hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Tek seviye lomber disk hernisi operasyonlarında total intravenözanestezi ve sevofluranın hemodinami ve total kan kaybına etkileri.
The effects of total intravenous anaesthesia and sevoflurane onhemodynamia and total blood loss in single level lomber disc herniationoperations.
Yazar: EMRE DEMİR
Danışman: UZMAN HÜSEYİN ALP ALPTEKİN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Amaç: Lomber disk hernisi operasyonlarında TİVA ve sevofluranın
hemodinamik parametreler ve intraoperatif kan kaybına olan etkilerini araştırmayı
amaçlandı.
 Yöntem: Tek seviye lomber disk hernisi nedeniyle operasyonu planlanan,
ASA I-III, 18-65 yaş arası 40 hasta randomize olarak iki gruba ayrıldı. Anestezi
indüksiyonu her iki grupta da propofol, remifentanil ve vekuronyum ile sağlanarak
idamede propofol ve remifentanil (Grup T) ya da sevofluran ve azotprotosit (Grup S)
olacak şekilde devam edildi. Tüm hastalardan preoperatif ve postoperatif
ekstübasyon sonrası dönemde hemogram düzeyleri için kan alındı. Hastaların
intraoperatif hemodinamik parametreleri ve operasyon esnasındaki kan kayıpları
kaydedildi.
 Bulgular: TİVA grubunda kanama miktarının sevofluran grubuna göre
anlamlı olarak daha az olduğu tespit edildi (p=0,004), hemodinamik parametreler
açısından iki grup arasında fark bulunmamıştır(p<0,025).
 Sonuç: Lomber disk herni operasyonlarında, remifentanil ve propofol ile
sağlanan total intravenöz anestezinin, sevofluran ile sağlanan inhalasyon anestezisine
göre kanama miktarını azalttığını fakat iki grup arasında intraoperatif hemodinamik
parametrelerin benzer değişiklikler gösterdiğini söyleyebiliriz.

Abstract:
Aim: Compare the effects of TIVA and sevoflurane on hemodynamic
parameters and intraoperative blood loss in single lomber disc operations.
 Method: Forty patients between the age of 18 and 65, ASA I-III who were
planed for one level lomber disc herniation operation are seperated into two groups
randomly. Anesthesia induction of both groups were performed with propofol,
remifentanyl and vecuronyum bromide maintenance was done with propofol and remifentanyl
(Group T) or sevoflurane and nitrous oxide (Group S). Hemogram levels were
recorded for all patients preoperatively and postoperatively. Intraoperative
hemodynamic parameters and blood loss during the operation for all patients were
noted.
 Results: There was a significantly less bleeding in TIVA group when
compared with the sevoflurane group (p=0,004). There was no difference between
two groups with regard to the hemodynamic parameters (p<0,025)
 Discussion: In conclusion TIVA with remifentanyl and propofol reduced the
amount of bleeding when compared with inhalation anaesthesia with sevoflurane for
lomber disc operations, but the hemodynamic parameters have shown similar
changes in both groups.
Timpanoplasti yapılan hastalarda preoperatif mastoid hücrehavalanmasının postoperatif greft başarısı üzerine olan etkisi
In patients with tympanaplasty preoperative mastoid cellgraft after aeration impact on success
Yazar: MEHMET METİN
Danışman: PROF. DR. ZEYNEP KAPTAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç Bu çalışma, timpanoplasti sonrası mastoid hava hücre hacimleri ile greft başarısı arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla yapılmıştır. Malzemeler ve yöntemler. Bu çalışma, tip I timpanoplasti ve antrostomi uygulanan hastalarla geriye dönük olarak yapıldı. Ortalama yaşı (12-56 yıl) olan toplam 57 hasta (%20-35.09 kadın ve %37-64.91 erkek) çalışmaya dahil edildi. Hastalar 1., 3. ve 12. aylarda kontrole çağrılarak otoskopik muayeneleri ve odyometrik tetkikleri yapıldı. Temporal kemik bilgisayarlı tomografi görüntüleri, mastoid hava hücresi hacmini hesaplamak için 4800 Dpi optik çözünürlüklü tarayıcı ile taranmış ve bilgisayar ortamına JPG formatında aktarılmış ve hacimler Autocad 2007 programı kullanılarak hesaplanmıştır. Sonuçlar. İyi havalandırılan grupta greft başarısı daha iyi saptanmasına rağmen, 1, 3 ve 12. aylarda greft başarısı açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası işitme kazanımları açısından üç grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı.

