hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Rektal muayenesinde prostatı benign olarak palpe edilen, psa değerleri 4-10 ng/ml arasında değişen hastaların transrektal ultrasonografi eşliğinde değerlendirilmesi ve biyopsi sonuçları
Evaluation of patients by transrectal ultrasound whoseprostates were benign in digital rectal examination ,who had psavalues between 4-10 ng/ml and biopsy results
Yazar: CEM ÖZDEN YENİYOL
Danışman: DOÇ. DR. ALİ RIZA AYDER
Sağlık Bakanlığı / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Biyopsi = Biopsy ; Prostat = Prostate ; Prostat spesifik antijeni = Prostate specific antigen ; Ultrason = Ultrasound

Özet:
Bu çalışmada amaç PSA değerleri 4-20 ng/ml arasında olan prostat kanseri hastaların tanısında
transrektal ultrasonografinin yerinin belirlenmesidir.
SSK İzmir Eğitim Hastanesi Üroloji Kliniği'nde, Mayıs 1996-Nisan 1999 arasında, parmakla rektal
muayenesi normal, PSA değerleri 4-20 ng/ml (ort.12.9), ortalama PSAD değeri 0.162 olan, yaşları 50-81 arasında değişen toplam 157 hasta TRUS eşliğinde değerlendirilmiştir.
Hastaların 63'ünde periferal zon ekojenitesi normal bulundu. Bu grubun ortalama PSA değeri 12.3 ng/ml ve PSAD değeri 0.155 idi. 6 kadran sistemik biyopsi alınan bu hastaların 3'ünde (%4.8) prostat kanseri saptandı. Hipoekoik nodül veya odak 94 hastada saptandı. Bu grubun ortalama PSA değeri 13.6 ve PSAD değeri 0.173 idi. Bunlardan doğrudan ve sistemik alınan biyopsi sonuçlarına göre 16 hastada (%17) prostat kanseri saptandı. PSAD ve TRUS'nin tek başlarına duyarlılık, özgüllük ve pozitif kestirim değerleri (PPV) sırasıyla; %73.7 ve %84.2, %50 ve %43.5, %16.9 ve %17'dir. İkisi kombine edildiğinde bu oranlar; %100, %43.8 ve %21.2 olmuştur. Sonuçta duyarlılık ve pozitif kestirim değerleri yükselirken, özgüllük oranlarında fark olmamıştır.

Abstract:
The aim of this study is to determine the place of transrectal ultrasonography in the diagnosis of prostate cancer in the group who have PSA values between 4-20 ng/ml.
In SSK Izmir Hospital, between May 1996-April 1999, 157 patients (ages 50-81) who had normal rectal
examination, PSA values 4-20 ng/ml (average 12.9) and average PSAD value of 0.162, were evaluated by
transrectal ultrasound. 63 of patients had normal peripheral zone echogenity. In this group average PSA value was 12.3 ng/ml and PSAD value was 0.155. Six quadrant systematic biopsies revealed prostate carcinoma in 3 of these patients (4.8 %). Hypoechoic lesions were found in 94 patients. In this group average PSA value was 13.6 ng/ml and PSAD value was 0.173. According to transrectal ultrasound guided lesion directed and systematic biopsy results prostate carcinoma was found in 16 patients (17 %). PSAD and TRUS have sensitivity, specificity and positive predictive value (PPV) ratios of 73.7% and 84.2%, 50% and 43.5%, 16.9% and 17% respectively. When they are combined these ratios are; 100%, 43.8% and 21.2%. As a result while the success rate of sensitivity and positive predictive value is increased, there has been no change in specificity ratios.
Proeinürili çocuklarda idrar beta2 mikroglobulin değerlerinin ve idrar beta2 mikroglobulin/kreatinin oranının tanısal değeri.
Diagnostic value of urine beta2 microglobulin values and urine beta2 microglobulin/creatinine ratio in children with proeinuria.
Yazar: HALİL ŞENGÜL
Danışman: PROF. DR. ÖZER PALA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Kronik böbrek hastalığı - mineral ve kemik bozukluğu = Chronic kidney disease-mineral and bone disorder

