Açık rotator cuff tamiri yapılan hastalarda klinik ve fonksiyonel sonuçlar
Clinical and functional results in patients who had an open rotator cuff repair surgery
Yazar: HASAN BASRİ PINAR
Danışman: PROF. DR. YAKUP BARBAROS BAYKAL
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Akromioplasti = Acromioplasty ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Ortopedi = Orthopedics ; Ortopedik cerrahi = Orthopedic surgery ; Rotator manşet = Rotator cuff ; Tenodezi = Tenodesis

Özet:
Omuz eklemi vücudumuzun en hareketli eklemidir ve günlük yaşamsal aktivitelerin yerine getirilmesinde önemli bir rol üstlenmektedir. Eklemin işlevinin büyük bölümü sağlam bir rotator manşet ile mümkündür. Rotator manşet yırtıkları travma sonrasında veya dejenerasyon ile kendiliğinden oluşabilmektedir. Rotator manşet yırtıklarında konservatif ve cerrahi tedavi yöntemleri uygulanmaktadır.
 Çalışmamızın amacı; kliniğimizde, 2013 ve 2019 yılları arasında tam kat rotator manşet yırtığı nedeni ile açık cerrahi tamir yöntemi uygulanan 314 hastadan, ameliyat öncesinde ve sonrasında elde edilen verilerin istatistiksel yöntemler aracılığıyla karşılaştırılarak, tam kat rotator manşet yırtıklarında açık cerrahi ile tamir tekniğinin etkinliğini araştırmak, tekniğin avantajları, zorlukları ve komplikasyonları konusunda literatüre katkıda bulunmak ve ameliyat sonrası sonuçlar üzerinde etkili olabilecek belirleyici faktörleri değerlendirmektir.
Hastaların pre-operatif ve post-operatif modifiye Constant-Murley Skor'ları (mCMS) arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı, ortalama 3,1 yıllık takip süresinde hastaların %90,7'sinde iyi ve mükemmel sonuç elde edildiği tespit edildi. Seçili hastalarda akromiyoplasti ve biseps tenodezi uygulamasının post-operatif yüksek klinik ve fonksiyonel sonuçlarla ilişkili olduğu görüldü. Ağrı skoru olarak kullanılan Vizüel Analog Skala (VAS) ve mCMS ağrı düzeyi verileri değerlendirildiğinde açık rotator manşet tamiri ameliyatının ağrı düzeyini azaltmada oldukça başarılı olduğu bulundu. Fonksiyonel açıdan bakıldığında ise hastaların post-operatif eklem hareket açıklıkları ve kas güçlerinde pre-operatif döneme göre istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptandı. Subjektif olarak bakıldığında post-operatif dönemde 314 hastanın 303'ü ameliyattan memnun olduklarını belirtmişlerdir. Çalışmamızda rerüptür oranı %1,9 olarak bulundu ve literatür verilerine göre daha düşük olduğu görüldü. Rerüptür oranının düşük olmasında; 3 cm ve üzeri yırtıklarda kullandığımız çift sıra dikiş tamir yönteminin (medial sıra sütür ankor, lateral sıra transosseöz) ve kemik iliği uyarıcı teknik olarak mikrokırık uygulamamızın rolü olduğu düşünüldü. Ayrıca rerüptür tespit edilen 6 hastanın 4'ünde yağlı dejenerasyon derecesi Thomazeau'ya göre Evre III iken 2'sinde Evre II olarak görüldü ve tüm hastalarda tendon retraksiyonu tespit edildi. Tendon kalitesi iyi olan hiçbir hastada yeniden yırtık görülmemesi, yeniden yırtık ile yağlı dejenerasyon, retraksiyon ve kas atrofisi arasındaki kuvvetli ilişkiyi göstermiştir. Çalışmamızda fonksiyonel sonuçlar üzerinde etkili belirleyici faktörler; kas atrofisi, retraksiyon, yırtığın büyüklüğü, yırtığın şekli, ileri yaş, eklem içi ek patoloji varlığı, operasyon öncesi bulgu süresi, kas gücü ve akromiyon tipi olarak tespit edildi.

