Hipertrofik kardiyomiyopati hastalarında serum lumican seviyeleri ı̇le miyokardiyal fibrozis arasındaki ı̇lişkinin ı̇ncelenmesi
The relationship between serum lumican levels and myocardial fibrosis in patients with hypertrophic cardiomyopathy
Yazar: EMİRHAN HANCIOĞLU
Danışman: PROF. DR. İRFAN ŞAHİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Kardiyomiyopati-hipertrofik = Cardiomyopathy-hypertrophic

Özet:
Amaç: Hipertrofik kardiyomiyopati(HKMP) en sık görülen kalıtsal kardiyovasküler hastalıklardan biridir. Miyokardiyal fibrozis, HKMP patofizyolojisinde önemli bir yer tutar ve ani kardiyak ölüm ile ilişkilidir. Lumican, SLRP II sınıfına ait bir molekül olup, non-kardiyak dokularda fibrozis ile seyreden patolojilerde arttığı bilinmektedir. Son yıllardaki çalışmalarda, lumicanın çeşitli kardiyovasküler hastalıklarla ilişkisi gösterilmiş olup, HKMP'deki rolü tam olarak bilinmemektedir. Bu çalışmanın amacı, HKMP hastalarında serum lumican seviyeleri ile miyokardiyal fibrozis arasındaki ilişkinin incelenmesidir.	
Gereç ve yöntem: Çalışmamıza Haziran 2022-Mart 2023 tarihleri arasında toplam 114 hasta dahil edildi. HKMP, transtorasik ekokardiyografide sol ventrikülün herhangi bir segmentinin kalınlığının, açıklayacak ikincil bir neden olmadan 15mm ve üzerinde olması olarak tanımlandı. Kontrol grubu ise transtorasik ekokardiyografik değerlendirmede normal duvar kalınlınlığına sahip yaş ve cinsiyet olarak eşleşen hastalar olarak belirlendi. Hastalar HKMP ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı (HKMP: 64 hasta, kontrol:50 hasta). HKMP grubundaki hastalar, kardiyak manyetik rezonans görüntüleme(MRG)'deki geç gadolinyum tutulum(LGE)derecesine göre LGE(+) ve LGE(-) olarak iki gruba ayrıldı. Çalışmaya alınan hastalardan sabah 7-9 arasında, gece açlığı sonrası venöz kan örneği alınarak serum lumican seviyeleri ölçüldü.
Bulgular: HKMP hastalarında serum lumican seviyeleri kontrol grubuna kıyasla daha yüksekti (10,26±4,37'e karşın 0,52±0,38; p<0,0001).Aritmi varlığı (%71,4'e karşın %44,4; p=0,031), ICD implantasyonu öyküsü (%57,1'e karşın %0; p<0,0001), HKMP SCD risk skoru (4,1±3,3' e karşın 2,1±1,3; p=0,002) LGE(+) grupta LGE(-) grubuna göre yüksek bulundu. Ayrıca, LGE(+) grupta LGE(-) grubuna göre serum lumican düzeyi (12,08±5,54'e karşın 8,85±2,45; p=0,003), NT-proBNP[1069,0 (140,0-7751,0)'a karşın 738,0(23,5-5268,0); p=0,022] ve troponin(36,1±35,4 'e karşın 18,9±12,9;p=0,010) değerleri yüksek izlendi. Multivariate regresyon analizinde serum lumican (p=0,018), NT-proBNP (p=0,043)ve MR interventriküler septum kalınlığı(p=0,033) LGE için bağımsız prediktörler olarak saptandı. Lumican 9,06 cut off değeri, %68 sensitivite, %66 spesifite ile miyokardiyal fibrosis için ön gördürücü bulundu.
Sonuç: Çalışmamızda, HKMP hastalarının serum lumican seviyeleri daha yüksek saptanmıştır. LGE ciddiyeti ile lumican arasında pozitif korelasyon bulunmuştur. Lumican, HKMP hastalarında miyokardiyal fibrozisin bağımsız bir prediktörü olarak izlenmiştir.

Abstract:
Aim: Hypertrophic cardiomyopathy (HCM) is one of the most common inherited cardiac disease and is associated with sudden cardiac death. Myocardial fibrosis plays an important role in the pathophysiology of HCM. Lumican belongs to the SLRP II class and its role in fibrosis development in non-cardiac tissues waspreviously evaluated. In addition, it was found to be associated with cardiac fibrosis in heart failure. However, its role in HCM remains unknown. The aim of this study was to investigate the relationship between serum lumican levels and extent of myocardial fibrosis in HCM patients.
Materials and Methods: A total of 114 patients were enrolled in our study between June 2022 and March 2023. The patients were divided into two groups as HCM and control group (HCM: 64 patients, control: 50 patients). HCM was defined as thickening of any segment of left ventricle ≥15mm on transthoracic echocardiography regardless of secondary cause. The age and gender matched patients with normal wall thickness formed control group. Further imaging with cardiac magnetic resonance imaging (MRI) was performed and patients in HCM group were divided into two groups according to the extent of late gadolinium enhacement (LGE) as LGE (+) and LGE (-). Serum lumican levels were evaluated in each patient. 
Results: Serum lumican levels were higher in HCM patients compared to the control group(10,26±4,37 versus 0,52±0,38; p<0,0001). Presence of arrhythmia (71.4% vs. 44.4%; p=0.031), history of ICD implantation (57.1% vs. 0%; p<0.0001), HCM SCD risk score (4.1±1) 3.3 vs. 2.1±1.3, p=0.002) were higher in LGE(+) group than LGE(-) group. In addition, serum lumican level (12.08±5.54 vs. 8.85±2.45, p=0.003), NT-proBNP[1069.0 (140.0-7751.0) vs. 738.0 (23.5-5268.0); p=0.022] and troponin (36.1±35.4 vs. 18.9±12.9; p=0.010)were higher in the LGE(+) group compared to the LGE(-) group. In multivariate regression analysis, serum lumican (p=0.018), NT-proBNP (p=0.043) and MR interventricular septum thickness (p=0.033) were found as independent risk factors associated with LGE presence in patients with HCM. A cut-off value of 9.06 lumican was associated with 68% sensitivity and 66% specificity in prediction of LGE.
Conclusion: High serum lumican level was found as an independent risk factor associated with LGE in HCM patients. The results of this study suggest that assessment of the serum lumican level gives additional information to stratify of patients with HCM.