İnmeye bağlı disfajisi olan hastalarda yutma rehabilitasyonu sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of swallowing rehabilitation results in patients with post-stroke dysphagia
Yazar: AYŞE GÜLEÇ
Danışman: DOÇ. DR. İLKNUR ALBAYRAK GEZER
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Kinezyoloji- uygulamalı = Kinesiology-applied ; Rehabilitasyon = Rehabilitation ; Sargılar = Bandages ; Tedavi = Treatment ; Yutma = Deglutition ; Yutma bozuklukları = Deglutition disorders ; İnme = Stroke

Özet:
Giriş
Disfajisi olan inme hastaları inme bakımı içerisinde yüksek önem verilerek tedavi edilmektedir ve disfaji tedavisinde daha önce çeşitli tedavi yöntemleri araştırılmıştır. Kinezyo bant (KB) çeşitli nöromusküler semptomların tedavisinde kullanılan, iyi bilinen bir klinik prosedürdür. Ancak daha önce, çok az sayıda çalışmada disfaji tedavisinde KB'nin kullanılabileceği ifade edilmiştir. Çalışmamızda disfajisi olan inme hastalarında KB'nin ve NMES'in etkisinin gösterilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem
Çalışmamıza inme nedeniyle disfajisi tanısı olan 37 hasta dahil edildi. Disfaji tanısında yatak başı klinik değerlendirme ve endoskopik değerlendirme tercih edildi. Hastalar üç gruba ayrıldı: 12 hastaya nöromusküler elektrik stimülasyonu (NMES), 13 hastaya KB, 12 hastaya NMES ve KB tedavileri verildi. Ek olarak, tüm gruplara egzersiz tedavisi uygulandı. Tüm gruplarda egzersiz tedavisi 15 seans sürdü (60 dk, haftada 3 seans). Benzer şekilde, NMES tedavisi 15 seans uygulandı (30 dk, haftada 3 seans). KB mekanik koreksiyon tekniği ile 7 seans uygulandı. KB her üç günde bir değiştirildi. Tedavi öncesinde, tedavi sonrasında (5. hafta) ve 3. ayda hastalar klinik olarak yatak başı su içme testi ve yutma değerlendirme aracı-10 (EAT-10) ile, endoskopik olarak Fonksiyonel Oral Alım Skalası (FOAS), Penetrasyon Aspirasyon Skalası (PAS) ve NIH-yutma güvenliği skalası ile değerlendirildi.
Bulgular
Tedavi grupları sosyodemografik özellikler ve inme ilişkili özellikler açısından benzerdi. Tüm tedavi gruplarında tedavi sonrasında tüm yutma ölçeklerinde belirgin gelişme izlendi. Tedavi sonrası 3.ayda, KB grubunda FOAS haricindeki tüm yutma ölçeklerinde, NMES grubunda yatak başı su içme testi, EAT-10 ve NIH-yutma güvenliği ölçeklerinde, NMES ve KB grubunda EAT-10 ve NIH-yutma güvenliği ölçeklerinde gelişme izlendi. Tedavi öncesinde, tedavi sonrasında ve 3.ayda tedavi grupları arasında hiçbir yutma ölçeğinde farklılık izlenmedi.
Sonuç
İnme sonrası disfaji hastalarında, egzersiz tedavisine eklendiğinde KB, diğer tedavi yöntemlerine benzer sonuçlar vermektedir. Disfaji hastalarında KB bir tedavi seçeneği olarak dikkate alınmalıdır.

Abstract:
Introduction 
Stroke patients with dysphagia have been treated with high priority within stroke care, and many kinds of interventions for dysphagia have been studied. Kinesio Taping (KT) is a well-known clinical procedure which is widely used to treat various neuromuscular symptoms. However, only a few studies have reported that KT can be used in the treatment of dysphagia, previously. The aim of this study was to investigate the effect of KT and NMES on strokepatients with dysphagia.
Material and methods
Thirty-seven subjects diagnosed as having dysphagia due to stroke participated in this study. Bedside clinical evaluation and endoscopic evaluation were preferred in the diagnosis of dysphagia. Patients were divided into three groups: 12 patients underwent neuromuscular electrical stimulation (NMES), 13 patients underwent KT and 12 patients underwent NMES and KT. Moreover, all group underwent exercise therapy. The exercise therapy lasted 15 sessions in all groups (60 min per sessions, 3 sessions per week). Similarly, NMES treatment was performed 15 sessions (30 min, 3 sessions per week). KT was performed 7 sessions with mechanical correction technique. KT's were changed every three days. Before treatment, at the end of treatment (5 week) and at 3-months follow-up, clinical evaluation with bedside water swallow test and Eating Assessment Tool-10 (EAT-10) and endoscopic analyses with Functional Oral Intake Scale (FOIS), Penetration Aspiration Scale (PAS) and NIH swallowing safety scale (NIH-SSS) were done.
Results
The treatment groups were similar with respect to sociodemographic characteristics and clinical characteristics associated with stroke. In all treatment groups, significant improvement was observed in all swallowing scale after treatment. All swallow tests except FOIS improved in KT group, bedside water swallow test, EAT-10 and NIH-SSS improved in NMES group, EAT-10 and NIH-SSS improved significantly in NMES+KT group, at 3 months. No difference was observed in all swallowing scales between groups at baseline, after treatment and 3 months.
Conclusion
When added to exercise therapy, KT provides similar results with other treatmentmethods in post-stroke dysphagia patients. Clinical use of KT for dysphagia patients should be considered as a treatment approach.