Eskişehir Fayı'nın İnönü ve Oklubalı arasındaki kesiminin paleosismolojik özellikleri
Paleoseismological features of the section of Eskişehir Fault between İnönü and Oklubalı
Yazar: BÜŞRA ÖZÇELİK
Danışman: PROF. DR. VOLKAN KARABACAK
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı / Genel Jeoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Jeoloji Mühendisliği = Geological Engineering

Özet:
Eskişehir Fay Zonu Batı Anadolu Genişleme Bölgesi ile Kuzey Anadolu Makaslama Zonu arasında özel bir konuma sahiptir. Zonun Dodurga Fayı ile kesişiminden daha doğuya uzanımı Eskişehir Fayı olarak adlanmaktadır ve batıdan doğuya; BKB-DGD, D-B ve KB-GD uzanımına sahip, yaklaşık 75 km uzunluğunda Holosen fayı olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada, İnönü yerleşim merkezi güneyini sınırlayarak Eskişehir yönünde uzanan ve deprem tehlikesi anlamında kaynaklık etme potansiyeline sahip İnönü- Oklubalı segmentinin bazı karakteristik özelliklerinin (geometrisi ve deprem davranışı) ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu kapsamda belirlenen alanda, diri fay uzanımları fizyografik yer değiştirme özellikleri ve jeolojik/morfolojik belirteçlerden yararlanılarak arazide haritalanmıştır. Eskişehir Fayı İnönüOklubalı segmenti boyunca ilk paleosismolojik nitelikli fay kazısı çalışmaları yürütülmüş, segment bazında deprem davranış özellikleri konusunda ilk kez çıkarımlarda bulunulmuştur. Elde edilen bulgular segmentin yaklaşık D-B doğrultusunda 19 km uzunluğa sahip olduğunu göstermektedir. Bu uzanım boyunca jeolojikjeomorfolojik izlerle arazide dar birzonda rahatlıkla takip edilebilen fay üzerinde gerçekleştirilen paleosismolojik kazı sonuçları Holosen döneminde en az 2 olasılıkla 3 yüzey kırığı meydana geldiğini kanıtlamaktadır.

Abstract:
Eskişehir Fault Zone has a special capacity between the Western
Anatolian Extensional Zone and the Northern Anatolian Shear Zone. The
extension of the zone further east from its meeting with the Dodurga Fault is 
introduced as the Eskişehir Fault and from west to east; It is classified as a 
Holocene fault with a length of approximately 75km, extending WNW-ESE, EW and NW-SE. 
This is revealed by the emergence of some features (geometry 
and earthquake propagation) of the İnönü-Oklubali segment, which borders the 
south of the İnönü settlement center, expands towards Eskişehir and has the
potential to be built for earthquake purposes. In the area where this ability was 
recorded, active fault extensions were mapped in the field using physiographic 
displacement features and geological/morphological markers. The first 
paleoseismological comprehensive fault excavation studies were carried out 
along the İnönü-Oklubali segment of the Eskişehir Fault, and inferences were 
made for the first time about earthquake behavior characteristicson a segment
basis.
The findings show that the segment has a length of approximately 19 km 
in an E-Wdirection. The results of paleoseismological excavations carried out on 
the fault, which can be easily followed in a narrow zone in the field with 
geological-geomorphological traces along this extension, prove that at least 2 
and possibly 3 surface ruptures occurred during the Holocene period.