Beyazlatma sonrası farklı yüzey işlemlerinin mine bağlanma dayanımı üzerine etkisi
The effect of different post-bleaching surface treatments on enamel bond strength
Yazar: BÜŞRA ÇINAR
Danışman: PROF. DR. DİĞDEM EREN
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Antioksidanlar = Antioxidants ; Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Diş beyazlatma = Tooth bleaching ; Diş remineralizasyonu = Tooth remineralization ; Diş renk değişikliği = Tooth discoloration

Özet:
Bu in vitro çalışmanın amacı diş yüzeylerine beyazlatmadan sonra antioksidan ajan, remineralizasyon ajanı ve yüzey preparasyonu uygulamalarının  kompozit rezin-mine bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesidir. 
Çalışmamızda 128 adet üst anterior diş kullanılmış olup uygulanacak yüzey işlemleri ve termal yaşlandırmaya göre 16 ana gruba ayrılmıştır (n=8). Termal siklus uygulanan ve uygulanmayan 2 pozitif kontrol grubu hariç diğer gruplardaki örnekler %40'lık hidrojen peroksit içerikli beyazlatma ajanı ile (Opalesence Boost, Ultradent, Inc., South Jordan UT, ABD)  beyazlatma yapıldıktan sonra   uygulanacak yüzey işlemleri ve termal siklusa göre 14 gruba ayrılmıştır. (Sodyum Askorbat, Rhus Coriaria ve Myrtus Communis, Remineralizasyon Ajanı (Curodont Protect), 0,5mm'lik mine yüzeyi preperasyonu, 2 hafta yapay tükürükte bekletme).Yüzey işlemlerinden sonra dişlere 5.jenerasyon adeziv  (Adper Single Bond 2, 3M ESPE, St. Paul, MN, ABD) uygulanarak sonrasında  3x4 mm'lik silindirik silikon kalıplar kullanılarak kompozit rezin (Esteliate Asteria, Tokuyama Dental, Tokyo, Japonya) ile restore edilmiştir. Hazırlanan  grupların yarısına  24 saat distile suda bekletildikten sonra makaslama bağlanma dayanımı testi uygulanırken, diğer yarısı 10.000 devirlik termal siklusla yaşlandırmaya tabi tutulduktan sonra bağlanma dayanımı testi yapılmıştır. Kırık yüzeyleri Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) ile incelenmiştir. Veriler, istatistiksel yöntem olarak tek yönlü Varyans Analizi ve Tukey Testi ile değerlendirilmiştir.
	Termal yaşlandırma uygulanan ve termal yaşlandırma uygulanmayan gruplar ortalama bağlanma değerleri açısından incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermiştir (p=0,001). Her bir grup için termal yaşlandırma, ortalama bağlanma değerlerinde istatiksel olarak anlamlı şekilde bir değişiklik oluşturmamıştır (p>0,05). Termal yaşlandırma uygulanmayan ve uygulanan gruplarda pozitif kontrol grubu bağlanma dayanımı değerlerine (16,77 MPa ve 17,53 MPa) en çok yaklaşan grup restorasyon öncesinde 2 hafta yapay tükürükte bekletilen (14,91 MPa ve 19,33 MPa) gruplardır. Aralarında istatistiksel olarak önemli farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Ayrıca termal siklus uygulanmayan gruplarda mine yüzeyinin prepare edildiği örnekler beyazlatmadan hemen sonra restore edilen negatif kontrol grubu örneklerine göre istatistiksel olarak daha yüksek bağlanma dayanımı değerleri göstermiştir (p<0.05). Sodyum Askorbat, Rhus Coriaria, Myrtus Communis ve Curodont Protect uygulanması makaslama bağlanma dayanımı üzerine olumlu etki oluştursa da istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemiştir (p>0,05). 
 	Çalışmamız sonuçlarına göre özellikle beyazlatma sonrası mine yüzeyel preperasyonu ve restorasyonu gerektiren durumlarda aşındırma işlemleri 2 hafta restorasyonun ertelenmesine alternatif olabilir.
Anahtar kelimeler: Beyazlatma; antioksidan ajan; remineralizasyon ajanı; yapay tükürük; makaslama bağlanma dayanımı.

Abstract:
This in vitro study aimed to evaluate the effects of antioxidant agent, remineralization agent and surface treatment on the bond strength of resin composite to enamel after bleaching of dental surfaces. 
For this study, 128 upper anterior teeth were used, which were divided into 16 main groups (n=8) according to planned surface treatments and thermal aging. Except for 2 positive control groups with or without thermal cycling treatment, the samples in the other groups were divided into 14 subgroups after bleaching with 40% hydrogen peroxide bleaching agent (Opalasence Boost, Ultradent, Inc., South Jordan UT, USA) to undergo different surface treatments and thermal cycling. (Sodium ascorbate, Rhus coriaria and Myrtus communis, Remineralization Agent (Curodont Protect), 0.5 mm enamel surface reduction, storage in artifical saliva for 2 weeks). Following surface treatments, a 5th generation adhesive (Adper Single Bond 2, 3M ESPE, St. Paul, MN, USA) was applied on the teeth,  which were then restored with a resin composite (Esteliate Asteria, Tokuyama Dental, Tokyo, Japan) using 3x4 mm cylindrical silicone molds. While half of the teeth prepared thus far underwent shear bond strength test after storage in distilled water for 24 hours, the other half was subjected to thermal aging at 10,000 cycles, followed by bond strength test. Next, fracture surfaces were examined under Scanning Electron Microscope (SEM). The data were statistically analyzed using one-way Analysis of Variance and Tukey's test.
	A significant difference was observed in the mean bond strength values between the groups with or without exposure to thermal aging (p=0.001). For each group, thermal aging did not result in a significant change in the mean bond strength values (p>0.05). Among the groups treated with or without thermal aging, the groups that most closely matched the bond strength values of the positive controls (16,77 MPa ve 17,53 MPa) were those stored in artificial saliva (14,91 MPa ve 19,33 MPa)   for 2 weeks prior to restoration, with a non-significant difference (p>0,05). In addition, among the groups which were not subjected to thermal aging, those with enamel surface preparation showed greater bond strength values compared to the samples in the negative control group which were restored immediately after bleaching (p<0.05). Although treatment with sodium ascorbate, Rhus coriaria, Myrtus communis and Curodont Protect showed a positive effect on shear bond strength, the difference was not significant (p>0,05). 
 	Our findings suggest that etching procedures may be an alternative to delaying restoration for 2 weeks, especially in cases that require superficial enamel preparation and restoration after bleaching.
Keywords: Bleaching; antioxidant agent; remineralization agent; artificial saliva; shear bond strength.