Plan sekansların film anlatısına etkisi üzerine karşılaştırmalı bir analiz
A comparative analysis on the effect of plan sequences on film narrative
Yazar: KENAN MEZDA
Danışman: PROF. DR. ÖZER KANBUROĞLU
İstanbul Aydın Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı / Televizyon ve Sinema Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Radyo-Televizyon = Radio and Television ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Auteurizm = Auteurism ; Film = Film ; Hollywood = Hollywood ; Plan sekans = Plan sequence ; Sinema = Cinema

Özet:
Sinema filmlerinde plan sekans kullanımı özellikle 1948'de çekilen ve tamamı tek plandan oluşan The Rope filminin ardından bir anlatım tekniği halini almıştır. Auteur Sinemasında ve Hollywood Sinemasında işlevsel olarak farklı amaçlarla kullanılan tek plan çekilmiş sekanslar, özellikle bazı filmlerin baştan sona tek plan olarak çekilmesiyle film yapımcıları ve izleyiciler tarafından ilgi odağı haline gelmiştir. Anlamın kesintisiz uzun bir tek çekimin içinde, sadece çekim ölçekleri, kamera açıları ve kamera hareketleriyle yaratıldığı bu anlatım şekli, günümüzde teknolojinin de gelişmesiyle çeşitli teknik ekipmanlarla daha kolay oluşturulabilmektedir.  Takip kamerası için geliştirilen dolly teknikleri ve steadicam tekniğiyle, görüntü yönetmenleri açısından daha kullanışlı hale gelen plan sekansların, seyirlik ve sanatsal filmlerde farklı işlevlerde kullanılması bu çalışmanın genel eksenini oluşturmaktadır. Tarama modelindeki bu çalışma, plan sekansların işlevlerine odaklanan betimleyici bir durum analizi niteliğindedir. Plan sekans kullanımının Auteur ve Hollywood Sineması anlatısındaki amaçları altı adet filmin teknik açıdan detaylı bir şekilde analiz edilmesiyle ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Analiz edilen filmler; Auteur Sinemasından'den Offret (Sacrifice) (Andrei Tarkovsky, 1986), Werckmeister Harmonies (Bela Tarr, 2000), Victoria (Sebastian Schipper, 2015) filmleridir. Hollywood Sineması örneklerinden Goodfellas (Martin Scorsese, 1990),  Snake Eyes (Brian de Palma, 1998), Birdman (Alejandro González Iñárritu, 2014) filmleridir. Sözü edilen filmlerinin plan sekanslarının analiz edilmesiyle ulaşılan sonuçlara göre; plan sekanslar Hollywood filmlerinde dinamizm katma, izleyiciyi abluka altına alma veya betimleme amacıyla, Auteur sinemasında ise filme gerçeklik katma, duygulara dokunma, akıcı bir anlatım oluşturma, karakter ve mekan betimleme işlevlerinde kullanılmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Plan sekans, tek çekim, Hollywood Sineması, Auteur Sineması

Abstract:
Utilization of plan sequence in motion pictures has become a narrative technique, especially after The Rope, which was shot in 1948 and consisted of a single plan. Single shot sequences, which are used for functionally different purposes in Auteur Cinema and Hollywood Cinema, have become the focus of attention by filmmakers and audiences, especially with the shooting of some films as a single shot from start to finish. This form of expression, in which the meaning is created in a single uninterrupted shot, only with shooting scales, camera angles and camera movements, can be created more easily with various technical equipments with the development of technology today. The use of plan sequences, which have become more useful for cinematographers with the dolly techniques and steadicam techniques developed for the follow-up camera, in different functions in theatrical and artistic films constitute the general axis of this study. This study in scanning model is a descriptive situation analysis focusing on the functions of the background sequences. The purpose of the use of the plan sequence in the narrative of Auteur and Hollywood Cinema has been tried to be revealed by analyzing six films in detail from a technical point of view. Analyzed films; Offret (Sacrifice) (Andrei Tarkovsky, 1986), Werckmeister Harmonies (Bela Tarr, 2000), Victoria (Sebastian Schipper, 2015) films from Auteur Cinema will be examined. Examples of Hollywood Cinema are Goodfellas (Martin Scorsese, 1990), Snake Eyes (Brian de Palma, 1998), Birdman (Alejandro González Iñárritu, 2014). According to the results obtained by analyzing the plot sequences of the mentioned films; Background sequences are used in Hollywood films to add dynamism, to blockade or describe the audience, and to add reality to the film, to touch the emotions, to create a fluent narrative, to describe characters and places in Auteur films.
Keywords: Plan sequence, sequence shot, long take, Hollywood Cinema, Auteur Cinema