Primer perkütan koroner girişim uygulanan ST segment yükselmeli miyokart enfarktüsü hastalarında QT dispersiyonuna etki eden faktörlerin belirlenmesi
Determination of factors affecting QT dispersion in patients with ST segment elevated myocardial infarction
Yazar: GÜRKAN İŞ
Danışman: PROF. DR. İLYAS ATAR
Başkent Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kardiyomiyopatiler = Cardiomyopathies ; Koroner hastalık = Coronary disease ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; QT dispersiyonu = QT dispersion ; ST segmenti = ST segment

Özet:
Akut ST segment yükselmeli miyokart enfarktüsü hayatı tehdit eden ventriküler aritmilerle seyredebilmektedir. QT dispersiyonu repolarizasyon heterojenitesini gösteren ventriküler aritmiler için iyi bilinen patogenetik bir faktördür. Çalışmamızda ST segment yükselmeli miyokart enfarktüsü hastalarında QT dispersiyonuna etki eden faktörler, primer perkütan girişimin etkisi ve hastane içi dönemde QT dispersiyonun seyrinin incelenmesi hedeflenmiştir. 
Mayıs 2011-Mayıs 2015 tarihleri arasında acil serviste tanı alıp başarılı primer girişim uygulanan hastalardan öncesinde bilinen koroner arter hastalığı olmayanlar geriye dönük taranmıştır. Çalışmaya alınan 171 hastanın ortalama QTc dispersiyonu 81.11 ± 0.81 ms saptanmıştır. Başarılı girişim yapılmasıyla ortalama QTc dispersiyonu 70.2 ms'ye gerilemiştir. Tanı anında anteriyor miyokart enfarktüsü grubunun QTc dispersiyonu 84.8 ± 1.19  ms, inferiyor miyokart enfarktüsü grubunun ise 78,3 ± 1,05 ms dir. (p < 0.001) Bu fark revaskülarizasyon ile değişmeyip hastaların yoğun bakım takibi boyunca devam etmiştir. Koroner arter hastalığı yaygınlığı açısından gensini skoru yüksek olan hastaların QTc dispersiyonu skoru düşük/orta olanlara göre yüksek saptanmıştır. (84.6 ms – 77.9 ms p<0.001) Yine çok damar hastalığı olanların QT dispersiyonu tek damar hastalığı olanlara göre daha yüksektir. (p < .01) Sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu %50'nin altında olanların QTc dispersiyonu normal ejeksiyon fraksiyonlu hastalara göre daha yüksek saptanmıştır. (p < .01) Patolojik Q dalgası gelişen grubun da gelişmeyen gruba kıyasla QT dispersiyonu daha yüksek saptanmıştır. (p < .01) Akut miyokart enfarktüsü hastalarında QT dispersiyonuna hipertansiyon ve diyabetin istatiksel anlamlı etkisi görülmemiştir. (p > .05)
Sonuç olarak, akut miyokard enfarktüsünde  artmış olan QT dispersiyonu başarılı primer perkutan girişim ile azalır. Bu azalma hastaların yoğun bakım ünitesinde takibi süresince devam eder.

Abstract:
Acute ST-segment elevated myocardial infarction may proceed with life-threatening ventricular arrhythmias. QT dispersion is a well known pathogenetic factor for ventricular arrhythmias representing heterogeneity of repolarization. In our study, we aimed to determine factors affecting QT dispersion, the impact of primary percutaneous intervention on QT dispersion and the course of QT dispersion in-hospital period in patients with ST-segment elevated myocardial infarction.
Patients with no prior coronary artery disease, diagnosed in the emergency department  who underwent successful primary percutaneous intervention between May 2011-May 2015 were reviewed retrospectively. Enrolled 171 patients had an average 81.1 ± 0.81 ms QTc dispersion, respectively. The average QTc dispersion declined to 70.2 ms after successful revascularization. At the time of diagnosis QTc dispersion of anterior myocardial infarction group was 84.8 ± 1.19 ms, while inferior myocardial infarction group was 78.3 ± 1.05 ms. (p <0.001) This difference was continued in-hospital period between two groups. In terms of severity of coronary artery disease patients with high gensini score had higher QTc dispersion than patients with low/medium score. (84.6 ms - 77.9 ms p <0.001) Patients with multi-vessel disease also had higher QT dispersion than patients with single-vessel disease. (p <.01) Patients with left ventricular ejection fraction below 50%  had higher QTc dispersion compared with patient who have normal ejection fraction. (p <.01) Patients who developed pathological Q waves also had higher QT dispersion compared with patients without a Q wave. (p <.01) There is no statistically significant affect of hypertension or diabetes on QT dispersion in patients with acute myocardial infarction (p> .05)
As a result, increased QT dispersion in acute myocardial infarction decreases significantly with successful primary percutaneous intervention. This Fall lasts during monitoring of patients in intensive care unit