18. ve 19. yüzyıllarda batı resminde aşk teması
The Theme of love in the 18th and 19th centuries western painting
Yazar: SİNEM KAYA
Danışman: PROF. DR. SAİME ÖZLEM ÜNER
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı / Resim Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
Aşk tüm medeniyetler ve çağlarda benzer hisler uyandıran bir kavram olsa da sanat eserlerinde, kültürlere ve medeniyetlere göre biçim ve içerik olarak ele alınışı bakımından farklılıklar göstermiştir. Bir tema olarak kimi zaman mitolojik, kimi zaman edebi referanslarla ele alınmıştır.
Antik Yunan'dan başlayarak Orta Çağ, Rönesans, Romantizm ve 19. yüzyıla kadar uzanan bu çalışmada, aşkın hem bireysel hem de kolektif duygu durumları üzerindeki etkilerinin ve bu duyguların figüratif sanat eserlerine nasıl yansıdığının incelenmesi amaçlanmıştır. Rönesans döneminde, idealize edilmiş form anlayışıyla sanat eserlerine yansıyan aşk teması, sadece dinsel bir tema olmanın ötesine geçerek, insanın doğasını ve duygularını keşfetme aracı olarak kullanılmıştır. İnsan merkezli bir dünya görüşüne doğru yönelim ve kilisenin dogmatik sınırlarının ötesine geçiş, aşkın daha özgür bir şekilde ifade edilmesini sağlamıştır. Barok dönemde, daha dramatik ve hareketli kompozisyonlarla, ışık ve gölge kullanımının güçlü etkileriyle resmedilmiştir. Aşk temasının bu dönemdeki işlenişi sayesinde, toplumsal normlar ve cinsiyet rolleri hakkında da yeniden düşünülerek, kadın ve erkek figürlerin sanat içindeki temsilleri ve rolleri de dönüşüme uğramıştır. 18. yüzyıl ve Romantizm'le birlikte aşk, daha bireysel ve subjektif bir tema olarak ele alınmaya başlanmıştır. Bu dönemde aşk tasvirleri, sanatçının iç dünyasının bir yansıması olarak, edebi ve poetik unsurlarla zenginleştirilmiş; hüzün, özlem, tutku gibi duyguların daha derinlemesine işlenmesine olanak tanınmıştır. Resim sanatında aşk temasının işlenişindeki tüm bu dönüşümler, tarihsel süreçte toplumsal normatif yapının dönüşümüyle paralel ilerlemiştir.

Abstract:
Although love is a concept that evokes similar feelings across all civilizations and eras, it has manifested differently in art, both in form and content, depending on the culture and civilization. As a theme, it has sometimes been approached with mythological references and sometimes with literary ones.
This study, spanning from Ancient Greece to the Middle Ages, the Renaissance, Romanticism, and the 19th century, aims to examine the effects of love on both individual and collective emotional states and how these feelings are reflected in art. During the Renaissance, the theme of love, portrayed in its idealized form, transcended mere religious themes to explore human nature and emotions. The shift towards a human-centered worldview and the transition beyond the dogmatic boundaries of the church have allowed love to be expressed more freely. In the Baroque period, it was depicted with more dramatic and dynamic compositions, utilizing the strong effects of light and shadow. Through the portrayal of love in this period, societal norms and gender roles were re-evaluated, transforming the representation and roles of male and female figures in art. With the 18th century and Romanticism, love began to be treated as a more individual and subjective theme. During this period, love, as a reflection of the artist's inner world, was enriched with literary and poetic elements, allowing for a deeper exploration of emotions such as sorrow, longing, and passion. These transformations in the depiction of love in painting have progressed parallel to the evolution of societal normative structures throughout history.