İnflamasyon ve renin-angioensin sisteminin farklı artiyal fibrilasyon tiplerinin patofizyolojisindeki rolü
The role of inflammantion and renin-anjrotensin system in pathophysiology of different types of atrial fibrillation
Yazar: ÖMER GEDİKLİ
Danışman: DOÇ.DR. ABDULLAH DOĞAN
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
55ÖZETAtriyal fibrilasyon (AF), klinik pratikte sık görülen bir taşiaritmidir. Önemlibir morbitide ve mortalite nedeni olan AF aynı zamanda hastaneye yatışa en sıkneden olan aritmidir. Ayrıca AF önemli bir tromboemboli nedenidir. Son yıllarda AFnükslerinin önlenmesindeki başarısızlıklar, AF patogenezinde yeni arayışlara nedenolmuştur. Sistemik inflamasyon veya atriyumlarda lokal renin-anjiotensin sistemi enpopüler iki mekanizma olarak gözükmektedir. Çalışmamızda sistemik inflamasyongöstergelerinin ve renin-anjiotensin sistemi aktivasyonunun farklı AF türlerindekirolünü araştırdık.Çalışmaya Mayıs 2002 ile Mayıs 2003 tarihleri arasında yeni başlangıçlı,persistan veya permanent AF'u olan 85 ardışık hasta alındı. Kontrol grubu olarak 30sağlıklı birey alındı. Hastaların demografik özellikleri, AF için risk faktörleri ve rutinekokardiyografik ölçümleri kaydedildi. Sistemik hastalığı olanlar, anti-inflamatuarveya anjiotensin converting enzim inhibitörü kullananlar ve kalp yetmezliği olanhastalar çalışmadan dışlandı. Serum hs-CRP, plazma renin aktivitesi ve IL-6ölçümleri için kan alındı.Çalışmada AF hastalarının hs-CRP ve IL-6 düzeyleri kontrol grubundananlamlı olarak yüksek bulunurken (sırasıyla 0.64Â±0.6'a karşı 0.24Â±0.1, mg/dl,p=0.000; 75Â±161'e karşı 14Â±13, pg/ml, p=0.001) plazma renin aktivitesi her ikigrupta benzer bulundu (1.05Â±1.21'e karşı 0.81Â±0.6, (ng/ml)/saat, p=0.3). Subgrupanalizinde hs-CRP ve IL-6 düzeyleri kronik AF (sırasıyla 0.75Â±0.7'e karşı 0.24Â±0.1,mg/dl, p=0.000; 93Â±194'e karşı 14Â±13, pg/ml, p=0.004) ve yeni başlangıçlı AF(sırasıyla 0.43Â±0.27'e karşı 0.24Â±0.1, mg/dl, p=0.001; 43Â±57'e karşı 14Â±13, pg/ml,p=0.011) subgrubunda daha yüksek idi ve bu yükseklik kronik AF grubunda dahabelirgindi. Sekonder AF grubunda hs-CRP düzeyleri yüksek iken lone AF grubundakontrol grubununkine benzerdi. Permanent AF ile persistan AF arasında inflamasyonparametreleri benzerdi. Plazma renin aktivitesi bütün AF subgruplarında farklıbulunmadı. Multivaryant analizde, ileri yaş, ejeksiyon fraksiyonu ve hs-CRP, AFvarlığı için bağımsız belirleyicileri olarak bulundu. AF varlığı, yüksek hs-CRP içintek bağımsız belirleyiciydi (t:2.5, p<0.013).56Bulgularımız inflamasyonun AF'un hem tetiklenmesinde hem de süreklilikkazanmasında rolünün olabileceğini göstermektedir. AF, renin anjiotensin sistemindesistemik bir aktivasyona yol açmamaktadır.

Abstract:
57SUMMARYAtrial fibrillation (AF) is the most common tachyarrhythmia in clinicalpratice. AF which is an important cause of morbidity and mortality is the mostcommon arrhythmia leading to hospitalization. It is also an important reason forthromboemboli. Recently, the failure in the preventing of AF relapses has led to newsearches in the pathogenesis of AF. Systemic inflammation and local renin-anjiotensin system in atria seem to be most popular mechanisms of AF. Weinvestigated the role of systemic inflammation markers and activation of renin-anjiotensin system in the different categories of AF.From May 2002 to May 2003, consecutive 85 patients with recent onset AF,persistent or permanent AF were enrolled in the study. Control group consisted of 30healthy people. The baseline characteristics, the risk factors for AF and transtorasicechocardiographic measurements of the patients were recorded. The patients withsytemic illness, heart failure and who used anti-inflamatuar agents or angiotensinconverting enzym inhibitors were excluded from the study. Blood samples weredrawn to measure the serum level of hs-CRP and plasma levels of IL-6 and reninactivity.In the present study the levels of hs-CRP (0.64Â±0.6 vs 0.24Â±0.1, mg/dlp=0.000) and IL-6 (75Â±161 vs 14Â±13, pg/ml, p=0.001) in overall AF group weresignificantly higher than those of control group. Whereas, plasma renin activity wassimilar in both groups (1.05Â±1.21 vs 0.81Â±0.6, (ng/ml)/h, p=0.3). In subgroupanalysis, the levels of hs-CRP and IL-6 in both chronic (0.75Â±0.7 vs 0.24Â±0.1, mg/dl,p=0.000, 93Â±194 vs 14Â±13, pg/ml, p=0.004, respectively) and new onset AF(0.43Â±0.27 vs 0.24Â±0.1, mg/dl, p=0.001; 43Â±57 vs 14Â±13, pg/ml, p=0.011) groupswere significantly higher compared with control groups. The elevation of hs-CRPand IL-6 was more prominent in the chronic AF subgroup (each p<0.05). The levelof hs-CRP was significantly higher in secondary AF subgroup, whereas hs-CRP levelin lone AF subgroup was similar to control group. Inflammation markers werecomparable between persistent and permanent AF subgroups. Plasma renin activitywas not to be different among all subgroups. In multivariate analysis, advanced age,58EF and hs-CRP were found to be independent predictors of AF existence. AF wasonly an independent predictor for the elevated hs-CRP levels.Our results show that inflammation may have a role in both occurence andperpetuation of AF. AF itself can not lead to systemic activation of renin-anjiotensinsystem.