A.R.D.S.'li hastalarda uygulanan pozisyon değişikliklerinin solunum ve dolaşım parametreleri üzerine etkilerinin incelenmesi /
Yazar: BETÜL KILIÇÇIOĞLU TEZER
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1992
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Kan dolaşımı = Blood circulation ; Solunum = Respiration ; Solunum fizyolojisi = Respiratory tract physiology ; Solunum fonksiyon testleri = Respiratory function tests ; Solunum sıkıntı sendromu-erişkin = Respiratory distress syndrome-adult

Özet:
ÖZET Bu klinik çalışmamızda, yoğun bakım ünitemizde tedavisi devam etmekte olan 12 adet ARDS hastasında, pozisyon değişikliklerinin, özellikle pron pozisyonunun, solunumsal ve dolaşımsal parametreler üzerine etkilerinin değerlendirmesi amaçlanmıştır. Yaş ortalamaları, 30.58 olan 10 erkek, 2 kadın, toplam 12 olgu, giriş tanısı, klinik görünüm solunumsal ve dolaşımsal parametreleri olarak orta/şiddetli ARDS tablosu içinde idiler. Tüm olgular Morphin ve norcuron perfüzyonu altında, servo 900-c ile, basınç kontrolü ventilasyon modelinde, çıkış noktası olarak peak hava yolu basıncı kabul edilerek Pa02 > 60 mmHg, PaC02 < 500 mmHg olacak şeklinde ventile edilmekteydiler. Yapay solunum protokülünde F102 : 1.0 olarak sürdürülmüş, l/E oranı 1/2 olacek şekilde devam edilmiş, başlangıç olarak 5 cm. H20'luk bir peep düzeyi kullanılmıştır. 106Olgularxn supin pozisyondaki giriş ölçümleri (SB) solunumsal ve dolaşımsal parametreler olarak kaydedildikten sonra, ayrıntılı şekilde tarif edildiği gibi, pron pozisyona çevrilmişlerdir. Solunumsal ve dolaşımsal parametreler; içine alan tüm ölçümler: pron pozisyonda 1. saatte (Pl) tekrarlanmış, olguların bu pozisyondan yarar görüp görmediği Harowitz oranı (Pa02/F102), şant oranı (Qs/Qt), akciğer kpmpliansı açısından değerlendirilerek pron pozisyona devam edilmiş, 3. saatin sonunda (P2) ölçümleri, 24. saatin sonunda supine çevrilerek (S2) kaydedilmiştir. Tekrar prona alınarak 48 saat sonunda da (Pz) son ölçümler yapılmıştır. Ölçümler sonucunda Pa02/F102 değerinin tüm pozisyonlarda ileri derecede anlamlı olarak artış gösterdiği saptanmıştır. Şant (Qs/Qt) oranında pron pozisyonu takiben PI, P2 ölçümlerinde anlamlı bir düşüş saptanmıştır. Akciğer kompliansında ölçüm sonucundaki kısmi iyileşmeler, anlamlı değildir. Çalışmamızdaki olguları survi açısından değerlendirecek olursak, toplam 12 olgunun 8 'i (% 66.66) sepsis ve multiorgan yetersizliği tablosu ile vefat etmiş; 4 olgu ise (% 33.33) tedavi sonrasında şifa ile servisimizden ayrılmışlardır. Ölen vakaların hiç birinde, ölüm nedeni akut solunum yetersizliği olmamıştır. Pozisyona bağlı oksijenasyondaki bu artış, şant oranındaki etken dönemdeki bu düşüş sürerken, dolaşımsal stabilitenin de korunuyor olması, ilave bir komplikasyon olmayışı 107uygulanması, kolay bir yöntem oluşu, ARDS tedavisine olumlu bir destek sağlamakta; tedavi süresinde hastalara zaman kazandırmaktadır. Bu çalışma ile diğer çalışmaları destekler tarzda görülen oksijenasyondaki düzelme çarpıcıdır, spesifik kontrendikasyon gösteren hastalar dışında, yapay solunum altında solunum ve dolaşımsal destek tedavileri süren ARDS hastalarında endikedir ve klinik gidişatta zaman kazandırıcıdır. Bu klinik çalışma ile aldığımız ümit verici sonuçlarla ARDS tedavisinde hiç bir zaman çok popüler bir hale gelmemiş olmakla beraber, pozisyon değişikliğinin kliniğimizde rutin kullanımına yol açtığını söyleyebiliriz. Bu yönde daha ileri, daha çok sayıdaki olgularla, yapılacak çalışmalarla olayın mekanizmasına daha iyi ışık tutulacağına inanmaktayız. 12 olgu ile elde ettiğimiz sonuçlara göre pozisyon değişimi ARDS 'de, akciğerdeki lezyonun iyileşme döneminde hastaya zaman kazandırıcı son derece önemli bir uygulamadır düşüncesindeyiz. 108

Abstract: