Resim sanatında kullanılan Chiaroscuro ışık tekniğinin sinemada görsel dile katkısı
The contribution of painting light technique "Chiaroscuro" to the visual language of cinema
Yazar: AYBARS BORA KAHYAOĞLU
Danışman: PROF. DR. BESİM FATİH DELLALOĞLU
Sakarya Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2018
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Chiaroscuro = Chiaroscuro ; Görsel dil = Visual language ; Işık = Light ; Kısa film = Short film ; Resim sanatı = Painting art ; Resimler = Pictures ; Sinema = Cinema

Özet:
Görsel bir sanat dalı olan resim, fotoğraf ve ardından sinemanın gelişimiyle birlikte, 20. yüzyılın başlarında, kapsamlı felsefi tartışmalara konu olur. Fotoğraf, çerçeveye aldığı uzayı ve objeleri, biçimsel olarak daha gerçekçi yansıtmaktadır. Sinema ise, görünür olanı yansıtmakla kalmaz, kadraja hareket de getirir. Dolayısıyla, resmin bir sanat dalı olarak varlığını nasıl sürdüreceği, fonksiyonu ve etki alanına dair akademik soruşturmalar da artarak çoğalır. Bunun sonucunda, klasik görsel sanatların kilit taşı konumundaki resim, biçimsel ve içeriksel zeminde hızlı bir dönüşüme uğrar.

Bu tezin amacı, resim sanatında kullanılan belli tekniklerin, diğer görsel sanatlar karşısında etki ve anlamını yitirdiği önermesini reddederek, tam aksine görsel dile biçim ve içerik katkısında bulunduğu tezini savunmaktır. Bu bağlamda, 14. yüzyılın başlarında beliren ve günümüze kadar uygulaması süregelen "chiaroscuro" - "karanlık ışık tekniği, tezin savunması için belirlenen kapsamın temel konusu kabul edilir.

Bu tezde, chiaroscuro'nun tarihsel süreç içinde ortaya çıkışı sanatsal olduğu kadar, onu besleyen siyasal, sosyolojik ve teolojik açılardan da ele alınır. Chiaroscuro'nun resimde yükselişi, sembolik anlam çerçevesi ve bu tekniği kullanan ünlü ressamların çalışmaları analiz edilir. Bu analizleri, sinemanın ilk dönemlerinde yapılan filmlerde chiaroscuro kullanımı ve bu tekniği benimseyen sinemacıların izini süren soruşturmalar takip eder. Yönetmen ve görüntü yönetmenlerinin, chiaroscuro'yu bilinçli tercihlerle resim sanatından sinemaya nasıl aktardıklarının örnekleri ve gerekçeleri, kronolojik dizinle sunulur.

Son kısımda ise, analizi ve soruşturması yapılan fikirlerin, görsel dille savunmasına geçilir. Bu bağlamda, Sanatta Yeterlik tezinin eser ve performans kısmını oluşturacak şekilde, chiaroscuro'nun resimden sinemaya uyarlanmasını içeren bir kısa filme yer verilir. "Döngü-C" adlı kısa filmin yapım süreci ve ortaya çıkan eser, varılan sonucun sinematografik ifadesidir.

Abstract:
Painting, a subfield of fine arts has been subject to philosophical discussions after the development of photography and cinema at the turn of the 20th century. Photography reflects the space and objects included in the frame realistically. Cinema is not limited to reflecting what is visible, bu also brings motion into the frame. Therefore, the academic discussions about the sustainability of painting, its function and sphere of influence grows increasingly. Thus, as one of the main pillars of visual arts, painting evolves formally and content-wise.

The goal of this thesis is to champion the idea that art of painting contributes to the form and content of visual arts; while challenging the suggestion that art of painting is in decline of importance compared to other fields of visual arts. In this context, the technique of "chiaroscuro" which has been around since the 14th century is acknowledged as the main subject of this thesis proposal.

In this thesis, the emergence of chiaroscuro is analyzed within the historical perspective through political, sociological and theological aspects. The rise of chiaroscuro in painting, its symbolic meaning frame and the works of pioneers who made use of chairoscuro are the main subjects of our analysis. Investigations about the use of chiaroscuro utilized in movies in the first decade of cinema and famous directors' and cinematographers' use for the mentioned technique follows. Examples and justifications of how directors and cinematographers conciously transform chiaroscuro from painting to cinema is represented chronologically.

In the last chapter, the ideas analyze and investigated are justified via visual language. In this context, a short film demonstrating the adaptation of chiaroscuro from painting to cinema is presented as the performance part of this "Proficiency In Art" thesis. The short film, named "DÖNGÜ - C" / "LOOP - C" becomes the cinematographic statement of the conclusion.