Diyabetik ayak enfeksiyonlu hastalarda sürüntü kültürü ile derin doku kültürünün karşılaştırılması
In patients with diabetic foot infection is compare deep tissue culture and superficial culture
Yazar: FATMA BOZKURT
Danışman: PROF. DR. CELAL AYAZ
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Giriş ve Amaç; DM un kronik bir komplikasyonu olan DA yaralar tı bbi , sosyal ve ekonomikbir problem olup, gittikçe artan oranlarda ciddi bir sağ lı k sorunu olmaya devam etmekte. Bu nedenleenfekte DAÜ lerinin tedavisi için etken mo. nın izole edilmesi hayati bir önem taşır. Etken mo. n nizolasyonu için çe itli örnek alma metotlar mevcut olup, bunlar aras nda önceleri kontaminasyon riskiyüksek kabul edilen ancak son zamanlarda steril olarak al narak bula riski azalt lan SK leri ile DDK ündeizole edilen mo. lar aras nda uyum oranının belirlenmesi amaçlandı .Materyal ve Metot; Çal maya Ekim 2006 ile kasım 2007 tarihleri arasında, Dicle ÜniversitesiHastanesi nde Klinik mikrobiyoloji ve Enfeksiyon hastalıklar , Ortopedi ve Travmatoloji ve Endokrinolojiservislerinde yatan 63 DAE lu hasta al nd . DAE tan m klinik olarak enfeksiyon bulgular dikkateal narak yap ld . Yaralar ülser, abse ve osteomiyelit olarak ayrıldı . Ülser tipi nöropati, iskemi venöroiskemi olarak sınıflandırıldı . Yara lokalizasyonu parmak, metatars, orta ayak ve topuk yerle imiolarak incelendi. Yara olu um süresi açısından akut (< 30gün) ve kronik (>30gün) olarak ayr ld . Yaras n flamas nda Wagner evrelemesi kullanıldı . Mikrobiyolojik kültür için her bir hastadan eşzamanlıolarak steril SK ile DDK ü alındı . Aerob ve anaerob kültür için hızlı bir ekilde laboratuvara gönderildi.Elde edilen mikrobiyolojik veriler duyarlılık ve özgüllük formülü doğrultusunda analiz edildi veyorumlandı .Bulgular; Vakalar n % 52 si kad n ve ya ortalamalar 58,1 ± 12 y l idi. % 94 ünün tip2 diyabetivard . Ortalama diyabet süreleri 9,3 ± 6,8 y l idi. % 60 hasta OAD tedavisi almaktayd . HbA1C ( %)ortalamas 9,8 ± 2,6 idi. % 68 i akut bir sürece sahipti. Hastalar n % 60 Wagner 1+2 iken, % 40Wagner 3+4 idi. Yara yerle imi % 73 vakada parmak ve metatarsdayken, % 27 sinde orta ayak vetopuktayd . Vakalar n % 63 ünde ülser, % 24 ünde osteomiyelit ve % 13 ünde abse formasyonundayd .Yara etyolojisinde % 81 nöropati, % 13 nöroiskemi ve % 6 iskemi mevcut idi. DDK ünde 77 mo. üredi veal nan materyal ba na ortalama 1,2 iken, SK ünde 91 mo. üredi ve ortalama 1,4 idi. Mikrobiyolojikinceleme sonucunda % 58,7 oran nda her iki kültürde ayn mo. ürerken, % 20,6 oran nda SK ünde dahafazla mo. üredi ancak üreyen mo. lar içinde DDK ünde üreyen mo. lar da vard . % 20,6 oran nda ise heriki kültürde farkl mo. üredi. Ortalama duyarl l k % 84,4 ve özgüllük % 84,6 olarak bulundu. En s k izoleedilen mo. S.aureus ( SK da % 32 , DDK ünde % 36,5) idi. Bunu ikinci s kl kta Klebsiella spp. izledi.Sonuç; DAÜ leri gittikçe artan s kl kta ciddi bir sa l k sorunu olmaya devam etmektedir. Bunedenle DA geli imi hemen hemen kaç n lmaz olan diyabet hastalar nda ülser geli meden önce düzenli53ayak kontrolleri yap larak koruyucu önlemler al nmal . DAE nu geli ti inde etken mo. n n izolasyonu içingereken önem gösterilerek en k sa zamanda uygun tedavi ba lanmas hem amputasyon riskini azaltmadahem de mortaliteyi önlemede en etkili yol olarak görünmektedir.

