Yakın ilişkilerde bağlanmanın yordayıcıları olarak ebeveynlere bağlanma ve umudun rollerinin incelenmesi
Examining the roles of attachment to parents and hope as predictors of attachment in close relationships
Yazar: SERAY BİNGÖL SEZGEN
Danışman: DOÇ. DR. MİNE MUYAN YILIK
İzmir Demokrasi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı / Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Psikoloji = Psychology
Dizin: Bağlanma = Attachment ; Umut = Hope

Özet:
Bu araştırmanın amacı Türkiye'de beliren yetişkinlik dönemindeki üniversite öğrencilerinde yakın ilişkilerde bağlanma stillerinin (kaygılı bağlanma ve kaçınan bağlanma) ebeveynlere bağlanma (anneye olumlu bağlanma ve babaya olumlu bağlanma) ve umut değişkenlerini içeren model tarafından ne ölçüde yordandığının incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi İzmir'de bir devlet üniversitesinde öğrenimine devam eden 528 (359 kadın, 169 erkek) üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Veriler, Kişisel Bilgi Formu'na ek olarak Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II, Ana Babaya Bağlanma Ölçeği ve Sürekli Umut Ölçeği ölçme araçlarının Türkçe uyarlamaları aracılığıyla toplanmıştır. Veriler analiz edilirken değişkenler arasındaki korelasyonları incelemek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı Analizi ve yordayıcı modeli incelemek için ise Hiyerarşik Regresyon Analizi kullanılmıştır. Korelasyon analizi sonucunda yakın ilişkilerde kaygılı bağlanmanın anneye olumlu bağlanma, babaya olumlu bağlanma ve umut arasında anlamlı düzeyde negatif yönlü ilişkileri olduğu; benzer şekilde yakın ilişkilerde kaçınan bağlanmanın anneye olumlu bağlanma, babaya olumlu bağlanma ve umut arasında anlamlı düzeyde negatif yönlü ilişkileri olduğu bulunmuştur. Hiyerarşik regresyon analizleri sonuçlarında ise anneye olumlu bağlanmanın hem kaygılı bağlanma hem kaçınan bağlanma açısından anlamlı ve olumsuz yönde bir yordayıcı role sahip olduğu bulgusuna erişilmişken babaya olumlu bağlanmanın sadece kaygılı bağlanma açısından anlamlı ve olumsuz yönde bir yordayıcı rolü olduğu bulunmuştur. Bunlara ek olarak, ebeveynlere bağlanma (anneye olumlu bağlanma ve babaya olumlu bağlanma) değişkenleri kontrol edildikten sonra bile umut değişkenin her iki bağlanma stili (kaygılı bağlanma ve kaçınan bağlanma) açısından da anlamlı ve olumsuz yönde önemli bir yordayıcılığa sahip olduğu bulgusuna erişilmiştir. Elde edilen bulgular alanyazın kapsamında tartışılmış ve ileride yapılacak çalışmalar için öneriler sunulmuştur. 
Anahtar Kelimeler: Yakın İlişkilerde Bağlanma, Ebeveynlere Bağlanma, Umut, Beliren Yetişkinlik.

Abstract:
The aim of this study is to examine to what extent attachment styles in close relationships (anxious attachment and avoidant attachment) are predicted by the model including attachment to parents (positive attachment to mother and positive attachment to father) and hope among university students in emerging adulthood period in Turkey. The sample of the research consisted of students who continued their education at a state university in Izmir. The sample of the study consisted of a total of 528 university students (359 women, 169 men) studying at a state universtiy in Izmir. In addition to the Personal Information Form, data were collected through the Turkish adaptations of the Experiences in Close Relationships Inventory-II, Attachment to Parents Scale and Dispositional Hope Scale. While analyzing the data, Pearson Product Moment Correlation Coefficient Analysis was used to examine the correlations between variables and Hierarchical Regression Analysis was used to examine the prediction model. As the results of correlation analysis, it was found that anxious attachment in close relationships had significant negative relationships with positive attachment to mother, positive attachment to father and hope; similarly, avoidant attachment in close relationships had significant negative relationships with positive attachment to mother, positive attachment to father and hope. Hierarchical regression analyses revealed that positive attachment to mother had a significant and negative predictive role for both anxious attachment and avoidant attachment, whereas positive attachment to father had a significant and negative predictive role only for anxious attachment. In addition, even after controlling for the variables of attachment to parents (positive attachment to mother and positive attachment to father), hope was found to have a significant and negative predictive role for both attachment styles (anxious attachment and avoidant attachment). The findings were discussed within the scope of the literature and suggestions for future studies were presented. 
Keywords: Attachment in Close Relationships, Attachment to Parents, Hope, Emerging Adulthood.