Kardiyopulmoner resüsitasyonun acil serviste sedye üzerinde ve yerde yapılmasının etkinliğinin manken üzerinde karşılaştırılması
Comparison of the efficiency of cardiopulmonary resuscitation performed at emergency department on stretcher or floor on a manikin
Yazar: GÜNER YURTSEVER
Danışman: PROF. DR. İSMET PARLAK
Sağlık Bakanlığı / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Giriş: 
KPR uygulamasında gögüs kompresyonunun etkinliğinin önemi son AHA kılavuzunda da vurgulanmıştır. Ancak etkin gögüs kompresyonunun nasıl standardize uygulanabileceği konusu tartışmalıdır. Ayrıca göğüs kopresyonları sırasında yorgunluğun TYD'ne etkisi de üzerinde tartışılan bir başka konudur. Biz bu çalışmamızda kardiyak arrest vakalarında göğüs kompresyonunun yerde yada sedyede yapılması ile uygulayıcı yorgunluğunun nasıl etkilendiği ve TYD etkinliğine etkisini manken üzerinde göstermeyi amaçladık.
Metod: Çalışmamız İzmir Bozyaka Eğitim Araştırma Hastanesinin Acil Tıp Kliniği'nde 01 Kasım 2014 – 31 Ocak 2015 tarihleri arasında 3 aylık süre boyunca yapılmıştır. Çalışma süresince İzmir Bozyaka Eğitim Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği'nde görevli güncel TYD uygulaması bilen 40 sağlık personeli çalışmaya alınmıştır .Güncel TYD uygulaması bilmeyen personel çalışmaya alınmamıştır.
Çalışmaya katılan personele sedye üzerinde altında travma tahtası yerleştirilmiş durumda bulunan, göğüs sertliği ayarı yüksek duruma getirilmiş erişkin KPR uygulama mankeni üzerinde 2'şer dakikalık turlardan oluşan 5 tur boyunca AHA kılavuzunda önerilen şekilde göğüs kompresyonu yapması söylenmiştir. Uygulayıcılar her tur arasında 2 dk. dinlendirilmiştir. Uygulayıcıların yorgunluğu sıfatsal bir skala ile değerlendirilmiştir. Bası sayısına ve bası derinliğine ilişkin veriler her 2 dk. lık tur için ayrı ayrı bilgisayar ortamından elde edilmiştir. Uygulamadan en az bir gün geçtikten sonra aynı uygulayıcılara yerde düz zeminde altında travma tahtası yerleştirilmiş durumda bulunan, göğüs sertliği ayarı yüksek duruma getirilmiş erişkin KPR uygulama mankeni üzerinde 2'şer dakikalık turlardan oluşan 5 tur boyunca AHA klavuzunda önerilen şekilde göğüs kompresyonu yapması söylenmiştir. Uygulayıcıların
47
yorgunluğuna, bası sayısına ve bası derinliğine ilişkin veriler her 2dk.lık tur başına kaydedilmiştir. Bu veriler her 2 dk'lık uygulama sonunda ortalama değerler alınarak elde edilmiştir. Kullanılan mankenin özelliği olarak kendi bilgisayar programı sayesinde, manken üzerinde uygulama yaparken uygulamaya ilişkin veriler bilgisayar ortamından elde edilebilmektedir. Her senaryo bitiminde program grafik ve ortalama değerlerin bulunduğu özet bir tablo şeklinde sonuçlar verebilmektedir. Çalışmamızda 2010 AHA klavuzunun baz alındığı 2'şer dk'lık uygulamalar sonucunda gerekli veriler elde edilmiştir.Hem sedyede hem yerde yapılan göğüs kompresyonu için uygulayıcıların yorgunluğuna ait veriler , göğüs kompresyonu uygulaması bitiminden sonra 2 dk. dinlenmiş halde, bir sonraki turun başlangıcında hazırlanmış olan sıfatsal skala ile değerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde histogram, Kolmogorov- Smirnov ve Shapiro-Wilk testleri, McNemar testi, Wilcoxon testi, Mann Whitney U , Ki Kare ve T Testi istatiksel analizleri uygulanmış olup , P <0.05 istatiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir .
