Türkiye şehirlerinin yenilikçilik potansiyellerinin değerlendirilmesi
Evaluation the potential of Turkish provinces tobecome innovative cities
Yazar: DELAL EKİNCİ
Danışman: DOÇ. DR. EBRU KERİMOĞLU
İstanbul Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı / Bölge Planlama Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Şehircilik ve Bölge Planlama = Urban and Regional Planning

Özet:
Dünya ekonomisindeki gelişmeler ve artan rekabete bağlı olarak "yenilikçilik" konusuna ilgi giderek artmaktadır. Akıllı bir şehrin çağrışımı teknoloji ve yönetimin yanı sıra politikada şehirdeki yeniliği temsil eder. Her şehrin kendine özgü bağlamı, o şehrin teknolojik, örgütsel ve politika yönlerini şekillendirdiğinden, akıllı bir şehir, teknolojik yenilik, yönetimsel ve örgütsel yenilik ve politika yeniliği arasında bağlamsal bir etkileşim olarak kabul edilebilir. Özetle, hızlı şehirleşmenin kriz geçirmesini önlemek, şehirlerin yenilikçi bir şekilde işletilmesinden geçmektedir.
Akıllı şehir uygulamalarında yenilikçi yaklaşımların başarı faktörleri arasında çoğunlukla ilk sırada yer aldığı görülmektir. Kurumların şehir teknolojileri konusundaki gelişmeleri yakından takip ederek ve içselleştirerek, bunları şehrin ihtiyaçlarına göre hızlı bir şekilde adapte edebilmek için değişim ve yenilik yönetimi gibi konulara önem vermeleri gerekmektedir.
Literatürde yeniliği ölçen ve ülkelerin/bölgelerin/şehirlerin yenilikçilik performanslarını ortaya koyan birçok değişken bulunmaktadır. Bilgi yoğun sektörlerdeki istihdam, AR&GE harcamaları, patent başvuru ve tescil sayıları, girişimci, araştırmacı ve akademisyen sayıları, ileri teknoloji ihracatı gibi ekonomik değişkenlerin yanında kütüphane, opera, sanat galerisi, festival sayısı gibi değişkenler bunlardan bazılarıdır. Yenilikçiliğin en önemli değişkenleri olarak değerlendirilen; AR&GE harcamaları, ileri teknoloji ihracatı ile bilgi ve teknolojideki insan kaynaklarının işgücü içerisindeki payı değişkenleri oldukça önem arzetmektedir.
Gelişmiş AB ülkelerinde, GSYH içinde AR&GE paylarının yüksekliği dikkat çekmektedir. AB'ye yeni katılan ülkeler ve Türkiye'de ise bu oranlar, AB-27 ortalamasının altında seyretmektedir. Doğal olarak, gelişmişlik ile AR&GE harcamaları arasında doğrusal bir ilişkiden söz edilebilmektedir. İleri teknoloji ihracatının ihraç edilen mallar içerisindeki payının yine aynı şekilde gelişmiş ülkelerde yüksek olduğu görülmektedir. Bu oranlar bakımından Türkiye ise, gelişmiş ülkelerin oldukça gerisinde kalmaktadır. 
Tezin temel amacı yenilikçi şehirlerin gelişmekte olan ülkeler açısından ekonomi-şehir ilişkisini irdelemektir. Belirlenen problem ve amaç kapsamında yenilikçi şehirler üzerine oluşan literatür ve uygulamalardan yola çıkarak Türkiye için Yenilikçi Şehir potansiyelini ölçmek için hangi değişkenler kullanılabilir ve hangi şehirler bu değişkenler açısından daha avantaja sahiptir soruları üzerinden giderek "Türkiye'deki Şehirlerin Yenilikçilik Potansiyelleri Nedir?" araştırma sorusuna yanıt aranmış ve Yenilikçi Şehir olma potansiyeli yüksek şehirler ortaya konmuştur.
Tezin hedefleri literatüre gelişmekte olan ülkelerde bilgi yoğun sektörler ile yenilikçi şehir ilişkisi ile kavramsal altyapısı konularına katkı sağlamak, dünyada Yenilikçi Şehir olarak öne çıkan şehirlerin gelişim süreçlerini değerlendirmek ve Türkiye'nin 81 şehrinin Yenilikçilik potansiyelini ölçmektir. Tez, Yenilikçi Şehir potansiyeli yüksek şehirlerin belirlenmesi, alt başlıklarda ve değişkenler bazında eksiklik ve olanakların tespit edilmesinde katkı sağlamaktadır. Böylelikle, geleceğin şehirlerinin gelişim stratejilerinin oluşumu ve ulusal kaynakların sağlıklı yönlendirilmesi konularında yeni çalışmalara ışık tutması beklenmektedir. 
Tezin sonuçları dünya standartları ile kıyaslandığında Türkiye'de şehirlerin çoğunun Yenilikçilik potansiyellerinin oldukça düşük olduğu görülmektedir. Ülke genelinde sosyo-ekonomik gelişmişlik seviyesi ile Yenilikçi Şehir olma potansiyeli arasında büyük ölçüde benzerlik tespit edilmiştir. Türkiye'de Yenilikçilik potansiyeli en yüksek şehrin İstanbul olduğu ortaya çıkmıştır. Ancak, literatür ve dünya örneklerine göre ülkelerin tek merkezli yenilikçi şehir anlayışlarının yerine alternatif yenilikçi şehirlere sahip oldukları görülmektedir. Bu sebeple,  İstanbul'un yanında potansiyelleri yüksek olan Ankara, İzmir ve Antalya'nın gelecek çalışmalarda detaylı incelenmesi önerilmektedir.

