Sıçanlarda eksternal ekspansiyon yöntemiyle önkoşullanmanın yağ grefti sağ kalımına etkisi
Effect of preconditioning by external expansion method on fat graft survival in A RAT model
Yazar: YUNUS EMRE YILMAZER
Danışman: DOÇ. DR. NESİBE SİNEM ÇİLOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Adipoz doku = Adipose tissue ; Gref yaşaması = Graft survival ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Sıçanlar = Rats ; Transplantlar = Transplants ; Ön koşullama = Pre-conditioning

Özet:
AMAÇ: Yağ grefti uygulamaları rekonstrüktif ve estetik cerrahi alanında son yıllarda oldukça sık kullanılan uygulamalardandır. Yağ grefti uygulamalarının birçok avantajı olmakla birlikte, uygulanan greftin rezorbsiyonu en önemli dezavantajıdır. Greft sağkalımını arttırmak için yoğun araştırmalar yapılmaktadır. Bu amaçla yağ grefti alıcı alan özelliklerinin iyileştirilmesi prensibine dayanan eksternal ekspansiyon sistemleri  üzerinde de yapılmış birçok çalışma mevcuttur. Ancak bu sistemlerin yağ grefti uygulaması öncesi ön koşullanma yöntemi olarak kullanıldığı deneysel çalışma sayısı kısıtlıdır. Bu çalışma ile birlikte; eksternal ekspansiyon sistemlerinin yağ grefti uygulamalarında ön koşullanma yöntemi olarak kullanılması halinde sağkalımın ne yönde değişeceği, dokuda ne gibi etkiler gelişeceği, bu sistemlerin optimal kullanım sıklığının ne olduğu aynı deney içerisinde incelenecektir. 
YÖNTEM: 24 adet Wistar Albino cinsi dişi sıçan kullanılan çalışmada sıçanlar 1. grup, 2. grup, 3. grup şeklinde üç gruba ayrıldı. 1. grup kontrol grubu olarak belirlendi. Çalışmanın birinci günü 2. ve 3. gruptaki tüm hayvanların interskapular bölgelerine günde bir kez, 30 dakika süre ile -25 mmHg basınç uygulandı. Çalışmanın ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci günlerinde 3. gruptaki tüm hayvanların interskapular bölgelerine günde bir kez, 30 dakika süre ile -25 mmHg basınç uygulandı. Çalışmanın altıncı gününde tüm sıçanların sağ inguinal bölgelerinden alınan yağ dokuları, ağırlık ve hacim ölçümlerini takiben enblok halde otolog greft olarak interskapular bölgelerine uygulandı. Greft uygulamasından 30 gün sonra tüm sıçanlar sakrifiye edildi. İnterskapular bölgedeki yağ greftleri eksize edilerek ağırlık ve hacim ölçümleri sonrası histopatolojik incelemeye alındı. 
BULGULAR: Yağ grefti sağkalımını belirlemek amacıyla yapılan ağırlık ve hacim ölçümleri sonucunda eksternal ekspansiyon uygulanan gruplarda sağkalım, nicelik olarak azalmasına karşın istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Histopatolojik incelemelerde, eksternal ekspansiyon yapılan gruplarda vaskülarite, inflamasyon, fibrozis ve nekrozda artış görülmesine rağmen sadece nekroz oranlarında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Viabl adiposit yüzdelerine bakıldığında ise kontrol grubunda yüzdelerin eksternal ekspansiyon yapılan gruplara göre istatiksel olarak anlamlı oranda yüksek olduğu izlenmiştir (p<0,05).
SONUÇ: Eksternal ekspansiyon sistemlerinin yağ grefti uygulamalarında çalışmamızdaki uygulama şekliyle ön koşullanma yöntemi olarak kullanılmasının greft sağkalımına olumlu bir etkisi yoktur. Farklı düzenekler ile daha uzun greft takip sürelerini içerecek geniş kapsamlı çalışmalar; bu konuya ışık tutacaktır
Anahtar Kelimeler: Eksternal hacim ekspansiyonu, yağ grefti, ön koşullanma

Abstract:
AIM: Fat grafting is one of the most common procedure in reconstructive and aesthetic surgery for recent years. Fat grafting has lots of advantages but volume resorbtion of fat is the most important disadvantage of this procedure. Lots of scientific studies are going on for increasing the fat graft survival rates. There are also many studies on external volume expansion system which has the principle of optimization of graft recipient site. There are limited number of experimental studies using this system as a preconditioning method before fat grafting. In this study, external volume expansion is used as a precondition method and the effect on fat graft survival, changes in fat tissue, optimal application frequencies are examined.
METHOD: 24 Wistar Albino female rats are divided into three groups as group 1, group 2 and group 3. Group 1 is determined as control group. In the first day of study, -25 mmHg negative pressure is applied over the interscapular area of all animals in group 2 and group 3 as one time and 30 minutes length of duration. In second, third, fourth and fifth day, -25 mmHg negative pressure is applied over the interscapular area of all animals in group 3 as one time and 30 minutes length of duration. In the sixth day, fat tissue from right inguinal area of all animals in all groups is excised. Fat tissues are transferred in enblock shape to interscapular area immediately after weight and volume measurements, 30 days after the fat grafting, all animals are sacrificed and fat grafts on the interskapular area are excised. After weight and volume measurements, histopathological examination is done.
FINDINGS: In external expansion application groups; graft survival rates which are measured by weight and volume was decreased in quantitavely but not found significantly different (p>0,05). On the histopathological examination; vascular proliferation, inflammation, fibrosis and necrosis were higher in external expansion application groups but only necrosis was found significantly different (p<0,05). The percentage of viable adipocytes were signifanatly higher in control group (p<0,05).

CONCLUSION: Our external expansion system application type has no positive effect on fat graft survival rates when used as a preconditioning method before fat grafting. Other comprehensive studies with different types of applications and longer follow up times will provide more informations about this issue.
Keywords: External volume expansion, fat graft, preconditioning