Yeme farklı oranlarda ilave edilen demirin kabuk değiştirme dönemindeki Astacus leptodactylus (Esch., 1823)'un malondialdehit ve bazı antioksidanlar üzerine etkilerinin araştırılması
Of effects on malondialdehyde and some antioxidants of Astacus leptodactylus (Esch., 1823) in moulting period of different levels of iron added to the ration
Yazar: ASLAN TUNÇ
Danışman: PROF. DR. ÖZDEN BARIM ÖZ
Fırat Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Su Ürünleri Yetiştiriciliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Su Ürünleri = Aquatic Products

Özet:
Bu çalışma 01 Temmuz 2014 – 20 Ekim 2014 tarihleri arasında yapıldı. Çalışmada, erkek tatlısu istakozu (Astacus leptodactylus) rasyonuna farklı oranlarda demir (Fe)  katılmasının; tatlısu istakozunun, hepatopankreas ve kasındaki lipid peroksidasyon (Malondialdehit (MDA)), süperoksit dismütaz (SOD), glutatyon peroksidaz (GSH-Px) ve redükte glutatyon (GSH) düzeyleri üzerine etkisinin ortaya konması amaçlandı. Çalışma; tatlısu istakozlarının ortam şartlarına adapte edildiği dönem (AD), vücutta gastrolitlerin oluştuğu dönem (GD), tatlısu istakozlarının kabuklarını bıraktıkları dönem (YD) ve kabuklarının serleştiği dönem (KD) olmak üzere dört farklı periyotta yapıldı.  Bu amaçla, bir kontrol (K) ve dört adet deneme (F1, F2, F3, F4) rasyonu hazırlandı. Rasyon öğeleri kontrol rasyonuna 28,60±3,46 mg kg-1 demir katkısı sağlamaktadır. Kontrol rasyonuna 21,40±3,46 mg kg-1, 71,40±3,46 mg kg-1, 171,40±3,46 mg kg-1 ve 371,40 ±3,46 mg kg-1 demir sülfat katılarak sırasıyla F1, F2, F3 ve F4 rasyonları oluşturuldu. Çalışma üç tekrar halinde gerçekleştirildi. 
Sonuç olarak, kasa göre hepatopankreasda analiz edilen bütün parametreler daha yüksekti. Çalışmada AD ve KD dönemine göre GD ve YD döneminde dokulardaki MDA değeri daha yüksek, SOD ve GSH-Px değerleri daha düşüktü. Ancak, GSH değerinde dönemler arasında çok fazla değişim meydana gelmedi. Ayrıca çalışma sonucunda, A. leptodactylus türü tatlısu istakozlarının yetiştiriciliğinde kabuk değiştirme döneminde tatlısu istakozlarının yemine 171,40-371,40 mg kg-1 Fe (FeSO4.7H2O) katılmasının canlının bu dönemde oluşan stres ile mücadele etmesinde etkili olduğu belirlendi.

Abstract:
This study was carried out between 01 July 2014 and 20 October 2014. In the present study, it was investigated the effects on lipid peroxidation (MDA), superoxide dismutase (SOD), glutathione peroxidase (GSH-Px) and reduced glutathione (GSH) levels in hepatopancreas and muscle of male freshwater crayfish (Astacus leptodactylus) of different levels of iron (Fe) added to the ration. The study was carried out at four different periods as the period when the crayfish was adapted to ambient conditions (AD), the period when the body formation gastrolith (GD), the period when crayfish left their shells (YD) and the period when the shells of the crayfish hardened the period they are left crayfish shells (SD) and the shell-curing periods (KD), for was four different periods. For this aim, a control (K) and four treatment (F1, F2, F3, F4) rations were prepared. The control ration constituted 28,60±3,46 mg kg-1 iron. 21,40±3,46 mg kg-1, 71,40±3,46 mg kg-1, 171,40±3,46 mg kg-1 ve 371,40±3,46 mg kg-1 iron sülphate were added to the control ration in order to prepare the treatment rations F1, F2, F3, F4 respectively. The study was carried out with 3 replicates for each dietary treatment.
In conclusion, the all parameters analysed were higher in hepatopancreas than muscle. In this study, the level of MDA in tissues was higher in GD and YD periods according to AD and KD periods, but it was lower the levels of SOD and GSH-Px. However, there was not much change between the periods in GSH level. In addition, it was determined that the addition of 171,40-371,40 mg kg-1 Fe (FeSO4.7H2O) to the diet of crayfish during the moulting period in culture breeding of A. leptodactylus species crayfish was effective in combating the stress generated in this period.