Tiroid orbitopati tanısında MRG ile difüzyon ağırlıklı görüntülüme ve STIR bulgularının yerinin değerlendirilmesi
Eveluation role of MRG and diffusion weighted imaging and STIR findings in the diagnosis of tyroid orbitopathy
Yazar: SİMA EVLİYAOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. ASLIHAN SEMİZ OYSU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme = Diffusion magnetic resonance imaging ; Graves hastalığı = Graves disease ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Otoimmün hastalıklar = Autoimmune diseases ; Tiroid hastalıkları = Thyroid diseases

Özet:
Amaç: Manyetik rezonans görüntüleme detaylı morfolojik bulgular sağlayarak TO tanısına yardımcı olabilir ancak klinik aktivite ile ilişkisi net olarak ortaya konmamıştır.Bu çalışmada erken evre TO'lu hastalarda orbitopati tanısının konvansiyonel MRG ile saptanabilirliğini, STIR sekansı ve ADC ölçümleri ile klinik tablo arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntemler:  Çalışmamıza göz hastalıkları kliniği ve endokrinoloji kliniği tarafınadan takipli tiroid orbitopati tanısı almış, 29-65 yaş aralığında olan 26 hastanın 52 gözü dahil edilmiştir. Tüm hastaların ekstraoküler kasları, orbital yağ dokuları ve lakrimal bezi, konvansiyonel MRG, ADC ve STIR ile değerlendirildi. Hastalar bir oftalmolog tarafından klinik olarak değerlendirilmiş olup KAS (klinik akitvite skoru) ve NOSPECS skoru belirlenmiştir. 
Bulgular: Konvansiyonel MRG sekanslarında ekstraoküler kas kalınlık ölçümleri yapılmış olup hasta grubunun inferior rektus medial rektus, superior rektus kas grubu ve lateral rektus kas kalınlık ölçüm değerleri, kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.05). KAS ile medial rektus, hariç diğer EOK'lar arasında kas kalınlık ölçüm parametreleri açısından istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0.05).  NOSPECS ile ise tüm kas grupları arasında kas kalınlık ölçüm parametreleri açısından istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmaktadır (p<0.05). Hasta grubunun hertel indeksi, globposterior AP uzunluk ve orbital yağ ölçüm değerleri, kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.05). Hasta grubu ve kontrol grubu arasında IR, MR, SRKG, LR, lakrimal bez ve retroorbital yağ STIR SIO parametreleri arasıdna istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark bulunmuştur (p<0.05). Hasta grubunun MR ve LR kas ADC değerleri, kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.05). Gruplar arasında retroorbital yağ ve lakrimal bez ADC değerleri arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). KAS ve NOSPECS ile, MR, LR, retroorbital yağ, lakrimal bez ADC değerleri ve IR, MR, SRKG, LR, retroorbital yağ STIR SIO değerleri vearasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edimemiştir (p>0.05).
Sonuç: Konvansiyonel MRG erken evre TO tanısında faydalı bilgiler sağlamanın yanısıra hastalığın klinik aktivitesi ile ilgili bilgiler vermektedir. STIR sekansı ve ADC ölçümleri ise erken evre TO tanısında yardımcı veriler sağlamakta olup hastalığın klinik aktivitesi ile ilgili bilgi sağlamakta yetersiz bulunmuştur.

Abstract:
Aim: Magnetic resonance imaging provides detailed morphological finding which can help in the diagnosis of thyroid orbitopathy but its relation with clinical activity has not been determined clearly. In this study, it was aimed to evaluate the diagnosis of orbitopathy in patients with early stage thyroid orbitopathy by conventional MRI, the relationship between STIR sequence and ADC measurements with clinical
Material and Methods: The study included 52 eyes of 26 patients aged 29-65 years who were diagnosed with thyroid orbitopathy followed by the ophthalmology clinic and endocrinology clinic. Extraocular muscles, orbital fat tissues and lacrimal glands of all patients, were evaluated with conventional MRI, ADC, and STIR. Patients were evaluated by an ophthalmologist and Clinical Activity and NOSPECS scores were determined.
Results: Extraocular muscle thickness measurements were done in conventional MRI sequence and inferior rectus, medial rectus, superior rectus muscle group and lateral rectus muscle thickness parameters were significantly higher in patients group than control group (p<0.05). There were statistically significant relation with CAS and muscle thickness parameters with all extraocular muscles except medial rectus (p<0.05).  There was a statistically significant relation with NOSPECS and muscle thickness parameters with all extraocular muscles (p<0.05). Hertel index, AP distance, and orbital fat measurement values were significantly higher in patients group in comparison to control group (p<0.05). There was a statistically significant difference in IR, MR, SRMG, LR, lacrimal gland and retroorbital fat tissue STIR SIO parameters in patients group in comparison to control group (p<0.05).  MR and LR muscle ADC parameters of patients group were statistically higher in comparison to the control group (p<0.05). There was no statically significant difference in ADC values of retroorbital fat and lacrimal gland between patients and control groups (p>0.05). There was no statistical difference between CAS and NOSPECS parameters and ADC values of MR, LR, retroorbital fat tissue, lacrimal gland (p>0.05). There was also no statistical difference between CAS and NOSPECS parameters and STIR SIO values of IR, MR, SRMG, LR and retroorbital fat tissue (p>0.05). 
Conclusion: Conventional MRI provides useful information in the diagnosis of TO at early stage and provides information on the clinical activity of the disease. STIR sequence and ADC measurements provide sufficient data in the diagnosis of early stages of TO and it was found to be insufficient to provide information about the clinical activity of the disease.