Transkatater aort kapak implantasyonu veya cerrahi aort kapak replasmanı ile tedavi edilen ileri aort kapak stenozu hastalarının erken ve geç dönem klinik sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of early and late clinical results of patients treated with transcatheter aortic valve implantation or surgical aortic valve replacement in severe aortic valve stenosis
Yazar: İBRAHİM SARAÇ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ YAVUZER KOZA
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Aort kapak stenozu = Aortic valve stenosis ; Aort kapak yetmezliği = Aortic valve insufficiency ; Aort kapağı = Aortic valve ; Kardiyovasküler hastalıklar = Cardiovascular diseases ; Protezler ve implantlar = Prostheses and implants ; Risk faktörleri = Risk factors ; İmplantasyon = Implantation

Özet:
Amaç: Bu çalışmada Transkatater Aort Kapak İmplantasyonu(TAKİ) ve Cerrahi Aort Kapak Replasmanı(CAKR) geçiren İleri Aort Stenozu tanısı almış hastaların erken ve geç dönem klinik sonuçlarının literaturdeki prensipler ile birlikte merkezimizin klinik deneyiminin değerlendirilmesi ve karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 2011-2018 yılları arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kardiyoloji ve Kalp Damar Cerrahisi polikliniğine başvuran İleri Aort Stenozu tanılı hastalar arasından kalp ekibi tarafından değerlendirilip, TAKİ veya CAKR' ye yönlendirilen 60 yaş üstü triküspit yapıda aort kapağı olan, dejeneratif etiyolojiye sahip, güncel kılavuzlarda önerilen cerrahi risk skorlarına göre hesaplanmış orta riskli cerrahi gruba giren 128 hasta alındı.Çalışmaya dahil edilen hastaların demografik verileri, laboratuvar sonuçları ve diğer klinik bilgilerine arşiv dosyalarından ulaşıldı. Log.EuroSCORE, EuroSCORE 2 ve Göğüs Cerrahisi Derneği (STS) skorları web tabanlı sistemden hesaplandı. 
Bulgular: Orta riskli cerrahi hastası TAKİ grubunda 67, CAKR grubunda ise 61 hastaydı. TAKİ grubunun %38 (26 hasta)' i, CAKR grubunun ise %36 (22 hasta)' sı kadındı. Çalışmamızda TAKİ gurubunun yaş ortalaması 76,4, CAKR grubunda ise 70,7 olarak görüldü (p<0,05). Ortalama takip süresi TAKİ grubunda 29, CAKR grubunda ise 31 aydı. 0-30 günlük ve postoperatif hastane içi sağ kalım oranı TAKİ gurubunda 0,955 (3 hasta kaybedildi, %4,47) CAKR grubunda 0,951(3 hasta kaybedildi, %4,9)'di. 12 aylık takipte sağ kalım oranı TAKİ gurubunda 0,910 (6 hasta kaybedildi, %8,9) CAKR gurubunda ise 0,901(6 hasta kaybedildi, %9,8) 'dir.Toplam takip süresince TAKİ gurubunda sağkalım oranı 0,614 (15 hastakaybedildi, %22,3) CAKR gurubunda ise 0,739 (11 hasta kaybedildi %18 )'du.Ortalama sağ kalım süresi TAKİ grubunda 63,104 CAKR de ise 66,922 aydı. Her iki grupta da erken ve geç dönemde mortalite,sağ kalım oranlarında ve sürelerinde anlamlı istatistiksel fark bulunmadı (p:0,511).Erken ve geç dönem hayatı tehdit eden iskemik ve hemorajik inme sıklığı her iki grupta da benzer sıklıkta görüldü (p>0,05).Kalp yetersizliği(KY), koroner arter hastalığı(KAH) ve Miyokart İnfarktüsü(Mİ) nedeniyle erken ve geç dönemde hastaneye yeniden yatışlar her iki grupta da benzer olarak görüldü (p>0,05). 
