Avrupa Konseyi siber suçlar sözleşmesi kapsamında Türkiye'nin güvenliği /
Yazar: SERDAR HAVUZ
Danışman: PROF. DR. FERİDUN YENİSEY
Harp Akademileri Komutanlığı / Stratejik Araştırmalar Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Uluslararası ilişkiler = International relations

Özet:
ÖZET Bilişim ve iletişim teknolojisinde yaşanan devrim ve her ikisinin sonucu olan internet, siber uzay olarak adlandırılan yeni bir dünyanın kapılarını açmıştır. Siber uzay, insanlara büyük imkânlar ve kolaylıklar sunarken, yeni suç yöntemlerinin ve daha önce hiç karşılaşılmayan suç türlerinin ortaya çıkmasına da neden olmuştur. Siber uzayın sağladığı kolaylıklar sayesinde, suçlular gerçek kimliklerini gizleyerek, çok kısa sürede ve arkalarında neredeyse hiç iz bırakmadan suç işlemeyebilme kabiliyetine kavuşmuştur. Bilgi toplumuna dönüşüm sürecinde, devletler de bilgi çağına ayak uydurmak zorunda kalarak, kurum ve hizmetlerini, vatandaşlarını ve etkileşimde olduğu özel sektör kuruluşları ile ilişkilerini siber uzaya taşımaktadır. Dolayısıyla, ulusal güvenliğe, siber uzaya taşınan ülkenin, siber uzaydaki güvenliği de eklenerek, ulusal bilgi ve bilişim sistemlerinin güvenliği, ulusal güvenliğin bir parametresi haline gelmektedir. Günümüzde giderek artan ekonomik suçlar, içerik suçlan ve siber terör tehdidi göz önüne alındığında, siber suçların önlenmesi ve toplumun zararlı bilgiden korunması ulusal güvenlik açısından önem kazanmaktadır. Ancak, İnternet teknolojisinden kaynaklanan teknik yetersizlikler, klasik ceza hukukunun suç tanımlarındaki eksiklikleri ve mevcut usul hukukunun soruşturma ve kovuşturmaya yönelik yetersizlikleri, siber uzayda suçla mücadeleyi güçleştirmektedir. Buna bir de Intemet'in küresel yapısı nedeniyle, siber suçların sınır aşan niteliği ve uluslararası işbirliği ihtiyacı eklenince, mücadele daha da zorlaşmaktadır. Avrupa Konseyi Siber Suçlar Sözleşmesi, ceza ve usul hukuku alanında getirdiği düzenlemeler ile siber suçlarla mücadelede etkin bir araç özelliği sergilemektedir. Sözleşme suçla mücadelede yaşanan yasal ve teknik güçlükleri en aza indirerek, kolluğun suçlular kadar hızlı tepki vermesi mümkün hale getirebilir. Sözleşmenin yargılama yetkisi, karşılıklı yardımlaşma ve suçluların iadesi gibi konulardaki hükümleri ise uluslararası işbirliği konusunda karşılaşılan güçlükleri büyük oranda ortadan kaldırabilecek niteliktedir. Ayrıca Sözleşme suçla mücadele ederken temel hak ve özgürlükler ile dengeyi de sağlamaktadır. Bununla birlikte, İSS'lere getirilen yükümlülüklerin yalnızca teknik imkânları ile sınırlandırılması, İnternet kafeler gibi internet'in toplu kullanıldığı mekânlara yönelik hükümlerin bulunmaması ve içerikle ilgili suçlar konusunda çekingen tavrı Sözleşmenin pratikte, teorideki kadar etkili olmayacağını ve zafiyetleri bulunduğunu göstermektedir. 1özellikle uluslararası işbirliği açısından hâlihazırda kendisinden beklenen faydayı göstermekten uzaktır. Sözleşme'nin uluslararası işbirliği kapsamındaki maddeleri Türkiye için güvenlik açısından büyük bir önem taşımaktadır. Zira Türkiye'de "Devlet Sırrı Kanunu", "Kişisel Verilerin Korunması Hakkında Kanun" ve "Ulusal Bilgi Güvenliği Kanunu" gibi ulusal bilgi güvenliği konusunda büyük önem taşıyan hukuksal alt yapının henüz tesis edilmemiş olması, kimlerin, hangi bilgileri, hangi koşullar altında diğer ülke makamlarına verebileceği konusunda var olan belirsizlik nedeniyle, sınır ötesi erişime imkân sağlanmasının ve karşılıklı yardımlaşma gibi konular ulusal bilgi güvenliği açısından olumsuz sonuçlar doğurabilir. Buna ilaveten, Türkiye'nin henüz Intemet'in ulusal düzeyde denetimine yönelik yasal düzenlenmelerini tamamlamamış olması, uluslararası işbirliği çerçevesinde gelecek yardım taleplerine karşılık verilmesini güçleştirebilir. Türkiye Sözleşmenin uluslararası işbirliği ve karşılıklı yardımlaşmada öncelik tanıdığı ve hazırlık sürecinde istifade edilen diğer Sözleşmelere zaten taraftır. Ayrıca Siber Suçlar Sözleşmesi ile karşılaştırıldığında, Türkiye'nin hâlihazırdaki hukuki mevzuatı büyük paralellik sergilemekte ve kısa sürede iç hukukta gerekli düzenlemeyi tamamlayabilecek durumdadır. Dolayısıyla öncelikle Internet süjelerinin yükümlülüklerinin belirlenmesi, e-devlet sürecinde kurumlar arasındaki güvenlik standartlarını tesis edilmesi, kişisel verilerin korunması, devlet sırrı ve bilgi güvenliğine yönelik hâlihazırda taslak halde bulunan kanunları kabul edilmesi ve Intemet'in ulusal düzeyde denetimine yönelik düzenlenmelerin süratle gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bunlar tamamlandıktan sonra Sözleşmeye ve Ek Protokole zaman kaybedilmeden taraf olması uygun olacaktır.

