hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ağrılı kemik metastazlarının palyasyonunda tek doz 500 cgy, 800 cgy ve 300x 1o cgy fraksiyon şemalarının etkinliği
Single (500 cgy, 800 cgy) and multifraction (300x10 cgy) radiotherapy schedules in the treatment of painful bone metastases
Yazar: MUZAFFER BEDRİ ALTUNDAĞ
Danışman: UZMAN ZEKİ GÜRAN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyasyon Onkolojisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Radyasyon Onkolojisi = Radiation Oncology

Özet:
Ankara Onkoloji Hastanesi Radyasyon Onkolojisi Kliniğine Mayıs 1996 - Mart 1997 tarihleri arasında başvuran ağrılı kemik metastazlı olgular üç farklı doz ve fraksiyonda randomize radyoterapi programına alındı. Çalışmada uzun yıllardır uygulanan 10 günlük 300x10 cGy fraksiyone şeması, son yıllarda sıkça uyguladığımız yüksek tek doz 800 cGy ile literatürde bulunmayan düşük tek doz 500 cGy şemaları karşılaştırıldı. Sonuç olarak 42 hasta. 49 tedavi alanı değerlendirildi. Yaşlan 16-73 arasında değişen hastaların 29'u kadın ve primer histolojilerine göre %69'u meme kanseri idi. Ortalama takip süresi 303 gündü. Tek doz 500 cGy, 800 cGy ve 300x10 cGy uyguladığımız hastalardan sırasıyla %72, %76. %86 oranlarında toplam (parsiyel+komplet) cevap alındı. Cevap oranlan arasında istatistiki olarak bir fark bulunmadı. Ülkemizin sosyoekonomik koşullan, makina başına düşen hasta sayılarının yüksek olması, tedavi merkezlerinin henüz yaygınlaşmadığı göz önüne alındığında ağrılı kemik metastazlarının tedavisinde tek dozluk şemaların uzun sağkalım beklentisi olmayan hastalarda uygun bir seçenek olduğu söylenebilir.

Abstract:
Painful bone metastatic patients were treated with three randomised different dose and fractions from May 1996 to March 1997 at the Ankara Oncology Hospital. This study compares low single dose (500 cGy) which to date have not been documented, high single dose (800 cGy) which during the last couple of years have been our preference and the traditional multifraction dose (300x10 cGy). A total of 42 patients and 49 fields were evaluated. Their ages ranged from 16-73 years, 29 of those were females of whom 69% had a primary histopathology of breast cancer. The average follow-up period was 303 days. From the administrated doses, namely 500 cGy, 800 cGy and 300x10 cGy, 72%, 76% and 86% of the patients had either complete or partial response respectively. The response rates among the treatment doses were statistically insignificant. Considering the socioeconomic position of our country, the high patient machine ratio and the lack of many radiotherapy centres. patients without a long life expectancy will painful metastatic bone cancer can be effectively treated with a single dose schedule.
Instabil, kompleks distal radius klrlklarlndasınıflama sistemlerinin karşılaştırılması ve dinamikeksternal fiksatör ile tedavi sonuçlarımız
Comparson of instable, complex distal radius fractures classification systems andclinical results of treatment with dynamic external fixator
Yazar: MURAT GÜLÇEK
Danışman: PROF. DR. İLHAMİ KURU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Ankara Numune Hastanesi 1. Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde
Ocak-1995/0cak-1997 tarihleri arasında, 20 hastanın 21 el bileğine cerrahi
tedavi uygulanmıştır. Bu hastalar bilgisayarlı tomografi ile değerlandirilip
Ferrandez, Melone, Frykman sistemlerine göre sınıflandırılmıştır. Bu sistemler
içinde en etkin Fernandez sınıflama sistemidir. Bu hastalara volar ve/veya
dcrsal yaklaşımlarla açık redüksiyon, perkütan çivileme, plak tespiti ve dinamik
aksternal fiksatör v.b. tedavi türlerinin çeşitli kombinasyonları uygulanmıştır.
Ortalama takip süresi bir yıldır. Green ve O'brain'e göre klinik başarımız
ortalama %83, Sarmiento'ya göre anatomik restorasyon başarımız ortalama
%71 bulunmuştur.

