Mimarlığın dijital habitusu: Erken tasarım sürecinde internet kullanımı
The digital habitus of architecture: Internet usage during the early design phase
Yazar: HANİFE SÜMEYYE TAŞDELEN
Danışman: PROF. DR. LEMAN FİGEN GÜL
İstanbul Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı / Mimari Tasarım Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Mimarlık = Architecture

Özet:
Yeni medya araçlarının son on yıldaki hızlı artışı, bilgi ve iletişim teknolojilerinin akademik ve bilimsel alanda yarattığı dönüşümler, mimari tasarım bilgisinin ve temsillinin üretim sahasında da dönüşümlere yol açmaktadır. Dijital tasarım araçlarının ve internet araçlarının liberal ve demokratik bir şekilde bilgiye sağladığı erişimin, erken tasarım sürecinde tasarımcı için önemli olduğu düşünülmektedir. Tasarım süreçleri tamamen dijital medyada gerçekleşmese de tasarım problemini çözerken ihtiyaç duyulan bilgiyi aramak internet araçlarına olan gerekliliği arttırmaktadır. Web 2.0 teknolojilerinin gelişmesiyle çevrimiçi etkileşim çok daha hızlı olmakta, emsal teşkil eden tasarım projelerini bulmak sosyal ağ uygulamalarının algoritmaları sayesinde kolaylaşmaktadır. Mobil dijital ekranların çeşitlenmesi, her an her yerde dijital veri, bilgi elde etmemizi desteklemektedir. Mimari tasarım gündeminin ve mimarlık kültürünün değişmesi uzun zaman gerektirse de çevrimiçi ortamlarda mimarlık ve tasarım ürünlerinin temsilleri, dijital tasarım ve görselleştirme araçlarının gelişmesi sayesinde çeşitlenmektedir. Bu nedenle çevrimiçi alanda emsal teşkil eden görsel ve bilgi temin etmek ve bunları kullanmak tasarımcıların rutin faaliyetleri olmaktadır.
Sosyal ağ uygulamaları tasarımcıları ve diğer kullanıcıları birbirine yakınlaştıran bir görev görmüştür. Bu durum, tasarımcıyı interneti tasarım sürecinde kullanırken diğer internet kullanıcılarından ayıran pratikleri sorgulamamız gerektiğini düşündürmüştür. Dolayısıyla mimarlığın dijital habitusu olarak tanımladığımız dijital medya araçları üzerinde gerçekleştirilen tasarım faaliyetinin, çevrimiçi pratiklerinin neler olabileceği tanımlanmak istenmiştir. Burada hem tasarımcıyı diğer çevrimiçi kullanıcılardan hem de tasarımcıları birbirlerinden ayıran dijital farklar, başka bir tabirle, ayrıcalıklar tartışılmıştır.
Çalışmamızın gömülü teori uygulaması olması dolayısıyla elde edilen veriler doğrultusunda ilerleyen aşamada yeni kavramsal açıklamalar ve yeni araştırma metotları uygulamak gerekmiştir. Bu nedenle İTÜ Mimarlık son sınıf öğrencileri olarak belirlenen tasarımcı grup arasında yapılan anket araştırması, derinlemesine mülakatlar ve çevrimiçi deneyler kapsamında öğrencilerin çevrimiçi araştırma pratikleri anlaşılmaya çalışılmıştır. Dijital farkındalık düzeyi olarak tanımlanan kavram ile, dijital araç kullanımı ve çevrimiçi araştırmaları arasında bir ilişki olup olmadığı ortaya konulmak istenmiştir. Öğrencilerin dijital araçlarda yeterlilikleri ile çevrimiçi pratiklerini ifade etme biçimleri arasında benzer bir farkındalık düzeyinin olduğu görülmüştür. Bu sebeple dijital medya araçlarını kullanma oranı ve dijital yeterlilik düzeyinin dijital sermaye edinmeyi desteklediği, bu durumun çevrimiçi alanda fark yaratıcı bilgi ve görsellere erişimde etkili olabileceği düşünülmüştür. Çevrimiçi deney dört farklı katılımcı ile iki adet eskiz, bir adet dijital ve analog model birlikte ve bir adet dijital model kullanan katılımcı ile gerçekleştirilmiş ve
sınırlamaksızın çevrimiçi araştırma imkanı verilmiştir. Deney sonucunda eskiz yapan öğrencilerin internet araştırması yapmak için motivasyon geliştirmedikleri görülmüştür. Dolayısıyla tasarımın gerçekleştiği medyanın gerektirdiği davranışsal tutumların tasarım araştırmasını ve sonucunu etkilediği yorumu yapılmıştır. Bu anlamda mimarlığın dijital habitusu kavramsallaştırmasında olduğu gibi, dijital araçların ve dijital formatın tasarım sürecinin tamamında birbirini destekleyen pratikler bütünü olarak düşünülebileceği görülmüştür. Yani dijital medya araçlarını kullanma düzeyi ve sıklığı arttıkça çevrimiçi araştırma ve bilgi edinme stratejilerinin de çeşitleneceği ve farklılaşacağı düşünülmüştür. Elbette daha genel bir çıkarım yapabilmek için çok daha fazla sayıda tasarımcı ile daha fazla deney ve anket çalışması yürütülmelidir. Tezin sınırlı evreni kapsamında yapılan gözlem ve çıkarımlar gelecek araştırmalar için yol gösterici olabilir.

