1877-1878 Osmanlı Rus Savaşı Kafkas Cephesi sefer lojistiği
Military logistics of the Caucasian Front in the Ottoman-Russian War 1877-1878
Yazar: GAMZE ERGÜN
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA TANRIVERDİ
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı / Yakınçağ Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Tarih = History
Dizin: Arp = Harp

Özet:
19. Yüzyıl, Endüstri Devrimi'nden sonra meydana gelen teknolojik gelişmelerin muharebe alanında daha fazla karşılık bulmasıyla savaşın geçirdiği büyük dönüşüme sahne oldu. Bu yüzyıl itibariyle silah ve topların menzilleri ve isabet oranları artmış, namludan doldurulan mekanizmanın yerini kuyruktan doldurulan ve seri atış yapabilir hale gelen mekanizmalar almıştır. Yiv-setlerle isabet oranı artırılan silahların ve cephanelerin tahrip oranı, dolayısıyla da savaşın tahrip gücü fevkalade artmıştır. Bu durum savaşta daha fazla asker seferber etmeyi gerekli kılmış, dolayısıyla daha fazla askeri donatıp daha fazla askeri ikmal etme ihtiyacı doğmuştur. Böylece seri üretim teknolojisi birçok kola yayılmıştır. Eski usul karayolu nakliyesinin yerini yüzyılın çelik atlıları olan demiryolları almış, böylece ordular daha önce hiç mümkün olmayan oranda cephe gerisinden cephe hattına hızlı ve devasa nakliye potansiyeli kazanmışlardır. Telgraf, icadından kısa bir süre sonra muharebede sevk ve idarenin bir parçası haline gelmiştir. Tüm bu teknolojik gelişmeler savaşı hız ekseninde dönüştürmüş ve onu bütün parçaları senkronize işleyen bir makine haline getirmiştir. 
Savaş teorisi, muharebede taktik ve stratejik başarı elde etmenin, ancak sevk ve idare makamlarının silahlı kuvvetleri etkili kullanabilmesiyle mümkün olduğunu öne sürmektedir. Bu şekilde hızlı toplanan, hızlı manevra yapan yüksek mevcutlu ordular için eskisinden farklı olarak lojistik faaliyetlerin yalnız kuruluşta değil, savaş boyunca hayatî önem kazandığı görüldüğünden askerî lojistik, onu teorinin dışında tutan teorisyenlerin savunduğunun aksine 19. Yüzyıl'da savaş teorisinin bir parçası olarak ortaya çıkmaktadır.
Yüzyıl boyunca Rusya cephede dört kez karşı karşıya geldiği Osmanlı'ya karşı her seferinde lojistik üstünlük sağlayarak bir müttefik harekâtı olan Kırım Savaşı dışındaki tüm savaşları kazanmayı başarmıştır. Osmanlı ordusunun gerek envanter gerekse eğitim bakımından Rus ordusundan daha iyi durumda olmasına rağmen mağlup oluşu, büyük ölçüde savaştaki lojistik organizasyon yetersizliğinden kaynaklanmıştır. Bu sebeple çalışmamızda, yüzyılın sonunda muharebe alanında tekâmüle eren tüm bu teknolojik gelişmeleri barındıran savaşların son halkası olması, hızın ve lojistik organizasyon kapasitesinin muharebenin ve nihayetinde savaşın kaderini tayin ettiği teorisini kanıtlayan karar, manevra ve muharebeleri barındırması gerekçesiyle örnek olay olarak 1877-1878 Osmanlı-Rus Harbi'nin Kafkas Cephesi incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler: 93 Harbi, Askerî Lojistik, Savaş Teorisi, Kafkasya, Osmanlı, Rusya.

Abstract:
The 19th century witnessed a major transformation in warfare as the technological advancements that followed the Industrial Revolution found a greater response on the battlefield. As of this century, the ranges and accuracy rates of guns and cannons increased, and the muzzleloading mechanism was replaced by breechloader mechanisms that were capable of rapid fire. The rate of destruction of the ammunition of the guns, whose accuracy was increased with rifling-sets, was also increased as a result of studies on gunpowder. Therefore, the destructive power of war increased tremendously. This situation necessitated the mobilization of more troops, hence the need to equip more troops and supply more troops. Thus, mass production technology spread to many branches. Old-style road transport was replaced by the steel horsemen of the century, the railroads, giving armies the potential for rapid and massive transportation from behind the front lines to the front lines in a way that had never been possible before. Shortly after its invention, the telegraph became a part of the command and control of warfare. All these technological developments transformed warfare along the axis of speed and turned it into a machine with all its parts operating in synchronization. The theory of warfare links tactical and strategic success in battle to the effective use of armed forces by the command and control authorities. In this way, unlike in the past, the logistics of sustainment in war have gained vital importance for fast-gathering, fast-maneuvering armies, which makes it clear that military logistics is also a part of the theory of war. 
Throughout the century, Russia managed to win all wars except for the Crimean War, which was an allied campaign, by gaining logistical superiority over the Ottoman Empire, which it faced on the front four times. Although the Ottoman army was in a better position than the Russian army in terms of both inventory and training, its defeat was due to the lack of logistical organization in the war. For this reason, in our study, the Caucasus Front of the Ottoman-Russian War of 1877-1878 was examined as a case study on the grounds that it was the last link of the wars that included all these technological developments that had been developed in the field of warfare at the end of the century, and that it contained decisions, maneuvers and battles that proved the theory that speed and logistical organization capacity determined the fate of the battle and ultimately the war.

Keywords: 93 War, Military Logistics, Theory of War, Caucasus, Ottoman, Russia.