Al-anbar ilindeki yetişkin erkek obez hastalarda glikozile hemoglobin ile insülin direnci arasındaki korelasyon
Correlation between glycosylated hemoglobin and insulin resistance in adult male obese patients in al-anbar province
Yazar: MOSLEH NSAIF JASIM JASIM
Danışman: DOÇ. DR. ZUHAL ALIM ; DR. ÖĞR. ÜYESİ MUHAMMAD HAMMAD JASİM ALAJEELY
Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Kimya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Biyokimya = Biochemistry ; Kimya = Chemistry
Dizin: Biyokimya = Biochemistry ; Biyokimyasal özellikler = Biochemical properties ; Hemoglobin A = Hemoglobin A ; Obezite = Obesity ; İnsülin = Insulin ; İnsülin direnci = Insulin resistance

Özet:
Obez yetişkin deneklerin vücut kitle indeksi (VKİ) 30 kg/m2 veya daha fazladır. Vücutta fazla yağ biriktiğinde genel sağlığı olumsuz etkiler. İnsülin direnci (IR), vücudun insülin üretiminin bozulduğu, hassas dokuların etkilerine daha az duyarlı olduğu bir hastalıktır. Tip 2 diyabet (T2DM) ve obezite, IR ile ilişkilidir. Irak'ta IR, Iraklıların yaşam tarzlarındaki büyük değişikliklerin bir sonucu olarak son yıllarda artmıştır. Bu bölgedeki Irak nüfusu üzerine yapılan araştırmalar şu anda sınırlı görünmektedir. Bu çalışmanın amacı, Irak'ın Anbar ili bölgesindeki obez yetişkin deneklerde homeostasis model değerlendirmesi (HOMA-IR) ile ölçülen IR ve hemoglobin A1c (HbA1c) test seviyeleri arasındaki ilişkiyi bulmaktır. Bu araştırma, yaşları 18 ile 55 arasında değişen, rastgele seçilen 120 erkek obez yetişkin bireyi içermektedir. Katılımcılar, Vücut kitle indekslerine (VKİ'lerine) göre iki kategoriye ayrılmıştır [Grup 1, 60 obez yetişkin denekten oluşurken, Grup 2, obez olmayan kontroller olarak hareket eden 60 normal kilolu sağlıklı yetişkinden oluşmuştur]. Bir dizi antropometrik ölçümle beraber tüm denekler üzerinde açlık glukozu, HbA1c, lipid profili, açlık insülini, C-peptid ve tiroid uyarıcı hormon (TSH) seviyelerinin tümü ölçüldü. Kandaki glukoz seviyelerini ve lipid profilini belirlemek için enzimatik kolorimetrik yaklaşım kullanıldı ve kandaki insülin, C-peptid ve TSH seviyeleri enzim bağlantılı immünosorbent testi (ELISA) kullanılarak ölçüldü. IR'yi test etmek için HOMA-IR indeksi kullanıldı ve 2,6'lık bir kesme seviyesinin yeterli olduğuna karar verildi. HbA1c seviyesini belirlemek için bir Tosoh G8 Glikohemoglobin Analizörü kullanıldı. İstatistiksel analizin yapılması için SPSS-25 kullanıldı. Öğrenci bağımsız t-testi verilerin istatistiksel anlamlılığını incelemek için kullanılmıştır. İki çalışma grubu (obez ve sağlıklı obez olmayan