Abstract:
Purpose This study was conducted with the aim of investigating the relationship between mastoid air cell volumes and graft success after tympanoplasty. Materials and Methods. This study was performed retrospectively with patients undergoing type I tympanoplasty and antrostomy. A total of 57 patients (20–35.09% female and 37–64.91% male) with a mean age of (range 12–56 years) were included in the study. The patients were invited for a control at the 1st, 3rd, and 12th months, and otoscopic examinations and audiometric tests were performed. The temporal bone computed tomography images were screened with the 4800 Dpi optical resolution scanner and transferred to the computer environment in JPG format in order to calculate the mastoid air cell volume, and the volumes were calculated using the Autocad 2007 program. Results. Although, the graft success was determined to be better in the well-ventilated group, no significant difference could be found between the groups in terms of graft success at the 1st, 3rd, and 12th months . No statistically significant difference could be found between the three groups in terms of the preoperative and postoperative hearing gains .
The value of isovolumic acceleration for the assessment of right ventricular function in acute pulmonary embolism
Akut pulmoner emboli vakalarında sağ ventrikül sistolik fonksiyonunun değerlendirilmesinde  izovolümik akselerasyon zamanının  değeri
Yazar: MURAT SELÇUK
Danışman: PROF. DR. NURTEN SAYAR
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, akut pulmoner emboli (PE) hastalarında sağ ventrikül fonksiyonunun değerlendirilmesinde triküspit anulus miyokardiyal izovolümik ivmenin (IVA) değerini değerlendirmektir.

Yöntemler: Akut PE'li 15 hasta (ortalama yaş 60,6±11,3 yıl) çalışmaya alındı ​​ve yaş ortalaması benzer olan 15 hastadan (60.3±11,5) kontrol grubu oluşturuldu. Göğüs bilgisayarlı tomografi anjiyografi ile akut PE tanısı konan hastalara tanı anında ve tanıdan bir ay sonra transtorasik ekokardiyografi yapıldı.

Bulgular: Kontrol grubunda IVA 2,8±0,2 m/s(2) iken, akut PE grubunda tanı anında 2,0±0,1 m/s(2) ve 2,9±0,1 m/s(2) idi. ) ilk ayın sonunda. Akut PE hastalarının birinci ay sonundaki IVA değerleri başlangıç ​​değerleri ve kontrol grubu ile karşılaştırıldığında normale dönmüştü (kontrol ve akut PE p<0,0001; bir aylık takipte kontrol ve PE p =0.983).

Sonuç: Çalışmamızda, akut PE'li hastalarda IVA'nın sağ ventrikül sistolik fonksiyonunun güvenilir bir belirteci olduğu gösterildi.

Abstract:
Aim: The aim of this study was to assess the value of tricuspid annulus myocardial isovolumic acceleration (IVA) in the assessment of right ventricular function in patients with acute pulmonary embolism (PE).

Methods: Fifteen patients (mean age 60.6±11.3 years) with acute PE were enrolled and a control group was formed of 15 patients with a similar mean age (60.3±11.5). Patients who were diagnosed with acute PE by thoracic computed tomography angiography underwent transthoracic echocardiography at the time of diagnosis and at one month after diagnosis.

Results: In the control group IVA was 2.8±0.2 m/s(2), while in the acute PE group, it was 2.0±0.1 m/s(2) at the time of diagnosis and 2.9±0.1 m/s(2) at the end of the first month. When IVA values of acute PE patients at the end of the first month were compared with their initial values and those of the control group, they had normalized (control and acute PE p<0.0001; control and PE at one-month follow-up p=0.983).

Conclusion: In our study, IVA was shown to be a reliable marker of right ventricular systolic function in patients with acute PE.

