Steviosidin böbrek hücre enflamasyonunda kemokin salınımına etkisinin in vitro değerlendirilmesi
In vitro evaluation of the effect of stevioside on chemokine release in renal cell inflammation
Yazar: SEÇİL MÜDERRİSOĞLU
Danışman: PROF. DR. GÜL FATMA YARIM
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Beslenme ve Diyetetik = Nutrition and Dietetics ; Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Kemokinler = Chemokines ; Lipopolisakkaritler = Lipopolysaccharides ; Steviosid = Stevioside ; İn vitro = In vitro ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Amaç: Böbrek dokusunda gelişen enflamasyonda monosit kemoatraktan protein-1 (MCP-1) ve aktivasyon üzerine düzenlenen, normal T hücrelerince eksprese edilen ve salınan (RANTES) kemokinleri rol oynamaktadır. Enflamasyonla seyreden hastalıkların tedavisinde antienflamatuar glikozitlerin kullanımı başarı sağlamaktadır. Önerilen tez çalışmasının amacı, steviosidin lipopolisakkarit (LPS) ile indüklenen böbrek hücre enflamasyonunda kemokin yanıtına etkisinin in vitro araştırılmasıdır.
Materyal ve metot: Çalışma, Madin Darby Bovine Kidney (MDBK) hücre hattında gerçekleştirildi. Hücre çalışmalarında; negatif kontrol, 5 μg/ml LPS, 200 μM steviosid ve 5 μg/ml LPS + 200 μM steviosid olmak üzere dört farklı grup oluşturuldu. Steviosidin sitoprotektif ve LPS'nin sitotoksik dozları kolorimetrik hücre sayım kiti ile değerlendirildi. MDBK hücre mediumlarındaki MCP-1 ve RANTES konsantrasyonları enzim bağlı immünosorbent analiz kiti belirlendi. 
Bulgular: Negatif kontrol, 5 μg/ml LPS, 200 μM steviosid ve 5 μg/ml LPS + 200 μM steviosid gruplarının kültür supernatantlarındaki MCP-1 konsantrasyonları sırasıyla 5,8 ± 1,0 ng/ml, 127,8 ± 5,9 ng/ml, 7,5 ± 1,3 ng/ml ve 73,8 ± 3,3 ng/ml ölçüldü. LPS'ye maruz bırakılan MDBK hücrelerdeki MCP-1 konsantrasyonunun negatif kontrol hücrelerindekine göre 22,03 kat yüksek olduğu belirlendi (p < 0,05). Sekiz saat boyunca 5 μg/ml LPS + 200 μM steviosid uygulanan MDBK hücrelerindeki MCP-1 konsantrasyonunun negatif kontrol hücrelerininkine oranla 12,72 kat fazla olduğu saptandı (p < 0,05). MDBK hücrelerinde LPS maruziyeti ile artmış olan MCP-1 konsantrasyonunun steviosid uygulaması ile 1,73 kat azaldığı belirlendi (p < 0,05). Negatif kontrol, 5 μg/ml LPS, 200 μM steviosid ve 5 μg/ml LPS + 200 μM steviosid gruplarının kültür supernatantlarındaki RANTES konsantrasyonlarının sırasıyla 14,3 ± 1,7 ng/ml 275,3 ± 4,1 ng/ml 17,3 ± 2,2 ng/ml. 84,0 ± 3,7 ng/ml olduğu belirlendi. LPS'ye maruz bırakılan MDBK hücrelerindeki RANTES konsantrasyonunun negatif kontrol hücrelerindeki düzeye göre 19,25 kat yüksek olduğu belirlendi (p < 0,05). Sekiz saat boyunca 5 μg/ml LPS + 200 μM steviosid uygulanan MDBK hücre supernatantında RANTES  konsantrasyonunun negatif kontrol hücrelerininkine oranla 5,87 kat daha fazla olduğu saptandı (p < 0,05). MDBK hücre kültüründe LPS maruziyeti ile artmış olan RANTES  konsantrasyonunun steviosid uygulaması ile 3,28 kat azaldığı belirlendi (p < 0,05).
Sonuç: Sunulan tez çalışmasının bulguları, steviosidin, MDBK hücrelerinde LPS maruziyetinin neden olduğu artmış MCP-1 ve RANTES konsantrasyonlarını baskılamak suretiyle  antienflamatuar etki gösterdiği belirlendi. Steviosidin in vitro bu etkisinin in vivo çalışmalarla teyit edilmesine gereksinim bulunmaktadır.

Abstract:
Objective: Monocyte chemoattractant protein-1 (MCP-1) and chemokines regulated upon activation, expressed and released by normal T cells (RANTES) play a role in inflammation developing in kidney tissue. The use of anti-inflammatory glycosides in the treatment of inflammatory diseases provides success. The aim of the proposed thesis study is to investigate the effect of stevioside on chemokine response in lipopolysaccharide (LPS)-induced renal cell inflammation in vitro.
Material and method: The study was carried out in the Madin Darby Bovine Kidney (MDBK) cell line. In cell studies; Four different groups were formed as negative control, 5 µg/ml LPS, 200 µM stevioside and 5 µg/ml LPS + 200 µM stevioside. Cytoprotective doses of stevioside and cytotoxic doses of LPS were evaluated with a colorimetric cell counting kit. MCP-1 and RANTES concentrations in MDBK cell mediums were determined by enzyme-linked immunosorbent analysis kit.
Results: The concentrations of MCP-1 in the culture supernatants of the negative control, 5 µg/ml LPS, 200 µM stevioside and 5 µg/ml LPS + 200 µM stevioside groups were 5.8 ± 1.0 ng/ml, 127.8 ± 5.9 ng/ml, 7. 5 ± 1.3ng/ml and 73.8 ± 3.3 ng/ml were measured respectively. It was determined that MCP-1 concentration in MDBK cells exposed to LPS was 22.03 times higher than that in negative control cells (p < 0.05). MCP-1 concentration in MDBK cells treated with 5 μg/ml LPS + 200 μM stevioside for eight hours was 12.72 times higher than that of negative control cells (p < 0.05). It was determined that MCP-1 concentration increased with LPS exposure in MDBK cells and decreased 1.73 times with stevioside administration (p < 0.05). The RANTES concentrations in the culture supernatants of the negative control, 5 μg/ml LPS, 200 μM stevioside and 5 μg/ml LPS + 200 μM stevioside groups were determined to be 14.3 ± 1.7 ng/ml 275.3 ± 4.1ng/ml 17.3 ± 2.2 ng/ml and 84.0±3.7 ng/ml respectively. The concentration of RANTES in MDBK cells exposed to LPS was 19.25 times higher than the level in negative control cells (p < 0.05). The concentration of RANTES in the MDBK cell supernatant treated with 5 μg/ml LPS + 200 μM stevioside for eight hours was 5.87 times higher than that of the negative control cells (p < 0.05). It was determined that RANTES concentration, which increased with LPS exposure in MDBK cell culture, decreased 3.28 times with stevioside administration (p < 0.05).
Conclusion: The findings of the presented thesis study revealed that stevioside exerted an anti-inflammatory effect by suppressing the increased MCP-1 and RANTES concentrations caused by LPS exposure in MDBK cells. This effect of stevioside in vitro needs to be confirmed by in vivo studies.