Le fort I maksiller ilerletme osteotomisi yapılan ortognatik cerrahi hastalarında operasyon öncesi planlanan ve operasyon sonrası gerçekleşen kemik ve yumuşak doku değişimlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of bone and soft tissue changes before and after le fort I maxillary advancement osteotomy in orthognatic surgery patients
Yazar: HÜSEYİN OZAN AKINCI
Danışman: PROF. DR. ZİVER ERGÜN YÜCEL
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2019
Konu: Anatomi = Anatomy ; Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dentofasiyal yapı = Dentofacial structure ; Konjenital anomaliler = Congenital abnormalities ; Ortognatik cerrahi = Orthognathic surgery ; Osteotomi = Osteotomy ; Radyografi-dental = Radiography-dental ; Sefalometri = Cephalometry ; Çene anormallikleri = Jaw abnormalities

Özet:
Dentofasiyal deformiteler ortognatik cerrahi yaklaşımlar ile tedavi edilebilmektedir. Bu ortognatik yaklaşımlardan üst çenede en çok tercih edileni, Le Fort I osteotomisidir. Son yıllarda ortognatik cerrahi operasyonları sonrası karşılaşılan relaps oranlarını azaltmaya yönelik ve sert dokulardaki değişikliklerin yumuşak dokulara etkisiyle ilgili birçok araştırma ve çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada, Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalı'nda 2010-2018 tarihleri arasında, gelişimsel maloklüzyon nedeni ile ortognatik cerrahi uygulanmış hastalardan; sadece Le Fort I ilerletme osteotomisi yapılan 22 hasta incelemeye alınmıştır. Çalışmanın amacı; lateral sefalometrik radyograflar aracılığı ile operasyon öncesi, operasyon sonrası 2. hafta ve 1. yıl filmleri kullanılarak, kemik ve yumuşak doku değişimlerini kıyaslamak, relaps açısından değerlendirmek ve farklılıklar varsa ortaya koymaktır. Maksiller ilerletme osteotomisinde sert dokulara yapılan müdahalelerin yumuşak dokular üzerinde etkileri incelendiğinde; fasiyal konveksite, üst dudak (Stm-S) - E düzlemi mesafesi, subnazal – üst dudak mesafesi, yumuşak doku A noktası, üst dudak protrüzyonu (Sn-Stms) değerlerinde artış, nazolabial açı, nazal projeksiyon ve fasiyal açıda azalma, burun ucunun üst bölgesi ve mandibular bölge yumuşak dokularındaki değişimin minimal olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, tüm hastalarda estetik bir görünüm elde edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen 22 hastada ortalama ilerletme miktarı 3.6 mm, ortalama relaps miktarı 0.8 mm olarak hesaplanmıştır. Bu hesaba göre ortalama relaps oranı %22,22 olarak saptanmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen veriler mevcut literatür verileri ile kıyaslanmıştır. Gerçekleşen relaps miktarı incelendiğinde, sert dokudaki değişimlerin yumuşak dokulardaki etkileri ile ilgili elde edilen verilerin hepsi, literatür verileri ile benzerlik göstermiştir. Ortognatik cerrahi sonrası gerçekleşen relaps kaçınılmazdır. Cerrahların ve ortodontistlerin asıl amaçları gerçekleşecek relapsı daima göz önünde bulundurmak ve minimum seviyede tutmaya çalışmak olmalıdır. Yaptığımız bu çalışma ve literatür taraması sonucunda, relaps miktarını minimum seviyede tutmak amacıyla uygulanabilecek en doğru yaklaşımın, plak ve vidalar aracılığıyla kemik segmentlerin rijid fiksasyonunun gerçekleştirilmesi ve operasyon sonrası maksillomandibular fiksasyonun, yeterli süre ile uygulanmasıyla sağlanacağını düşünmekteyiz.

Abstract:
Dentofacial deformities can be treated with orthognatic surgical approaches. Among these orthognathic approaches, the most preferred interventions for the upper jaw is Le Fort I osteotomy. In recent years, many studies have been conducted to the effect of changes in hard tissues on soft tissues and to reduce the relapse rates encountered after orthognatic surgery operations. In this study, 22 patients who underwent orthognathic surgery due to developmental malocclusion at Gazi University Faculty of Dentistry Department of Oral and Maxillofacial Surgery between 2010 and 2018 were included. The aim of this study is to compare bone and soft tissue changes, to evaluate relapse and to determine the differences, by using preoperative, postoperative 2nd week and postoperative 1st year lateral cephalometric radiographs. When the effects of maxillary advancement osteotomy on hard tissues over soft tissues were examined; its observed that facial convexity, upper lip (Stm-S) – E line distance, Subnasal – upper lip distance, soft tissue A point,  nasal, upper lip protrusion (Sn-Stms) values were increased, nasolabial angle, facial angle and nasal projection values were decreased and minimal changes were obtained in soft tissues of upper part of tip of the nose and mandibular region. As a result; aesthetic appearance in all patients were achieved. In 22 patients included in the study, the mean advancement rate was 3.6 mm, the mean relapse rate was 0.8 mm and 22.22 pencentage. The data obtained from the study were compared with the existing literature. The amount of relapse occured and the effects of changes in hard tissues over soft tissues were examined and all of the data obtained were similar with the literature. Relapse after orthognatic surgery is inevitable. The primary goal of surgeons and orthodontists should be to keep the relapse in minimum and take this into account while planning. As a result of this study and literature review, we think that the most appropriate approach to keep the relapse in minimum level is to achieve rigid fixation of bone segments by means of plates and screws and to apply maxillomandibular fixation for a sufficient time after the operation.