Keywords: Embolia pulmonar; Função ventricular direita; Isovolumic acceleration; Pulmonary embolism; Right ventricular function; Tempo de aceleração isovolumétrica.
Kronik hepatit b tedavisi alan lamivudine dirençli hastalarda entecavir tedavi sonuçları
Entecavir treatment results in lamivudine-resistant patients recei̇vi̇ng chronic hepatitis b treatment
Yazar: HASAN YILMAZ
Danışman: PROF. DR. NECATİ YENİCE
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology

Özet:
ÖZET
Amaç: Daha önceden tedavi almış, Lamivudine direnci gelişmiş vakalarda entecavir tedavi sonuçlarını değerlendirmekdir.
Gereç ve yöntem: Bu çalışmamızda daha önceden tedavi almış fakat lamivudine direnci nedeniyle entecavir tedavisine dönülmüş vakaların dosyaları retrospektif olarak tarandı. Hastaların alkol tüketimi vücut kitle indexleri, daha önceden kullanmış oldukları antviral tedavileri ve tedavi kullanım süreleri,  tedavi öncesi, tedavi süresince ve tedavi sonrası serum HBV-DNA, serum transaminaz düzeyleri, HBsAg, HBeAg, genetik direnç analizleri kaydedildi. Tedaviye yanıt ve direnç oranları virolojik, serolojik biyokimyasal olarak değerlendirildi.  
Bulgular: Çalışmamızda yaş ortalaması 39,16±8,85 olan 27 erkek ve 23 kadın toplam 50  vaka çalışmaya alındı. Olguların 24(%48)'ü  HBe Ag pozitif iken 26(%52)'sında HbeAg negatifti. Serokonversiyonu tüm hastalarda %62,5  olarak tespit edildi. Lamuvidine dirençli olguların %4 ünde entecavire direnç mutasyonu  saptandı. Saptanan mutasyonlar V173L, L180M, M204V, T184A idi.   Ortalama direnç gelişim süresi 24,0±0,00 ay olarak saptandı.

Sonuç: Bu çalışma bulguları bize; lamivudine genotipik direnç geliştirmiş olgularda entecavire duyarlılığın azaldığını, direncin ve azalmış duyarlılığın lamivudine  kullanım süresine korele olduğunu, S.B. Okmeydanı Eğitim Araştırma Hastanesine başvuran lamivudine ile tedavi edilmiş kronik hepatit B'li olgularda entecavir direnç oranının %4 olduğunu göstermiştir.