Özet:
Proteinüri çocukluk çağında sıkça rastladığımız ve klinik olarak ayırıcı tanısını yapmakta zorlandığımız bir klinik ve labaratuvar bulgudur.
proteinürünin çok çeşitli böbrek hastalıklarında böbrek dışı nedenlerle ve fizyolojik bazı durumlarda ortaya çıkabilmesi klinisyenin bunu değerlendirmek için birçok kan ve idrar tetkiklerini istemesine neden olmaktadır.,
Beta 2 mikroglobulin tübülo interstisyel lezyonların ayrımında ve böbrek fonksiyonlarının değerlendirilmesinde kullanılabilecek non invaziv güvenilir bir meteddur.
Bizim çalışmamızda amacımız idrar beta2 mikroglobuliin ve beta2 mikroglobulin/kreatinin oranının  proteinürilerin değerlendirilmesinde tek başına yeterli bir antite olup olmayacağı ile ilgilidir. Bir diğer amacımız ise beta2 mikroglobulinin kullanımını böbrek patolojilerinde rutin hale sokmaktır.

Abstract:
Proteinuria is a clinical and laboratory finding that we often encounter in childhood and have difficulty making a clinical differential diagnosis.
the fact that protein product can occur for non-renal reasons and in some physiological conditions in a wide range of kidney diseases causes the clinician to ask for many blood and urine tests to evaluate it.,
Beta 2 microglobulin is a non-invasive reliable methed that can be used in the separation of tubulo interstitial lesions and the evaluation of kidney function.
In our study, our goal is to determine whether the ratio of beta2 microglobuliin and beta2 microglobulin/creatinine in urine will be an adequate antite in the evaluation of proteinuria alone. Another goal is to make the use of beta2 microglobulin routine in kidney pathologies
Günübirlik anestezi uygulamalarında sevofluran, propofol ve midazolamın karşılaştırılması
The comparison of sevoflurane,propofol and midazolam in outpatient anesthesia
Yazar: BEKİR TAYFUN GÜRSU
Danışman: UZMAN BANU ELER ÇEVİK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Günübirlik anestezi uygulamalarında sevofluran,propofol ve midazolamın karşılaştırılması
Bu çalışmaya randomize olarak 3 gruba ayrılan ASAI-II günübirlik  jinekolojik müdahale geçirecek 75 hasta dahil edildi. Birinci gruba sevofluran (S) %3-4, 8 L/dk O2, ikinci gruba propofol  2mg/kg (P), üçüncü gruba ise 0.2 mg/kg midazolam (M) verilerek anestezi indüksiyonu sağlandı. Gruplar indüksiyon, derlenme süresi, hemodinamik değişiklikler, cerrahi kalite ve komplikasyonlar açısından karşılaştırıldı. İndüksiyon süresi Grup P'de anlamlı olarak kısa bulundu (p<0.001). Hemodinamik parametrelerde Grup P'de anlamlı düşme kaydedildi (p<0.001). Derlenme dönemi propofol ve sevofluran gruplarında midazolam grubuna oranla kısa bulundu (p<0.001). Bulantı,kusma,baş dönmesi gibi yan etkiler açısından gruplar arasında fark bulunmazken midazolam grubunda hasta hareketi ve aşırı sedasyon, sevofluran grubunda ise hipersalivasyon en sık karşılaşılan komplikasyondu. Sonuç olarak sevofluran ve propofolün günübirlik anestezide etkin ve güvenli şekilde kullanılabileceği, midazolamın derlenme döneminin uzun olması nedeniyle bu tip uygulamalarda elverişli olmadığı, müdahale gerektirmeyen hemodinamik değişiklikler ve minimal yan etkileri nedeniyle propofolün günübirlik anestezi uygulamalarında daha uygun bir anestezik ajan olduğu kanısına varıldı.

