Ratlarda aksiller lenf nodu disseksiyon modelinde lokal uygulanan trombositten zengin plazmanın seroma oluşumu ve yara iyileşmesi üzerine etkisi
The effect of platelet rich plasma on the formation of seroma and wound healing in rat axillary lymph node dissection model
Yazar: HAKAN TEZER
Danışman: UZMAN EMİN KÖSE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Aksilla = Axilla ; Aksilla = Axilla ; Diseksiyon = Dissection ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Lenf nod eksizyonu = Lymph nodes-excision ; Lenf nodları = Lymph nodes ; Seroma = Seroma ; Sıçanlar = Rats ; Trombositten zengin plazma = Platelet rich plasma ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
ÖZET
AMAÇ
Meme kanseri; kadınlarda görülen en sık kanser olup, 20-59 yaş aralığında kadınlarda görülen kansere bağlı ölümlerin de birinci nedenidir. Tıbbın ve paralel olarak cerrahinin gelişimi ile meme kanserinin tedavisinde büyük aşamalar kaydedilmiştir. Mortalitenin azalması klinisyenleri cerrahi tedavi sonrası ortaya çıkan komplikasyonlar üzerine düşünmeye itmiştir. Meme ve aksilla cerrahisi sonrası görülen lokal komplikasyonlar içinde en sık görüleni seromadır. Tedavi şekli nedeniyle basit bir sorun olarak düşünülse de seroma; yara yerinde yarattığı ikincil komplikasyonlar nedeniyle önüne geçilmesi gereken bir problemdir. Seromanın doğrudan ve dolaylı olarak sebep olduğu etkiler nedeniyle bu komplikasyon üzerine birçok çalışma yapılmıştır, fakat elde edilen sonuçların birbiriyle uyumlu olmaması nedeniyle rutin klinik uygulamaya geçebilen bir yöntem bulunamamıştır. Bu bilgiler ışığında biz de çalışmamızda içerisinde konsantre olarak büyüme faktörü barındıran trombositten zengin plazmanın (TZP) seroma gelişimi ve yara iyileşmesi üzerine etkilerini araştırmayı amaçladık.
GEREÇ VE YÖNTEM
Yaptığımız deneysel çalışma; Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik kurulu onayıyla Sağlık Bakanlığı Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Deneysel Araştırma ve Beceri Geliştirme Merkezi laboratuvarında gerçekleştirildi. Deneyimizde ağırlıkları 280-320 gram arasında değişen 17 adet erişkin Sprague-Dawley cinsi dişi sıçan kullanıldı. 1 sıçan TZP eldesi için kan örneğini sağlamak amacıyla donör olarak seçilirken diğer denekler 2 eşit gruba ayrıldı. Her iki gruba da genel anestezi altında aksiller disseksiyon modeli yaratıldı. Deney grubunda loja 0,1 cc TZP lokal olarak uygulanırken, kontrol grubuna ise 0,1 cc serum fizyolojik uygulandı. Denekler operasyon sonrası 7. günde tekrar ameliyata alındı. Lojlar açılarak seroma miktarları aspire edilerek kaydedildi ve histopatolojik inceleme için iyileşme dokusundan eksizyonel biyopsi alındı. Bu kez yüksek doz anestezi uygulanan denekler işlem sonrası sakrifiye edildi. Elde edilen sonuçlar SPSS (SPSS for Windows, Version 16.0. Chicago, SPSS Inc.) programı yardımıyla istatistiksel olarak incelendi.
BULGULAR	
Deneklerde komplikasyon veya çalışma dışına alınmasını gerektiren bir durum izlenmedi. TZP grubunda 5 denekte, kontrol grubunda ise 1 denekte seroma izlenmedi. TZP grubuna ait seroma miktarının ortalaması 0,25 cc, standart sapması ise 0,48 olarak hesaplandı. Kontrol grubunda ise ortalama 1,42 cc, standart sapma ise 1,01 olarak hesaplandı. TZP grubu ile kontrol grubu olan SF grubu arasındaki seroma farkı istatiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,009). Histopatolojik incelemede 8 parametre ile değerlendirilen yara iyileşmesine ait sonuçlar incelendiğinde ise TZP grubu yara iyileşmesindeki; neovaskülarizasyon (p=0,014), inflamatuar hücre infiltrasyonu (p=0,016) ve fibroblast aktivasyonunda (p=0,016) artış kontrol grubu ile karşılaştırıldığında aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Diğer parametrelerden; kollajen depositi (p=0,187), ödem (p=0,449) ve konjesyon (p=0,055) açısından ise gruplar arasındaki fark anlamlı bulunmadı. Nekroz ve mikroorganizma parametreleri ise iki grupta da tespit edilemediğinden karşılaştırma yapılamadı.
SONUÇ
Çalışmamızda aksiller disseksiyon modeli yaratılan ratlarda lokal olarak uygulanan TZP'nin yara iyileşmesi üzerine olumlu etkisi olduğu ve seroma gelişimini azalttığı sonucuna varılmıştır. TZP, özellikle konsantre büyüme faktörlerinin katkısıyla yara iyileşmesindeki inflamatuar fazı etkileyerek yara üzerine olumlu lokal etki oluşturmuş ve aynı zamanda seroma oluşumunu azaltmıştır. Günümüzde yara iyileşmesi alanında yaygın olarak kullanıma giren TZP'nin özellikle meme kanseri tedavisinde sıkça uygulanan, aksiller disseksiyonun lokal etkilerini azaltmak için de uygulanabileceği öngörülebilir. TZP'nin seroma üzerine etkileri öncelikle daha büyük deneysel çalışmalar ve daha sonra klinik çalışmalar ile kanıtlanarak etkinliği daha güçlü olarak ortaya konulmalıdır. Daha sonra bu alanda klinik uygulamaya geçerek, özellikle seroma oluşumunu engellemede kullanılabilecek önemli bir tedavi alternatifi olarak yerini alacaktır. 
Anahtar kelimeler: Trombositten zengin plazma, seroma, aksiller disseksiyon

