Travmatik Fasiyal paralizilerde, sinir iyileşmesi üzerine Aminoguanidin, Melatonin ve Metilprednizolonun etkileri
The effects of Aminoguanidine, Melatonin and Methylprednisolone on nerve healing in traumatic facial paralysis
Yazar: MUHAMMED YANILMAZ
Danışman: PROF. DR. ÜZEYİR GÖK
Fırat Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Aminoguanidin = Aminoguanidine ; Elektromiyografi = Electromyography ; Fasiyal paralizi = Facial paralysis ; Melatonin = Melatonin ; Metilprednizolon = Methylprednisolone ; Sinir rejenerasyonu = Nerve regeneration ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Yüz siniri = Facial nerve

Özet:
Bu çalışmanın amacı travmatik fasiyal sinir paralizilerinde, sinir rejenerasyonu üzerine aminoguanidin, melatonin ve kortikosteroidlerin etkilerini araştırmaktır.Otuziki tavşan rastgele dört gruba ayrılarak deneysel bir çalışma yapıldı. Denekler, kontrol grubu (grup 1), aminoguanidin grubu (grup 2), melatonin grubu (grup 3) ve kortikosteroid grubu (grup 4) şeklinde ayrıldı. Tüm deneklere aynı cerrahi işlem uygulandı. Tavşanların yüzünün sol tarafına mandibulaya paralel 2 cm uzunluğunda horizontal bir insizyon yapılıp fasiyal sinirin bukkal dalı tanındı. Fasiyal sinirin bukkal dalından yaklaşık olarak 1 cm'lik segment çıkartılarak serbest uçlar 9-0 monofilaman prolen ile anastomoz yapıldı. Grup 2' ye 100 mg/kg/gün aminoguanidin 10 gün süreyle intraperitoneal uygulandı, grup 3'e 30 mg/kg/gün melatonin 10 gün süreyle intraperitoneal uygulandı, grup 4'e ise 1mg/kg/gün metilprednizolon 2 ay süresince intramusküler olarak verildi. Cerrahi prosedürü takip eden 3, 6 ve 10. haftalarda fasiyal sinirin bukkal dalının elektromiyografisi (EMG) yapıldı. 10 hafta sonra anastomoz bölgeleri çıkartılarak ışık mikroskobu ile incelendi. Sinir rejenerasyonu açısından kontrol grubuna göre en iyi rejenerasyon aminoguanidin verilen grupta, en kötü iyileşmenin ise steroid verilen grupta olduğu tesbit edildi.Elektromiyografi verilerinde, en iyi iyileşme aminoguanidin grubunda saptanırken, bunu melatonin grubu takip ediyordu. Steroid grubunda ise kontrol grubuna göre belirgin düzelme gözlenmedi.Tavşanlarda travmatik fasiyal sinir paralizilerinde rejenerasyonu artırmak amacıyla aminoguanidin ve melatonin verilmesi faydalı olurken, steroidin faydalı olmadığı tesbit edildi. Bu sonuçların insanlarda desteklenmesi için yeni çalışmaların yapılması gereklidir.

Abstract:
The aim of this study was to evaluate the effects of aminoguanidine, melatonin and corticosteroids on nerve regeneration in the traumatic facial nerve paralysis.In our experimental study 32 rabbits randomise were divided to 4 grous. The same surgically procedure was applied to all animals of control group (group 1), aminoguanidine (group 2), melatonin (group 3), corticosteroid (group 4). 2 cm length horizontal incision parallel to mandible was made on the left side of the rabbit face and buccal branch of the facial nerve was identified. 1 centimeter segment of buccal branch of facial nerve was removed and free tips of nerve were anastomosed with 9-0 monoflaman prolyn. In group 2, 100 mg/kg/day aminoguanidine were injected intraperitoneally among 10 days. In group 3, 30 mg/kg/day melatonin were injected intraperitoneally among 10 days. In group 4 1mg/kg/day metilprednizolon were injected intramusculary during 2 month. Postoperative 3, 6 and 10. week electromyography tests were made to buccal branch of facial nerve. Anastomosis regions were removed after 10 weeks and researched by light microscopy. The best nerve regeneration was determined in group aminoguanidine and worthless regeneration was determined in group steroid when compared to control group.In EMG, group aminoguanidine the best nerve regeneration results showed. And the following group melatonin. Group steroid was not better from the group control.In traumatic facial paralysis of rabbits, aminoguanidine and melatonin can be usefull for increasing the nerve regeneration whether steroid can not be usefull. New studies in humans are needed for supporting these results.