PH döngü modeli ve farklı tamir yöntemleri uygulanan kompozit rezinlerin bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesi
Evaluation of bond strength of composite resins applied ph-cycling model and different repair methods
Yazar: FETİYE AKIN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. GÜL DİNÇ ATA
Adnan Menderes Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Kompozit reçineler = Composite resins ; Silanlar = Silanes

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı; iki farklı yaşlandırma yöntemi (pH döngüsü ve termal döngü) kullanarak yaşlandırılan nanohibrit kompozit rezinin (Clearfil Majesty Esthetic, Kuraray, Japan) mikrogerilim bağlanma dayanımları üzerine, silanlı ve silansız uygulanan iki farklı tamir yönteminin (Er: YAG lazer ve frez) etkisi değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kompozitrezin bloklar (Clearfil Majesty Esthetic, Kuraray, Japan) hazırlandı (5 mm x 6 mm x 6 mm) ve yaşlandırma işlemi için rastgele iki gruba ayrıldı: (a) pH döngüsü (b) termal döngü (5,000 döngü). Yaşlandırma sonrası, bloklara aşağıdaki tamir prosedürlerinden biri uygulandı: (1) Er: YAG lazer (LightWalker STE-E, Fotona Medical Lasers, Ljubljana, Slovenya) (2) Er: YAG lazer +silan (3) frez (4) frez +silan and (5) negatif kontrol and (6) positif kontrol (rezinin koheziv dayanımı). Kompozit rezin (Clearfil Majesty Esthetic) işlemgören yüzeylere tabakalanarak uygulandı ve ışıkla polimerize edildi. Tamir örnekleri, termal döngüye tabi tutuldu. (5,000 döngü). Mikrogerilim bağlanma dayanımı testi, 0.5 mm/dk. başlık hızı ile gerçekleştirildi. Başarısızlık şekillleri ışık mikroskobu kullanılarak sınıflandırıldı. Veriler, Scheirer-Ray-Hare, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U, Ki-kare ve Bonferroni düzeltmeli Z testleri kullanılarak değerlendirildi (p=0,05). Bulgular: Dolgu maddelerine uygulanan yaşlandırma yöntemleri (p=0,821) ve uygulanan yüzey işlemleri ile yaşlandırmanın etkileşimi açısından istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanmamıştır (p=0,289). Tüm tamir prosedürleri, negatif kontrol grubundan yüksek ancak pozitif kontrol grubundan düşük bağlanma dayanımı değerleri elde etti. Başarısızlık şekillerinin dağılımı, hem tamir prosedürlerine hem de yaşladırma yöntemlerine göre istatistiksel olarak farklı bulundu (p<0,05). Sonuç: Kompozit rezinlerin bağlanma dayanımlarında farklı tamir yöntemlerinin; aralarında fark olmamakla birlikte, ph siklus modeli ve termal siklus uygulananlarla benzerlik gösterdiği görülmüştür.

Abstract:
Aim: The aim of this study was to evaluate the effect of two different repair methods (Er: YAG laser and bur) with or without silane application on the microtensile bond strength of a nanohybrid composite aged with two different aging methods (pH cycling and thermocycling). Material and Methods: Composite resin blocks (Clearfil Majesty Esthetic , Kuraray, Japan) were prepared (5 mm x 6 mm x 6 mm) and randomly assigned into two groups for aging process: (a) pH cycling (b) thermocycling (5,000 cycles). After aging, the blocks were assigned to one of the following repair procedures: (1) Er:YAG laser (LightWalker STE-E, Fotona Medical Lasers, Ljubljana, Slovenia) (2) Er:YAG laser + silane (3) bur (4) bur + silane and (5) negative control and (6) positive control (cohesive strength of the resin). Resin composite (Clearfil Majesty Esthetic) was bonded to the conditioned substrates incrementally and light polymerized. Repaired samples were thermocycled (5,000 cycles).The microtensile bonding test was performed at a crosshead speed of 0,5 mm/min. Failure modes were classified using a stereomicroscope. The data were analyzed using Scheirer-Ray-Hare, Kruskal-Wallis Mann-Whitney U tests, Chi-square and Z tests with Bonferroni correction (p=0,05). Results: No statistically significant difference was found between the aging methods applied to filling material (p=0,821) and the interaction of applied surface treatments and aging (p=0,289). All repair procedures achieved bond strength values higher than the negative control group but they did not reach the composite's cohesive bond strength. Failure modes distribution was found statistically different according to repair procedure and also aging methods (p<0,05). Conclusion: The bond strengths of the composite resins were similar to those of applied thermal cycling and the pH cycling model with no difference between the different repair methods.