6356 sayılı kanunun toplu pazarlık hakkına ilişkin düzenlemelerinin ILO'nun 87 ve 98 sayılı sözleşmeleri ışığında incelenmesi
Evaluation of provisions of law 6356 regarding right to bargain collectively in the light of ILO conventions 87 and 98
Yazar: ONUR BAKIR
Danışman: PROF. DR. METİN ÖZUĞURLU
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2013
Konu: Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations
Dizin: Sendika hakkı = Liberty syndicate ; Sendikacılık = Unionism ; Sendikalar = Unions ; Sendikalar Kanunu = Law of labour unions ; Sendikalaşma özgürlüğü = Unionization freedom

Özet:
Bu çalışmada 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Yasasının toplu pazarlık hakkına ilişkin düzenlemelerinin ILOnun 87 ve 98 sayılı Sözleşmelerine aykırı olan hükümleri, Sözleşme maddeleri, ILO denetim organlarının karar, ilke ve gözlemleri ile öğretideki görüşler ışığında incelenmiştir. 
6356 sayılı Yasa, 87 ve 98 sayılı Sözleşmelere aykırı biçimde, toplu pazarlığa taraf olacak sendikaları, işkolu esasına göre kurulmuş, işkolu barajı şartını karşılayan sendikalar ile sınırlamakta, meslek ve işyeri sendikaları ile federasyonların kurulması ve toplu pazarlık yapmasına, konfederasyonların toplu pazarlıkta taraf olmasına izin vermemektedir. 6356 sayılı Yasa, örgütlenme özgürlüğüne yeterli güvenceyi sağlamamakta, toplu pazarlık düzeyini tarafların iradesine bırakmamakta, çok katmanlı toplu pazarlık düzeni ve işkolu düzeyinde toplu pazarlığı engellemektedir. Yasanın öngördüğü işkolu barajı, zaten sınırlı olan mevcut toplu pazarlık düzenini daha da kötüye götürecektir. Yasada yer alan işyeri/işletme barajı, toplu pazarlık yetkisinin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca verilmesi, yetki itirazı ve toplu pazarlık sürecine ilişkin düzenlemeler de toplu pazarlığın gönüllü olma ilkesi ve toplu pazarlık özerkliğini zedelemektedir. 6356 sayılı Yasa, toplu pazarlık hakkının bir nevi teminatı ve aynı zamanda olmazsa olmazı olan grev hakkını da neredeyse kullanılamaz hale getiren ve sınırlayan düzenlemeler içermektedir.

Abstract:
In this study, the provisions of Law 6356, The Law on Trade Unions and Collective Labour Agreements, regarding right to bargain collectively that are in contradiction with ILO Conventions 87 and 98 are analyzed in the light of Convention provisions, principles, decisions and observations of ILO supervisory bodies and the literature. 
In contradiction with ILO Conventions 87 and 98, The Law 6356, restricts unions that shall be a party to collective bargaining with the unions established on the basis of branch of activity which also meet the requirement of branch of activity threshold and hence the Law does not allow establishment of unions based on occupation and workplace and federations and it does not allow these organizations and confederations to engage in collective bargaining. The Law 6356 does not provide adequate protection to freedom of association, it does not let organizations to decide the level of bargaining and it also inhibits multi-level collective bargaining and collective bargaining at the level of industry. The branch of activity threshold stipulated by the Law will worsen the collective bargaining order that is currently limited. The workplace/enterprise threshold, the authority of Ministry of Labour and Social Security to issue collective bargaining competency, objection to collective bargaining competency and the regulations regarding process of collective bargaining set by the Law, damages the principle of voluntary collective bargaining and autonomy of collective bargaining. The Law 6356 also includes regulations that restricts right to strike in a way that it becomes impracticable.