Bulgular :
Sedyede yapılan göğüs kompresyonunda 5 tur için bası sayısı değerlerinin ortalaması standart sapma ile beraber 130,6±14,2'dir. Yerde yapılan göğüs kompresyonunda bası sayısı değerlerinin ortalaması standart sapmayla beraber 129.7±14,2'dir. Bası sayısı ortalama değerlerinin arasındaki fark 0.9 bası/dk dır. P=0.602 olduğundan sedyede ve yerde yapılan göğüs kompresyonunda ortalama bası sayısı değerlerinin arasındaki 0.98 bası/dk lık fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Sedyede yapılan göğüs kompresyonunda bası derinliği değerlerinin ortalaması standart sapmayla beraber 56,04±8,78 mm'dir. Yerde yapılan göğüs kompresyonunda bası derinliği değerlerinin ortalaması standart sapmayla beraber 56.18±5,33 mm'dir. Bası derinliği ortalama değerlerinin arasındaki fark 0.14 mm'dır. P=0.898 olduğundan sedyede ve yerde yapılan göğüs kompresyonunda ortalama bası derinliği değerlerinin arasındaki 0,14 mm lık fark istatistiksel olarak anlamlı değildir.
Sonuçlara baktığımızda 40 katılımcının olduğu, sedyede yapılan göğüs kompresyonunda yorgunluk puanı ortalamasının 2.85 ve yerde yapılan KPR da yorgunluk puanı ortalamasının 1.86 olduğu görülmektedir. Standart sapmalarının sırasıyla 0.67 ve 0.51'dir. Sedyede yapılan göğüs kompresyonunda yorgunluk puanı
48

ortancası 2.8 ve yerde yapılan göğüs kompresyonunda yorgunluk puanı ortancası 1.6'dır. Sonuç olarak p<0.001 olduğundan sedyede yapılan göğüs kompresyonunda yerde yapılan göğüs kompresyonuna göre ortalama yorgunluk puanı açısından istatistiksel olarak oldukça anlamlı bir fark vardır.
Sonuç:
Çalışmamızın sonucunda yerde ve sedyede yapılan gögüs kopresyonu dakika ortalama bası sayısı ve derinliği 2010 AHA klavuzunda önerilen değerlerle uygunluk göstermiştir. KPR da gögüs kopresyonları yorucu bir işlemdir. İki dakikada bir uygulacılar yer değiştirselerde uzamış KPR da gögüs kopresyonlarının etkinliğinin azalabileceğini düşünmekteyiz. Çalışmamızda uzamış KPR da gögüs kopresyonunun sedyede daha da yorucu bir işlem olduğu bulunmuştur. Bu nedenle sedyede yapılan KPR da uzamış göğüs kopresyonlarının etkinliğinin daha da azalacağını düşünüyoruz. Uzamış KPR da göğüs kopresyonlarının hastane dışında yerde yapılan göğüs kopresyonu uygulayıcıları daha az yorulacağı için gögüs kopresyonu etkinliğini daha uzun sürdürebileceğini ancak hastane içi sedyede yapılan gögüs kopresyonları daha yorucu bir işlem olduğu için ikiden daha fazla sağlık çalışanı ile yapılmasının daha uygun olacağını düşündürmektedir. Uzamış KPR da göğüs kopresyonlarının etkinliği sürdürmek için hastane içindeki sedyelerin uygulayıcılara göre dizayn edilmesi gerektiğini düşünmekteyiz. Uzamış KPR da göğüs kopresyonlarının etkinliğini standardize etmek ve yorgunluk etkenini ortadan kaldırmak için mekanik göğüs kopresyonu yapan medikal malzemlerin yaygınlaştırılmasının uygun olabileceğini düşünüyoruz.
Yerde ve sedyede yorgunluğu karşılaştıran yeterli çalışma yoktur.Uzamış KPR da gögüs kopresyonlarının yerde ve sedyede yapılmasının etkinliğini değerlendiren çalışmalar yapılmasının gerektiğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler : Kardiyopulmoner resüsitasyon , temel yaşam desteği , manken , yerde , sedyede ,yorgunluk.

Abstract:
Introduction: 
The efficiency of chest compression in CPR practice has also been emphasized in the latest AHA guideline. However, it is of debate how to implement an efficient chest compression in a standardised way. Moreover, another much debated issue is the effect of fatigue on BLS during chest compressions. In this study, we attempted to assess how the practitioner's fatigue was affected by carrying out chest compression on the floor or on the stretcher and how it affected the efficacy of BLS by using a medical model.
Method: Our study was conducted between the dates November 1, 2014- January 31, 2015 across a 3-month span in the emergency unit of Izmir Bozyaka Training and Research Hospital. During the study period, 40 health workers that knew how to practice currently valid BLS and also working in the abovementioned unit were recruited. Staff that were not trained to practice currently valid BLS were excluded.
