Radius distal uç kırıklarında volar plak ve eksternal fiksatör tedavilerinin klinik ve izokinetik sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison between volar-locking plates treatment and external fixation in the management of distal radius fractures with izokinetic evaluation in the patients
Yazar: ABDULRAHİM DÜNDAR
Danışman: DR. DENİZ ÇANKAYA
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ortopedik cerrahi = Orthopedic surgery

Özet:
Amaç: Distal radius kırıkları yaygındır ve cerrahi tedavi sonrası sonuçları açıklayan literatür oldukça geniştir. Yayınlanan raporlar, kaynama noktasında anatomik eklem hizalaması sağlandığında fonksiyonel sonuçların iyileştiğini göstermiştir. Bununla birlikte, kusurlu redüksiyon travma sonrası osteoartritle sonuçlanmayabilir. Bu yaralanmalarda kabul edilebilir dizilim elde etmek için tedavi seçenekleri tanımlanmış olup bunlar arasında kapalı redüksiyon ve pinleme, köprüleme ve köprülemesiz eksternal fiksasyon ve çeşitli yaklaşımlarla plak ve vida fiksasyonuyla açık redüksiyon yer almaktadır. Literatürün yakın zamanda yapılan sistematik bir incelemesi, distal radius kırıklarının eksternal fiksasyonunun, plak ve vida fiksasyonuyla karşılaştırıldığında daha iyi sonuçlara yol açtığını buldu. Bu prospektif, randomize çalışmadaki amacımız, distal radiusun yer değiştirmiş bir kırığı için köprü eksternal fiksasyon veya volar kilitli plaklama ile tedavi edilen iki hasta grubunun radyolojik, klinik ve fonksiyonel sonuçlarını karşılaştırmaktır.
Yöntem: Distal radius kırığı tip C1/C2/C3 olan ve yaş ortalaması 50 (18-73 arası) olan, eksternal fiksasyon (EF) (n=23), kilitli palmar plak (n=27) ile ameliyat edilen 50 hasta bu çalışmaya dahil edilmiştir. Kırık tipi AO sınıflamasına göre sınıflandırıldı ve hastalar palmar kilitli plak ile ORIF uygulananlar ve eksternal fiksasyon uygulananlar olmak üzere iki gruba ayrıldı. EF grubunda 23 hasta vardı ve bu grubun yaş ortalaması 52,1 (18-77), volar kilitli plak grubunda 27 hasta vardı, bu grubun yaş ortalaması 49,5 (18-73) idi. Takip süresinin en az 12 ay olması gerekiyordu. Ölçülen fonksiyonel sonuçlar hareket açıklığı (ROM) ve kavrama kuvvetiydi. Ameliyat sonrası altıncı ayda ve son kontrolde radyografik parametreler (radyal eğim, palmar eğimi, radyal yükseklik) ve izokinetik değerlendirme ölçüldü. Kol, Omuz ve El Engelliliği (DASH) anketi kullanıldı. Tüm veriler SPSS for Windows 11.0 istatistik yazılımı (SPSS) kullanılarak analiz edildi. Kategorik veriler χ2 testi ile analiz edildi. İki tedavi grubunun karşılaştırılması, eşleştirilmiş eşleştirilmiş analiz için eşleştirilmiş bir test kullanılarak ortalama değerlerin analiz edilmesiyle gerçekleştirildi. P değerinin <0,05 olması anlamlı kabul edildi. Bulgular: Fonksiyonel parametreler, altıncı ayda DASH skorları, Kavrama Gücü ve palmar fleksiyon değerlerinde eksternal fiksasyon grubu ile kilitli plak grubu arasında anlamlı farklılıklar gösterdi (p<0,05), ancak yılsonunda iki grup arasında aynı anda fark yoktu (p=0,79).Volar plakların izokinetik değerlendirmesi, takip sonunda 6. ayda Tepe Pronasyon Torku ve Toplam Pronasyon Çalışmasının eksternal fiksasyona göre daha iyi olduğunu gösterdi (p<0,05) ve iki grup arasında anlamlı bir fark görülmedi (p=0,11).Sonuç:Sonuç olarak, prospektif randomize bir şekilde eksternal fiksasyon ve kilitli volar plakları inceledik ve kilitli plaklamadan altı ay sonra hareket açıklığında ve izokinetik değerlendirme sonuçlarında iyileşme bulduk, ancak takibin sonunda iki grup arasında herhangi bir fark yoktu. Çalışmamızda bir tedavinin diğerine üstünlüğüne dair bir kanıt bulunamadı.

Abstract:
Objective: Fractures of the distal radius are common and the literature describing the outcome after operative treatment is extensive.Published reports have shown that the functional outcome is improved when anatomical articular alignment at union is achieved. Imperfect reduction may not, however, result in post-traumatic osteoarthritis. Treatment options for obtaining acceptable alignment in these injuries have been described and include closed reduction and pinning, bridging and non-bridging external fixation and open reduction with plate and-screw fixation through a variety of approaches. A recent systematic review of the literature found that external fixation of fractures of the distal radius led to a beter outcome compared with plate-and-screw fixation. Our aim in this prospective, randomised study was to compare the radiological, clinical and functional outcomes of two groups of patients treated either by bridging external fixation or volar locked plating for a displaced fracture of the distal radius. Methods: Fifty patients with distal radius fracture type C1/C2/C3 and a mean age of 50 years (range 18–73 years) who underwent surgery with external fixation(EF) (n=23), locking palmar plates (n=27) were included in this study. The type of fracture was classified according to the AO classification and the patients were divided into two groups: those who underwent ORIF with palmar locking plate and those with external fixation. EF group included 23 patients and mean age of this group was 52,1 (18-77), volar locking plate group ıncluded 27 patients,mean age of this group was 49,5 (18-739. The follow-up time needed to be at least 12 months. The functional outcomes measured were range of motion (ROM) and grip strength. Radiographic parameters (radial inclination, palmar tilt,radial height) and ısokinetıc evaluatıon  were measured after surgery at the sıx months and at the final follow-up.Wrist scores according to the Disability of the Arm, Shoulder and Hand (DASH) questionnaire were used. All data were analysed using SPSS for Windows 11.0 statistical software (SPSS). Categorical data were analysed with the χ2-test. Comparison of the two treatment groups was performed by analysing the mean values using a paired test for match-paired analysis. A p-value of <0.05 was considered to be significant. Results:  The functional parameters showed significant differences between the external fixation group and the locking plate group in the DASH scores, Grip Strength and palmar flexion at the six month (p<0,05) but there were no differences between two groups at the one year (p=0,79).Isokinetıc evaluation of the Volar plating showed that Peak Pronation Torque and  Total Pronation Work were better than external fıxation at the six month(p<0,05) at the final of follow-up were seen no significant differences betwen two gorups (p=0,11). Conclusion:In conclusion, we looked at external fixation and locked volar plates in a prospective randomized manner and found an improved range of movement and ısokinetic evaluation outcome at six months after locked plating, but there were no differences between two groups at the final of follow-up. Our study showed no evidence for the superiority of one treatment over the other.