Ortopedik travmalara bağlı kırıklarda iyileşme süresi, geçici iş göremezlik süresi ve bakıcı ihtiyacı süresinin adli tıbbi açıdan değerlendirilmesi
Forensic medical evaluation of healing period, temporary incapacity period and caregiver need period in fractures due to orthopedic traumas
Yazar: KORAY YILMAZ
Danışman: PROF. DR. EKİN ÖZGÜR AKTAŞ
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmada; ekstremite kırığı gelişen olgularda kırık lokalizasyonu, sayısı ve seçilen tedavi yönteminin geçici iş göremezlik süresine etkisini değerlendirmek, bu olgularda kişinin 
tedavi ve takibinden sorumlu hekimler tarafından düzenlenmiş istirahat/çalışabilir raporları ve 
Ortopedi uzmanlarının görüşlerine göre geçici iş göremezlik süresi ve bu süre içerisindeki 
bakıcı ihtiyacı süresi hususlarını belirleyerek bu hususlarda bir kılavuz oluşturmak, 
istirahat/çalışabilir raporlarının önemini ortaya koymak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışma, 2 aşamalı olarak yapılmıştır. İlk aşamada; 01.01.2021-
31.12.2021 tarihleri arasında EÜTF Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'na ekstremite 
kırığı nedeniyle başvuran ve istirahat/çalışabilir raporu verilmiş toplam 452 olgu araştırmaya 
dahil edilmiştir. Olguların yaşı, cinsiyeti, yaralanma mekanizması, kırık lokalizasyonu, kırık 
sayısı, uygulanan tedavi yöntemi, tedavi süresince hastanede kalış süreleri ve toplam istirahat 
raporu süreleri değerlendirilmiştir. 2. aşamada; kırık lokalizasyonu ve uygulanan tedavi 
yöntemi ile ilgili bir liste hazırlanıp 20 Ortopedi ve Travmatoloji uzmanından ekstremite 
kırıklarına uygun makul istirahat raporu süresi ve bakıcı ihtiyacı süresi hakkında görüş 
alınmıştır. Veriler SPSS 25.0 (IBM Corporation, Armonk, New York, United States) 
programı ile gerçekleştirilmiş, p değeri <0.05 düzeyi istatistiksel açıdan anlamlı kabul 
edilmiştir.
Bulgular: Katılımcıların %89,8'i erkek, %10,2'si kadındı. Katılımcıların yaş ortalaması 
36,75±10,89'du. Katılımcıların %64,4'ünde izole, %35,6'sında çoklu kırık tespit edildi.
Katılımcıların %62,2'sinde cerrahi tedavi, %37,8'inde konservatif tedavi yöntemleri 
uygulanmıştı. Katılımcıların %54,4'ünde alt ekstremite, %45,6'sında üst ekstremite 
kemiklerinde kırık tespit edildi. Cinsiyet ve yaşın rapor süresine istatistiksel açıdan anlamlı 
bir etkisinin olmadığı tespit edildi. Uygulanan tedavi yöntemine göre istatiksel açıdan anlamlı 
bir fark olduğu tespit edildi. Her bir kemik kırığı ayrı ayrı değerlendirildiğinde; cerrahi tedavi
uygulanan tüm kemik kırıklarında konservatif tedavi uygulanan kırıklara göre daha fazla 
istirahat raporu süresinin olduğu tespit edildi. Çoklu ekstremite kırığı saptanan olgularda izole 
kırığı olan olgulara istirahat raporu süresi anlamlı olarak yüksek bulundu. Ortopedi 
uzmanlarınca; skafoid kemik hariç diğer tüm ekstremite kırıklarında cerrahi tedavi 
uygulamalarının konservatif tedavi uygulamalarına göre daha uzun süreli istirahat raporu 
gerektiği belirtildi, ancak istatistiksel açıdan anlamlı bir sonuç olmadığı tespit edildi.
