Nietzsche'de Tragedya ve oluş
Tragedia and becoming in Nietzsche
Yazar: NAZİLE DURNA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜL TURANLI
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Felsefe = Philosophy ; Nietzsche, Friedrich Wilhem = Nietzsche, Friedrich Wilhem ; Oluş = Becoming ; Trajedi = Tragedy

Özet:
Bu çalışmada, Friedrich Nietzsche'nin oluş kavramına dair görüşleri, başta Yunanlıların Trajik Çağında Felsefe adlı eseri dayanak noktası olmak üzere Nietzsche'nin metinleri temel alınarak, Grek kültürüne duyduğu ilgiden hareketle incelenmektedir. Nietzsche oluşla ilgili görüşlerini ortaya koyarken daha çok Sokrates-öncesi filozofları örnek alır. Özellikle Batı dünyasının epistemolojik ve ontolojik alanlardaki söylemlerini, Sokrates'ten başlayarak eleştiriye tabi tutar. Çünkü felsefe, Sokrates ile birlikte bir yozlaşma sürecine girmiştir. Felsefede varoluşsal alana yönelmek yerine, aşkın bir dünya görüşüyle bu dünyanın sınırlarından çıkılmıştır. Oysa tüm hakikat bu dünyadadır ve bu dünya tek bir hakikate bağımlı değildir. Oluşların dünyasında çoğulcu bir perspektif söz konusudur. Bu bağlamda Nietzsche'nin felsefesinin dönüştürücü gücüyle, Antik Yunan filozoflarından Herakleitos'un düşüncelerine vurgu yaptığı ana uğrak irdelenmiştir. Bu çalışmada eleştirel bir sorun ortaya koyularak, değerlerin öneminin anlaşıldığı değerlendirmeler, oluşla ilişkilendirilerek ele alınmıştır. 
Ulaşılan sonuçlar bakımından, Nietzsche'ye göre, Batı dünyasının evrene hakikat adı altında, metafizik bir çerçeveden bakmaları tamamen yanlıştır. Nietzsche, hakikat, akıl, düzen, uyum oluşturma, bütünlüklü bir sistem vb. kavramların pratik sonuçlarına savaş açar. Ona göre, dünya görünmeyen şeylere muhtaç değildir, aksine insan görünen şeyler ışığında kendini oluşturma çabasına girmelidir. Varlıkta sürekli bir oluş hakimdir ve hiçbir şey aynı kalmaz, bu bakımdan evrende hüküm süren tek bir hakikatten söz edilemez. Bu çalışmada Nietzsche'nin Antik Yunanlıların oluşa bakış açıları etrafında Batı kültürüne yaptığı eleştiriler de ele alınarak, oluş kavramı incelenmiştir.

Abstract:
This thesis interrogates Nietzsche's views on the concept of becoming by focusing on his major works, primarily on his Philosophy in the Tragic Age of the Greeks, considering his interest in Greek culture. Nietzsche models on pre-Socrates philosophers while passing his remarks on the concept of becoming. He makes a critique of the epistemological and ontological discourses of the West starting with Socrates. This is primarily because philosophy began to degenerate with Socrates. With Socrates, philosophy began to embrace a transcendent world view and went beyond the limits of this world rather than moving towards an existential plane. The entire reality, however, is in this world, and this world is not contingent upon one single reality. There exists a pluralistic perspective in the world of becomings. In this regard, this thesis examines the crucial moments in which Nietzsche addresses the conceptions of Heraclitus, who is one of the ancient Greek philosophers, with the transformative power of philosophy. It further poses a critical question and links the idea of becoming with its surveys that foreground the importance of the values. 
According to Nietzsche, it is utterly wrong for the West to see and interpret the universe in search of reality from a metaphysical perspective. Nietzsche wages war against the outcomes of such concepts as reality, order, reason, consistency and unified system. For him, the world is not in need of transcendent, non-visible entities; to the contrary, man should strive to create himself in the light of what is visible. Entities are in a perpetual becoming, and nothing remains the same. Thus, it is not possible to speak of one single reality that could dominate the entire universe. This thesis examines the concept of becoming by focusing on Nietzsche's harsh critique of Western culture with regard to Ancient Greek's views on becoming.