Sepsis Modeli Oluşturulan Sıçanlarda Midazolam ile Deksmedetomidinin Gastrointestinal Transit Üzerine Etkileri
The Effects of Dexmedetomidine and Midazolam on Gastrointestinal Motility in 
Septic Rats
Yazar: OSMAN ESEN
Danışman: DR. BANU ELER ÇEVİK
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Giriş: Septik hastalarda gastrointestinal sistemin yönetilmesi oldukça karmaşık bir konudur. Sedatif ilaç infüzyonu gereksinimi
göz önüne alındığında yoğun bakım hastalarında bu konu iki ucu keskin bıçak haline gelmektedir. Deksmedetomidin ve midazolam
mekanik ventilasyon konforunun ve hasta bakımının iyileştirilebilmesini sağlamak için yoğun bakım hastalarında sedasyon
amacıyla kullanılan ilaçlardır. Bu çalışmada, bu ilaçların deneysel sepsis modelinde gastrointestinal sistem üzerindeki
etkileri araştırılmıştır.
Materyal ve Metod: Sepsis oluşturmak için çekal ligasyon ve perforasyon (ÇLP) yöntemi kullanıldı. Standart laboratuvar koşullarını
takiben 48 dişi Wistar-Albino fare rastlantısal olarak altı gruba ayrıldı; Grup I: Sham-opere ve salin, Grup II: Shamopere
ve deksmedetomidin, Grup III: Sham-opere ve midazolam, Grup IV: ÇLP ve salin, Grup V: ÇLP ve deksmedetomidin, Grup
VI: ÇLP ve midazolam. Gastrointestinal geçiş, aktif kömürün pilorik sfinkterden olan uzaklığının toplam ince bağırsak uzunluğuna
oranı (%) olarak hesaplandı.
Bulgular: Sham-opere grupta, deksmedetomidin gastrointestinal geçişi anlamlı olarak yavaşlattı (deksmedetomidin uygulanan
farelerde %18.13 ± 6.71, midazolam uygulanan farelerde %60.43 ± 7.93). ÇLP grubunda, gastrointestinal sistem üzerinde sepsisin
neden olduğu değişiklikler nedeniyle gastrointestinal geçiş sham-opere gruba oranla anlamlı şekilde düşüktü. Septik farelerde her
iki ilacın gastrointestinal geçiş üzerine etkisi benzer bulundu (Grup V'te %27.17 ± 11.84, Grup VI'da %22 ± 7.14, p= 1.00).
Sonuç: Hem deksmedetomidin hem de midazolam septik hastalarda benzer klinik seyir nedeniyle sedasyon amacıyla kullanılabilir.
Bu ilaçların gastrointestinal sistem üzerine uzun dönem etkilerinin aydınlatılması gerekmektedir.

Abstract:
Introduction: Management of gastrointestinal system is a challenge in septic patients. As far as the necessity of sedative drug
infusion is concerned it can be a double-edged sword issue in intensive care units (ICU). Dexmedetomidine and midazolam are
the drugs used in ICUs for sedation to provide the comfort in mechanical ventilation and optimize patient care. In this study,
the effects of these drugs on gastrointestinal motility in an experimental model of sepsis were investigated.
Materials and Methods: A cecal ligation and perforation (CLP) method was used to induce sepsis. Following standard laboratory
conditions, 48 female Wistar-Albino rats were randomly divided into 6 groups: Group I: Sham-operated and saline,
Group II: Sham-operated and dexmedetomidine, Group III: Sham-operated and midazolam, Group IV: CLP and saline, Group
V: CLP and dexmedetomidine, Group VI: CLP and midazolam. Gastrointestinal transit was calculated as the ratio of the distance
of charcoal from pyloric sphincter to the total length of the small intestine.
Results: In sham-operated groups, dexmedetomidine significantly inhibited the gastrointestinal transit (18.13 ± 6.71% in dexmedetomidine-
treated rats vs 60.43 ± 7.93% in midazolam-treated rats) In the CLP groups, gastroin testinal transit was significantly
less than sham-operated groups because of the sepsis induced alterations in gastrointestinal motility. The effect of both
drugs on gastroin testinal transit in septic rats was similar (27.17 ± 11.84% in Group V, 22 ± 7.14% in Group VI, p=1.00).
Conclusion: Both dexmedetomidine and midozolam can be used safely as sedation agent in septic patients with a similar clinical
profile. Long-term effects of these drugs on gastrointestinal motility must be elucidated.