Abstract:
SUMMARY

Objectives: To evaluate results of entecavir treatment in patients with Lamivudine resistance.
Materiel and Method: Lamividine resistance patients treated with entecavir were retrospectively studied. Gender, age, BMI, alcohol consummation, previous anti-viral treatment and period, HBV-DNA, transaminase, HBsAg, HBeAg levels and genetic resistance analyze  before / during/ after treatment were registered.
Results: Twenty-seven of the patients were males and 23 were females. Mean age of the patients were 39.16+/-8.85. 24 of the patients (%48) were HbeAg positive and 26 were HbeAg negative. Sero-conversion of HbeAg was %62,5  . Entacavire resistant mutation was find in 4% of Lamividine-resistant patients. V173L, L180M, M204V, T184A mutations were  found. Mean time of resistance development was 24,0±0,00  months. 
Conclusions: Entecavir sensitivity decreased in Lamividine-resistant patients. Resistance and decreased sensitivity was in correlation with Lamividine taking time. Entacavire resistant mutation was find in 4% of Lamividine-resistant patients in Okmeydanı Training and Research Hospital.
Genel anestezi indüksiyonunda etomidatın hemodinamik etkilerinin diyabetik ve nondiyabetik hastalarda karşılaştırılması
Comparison of the Hemodynamic Effects of Etomidate in General Anesthesia Induction in Diabetic and Non Diabetic Patients
Yazar: ALPARSLAN KOÇ
Danışman: UZMAN SİNAN UZMAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Amaç: Etomidatın anestezi indüksiyonundaki hemodinamik etkilerini diyabetik ve non-diyabetik hastalarda karşılaştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntemler: Etik komite onayı alınıp hastalar bilgilendirildikten sonra genel anestezi altında çeşitli cerrahi girişim uygulanması planlanan ardışık 42 ASA I-III hasta çalışmaya alındı. Hastalar Grup D (diabetik, n = 21) ve Grup ND (non-diabetic, n = 21) olarak 2 gruba ayrıldı. 1 - 1.5 mg midazolam ve 1 μg/kg fentanil indüksiyondan 3 dakika önce verildi. 0.3 mg/kg etomidatla indüksiyonu takiben 0.6 mg/kg rokuronyum uygulandı ve 2 dakika boyunca % 50 oksijen - hava karışımıyla maske ventilasyon uygulandı ve endotrakeal entübasyon gerçekleşitirildi. Hemodinamik parametreler indüksiyondan önce ve trakeal entübasyondan 2,5 ve 10 dakika sonra ölçüldü. Kalp hızı değişkenliği analizi cerrahiden önceki gün gerçekleştirildi. Hemodinamik değişiklikler ve kalp hızı değişkenliği iki grup arasında karşılaştırıldı.
Bulgular: İndüksiyon sonrası ortalama kan basıncı değerleri her iki grupta da bazal değerlere göre anlamlı ölçüde düşüktü. Kalp hızı değişkenliği ve hemodinamik değişiklikler arasında herhangibir ilişki bulamadık. 
Sonuç: Etomidatla anestezi indüksiyonunun tip 2 diyabetik hastalarda hemodinamik stabiliteye sahip olduğu sonucuna vardık.

Abstract:
Aim: We aimed to compare haemodynamic effects of etomidate during anesthesia induction on diabetic and non-diabetic patients.  
Materials and Methods: After ethic committe approval and patient informed consent 42 ASA I-III consequetive patients schedelud for various elective surgery under general anesthesia were enrolled in this prospective randomize study. Patients were assigned to 2 groups as group D (diabetic, n=21) and group ND (non-diabetic, n=21). 1-1.5 mg midazolam and 1 μg/kg fentanyl were given 3 minutes before induction. Following induction with etomidate 0.3 mg/kg, rocuronium 0.6 mg/kg was administered and mask ventilation was performed for 2 minutes with % 50 oxygen-air mixture and endotracheal intubation is performed. Haemodynamic parameters were measured before induction and at 2, 5 and 10 minutes after tracheal intubation.  Heart rate variability analyses were performed at the day before surgery. Heamodynamic changes and heart rate variability were compared between twogroups.
Results: Mean blood pressures after the induction were significintly low in both groups compare to baseline values. We didn't find any relationship between between heart rate variabilty and haemodynamic changes.  
Conclusion: We concluded that anesthesia induction with etomidate has haemodynamic stabilty in patients with type 2 diabetes mellitus.
Pelvik organ prolapsusu olan hastalarda bağ doku yapısının immunohistokimyasal olarak incelenmesi
Immunohistochemical analysis of connective tissue in patients with pelvic organ prolapse
Yazar: AKIN USTA
Danışman: DOÇ. DR. NEŞE YÜCEL
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Göztepe Eğitim Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Uterosakral ligamentler, vagen kubbesinin ve uterin serviks'in önemli destek yapılarından birisidir. Pelvik destek yapılardaki, konnektif doku değişikliklerinin ise uterovaginal prolapsus gelişimine katkıda bulunduğu varsayılır. Bu çalışmanın amacı, pelvik organ prolapsusu olan ve olmayan kadınlarda, uterosakral ligamentlerin bağ dokusu içeriğinde meydana gelen değişiklikleri kıyaslamaktır.

Gereç ve Yöntemler: 29 POP'lu, 35 POP'suz kontrol grubu olmak üzere toplam 64 hastanın uterosakral ligamanları, kollajen tip 1 ve kollajen tip 3 miktarı açısından histomorfolojik ve immünohistokimyasal olarak incelendi. Her iki grup yaş, body mass index, parite ve post menopozal süre açısından eşitlendi.

