İntermittan ekzotropya hastalarında plikasyon-resesyon ve rezeksiyon-resesyon yöntemlerinin karşılaştırılması
İntermittan ekzotropya hastalarinda plikasyon-resesyon ve rezeksiyon-resesyon yöntemlerinin karşilaştirilmasi
Yazar: GİZEM ATALAY
Danışman: PROF. DR. FERAY KOÇ
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Basit intermittan ekzotropyada iki farklı cerrahi tekniğin, rezeksiyon ve plikasyon ile kombine resesyonun, cerrahi sonuçlarını değerlendirmek ve karşılaştırmak. Ek olarak, zaman içindeki kayma değişimini takip etmek, motor ve duyusal sonuçlar açısından başarı oranlarını karşılaştırmak.
Gereç ve Yöntem: Bu prospektif randomize çalışmada, basit intermittan ekzotropyası olan toplam 76 hasta, iki grup halinde, şaşılık cerrahisi sonrası 6 aylık dönemde takip edilmiş, motor ve duyusal sonuçlar açısından değerlendirilmiştir. Birinci grup medial rektus plikasyonu ve lateral rektus resesyonu uygulanan 30 hastadan (PR grubu), ikinci grup ise medial rektus rezeksiyonu ve lateral rektus resesyonu uygulanan 46 hastadan (RR grubu) oluşmaktadır. Hastaların ameliyat öncesi en az üç kez ve ameliyat sonrası birinci hafta, birinci ay, üçüncü ay ve altıncı ayda takipleri yapıldı. Refraktif değerler, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (Snellen Eşeli), stereoakuite (Titmus, TNO testleri), füzyon kapasitesi (Worth 4 Nokta), oküler hareketler, yakın ve uzak fiksasyon için ayrı ayrı deviasyon açıları (Prizma Örtme Testi) değerlendirildi, kapsamlı oftalmolojik muayeneleri yapıldı. Başarı kriteri, ameliyat sonrası kayma açısının 5 PD ezodeviasyon ile 10 PD ekzodeviasyon aralığında olması olarak tanımlandı.
Bulgular: İki tedavi grubunun temel özellikleri (yaş, cinsiyet, preoperatif  kayma açısı miktarı) benzerdir. Plikasyon ve rezeksiyon için ortalama cerrahi dozlar sırasıyla 5,67 mm ± 0,63 ve 5,78 mm ± 0,63 idi (p=0,18, student t testi ). Resesyon için değerler birinci grupta (PR) 7,25 mm ± 0,71 ve ikinci grupta (RR) 7,01 mm ± 1,48 idi (p=0,41, student t testi). Plikasyon grubunda birinci haftada anlamlı olarak daha az kayma açısı görüldü, bu fark sadece uzak fiksasyonda anlamlı bulundu ( PR 1,30 PD ± 6,07 , RR: 5,00 PD ± 7,41). Ancak, PR grubunda ekzotropyaya kayış durumu ilk haftadan itibaren RR grubuna göre daha fazla  bulundu (p=0.04, student t testi). Sonuç olarak, RR grubu 6. ayda daha az kayma açısı elde etmeyi başardı, fakat bu sadece yakın fiksasyon için anlamlı bulundu (PR: 8,07 PD ± 7,71, RR: 4,85 PD ± 5,31 p=0,03 student t testi). Başarı kriteri uygulandığında, birinci ayda, RR grubu daha yüksek başarı oranı göstermiştir ve bu fark uzak fiksasyonda anlamlıdır (PR:%67, RR:%87 p=0,03, ki-kare testi). Bu farklılık devam etmiş ve 6. ayda RR grubu PR grubundan daha başarılı bulunmuştur (Yakın PR:%57, RR %89 p=0,001 - Uzak PR: %53, RR:%87 p=0,001, ki-kare testi).Worth 4 Nokta (W4N) sonuçları açısından iki grup arasında yakın ve uzak fiksasyonda istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi. Stereoakuite testleri de iki grup arasındaki duyusal sonuçlarda fark olmadığını doğruladı; PR grubundaki %50 hasta ve RR grubundaki %61 hasta TNO veya Titmus testleri ile 3000 ila 30ark saniye arasında değişen stereoakuite elde etti (p=0.35, ki-kare testi).