denek grupları) karşılaştırıldığında, sonuçlar obez yetişkin deneklerde (44.15±8.3 yaş ve 32.67±2.5 kg/m2) obez olmayan kontrol grubuna göre (32,72±10,5 yaş ve 23,17±1,5 kg/m2; P <0,0001) anlamlı bir şekilde daha yüksek bir yaş ve VKİ ortalaması olduğunu ortaya koymuştur. Obez yetişkin denek grubunda, HbA1c (4.99±0.576%) glikoz (5.31±0.86 mmol/l), insülin (11.76±5.06 μIU/mL) ve c-peptid (2.48±1.08 ng/mL) düzeylerinin obez olmayan kontrol grubunun (sırasıyla 4.65±0.386%, 4.74±0.48 mmol/L, 6.94±3.29 μIU/mL ve 1.47±0.66 ng/mL); P <0.0001) ortalamasından anlamlı olarak daha yüksek olduğu gözlemlendi. Obez yetişkinler için toplam kolesterol (TC) (4,77±0,79 mmol/l), trigliserit (TG)( 2,24±0,64) mmol/L), düşük yoğunluklu yoğunluklu lipoprotein (LDL) (2,47±0,89 mmol/L) ve çok düşük yoğunluklu lipoprotein (VLDL) (0,49±0,13 mmol/L) düzeyinin obez olmayan kontrol grubuna (sırasıyla, 4,47±0,47 mmol/L; P = 0,056, 1,43±0,43 mmol/L; P < 0,001, 2,18±0,55 mmol/L; P =0,039 ve 0,19±0,08 mmol/L; P <0,001) göre daha yüksek olduğu tespit edildi ve HDL (1,39±0,27 mmol/L) düzeyi, obez olmayan kontrol grubunun ortalamasından (1,63±0,19 mmol/L; P=0,701) daha düşük bulundu. Obez yetişkin deneklerde ortalama TSH düzeyleri (1.834±1.01 mIU/mL), obez olmayan kontrol grubundan (1.592±0.80 mIU/mL) daha yüksek bulunmuştur (P = 0.149). Obez yetişkin denek grubunun (2.927±1.65) ortalama HOMA-IR değerleri, obez olmayan kontrol grubundan (1.497±0.82) anlamlı ölçüde yüksek olmuştur (P < 0.0001). Ortalama HOMA-IR ≥2,6 seviyeleri olan denekler, obez yetişkin deneklerde HOMA-IR <2,6 olanlardan daha yüksek HbA1c, İnsülin, c-peptid, glukoz, TSH, TC, TG, LDL, VLDL, VKİ ve daha düşük HDL değerlerine sahip olmuş ve aynı sonuçlar obez olmayan kontrol grubunda da bulunmuştur. Ortalama HbA1c değeri 5.5'in üzerinde olan obez yetişkin denekler, HbA1c değeri 5.5'in altında olanlardan (2.98±1.77; p<0.001) anlamlı düzeyde daha yüksek bir HOMA-IR seviyesine (4.23± 2.03) sahip olmuştur. IR'nin obez yetişkin deneklerde daha yaygın olduğu gösterilmiş ve bu bulgular, Iraklı obez yetişkin deneklerin obez olmayan deneklerden daha yüksek bir IR olma potansiyeline sahip olduğunu göstermektedir. Obez yetişkin deneklerdeki yüksek HbA1c düzeylerinin yüksek HOMA-IR indeks düzeyleri ile ilişkili olması mümkündür, bu durum da bu sonuçların Irak'taki obez yetişkin popülasyonda diyabet (T2DM) eğilimi ile ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Obez yetişkinlerde yüksek HbA1c değerleri insülin duyarlılığını ve direncini ölçmek için kullanılabilir ve bu bir tanı testi olabilir.

