Gelişimsel kalça displazisi cerrahi tedavisinde salter innominat osteotomisi uyguladığımız hastaların klinik  ve radyolojik  sonuçları
Clinical and radiological results of patients after salter innominate osteotomy in the surgical treatment of developmental dysplasia of the hip
Yazar: KADİR İSMAİL DERE
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ DURAN TOPAK
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Femur başı = Femur head ; Kalça çıkıkları = Hip dislocation ; Nekroz = Necrosis ; Ortopedi = Orthopedics ; Osteotomi = Osteotomy ; Sınıflandırma = Classification

Özet:
Amaç: Gelişimsel kalça displazisi (GKD) cerrahi tedavisinde Salter inominat osteotomisi (SIO) uyguladığımız hastaların klinik ve radyolojik sonuçları ile femur başı avasküler nekroz gelişim oranlarını değerlendirmek amaçlanmıştır. Değerlendirme yapılırken hastaların demografik verileri, risk faktörleri, Tönnis sınıflaması ile hastalarının takibinde kullanılan radyolojik parametrelerin sonuçlar üzerine etkinliği araştırılmıştır. Yöntem: 2017-2020 yılları arasında Salter innominat osteotomisi uyguladığımız hastaların dosyaları ve radyolojik görüntüleri retrospektif olarak tarandı. Dahil etme kriterlerini karşılayan hastaların demografik özellikleri, risk faktörleri, tanı anındaki muayene bulguları ve ameliyat yaşı değerlendirildi. Pelvis AP grafilerinden ameliyat öncesi ve sonrasındaki takiplerindeki asetabular indeks (AI), c/b oranı, göz yaşı figürü genişliği (TDW), femur başı göz yaşı figürü mesafesi (TDD) ve asetabular göz yaş figürü açısı (ATA) ölçüldü. Ameliyat öncesi Tönnis evresine göre hastalar iki gruba ayrıldı. Tönnis evre 2 olan 23 hastanın 25 (%51) kalçası grup 1, tönnis evre 3 ve evre 4 olan 17 hastanın 24 (%49) kalçası ise grup 2 olarak sınıflandırıldı. Radyolojik parametrelerin zamana göre ve gruplar arasında değişimi istatistiksel olarak değerlendirildi. Son kontrolde hastaların klinik ve radyolojik sonuçları McKay ve Severin sınıflamasına göre, Femur başı avasküler nekrozu ise Kalamchi-MacEven kriterlerine göre değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 37'si (%92,5) kız 3'ü (%7,5) erkek olmak üzere 40 hastanın 49 kalçası dahil edildi. Üç hasta daha önce kapalı redüksiyon, 4 hasta ise pavlik bandajı ile olmak üzere toplam 7 (%15) hastaya rezidüel displazi zemininde cerrahi uygulandı. Hastaların ameliyat yaşı 26,53 (18–53) aydı. 20 hastada sol taraf, 11 hastada sağ taraf ve 9 hastada bilateral gelişimsel kalça displazisi mevcuttu. Otuz dört (%69) kalçaya sadece SIO uygulanırken 15 (%31) kalçaya SIO ile birlikte femoral kısaltma uygulandı. SIO 'ye ek prosedür gerekliliği gruplar arası istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,024). Ortalama 33,7±12,8 ay takip süresi sonunda Severin sınıflamasına göre 38 (%78) kalçada mükemmel, 9 (%18) kalçada iyi sonuç, McKay klinik sınıflamasına göre ise 37 (%76) kalçada mükemmel, 10 (%20) kalçada iyi sonuç elde edildi. Kalamchi-MacEven kriterlerine göre 34 (%70) kalçada radyolojik olarak AVN bulgusu saptanmazken, 10 (%20) kalçada Evre 1 AVN saptandı. Grup 1 ve grup 2 ayrı olarak değerlendirildiğinde gruplar arası klinik, radyolojik ve femur başı avasküler nekroz sonuçları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p=0,591, p=956, p=0,492). Hastaların takibinde kullanılan radyolojik parametrelerin ameliyat öncesi ve sonrası zamana göre değişimi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (P<0,001). Grup 1 ve grup 2 arasında radyolojik parametrelerden sadece TDD ve c/b oranı istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,002 ve p<0,001). Sonuç: Çalışmamızda SIO uyguladığımız hastaların klinik ve radyolojik sonuçları Tönnis evresinden bağımsız olarak başarılı bulunmuştur. Asetabular indeks ile birlikte, c/b oranı, TDW, TDD ve ATA Salter innominat osteotomi sonrasında istatistiksel olarak anlamlı şekilde değişmektedir ve hastaların takibinde kullanılabilir.

Abstract:
Objective: We aimed to evaluate the clinical and radiological results and the rate of avascular necrosis of the femoral head in patients who underwent Salter inominate osteotomy (SIO) in the surgical treatment of developmental dysplasia of the hip (DDH). In addition, patients' demographic data, risk factors, Tönnis classification and the effectiveness of radiological parameters on the results were investigated. Methods: Medical records and radiological images of patients who underwent Salter innominate osteotomy between 2017 and 2020 were analyzed retrospectively. Demographic characteristics, risk factors, physical examination findings at diagnosis, and age at surgery were evaluated for patients who define the inclusion criteria. Acetabular index (AI), c/b ratio, tear drop width (TDW), femoral head-tear drop distance (TDD) and acetabulat teardrop angle (ATA) were measured in the AP pelvis views before and after the surgery. Patients were divided into two groups according to the preoperative Tönnis classification. Twenty-five (51%) hips of 23 patients with Tönnis grade 2 were classified as group 1, and 24 (49%) hips of 17 patients with Tönnis grade 3 and 4 were classified as group 2. The changes in radiological parameters according to time and between groups were evaluated statistically. At the last control, the clinical and radiological results of the patients were evaluated according to the McKay's criteria and Severin classification, and the avascular necrosis of the femoral head was evaluated according to the Kalamchi-MacEven criteria. Results: 49 hips of 40 patients, 37 (92.5%) female and 3 (7.5%) male, were included in the study. Salter innominate osteotomy was performed in 7 patients (15%) in total, 3 with closed reduction and 4 with pavlik harness, on the basis of residual acetabular dysplasia. The age of the patients at surgery was 26,53 (18–53) months The mean follow-up period was 33,71±12,82 (24–142) months. 20 patients had left sided, 11 had right sided, and 9 had bilateral developmental dysplasia of the hip. Thirty-four (69%) hips underwent open reduction and SIO and 15 (31%) hips were open reduction and SIO with femoral shortening osteotomy. The need for additional procedure to SIO was found to be statistically significant between groups (p=0.024). Radiologically, according to the Severin classification, 38 (78%) hips were evaluated as "excellent", 9 (18%) hips as "good". Clinically, according to the McKay's functional criteria 37 (76%) hips had "excellent" and 10 (20%) had "good" results. According to the Kalamchi-MacEven classification, there was no radiological finding of AVN in 34 (70%) hips, while type 1 AVN was detected in 10 (20%) hips. There was no statistically significant difference between group 1 and group 2 in terms of clinical, radiological and femoral head avascular necrosis results (p=0.591, p=956, p=0.492). The changes in the radiological parameters used in the follow-up of the patients according to the time before and after the surgery were found to be statistically significant (P<0.001). Among the radiological parameters, only TDD and c/b ratio were found statistically significant between group 1 and group 2 (p=0.002 and p<0.001). Conclusion. In our study, the clinical and radiological results of the patients to whom we applied SIO were found to be successful without being affected by the Tönnis classification. AI, c/b ratio, TDD and TDW change statistically after salter innominate osteotomy.