Yaralarda biyofilm içeren bakteriler üzerine lucilia sericata larvalarının etkisi
The effect of lucilia sericata larvae on biofilm-containing bacteria in wounds
Yazar: MERVE EĞRİBEL
Danışman: DOÇ. DR. ERDAL POLAT ; DR. ÖĞR. ÜYESİ SERHAT SİREKBASAN
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı / Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Bakteriler = Bacteria ; Biyofilmler = Biofilms ; Debridman = Debridement ; Larva = Larva ; Lucilia sericata = Lucilia sericata ; Mikroorganizmalar = Microorganisms ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Derinin bütünlüğünün bozulması ile oluşan yaralarda önce bakteri kolonizasyonu, 
sonrasında ise enfeksiyon gelişir. Uygulanan yanlış tedaviler ve diyabet hastalığı
yaraların iyileşme sürecini uzatır. Bunun sonucu olarak da bakterilerin biyofilm 
oluşturması ve antibiyotiklere karşı direnç kazanması kaçınılmaz bir hale gelir. Bu da 
yaraların iyileşme sürecini uzatır, hatta iyileşmesini engeller. Bundan dolayı biyofilm 
oluşturan bakteriler ile enfekte kronik yaraların tedavisi zordur. Bakterilerin 
antibiyotiklere karşı geliştirdiği direnç dolayısı ile 1995 yılından sonra yaraların 
tedavisinde tekrardan kullanılan Lucilia sericata larvalarının biyofilm tabakasını
temizleyerek yok ettiği görülmüştür. 
Aldıkları tedavilere rağmen yaraları iyileşmeyen, Aralık 2019 ve Mart 2021 tarihleri
arasında İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulama ve 
Araştırma Merkezi Yara Tedavi Ünitesine başvuran yaş ortalaması 59,4 olan 7'si kadın, 
23'ü erkek olan 30 hastanın yarasından alınan sürüntü örnekleri Cerrahpaşa Tıp Fakültesi 
Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuvarlarında çalışmaya alınmıştır. Hastaların
%66,6'sında diyabetten, %33,4'ünde ise diğer hastalıklardan dolayı yara oluşmuştu.
Yaralardan Larva Debridman Tedavisi (LDT) uygulamadan önce ve uygulama 
yapıldıktan sonra steril eküvyon çubuğuyla sürüntü örnekleri alınmış; bakteriyolojik, 
antibiyogram duyarlılığı ve biyofilm oluşturup oluşturmadığı açısından 
değerlendirilmiştir. Bakterilerin tanımlanması için geleneksel ve modern yöntemler 
kullanılmıştır. Tanımlanan bakteriler kongo red agar besiyerine ekilerek biyofilm
oluşturup oluşturmadığına bakılmıştır. Hastaların 19 (%63,3)'unda tek bir cins/tür bakteri 
izole edilirken 11 (%36,7)'inde birden fazla bakteri cinsi/türü üremiştir. Yara 
infeksiyonlarında en sık karşılaşılan etkenlerin Proteus mirabilis ve Gram pozitif 
çomaklar olduğu gözlemlenmiştir. LDT uygulandıktan sonra 22 (%73,3) hastanın 
yarasındaki bakteri koloni sayıları aynı kalırken; 4 (%13,3) hastanın yarasındaki bakteri 
koloni sayısı iki kez LDT uygulandıktan sonra %50; 4 (%13,3) hastanın yarasındaki 
bakteri koloni sayısı ise dört kez LDT uygulandıktan sonra %50 oranında azaldığı 
görülmüştür. Ayrıca hastaların 13 (%43,3)'ünde üç kez, 11 (%36,7)'inde iki kez, 4
(%13,3)'ünde ise dört kez LDT uygulandıktan sonra, tedaviye başlamadan önce 
yaralardan alınan materyallerde üreyen bakterilerden farklı bakteri türleri üremiştir.
Hastaların 2 (%6,7)'sinde ise uygulanan LDT sonrasında bakteri türleri aynı kalmıştır. 
Bu çalışmanın sonucunda 21 (%70) hastadan izole edilen bakterilerde biyofilm oluşumu 
gözlenirken, 9 (%30) hastada üreyen bakterilerde ise biyofilm oluşumu tespit 
edilememiştir. Ayrıca, LDT sayesinde yaralarda etken bakterilerin ve oluşturduğu 
biyofilm tabakasının önemli ölçüde bertaraf edildiği gözlemlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Lucilia sericata, Larva Debridman Tedavisi, Biyofilm, Yara, 
Mikroorganizma

Abstract:
Firstly, bacterial colonization and then infection develop in wounds formed by the 
deterioration of the integrity of the skin. Improper treatments and diabetes prolong the 
healing process of wounds. As a result, it becomes inevitable for bacteria to form a biofilm 
and gain resistance against antibiotics. This prolongs the healing process of wounds and 
even prevents healing of wounds. Therefore, the treatment of infected chronic wounds 
with biofilm-forming bacteria is difficult. Due to the resistance developed by bacteria 
against antibiotics, it has been observed that Lucilia sericata larvae, which are used again 
in the treatment of wounds after 1995, clean and destroy the biyofilm layer.
Despite being treated, 30 unhealed patients were studied, of which 23 (76.7%) were male 
and 7 (23.3%) were female. The mean age of the patients was 59.4 years, who applied to 
Istanbul University-Cerrahpaşa Traditional and Complementary Medicine Application 
ansd Research Center Wound Treatment Unit between December 2019 and Mach 2021. 
The swab samples were taken from the wounds to study at Cerrahpaşa Faculty of 
Medicine , Medical Microbiology Department Laboratory. Wounds occured in 66.6% of 
the patients due to diabetes and 33.4% of them due to other diseases. Swab samples were 
taken from the wounds with a sterile swab before and after the application of Larval 
Debridement Therapy (LDT). Also, it was evaluated in terms of bacteriological, 
antibiogram susceptibility and biofilm formation. Traditional and modern methods were 
used for identification of bacteria. The identified bacteria were inoculated on Congo red 
agar medium to see if they formed a biofilm. A single genus/species of bacteria was 
isolated in 19 (63.3%) of the patients, while more bacteria genus/species were grown in 
11 (36.7%) of them. It has been observed that the most common agents in wound 
infections are Proteus mirabilis and Gram positive bacillus. While the bacterial colony 
counts in the wounds of 22 (73.3%) patients remained the same after LDT was applied; 
the number of bacterial colonies in the wounds of 4 (13.3%) patients was 50% after LDT 
application twice; it was observed that the number of bacterial colonies in the wounds of 
4 (13.3%) patients decreased by 50% after applying LDT four times. In addition, different 
bacterial species grew, after LDT was applied three times in 13 (43.3%) of the patients, 
twice in 11 (36.7% ) and four times in 4 ( 13.3%). Different types of bacteria grew from 
the bactreria that grew in the materials taken from the wounds before the treatment. In 2
(6.7%) of the patients, the bacterial species remained the same after LDT.
As a result of this study, while biofilm formation was observed in bacteria isolated from 
21(70%) patients, biofilm formation was not detected in bacteria grown in 9 (30%) 
patients. Also, it was observed that the active bacteria and the biyofilm layer formed in 
the wounds were significantly eliminated by LDT.
Keywords: Lucilia sericata, Larval Debridement Treatment, Biofilm, Wound,
Microorganism