Abstract:
Introduction and Aims: Diabetic foot wounds, which are a chronic complication of Diabetes Mellitus,are a medical, social and economic problem, and increasingly continue to be a serious health issue.Therefore, isolation of effective microorganisms is of vital importance in the treatment of Diabetic footulcers. For isolation of effective microorganisms, there are various collection methods of specimen. n thisstudy, we aimed to determine the coherence rate between microorganisms isoleted from deep tissueculture and those from superficial culture, which were primarily accepted to have high risk ofcontamination but whose contamination risk has been reduced recently through sterilization.Material and Method: A total of 63 patients with Diabetic foot infection, who were admitted to theclinics of Microbiology and nfection Diseases, Orthopedia and Travmatology, and Endocrinology ofDicle University Hospital between October 2006 and November 2007, were ncluded into the study. Thediagnosis of Diabetic foot nfection was clinically made on the basis infection findings. The wounds weredivided as ulcer, abcess and osteomyelitis. Ulcer type was classified as neuropathy, ischemia andneuroischemia wound localization was studied as toe, metatars, middle-toe and heel. Wound formationtime was specified as acute ( > 30 days ) and chronic ( > 30 days ). In wound classification, Wagner sphasing method was used. For microbiologic culture, sterilized superficial culture and deep tissue culturewere spontaneously taken from each patent, and were rapidly sent to laboratory for aerob and anaerobculture. Microbiologic data obtained were analyzed and interpreted in line with sensitivity and specifityformula.Results: Of the cases, 52 % were female, and the mean age was 58,1±12 years; 94 % had type II diabetes.Mean diabetic time was 9,3±6,8 years. In add t on, 60 % of the patients were receiving Oral AntidiabeticAgent treatment. The HbA1C ( % ) awerage was 9,8±2,6, and 68 % of the cases had an acute period.Wagner scale was 1+2 in 60 % , and 3+4 in 40 % of the patients. Wound localization was in toes andmetatars in 73 %, and middle-toe and heel in 27 %. The wounds were of ulcer formation in 63 %,osteomyelitis in 24 % and abcess in 13 %. For wound aetiology, there wasneuropaty in 81 %,neuroischemia n 13 % and ischemia in 6 % of the cases. n deep tissue culture, 77microorganisms weregrown, and the mean was 1,2 per materal, whereas in superficial culture, 91 microorganisms were grown,and the mean was 1,4 per material. As a result of microbiological analysis, in both cultures, the sameamount of microorganisms was grown at a rate of 58,7 %, more microorganisms were grown in superficial54cultures, but there were also microorganisms in those grown in deep tissue cultures. Different amounts ofmicroorganisms were grown in both cultures at a rate of 20,6 %. The mean sensitivity and specifity rateswere found to be 84,4 % and 84,6 %, respectively. The most commonly isolated microorganisms wereS.aureus ( 32% in superficial cultures and 36,5 % in deep tissue cultures ), followed by Klebsiella spp.Conclusion: Diabetic foot ulcers increasingly continue to be a serious health issue, Therefore, in patientsin whom diabetic foot development is inevitable, regular foot controls should be made before ulcerdevelops, and protective precaution should be taken when diabetic foot infection has developed, thenecessary attention should be paid to isolation of effective microorganisms, and proper treatment shouldbe initiated, which seems to be the most effective way both in reducing amputation risk and prevetingmortality.