Abstract:
There is increasing interest in "innovation" depending on the developments in the world economy and increasing competition. The connotation of a smart city represents technology and management, as well as innovation in politics in the city. Since the particular context of each city shapes the technological, organizational and policy aspects of that city, a smart city can be regarded as a contextual interaction between technological innovation, administrative and organizational innovation, and policy innovation. In summary, preventing the crisis of rapid urbanization is going through the innovative operation of cities.
It is seen that innovative approaches in smart city applications are mostly among the success factors. The institutions need to give importance to issues such as change and innovation management in order to adapt them rapidly to the needs of the city by closely monitoring and internalizing the developments in city technologies.
Measure the innovation performance of countries/regions/cities demonstrating innovation in the literature, and there are many indications. Employment in knowledge-intensive sectors, Total Factor Productivity (TFP), Research and Development (R&D) spending, the number of patent applications and registered, entrepreneurs, researchers and technicians, the number of high-tech exports, royalties and license fees, industrial added value, innovation capacity and Information and Communication Technologies (ICT)'s exports are some of these indicators. Besides these economic indicators, there are social-physical environmental indicators such as library, opera, art gallery and number of festivals. Considered to be the most important indicators of innovation, R&D expenditures, advanced technology, information and technology, human resources, labor's share in exports of indicators is of great importance.
R&D shares' height in the The Gross Domestic Product (GDP) at the developed European Countries (EU) is drawn attention. In the new EU accession countries and Turkey, these rates remained below the EU-27 average. Naturally, there is a linear relationship between development and R&D expenditure can be mentioned. The share of exports of high-tech goods that are exported to the United Kingdom, France, Finland, Germany and Denmark are higher. In terms of these ratios, Turkey remains far quite behind Poland and Romania.
Innovation that contributes to economic growth by increasing productivity and competitiveness throughout the world is considered to be an important factor in shaping economic activities. Lies in the development of innovative ideas behind many of today make life easier for people. If the owners of these ideas to support innovative activities, productive research institutions, with the knowledge and technology centers, more and more engaged in R&D investment, the countries of specialization has been an effective innovation system. These countries (Japan, Germany, South Korea and the U.S.) the socio-economic development by investing in innovation have made considerable distances.
All aspects of the implementation of the conceptualisation of regional development and regional policies, has experienced significant fundamental changes. All of these changes, the development of regional policies, management, delivery and evaluation of institutional structures brought about the change. In this context, we see that the regional development approach, from central government assumed a leading role in "top-down" planning / development concept, towards local economic actors to function more effectively undertaken by "bottom up" approach. This change in regional development policies in Turkey's efforts, the effects of global developments and the European Union accession process is due to overlap with the local dynamics. The final analysis, Within the scope of the European Union,in the  regional development policies being one of the 32 chapters, Turkey has also attended the  Nomenclature of Territorial Units for Statistics, established Development Agencies, transfered comprehensive regional plans into a strategic regional plans. In this context, the concept of "innovation" has started to come up frequently.
The main aim of the thesis is to examine the relationship between the economy and the city in terms of the developing countries. Based on the literature and implementations of Innovative City, the research question of " What is the Potential of Innovative Cities Province in Turkey?" was raised in the light of what indicators can be used to measure Innovative City potential for Turkey and which cities have higher potential of these indicators under the scope of identified problem and goal and the model to determine the cities with higher potential to become a Innovative City was proposed and the results were presented.
Innovation which includes all processes activating new or improved products, services, systems or programs is considered a fundamental component of entrepreneurship and business success. Innovation has been widely recognized as the key driver of economic growth and sustainable development. So, in many countries, firstly the developed ones, innovation became a focus element to governmental policies. Enabling the appropriate conditions needed for innovation In line of these policies became one of the most important missions of the governments. This paper also aims to show the innovation profile of Turkey, basing on EU countries' progresses and to bring up a road map to make a progress.
The goals of the study are to contribute to the liteature in knowledge intensive sectors and Innovative city relationship and the conceptual frameworks, to evaluate the development process of the selected Innovative Cities in the world and to measure the potential of Turkey's 81 provinces' to become a Innovative City. The thesis contribute to future studies on the cities with higher potential to become Innovative Cities and to determine strengths and weaknesses in sub-indices and variables. Thus, the thesis is expected to shed light to the formation of urban development strategies and to use national resources wisely.
The results of the thesis indicate that Turkish provinces have very low potential comparing with world standards. Generally in the nation, there is a considerable similarity between the socio-economic development level and the Innovative City potential. Istanbul is the city with the highest potential of becoming a Innovative City in Turkey. However, according to literature and world examples, it is seen that countries have alternative innovative cities instead of one-centered innovative urban conception. Therefore, this thesis recommends to study cities with high potential, Ankara, İzmir and Antalya, in future studies.