İbn Kesir'in Tefsiru`l-Kur`ani`l-Azim adlı eserinin israiliyyat açısından değerlendirilmesi /
Yazar: ABDULLAH BAYRAM
Danışman: YRD. DOÇ. DR. S. SABRİ YAVUZ
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1999
Konu: Din = Religion
Dizin: Tefsir = Commentary ; İbn Kesir = İbn Kesir ; İslamiyet = Islam ; İsrailiyyat = Israilliyat

Özet:
Arapça bir kavram olan isrâiliyyât, isrâilî bir kaynaktan rivayet edilen kıssa ve hâdiseler anlamındadır. Tarihi gelişim çerçevesinde anlam genişlemesine uğrayan isrâiliyyât kavramı, İslâm'a yabancı olan unsurları ifade eden bir muhteva kazanmıştır. İsrâiliyyât konusu, genel kabule göre üç kısım altında incelenmektedir; 1. Kur'an-ı Kerim'e ve sahih hadislere ters düşmeyen ve İslamî gerçeklerle paralellik arz eden kıssa ve hâdiselerdir. Bunların rivayeti caizdir. 2. Kur'an'ı Kerim ve sahih hadislerle çelişen ve İslamî gerçeklerle uygunluk göstermeyen kıssa ve hâdiselerdir. Bu tür israilî haberlerin rivayeti haramdır. 3. Söz konusu kısımlara dâhil olmayan, ne doğrulanabilen ne de yalanlanabilen kıssa ve hâdiselerdir. Hakkında bir şey söylenemeyen bu tür israilî haberlerin rivayeti caiz olmakla birlikte akla ve genel geçer tabiat kanunlarına ters düşmemesi gerekir. İslâm öncesi Araplar'ın, Arabistan'daki Ehl-i Kitab olan Yahudî ve Hıristiyanlarla, hem ticarî ve hem de sosyal ilişkiler içinde olması ve onlar gibi çeşitli dinlerdeki insanların da Müslüman olduktan sonra, eski inanç ve düşüncelerinden soyutlanamaması, israiliyyatın İslâm düşüncesine taşınmasına neden olmuştur. Bu haberler Hz.Peygamber'in vefatından sonra, sahabe devriyle birlikte İslâm düşüncesine girmiş ve peygamber kıssaları başta olmak üzere, bir çok konu etrafında toplanmıştır. IXÇalışmamızda, İbn Kesîr'in israiliyyâta bakış açısını ve konuyla ilgili değerlendirmelerini, Tefsîru'1-Kur'âni'l-Azîm adlı eserini baz alarak ortaya koymaya çalıştık. Ayrıca onun tarih, hadis fikıh ve belagat gibi ilim dalanndaki ilmi şahsiyetini genel olarak işlemeye özen gösterdik.

Abstract:
Isra'iliyyât, an Arabic term covering three kinds of narratives, which are found in the commentators on the Kur'an, the mystics, the compilers of edifying histories and writers on various levels; a-Narratives regarded as historical, which served to complement the often summary information provided by the revealed Book in respect of the personages in the Bible (Tawrat and İndjil), particulary the prophets (qisas al- anbiya'). b-Edifying narratives.placed within the chronological, but entirely undefined, framework of the period of the ancient Israelites. c-Fables belonging to folklore, allegedly, but sometimes actually, borrowed from Jewish sources. The line of demarcation between this class and the preceding one is difficult to establish. The prophetic legends appeared very early in muslim literature, although few if any traces still survive which in fact go back, in the form in which we have them, to the first century of the Hidjra. The earliest sources of information were either converted jews or, perhaps, Arabs who had had contacts, before their conversion to iislam, with the jews and christians of the Arabian peninsula and the neighbouring regions. Our study examines Ismail Umer b. Kathir's introduction to his exegesis of the Qur'an, Tafsir al-Qur'an al-Azim, the analysis is predicated upon the importance of understanding foreign, classical and culturally distant text approximate to the understanding of the original audience; they were insiders. To authentically interpret a text as they did, the researcher must be apprised of the knowledge that the author assumed of his audience and of the historical context of the text and its author. This includes recognizing the formal and rhetorical structures of the literature and and knowing the background knowledge of the audience, their linguistic approach to the language, and the intertextual references of the text. XI