Abstract:
The rapid growth of the new media tools, transformations in the production of information and communication technologies in the last ten years, has resulted in academic and scientific intellectual transformations in the production of architectural design knowledge and formations. Access to digital design tools and internet applications that provide information in a liberal and democratic way is thought to be important for the designers in the early design process. Although the design process is not happening entirely on digital media, finding the information needed to solve the design problem increases the need for internet tools. With the development of Web 2.0 technologies, online interaction is much faster then before, and it is easier to find and encounter comparative and precedent design projects thanks to the algorithms of social networking applications.
Within the scope of the literature review, firstly, discussions about digital media and digital design research were given. Later on, research was conducted to explore and compare the differences between digital media and analog media. Finally, experimental work carried out with the designers related to the search for images and information, which is a precedent in the design process, was given. Particularly, the studies about how the internet is used during the idea generation stage of design process and the studies of examining the search behaviors of designers were given place. Later, new media tools and social network sites, such as Pinterest and Instagram, were considered as a concept of designer's searching process. Some academic articles and some studies of new media researchers also were included.
The diversity of mobile digital displays support us to acquire digital data and information everywhere at any moment. Even though the change of architectural design agenda and architectural culture requires a long-term change, the digital design and visualization tools in online environments make the development of the means of representation of architecture and design products possible in a short time. For this reason, providing visual images and information in online spaces and using them, can be considered as the routine activities of the designers. Social networking applications take on a task that brings designers and other users closer together.
This suggests that we should question the practices which separate the designers from the other users while using the internet for their design purposes. Therefore, it is to be described what the online practice of design process through digital media tools we have defined as digital habitus of architecture, may be. Here, the digital differences, in other words 'distinctions', the differences that distinguish designers from other online users and designers are discussed. In this study, the digital habitus tried to be explained by a limited number of examples. It is desirable to make an introduction by discussing the factors that make up the distinctions of digital habitus of architecture. The types of capital such as digital or informational, and theconditions that make up this capital accumulation may be the subject of research separately in order to obtain these privileges. Architects and designers, whom we have defined as people having a digital capital, are important for this reason because of the type of capital that privileges digital habitus. In this thesis, we define that relations between digital skills and digital accuracy in digital design tools causes the digital distinction among designers. This digital design media tools were classified as an online and offline tools. Then, they were leveled by their digital distinction factors. While digital distinction levels of these tools are determined, different criterias are used for online and offline digital tools. Digital design tools are leveled by their computability level such as algorithmic or parametric software tools which were defined in some studies before. So, the algorithmic design tools were accepted as an highest level in creating digital distinctions among designers in terms of computability. However, representational design tools, such as CAD systems, were accepted as lowest level in terms of digital distinction. By doing this leveling, it was intended to show which rules and what kind of capitals are important and make a difference in the digital habitus of architecture.
Since our study is an Grounded Theory praxis, it is necessary to apply new conceptual explanations and new research methods in the course of the data obtained. For this reason, it was tried to understand the online research practices of the students within the scope of survey research, in-depth interviews and online experiments among the design group determined as senior students of ITU Architecture Faculty. By doing this, it was aimed to show whether there is a relationship between the use of digital tools, which is determined as digital awareness level, and online researches. A similar level of awareness has been found between students' competences in digital media and the way they express their online practices. For this reason, it was thought that the usage ratio of digital media tools and the level of digital proficiency support the digital 'capital', which may be effective in accessing the difference information and images on the online environment. The online experiment was conducted with four different participants, two sketches, one digital and one analogue model, and one digital model, providing an unlimited online research.
All of the students were provided with unlimited internet usage during the design process. Throughout the design process, their movements and design actions were recorded by external camera and screen recording. After the experiment condition, all recordings have been viewed and evaluated. The evaluation model could be considered as content analysis. All documents obtained from experiments such as recordings, design proposals, digital or online actions, hand gestures etc. were utilized to make a coherent inferences.
As a result of the experiment, it was observed that students who only sketched did not develop motivation to do internet search during the design process. Therefore, the behavioral attitudes required by the media in which the design was carried out was interpreted as affecting searching and the design proposal. In this sense, as in the conceptualization of architectural digital habitus, it has been seen that digital tools and the design process of digital format can be considered as a total complementary practice. In other words, as the level and frequency of use of digital media tools increases, online research and information acquisition strategies are expected to vary and diverge. It can be said that using digital design tools effectively and being experienced in online searching are not independent fields in terms of being part of digital habitus. Of course, a greater number of designers and experiment and survey studies should be conducted to make a more general conclusion. Observing a real non-fictional design process can lead more efficient results. Exploring digital design processes and online practices in remote collaborative design models or professional team work can help us understand our digital habitus. However, observations and conclusions made within the limited universe of the thesis can be a guide for future research.