Abstract:
The comparison of sevoflurane,propofol and midazolam in outpatient anesthesia
In this study, 75 patient with ASAI-II physical status scheduled for gynecological day-case surgery were randomly divided into 3 groups and included to study groups. The first group (S)of patients received 3-4%sevofluran in 8L/min O2, second group (P) received 2 mg/kg propofol and third group (M) received 0.2 mg/kg midazolam for induction of anesthesia. Groups were compared in respect of induction, recovery time, hemodynamic chances, surgical quality and complications. Induction time was significantly less in Group P (p<0.001). The declines in hemodynamic parameters were significant in Group P (p<0.001). Recovery time was shorther in Group P and S compared to Group M (p<0.001). Side effects such as nausea,vomitting and dizziness were similar in all groups. Patients' movement and deep sedation  in Group M was more than other groups.Hypersalivation was high in Group S. As a result, we concluded that sevofluraneand propofol could be used in outpatient anesthesia effectively and safely; because of long recovery period, midazolam was not suitable for these procedures. Propofol was more suitable agent for day-case surgery because of radip induction and early recovery period with minimal hemodynamic changes and side effects.
Migrenli hastalarda kan ve tükrük magnezyum düzeylerinin ağrı ile ilşkisi
The relationship between pain and blood- saliva magnesium level in patients with migraine
Yazar: YAVUZ ALTUNKAYNAK
Danışman: DOÇ. DR. SEVİM BAYBAŞ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Migren toplumun önemli sağlık problemlerinden biridir.Uygun bir migren tedavisi ancak hastalığın  fizyopatolojinin bilinmesi ile mümkündür. Son yıllarda fizyopatolojide magnezyumun rolü ortaya  çıkmıştır. Buradan yola çıkarak migrenli hastalarda kan ve tükrük magnezyum düzeylerini ölçmeyi ve bu düzeylerin ağrı özellikleriyle ilişkisini araştırmayı amaçladık. Çalışmaya 1988 IHS kriterlerine göre seçilen 40 migren hastası alındı.Hastalardan ve eşit sayıda kontrol grubundan alınan kan ve tükrük örnekleri atomik absorbsiyon spektrofotometresi ile değerlendirilerek magnezyum ölçümleri yapıldı.

Migrenli hastalarda inisyal ve atak kan - tükrük magnezyumları kontrol grubuna göre anlamlı düşüktü. Bu düşüş atakta daha belirgindi. Migreni eski ağrısı süresi uzun ve şiddetli ağrı yaşayan hastalarda magnezyum seviyeleri daha azdı.

Çalışmamız sonuçları magnezyumunun fizyopatolojide rolü olduğunu düşündürtmüştür.

Abstract:
A migraine is  the major health problems of society. Treatment is only possible with knowledge of the pathophysiology of the disease. The role of magnesium in the pathophysiology has emerged in recent years. We aimed that In patients with migraine Based on this measurement of blood and saliva levels of magnesium and we aimed to investigate the relationship between pain characteristics of this level. Work on the 1988 IHS criteria blood and saliva samples from 40 patients with migraine alındı.hasta and an equal number of the selected control group was assessed by measurement of magnesium by atomic absorption spectrometry.

The initial and migraine attacks in patients with blood - was significantly lower compared to the control group salivary magnesium. This decline was more pronounced in the attack. Migraine old pain duration was slightly longer and magnesium levels in patients experiencing severe pain.

Our study suggests that magnesium plays a role in the pathophysiology of results.
Spondilolistezisin cerrahi tedavisi
-
Yazar: HÜSEYİN DOĞU
Danışman: PROF. DR. YUNUS AYDIN
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin-Sinir ve Omurilik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Kemik greftleri =   ; Spondilolistezis = Spondylolisthesis ; Torakolomber vertebra =

Özet:
Spondilolistezis erişkin bel ağrısının sık nedenlerinden biridir ve önemli oranda işgücü kaybına neden olmaktadır. Bu hastaların aktif hale getirilmeleri için çeşitli cerrahi teknikler geliştirilmiştir ve her geçen gün bu tekniklerin arasına yenileri eklenmektedir. Bununla beraber spondilolistezisin cerrahi tedavisinde izlenecek yol günümüzde hala net bir şekilde ortaya konulamamıştır. Spondilolistezis ve diğer spinal instabilite olgularında füzyon uygulanımı tedavinin vazgeçilmez bir parçasıdır. Fakat yeterli füzyon sağlamak ve iyi klinik sonuçlar elde etmek yetişkin spondilolistezisli hastalarda her zaman kolay değildir. Son yıllarda giderek kullanımı artan posterior pedikül vidası tekniği ile stabilizasyonun bu soruna çözüm getirdiği düşünülmektedir. Bunun yanında, major bir operasyon olması nispeten komplikasyonlarının çok olması ve pahalı olması gibi dezavantajları olması nedeniyle hasta seçimi yapılırken daha dikkatli davranılması gerekliliği ortaya çıkmıştır.
Bu çalışmada amacımız cerrahi tedaviden hangi hasta grubunun, ne kadar yarar göreceğini belirlemek ve tedavide karşılaşılan sorunları literatür ışığı altında incelemek olmuştur.

