Retina pigment epitel dekolmanı olan yaşa bağlı makula dejenerasyonu olgularında anti-VEGF tedavinin etkileri
To evaluate the effect of anti-vegf therapy on anatomical and visual results in pigment epithelial detachment (PED) secondary to age-related macular degeneration (AMD)
Yazar: NARGİZ ALLAHVERDİYEVA
Danışman: PROF. DR. SİBEL KADAYIFÇILAR ; PROF. DR. MEHMET BORA ELDEM
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Göz hastalıkları = Eye diseases ; Makula dejenerasyonu = Macular degeneration ; Retina = Retina ; Retina dekolmanı = Retinal detachment ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors ; Vitreus = Vitreous ; Yaş faktörleri = Age factors ; Yaşlılar = Aged

Özet:
Amaç: Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD) ile ilişkili retina pigment epitel dekolman (PED) olgularında anti-VEGF tedavinin anatomik ve görsel sonuçlar üzerine etkisini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Kliniğimiz Retina Birimince Ocak 2006 veAralık 2015 tarihleri arasında takip edilen YBMD ile ilişkili PED'i olan, intravitreal bevacizumab, ranibizumab ya da afliberceptin ayrı ayrı monoterapi veya ardışık olarak uygulandığı 106 olgunun 111 gözüne ait veriler retrospektif olarak incelendi. Dosya verilerinden ve görüntüleme sistemi kayıtlarındanETDRS eşeli ile ölçülmüş en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), optik koherens tomografi (OKT) ile ölçülmüş santral retina kalınlığı (SRK), lezyon tipi, lezyon genişliği, PED yüksekliği ve genişliği, PED'in alt tipi, enjeksiyon sayısı, takip süresi ve vizit sayısı değerlendirildi. Başlangıç ve takip sonundaki değerler incelendi.
Bulgular: Hastaların 59'u kadın (%55.7), 47'si erkek (%44.3)'ti. Ortalama tanı yaşı 75.4 ± 9.6 (49-77), ortalama takip süresi 43.3±21.18 (12-84) ay, ortalama vizit sayısı ise 26.9±17.7 (4-101) bulundu. Başlangıç görme keskinliği ortalama 53.26 ± 16.8 (12-88), izlem süresinin sonunda ortalama 35.1±19.63 (10-80) harfti. Başlangıç SRK ortalama 269 ± 93.2 (116-595) mikron, izlem süresinin sonunda ise ortalama 245 ± 49 (138-359) mikron olarak bulunmuştur. Tüm PED'lerin 48'sı (%43) fibrovasküler, 36'ü (%32,5) seröz, 16'sı (%14) hemorajik, 11'i (%10) ise drusenoid tipte idi. Başlangıçta PED yüksekliği ortalama 440.24±178.56 (134-1021) mikron, PED genişliği ortalama 2161±864.103 (1010- 4612) mikron olarak saptandı. PED'in ortalama düzleşme zamanı 8.71±8.4 (2-46) ay bulundu. 111 gözün 62'sine (%55.8) ranibizumab, 15'ine (%13.5) aflibercept, 6'sına (%5.4) bevacizumabtedavisi monoterapi olarak uygulanmıştır. 28'ine (%25.3) ise anti-VEGF ajanlar ardışık olarak uygulanmıştı. İzlem süresi boyunca hastalara ortalama 7.06±5.4 (1-36) kez anti-VEGF tedavi yapılmıştı. Takip süresi sonunda 111 gözün 47'sinde (%42.5) skar gelişirken 39

(%35) gözde atrofi saptanmıştır. Altı gözde (%5.4) iyileşme sağlandı. On dokuz gözde ise (%17.1) skar ya da atrofi gelişmemiş olup, PED devam ediyordu.
Sonuç: Görme keskinliği izlem süresi boyunca 15 harf azalma gösterdi. İlk dört senede görme stabil seyretmesine rağmen sonuncu yılda azalma gösterdi. Görsel prognozu belirleyen en önemli faktörler skar ve atrofi gelişmesidir. Bu sonuçlar PED'in tedaviye ne kadar dirençli olduğunu göstermektedir.

Abstract:
Purpose: To evaluate the effect of anti-VEGF therapy on anatomical and visual results in pigment epithelial detachment (PED) secondary to age-related macular degeneration (AMD).
Materials and Methods: 111 eyes of 106 patients followed in Retina Unit of our clinic, who had PED secondary to AMD, treated with intravitreal bevacizumab, ranibizumab or aflibercept as monotherapy or consecutive therapy was evaluated retrospectively. Best corrected visual acuity (BCVA) evaluated on the ETDRS chart; central macular thickness (CMT), lesion type and width, PED height and width, subtype of PED measured with optical coherence tomography (OCT); number of injections, follow-up duration and number of visits were assessed from patients medical records and imaging system records. Baseline and final findings were evaluated.
Results: 59 of the patients were female (55.7%), 47 were male (44.3%). The mean age at diagnosis was 75.4 ± 9.6 (49-77), the mean follow-up duration was 43.3±21.18 (12-84) months and the mean number of visits were 26.9±17.7 (4-101). While the mean baseline BCVA was found 53.26 ± 16.8 (12-88) letters, at the end of the follow-up period it was 35.1±19.63 (10-80) letters. The mean baseline CMT was found 269 ± 93.2 (116-595) microns, at last follow-up was found 245 ± 49 (138-359) microns. Among the whole PEDs, 48 (43%) cases were fibrovascular, 36 (32.5%) were serous, sixteen (14%) were hemorrhagic and 11 (10%) cases were drusenoid. The mean baselinePED height was 440.24±178.56 (134-1021) microns, the mean PED width was 2161±864.103 (1010- 4612) microns and the mean PED height decrease time was found 8.71±8.4 (2-46) months. 62 eyes (55.8%) of 111 eyes were treated with ranibizumab, 15 (13.5%) eyes were treated with aflibercept and 6 (5.4%) eyes were treated with bevacizumab monotherapy, while 28 (25.3%) eyes were treated with anti-VEGF agents consecutively. Among the consecutively treated group, 20 (18.01%) eyes were treated with ranibizumab followed byaflibercept, 8 (7.2%) eyes were treated with bevacizumab followed by ranibizumab. During the follow-up period, the mean number of anti-VEGF injections were 7.06±5.4 (1-36). At the end of the follow-up period, scar formation was seen in 47 (42.5%) of 111 eyes, while in 39 (35%) eyes macular atrophy was developed. Both anatomical and functional improvements were observed. In 19 (17.1%) eyes, PED persisted without scar or atrophy development.
Conclusion: During the follow-up, the overall BCVA decrease from baseline was 15 letters. In the first 4 year while BCVA remained stable, it showed a detoriation in the last year. The crucial prognostic factors for visual outcome were scar and atrophy development. These results reveal that PEDs are resistant to therapy.