Abstract:
Twenty-one wirst joint of twenty patients were surgically operated in
Ankara Numune State Hospital, Department of 1. Orthopeoedics and
Traumatology between the dates January 1995 and January 1997. These
patients were classified according to Fernandez, Melone, Frykman systems
after being evaluated with computed tomography. Various combinations of
open reductions, percutaneous nailings, plague fixations and dynamic external
fixators were applied with volar and/or dcrsal approaches. Average follow-up
period was one year. According to Green and Obrain, our elinical success was
%83, and according to sarmiento our succes in anatemical restcration was
%71.
İdiopatik infertilitede HOS test ve sperm motilite, dansite ve canlılık /
Yazar: MUHAMMET MURAT DİNÇER
Danışman: DR. MÜSLÜM YILDIZ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
İdiopatik İnfertilite tanısı konulan 51 hastanın ,(Yaş ; 25.8 +/- 4.2 ) semen analizi,vitalite tayini ve HOS(hypoosmotic swelling test) test uygulandı.Hos  test , % 60 ve üzeri HOS(+) test , %50-59 HOS (şüpheli), % 50 altı HOS (-) değerlendirildi.Pearson korelasyon analizi ile değerlendirilen sonuçlara göre HOS (+) grupla , HOS (-) grup arasında anlamlı korelasyon saptanmadı (p> 0.05) yine aynı grupta motilite açısından anlamlı fark bulundu (p< 0.05).
HOS (-) grupla , HOS (Şüpheli) grup arasında dansite yönünden anlamlı ilişki bulundu (p<0.05). HOS(-) grupta , HOS ( şüpheli) gruba göre dansite anlamlı derecede yüksekti.
HOS (-) grupta ; canlılık ve motilite arasındaki ilişki incelendiğinde doğrusal bir ilişki olduğu ve biri arttıkça diğeri artmaktadır (p<0.01)

Abstract:
Semen analysis, vitality and HOS hypoosmotic swelling tests(HOS)were performed to 51 patients diagnosed as Idıopathıc Infertility (mean age: 25.8 +/- 4.2. According to the HOS test; 60% and over, 50-59% and under 50% was defined as pozitive, suspicious and negative, respectively. No correlation was detected between HOS(+)and HOS(-)groups according to the Pearson correlation test (p> 0.05), although a significant difference was reported in the same groups regarding the motility (p< 0.05). The relationship between HOS (+)and (-) was significant according to the density (p> 0.05), however the dansity was significantly higher in HOS (-)group compared to the suspicious group. When the relationship between the vitality and motility have been considered, a linear correlation eas detected (p<0.01.
Kronik otitis mediada orta kulaktaki ossikular patolojinin preoperatif odyoloji ile karşılaştırılması /
Yazar: NİHAT YILMAZ
Danışman: DR. ÖNAL GÜRSAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
1995 ile 1997 yıllarında kronik otitis media tanısı ile kliniğimize
yatırılan 60 hasta rutin K.B.B muayenesi, pür ton odiometrik ve
radyolojik tetkikler yapılarak ameliyat edildiler. Yine aynı dönem
içerisinde sağlıklı 30 kişilik kontrol grubu bularak pür ton odiometrik
tetkikler yapıldı.
Öncelikle hasta grubu ile kontrol grubunun odiolojik bulguları
karşılaştırılarak kronik otitis mediadaki işitme kaybının tipi ve şiddeti
araştırıldı. Kronik otitis mediada ortalama 57.45 db.lik iletim tipinde
işitme kaybı bulundu.
Opere kulakların, preoperatif odioloiik bulguları ile perforasyon
tipi ve ossikular patolojileri arasındaki ilişkiyi araştırdık Kemikçiklerin
herhangi birinde erozyon olduğunda işitme ileri drecede etkilenir.
Sadece perforasyon varlığında işitme düzeyleri fazla etkilenmez. Ama
orta kulaktaki diğer patolojilerde (kolesteatom ,granülasyon
dokusu,ossikular fiksasyon vb.) iletime etkide bUlundUğu için
preoperatif odyoloji orta kulağın durumunu belirlemede yanıltıcı olabilir.

