Çeşitli irrigasyon solüsyonlarının üç farklı perforasyon tamir materyalinin bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi
Evoloation of the effect of three various i̇rrigation regiments on bond strength of three perforation different materials
Yazar: NİHAL DÜNDAR
Danışman: PROF. DR. FATMA GÜL ZIRAMAN
Ankara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı / Endodonti Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Çalışmanın amacı; sık kullanılan irrigasyon solüsyonlarının MTA, Biodentin ve
BioAggregate materyallerinin bağlanma dayanımına etkisini değerlendirmektir.
Çalışmamızda yeni çekilmiş ve üzerinde herhangi bir restoratif işlem olmayan,
çürüksüz 135 adet alt büyük azı insan dişi kullanıldı. Dişlerin mine-sement sınırının 2mm
üstünden kronlar uzaklaştırıldı ve furkasyonun 2mm altından olacak şekilde kökler
uzaklaştırıldı. Bu dişlere giriş kaviteleri açıldı, pulpa odasında bulunan pulpa dokusu ve
artıkları ekskavatör yardımı ile uzaklaştırıldı ve NaOCl ile yıkandı. Her bir parçanın
furkasyon bölgesinde 1,4 mm çapındaki elmas rond frez ile perforasyon oluşturuldu. Daha
sonra perforasyon alanını temizlemek için salinle perforasyon alanı yıkanndı. Perforasyon
boşluklarına tamir materyalleri uygulanmak üzere örnekler rastgele 3 gruba ayrıldı (n=45) ve
MTA (Densply Maillefer, Ballaguies, İsviçre), Biodentin (Septodent, Niederkasssel,
Almanya) ve BioAggregate (Innovative BioCeramix, Vancouver, Kanada) perforasyon
boşluklarına uygulandı. Ardından, örneklerin üzeri nemlendirilmiş gazlı bez ile örtülerek
etüve yerleştirildi ve %100 nemli ortamda, 37⁰C de, 7 gün bekletildi.
Bekleme süresinin hemen ardından irrigasyon solüsyonlarında bekletilmek üzere her
grup kendi içinde tekrar 3 alt gruba (n=15) ayrıldı ve belirlenen sölüsyonlarda uygun
sürelerde beklemeye alındı.
İrrigasyon solüsyonlarında beklemenin ardından bütün örnekler test solüsyonlarının
içinden uzaklaştırılarak distile su ile yıkandı ve %100 nemli ortamda, 37 ⁰C de, 48 saat
bekletildi. Bağlanma dayanımlarını ölçmek amacıyla push-out bağlanma dayanımı değerleri
üniversal test cihazında (Lloyd LRX; Lloyd Instruments Ltd, Fareham, UK) gerçekleştirildi,
veriler, Kruskal Wallis H Testi kullanılarak analiz edildi (p<0.05).
Sonuç olarak bağlanma kuvveti değerleri bakımından Biodentin, MTA, Bioaggregate
arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı.Ancak, son irrigasyon sonrasında
bağlanma kuvveti değerleri bakımından Saf su ve MTAD alt gruplarının bağlanma kuvveti
değerleri EDTA alt grubuna göre anlamlı olarak daha düşük bulundu(p<0.05).

Anahtar Kelimeler: Bağlanma dayanımı. biodentin, bioaggregat

Abstract:
The aim of this study was to evoluate the effects of various irrigation
regiments on the push-out bond strength of MTA, Biodentine and Bioaggregate.
In this study, we used 135 freshly extracted permanent human mandibular
molars with no caries and no restoration. The crowns were decoronated 2mm above
the cemento-enamel junction and the roots were removed at 2mm under the furcation
area. Molars were accessed, pulp chamber and root canals were removed with spoon
excavator and irrigated with NaOCl. Perforations were created in the center of the
pulp chamber floor with 1,4 mm round bur and irrigated with salin. The specimens
were randomly divided into 3 grups (n=45) according to the material used for
repairing the perforation defects: MTA (Densply Maillefer, Ballaguies, İsviçre),
Biodentin (Septodent, Niederkasssel) ve BioAggregate (Innovative BioCeramix,
Vancouver, Canada). The specimens were placed immediately at 37⁰C and 100%
humidity for a week until the repair material setting was completed. The samples
were divided into subgroups (n=15) according to the waiting irrigation solutiouns of
the specified time period.
After waiting irrigation solutions, the speciments irrigated with salin and were
stored at 37⁰C and 100% humidity for 48 hours. The push-out bond strength values
were measured by using a universal testing machine (Lloyd LRX; Lloyd Instruments
Ltd, Fareham, UK). The data was analysed using Kruskal Wallis H test(p<0.05).
In conclusion, no statistically significant different was found among
Biodentine, MTA and Bioaggregate(p<0.05). However, when the salin and MTAD
were used as a final irrigation solution, the low push-out bond strength values were
obtained in compasion with use of EDTA solution.
Key Words: Bond strength, biodentine, bioaggregate