Boşanma sürecinde çocukların benlik saygısı depresyon ve kabul-red algısının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi
Investigation of self-esteem depression and perception of acception-rejection of children in divorce process with respect to various variables
Yazar: FİLİZ GÜLER
Danışman: PROF. DR. HATİCE GÜLSEN ERDEN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Uygulamalı Psikoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Psikoloji = Psychology
Dizin: Ana-baba kontrolü = Parents control ; Ana-baba tutumu = Parents attitude ; Benlik saygısı = Self esteem ; Boşanma = Divorce ; Depresyon = Depression ; Ebeveyn kabul veya reddi = Parantel acceptance-rejection ; Çocuklar = Children ; Ölçekler = Scales

Özet:
Bu çalışmada  9 – 15 yaşlarındaki  çocukların yanında yaşamadığı anne ya da babayla  görüşme sıklığı, algılanan anne  baba kabul-reddi ve kontrolü,  algılanan anne ve baba tutumları, depresyon ve benlik saygısı düzeyleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir.
Araştırmanın örneklemi 91'i anne ve babası boşanma sürecinde olan ve 30'u anne ve babası boşanma sürecinde olmayan toplam 121 çocuktan oluşmaktadır. Araştırmada çocuklardan yüz yüze yapılan görüşmelerde yapılandırılmış görüşme formu ile bilgi alınmış; ayrıca çocuklara anne ve babaları için ayrı ayrı yanıtlanmak üzere Ebeveyn Kabul ve Red/Kontrol Ölçeği (EKRÖ/K) Çocuk Formu, Anne-Baba Tutum Ölçeği (ABTÖ), Çocuklar için Depresyon Ölçeği (ÇDÖ) ve Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği (CBSÖ) uygulanmıştır. 
Araştırmada,  annesi ve babası boşanma sürecinde olan çocuklarda algılanan anne kabulü ile algılanan baba kabulü arasında negatif yönlü bir ilişki olduğu bulunmuştur. Birlikte yaşanılan anne ya  da babayla olan ilişkide algılanan kabulün benlik saygısı ve depresyon düzeyi üzerinde etkili olduğu saptanmıştır. Birlikte yaşanılmayan anne ya da babayla olan ilişkide algılanan kontrol düzeyi ile depresyon düzeyi arasında pozitif yönlü bir ilişki bulunmaktadır. Anne ve babası boşanma sürecinde olan ve yanında yaşamadığı annesiyle/babasıyla sıklıkla görüşen çocuklarda benlik saygısı düzeyinin anne ve babası boşanma sürecinde olmayan çocuklara göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Yanında yaşamadığı annesiyle ya da babasıyla hiç görüşmeyen çocukların, babalarıyla ilişkilerinde yanında yaşamadığı annesiyle ya da babasıyla sıklıkla görüşen çocuklara göre daha fazla red ve daha az kontrol algıladıkları saptanmıştır. 
Bulgular, ilgili yazın ışığında tartışılmıştır. Bu araştırmanın, boşanma sürecinde anne, baba ve çocukla yapılan bireysel terapilerde ya da aile terapisinde ele alınabilecek konularla ilgili olarak klinisyenlere yardımcı olabilecek bilgiler sunduğu düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler: Boşanma Süreci, Anne-Baba Kabul-Reddi ve Kontrolü, Anne-Baba Tutumları, Depresyon, Benlik Saygısı, Görüşme Sıklığı

Abstract:
In this study, 9 to 15 years old children participant's relations between frequency of contact with non-residential parent, perceived parental acception-rejection and control, perceived parental attitudes, level of self-esteem and level of depression are examined. 
The sample of the study consists of 121 children 91 of whose parents are in divorce process and 30 of whose parents are not in divorce process. In the study, information is collected from the children by the help of the structered interview form in face to face interviews; moreover Parental Acceptance-Rejection Questionnaire (PARQ), Parental Styles Inventory (PSI) , Children's Depression Inventory (CDI) and the Coopersmith Self-Esteem Inventory (CSEI) are applied for mother and father separately. 
In research, it is found that there is a negative relationship between the perceived mother acceptance and the perceived father acceptance in the children whose parents are in the divorce process. Perceived acceptance in the relationship with the residential parent are found to be effective on level of self-esteem and depression. There is a positive relationship between the level of perceived control in the relationship with the non residential parent and the level of depression. It is found that the level of self esteem in the children whose parents are in divorce process and who meet frequently with the non residential parent is higher than in the children whose parents are not in divorce process. The children who have no contact with the non residential parent perceive higher rejection and lesser control in their relationship with father than the children who meet frequently with the non residential parent.
The findings are discussed in the light of the relevant literature. It is thought that, this research presents the informations that can help clinicians about issues which can be addressed in individual therapies with father, mother or the child in the process of divorce or in family therapy.
Key Words: Divorce Process, Parental Acceptance-Rejection and Control, Parenting Styles, Depression,  Self-Esteem, Frequency of Contact.