Abstract:
Yüzeyel mesane tümörlerinde proflaktik olarak intravezikal uygulanan bcg ve interferon alfa 2a sağaltımının klinik sonuçları
Clinical results of intravesical application of bcg and interferon-α 2a for superficial bladder tumorprophylaxis
Yazar: AYDIN İSMET HAZAR
Danışman: PROF. DR. VEDAT ÇALIŞIR
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç: Kas invaziv olmayan mesane kanserlerinde (KİOMK) tedavi transüretral rezeksiyondur (TUR). Yeterli rezeksiyona rağmen bu tümörler
rekürrens ve progresyon riski taşırlar. Çalışmamızda bu grup hastalarda rekürrens ve/veya progresyonu önlemede intravezikal Bacillus CalmetteGuérin
(BCG) ve İnterferon-α 2A etkinliğini karşılaştırmayı amaçladık.
Yöntemler: Bu çalışmada, 1992-1996 yılları arasında KİOMK tanısı ile üroloji kliniğinde takip edilen primer veya rekürren 58 hastanın sonuçları de-
ğerlendirildi. Hastalar BCG (n=29) ve İnterferon-α 2A (n=29) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Gruplar tedavi sonrası rekürrens açısından karşılaştırıldı.
Bulgular: Hastaların 48'i erkek 10'u kadın olup yaşları 31-78 (ortalama 59,1) arasındaydı. Otuz sekiz hastada tümör primerken, 20 hastada sekonder
tümör mevcuttu. Hastaların 22'sinde tümör soliterken, 36 hastada multipl lokalizasyonda tümör izlendi. BCG'de başarı oranımız %82,8,
İnterferon α 2A'da ise %48,3'tü.
Sonuç: Bacillus Calmette-Guérin; KİOMK'nde progresyon ve rekürrensi önlemede ilk seçilecek ve en etkili ilaçtır. İnterferon-α 2A'da rekürrensleri
önlemek amacıyla intravezikal tedavide kullanılabilmekle beraber, etkinliği daha düşük ve tedavi maliyeti yüksektir. Standart tedavilerde değil,
sadece özenle seçilmiş vakalarda kullanılması uygundur.

Abstract:
Objective: Transurethral resection (TUR) has been used in the treatment of non-muscle invasive bladder cancer. These tumors are recurrent
and have a risk of progression despite complete resection. We evaluated the efficiency of intravesical Bacillus Calmette-Guérin (BCG) and
interferon-α 2A for the prevention of recurrence and progression in these patients.
Methods: We evaluated 58 patients with primary or recurrent non-muscle invasive bladder tumors followed by urology clinic between 1992 and
1996. The patients were divided into two groups: the BCG group (n=29) and the interferon-α 2A group (n=29). The post-treatment recurrence
rates were compared betweent the groups.
Results: A total of 58 patients, aged between 31 and 78 years (mean age, 59.1 years) was evaluated. Thirty eight patients had primary tumors
and 20 had secondary tumors. Twenty-two patients had tumors in single locations and 36 had tumors in multiple locations. Our success rate was
82.8% in the BCG group and 48.3% in the interferon-α 2A group.
Conclusion: BCG is the first and the most efficient agent for preventing the recurrence and progression of non-muscle invasive bladder cancers.
Interferon-α 2A can be used for the prevention of recurrence via intravesical application. However, its efficiency is low and the cost of treatment
is high. Therefore, it is not recommend for routine use.
Keywords: Non-muscle invasive bladder cancer, Bacillus
bronkoskopik aspirasyonun akciğer kanserindeki tanı değeri ve forceps biyopsi ile karşılaştırılması
Diagnostic value of bronchoscopic aspiration in lung cancer and comparison with forceps biopsy
Yazar: FİLİZ GÜLDAVAL
Danışman: UZMAN KUNTER PERİM
Sağlık Bakanlığı / İzmir Göğüs Hastalıkları Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
akciğer tümörlerinin tanısı ve tip tayininde bronş aspirasyonunun ve endobronşiyal biyopsinin tanı değerlerinin karşılaştırılarak noninvaziv ve ucuz bir yöntem olan bronş aspirasyonunun tanıdaki yerini araştırmaktır. çalışmaya 1990-1996 yılları arasında izmir göğüs hastalıkları ve cerrahisi eğitim hastanesinde yatan bronkoskopi ile patolojik olarak malign tanı alan 722 erkek olgu aluındı. olguların tümünde bronkoskopik olarak direkt veya indirekt tümör bulguları mevcuttu. tüm olgulara bronş aspirasyonu ve biyopsi uygulandı. tümü malign tanı alan bu olgulardan 22 sinde hücre tipi tayini yapılamadı. sadece biyopsi ile tanı sağlanana olgu sayısı 237 iken sadece bronş aspirasyonu ile tanı konan olgu sayısı 123 tür. bronş aspirasyonu ve biyopsiden aynı anda tanı gelen olgu sayısı 239 du. bronş aspirasyonu ve biyopsi kombinasyonundan tanı gelen toplam olgu sayısı 599 dur. akciğer kanseri gibi erken tanı problemi yaşanan bir hastalıkta biyopsi ie yüksek, bronş aspirasyonu ile nispeten daha düşük tanı elde etmemize rağmen bu iki yöntemin birlikte kullanılması tanı verimliliğini arttıracaktır

