Leo Brouwer'in El Decameron Negro başlıklı yapıtının formal, müzikal ve yorumsal incelenmesi
Formal, musical and interpretational analysis of Leo Brouwer's El Decameron Negro
Yazar: HÜSEYİN BERKE DEMİR
Danışman: DOÇ. MELİN MOLLA
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Müzik Ana Sanat Dalı / Piyano, Arp ve Gitar Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Müzik = Music

Özet:
Bu eser metninin amacı Kübalı besteci ve gitarist Leo Brouwer'in El Decameron Negro adlı yapıtı incelemektir. İnceleme esnasında besteciyi hem müzikal hem kültürel kökenlerini anlayabilmek adına Afro-Küban müziğinin oluşumunu ve Küba devrimi sonrası akımlarla gelişen müzik kültürü ve bu kültürel yapının bestecinin üzerindeki etkileri irdelenmiştir. Brouwer, 1981 yılında bestelediği bu eseri Sharon İsbin'e ithaf etmiştir.
Nijer kıyılarında yaşayan toplulukların kendi kültürel ve müzikal değerlerini Küba topraklarına getirmesi Afro-Küban müziğinin temellerini oluşturmuştur. 
20. yüzyıl Küba müziğine bakıldığında devrim öncesi ve sonrasında kurulan müzikal toplulukların Küba müziğine yön verdiği görülmektedir. Devrim öncesindeki gruplar Grupo Minorista ve Grupo de Renovación Musical topluluklarıdır. Üçüncüsü ise devrim sonrası Küba'da hala var olmakta olan bir topluluktur. Bu topluluklarda genel olarak ulusalcılığın daha ağırlıklı olduğu bir düşünce biçimi görülmektedir. Ulusalcılık, bestecilerin Avrupa ve Amerika'daki müzikal akımları inceleyerek kendi müzikleri ile sentezlemeye çalışarak özgün ve kültürel bir tarzı oluşturmayı amaçlamasına neden olduğu görülmektedir. Toplulukların oluştuğu bu dönem içerisinde Afrokübanizm adında bir akım ortaya çıkmıştır. Bu akımın en öncü isimleri Amadeo Roldan ve Alejandro Garcia Caturla'dır. Her iki bestecinin aynı amaca hizmet ettiği fakat farklı yollar izlediği görülmektedir. Roldan müzikal anlamda daha simetrik bir yol izlerken Caturla daha serbestliğin hâkim olduğu bir yolda ilerlemektedir. Brouwer'de bu iki etki sıkça görülürken Roldan 'ın eserleri Brouwer için daha önemli bir yol gösterici niteliği taşımaktadır. Kendisinin Batı müziğinin teknik yapısı içerisinde Afro-Küban elementlerini kullanması Brouwer'e gelecekteki yapacağı eserler için ilham kaynağı olmuştur.
Bu bilgiler ışığında ilerlendiğinde bahsedilen topluluklar ve bestecilerin oluşturduğu bu akım Brouwer ile devam etmektedir. Kendisinin müziğinde tıpkı öncülerindeki ulusalcılık duygusu, evrensel bir müzik yapma ihtiyacı, Caturla'nın serbest müzik anlayışı ve Roldan'ın simetrik müzikal yapısı, Afro-Küban müzik elementlerini eserlerinin içerisinde sıklıkla kullandığı ve bu bahsedilen unsurların El Decameron Negro içerisinde yer aldığı görülmektedir.
Eserin üç bölümden oluştuğu görülmektedir. Bu bölümlere yakından bakıldığında birbiriyle zaman zaman benzerlik gösteren yerleri olduğu görülürken kullandıkları yöntem, anlatım ve hikaye olarak birbirlerinden farklı yollar çizmekte olduğu görülür.

Abstract:
The aim of this work is to analyze the Cuban composer and guitarist Leo Brouwer's El Decameron Negro. In order to understand both the musical and cultural origins of the composer, the formation of Afro-Cuban music and the musical culture that developed with the movements after the Cuban revolution and the effects of this cultural structure on the composer were analyzed. Brouwer composed this work in 1981 and dedicated it to Sharon Isbin. 
The communities living on the coast of Niger brought their cultural and musical values to Cuba, which laid the foundations of Afro-Cuban music. 
When 20th century Cuban music is analyzed, it is seen that the musical ensembles established before and after the revolution shaped Cuban music. The pre-revolutionary groups are Grupo Minorista and Grupo de Renovación Musical. The third is an ensemble that still exists in post-revolutionary Cuba. In general, these ensembles are characterized by a more nationalistic way of thinking. It is seen that nationalism caused composers to examine the musical movements in Europe and America and try to synthesize them with their own music, aiming to create a unique and cultural style. During this period when ensembles were formed, a movement called Afro-Cubanism emerged. The most pioneering names of this movement are Amadeo Roldan and Alejandro Garcia Caturla. It is seen that both composers served the same purpose but followed different paths. While Roldan follows a more symmetrical path in musical terms, Caturla follows a path of more freedom. While these two influences are frequently seen in Brouwer, Roldan's works are a more important guide for Brouwer. His use of Afro-Cuban elements within the technical structure of Western music inspired Brouwer for his future works.
In the light of this information, the movement formed by the aforementioned ensembles and composers continues with Brouwer. In his music, it is seen that the sense of nationalism of his predecessors, the need to make universal music, Caturla's free music understanding and Roldan's symmetrical musical structure, Afro-Cuban musical elements are frequently used in his works and these elements are included in El Decameron Negro.
It is seen that the work consists of three sections. A close look at these sections reveals that they are similar to each other from time to time, but the method, narration and story they use are different from each other.