Deneysel oluşturulan kolon kanser modelinde dialil disülfit uygulamasının COX-2 genine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of diallyl disulfite on the COX-2 gene in an experimentally created colon cancer model
Yazar: ELİF NURCAN EMRE
Danışman: PROF. DR. ZAFER BULUT
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
Kolon kanseri, dünya çapında yaygın görülen ve ölümle sonuçlanabilen ciddi bir sağlık sorunudur. Kolorektal kanser, çoğunlukla kalın bağırsak ve rektumda başlar. Bu kanser türünün gelişiminde genetik etkilerin yanı sıra çevresel faktörler ve yaşam tarzı seçimleri gibi etmenler de önemli rol oynar. COX-2, prostaglandin sentezinde kilit rol oynar ve inflamasyon süreçlerinde artmış ekspresyonu ile bilinir. Dolayısıyla, bu enzimin inhibitörleri, kolon kanseri için koruyucu hekimlik ve tedavisi yaklaşımlarında kullanılma potansiyeli taşımaktadırlar. Dialil disülfid (DADS) gibi sülfür içeren bileşiklerin antioksidan, anti-inflamatuar ve antikanser özellikleri bilinmektedir. Sarımsakta bulunan DADS, özellikle laboratuvar ortamında kanser hücre büyümesi üzerine inhibisyon etkileri göstermektedir. Bu çalışma, DADS kullanımının COX-2 üzerindeki modülatör etkilerini inceleyerek, kolon kanseri tedavisinde yeni bir terapötik yaklaşımın kapısını aralamayı hedeflemektedir.
Yapılan çalışmada, deney hayvanlarında kolon kanseri modeli oluşturularak DADS'ın COX-2 geni üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Deney tasarımı, farklı gruplarda farklı tedaviler uygulanarak yapılandırılmıştır. Kontrol grubuna herhangi bir işlem yapılmamışken, diğer gruplara Azoksimetan (AOM) ve/veya DADS uygulanmıştır. Çalışma, 50 adet rat üzerinde gerçekleştirilmiş olup, hayvanlar üzerinde COX-2 enzim aktivitesi ve gen ekspresyon düzeyleri ölçülmüştür. COX-2 seviyeleri, qRT-PCR moleküler teknikle değerlendirilmiştir.
Sonuçlar değerlendirildiğinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanamamıştır (p>0.05) ancak grafiksel gözlemlere dayanarak DADS'ın kolon kanserinde etkili olduğu görülmüştür. Uygulama dozajı ve süresinin yetersizliği ile hayvanların kanser evresindeki farklılıkların istatistiksel sonuçlar üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir. İleriki çalışmalarda tümör büyüklüğü ve kanser evresine göre daha detaylı analizler yapılmasının faydalı olacağı sonucuna varılmıştır.

Abstract:
Colon cancer is a common and potentially fatal health issue worldwide. Colorectal cancer primarily originates in the large intestine and rectum. The development of this cancer type is influenced not only by genetic factors but also by environmental factors and lifestyle choices. COX-2 plays a crucial role in the synthesis of prostaglandins and is known for its increased expression during inflammatory processes. Therefore, inhibitors of this enzyme could potentially be used in the prevention and treatment of colon cancer. Compounds like diallyl disulfide (DADS), which contain sulfur and are found in garlic, are known for their antioxidant, anti-inflammatory, and anti-cancer properties. In laboratory settings, DADS has shown inhibitory effects on cancer cell growth. This study aims to explore the modulatory effects of diallyl disulfide on COX-2, potentially opening new therapeutic approaches for colon cancer treatment.
The study aimed to investigate the effects of DADS on the COX-2 gene in an experimentally induced colon cancer model in lab animals. The experimental design involved applying different treatments across various groups. While no interventions were made on the control group, other groups were treated with Azoxymethane (AOM) and/or DADS. The study was conducted on 50 rats, and COX-2 enzyme activity and gene expression levels were measured. COX-2 levels were assessed using the qRT-PCR molecular technique.
Findings did not reveal a statistically significant difference (p>0.05). However, graphical observations suggest that DADS is effective in treating colon cancer. It is thought that the insufficient dosage and duration of application, along with variations in the cancer stages of the animals, affected the statistical outcomes. Future studies might benefit from making more detailed distinctions based on tumor size and cancer stage.