Abstract:
The aim of this study is to compare the diagnostic values ​​of bronchial aspiration and endobronchial biopsy in the diagnosis and type determination of lung tumors and to investigate the place of bronchial aspiration, which is a noninvasive and inexpensive method, in the diagnosis. A total of 722 male patients who were diagnosed as pathologically malignant by bronchoscopy in Izmir Chest Diseases and Surgery Training Hospital between 1990-1996 were included in the study. All cases had bronchoscopic direct or indirect tumor findings. Bronchial aspiration and biopsy were performed in all cases. Cell type determination could not be made in 22 of these cases, all of whom were diagnosed as malignant. While the number of cases diagnosed by biopsy alone is 237, the number of cases diagnosed only by bronchial aspiration is 123. The number of cases diagnosed simultaneously from bronchial aspiration and biopsy was 239. The total number of cases diagnosed from the combination of bronchial aspiration and biopsy is 599. Although we obtain a high diagnosis with biopsy and a relatively low diagnosis with bronchial aspiration in a disease with early diagnosis problems such as lung cancer, the use of these two methods together will increase the diagnostic efficiency.
Sinus valsalva anevrizmalarının cerrahi tedavisi
Surgical treatment of sinus valsalva aneurysm
Yazar: SABİT SARIKAYA
Danışman: PROF. DR. AZMİ ÖZLER
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Sinus Valsalva Anevrizmalarının Cerrahi Tedavisi
Amaç;Sinus valsalva anevrizmaları ,rüptüre hastalarda acil cerrahiye ihtiyaç duyulan nadir kardiyak bir patolojidir. Biz 1985 ve 1996 yılları arasında rüptüre olmuş sinus valsalva anevrizmalarında kiniğimizin cerrahi tamir metodlarını rapor ettik.
Materyal&Metod:Hastaların yaşları 17 ile 65 yaşları arasında, ortalama yaş 68.75 idi.Hastaların 11'i(%68.75) erkekti.Ek kardiyak anomaliler ( 7 hasta VSD li,bir hastada PFO,bir hastada Mixoma,3 hastada AY mevcuttu) 13 hastada mevcuttu(%81.25).Anevrizmalar çoğunlukla sağ koroner sinus den kaynaklanmaktaydı(%58.8).Direkt sütür tekniği 10 hastada uygulanırken,6 hastada yama tekniği kullanılmıştır.
Bulgular:Erken mortalite bir hasta ile birlikte %6.25 idi.NHYA kapasitesindeki düzelme önemli idi((1.9±0.2 vs. 1.5±0.6, p<0.05).Rekürrens 4 yılık takipte bir hastada gözlendi.
Sonuç:Şiddteli devamlı üfürüm mevcudiyetiyle birlikte ani başlangıçlı akut dispne durumlarında sinus valsalva anevrizmasının olabileceğini akılda tutmalıyız.Transtorasik ekokardiyografi teşhis için faydalı olabilir.Rüptüre Sinus valsalva anevrizmalarının uygun tedavisi cerrahidir.

