Kronik miyeloid lösemi tanılı hastalarda ek sitogenetik anomali taşıyan ve taşımayan hasta gruplarının hematolojik, sitogenetik ve moleküler yanıtları yönünden karşılaştırılması
The comparison of hematologic, cytogenetic and molecular responses in the patients with chronic myeloid leukemia who either have additional cytogenetic anomalies or don't have any anomalies
Yazar: AYŞE FADILOĞLU
Danışman: UZMAN MESUT AYER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Genler = Genes ; Hematoloji = Hematology ; Kromozomlar = Chromosomes ; Lösemi = Leukemia ; Lösemi-miyeloid-kronik-BCR-ABL pozitif = Leukemia-myelogenous-chronic-BCR-ABL positive ; Sitogenetik = Cytogenetics ; Sitogenetik analiz = Cytogenetic analysis

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ: Erişkin lösemilerinin %15'ini oluşturan KML, sıklıkla 22. kromozomun 11q bandındaki BCR geni ile 9.kromozomun q34 bandına yerleşik ABL geninin 22. kromozom üzerinde translokasyonuyla(Ph kromozomu) meydana gelen bir kök hücre hastalığıdır. Ayrıca KML'de Ph kromozomu dışında, ek sitogenetik anomaliler (ESGA) bulunabilen hastalar da görülmektedir. KML hastalarının izleminde hematolojik, sitogenetik ve moleküler yanıtların değerlendirilmesi önemlidir. Çalışmamızda KML tanılı hastalarda ek sitogenetik anomali taşıyan ve taşımayan hasta gruplarını tedaviye verdikleri hematolojik, sitogenetik ve moleküler yanıtlar yönünden karşılaştırmayı amaçladık.

MATERYAL METOD: Çalışmamıza takip ve tedavisi süren 18 yaş üstü KML hastaları dahil edildi. KML tanısı ile tirozin kinaz inhibitorü tedavisi alan bu hastaların demografik özellikleri, klinik seyirleri, tedavi yanıtları geriye dönük olarak değerlendirildi. KML hastalarının takibinde aldığı tedaviler, 3 aylık aralıklarla bakılan BCR-ABL ve Ph değerleri (özellikle ilk 12 aydaki), hematolojik, sitogenetik ve moleküler yanıt zamanları, varsa aldığı 2.kuşak TKİ'ler, imatinib kesilme nedenleri, 2.kuşak TKİ'ye geçilme nedenleri kaydedildi. Ek sitogenetik anomalisi (ESGA) olan ve olmayan hastalar bu veriler ışığında karşılaştırıldı. İstatistiksel yöntem olarak Student's t testi, Mann Whitney U testi, Ki-Kare testi, koşulların sağlanmadığı durumlarda da Monte Carlo simülasyonu kullanıldı.

BULGULAR: Çalışmaya yaş ortalamaları 45,1±14,3 yıl olan 49'u erkek, 93 KML hastası dahil edildi. Bu hastaların 82'si(%88.2) ek sitogenetik anomali taşımıyordu,11'i ise ek sitogenetik anomali taşıyordu. ESGA'si olan, 7 hasta (%7.5) Ph kromozomu ile ilişkili,4 hasta (%4.3) ise Ph kromozomu ile ilişkisiz anomali taşıyordu. Yapılan istatiksel analizlerde ESGA taşıyan hastaların yaş ortalaması daha düşük bulundu. Bunun yanında ESGA taşıyan hastaların hematolojik yanıt zamanı daha kısa iken, moleküler yanıt zamanı daha uzun olarak saptanmış olup, ESGA ve sitogenetik yanıt zamanı arasında anlamlı ilişki tespit edilemedi.

SONUÇ: Erken yaşta ESGA görülme sıklığının daha fazla olması sebebiyle; KML tanısı konulan erken yaştaki hastalarda ilk tanı esnasında ESGA bakılmasının,hastalık yönetimi açısından önemli olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Bunun yanında; ESGA taşıyor olmanın hematolojik yanıt zamanını kısaltırken, moleküler yanıt zamanını geciktirdiğini, sitogenetik yanıt zamanına ise etkisinin olmadığını ortaya koymuştur. Ancak ESGA'nın Ph ilişkili veya ilişkisiz olmasına göre moleküler yanıt zamanının değişmediği de saptanmıştır. KML hastalığında ESGA taşımanın prognostik önemini vurgulayan çok sayıda çalışma olmamasına rağmen, ilerleyen yıllarda yapılan çalışmaların da artmasıyla ESGA nin tedavi yanıtını etkileyici bir prognostik parametre olarak kabul edilmeye başlanması beklenmektedir.

Abstract:
ABSTRACT AND AİM: Chronic Myeloid Leukemia is a stem cell disorder that makes up %15 of adult onset leukemias. It takes place with the translocation of chromosome 22's 11q band's BCR gene and chromosome 9's q34 band's ABL gene (Ph chromosome). Besides of the Ph chromosome, there are also patients with additional cytogenetic anomalies (ACGA). It is important in the follow up that evaluation of the hematologic, cytogenetic and molecular responses. In our study, we aimed to compare the hematologic, cytogenetic and molecular responses to the treatment in the patients who have cytogenetic anomalies with patients who don't have any anomalies.

MATERİAL AND METHODE: We included the patients aged over 18 years who have been following up from our clinic. We retrospectively noted the patients under tyrosine kinase inhibitors and their demographic features, clinical course, response to treatment. We recorded the treatments of CML patients, the BCR-ABL and Ph levels which measured in every other three months (especially in first 12 months), hematologic, cytogenetic and molecular responses, 2th generation TKİ's if applied, the reason to stop imatinib, the reason to switch to 2th generation TKİ. In light of these parameters we compared the patients who have additional cytogenetic anomalies (ACGA) with the patients who don't have cytogenetic anomalies. We used the Student's t test, Mann Whitney U test, Chi-square test, and Monte Carlo stimulation test as a statistical method.

FINDINGS: We included 93 CML patients, mean age was 45,1±14,3, 49 of them were male. 82 of these patients (%88.2) didn't have cytogenetic anomalies, 11 of them had additional cytogenetic anomalies. 7 patients (%7.5) with ACGA had chromosome Ph related anomalies and 4 patients's (%7.5) anomalies were chromosome Ph irrelevant. We determined that, the patients with ACGA had a lower median age. In addition, patients with ACGA had shorter hematologic response time but, longer molecular time, and there was no relation between cytogenetic response and ACGA.

DISCUSSION: It's because of the patients with ACGA are younger, It's important in the maganement of the disease to determine that whether there is ACGA in young CML patients. Additionally, It is show that having ACGA is related to short hematologic response, delayed molecular response and It hasn't any effect on cytogenetic response. Also It's determined that according to whether Ph related or unrelated; molecular response time didn't change. Even though there isn't lots of studies about the prognostic value of having ACGA in CML patients, in coming years, with the increasing number of studies, It is expected that having ACGA will be a prognostic factor in response to treatment.