F-18 florodeoksiglukoz pozitron emisyon tomografisi ile miyokard canlılığının değerlendirilmesinde standart ve geç görüntüleme protokollerinin karşılaştırılması
Comparison of standard and delayed imaging protocols in F-18 fluorodeoxyglucose positron emission tomography and myocardial viability assessment
Yazar: DEMİRHAN ESKİ
Danışman: DOÇ. DR. ELİF ÖZDEMİR
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Görüntüleme yöntemleri = Imaging methods ; Kalp = Heart ; Miyokard = Myocardium ; Pozitron emisyon tomografi = Positron-emission tomography

Özet:
Giriş ve Amaç: Bu  prospektif tez çalışmasının amacı miyokard canlılığını değerlendirmek için yapılan kardiyak 18F-FDG-PET/BT görüntülemede geç ek görüntülemenin düşük miyokardiyal tutulum olan hastalarda değerlendirmeye katkı sağlayıp sağlamayacağını belirlemek amacıyla standart protokolde yapılan görüntüleme ile geç görüntüleme protokollerini karşılaştırmaktır.

Gereç ve Yöntem: Eylül 2020 ile Mart 2021 tarihleri arasında miyokard canlılığının değerlendirilmesi amacıyla F-18 FDG PET/BT görüntüleme için kliniğimize refere edilen 50 hastadan 43'ü (37 erkek, 6 kadın, ortalama yaş 60.8±9.58, ortalama kilo 82.13±17.32 kg, ortalama boy 169.69±8.50 cm ) çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların 20'sinin diyabet tanısı vardı. 7 hasta optimal düzeyde görüntü kalitesi elde edilemediği için çalışma dışında bırakılmıştır. Hastalara enjeksiyon sonrasında 60. dk'da yapılan standart görüntülemeye ek olarak 90-120. dakikalar arasında geç görüntüleme yapılmıştır. Standart ve geç ek görüntülemelerin ortalama çekim zamanları sırasıyla 65,87±11,34 dk, 109,88±19,87 dakikaydı. . F-18 FDG enjeksiyonu öncesi hastaların kan glukoz seviyesi ortalaması 154.79±27.75 mg/dl olarak hesaplandı. Hastaların görüntülerinden sagittal, aksiyel ve koronal kesitlerde sol ventrikül 17 segment modele göre SUVmax değerleri belirlendi ve CardIQ Physio programı kullanılarak polar harita üzerinde semikantitatif skorlama yapıldı. Sol ventrikülde ve karaciğer parankiminde SUVmax değerleri kaydedildi. Elde edilen veriler SPSS 26 ve Stata/MP 16 programlarında T testi ile analiz edildi.

Bulgular: Sol ventrikül genel SUVmax ortalaması standart ve geç görüntülemede sırasıyla 11.09±4.90, 13.44±5.93 olarak hesaplanmış olup bu artış istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0.049). Karaciğer parankim SUVmax ortalaması standart  ve geç görüntülemede sırasıyla 2.36±0.66, 2.09±0.57 olarak hesaplanmış olup bu azalış istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur(p=0.044). 17 segment modelinde hesaplanan SUVmax değerleri ile semikantitatif skorların erken ve geç görüntüleme için karşılaştırması yapıldığında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Ayrıca hasta kan glukoz düzeylerine göre iki farklı kesme değeri kullanılarak (150 ve 156 mg/dl seviyelerine göre) gruplar karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Diyabetik ve diyabetik olmayan hastalar karşılaştırıldığında da ortalama SUVmaks değerlerinde ve semikantitatif skorlarda istatiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır.

Sonuç: Geç görüntülemede standart görüntülemeye göre sol ventrikülde genel SUVmax artışı izlenmekle birlikte; 17 segment modelinde yapılan kantitatif ve semikantitatif değerlendirmede SUVmax düzeyleri ve semikantitatif skorlarda standart ve geç görüntülemeler arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Diyabet varlığı ve kan glukoz seviyesine göre yapılan gruplamada da geç görüntüler ile standart protokol ile yapılan görüntüler arasında SUVmax değeri ve semikantitatif skorlarda anlamlı fark bulunmamıştır. Bu bulgularla diyabetik ve diyabetik olmayan hasta gruplarında kardiyak viyabilite PET görüntülemede geç görüntülemenin miyokardiyal FDG tutulum düzeyine ve değerlendirmeye katkı sağlamadığı sonucuna varılmıştır.

Abstract:
Introduction and Purpose: The purpose of this prospective thesis study is to compare imaging protocols with the standard protocol to determine whether delayed additional imaging in cardiac 18F-FDG-PET / CT imaging will contribute to the assessment of low myocardial uptake.


Materials and Methods: Between September 2020 and March 2021, 43 out of 50 patients (37 males, 6 females, mean age 60.8 ± 9.58, mean weight 82.13 ± 17.32 kg, mean height 169.69 ± 8.50 cm) referred to our clinic for myocardial viability F-18 FDG PET / CT study have been included. 7 patients were excluded because optimal image quality could not be achieved. The times of standard and delayed additional images are respectively 65.87 ± 11.34 minutes and 109.88 ± 19.87 minutes. Before F-18 FDG injection, the mean blood glucose level of the patients was calculated as 154.79 ± 27.75 mg/dl. Semi-quantitative scoring was performed with CardIQ Physio program polar map and recorded SUVmax values according to the left ventricular 17 segment model in sagittal, axial and coronal sections from the images of the patients. Whole left ventricle and liver parenchyma SUVmax values were recorded. The data obtained were analyzed by T test in SPSS 26 and Stata / MP 16 programs.

Results: Left ventricular overall SUVmax mean in standard and delayed imaging was calculated as 11.09 ± 4.90, 13.44 ± 5.93, respectively, and this increase was statistically significant (p = 0.049). Mean liver parenchyma SUVmax was calculated as 2.36 ± 0.66, 2.09 ± 0.57 in standard and delayed imaging, respectively, and this decrease was statistically significant (p = 0.044). 17 segments calculated individually when the SUVmax values and semi-quantitative scores were compared for standard and delayed imaging, there was no statistically significant difference between them. In addition, no statistically significant difference was found in groups according to the blood glucose levels of the patient according to two different cutting sections (150 and 156 mg / dl levels). In addition, when the patients were divided into two groups as diabetic and non-diabetic, no statistically significant difference was found between them. 

Conclusion: Although an increase in overall SUVmax in the left ventricle is observed in delayed imaging compared to standard imaging; in the quantitative and semi-quantitative assessment performed on the 17 segment model, no significant difference was found between standard and delayed images in terms of SUVmax levels and semi-quantitative scores. In the grouping made according to the presence of diabetes and blood glucose level, no significant difference was found between the delayed images and the images made with the standard protocol in SUVmax value and semi-quantitative scores. With these findings, it was concluded that cardiac viability in diabetic and non-diabetic patient groups delayed imaging in PET imaging did not contribute to the level of myocardial FDG uptake and assessment.