Sıçanlarda kimyasal peritonite bağlı periton fibrozisinde pentoksifilinin fibrozise ve ilgili göstergelere etkisinin incelenmesi
The evaluation of pentoxyfillin regarding fibrosis and possible related indicators in rat chemical peritoniti
Yazar: AYŞE GÜL TEMİZKAN
Danışman: PROF.DR. TANER ÇAMSARI
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Nefroloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Adenozin siklik-monofosfat = Adenosine cyclic monophosphate ; Pentoksifilin = Pentoxifylline

Özet:
Giriş: Periton fibrozisi sürekli ayaktan periton diyaliz tedavisinin (SAPD) sonlandırılmasında önemli bir nedendir. SAPD'ye bağlı periton fibrozisinin tedavisi veya önlenmesi önemli bir konu olarak kalmıştır. Günümüzdeki kanıtlar periton fibrozisinin gelişmesinde matriksin aşırı üretiminin sorumlu olabileceğini düşündürmektedir. SAPD'li hastalarda gelişen periton fibrozisinin tedavisi yüz güldürücü değildir. Pentoksifilin bir metilksantin türevidir. Bir çok çalışmada; deri, karaciğer ve böbrekte gelişen fibrozisi gerilettiği gösterilmiştir.Amaç: Klorheksidin ile oluşturulan periton fibrozisinde, pentoksifilinin; fibrozis üzerine olan etkisini belirlemek ve bu olgu ile ilgili olabilecek; periton doku cAMP düzeylerindeki değişikliği tespit edip bunların periton doku MMP-2, MMP-9, TIMP-1, TIMP-2 dengeleri üzerine etkisini araştırmaktır.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 40 adet Wistar albino sıçan alındı. Beş gruba bölündü. Tüm uygulamalar karın içine 24 G iğne ile 14 gün boyunca yapıldı. Grup 1'de kimyasal peritonit oluşturuldu. Karın içine %0,1 lik klorheksidin (KH) + %15'lik etanol + serum fizyolojik karışımından 3 ml/gün verildi. Grup 2'de karın içine, pentoksifilin 4mg/100 g (0,2 ml/100 g) serum fizyolojik ile karıştırılıp 3 ml/gün verildi. Grup 3'de periton fibrozisin önlenmesi amacıyla karın içine: %0,1'lik KH + %15'lik etanol + serum fizyolojik ve 4mg/100 g (0,2 ml/100 g) pentoksifilin karışımından 3 ml/gün verildi. Grup 4; pentoksifilinin içinde bulunduğu derişik tuzlu su idi, 1 ml arı su + 35 mg NaCl karışımından 3 ml/gün karın içine verildi. Grup 5 kontrol grubu olarak belirlendi ve karın içine %0,9'luk serum fizyolojikten 3 ml/gün verildi.15.günde sıçanlar sakrifiye edildi ve paryetal periton için karın ön duvarından ve visseral periton için karaciğerden örnekler alındı. Patolojik inceleme için Hematoksilen & Eosin (HE) ve modifiye Masson's Trichrome (MT) boyası kullanıldı. Işık mikroskopisi ile şu göstergeler değerlendirildi:1) Periton kalınlığı (paryetal ve visseral periton) 2) Fibrozis skorlaması (paryetal ve visseral periton) 3) Damarlanma skorlaması (paryetal periton ) 4) Yangı skorlaması (paryetal ve visseral periton) 5) Paryetal periton fibrotik alan yüzdesi. Kalınlıklar ve fibrotik alan yüzdesi mikrometre (?m) olarak diğer skorlamalar boyama tekniğine dayanılarak değerlendirildi. Biyokimyasal değerlendirmede; paryetal ve visseral periton doku örneklerinde; a) proMMP-2, b) proMMP-9 c) aktif MMP-2 d) aktif MMP-9 e) TIMP-1 f) TIMP-2 g) cAMP göstergelerine bakıldı. MMP'lerin çalışılmasında jelatin zimografi, TIMP'ler için ELİSA ve cAMP için EIA yöntemi kullanıldı.Bulgular: Paryetal peritonda fibrozisin tüm histopatolojik göstergeleri açısından KH ve diğer gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık vardı. (p<0.05). Visseral periton oluşan fibrozis için yangı skorlaması dışında diğer göstergeler için istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0.05). Paryetal peritonda ölçülen proMMP-2 düzeyleri KH grubunda yüksek bulundu. Serum fizyolojik grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık vardı (p<0,05). Ancak KH ile KH + pentoksifilin verilen grup arasında istatistiksel anlamlılığa rastlanılmadı. (p>0.05) Paryetal peritonda ölçülen aktif MMP-2, TIMP-1 ve cAMP değerleri için tüm gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p>0.05). TIMP-2 ölçümünde ise KH + pentoksifilin grubunda KH grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir yükseklik bulundu (p<0.05). Paryetal peritonda proMMP-9 ölçümüne hiçbir grupta rastlanılmadı.Visseral peritonda proMMP-2 ve proMMP-9 ölçümleri KH grubunda diğer tüm gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p<0.05). Aktif MMP-2 KH grubu dışındaki gruplarda gösterilemedi. Yine aktif MMP-9 visseral peritonda gösterilemedi. TIMP-1, TIMP-2 ve cAMP içinde tüm gruplar arasında istatistiksel olarak fark bulunmadı.Sonuç: Klorheksidinle paryetal ve visseral periton dokusunda fibrozis oluşturulmuştur. Pentoksifilin ise oluşturulan bu fibrozisi histopatolojik olarak engellemiştir. Fibrozisin oluşmasında proMMP-2 ve proMMP-9 artışı her iki periton dokusunda da gösterilmiştir. Pentoksifilin ile fibrozisin engellenmesinde visseral periton dokusunda proMMP-2 ve proMMP-9'un düzeylerinin azalması etkili olabilir. Pentoksifilin paryetal periton fibrozisini önlemede TIMP-2 düzeyini artırabilir, ancak visseral peritonda buna rastlanmamıştır. cAMP düzeylerinde değişiklik olmaması periton fibrozisinin önlenmesinde pentoksifilinin başka bir yolu kullanıyor olabileceğini düşündürmektedir.Anahtar kelimeler: MMP'ler, TIMP'ler, pentoksifilin, periton fibrozis, cAMP

