Deneysel modelde gecikmis mide perforasyonlarında cyanoacrylate ve durasealin anastomoz iyilesmesi üzerine etkilerinin karsılastırılması
Comprasion of cyanoacrylate and duraseal's effects on anastomoses healing at delayed gastric perforation on experimental model
Yazar: FATİH AKGÜNDÜZ
Danışman: PROF. DR. OKTAY İRKÖRÜCÜ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Anastomoz = Anastomosis ; Cerrahi = Surgery ; Cerrahi ekipmanlar = Surgical equipment ; Hidrojeller = Hydrogels ; Mide hastalıkları = Stomach diseases ; Mide rüptürü = Stomach rupture ; Siyano akrilatlar = Cyanoacrylates ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
GiriĢ: Mide perforasyonları genel cerrahi pratiğinde halen önemli morbidite ve mortalite nedenidir. Özellikle gecikmiş mide perforasyonlarında intra abdominal sepsis nedeniyle morbidite ve mortalite oranlarının arttığı gözlenmektedir. Doku iyileştirici faktörlerin cerrahide kullanımı son yıllarda giderek artmıştır. Bu nedenle anastomoz hattına uygulanacak ek ajanlarla anastomoz kaçağı riskini azaltmak ve doku direncini arttırmak üzere çeşitli çalışmalar yapılmaktadır.  
 Amaç: Cyanoacrylate ve durasealin doku iyileşmesi üzerine olumlu etkilerini gösteren çalışmalar mevcuttur. Fakat literatürde gecikmiş mide perforasyanları üzerine cyanoacrylate ve durasealin etkilerinin karşılaştırıldığı bir çalışma yoktur. Bu deneysel çalışmada sıçanlarda gecikmiş mide perforasyonlarında cyanoacrylate ve durasealin anastomoz iyileşmesi üzerine etkilerini inceledik.  Materyal ve Metod: Çalışmada ağırlıkları 200-250 gram arasında değişen 60 adet Wistar Albino cinsi dişi sıçan kullanıldı. 60 adet sıçan randomize olarak eşit sayıda kontrol (grup 1) (n=10), GPS (grup 2) (n=10), PS+CYN (grup 3) (n=10), GPS+CYN (grup 4) (n=10), PS+DS (grup 5) (n=10), GPS +DS (grup 6) (n=10) olarak 6 gruba ayrıldı. Tüm gruplara cerrahi işlem olarak laparatomi ve mide ön yüzüne yaklaşık 1 cmlik perforasyon alanı oluşturuldu. Çalışmada incelenen ajanlar grup 1'e primer sütür, Grup 2'ye gecikmiş primer sütür, Grup 3'e primer sütür ve intraperitoneal olarak 10/mg/kg cyanoacrylate, Grup 4'e gecikmiş primer sütür ve intraperitoneal olarak 10/mg/kg cyanoacrylate, Grup 5'e primer sütür ve duraseal intraperitoneal olarak 10/mg/kg duraseal, Grup 6'ya gecikmiş primer sütür ve intraperitoneal olarak 10/mg/kg duraseal bölgeye enjekte edildi. 7 gün sonra tüm ratlar sakrifiye edilip relaparatomi yapıldı. Anastomoz patlama basıncı ölçümleri yapıldı. Anastomoz bölgesi eksize edilerek histopatolojik inceleme ve hidroksiprolin ölçümü yapıldı. 
Bulgular: Anastomoz patlama basıncı en yüksek değerleri Grup 3'te (PS+CYN), en düşük değerleri Grup 2'de (GPS) hesaplandı. Geç müdehale edilen gruplarda anastomoz patlama basıncının azaldığı gözlemlendi. Doku yapıştırıcılarının (duraseal ve cyanoacrylate) kullanılması anastomoz patlama basıncının arttırdığı istatistiksel olarak gösterildi.Doku hidroksiprolin değerleri en yüksek Grup 3'te (PS+CYN), en düşük Grup 2'de (GPS) hesaplandı. Kontrol grubu ile doku yapıştırıcıları (duraseal ve cyanoacrylate) verilen grup arasında hidroksiprolin değerleri karşılaştırıldığında; doku yapıştırıcıları (duraseal ve cyanoacrylate) verilen gruplarda istatistiksel olarak anlamlı bir yükselme olduğu gösterildi. Histopatolojik değerlendirmeler de gruplar arası submukozal köprüleşme ve ödem dışında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmiştir. Nekroz en fazla Grup 6 (GPS+DS) grubunda ve en az Grup 1(PS) grubunda görüldü. PMNL en fazla Grup 6 (GPS+DS)'da görüldü. Makrofaj en fazla Grup 5 (PS+DS)'te görüldü. Mukozal epitelizasyon en çok Grup 6 (GPS+DS) ve Grup 5 (PS+DS)'te görüldü. 
 
