14-16 yaş serbest stil yüzücülerde balistik ve maksimal kuvvet antrenmanlarının çıkış itme gücü üzerine etkisi
The effect of ballistic and maximal strength training on OUTPUT push in 14-16 YEARS old FREE STYLE swimmers
Yazar: HÜSEYİN KÖKTEBİR
Danışman: DOÇ. DR. NEVZAT DEMİRCİ
Mersin Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Spor = Sports
Dizin: Antrenman = Training ; Kuvvet antrenmanı = Strength training ; Mermi çıkış hızı = Muzzle velocity ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen ; Yüzme = Swimming ; Yüzücüler = Swimmers ; İtme kuvveti = Thrust

Özet:
Bu çalışmanın amacı yüzücülerde balistik ve maksimal kuvvet antrenmanlarının sporcuların çıkış ve itme gücüne etkilerini belirlemek ve hangi antrenman modelinin alt ekstremite kas kuvveti ve çıkış itme gücü oluşturma açısından daha uygun olup olmadığını incelemektir.
Araştırmada deneme modellerinden öntest-sontest ölçümlerini içeren deneysel model kullanılacaktır. Çalışma 14-16 yaşındaki yüzücülerden beşer kişilik iki deney ve bir kontrol grubundan oluşmaktadır.  Deney Grubu 1. Balistik kuvvet antrenmanı yapan (n=5). Deney Grubu 2. Maksimal kuvvet antrenmanı yapan (n=5). Kontrol Grubu 3. Sadece rutin yüzme antrenmanı yapan (n=5).
Araştırmaya katılan sporcular 8 hafta süresince haftada 3 gün 1 saat balistik kuvvet antrenmanı, maksimal kuvvet antrenmanı ve kontrol grubuna ise rutin yüzme antrenmanı programı uygulanmıştır. Verilerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro-W testİ ile değerlendirildi. Normal dağılım gösterdiği belirlendi. Verilerin grup içi ve gruplar arası istatistiklerine bakılıp anlamlı farklılığı yorumlamak için ANOVA (tek yönlü varyans analizi) ve Kruskall Wallis testi kullanıldı. İhtimali (P) =0.05'ten küçük olan değerler önemli ve gruplar arasında fark vardır, büyük olan değerler önemsiz ve gruplar arasında fark yoktur, şeklinde kabul edildi.
Yapılan analizler sonucunda grup içi ve gruplar arası değerlendirme ayak bileği plantar ve dorsafleksiyon, diz ekstansiyon ve fleksiyon, kalça ekstansiyon ve fleksiyon ölçümlerinde (p>0,05) anlamlı fark bulunamamıştır. Ancak alt ekstremite kuvveti ve güç üretmede her nekadar istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmasada ön test ve son test ortalama değerlerine bakıldığında balistik antrenman grubu lehine daha yüksek olduğu tespit edildi. Çıkış itme kuvveti ön test-son test ölçümlerinde balistik (Ötestx=232,00±10,97 ; Stestx=350,80±10,49), maksimal (Ötestx=237,00±25,80 ; Stestx =303,80±19,12) ve kontrol (Ötestx =227,52± 26,52  ;  Stestx=280,80±12,73) grupları karşılaştırıldığında  istatiksel olarak (p<0,05) anlamlı bir fark tespit edilmiştir. post-hoc analiz sonuçlarına bakıldığında balistik çalışma grubunun maksimal ve kontrol grubuna göre serbest sitil yüzücülerde önemli ölçüde daha yüksek çıkış gücüne sahip olduğunu tespit edildi. Çalışmamızın koşulları altında, 8 haftalık balistik antrenmanı kullanan bir müdahalenin, serbest sitil yüzücülerde güç ve performans seviyeleri üzerinde olumlu etkileri olduğu ileri sürülebilir.

Abstract:
The aim of this study is to determine the effects of ballistic and maximal strength training on the output and thrust of the swimmers and to examine which training model is more suitable in terms of lower extremity muscle strength and output thrust.
Experimental model, which includes pretest-posttest measurements, will be used in the research. The study consists of two experimental and a control groups of five swimmers aged 14-16. Experimental Group 1. Performing ballistic strength training (n=5). Experimental Group 2. Doing maximal strength training (n=5). Control Group 3. Only doing routine swimming training (n=5).
Athletes participating in the research were applied ballistic strength training for 1 hour, 3 days a week for 8 weeks, maximal strength training and routine swimming training program for the control group. The conformity of the data to the normal distribution was evaluated with the Shapiro-W test. It was determined that it showed a normal distribution. ANOVA (one-way analysis of variance) and Kruskall-Wallis test were used to interpret the significant difference by looking at the statistics of the data within and between groups. Values with a probability (P) =0.05 were accepted as significant and there was a difference between groups, values with a higher probability were considered insignificant and there was no difference between groups.
As a result of the analysis, no significant difference was found in the measurements of ankle plantar and dorsaflexion, knee extension and flexion, hip extension and flexion (p>0.05) within and between groups. However, although there was no statistically significant difference in lower extremity strength and power generation, when the pre-test and post-test mean values were examined, it was determined that they were higher in favor of the ballistic training group. Ballistic (Ötestx=232.00±10.97 ; Stestx=350.80±10.49), maximal (Ötestx=237.00±25.80 ; Stestx =303.80±) in the pretest-posttest measurements of the output thrust force 19.12) and control (Ötestx =227.52±26.52 ; Stestx=280.80±12.73) groups, a statistically significant difference (p<0.05) was found. When the post-hoc analysis results were examined, it was determined that the ballistic study group had a significantly higher output power in freestyle swimmers compared to the maximal and control groups. Under the conditions of our study, it could be argued that an intervention using 8 weeks of ballistic training had positive effects on strength and performance levels in freestyle swimmers.