La imagen Turca en las obras de Miguel de Cervantes Saavedra
Miguel de Cervantes Saavedra'nın eserlerinde Türkler
Yazar: REMİDE FUTACI
Danışman: PROF. DR. ERTUĞRUL ÖNALP
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Batı Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı / İspanyol Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Batı Dilleri ve Edebiyatı = Western Linguistics and Literature

Özet:
İspanyol Edebiyatı Tarihinin XVI. ve XVII. yüzyılları kapsayan bölümlerine bir göz attığımızda Osmanlı İmparatorluğu'na ait topraklarda geçen esaret hayatını anlatan edebi eserlerin bolluğu hemen dikkatimizi çeker, dolayısıyla bu tür anlatılarda Türk teması önemli bir yer işgal eder. O dönemlere ait yazarlardan bazıları eserlerinde kendi tecrübelerini anlatmış, bazıları da esaret hayatı yaşamış olanların ifadelerini yansıtmış ya da tamamen hayalgücüne başvurmuştur.Eserlerinde esaret yaşantısını sıkça yansıtan yazarlardan biri de İspanyol ve dünya edebiyatının şaheseri Don Quijote'nin yaratıcısı Miguel de Cervantes Saavedra'dır. Esaret teması Cervantes'in bazı esrlerinde asli unsur olarak karşımıza çıkar. Mesela, Los baños de Argel, los tratos de Argel, El gallardo español, La gran sultana doña Catalina de Oviedo ve El amante liberal adlı eserlerinde Cervantes, hiç kuşkusuz bize kendi yaşantısından kesitler sunmuştur, çünkü bu eserler bir dereceye kadar onun Cezayir'de Türklerin esiri olarak yaşadığı beş yılın yansımalarıdır. Hayatının bu dönemi Cervantes'i öylesine derinden etkilemiş olmalı ki, esaret ya da Türk temasının bazı eserlerinde zaman zaman olayların akışı içinde tekrar yer aldığına tanık oluruz. Nitekim, Don Quijote (Don Kişot), La Galatea, Persiles y Sigismunda ve La española inglesa adlı eserlerinde bunu görmekteyiz.La Galatea isimli ise ilk eseri yazarın ilk dikkat çeken eseridir. Bunun yanı sıra, Cezayirdeki Hıristiyan esirlerin hayatlarını anlattığı El trato de Argel ve El cerco de Numancia isimli eserleri Madrid'de sahnelenmeiştir. Bunun yanı sıra ünlü yazar, Viaje del Parnaso eseri ile şiir dünyasına unutulmaz bir eser kazandırmıştır. Cervantes'in ismini yazın dünyasında duyuran diğer bir yapıtı da Don Quijote'dir. Cervantes'in bu eserde fikirlerini açıkça dile getirmesi onun La Mancha'daki Argamasilla hapishanesindeki günlerinin başlangıcı olmuştur. Cervantes'in o dönem yazdıkları aslında gerçek hayatın bir yansıması, fikirlerinin açık bir ifadesi idi. Ünlü yazarın yazdıkları dönemin okuyucu kitlesi tarafından kabul ediliyor ve alkışlanıyordu. Cervantes 1605 yılına kadar yani Don Quijote' nin birinci bölümü yayınlana kadar fakir bir adamdır. Bu eserin yayınlanmasından sonra ise yine parasal anlamda fakirdir ancak o artık sözcüklerin efendisidir.Cervantes arkasında sadece ikisi korunarak günümüze gelebilmiş birçok tiyatro eseri, kısa roman ve sadece Fernandez Avellaneda ismiyle yayınlanmasına izin verilmiş birçok eser bırakmıştır.Bundan Cervantes 1615 yılında tüm bunlara karşı bir savunma niteliğinde olan Don Quijote'nin ikinci bölümü meydana gelir.Don Quijote, usta bir anlatımı, ince bir mizahı, güçlü bir karakteri içermektedir. Eserin her iki bölümüde Cervantes tarafından yazılmıştır ancak eserin I. Bölümü hiçbir zaman ilk günkü etkisini kaybetmemiştir. İkinci bölüm birinci bölüme göre daha içe dönük bir mizah anlayışı taşır. Bunun yanı sıra daha güçlü bir iç yapı, çok daha iyi karakter tahlili, daha gelişmiş bir tarz ve olaylarda daha gerçekçi bir yaklaşım görülmektedir.1613 yılında basılan ve Örnek Romanlar olarak adlandırılan eserleri Cervantes'in Don Quijote'de kazandığı başarının bir başka örneğidir. Bunun yanı sıra Rinconete y Cortadillo isimli eserinde yarattığı `picaro' tipi Lazarillo de Tormes'in bir devamı hatta daha iyisi olarak okuyucunun karşısına çıkar.Bunların yanı sıra yazar 1614'de Viaje del Parnaso ve 1615 yılında ise Ocho Comedias ve Ocho Entremeses ile eserleriyle ününe ün katmıştır. Ayrıca, Persiles y Sigismunda isimli eserini ölmeden önce tamamlamış ve ölümünden tam bir yıl sonra yani 1617 yılında yayınlanmıştır.Ünlü yazar yazdığı eserleriyle Walter Scott, Charles Dickens, Gustave Flaubert, Herman Melville, Fyodor Dostoyevsky, James Joyce ve Jorge Luis Borges gibi yazarları etkilemeyi başarmıştır.

