Prostat kanseri̇ tedavi̇ şekli̇ prostat bi̇yopsi̇si̇ yapilmadan öngörülebi̇li̇r mi̇?
May the prostate cancer treatment type be predict without prostate biopsy?
Yazar: ALKAN ÇUBUK
Danışman: DOÇ. DR. FERİDUN ŞENGÖR
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
GİRİŞ: Prostat kanseri erkeklerde en sık görülen ikinci kanser türüdür ve kansere bağlı mortalite oranı sıralamasında da akciğer kanserinden sonra yine ikinci sıradadır. Orta ve ileri yaş hastalar için önemli bir toplum sağlığı sorunudur. Yaşayan her altı erkekten bir tanesi prostat kanseri tanısı alacaktır ve her otuz üç erkekten bir tanesi prostat kanserine bağlı kaybedilecektir. Tanı prostat spesifik antijen (PSA) değeri yüksekliği ya da anormal parmakla rektal muayene (PRM) bulguları olan hastalara trans-rektal ultrasonografi eşliğinde biyopsi (TRUS-BX) ile konulur. Bu tanısal girişim rastgele organ örneklemesinin yapıldığı tek girişimdir ve komplikasyon oranları sırasıyla hematüri %14, hematospermi %37, rektal kanama %2,2, prostatit %1, sepsis %1'dir. Son yıllarda artan kinolon direnci sebebiyle bu komplikasyon oranlarında artışlar belirtilmiştir. Kanser tanısı alan hastalar klinik evrelerine göre radikal prostatektomi ±lenf nodu diseksiyonu, radyoterapi, braki-terapi, krio-ablasyon, radyo-frekans ablasyonu, yüksek yoğunluklu odaklanmış ultrason (HIFU) gibi definitif tedaviler ya da hormono-terapi, kemoterapi ve immino-terapi gibi palyatif tedaviler önerilmektedir.
AMAÇ: Literatürde TRUS-BX komplikasyonlarında kaçınmak için metastatik olması muhtemel yüksek PSA düzeyine (>100) sahip hastalarda biyopsi yapılmadan palyatif tedavi başlanmasını sorgulayan çalışmalar mevcuttur. Biz bu çalışmamızda prostat kanseri tedavisinde palyatif ya da definitif tedavi alacak hastaları TRUS-BX yapmadan başvuru kliniklerine göre öngörme olasılığını inceledik.
YÖNTEM: Son 5 yıl içinde tanı alan 459 prostat kanseri hastasının başvuru PSA ve yaş kayıtları incelenmiştir. Hastalar aldıkları tedaviye göre definitif ve palyatif grup olarak ikiye bölünmüş ve gruplar arasında istatistiki anlamlı farklılık oluşturan yaş ve PSA bulguları çalışılmıştır.
BULGULAR: Hastaların ortalama yaşları 70,79±8,73, PSA düzeyleri 16,77±23,32 ng/ml, prostat hacimleri 51,57±31,40ml ve %22 si düzensiz PRM bulgularına sahiptir. Ortalama PSA düzeyleri 8,84±5,46 ng/ml ve ortalama yaşları 64,92±6,43 olan 236 hastaya definitif tedavi uygulanmışken, ortalama PSA düzeyleri 43,72±37,52 ve ortalama yaşları 77,19±4,92 olan 221 hastaya palyatif tedavi uygulanmıştır. Gruplar arasındaki yaş ve PSA farklılığı istatistiki olarak anlamlıdır (tablo 1). Grupları ayırt eden PSA ve yaş değerleri çalışıldığında;73 yaş ve 12 PSA değeri en iyi kesme değer olarak hesaplanmıştır ve duyarlılık %82,61; özgüllük %91,89; pozitif kestirim değeri 97,80 ve negatif kestirim değeri 84,80'dir. TRUS-BX sonrası semptomatik üriner sistem enfeksiyon oranı %9, yatış gerektiren septik enfeksiyon oranı %5 ve septik şok nedeniyle yoğun bakım şartlarında takip edilen hasta oranı %0,4'tür.
