Ratlarda deksmedetomidin ve sugammadeks'in erken dönem yara iyileşmesinde inflamatuar etkilerinin incelenmesi
Investıgatıon of the ınflammatory effects of dexmedetomıde and sugammadex on early wound healıng ın rats
Yazar: MEHMET ŞERİF ALP
Danışman: DOÇ. DR. EBRU ÇANAKÇI
Ordu Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Antiinflamatuar ajanlar = Anti inflammatory agents ; Deksmedetomidin = Dexmedetomidin ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Sugammadeks = Suggamadex ; Sıçanlar = Rats ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Giriş: Yara onarımında proinflamatuar sitokinler olan IL-1α, IL1-β, IL-6 ve TNF-α artışının, iyileşmenin akut inflamatuar süreci boyunca güçlü bir şekilde arttığı gösterilmiştir. Bu çalışmadaki amacımız, ratlarda oluşturulan deneysel yara modelinde, lokal deksmedetomidin ve sugammadeks uygulamasının inflamatuar yanıtın önemli belirteçlerinden olan TNF-α, IL-1β düzeyleri ve histopatolojik skorlar üzerine olan etkilerini araştırmaktır.
       Materyal ve Metot: Çalışmaya 10-12 haftalık, 250-300 gr ağırlığında olan 24 adet erkek Wistar-Albino türü rat dahil edildi. Sırt bölgesinde 1 cm'lik cilt ve ciltaltı bağ dokusunu içeren longitüdinal cerrahi kesi yapıldı. İnsizyon dudaklarına 2 ml 10 mcg Grup D'ye sulandırılmış deksmedetomidin (n=8), Grup S'ye 2 ml 10 mg sulandırılmış sugammadeks (n=8), Grup K'ya serum fizyolojik 2 ml (n=8) infiltre edildi. 4/0 ipek iplik kullanılarak cilt ve cilt altı dokular karşılıklı dikildi. İşlem sonrası 30.dakikada 1.5 ml kan örneği alınarak santrifüj edildi. Plazma TNF-α, IL1-β düzeylerine bakıldı. Ratlar uyandırıldı. 7 gün süre ile yaşamları devam ettirildi. İşlem sonrası 7.günde deneklerin insizyon hattından biyopsi alındı ve histopatolojik olarak yara iyileşmesi skorlarına bakıldı.
       Bulgular: Gruplara göre TNF- α ortalama değerleri arasında fark tespit edilmiştir. (p=0.016). Kontrol grubunda TNF- α ortalama değeri 299.59; Deksmedetomidin grubunda 253.41; Sugammadeks gubunda 249.51 olarak tespit edilmiştir. IL-1β değerleri, kronik inflamasyon (KI), Granülasyon (G) ve Fibrozis (F) skorları gruplara göre farklılık göstermemektedir (p değerleri sırasıyla 0.752, 0.118, 0.368, ve 0.296). Grupların aktif inflamasyon skorları (AI) arasında anlamlı fark tespit edilmiştir (p=0.007)
Gruplara göre ayrı ayrı incelendiğinde sadece kontrol grubu içinde KI skoru ile IL1-β arasında pozitif yönlü güçlü bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir (r=0.845; p<0.001). Grup ayrımı yapmaksızın tüm gruplarda skorlar ile TNF-α ve IL1-β arasındaki ilişki incelendiğinde sadece KI skoru ile IL1-β arasında pozitif yönlü orta düzey bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir (r=0.549; p<0.001). 
       Sonuç: Deksmedetomidin ve sugammadeks'in yara yerine polimorf nüveli lokositlerin ve lenfositlerin göçünü hızlandırmaktadır diyebiliriz. Deksmedetomidin ve sugammadeksin, yara iyileşmesinin aktif inflamasyon fazında olumlu etkileri olduğu düşünülerek perioperatif dönemde güvenle tercih edilebilir. Çalışmamızın ileride yapılacak olan klinik çalışmalara ışık tutacağı inancındayız.
     Anahtar Kelimeler: Yara iyileşmesi, rat, deksmedetomidin, sugammadeks.

Abstract:
Objective: It has been shown that the increase of proinflammatory cytokines IL-1α, IL1-β, IL-6 and TNF-α in wound repair is strongly increased during the acute inflammatory process of healing. Our aim in this study was to investigate the effects of local dexmedetomidine and sugammadex application on TNF-α, IL-1β levels and histopathological scores, which are important markers of inflammatory response, in an experimental wound model created in rats.
       Materyal ve Metot: The study included 24 male Wistar-Albino rats aged 10-12 weeks and weighing 250-300 gr. A longitudinal surgical incision containing 1 cm of skin and subcutaneous connective tissue was made in the dorsal region. 2 ml of 10 mcg diluted dexmedetomidine (n=8) was infiltrated into the incision lips to Group D, 2 ml of 10 mg diluted sugammadex (n=8) to Group S, 2 ml of physiological saline to Group K (n=8). Skin and subcutaneous tissues were sewn together using 4/0 silk thread. 1.5 ml blood sample was taken at 30 minutes after the procedure and centrifuged. Plasma TNF-α, IL1-β levels were measured. Rats awakened. Survived for 7 days. On the 7th day after the procedure, a biopsy was taken from the incision line of the subjects and their histopathological wound healing scores were evaluated. 
       Findings: There was a difference between the mean values of TNF-α according to the groups (p=0.016). The mean value of TNF-α in the Control group was 299.59; 253.41 in the Dexmedetomidine group; It was determined as 249.51 in the Sugammadex group. IL-1β values, chronic inflammation (KI), granulation (G) and fibrosis (F) scores did not differ between groups (p values 0.752, 0.118, 0.368, and 0.296, respectively). A significant difference was found between the active inflammation scores (AI) of the groups (p=0.007).
       When analyzed separately according to the groups, it was determined that there was a strong positive correlation between KI score and IL1-β only in the control group (r=0.845; p<0.001). When the relationship between the scores and TNF-α and IL1-β in all groups, regardless of the group, was examined, it was determined that there was only a moderate positive correlation between the KI score and IL1-β (r=0.549; p<0.001).
       Result: We can say that dexmedetomidine and sugammadeks accelerate the migration of polymorphic nucleated lococytes and lymphocytes to the wound site. Considering that dexmedetomidine and sugammadex have positive effects on wound healing in the phase of active inflammation, they can be safely preferred in the perioperative period. We believe that our study will shed light on future clinical trials.
       Key Words: Wound healing, rat, dexmedetomidine, sugammadex.