Adefovir tedavisi ile virolojik ve biyokimyasal yanıt alınankronik hepatit b enfeksiyonlu olgularda virolojik vebiyokimyasal nüks gelişimine etki eden faktörler
Variables associated with relapse in cases with chronic hbv infection who hadvirological and biochemical response to adefovir treatment
Yazar: NURETTİN TUNÇ
Danışman: UZMAN AHMET CÜNEYT MÜDERRİSOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology

Özet:
Kronik hepatit B infeksiyonu tüm dünyada morbidite ve mortalitenin önemli bir sebebidir. Bu hastalığın tedavisindeki hedef siroz ve hepatosellüler karsinom gelişimini engellemektir. Bunun da en iyi bilinen yolu HBV DNA düzeyini azaltmaktır. 2002 yılında FDA onayı alan Adefovir bu amaçla kullanılan, lamivudine dirençli ve mutant HBV türlerinede etkili bir nükleotid analoğudur.
Bu çalışmada Ocak 2004 ile Eylül 2008 tarihleri arasında SB İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kronik Hepatit Polikliniğinde kronik HBV infeksiyon'u nedeniyle tek başına adefovir tedavisi almış ve tedavi sonu virolojik ve biyokimyasal yanıt elde edilmiş 29 olgunun dosyaları geriye dönük olarak değerlendirildi. Dosya bilgileri incelenerek olguların yaş ve cinsiyet bilgileri ve adefovir tedavisi öncesi boy, vücut ağırlığı, alkol kullanımı olup olmaması, karaciğer biyopsisinde Knodell skoru ve fıbroz skoru, serum HBV DNA düzeyi, serum ALT düzeyi kaydedildi. Ayrıca adefovir kullanım süresi ve adefovir tedavisi başlandıktan sonra serum HBV DNA' nın negatif bulunduğu tedavi ayı bilgileride kaydedildi.
Adefovir tedavisi sonlandıktan sonra ilk altı ay boyunca üç ayda bir ve daha    sonra altı ayda bir HBV DNA ölçümü yapılırken üç ayda bir serum ALT düzeyi ölçüldü. Adefovir tedavisi sonrası HBV DNA' nın pozitifleştiği ve serum ALT düzeyinin normalin üst sınırının iki katını geçtiği nüks süreleri kaydedildi.
Çalışmamızda HBeAg pozitif basta sayısı sadece iki (% 6,9)'idi. Bunlardan sadece birinde birinci ayda nüks gelişti. HBeAg negatif hastalarımızdaki birikimli viral nüks olasılıkları 3.ayda:% 42, 6.ayda:% 71, 12.ayda:% 75 iken 24.ayda:% l00'dü. Biyokimyasal nüks birikimli olasılıkları 3.ayda:% 38, 6.ayda:% 46, 12.ayda: % 55 iken 24. ayda:% 100'dü
Çalışmanın sonucunda adefovir tedavisi sonrası biyokimyasal ve virolojik nüks gelişme olasılığının çok yüksek olduğu ve nüks gelişebilecek olguları tahmin etmemize yardımcı olabilecek bir değişkenin olmadığı sonucuna varılmıştır

Abstract:
The infection of chronic hepatitis B is an important cause of morbidity and mortality in the world. The aim of the treatment of this disease is to inhibit prognosis of cirrhosis and hepatoceUular carcinoma. The best way to accomplish this is to decrease the HBV DNA levels. Adefovir, which was approved by FDA in 2002, is a nucleotide analogue used in this manner, resistant to lamivudine and also effective on the mutant HBV species.
in the current study, files of 29 cases who were treated only with adefovir due to chronic  HBV infection and who responded virologically and biochemically at the end of the  treatment were evaluated retrospectively in the Turkish Ministry of Health  Istanbul  Education and Research Hospital Chronic Hepatitis Polyclinic between January 2004 and September 2008. By analyzing the files, age and gender infonnation, height, body weight, existence of alcohol misuse, Knodell score and fibrosis score in the liver biopsy, serum HBV DNA levels and serum ALT levels of the cases were recorded. Also, course of adefovir usage and infonnation about the month in which serum HBV DNA levels were negative after beginning of adefovir treatment were recorded . After the adefovir treatment ended, serum ALT levels were measured once in every 3 months, whereas HBV DNA levels were  measured once in every 3 months during the first 6 months and later once in every 6 months. After the adefovir treatment, recurrence times in which HBV DNA became positive and serum ALT levels were over 2-fold of upper levels of normal levels  were recorded.
in this study, the number of HBeAg positive patients was only 2 (6.9%). Recurrence was developed only inone patient inthe first month. The cumulative viral recurrence possibilities in our HBeAg negative patients were 42% in 3 months, 71% in 6 months, 75% in 12 months and 100% in24 rnonths. The biochemical recurrence cumulative possibilities were 38% in 3 months, 46% in 6 months, 55% in 12 months and 100% in 24 months.
As a result of the study, it was concluded that the possibility of biochemical and virological recurrence after adefovir treatment was very high and there was not any variable that could help us to determine the cases in which recurrences could develop.