Skolyoz etyolojisinin posterior kolon osteotomisi etkinliği üzerine etkisi /
Yazar: AYAZ AFANDİYEV
Danışman: DOÇ. HALİL GÖKHAN DEMİRKIRAN
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Etyoloji = Etiology ; Kolon = Colon ; Konjenital anomaliler = Congenital abnormalities ; Osteotomi = Osteotomy ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Skolyoz = Scoliosis

Özet:
Giriş: Posterior kolon osteotomisi posterior ligamanların ve faset eklemlerin rezeksiyonu ve disk aralığı sayesinde korreksiyon sağlanmasına yardım eden bir osteotomidir. Koronal ve sagittal korreksiyon sağlamaktadır. İlk olarak Smith-Petersen tarafından tarif edilmiştir ve daha sonra Ponte tarafından Scheuerman kifozunda kullanımı tarif edilmiştir. Diğer spinal osteotomilerle karşılaştırıldığında, posterior kolon osteotomisi daha az komplike ve daha az riskli bir osteotomi tipidir. Orijinal olarak sagittal plan deformite korreksiyonu için tarif edilen posterior kolon osteotomisi günümüzde sıklıkla koronal plan deformite korreksiyonu için de kullanılmaktadır. Posterior kolon osteotomisi yapılarak koronal planda yeterli düzeltme sağlanabildiğine dair çalışmalar mevcuttur; fakat deformite etiyolojisi ile bu osteotominin etkinliği arasındaki ilişki bilinmemektedir.
Amaç : Bu çalışmanın amacı, farklı etiyolojilere sahip skolyoz hastalarında posterior kolon osteotomilerinin etkinliğini değerlendirmek ve bunun etiyoloji ile ilişkisini araştırmaktır.
Materyal ve Metod: Çalışmaya Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı ve Özel Çankaya hastanesinde 2010-2015 Tarihleri arasında posterior kolon osteotomisiyle beraber posterior enstrumantasyon ve füzyon yapılan idiopatik, nöromusküler ve konjenital skolyoz tanılı hastalar dahil edilmiştir.
Bu tarihler arası opere edilen 111 hasta çalışmaya dahil edilme kriterlerine uymuştur. Hastalar 3 ayrı grupta değerlendirilmiştir. 1. Grup idiopatik skolyoz nedeniyle opere edilmiş hastalar (İS) 2. Grup nöromüsküler skolyoz nedeniyle(NMS) 3. Grup ise konjenital skolyoz nedeniyle(KS) opere edilen hastalardan oluşturulmuştur. 
Hastalara operasyon öncesi ayakta ön arka ve yan skolyoz grafileri çekilmiştir. İntraoperatif olarak hastalara traksiyon grafileri çekilmiştir. Ve postop 1 yıllık dönemde takip grafileri çekilmiştir. Konjenital skolyoz tanılı hastalar ek olarak preoperatif BT ve MRG ile değerlendirilmiştir.
Yaş, enstrumante edilen seviye sayısı ve osteotomi sayıları değerlendirmeye alınmıştır. Hastaların preoperatif Cobb açıları, intraoperatif traksiyon filmlerinde Cobb  ve postoperatif Cobb açıları ölçülmüştür. Fleksibilite, korreksiyon ve osteotomi efektivitesi değerleri hesaplanmıştır . Sagital ve koronal denge değerlendirilmiş ve sagittal grafilerde preoperatif ve postoperatif değerler ölçülmüştür.
 Bulgular : Gruplar yapılan osteotomi sayısına, enstrumante edilen seviye sayısına ve preoperatif Cobb açısına göre istatistiksel olarak benzer dağılmıştır. 3 grup arasında  preoperatif Cobb, intraoperatif traksiyon Cobb, postoperatif Cobb açıları, sagittal planda torasik kifoz ve lomber lordoz açıları, fleksibilite ve korreksiyon değerleri ve osteotomi efektivitesi değerleri karşılaştırılmıştır. Konjenital skolyoz grubunda fleksibilite İdiopatik skolyoz grubu ve Nöromusküler skolyoz grubuna göre istatistiksel olarak düşük bulunmuştur.(p=<0.001, p=0,009). Bu parametre için idiopatik skolyoz ve nöromusküler skolyoz grupları arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür.(p=0,102)
Korreksiyon değerleri Konjenital skolyoz grubunda idiopatik skolyoz ve Nöromusküler skolyoz grubuna göre istatistiksel olarak düşük bulunmuştur. (p=<0.001,p=<0.001). Korreksiyon açısından idiopatik skolyoz ve Nöromusküler skolyoz grupları arasında fark bulunmamıştır.(p=0,840).
