Metastatik olmayan yüksek riskli prostat kanserlerinde radikal prostatektomi ameliyatı öncesi dosetaksel kemoterapisi uygulamasının etkinliğinin retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of the efficiency of docetaxel chemotherapy prior to radical prostatectomy in high risk non-metastatic prostate cancer
Yazar: MEHMET EZER
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA SERTAÇ YAZICI
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Onkoloji = Oncology ; Üroloji = Urology

Özet:
Günümüzde yüksek riskli prostat kanserlerinde (PK) üzerinde görüş birliğine varılmış standart bir tedavi prosedürü bulunmamaktadır. Yüksek riskli PK hastalarında Radikal Prostatektomi ile kombine edilen neo-adjuvan androjen deprivasyon tedavisinin (ADT) başarısızlığı tanı anındaki tümörde bulunan kastrasyona dirençli hücre klonlarının varlığına işaret etmekte, sistemik tedavi olarak kastrasyon rezistan klonlar üzerinde de etkili olabilecek tedavi seçeneklerini gündeme getirmektedir. Metastatik PK vakalarında bu klonlar üzerindeki etkinliği net olarak ortaya konulmuş olan dosetaksel kemoterapisinin neo-adjuvan bir tedavi olarak RP ile kombine edilmesi iyi bir tedavi seçeneği olarak değerlendirilebilir. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Anabilim Dalı'na 08.1987 – 08.2017 tarihleri arasında başvurmuş metastazı olmayan prostat kanseri hastalarından D'Amico Risk Evreleme Sistemi'ne göre yüksek riskli olarak kabul edilen ve RP ameliyatı yapılan toplam 132 hasta retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Ameliyat öncesi neo-adjuvan dosetaksel kemoterapisi (NADK) verildiği tespit edilen 14 hasta ile kemoterapi verilmeden ameliyat edilen hastalar arasından "paired match" yapılarak seçilen 28 adet hastanın verileri nüks, sağkalım ve diğer bazı parametreler açısından karşılaştırılmıştır. Çalışma sonuçlarımıza göre ciddi bir yan etki görülmeden uygulanabilen ve hastalar tarafından genel olarak iyi tolere edilen NADK'nin hastaların Gleason skorları (p=0,273), PSA değerleri (p=0,145), patolojik evreleri (p=0,857), biyokimyasal nüks riski (p=0,383) ve genel sağkalım (p=0,527) üzerinde belirgin bir avantaj yarattığı gösterilememesine rağmen; cerrahi komplikasyon oranlarını arttırmadığı, postoperatif yatış sürelerinde uzamaya neden olmadığı (p=0,702), malign lenf nodu tutulumu üzerinde muhtemel olumlu etkileri olduğu ve biyokimyasal nükssüz sağkalım süresini uzattığı (p=0,040) tespit edilmiştir.

Abstract:
Currently, there is no standardized treatment procedure that has been reached a consensus on for high-risk prostate cancer (PC). Failure of neo-adjuvant androgen deprivation therapy (ADT) combined with Radical Prostatectomy (RP) in high-risk PC patients indicates the presence of castration-resistant cell clones in tumor during diagnosis, and brings up treatment options as systemic treatments which can also be effective on castration-resistant clones. Combining docetaxel chemotherapy, which has clearly demonstrated its efficacy on these clones in metastatic PC cases, with RP as a neoadjuvant therapy can be considered as a good treatment option. A total of 132 patients admitted to the Hacettepe University Faculty of Medicine Urology Department between the dates of 08.1987 - 08.2017 who were considered as high risk and underwent RP surgery according to the D'Amico Risk Staging System from non-metastatic prostate cancer patients were evaluated retrospectively. Data for 14 patients who underwent neo-adjuvant docetaxel chemotherapy before surgery and 28 patients who didn't undergo chemotherapy before surgery as they are selected by paired matching method were compared in terms of recurrence, survival and some other parameters. According to our findings, although it cannot be shown that NADK, which can be applied without serious adverse effects  and generally well tolerated by patients, has a significant advange over the patients's Gleason scores (p=0,273), PSA values (p=0,145), pathologic stages (p=0,857), biochemical recurrence risk (p=0.383) and overall survival (p=0.527); it was determined that there was no increase in surgical complication rates, no prolongation of postoperative hospital stay (p=0.702), possible positive effects on malignant lymph node involvement, and prolongation of biochemical recurrence free survival (p=0.040).