Yargıtay kararları çerçevesinde tefecilik suçu
The crime of usury in respect of the court of cassation case laws
Yazar: İLHAN AKILLI
Danışman: PROF. DR. AHMET CANER YENİDÜNYA
Marmara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Hukuk Ana Bilim Dalı / Kamu Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Suç = Crime ; Tefecilik = Usury ; Türk Ceza Kanunu = Turkish Penal Code ; Yargıtay = Supreme Court ; Yargıtay kararları = Supreme court decisions

Özet:
Günümüz ekonomik koşullarında, ihtiyaç sahibi kişilerin, kamu otoritesinin kontrolü dışında faiz karşılığı ödünç para almaları sonucu ekonomik bakımdan zor duruma düşmeleri, bir borç bataklığıyla karşı karşıya kalmaları ve bunun sonucunda da geri ödeme imkânsızlığı içine girmeleri çokça karşılaşılan bir durum olmaktadır. Bu nedenle birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de, kamu otoritesinin denetiminden uzak şekilde, izinsiz olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesi yasaklanmıştır. Tefecilik, ülkemizde bir dönem yasal bir faaliyet olan ikrazatçılığın, kanunda öngörülen şekil ve şartlarda, yetkili merciden izin alınmadan veya mevzuata aykırı şekilde yapılması anlamına da gelmektedir. Mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda (TCK) bu suça yer verilmemişti. Bu dönemde tefecilik fiilleri, ilk olarak 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun, ardından da 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile yaptırım altına alınmıştı. 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren TCK ise tefecilik suçuna 241. maddesinde yer vermiştir. Bu hüküm uyarınca; "kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para vermek" eylemi yaptırım altına alınmıştır. Ekonomi, Sanayi ve Ticaret Alanına İlişkin Suçlar bölümünde düzenlenmiş olan tefecilik, ekonomik ve iktisadi hayattaki istikrar ve dengeleri korumayı hedefleyen bir suç tipidir. TCK'unda bu suç tipine yer verilmesi yerinde olmakla birlikte, hükmün düzenleniş şeklinin yetersiz olduğu, belirlilik, kanu¬nilik ve kıyas yasağı ilkeleri yönünden bazı sıkıntılar barındırdığını da ifade etmeliyiz. Çalış¬mamızda öncelikle suçun tanımına, benzer kavramlardan farkına ve konu hakkındaki kanuni düzenlemelere değinip, akabinde de suç teşkil eden fiilleri ele alıp, nasıl bir yasal düzenleme ile bu tarz eylemlerle etkin mücadele edilebileceğini öğretideki görüşler ve uygulamadaki yargı kararları çerçevesinde aktarmaya çalıştık.

Abstract:
In today's economic conditions, it is a heavily encountered situation for people to end up facing a high level of debt and becoming unable to make repayments after they borrow money with interest from parties outside the control of public authorities. Therefore, in our country, as in many countries, it is prohibited to lend money with interest without necessary approval. Usury, is an act of loaning -similar to unofficial moneylenders, which was a legal in our country for a period- in the form and conditions defined by law, where loans are issued without obtaining permission from the competent authority or in violation of the legislation. This wasn't defined as a crime in the repealed Article 765 of Turkish Criminal Code. During this period the Usury Act was placed under sanctions first by Article 2279 of The Money Lending Law and later by Article 90 of Law-amending ordinance on Money Lending. The Turkish Criminal Code that entered into force on 1st June 2005 has given place to the crime of usury in Article 241. According to this provision; "Lending money to someone else in order to gain profits" action has been taken under sanctions. Usury, which is regulated in the part concerning to crimes related to the economy, industry and trade area, is a type of crime that aims to protect peace and stability in economic life. We should also note that even though it is appropriate for this type of crime to be included in the Turkish Criminal Code, the provision presents several difficulties concerning the principles of certainty, legality and prohibition of comparability. In our study we went over the definition of the crime, the differences between similar concepts and related legislation. We then went over the acts relating to the crime and   investigated the legislative actions that could be applied to combat the it using academic opinions and issued verdicts.