Sakroiliak eklem patolojilerinde T2 mapping'in tanısal değeri
The diagnostic value of T2 mapping in sacroilac joint pathologies
Yazar: MUSTAFA KOYUN
Danışman: PROF. DR. KEMAL NİYAZİ ARDA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gülhane Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Patoloji = Pathology ; Sakroileit = Sacroileitis ; Sakroiliyak eklem = Sacroiliac joint

Özet:
Amaç: Çalışmanın amacı sakroiliak eklem patolojilerinin tanısında T2
mapping görüntülemenin tanısal değerini araştırmaktır.

Gereç ve yöntem: Çalışmamız Ağustos 2018-Ağustos 2020 tarihleri
arasında, radyoloji ünitemize sakroiliak MRG incelemesi için gönderilen 63 olgu
üzerinde prospektif olarak yürütüldü. Olguların sakroiliak eklem manyetik rezonans
görüntülemesinde rutin olarak kullanılan sekansların yanı sıra T2 mapping görüntüsü
oluşturmak amacıyla turbo spin eko multi-slice multi-eko sekansı uygulandı.
Olgulara ait klinik, laboratuvar ve patoloji bulguları ile konvansiyonel MR
görüntüleri ışığında 63 olgunun 31'ine SpA sakroiliiti, 4'üne osteitis kondensans ilii,
1'ine SLE sakroiliiti, 1'ine AAA sakroiliiti ve 1'ine lenfoma tanısı konuldu. Geriye
kalan 25 olgunun HLA-B27 testi negatif, laboratuvar bulguları normal, klinik
bulguları nonspesifik ve MR görüntülerinde herhangi bir sakroiliak eklem patolojisi
mevcut değildi. Bahsi geçen bu 25 olgunun kontrol grubu olmasına karar verildi.
İstatistiksel analiz için yeterli sayıya ulaşılamayan SpA sakroiliiti haricindeki
sakroiliak eklem patolojileri T2 mapping değerlendirmesine alınmadı. Turbo spin
eko multi-slice multi-eko görüntüleri MRmap v1.4 açık kaynak yazılımı ile işlenerek
T2 mapping görüntüleri oluşturuldu. Oluşturulan T2 mapping görüntülerinden
sakroiliak ekleme ait kemik ve kartilaj dokularından T2 relaksasyon zamanları
hesaplandı. İstatistiksel analiz için yeterli sayıya ulaşılan SpA hastalarının ve kontrol
grubunun T2 relaksasyon zamanlarının ortalaması arasında anlamlı farklılık olup
olmadığı istatististiksel olarak analiz edildi.

Bulgular: Kontrol grubunun %44'ü (n=11) kadın, %56'sı (n=14) erkek iken
SpA'lı hastaların %48,3'ü (n=15) kadın, %51,7'si (n=16) erkekti. Kontrol grubunun
yaş ortalaması 37,16 (±9,63), SpA'lı hastaların yaş ortalaması 35,35 (±13,03) idi.
SpA'lı hastaların osteitli bölgelerinden elde edilen T2 relaksasyon zamanlarının
ortalaması (100,23 ±7,41 ms), kontrol grubunun ortalamasından (69,44 ±4,37 ms)
yüksek olup istatistiksel olarak anlamlı bulundu (t=-19,32, p<0,001). SpA
hastalarının osteitli bölgelerine komşu kartilaj dokularından elde edilen T2
relaksasyon zamanlarının ortalaması ile kontrol grubunun kartilaj T2 relaksasyon 
zamanlarının ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı
(p>0,05).

Sonuç: T2 mapping görüntülemenin SpA sakroiliitinde osteitli bölgenin
normal kemik dokusundan ayrımını yapmada başarılı bir görüntüleme yöntemi
olduğu değerlendirilmiştir. Gelecekte T2 mapping görüntülemenin daha geniş hasta
gruplarında çalışılması ve osteit için referans bir T2 relaksasyon değerinin ortaya
konması hem tanısal süreçte hem de uygulanan tedavilerin etkinliğini
değerlendirmede yararlı olabilir.

Abstract:
Aim: The aim of the study is to investigate the diagnostic value of T2
mapping imaging in the diagnosis of sacroiliac joint pathologies.

Materials and Methods: Our study was conducted prospectively on sixty
three cases who were sent to our radiology unit for sacroiliac MRI examination
between August 2018 and August 2020. A turbo spin echo multi-slice multi-echo
sequence was used to create T2 mapping images in addition to routine sequences
used in the sacroiliac joint magnetic resonance imaging. In light of the clinical,
laboratory and pathology findings of the cases and conventional MR images, 31 of
63 cases were diagnosed with SpA sacroiliitis, 4 with osteitis condensans ilii, 1 with
SLE sacroiliitis, 1 with FMF sacroiliitis and 1 with lymphoma. In the remaining 25
cases, HLA B27 test was negative, laboratory findings were normal, clinical findings
were nonspecific, and there was no sacroiliac joint pathology in MR images. It was
decided that these 25 cases should be the control group. Sacroiliac joint pathologies,
except for SpA sacroiliitis, which could not be reached in sufficient numbers for
statistical analysis, were not included in the T2 mapping evaluation. T2 mapping
images were created by processing the turbo spin echo multi-slice multi-echo images
with the MRmap v1.4 open source software. T2 relaxation times of the bone and
cartilage tissues of the sacroiliac joint were calculated by using the T2 mapping
images. It was statistically analyzed whether there was a significant difference
between the mean of T2 relaxation times of patients with SpA and the control group,
which were sufficient for statistical analysis.

Results: While 44% (n=11) of the control group were female and 56%
(n=14) of them were male, 48.3% (n=15) of the patients with SpA were female,
51.7% (n=16) of them were male. The mean age of the control group was 37.16
±9.63, and the mean age of the patients with SpA was 35.35 ±13.03. The mean T2
relaxation time obtained from the regions with osteitis of the patients with SpA
(100.23 ±7.41 ms) was higher than the mean of the control group (69.44 ±4.37 ms)
and it was statistically significant (t =-19.32, p <0.001). No statistically significant
difference was found between the mean of T2 relaxation times obtained from 
cartilage tissues adjacent to the regions with osteitis of SpA patients and control
group (p> 0.05).

Conclusion: T2 mapping imaging has been evaluated a successful method to
distinguish the regions with osteitis in SpA sacroiliitis from normal bone tissue. In
the future, studying T2 mapping imaging in larger patient groups and establishing a
reference T2 relaxation value for osteitis may be useful both in the diagnostic process
and in evaluating the effectiveness of the treatments applied.