10-15 yaş arası Tip 1 Diyabetes Mellitus tanılı çocuklarda çocuk ihmali ve hastalığın kontrolü arasındaki ilişkinin incelenmesi
Investigation of the relationship between child neglect and disease control in children diagnosed with Type 1 Diabetes Mellitus between 10-15 years of age
Yazar: AHMET UZBAŞ
Danışman: PROF. DR. HAKAN DEMİRCİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, 10-15 Yaş arası Ti̇p 1 Di̇yabetes Melli̇tus (T1DM) tanılı çocuklarda çocuk ihmali̇ ve hastalığın kontrolü arasındaki ili̇şki̇nin araştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma hastanemiz Çocuk Endokrinoloji Polikliniğine kayıtlı 10-15 yaş arası 221 T1DM'li hasta içerisinden Mayıs 2023-Şubat 2024 tarihleri arasında rastgele polikliniğe başvuran 77 hasta ile yüz yüze görüşülerek yapılmıştır. Kontrol grubu olarak yaş ve cinsiyeti benzer T1DM hastalığı olmayan 85 çocuk araştırmaya dahil edilmiştir. Her iki gruptaki çocukların sosyodemografik özellikleri kaydedilmiştir. Ayrıca tüm katılımcılara Çok Boyutlu İhmalkar Davranış Ölçeği uygulanmıştır. T1DM hastası olan çocukların DM kontrolü ile ilgili bilgileri not edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamız sonucunda, hasta ve kontrol grubundaki çocukların yaş ve cinsiyetleri benzerdi. Çalışmada T1DM çocukların HbA1c ortalaması 9,32 tespit edildi ve sadece dokuz çocuğun değeri hedef aralıktaydı. Mikroalbuminüri tespit edilen çocuk sayısı 19 (%28,7) olarak bulundu. Kontrol grubu vakaların DM tanılı çocuklara göre yetersiz koruma (Z=-3,27, p=0,001) ve fiziksel (Z=-6,66, p<0,001) değerleri daha yüksekti. DM tanılı çocukların ise duygusal ve sosyal ihmal puanları daha yüksekti. Altı hasta (%7,8) insülin pompası kullanıyordu.
Sonuç: T1DM hastası adölesanlarda kan şekeri kontrolünün yetersiz olduğu görüldü. Bizim çalışma grubumuzun adölesan yaş aralığına denk gelmesi hastalığın kontrolündeki güçlükleri kısmen izah edebilir. Çalışmamız sonucunda Mikroalbuminüri değerlerinin yüksek oranda pozitif geldiğini gördük. Bu durumun düzeltilmesine çaba harcanmalıdır. Genel olarak bakıldığında ihmale uğradığını düşünen çocukların metabolik kontrollerinin daha iyi sağlandığı görülmüştür. Hipoglisemi, hastane başvurusu ve HbA1c değerlerinin ihmal puanları daha yüksek çocuklarda daha pozitif kalması, ailelerin hastalığından dolayı risk altında kalan veya pozitif belirtiler gösteren çocuklara daha fazla ilgi göstermeleri ile açıklanabilir. Ancak araştırmamızın kısıtlılıkları da göz önüne alınarak genelleme yapmaktan kaçınmak uygun olacaktır.
Anahtar Kelimeler: Çocuk ihmali, HbA1c, mikroalbuminüri, Tip 1 Diyabetes Mellitus

Abstract:
Aim: To investigate the relationship between child neglect and disease control in children diagnosed with Type 1 Diabetes Mellitus (T1DM) between the ages of 10-15.
Materials and Methods: This study was conducted by face-to-face interviews with 77 patients who randomly applied to the outpatient clinic between May 2023 and February 2024, among 221 T1DM patients between the ages of 10-15 who were registered to the Pediatric Endocrinology Polyclinic of our hospital. As a control group, 85 children of similar age and gender without T1DM were included in the study. Sociodemographic characteristics of the children in both groups were recorded. Additionally, the Multidimensional Neglectful Behavior Scale was administered to all participants. Information about DM control of children with T1DM was noted.
Results: As a result of our study, the ages and genders of the children in the patient and control groups were similar. In the study, the average HbA1c of T1DM children was found to be 9.32, and the value of only nine children was within the target range. The number of children with microalbuminuria was found to be 19 (28.7%). Control group cases had higher inadequate protection (Z=-3.27, p=0.001) and physical (Z=-6.66, p<0.001) values than children diagnosed with DM. Children diagnosed with DM had higher emotional and social neglect scores. Six patients (7.8%) were using an insulin pump.
Conclusions: It was observed that blood sugar control was inadequate in adolescents with T1DM. The fact that our study group falls in the adolescent age range may partially explain the difficulties in controlling the disease. As a result of our study, we found that microalbuminuria values were highly positive. Efforts should be made to correct this situation. In general, it has been observed that children who think they have been neglected have better metabolic control. The fact that hypoglycemia, hospital admission and HbA1c values remain more positive in children with higher neglect scores can be explained by the fact that families pay more attention to children who are at risk due to their illness or show positive symptoms. However, considering the limitations of our research, it would be appropriate to avoid making generalizations.
Keywords: Child neglect, HbA1c, microalbuminuria, Type 1 Diabetes Mellitus