Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda serum bisfenol a düzeyi ile periferik diyabetik polinöropati arasındaki ilişki
The relationship between serum bisphenol a level and diabetic peripheral polyneuropathy in patients with TYPE 2 diabetes mellitus
Yazar: SEDA SALİ
Danışman: DOÇ. DR. DEVRİM SİNEM KÜÇÜKSARAÇ KIYICI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Bisfenol A = Bisphenol A ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Diabetik nöropatiler = Diabetic neuropathies ; Polinöropatiler = Polyneuropathies

Özet:
Amaç: Çalışmamızda tip 2 diabetes mellitus (DM) tanısı olan hastalarda endokrin
bozucu kimyasal olarak bilinen Bisfenol A (BPA)'nın serum düzeyleri ile diyabetik
periferik polinöropati (PNP) arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntem ve Gereç: Çalışmaya bilinen tip 2 DM tanısı bulunan 80
(Erkek/Kadın=36/44) hasta dahil edildi. PNP varlığı açısından tüm hastalar Michigan
Nöropati Tarama Testi (MNTT) ve Elektromiyografi (EMG) ile değerlendirildi. Ek
olarak diğer mikrovasküler komplikasyonlar açısından spot idrarda albumin/kreatinin
oranı ve göz dibi muayenesi yapıldı.
Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların ortalama yaşı 51,1±5,9, diyabet yaşı 5,9±5,2
yıl idi. Hastalar EMG sonuçlarına veya MNTT sonuçlarına göre PNP var/yok olarak
gruplandırılarak karşılaştırıldığında serum BPA düzeyleri açısından istatistiksel
anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla; p=0,088 ve p=0,185). Hastalar EMG ve MNTT
sonuçlarından her ikisinin de pozitif ve negatif olmasına göre PNP var/yok olarak
sınıflandırıldığında, PNP olan (Erkek/Kadın=14/13) ve olmayan (Erkek/Kadın=12/15)
gruplar karşılaştırıldığında serum HbA1c (%9,8±2,2 ile %8,0±2,2; p=0,008) ve
trigliserid (219,9±88,3 ile 162,1±58,3 mg/dL; p=0,006) düzeyleri PNP olan hastalarda
istatistiksel olarak daha yüksek idi. Ancak gruplar arasında serum BPA düzeyleri
açısından istatistiksel anlamlı fark yoktu (7,4±2,5 ile 7,7±3,0 ng/mL; p꞊0,708).
Hastalar diyabetik retinopati var/yok (n꞊13/n꞊67) ve mikroalbuminüri var/yok
(n꞊21/n꞊53) olarak sınıflandırıldığında da serum BPA düzeylerinin gruplar arasında
istatistiksel olarak farklı olmadığı görüldü (sırasıyla; p=0,830 ve p=0,454).
Tartışma ve Sonuç: Günümüzde endokrin bozucu kimyasalların, tiroid
disfonksiyonu, obezite ve tip 2 DM gibi pek çok endokrin hastalığın patogenezinde rol
oynayabileceğine ilişkin çalışmalar giderek artmaktadır. Çalışmamızda Tip 2 DM'li
hastalarda PNP varlığı ile serum BPA düzeyleri arasında istatistiksel bir ilişki
saptanmamıştır. Ancak BPA ile diyabetik komplikasyonlar arasındaki net ilişkinin
ortaya konabilmesi açısından prospektif ve daha geniş sayıda olgu içeren çalışmalara
ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Bisfenol A, Diabetes Mellitus, Polinöropati

Abstract:
Aim: In this study we aimed to evaluate the relationship between serum Bisphenol A
(BPA) level, known as the endocrine disrupting chemical and diabetic peripheral
polyneuropathy (PNP) in patients with type 2 diabetes mellitus (DM).
Material and Methods: Eighty (Male / Female = 36/44) patients with the diagnosis
of type 2 DM were included in the study. All patients were evaluated by Michigan
Neuropathy Screening Test (MNTT) and Electromyography (EMG) for the presence
of PNP. Additionally, in terms of other microvascular complications, albumin /
creatinine ratio in spot urine was measured and eye examination was done for diabetic
retinopathy.
Results: The mean age of the patients was 51.1 ± 5.9 years and the mean duration of
diabetes was 5.9 ± 5.2 years. There was no statistically significant difference in serum
BPA levels when patients were grouped according to the results of EMG or MNTT
(p=0.088 vs. p =0.185, respectively). The participants were regrouped as diabetic
patients with PNP (male / female=14/13) if the both EMG and MNTT results were
positive or diabetic patients without PNP (male/female=12/15) if the both EMG and
MNTT results were negative. And when results of these two groups were compared,
serum HbA1c (9.8 ± 2.2% vs. 8.0 ± 2.0%, p=0.008) and triglyceride (219.9 ± 88.3 vs.
162.1 ± 58.3 mg/dL; p=0.006) levels were significantly higher in patients with PNP.
But there was no statistically significant difference between serum BPA levels (7.4 ±
2.5 vs. 7.7 ± 3.0 ng/mL; p꞊0.708). Serum BPA levels were not statistically different
between the groups when the patients were classified as with/without diabetic
retinopathy (n꞊13/n꞊67) and with/without microalbuminuria (n꞊21/n꞊53) (p=0.830 vs.
p=0.454).
Conclusions: Nowadays, studies on the role of endocrine disrupting chemicals in the
pathogenesis of many endocrine diseases such as thyroid dysfunction, obesity and type
2 DM are increasing. In our study, we found no statistical relationship between
presence of PNP and serum BPA levels of patients with type 2 DM. However, in order
to establish a clear relationship between BPA and diabetic complications, there is a
need for prospective studies involving a larger number of cases.
Keywords: Bisphenol A, Diabetes Mellitus, Polyneuropathy