Ailevi akdeniz ateşi hastalarında kolşisin direnci ve kolşisin dirençli vakalarda diğer tedavi seçeneklerinin değerlendirilmesi
Colchicine resistance in patients with familial mediterranean fever and evaluation of other treatment options in colchicine-resistant cases
Yazar: HUZEYFE KARAOSMAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET ŞAHİN
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Ailesel akdeniz ateşi = Familial mediterranean fever ; Albüminler = Albumins ; C reaktif protein = C reactive protein ; Kolşisin = Colchicine ; Sistemik inflamatuar yanıt indeksi = Systemic inflammatory response index

Özet:
Amaç: Ailevi Akdeniz Ateşi(AAA) ateş, karın ağrısı, göğüs ağrısı, eklem ağrısı ve döküntü ataklarıyla seyreden, en sık görülen kronik, monogenik otoinflamtuar bir hastalıktır. Çalışmamızda kolşisin dirençli AAA hastalarında anti IL-1, anti-TNF, tocilizumab ve yurt dışı kolşisin tedavilerinin hastaların klinik ve laboratuvar bulguları üzerine etkisinin değerlendirilmesini amaçlamıştır.  
Materyal-metod:  Çalışmamıza Süleyman Demirel Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Romatoloji Bilim Dalında 'Ailevi Akdeniz Ateşi' tanısı ile takip ve tedavi edilen kolşisin tedavisine dirençli ya da intoleranslı 69 hasta dâhil edilmiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, tanı anındaki yaşı ve klinik bulguları gibi demografik özellikleri, atak sayıları, tanıdan itibaren kolşisin dışı tedaviye geçiş süreleri, ek romatolojik hastalığın ve amiloidozun varlığı, laboratuvar parametreleri, genetik mutasyonları retroprospektif olarak değerlendirilmiştir.
Bulgular: Çalışmamıza katılan 69 hastamızın 39'u (%56,5) kadın, 30'u (%43,5) erkekti. Hastaların medyan yaşı 36, hastaların ortalama yaşları 37,0±11,33'tü. Hastaların ortalama hastalık süresi 151,80±99,64 aydı. Hastaların en kısa ikinci basamak tedavi süresi 31,38±30,60 aydı. Hastaların 22'si anakinra ve 2'si kanakinumab olmak üzere 24'üne (%34,8) anti IL-1 tedavisi, 19'u (%27,5) anti-TNF, 2'si(%2,8) tocilizumab tedavisi ve 24'üne (%34,8) yurt dışı kolşisin uygulandı. Anti IL-1 tedavisi sonrasında hastaların 12'sinde (%50) %76-100 oranında, 11'inde (%45,8) %51-75 oranında, 1'inde (%4,2) %26-50 oranında atak sıklığında azalma görüldü. Yurt dışı kolşisin tedavi sonrasında hastaların 3'ünde (%12,5) %76-100 oranında, 13'inde (%54,2) %51-75 oranında, 8'inde (%33,3) %26-50 oranında atak sıklığında azalma görüldü. Anti IL-1 tedavisi alan hastaların tedavi sonrası ortalama lökosit değeri, CRP, ESH, SAA, NLO, TLO, CRP/Albümin, Sİİ medyan değerinde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma olduğu görüldü (p<0,001). 
Sonuç: Çalışmamızda NLO, TLO, Sİİ, CRP/Albümin oranı gibi subklinik inflamasyon belirteçlerinde hem anti IL-1 hem yurt dışı kolşisin tedavisi sonrası belirgin regresyon olması bu belirteçlerin diğer inflamasyon belirteçleri gibi AAA takibinde kullanılabilmesi için prospektif daha geniş çaplı çalımalar yapılmasında fayda olabileceği düşünülmüştür. 

Anahtar kelimeler: Ailevi Akdeniz ateşi, CRP/Albümin oranı, Kolşisin direnci, Sistemik inflamatuar indeks,  Yurt dışı kolşisin

Abstract:
Aim: Familial Mediterranean Fever (FMF) is the most common chronic, monogenic autoinflammatory disease with attacks of fever, abdominal pain, chest pain, joint pain and rash. In our study, we aimed to evaluate the effects of anti-IL-1, anti-TNF, tocilizumab and foreign produced colchicine treatments on the clinical and laboratory findings of patients with colchicine-resistant FMF.
Materials and Methods: Our study included 69 patients who were resistant or intolerant to colchicine treatment, who were followed up and treated with the diagnosis of 'Familial Mediterranean Fever' in the Rheumatology Department of Süleyman Demirel University Research and Practice Hospital. Demographic characteristics of the patients such as age, gender, age at diagnosis and clinical findings, number of attacks, transition times from diagnosis to non-colchicine therapy, presence of additional rheumatological disease and amyloidosis, laboratory parameters, genetic mutations were evaluated retrospectively.
Results: Of our 69 patients who participated in our study, 39 (56.5%) were female and 30 (43.5%) were male. The median age of the patients was 36, and the mean age of the patients was 37.0±11.33. The mean disease duration of the patients was 151.80±99.64 months. The shortest second-line treatment period of the patients was 31.38±30.60 months. Anti-IL-1 treatment in 24 (34.8%) patients, anti-TNF in 19 (27.5%) patients, and tocilizumab in 2 (2.8%) patients, 22 of whom were anakinra and 2 were kanakinumab. treatment and 24 (34.8%) received colchicine from abroad. After anti IL-1 treatment, attacks occurred at a rate of 76-100% in 12 (50%), 51-75% in 11 (45.8%), and 26-50% in 1 (4.2%) of the patients. decreased in frequency. After foreign produced colchicine treatment, the rate of 76-100% in 3 (12.5%) patients, 51-75% in 13 (54.2%), and 26-50% in 8 (33.3%) patients A decrease in the FMF attacks frequency was observed. It was observed that there was a statistically significant decrease in the mean leukocyte value, CRP, ESR, SAA, NLR, TLR, CRP/Albumin, and SII median values of the patients who received anti-IL-1 treatment after the treatment (p<0.001). 
Conclusion: In our study, the significant regression of subclinical inflammation markers such as NLR, TLR, SII, CRP/Albumin ratio after both anti-IL-1 and foreign produced colchicine treatment was thought to be beneficial for prospective larger studies so that these markers can be used in monitoring of FMF like other inflammation markers.

Key words: Familial Mediterranean Fever, CRP/Albumin ratio, Colchicine resistance, Systemuc inflammatory index, Foreign produced colchicine