İnmeli hastalarda robot yardımlı yürüme eğitiminin solunum fonksiyonlarına etkisi
The effect of robot-assisted gait training on pulmonary functions in stroke patients
Yazar: ALİ ORHAN
Danışman: PROF. DR. SİBEL DEMİR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Egzersiz = Exercise ; Fizik tedavi = Physical therapy ; Fizik tedavi yöntemleri = Physical therapy modalities ; Robotik rehabilitasyon = Robotic rehabilitation ; Solunum fonksiyon testleri = Respiratory function tests ; Spirometri = Spirometry ; Yürüme = Walking ; İnme = Stroke

Özet:
Amaç: İnmeli hastalarda robot yardımlı yürüme eğitiminin (RYYE) solunum fonksiyonlarına ve fonksiyonel duruma etkisini incelemek, olası kazanımları ortaya koymayı amaçladık. Çalışmamızın sonuçlarıyla RYYE-solunum fonksiyonları ilişkisi hakkında rehabilitasyon hekimlerinde, hastane yöneticilerinde farkındalık artışı sağlanabileceği, bu sayede daha çok inme hastasının RYYE'e ulaşmasının sağlanabileceği düşünüldü. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Şubat 2019-Mart 2020 yılları arasında inme tanısıyla hastanemizde rehabilitasyon programı alan ve kriterlerimize uyan, 21 hasta kontrol grubu, 21 hasta robot grubu olmak üzere toplam 42 hasta dahil edilmiştir. Prospektif, kontrollü, tek merkezli bir çalışmadır. Çalışma grubundaki hastalara RYYE (45 dakika/gün, 5 gün/ hafta, 4 hafta) + konvansiyonel rehabilitasyon (45 dk/gün, 5 gün/hafta, 4 hafta), kontrol grubundaki hastalara sadece konvansiyonel rehabilitasyon (45 dk/gün, 5 gün/hafta, 8 hafta) programı verildi. Birincil sonuç değişkenleri olarak tedavi öncesi ve sonrası basit spirometre cihazı ile bakılan SFT parametreleri kaydedildi. İkincil sonuç değişkenleri olarak tedavi öncesi ve sonrası FBÖ, FAS, İÖYKÖ, MI(alt ve üst ekstremite), GKT, ZKYT, 6DYT, BDÖ skorları yüz yüze muayene ve sorgulama yapılarak kaydedildi.
Bulgular: RYYE grubunda, FEV1/FVC(%)(p=0.63) değeri dışında VC(L,%)(p=0.001), FEV1(L,%)(p=0.001), FVC(%)(p=0.004), FVC(L)(p=0.003), MVV(L/dk,%)(p=0.004), PEF(%)(p=0.008), PEF(L)(p=0.004), FEF %25-75(%)(p=0.017) ve FEF %25-75(L/sn)(p=0.012) değerlerinde tedavi öncesine göre tedavi sonrasında istatistiksel olarak anlamlı iyileşme saptandı. Kontrol grubunda VC(%)(p=0.04), FEV1(L)(p=0.01), FEV1(%)(p=0.02), MVV(L/dk,%)(p=0.01) değerlerinde tedavi öncesine göre tedavi sonrasında istatistiksel olarak anlamlı iyileşme bulundu. Gruplar arası karşılaştırmada, RYYE grubunda kontrol grubuna göre sadece FVC(%) değişim değerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0.03). VC(%), FEV1(%), FEV1(L), MVV(L/dk), PEF(%), FEF %25-75(%) ve FEF %25-75(L) değerlerinde RYYE grubunda tedavi öncesine göre tedavi sonrasında kontrol grubuna göre daha belirgin artış saptandı ancak bu artış gruplar arasında anlamlı değildi(tüm p>0.05). Fonksiyonel değerlendirme ölçekleri olan FBÖ, FAS, İÖYKÖ, ZKYT, 6DYT, MI(üst ve alt ekstremite), GKT ve BDÖ değerlerinde hem RYYE hem kontrol grubunda tedavi öncesine göre tedavi sonrasında istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı (p=0.001, 0.003).  Gruplar arası karşılaştırmada FBÖ, GKT, BDÖ değerlerindeki artış RYYE grubu lehine anlamlıydı(sırasıyla p=0.003, 0.001, 0.005)
Sonuç: RYYE'nin, hastaya aerobik egzersiz yaptırabilmesi, daha az terapist ve iş gücü gerektirmesi, alt ekstremite kas gücüne ve denge parametrelerine olumlu katkı yapması, egzersiz sırasında hastanın enerji tüketimini düşürmesi, bunları yaparken ciddi yan etkilere sebep olmaması gibi özellikleriyle inmeli hastalarda hem solunum fonksiyonlarının hem de fonksiyonel durumun iyileştirilmesinde konvansiyonel tedavi ile kombine kullanımının uygun olduğunu düşünmekteyiz

Abstract:
Objectıves: We aimed to examine the effect of robot-assisted walking training (RYYE) on respiratory functions and functional status in stroke patients and to reveal possible gains. With the results of our study, it was thought that awareness of rehabilitation physicians and hospital administrators could be increased about the relationship between RAGT and respiratory functions, so that more stroke patients could reach RAGT.
