Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında SGLT-2 inhibitörlerinin retina üzerine etkisi
The effect of SGLT-2 inhibitors on the retina in type 2 diabetes mellitus patients
Yazar: SERAP CAŞTUR
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA SAİT GÖNEN
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Çalışmamızda Tip 2 Diabetes Mellitus tanılı hastalarda diyabetik retinopati açısından yapılan göz dibi muayenesi ve Optik Koherens Tomografi Anjiyografi ölçüm sonuçları ile SGLT-2 inhibitörlerinin retina üzerine etkisini araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı polikliniğinde Tip 2 DM tanısı ile takipli 100 hasta ile gerçekleştirildi. Hastalar SGLT-2 inhibitörü kullanan ve kullanmayanlar olarak iki gruba ayrıldı. Sosyodemografik veriler, vücut kitle indeksi, diyabet süresi, HbA1c düzeyi, lipid profili gibi klinik veriler kaydedildi. Retinopatiyi değerlendirmeye yönelik olarak göz dibi muayenesinin ardından Optik Koherens Tomografi Anjiyografi kullanılarak santral makular kalınlık, kapiller yoğunluk gibi parametreler ölçüldü. İstatistiksel analizler için SPSS 27 programı kullanılarak p<0.05 değeri anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 58 olan, 59'u kadın 41'i erkek olmak üzere diyabet tanılı 100 hasta dahil edildi. SGLT-2i grubu ilaç kullanan 46 hastadan 28'i Empagliflozin, 18'i Dapagliflozin tedavisi almaktaydı. SGLT-2i alan ve almayan gruplar SMK düzeyleri açısından karşılaştırıldığında anlamlı farklılık görülmedi. SGLT-2i almayan grupta DKVD tüm retina, DKVD parafovea, DKVD perifovea ve SKVD perifovea ölçümleri anlamlı düzeyde yüksek görüldü (sırasıyla p=0,016 p=0,015 p=0,021 ve p=0,043). Yine SGLT-2i almayan grupta RPK İnferior Nasal, RPK Nasal İnferior ve RPK Superior Tempo ölçümleri istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek saptandı (sırasıyla p=0,007 p=0,012 ve p=0,026).
Sonuç: Çalışmada Tip 2 Diyabetes Mellitus tanılı hastalarda SGLT-2 inhibitörlerinin retinopati progresyonu üzerine olumlu etkileri gösterilememiştir. Bu durum çalışmamızdaki SGLT-2i kullanan hasta grubunun daha uzun hastalık süresi ve daha yüksek HbA1c seviyelerine sahip olması sebebiyle diyabet komplikasyonları açısından daha riskli olması ile açıklanabilir. Bu konuda prospektif çalışma tasarımları önerilebilir.
 
Anahtar Kelimeler: Diyabetik retinopati, SGLT-2 inhibitörleri, Optik Kohorens Tomografi Anjiyografi

Abstract:
ABSTRACT
Objective: This study aimed to investigate the effects of SGLT-2 inhibitors on the retina in patients diagnosed with Type 2 Diabetes Mellitus (DM) by evaluating fundus examination and Optical Coherence Tomography Angiography (OCTA) measurements, particularly in the context of diabetic retinopathy.
Materials and Methods: Conducted at Istanbul University-Cerrahpaşa Medical Faculty's Endocrinology and Metabolism Diseases Clinic, the study included 100 patients with Type 2 DM under regular follow-up. Patients were divided into two groups: those using SGLT-2 inhibitors and those not. Clinical data including sociodemographic information, body mass index, diabetes duration, HbA1c level, and lipid profile were recorded. For retinopathy evaluation, OCTA was used to measure parameters such as central macular thickness (CMT) and capillary density following fundus examination. Statistical analyses were performed using SPSS version 27, with p<0.05 considered statistically significant.
Results: The study included 100 diabetic patients, with an average age of 58, of whom 59 were female and 41 were male. Among the 46 patients using SGLT-2 inhibitors, 28 were on Empagliflozin and 18 on Dapagliflozin. No significant difference was observed in CMT levels between the groups. In patients not using SGLT-2 inhibitors, measurements of deep capillary vessel density (DKVD) across the entire retina, parafovea, and perifovea, as well as superficial capillary vessel density (SKVD) in the perifovea, were significantly higher (p=0.016, p=0.015, p=0.021, and p=0.043, respectively). Additionally, inferior nasal, nasal inferior, and superior temporal radial peripapillary capillary (RPK) measurements were significantly elevated in the non-SGLT-2 inhibitor group (p=0.007, p=0.012, and p=0.026, respectively).
Conclusion: This study did not demonstrate positive effects of SGLT-2 inhibitors on retinopathy progression in patients with Type 2 DM. This finding may be due to the longer disease duration and higher HbA1c levels in the SGLT-2 inhibitor group, 
which could present an elevated risk for diabetic complications. Prospective studies are recommended to explore this further.
Keywords: Diabetic retinopathy, SGLT-2 inhibitor, Optical Coherence Tomography Angiography