Travmatik fasiyal sinir paralizisinde 4-aminopiridin' in fasiyal sinir iyileşmesindeki etkisinin metilprednizolon ile karşılaştırmalı olarak gösterilmesi
The effects of 4-aminopyridine and methylprednisolone on the nerve regenerati̇on of traumatic peripheral nerve paralysis
Yazar: MURAT TORAMAN
Danışman: UZMAN SEMRA KÜLEKÇİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Aminopiridinler = Aminopyridines ; Fasiyal paralizi = Facial paralysis ; Metilprednizolon = Methylprednisolone ; Periferik sinirler = Peripheral nerves ; Sinir rejenerasyonu = Nerve regeneration ; Yaralanmalar-sinir sistemi = Trauma-nervous system ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Yüz siniri = Facial nerve ; Yüz siniri hastalıkları = Facial nerve diseases

Özet:
AMAÇ
Bu çalışmada travmatik fasiyal sinir hasarında daha iyi fonksiyonel iyileşme sonuçları almak ve travmatik fasiyal sinir hasarı tedavisinde günümüzde kullanılan ancak yan etkileri bakımından kullanımında kısıtlılıklar bulunan Metilprednizolon'a alternatif olabilecek 4-Aminopiridin adlı ilacın etkilerinin araştırılması amaçlandı.
GEREÇ VE YÖNTEM
Çalışmada Wistar Albino suşu 15 adet erkek ve 15 adet dişi, toplamda 30 adet sıçan kullanıldı. Sıçanlar her grupta 6 adet denek olacak şekilde toplam beş gruba ayrıldı. Tüm sıçanların anestezi altında sağ fasiyal sinirinin bukkal dalı bulundu. Elektrofizyolojik ölçümler için sinir monitörü (Medtronic NIM Response 3.0) kullanıldı. Sham grubu (Grup 1) dışındaki sıçanların fasiyal sinirinin bukkal dalı 40 dakika boyunca vasküler klemp ile sıkıştırılarak travmatize edildi. Hasar öncesi ve hasar sonrası sinir uyarılma eşikleri ölçüldü. Üç hafta boyunca Grup 2'ye izotonik, Grup 3'e Metilprednizolon, Grup 4'e 4-Aminopiridin, Grup 5'e ise Metilprednizolon ve 4-aminopiridin birlikte intraperitoneal yoldan verildi. Üç haftanın sonunda sinir uyarılma eşikleri tekrar tespit edilerek istatistiksel olarak travma öncesi ve travma sonrasındaki eşiklerle karşılaştırıldı. Ayrıca hasarlanan fasiyal sinir kısımları etrafındaki 1 cm'lik sağlam sinir dokusu ile birlikte çıkartılarak histopatolojik değerlendirme yapıldı. Bu değerlendirmede aksonal dejenerasyon, vasküler konjesyon, makrovakuolizasyon, akson çapı ve myelin kalınlığı açısından spesmenler incelendi ve sonuçları grup bazında istatistiksel olarak karşılaştırıldı.
BULGULAR
Tüm grupların travma öncesinde sinir uyarılma eşiği ortalaması 0,05-0,09 miliamper (mA) aralığında tespit edilirken; sham grubu dışındaki grupların travma sonrası sinir uyarılma eşiği ortalamaları 1,2-1,5 mA aralığında tespit edildi. Gruplar arasında travma öncesi ve travma sonrası uyarı eşiği değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05). Üç haftalık tedaviden sonra sinir uyarılma eşiği ortalamaları; sham grubunda 0,075 mA, izotonik verilen kontrol grubunda 0,14 mA, sadece steroid alan grupta 0,075 mA, sadece 4-aminopiridin alan grupta 0,055 mA, steroid + 4-aminopiridin birlikte alan grupta 0,04 mA olarak tespit edildi. Sham grubunda; Travma öncesi uyarı eşiği değerlerine göre tedavi sonrası uyarı eşiği değerlerinde görülen değişimler istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0.05). Gruplar arasında tedavi sonrası uyarı eşiği değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p<0.05). Kontrol grubunun tedavi sonrası uyarı eşiği değerleri, Sham, Aminopiridin ve Aminopiridin+Metilprednizolon gruplarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p<0.05). Sham grubunun tedavi sonrası uyarı eşiği değerleri, Aminopiridin ve Aminopiridin+Metilprednizolon gruplarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p<0.05).  Metilprednizolon grubunun tedavi sonrası uyarı eşiği değerleri, Aminopiridin ve Aminopiridin+Metilprednizolon gruplarından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p<0.05).  Diğer gruplar arasında tedavi sonrası uyarı eşiği değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05).
Histopatolojik değerlendirmede ise aksonal dejenerasyon, vasküler konjesyon, makrovakuolizasyon, akson çapı ve myelin kalınlığı değerleri açısından gruplar ayrı ayrı değerlendirilmiş olup her bir değer için gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). 4-aminopiridin ve Metilprednizolon'un beraber kullanıldığı grubun histopatolojik olarak nörorejenerasyonu gösteren bulgularının toplam skorları diğer tedavi gruplarından daha yüksek bulunmuştur.
SONUÇ
4-Aminopiridin'in travmatik fasiyal sinir hasarında fasiyal sinir iyileşmesi üzerinde olumlu etkisinin olduğu, Metilprednizolon tedavisinin etkinliğini artırabileceği, Metilprednizolon kullanılamayan durumlarda da iyi bir tedavi alternatifi olduğu gösterildi.

