Yoğun bakımda organofosfat intoksikasyonu tanısıyla yatan hastaların enfeksiyon yönünden incelenmesi
Examination of infection development in the patients who are diagnosed with organophosphate poisoning in the intensive care unit
Yazar: HÜZEYFE FEYYAZ DEMİREL
Danışman: PROF. DR. BERİT GÖKÇE CEYLAN
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Enfeksiyon = Infection ; Organofosfor bileşikleri = Organophosphorus compounds ; Toksisite = Toxicity ; Ventilatörler-mekanik = Ventilators-mechanical ; Yoğun bakım = Intensive care ; Yoğun bakım üniteleri = Intensive care units ; Zehirlenmeler = Poisonings

Özet:
Yoğun Bakımda Organofosfat İntoksikasyonu Tanısıyla Yatan Hastaların Enfeksiyon Yönünden İncelenmesi
Amaç: Organofosfat bileşikleri (OB) tarım sektöründe sıklıkla kullanılan bileşiklerdir. Bundan dolayı akut organofosfat zehirlenmeleri özellikle az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde sıktır. Zehirlenme bu kimyasalların üretim, taşınma ve kullanım alanlarında, evde kaza sonucu veya intihar amaçlı oluşabilir. Organofosfat zehirlenmeleri yoğun bakım takibi gerektirmesi ve uzun yatış
süreleri görülebilmesinden dolayı hastane ve yoğun bakım enfeksiyonları açısından risk altında olmaktadır. Gelişen enfeksiyon ve tedavisi hem hasta derlenme ve taburculuk süresini uzatmakta hem de maliyeti arttırmaktadır.Biz de Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Anesteziyoloji ve
Reanimasyon Anabilim Dalı Erişkin Yoğun Bakım Ünitesinde gerçekleştirdiğimiz
retrospektif çalışmamızda organofosfat zehirlenmelerini enfeksiyon kliniği
açısından incelemeyi amaçladık.
Hastalar ve Yöntem: 1 Ocak 2005 ile 31 Aralık 2015 tarihleri arasında
Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon
Anabilim Dalı Erişkin Yoğun Bakım Ünitesine OF zehirlenmesi nedeniyle kabul
edilen 64 olgu alındı. Olgular hasta dosyaları, hastane arşiv sisteminin bilgisayar
kayıtları ve gerektiğinde telefonla ulaşılarak retrospektif olarak incelendi.
Olgular yoğun bakıma kabul sırasında enfekte olmayıp 72 s sonunda
enfeksiyon kliniği gelişen hastalar (grup 2) ile bu süre sonunda enfeksiyon kliniği
gelişmeyen hastalar (grup 1) olmak üzere iki gruba ayrıldı. İki grup istatistiksel
olarak analiz edildi.
Bulgular: Hastalardan 33'ü (% 51,6) kadın, 31'i (% 48,4) erkekti.
Ortalama yaş 35,6 ±16 idi. Hastalardan 51'i (% 79,7) intihar amaçlı, 13'ü (%
20,3) kazara OF'a maruz kalmışlardı. 55 (% 85,9) hasta oral yoldan, 9 (% 14,1)
hasta inhaler yolla OF'a maruz kalmıştı. Enfeksiyon kliniği gelişen hasta sayısının
21 (%32,8) olduğu görüldü (Grup 2). Enfeksiyon kliniği gelişmeyen hasta sayısı
ise 43 (%67,2) olarak saptandı (Grup 1).
Grup 1 de 10 hastanın entübe edildiği görülürken grup 2 de 20 hastanın
entübasyon ihtiyacı gösterdiği saptandı (p<0,00). Hastaların mekanik
ventilasyonda kalma süreleri; grup 1 de ortalama 0,6 ± 1,5 saptanırken grup 2 de
ortalama 24,7 ± 28,1 olduğu saptandı (p<0,00); fiO2 oranlarına bakıldığında ise
grup 1 de ortalama 29,2 ± 8,9 saptanırken grup 2 de ortalama 50,7 ± 7,7 saptandı
(p<0,00).
Che değeri grup 1 de ortalama 5697,9 ± 4413, grup 2 de ise ortalama
1372,5 ± 2244 olduğu görüldü (p<0,00). K değeri grup 1 de ortalama 3,9 ± 0,4,
grup 2 de 3,5 ± 0,6 saptandı (p:0,003). Albümin değeri grup 1 de ortalama 4,0 ±
0,7 bulunurken grup 2 de ortalama 3,5 ± 0,8 bulundu (p:0,02). Lökosit değeri grup
1 de ortalama 12,9 ± 6,3 saptanırken grup 2 de ortalama 17,0 ± 0,3 saptandı
(p:0,04). Crp değerleri incelendiğinde grup 1 de ortalama 10,6 ± 13,4 bulunurken
grup 2 de ortalama 94,6 ± 123,3 bulundu (p<0,00).