Bulgular: POP olmayan kontrol grubu kadınlar ile kıyaslandığında, POP gelişen kadınlarda, kollajen tip 1 ekspresyonunun azaldığı, buna karşın kollajen tip 3 ekspresyonunun ise önemli ölçüde arttığı tesbit edildi.

Sonuç: Bizim bulgularımız, uterosakral ligamentlerin önemli ölçüde düz kas dokusu içerdiği ve bunu çevreleyen bağ dokuda, POP ile birlikte, dokunun gerilme gücünden sorumlu kollajen tip 1 ekspresyonunun azaldığını, doku laksisitesinden sorumlu kollajen tip 3 ekspresyonunun önemli ölçüde arttığını göstermektedir.

Abstract:
Objective: Uterosacral ligaments are one of the important support structures of vaginal dome and uterine cervix. Connective tissue changes in pelvic support structures are assumed to contribute to the development of uterovaginal prolapse. The objective of this study is to compare the changes in the content of uterosacral ligaments connective tissue in the women with and without pelvic organ prolapse.

Materials and Methods: Uterosacral ligaments of 64 patients, namely 29 patients with POP and 35 patients without POP as control group have been examined histomorpoholgically and immunohistochemically in terms of collagen type 1 and collagen type 3 amounts. Patients in both groups were matched for age, BMI, parity and menopausal status.

Results: When compared to the women without POP, it was determined that collagen type 1 expression in the women with POP development, whereas collagen type 3 expression significantly increased.

Conclusion: Our findings indicate that uterosacral ligaments include considerable amount of smooth muscle and that collagen type 1 expression which was in charge of tension power of the tissue decreased on the connective tissue surrounding the smooth muscle with POP and that collagen type 3 expression which is responsible for tissue laxicity significantly increased.
Ana Karotid Arter ve Kavernozal Arter İntima-media Kalınlıkları ile Erektil Disfonksiyon Derecesi ve Metabolik Sendrom Arasındaki İlişki
The relationship between main carotid artery and cavernosal artery intima-media thickness with Degree of Erectile Dysfunction and Metabolic Syndrome
Yazar: SEDAT YAHŞİ
Danışman: DR. CEVDET SERKAN GÖKKAYA
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Bu çalışmada, karotis ve kavernozal doppler ultrasonografi bulgularının vaskülojenik erektil disfonksiyon(ED) ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık. Doppler ultrasonografi ile karotid ve kavernozal arterlerin pik sistolik velosite (PSV), end diastolik velosite (EDV) ve endotel intima- medya kalınlığı (IMT) ölçüldü. Ultrasonografi bulguları ile 50 hastanın 29'unda(%58) vaskülojenik ED, 21'inde(%42) vaskülojenik olmayan ED saptandı. Gruplar arasında karotis IMT değerleri açısından fark saptanmazken(p=0.601), kavernozal IMT değerleri açısından anlamlı fark vardı(p=0.012). Hastalar karotis IMT değerlerine göre < 0.9 mm (birinci grup) ve ≥ 0.9 mm (ikinci grup) olarak yeniden sınıflandırıldığında, gruplar arasında karotis PSV ve EDV değerleri bakımından anlamlı fark varken(sırasıyla; p=0.033 ve p=0.018), kavernozal PSV ve EDV bakımından fark saptanmadı(p=0.816 ve p=0.123). Karotis PSV ve EDV, kavernozal arterdeki ölçümlerle paralel değerler gösterdi. Karotis IMT böyle bir korelasyon sağlamadı. Kavernozal IMT, kavernozal fonksiyonu değerlendirmek için güvenilir bir belirteç olabilir.