Abstract:
If we have a look at the chapters of the History of Spanish Literature which include the XVI th. and XVII th. centuries, we will see immediately the great quantity of literary works that deal with the captives? life in lands under the ottoman sovereignty, and consequently, the Turkish theme occupies an important place in most of these narrations. One part of the authors belonging to these centuries relates the events based on their own experiences, and the other part, whereas, appeals to the accounts of witnesses or plainly to the fiction.One of the authors who reflected frecuently the captives? life in his works, was Miguel de Cervantes Saavedra, creator of Don Quijote, masterwork of the Spanish literature and also universal. Cervantes, on dealing with the captive theme, which occupies a fundamental place in some of his works as Los baños de Argel, Los tratos de Argel, El gallardo español, La gran sultana doña Catalina de Oviedo and El amante liberal, provides us, without doubt, different aspects of his own life, for being this literary production, the reflection, in some point, of his life in Algiers during five years as a prisoner of the Turks. This period of his life, spent in captivity, must have deeply influenced him, as the captive theme appairs even, in a secondary way, in some of his works as Don Quijote, La Galatea, Persiles y Sigismunda and La española inglesa.In this study we will see the author?s life mainly spent in captivity as well as his works of Turkish or berber thematicAmong these works La Galatea, a pastoral romance is his first major work. At the same time that some of his plays, now lost except for El trato de Argel (where he dealt with the life of Christian slaves in Algiers) and El cerco de Numancia, were playing on the stages of Madrid. It received little contemporary notice for La Galatea and Cervantes never wrote the continuation for it, which he repeatedly promised. Cervantes next turned his attention to the drama, hoping to derive an income from that source, but the plays which he composed failed to achieve their purpose. Aside from his plays, his most ambitious work in verse was Viaje del Parnaso (1614), an allegory which consists largely of a rather tedious though good-natured reviews of contemporary poets. Cervantes himself realized that he was deficient in poetic gifts.If a remark which Cervantes himself makes in the prologue of Don Quixote is to be taken literally, the idea of the work, though hardly the writing of its "First Part", as some have maintained, occurred to him in prison at Argamasilla in La Mancha. Cervantes' idea was to give a picture of real life and manners and to express himself in clear language. The intrusion of everyday speech into a literary context was acclaimed by the reading public. The author stayed poor until 1605, when the first part of Don Quixote appeared. Although it did not make Cervantes rich, it brought him international appreciation as a man of letters. Cervantes also wrote many plays, only two of which have survived, short novels, and the vogue obtained Cervantes's story led to the publication of a continuation of it by an unknown who masquerades under the name of Fernandez Avellaneda. In self-defence Cervantes produced his own continuation, or "Second Part", of Don Quixote, which made its appearance in 1615.Don Quixote certainly reveals much narrative power, considerable humour, a mastery of dialogue, and a forcible style. Of the two parts written by Cervantes, the first has ever remained the favourite. The second part is inferior to it in humorous effect; but, nevertheless, the second part shows more constructive insight, better delineation of character, an improved style, and more realism and probability in its action.In 1613 he published a collection of tales, the Exemplary Novels, some of which had been written earlier. On the whole, the Exemplary Novels are worthy of the fame of Cervantes; they bear the same stamp of genius as the Don Quixote. The picaroon strain, already made familiar in Spain by the Lazarillo de Tormes and its successors, appears in one or another of them especially in the Rinconete y Cortadillo, which is the best of all. He also published the Viaje del Parnaso in 1614, and in 1615, the Eight Comedies and Eight New Interludes. At the same time, Cervantes continued working on Los trabajos de Persiles y Sigismunda, a novel of adventurous travel completed just before his death, and which appeared posthumously in January 1617.Cervantes's influence is seen among others in the works of Sir Walter Scott, Charles Dickens, Gustave Flaubert, Herman Melville, Fyodor Dostoyevsky, also in the works of James Joyce and Jorge Luis Borges.