Ratlarda deneysel siyatik sinir hasarında pirfenidone'nin siyatik sinir iyileşmesi üzerine etkileri
The effects of pirfenidone on peripheral nerve healing in an experimental sciatic nerve injury model in rats
Yazar: MURAT ÖZCAN YAY
Danışman: DOÇ. DR. ZAHİR KIZILAY
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Kaspazlar = Caspases ; Nükleer faktör-kappa B = Nuclear factor-kappa B ; Periferik sinir hasarları = Peripheral nerve injuries ; Pirfenidon = Pirfenidone ; Sinir rejenerasyonu = Nerve regeneration ; Siyatik sinir = Sciatic nerve ; Sıçanlar = Rats ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Uzun seyre sahip olan periferik sinirler başta travma olmak üzere, enflamasyon, kompresyon, elektirk çarpması, inflamasyon gibi birçok nedenle hasar görmektedir. Bu tip hasarların tedavisinde asıl amaç, fonksiyon kaybını en aza indirmektir.
Antifibrotik bir ajan olan pirfenidone literatürde sinir hasarı üzerine hiç kullanılmamıştır. Antiiflamatuar ve antioksidan özelliğe de sahip olan bu ajan hasar görmüş siyatik sinir iyileşmesi üzerine etkisi fonksiyonel ve histopatolojik olarak araştırılmıştır.
Gereç ve yöntem:
Denek olarak 12-14 haftalık, 32 adet Winstar albino cinsi dişi erişkin rat kullanıldı. Denekler 4 gruba ayrıldı. Birinci grup (n=8) kontrol grubu olup sadece cerrahi olarak sinir diseke edildi ve başka işlem yapılmadı. İkinci grup (n=8) kontrol+ilaç grubunda sinir diseke edildi ve ratlara toksik olup olmayacağını değerlendirmek için 30 gün boyunca her gün 50mg/kg ilaç verildi. Üçüncü grup (n=8) travma grubu olup sinir diseke edilerek 5 dk boyunca anevrizma klibi ile kompresyon uygulandı. Dördüncü grup (n=8) sinir diseke edilip anevrizma klibiyle 5dk kompresyon uygulandıktan sonra oral yoldan 30 gün boyunca her gün 50mg/kg ilaç verildi. Ratlara 15. günde ve 30. günde fonksiyonel olarak değerlendirme için yürüyüş analizi yapılarak siyatik fonksiyonel indeks (SFİ) değerlendirildi. 30. günde sakrifiye edilen ratlardan siyatik sinirler çıkarıtılarak histopatolojik incelemeye alındı. Histolojik grade, akson sayısı, kaspas-3 ve NF-кB immunoreaktivitesine bakıldı.
Sonuçlar:
Yapılan incelemeler ve ölçümler sonucu elde edilen SFİ değerlerinde Kontrol ve kontrol + ilaç grupların kendi içlerinde medyan SFİ ölçümleri aynı olduğu için anlamlı fark saptanmadı. Travma ve travma+ilaç grupları kendi içlerinde karşılaştırıldığında 15.gün ve 30.gün arasında anlamlı farklılık saptandı (p<0.005). Travma ve travma+ilaç grupları arasına 15.günde anlamlı fark saptanmazken, 30. günde anlamlı fark saptandı (p<0.005). Tüm grupların akson sayıları arasında anlamlı fark saptandı (p<0.001). Yapılan istatiksel analizde sonuçlar farklı olsa da travma ve travma+ilaç gruplarında histopatolojik grade, kaspas-3, NF-κB arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0.005).
43
Tartışma:
Literatür incelendiğinde çalışmamızın pirfenidone ve sinir hasarına etkileri açısından ilk çalışma olduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışmadan elde edilen sonuçlar; sinir hasarı oluşturulmuş ratlarda oral yoldan uygulanan pirfenidone, fonksiyonel (SFİ) olarak anlamlı bir fark oluştururken, akson sayısı dışında histopatolojik olarak anlamlı fark oluşturmadığı gösterilmiştir.

Abstract:
ABSTRACT
THE EFFECTS OF PIRFENIDONE ON PERIPHERAL NERVE HEALING IN AN EXPERIMENTAL SCIATIC NERVE INJURY MODEL IN RATS
Introduction:
Peripheral nerves, which have a long course, are damaged by many reasons such as trauma, inflammation, compression, electric shock, and inflammation. The main objective in the treatment of this type of damage, loss of function is to reduce to a minimum.
Pirfenidone, an antifibrotic agent, has never been used on nerve damage in the literature. The effect of this agent, which also has anti-inflammatory and antioxidant properties, on damaged sciatic nerve healing was investigated functionally and histopathologically.
Materials and metod:
32 Winstar albino female adult rats of 12-14 weeks of age were used as a subject. The subjects were divided into 4 groups. The first group (n = 8) was the control group and only the nerve was dissected surgically and no other procedure was performed. The second group (n = 8) control + drug group were dissected nerve and every day for 30 days to evaluate whether or not toxic to rats of 50 mg / kg of drug. The third group (n = 8) was the trauma group and the nerve was dissected and compression was applied with an aneurysm clip for 5 minutes. The fourth group (n = 8) orally Daily 50 mg / kg of drug for 30 days after administration whether the nerves dissected aneurysm clip compression 5min. The sciatic functional index (SFI) was evaluated by performing gait analysis for functional evaluation on the 15th and 30th days of the rats. Sciatic nerves were removed from rats that were sacrificed on the 30th day and were taken for histopathological examination. Histological grade, number of axons, caspas-3 and NF-кB immunoreactivity were measured.
Results:
There was no significant difference in SFI values obtained as a result of examinations and measurements, since the median SFI measurements of the control and control + drug groups were the same. When the trauma and trauma + drug groups were compared within
themselves, a significant difference was found between the 15th day and the 30th day (p <0.005). While there was no significant difference between the trauma and trauma + drug groups on the 15th day, there was a significant difference on the 30th day (p <0.005). There was a significant difference between the axon numbers of all groups (p <0.001). Although the results were different in the statistical analysis, no significant difference was found between histopathological grade, caspas-3, NF-κB in the trauma and trauma + drug groups (p> 0.005).
Discussion:
When the literature is examined, it is understood that our study is the first study in terms of pirfenidone and its effects on nerve damage. The results obtained from this study; While pirfenidone administered orally in rats with nerve damage made a significant difference in functional (SFI), it was shown that it did not make a histopathologically significant difference except for the number of axons.