UNESCO Yaşayan İnsan Hazineleri Ulusal Sistemleri'nin, somut olmayan kültürel mirasın yaşatılmasına ve gelecek kuşaklara aktarılmasına etkisi üzerine bir inceleme
Study on the effects of UNESCO National Living Human Treasure Systems upon safeguarding of the intangible cultural heritage and transmission to next generations
Yazar: HASAN ERKAL
Danışman: PROF. DR. M. ÖCAL OĞUZ
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Halk Bilimi Ana Bilim Dalı / Türk Halk Bilimi (Folklor) Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Halk Bilimi (Folklor) = Folklore
Dizin: Kültürel bellek = Cultural memory ; Kültürel miras = Cultural heritage ; UNESCO = United Nation Educational Scientific and Cultural Organization

Özet:
Somut olmayan kültürel miras, insanlığın binlerce yıldır üreterek kuşaktan kuşağa aktardığı bilgi, beceri, gelenek, görenek ve uygulamaların oluşturduğu kültürel bellektir. İnsan yaratıcılığının ve kültürel çeşitliliğin ifadesi olan bu zengin miras, küreselleşmenin neden olduğu çeşitli etmenler yüzünden kaybolmakta veya önemini yitirmektedir.Kültürel çeşitliliğin korunmasını ve desteklenmesini temel ilke olarak benimseyen UNESCO nezdinde yürütülen koruma çabaları Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi'nin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Sözleşme, somut olmayan kültürel mirasın yaşayabilirliğini koruma kavramıyla güvence altına almaktadır.Somut olmayan kültürel mirasın gelecek kuşaklara aktarılmasında gelenek aktarıcılarının önemine dikkat çeken yaklaşımlar Yaşayan İnsan Hazineleri Ulusal Sisteminin ortaya çıkmasını sağlamıştır. Bu çalışmada, kavramsal çerçeve oluşturulduktan sonra, UNESCO Yaşayan İnsan Hazineleri Sistemlerini oluşturan Çek Cumhuriyeti, Fransa, Japonya, Kore Cumhuriyeti, Senegal, Tayland, Nijerya, Filipin Cumhuriyeti ve Türkiye'nin sistemleri açıklanmış; bu sistemler UNESCO Yaşayan İnsan Hazineleri Ulusal Sistemlerinin Kurulmasına İlişkin Kılavuz İlkeler'de yer alan Yaşayan İnsan Hazineleri Sistemlerinin Kurulmasına İlişkin Unsurlar çerçevesinde karşılaştırılmıştır.Karşılaştırma sonucunda Türkiye sistemi için öngörülen; teşvik, belgeleme ve aktarma ana başlıklarındaki düzenlemelerin yapılması ile hayata geçirilebileceği ifade edilmiştir.

Abstract:
Intangible cultural heritage is a common memory of humanity which is reproduced for thousands years and is transmitted through genaration to generation combined of knowledge, skills, traditions, customs and practices. Due to effects of the globalisation, testimony of human creativity and cultural diversity disseppear or lose its importance.Considering safeguarding and promoting the cultural diversity as one of the main aims of UNESCO, the adoption of the Convention for the Safeguarding of Intangible Cultural Heritage is the culminating point. The Convention ensures the viability of intangible cultural heritage by means of safeguarding term.Approaches giving the importance of the bearers in the transmission of intangible cultural heritage lead to establishment of national systems of living human treasures. In this study, national living human treasure systems of Czech Republic, France, Japan, Republic of Korea, Senegal, Thailand, Nigeria, Philippines and Turkey are examined after constituting conceptual framework. Those systems are compared on the bases of elements for the establishment of Living Human Treasures systems which is under the Guidelines for the Establishment of National ?Living Human Treasures? Systems.In consequence of the comparisons, it is put forward that suggestions for the Turkey?s system can be achieved by making legislative arrangements under the titles of transmission, documentation and promotion.