Ayak bileği kırıklarında cerrahi tedavi sonuçlarımız
Our results of surgical treatment of ankle fractures
Yazar: TUGAY TİPİ
Danışman: PROF. DR. ORHAN KARSAN
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ayak = Foot ; Ayak bileği = Ankle ; Ayak bileği eklemi = Ankle joint ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Postoperatif dönem = Postoperative period ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tedavi = Treatment

Özet:
Ayak bileği kırıkları acil servise başvuran ortopedik hastaların %9'unu oluşturmaktadır. Son 30 yılda insidansı giderek artmakta ve özellikle genç, aktif erkekler ile yaşlı osteoporotik kadınlarda olmak üzere her yıl 800 kişiden birinde görülmektedir. Ayak bileği kırıklarının modern tedavisinde genel görüş erken mobilizasyona izin vererek fonksiyonel iyileşmeyi hızlandırmak amacıyla stabil fiksasyon ile eklemin tam anatomik restorasyonudur
Bu retrospektif çalışmada Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğinde Ocak 2008-Ocak 2014 tarihleri arasında, ayak bileği kırığı nedeniyle cerrahi uygulanmış 287 hastadan son kontrolüne gelen 92 hasta değerlendirildi. Hastaların 64'ü erkek, 28'i kadındı. Ortalama takip süresi 27 (6–83) ay olan olgular kaynama süre ve oranları, koplikasyonlar, radyolojik ve fonksiyonel sonuçlar ile bunları etkileyen faktörler açısından araştırıldı. Weber protokolüne göre 21 (%22,9) hastada mükemmel, 47 (%51,1) hastada iyi, 24 (%26) hastada kötü sonuç alındı. AOFAS protokolüne göre 79 (%85,8) hastada iyi, 13 (%14,2) hastada kötü sonuç alındı. Hastaların ortalama NPRS skoru 2,6 olarak bulundu. Hastalarımızda en sık 53 (%57,6) hasta ile Danis-Weber Tip B ve 32 (%34.8) hasta ile Lauge-Hansen SER tipi kırıkları saptadık. Ortalama kaynama süresi 7,9 (7–18) hafta idi. 2 hastada kaynamama görüldü. Komplikasyonlar açısından baktığımızda erken komplikasyon (hematom, redüksiyon kaybı, enfeksiyon) gelişen hasta sayımız 27 (%29.3), geç komplikasyon (nonunion, malunion, sinoztoz, sudek atrofisi, artrit) gelişen hasta sayımız ise 23 (%25)'dü.
Çalışma neticesinde ayak bileği kırıklarında tam anatomik redüksiyonun asıl amaç olması gerektiği, cerrahi tedavi ile stabil tespit ve erken mobilizasyon sağlanabileceği için konservatif tedavide ısrarcı olunmaması gerektiği, cerrahi tedavinin en erken zamanda ve en uygun koşullarda yapılmasının komplikasyonları azaltacağı sonucuna varıldı.

Abstract:
%9 of orthopedic patients admitted to the emergency department is ankle fractures. There is an increase ratio in the last 30 years. Especially this case is seen the young, active men and in elderly osteoporotic women, each year this case is occurred a person in 800 people. The general view in the modern treatment of ankle fractures, after allowing early mobilization, in order to accelerate functional recovery, stable fixation and full anatomical restoration of the joint has to be applied. 
In this retrospective study, 92 patients who came for the last physical examination out of 287 patients, which were operated because of ankle fracture at Ataturk University College of Medicine Orthopedics and Traumatology Clinic between January 2008-January 2014 were evaluated. 64 patients were male, and 28 patients were female. The cases whose average follow-up period was 27 (6-83) months were investigated in terms of union time and ratio, complications, radiological and functional results and the factors that affect these. According to the Weber Protocol, the results were excellent in 21 (22.9%) cases, fair in 47 (51.1%) cases and bad in 24 (26%) cases. According to AOFAS protocol, the results were fair in 79 (85.8%) cases, bad in 13 (14.2%) cases. The average NPRS score of the cases has been found as 2.6. The most seen type of fracture was Danis-Weber Type B in 53 (57.6%) cases and Lauge-Hansen SER Type in 32 (34.8%) cases. The average union time was 7.9 (7-18) weeks. In two cases, nounion has occurred. In terms of complications, the number of cases, in which an early complication (hematoma, reduction loss, infection) has developed is 27 (29.3%), a late complication (nounion, malunion, synostosis, sudec atrophy, arthritis) has developed is 23 (%25).
      As a result of the study, in ankle fracture cases, the main purpose should be the complete anatomical reduction, conservative treatment should not be insisted because stable fixation and early mobilization can be provided by surgical treatment, and it decreases the complications to apply the surgical treatment as early as possible and in optimum conditions.