İki yaş altında supraventrikülker taşikardi tanısı alan çocuk hastaların klinik izlem sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of clinical follow-up results of pediatric patients diagnosed with supraventriculker tachycardia under two years old
Yazar: ENVER AVAL
Danışman: PROF. DR. NACİ CEVİZ
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Bebekler = Infant ; Hasta takibi = Follow up studies ; Taşikardi = Tachycardia ; Taşikardi-supraventriküler = Tachycardia-supraventricular ; Çocuklar = Children

Özet:
Giriş ve amaç: Bu çalışmada iki yaş altında supraventriküler taşikardi (SVT) tanısı alan yenidoğan ve süt çocuklarının uzun dönem klinik izlem sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı. 
Materyal Metod: Atatürk Üniversitesi, Çocuk Kardiyoloji ünitesinde 1998 yılından itibaren SVT tanısı almış olan iki yaş altı çocuk hastaların verileri retrospktif olarak değerlendirildi. 
Bulgular: Çalışmaya toplam 50 hasta dahil edildi. Hastaların %70'i erkekidi. Yaş ortalaması 3,28±6,02 ay (aralık 0-22,7 ay) idi. Hastaların %60'ı bir ay altında ki yenidoğanlardı.	
Tüm hastaların %32'sinde konjenital kalp hastalığı tespit edildi. Üç hastada kardiyak cerrahi öyküsü mevcuttu ve bunların ikisinde SVT tanısı operasyondan önce vardı. Bir hastada SVT büyük arterlerin transpozisyonu nedeniyle yapılan Jatene operasyonu sonrası çıktı. 
Hastalarımızın 30'u kliniğimize SVT esnasında başvurmuştu. Ayrıca kliniğimizde farklı nedenlerle yatan sekiz hasta ise izlemleri esnasında SVT tanısı aldılar. 
Hastalarımızın %30'unda başvuru esnasında kalp yetersizliği bulguları mevcuttu. Bu hastaların %93,3'ünde SVT'ye bağlı kalp yetersizliği mevcutken, %6,7'sinde sebep mevcut VSD idi. Yine tüm hastaların %12'sinde taşikardiye ikincil dilate kardiyomyopati gelişmişti. Üç hastamızda intrauterin ekokardiyografi ile fetal SVT tespit edilmiş, ikisine hidrops fetalis tanısı konmuştu. Hastalara başlanan anti aritmik tedavi ile doğum sonrası hidrops fetalisin düzeldiği görüldü.
Hastalarımızın %20'sinde Wolff-Parkinson-White paterni saptandı. Bu hastaların %40'ında preeksitasyon intermitanttı. 
SVT tanısı alan hastalarımızın altta yatan mekanizmaları değerlendirilirken %70 atriyoventriküler reentry taşikardi, %8 ektopik atriyal taşikardi, %6 permenant form of junctional reciprocating tachycardia, %2 atriyal fibrilasyon ve %2 atriyal flutter olarak değerlendirildi. Üç hastamızda ise altta yatan mekanizma değerlendirilemedi. 
Hastalarımızın SVT sırasında kalp atım hızı ortalama 261±45,4 atım/dak olarak hesaplandı. Hastaların tamamı SVT esnasında bir sağlık kuruluşu tarafından görülmüştü. Hastaların %76'sının ise en az bir atağı tarafımızca görüldü.
Tarafımıza SVT nedeniyle başvuran hastalardan birinde taşikardinin durdurulması için yapılan işlemler bilinmiyordu, bir hasta tedavi verilmeden ablasyona gönderildi. Beş hastada ise SVT spontan olarak durmuştu. Kalan 43 hastadan iki hastaya yapılan uygulamalara rağmen taşikardi durdurulamadı. SVT 25 hastada tek uygulama, 13 hastada 2 uygulama, 2 hastada 3 uygulama, 2 hastada 4 uygulama ve bir hastada 5 uygulama sonrası durdurulabilmişti. 
Hastalardan biri tedavi verilmeden ablasyona gönderildi. Kalan 49 hastaya ise profilaksi amacıyla kronik tedavi başlandı. Hastalarımızın 10'u kronik izlemlerine devam etmediler. Altı hastanın ise çalışma esnasında tedavileri devam ettiğinden kronik izlem sonuçları değerlendirilemedi. Kalan 34 hastaya profilaksi amacıyla tekli ve kombine antiaritmik tedavi başlandı. Hastaların izlem süresi 43,4±44,4 ay'dı. 
Profilaksi başlanan hastaların %85,3'ünün ilaçları takipte kesildi. Bu hastaların %93,1'inde spontan rezolüsyon düşünüldüğü için ilaçları kesilirken, ikisinde ise ablasyon sonrası ilaçları kesildi. Spontan rezolüsyon düşünülerek ilaçları kesilen üç hastanın ortalama 34±36,8 ayda SVT nüks etti. Bu hastalardan ikisine ablasyon yapılması sağlandı. Kalan bir hastanın ise yaşının küçük olması sebebiyle ilaçla takibi devam ediyor. WPW paterni saptanan 10 hastadan dördü izlemden çıkmıştı, kalan 6 hastadan üçüne ablasyon yapılması sağlanırken kalan üç hastanın da 5 yaş sonrasında risk değerlendirmesi yapılması planlandı. 