 Sonuç: Çalışmamızda mide perforasyonlarında duraseal ve cyanoacrylate doku yapıştırıcılarının anastomoz iyileşmesini istatiksel olarak güçlendirdiği gözlemlenmiştir. Bu etkilerini inflamatuar hücrelerin yara iyileşmesinde etkilerini destekleyerek, patlama basıncını arttırarak ve kollajen sentezini stimüle ederek gerçekleştirmektedirler. Bu doku yapıştırıcılarının gecikmiş mide perforasyonlarında anastomoz hattını güçlendirerek primer onarım ile beraber kullanımının daha güvenli olabileceği kanaatinde olup bu konuda ek deneysel ve klinik çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz. 
 
Anahtar Kelimeler: Cyanoacrylate, Duraseal, Anastomoz patlama basıncı, Hidroksiprolin, Mide perforasyonu, Rat.

Abstract:
Introduction: Gastric perforation is still main surgical problem which has more mortality and morbidty. Especially in late gastric perforation-because of intraabdominal sepsis-increases mortality and morbidty. Use of tissue adhesives rise up recent years. Because of this reason, there are many studies for decreasing anostomoses leakage and increasing tissue resistance by additional agent which apply the anostomoses line .  
  Aim: There are many studies show us use of dureseal and cyanoacrylaate effects the wound healing positively. But there is not any study in literature campare effect of cyanoacrylate and duraseal. We examine the effect of cyanoacrylate and duraseal on the septic gastric perforation . 
 Material-Method: Sixty Wistar-albino female rats weighing 200-250 gr were used. Sixty rat were divide six group equally and rondomizely: control (grup 1) (n=10), GPS (grup 2) (n=10), PS+CYN (grup 3) (n=10), GPS+CYN (grup 4) (n=10), PS+DS (grup 5) (n=10), GPS+DS (grup 6) (n=10) all of the groups underwent laparotomy and anterior gastric wall perforated about 1 cm. In this study we exaamine group 1-primer suture, Group 2 septic primer suture, Group 3- primer suture and intraperitoneal 10/mg/kg cyanoacrylate, Grup 4-septic primer sütür and intraperitoneal 10/mg/kg cyanoacrylate, Group 5 primer suture and intraperitoneal 10/mg/kg duraseal, Grup 6 septic primer suture and intraperitoneal 10/mg/kg duraseal All rats were sacrified on postoperative day 7. The anastomotic bursting pressure (ABP), tissue hydroxyproline (THP) and histopathological examination of each group were analyzed. 
  Results: The APB was measured significantly high in Group 3(PS+CYN) and significantly low in Grup 2 (GPS). It is shown that intraabdominal sepsis decreases APB and use of tissue adhesives increases the APB. On hidroxyproline levels, highest levels are in Group 3 (PS+CYN) and lowest levels are in Group 2 (GPS). When we compare tissue adhesives groups with control group, there is statistically significant.  On histopatological examination, between groups there is statistically significant expact odema and submucosal bridging. Necros mostly seen at Group 6 (GPS+DS) but lessly at Grup 1(PS). PMNL mostly seen at Group 6 (GPS+DS). Macrofage mostly seen at Group 5 (PS+DS). Mucosal epitelization mostly seen at Group 6 (GPS+DS) and Group 5 (PS+DS). 
  Conclusion: In our study the tissue adhesives (duraseal and cyanoacrylate) increases the wound healing statistically. Tissue adhesives realize this affects by supporting the inflamatory cell's role in wound healing, increasing the anastomoses 
bursting pressure and stimulizating collagen synthesis. In our opinion, these tisuue adhesives in late gastric perforation strengthen the anostomoses line with primary suture, but we think that in this subject additional experimantal and clinic study requires. 
 
Keywords: Cyanoacrylate, Duraseal, Gastic perforation, Anastomotic bursting pressure, Hydroxiproline, Rat, Anastomoses healing.