Farklı son yıkama solüsyonlarının biyoseramik esaslı kök kanal dolgu patının push-out bağlanma dayanımı üzerine etkisi
The effect of different final irrigation solutions on the push-out bond strength of a bioceramic-based root canal sealer
Yazar: ŞADİHAN KURT
Danışman: PROF. DR. BAĞDAGÜL HELVACIOĞLU KIVANÇ
Gazi Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu çalışmanın amacı, endodontik tedavi sırasında son yıkama solüsyonu olarak uygulanan 6 farklı solüsyonun, biyoseramik esaslı bir kanal patının bağlanma dayanımına etkisini push-out testi ile değerlendirmektir. Çalışmada 120 adet çekilmiş alt küçük azı dişi kullanıldı. Örneklerin standardizasyonunun sağlanabilmesi amacıyla, kök boyları 12 mm olacak şekilde dişlerin kronları uzaklaştırıldı. Kök kanalları EndoArt Action Gold döner eğe sistemi ile #F3 enstrümanına kadar şekillendirildi. Örnekler son yıkama solüsyonları için rastgele 6 gruba ayrıldı: %17 EDTA, %2 CHX, %0,2 Kitosan, Kitosan-CHX, Kitosan-AgNP, Distile su. Son yıkama solüsyonları EndoActivator kullanılarak 1 dk boyunca aktive edildi. Kanallar Dia-Root Bio Sealer ve gütaperka konları kullanılarak tek kon tekniği ile dolduruldu. Kesme cihazı kullanılarak her dişin koronal, orta ve apikal üçlü bölgesinden 1 mm kalınlığında kesitler alındı. Push-out testi, evrensel bir test cihazı kullanılarak gerçekleştirildi ve veriler megapaskal (MPa) cinsinden kaydedildi. Daha sonra dentin disklerinde meydana gelen kırık tipleri değerlendirildi. Veriler iki yönlü ANOVA ve Tukey Testi kullanılarak analiz edildi. Önem düzeyi p=0,05 olarak alındı. Solüsyon gruplarının bağlanma dayanımı üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,001). En yüksek bağlanma değerleri sırasıyla Kitosan, Kitosan-AgNP ve EDTA gruplarında görüldü, bu gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Tüm gruplar arasında distile su grubunun, anlamlı olarak en düşük bağlanma değerlerine sahip olduğu bulundu (p<0,05). CHX ve Kitosan-CHX grupları, Kitosan grubuna göre anlamlı olarak daha düşük bağlanma değerleri gösterdi (p<0,05). Koronal, orta ve apikal bölgelerde bağlanma dayanımı değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p=0,741). Grup ve bölge etkileşimi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,005). En yüksek bağlanma dayanımı gösteren bölge, Kitosan grubunda orta üçlü bölgesi oldu. Tüm örneklerin kırık tipleri incelendiğinde en çok karışık tip kırık görüldü. Kitosan solüsyonları, biyoseramik esaslı patların dentine bağlanmasının artırılması için son yıkama solüsyonu olarak kullanılabilir.

Abstract:
The purpose of this study was to evaluate the effect of six different final irrigation solutions used during endodontic treatment on the bond strength of a bioceramic-based canal sealer using the push-out test. A total of 120 extracted mandibular premolars were used in the study. To ensure standardization of the samples, the crowns of the teeth were removed, resulting in root lengths of 12 mm. The root canals were shaped up to the #F3 instrument using the EndoArt Action Gold rotary file system. The samples were randomly divided into six groups for final irrigation solutions: 17% EDTA, 2% CHX, 0.2% Chitosan, Chitosan-CHX, Chitosan-AgNP, and distilled water. The final irrigation solutions were activated for 1 minute using EndoActivator. The canals were filled using the single cone technique with Dia-Root Bio Sealer and gutta-percha cones. Each tooth was sectioned into 1 mm thick slices from the coronal, middle, and apical thirds using a slicing device. The push-out test was performed using a universal testing machine, and the data were recorded in megapascals (MPa). Then, the types of fractures in the dentin disks were evaluated. The data were analyzed using two-way ANOVA and Tukey Test, with a significance level set at p=0.05. The effect of the solution groups on bond strength was found to be statistically significant (p<0.001). The highest bond strength values were observed in the Chitosan, Chitosan-AgNP, and EDTA groups, respectively, with no significant difference among these groups (p>0.05). The distilled water group had significantly the lowest bond strength values among all groups (p<0.05). The CHX and Chitosan-CHX groups showed significantly lower bond strength values compared to the Chitosan group (p<0.05). No statistically significant difference was found in bond strength values between the coronal, middle, and apical regions (p=0.741). The interaction between group and region was found to be statistically significant (p=0.005). The region with the highest bond strength was the middle third in the Chitosan group. When the types of fractures in all samples were examined, mixed type fractures were most commonly observed. Chitosan solutions can be used as final irrigation solutions to enhance the bonding of bioceramic-based sealers to dentin.