Üç grup arasında bu değerler baz alınarak posterior kolon osteotomi etkinliği kavramı getirilmiş ve gruplar arasında bu değer karşılaştırılmıştır. Konjenital skolyoz grubunda posterior kolon osteotomisi etkinliği idiopatik skolyoz grubuna göre anlamlı yüksek bulunmuştur.
Sonuç : Konjenital skolyozda korreksiyon miktarı,  adölesan idiopatik skolyoz ve nöromusküler skolyoz gruplarına göre daha az olsa da, posterior kolon osteotomisinin konjenital skolyoz grubunda düzeltmeye daha fazla katkı sağladığı gösterildi.

Abstract:
Introduction: Posterior column osteotomy is an osteotomy that helps to provide correction by resection of posterior ligaments and facet joints and by using the disc space. It provides coronal and sagittal correction. It was first described by Smith-Petersen and later it was used by Ponte on Scheuermann's kyphosis. Posterior column osteotomy is a technically less complicated method and has a lower-risk compared to other spinal osteotomies. Posterior column osteotomy was originally described for sagittal plane deformity correction, nowadays it is also frequently used for coronal plane deformity correction. Posterior column osteotomy obtains an adequate correction for coronal plane deformity which has been proven by several studies, however, the relationship between osteotomy effectivity and the curve's etiology is still unknown. 
Objective: To evaluate the efficacy of posterior column osteotomies, performed on scoliosis patients with different etiologies and to investigate it's relation between scoliotic curves.
Material and method: Patients with idiopathic scoliosis, neuromuscular scoliosis, and congenital scoliosis, who underwent posterior instrumentation and fusion with posterior column osteotomy at Hacettepe University Orthopaedics and Traumatology Department and Özel Çankaya Hospital between the years 2010-2015 were included in the study. A total of 111 patients were included in this study. The patients were divided into 3 groups: first group, patients with idiopathic scoliosis (IS), second group, patients with neuromuscular scoliosis (NMS), and patients with congenital scoliosis (KS) were in the third group. Standing anterior-posterior and lateral scoliosis plain radiographs were obtained prior to the surgery. Patient's traction radiographs were obtained during the surgery, along with the post-operative follow-up radiographs within 1 year. Patients diagnosed with congenital scoliosis were additionally evaluated by preoperative CT and MRI. Patients' ages, numbers of instrumented levels and the number of osteotomies were recorded. Patients' preoperative Cobb angles, intraoperative traction Cobb angles and postoperative Cobb angles were measured. Flexibility, correction and osteotomy effectivity values were calculated. The coronal and sagittal balance were evaluated, and preoperative and postoperative sagittal values were measured. 
Results: There were no statistically significant differences among groups in the number of instrumented levels, the number of the osteotomies and preoperative Cobb angles. Among the groups, preoperative Cobb, intraoperative traction Cobb, postoperative Cobb angles, thoracic kyphosis and lumbar lordosis angles, flexibility, correction and osteotomy effectivity values were compared. In the congenital scoliosis group, flexibility was found to be statistically lower than other two groups (p≤0.001, p=0.009). There was no significant difference between idiopathic scoliosis and neuromuscular scoliosis groups in terms of flexibility (p=0.102).  Correction value was found to be statistically lower in congenital scoliosis group than the other two groups (p≤0.001, p≤0.001). No significant difference was found between idiopathic scoliosis and neuromuscular scoliosis groups (p=0.840).  Based on the data obtained in the three groups, the conditions for the efficiency of posterior bone osteotomy were determined, and this value was compared between the groups. In the congenital scoliosis group, the efficiency of the osteotomy of the posterior column was higher than in the other two groups.
Conclusion: Although the number of corrections in the congenital scoliosis group were less in comparison with the adolescent idiopathic scoliosis and neuromuscular scoliosis groups, it has been shown that effectivity of the posterior column osteotomy in the congenital scoliosis group was significantly higher than the other groups.