Anti̇-tnf tedavi̇leri̇n teti̇kledi̇ği̇ otoi̇mmüni̇te geli̇şi̇mi̇
Anti-tnf induced autoimmunity
Yazar: SONGÜL ÇİLDAĞ
Danışman: PROF. DR. TAŞKIN ŞENTÜRK
Adnan Menderes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İmmünoloji ve Allerji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2012
Konu: Romatoloji = Rheumatology

Özet:
Amaç ve Hipotez: Günümüzde birçok romatizmal hastalık tedavisinde anti-TNF tedaviler etkin bir şekilde kullanılmaktadır. Bu tedavinin uzun süreli ve artan kullanımıyla birlikte çeşitli yan etkiler gelişmektedir. Bu yan etkiler içerisinde otoimmün değişiklikler de yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı romatizmal hastalık nedeniyle anti-TNF tedavi alan hastalarda otoimmünite gelişimini incelemektir.
Yöntem: Çalışmamıza romatoid artrit ve ankilozan spondilit tanısı nedeni ile anti-TNF tedavi kullanmakta olan toplam 67 hasta dahil edildi. Hastaların 32' si romatoid artrit, 35' i ankilozan spondilit idi. Otuzbeş hasta infliximab, onaltı hasta adalimumab, onaltı hasta etanercept almakta idi. Hastalar,  hastalık tiplerine ve kullanmakta oldukları anti-TNF ilaç tiplerine göre gruplara ayrıldı. ANA, anti-dsDNA immunfloresan yöntemle, ACA ise ELISA yöntemiyle çalışıldı.
Bulgular: Çalışmaya alınan 67 hastada ANA pozitifliğinin %10,4 ten %40,3' e yükseldiğini tespit ettik. Anti-dsDNA ise yalnızca bir hastada pozitif saptanırken hastaların hiçbirinde ACA pozitifliği saptamadık. ANA pozitifliğini diğer iki anti-TNF ilaca kıyasla infliximab kullanımında belirgin olarak artmış bulduk. Otoantikor pozitifliği olan hiçbir hastada lupusla ilişkili klinik belirti saptamadık. Altta yatan hastalık tipinin ve birlikte kullanılan metotrexate ve kortikosteroid tedavilerinin ANA pozitifliğini etkilemediğini gözlemledik.
 Sonuç: Anti-TNF kullanımına bağlı otoantikor oluşumu oldukça sık gözlenir. Buna rağmen anti-TNF tedavi ilişkili lupus gelişimi oldukça nadir gözlenir.

Abstract:
Aim and Hypothesis: Anti-TNF therapy has recently emerged as an effective therapy for treating rheumatic diseases. With this increasing use and longer follow-up periods of treatment, various adverse effects are emerging. These adverse effects also include autoimmune processes. The aim of this study was to determine the autoimmune processes after anti-TNF therapy for rheumatic diseases.
Methods: This study included 67 patients who were treated with anti-TNF drugs for rheumatoid arthritis and ankylosing spondylitis. Thirty-two patients with rheumatoid arthritis and thirty-five patients with ankylosing spondylitis were monitered. Thirty-five patients receiving infliximab, sixteen patients receiving adalimumab, sixteen patients receiving etanercept. According to the rheumatic diseases groups and anti-TNF therapies groups, the patients were divided into subgroups. The ANA and anti-dsDNA antibody levels were identified by the immunefluorescence method and ACA antibody levels were identified by the ELISA methods.
Results: In this study, the percentages of ANA positivity in sixty-seven patients range from %10,4 to % 40,3. Whereas only one patient had serum level of anti-dsDNA, no patient had serum level of ACA. ANA induction was more important under infliximab than with the two other anti-TNF blockers. No patiens developed clinical symptoms of lupus who had been seroconversion of antibody. ANA was not influenced by the underlying rheumatism or anti-TNF combined therapies with methotrexate and corticosteroids.
Conclusion: Anti-TNF induced autoantibodies are common following therapy with all of the currently available anti-TNF therapies. However the incidence of anti-TNF inducel lupus is rare.