Sonuç: Yoğun bakım sürecini olumsuz etkileyen en önemli faktörlerden
olan enfeksiyon uzun yoğun bakım takibi gerektiren organofosfat zehirlenmesi
olgularında da süreci uzatan ek bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Enfeksiyon
gelişimi ile biyokimyasal ve klinik parametrelerin daha da kötüleşmesi arasındaki
var olması muhtemel ilişkiyi prospektif olarak planlanan ve daha ayrıntılı klinik
izlem ile zenginleştirilmiş çalışmalar ile araştırmanın uygun olacağını
düşünüyoruz.
Anahtar kelimeler: Organofosfat intoksikasyonu, yoğun bakım, mekanik ventilasyon, enfeksiyon kliniği

Abstract:
Examination of Infection Development in The Patients who are Diagnosed
with Organophosphate Poisoning in The Intensive Care Unit
Objective: Organophosphate compounds are frequently used in agriculture.
Therefore, acute organophosphate intoxication is particularly prevalent in
underdeveloped and developing countries. Poisoning can occur in the areas of
production, transport and use of these chemicals, as a result of accident at home or
suicide.
Organophosphate poisoning is at risk for hospital and intensive care
infections due to the need for intensive care follow-up and long hospitalization
time. The developing infection prolongs patient recovery and discharge time and
also increases cost. We aimed to investigate organophosphate intoxications in
terms of infection clinic in our retrospective study which we carried out in Adult
Intensive Care Unit of Anesthesiology and Reanimation Department of Süleyman
Demirel University Faculty of Medicine.
Patients and methods: Between January 1, 2005 and December 31, 2015,
64 patients admitted to the Department of Anesthesiology and Reanimation Adult
Intensive Care Unit of Süleyman Demirel University Medical Faculty due to OF
poisoning were included. Case files were reviewed retrospectively by accessing
the computer registry of the hospital's archive system and, if necessary, by
telephone. Patients were divided into two groups: patients who developed
infection clinic at the end of 72 h (group 2) and patients who did not develop
infection clinic (group 1) at the end of this period. The two groups were analyzed
statistically.
Results: 31 (% 48,4) of the patients were male and 33 (% 51,6) of them
were female. Mean age of the population was 35,6 ± 16 years. 51 (% 79,7) of
patients were exposed to organophosphate with the intent of suicide, 13 (% 20,3)
of them were exposed accidentally. 55 (% 85,9) patients were exposed orally, 9
(% 14,1) patients were exposed by inhaling organophosphate. The number of
patients who developed infection clinic was 21 (32.8%) (Group 2). The number of
patients who did not develop infection clinic was 43 (67.2%) (Group 1).
In Group 1, 10 patients intubated, whereas in Group 2, 20 were intubated
(p<0,00). It is detected that the mean duration of mechanical ventilation time was
0,6 ± 1,5 in group 1 and 24,7 ± 28,1 in group 2 (p<0,00). When the fiO2 ratios
were examined, the mean value was 29,2 ± 8,9 in group 1 and 50,7 ± 7,7 in group
2 (p<0,00). It was seen that the mean value of Che in group 1 was 5697,9 ± 4413
and in group 2 it was 1372,5 ± 2244 (p<0,00). The mean K value in group 1 was
3,9 ± 0,4 and 3,5 ± 0,6 in group 2 (p:0,003). Mean value of albumin was found as
4,0 ± 0,7 in group 1 and 3,5 ± 0,8 in group 2 (p:0,02). Leukocyte level was
detected as 12,9 ± 6,3 in group 1 and mean 17,0 ± 0,3 in group 2 (p:0,04). When
Crp values were examined, the mean value was 10,6 ± 13,4 was found in group 1
and 94,6 ± 123,3 in group 2 (p<0,00).
Conclusion: One of the most important factors that adversely affect the
intensive care process is infection, which is an additional case that prolongs the
process of organophosphate intoxication requiring long intensive care. We think that the probable relationship between infection development and biochemical and
clinical parameter deterioration is likely to be investigated prospectively and with
studies enriched with more detailed clinical follow-up.
Keywords: Organophosphate intoxication, intensive care, infection clinic,
 mechanical ventilation.