Elektromyostimülasyon ve yüksek şiddetli direnç egzersizinin post-aktivasyon potansiyel (PAP) üzerine etkisi
The effect of electromyostimulation and HİGH-intensity resistance exercise on post-activation potentiation (PAP)
Yazar: CENGİZHAN SARI
Danışman: PROF. DR. MİTAT KOZ
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hareket ve Antrenman Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Spor = Sports
Dizin: Egzersiz = Exercise ; Elektrikle uyarma = Electric stimulation ; Isınma = Warming ; Patlayıcı kuvvet = Explosive force ; Sürat = Speed ; Ön koşullama = Pre-conditioning

Özet:
Post-Aktivasyon potansiyel (PAP) şiddetli bir ön yüklenme sonrası patlayıcı güç aktivitelerinde akut olarak performans artışı sağlayan bir olgudur. Bu çalışmanın amacı yüksek şiddetli direnç egzersizi (YŞD) ile elektromyostimülasyonun (EMS) eş zamanlı olarak uygulanmasının PAP üzerine etkisini incelemektir. Araştırmaya gönüllü olarak 16 erkek futbol (n:12) ve ragbi (n:4) oyuncusu (yaş: 22,90 ± 2,33 yıl; boy: 178,80 ± 9,25 cm; vücut ağırlığı: 79,98 ± 13,8 kg) katılmıştır. Katılımcılara en az 48 saat aralıklarla 4 farklı günde kontrol ve ön yükleme uygulamaları ile 30 m sürat testi gerçekleşmiştir. Test günlerinde katılımcılar rastgele yöntemle belirlenen KON (kontrol), YŞD (yüksek şiddetli direnç egzersizi), EMS (elektromyostimülasyon) ve YŞD+EMS (yüksek şiddetli direnç egzersizi + elektromyostimülasyon) şeklinde eşit sayıda gruplara ayrılmıştır. Katılımcılar tipik ısınma aşamasından sonra KON ve ön yükleme protokollerini (YŞD: 3 x %85 1TM squat; EMS: 3 x ağırlıksız squat; YŞD+EMS: elektrik akımı ile 3 x %85 1TM squat) gerçekleştirmiştir. Daha sonra 7 dakika pasif şekilde dinlenen katılımcılar 30 m sürat testini uygulamıştır. Elde edilen verilerin analizinde tekrarlı ölçümlerde tek yönlü varyans analizi (Repeated Measures) kullanılmıştır. Tüm analizlerde anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Anlamlılık düzeyinin etki büyüklüğü kısmi eta kare (ηp2) ile değerlendirilmiştir. Ayrıca PAP etkisi bireysel olarak farklılık gösterdiği için sonuçlar En Küçük Gerçek Fark (EKGF) değerleri hesaplanarak bireysel düzeyde de değerlendirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre uygulanan ön yükleme protokolleri arasında 10 m ve 30 m sürat performansı bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p > 0,05). Etki büyüklüğü ise önemsiz olarak saptanmıştır (10 m için ηp2: 0,13; 30 m için ηp2: 0,11). Bireysel sonuçlarda 5 katılımcının 10 m sürat performansında, 2 katılımcının da 30 m sürat performansında istatistiksel olarak anlamlı düşüşler saptanmıştır. Diğer katılımcılarda bireysel olarak herhangi bir PAP etkisi gözlenmemiştir. Sonuç olarak bu çalışmanın bulguları YŞD, EMS ve YŞD+EMS protokollerinin 10 m ve 30 m sürat performansı üzerine herhangi bir etkisinin olmadığını göstermiştir. Uygulanan protokollerin bazı bireylerde yorgunluğa neden olduğu söylenebilir

Abstract:
Post-activation potentiation (PAP) is a phenomenon that acutely improves performance in explosive power activities after a high-intensity pre-load. The aim of this study was to investigate the effect of simultaneous application of high-intensity resistance exercise (HIR) and electromyostimulation (EMS) on PAP. Sixteen male soccer (n:12) and rugby (n:4) players (age: 22.90 ± 2.33 years; height: 178.80 ± 9.25 cm; body weight: 79.98 ± 13.8 kg) voluntarily participated in the study. Participants performed 30 m speed test with control and pre-loads on 4 different days at least 48-hour intervals. On the test days, the participants were randomly divided into an equal number of groups as CON (control), HIR (high-intensity resistance exercise), EMS (electromyostimulation), and HIR + EMS (high-intensity resistance exercise + electromyostimulation). Participants performed CON and pre-load protocols (HIR: 3 x 85% 1RM squat; EMS: 3 x weightless squat; HIR + EMS: 3 x 85% 1RM squat with electric current) after the typical warm-up phase. Later, the participants rested passively for 7 minutes and performed the 30 m speed test. The obtained data were evaluated using one-way analysis of variance in repeated measures. In all analyzes, the significance level was accepted as 0,05. The effect size of the significance level was evaluated by partial eta squared (ηp2). Additionally, Smallest Real Difference (SRD) was used to evaluate the individual responses. According to the analysis of the results, no significant difference was found between the preloading protocols on 10 m and 30 m speed performance (p > 0,05). The effect size was determined as trivial (ηp2: 0,13 for 10 m; ηp2: 0,11 for 30 m). In individual results, the 10 m speed performance of 5 participants and the 30 m speed performance of 2 participants decreased significantly. No PAP effect was observed individually in other participants. In conclusion, the findings of this study showed that the HIR, EMS, and HIR + EMS protocols had no effect on the 10 m and 30 m speed performance. It can be said that the protocols applied cause fatigue in some individuals.