Yüksek gerilim elektrik yanıklarında fleplerin kullanım alanları
The use of flaps in high voltage electrical burns
Yazar: RAUF KERİMOV
Danışman: DOÇ. DR. EROL KESİKTAŞ
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Algoritmalar = Algorithms ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Rekonstrüksiyon = Reconstruction ; Yanıklar = Burns ; Yanıklar-elektrik = Burns-electric

Özet:
AmaçBu çalışmanın amacı; yüksek gerilim elektrik yanığı sonrası oluşan geniş ve vital dokuları açıkta olan defektlerin erken debridmanı ve olası en kısa sürede güvenilir, kanlanması iyi bir fleple rekonstrüksiyonu, anatomik bölgelere göre flep seçiminde bir algoritma oluşturmak ve hastada maksimum fonksiyonel kazanç elde edilmesidir. Bu amaca hizmet edecek flebin seçimi istenilen hedefe ulaşmada önemli bir faktördür.Gereç ve YöntemRetrospektif ve klinik olarak yapılan bu çalışmada,1988- 2008 yılları arasında yüksek gerilim elektrik yanığına maruz kalan toplam 633 hastadan fleple onarımı yapılan 103 hasta incelendi. Hastalar cinsiyet, yaş, yanık yüzdesi, ek travma, fasyotomi sayısı, amputasyon seviyesi, yatış süresi, flep çeşitleri ve komplikasyon parametrelerine göre incelendi. Yüz üç hastada toplam 138 fleple onarım yapıldı. Üst ekstremitede defekti olan 88 hastadan 45'ine groin flep, 15'sına pediküllü kas veya kas-deri flebi, 15'ine lokal fasyokutan flep, 5'ine submammarial flep, 2'sine adipofasyal ?turn-over? flebi, 2'sine serbest latissimus dorsi (LD) flebi, 2'sine pediküllü ters akımlı dorsal metakarpal arter (TADMF) flebi, 1'ine pediküllü superfisial eksternal pudental arter (SEPA) flebi uygulandı, 1'ine pediküllü rektus abdominis miyokutan flep. Alt ekstremite defekti olan 29 hastadan 9'una sural flep, 4'üne serbest LD flebi, 10'una lokal fasyokutan flep, 3'üne adipofasyal ?turn-over? flebi, 1'ine faysa flebi, 1'ine fasyokutanöz ada flebi, 1'ine pediküllü gastroknemius kas flebi uygulandı. Skalp defekti olan 19 hastadan 10' una lokal skalp flebi, 3' üne serbest LD kas veya kas-deri flebi, 2'ne fasya flebi,1'ne serbest transvers rektus abdominis miyokutan (TRAM) flebi,1'ine fasyokutanöz ada flebi, 1'ine serbest serratus kas flebi, 1'ine pediküllü trapezius miyokutan flebi uygulandı. Penis yokluğu olan 2 hastadan 1' ine serbest fibula osteokutan, diğerine ise serbest radial önkol fasyokutan flebi uygulandı. Bu onarımlar sonucunda anatomik bölgelere göre flep seçiminde bir algoritma oluşturuldu.Hastalar postoperatif 1, 3, 6, 12 aylık ve sonra da yıllık periyodlarla takip edildi. Bu takipler sonucu gerekli hastalara fonksiyonel amaçlı girişimler uygulandı.BulgularHastalar ortalama 31 ay takip edildi. Bu süre içinde sekonder girişimleri yapılan hastalarda flep adaptasyonunun iyi olduğu görüldü. Yüz otuz sekiz flepten 3 serbest LD flebinde,1 pediküllü gastroknemius kas flebinde,1 groin flepte ve 2 lokal fasyokutan flebinde tam ve 19 farklı flepte parsiyel nekroz gelişti. Bu fleplerin 6'sında enfeksiyon ve 1'inde hematom olduğu görüldü.SonuçSonuç olarak; yüksek gerilim elektrik yanığı sonrası oluşan defektlerin erken seri debridmanı ve debridman sonrası açıkta olan vital yapıların biran önce uygun bir fleple rekonstrüksiyonu önemlidir. Mevcut defektlerin rekonstrüksiyonu için oluşturulan algoritmaya uygun olarak; üst ekstremitedeki defektlerin groin flebiyle, pediküllü LD kas veya kas-deri flebiyle veya defekt etrafında sağlam dokular mevcutsa lokal fasyokutan fleplerle, alt ekstremite defektlerinde sural ve serbest LD kas flebiyle, skalp defektlerinde skalp veya serbest fleplerle ve penis rekonstrüksiyonunda serbest fleplerle onarım yapıldığı hastalarda rekonstrüksiyonun daha başarılı ve uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract:
PurposeThe aim of this study is to obtain maximum functional gain in patients who sufferd from high voltage electrical burns by early debridement and reconstruction of wide defects in which vital organs are exposed, with safe, vigorous flaps and to determine an algorithm in the choice of the flap according to the anatomical site. The choice of these flaps is a very important factor in the achievement of this goal.Materials and MethodsIn this study, which was done retrospectively and clinically, among 633 patients who suffered from electrical burn injury between the years of 1988-2008, 103 patients were analyzed who were reconstructed with the use of flaps. The used parameters were sex, age, burn percentage, additional traumas, number of fasciotomies, the level of amputation, length of hospitalization, types of flaps and complications. In 103 patients, total of 138 flaps were used for reconstruction. Among the 88 patients who suffered from upper extremity defects 45 had groin flap, 15 had pedicled myocutaneous flap, 15 had local flap, 5 had submammarial flap, 2 had adipofascial turn-over flap, 2 had LD flap, 2 had pedicled reverse dorsal metacarpal flap, 1 had pedicled superficial external pudendal artery flap and 1 had pedicled rectus abdominis myocutaneous flap. Among 29 patients who suffered from lower extremity defects 9 had sural flap, 4 had free LD flap, 10 had local flap, 3 had adipofascial turn- over flap, 1 had fascial flap, 1 had fasciocutaneous island flap and 1 had pedicled gastrochinemius muscle flap. Among 19 patients who had scalp defects 10 had local scalp flap, 3 had free LD muscle or myocutaneous flap, 2 fascial flap, 1 free transverse rectus abdominis myocutaneous (TRAM) flap, 1 had free fasciocutaneous island flap, 1 had free serratus muscle flap, 1 had pedicled myocutaneous trapezius flap. Between two patients who suffered from penile injury one was reconstructed with free fibular osteocutaneous flap and the other was reconstructed with a free radial forearm fasciocutaneous flap. At the end of these reconstructions, an algorithm was determined in the choice of flap according to the anatomical site. Patient followups were done on the 1st, 3rd, 6th, 12th months and yearly afterwards. During these follow ups functional operations were performed in required cases.ResultsPatients were followed up for an average of 31 months. It was seen that flap adaptation was good in patients whom underwent secondary operations. Out of 138 flaps full necrosis was seen in 3 free LD flap, 1 gastrochinemius muscle flap, 1 groin flap and 2 local fasciocutaneous flaps. On the other side partial necrosis was seen in 19 different flaps. In 6 flaps necrosis was due to infection and in 1 hematoma.ConclusionAs a result, it is shown that early debridement and reconstruction of wide defects in which vital organs are exposed, after high voltage electrical burns is very important. According to the algorithm that is determined; upper extremity defects reconstruction is more successful with groin flap, pedicled LD flap or if there is sufficient tissue local flaps. In lower extremity defects, sural and free LD flap; in scalp defects scalp or free flaps and in penis reconstruction free flaps must be considered in order to obtain successful results.