Materials and Methods: The study included 42 patients who received a rehabilitation program in our hospital between February 2019 and March 2020, and who met our criteria. The patients were divided into 2 groups, 21 patients as the control group and 21 patients as the study group. It is a prospective, controlled, single-center study. Patients in the study group received RAGT (45 minutes / day, 5 days / week, 4 weeks) + conventional rehabilitation (45 minutes / day, 5 days / week, 4 weeks), patients in the control group received only conventional rehabilitation (45 minutes / day, 5 days / week, 8 weeks). Pulmonary function test parameters, which were examined with a simple spirometer device before and after treatment as primary outcome variables, were recorded. As secondary outcome variables, before and after treatment, FIM, FAC, SS-QOL, MI (lower and upper extremity), TCT, TUG, 6-MWT, BBS scores were recorded by face-to-face examination and questioning.
Results: In the RAGT group, there was a statistically significant improvement in the VC(L,%)(p=0.001), FEV1(L,%)(p=0.001), FVC(%)(p=0.004), FVC(L)(p=0.003), MVV(L/min,%)(p=0.004), PEF(%)(p=0.008), PEF(L)(p=0.004), FEF %25-75(%)(p=0.017) and FEF %25-75(L/sec)(p=0.012)  values except FEV1/FVC(%)(p=0.63) value post-treatment compared to pre-treatment. In the control group, VC(%)(p=0.04), FEV1(L)(p=0.01), FEV1(%)(p=0.02), MVV(L/min and %)(p=0.01) values showed a statistically significant improvement after treatment compared to pretreatment.  In comparison between the groups, only the FVC (%) value was found to be statistically significant compared to the control group in the RAGT group (p = 0.03). In the RAGT group, VC (%), FEV1 (%), FEV1 (L), MVV (L / min), PEF (%), FEF 25-75% (%) and FEF 25-75% (L) values although there was a more significant increase after treatment compared to the control group, this increase was not statistically significant (all p> 0.05). There was a statistically significant increase in the functional evaluation scales of FIM, FAC, SS-QOL, MI (lower and upper extremity), TCT, TUG, 6-MWT, BBS post-treatment compared to pretreatment in both robot and control groups (p=0.001, 0.003). In comparison between the groups, FIM, BBS, TCT value was found to be statistically significant compared to the control group in the RAGT group (respectively p=0.003, 0.001, 0.005).
Conclusion: RAGT has positive features such as being able to exercise the patient aerobically, requiring less therapists and workforce, contributing to the lower limb muscle strength and balance parameters, lowering the patient's energy consumption during exercise, and not causing serious side effects while doing these. Therefore we think that RAGT is suitable for use in combination with conventional therapy in improving both respiratory functions and functional status in patients with stroke. being able to exercise the patient aerobically, requiring less therapists and workforce, contributing to the lower limb muscle strength and balance parameters, lowering the patient's energy consumption during exercise, and not causing serious side effects while doing these, It is a treatment method that can be preferred safely in stroke patients.