Katarakt cerrahisi sonrası endoftalmi profilaksisinde intrakamaral sefuroksim ile gatifloksasin uygulamasınn karşılaşıtırlması
Comparison of the prophylactic use of intracameral cefuroxime and gatifloxacin at endophthalmitis after cataract surgery
Yazar: AYŞEGÜL PENBE
Danışman: DR. GÜZİDE AKÇAY
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Katarakt cerrahisi sonrası endoftalmiyi önlemek amacıyla intrakamaral gatifloksasin ve sefuroksim kullanımının etkinlik ve güvenilirlik açısından
karşılaştırılması.

Yöntem: 33 hastanın 41 gözü iki gruba ayrıldı. 1. gruba fakoemülsifikasyon yöntemi sonrası ön kamaraya 1mg/0.1ml sefuroksim verilen 18 göz, 2. gruba ise 300μg/0.1ml gatifloksasin verilen 23 göz dahil edildi. Hastaların ameliyat öncesinde ve sonrasındaki 1, 3, 6.aylarda ve 1.yılda en iyi düzeltilmiş görme keskinliğine, endotelyal hücresel yoğunluk değerine (CD), varyasyon katsayısına (CV) ve santral maküler kalınlık (SMK) ölçümlerine bakıldı.

Sonuç: 1 yıllık takip sonunda hastaların hiçbirinde akut/kronik endoftalmi, toksik anterior segment sendromu ya da kistoid maküler ödem gibi ciddi komplikasyonlar görülmedi. Hastaların ameliyat öncesi ve sonrasına ait hücresel yoğunluk (CD) ve varyasyon katsayısı (CV) değerleri ile en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EDGK) ve santral maküler kalınlık değerleri açısından iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi (p>0.05). Ancak her iki grupta da postoperatif 1.ayda ameliyat öncesine göre istatiksel olarak anlamlı derecede endolel hücre kaybı ve pleomorfizmde artış yanında EDGK değerinde de artış olduğu görüldü (p<0.05).

Tartışma: Endoftalmi, katarakt cerrahisi sonrası en çok korkulan komplikasyonlardandır. Profilaktik amaçla en çok kabul gören yöntem %5'lik povidon iyodin ile konjonktiva yıkanması yanında ön kamaraya antbiyotik verilmesidir. ESCRS'nin 2007'deki raporu ile etkinliği ve güvenilirliği kanıtlanmış olan intrakamaral 1mg/ml sefuroksim uygulaması oldukça yaygınlaşmıştır. Ancak sefuroksim enterekok türleri, MRSA, Ps. auriginosa gibi virulan bakteriler üzerine etkili değildir ve etkisi zaman bağımlı olarak yavaştır. Bu durumda ön kamarada daha geniş etki spektrumlu ve etkisi zamandan bağımsız olan 4. kuşak kinolonların (moksiflokasin, gatifloksasin) kullanımı devreye girmiştir. Gatifloksasin ile tavşan gözünde yapılan toksisite çalışmaları sonucunda endotelyal ve retinal dokulara toksik olmadığı gösterilmiştir. Bizler de çalışmamızda katarakt cerrahisi sonrası endoftalmiyi önlemede intrakamaral gatifloksasini etkinlik ve güvenilirlik açısından sefuroksim ile kıyasladık. Bir yıllık takipler sonucunda, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, endotelyal hücresel yoğunluk ölçümü (CD), varyasyon katsayısı (CV), santral maküler kalınlık ölçümleri arasında iki grup arasında istatiksel olarak anlamlı fark olmadığı görülmüştür (p>0.05). Sonuç olarak bizim çalışmamız, 1mg/0.1ml sefuroksim ve 300μg/0.1ml gatifloksasinin endoftalmi profilaksisi amacıyla intrakamaral uygulanmasının benzer olarak etkin ve güvenillir olduğunu ortaya koymuştur.

Abstract:
Objective: The aim of this study was to compare the effectiveness and safety of an intracameral injection of gatifloxacin with cefuroxime as prophylaxis for endophthalmitis in cataract surgery.

Methods: In this retrospective comparative case series, 41 eyes of 33 patients were separated into 2 groups. In the first group, an intracameral injection of cefuroxime (1 mg/0.1mL) was administered to 18 eyes, and an intracameral injection of gatifloxacin (0.3 mg/0.1 mL) was administered to 23 eyes in the second group. The best corrected visual acuity (BCVA), endothelial cell density (CD), endothelial cell coefficient of variation (CV), and central macular thickness (CMT) were evaluated at baseline and 1, 3, 6, and 12 months after surgery.

Results: No instance of acute/chronic endophthalmitis, cystoid macular edema, or bullous keratopathy was seen in any patient at the end of 1 year of follow-up. At postoperative month 1, a statistically significant increase in BCVA was seen in both groups, as well as a decrease in CD, and a statistically insignificant increase in CMT. However, the 2 groups were found statistically similar in terms of BCVA, CD, CV, and CMT values obtained in subsequent follow-ups (p>0.05).

Conclusion: Endophthalmitis is one of the most feared complications after cataract surgery. The most widely accepted method for prophylactic purposes is conjunctival irrigation with 5% povidone iodine and administration of antibiotics to the anterior chamber. Intracameral administration of 1mg/ml cefuroxime, whose efficacy and safety has been proven with the report of ESCRS in 2007, has become quite common. However, cefuroxime is not effective on virulent bacteria such as enterococcal strains, MRSA, Ps. auriginosa and its effect is slow depending on time. In this case, the use of 4th generation quinolones (moxifloxacin, gatifloxacin) with a broader spectrum of action and time-independent effect in the anterior chamber has been raised. As a result of toxicity studies performed with gatifloxacin in rabbit eyes, it has been shown that not toxic to endothelial and retinal tissues. In our study, we compared intracameral gatifloxacin with cefuroxime in terms of efficacy and safety in preventing endophthalmitis after cataract surgery. As a result of one-year follow-up, it was observed that there was no statistically significant difference between the two groups between best corrected visual acuity, endothelial cellular density measurement (CD), coefficient of variation (CV), and central macular thickness measurements (p>0.05).
In conclusion, our study revealed that intracameral administration of 1mg/0.1ml cefuroxime and 300µg/0.1ml gatifloxacin for endophthalmitis prophylaxis is similarly effective and safe.