Orta çocukluk çağı kekemeliği olan çocukların bireysel değişkenlerinin yoğunlaştırılmış grup terapisine entegrasyonu
Integration of individual variables of middle childhood children who stutter into intensive group therapy
Yazar: İLKEM KARA
Danışman: DOÇ. DR. MAVİŞ EMEL KULAK KAYIKCI
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2018
Konu: Fizyoloji = Physiology ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Giyilebilir teknoloji = Wearable technology ; Kekemelik = Stuttering ; Psikoterapi = Psychotherapy ; Psikoterapi-grup = Psychotherapy-group ; Yüz ifadesi = Facial expressions ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; Çocuklar = Children

Özet:
Bu çalışmada, kekemeliği olan orta çocukluk çağı çocukları için yoğunlaştırılmış grup terapisine bireysel duyarsızlaştırma aktivitelerinin dahil edilmesinin etkinliğinin değerlendirilmesi, kekemelik ve duygu ilişkisinin bazı özelliklerinin açığa çıkartılması ve yeni bir kekemelik terapisi programı önerilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma Hacettepe Üniversitesi Dil ve Konuşma Terapisi Bölümü'nde 96-133 ay yaş aralığında, hafif-orta şiddette kekemeliği olan 11 çocuğun dahil edildiği 2 grup üzerinde yapılmıştır. Çocuklar, KEŞİDA-4 ve CALMS ile beş kere değerlendirilmişlerdir. On günlük kekemelik terapisi uygulanmıştır. Duygu analizleri için, giyilebilir teknoloji ile ve duygu yüz eylemleri tanıma kodlama sistemi için video ve ses kayıtları ile veriler toplanmıştır. Çalışma grubu-1'de kekemelik seviyelerinde, grubun yarısında >%60  oranında bir iyileşme, grubun geri kalan yarısında %100'lük iyileşme; çalışma grubu-2'de üç kişide %100, bir kişide %75 oranında iyileşme gözlenmiştir. Giyilebilir teknoloji ile duygu analizi için toplanan verilerde kekemelik anlarında, öncesi ve sonrasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir (p > 0,05). Duygu yüz eylemleri kodlama sistemi ile yapılan analizler, terapiden yarar sağlama oranı kekemelik anları öncesinde olumlu duygu yüz ifadesi sergileyen çocukların olumsuz duygu yüz ifadesi sergileyen çocuklara göre 12,5 kat daha fazla (p = 0,025); nötr yüz ifadesi sergileyen çocukların, olumsuz duygu durumu sergileyenlere göre 5 kat daha fazla çıkmıştır (p = 0,005) Çalışmanın sonuçları bu programın araştırılmaya devam edilmesini teşvik edicidir.

Abstract:
In this study, it was aimed to evaluate the effectiveness of incorporating individual desensitization activities into intensive group therapy, to reveal some characteristics of stuttering and emotion relations and to propose a new stuttering therapy program for middle childhood children who stutter. The study was conducted at the Department of Speech and Language Therapy at Hacettepe University. Eleven children within the age interval of 96-133 months, who stutter with mild to moderate severity were included in the study. Children were assessed five times with SSI-4 and CALMS. Ten days of stuttering therapy was applied. Data for emotion analysis were collected via wearable technology and for the emotion facial action coding system via video and sound recordings. In the control group, at the stuttering level, a group improvement of >60% was observed, while in the remaining half of the group, 100% improvement was observed. In the study group, 100% improvement in three persons, 75% improvement in one person was observed. Statistically significant differences were not observed in pre- and post-stuttering moments in the data collected via wearable technology for emotion analysis (p > 0,05). Analysis made by the emotion facial action coding system revealed that children who exhibited positive emotional expressions prior to stuttering event benefited 12.5 times (p = 0,025) and children who exhibited neutral facial expressions were benefited 5 times (p = 0,005) more from therapy than children exhibiting negative emotional facial expressions. The results encourage continued research on this program.