Sonuç: Çalışmamızda, merkezimizde TAKİ'nin CAKR'ye noninferior olduğu gösterilmiştir. Önceleri bu hastalarda operasyonel ve hastane içi erken dönemde mortalite oranlarının belirlenmesinde mevcut klasik cerrahi risk hesaplamalarının uygun olabileceği düşünülse de yakın dönemde yapılan çalışmalar ve bizim çalışmamızda da görüldüğü gibi bu klasik risk skorlamaları TAKİ yapılacak hastalarda hastane içi erken dönemde hesaplanan mortalite riskini çalışmalarda elde edilen oranlardan daha fazla göstermektedir. Bu nedenle yeni skorlama sistemlerine ihtiyaç duyulmaktadır.Yaş mortalite skorlarında önemli bir yer tutsa da hastaların frajilite durumu ve ek komorbiditeleriyle birlikte anlamlılık kazanmaktadır. Çalışmamız ve diğer literatür çalışmaları doğal olarak yaşlı popülasyonda yapılmış olup, düşük cerrahi riskli hasta gruplarında TAKİ 'nin tartışıldığı bu günlerde TAKİ protezlerinin(biyoprotez) uzun dönem klinik sonuçları sınırlı olup, mevcut tedavi yönteminin genç veya düşük riskli hasta grubunda da uygulanması için klinik çalışmalara daha fazla ihtiyaç vardır. 
Anahtar Kelimeler: İleri Aort Stenozu, Transkateter Aort Kapak İmplantasyonu, Cerrahi Aort Kapak Replasmanı, Mortalite, Cerrahi Orta Riskli Grup

Abstract:
Aim: The aim of this study was to evaluate the clinical experience of our center on Transcatheter Aortic Valve Implantation (TAVI) and to compare the early and late clinical outcomes of patients with severe Aortic Stenosis who underwent TAVI or Surgical Aortic Valve Replacement (SAVR) 
Materials and Methods: The study included a total of 128 patients over 60 years of age with Severe Aortic Stenosis who were admitted to Cardiology and Cardiovascular Surgery outpatient clinic of Atatürk University Faculty of Medicine between 2011 and 2018 and underwent TAVI or SAVR. The study population was in the middle-risk surgical group according to the surgical risk scores which are proposed in the current guidelines with degenerative etiology of an aortic valve with tricuspid structure. The demographic data, laboratory results and other clinical information of the patients were obtained from the hospital database. Log.EuroSCORE, EuroSCORE II and Society of Thoracic Surgery (STS) scores were calculated from the web-based system.
Results: The number of medium-risk surgical patient was 67 in the TAVI group and 61 in the SAVR group. 38 % (26 patients) of the TAVI group and 36 % (22 patients) of the SAVR group were female. The mean age was 76,4 years in the TAVI group and 70,7 years in the the SAVR group (p<0,05). The mean follow-up period was 29 months in the TAVI group and 31 months in the SAVR group. The 0-30 day and postoperative in-hospital survival rate was 0,955 in the TAVI group ( 3 patients 3,47%) and 0,951 in the SAVR group (3 patients 4,9%). At 12 months follow-up, the survival rate was 0,910 (6 patients 8,9%) in the TAVI group and 0,901 (6 patients 9,8%) in the SAVR group. During the total follow-up, the survival rate was 0,614 (15 patients 22,3%) in the TAVI group and 0,739 (11 patients 18%) in the SAVR group. The mean survival was 63,104 months in the TAVI group and 66,922 months in SAVR. There was no statistically significant difference between early and late mortality, survival rates and survival time in the both groups (p: 0,511).The incidence of early and late life-threatening ischemic and hemorrhagic strokes was similar in the both groups (p> 0,05).Early and late hospitalizations due to Heart Failure(HF), Coronary Artery Disease(CAD), Myocardial İnfarction(MI) were similar in the both groups(p> 0,05). 
Conclusions: In this study, we found that TAVI was noninferior to SAVR .Although classical surgical risk calculations are thought to be appropriate for determining the mortality rates in these patients in the early postoperative and in-hospital early stages, as shown in the recent studies and in our study, these classical surgical risk scores show that the calculated risk of early in-hospital mortality in patients undergoing TAVI is more than rates obtained in the studies. Therefore, new scoring systems are needed. Although age plays an important role in mortality scores, it gains significance with the patients' fraility status and additional comorbidities. Our study and other literature studies were conducted in the elderly population, and long-term durability data of the TAVI prostheses (bioprosthesis) are currently limited When TAVI is considered in low-surgical patient groups, long - term clinical studies are also needed in this patient population for the indication of modalty.
Keywords: Tavı, Savr, Advanced Aortic Stenosis, Surgical İntermediate Risk Group,Mortalıty