Sonuç: Plikasyon prosedürü kısa vadede efektif sonuçlar elde etse de, rezeksiyon grubu uzun vadede daha başarılı sonuç sergilemiştir. Plikasyon grubunda postoperatif dönemde rezeksiyon grubuna kıyasla daha fazla ekzotropyaya kayma olduğu gözlemlenmiş, bu da suboptimal uzun vadeli sonuçlara sebep olmuştur.
Anahtar Kelimeler: Plikasyon; Rezeksiyon; İntermittan Ekzotropya; Şaşılık Cerrahisi; Binokülarite

Abstract:
Purpose: To evaluate and compare the surgical outcomes of two different surgical techniques, resection and plication both in combination with recession, in basic intermittent exotropia. Additively, to follow the shift change over time and to compare the success rates in respect to motor and sensorial outcomes.
Materials and Methods: In this prospective randomised trial, a total of 76 patients with intermittent exotropia were followed-up in two groups for 6 months postoperatively and surgical outcomes were evaluated. First group consists of 30 patients who underwent medial rectus plication and lateral rectus recession (PR group) whereas second group consists of 46 patients who underwent medial rectus resection and lateral rectus recession (RR group). Patients were examined preoperatively at least for three times and post-operatively at first week, first month, third months and sixth months. Comprehensive ophthalmic examination was done including assesment of refractive values, best corrected visual acuity (Snellen Chart), stereoacuity (Titmus,TNO tests), fusion capacity (Worth four Dot), ocular movements, deviation angles (Prism Cover Test) separately for near and distant fixation. Success was defined as having postoperative ocular deviation between the range of 5 PD of esodeviation to 10 PD of exodeviation.
Results: The baseline characteristics (age, gender, preoperative deviation amount) of the two groups displayed no statistically significant variance. The mean surgical dosages for plication and for resection were 5,67 mm ± 0,63 and 5,78 mm ± 0,63 respectively (p=0,18, student's t test ). For recession they were 7,25 mm ± 0,71 for the first group(PR) and 7,01 mm ± 1,48 for the second group(RR) (p=0,41, student's t test ). Plication group had significantly less deviation angle at first week, solely significant at distant fixation ( PR 1,30 PD ± 6,07 , RR: 5,00 PD ± 7,41). However, PR group displayed greater exo-shift than RR group starting from first week (p=0.04, student's t test). As the outcome, RR group achieved to have less deviation angles at 6 month, found to be significant only for near fixation (PR: 8,07 PD ± 7,71, RR: 4,85 PD ± 5,31 p=0,03 student's t test). Applying success criterion, at first month, RR group demonstrated greater success rate, particularly for distant fixation (PR:%67, RR:%87 p=0,03, chi-squared test). This divergence persisted, and RR group is found to be more succesful than PR group at 6 month (For Near PR:%57 , RR %89 p=0,001 - For Distance PR: %53, RR:%87 p=0,001, chi-squared test ). No statistically significant distinctions were observed between the two groups concerning WFD results both for near and distant fixation. Stereoacuity tests also affirmed the parity between two groups as %50 patients in PR and %61 patients in RR group achieved stereoacuities changing 3000 to 30arc seconds by TNO or Titmus tests (p=0.35, chi- squared test).
Conclusion: While the plication procedure has demonstrated favorable surgical outcomes in the short term, it is important to note that the resection group exhibited superior success according to motor results at the six-month post-operative assessment. The plication group exhibits statistically significant exo-drift, causing suboptimal longterm outcomes.
Keywords: Plication; Resection; Intermittent Exotropia; Strabismus Surgery; Binocularity