Tiroid nodüllerinin değerlendirilmesinde DNA onarım proteinlerinin yeri
Tiroid nodüllerinin değerlendirilmesinde DNA 
 onarım proteinlerinin yeri
Yazar: BAHRİ EVREN
Danışman: PROF. DR. AYŞE SERTKAYA
İnönü Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Endokrinoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2013
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: DNA = DNA ; DNA onarımı = DNA repair ; Guatr = Goiter ; Karsinoma-papiller = Carcinoma-papillary ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Tiroid bezi = Thyroid gland ; Tiroid nodülleri = Thyroid nodule ; Tiroidit = Thyroiditis

Özet:
Tiroid Nodüllerinin Değerlendirilmesinde DNA Onarım Proteinlerinin Yeri
Giriş ve Amaç: Benign ve malign tiroid lezyonları, endokrin bezlerin en sık
görülen patolojileridir ancak zaman zaman bu lezyonların ayırımı histopatolojik olarak
bile güç olabilir. Son yıllarda bazı moleküler göstergelerin bu amaçla kullanılabileceği
bildirilmiştir. Mut-S-Homolog-2 (MSH2) ve Mut-L-Homolog-1 (MLH1) gibi bazı DNA
onarım proteinleri [?Mismatch Repair? (MMR) proteinleri] ve metil guanin?DNA-metil
transferaz (MGMT) gibi DNA onarım enzimleri üzerinde tartışılan moleküllerdir. Bu
çalışmada; patolojik olarak papiller tiroid kanseri (PTK), kronik lenfositik tiroidit
(KLT) ve multinodüler kolloidal guatr (MNG) tanısı konulmuş hastalarda MSH2,
MLH1, MGMT düzeylerinin belirlenmesi ve bu lezyonların ayırıcı tanısında
kullanılabilir olup olmayacakları araştırılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Total ya da subtotal tiroidektomi yapılmış ve PTK (n=29,
yaş; 50,07±16,42), MNG (n=26; 52,96 ±17,09) ve KLT (n=29; 46,21±11,80) tanısı almış
90 olguya ait doku örnekleri retrospektif olarak değerlendirildi. Parafin bloklardan elde
edilen örnekler MGMT, MSH2, MLH1 proteinleri ile boyanarak immunhistokimyasal
olarak değerlendirildi. Verilerin analizi için tanımlayıcı istatistiksel metotlar, ANOVA
ve Pearson Ki-Kare testleri kullanıldı.
Bulgular: MGMT, MSH2 ve MLH1 gruplar arasında istatistiki olarak anlamlı
fark olmasa da PTK grubunda daha yüksek oranda foliküler hücre pozitifliği gösterdi.
Gruplar MGMT ve MSH2 boyanma yoğunluğu ve immunreaktivite açısından benzerdi
ancak PTK grubu lehine daha belirgindi. MGMT boyanma şekilleri açısından istatistiki
fark olmamasına karşın, PTK olguları çoğunlukla nükleer ve stoplazmik; MNG olguları
çoğunlukla nükleer boyanma paterni gösterdi. MSH2 % 50?den az ve %50 ve üzeri
foliküler hücre pozitifliği şeklinde yapılan değerlendirmede KLT ve MNG grupları
arasındaki fark anlamlı idi (p=0,023). MSH2 boyanma yoğunluğu ve immunreaktivite
açısından KLT ve MNG grupları arasında farklı bulundu (sırasıyla p=0,001 ve
p=0,044). MLH1 foliküler hücre pozitifliği PTK ile MNG grupları arasında farklı
(p=0,032), immunreaktivitesi ise KLT ve MNG arasında farklı idi (p=0,012).
Sonuç: DNA tamir genleri malign tümörlerde benign tümörlere oranla daha
yüksek seviyelerde eksprese olur. Bu artış malign dönüşüm nedeniyle gelişen hasara
cevaben DNA onarım genlerindeki fonksiyonel aktivasyona bağlanmaktadır. Bizim
II
çalışmamızda da DNA tamir genlerinden MGMT, MSH2 ve MLH1 düzeyleri
değerlendirildiğinde papiller karsinom ve kolloidal guatr arasında istatistiksel olarak
anlamlı fark olmamasına rağmen papiller karsinom olgularının daha yüksek boyanma
gösterdiği görülmüştür. Papiller karsinom ve kronik lenfositik tiroidit ayırımının bazen
histopatolojik incelemede bile zor olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada incelediğimiz
moleküler göstergelerin de bu ayırımda yeterince aydınlatıcı olmadığı görülmüştür. Bu
moleküllerin rutin pratikte kullanılabilir hale gelmesi için daha fazla veriye ihtiyaç
olduğunu düşünmekteyiz.
Anahtar Sözcükler: Tiroid, Papiller karsinom, Kronik tiroidit, Kolloidal guatr ,
DNA, MGMT, MMR, MSH2, MLH1.

Abstract:
The role of DNA repair proteins in the assessment of thyroid nodules
Aims: Bening and malignant thyroid nodules are the most common lesions of
endocrine glands. However the differantiation between these lesions even
histopathologically are sometimes difficult. Recently some molecular markers; Mut-SHomolog-
2 (MSH2) and Mut-L-Homolog-1 (MLH1) are the two of DNA repair
proteins [?Mismatch Repair? (MMR) proteins], and metil guanin?DNA-metil
transferase (MGMT) is one of the DNA repair enzymes have been studied for the
purpose. Herein this study we aimed to evaluate MSH2, MLH1 and MGMT levels in
papillary thyroid cancer (PTC), multinodular colloidal goitre (MNG) and chronic
lymphocytic thyroiditis (CLT) cells, and define if could be used as new markers for
diagnosis.
Methods: Ninety patients? tissue specimens obtained from total or subtotal
thyroidectomy materials with PTC (n=29; 50.07 ±16.42 yrs), MNG (n= 26; 52.96 ±17.09
yrs) and CLT (n=29; 46.21±11.80 yrs) were evaluated. The specimens were studied for
MGMT, MSH2, MLH1 immunohistochemically. Descriptive analysis, ANOVA test
and Pearson?s chi squared test were used for statistical analysis.
Results: Despite all MGMT, MLH1 and MSH2 were similar for follicular cell
expression statistically, the staining was noticible in PTC group. The expressions for
MGMT and MSH2 were similar for staining density and immunoreactivity within
groups, but the expressions were more pronounced in PTC cells with nuclear and
sitoplasmic staining. Whereas MNG cells were expressing nuclear staining. The groups
were reevaluated for MSH2 follicular cell expression as less than 50% and equal and
greater than 50%. In this model CLT and MNG groups were different (p=0.023) and
the difference was significant for staining density and immunreactivity as well (p=0,001
and p=0,044 respectively). Follicular cell expression between PTC and MNG
(p=0.032), and immunoreactivity between CLT and MNG (p=0,012) were different for
MLH1.
Results: DNA repairment so the expression of its biomarkers is more
pronounced in malignant lesions. This increament is based on the functional activation
IV
of repairing genes in response to DNA damage. Here in this study despite showing no
statistical significancy we found an increased expression of the three biomarkers ?
MGMT, MLH1 and MSH2- in PTC cells especially compared to MNG cells, with a
marked similarity to CLT. The big dilemma to differentiate chronic thyroiditis and
papillary cancer insists on with these molecules, but further studies may compromise for
the use of these new biologic markers especially for differentiating benign and
malignant lesions.
Key Words: Thyroid, Papillary Thyroid Cancer, Chronic Lymphocytic
Thyroiditis, Colloidal Goitre, DNA, MGMT, MMR, MSH2, MLH1.