Abstract:
Introduction: Peritoneal fibrosis is a common cause for terminating Continuous Ambulatory Peritoneal Dialysis (CAPD) treatment. Treatment or prophylaxis of CAPD-related peritoneal fibrosis, is still an important matter. Excessive production of matrix has been reported to be responsible of peritoneal fibrosis. Up to now, treatment of peritoneal fibrosis in patients with CAPD remains unsatisfactory. Pentoxifylline (PTX) is a methyl xanthine derivative. A number of studies has shown that Pentoxifylline to impede the progress of skin, liver and kidney fibrosis.Objective: To determine the effect of Pentoxiphylline on chlorhexidin induced peritoneal fibrosis and; to investigate the influence of peritoneal tissue cAMP level alterations on peritoneal tissue MMP-2; MMP-9, TIMP-1, TIMP-2 balances.Method: 40 Wistar albino rats were divided into five groups. All administrations were done intraabdominally with 24 G needle for 14 days.In group 1; chemical peritonitis was formed. A mixture of %0,1 chlorhexidin (CHX) + %15 ethanol + normal saline 3 ml/ day were administered.In group 2; PTX 4mg/100 g (0,2 ml/100g) mixed with normal saline were administered 3 ml/dayIn group 3; to prevent peritoneal fibrosis, 3 ml mixture of %0,1 CHX + %15 ethanol + normal saline and 4mg/100 g (0,2 ml/100g) PTX were administered daily.In group 4; received a solvent including PTX that forms from 1 ml distilled water + 35 mg NaCl 3 ml/day.In group 5; was described as control group and received %0,9 NS 3 ml/dayAll rats were sacrificed at 15. day and samples were obtained from anterior abdominal wall for parietal peritoneum and from liver for visceral peritoneum for tissue analysis.Sections were stained with Hematoxilene & Eosine (HE) and modified Masson?s Trichrome (MT) for pathological examination.These parameters were evaluated by light microscope; 1) thickness of peritoneum (parietal and visceral peritoneum) 2) fibrosis score (parietal and visceral peritoneum) 3) angiogenesis score (parietal peritoneum) 4) inflammation score (parietal and visceral peritoneum) 5) percentage of fibrotic areas on parietal peritoneumThicknesses and percentage of fibrotic areas were evaluated as ?m. Other score evaluations were based on staining techniques.a) proMMP-2 b) proMMP-9 c) active MMP-2 d) active MMP-9 e) TIMP-1 f) TIMP-2 g) cAMP were analysed biochemically from parietal and visceral peritoneal tissues.To measure TIMP?s ELISA; for cAMP Enzyme-linked immunoassay and for MMP?s gelatin zymography were used. TIMP?s activities were measured by ELISA; cAMP activities by Enzyme-linked immunoassay and MMP?s activities were measured by gelatin zymography.Results: There was statistically significant difference among all histopathological indicators of fibrosis between CHX and other groups ( p<0.05) on parietal peritoneum.There was also significant difference among other indicators except inflammation score for visceral peritoneum( p <0.05).Pro MMP-2 levels of parietal peritoneum in CHX group were significantly higher than the other groups ( p<0.05). When compared with the SF group there was statistically significant difference (p<0.05). However there was no statistically significant finding between CHX and CHX+PTX.There was no significant difference concerning measured active MMP-2, TIMP-1 and cAMP levels between groups (p>0.05) .TIMP-2 was measured in CHX+PTX group as significantly higher than CHX group(p<0.05).ProMMP-9 was not measured in any groups on the parietal peritoneum.Levels of proMMP-2 and proMMP-9 were determined significantly higher than other groups on visceral peritoneums of CHX group. (p<0.05).Active MMP-2 wasn?t measured except CHX group. Also active MMP-9 was not established in visceral peritoneums.Significant difference was not determined among groups about TIMP-1, TIMP-2 and c AMP.Conclusion:Fibrosis was formed with Chlorhexidin on parietal and visceral peritoneal tissue. Pentoxifylline prevented this Chlorhexidin induced fibrosis histopathologically. ProMMP-2 and proMMP-9 increment was demonstrated on both peritoneal tissues during fibrosis formation. Pentoxifylline may have a role in preventing peritoneal fibrosis on visceral peritoneum by reducing proMMP-2 and pro MMP-9 levels. Pentoxifylline may increase TIMP-2 levels for preventing parietal peritoneal fbrosis. Since there is no change in cAMP levels, it can be thought that pentoxifylline prevents peritoneal fibrosis using another pathway.Key Words: Matrix metalloproteinases (MMP?s), tissue inhibitors of matrix metalloproteinase (TIMP?s), Pentoxifylline (PTX), peritoneal fibrosis, cAMP