Sonuç: Ülkemizde geçici iş göremezlik süresi ve bakıcı ihtiyacı süresi kavramlarının her 
geçen yıl daha da önem kazandığı görüldüğünden, bu hususlarının belirlenmesinde kapsamlı, 
daha detaylı ve standart olarak uygulanabilecek bir düzenlemeye gidilmesi gerekmektedir. 
Öncelikle geçici iş göremezlik süresinin, istirahat raporları dikkate alınarak belirlenmesi 
gerektiği düşüncesindeyiz. Ayrıca istirahat raporu düzenlenemeyen kişilerde, kırık 
iyileşmesini etkileyen faktörler de düşünüldüğünde, geçici iş göremezlik süresi ve bakıcı 
ihtiyacı süresinin belirlenmesinde güncel bilimsel verilere dayanan, detaylı ve herkes 
tarafından pratik uygulamada kullanılabilecek standart bir kılavuz oluşturulmasına ihtiyaç 
vardır.
Anahtar Sözcükler: Kırık; maluliyet; geçici iş göremezlik; bakıcı ihtiyacı.

Abstract:
Aim: In this study; to evaluate the effect of fracture localization, number and selected 
treatment method on the duration of temporary incapacity for work in cases with extremity 
fractures, to evaluate the duration of temporary incapacity for work and the duration of need 
for a caregiver during this period, according to the rest reports prepared by the doctors
responsible for the treatment and follow-up of the person in these cases and the opinions of 
orthopedists. It is aimed to create a guide on these issues and to reveal the importance of rest 
reports.
Materials and Methods: The study has been made in 2 stages. First stage; a total of 452 
cases who applied to the EÜTF Orthopedics and Traumatology Department due to extremity 
fractures between 01.01.2021 and 31.12.2021 and were given a rest/workable report were 
included in the study. The age, gender, mechanism of injury, fracture localization, number of 
fractures, treatment method applied, length of hospital stay during treatment, and total 
recovery time were evaluated. In stage 2; a list was prepared regarding the fracture 
localization and the treatment method applied, and opinions were received from 20 
orthopedists about the reasonable rest period appropriate for extremity fractures and the 
duration of the need for a caregiver. The data were made with the SPSS 25.0 (IBM 
Corporation, Armonk, New York, United States) program, and a p value <0.05 was 
considered statistically significant.
Results: 89.8% of the participants were male and 10.2% were female. The mean age of the 
participants was 36.75±10.89. Of the participants, 64.4% had isolated fractures and 35.6% 
had multiple fractures. Surgical treatment was applied in 62.2% of the participants and 
conservative treatment methods were applied in 37.8% of the participants. 54.4% of the 
participants had fractures in the lower extremities and 45.6% in the upper extremity bones. It 
was determined that gender and age did not have a statistically significant effect on the 
duration of the report. It was determined that there was a statistically significant difference 
according to the treatment method applied. When each bone fracture is evaluated separately; 
it was determined that all bone fractures treated surgically had a longer resting report time 
than those with conservative treatment. In cases with multiple extremity fractures, the 
duration of the rest report was found to be significantly higher in patients with isolated 
fractures. By orthopedists; it was stated that surgical treatment requires a longer rest period 
than conservative treatment in all extremity fractures except the scaphoid bone, but it was 
determined that there was no statistically significant result.
Conclusion: Since it is seen that the concepts of temporary incapacity period and the duration 
of the need for caregivers are gaining more importance every year in our country, it is 
necessary to make a comprehensive, more detailed and standard regulation in determining 
these issues. First of all, we think that the period of temporary incapacity should be 
determined by taking into account the rest reports. In addition, considering the factors 
affecting fracture healing in people for whom a rest report cannot be issued, there is a need to 
create a detailed and practical standard guideline based on current scientific data in 
determining the duration of temporary incapacity and the need for caregivers.
Keywords: Fracture; disability; temporary incapacity for work; need for caregiver.