Farklı irrigasyon solüsyonlarının uygulanmasından sonra MTA, portland çimentosu ve bioaggregate'in retrograd kavitelerde apikal sızdırmazlığının ve kanal duvarına adaptasyonunun incelenmesi
Determination of adaptation of MTA, portland cement and bioaggregate to the canal wall ın retrograde cavity and of apical sealing after the application of different irrigation solutions
Yazar: H. MELİKE BAYRAM
Danışman: PROF. DR. FERİDUN ŞAKLAR
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2012
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Biyoseramikler = Bioceramics ; Dental sızma = Dental leakage ; Dental çimentolar = Dental cements ; Kök kanal tedavisi = Root canal therapy ; Kök kanalı irrigantları = Root canal irrigants ; Mikroskopi-elektron taramalı = Microscopy-electron scanning ; Portland çimentosu = Portland cement ; Sodyum hipoklorit = Sodium hypochlorite ; Sıvı penetrant kontrol tekniği = Liquid penetrant inspection technique

Özet:
Bu in vitro çalışmada, EDTA, MTAD, CHX ve Distile su irrigasyon solüsyonlarının MTA, Portland çimentosu ve BA üzerine kök ucu dolgu maddesi olarak kullanıldığında kapatıcılık etkinliğini sıvı filtrasyon yöntemi ile kanal duvarına adaptasyonunu ise SEM ile incelemeyi amaçladık. Çalışmamız için 130 adet çekilmiş üst çene santral dişleri kullanıldı. Dişler mine sement sınırından kesildikten sonra, kanallar Ni-Ti döner aletlerle genişletildi. Kanallar AH plus ve guta perka ile dolduruldu. Daha sonra köklerin apikalinden 3mm lik kısmı kesildi ve 3mm derinliğinde retrograd kaviteler hazırlandı. Hazırlanan kökler, rastgele seçilen ve her biri 10 dişten oluşan 12 deney grubuna ve 5'er dişten oluşan pozitif ve negatif kontrol gruplarına ayrıldı. Deney grupları şu şekildedir: Grup 1: EDTA-MTA, Grup 2: CHX-MTA, Grup 3: MTAD- MTA, Grup 4: Distile su-MTA, Grup 5: EDTA- Portland çimentosu, Grup 6: CHX- Portland çimentosu, Grup 7: MTAD- Portland çimentosu, Grup 8: Distile su- Portland çimentosu, Grup 9: EDTA- BA, Grup 10: CHX -BA, Grup 11: MTAD-BA, Grup 12: Distile su- BA. Bu işlemlerden sonra tüm örnekler, deney yapılıncaya kadar % 100 nemli bir ortamda bekletildi. Örneklerimiz daha sonra apikal mikrosızıntılarını belirlemek üzere sıvı filtrasyon cihazına bağlanarak sızıntı miktarları tespit edildi. Her gruptan rastgele seçilen ikişer örnek de SEM incelemesi için hazırlanarak kullandığımız kök ucu dolgu materyallerinin kanal duvarına adaptasyonu değerlendirildi. Sızıntı deneyinden elde edilen bulgular, post hoc Tukey testi kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirildi.Çalışmadan elde ettiğimiz bulgulara göre; deneyimizde kullandığımız MTA, Portland çimentosu ve BA retrograd dolgu maddelerinde en az sızıntı klorheksidin (0,000484 ?l/cmH2O/dak-1) ve distile su (0,000469 ?l/cmH2O/dak-1) gruplarında görüldü. En yüksek sızıntı miktarı ise EDTA (0,000704 ?l/cmH2O/dak-1) ve MTAD (0,000732 ?l/cmH2O/dak-1) solüsyon gruplarında tespit edildi. Sızıntı miktarının kullandığımız MTA, Portland çimentosu ve Bioaggregate materyallerinden bağımsız, kullandığımız irrigasyon ajanına bağlı olarak değiştiği belirlendi. SEM de yapmış olduğumuz incelemeye göre; sızıntının yüksek olduğu EDTA ve MTAD gruplarında kök ucu dolgu materyallerinin kanal duvarı ile aralarındaki boşluk miktarının az olduğu ve sızıntının az olarak belirlendiği CHX ve Distile su gruplarında ise kök ucu dolgu materyallerinin kanal duvarı ile aralarında ki boşluk miktarının fazla olduğu görüldü. Çalışmamızda kullanılan Portland çimentosu, MTA ve yeni geliştirilen BA kadar sızıntıyı önlemektedir. Daha fazla çalışmayla klinik kullanımı desteklenerek MTA' nın yerine geçmesi sağlanabilir. Yeni geliştirilen biyoseramik içerikli kanal tamir materyali olan BA'nın sızdırmazlığı MTA kadar iyi bulunmuştur. MTA kadar yaygın kullanılması için daha fazla çalışma yapılarak değerlendirilmesi gerekmektedir

Abstract:
The purpose of this in vitro study is to evaluate after using EDTA, MTAD, CHX and distilled water irrigation solutions, MTA, Portland cement and Bioaggragate as using root end filling materials the effectiveness of sealing ability by the fluid filtration method and adaptation of the canal wall by SEM. 130 human maxillar central teeth were used for this study. After cutting of the teeth cemento enamel junction, root canals were expanded using Ni-Ti rotary instruments. Root canals were filled with AH plus and gutta percha. Then the roots was cut apical 3mm and depth of 3mm retrograde cavities were prepared. The roots randomly selected were divided 12 experiments group consisting of 10 teeth and the positive and negative control groups by 5 teeth. Experimental groups are as follows: Group 1: EDTA-MTA, Group 2: CHX-MTA, Group 3: MTAD- MTA, Group 4: Distilled water -MTA, Group 5: EDTA- Portland cement, Group 6: CHX- Portland cement, Group 7: MTAD- Portland cement, Group 8: Distilled water- Portland cement, Group 9: EDTA- BA, Group 10: CHX- BA, Group 11: MTAD- BA, Group 12: Distilled water- BA. After that all the samples were placed in 100% humidity environment until the test was made. Then, our samples of apical microleakage were detected by using fluid filtration method. To determine adaptation of root end filling materials we used, two randomly selected sample from each group were used for SEM examination. The results of leakage test was statistically evaluated with post hoc Tukey's test.According to results of our leakage study, the MTA, Portland cement and BA root end filling materials we used showed the least leakage in chlorhexidine (0.000484 ?l/cmH2O/dak-1) and distilled water (0.000469 ?l/cmH2O/dak-1) solution groups. The highest leakage was determined in EDTA (0.000704 ?l/cmH2O/dk-1) and MTAD (0.000732 ?l/cmH2O/dak-1) solution groups. The amount of leakage was determined independent on MTA, Portland Cement and Bioaggregate materials we used and depending on the change irrigation agent. According to the SEM examination, the highest leakage determined in EDTA and MTAD groups that the amount of space between root end filling materials and root canal wall is less and the least leakage determined in CHX and distilled water groups that the amount of space between root end filling materials and root canal wall is large were seen. Portland cement we used in this study prevented the leakage as well as MTA and the new developed BA. Supporting the clinical use of it by more work should instead of MTA. The sealing ability of new developed bio ceramic containing canal repair material BA was as good as MTA. It should be evaluated after more work for the widespread use of this material as MTA.