Beyaz Kale romanının Hegel'in köle-efendi diyalektiği çerçevesinde incelenmesi
An analysis of the White Castle novel in the framework of Hegel's master-slave dialectic
Yazar: NEJLA ZENGİN
Danışman: PROF. DR. ŞAHMURAT ARIK
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Ana Bilim Dalı / Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Beyaz Kale = Beyaz Kale ; Diyalektik = Dialectic ; Hegel, Georg Wilhelm Friedrich = Hegel, Georg Wilhelm Friedrich ; Pamuk, Orhan = Pamuk, Orhan

Özet:
Bu çalışmanın amacı Orhan Pamuk'un Beyaz Kale romanını Hegel'in Köle-Efendi Diyalektiği çerçevesinde incelemektir.
 Beyaz Kale, Orhan Pamuk'un postmodern teknikle yazdığı ilk romanıdır. Eserde, Doğu ve Batı kültürüne ait birbirinden farklı ancak fiziksel olarak birbirlerine ikiz gibi benzeyen iki karakterin yaşadığı yoğun psikolojik ilişki anlatılır. Orhan Pamuk, romanın sonuna eklediği son bölümde karakterlerin arasındaki ilişkinin Hegel'i andıran bir köle-efendi ilişkisi olduğunu söyler. Yazar, esinlendiği felsefi temelle farklı kültürlere mensup insanların yaşayabileceği psikolojik çatışma neticesinde gölge taraflarıyla yüzleşmelerini ve nasıl birbirlerine dönüştüklerini edebî düzlemde dile getirir. Böylece okuru, öz benlik, var olmak, efendilik- kölelik, tarih olguları üzerine yeniden düşünmeye sevk eder.
 Çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Orhan Pamuk'un hayatı ve edebî kişiliği hakkında bilgi verildikten sonra Beyaz Kale romanı teknik ve materyal unsurlar açısından incelenerek metinden örnek alıntılar yapılmıştır. İkinci bölümde; Hegel'in hayatı felsefesi ve diyalektik yöntemi hakkında açıklamalar yapılmış, Köle-Efendi Diyalektiği izah edilmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde; Beyaz Kale romanı, ikinci bölümde izahı yapılan Köle-Efendi Diyalektiği ekseninde alıntılanan örnekler eşliğinde çözümlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Beyaz Kale, Hegel, Köle-Efendi Diyalektiği, Orhan Pamuk, Öz-Bilinç

Abstract:
The aim of this study is to examine Orhan Pamuk's novel "The White Castle" within the framework of Hegel's Master-Slave Dialectic. 
 "The White Castle" is Orhan Pamuk's first novel that employs postmodern techniques. Within the novel, a compelling psychological relationship is portrayed between two characters who, despite their physical resemblance akin to twins, belong to disparate Eastern and Western cultures. In the final chapter of the book, Orhan Pamuk states that the relationship between the characters resembles Hegel's master-slave relationship. The author, drawing inspiration from the philosophical foundation, articulates on the literary plane how individuals from different cultures can confront their shadow aspects and undergo transformation as a result of psychological conflicts they experience. Thus, the author prompts the reader to reconsider concepts such as self-identity, existence, mastery-slavery, and historical phenomena.
 The study comprises two primary sections. The first section presents explanations on Hegel's biography, philosophy, and dialectical methodology, the dialectic of master-slave has been endeavored to be expounded. The second section of the study entails providing information about Orhan Pamu's life and literary persona, followed by an analysis of the novel "The White Castle" in relation to its technical and material components, accompanied by relevant excerpts from the text. Following that, the novel is analyzed in light of the quoted examples, using the framework of the Master-Slave Dialectic explicated in the first section.

Keywords: Hegel, Master-Slave Dialectic, Orhan Pamuk, Self-Consciousness, The White Castle