İnmeli hastalarda üst ekstremite iyileşmesi üzerine kısıtlayıcı-zorunlu hareket tedavisi ve bobath tedavi yaklaşımının etkileri
Effects of constraint-induced movement therapy and bobath concept on upper extremity recovery in patients with stroke
Yazar: BURCU ERSÖZ HÜSEYİNSİNOĞLU
Danışman: PROF. DR. ARZU RAZAK ÖZDİNÇLER
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2010
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation ; Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: İnme = Stroke

Özet:
Çalışmamızın amacı Constraint Induced Movement Therapy/ Kısıtlayıcı-Zorunlu Hareket Tedavisi (KZHT) ve Bobath Tedavi Yaklaşımını'nın (BTY) inme sonrası üst ekstremite iyileşmesi üzerine etkilerini karşılaştırmaktı. Ayıca ?Motor Activity Log- 28 (MAL- 28)? ve ?Motor Evaluation Scale For Upper Extremity In Stroke Patients (MESUPES)? skalalarının Türkçe adaptasyon çalışması çalışmamız dahilinde tamamlandı.Çalışmamıza el bileği ekstansiyonu ?20° ve metakarpofalangial ve interfalangial eklem ekstansiyonu ?10° olan subakut-kronik dönem inmeli olgular dahil edildi. Çalışmaya katılan 22 hasta KZHT ve BTY gruplarına rasgele dağıtıldı. Her iki grupta da üst ekstremite tedavi programı toplam 10 seans sürdü. Çalışmada kullandığımız değerlendirme ölçekleri sırasıyla MAL- 28, MESUPES, Wolf Motor Fonksiyon Testi (WMFT) ve Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği (FBÖ) idi. Tedavi öncesi ve sonrasında değerlendirmeler tedaviye kör fizyoterapist tarafından tamamlandı. Adapasyon çalışmasının ardından MAL- 28; Motor Aktivite Günlüğü- 28 (MAG- 28), MESUPES ise İnmeli Hastalarda Üst Ekstremite Motor Değerlendirme Skalası (ÜEMDS) olarak dilimize adapte edildi.Tedavi sonunda her iki tedavi grubunda da tüm değerlendirmelerde istatistiksel olarak anlamlı gelişme gözlendi. Gruplar arası fark incelendiğinde yalnızca MAG- 28 Kullanım Sıklığı ve Hareket Kalitesi Skalalarındaki fark KZHT lehine anlamlıydı (sırasıyla p=0,003, p=0,014). WMFT'in Fonksiyonel Beceri (p=0,137) ve Performans Zamanı (0,176) değerleri, ÜEMDS (p=0,947) ve FBÖ (p=0,259) puanlarına göre tedavi sonundaki gelişmeler açısından her iki tedavi grubu arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark yoktu.Subakut-kronik dönem yüksek fonksiyon seviyeli inmeli hastalarda etkilenen üst ekstremite kullanım sıklığının geliştirilmesinde KZHT'nin daha etkin olduğu görüldü. Ancak tedavi sonunda KZHT ve BTY grupları arasında üst ektremite motor beceri, hareket kalitesi ve günlük yaşam aktivitelerinde bağımsızlık düzeyinde fark görülmedi. Sonuç olarak nörofizyolojik temeli ve yoğunluğu birbirinden farklı bu iki tedavi yaklaşımının inmeli hastalarda üst ekstremite iyileşmesi üzerine olumlu etkileri bulunmuştur.

Abstract:
The aim of our study was to compare the the effects of Constraint Induced Movement Therapy (CIMT) and Bobath Concept (BC) on upper extremity recovery in patients with stroke. Furthermore Motor Activity Log- 28 (MAL- 28) and Motor Evaluation Scale For Upper Extremity In Stroke Patients (MESUPES) scales were adapted into Turkish.Subacute and chronic stroke survivors who had minimal function of ?20° wrist extension and ?10° extension of all digits were admitted to the study. A total of 22 patients were randomized to CIMT or BC treatment groups. Each group received an upper extremity training programme for 10 days. Pretreatment and posttreatment measures included the MAL- 28, MESUPES, Wolf Motor Function Test (WMFT) and Functional Independence Measure (FIM). Measures were performed by a blinded assossor at baseline and post treatment. After adaptation process MAL- 28 was translated into Turkish as ?Motor Aktivite Günlüğü- 28 (MAG- 28)? and MESUPES was translated as ?İnmeli Hastalarda Üst Ekstremite Değerlendirme Skalası (UEMDS)?.Patients in both groups showed significant improvements after the treatment statistically. Significant improvements were seen at post intervention only in the ?Amount Of Use Scale? and ?Quality of Movements? subscales of MAL- 28 in CIMT group over the BC group (p=0,003, p= 0,014 respectively). There was no significant differences in WMFT ?Functional Ability? (p=0,137) and ?Performance Time? (p= 0,716), MESUPES (p=0,947) and FIM scores (p=0,259) between patients receiving a CIMT or BC intervention.CIMT was more effective to improve the amount of effected side use in subacute-chronic high-functioning stroke patients. The effect of CIMT and BC on upper extremity functional ability, quality of movement and functional independence level were not different for those patients after the treatment. As a result those two approaches which have different neurophysiologic bases and intensity had favourable results on recovery of upper extremity in stroke patients.