Ne eğitimde ne de istihdamda olan genç yetişkin kadınların evlilik hakkındaki görüşlerinin incelenmesi
An examination of opinions of young adult women, not in education or employment, on marriage
Yazar: SÜMEYYE DUMAN
Danışman: PROF. DR. SUTAY YAVUZ
Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kadın ve Aile Çalışmaları Ana Bilim Dalı / Kadın ve Aile Çalışmaları Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Sosyal Hizmet = Social Work ; Sosyoloji = Sociology

Özet:
Henüz yakın zamanda yerel literatürümüzde yer edinmeye başlamış ne eğitimde ne de istihdamda kavramsallaştırması (NENİ), sıklıkla ne bir eğitim faaliyetinde ne de düzenli gelir getiren bir işte çalışan gençlere yönelik çeşitli perspektiflerden irdelenen bir gençlik sorununu kategorize etmektedir. Bu çalışmada bu sorun kadın ve aile çalışmaları perspektifinden irdelenmesi amacıyla bu kategoride yer alan üniversite mezunu genç yetişkin ve bekar kadınların evlilik hakkındaki görüşleri kapsamında incelenmektedir.
Günümüzde genç kadınlarda yüksek eğitime katılım oranları akran grupları erkeklerin oranını geçmiştir. Ancak söz konusu kadınların istihdama katılımları yaşıtları erkek grupları ile benzer oranları yakalamakta zorlanmakta, yaş grupları yükseldikçe NENİ olan kadınların oranının erkeklerden çok daha fazla olduğu görülmektedir. Bununla birlikte toplumsal söylemde gençlerin sıklıkla evliliği ertelediği ve aile kurumunun önemimi yitirdiği gibi değersel dönüşümlere atıf yapan eleştiriler yer almaktadır. Ancak eğitim ve iş piyasası arasındaki entegrasyon sorunu, iş piyasasındaki güçlükler, güvencesiz ve esnek çalışma, düşük ücretlerle beraber Covid-19 pandemisinde sıklıkla yükselen enflasyon oranları gençlerin evlilik gibi ciddi sermayeler gerektiren süreçlere karşı cesaretini oldukça kırdığı ön görülmektedir. Söz konusu yüksek eğitimli kadınlar olduğunda ise sürecin mevcut iş piyasasına yönelik sorunların yanında toplumsal cinsiyet normlarından bağımsız düşünülmesi olanaksızlaşmaktadır. Çünkü günümüzde özellikle yüksek eğitimli kadınların aile içi rollerde daha eşitlikçi ve demokratik beklentiler içerisinde olmasının ilk evlilik yaşını erteleyici bir nitelik olarak öne çıktığı literatürde onaylanmıştır. 
Tüm bu ön bilgiler ışığında bu çalışmada söz konusu tartışmalar ne eğitimde ne de istihdamda kavramsallaştırması çerçevesinde 20-29 yaş aralığındaki düzenli gelir getiren bir işte çalış(a)mayan herhangi bir eğitim faaliyetinde de bulunmayan bekar kadın örneklemi çerçevesinde incelenmektedir. Bu amaçla bu araştırma, konu hakkında daha kapsamlı ve derinlemesine çıkarımlar yapma imkânı tanıyan karma yöntemler araştırması tekniği kullanılarak tasarlanmıştır. 
Araştırma bulgularında sıklıkla söz konusu örneklemin evlilik hakkında oldukça ılımlı oldukları ancak bunun için 25 yaş sonrasını idealize ettikleri, bunu uzun eğitim süreçleri ve işsizlik gibi mücadelelerle gerekçelendirdikleri görülmüştür. Çocuk sahibi olma hususunda ise özellikle çocuğa sağlayacakları imkanlar bağlamında oldukça kaygılı oldukları ve çocuğun sayısından çok niteliği üzerinde hassasiyet geliştirdikleri anlaşılmıştır. Tüm bu kaygıları besleyen bir diğer etkenin ise günümüzde geçmişe kıyasla görünürlüğü artmış olan liyakatsizlik kültürü olduğu araştırma bulguları arasındadır. Ayrıca kadınlar söz konusu olduğunda evlilik tercihlerinde öne çıkan en önemli sorun alanlarından birinin ekonomik yetersizliklerle beraber geleneksel ataerkil aileye yönelik kaygılar, hegemonik erkeklik kültürü ve aile içi şiddet gibi korkuların yer aldığı anlaşılmıştır. 
Tüm bu bulgular ışığında katılımcılar için bir ilişki tipi olarak evliliğin halen oldukça önemli olduğu, ancak modernleşme ve çağdaşlaşmanın etkisiyle aile pratiklerinde geleneksellikten uzaklaşarak eşler arası paylaşıma ve ortaklığa vurgu yapan bir değişim talebinin, bununla birlikte eş seçiminde daha seçici tercihlerin ön plana çıktığı anlaşılmıştır.

Abstract:
Its conceptualization not in education, employment or training (NEET), which has only recently started to take place in our local literature, categorizes a youth problem that is often addressed from various perspectives for young people who are neither involved in an educational activity nor work in a job that generates a regular income. In this study, this problem is examined from the perspective of both family studies and women's issues, within the scope of the views of university graduate young adult and single women on marriage.
Today, the rate of participation in higher education among young women has exceeded that of men in their peer groups. However, the participation of these women in employment has difficulty in catching up with the male groups of their peers. Moreover in the social discourse, there are criticisms that refer to value transformations, such as the fact that young people often postpone marriage and the family institution loses its importance. However, the integration problem between education and the labour market, difficulties in the labour market, insecure and flexible working, low wages, and inflation rates, which are frequently rising in the Covid-19 pandemic, seem to discourage young people from processes that require serious capital, such as marriage. When it comes to highly educated women, it becomes impossible to think of the process independently of gender norms as well as the problems related to the current labour market. Because today, it has been confirmed in the literature that especially highly educated women have more egalitarian and democratic expectations in family roles as a quality that delays the age of first marriage.
In the light of all this preliminary information, in this study, the discussions in question are examined in the context of the conceptualization of neither education nor employment, within the framework of the sample of single women between the ages of 20-29 who cannot work in a regular income-generating job, and who are not engaged in any educational activity. For this purpose, this research was designed by using the mixed methods research technique, which allows to make more comprehensive and in-depth inferences about the subject.
In the research findings, it was seen that the sample in question was quite moderate about marriage, but idealized after the age of 25 for this, justifying this with long education processes and struggles such as unemployment. It has been understood that they are very concerned about having children, especially in terms of the opportunities they will provide to the child, and they develop sensitivity on the quality of the child rather than the number. Another factor that feeds all these concerns is the culture of incompetence, which has increased visibility compared to the past, among the research findings. In addition, when it comes to women, it has been viewed that one of the most important problem areas in marriage preferences is economic inadequacies, as well as concerns about the traditional patriarchal family, hegemonic masculinity culture and fears such as domestic violence.
In the light of all these findings, it has been understood that marriage as a relationship type is still very important for the participants, but with the effect of modernization, a demand for a change in family practices that moves away from tradition and emphasizes sharing and partnership between spouses, and more selective preferences in choosing a spouse come to the fore.