Kur'an-ı Kerim'de istifhâm-ı inkârî üslûbu
The style of rhetorical questions in the holy Qur'an
Yazar: RAMAZAN TUTAL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET FEDAİOĞLU
Yalova Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Temel İslam Bilimleri Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Dilbilim = Linguistics ; Din = Religion ; Doğu Dilleri ve Edebiyatı = Eastern Linguistics and Literature
Dizin: Arapça = Arabic ; Ayetler = Verses ; Dilbilgisi = Grammar ; Dilbilim = Linguistics ; Kur'an-ı Kerim = Koran ; Reddetme = Refusal ; Soru cümleleri = Interrogative sentences ; Soru edatları = Interrogative prepositions ; Üslup = Stylistic ; İnkar = Denial

Özet:
İnsanlara son ilahi mesaj olarak gönderilen Kur'an-ı Kerim kendine has üslûplarla muhataplarına hitap etmektedir. Bu üslûpların en önde gelenlerinden biri istifhâm üslûbudur. Kur'an'ın ayetlerini 6236 olarak ele aldığımızda bu ayetlerden 1260 tanesinin istifhâm olduğunu görmekteyiz. Neredeyse Kur'an ayetlerinin beşte birine tekabül eden çok önemli bir üslûp olduğunu müşahede etmekteyiz. 
        İstifhâmın hakiki manası, bir şey hakkında bilgi edinmeyi talep etmek, bilmediğini öğrenmek istemek demektir. İstifhamı kullanan kimse muhataptan bir şeyi öğrenmek istediğini ifade etmektedir. Fakat Kur'an'da en çok kullanılan üslûplardan olan istifhâm, genellikle bu hakiki manasından çıkarak mecâzî manalarda kullanılmaktadır. Çünkü her şeyi en ince ayrıntısına kadar bilen Allah'ın (c.c.) bir kişiden bilgi sorması veya bilmediği bir şeyi öğrenmek istemesi düşünülemez. Kur'an'da hakiki manasında kullanılan istifhâmlar ise ya bir kimseden veya bir topluluktan hikâye edilerek anlatılan istifhâmları içeren ayetlerdir. Hakiki manasından çıkarak mecâzî manada kullanılan istifhâmın iki temel üslûbu vardır. Bunlardan birincisi inkârî (reddetme, onaylamama, hoş görmeme) diğeride takrirî (onaylatma, itiraf ettirme) üslûplardır. Bu çalışmada istifhâm-ı inkârî üslûbunun ne olduğunu, Arap dili ve belâgatindeki yeri ve Kur'an-ı Kerim'de geçen istifhâm-ı inkârî üslûplarının tespiti ve kısaca izahı ele alınmıştır.

Abstract:
Qur'an which is the last revelation that has been sent to human beings, has a particular style for its audience. Questions provide one such style in the Qur'an. Of the six thousand two hundred and thirty six verses of the Qur'an, one thousand two hundred and sixty of them are questions. This shows that almost one fifth of the Qur'an consists of questions.
The real meaning of questioning is to seek knowledge and get information about something one does not know. Therefore, questions indicate that one would like to know something from the audience. However, in the Qur'an, questions are not used for the purpose of seeking knowledge from the audience. Thus, the Qur'an uses questions in the metaphorical sense, since the all-knowing Allah would not ask questions for the purpose of seeking knowledge. The literal questions in the Qur'an usually appear in the format of reports from a person or group. There are two meanings of metaphorical questions: the first is to disapprove of something, the second is to get approval in the form of agreement or acknowledgment. In this study, we will explore the rhetorical and negative questions in the Arabic language and literature. We will then identify these types of questions in the Qur'an and provide some explanations on their usage.