Farklı dekontaminasyon tekniklerinin titanyum implantlar üzerindeki başarısının değerlendirilmesi
Evaluation of different decontamination techniques on titanium implants
Yazar: KEMAL AKSOY
Danışman: DOÇ. DR. ŞÜKRÜ ENHOŞ
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı / Periodontoloji Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dekontaminasyon = Decontamination ; Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Dental implantlar = Dental implants ; Dental materyaller = Dental materials ; Periimplantitis = Periimplantitis ; Periimplantitis = Periimplantitis ; Titanyum = Titanium

Özet:
Periimplantitis olgularında tedavi başarısını etkileyen en önemli unsur dekontaminasyonun sağlanmasıdır. Literatürde bulunan çok sayıda çalışmaya rağmen henüz net bir tedavi protokolü oluşturulamamıştır. Çalışmamızın amacı deneysel olarak oluşturulan periimplantitis modelinde, dekontaminasyon tekniklerinin titanyum diskler üzerindeki biyofilm tabakasını uzaklaştırmaya olan etkilerinin karşılaştırılması ve bu tekniklerin implant yüzeyini ne şekilde etkilediğinin değerlendirilmesidir. 
	
	İn-vitro olarak düzenlenen çalışma düzeneğinde,75 adet pürüzlü yüzeye sahip grade-IV titanyum disk ve 75 adet pürüzsüz grade-V titanyum disk kullanılmıştır. Bu titanyum disk yüzeylerinde deneysel olarak periimplantitis oluşturabilmek için daha önceden izole edilmiş S. aureus türleri inkübe edilerek diskler üzerinde biyofilm oluşması sağlanmıştır. Daha sonra titanyum diskler, uygulanacak tedavi protokollerine göre her grupta 15'er disk olacak şekilde kendi içerisinde 10 ayrı gruba ayrılmıştır. Grade-IV ve grade-V titanyum grupları için oluşturulan gruplarda, Grup 1: Perioflow uygulanan grubu, Grup 2: PEEK uçlu ultrasonik uygulanan grubu, Grup:3 Titanyum küret uygulanan grubu, Grup 4: Titanyum fırça uygulanan grubu, Kontrol ise tedavi uygulanmayan grubu temsil etmektedir. Uygulanan dekontaminasyon yöntemleri sonrası, biyofilm uzaklaştırma etkinliklerinin karşılaştırılması için total biyofilm kütlesi ve canlı koloni sayımları değerlendirilmiştir. Yine aynı şekilde dekontaminasyon yöntemlerinin titanyum yüzeyindeki etkilerini değerlendirmek için profilometre ve atomik kuvvet mikroskobu (AFM) kullanılmıştır.

	Çalışmamızın sonuçlarında; dekontaminasyon etkinliğinde hem total biyofilm değerlendirmesinde hem de canlı koloni sayımı testlerinde grade-IV ve grade-V titanyum için tüm gruplarda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir azalma görülmüştür. Canlı koloni sayımı testlerinde grade-IV titanyum yüzey için Grup 1'de görülen etkinlik, diğer test gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek görülmüştür. Yüzey pürüzlülüğünün değerlendirildiği profilometre testinde, grade-IV titanyum için perioflow'un yüzeydeki etkisi ile kontrol grubu arasında istatistiksel olarak fark anlamlı değilken, diğer test gruplarının kontrol grubuyla arasındaki fark istatistiksel anlamlılığa ulaşmıştır. Grade-V titanyum disklerde, titanyum küretin yüzey düzensizliğine etkisi kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlıyken, diğer test grupları ile kontrol grubu arasında anlamlı fark bulunamamıştır. AFM değerlendirmelerinde grade-V için profilometreyle ilişkili sonuçlar görülürken, grade-IV yüzeyler için AFM, profilometre ilişkisi istatistiksel olarak anlamlı değildir. 

	Yapılan çalışmalar sonucunda; 
a)	En yüksek dekontaminasyon etkinliği (canlı koloni sayısı) perioflow grubunda bulunmuştur.
b)	 Tedavi yöntemi seçilirken implant yüzey özelliği dikkate alınmalıdır.
i)	Abutment düzeyindeki (grade V) dekontaminasyonda titanyum küret en fazla yüzey bozulmasına sebep olduğu için uygun bir alternatif olmadığı düşünülmektedir.
ii)	Pürüzlü implant yüzeylerindeki (grade IV) dekontaminasyonda en az yüzey değişikliği yapan perioflowun uygun bir alternatif olduğu düşünülmektedir.

Abstract:
The most important factor affecting the success of treatment in periimplantitis cases is the assuring of decontamination. Despite numerous studies in the literature, a clear treatment protocol has not been established yet. The aim of our study was to compare the effects of decontamination techniques on removing the biofilm layer on titanium discs in experimental periimplantitis model and to evaluate how these techniques affect the implant surface.

In this in-vitro study 75 rough, grade-IV titanium discs and 75 smooth, grade-V titanium discs were used. In order to create experimental periimplantitis on titanium disc surfaces, previously isolated S. aureus species were incubated to form a biofilm on the discs. Then, discs were divided into 10 separate groups, with 15 discs in each group, according to the treatment protocols to be applied. The following five groups were created for grade-IV and grade-V titanium groups as; Group 1: Perioflow applied group, Group 2: PEEK tip ultrasonic applied group, Group: 3: Titanium curette applied group, Group 4: Titanium brush applied group and last is control group. After decontamination methods were applied, total biofilm mass and colony counting assays were evaluated to compare biofilm removal efficiencies. Likewise, in order to evaluate the effects of decontamination methods on the titanium surface, the evaluations were performed with profilometry and atomic force microscopy (AFM).

As results of our study; decontamination efficiency for grade-IV and grade-V titanium revealed statistically significant decrease in both total biofilm mass and colony counting assay tests compared to the control group in all groups. In the colony count assay tests, the success in Group 1 for grade-IV titanium surface was found to be statistically significantly higher than other test groups. In the profilometer test, in which the surface roughness was evaluated, there was no statistically significant difference between the effect of perioflow on the surface for grade-IV titanium and the control group, while the difference between the other test groups and the control group reached statistical significance. In grade-V titanium discs, the effect of titanium curette on surface irregularity was statistically significant compared to the control group, but no significant difference was found between the other test groups and the control group. According to profilometer results are seen for grade-V in AFM evaluations, the relationship between AFM and profilometer was not statistically significant for grade-IV surfaces.

As a conclusion, the highest decontamination efficiency (as a colony counting assay) was found in the perioflow group. When choosing the treatment method, the surface feature of the implant should be taken into account. Titanium curette is considered not an appropriate alternative for decontamination at the abutment level (grade V), as it causes the most surface deterioration. Perioflow, which makes the least surface change, is considered to be a suitable alternative for decontamination of rough implant surfaces (grade IV).