Dentin yüzeyine uygulanan farklı deproteinize edici enzimlerin makaslama bağlanma dayanımı ve mikrosızıntı üzerine etkilerinin incelenmesi: In vitro çalışma
Investigation of the effects of different deproteinizing enzymes applied on the dentin surface on shear bond strength and microleakage: An in vitro study
Yazar: FATİH BEDİR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜL YILDIZ TELATAR
Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Bromelin = Bromelain ; Dental bonding = Dental bonding ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental sızma = Dental leakage ; Dentin = Dentin ; Enzimler = Enzymes ; Klor dioksit = Chlorine dioxide ; Sodyum hipoklorit = Sodium hypochlorite ; İn vitro = In vitro

Özet:
Amaç: Bu çalışmada; derin dentin yüzeyine uygulanan dört farklı deproteinize edici ajanın makaslama bağlanma dayanımı, mikrosızıntı ve dentin yüzey özellikleri üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmaktadır.
Materyal ve Metod: 220 insan molar dişinden, makaslama bağlanma dayanım testi için düz derin dentin yüzeyi (n=100), mikrosızıntı için bukkal yüzeye açılan sınıf 5 kavite (n=100) ve yüzey özelliklerinin değerlendirilmesi için derin dentin dilimleri (n=20) elde edildi. Dentin yüzeylerine önce dört farklı deproteinize edici ajan (brix 3000, %5.25 NaOCl, %40 bromelain, %0.12 ClO2) daha sonra self etch (SE) ve etch&rinse (E&R) modunda kullanılan universal adezivler uygulandı. Makaslama ve mikrosızıntı örneklerine 5-55oC de 5000 siklus termal yaşlandırma yapıldı. Makaslama testi amacıyla örneklere universal test cihazında 1 mm/dk hızla kırılma meydana gelinceye kadar kuvvet uygulandı ve kırılma yüzeyleri stereomikroskopla incelendi. Mikrosızıntı testi için örnekler %0.5'lık bazik fuksin solüsyonunda 24 sa bekletildi. Ardından bukko-lingual yönde ikiye bölünerek stereomikrosopta incelendi. Yüzey morfolojisinde meydana gelen değişimler SEM ve ATR-FTIR cihazlarıyla incelendi.
Bulgular: Makaslama bağlanma dayanımı üzerine deproteinize edici ajanların etkileri istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.007). Adeziv uygulama teknikleri (E&R ve SE) açısından da fark anlamlı bulundu (p=0.039). En yüksek bağlanma dayanım değeri ClO2 ve Brix 3000 E&R grubu gösterdi. En fazla adeziv, en az ise koheziv başarısızlık tipi görüldü. Bromelain SE grubu gingival yüzeyde en fazla mikrosızıntı gösteren grup oldu. Okluzal yüzeyde ise; bromelain SE ve ClO2 SE grubu, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha fazla mikrosızıntı gösterdi. SEM incelemesinde;. brix 3000 SE ve bromelain SE grupları uygulama sonrası kontrol grubundan farklı morfoloji sergiledi. ATR-FTIR incelemesinde E&R gruplarında uygulama sonrası fosfat pikinde azalma meydana gelirken amid I pikinde artma meydana geldi. SE gruplarında, brix 3000 ve bromelain uygulama sonrası amid/fosfat oranında azalma meydana geldiği görüldü.
Sonuç: Asitlenmiş dentinin ClO2 ile deproteinize edilmesinin bağlanma dayanımını artırdığı tespit edilmiştir. Deproteinize edici ajanların E&R tekniğiyle birlikte kullanımının, SE tekniğine göre dentine bağlanmada daha başarılı olduğu sonucu çıkarılabilir.

Abstract:
Aim: This study aims to investigate the effects of four different deproteinizing agents applied to the deep dentin surface on shear bond strength, microleakage and dentin surface properties.
Material and Method: From 220 human molar teeth, smooth deep dentin surface (n=100) for shear bond strength test, class 5 cavity preperating to buccal surface for microleakage (n=100), and deep dentin slices (n=20) for evaluation of surface properties were obtained. Four different deproteinizing agents (brix 3000, 5.25% NaOCl, 40% bromelain, 0.12% ClO2) were applied to the dentin surfaces, then the universal adhesive used in self-etch (SE) and etch&rinse (E&R) modes. 5000 cycles of thermal aging at 5- 55oC was applied to shear and microleakage samples. Force was applied to the shear bond strength test specimens until breaking at a speed of 1 mm/min in the universal test device and the fracture surfaces were examined with a stereomicroscope. For the microleakage test, samples were kept in 0.5% basic fuchsin solution for 24 hours. Subsequently, it was divided into two in the bucco-lingual and examined in a stereomicroscope. Changes in surface morphology were examined using SEM and ATR-FTIR.
Results: The effects of deproteinizing agents on shear bond strength were statistically significant (p=0.007). The difference was also found to be significant in terms of adhesive application techniques (E&R and SE) (p=0.039). ClO2 and brix 3000 E&R group showed the highest shear bond strength. The most adhesive and least cohesive fracture types were seen in the study. Bromelain SE showed the most microleakage on the gingival surface. On the occlusal surface, bromelain SE and ClO2 SE showed statistically more microleakage than the control group. In SEM examination, the brix 3000 SE and bromelain SE exhibited different morphology than the control group after pretreatments. In ATR-FTIR examination, while phosphate peak decreased after pretreatment in E&R groups, amide I peak increased. In SE groups, after the pretreatment of brix 3000 and bromelain, there was a decrease in the amide/phosphate ratio.
Conclusion: It has been determined that deproteinizing acidified dentin with ClO2 increases the bond strength. It can be concluded that the use of deproteinizing agents together with the E&R technique is more successful in bonding to dentin than the SE technique.