Böbrek nakli yapılan hastalarda erken dönem nakil sonuçlarına etki eden faktörler
The factors that affecting the early greft function in renal transplant patients
Yazar: ÖZLEM BEYLER
Danışman: PROF. DR. İHSAN ERGÜN
Ufuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek = Kidney ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Doku donörleri = Tissue donors ; Doku ve organ tedariği = Tissue and organ procurement ; Gref reddi = Graft rejection ; Paratiroid hormon = Parathyroid hormone

Özet:
Giriş: Son dönem böbrek yetmezliği hastalarında uzun dönem sağ kalım ve yaşam kaliteleri açısından en ideal tedavi şekli böbrek naklidir. Çalışmamızın amacı böbrek nakli yapılan hastalarda erken dönemde nakil sonuçlarına etki eden alıcı ve vericiye ait faktörlerin tespit edilmesidir.
Hastalar ve yöntem:  Ufuk  Üniversitesi  Tıp Fakültesi  transplantasyon  kliniğinde 2016-2017 yılları arasında canlı donörden böbrek nakli yapılan 28 yetişkin hasta çalışmaya alındı.  Bu retrospektif çalışmada hastaların verileri hastane veri tabanı ve takiplerinde (operasyon sonrası 0-3-6. aylarda yapılan rutin kontrollerinde) tutulan dosya   kayıtlarından   elde   edildi.   Hastalar   ve   vericilerle   ilgili   demografik   bilgiler,rejeksiyon durumu, rejeksiyon tarihi, takip süresi bilgilerinden yararlanıldı. Ki kare ve mann whitney u testleri ile rejeksiyon durumlarını etkileyen faktörler analiz edildi.
Sonuçlar:  Alıcıların ortanca yaşı 38,5 (Aralık:19-65), %68'si (19 hasta) erkek idi.Toplam   8   hastada   akut   rejeksiyon   saptandı.   Rejeksiyon   gelişen   hastalarda   daha yüksek oranda panel reaktif antikor pozitif olduğu, parathormon düzeylerinin de daha yüksek olduğu saptandı. Rejeksiyon gelişen hastalar arasında panel reaktif antikor pozitif olma oranının %25, rejeksiyon gelişmeyen hastalarda ise %0 olduğu saptandı(p= 0,02). Parathormon düzeyi rejeksiyon gelişen grupta ortalama 963,2±587 iken,rejeksiyon gelişmeyen grupta 378±227 olarak hesaplandı (p=0,003). DM öyküsü olan hastaların %37,5'inde rejeksiyon geliştiği, DM öyküsü olmayan hastalarda ise bu oranın  %10  olduğu   gözlendi.  Aradaki   fark   istatistiksel  olarak   anlamlılık   sınırına yakındı (p=0.08). Tartışma: Panel reaktif antikor pozitifliğinin ve parathormon düzeylerinin rejeksiyon ihtimalini   artırdığı   gözlendi.   Hastada   diyabetes   mellitus   varlığının   rejeksiyon gelişmesine   olan   etkisinin   sınırlı   kaldığı   gözlendi.   Bulgularımız   literatür   ile uyumluydu. Hasta sayısının ve takip süresinin az olması nedeniyle ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Abstract:
Introduction: The best treatment for patient with end stage kidney disease ise kidney transplantation which improve their qualiy of life and survival rate. The aim of ourstudy is to determine the factors that affect the results of early outcomes of greft function. 
Patients   and   method:  Twenty-eight   adult   patients   who   underwent   renal transplantation from 2016 to 2017 were included in the transplantation clinic of Ufuk University Medical Faculty. In this retrospective study, patients' data were obtained from file records kept in hospital databases and follow-up (routine follow-up at 0-3-6 months   post-operative).   Demographic   information   about   patients   and   donors, rejection  status, rejection date, follow-up data   were   used.   Chi  square   and   mann whitney u tests and factors affecting rejection status were analyzed.
Results: The median age of the recipients was 38.5 (range: 19-65) and 68% (19patients)   were   male.   Acute   rejection   was   detected   in   8   patients.   Patients   who developed rejection were found to have higher panel reactive antibody positivity andhigher parathormone levels. Panel reactive antibody positivity was found to be 25%in patients who developed rejection and 0% in patients who did not develop rejection(p = 0.02). The parathormone level was calculated as 963.2 ± 587 in the rejection group and 378 ± 227 in the rejection group (p = 0.003). It was observed that 37.5% of DM patients  had  rejection  and  10%  in  non-diabetic  patients The difference wasstatistically significant (p = 0.08).
Discussion: Panel reactive antibody positivity and parathormone levels increased the likelihood of rejection. The effect of the presence of diabetes mellitus in the patient on the  development of  rejection  was observed to  be  limited.  Our  findings were consistent with the literature. Because of the number of patients and the short follow-up period, further studies are needed.