Üç farklı pyrus sp. türünün ekstraktlarında biyokimsayal aktivite tayini
Three different pyrus sp. determination of biochemical activity in extracts of the type
Yazar: RUKİYE KAYHAN
Danışman: PROF. DR. SAFİYE ELİF KORCAN
Uşak Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
Bu çalışma, biri endemik olmak üzere Türkiye'de yetişen 3 Ahlat türünün (P. anatolica, P. amygdaliformis ve P. elaeagnifolia) yaprak, dal ve meyve ekstrelerinin kimyasal özellikleri, antioksidan, antimikrobiyal ve antikansorojenik etkileri araştırılmıştır. Toplam fenolik içerikler (TPC) Folin-Ciocalteu ayıracı kullanılarak hesaplanırken, toplam flavonoid içerikler (TFC) Alüminyum Klorür Kolorimetrik yöntemiyle hesaplanmıştır. HPLC analizi ile fenolik ve flavonoid maddeler tespit edilmiştir. Antioksidan aktiviteleri DPPH, ABTS ve Fe+3 indirgeme kapasitesi deneyleriyle belirlenmiştir. En yüksek TPC ve TFC değerleri P. anatolica'nın dalında saptanmıştır (20,903±0,025mg GAE/gKA-47,020±1,652mg CAE/gKA). P. amygdaliformis'in dalı en yüksek DPPH radikal inhibisyonunu (%94,72) gösterirken, P. elaeagnifolia'nın meyvesi en düşük inhibisyonu (%53,62) sergilemiştir. P. anatolica'nın yaprak ve dalı ile P. amygdaliformis'in yaprağı (%99,00) en yüksek ABTS aktivitesini gösterirken en düşük inhibisyon P. amygdaliformis'in meyvesinde (%24,45) gözlenmiştir. DPPH ve ABTS aktivitelerine benzer şekilde, Pyrus ekstraktlarının en düşük Fe+3 indirgeme aktivitesi meyvelerde belirlenmiştir. Ayrıca, P. anatolica'nın dalı için 0,0175 mg/mL konsantrasyonunda en yüksek Fe+3 indirgeme kapasitesi gözlenmiştir. Ekstraktlardaki flavonoidler fenolik asitlere oranla daha yüksek bulunmuştur. Antimikrobiyal aktivitesi için agar kuyu difüzyon yöntemi kullanılmış olup ekstraktlara en dirençli mikroorganizma E. coli iken, P. amygdaiformis meyvesi (13 mm) S. aureus üzerine antibakteriyel etki göstererek meyveler arasında etkili tek ekstrakt olmuştur. En yüksek inhibisyon  %33,33 ile P. anatolica dalında, F. solani 'ye karşı hesaplanmıştır. P. anatolica ve P. amygdaliformis MCF-7 kanser hücre hatları üzerindeki sitotoksik etkisi hücre proliferasyonu uygulanarak hücre ölümü oranlarına göre değerlendirilmiştir. P. elaeagnifolia yeteri kadar olmadığından bu deneyde kullanılamamıştır. Ekstraktlarda sitotoksisite saptanmamıştır. Sonuç olarak, kullanılan yabani armutların antioksidan ve antimikrobiyal özelliklerinin, ilaç destek maddesi, gıda sanayi ve insan beslenmesinde bir biyoaktif materyal olarak kullanılabileceği ortaya konmuştur.

Abstract:
This study shows that three wild pear species, one of which is endemic, (including P. anatolica, P. amygdaliformis and P. elaeagnifoli) leaf, branch and of the fruit extract, chemical properties, antioxidant, antimicrobial and antikansorojenik effect was investigated. Total phenolic contents (TPC) were calculated using the Folin-Ciocalteu reagent, while total flavonoid contents (TFC) were calculated using the Aluminum Chloride Colorimetric method. Phenolic and flavonoid substances were determined by HPLC analysis. Antioxidant activities were determined by DPPH, ABTS and Fe+3 reduction capacity experiments. The highest TPC and TFC values were determined in the branch of P. anatolica (20,903 ± 0,025mg GAE/g KA-47,020 ± 1,652mg CAE/g KA). The branch of P. amygdaliformis showed the highest DPPH radical inhibition (94,72%), while the fruit of P. elaeagnifolia exhibited the lowest inhibition (53,62%). The leaf and branch of P. anatolica and the leaf of P. amygdaliformis (99,00%) showed the highest ABTS activity, while the lowest inhibition was observed in the fruit of P. amygdaliformis (24,45%). Similar to DPPH and ABTS activities, the lowest Fe +3 reduction activity of Pyrus extracts was determined in fruit. In addition, the highest Fe+3 reduction capacity was observed at the concentration of 0,0175 mg/mL for the branch of P. anatolica. Flavonoids in extracts were higher than phenolic acids. For the antimicrobial activity, agar well diffusion method was used and the most resistant microorganism was E. coli, while P. amygdaliformis fruit (13 mm) was the only effective extract among the fruits by showing antibacterial effect on S. aureus. The highest inhibition was calculated against F. solani in P. anatolica branch with 33,33%. The cytotoxic effect of P. anatolica and P. amygdaliformis extract MCF-7 cancer cell lines was evaluated according to cell death rates by applying cell proliferation. P. elaeagnifolia extract could not be used in this experiment because it was not enough. No cytotoxicity was detected in the extracts. As a result, it has been revealed that the antioxidant and antimicrobial properties of the wild pears used can be used as a drug supplement, a bioactive material in the food industry and human nutrition.