Lomber disk hernisi olan hastalarda spinopelvik dizilim ilişkisinin radyolojik ve klinik olarak değerlendirilmesi
Radiological and clinical evaluation of spinopelvic alignment in patients with lumbar disc herniation
Yazar: ECE LODİ TİTREK
Danışman: PROF. DR. FERAY CİNEVRE SOYUPEK
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
Bu çalışmada lomber disk hernisi olan hastalarda spinopelvik dizilim, erektör spina kasındaki yağlı dejenerasyon, erektör spina kas atrofisi, modic dejenerasyonlar ve klinik parametreler arasındaki ilişkiyi değerlendirme amaçlanmıştır. 
Lomber disk hernisi olan 18-65 yaş arasındaki 128 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalarda semptom süresi, Trendelenburg testi, Ely testi, Thomas testi, vizuel analog skala, Oswestry Bel Ağrısı Engelilik Anketi, Pain Detect anketi değerlendirildi. Lomber manyetik rezonans görüntülemelerinde modic değişiklik varlığı, erektör spina kasında atrofi ve kastaki yağlı dejenerasyon değerlendirildi. Omurga grafilerinde spinopelvik parametreler değerlendirildi. Hastalarda bel ağrısı semptomatik/asemptomatik olarak ve modic dejenerasyon olup olmamasına göre gruplara ayrılarak da değerlendirme yapıldı.
Çalışmamızın sonucunda SVA değerinin artmasının ağrı ve günlük yaşam aktivitelerini olumsuz etkilediği gösterildi. Semptomatik ve asemptomatik bel ağrısı olan gruplarda yağlı dejenerasyon ve disk hernisi evrelerinde farklılık saptanmadı.  Hastaların %40'ında modic dejenerasyon saptandı.  En sık tip 2 dejenerasyon izlendi ve modic dejenerasyonların çoğu L5-S1 ve L4-5 seviyelerindeydi. Modic dejenerasyonu olan hastaların PT değeri artmaktaydı. Tip 3 Modic dejenerasyonu olanlarda PI-LL değeri daha yüksekti. Modic dejenerasyonu yaş ve BMI değeri arttıkça artmaktaydı. LDH olan hastaların hepsinde erektör spina kasında yağlı dejenerasyon vardı ve yaklaşık %44'i grade 2 dejenerasyondu. Erektör spina kası yağlı dejenerasyonu ve erektör spina kas kesit alanının atrofiye gitmesi günlük yaşam aktiviteleri üzerinde negatif yönde etki yaratmaktaydı. MSU klassifikasyonu açısından karşılaştırma yapıldığında asemptomatik ve semptomatik hastalarda anlamlı fark olmadığı tespit edilse de semptomatik hastalarda en çok gözlenen lezyon tip 2B idi. Semptomatik olan hasta grubunda beden kitle indeksi değeri daha yüksekti ve BMI değeri arttıkça disk hernisi ve erektör spina kasında yağlı dejenerasyon derecesi artmaktaydı. 
Çalışmamızda sağlıklı kontrol grubu bulunmaması çalışmamızın kısıtlılığını oluşturmaktadır. 
Sonuç olarak, lomber disk hernisi etiyolojisinde ve patofizyolojisinde spinopelvik dizilim, modic değişiklikler, Erektör spina kasındaki atrofi ve yağlı dejenerasyon, obezite gibi birçok sebep bulunmaktadır. Lomber disk hernisi olan hastaların değerlendirmesinde bu nedenlerin bütüncül olarak dikkate alınması önemlidir.

Abstract:
The aim of this study was to evaluate the relationship between spinopelvic alignment, fatty degeneration of erector spinae muscle, erector spinae muscle atrophy, modic degenerations and clinical parameters in patients with lumbar disc herniation.
A total of 128 patients aged 18-65 years with lumbar disc herniation were included in the study. Symptom duration, Trendelenburg test, Ely test, Thomast test, visual analogue scale, Oswestry Low Back Pain Disability Questionnaire, Pain Detect Questionnaire were evaluated. Atrophy in the erector spinae muscle, fatty degeneration in the erector spinae muscle and the presence of modic changes were evaluated on lumbar magnetic resonance imaging. Spinopelvic parameters were evaluated on spine radiographs. Patients were also divided into groups according to symptomatic/asymptomatic low back pain and the presence or absence of modic degeneration. 
The results of our study showed that an increase in SVA negatively affected pain and activities of daily living. There was no difference in fatty degeneration and disc herniation stages between symptomatic and asymptomatic low back pain groups. Modic degenaration was found in 40% of the patients. The most common type 2 degeneration was observed and most of the modic degenerations were at L5-S1 and L4-5 levels. PT value was increased in patients with modic degeneration. PI-LL value was higher in patients with type 3 modic degeneration. Modic degeneration increased with increasing age and BMI. All patients with LDH had fatty degenerations of the erector spinae muscle and approximately 44% had grade 2 degeneration. Fatty degeneration of the erector spinae muscle and atrophy of the erector spinae muscle cross-sectional area had a negative effect on activities of daily living. Although there was no significant difference between asypmtomatic and sypmtomatic patients in terms of MSU classification, the most common lesion in symptomatic patients was type 2B. The BMI value was higher in the symptomatic patient group and the degree of disc herniation and fatty degeneration of the erector spinae muscle increased as the BMI value increased. 
The lack of a healthy control group in our study constitues the limitation of our study. 
In conclusion, there are many causes in the etiology and pathophysiology of lumbar disc herniation such as spinopelvic alignment, modic changes, atrophy and fatty degeneration in the erector spinae muscle and obesity. It is important to consider these causes holistically in the evaluation of patients with lumbar disc herniation.