Abstract:
-
Bozulmuş glukoz tolerans normotensif bireylerde mikroalbüminüri sıklığı /
Yazar: FERİDUN KARAKURT
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Dahiliye Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Glükoz tolerans testi = Glucose tolerance test ; Mikroalbüminüri = Microalbuminuria

Özet:
ÖZET VE SONUÇ Diabetes mellitus bütün dünyada en sık rastlanan metabolik hastalıktır ve diabetin en önemli komplikasyonlarından birisi de nefropatidir. Nefropatinin en erken bulgusu mikroalbüminüridir. Mikroalbüminüri bulunan diabetiklerde kardiovasküler mortalite 4-6 kez artmıştır. Mikroalbüminüri bir kez geliştikten sonra renal hasarın ilerlemesini önlemek oldukça güçleşmektedir. Glikoz düzeyinin sıkı kontrolü ile mikroalbüminürinin gelişiminin yavaşlatabileceği hatta gerileyebileceği yönünde yayınlar vardır. özellikle risk altında olan diyabet, hipertansiyon ve/veya dislipidemi gibi hastalıkları olan kişileri erken dönemde tesbit etmek ve onları uygun bir şekilde tedavi etmek amacımız olmalıdır.lşte bu nedenle Tip II DM'nin erken başlangıcı sayılan IGT'de mikroalbüminürinin erken tesbiti yararlı olabilir. Bu çalışmada IGT'de mikroalbüminürinin (başlangıç nefropati) sıklığını tesbit etmek istedik. Bunun için hiç bir sistemik hastalığı olmayan 28 normotensif IGT'li hastanın ve 15 sağlıklı kişinin yirmidört saatlik idrarlarında kantitatif olarak mikroalbüminüri bakıldı. 24 saatlik idrarda ^ 30 mg/gr (Alb/Cr) Albümin atılımı olanları mikroalbüminüri pozitif olarak kabul edildi. Çalışmamızda literatürlere uyumlu olarak IGT grubunda obez olgu oranı kontrol grubuna oranla belirgin olarak yüksek bulundu. 28 IGT'li hastanın 6'sında (%27), 15 kişiden oluşan kontrol grubunun 3'ünde (%25) mikroalbüminüri pozitif bulundu. IGT'li olgulardaki mikroalbüminüri oranı birçok yayınla uyumlu iken kontrol grubundaki mikroalbüminüri oranı diğer uluslararası yayınlara göre yüksek bulunmuştur. Normal populasyonda mikroalbüminüri oranının etnik grublara göre farklılık gösterdiği ve ülkemizde mikroalbüminüri sıklığını belirleyici, geniş28 toplum taramalarına ait veriler olmadığı göz önüne alınırsa bizde yüksek çıkan bu oranı yorumlamak doğru olmayacaktır. Türk toplumundaki sağlıklı bireylerde mikroalbüminüri sıklığını belirlemek için geniş çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Hemodializ tedavisi gören kronik böbrek yetmezlikli hastalarda plazma L-karnitin düzeyleri /
Yazar: NİLÜFER GÜLNAR ÇELİK
Danışman: DR. BAYSAL KARACA
Sağlık Bakanlığı / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Biyokimya ve Klinik Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
Bu çalışmada, düzenli şekilde haftada 3 kere ( 4 saat) hemodialize giren kronik
böbrek yetmezlikli hastaların dializ öncesi ve sonrası plazma karnitin düzeylerini
ölçtük ve kontrol grubuyla karşılaştırdık.
Hastaların seçiminde, antikonvülzan ilaç özellikle valproik asit kullanmamalarına ,
parenteral beslenmemelerine dikkat edildi.
Hastalar kamitin alımına göre başlıca 2 gruba ayrıldı. Kamitin kullananlar 17 kişi
olup, kullanmayanlar ise 52 kişiden oluşmaktaydı. Ayrıca kamitin kullanmayıp ,
hemodialize devam eden hastaları da dial iz tedavisi sürelerine göre gruplara
( 3 gruba) ayırdık.
Amacımız , kamitin kullanmayanlarda plazma kamitin düzeylerinin dializ yılı
arttıkça nasıl etkilendiğini araştırmaktı.
Kamitin alan hastaların yaş ortalaması 43.94 ± 2.35 olup 7 erkek, 10 kadından
oluşmaktadır. Kamitin kullanmayan hasta grubunun yaş ortalaması 46.98 ± 2.11
olup 16' sı kadın, 36'sl erkektir.
Kontrol grubu ise, böbrek patolojisi olmayan 27 sağlıklı erişkinden oluşturulmuştur.
Bu grubun yaş ortalaması 30.70 ± 1.33' dür ve 13' ü kadın 14 erkekten
oluşmaktadır.
Kamitin kullanmayan hasta grubunda predializ ve postdializ kamitin ortalamalarını
kontrol grubundan düşük bulduk. Kamitin kullananlarda predializ plazma kamitin
düzeylerini kontrol grubundan yüksek, postdializ kamilin düzeylerini ise düşük
bulduk.
Her iki hasta grubunda da postdializ plazma kamitin düzeylerinin önemli derecede
düştüğünü gördük. Böylece, dialitik prosedür sırasında kamitin kaybı arttığından
ve endojen sentez kapasitesi azaldığından , bu durumu kompanze etmek için
hemodializ hastalarına L·kamitin suplemantasyonunun faydalı olacağına karar
verdik.