Anahtar Kelimeler: fasiyal paralizi, dalfampiridin, nörorejenerasyon, 4-aminopiridin

Abstract:
AIM
We aimed to investigate the effects of 4-aminopyridine and Methylprednisolone on regeneration of the nerve in rats with traumatic facial paralysis. Although methylprednisolone have been used for many years to treat in patients with facial paralysis, it has many side effects. In cases when methylprednisolone should not be used due to side effects, we investigated 4-aminopyridine as an alternative drug for use in the treatment of facial paralysis.
MATERIALS AND METHODS
Thirty adult Wistar albino rats were used in the study. The rats were randomly divided into 5 groups. The buccal branch of the right facial nerve in all groups except the sham group was traumatized by a vascular clamp for 40 minutes. Group 1 was sham group, Group 2 was given SF as a control group, Group 3 was given metylprednisolone, Group 4 was given 4-aminopyridin, Group 5 was given methylprednisolone and 4-aminopyridine together for 3 weeks. Nerve stimulus thresholds were measured before trauma, after trauma and at the end of the 3 weeks treatment period. At the end of study, 1 cm nevre segment from the crush site to distal end removed to make histopathological evaluation. All specimens were examined in terms of the degree of axonal degeneration, vascular congestion, macrovacuolization, axon diameter and thickness of myelin sheath. Axonal degeneration, vascular congestion, and macro vacuolization were evaluated as none, mild, moderate or severe. Axon diameter was assessed as very small, small or normal. The thickness of the myelin sheath was evaluated as very thin, thin or normal.
RESULTS
Mean nerve stimulus thresholds increased significantly in all groups except sham group due to trauma. Although mean threshold levels decreased significantly after all treatment models, there was still a significant difference between posttreatment results (p<0.05) in groups. When the groups were compared with each other, posttreatment thresholds levels of Group 4 and Group 5 were significantly lower than other groups (p<0.05). Histopathological evaluation results showed that Group 5 has more neuroregenerative scores than other groups.
CONCLUSİON
Our study indicated that 4-aminopyridin has a potential to achieve neuroregenaration even when it used by alone. 4-aminopyridine is a beneficial drug that can be used for traumatic facial paralysis as an alternative for corticosteroids or a combination therapy with steroids. 

Key Words:facial paralysis, dalfampridine, neuroregeneration, 4-aminopyridine