Dijital ve konvansiyonel yöntemlerle elde edilen oklüzal splintlerin dayanımlarının in vitro olarak değerlendirilmesi
In vitro evaluation of the strength of occlusal splints obtained by digital and conventional method
Yazar: SUZAN EDA EYYUPOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. HALENUR BİLİR
İstanbul Medipol Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu çalışmanın amacı, oklüzal splint üretimi için farklı teknolojiler kullanarak farklı materyallerin eğilme dayanımını incelemek ve karşılaştırmaktır. Materyallerin eğilme dayanımı için 45 adet dikdörtgenler prizması (64x10x3.3 mm) ve 15 adet disk (çap: 12,5 mm, kalınlık: 1,5 mm) şeklinde toplam 60 tane örnek üretildi. Örnekler üretim yöntemlerine göre geleneksel, eksiltmeli ve eklemeli olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Eklemeli grupta hem tek eksenli (uniaksiyal) hem çift eksenli (biaksiyal) eğilme dayanımları incelendi. Geleneksel üretim yönteminde ısı ile polimerize olan rezin, eksiltmeli üretim yönteminde prepolimerize blok, eklemeli üretim yönteminde ise ışıkla polimerize olan sıvı rezin kullanıldı. Üç nokta eğme testi ile dikdörtgen şeklindeki örneklerin uniaksiyal eğilme dayanımları, üç top üzerinde piston testi ile disk şeklindeki örneklerin biaksiyal eğilme dayanımları üniversal test cihazı kullanılarak ölçüldü. İstatistiksel analiz için Tek Yönlü Varyans Analizi, Weibull Analizi, Ki-Kare Testi kullanıldı. (p<0,05) Üretim yöntemlerine göre materyallerin uniaksiyal eğilme dayanım değerleri en düşükten en yükseğe sırayla eklemeli (54,33 MPa), geleneksel (132,77 MPa) ve eksiltmeli (133,71 MPa) üretim şeklindedir. Eklemeli üretim yöntemindeki örneklerin biaksiyal eğilme dayanım değerleri ise 82,01 MPa'dır. Gruplara göre MPa ortalama değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. (p<0,001)  Eksiltmeli ve geleneksel üretim yöntemi ile üretilen oklüzal splint materyallerinin eğilme dayanım değerleri benzer kabul edilebilir. Eklemeli üretim yöntemi ile üretilen oklüzal splint materyali eksiltmeli ve geleneksel üretim yöntemi ile üretilen materyallere göre daha düşük eğilme dayanım değerine sahiptir. Yapılan çalışmanın bulguları dahilinde temporamandibular rahatsızlıkların tedavisinde eklemeli üretim yöntemi ile üretilen splintlerin kısa dönem, eksiltmeli üretim yöntemi ile üretilen splintlerin uzun dönem olarak kullanılması önerilmektedir.

Abstract:
The aim of this study is to examine and compare the flexural strength of different materials using different technologies for the production of occlusal splints. For the flexural strength of the materials, a total of 60 specimens in the form of 45 rectangular prisms (64x10x3.3 mm) and 15 discs (diameter: 12.5 mm, thickness: 1.5 mm) were produced. The samples were divided into 3 groups according to their production methods as traditional, subtractive and additive. Both uniaxial and biaxial flexural strengths were examined in the additeve group. Heat-cured resin was used in the traditional production method, prepolymerized block was used in the subtractive production method, and light-cured liquid resin was used in the additive production method. The uniaxial flexural strengths of rectangular specimens were measured with the three-point flexural test, and the biaxial flexural strengths of the disc-shaped specimens were measured using the piston on three ball  test using a universal test device. One-Way Analysis of Variance, Weibull Analysis, and Chi-Square Test were used for statistical analysis. (p<0.05) According to the production methods, the uniaxial flexural strength values of the materials are additive (54.33 MPa), conventional (132.77 MPa) and subtractive (133.71 MPa) production in order from lowest to highest. The biaxial flexural strength values of the samples in the additive manufacturing method are 82.01 MPa. A statistically significant difference was found between the mean MPa values of the groups. (p<0.001) The flexural strength values of occlusal splint materials produced with subtractive and conventional production methods can be considered similar. The occlusal splint material produced by the additive manufacturing method has a lower flexural strength value than the materials produced by the subtractive and conventional manufacturing method. Within the findings of the study, it is recommended that the splints produced by the additive production method should be used in the short term in the treatment of temporamandibular disorders, and the splints produced with the subtractive production method should be used in the long term.