Abstract:
Koroner arter hastalığında leptin /
Yazar: GÖNÜL KOÇ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Dahiliye Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Hormonlar = Hormones ; Koroner hastalık = Coronary disease ; Risk faktörleri = Risk factors

Özet:
38 ÖZET Obes gen ürünü olan leptin, vücut yağ yüzdesi yüksek olanlarda daha yüksek saptandı. Kadınlarda erkeklere göre seviyesi daha yüksek bulundu. Literatürlerle uyumlu olarak sigara içenlerde leptin seviyesi daha düşüktü. Literatürden farklı olarak fibrinojen ile leptin arasında zayıf negatif korelasyon saptandı. Ancak koroner arter hastalığı ve hiperlipidemi arasında herhangibir korelasyon bulunamadı. Kesin verilerin elde edilmesi için, daha geniş ve obes -nonobes hastalar arasında yapılacak çalışmalara gerek vardır.

Abstract:
Rifamisin ile rifabutin arasındaki çapraz direnç
Cross resistance between rifampin and rifabutin
Yazar: LÜTFİYE KILIÇ
Danışman: DOÇ. DR. BELGİN SAMURKAŞOĞLU ; DR. ÖĞR. ÜYESİ TUĞRUL ŞİPİT
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Göğüs Has. ve Göğ. Cerr.Eğt. ve Arş. Hast. / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Tüberküloz (TB) halen morbidite ve mortalitesi yüksek infeksiyon hastalığı olma özelliğini sürdürmektedir. Tüberküloz basili 1882'de keşfedilmiş olmasına rağmen halen mikroorganizmanın doğası, virülansı ve konağın infeksiyona tepkisi konusunda öğrenilecek çok şey bulunmaktadır. Nisan 1996 ile Mart 1998 tarihleri arasında Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde dirençli akciğer tüberkülozu tanısı konulmuş 2'si kadın 25 hasta alındı. Bu hastaların balgam örneklerine özel bir laboratuvarda hassasiyet testi çalışıldı. Rifampisine dirençli bulunan 22 kültürden sadece biri rifabutine (RFB) duyarlıyken(%4.5), diğerlerinin hepsi RFB'e dirençliydi (%95.5).Sonuç olarak rifampisin ile RFB arasında çapraz direnç gelişme oranı %95.5 olarak bulundu. Bu verilere dayanılarak rifampisin direnci olan hastalara RFB ancak hassasiyet testi duyarlı bulunursa kullanılmalıdır. Aksi takdirde tedavi maliyeti gereksiz yere yükselecek ve yan etkileri güçlükle tolere edilen dirençli tüberküloz ilaçlarına etkisi şüpheli ilaç eklenmiş olacaktır.

Abstract:
Tuberculosis (TB) still continues to be an infectious disease with high morbidity and mortality. Although the tuberculosis bacillus was discovered in 1882, there is still much to learn about the nature of the microorganism, its virulence, and the host's response to infection. 
In order to evaluate cross resistance between rifampin (RIF) and rifabutin (RBT), 25 patients (2 female, 23 male) with resistant tuberculosis who had been admitted to our hospital, between April 1996 and March 1998, were included in the study. According to the antibiograms 3 strains were susceptible to both RIF and RBT. Twenty one strains were resistant to both RIF and RBT (95.5%). Only one strain was resistant to RIF and susceptible to RBT (4.5%).
As a conclusion, rate of cross resistance between RIF and RBT was found 95.5%. Thus, RBT should be given to patientswith RIF resistance only if they are proven to be susceptible to RBT by antibiyograms. Otherwise, treatment cost will rise unnecessarily and a drug with suspect effectiveness will be added to the treatment which is tolareted poorly already.
İntrakranial anevrizma tanısıyla opere edilen 79 olgunun retrospektif incelenmesi
Retrospective investigation of 79 cases operated for intracranial aneurysms
Yazar: UĞUR SOYLU
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET AKİF BAYAR
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroşirürji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
1993-1998 yılları arasında kliniğimizde opere olan 79  intrakranial anevrizma olgusu retrospektif olarak değerlendirildi. Serimizde 6. dekad en sık rastlanılan grup olurken %56.4 ile kadın hakimiyeti saptanmıştır. Olgular Yaşargil SAK Klinik Grade derecelendirmesine göre sınıflandırılmıştır.Olguların tanısında ilk yöntem olarak BBT kullanılmış ve tüm hastalara çekilmiştir. İntrakranial anevrizma tanısı tüm olgulara anjiografi ile konmuştur.En sık anevrizma lokalizasyonu anterior kommunikan arterdeydi.Olgular semptomlar, klinik ve nöroradyolojik bulgular, tedavi ve sonuç açılarından incelendi ve literatürle karşılaştırılarak tartışıldı.

Abstract:
We retrospectively evaluated 79 cases of intracranial aneurysms operated in our clinic between 1993-1998. In our series, the sixth most common group was female with 56.4%. Cases were classified according to Yaşargil SAK Clinical Grade rating. BBT was used as the first method in the diagnosis of patients and it was withdrawn to all patients. The diagnosis of intracranial aneurysm was made by angiography in all cases. The most common localization of the aneurysm was in anterior communicating artery.The cases were examined in terms of symptoms, clinical and neuroradiological findings, treatment and results and discussed with the literature.
İntraperitoneal ve Ekstraperitoneal Kolostomi kapatımı yöntemlerinin  karşılaştırılması
Comparison of Intraperitoneal and Extraperitoneal Colostomy closure methods
Yazar: HAKAN BAYSAL
Danışman: PROF. DR. ÜNAL ARSLAN
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Göztepe Eğitim Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Kolostomi, başlıca habis hastalıkarda olduğu gibi  anüsün fonksiyonunu sürekli olarak yerine getirmek, tıkalı, yaralanmış veya hastalıklı kolona doğru olan dışkı  akışını geçici olarak saptırmak, kolonun distal yüzeyindeki bir anastomozu korumak gibi gerekçelerle yapılan ameliyatların tamamlayıcı bir parçasıdır. Cerrahi teknik ve postoperatif bakım konusundaki bilgi ve deneyimlerin  artmasının doğal sonucu olarak son yıllarda stoma kapatımı komplikasyonlarında azalma gözlenmektedir. Ancak bu olumlu gelişmelere karşın morbiditede beklenen oranda bir düşüş olmamıştır. Bunun ana nedeni; kolostominin, yapılacak ameliyatın nispeten önemsiz bir aşaması kabul edilmesi ve sıklıkla ameliyat ekibinin en deneyimsiz üyesi tarafından gerçekleştirilmesidir. Ameliyat öncesi dikkatli bir planlama ve ameliyatta teknik ayrıntılara özen gösterilmesi ile komplikasyon oranlarının kabul edilebilir düzeye inmesi ümit edilmektedir.
Bu çalışmada intraperitoneal ve ekstraperitoneal kolostomi kapatımı yöntemlerinin karşılaştırılması  ve konunun çeşitli yönlerden gözden geçirilmesi amaçlanmaktadır.

Abstract:
Colostomy is a complementary part of operations performed for reasons such as maintaining the function of the anus continuously, temporarily diverting the flow of stool towards the occluded, injured or diseased colon, preserving an anastomosis on the distal surface of the colon, as in the main malignant diseases. As a natural result of the increase in knowledge and experience in surgical technique and postoperative care, a decrease in stoma closure complications has been observed in recent years. However, despite these positive developments, there was no decrease in morbidity at the expected rate. The main reason for this is; colostomy is considered a relatively minor step of the surgery and is often performed by the most inexperienced member of the surgical team. It is hoped that complication rates will decrease to an acceptable level with careful preoperative planning and attention to technical details in the surgery.

In this study, it is aimed to compare the intraperitoneal and extraperitoneal colostomy closure methods and to review the subject from various aspects.