Baş öne eğik yürümenin yürüme ve denge üzerine etkisi
Effects of walking with bowed down head on gait and balance
Yazar: KÜBRA ÖNERGE
Danışman: PROF. DR. MELİHA MİNE ÇALIŞKAN
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Pediatrik Temel Bilimler Ana Bilim Dalı / Gelişim Nörolojisi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Bilgisayar destekli analiz = Computer aided analysis ; Denge = Equilibrium ; Dinamik kararlılık = Dynamic stability ; Hareket sensörleri = Motion sensors ; Postural denge = Postural balance ; Yürüme = Walking ; Yürüyüş = Gait ; İnsan yürüyüşü = Human gait

Özet:
Baş öne eğik şekilde yere bakarak yürümek, nöromusküler hastalıklara sahip olan ve/veya denge problemleri yaşayan çocuklarda görülen bir yürüyüş adaptasyonudur. Baş postüründeki değişimlerin, yürüme parametrelerine ve denge üzerine olan etkilerini incelemek için gerçekleştirilen çalışmamıza 17 sağlıklı çocuk dahil edildi (yaş ort. 12,59 ± 2,00). Katılımcılar, iki farklı baş postüründe; 1. başları nötral serbest postürde ve 2. başları istemli ağrısız maksimum fleksiyon derecesine kadar öne eğik yere bakan bir postürde yürüyüşler gerçekleştirdiler. Bu yürüyüşler, yürüme analiz sistemi (ELITE2002BTS, Milan, İtalya) ile değerlendirildi. Geliştirilen "Baş Hareket Sensörü" ile sagittal planda başın eklem hareketleri takip edildi. Nötral baş postürü ve öne eğik baş postürü ile alınan yürüyüşlerin sonuçları istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Baş öne eğik yürüyüşte, nötral baş postürü ile yürüyüşe göre pek çok biyomekanik değişim gözlendi. Öne eğik baş postürüyle öne bakarak yürüyen çocuklarda adım uzunluğunun kısaldığı ve kadansın arttığı belirlendi. Kinematik parametreler değerlendirildiğinde öne bakarak yürüyüşte sagittal, frontal ve transvers plandaki çoğu eklem hareket açıklığının büyük ölçüde azaldığı; kinetik parametreler incelendiğinde ise vücut basınç merkezinin hareket açıklığının azalmış olduğu, kalça fleksiyon momentinin ve diz fleksiyon ve ekstansiyon momentlerinin azaldığı, kalçada üretilen gücün arttığı ve dizde üretilen gücün azaldığı görüldü. Sonuç olarak, başı öne eğerek yere bakarak yürümenin, stabilizasyon problemi çeken çocuklarda yürüme sırasında stabilitenin arttırılmasına yönelik geliştirilen adaptif bir mekanizma olabileceği düşünülmektedir. Bu nedenle kliniklerde bu tip çocukların yürümeleri değerlendirilirken baş postürünün etkileri göz önünde tutulmalıdır. Ayrıca yürüme analiz laboratuvarlarında baş postüründeki değişimlerin etkilerinden kaçınmak için var olan yürüme analiz protokolleri geliştirilebilir. Elde edilen veriler gelecek çalışmalarda duyu-motor ve/veya denge problemi olan çocukların yürüyüşüyle karşılaştırılarak detaylandırılabilir.

Abstract:
Walking with looking down while the head bowed down is a gait adaptation seen in children with neuromuscular diseases and/or balance problems. Seventeen healthy children (mean age 12.59 ± 2.00) were included in our study to investigate the effects of changes in head posture on gait parameters and balance. The participants performed walking in two different head postures, 1. with their heads in neutral free posture and 2. with their heads in a posture with inclined painless maximum flexion degree. These walks were evaluated with the gait analysis system (ELITE2002 BTS, Milan, Italy). Head movements in the sagittal plane were tracked with the developed "Head Movement Sensor". The results of walking with the neutral head posture and bowed down head posture were compared statistically. There were many biomechanical changes in the head bowed down gait compared to the gait with the neutral head posture. It was determined that step length was shortened and cadence increased in children with head bowed down gait. When the kinematic parameters were evaluated, it was seen that most of the joint range of motion in sagittal, frontal and transverse planes decreased significantly in children who walked bowed down head posture. When the kinetic parameters were examined, it was seen that the range of motion of the body pressure centre was decreased; hip flexion, knee flexion and extension moments decreased, hip power generation increased and generated knee power decreased. In conclusion, it is thought that walking with the head bowed down posture can be an adaptive mechanism developed to improve stability during walking in children with stabilization problems. Therefore, the effects of head posture should be considered when evaluating the walking of such children in clinics. Besides, existing gait analysis protocols can be developed to avoid the effects of head posture change in gait analysis laboratories. The data we collected can be elaborated by comparing with the walking of children with sensory-motor and/or balance problems in future studies.