Özel eğitim  merkezinde çalışan fizyoterapistler ile tıp merkezi veya fizik tedavi dal merkezlerinde çalışan fizyoterapistlerin mesleki tükenmişlik ve iş doyum düzeylerinin karşılaştırılması
Comparison of occupational burnout and job satisfaction levels of physiotherapists working in special education centers and physiotherapists working at medical centers or physical therapy branch centers
Yazar: SEVGİ DER
Danışman: PROF. DR. AYŞE NUR TUNALI
Haliç Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Fizik tedavi = Physical therapy ; Fiziksel tıp = Physical medicine ; Fizyoterapistler = Physical therapists ; Meslek hastalıkları = Occupational diseases ; Tükenmişlik = Burnout ; Tükenmişlik sendromu = Burnout syndrome ; Ölçekler = Scales ; Özel eğitim = Special education ; Özel eğitim kurumları = Special education institutions ; İş doyumu = Job satisfaction

Özet:
Çalışma koşulları birbirinden farklı olan özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çalışan fizyoterapistler ile hastane, tıp merkezi veya fizik tedavi dal merkezlerinde çalışan fizyoterapistlerin mesleki tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin karşılaştırıldığı bu araştırmada; tükenmişlik ve iş doyumu puanlarının yaş, haftalık ortalama çalışma saati, aktif olarak meslekte çalışma süresi (yıl) ve çalışılan kurum ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma Kasım 2014-Haziran 2015 tarihleri arasında İstanbul Anadolu yakasındaki özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri, özel tıp merkezi, özel hastane veya özel fizik tedavi dal merkezlerinde görev yapan ve çalışma kapsamında ulaşılabilen; hastane grubu 50 özel eğitim grubu 50 olmak üzere toplamda 100 fizyoterapist üzerinde yürütülmüştür. Ankete katılmayı kabul eden fizyoterapistlere; mesleki tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin belirlenmesi için Maslach Tükenmişlik Ölçeği, Minnesota İş Doyum Ölçeği ve araştırmacı tarafından oluşturulan demografik bilgiler formu anketleri uygulandı. Gruplar arasında cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyi, yaş, çocuk sayısı ve meslekte aktif olarak çalışma süresi açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p>0,05). Her iki grup kendi içinde iş doyumu açısından yüksek, tükenmişlik düzeyi açısından düşük seviyede bulundu. Özel eğitim grubu ile hastane grubu arasında tükenmişliğin duygusal tükenme ve duyarsızlaşma puanları arasında bir fark görülmezken; kişisel başarıda düşme puanı özel eğitim grubunda (10,1±3,3) hastane grubuna (8,1±3,6) göre daha yüksek çıkmıştır (p=0,004). İş doyumu puanları açısından iki grup arasında fark bulunmamıştır. Sonuç olarak; çalışılan kurum ve kıdem tükenmişlik puanları ile ilişkili bulunurken haftalık ortalama çalışma saati ile tükenmişlik puanları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Aynı zamanda iş doyumu ile çalışılan kurum, haftalık ortalama çalışma saati ve kıdem arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.

Abstract:
In this study, it was aimed to examine the relation between burnout and job satisfaction scores and age, weekly average working hours, active working periods (years) and the working institution. The study was carried out on a total of 100 physiotherapists, consisting of 50 special education groups and 50 hospital groups working in special education and rehabilitation centers, private medical centers, private hospitals or private physiotherapy centers in the Anatolian side of Istanbul between November 2014 and June 2015. The Maslach Burnout Scale, the Minnesota Job Satisfaction Scale and the demographic information form surveys prepared by the researcher were applied to physiotherapists agreed to participate in the survey in order to determine the occupational burnout and job satisfaction levels. No statistically significant difference between the groups was found in terms of gender, marital status, education level, age, number of children and active working time in an occupation (p> 0, 05). Both groups were found to be high in terms of job satisfaction and low in terms of burnout level within itself. While there was no difference between emotional exhaustion and depersonalization scores between the special education group and the hospital group, the score of individual decline was higher in the special education group (10,1 ± 3,3) than in the hospital group (8,1 ± 3,6) (p = 0.004). No difference was found between the two groups in terms of job satisfaction scores. As a result; although a significant relation was found between the working institution and seniority burnout scores, no significant relation was found between weekly average working hours and burnout scores.  At the same time, no significant relationship was found between job satisfaction and the working institution, average weekly working hours and length of service (seniority).