Cerrahi destekli hızlı üst çene genişletmesinde farklı osteotomi tekniklerinin sonlu elemanlar analiz yöntemi ile karşılaştırılması
Comparison of different osteotomy techniques in surgically assisted rapid maxillary expansion using finite element analysis method
Yazar: MÜJDE GÜRSU
Danışman: PROF. DR. MEHMET BARIŞ ŞİMŞEK
Gazi Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Maksiller transversal darlık kraniyofasiyal bölgede yaygın görülen iskeletsel problemlerden 
biridir. Tedavide erişkin hastalarda büyüme ve gelişme tamamlandığı için ortodontik 
apareyler yardımıyla cerrahi destekli hızlı üst çene genişletmesine ihtiyaç duyulur. Cerrahi 
destekli hızlı üst çene genişletmesi (CDHÜÇG); maksillada yapılan osteotomiler sayesinde 
oluşan direnci ortadan kaldırmak ve yetişkinlerde transversal darlığı gidermek amacıyla 
maksillanın serbestleştirilmesi işlemidir. Literatürde günümüze kadar cerrahi destekli hızlı 
üst çene genişletmesi için farklı osteotomi teknikleri ve bunların kombinasyonları 
önerilmiştir. Çalışmamızdaki amaç; cerrahi destekli hızlı maksiller genişletme tekniklerinin 
maksilla ve yüz kemikleri üzerinde oluşan streslere ve meydana gelen yer değiştirmeye olan 
etkisini, sonlu eleman analizi (SEA) yöntemi ile karşılaştırmaktır. Sonlu elemanlar analizi, 
karmaşık geometriye sahip cisimlerin bilgisayar ortamında simüle edilmesini sağlayan 
matematiksel bir yöntemdir. Çalışmamızda bu amaçla midpalatal osteotomi, lateral 
osteotomi, basamaklı lateral osteotomi, pterygomaksiller bileşke osteotomisi ve bunların 
kombinasyonlarının simüle edildiği 7 farklı model oluşturulmuş ve osteotomilerin maksilla 
ve yüz kemikleri üzerinde oluşan streslere ve yer değiştirmelere etkisi incelenmiştir. 
Modellerin değerlendirilmesi sonucunda; pterygomaksiller bileşke osteotomisinin 
uygulanması maksillada daha paralel bir genişleme elde etmek için etkili olabilir. Midpalatal 
osteotomi maksillada lateral yönde yer değiştirmeyi önemli ölçüde artırmıştır. Uygulanan 
osteotomi sayısının artması ile maksilla ve çevre anatomik yapılarda görülen stres değerleri 
azalmış, meydana gelen yer değiştirmenin arttığı görülmüştür.

Abstract:
Maxillary transverse deficiency is a commonly observed skeletal problem within the 
craniofacial region. In the treatment of adult patients, where growth and development have 
been completed, there is a need for surgically assisted rapid maxillary expansion facilitated 
by orthodontic appliances. Surgically assisted rapid palatal expansion (SARPE) is a 
procedure aimed at eliminating resistance through osteotomies performed on the maxilla and 
facilitating the correction of transverse constriction in adults by freeing the maxilla. To date, 
various osteotomy techniques and their combinations have been proposed in the literature 
for surgically assisted rapid palatal expansion. The aim of this study is to compare the effects 
of surgically assisted rapid maxillary expansion techniques on the stresses and displacements 
occurring in the maxilla and facial bones using finite element analysis (FEA). Finite element 
analysis is a mathematical method that enables the simulation of structures with complex 
geometries within a computational environment. In this study, seven different models were 
created to simulate midpalatal osteotomy, lateral osteotomy, lateral osteotomy with a step in 
the zygomaticomaxillary buttress, pterygomaxillary junction osteotomy, and their 
combinations. The effects of these osteotomies on the stresses and displacements occurring 
in the maxilla and facial bones were then analyzed. Based on the evaluation of the models, 
it was found that the application of pterygomaxillary junction osteotomy may be effective in 
achieving a more parallel expansion of the maxilla. Midpalatal osteotomy significantly 
increased lateral displacement of the maxilla. An increase in the number of osteotomies 
resulted in a reduction in stress values observed in the maxilla and surrounding anatomical 
structures, while an increase in the resulting displacement was noted.