Söylentilerin kurumsal iletişim açısından değerlendirilmesi ve bir uygulama örneği
The Evaluation of rumors in terms corporate communication and an application
Yazar: BAŞAK SOLMAZ
Danışman: PROF.DR. ALİ ATIF BİR
Anadolu Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Reklamcılık ve Halkla İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2003
Konu: Halkla İlişkiler = Public Relations
Dizin: Dedikodu = Gossip ; Halkla ilişkiler = Public relations ; Söylentiler = Rumours ; Örgütsel iletişim = Organizational communication ; İletişim = Communication ; İnformal iletişim = Informal communication

Özet:
Söylenti ve dedikodu, genel anlamda inanılması isteği ile kişiden kişiye aktarılan ve resmi olmayan bir iletişim türü olarak bilinir. Kişilerarası ilişkilerin doğal bir sonucu olarak ortaya çıkan söylenti ve dedikodu, kurum içinde en az resmi iletişim kadar önem taşımaktadır.Çünkü bu tür bir iletişim, ne kadar doğru bilgi taşımak isterse istesin, zaman zaman yanlış, eksik ve abartılmış bilgi aktararak yanlış anlaşılmaya, korku, endişe ve şüpheye neden olabilmektedir. Bu açıdan bakıldığında, kurumlardaki resmi olmayan iletişim kanallarının, resmi iletişim kanallarına ek olarak kontrollü bir şekilde kullanılmasının önemi ortaya çıkmaktadır. Buradan hareketle, çalışmanın birinci bölümünde, söylenti ve dedikodu kavramları tanımlanmış, oluşumları, işlevleri ve aralarındaki farklar belirtilmiştir. İkinci bölümde, söylentinin yayılma süreci ile bu süreçte bilginin uğradığı bozulma aşamaları, bir iletişim sorunu olarak kabul edilen belirsizlik kavramı ve söylentiye inanma nedenleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, kurumsal iletişim süreci, bu sürecin işleyişi ve kurumsal söylentiler değerlendirilmiştir. Kurum içi halkla ilişkiler açısından kurumsal söylentileri değerlendirdiğimizde, söylenti ve dedikodunun iletişim sürecinde kaçınılmaz olarak yer aldığı görülmektedir. Ancak söylenti ve dedikoduların kurumlarda kabul edilebilirlik sınırlarını aşaması kurum içi halkla ilişkilerin devreye girmesi ve müdahalede bulunması gerektiğini karşımıza çıkarmaktadır. Çalışmanın dördüncü bölümünde, Türkiye'nin en büyük 500 şirketi sıralamasında yer alan kurumların üst düzey yöneticilerinin söylentilerin etkileri, söylentilere yönelik geliştirilen stratejiler ve söylentilere ilişkin görüşleri değerlendirilmiştir.

Abstract:
Generally known as an informal communication type, rumor and gossip are spread from person to person with intent to be believed. As a natural outcome of interpersonal communication, rumor and gossip are at least as important as formal communication. However accurate it intends to be, this sort of information, from time to time, might be inaccurate, incomplete and exaggerated causing misunderstanding, fear, anxiety and doubt. From this point of view, the importance of controlled use of informal communication channels is as obvious as formal communication channels. Therefore, the first part of the study, the notions of "gossip and rumor" are defined and the beginnings, functions and the differences between these two are given. In the second part, together with the spreading process, the steps of information degeneration, the notion of uncertainty which is accepted as a communication problem and the reason for believing rumors are analysed. In the third part, the process of institutional communication, the functions of it and institutional rumors are evaluated. When institutional rumors are evaluated in terms of institutional public relations, it is realized that rumors and gossips are inevitable in the process of communication. Nevertheless, when rumors and gossips exceed the acceptability level in the institutions, it is necessary for institutional public relations office to control the situation. In the fourth part of the study, the perceptions of the CEO's of the top 500 companies in Turkey, on the effects of rumors and the strategies developed for rumours are evaluated.