İnterpolasyon fleplerinde pedikül ayırma zamanın belirlenmesi
Interpolation flaps and pedicle seperation time determination
Yazar: FATİH IRMAK
Danışman: PROF. DR. MEHMET OĞUZ YENİDÜNYA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
İnterpolasyon flepleri defekte komşu olmayan donör dokunun kendi vasküler pedikülüyle-dolaşımıyla birlikte defektli alana taşınan, 2 aşamalı operasyon gerektiren fleplerdir. İnterpolasyon fleplerinde 2. seans operasyonu bir zorunluluktur. Hastanın ameliyat sonrası konforu, hastanede yatma süresi, pansumanlara gelme gitme süresi ve sosyal hayattan uzak kalma süresi dikkate alındığında bu ikinci seansa kadar geçecek olan sürenin mümkün olduğunca kısa tutulması herkesin yararına olacak bir uygulamadır. Biz bu nedenle bu sürenin gereksiz yere klasikleşmiş bir bilgi doğrultusunda 3 haftaya kadar uzatılmasının yanlış olduğunu düşündük. Daha önce yapılmış deneysel ve klinik çalışmaları da göz önünde bulundurarak sural flep olguları hariç diğer interpolasyon fleplerinde sap ayırma uygulamasını 2 hafta ve daha kısa süre içinde yaptık. 
Çeşitli doku defektleri için onarım yöntemi olarak interpolasyon fleplerini seçtiğimiz 79 olgu retrospektif ve prospektif olarak değerlendirildi. 
Olgulardan 12 tanesi alın flebi, 4 tanesi Tagliakozzi flebi, 23 tanesi abdominal flep, 9 tanesi çapraz parmak flebi, 1 tanesi ters çapraz parmak flebi, 5 tanesi Abbe flebi, 4 tanesi dil flebi, 14 tanesi sural flep ve 7 tanesi ise kasık flebi idi. 
Klinikte flep sapını en erken 6.gün ve en geç 14.günde ayırdık. Sadece sural flep olgularında flep sapını en erken 21. günde en geç 24. günde ayırdık. Sural flep olgularında sap ayırma zamanının daha uzun sürede yapılmasının sebepleri; alıcı alandaki vasküler yatak durumunun kötü olması, flep boyutlarının diğer interpolasyon fleplerine göre daha büyük olması, genellikle venöz ülser, diyabetik ayak ve osteomyelit zemininde meydana gelen defektlerde kullanılması ve dolayısıyla ayak ve bacakta vasküler patolojilerin eşlik ettiği hastalara uygulanması olarak sıralanabilir.
Hiçbir olguda ayırma işleminden sonra flep nekrozu meydana gelmedi.
Hiçbir hastaya postoperatif dönemde fizik tedavi uygulanmadı. Tüm hastalara gerek 2 operasyon arası sürede, gerekse erken postoperatif dönemde defektin yerleşim yerine göre; el bileği, parmak ve dirsek hareketlerine izin verilerek olası eklem kontraktürü riski azaltılmış oldu. 
Gerek yapılan birçok deneysel çalışma gerekse bizim yaptığımız klinik çalışma ve diğer klinik çalışmalar interpolasyon fleplerinde sap ayırma zamanının gereksiz yere geciktirilerek komplikasyonlara daha fazla açık kapı bırakılmasının artık terkedilmesi yönünde sonuçlar vermiştir.
Mikrocerrahi gerektiren operasyonların aksine tek bir cerrah ile yapılabilen, mikroskop gerektirmeyen, güvenli, komplikasyon riskinin daha az olduğu interpolasyon flepleri daima hatırda bulunması gereken bir seçenek olmaya devam ederken, iki aşamalı ameliyat arası sürenin uzaması nedeniyle ortaya çıkabilecek kullanım çekincelerinin en aza indirgenmesi yararlı olabilir.

Abstract:
Interpolation flaps are the applications in which donor tissue from non neighboring of the defected area are transported to the defected area with its pedicle and require two-stage operations. Second session is an obligation.
The time period until the second session must be kept as short as possible and is beneficial considering the patient's comfort after surgery, duration of hospitalization, dressings routine and being away from social life.
Because of this we tought that it was wrong to extend this duration up to 3 weeks unnecessarily according to a classical false. And we managed to do pedicle separation applications in interpolation flaps except for sural flaps in 2 weeks and a shorter time after studying and considering former experimental and clinical studies. 
We chose interpolation flaps as a method of repair of various tissue defects in 79 cases and they were evaluated both retrospectively and prospectively.
12 of these cases were forehead flaps, 4 of them were Tagliacozzi flap, 23 were abdominal flaps,  9 were cross-finger flaps, 1 was  the reverse cross-finger flap, 5 were Abbe flap, 4 were tongue flaps, 7 were groin and 14 were  sural flaps. 
We managed to separate the flap pedicle in the clinic the earliest 6 days, the latest 14 days. Just in sural flaps we did the separation in the earliest 21, the latest 24 days. The reasons why it takes longer to do in sural flaps are that the state of vascular bed in receiving area is poor, the size of the flap is larger than the other interpolation flaps, they are generaly used in venous ulcers, diabetic foot, and osteomyelitis and hence in defects occured in the floor of the foot and leg vascular pathologies.
In no cases flap necrosis occured after separation.
No patient was performed physical therapy in the postoperative period.
We were able to reduce the risk of possible joint contractor by giving permission to the patient in both the early postoperative period and between operations to move, according to the settlement of the defect, their wrists,  fingers and elbows.
Not only the various experimental studies but also clinical trials ans our studies shows that prolonging the separation time in interpolation flaps unnecessarily which can be resulted in more complications is now to be abondoned.
In stead of the operations that require microsurgery, interpolation flap applications which can be done by a single surgeon, microscope-free, safer and involve less risk of complications must be kept in mind as an option.