Diyalizin kardiyovasküler belirteçler üzerine etkisi
The effect of di̇alysi̇s on cardi̇ovascular markers
Yazar: RAHİLE ARSLAN
Danışman: PROF. DR. LEYLA ÇOLPAN
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Kardiyovasküler hastalıklar = Cardiovascular diseases ; Kardiyovasküler sistem = Cardiovascular system ; Kreatin kinaz = Creatine kinase ; Natriüretik ajanlar = Natriuretic agents ; Renal diyaliz = Renal dialysis ; Troponin = Troponin

Özet:
Kronik böbrek hastalığı (KBH), böbrek parankiminde kronik inflamatuar ve dejeneratif değişikliklerin ortaya çıktığı bir hastalık grubudur. Kronik böbrek yetmezliği (KBY) ise, kronik böbrek hastalıklarının ilerlemesiyle ortaya çıkan bir tablodur. KBY tedavisinde konservatif tedavi ve renal replasman tedavilerinden faydalanılmaktadır. Kardiyovasküler hastalıklar (KVH), KBH'ın tüm evrelerinde ve renal replasman tedavisi alan hastalarda en önemli mortalite ve morbidite nedenidir. Çalışmamızda; hemodiyaliz (HD) öncesi ve sonrası plazma NT-proBNP, TnI, CK-MB düzeylerini değerlendirerek tek bir HD seansının sık kullanılan kardiyovasküler belirteçler üzerine etkisini araştırmayı amaçladık.
Bu çalışmaya 78 hemodiyaliz hastası ve 30 sağlıklı kontrol dahil edildi. Çalışmaya başlamadan önce hastaların demografik verileri ve diyaliz bilgileri kaydedildi. Tüm katılımcılar için kan örnekleri lityum heparinli tüpe alındı ve plazma NT-proBNP, TnI, CK-MB düzeyleri immünassay yöntemlerle ölçüldü.
Hasta ile kontrol grubu arasında demografik veriler açısından anlamlı fark saptanmadı. Plazma NT-proBNP, TnI, CK-MB düzeyleri kontrol grubunda sırasıyla (x̄ ± SD)  80.40±24.92 ng/L, 0.005±0.06 ng/ml, 2.21±1.24 ng/ml olarak bulundu. Hasta grubunda diyaliz öncesi plazma NT-proBNP, TnI, CK-MB düzeyleri sırasıyla 10765.71±8525.20 ng/l, 0.0142±0.0174 ng/ml, 2,21±1,24 ng/ml olarak bulunurken; diyaliz sonrasında sırasıyla 8816.58±7715.65 ng/l,  0.0278±0.0304 ng/ml, 2.41±1.69 ng/ml olarak bulundu. Plazma NT-proBNP ve TnI düzeyleri, hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksekti (p<0,05) Plazma CK-MB düzeylerinde kontrol ve hasta grubu arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Diyaliz sonrasında diyaliz öncesine göre; plazma NT-proBNP düzeylerinde anlamlı azalma (p<0,05), TnI düzeylerinde anlamlı artış bulunurken (p<0,05), CK-MB konsantrasyonlarında anlamlı değişiklik saptanmadı (p>0,05).
Sonuç olarak, hemodiyaliz işleminin; miyokardın perfüzyonunda azalmaya neden olarak, mikroinfarktlar oluşmasına ve kardiyak troponin seviyelerinin yuksek seyretmesine neden olduğunu düşünmekteyiz. HD sonrası, öncesine gore TnI değeri yükselen özellikle KVH için ek risk faktörüne sahip olan hastaların yakın ve uzun dönem KVH açısından daha sıkı takip edilmesi gerektiğini düşünüyoruz.
Anahtar Sözcükler: Kronik Böbrek Yetmezliği, Kardiyovasküler Hastalık, NT-proBNP, TnI, CK-MB

Abstract:
Chronic kidney disease, is a group of diseases that occur chronic inflammatory and degenerative changes in the renal parenchyma. Chronic renal failure is a table resulting from the progression of chronic kidney disease. Conservative treatment and renal replacement therapy  is applied in patients with chronic renal failure. Cardiovascular disease (CVD) is the most important cause of morbidity and mortality in patients in all stages of chronic kidney disease and receiving renal replacement therapy. In this study; we aimed to investigate the effect of a single HD session on cardiovascular markers used frequently, by evaluating plasma levels of  NT-proBNP, TnI, CK-MB before and after hemodialysis.
78 hemodialysis patients and 30 healthy controls were enrolled into the study. Demographic and dialysis datas of patients were recorded before study. Samples were taken in lithium heparin tube for all participants and plasma NT-proBNP, TnI, CK-MB concentrations were measured by immunoassay.
There were no significant differences in demographic datas between patients and control group. In the control group, plasma NT-proBNP, TnI, CK-MB concentrations were (x̄ ± SD)  80.40 ± 24.92 ng/l, 0.005 ± 0.06 ng/ml, 2:21 ± 1.24 ng/ml respectively. Plasma NT-proBNP, TnI, CK-MB concentrations were 10765.71±8525.20 ng/L, 0.0142±0.0174 ng/ml, 2,21±1,24 ng/ml before hemodialysis and 8816.58±7715.65 ng/l,  0.0278±0.0304 ng/ml, 2.41±1.69 ng/ml after hemodialysis respectively. Plasma NT-proBNP and TnI concentrations were significantly higher in patients compared to the control group (p <0,05). After hemodialysis; there was a significant decrease in plasma concentration of NT-proBNP (p<0,05),  and a significant increase in plasma TnI concentration (p<0,05). There were no significant changes in plasma CK-MB concentrations between all groups (p>0,05).
İn conclusion; we belived that, an intra-dialysis rise in cTnI is associated with an decreased myocardial perfussion and this shows that the hemodialysis procedure itself, causes microinfarcts in myocardium and elevated cardiac troponin levels. We suggest that; these patients should be followed more closely for CVD in terms of close and long-term.
Key Words: Chronic kidney disease, Cardiovascular disease, NT-proBNP, TnI, CK-MB