Polipli kronik rinosinüzitin serum ve nazal polip dokusunda periostin seviyesi ile ilişkisinin araştırılması
Investigation of the relationship between periostin level in serum and nasal polyp tissue of chronic rhinosinusitis with polyps
Yazar: GAMZE ÖZTÜRK YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. ERDEM ATALAY ÇETİNKAYA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; Burun hastalıkları = Nose diseases ; Endoskopi = Endoscopy ; Nazal polipler = Nasal polyps ; Periostin = Periostin ; Polipler = Polyps ; Sinüzit = Sinusitis

Özet:
Amaç: Nazal polipli kronik rinosinüzit (NPKRS) yaşam kalitesini olumsuz etkileyen kronik inflamatuar bir hastalıktır. Güncel literatürde periostinin nazal polip (NP) oluşumuna katkıda bulunduğu, kronik rinosinüzit (KRS) için moleküler bir biyobelirteç olabileceği, hastalık şiddetini gösterebileceği bildirilmiştir. Bu çalışmanın amacı NPKRS hastalarında periostin düzeylerinin kontrol grubu ile karşılaştırılması, polip yükünün belirlenmesinde etkisinin araştırılması, postoperatif cerrahi sonuçlara etkisi ve biyobelirteç olarak işlevselliğini değerlendirmektir.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya NPKRS nedeniyle endoskopik sinüs cerrahisi (ESC) uygulanan 26 hasta ve izole nazal septum deviasyonu ve konka redüksiyonu nedeniyle opere edilen 30 hasta dahil edildi. Hastalardan ayrıntılı anamnez alınarak preoperatif radyolojik Lund-Mackay skorlaması, preoperatif ve postoperatif endoskopik Modifiye Lund-Kennedy skorlaması ve 22 madde sino-nazal sonuç testi (SNOT-22) uygulandı. Genel anestezi altında tüm hastalardan doku ve venöz kan örnekleri immunohistokimyasal (IHC) ve biyokimyasal değerlendirme için alındı. Ayrıca çalışma grubu hastalarından postoperatif 6. ayda da venöz kan örneği alındı.

Bulgular: Çalışma ve kontrol grubunun ortalama doku periostin değerleri sırasıyla; 11,01±2,15 ng/ml ve 9,07±2,38 ng/ml olarak hesaplanıp bu farkın istatiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (p=0,002). Preoperatif serum periostin değeri çalışma grubunda (Medyan: 24,37 ng/ml) kontrol grubuna (Medyan: 16,4 ng/ml) göre daha yüksek saptandı (p<0,001). KRS'in öngörülmesi için  yapılan ROC analizi sonucunda doku periostin ile preoperatif serum periostin arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı gözlendi (p=0,701).

Sonuç: Periostin ile cerrahi tedavi uygulanan NPKRS hastalığı ilişkisini değerlendiren ve bu amaçla Türkiye'de ilk kez yapılan çalışmamızda sonuçlarımız periostinin NPKRS hastalığının tahmininde ve prognozunda biyobelirteç olarak kullanılabilirliğini göstermektedir. Araştırmamızın bu sonuçlar ışığında güncel literatüre katkı sunacağını düşünmekteyiz. Periostinin KRS hastalığındaki rolünün daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla geniş hasta grupları üzerinde daha kapsamlı olarak yapılmış kohort çalışmalarına ihtiyaç duyulmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Nazal Polipli Kronik Rinosinüzit, Endoskopik Sinüs Cerrahisi, Periostin, Biyobelirteç

Abstract:
Aim: Chronic rhinosinusitis with nasal polyps (CRSwNP) is a chronic inflammatory disease that negatively affects quality of life. In the current literature, it has been reported that periostin contributes to the formation of nasal polyps (NP), may be a molecular biomarker for chronic rhinosinusitis (CRS), and may indicate disease severity. The aim of this study is to compare the periostin levels in NPCRs patients with the control group, to investigate the effect on the determination of polyp burden, to evaluate the effect on postoperative surgical results and as a biomarker.

Materials and Methods: The study included 26 patients who underwent endoscopic sinus surgery (ESS) for CRSwNP and 30 patients who were operated for isolated nasal septum deviation and concha reduction. After taking detailed anamnesis from the patients, preoperative radiological Lund Mackay scoring, preoperative-postoperative endoscopic Modified Lund-Kennedy scoring and 22-item sino-nasal outcome test (SNOT 22) were applied. Tissue and venous blood samples were taken from all patients under general anesthesia for immunohistochemical (IHC) and biochemical analysis. In addition, venous blood samples were taken from the patients in the study group at the postoperative 6th month.

Results: The mean tissue periostin values of the study and control groups, respectively; It was calculated as 11.01±2.15 ng/ml and 9.07±2.38 ng/ml, and this difference was found to be statistically significant (p=0.002). Preoperative serum periostin value was found to be higher in the study group (Median: 24.37 ng/ml) compared to the control group (Median: 16.4 ng/ml) (p<0.001). As a result of the ROC analysis performed for the prediction of CRS, it was observed that there was no statistically significant difference between tissue periostin and preoperative serum periostin (p=0.701).

Conclusion: Our results in our study evaluating the relationship between periostin and undergoing surgical treatment CRSwNP and it is the first in Turkey for this purpose, confirm the usability of periostin as a biomarker in the prediction and prognosis of CRSwNP disease. We think that our research will contribute to the current literature in the light of these results. In order to better understand the role of periostin in CRS, more comprehensive cohort studies on large patient groups are needed.

Keywords: Chronic Rhinosinusitis With Nasal Polyps, Endoscopic Sinus Surgery, Periostin, Biomarker