Periodontitis ile peri-implantitis lezyonlarının apoptozis ve otofaji açısından karşılaştırılması
Comparison of periodontitis and peri-implantitis lesions in terms of apoptosis and autophagy
Yazar: ÖZKAN ÖZKOÇER
Danışman: PROF. DR. MEHMET YALIM
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı / Periodontoloji Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Apoptozis = Apoptosis ; Dental implantlar = Dental implants ; Otofaji = Autophagy ; Periimplantitis = Periimplantitis ; Periimplantitis = Periimplantitis ; Periodontal hastalıklar = Periodontal diseases ; Periodontit = Periodontitis

Özet:
Periodontitis, doğal diş etrafındaki destek dokunun yıkımı nedeniyle diş kaybıyla sonuçlanabilen inflamatuar bir hastalıktır. Dental implantlar diş kaybının tedavisindeki başarıları nedeniyle gittikçe artan kullanıma sahiptir. İmplant etrafındaki destek dokuların yıkımıyla karakterize bir hastalık olan peri-implantitis, implant sağkalımını etkilemektedir. Periodontitis ve peri-implantitis inflamasyonla karakterize olmalarına karşın bu iki hastalığın patofizyolojisine ilişkin bilgiler sınırlıdır. Çalışmamızda doku yıkımında rol oynayan apoptozis ve otofaji mekanizmalarının periodontitis ile peri-implantitis hastalarındaki etkilerini detaylıca incelenmesi ve her iki grubun birbiri ile karşılaştırılması amaçlanılmıştır. 52 adet hastadan, 64 adet eksizyonel biyopsi materyali elde edilmiştir. Hastaların operasyon öncesinde plak indeksi, gingival indeks, cep derinliği ve klinik ataşman kaybı değerleri kaydedilmiştir. Alınan biyopsi materyalleri; Hematoksilen eozin, Mason 3'lü boyama, İmmünohistokimyasal boyama, TUNEL boyama yöntemleri ile boyanmıştır. Boyama sonucu elde edilen preparatlar incelenmiştir. İnceleme sonucu elde edilen laboratuvar verileri ile hastalardan operasyon öncesi elde edilen veriler istatiksel olarak değerlendirilmiştir. Hastaların plak değerleri arttığında periodontitis ve peri-implantitis seviyelerinin de arttığı gözlenilmiştir. Hastaların mesial, distal bölgelerinin bukkal, lingual / palatinal bölgelere göre daha çok plak birikimine ve temizlenmemeye yatkın olduğu bunun neticesinde aproksimal bölge inflamasyonunun, doku yıkımının daha fazla olduğu görülmüştür. Epitel bariyere sahip doğal diş yapısının hastalıktan korunmadaki etkinliğinin hastalık başladıktan sonra yıkımın artışı yönünde bir dezavantaj oluşturduğu görülmüştür. Otofajiyi gösteren belirteçlerden LC3 ve Beclin-1 moleküllerinin peri-implantitis hasta grubunda daha yüksek değerlere sahip olduğu görülmüştür. Otofajinin periodontal hastalıklar karşısında koruyucu etkisi gingival indeks ve ataşman kaybı değerleri ile olan negatif korelasyonuyla gösterilmiştir. Otofajini savunma hücreleri üzerinde olan etkisi sayesinde bağ doku ve kemik dokudaki yıkımın yavaşlatıldığı sonucuna varılmıştır.  Apoptozisin, otofajiden farklı olarak doku yıkımı lehine etkinliği olduğu gösterilmiştir.

Abstract:
Periodontitis is an inflammatory disease that can result in tooth loss due to the destruction of the supporting tissue around the natural tooth. Dental implants are in increasing use due to their success in treating tooth loss. Peri-implantitis, a disease characterized by the destruction of supporting tissues around the implant, affects implant survival. Although periodontitis and peri-implantitis are characterized by inflammation, information on the pathophysiology of these two diseases is limited. In our study, it was aimed to examine in detail the effects of apoptosis and autophagy mechanisms that play a role in tissue destruction in patients with periodontitis and peri-implantitis, and to compare both groups with each other. 64 excisional biopsy materials were obtained from 52 patients. Plaque index, gingival index, pocket depth and clinical attachment loss values of the patients were recorded before the operation. Biopsy materials taken; Stained with hematoxylin eosin, Mason 3-stain, Immunohistochemical staining, TUNEL staining methods. Preparations obtained as a result of dyeing were examined. The laboratory data obtained as a result of the examination and the data obtained from the patients before the operation were evaluated statistically. It was observed that when the plaque values of the patients increased, the levels of periodontitis and peri-implantitis also increased. It has been observed that the mesial and distal regions of the patients are more prone to plaque accumulation and non-clearance than the buccal, lingual / palatal regions, and as a result, the proximal region inflammation and tissue destruction are more common. It has been observed that the effectiveness of the natural tooth structure with epithelial barrier in preventing the disease creates a disadvantage in the direction of increased destruction after the disease starts. LC3 and Beclin-1 molecules, which are markers showing autophagy, were found to have higher values in the peri-implantitis patient group. The protective effect of autophagy against periodontal diseases was demonstrated by its negative correlation with gingival index and attachment loss values. It has been concluded that the destruction of connective tissue and bone tissue is slowed down thanks to its effect on autophagy defense cells. Unlike autophagy, apoptosis has been shown to be effective in favor of tissue destruction.