Abstract:
Surgical treatment of sınus valsalva aneurysm
Object: Aneurysm of Sinus valsalva is a rare cardiac pathology which needs urgent operation to in patients with rupture. We reported our method of surgically repairing of ruptured sinus valsalva aneurysm operated during 1985-2000. 
Material & Methods: The mean age was 35.8, ranging between 17 to 65 years. Eleven patients (68.75) were male. Additional cardiac anomalies ( VSD in 7, PFO in one, Mixoma in one, AY in 3 patients) were associated in 13 patients (81.25%). Aneurysms were originated mostly from right coronary sinus (58.8%). Patch was used for surgical repair in six cases, whereas direct suturing technique was performed in 10.
Results: Early mortality was 6.25% with one patient. The decrease in NYHA functional capacity was significant (1.9±0.2 vs. 1.5±0.6, p<0.05). Recurrence was observed in one patient during follow-up after 4 years.
Conclusion: We should keep in mind that sudden onset of acute dyspnea in the presence of a continuous loud murmur might be due to a ruptured sinus of valsalva. Transthoracic echocardiography could be useful for diagnosis. The optimal management for a ruptured SVA is surgical repair.
Mide-duodenum Ülserlerinin Tedavisinde Billroth I tipi Gastroduodenostominin Yeri
The Role of Billroth I Type Gastroduodenostomy in the Treatment of Gastric-Duodenal Ulcers
Yazar: MEHMET SAİT ÖZSOY
Danışman: DR. ARSLAN KAYGUSUZ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Peptik ülserlerin  ve komplikasyonlarının tedavisinde Billroth I tipi gastroduodenostomi her zaman taraftar bulan bir operasyon tekniği olarak günümüze kadar kullanılagelmiştir.
Bu çalışmada Şubat 1987- Haziran 1995 tarihleri arasında  kliniğimizde peptik ülser ve komplikasyonları nedeniyle başvuran ve Billroth I tipi gastroduodenostomi uygulanan  74 hastadan takip edilebilen  51 hastaya ait bulgular değerlendirilmiiştir.

Abstract:
In the treatment of peptic ulcers and their complications, Billroth I type gastroduodenostomy has always been used as an operating technique that has always found favor.
In this study, the findings of 51 patients who were followed up from 74 patients who applied to our clinic due to peptic ulcer and its complications and underwent Billroth I type gastroduodenostomy between February 1987 and June 1995 were evaluated.
Akut hepatit b'li hastaların eşlerinin hbv yönünden takibi ve profilaksisi
Follow-up and prophylaxisof spousesof patients with acute hepatitis b in terms of Hbv
Yazar: METİN ÖZSOY
Danışman: DR. HURREM BODUR
Sağlık Bakanlığı / Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Çalışmamızda HBV bulaşımı için belirgin bir risk grubu olan akut hepatit B'li hastaların eşlerinin HBV yönünden serolojisini ortaya koymak için kliniğimize akut hepatit B tanısıyla yatan 44 hastanın eşlerinin serolojisini araştırdık.Akut hepatit B'li hastaların serumlarında HBsAg,Anti HBc IgM,HBe Ag,Anti HBe,Delta ag(HDV) ,Anti Delta araştırılırken hastaların eşlerinde de, HBsAg,Anti HBc IgM , SGOT,SGPT çalışıldı.21 hasta eşinde HBsAg ve Anti HBs negatif olarak bulundu.Bu grup enfeksiyona karşı duyarlı kabul edilerek  aşı programına alındı.9 hasta eşinde HBsAg pozitif olarak bulundu.Taşıyıcı olarak değerlendirilen bu grup periyodik kontrole alındı.14 hasta eşinde Anti HBs pozitif olarak bulundu.Bu grup bağışık olarak değerlendirildi.Bu bulgular akut hepatit B'li hastaların eşlerinde HBsAg taşıyıcılığının yüksek olduğunu ortaya koymaktadır.Elde edilen sonuçlar daha önce yapılan çalışmalarda alınan sonuçlarla uyumludur.