Abstract:
Obese adults' subjects have a body mass index (BMI) of 30 kg/m2 or more. When excess fat accumulates in the body, it has a negative impact on general health.  Insulin resistance (IR) is a disorder wherein the body's insulin production is impaired, sensitive tissues is less susceptible to its effects. Type 2 diabetes (T2DM) and obesity are relationship to IR. IR in Iraq has expanded in recent decades as a result of the huge changes in the lifestyle of Iraqis. Research on Iraqi population in this area seems to be limited at the moment. The goal of this study is to find out the relation IR as measured by the homeostasis model assessment (HOMA-IR) and a hemoglobin A1c (HbA1c) test levels in obese adults' subjects in the Anbar province area of Iraq. This research comprised 120 male obese adults subjects ranging in age from 18 to 55 years old who were chosen randomly. The participants have been classified into two categories as per their BMI [Group 1 consisted of 60 obese adults' subjects, whereas Group 2 consisted of 60 normal-weight healthy adults' subjects who acted as non-obese controls]. A series of anthropometric measures were taken, and the following biochemical tests were done on all subjects: fasting glucose, HbA1c, lipid profile, fasting insulin, C-peptide, and thyroid stimulating hormone (TSH) levels were all measured. The enzymatic colorimetric approach was used to determine the glucose levels and lipid profile in the blood. The levels of insulin, C-peptide, and TSH in the blood was measure by using an enzyme-linked immunosorbent testing (ELISA). The HOMA-IR index was used to test IR and a cut off level of 2.6 was judged to be adequate. Using a Tosoh G8 Glycohemoglobin Analyzer to determine the HbA1c level. SPSS 25 was used to conduct the statistical analysis. The Student's independent t-test was used to examine the statistical significance of the data. When comparing the two study groups (obese and healthy non-obese subjects groups), the results revealed that there is significantly higher mean of age and BMI in obese adults' subjects (44.15±8.3 years and 32.67±2.5 kg/m2), than non- obese control group (32.72±10.5 years and 23.17±1.5 kg/m2; P <0.0001). Obese adults' subjects group had significantly higher mean of HbA1c (4.99±0.576%) glucose (5.31±0.86 mmol/l), insulin (11.76±5.06 μIU/mL) and C-peptide (2.48±1.08 ng/mL) levels than non-obese control group (4.65±0.386%, 4.74±0.48 mmol/l, 6.94±3.29 μIU/mL, and 1.47±0.66 ng/mL) respectively; P <0.0001). The mean serum of total cholesterol (TC), triglyceride (TG), low-density density lipoprotein (LDL) and very low-density density lipoprotein (VLDL) level for obese adults' subjects (4.77±0.79 mmol/l, 2.24±0.64 mmol/l, 2.47±0.89 mmol/l and 0.49±0.13 mmol/l) was higher than the mean of non-obese control group (4.47±0.47 mmol/l; P = 0.056, 1.43±0.43 mmol/l; P <0.001, 2.18±0.55 mmol/l; P =0.039 and 0.19±0.08 mmol/l; P <0.001) respectively and HDL (1.39±0.27 mmol/l) was lower than the mean of non-obese control group (1.63±0.19 mmol/l; P =0.701). The mean TSH levels in obese adults' subjects (1.834±1.01 mIU/mL) was higher than non-obese control group (1.592±0.80 mIU/mL) (P = 0.149). The mean HOMA-IR values of obese adults' subjects (2.927±1.65) were significantly higher than the non-obese control group (1.497±0.82) (P < 0.0001). Subjects with mean HOMA-IR ≥2.6 levels had higher values of HbA1c, Insulin, c- peptide, glucose, TSH, TC, TG, LDL, VLDL, BMI and lower HDL values than those with HOMA-IR <2.6 in obese adults' subjects and the same results were founded in non-obese control group. Obese adults' subjects with mean HbA1c more than 5.5 were had a significantly higher level of HOMA-IR (4.23± 2.03) than those with HbA1c values less than 5.5 (2.98±1.77; p<0.001).
IR was shown to be more prevalent in obese adults' subjects, and these findings indicate that obese Iraqi adults' subjects had a higher potential to be IR than non-obese subjects. It is possible that the high HbA1c levels in obese adults' subjects is related to the high HOMA-IR index levels, which suggest that these results may be related to a tendency toward diabetes (T2DM) in the obese adult population in Iraq. Elevated HbA1c values in obese adults' subjects may be used to measure insulin sensitivity and resistance, and this can be used as a diagnostic test.