Sanat yapma hakkı: 1980 sonrası sanatı anlamak
The right to make art: Understanding art after 1980
Yazar: MEHMET ÖĞÜT
Danışman: PROF. DR. BÜNYAMİN ÖZGÜLTEKİN
Marmara Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Bölümü / Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı / Resim-İş Öğretmenliği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Güncellik = Actuality ; Güzel sanatlar = Fine arts ; Hak = Right ; Prestij = Prestige ; Sanat akımları = Art trends ; Sanat eserleri = Artistic works ; Sanat etkinlikleri = Art activities ; Sanat eğitimi = Art education ; Sanat galerileri = Art galleries ; Sanat müzeleri = Art museums ; Sanatsal iletişim = Artistic communication ; Sanatçılar = Artists

Özet:
Joseph Beuys'un dediği gibi, bugün ?herkes sanatçıdır? ya da herkes sanat yapma hakkını kendinde görebilir; ama ne yazık ki sanat tarihini belirleyen bellek bu görüşe katılmamaktadır. Sanatın merkezi konumunda yer alan kişiler ya da kuruluşlar özellikle 1980 sonrası dönem içerisinde kültürel sermayeyi kendi çıkarları doğrultusunda istedikleri yönde şekillendirmişlerdir. Avangart (öncü) olarak değerlendirilen birçok anlayış içinde yer alan sanatçılar da kültürel sermayenin ekonomik sermayeye dönüşünde baş aktör konumunda olmuşlardır. Şirketler sisteme karşı direnen kendilerine sunulan geçmişi kabul etmeyip, geleceği yazmaya çalışan avangart sanatçıların mirasını, kendi reklamlarını yapmak ve kendi siyasi propagandalarını yaymak üzere kullanmışlardır.`Sanat yapma hakkı' tanımlaması tez kapsamı içerisinde küreselleşen dünyada sanatçı, küratör, müze ve koleksiyon bağlantısı çerçevesinde, sanatçının pozisyonunu belirlemek için kullanılmıştır. Bu bakımdan ele aldığımız sanat piyasası metalaşma, ilişkiler ve sunumlar açısından 1980 sonrası dönem sanat tarihsel süreç içerisinde önemli bir yer teşkil etmektedir. Dünyanın sosyo politik durumu ve bunun sanat üzerindeki etkisinden yola çıkarak meta değeri artan sanatsal üretiminin ve bu doğrultuda gelişen sanatçı porifilinin cemaat ilişki boyutları üzerinden incelemesi yapılmıştır. Bu doğrultuda da 1980 sonrası sanatını anlamak için genel bir değerlendirmeye yer verildikten sonra kısaca dönemin özelliklerini yansıtan sanatçılar üzerinden anlayışlar aktarılmıştır. 1980 sonrası sanat ile ilgili kaynak sıkıntısı yaşanılmasının doğurduğu eksikliği gidermek amacıyla, sanatçıların yapmış oldukları röportajlar ek olarak dönemi anlamlandırmak ve anlaşılır kılmak için kullanılmıştır. Son olarak da 9. Uluslararası İstanbul Bienali Sanatçılarından Pilvi Takala ile üretimleri ve son dönemdeki sanatsal iletişim içerisindeki görüşleri üzerine bir röportaj yapılarak içerisinde bulunduğumuz sanatsal dönem değerlendirilmeye çalışılmıştır.

Abstract:
According to Joseph Beuys today everybody is artist or everybody has the right to make art, but unfortunately the definition of art history, does not agree with that. Especially during the period after 1980's, individuals and institutions positioned in the center of art world have been shaping cultural capital according to their own profit. Many artists who were part of movements that were considered avangarde (pioneer), acted as main characters in the transformation of cultural capital into economical capital. Companies used the heritage of avangarde artists, who were resisting the system by not accepting the past but looking into the future, for their own advertisement.Within the framework of this thesis, the idea of "Right to Make Art" is used for investigating the artist's position in relation to other artists, curators, museums and collections in the age of globalization and in terms of prefix, the relations and representations, the art market taking a very important position after 1980's. Starting from the socio-political situation in the world and the effect of that on art, the increasing of the prefix value of making art and the profile of art community has been researched. In that direction an assessment has been made about understanding art after 1980's and the attitudes of the artists characteristic of that period, have been added. Because of the lack of sources on art after 1980, interviews with artist have been used for explaining this period. Finally, by means of an interview on works of one of the artists in 9th International Istanbul Biennial, Pilvi Takala, the recent period in art is estimated.