Abstract:
In our study, we investigated the serology of the spouses of 44 patients admitted to our clinic with the diagnosis of acute hepatitis B in order to reveal the serology of spouses of patients with acute hepatitis B, which is a significant risk group for HBV transmission. While investigating Anti HBe, Delta ag(HDV), Anti Delta, HBsAg, Anti HBc IgM, SGOT, SGPT were also studied in the spouses of the patients. HBsAg and Anti HBs were found negative in 21 patients' spouses. This group was considered susceptible to infection and included in the vaccination program.HBsAg was positive in 9 patients' spouses. This group, which was considered as carriers, was followed up periodically. Anti-HBs was found in 14 spouses of the patients. This group was considered immune. These findings reveal that HBsAg carrier is high in spouses of patients with acute hepatitis B. The results obtained are consistent with the results obtained in previous studies.
Programlı hemodiyaliz hastalarında rekombinant insan eritropoietininin tam kan viskozitesine etkisi ve hipertansiyonla ilişkisi
The effect of recombinant human erythropoietin an whole blood viscosity and it's relation with hypertension in the patients on regular hemodialysis
Yazar: SİBEL ERSAN
Danışman: UZMAN YILDIZ BARUT ÖZEL
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Dahiliye Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Nefroloji = Nephrology

Özet:
Bu çalışmada programlı hemodiyaliz uygulanan
kronik böbrek yetmezliği hastalarında rekombinant
insan eritopoietin (r-HuEpo) tedavisinin tam kan
viskozitesine etkisi ve hipertansiyonla ilişkisi
araştınldı.Çalışma grubunu ortalama hemoglobin
düzeyleri 9 gr/dl altında olan, mevcut anemisi için
üremi dışında bir neden tespit edilemeyen 15 hasta
oluşturdu.Kontrol grubuna ortalama hemoglobin
düzeyleri 12.7 gr/dl olan 10 normal sağlıklı gönüllü
dahil edildi.Çalışma grubundaki hastalara haftada 3
kez 50 U/kg 'dan başlanarak hedef hemoglobin düzeyi
10-12 gr/dl olacak şekilde r-HuEpo tedavisi
uygulandı. Tedavi öncesi ve sonrasında hemoglobin,
hematokrit, tam kan viskozitesi ve kan basınçları
izlendi.Tam kan viskozitesinde istatistiksel olarak
anlamlı bir artış (p<0.05) gözlenmesine rağmen kan
basınçlarında izlenen artış istatistiksel olarak anlamlı
bulunmamıştır. Buna göre mevcut hipertansiyonun
şiddetlenmesinde veya yeni hipertansiyon gelişmesinde
tam kan viskozitesinin tek başına rol oynamadığı
sonucuna varılmıştır.

Abstract:
The effect of recombinant human erythropoietin
(r-HuEpo) on whole blood viscosity regarding its
relation with hypertension was investigated in this
study. 15 patients with mean hemoglobin level of less
than 9 gr/dl and without any reason other than uremia
for the present anemia were included in the study
group. The control group included 10 healthy volunteer
with mean hemoglobin level of 12.7 gr/dl. We started
r-HuEpo therapy with an initial dose of 50 U/kg three
times weekly and increased the dose in order to reach
the target hemoglobin level of 10-12 gr/dl. We observed
hemoglobin, hemetocrit, whole blood viscosity , and
blood pressure changes before and after the therapy.
Although the increase in whole blood viscosity was
statistically significant (p<0.05) the increase in blood
pressure levels were not. According to this result whole
blood viscosity was not the only factor playing role in
the acceleration or development of hypertension