Sonuç: İki yaş altındaki SVT'li çocuklar sıklıkla nonspesifik semptomlarla başvururlar. En sık mekanizma AVRT'dir. Kalp yetersizliği sıklıkla gözlenmektedir, bu nedenle kalp yetersizliği bulguları ile başvuran yenidoğan ve süt çocukları SVT yönünden iyi değerlendirilmelidir. Eşlik eden KKH'ları yönünden ekokardiyografi yapılması önemlidir. Akut tedavi genellikle başarılı olur ancak seyrek olarak çoklu kombine tedavi gerekebilir. Orta dönemde spontan remisyon sıktır. Buna karşın bu hastalar geç nüks yönünden dikkatli izlenmelidir. Kronik dönemde gerekli hastalarda ablasyon kesin tedavi sağlar.

Abstract:
Purpose: In this study, it was aimed to evaluate the long-term clinical follow-up results of newborns and infants diagnosed as supraventricular tachycardia under two years of age. 
Material and Methods: The data of the children under two years of age and diagnosed as SVT since 1998 at Atatürk University Pediatric Cardiology Unit were evaluated retrospectively.
Results: A total of 50 patients who were followed up by Atatürk University Pediatric Cardiology unit were included. 70% of the patients were male and the mean age was 3.28±6.02 months (range 0-22.7 months). 60% of the patients were newborns under one month.
Congenital heart disease was detected in 32% of all patients. Three patients had a history of cardiac surgery, and two had a diagnosis of SVT prior to the operation. In one patient, SVT appeared after the Jatene operation performed due to the transposition of the great arteries.
30 of our patients applied to our clinic during SVT. In addition, eight patients hospitalized in our clinic for different reasons were diagnosed with SVT during their follow-up.
30% of our patients had signs of heart failure at the time of admission. While 93.3% of these patients had heart failure due to SVT, the cause was VSD in 6.7%. Again, 12% of all patients developed dilated cardiomyopathy secondary to tachycardia. In three of our patients, fetal SVT was detected by intrauterine echocardiography, and two were diagnosed as hydrops fetalis. After anti-arrhythmic therapy, hydrops fetalis improved after delivery.
Wolff-Parkinson-White pattern was detected in 20% of our patients. In 40% of these patients, pre-excitation was intermittent.
While the underlying mechanisms of our patients diagnosed with SVT were evaluated, 70% atrioventricular reentry tachycardia, 8% ectopic atrial tachycardia, 6% permanent form of junctional reciprocating tachycardia, 2% atrial fibrillation and 2% atrial flutter were determined. In our three patients, the underlying mechanism could not be evaluated.
The heart rate of our patients was calculated as 261 ± 45.4 beats / min during SVT. All of the patients were seen by a healthcare provider during SVT. At least one attack of 76% of the patients was seen by us.
In one of the patients who applied to us because of SVT, the procedures to stop tachycardia were unknown. One patient was sent to ablation without treatment. In five patients, SVT stopped spontaneously. Despite the applications to the remaining 43 patients, in two patients, tachycardia could not be stopped. SVT could be stopped after 1 application in 25 patients, 2 applications in 13 patients, 3 applications in 2 patients, 4 applications in 2 patients, and 5 applications in one patient.
One of the patients was sent to ablation without treatment. The remaining 49 patients were started on chronic therapy for prophylaxis. 10 of our patients did not continue their chronic follow-up. Chronic follow-up results could not be evaluated, since six patients continued their treatment during the study. Single and combined antiarrhythmic theraphy were started for the remaining 34 patients for prophylaxis. The follow-up period of the patients was 43.4 ± 44.4 months.
Drugs of 85.3% of the patients who started prophylaxis were discontinued. 93.1% of these patients were considered as spontaneous resolution and their medications were discontinued.  Drugs of two patients were discontinued after ablation. Three patients, whose medications were discontinued by considering spontaneous resolution, had SVT recurrent at an average of 34 ± 36.8 months. Ablation was provided to two of these patients. Since the remaining patient is younger, his follow-up with medication continues. 4 of the 10 patients with WPW pattern were excluded, three of the remaining 6 patients were ablated, and the remaining three patients were planned to undergo a risk assessment after 5 years of age.
Conclusions: Children with SVT under the age of two often present with nonspecific symptoms. The most common mechanism is AVRT. Heart failure is frequently observed, so newborns and infants admitted with signs of heart failure should be well evaluated in terms of SVT. Echocardiography is important in terms of accompanying CHDs. Acute treatment is generally successful, but multiple combined treatments may rarely be required. Spontaneous remission is common in the middle period. However, these patients should be carefully monitored for late recurrence. In the chronic period, ablation provides definitive treatment for the necessary patients.