Üniversite öğretim üyelerinde temporomandibular eklem disfonksiyonu görülme sıklığı ve etiyolojik faktörlerin araştırılması
Investigation of the frequency of temporomandibular joint dysfunction and eti̇ological factors in instructors
Yazar: NERGİZ BATUR
Danışman: PROF. DR. MELEK GÜNEŞ YAVUZER
Haliç Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
TME disfonksiyonu: TME'yi, çiğneme kaslarını veya her ikisini, baş, boyun kaslarını çevreleyen kemik ve yumuşak doku bileşenlerini içeren geniş bir klinik tablodur. Temporomandibular eklem disfonksiyonu toplumda sık görülen bir patolojidir. Bu gözlemsel, analitik, kesitsel çalışmanın amacı üniversite öğretim üyelerinde temporomandibular eklem disfonksiyonunun görülme sıklığını ve ilgili etiyolojik faktörleri araştırmaktır. Haliç Üniversitesindeki tüm öğretim üyeleri (n=426) çalışmaya davet edilmiş ancak katılma kriterlerini sağlayan 100 kişi çalışmaya alınmıştır. Değerlendirme ölçütleri olarak Kişisel Bilgi Formu, Fonseka Anamnestik İndeksi, Beck Depresyon Ölçeği, Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi, Algılanan Stres Ölçeği, Temporomandibular Eklem Hareket Açıklığı Ölçümü ve New York Postür Analizi kullanılmıştır. Çalışmamızdan elde edilen bulgulara göre 8 kişide ciddi, 8 kişide orta ve 50 kişide hafif düzeyde olmak üzere 66 kişide TME disfonksiyonu vardı. TME disfonksiyonu olan grupta eklem hareket kısıtlılığı (p=0,047), kötü uyku kalitesi (p=0,010), bruksizm alışkanlığı (p=0,021), travma öyküsü (p=0,017), daha yüksek algılanan stres düzeyi (p=0,014) ve daha yüksek depresyon şiddeti (p=0,004) görülmüştür ancak TME disfonksiyonu olan ve olmayan grup arasında; cinsiyet farkı, sigara kullanımı, parafonksiyonel alışkanlıklar, global postür puanı, baş önde postür puanı, diş teli kullanımı gibi fakörler arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Sonuç olarak öğretim üyelerinde stres seviyesinin yüksek olması, kötü uyku kalitesi, yüksek depresyon seviyesi ve bruksizm alışkanlığı TME disfonksiyonu için etkili risk faktörleri arasındadır.
 Anahtar Kelimeler : Depresyon şiddeti, etiyolojik faktör, temporomandibular eklem

Abstract:
TMJ dysfunction: It is a broad clinical picture that includes the TMJ, masticatory muscles or both, bone and soft tissue components surrounding the head and neck muscles. Temporomandibular joint dysfunction is a common pathology in the community. The aim of this observational, analytical, cross-sectional study is to investigate the incidence of temporomandibular joint dysfunction and related etiological factors in university instructors. All instructors (n=426) at Haliç University were invited to the study, but 100 people who met the participation criteria were included in the study. Personal Information Form, Fonseka Anamnestic Index, Beck Depression Scale, Pittsburgh Sleep Quality Index, Perceived Stress Scale, Temporomandibular Joint Range of Motion Measurement and New York Posture Analysis were used as evaluation criteria. According to the findings of our study, 66 people had TMJ dysfunction, 8 of which were severe, 8 were moderate, and 50 were mild. In the group with TMJ dysfunction, joint range of motion limitation (p=0.047), poor sleep quality (p=0.010), bruxism habit (p=0.021), history of trauma (p=0.017), higher perceived stress level (p=0.014), and higher high depression severity (p=0.004) was observed, but between the group with and without TMJ dysfunction; There was no significant difference between factors such as gender difference, smoking, parafunctional habits, global posture score, head forward posture score, use of braces. As a result, high stress level, poor sleep quality, high depression level and bruxism habit among faculty members are among the effective risk factors for TMJ dysfunction.
Keywords : Depression severity, etiological factor, temporomandibular joint,