Metastatik prostat kanser tedavisinde prognostik genetik belirteçler
Prognostic genetic markers in metastatic prostate cancer treatment
Yazar: YAKUP ALTUNDAŞ
Danışman: PROF. DR. İRFAN ORHAN
Fırat Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Prostat kanseri erkek populasyonunda görülen maligniteler içerisinde akciğer kanserinden sonra ikinci ölüm sebebi olup en sık görülen ürogenital malignitedir. Prostat kanseri etyolojisi multifaktöriyeldir ve etyolojik etkenler tam olarak bilinmemektedir. Bunun yanında prostat kanseri gelişiminde hem aile hikayesinin hem de genetiğin rol aldığı yapılan bir çok çalışmada gösterilmiştir. Genom ile ilişkili çalışmalar, prostat kanseri riskine en sık katkıda bulunan 100'den fazla şüpheli gen bölgesi tanımlamıştır. Klinik kohort çalışmalarında evreden bağımsız %15-17 oranında germline mutasyonu saptanmıştır. Tedavi kılavuzları ve uluslararası klinik kuruluşların tavsiyelerinde germline ve somatik mutasyonlar (özellikle BRCA1, BRCA2, ATM, PALB2,FANCA) için test yapılması bu tavsiyeler içinde yer almaktadır ve genetik prognostik belirteçlerin, kemoterapi ve hormonoterapi seçiminde önem kazanmaktadır. 
Çalışmamızda metastatik prostat kanseri tanısıyla düzenli takip edilen ve maksimal androjen blokaj tedavisi uygulanan 115 hasta dahil edildi. İncelenen patoloji sonuçları ve yeterli doku ve tümör miktarına sahip 71 hastanın tümörlü dokuları incelendi. Belirlediğimiz 31 Gen ifadeleri kantitatif real time polimeraz zincir reaksiyonu (qRT-PCR) ile analiz edildi. Gen analiz sonuçları metastatik prostat kanseri hastalarının verilen hormonal tedaviye cevaplar ve kastrasyona direnç gelişim zamanları total PSA değeri baz alınarak karşılaştırıldı.
Nüks gelişen vakalarda gelişmeyenlere göre RPS29 gen ekspresyon ortancasının daha yüksek olduğu belirlendi. Nüks gelişmeyen hastalarda RRM2, UBA52 ve PMSC1 genlerinin biyokimyasal nüks süresi ile pozitif korelasyonda olduğu PSMA1 geninin ise orta şiddette negatif yönde korelasyonu saptandı.
Sonuç olarak çalışmamızda RPS29 geninde mutasyon bulunan prostat kanserli hastalarda daha yüksek nüks riski ile karşı kaşıya olduğu ve RRM2, UBA52 ve PMSC1 mutasyonuna sahip hastalarda nüks süresinin daha uzun bir zamanda olabileceği veya gelişmeyebileceği belirlendi. 
Anahtar Kelimeler: Metastatik prostat kanseri, RPS29, RRM2, UBA52, PMSC1, PSMA1

Abstract:
Prostate cancer is the second cause of death after lung cancer among malignancies seen in the male population and is the most common urogenital malignancy. The etiology of prostate cancer is multifactorial and the etiological factors are not fully known. In addition, many studies have shown that both family history and genetics play a role in the development of prostate cancer. Genome-related studies have identified more than 100 suspected gene regions that most frequently contribute to the prostate cancer risk. In clinical cohort studies, germline mutations were detected at a rate of 15-17%, regardless of stage. Treatment guidelines and international clinical organizations include testing for germline and somatic mutations (especially BRCA1, BRCA2, ATM, PALB2, FANCA) and genetic prognostic markers are gaining importance in the selection of chemotherapy and hormonotherapy.
In our study, 115 patients who were regularly followed up with a diagnosis of metastatic prostate cancer and received maximal androgen blockade therapy were included. The pathology results and tumor tissues of 71 patients with sufficient tissue and tumor amount were examined. The 31 gene expressions which we have identified were analyzed by quantitative real time polymerase chain reaction (qRT-PCR). Gene analysis results, responses to hormonal treatment and time periods for castration resistance development of metastatic prostate cancer patients were compared based on total PSA value.
It was determined that the RPS29 gene expression median was higher in cases that developed relapse than in those that did not. In patients without recurrence, RRM2, UBA52 and PMSC1 genes were found to be positively correlated with biochemical relapse time, while PSMA1 gene was found to have a moderate negative correlation.
As a result, in our study, it was determined that prostate cancer patients with mutations in the RPS29 gene face a higher risk of recurrence and in patients with RRM2, UBA52 and PMSC1 mutations, the recurrence period may occur in a longer time period or even may nor occur.
Key words: Metastatic prostate cancer, RPS29, RRM2, UBA52, PMSC1, PSMA1