Deneysel omurilik yaralanmalarında modafinil ve metilprednizolonun nörolojik iyileşme üzerine etkileri
The effects of modafinil and methylprednisolon on neurological improvement in experimental spinning injuries
Yazar: MEHMET EMRE YILDIRIM
Danışman: DOÇ. DR. AYHAN TEKİNER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin-Sinir ve Omurilik Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Nöroşirürji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Metilprednizolon = Methylprednisolone ; Omurga = Spine ; Spinal kord = Spinal cord ; Spinal yaralanmalar = Spinal injuries ; Tedavi = Treatment ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Amaç:Ratlarda deneysel omurilik yaralanması modelinde Modafinil kullanımının, iyileşme
sürecine katkıları olup olmadığının incelenmesi, sonuçların, travmatik omurilik yaralanmalarında,
günümüzde kabul görmüş tedavi seçeneği olan metil prednizolon ile kıyaslanarak, birlikte kullanımının
iyileşme üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışma her grupta 5 adet rat kullanılan 5 ana grup olarak planlandı. Tüm
denekler işlem öncesinde, sırasında ve sonrasında motor uyarılmış potansiyelleri alınmak üzere
nöromonitörize edilerek laminektomi uygulandı. Grup I'deki deneklere sadece laminektomi uygulandı,
Grup II'deki deneklere laminektomi uygulandıktan sonra ağırlık düşürme methodu ile travma
uygulandı, Grup III'teki deneklere laminektomi ve travma uygulanmasından 24 saat sonra günlük 100
mg/kg Modafinil p.o uygulanandı, Grup IV'teki deneklere laminektomi ve travma uygulaması sonrası
erken dönemde tek sefer Metilprednizolon uygulandı (30 mg/kg i.p), Grup V'teki deneklere ise
laminektomi ve travma uygulanmasının hemen sonrasında tek sefer Metilprednizolon 30 mg/kg
intraperitoneal uygulanıp, 24 saat sonrasında Modafinil 100 mg/kg/gün oral başlanandı. Sonuçlar
elektrofizyolojik olarak nöromonitörizasyon ile izlenirken, nörodavranışsal parametreler 1.3.5.7.ve10.
günlerdeki deneklerin eğik düzlemde 5 saniye durabildikleri maksimum açıları belirlenerek yapıldı.
Genel anestezi altında histopatolojik inceleme için örnekler alınıp denekler sakrifiye edildi.
Bulgular: 1.gün ve 10.gün eğik düzlem açıları arasındaki fark gruplar arasında
değerlendirildiğinde, Grup IV ve Grup V'deki artışların istatistiksel olarak anlamlı olduğu izlenirken
Grup III de ise erken ve geç dönem arasındaki fark anlamlı bulunmadı. Motor uyarılmış potansiyellerin
erken ve geç dönem karşılaştırılmasında ise Grup IV ve Grup V'teki artışın, Grup II'ye göre istatistiksel
olarak anlamlı olduğu görülürken, Grup III'teki artışın Grup II'ye göre istatistiksel olarak anlamlı
olmadığı görüldü. Grup V'teki deneklerin travma sonrası dönem ve geç dönem amplitüdleri arasındaki
artışın travma uygulanan diğer bütün gruplara göre tek tek istatistiksel olarak belirgin anlamlı olduğu
görüldü.
Sonuç: Modafinilin omurilik üzerindeki olası koruyucu etkilerinin nörodavranışsal ve
elektrofizyolojik parametrelerle incelenmesinde modafinilin deneysel olarak omurilik hasarı oluşturulan
ratlarda iyileşme sürecine tek başına katkı sağlamadığı, ancak tedavide metil prednizolona eklendiğinde
travmatik omurilik hasarının iyileşmesini istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde olumlu yönde etkilediği
saptanmıştır

Abstract:
Aim: The aim of this study was to investigate the effects of modafinil on the healing process
in rats and to evaluate the effects of co-use on the improvement of traumatic spinal cord injuries with
methyl prednisolone.
Material and Methods: The study was planned as 5 main groups with 5 rats in each group.
All subjects underwent laminectomy by neuromonitorisation to receive motor evoked potentials before
and after the procedure. Only laminectomy was performed in Group I subjects. Group II subjects
underwent laminectomy and underwent trauma with weight reduction method. Group III subjects
received 100 mg / kg modafinil p.o daily 24 hours after the application of laminectomy and trauma.
Group IV subjects underwent a single course of Methylprednisolone in the early postoperative period
following laminectomy and trauma. In Group V subjects, Methylprednisolone was administered 30
mg/kg intraperitoneally immediately after laminectomy and trauma then subjects received 100 mg / kg
modafinil p.o daily like Group III. While the electrophysiological results were monitored by
neuromonitorisation, neurobehavioral parameters were performed on the 1th,3th,5th,7th,10th days by
determining the maximum angles at which subjects could stand for 5 seconds in the inclined plane.
Samples were taken for histopathological examination under general anesthesia and the subjects were
sacrificed.
Results: When the difference between the inclined plane angles of day 1 and day 10 were
evaluated between the groups, it was observed that the increases in Group IV and Group V were
statistically significant, while the difference between early and late period was not significant in Group
III. İn the early and late comparison of motor evoked potentials, it was observed that the increase in
Group IV and Group V was statistically significant compared to Group II, while the increase in Group
III was not statistically significant compared to Group II. The increase in post-traumatic and late-term
amplitudes of the subjects in Group V was statistically significant compared to the other groups.
Conclusion: The possible protective effects of modafinil on the spinal cord in
neurobehavioral and electrophysiological parameters revealed that modafinil did not contribute to the
healing process in rats with experimentally induced spinal cord injury, but when the treatment was added
to methyl prednisolone, the effect of traumatic spinal cord injury was positively affected.