Alerjik rinitli hastalarda topikal mometazonfuroat tedavisi öncesi ve sonrası makrofajların salgıladıkları sitokinlerin oranı
Ratio of cytokines secreted by macrophages, before and after mometasone furoat treatment in patients with allergic rhinitis
Yazar: ŞEREF SÜLÜKÇÜ
Danışman: PROF. DR. CENGİZ KIRMAZ
Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Allerji ve İmmünoloji = Allergy and Immunology
Dizin: Alerji ve immünoloji = Allergy and immunology ; Hipersensitivite = Hypersensitivity ; Makrofajlar = Macrophages ; Mometazon = Mometazone ; Rinit = Rhinitis ; Rinit-alerjik = Rhinitis-allergic ; Sitokinler = Cytokines ; Transforme edici büyüme faktörü-beta = Transforming growth factor-beta ; Tümör nekroz faktörü-alfa = Tumor necrosis factor-alpha ; İnterlökinler = Interleukins

Özet:
Bu çalışmada alerjik rinitli hastaların mometazon furoat nazal sprey (MFNS) tedavisi öncesi ve sonrası antijen sunan hücrelerden olan makrofajların salgıladıkları sitokin düzeylerinin nazal lavaj sıvılarında çalışılması planlandı. Celal Bayar Üniversitesi Alerji ve İmmunoloji polikliniğine gelen çalışmaya dahil edilme ve dışlama kriterlere uyan 21 AR tanısı alan hasta çalışmaya alındı. İlk muayenede ardışık hapşırık aksırık, burun akıntısı, burun tıkanıklığı, gözde, burunda, damakta yanma-kaşıntı olmak üzere toplam 6 semptomu derecelendirmeleri istendi. Hastalardan tedavi öncesi  nazal lavaj sıvıları alındı. Tedavi için hastalara sabahları her iki burun deliğine günde bir kez MFNS tedavisi verildi. 4 hafta MFNS tedavi sonrası hastaların semptom skor ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı derece fark saptandı (p<0.01). MFNS tedavisi sonrası hastalardan tekrar nazal lavaj örneği alındı. Tedavi öncesi ve sonrası nazal lavaj örneklerindeki TNF- α, IL-1 β, IL-4, IL-6, IL-10, IL-12, IL-13, IL-23 sitokin düzeyi LUMINEX yöntemiyle, TGF- β düzeyi ise ELISA yöntemiyle çalışıldı. IL-1 β, IL4, IL-6  düzeylerinde MFNS tedavisi sonrası istatistiksel anlamda düşüş saptandı (IL-1 β : p< 0.001; IL-4: p=0,029, IL-6: p=0,005). TGF- β düzeyi ise tedavi sonrası sınırda anlamlılık göstererek düşüş saptandı(p=0,094). IL-10 düzeyi ise çalışmamızda tedavi sonrası istatistiksel olarak anlamlı artış gösteren tek sitokindir (p=0,005). MFNS tedavisi sonrası TNF- α sitokin oranı istatistiksel olarak anlamlı düşüş görüldü (p=0,002). Nazal lavajdaki IL-12 ve IL-23 düzeyleri;  MFNS tedavisi öncesi de sonrası da ölçüm sınırlarının altında olduğu için ölçülemedi (IL-12:p= 0,317; IL-23:p=1). IL-13`ün nazal lavajdaki düzeyi ise MFNS tedavisi sonrası yüksek düzeyde istatistiksel anlamda düşüş saptandı (p<0,001). Sonuç olarak AR`li hastarda MFNS tedavisi sonrası anlamlı klinik düzelme görüldü. Ayrıca çalışmamızda MFNS tedavisinin nasal mukuzadaki sitokinler üzerindeki etkisi ile M1, M2a makrofaj subtiplerinin oranın azalmış ve M2c makrofaj subtipinin artmış olabileceğini gördük. Anahtar Kelimeler: Alerjik rinit, sitokin, TNF-α, TGF-β, IL-1-β, IL-4 IL-6, IL-10, IL-12, IL-13, IL-23, mometazon furoat, makrofaj)

Abstract:
In this study, it was aimed to investigate the ratio of cytokines secreted by the macrophages, which are one of the antIg-En presenting cells, in nasal lavage fluid of patients with allergic rhinitis, before and after mometasone furoat nasal spray treatment (MFNS). The effects of MFNS treatment on allergic rhinitis symptoms are planned to be investigated as well. 21 patients, who had consulted to Celal Bayar University Hafsa Sultan Hospital Allergy and Immunology Department with AR diagnosis and met the inclusion and exclusion criterias, were included to this study. During the first examination, the patients were asked to grade the 6 symptoms including consecutive sneezing coughing, nasal discharge, nasal congestion, itching-burning in the eye, nose and palate. Nasal lavage was taken from the patients before the treatment. For treatment, MFNS was given to the patients once daily to both nostrils in the mornings. After 4 weeks of MFNS treatment, statistically significant differences were determined in the average symptom scores of the patients. Nasal lavage samples were taken again from the patients after MFNS treatment (p<0.01). The cytokine level of TNF-α, IL-1β, IL-4, IL-6, IL-10, IL-12, IL-13, IL-23 in the nasal lavage samples were tested by LUMINEX method before and after treatment while the level of TGF- β was tested by ELISA method. Statistically significant decrease was determined in the  IL-1β, IL-4, IL-6 levels after MFNS treatment (IL-1 β: p< 0.001; IL-4:p=0,029, IL-6:p=0,005) while liminally significant decrease was determined in  TGF- β level after the treatment (p=0,094). In our study, the IL-10 level was seen as the only cytokine showing statistically significant increase after the treatment (p=0,005). Statistically significant decrease was observed in the ratio of TNF-α cytokine after MFNS treatment (p=0,002). IL-12 and IL-23 levels in the nasal lavage could not be measured since they were below the minimum detectable concentrations both before and after MFNS treatment (IL-12:p= 0,317; IL-23: p=1). Statistically significant decrease was determined in the IL-13 levels of the nasal lavage after MFNS treatment (p<0,001). In conclusion, we have shown the change in the pattern of immune cell responses in the nasal mucosa and clinical improvement in the patients with AR due to MFNS and its derivatives. In our study, we have observed that the ratio of M1, M2a macrophage subtypes might decrease and M2c macrophage subtype might increase due to the effects of MFNS treatment on cytokines in the nasal mucosa. Key words: Allergic rhinitis, cytokine, TNF-α, TGF-β, IL-1β, IL-4 IL-6 IL-10,    IL-12, IL-13, IL-23, mometasone furoate, macrophage