Adli Tıp anabilim dalı tarafından türk ceza kanunu kapsamında raporları düzenlenmiş olan iş kazası olgularının değerlendirilmesi
Evaluation of occupational accident cases whose reports wereprepared by the department of Forensic Medicine within the scope of the turkish penal code
Yazar: AHMET UFUK ÜNAL
Danışman: DOÇ. DR. ERTUĞRUL GÖK
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine

Özet:
İş kazası nedeniyle yaralanan vakaların; sosyodemografik özelliklerini,
uğradıkları kaza türlerini, yaralanan şahısların çoğunlukla hangi sektörlerde
çalıştıklarını, kaza sonucu oluşan yaralanmaların Türk Ceza Kanunu (TCK)
kapsamında nasıl değerlendirildiğini incelemek; yöresel ölçekte güncel bilgileri
ortaya koyup, daha riskli alanları tespit edip, iş kazasını engellemek için alınacak
önlemlere ve akademik literatürümüze kılavuzluk etmek hedeflenmiştir.
Çalışmamızda 1 Ocak 2018-1 Temmuz 2022 tarihleri arasındaki dört buçuk
yıllık zaman diliminde Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında
adli raporları düzenlenmiş olan toplam 5803 adet adli olguya ait adli raporlar
retrospektif olarak incelenmiştir. Bu olgular içerisinde iş kazası olduğu bildirilen
veya iş kazası sonucu yaralandığı düşünülen kaza orijinli vakalar seçilmiş ve Türk
Ceza Kanunumuz kapsamında raporları düzenlenen dosyaların analizlerinde SPSS
(Statistical Package for Social Sciences) for Windows (IBM Corp., Armonk, ABD)
21.0 istatistik programı kullanılarak değerlendirilmiştir.
Çalışmaya dahil edilen 173 olguya ait raporlar değerlendirildi. Olguların
%97,7'sinin erkek, yaş ortalamasının 34,26±11,48 yıl olduğu (min.=12, max.=66)
saptanmıştır. İş kazaları, en fazla günler içerisinden pazartesi gününde (%20,2), aylar
içerisinden haziran ayında (%11,0), mevsimler içerisinden ilkbahar mevsiminde
(%30,1) gerçekleştiği görülmüştür. İş kazaları en fazla inşaat sektöründe (%24,3) ve
fabrika/atölye üretim sektöründe (%13,9) çalışanlarda meydana gelmiştir.
Yaralanmaların en sık yüksekten düşme (%23,7), ikinci sıklıkta iş makinesine
sıkışma-ezilme (%19,1) nedeniyle meydana geldiği bulunmuştur. Olgularda en sık
üst ekstremitenin yaralandığı (%59,5), onu alt ekstremite yaralanmasının (%32,9)
izlediği görülmüştür. Meydana gelen yaralanmaların; %85,6'sının basit bir tıbbi
müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, %36,4'ünde yaşamsal tehlike
oluşturacak nitelikte olduğu tespit edilmiştir. Vakaların %57,2'sinde kemik kırığı
oluştuğu, kemik kırığı oluşan 99 olguda kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına
etkisi sınıflandırıldığında en sık etkinin "ağır" düzeyde (%61,7) olduğu saptanmıştır.
Çalışanların yaralanmasına neden olan iş kazalarının büyük bir kısmının
alınacak tedbirlerle önlenebilir olduğunu düşünmekteyiz. İş kazalarının yaşanma
oranlarının düşmesi ile iş kazaları sonucu ortaya çıkan toplam maliyet de düşecektir.
İş kazalarını engellemek için alınacak tedbirlerin maliyeti ile harcanan emek ve
zaman, iş kazaları sonucu oluşacak maliyetten, harcanacak emek ve zamandan çok
daha az ve kolay olduğu unutulmamalıdır.

Anahtar Sözcükler: Adli Tıp, İş Kazası, Adli Rapor, Yaralanma, Yaşamsal Tehlike

Abstract:
Cases injured due to work accidents; to examine their sociodemographic
characteristics, the types of accidents they suffered, in which sectors the injured
people mostly work, and how the injuries resulting from accidents are evaluated
within the scope of the Turkish Penal Code (TCK); It is aimed to reveal current
information on a local scale, to identify more risky areas, and to guide our academic
literature and measures to be taken to prevent work accidents.
In our study, the forensic reports of 5803 forensic cases, whose forensic
reports were prepared in the Forensic Medicine Department of Dicle University
Faculty of Medicine, during the four and a half years between January 1, 2018 and
July 2022, were examined retrospectively. Among these cases, cases of accident
origin, which were reported to be work accidents or thought to be injured as a result
of work accident, were selected and evaluated using SPSS (Statistical Package for
Social Sciences) for Windows (IBM Corp., Armonk, USA) 21.0 statistical program
in the analysis of the files whose reports were prepared within the scope of our
Turkish Penal Code.
The reports of 173 cases included in the study were evaluated. It was
determined that 97.7% of the cases were male and the mean age was 34.26±11.48
years (min.=12, max.=66). Occupational accidents were seen to occur the most on
Monday (20.2%) among days, in June (11.0%) among months, and in spring (30.1%)
among seasons. Occupational accidents occurred mostly in the construction sector
(24.3%) and in the factory/workshop production sector (13.9%). Injuries were found
to occur most frequently due to falling from a height (23.7%), and secondly due to
being stuck or crushed by a work machine (19.1%). It was observed that the most
common injury to the upper extremity (59.5%) was followed by lower extremity
injury (32.9%). Injuries occurring; It was determined that 85.6% of them were not
mild enough to be remedied with a simple medical intervention, and 36.4% of them
were life-threatening. Bone fractures occurred in 57.2% of the cases, and when the
effects of bone fractures on vital functions were classified in 99 cases with bone
fractures, the most common effect was found to be "severe" (61.7%).
We think that most of the occupational accidents that cause injury to the
employees can be prevented with the measures to be taken. With the decrease in the
rate of occupational accidents, the total cost resulting from occupational accidents
will also decrease. It should not be forgotten that the cost of the measures to be taken
to prevent work accidents and the effort and time spent are much less and easier than
the cost that will occur as a result of work accidents, the effort and time to be spent.

Keywords: Forensic Medicine, Occupational Accident, Forensic Report, Injury, Life
Threatening