Plevral efüzyonlarda, transuda eksuda ayrımında interlökin-6 geninin rolü
The role of interleukin-6 gene in distinction of transudate exudate in pleural effusions
Yazar: MÜGE GÜLCİHAN ÖNAL
Danışman: PROF. DR. MUNİS DÜNDAR
Erciyes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Genetik Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2018
Konu: Genetik = Genetics

Özet:
Plevra adı verilen ince zarlar, akciğerlerin dışını (viseral zar) ve göğüs boşluğunun iç kısmını (pariyetal zar) kaplar. Solunum sırasında göğüs kafesi genişledikçe akciğerlerin zarlarının birbirleri üzerinde rahatça kayabilmesine yardımcı olmak için bu seröz zarlar arasında her zaman az miktarda sıvı bulunur.  Plevral efüzyon bir hastalık değildir, fakat plevra hastalıklarının en sık görülen belirtisidir. Bu durum "akciğerde su" olarak da adlandırılan, akciğerler ve göğüs boşluğu arasındaki kavitede aşırı sıvı birikmesidir.  Efüzyon oluşumuna sebep olan etiyolojiler kardiyopulmoner bozukluklardan, sistemik inflamatuar durumlara, maligniteden travmaya kadar çok geniş yelpazede görülür. Bu hastalıklar sonucunda plevradaki basıncın ve mikrovasküler yapısındaki permeabilitenin bozulmasıyla aşırı sıvı birikmesi olur. 
Plevral efüzyon tedavi edilmesi gereken bir durumdur ve öncelikle tedavisi efüzyonu oluşturan sıvının tipini belirlemekle başlar.  Klasik bir sınıflama, LDH, glukoz ve protein miktarlarının plevra sıvısı/serum oranlarına göre yapılır. Buna göre oluşan efüzyon, transuda veya eksuda olarak kategorize edilmektedir. Fakat olguların yaklaşık % 20'sinde tanı konulamamaktadır.
Bu çalışma efüzyon sınıflaması için moleküler olarak yapılan ilk çalışmadır. Biz de çalışmamızda transuda ve eksuda ayrımı için, moleküler bir yaklaşımla inflamasyon cevabında başrol oynayan IL-6 geninin rolünü göstermeyi amaçladık. Bu amaç doğrultusunda; 19 transuda, 19 eksuda plevral efüzyonu olan hastaların ekspresyon seviyelerini karşılaştırdık. Bununla beraber, IL-6 geninin transkripsiyonunda düzenleyici rol oynadığı düşünülen en kuvvetli üç promotör polimorfizmlerini -174 G/C, -572 G/C ve -597 G/A; transuda ve eksuda grupları ile 33 sağlıklı kontrol ile kıyaslayarak çıkan genotiplerin transuda-eksuda ayrımındaki rolünü araştırdık.
Eksuda grubundaki hastalarımızda transuda grubundaki hastalarımıza oranla IL-6 seviyeleri anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0,001). Polimorfizmler açısından transuda-eksuda grupları arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Fakat transuda-eksuda hasta gruplarını, kontrol grupları ile karşılaştırdığımızda -174 G/C polimorfizmi (χ2: 13,43 p=0.009 OR:0,68 %95 CI:0.17-2.70) ve -597 G/A polimorfizmi (χ2:11,9 p=0,02 OR:0,27 %95CI:1.32-21.10) istatistiksel olarak anlamlı bulundu.
Sonuç olarak; transuda-eksuda ayırıcı tanısında IL-6 geninin moleküler olarak da katkı sunabileceği bir parametre olduğu gösterilmiştir. Polimorfizm çalışmalarının anlamlı çıkabilmesi için, hasta sayılarının artırılmasının gerekli olduğu düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler: IL-6, Plevral Efüzyon, Transuda-Eksuda, mRNA ekspresyonu, Polimorfizm

Abstract:
Thin membranes called the pleura cover the outside of the lungs (visseral membrane) and the inside of the chest cavity (parietal membrane). As the thoracic cavity expands during respiration, there is always a small amount of fluid between these serous membranes to help the membranes of the lungs slide comfortably over each other. Pleural effusion is not a disease, but it is the most common symptom of the pleural disease. This is an accumulation of excess fluid in the cavity between the lungs and the chest cavity, also called "water in the lungs". The etiologies that lead to the accumulation of effusions are seen in cardiopulmonary disorders, systemic inflammatory conditions, malignant trauma, and in a wide variety of conditions. As a result of these diseases, there is extreme fluid accumulation due to impairment of the pleural pressure and the permeability of the microvascular structure. 
Pleural effusion is a condition that needs to be treated and the therapy begins with determining the type of fluid that primarily forms the effusion. A classical classification is based on pleural fluid / serum ratios of LDH, glucose and protein quantities. According to this, the effusion is categorized as transudate or exudate. However, about 20% of the cases cannot be diagnosed. 
This research is the first molecular study for effusion classification. In our study, we also investigated the role of IL-6 gene, which plays a prominent role in response to inflammation, for transudate and exudate distinction with molecular approach. For this goal, we compared the expression levels of patients with 19 transudate and 19 exudate pleural effusions. Additionally, the three strongest promoter polymorphisms thought to play a regulatory role in the transcription of the IL-6 gene which are -174 G/C, -572 G/C and -597 G/A compared with transudate and exudate groups and 33 healthy controls and we investigated the role of genotypes in the distinction of transudate-exudate.
IL-6 levels were found to be significantly higher in our exudate group when compared to the patients in the transudate group (p <0.001). No significant difference was found between transudate-exudate groups in terms of polymorphisms. However, when we compared control group with the transudate-exudate groups, -174 G/C polymorphism (χ2:13,43 p = 0.009 OR: 0.68% 95 CI: 0.17-2.70) and -597 G / A polymorphism (χ2:11,9 p = 0.02 OR: 0.27% 95% CI: 1.32-21.10) were statistically significant.
As a result; IL-6 gene also has been shown to be a molecular contributor to the transudate-exudate marker. It is considered necessary to increase patient numbers in order for polymorphism studies to be meaningful. 
Keywords: IL-6, Pleural Effusion, Transudate-Exudate, mRNA Expression, Polymorphism