Abstract:
ABSTRACT
AIM
The most common type of cancer in women is breast cancer, which is the first cause of cancer-related deaths in the 20-59 age range. Development of surgery has made great advancements in breast cancer. Decreased mortality has prompted clinicians to think about possible complications after surgery, seroma is the most frequently seen of them. Although it is considered as a simple problem, seroma; that must be avoided because of extra complications it may creates at wound site. Although there have been many studies on seroma due to its direct and indirect effects, paradoxical results have been observed and it is not a successful preparation or surgical technique which can be put into routine clinical practice. We aimed to investigate the effects of PRP (platelet rich plasma) on seroma development and wound healing.
MATERIAL AND METHOD
The experiment was conducted at the laboratory of Bağcılar Training and Research Hospital Experimental Research and Skill Development Center with the approval of local ethics committee. In our study, 17 adult Sprague-Dawley female rats weighing 280-320 grams were used. One rat was selected as a donor to provide blood to obtain PRP, while the other rats were divided into two equal groups. In both groups, axillary dissection model was created under general anesthesia. In the experimental group, 0,1 cc PRP was applied locally to the surgical area while 0,1 cc saline was applied to the control group. Rats were reoperated on 7th postoperative day. The areas were opened and seroma quantities were recorded after aspirating and an excisional biopsy was taken from healing tissue for histopathological examination. Rats underwent high-dose anesthesia were sacrificed. The results were statistically analyzed in SPSS 16.0 for Windows.


RESULTS
There weren't any complications observed and there was no rats need to take out of study. Any seromas weren't detected in 5 rats in PRP group and 1 in control group. The mean of seroma amount for the PRP group was calculated as 0,25 cc and the standard deviation was 0,48. In the control group, the mean was calculated as 1,42 cc and the standard deviation was 1,01. There was less seroma development in the PRP group. Statistically significant difference (p=0,009) was calculated in Mann-Whitney U test. When the results of wound healing evaluated with 8 parameters in the histopathological examination were analysed, in the PRP group; neovascularization (chi-square p=0,014), inflammatory cell infiltration (chi-square p=0,016) and fibroblast activation (chi-square p=0,016) were increased. From other parameters; there was no significant difference between groups in terms of collagen deposition (p=0,187), edema (p=0,449) and congestion (p=0,055). Necrosis and microorganism parameters could not be compared in two groups because they couldn't be detected.
CONCLUSION
In our study, it was concluded that the locally administered PRP in the axillary dissection model created positive effects on wound healing and decreased seroma development. PRP caused a positive local effect on the wound by affecting the inflammatory phase of wound healing and with the addition of concentrated growth factors; at the same time it reduced seroma formation. We can predicted that PRP which is widely used in the field of wound healing can also be applied to reduce the local effects of axillary dissection in breast cancer treatment. This area will then be taken into clinical practice as an important alternative to treatment for used to prevent seroma formation.

Keywords: Platelet rich plasma, seroma, axillary dissection