SONUÇ: TRUS-BX yapmadan prostat kanseri tedavisi şeklini öngörebilmek artan biyopsi komplikasyonları ve maliyetlerinden kaçınabilmek için literatürde çokça tartışılmaktadır. Çalışmamızda elde edilen73 yaş ve12ng/dl PSA birlikteliği de bu amaçla umut vaat eder durumdadır ve definitif tedavi adayı olmayan hastaları biyopsi yapmadan güvenle ayırt edebilmiştir. Her ne kadar da bugün için doku tanısı kanser tedavisinin uygulanmasında muhakkak gerekli olsa da gelecekte yaş, PSA, PRM gibi bulguların yanına multiparametrik prostat manyetik rezonans görüntüleme gibi radyolojik tetkikler, PCA-3 gibi doku belirteçleri vb. bulguların eklenmesiyle TRUS-BX gerekliliğinin özellikle definitif tedavi adayı gibi görünmeyen hastalar için azalacağını tahmin etmekteyiz.

Abstract:
INTRODUCTION: Prostate cancer is the most common cancer among men, except for skin cancer and is the second leading cause of cancer death in men. One out of every six living men will get a prostate cancer diagnosis, and one out of every thirty-three men will lose prostate cancer. Prostate cancer diagnosis is made by by transrectal ultrasonography-guided biopsy (TRUS-BX). The procedure has some complication like hematuria14%, hematospermia37%, rectal bleeding2.2%, prostatitis1%, sepsis1%. Definitive treatments such as radical prostatectomy ± lymph node dissection, radiotherapy, brachytherapy, cryoablation, radiofrequency ablation, high intensity focused ultrasound (HIFU) or palliative treatments such as hormonotherapy, chemotherapy and imminotherapy are recommended according to clinical stages of patients receiving cancer diagnosis.
AIM: There are some studies in the literature questioning the initiation of palliative treatment without biopsy in patients with a high PSA level (> 100) likely to be metastatic to avoid TRUS-BX complications. In this study, we examined the possibility of predicting patients receiving palliative or definitive treatment for prostate cancer according to the initial clinical parameters without performing TRUS-BX
MATERIAL-METHOD: The initial PSA levels and age records of 459 prostate cancer patients diagnosed within the last 5 years are reviewed. Patients were divided into two groups, definitive and palliative according to the treatment they received. Age and PSA levels which are statistically significant among the groups were evaluated.

RESULTS: 459 patients with the mean age of 70.79 ± 8.73, PSA levels 16.77 ± 23.32 ng/ml, prostate volumes 51.57 ± 31.40 ml and 91 with irregular DRE findings were enrolled in this study. 236 patients with mean PSA levels 8.84±5.46 ng/ml and mean age 64.92±6.43 were treated with definitive treatment modalities. 221 patient with mean PSA levels 43.72±37.52 and mean age 77.19±4.92 were treated with palliative treatment. The age and PSA difference among the groups was statistically significant (table 1). To distinguish the groups cut-off levels were measured. The most significant cut-off values were calculated as 73 years for age and 12ng/dl for PSA. The sensitivity was 82.61%; specificity was91.89%; the positive predictive value was 97.80 and the negative predictive value was 84.80 (graphic 1). The rate of symptomatic urinary infection after TRUS-BX was 9%, the rate of septic infection required was 5%, and the rate of patients followed up in intensive care due to septic shock was 0.4%.
CONCLUSION: Predicting the treatment of prostate cancer without TRUS-BX has been widely discussed in the literature to avoid increasing biopsy complications and costs. The age of 73 years and 12 ng / dl PSA obtained in our study is also promising for this purpose. Patients who did not receive definitive treatment can be confidently distinguished without biopsy. Although tissue sampling is mandatory for prostate cancer therapy today, in the future we believe that requirement for TRUS-BX will be reduce or remove especially for patients who do not appear to be candidates for definitive treatment with the parameters like age, PSA, DRE, multiparametric prostate magnetic resonance imaging and markers like PCA-3.