Tedavi almamış multipl miyelom hastalarında serum periostin düzeyinin klinik, prognoz ve tedavi yanıtı ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between serum periostin level and clinic, prognosis and response to treatment  in untreated multiple myeloma patients
Yazar: ALİ KÜRŞAT TUNA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ATAKAN TEKİNALP
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Multipl miyelom = Multiple myeloma ; Periostin = Periostin ; Prognoz = Prognosis ; Sağkalım = Survival ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Amaç: Tedavi almamış Multipl Miyelom (MM) hastalarında serum periostin düzeyinin klinik prognoz ve tedaviye yanıtının değerlendirilmesi amaçlanmaktadır
Yöntem: Çalışmamızda Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı, Hematoloji Bilim Dalı'nda Mayıs 2020 ile Mayıs 2021 tarihleri arasında MM tanısı konulan gönüllü hastalar ve gönüllü sağlıklı kontrol grubu olmak üzere iki grup oluşturuldu. Hasta ve kontrol grubunun demografik özellikleri, hastaların MM ilişkili klinik özellikleri ve yanıt durumları kaydedildi. Hasta grubunun tedavi öncesi periostin değerleri ile kontrol grubunun periostin değerleri ve hasta grubunun tedavi öncesi ve tedavi sonrası periostin değerleri karşılaştırıldı. 
Bulgular: Çalışmamıza dahil olan 36 MM hastasının 19'u (%52.8) erkek, 17'si (%47,2) kadındı. Hastaların ortalama yaşı 63,11±12,13 idi. Kontrol grubunun ise 18'i (%50) erkek, 18'i (%50) kadın olup ortalama yaşı 61,94±10,53 bulundu. MM hastalarında serum periostin düzeyi 25,25 ng/ml, kontrol grubunda ise 14,84 ng/ml olup MM hastalarında serum perisotin düzeyi anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0,001). Tedavi sonrası değerlendirmede tam yanıtlı 16 hastanın başlangıç medyan serum periostin değeri, kısmi yanıtlı 11 hastaya göre düşük bulundu (19,9 ng/ml' e karşın 24,2 ng/ml p=0,348). Tanıdan sonraki ilk 3 ay içinde hayatını kaybeden 8 hastanın başlangıç serum periostin düzeyi, sağ kalan 28 hastaya göre yüksek bulundu (25,1 ng/ml'e karşın, 21,1 ng/ml p=0,158). İnduksiyon tedavisi tamamlanan 28 hastanın başlangıç medyan serum periostin düzeyi değeri 24.96 (11,21-94,87) ng/ml iken 3 kür tedavi sonrası 17,97 (3,16-47,7) ng/ml bulundu (p<0,001). Tedavi sonrası serum periostin düzeyi ile kontrol grubu serum periostin düzeyi karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,457). Serum periostin düzeyi ile WBC ve nötrofil arasında orta düzeyde  (sırasıyla rho= -0,432, p=0,009 ve rho= -0,420, p=0,011); monosit, üre ve B2-mikroglobulin arasında ise zayıf düzeyde anlamlı negatif korelasyon saptandı (sırasıyla rho= -0,352, p=0,035; rho= -0,339, p=0,043 ve rho= -0,371, p=0,026).

Sonuç: Çalışmamız MM hastalarında kontrol grubuna göre periostin düzeyinin anlamlı olarak yüksek olması, kısmi yanıtlı hastalarda tam yanıtlı hastalara göre anlamlı olmasa da tanı anındaki periostin düzeyinin yüksek bulunması serum periostin düzeyinin hastalık şiddetini yansıtabileceğini göstermiştir.  Periostin düzeyinde tedavi ile anlamlı şekilde gerileme olduğunu gösteren literatürdeki ilk çalışmadır. Ayrıca çalışmamız serum periostin düzeyinin sağ kalan hastalarda anlamlı olmamakla birlikte hayatta olmayan hastalara göre daha düşük olduğunu göstermesi bakımından literatürde daha geniş sayıda hasta içeren çalışmalar için fikir vericidir.

Abstract:
Objective : The aim of this study is to evaluation of the relationship between serum periostin level and clinic, prognosis and response to treatment  in untreated multiple myeloma patients.
Materials and methods :  Two groups were formed as volunteer patients diagnosed with MM and volunteer healthy control group in Necmettin Erbakan University Meram Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine, Department of Hematology between May 2020 and May 2021 in our study. Demographic characteristics of the patient and control groups, MM-related clinical features and response to treatment status of the patients were recorded. The value of periostin of the patient group before treatment and the value of periostin of the control group and periostin values of the patient group before and after treatment were compared.
Results : 36 MM patients included in our study, 19 (52.8%) were male and 17 (47.2%) were female. The mean age of the patients was 63.11±12.13 . In the control group, 18 (50%) were male and 18 (50%) were female, with a mean age of 61.94±10.53 . Serum periostin level was 25.25 ng/ml in MM patients and 14.84 ng/ml in the control group, and serum periostin level was found to be significantly higher in MM patients (p<0.001). The initial median serum periostin levels of 16 patients with complete response was lower than that of 11 patients with partial response (19.9 vs. 24.2, p=0.348)  in the post-treatment evaluation. Initial serum periostin levels of 8 patients who died within the first 3 months after diagnosis were higher than those of 28 survivors (25.1, versus 21.1, p=0.158) . The initial median serum periostin levels was 24.96 (11.21-94.87) ng/ml in 28 patients whose induction chemotherapy was completed, it was found to be 17.97 (3.16-47.7) ng/ml after 3 cycles of treatment (p<0.001). There was no statistically significant difference in serum periostin level after treatment compared to serum periostin level in the control group (p=0.457). A moderately significant negative correlation was found between serum periostin level and WBC and neutrophils (rho= -0.432, p=0.009 and rho= -0.420, p=0.011, respectively) while a weakly significant negative correlation was found between monocytes, urea, and B2-microglobulin (rho= -0.352, p=0.035, rho= -0.339, p=0.043, and rho= -0.371, p=0.026, respectively).
Conclusion : Our study showed that the serum periostin level may reflect the severity of the disease because the periostin level was significantly higher in MM patients compared to the control group and the periostin level was found to be higher at the time of diagnosis, although it was not significant in patients with partial response compared to patients with complete response. This study is the first in the literature to show that periostin level decreased significantly with treatment. In addition, our study shows that serum periostin levels are significantly lower in surviving patients than in non-surviving patients, which gives insight into studies involving a wider number of patients in the literature.