Atrial fibrilasyon ritim kontrolü için elektriksel kardiyoversiyon ve radyofrekans katater ablasyonu ile tedavi edilen hastalarda sol atrium fonksiyonlarinin iki boyutlu benek takibi ekokardiyografi ile değerlendirilmesi
Evaluation of left atrial function in patients treated with electrical cardioversion and radiofrequency catheter ablation for atrial fibrillation rhythm control by two-dimensional speckle tracking echocardiography
Yazar: BÜŞRA KURU GÖRGÜLÜ
Danışman: PROF. DR. İREM DİNÇER
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Radyofrekans kateter ablasyonunun (RFKA) sol atriyal (LA) mekanik fonksiyonu
üzerindeki etkileri tam olarak anlaşılamamıştır. Önceki bazı çalışmalar, RF gibi termal
modalitelerin ödem, intramural hemoraji ve mikrovasküler hasar dahil olmak üzere
koagülasyon nekrozuna neden olduğunu ve kronik fazda bu lezyonların onarıcı fibrozis
alanlarına dönüşerek ablasyon sonrası skar dokusunun artmasına ve kompliyansın azalmasına
yol açtığını öne sürmüştür. Atriyal fibrilasyonu (AF) olan hastalarda sinüs ritmi
restorasyonunun LA rezervuar strain (LARS) üzerindeki etkisi net olarak bilinmemektedir. Bu
çalışma ile AF hastalarında ritim kontrolü için RFKA ve elektriksel kardiyoversiyon (DCCV)
işlemleri uygulanması ile miyokardiyal deformasyonun değişimini karşılaştırmayı ve RFKA
işlemi ile atriyal rezervuar fonksiyonda azalma olup olmadığını araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Kasım 2022 ile Mayıs 2024 tarihleri arasında çalışma
kriterlerimize uyan atriyal fibrilasyon için katater ablasyonu veya elektriksel kardiyoversiyon
uygulanan 94 hastanın, işlem öncesinde ve sonrasında sol ventrikül ve LA fonksiyonlarının
ekokardiyografi parametreleri ve iki boyutlu benek takip ekokardiyografi ile strain ölçümleri
retrospektif olarak analiz edildi. Sol ventrikül EF ≥%50 olan, LA strain için uygun görüntüye
sahip olan hastalar çalışmaya dahil edildi. 18 yaşından küçük olan, ilk 3 ayda AF nüksü olan,
sol ventrikül EF <%50 olan, mekanik mitral kapak replasmanı öyküsü, mitral darlığı, 2. derece
ve daha üzerinde mitral yetmezliği olan hastalar ile görüntü kalitesi uygun olmayan 3. ayda
takipleri olmayan hastalar dışlandı. Kliniğimizde Kasım 2022- Mayıs 2024 tarihleri arasında
yaklaşık 320 DCCV ve 340 RFKA uygulanmıştır. 94 hasta çalışmaya dahil edilme kriterlerini
karşılamıştır. Dahil edilen hastaların benek takip ekokardiyografi değerlendirmelerini yapan
doktor hastaya hangi işlemin yapıldığını bilmemekteydi.
Bulgular: Çalışmaya 45 DCCV hastası ve 49 katater ablasyon hastası alındı. Sol atrium
rezervuar straini RFKA uygulanmış hasta grubunda işlemden sonra önemli ölçüde iyileşme
gösterdi (4 boşluk LARS sırasıyla 15.1±8.2, 19.6±7.1 p<0.001). LA rezervuar strain değeri
DCCV uygulanan hastalarda da işlem öncesine göre işlem sonrasında anlamlı iyileşme gösterdi
(4 boşluk LARS sırasıyla 12.2±6.2, 17.3±8.1 p<0.001). Gruplar arası strain değişimi açısından
anlamlı farklılık saptanmadı (p=0.4).
Sonuç: Çalışmamızda RFKA uygulanan hastaların rezervuar strainindeki düzelme
DCCV grubu ile benzerdi. Bu bulgular RF katater ablasyon ile lezyon alanlarında ortaya çıkan
fibrozise rağmen sinus ritim restorasyonunun, sol atrium rezervuar fonksiyonunda düzelmeye
yol açtığını düşündürmektedir.

Abstract:
Aim: The effects of radiofrequency catheter ablation (RFCA) on left atrial (LA)
mechanical function are not fully understood. Some previous studies have suggested that
thermal modalities such as RF cause coagulation necrosis including edema, intramural
hemorrhage and microvascular damage, and in the chronic phase, these lesions transform into
areas of reparative fibrosis, leading to increased scar tissue and decreased compliance after
ablation. The effect of sinus rhythm restoration on left atrial reservoir strain (LARS) is not
clearly known in patient with atrial fibrillation (AF). In this study, we aimed to compare the
changes in myocardial deformation after catheter ablation and electrical cardioversion (DCCV)
procedures for rhythm control in patients with atrial fibrillation and to investigate whether the
ablation procedure decreases atrial reservoir function.
Methods: In this study, we retrospectively analyzed echocardiographic parameters of left
ventricular and left atrial function and strain measurements with two-dimensional STE before
and after the procedure in 94 patients who underwent catheter ablation or cardioversion for
atrial fibrillation between November 2022 and May 2024. Patients with a left ventricular EF
≥50% and a suitable image for LA strain were included in the study. Patients younger than 18
years of age, AF recurrence in the first 3 months, left ventricular EF <50%, history of
mechanical mitral valve replacement, mitral stenosis, mitral regurgitation grade 2 or higher and
patients with unsuitable image quality and no follow-up at 3 months were excluded.
Approximately 320 DCCV and 340 RFKA were performed in our clinic between November
2022 and May 2024. 94 patients met the inclusion criteria. The doctor who performed the
speckle tracking echocardiography evaluations of the included patients did not know which
procedure was performed on the patient.
Results: Our study was performed in 45 DCCV patients and 49 catheter ablation patients
who met the inclusion criteria. LA reservoir strain significantly improved after the procedure in
the ablation group (4 chamber LARS 15.1±8.2, 19.6±7.1 p<0.001, respectively). The 4 chamber
LARS value also showed a significant improvement after the procedure compared to the
preprocedure in patients who underwent DCCV (4 chamber LARS 12.2±6.2, 17.3±8.1 p<0.001,
respectively). There was no significant difference in strain change between the groups (p=0.7).
Conclusion: In our study, the improvement in the reservoir strain of patients who
underwent RFCA was similar with DCCV group. These findings suggest that restoration of
sinus rhythm by RFCA at the expense of fibrosis in the lesion areas leads to improvement in
left atrial reservoir function.