Erkek voleybolcularda cluster set (kümeleme) yöntemi uygulanan kuvvet antrenmanlarının çeviklik ve dikey sıçrama performansına  etkilerinin incelenmesi
Researching  the effects of strength trainings with cluster set method applied in male voleyball players on performance of agility and vertical jumping
Yazar: MERVE CİN
Danışman: PROF. DR. BAHTİYAR ÖZÇALDIRAN
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hareket ve Antrenman Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Spor = Sports
Dizin: Antrenman = Training ; Kümeleme yöntemi = Cluster method ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen ; Sıçrama = Jump ; Voleybol = Volleyball ; Voleybolcular = Volleyball players ; Çeviklik = Agility

Özet:
Bu çalışmanın amacı, erkek voleybolcuların kuvvet antrenmanlarında uygulanan (haftada 3 gün – 6 hafta) geleneksel yöntem ile cluster set (kümeleme) yönteminin çeviklik ve dikey sıçrama performansına olan etkilerinin karşılaştırılmasıdır.
Araştırmanın evrenini 2018-2019 Türkiye Erkekler Voleybol Liginde yer alan sporcular oluştururken, örneklemini ise, araştırmaya gönüllü olarak katılan 28 erkek voleybolcu oluşturmaktadır. Araştırmamıza katılan sporcular, kontrol (n=14) ve deney grubu (n=14) olarak kontrollü randomize bir şekilde iki gruba ayrıldı. Deney grubundaki sporculara haftalık olağan voleybol teknik antrenmanlarına ek, 6 hafta boyunca haftada 3 gün cluster set yöntemiyle kuvvet antrenmanları uygulandı. Kontrol grubundaki sporculara ise haftalık olağan voleybol teknik antrenmanlarına ek ve 6 hafta boyunca haftada 3 gün kuvvet antrenmanlarında geleneksel antrenman yöntemi uygulandı. Sporcuların antropometrik  ve biyomotor yetilerinin ölçümleri olan dikey sıçrama ve çeviklik performansları, ön test ve son test olarak ölçüldü. Verilerin istatistiksel analizi ve değerlendirilmesinde SPSS 18.0 paket programı kullanıldı. Çalışmada anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlendi. Deney ve kontrol gruplarının fiziksel özellikleri (yaş, boy, kilo ve vücut kitle endeksi), dikey sıçrama ve T-test çeviklik değişkenlerine ait tanımlayıcı istatistikler yapıldı. Değişkenlerin normal dağılıma uyup uymadığını sınamak için Shapiro-Wilk Testi uygulandı. Grup içinde ön test ile son test arasındaki farklılığı sınamak amacıyla normal dağılıma uyan değişkenler için Eşleştirilmiş t-Testi, uymayan değişkenler için Wilcoxon İşaretli Sıralar Testlerinden yararlanıldı. Gruplar arası farklılıklar; normal dağılıma uygun olan değişkenler için Bağımsız Örneklem t-Testi ile, normal dağılıma uygun olmayanlar için Mann Whitney U Testi ile sınandı. Antrenmanın etkisini değerlendirmek amacıyla dikey sıçrama ve T-test çeviklik ön test - son test arasındaki değişim baz alındı.
Araştırmada 6 haftalık farklı kuvvet antrenmanlarından sonra her iki grupta da kendi içerisinde çeviklik ve dikey sıçrama parametrelerinde  istatistiksel olarak anlamlı artışlar olduğu tespit edildi. Gruplar arası ortalama farklar incelendiğinde, dikey sıçrama değişkeni için, deney grubunun kontrol grubuna göre daha yüksek bir eğimle artış gösterdiği (p<0.01), dolayısıyla Cluster çalışma grubuna uygulanan antrenman programının geleneksel antrenman programına göre dikey sıçramaya daha fazla katkı sağladığı söylenebilir. T-test çeviklik değerlerinin her iki grup için de ön teste göre son testte süre bazında gelişim gösterdiği, deney grubundaki daha büyük bir eğilimle performans sürelerinin azaldığı görüldü.(P<0.01) Cluster çalışma grubuna uygulanan antrenman programının geleneksel antrenman programına göre çevikliğe daha fazla katkı sağladığı söylenebilir.
Sonuç olarak, cluster set kuvvet antrenman yönteminin uygulanmasıyla geleneksel antrenman yöntemine göre dikey sıçrama ve çeviklik performanslarında daha olumlu etkiler sağlanabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Sözcükler: Cluster set yöntemi, Geleneksel yöntem, Voleybol, Kuvvet.

Abstract:
The objective of this study is to compare the traditional method applied in strength trainings (3days in a week- 6 weeks) of male volleyball players with the effects of cluster set method on performance of agility and vertical jumping.
The population of the research is composed of the athlete in Turkey Men's Volleyball League of 2018-2019, whereas the sampling of it is composed of 28 male volleyball players who voluntarily participated in the research. The athlete who participated in our research were divided into two groups in a controlledly randomized manner as the control group (n=14) and experiment group (n=14). The sportsmen in the experimental group were applied strength trainings with cluster set method 3 days a week for 6 weeks in addition to their weekly ordinary volleyball technical trainings. The athlete in the control group were applied traditional trainings method in strength exercises 3 days a week for 6 weeks in addition to their weekly ordinary volleyball technical trainings. The athlete's performances of vertical jumping and agility, measurements of their anthropometric and bio motor abilities, were measured as pretest and posttest. In the statistical assessment of the data 18.0 SPSS package program was used. The significance level in the study was determined to be p<0.05. Descriptive statistics were  performed regarding physical features (age, height, and body mass index) and varieties of vertical jumping and T-test agility of the control and experimental groups. Shapiro –Wilk Test was applied in order to examine if the variables complied with the normal distribution or not. Matching t-test for those complying with normal distribution and Wilcoxon signed rank test for those that were not compatible to normal distribution were utilized for examining the difference between the pretest and posttest in the group. The difference between the groups were examined with independent sampling t-Test  for variables compatible to normal distribution and Mann Whitney U test for those that were not proper for normal distribution. In order to examine the effect of training, the difference between vertical jumping and T-test agility and pretest-posttest were taken as a basis.
 According to the findings obtained from the research, statistically significant increases were determined in the parameters of agility and vertical jumping of each group in itself, after different strength trainings of six weeks. Considering the average differences between groups, it can be said that experimental group showed an increase with a higher predisposition than control group for vertical jumping variable (p<0.01), thus training program applied to cluster experimental group made more contribution to vertical jumping in comparison to traditional training program. It was observed that the t-Test agility values showed progress in time for post test rather than pretest for both groups, and in experimental group, the performance periods has decreased with a greater tendency( p<0.01). The training program applied in cluster experimental group can be said to make more contribution to agility than traditional training program.
In conclusion, it is thought that with the application of cluster set strength training method more positive effects can be provided in vertical jumping and agility performances than traditional training method. 

Key words: Cluster set method, Traditional method, Volleyball, Strength.