İngilizce literatürde Endülüs'teki bir arada yaşama tecrübesine farklı yaklaşımlar
Different approaches to the experience of living together in Andalusia in English literature
Yazar: AYŞE KOCAMAN
Danışman: PROF. DR. HALİDE ASLAN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı / İslam Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Tarih = History

Özet:
Türkçe'ye Bir arada yaşama, Bir arada var oluş olarak da tercüme edilen convivencia terimi ilk olarak Ramon Menendez Pidal tarafından neşredilse de uyum içinde bir arada yaşama anlamıyla ilk olarak Américo Castro tarafından kullanılmıştır. Endülüs'ün tarihindeki Convivencia veya Bir arada yaşama kavramı, İslam fetihleriyle başlayan ve sekiz asırlık bir süre boyunca varlığını sürdürdüğü dönemlerde belirgin bir şekilde ortaya çıkmıştır. Bu dönemde, Endülüs topraklarında özellikle Emevî Halifeliği ve Taifa yönetimlerinde Müslüman, Hristiyan ve Yahudi toplumları hoşgörü ve barış ortamında varlığını sürdürmüştür. Hz. Peygamberin vefatından sonra Bizans ve Sasani Devleti'ne yönelen İslam fetihlerinin, Kuzey Afrika'nın ardından yönünü Avrupa'ya çevirmesi sonucu fethedilen İberya topraklarında Endülüs Devleti kurulmuştur. 711-1492 yılları arasındaki sekiz asırlık hâkimiyet döneminde, Endülüs Emevî Devleti, Tavaif-i Mülük, Murabıtlar, Muvahhidler ve Gırnata Beni Ahmer Devleti (Nasriler) hüküm sürmüşlerdir. Endülüs, fetih öncesinde siyasî istikrarsızlık, ekonomik sıkıntılar ve kültürel gerileme yaşayan İspanya'da muazzam bir dönüşüm yaşamıştır. 
Endülüs Müslümanları, kısa sürede siyasî otoriteyi güçlendirmiş, ekonomik refahı artırmış ve üç semavi dinî n hoşgörü ve anlayış içinde bir arada yaşamasını sağlamıştır. Bilim ve kültür alanında da büyük ilerlemeler kaydedilmiştir. Özellikle Endülüs'ün Doğu ile teması sonucu elde edilen bilgi birikimi, Avrupa'da Aydınlanma Çağı'nın fitilini ateşleyen en önemli faktörlerden biri olmuştur. Bu dönemde Endülüs, bilim, felsefe, sanat ve edebiyat alanlarında büyük bir merkez haline gelmiştir, düşünce ve bilgi üretimine katkıda bulunmuştur. 
Endülüs'ün tarihindeki convivencia kavramı, farklı din ve kültürlerin bir arada uyum içinde yaşayabileceğini ve bu uyumun bilim ve kültür alanındaki ilerlemeleri teşvik edebileceğini gösteren önemli bir örnektir. Convivencia kavramının abartılmış veya idealize edilmiş bir dinî hoşgörü formu olduğuna yönelik eleştirel bazı sesler olsa da bu kavramın destekçileri, o dönem siyasî yapısının farklı tüm toplumsal katmanları da içeren açık toplum yapısını vurgulayarak, farklı dinsel kimliğe sahip bireylerin toplumun her kademesinde ve hatta Saray'da bile hoş karşılandığı hususuna dikkat çekmektedir.

Abstract:
The convivencia as an academic concept referring coexistence or cohabitaion despite being firstly published by Ramon Menendez Pidal was; coined by Spanish philologist Américo Castro to denote the concept of living together in harmony. Following the muslim conquests of the Iberian Peninsula, notably under the Umayyad Caliphate and Taifa kingdoms, the Muslim, Christian and Jewish communities succeeded to live in a harmony apart from their religious diversities. After the death of the Prophet Muhammad, with the direction of Islamic conquests turning towards Europe following the victories over the Byzantine and Sassanian Empires, the Andalusian State was established in the Iberian Peninsula, which was conquered after North Africa. From 711 to 1492, various Muslim entities such as the Umayyad Caliphate of Cordoba, Taifas, Almoravids, Almohads, and the Nasrid Kingdom of Granada ruled over the region. 
Andalusia had undergone a remarkable transformation, experiencing political instability, economic difficulties, and cultural stagnation before the conquests. The Muslim rulers of Andalusia swiftly strengthened political authority, increased economic prosperity, and facilitated the coexistence of the three Abrahamic religions with tolerance and understanding. Significant advancements were also made in the fields of science and culture. Particularly, the accumulation of knowledge from the contact with the Abbasid Caliphate in terms of obtaining translations of Ancient Greek and Byzantine books and scipts. In addition to intellectual flow from the East, Cordoba, thanks to the incentives granted by rulers to the Muslim, Christian and Jewish scholars contributing significantly to thought and scientific knowledge production, emerged as one of the major center for science, philosophy, art, and literature. 
The concept of convivencia in the history of Andalusia serves as a significant example demonstrating that different religions and cultures can live together in harmony, fostering progress in science and culture. Despite some critical voices charging the notion of convivencia as an exaggerated or idealized form of religious tolerance; supporters of this term highlights the open society form of the period comprising other religious elements to be welcomed at every layer of the society even at the Royal Court.