Hastane çalışanlarında iş yaşam dengesinin yaşam doyumu ve kariyer tatmini üzerine etkisi: İstanbul'da bir kamu hastanesi örneği
The effect of work-life balance on life satisfaction and career satisfaction in hospital employees: A case of a public hospital in Istanbul
Yazar: MUHAMMET ALİ BİRLİKCİ
Danışman: DOÇ. DR. ITIR ERKAN
İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Sağlık Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Sağlık Yönetimi = Healthcare Management
Dizin: Kariyer tatmini = Career satisfaction ; Yaşam doyumu = Life satisfaction

Özet:
Bu çalışmada İş yaşam dengesinin yaşam doyumu ve kariyer tatmini üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya bir devlet hastanesinde çalışan 304 kişi gönüllü katılım sağlamıştır. Araştırmada katılımcıların iş yaşam dengeleri, iş yaşam uyumu, kendine zaman ayırma olmak üzere pozitif, yaşamı ihmal etme ve yaşamın işten ibaret olması olarak iki negatif boyutla ve bu boyutların genel ortalamasını ifade eden genel iş yaşam dengesi olarak incelenmiştir. 5 üzerinden yapılan değerlendirmeye göre katılımcıların iş yaşam uyumlarının ortalaması 3,331, yaşamı ihmal etme boyutunun ortalaması 3,211, kendine zaman ayırma boyutunun 2,951 ve yaşamın işten ibaret olması boyutunun ortalaması 2,827'dir. Genel iş yaşam dengesi ortalamaları ise 3,062'dir. Diğer bir ifade ile tüm boyutlarda katılımcıların iş yaşam dengeleri orta düzeydedir. Yaşam doyumlarının ortalaması 3,939 sayısal değer alırken, kariyer tatminlerinin ortalaması 2,876'dır. Başka bir ifade ile hastane çalışanları yaşamlarından orta düzeyde doyum sağlarken, kariyerlerinden de orta düzeyde tatmin olmaktadırlar. Araştırmada iş yaşam dengesi, yaşam doyumu ve kariyer tatmini arasındaki ilişkiler korelasyon analizi ile incelenmiş ve iş yaşam dengesinin negatif boyutları olan yaşamı ihmal etme ve yaşamın işten ibaret olması ile yaşam doyumu ve kariyer tatmini arasında negatif, pozitif boyutlar olan iş yaşam uyumu ve kendine zaman ayırma ile pozitif yönlü ilişkiler olduğu belirlenmiştir. Diğer bir ifade ile yaşamı ihmal etme ve yaşamın işten ibaret olması çoğaldıkça ve azaldıkça ters yönlü olarak yaşam doyumu ve kariyer tatmini artmakta veya azalmaktadır. İş yaşam uyumu ve kendine zaman ayırma arttıkça veya azaldıkça aynı doğrultuda yaşam doyumu ve kariyer tatmini artmakta veya azalmaktadır.

Abstract:
In this study, it is aimed to examine the effects of work-life balance on life satisfaction and career satisfaction. 304 people working in a state hospital participated in the study voluntarily. In the study, the work-life balance of the participants was examined with two positive dimensions as work-life adjustment, taking time for oneself, two negative dimensions as neglecting life and life consisting of work, and general work-life balance, which expresses the general average of these dimensions. According to the evaluation made out of 5, the average of the participants' work-life adjustment is 3,331, the average of neglecting life is 3,211, the dimension of taking time for oneself is 2,951 and the average of life consists of work is 2,827. The general average of work life balance is 3,062. In other words, the work-life balance of the participants in all dimensions is moderate. While the average of their life satisfaction is 3,939 numerical values, the average of their career satisfaction is 2,876. In other words, while hospital employees are moderately satisfied with their lives, they are also moderately satisfied with their careers. In the study, the relationships between work-life balance, life satisfaction and career satisfaction were examined by correlation analysis and the negative dimensions of work-life balance were neglecting life and life consisted of work, and work-life adjustment and spending time as negative and positive dimensions between life satisfaction and career satisfaction. It has been determined that there are positive relations with In other words, life satisfaction and career satisfaction increase or decrease as the neglect of life and the fact that life consists of work increases and decreases. As work-life adjustment and time for oneself increase or decrease, life satisfaction and career satisfaction increase or decrease in the same direction.