Abstract:
In this study, we aimed to evaluate the relationship between carotid and cavernosal Doppler ultrasonography findings and vasculogenic erectile dysfunction (ED). Peak systolic velocity (PSV), end diastolic velocity (EDV), and endothelial intima-media thickness (IMT) of the carotid and cavernosal arteries were measured by Doppler ultrasonography. According to ultrasonographic findings, vasculogenic ED was found in 29 (58%) patients and non-vasculogenic ED was found in 21 (42%) patients of 50. While there was no difference between the groups in terms of carotid IMT values ​​(p=0.601), there was a significant difference in cavernosal IMT values ​​(p=0.012). When patients were reclassified according to their carotid IMT values ​​as < 0.9 mm (first group) and ≥ 0.9 mm (second group), there was a significant difference between the groups in terms of carotid PSV and EDV values ​​(p=0.033 and p=0.018, respectively), there was no difference in terms of cavernosal PSV andEDV (p=0.816 and p=0.123). Carotid PSV and EDV showed parallel values ​​with the measurements in the cavernosal artery. Carotid IMT did not provide such a correlation. Cavernosal IMT can be a reliable marker to evaluate cavernosal function.
Metabolik sendromu bulunan hastalarda ve erken dönem kardiyovasküler risk belirlemede sistatin-c
Cystatin c associates with metabolic syndrome and cardiovascular events
Yazar: ARZU CENNET IŞIK
Danışman: DR. NAMIK YİĞİT
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Giriş: Sistatin C bir serin proteaz inhibitörüdür ve vücuttaki tüm çekirdekli hücrelerden salgılanır. Bu çalışma, serum sistatin C düzeyinin metabolik sendrom ve kardiyovasküler olaylarla ilişkisini 5 yıllık takip döneminde değerlendirmek amacıyla yapıldı. Yöntem ve gereçler: Bu çalışma, çalışmanın başlangıcında 187 hastadan oluşuyordu. 5 yıl sonra 154 hasta yeniden değerlendirildi ve 33'ü gözden kaçtı. Hastalar kardiyovasküler olay olup olmamasına göre Grup A ve B olmak üzere iki gruba ayrıldı. Başlangıç metabolik ve biyokimyasal parametreleri analiz edildi. Metabolik sendrom bileşikleri değerlendirildi. Serum kreatinin ve sistatin C bazında tahmini glomerüler filtrasyon hızı hesaplandı. Bulgular: Ortalama sistatin C düzeyi Grup A'da 0.70 ± 0.18 mg/ml, Grup B'de 0.98 ± 0.40 mg/ml idi (p<0.001). Kreatinin ve sistatin C değerlerine göre tahmini glomerüler filtrasyon hızı grup B'de istatistiksel olarak anlamlı azalmıştı, (p<0,001). Grup A'da %42,5 ve Grup B'de %87,8 metabolik sendrom saptandı (p<0,001). Çok değişkenli lojistik regresyon analizi, glomerüler filtrasyon hızına dayalı serum kreatinin ve sistatin C'nin kardiyovasküler olaylar için bağımsız risk faktörleri olduğuna işaret etti. Sonuç: Başlangıç serum sistatin C düzeyi ve glomerüler filtrasyon hızına dayalı sistatin C, kardiyovasküler olaylar için bağımsız risk faktörleridir.

Abstract:
Introduction: Cystatin C is a serin protease inhibitor and secreted from all nucleated cells in the body. The present study was performed to evaluate the association of serum cystatin C level with metabolic syndrome and cardiovascular events in 5 years follow up period. Method and materials: This study was consisted up 187 patients at the beginning of the study. After 5 years, 154 patients were re-evaluated and 33 were missed. Patients were divided into two groups according to the absence and presence of cardiovascular events as Group A and B. Initial metabolic and biochemical parameters were analyzed. Metabolic syndrome compounds were evaluated. Estimated glomerular filtration rate based on serum creatinine and cystatin C were calculated. Results: Mean cystatin C level was 0.70 ± 0.18 mg/ml in group A and 0.98 ± 0.40 mg/ml in Group B, (p<0.001). Estimated glomerular filtration rate based on creatinine and cystatin C values were statistically significant decreased in group B, (p<0.001). Metabolic syndrome was determined 42.5% of Group A and 87.8% of Group B, (p<0.001). Multivariate logistic regression analysis pointed out that serum creatinine and cystatin C based on glomerular filtration rate are independent risk factors for cardiovascular events. Conclusion: Initial serum cystatin C level and cystatin C based on glomerular filtration rate are independent risk factors for cardiovascular events.