Abstract:
ABSTRACT The revolution in information technologies and its outcome Internet, opened the gates of a new world called cyberspace. While offering a great deal of easiness, and comfort, cyberspace has caused the emergence of new types of crime as well as the commission of traditional crimes by means of new technologies. Using the opportunities provided by the cyberspace, cybercriminals took advantage of a complete anonimity, easiness of committig crime in a very short time and disappearing without almost any trace. Following the information society revolution, states also has become obliged to adapt themselves to the information age and carried their institutions, services, citizens and related private sectors to the cyberspace. Therefore, security of the states in cyberspace has been added to national security, and securing the crucial national information systems has become a parameter of national security. Today, economic crimes, content crimes and cyber terrorism threat increases, and preventing cybercrimes and protecting society against harmful contents gains importance with respect to national security. However, technical challenges of Internet technologies, absence of cybercrime definitions in existing criminal laws, and inappropriate investigative powers of existing procedural laws, make it hard for the law enforcement authorities to cope with cybercrimes. Given the cross-border nature of Internet, a concerted international effort is needed and it becomes harder to deal with cybercriminals. The Council of Europe's Convention on Cybercrimes displays the feature of an efficient tool with regard to its regulations concerning substantial and procedural law issues. The Convention can minimize technical and legal difficulties and let the law enforcement authorities react as fast as cybercriminals. Articles of the Convention concerning jurisdiction, mutual assistance and extradition are able to eliminate the challenges to international cooperation. Moreover, while dealing with crime in cyberspace, the Convention balances between the needs of procedural powers and respects for human rights and fundamental freedoms. Nevertheless, limited ISP obligations depending on technical capabilities, absence of regulations concerning collective Internet usage such as Internet cafes, and hesitations at content related crimes weaken the effectiveness of the Convention in field, especially at international level. inWith regard to Turkey's position, articles concerning international cooperation have a great importance. Since, Turkey has not adopted any detailed law concerning personal data protection, national information security or state secrets yet, and conditions and authorizations about information sharing with other states is not obviously stated in existing Turkish legislation, trans-border access and spontaneous information issues may be a threat to the national information security. Moreover, Turkey has not adopted a comprehensive domestic law governing Internet at national level, yet. Consequently, it may be difficult to respond to requests for mutual assistance. Turkey has already signed and a party to the Council of Europe's conventions concerning mutual assistance and others mentioned in the Cybercrime Convention. Moreover, in comparison with the Cybercrime Convention, Turkey's existing legislation displays a parallelism, and Turkey is able to establish necessary regulations in domestic law in a very short time. Therefore, Turkey firstly should designate responsibilities of ISP's, information security standards among state institutions during e-govemment process, adopt draft laws about personal data protection, national information security and protecting state secrets, and take necessary steps to regulate Internet at domestic level immediately. Afterwards, Turkey should sign Convention and Additional Protocol as soon as possible. rv