Rat karaciğer iskemi reperfüzyon modelinde oluşan karaciğer ve ince barsak hasarına karşı steroid ve üridinin koruyucu etkilerinin araştırılması
Investigation of the protective effects of steroid and uridine against liver and small intestine damage in the rat liver ischemia reperfusion model
Yazar: EREN CEMAL MUTLU
Danışman: DOÇ. SİNAN SOYLU ; DR. ÖĞR. ÜYESİ SÜLEYMAN KOÇ
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Bağırsak-ince = Intestine-small ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Karaciğer hastalıkları = Liver diseases ; Prednizolon = Prednisolone ; Reperfüzyon = Reperfusion ; Reperfüzyon lezyonu = Reperfusion injury ; Steroidler = Steroids ; Sıçanlar = Rats ; Üridin = Uridine ; İskemi = Ischemia

Özet:
Amaç: Mast hücrelerinin, iskemi dönemini izleyen reperfüzyon sürecinde hem karaciğer hemde barsakta aktive olarak pek çok kimyasal mediatör salgıladığı ve bu mediatörler aracılığıyla lokal ve sistemik hasarı daha da arttırdığına yönelik birçok deneysel çalışma olduğu görüldü. Bizde bu çalışmamızda, daha önce yapılan çalışmaların sonuçlarına da bakarak bir antioksidan ve antiinflamatuar olan prednizolon ve üridinin, karaciğer ve ince barsakta oluşan hasar ve buna bağlı gelişen sistemik inflamatuar yanıtı engellemek amacıyla kullanılabilirliğini araştırmayı amaçladık.
Materyal Metod: Strese maruz kalmamış ve standarda uygun kafeslerde bakılan 40 adet 4 aylık 220-240 gr dişi Wistar Albino rat kullanıldı. Pringle manevrası için portal ven, hepatik arter ve hepatik kanalı içeren hepatik pedikül izole edildikten sonra klemp uygulandı.  45 dakika iskemiden sonra klemp açıldı daha sonra 2 saat boyunca reperfüzyon sağlandı. Deney hayvanları, her biri 8  rat olmak üzere beş gruba rastgele dağıtıldı; Kontrol gurubu (sadece laparotomi), I / R, I / R + Prednizolon (10mg/kg İV iskemiden 5 dakika önce), I / R + Üridin (30mg/kg İV iskemiden 5 dakika önce), I / R+ Üridin (30mg/kg İV iskemiden 5 dakika önce) +Prednizolon (10mg/kg İV iskemiden 5 dakika önce).
Deney sonunda alınan ileum ve karaciğer örnekleri, hemotoksilen eozin ile boyanarak histopatolojik olarak değerlendirildi. Kardiyak kanda ise Chymase-1 enzim aktivitesi ölçüldü. Chymase ölçümünde BT-LAB ELISA assay kiti kullanıldı. PBS ile yıkanan dokular DNA hasarı açısından 8-OhDG antikoru ile inflamatuar reaksiyon açısından iNOS antikorları ile 1/200 dilusyon oranında oda ısısında 1 saat süreyle  inkubasyona bırakıldı. Gruplar arasındaki farklılık nonparametrik testlerden olan Kruskal Wallis ile farklılığı oluşturan grup ise Mann Whitney U testi ile değerlendirildi (p <0.05). 
Bulgular: Kontrol grubuna göre diğer uygulama gruplarında karaciğer ve bağırsak örnekleri histopatolojik olarak anlamlı farklar tespit edildi. (p<0.05).İmmunohistokimyasal yöntemle yapılan boyamalarda karaciğerde ve ince barsakta 8-OhDG ve iNOS pozitifliği yönünden istatistiksel olarak anlamlı farklar tespit edildi (p<0.05).Alınan Kardiyak kanlarda Chymase-1 enzim aktivitesine bakıldı ve üridinin I/R hasarını iyileştirme etkisi olduğu görüldü.
Sonuç: Karaciğer ve İntestinal iskemi-reperfüzyon hasarına bağlı gelişen lokal doku hasarı ve sistemik inflamatuar yanıt tablosunda mast hücreleri baş roldedir. Üridin gibi bir mast hücresi membran stabilizatörü ile mast hücre fonksiyonlarının inhibe edilmesi, prednizolon ise serbest radikal temizleyicisi olarak rol oynayabilir, bu nedenle serbest oksijen radikallerinin oluşturduğu lipid peroksidasyonunu önleyebilir. hem lokal doku hasarını azaltacak hem de sistemik inflamatuar yanıt sendromu ve çoklu organ yetersizliği tablosuna giden süreci engellemektedir. Ancak, mast hücresi membran stabilizatörlerinin bu amaçla klinik uygulamalarda rutin olarak yer bulabilmesi için; fazla sayıda hasta grubu ile planlanacak klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: iskemi reperfüzyon hasarı, üridin, prednizolon

Abstract:
Objective: It has been observed that mast cells secrete many chemical mediators by being activated in both the liver and intestine during the reperfusion process following the ischemia period, and there are many experimental studies that further increase local and systemic damage through these mediators. In this study, we aimed to investigate the usability of prednisolone and uridine, which are antioxidants and anti-inflammatory, in order to prevent damage to the liver and small intestine and the resulting systemic inflammatory response by looking at the results of previous studies.
Material and Method: Forty 4-month-old 220-240 gr female Wistar Albino rats, which were not exposed to stress and kept in cages in accordance with the standard, were used. For the Pringle maneuver, the hepatic pedicle containing the portal vein, hepatic artery and hepatic duct was isolated and clamped. After 45 minutes of ischemia, the clamp was opened, then reperfusion was achieved for 2 hours. Experimental animals were randomly distributed into five groups, each of which was 8 rats; Control group (laparotomy only), I / R, I / R + Prednisolone (10mg/kg 5 minutes before IV ischemia), I / R + Uridine (30mg / kg 5 minutes before IV ischemia), I / R + Uridine (30mg/ kg 5 minutes before IV ischemia) + Prednisolone (10 mg/kg 5 minutes before IV ischemia).
At the end of the experiment, ileum and liver samples were stained with hematoxylin-eosin and evaluated histopathologically. Chymase-1 enzyme activity was measured in cardiac blood. BT-LAB ELISA assay kit was used for chymase measurement. Tissues washed with PBS were incubated with 8-OhDG antibody for DNA damage and iNOS antibodies for inflammatory reaction at 1/200 dilution at room temperature for 1 hour. The difference between the groups was evaluated with Kruskal Wallis, which is one of the nonparametric tests, and the group that created the difference was evaluated with the Mann Whitney U test (p <0.05).

Results: There were significant histopathological differences in liver and intestine samples in the other treatment groups compared to the control group. (p<0.05). Statistically significant differences were detected in the staining of the liver and small intestine in terms of 8-OhDG and iNOS positivity in immunohistochemical staining (p<0.05). Chymase-1 enzyme activity was checked in the cardiac blood samples and the effect of uridine on I/R damage was improved. appeared to be.
Conclusion: Mast cells play a leading role in local tissue damage and systemic inflammatory response due to liver and intestinal ischemia-reperfusion injury. Inhibiting mast cell functions with a mast cell membrane stabilizer such as uridine, and prednisolone can act as a free radical scavenger, thus preventing lipid peroxidation caused by free oxygen radicals. it will both reduce local tissue damage and prevent the process leading to systemic inflammatory response syndrome and multi-organ failure. However, in order for mast cell membrane stabilizers to be routinely used in clinical applications for this purpose; There is a need for clinical studies to be planned with a large number of patient groups.
Keywords: ischemia reperfusion injury, uridine, prednisolone