Parkinson hastalığında ritmik işitsel stimülasyon uygulamasının yürüyüş üzerine etkisi
Effect of rhythmic auditory stimulation implementation on gait in parkinson's disease
Yazar: SENA ÇARIKCI
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ NEZEHAT ÖZGÜL ÜNLÜER ; PROF. DR. ŞÜKRÜ TORUN
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Fizyoterapistler = Physical therapists ; Müzik tedavisi = Music therapy ; Nörolojik rehabilitasyon = Neurological rehabilitation ; Parkinson hastalığı = Parkinson disease ; Uyarılmış potansiyeller-işitsel = Evoked potentials-auditory ; Yürüyüş = Gait

Özet:
Bu çalışma PH'li bireylerde standart ve modifiye edilmiş RİS uygulamalarının
yürüyüş üzerine anlık etkisini incelemek amacıyla yapıldı. Çalışmaya, Parkinson
grubunda 13 PH'li birey, kontrol grubunda 13 sağlıklı birey olmak üzere toplam 26
birey alındı. Bireylere ait demografik bilgiler kaydedildi. Parkinson grubundaki
bireylerin hastalık evresi MHYEÖ ile belirlendi. Hastalık şiddetini belirlemek
amacıyla Parkinson grubundaki bireylere BPHDÖ uygulandı. RİS uygulaması öncesi
bireylerin yürüyüş zaman-mesafe parametreleri 10 metrelik alanda yürütülerek
incelenirken, yürüyüş performansı TPDYT ve SKYT ile değerlendirildi. Bireylerin
normal kadansına ve bu kadansın %10'luk artışına ayarlanan iki farklı metronom
ritmi hem melodili hem de melodisiz şekilde kulaklık yardımıyla bireylere
dinletilerek, 10 metrelik alanda toplamda dört farklı RİS koşulu altında yürümesi
istendi. Melodili RİS uygulaması için Klasik Türk Müziği Longa ve Sirto
formlarından üç eser kullanıldı. Çalışmanın sonucunda kontrol grubundaki bireylerin
yürüyüş parametrelerinden hız, adım uzunluğu ve çift adım uzunluğu değerleri, ilk
ölçüm ile benzer iken (p>0.05); Parkinson grubunda ilk ölçüm ile uygulanan RİS
yöntemleri arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Yürüyüş parametrelerinden
kadans ve dönüş süresi değerleri için ilk ölçüm ve uygulanan RİS yöntemleri
arasında, gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). TPDYT için ilk
ölçümler ile son ölçümler gruplarda benzer bulunmuştur. SKYT için kontrol
grubunda ilk ve son ölçümler arası fark yok iken (p>0.05); Parkinson grubunda son
ölçümler ilk ölçümlerden anlamlı düzeyde gelişme göstermiştir. Sonuç olarak RİS
uygulaması kontrol grubundaki bireylerin yürüyüşüne etki etmezken; PH'li
bireylerin yürüyüş hızını ve adım uzunluğunu artırarak ve SKYT'de gelişme
sağlayarak yürüyüşü olumlu yönde etkilemiştir. RİS'in bu olumlu etkisi neticesinde;
PH rehabilitasyonuna güvenle dahil edilebileceği ve RİS uygulamasının
optimizasyonu için daha çok çalışmaya ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract:
This study was carried out to investigate the effect of standard and modified RAS
implemantations on gait in individuals with PD. The study included a total of 26
individuals, 13 individuals with PD in the Parkinson's group and 13 asymptomatic
individuals in the control group. Demographic information of individuals were
recorded. The disease stage of the individuals in the Parkinson group was determined
by Modified Hoehn&Yahr Scale. Unified Parkinson Disease Rating Scale was
applied to the individuals in the Parkinson group in order to determine the severity of
the disease. The time-distance parameters of the individuals gait before the RAS
implementation were examined on 10 meter field, the gait of performance was
assessed using the Tinetti Performance Oriented Mobility Assessment test (POMA)
and the Time Up and Go test (TUG). The two different metronome rhythms, both
melodic and non-melodic, adjusted to the individuals's normal cadence and to 10%
increase in this cadence. The individuals were asked to gait under the four different
RAS conditions in a 10-meter area. Three songs were used for the melodic RAS
implementation of the Classical Turkish Music Longa and Sirto forms. At the end of
the study, the velocity, step length and stride length values of the walking parameters
were similar with the first measurement in the control group (p> 0.05); There was a
significant difference between the first measurement and RAS methods in
Parkinson's group (p <0.05). No significant difference was found between the first
measurement and the RAS methods for the cadence and return time values between
the groups (p> 0.05). The first measurements for POMA and the final measurements
were similar in groups. While there was no difference between the first and last
measurements in the control group for TUG (p> 0.05), the last measurements in the
Parkinson's group showed a significant improvement from the initial measurements.
As a result, the RAS implementation did not affect the gait of the control group; it
has positively affected gait by increasing the gait velocity and step length of
individuals with PD and by providing improvement in TUG. As a result of this
positive effect of RAS; It was concluded that it could be safely included in PD
rehabilitation, and further studies are needed to optimize the RAS implementation.