Kronik ürtiker hastalarının omalizumab tedavisi sonrası relaps oranlarının değerlendirilmesi
Evaluation of relapse rates in chronic urticaria patients after omalizumab treatment
Yazar: PETEK ÜSTÜN
Danışman: PROF. DR. ESRA ADIŞEN
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Kronik ürtiker toplumun %0,5-1'ini etkileyen, altı haftadan daha uzun süre 
boyunca ataklar şeklinde görülen, hastanın yaşam kalitesini büyük oranda bozan kaşıntılı bir hastalıktır. Standart ve yüksek doz antihistaminik kullanımıyla semptom kontrolü sağlanamayan hastalarda üçüncü basamakta İgE'ye karşı üretilmiş bir monoklonal antikor olan omalizumab tercih edilir. Omalizumab tedavisi sonrası remisyon ve relaps oranlarını etkileyen faktörler konusunda literatür bilgisi kısıtlıdır. Bu çalışma ile omalizumab tedavisini sonlandırma şekli başta olmak üzere hastaların demografik ve klinik özelliklerinin tedavi sonrası relaps oranlarını ve zamanını hangi düzeyde etkilediğini ele almak amaçlanmıştır. Çalışmaya en az üç ay boyunca önerilen 300mg/4 hafta dozunda omalizumab tedavisini almış olan, tedaviyi sonlandırdıktan sonra 15 ay boyunca takibine devam edilen 200 KÜ hastası dâhil edilmiştir. Tedaviyi direkt bırakan 109 hastanın %65,1'inde, doz aralıklarını kademeli bir şekilde 8 haftaya çıkaran 59 hastanın %40,7'sinde, dozu 150mg/4 haftaya düşürerek bırakan 32 hastanın %15,6'sında tedavi sonrası relaps görülmüştür. Tedaviyi sonlandırma şekline göre relaps oranları karşılaştırıldığında dozu 150mg/4 haftaya düşürenlerde en düşük relaps oranı görülürken, doz aralıklarını 8 haftaya çıkaranlarda orta düzeyde relaps, direkt tedaviyi bırakanlarda ise en yüksek relaps oranları saptanmıştır (p=0,000). Bu grupların relaps görülme süresi açısından aralarında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0,841). Daha uzun hastalık süresi, daha yüksek bazal ÜAS-7 skoru ve omalizumabla beraber üç aydan daha uzun süre antihistaminik kullanımı; daha yüksek relaps oranlarıyla ilişkilendirilmiştir (p=0,000-0,004-0,005). Yaş, cinsiyet, anjiyoödem, omalizumab kullanım süresi gibi diğer demografik ve klinik özellikler ile relaps oranı arasında ise anlamlı bir ilişki görülmemiştir. Çalışmamız özellikle omalizumabı sonlandırma şeklinin relaps oranına etkisi konusunda yapılan sınırlı sayıdaki çalışmadan biridir ve ileride yapılacak çalışmalara yol gösterici olacaktır

Abstract:
Chronic urticaria is a disease that persists more than six weeks and it 
significantly affects the patients' quality of life due to its itchy nature. Its prevalance is estimated as 0,5 to 1% of the population. Omalizumab is a monoclonal anti-IgE antibody that is preferred as a third-line treatment for patients who are refractory to antihistamines. In the literature, there are very few studies examining the factors that influence relapse and remission rates after discontinuing omalizumab. The aim of this study is to investigate how patients' demographic and clinical characteristics, including the manner of stopping omalizumab primarily, affect the relapse rates. We analyzed 200 patients with chronic urticaria who were treated with omalizumab at the recommended dose of 300mg/4 weeks for at least 3 months. They were followed up for 15 months after omalizumab discontinuation. Among 109 patients who stopped omalizumab abruptly, 65,1% experienced relapses. Among 59 patients who discontinued omalizumab by extending treatment intervals to 8 weeks, 40,7% developed relapses. Additionally, among 32 patients who stopped the therapy by reducing the dose of omalizumab to 150mg/4 weeks, 15,6% had relapses after the discontinuation of the treatment. When the pattern of ending was compared, the lowest relapse rates were observed in those who reduced the dose of omalizumab to 150mg/4 weeks, followed by those who gradually extended the dose intervals to 8 weeks, and the highest relapse rates were seen in those who stopped the treatment directly without changing the dose or dose intervals (P=0,000). There was no significant difference between these groups in terms of the time to relapse (p=0,841). Longer disease duration, higher baseline UAS-7 score, and antihistamines used for more than 3 months in combination with omalizumab were associated with higher relapse rates (p=0,000-0,004-0,005). There was no considerable relationship observed between relapse rates and other demographic and clinical characteristics such as age, gender, angioedema, and duration of omalizumab use. Our study is valuable due to being one of the limited number of studies focusing on the impact of the omalizumab discontinuation method on relapse rates, providing guidance for future research in this area.