Diyabetik nefropatide podosit epitelyal-mezenkimal geçiş sürecinde tgf-β/smad yolağının rolü
The role of tgf-β/smad pathway in podocyte epithelial-mesenchymal transition in diabetic nephropathy
Yazar: BİLGE KARATOY ERDEM
Danışman: PROF. DR. SADIKA HALİDE AKBAŞ
Akdeniz Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Biyokimya = Biochemistry ; Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; Nefroloji = Nephrology

Özet:
Amaç: Diyabetik nefropati (DN), Diabetes Mellitus'un yaygın bir mikrovasküler komplikasyonudur. Epitelyal mezenkimal geçiş (EMT) ile ilişkili podosit hasarı DN'ye neden olabilir. Bu çalışmada, podositlerde EMT sürecinde rol alan TGF-β/Smad yolağı ile ilişkili proteinlerin idrar düzeylerinin, DN tanısında erken biyobelirteç olarak potansiyel rollerinin araştırılması amaçlanmıştır.
Yöntem: Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tanısı almış 60 hasta ve 20 sağlıklı gönüllü çalışmaya dahil edildi. Hastalar albüminüri düzeylerine göre üç gruba ayrıldı. Kan örneklerinde kreatinin,  glukoz ve hemoglobin A1c (HbA1c), idrar örneklerinde  albümin ve kreatinin düzeyleri ölçüldü. Tahmini Glomerüler Filtrasyon Hızı (eGFH) hesaplandı. İdrarda nefrin, podosin, podokaliksin, podoplanin, smad2, smad7 ve TGF-β1 ELISA ile analiz edildi. Sonuçlar idrar kreatinine oranlanarak değerlendirildi. Alıcı İşlem Karakteristikleri (ROC) analizleri ile bu belirteçlerin DN tanısındaki duyarlılık ve özgüllükleri hesaplandı.
Bulgular: İdrar nefrin, podosin, podokaliksin, podoplanin, TGF-β1, smad2 ve smad7 düzeyleri mikro ve makroalbüminürik T2DM gruplarında kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksekti. Bu proteinlerin tümü eGFH ile negatif korelasyon, diyabet süresi, HbA1c ve idrar albümin kreatinin oranı ile pozitif korelasyon gösterdi. DN tanısında podosin, nefrin ve smad2'nin hem duyarlılık hem de özgüllüğünün mikroalbüminüriden daha yüksek olduğu gözlendi. 
Sonuç: Bu çalışma, DN'de podosit EMT sürecinde TGF-β/Smad sinyal yolu ile ilişkili proteinlerin arttığını ve DN tanısında mikroalbüminüriye göre duyarlılık ve özgüllük açısından üstünlüklerini göstermektedir.

Abstract:
Objective: Diabetic nephropathy (DN) is a common microvascular complication of Diabetes Mellitus. Podocyte damage associated with epithelial mesenchymal transition (EMT) can cause DN. It was aimed to investigate the potential roles of urinary levels of TGF-β/Smad pathway-related proteins, which are involved in the podocyte EMT, as an early biomarker in the diagnosis of DN in this study.
Methods: 60 patients diagnosed with Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) and 20 healthy volunteers were included in the study. The patients were divided into three groups according to their albuminuria levels. Creatinine, glucose and hemoglobin A1c (HbA1c) were measured in blood samples, albumin and creatinine levels were measured in urine samples. The estimated Glomerular Filtration Rate (eGFR) was calculated. Nephrin, podocin, podocalyxin, podoplanin, smad2, smad7 and TGF-β1 in urine were analyzed by ELISA. The results were evaluated with urine creatinine ratio. Sensitivity and specificity of these markers for the diagnosis of DN were calculated by Receiver Operating Characteristic (ROC) analyses.
Results: Urine nephrin, podocin, podocalyxin, podoplanin, TGF-β1, smad2 and smad7 levels were significantly higher in the micro and macroalbuminuric T2DM groups compared to the control group. All of these proteins were negatively correlated with eGFR and positively correlated with diabetes duration, HbA1c, and urinary albumin creatinine ratio. It was observed that both sensitivity and specificity of podocin, nephrine and smad2 were higher than microalbuminuria in the diagnosis of DN.
Conclusion: This study shows that TGF-β/Smad signaling pathway-related proteins are increased during podocyte EMT in DN and their superiority over microalbuminuria in terms of sensitivity and specificity in the diagnosis of DN.