Pelizaeus-Merzbacher hastalarında genotip-fenotip özelliklerinin karşılaştırılması
Genotype-phenotype correlation in Pelizaeus-Merzbacher disease
Yazar: ELİF GÖKÇAL
Danışman: DOÇ. DR. ZUHAL YAPICI
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Fenotip = Phenotype ; Genotip = Genotype ; Mutasyon = Mutation ; Schilder' in yaygın serebral sklerozu = Diffuse cerebral sclerosis of Schilder

Özet:
Amaç: Pelizaeus Merzbacher Hastalığı (PMH) , X'e bağlı resesif geçiş gösteren ve proteolipid protein1 (PLP1) gen mutasyonu sonucu oluşan, çocukluk çağının hipomiyelinizan hastalığıdır. Son yıllarda ?gap junction protein 12? (GJA12) mutasyonuna bağlı otozomal resesif (OR) formları da tanımlanmıştır. Bu çalışmada bu farklı genetik geçiş patternine sahip PMH hastalarının klinik bulgularının objektif skalalar kullanılarak karşılaştırılması amaçlanmıştır.Hastalar ve Yöntem: Genetiği gösterilmiş 20 PMH hastası çalışmaya dahil edildi. 11 hasta otozomal resesif geçiş gösterirken, 9 hasta X'e bağlı geçiş göstermekteydi. Bu iki grup arasındaki klinik özellikler ve progresyon hızının değerlendirilmesi amacıyla objektif klinik skalalar kullanıldı.Bulgular: OR geçiş gösteren grupta motor gelişme geriliği ve klinik bulguların şiddeti X geçişlilere göre daha hafiftir. Bu durum özellikle ataksi, hipotoni ve yürüme kapasitesinde belirgindir. X geçişliler arasında en fazla heterojenite duplikasyon mutasyonunda görülür. Delesyon mutasyonunda erken dönemlerde daha hafif klinik bulgular görülür ve progresyon hızı daha yavaştır. Ancak hastalığın son aşamasına gelindiğinde, gruplar arasında fark olmamaktadır. Missens mutasyonu olanlarda ise hem erken hem de geç dönemlerde klinik bulgular şiddetlidir. OR geçişliler arasında, delesyon mutasyonu olanlar erken ve geç dönemde şiddetli tutuluma sahipken, missens ve duplikasyon mutasyonu olanlarda orta şiddette bir tutulum sözkonusudur.Özet: OR geçişli PMH'da klinik bulgular özellikle serebellar tutulum ve yürüme fonksiyonu olmak üzere X geçişlilere kıyasen daha hafiftir. Her iki gruba ait farklı mutasyonlar arasında klinik tutulum şiddetleri değişkendir. Hastalığın gidişatı ve genotip-fenotip ilişkisinin gösterilmesi için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract:
Objectives: Pelizaeus Merzbacher disease (PMD) is an X-linked recessive disorder of the central nervous system myelination caused by mutations involving the proteolipid protein gene (PLP).Recently, autosomal recessive inherited forms caused by mutations in GJA12 were described. The purpose of this study is to compare clinical findings of these two differently inherited groups by using objective clinical scales.Patients and methods: We reviewed 20 patients with Pelizaeus-Merzbacher disease. 11 of them had otosomal resesive GJA12 mutations, the other 9 patients had X-linked PLP1 mutations. We used objective clinical scales to compare the clinical phenotype and progression rates of patients having PLP1 and GJA12 mutation.Results: In otosomal resesive inherited PMD, delay in motor development and severity of clinical findings are milder than Xlinked PMD . This can be said especially for ataxia, hypotonia and walking capacity. In between X-linked PMD mutations, the most heterogenity is seen in duplication type mutations. Patients having deletion type mutation have milder clinical findings early in the disease and this stage is being longer. However after coming up to last stage of the disease, there will be no difference. Differently, patients having missense mutation have more severe clinical findings in both early and late stages. In between OR mutations, patients having missense mutation will be more severe clinical findings in both early and late stages. GJA missense and duplication mutations have similar and moderate severity.Conclusions: Clinical findings in otosomal resesive PMD is milder than the clinical features seen in proteolipid protein 1 (PLP1) related disorder, especially in cerebellar involvement and walking capacity. There are a lot of variations in between different type of mutations in both groups. Further work is needed to clarify the variations in disease course and the relationship of genotype to phenotype.