Çağdaş heykel sanatında kadın bedeninde anomali ve biçimin tecridi
In contemporary sculpture the anomaly and isolation of form in woman's body
Yazar: EZGİ SÖNMEZ
Danışman: PROF. NİLÜFER ERGİN DOĞRUER
Marmara Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Heykel Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Anomaliler = Anomalies ; Heykel = Sculpture ; Heykel sanatı = Sculpture art ; Kadın bedeni = Woman body ; Kadınlar = Women ; Modern sanat = Modern art

Özet:
Çağdaş Heykel Sanatında Kadın Bedeninde Anomali ve Biçimin Tecridi başlıklı tez, eser metin çalışmasıdır. Çalışmada amaçlanan insan tarafından üretilen ilk formlardan biri olan kadın bedeninin ideal anatomik unsurlardan dışlanarak deforme edilmesi, yapı bozuma uğratılmasının biçimsel ve kuramsal nedenlerine yapıtları merkeze alarak odaklanmak ve araştırılan konudan hareketle eser metni kapsamında üretilen eserlerin sergilenmesidir. Kadın Bedeni ve Estetiğin Olumsuzlanması başlıklı ilk bölümde sanatın gözden ziyade zihni hedef almasının gerekliliğini savunarak estetik olmayan gündelik yaşam nesnelerini sanat dünyasında dolaşıma sokan ve anti estetik yaklaşımın tanımlanmasına katkı sunan Marcel Duchamp'ın oluşturduğu zemin dikkate alınarak kadın bedeninin yüzyıllar süren estetik dayatmadan kurtuluşundaki hınç ve sağaltım incelenmiştir. Biçimsiz, grotesk, tiksindirici, çirkin, şiddet görmüş, orantısız, patalojik, abartılı, anomaliye sahip, eksik-fazla uzuvlu, olağandışı kadın bedenlerinin tasvirindeki itki anti estetik bağlamda irdelenmiştir. Jacques Lacan ve Georges Bataille'in yaklaşımlarıyla biçimlenen, feminist teorisyen Julia Kristeva'nın geliştirdiği, bedensel ve toplumsal atıkların, derinin altının, tiksindirici biyolojik süreçlerin görünür kılındığı abject yaklaşım ve bu bağlama dahil edilebilecek eserler kadın bedeni ve estetiğin olumsuzlanması kapsamında incelenmiştir.Ernst Jenstch tarafından kökleri atılan, Freud tarafından geliştirilen geçmişte baskılanan, gizli kalması gereken durumların ortaya çıkışında hissedilen tanıdık yabancılığı tanımlayan tekinsizlik kavramı bağlamında, kadın bedeninin ikircikli tasvirine ve dışavurumundaki muğlaklığa odaklanan çalışmalar aynı bölüm dahilinde incelenmiştir. Beden parçalarını birleşmeyi bekleyen cümlenin kelimeleri gibi gören ve devrik cümle kuran, ulaşılamazlıkları için onlardan intikam aldığı düşünülen, ampüte, ergen, iğdiş edilmiş, tekinsiz bedenlerin sanatçısı Hans Bellmer, mitolojiden günümüze dışlanan, tecrid edilen kadın bedenlerinin ve sıvılarının tasvirine odaklanan Kiki Smith, çoğunlukla suratı olmayan, kadın bedeninin ilk tabakası olan ete karşı duyulan arzuyu tersdüz eden çalışmalar üreten Berlinde de Bruyckere'in eserleri anti-estetik eser incelemeleri bölümünde irdelenmiştir. Tez kapsamında nesne olmayı bırakıp nesne üreten kadının yerleşik beden algısını yıkma dürtüsünün etkilerinin görüldüğü eserler odak alınmıştır.

Abstract:
This thesis constitutes on research of ' In Contemporary Sculpture The Anomaly And Isolation Of Form In Womans Body. Women body is one of the first form human beings had produced. In this thesis, formal structure of the female body through sculptures is excluded from the usual anatomical elements. The reasons of transition from ideal form to deform is investigated. The reasons and examples of the transition to deformed while searching for ideal form the abject approach by Julia Kristeva, in which bodily and social wastes, underneath the skin, and disgusting biological processes are made visible, Freud's concept of uncanny which describes the familiar alienation felt in the emergence of situations that must be hidden and the anti-aesthetic approach is presented. The works focusing on the effects of the urge to destroy the established body perception of the woman who ceased to be an object and produced the object are focused. Impulse, grotesque, disgusting, ugly, violent, disproportionate, pathological, exaggerated, anomalous, incomplete-excess limb, the impulse in the depiction of unusual female bodies was examined in the anti-aesthetic context. The focus is on the similarities in the deformations created by nature and art, and the coordination and limitations in the push to create. Hans Bellmer, the artist of amputated, adolescent, castrated, uncanny bodies who considered body parts as the words of the sentence awaiting to unite, thought to have taken revenge on them for their inaccessibility, focused on the depiction of female bodies and liquids isolated from mythology. The works of Berlinde de Bruyckere, which produced works that contradict the desire for flesh, which is the first layer of. Within the scope of the thesis, the works focusing on the effects of the urge to destroy the established body perception of the woman who produced the object and stopped being an object were focused.