Kornea ülseri sağaltımında trombositten zengin plazmanın etkinliğinin araştırılması: Deneysel rat modeli
Investigation of the effectiveness of platelet-rich plasma in the treatment of corneal ulcer: An experimental rat model
Yazar: CEM BERBEROĞLU
Danışman: PROF. DR. MURAT SARIERLER
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Göz yanıkları = Eye burns ; Korneal ülser = Corneal ulcer ; Trombositten zengin plazma = Platelet rich plasma

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, ratlarda alkali maddeyle oluşturulan kornea ülserinin tedavisinde otolog TZP'nin etkinliğinin araştırılması amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Çalışmada, 15 haftalık yaşta 24 adet Wistar albino ırkı rat kullanıldı. Ratların 2 haftalık adaptasyon sürecini takiben kuyruk venlerinden 17, 18 ve 19 haftalık olduklarında ve çalışmanın 0. 6. 15.günlerinde birer kez kan örnekleri alınarak otolog TZP elde edildi. Ratlar 20 haftalık yaşa ulaştığında genel anestezi altında, NaOH emdirilmiş steril filtre kâğıdı, korneanın merkezine 30 saniye boyunca temas ettirilerek alkali kornea ülseri oluşturuldu. Kornea ülseri oluşturulan ratlar her grupta 8 denek olacak şekilde rastgele seçilerek 3 tedavi grubuna (Grup I: İzotonik sodyum klorür, Grup II: Moksifloksasin hidroklorür-diklofenak sodyum ve Grup III: Otolog TZP) ayrıldı. Tedaviler ve klinik oftalmolojik muayeneler günlük yapıldı. Ülser alanları çalışmanın 0., 3., 6., 9., 12., 15., 18. ve 21. günlerinde kamera ile fotoğraflandı ve fotoğraflar üzerinden ölçümler yapıldı.

Bulgular: Moksifloksasin hidroklorür-diklofenak sodyum ve otolog TZP gruplarında ülser boyutlarının benzer olmasına karşın, izotonik sodyum klorür grubuna oranla 3., 6., 9., 12., 15., 18., ve 21. günlerde istatistiksel anlamlı düzeyde küçük olduğu görüldü (p<0,001). Aynı şekilde meloksikam-diklofenak sodyum ve otolog TZP gruplarında ortalama günlük kornea ülser alanlarının değişim miktarlarının izotonik sodyum klorür grubuna oranla 0-3., 3-6., 6-9., 15-18. ve 18-21. günlerde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklı olduğu görüldü (p<0,05). Çalışmanın 4. gününde izotonik sodyum klorür grubunda bulunan bir ratın gözünde purulent akıntı gözlenirken diğer hiçbir denekte enfeksiyon gözlenmedi. Bununla birlikte izotonik sodyum klorür grubundaki tüm ratlarda gözlenen pruritis oculi, bilefaritis, blefarospazm, fotofobi ve epiforaya otolog TZP ve moksifloksasin hidroklorür-diklofenak sodyum gruplarında rastlanmadı.

Sonuç: Sunulan çalışmada, kornea ülserlerinin tedavisinde otolog TZP'nin anti-enflamatuar özelliklerinin yanı sıra iyileşme sürecini hızlandırdığı, kornea yaralarının stabil bir şekilde kapanmasını sağladığı ve enfeksiyon riskini azalttığı gözlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler: Alkali yanık, Kornea ülseri, Otolog TZP, Rat, Sağaltım

Abstract:
Objective: The present study aimed to investigate the therapeutic efficacy of autologous PRP in the treatment of alkali-induced corneal ulcers in rats.

Materials and Methods: In the study, 24 Wistar albino rats at the age of 15 weeks were used. Following a 2-week adaptation period for the rats, autologous PRP was obtained by collecting blood samples once from tail veins in the 17th, 18th, and 19th weeks, as well as on days 0, 6, and 15 of the study. When the rats reached the age of 20 weeks under general anesthesia, an alkaline corneal ulcer was created by applying NaOH- oaked sterile filter paper to the center of the cornea for 30 seconds. Rats with corneal ulcers were randomly selected in each group, with 8 subjects in each group (Group I: Isotonic sodium chloride, Group II: Moxifloxacin hydrochloride-diclofenac sodium, and Group III: Autologous PRP). Treatments and clinical ophthalmological examinations were conducted daily. Ulcer areas were photographed with a camera on days 0., 3., 6., 9., 12., 15., 18., and 21. day of the study, and measurements were taken from the photographs.
 
Results: Although the ulcer sizes were similar in the moxifloxacin hydrochloride-diclofenac sodium and autologous PRP groups, it was observed that they were statistically significantly smaller on days 3, 6, 9, 12, 15, 18, and 21 compared to the isotonic sodium chloride group (p<0.001). Similarly, the changes in the mean daily corneal ulcer areas in the meloxicam-diclofenac sodium and autologous PRP groups were statistically significantly different from the isotonic sodium chloride group on days 0-3, 3-6, 6-9, 15-18, and 18-21 (p<0.05). On the 4th day of the study, while purulent discharge was observed in the eye of a rat in the isotonic sodium chloride group, no infections were observed in any other subjects. However, pruritus oculi, blepharitis, blepharospasm, photophobia, and epiphora, observed in all rats in the isotonic sodium chloride group, were not encountered in the autologous PRP and moxifloxacin hydrochloride-diclofenac sodium groups.

Conclusion: In the presented study, it was observed that autologous PRP, in addition to its anti-inflammatory properties, accelerated the healing process, facilitated stable closure of corneal wounds, and reduced the risk of infection in the treatment of corneal ulcers.

Keywords: Alkaline Burn, Autologous PRP, Corneal ulcer, Rat, Treatment