The recruited staff were asked to practice chest compression on an adult CPR model for 5 cycles that was composed of 2 smaller cycles each, as suggested in the AHA guideline as the model's chest rigidity was calibrated to high levels and that had a trauma board placed underneath while the model was positioned over the stretcher. The practitioners were asked to rest in between every two cycle for 2 minutes. The fatigue of the practitioners were assessed by using a qualitative scale. Data regarding press count and press depth were obtained by using a computer analysis separately for every 2- minute cycle. At least a day after this practice, the same practitioners were asked to practice chest compression on an adult CPR model for 5 cycles that was composed of 2 smaller cycles each, as suggested in the AHA guideline as the model's chest rigidity was calibrated to high levels and that had a trauma board placed underneath while the
50
model was positioned over the floor. Data regarding the fatigue of the practitioners, press count and press depth were recorded for every 2- minute cycle separately. These data were obtained by collecting the mean values from each 2- minute practice. Due to a feature of the model that was used, having its own computer programme, data regarding the implementation over the model during the practice, the data could be obtained from the computer programme itself. Upon the end of each scenario, results could be obtained within a summarized table that contained graphics and mean values by the programme. In our study, required data were obtained as a result of 2- minute practice where 2010 AHA guideline was utilized as the base. Data regarding the fatigue of the practitioners for chest compression by both on the floor and the stretcher, during the rest state 2 minutes after the finalisation of each chest compression cycle were assessed by a qualitative scale prepared for the beginning of each next cycle. For the assessment of the data; histogram, Kolmogorov-Smirnov and Shapiro-Wilk tests, McNemar test, Wilcoxon test, Mann Whitney U , chi-square and T Test were used for statistical analyses and statistical significance was set as P <0.05.
Results :
The mean value of press counts for 5 cycles of chest compression on the stretcher was 130,6±14,2 with standard deviation. The mean value of press counts chest compression on the floor was 129.7±14,2with standard deviation. The difference between the mean values for press count was 0.9 press/min. Since p= 0.602, the 0.98 press/min difference between chest compressions on the floor and on the strectcher was statistically insignificant.
The mean for press depth values in chest compression on the stretcher was 56,04±8,78 mm with standard deviation. The mean for press depth values in chest compression on the floor was 56.18±5,33 mm with standard deviation. The difference between mean values for press depth was 0.14 mm. Since p=0.898, 0.14 mm difference between chest compressions regarding mean press depth values on the floor and on the stretcher was statistically insignificant.
Further into the results, for 40 volunteers, it was observed that the mean fatigue score for chest compression on the stretcher was 2.85 while mean fatigue score for CPR on the floor was 1.86. Standard deviations for the mean values were 0.67 and 0.51,
51

respectively. The median value for fatigue during chest compression on the stretcher was 2.8 while 1.6, for chest compression on the floor. With p<0.001, a statistically significant difference was found between the chest compression on the stretcher and the chest compression on the floor when the two were compared by mean fatigue scores.
Conclusion:
As for the results of our study; mean press count per minute and press depth values for chest compression on the floor and on the stretcher were consistent with the values suggested in the 2010 AHA guideline. Chest compressions cause fatigue during CPR. We think that the efficiency of chest compressions might decrease during prolonged CPR even though practitioners switch places for every 2 minutes. In our study, it was found that chest compression on the stretcher caused more fatigue in prolonged CPR. Therefore, we believe that the efficiency of chest compressions might even decrease more during CPR on the stretcher. For chest compressions during prolonged CPR in outside the hospital, the practitioners might make the efficiency of the compressions continue since it happens on the floor while since chest compressions within the hospital would be carried out on the stretcher and cause more fatigue, it might be much more appropriate to carry the procedure with more than two health practitioners. We also believe that to continue the efficacy of chest compressions during prolonged CPR, it would be better to design stretchers within the hospital according to the practitioners. We also think that it might be appropriate to disseminate medical tools that aid in mechanical chest compression, for the standardisation of the efficiency for chest compressions in prolonged CPR and overcome the effect of the fatigue factor.
There are not enough studies that compare fatigue on the stretcher and on the floor. We believe that more studies that assess the efficiency of chest compressions on the floor and on the stretcher during prolonged CPR are required in the literature.
Key words: Cardio Pulmonary Resuscitation, Basic life support, manikin , on the floor, stretcher, fatigue.