 Sonuç olarak tam kat rotator manşet yırtıklarında açık cerrahi tamir ve seçili hastalarda akromiyoplasti ve biseps tenodezi sonrasında, hastaların istirahat ve aktivite sırasındaki ağrıları belirgin olarak azalmakta, hastaların konforu, omuz aktif hareket açıklığı artmakta, ekstremite gücünün etkin bir şekilde kullanılmasını sağlanmaktadır. Literatürü destekler şekilde çalışmamızda elde edilen sonuçlar ile tam kat rotator manşet yırtıklarında açık cerrahi tamir tekniğinin tedavide etkili ve başarılı bir yöntem olduğu gösterilmiştir.

Anahtar kelimeler: Açık cerrahi tamir, akromiyoplasti, biseps tenodezi, omuz, rotator manşet

Abstract:
The glenohumeral joint (shoulder joint) is the most mobile joint in our body and plays an important role in terms of vital activities in our daily lives. Most of its function is possible with a solid and healthy rotator cuff. Rotator cuff tears can occur spontaneously after trauma or due to degeneration. Conservative and surgical treatment methods can be applied to rotator cuff tears.
The aim of the study is to examine the efficiency of the repair technique and to contribute to the medical literature on its advantages, challenges and complications and to evaluate the determining factors affecting postoperative results by comparing the pre-operative and post-operative data of 314 patients who underwent open surgical repair at our clinic from 2013 to 2019 due to full-thickness rotator cuff tear statistically.
There was a statistically significant difference between the preoperative and postoperative modified Constant-Murley Scores (mCMS) of the patients, and it was found that good and excellent results were obtained during 3.1 years of average follow-up in 90.7% of the patients. It was observed that the practices of acromioplasty and biceps tenodesis in selected patients were associated with postoperative high clinical and functional results. When the Visual Analog Scale (VAS) and mCMS pain level data used as pain scores were considered, it was found that open rotator cuff repair was very successful in reducing pain levels. From a functional point of view, a statistically significant increase was found in patients postoperative joint ranges of motion and their muscle strength when compared to the preoperative period. From a subjective perspective, it has been noted that 303 out of 314 patients in the postoperative stage were satisfied with the surgical operation. In our study, it was found that the rerupture rate was 1.9% and was lower than the literature data. It was assumed that the double-row repair technique (suture anchor in the medial-row, transosseous suture in the lateral-row) used for tears of 3 cm and above, and our microfracture application as a bone marrow stimulating technique played a role in the low rerupture rate. In addition, the degree of fatty degeneration was seen as Stage III in 4 out of 6 patients with re-rupture according to Thomazeau, while Stage II was seen in 2 out of 6 patients. Tendon retraction was detected in all patients. Not observing any re-rupture in any patient with good tendon quality has clearly revealed a strong relationship between rerupture and fatty degeneration, retraction and muscular atrophy. In our study, the determining factors affecting the functional results were found as follows: muscular atrophy, retraction, size of the tear, shape of the tear, advanced age, presence of additional intra-articular pathology, duration of preoperative findings, muscle strength and type of acromial morphology.

 As a result, after open surgical repair and acromioplasty and biceps tenodesis in patients with a full-thickness tear of the rotator cuff, the pain of patients at rest and during activity is significantly reduced; the comfort of patients and the active range of motion of the shoulder are increased; and the use of extremity force is effectively provided. According to the results obtained in our study which were in consistency with the literature, it has been concluded that the open surgical repair technique is an effective and successful method in the treatment of a full-thickness rotator cuff tear.

Keywords: Open surgical repair, acromioplasty, biceps tenodesis, shoulder, rotatory cuff