Posterior üretral valv'li hastaların uzun dönem izlemi ve kronik böbrek hastalığı gelişimi için risk faktörlerinin belirlenmesi
Long-term follow-up of patients with posterior urethral valve and determination of risk factors for the development of chronic renal disease
Yazar: SİBEL İNCEOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. NİLÜFER GÖKNAR ; PROF. DR. CENGİZ CANDAN
İstanbul Medeniyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Giriş ve Amaç: Posterior üretral valv (PUV), obstrüktif bir üropati olup 1/3000-8000 canlı doğan erkek bebekte görülür. Bu hastaların yaklaşık %20'sinde kronik böbrek hastalığı gelişir. Amacımız posterior üretral valvli hastaları retrospektif olarak değerlendirerek; kronik böbrek hastalığı sıklığını belirlemek ve progresyona yol açan faktörleri irdelemekdir. 
Materyal Metod: İstanbul Medeniyet Üniversitesi, Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Nefroloji Bilim Dalı'ndan takipli olan ve posterior üretral valv tanısı ile izlenen 52 erkek çocuk retrospektif olarak değerlendirildi. Öyküde antenatal tanısının olup olmadığı, kliniğimize başvuru yaşı, atropometrik değerlendirmeleri, serum kreatinin düzeyi ve glomerül filtrasyon hızı, ultasonografik bulguları, ürodinamik bulguları, DMSA bulguları, işeme sistoüreterografi bulguları, alt üriner sistem semptomları ve üriner sistem enfeksiyon sıklığı değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil ettiğimiz 52 hastanın ortalama yaşı 9,84,8 yıl, ortalama tanı yaşı 2841 aydı. Hastaların 32 tanesi (%64) antenatal tanılı iken, 20 tanesi (%36) postnatal tanı almıştı. On (%19,2) hastamız posterior üretral valve sekonder KBH tanısı almıştı. KBH olan ve olmayan gruplar arasında antenatal tanı varlığı açısından anlamlı fark gözlenmedi. KBH olmayan hastaların hidronefroz dereceleri son kontrolde, başvuru değerlendirmesine göre anlamlı olarak düşüş göstermesine rağmen, KBH olan grupta anlamlı bir değişim izlenmedi ve son kontrolde yapılan değerlendirmede KBH hastalarında daha fazla ve daha yüksek derecede hidronefroz izlendi. KBH olan grupta son kontrolde bakılan renal ekojenitede artış, KBH olmayan gruba göre anlamlı olarak daha yüksekti. KBH olan grupta, başlangıç değerlendirmesinde mesane duvar kalınlığı artışı ve son değerlendirmede üreter dilatasyonu anlamlı olarak daha fazlaydı. Proteinüri KBH olan grupta anlamlı olarak daha fazla görülmekteydi. Ciddi mesane disfonksiyonu, DMSA' da skar varlığı, VUR dereceleri, tekrarlayan üriner sistem enfeksiyonu ve inkontinans açısından iki grup arasında anlamlı bir fark bulunamadı. 
Sonuç: Kronik böbrek hastalığı olan PUV tanılı çocuklarda renal hasar antenatal dönemden itibaren gelişmiş olup postnatal dönemdeki mesane disfonksiyonu, VUR derecesi ve tekrarlayan üriner sistem enfeksiyonlarının etkisi gösterilememiştir. Özellikle hidronefrozun persiste ettiği ve ilk tanıda kreatinin değeri yüksek hastaların KBH açısından yakın takibi gerekmektedir.

Abstract:
Introduction and Aim: Posterior urethral valve (PUV) is an obstructive uropathy and occurs in 1/3000-8000 babies born alive. Chronic kidney disease develops in approximately 20% of these patients. Our aim is to determine the frequency of chronic kidney disease (CKD) in children with PUV and to investigate the risk factors for progression to CKD.
Material Method: A total of 52 boys who were followed up with the diagnosis of posterior urethral valve from Istanbul Medeniyet University Göztepe Prof Dr Süleyman Yalçın City Hospital, Department of Pediatrics, Department of Pediatric Nephrology have been evaluted retrospectively. The detailed history of antenatal diagnosis, the age of admission to our clinic and the cystoscopic diagnosis time were recorded. Anthropometric evaluations of all children were performed. Serum creatinine level and glomerular filtration rate, ultrasonographic findings, urodynamic findings, DMSA findings, voiding cystourethrography findings, lower urinary system symptoms and urinary tract infection frequency have been recorded.
Findings: Average age of the 52 patients included in the study was 9.84.8 years, average age of diagnosis was 2841 months. While 32 (%64) patients were antenatally diagnosed, 20 (%36) were postnatally diagnosed. Ten (%19,2) patients were diagnosed chronic kidney disease secondary to posterior urethral valve. No significant difference was observed in terms of the presence of antenatal diagnosis between the groups with and without CKD. Although the hydronephrosis grades of non-CKD patients decreased significantly at the last follow-up compared to the admission evaluation, no significant change was observed in the CKD group, and more and higher degrees of hydronephrosis were observed in the CKD patients in the final control evaluation. The increase in renal echogenicity at the last control was significantly higher in the CKD group than in the non-CKD group. In the CKD group, increased bladder wall thickness at the initial evaluation and ureteral dilatation at the final evaluation were significantly higher. Proteinuria was observed significantly higher in the group with CKD. There was no significant difference between the two groups in terms of severe bladder dysfunction, scar presence in DMSA, VUR grades, recurrent urinary tract infection and incontinence.
Conclusion: Renal damage of children with PUV had been developed at the antenatal period, and the possible negative effects of bladder dysfunction, VUR grade and recurrent urinary tract infections in the postnatal period have not been demonstrated in our study. Patients with persistent hydronephrosis and high creatinine value at the initial admission has high risk of CKD and this children must be followed up closely by clinicians.