerde diyafram mobilizasyonunun solunum fonksiyonları, torakal morfoloji ve mobilite posterior kas zinciri fleksibilitesi üzerine etkisini incelemek amacıyla planlandı. Çalışmaya fizyoterapi kliniğinde tedavi görmekte olan 10-18 yaşlarındaki 40 birey katıldı. Katılımcılar schroth terapisti eşliğinde egzersizlerini yapan kontrol grubu (n=20) ve egzersizlere ek olarak diyafram mobilizasyonu ve göğüs kafesi derotasyon mobilizasyonu uygulanan manuel terapi grubu (n=20) olarak ikiye ayrıldı. Bireyler 4 hafta sürecek 6 seans süresince takip edildi ve manuel terapi grubunda her seans başında manuel uygulamalar yapılarak egzersizlere geçilirken, kontrol grubunda direkt olarak egzersizle başlandı. Bireylerin rotasyon ölçümleri skolyometre ile, solunum fonksiyonları spirometre ile tedaviye başlamadan önce, ilk seansta ve tedavi sonunda; yüzey topografi değerlendirmesi 3B yazılım programı ile, mobiliteleri inclinometreyle ve göğüs çevresi ölçümü ile, posterior kas zinciri esneklikleri otur ve uzan testi ile tedavi öncesinde ve sonunda değerlendirildi. Yapılan analizler sonucunda MT grubunda daha fazla olmak üzere her iki gruptaki solunum parametreleri, göğüs kafesi çevre ölçüsü ve otur ve uzan testi değerleri tedavi sonunda anlamlı bir şekilde arttı (p<0,05). Torakal rotasyon değerleri tedavi sonunda her iki grupta da anlamlı bir şekilde azaldı (p<0,05) MT grubundaki azalma daha fazlaydı. Torakal mobilite inclinometre ölçümlerinde MT grubunda fleksiyon ve ektensiyonda anlamlı artarken, kontrol grubunda bir fark gözlemlenmedi. Sonuç olarak, torakal skolyozlu bireylerde manual terapi uygulamalarının Schroth egzersizlerinin etkinliğini arttırmak için tedavi programına dahil edilebileceği söylendi.

Abstract:
Our study was planned to examine the effect of diaphragm mobilization on respiratory functions, thoracic morphology and mobility posterior muscle chain flexibility in individuals with adolescent idiopathic thoracic scoliosis. Forty individuals aged 10-18, who were being treated in the physiotherapy clinic, participated in the study. The participants were divided into two groups as the control group (n=20) who did the exercises in the presence of a Schroth therapist and the manual therapy group (n=20) in which diaphragm mobilization and rib cage derotation mobilization were applied in addition to the exercises. Individuals were followed up for 6 sessions that will last 4 weeks, and while in the manual therapy group, manual applications were made at the beginning of each session before exercises were started, while in the control group, exercise was done without any manual treatment. Trunk rotation of individuals were measured via scoliometer, respiratory functions measured via spirometry before starting the treatment, at the first session and at the end of the treatment; surface topography was evaluated with 3D software program, mobility was evaluated via inclinometer and chest circumference measurement, posterior muscle chain flexibility was evaluated with sit and reach test before and after treatment. As a result of the analyses, respiratory parameters, rib cage circumference and sit and reach test values increased significantly in both groups at the end of the treatment (p<0.05), more in the MT group. Thoracic rotation values decreased significantly in both groups at the end of the treatment (p<0.05). The decrease was greater in the MT group. While thoracic mobility increased significantly in flexion and extension in the MT group in inclinometer measurements, no difference was observed in the control group. As a result, it has been shown that manual therapy applications in individuals with thoracic scoliosis can be included in the treatment program to increase the effectiveness of Schroth exercises.