Diabetes mellituslu olgularda retinopati gelişiminin kalp hızı türbülansı ile ilişkisi
The relationship between development of retinopathy and heart rate turbulence in patients with diabetes mellitus
Yazar: MUSTAFA ERDAL BEYTER
Danışman: PROF. DR. ERSEL ONRAT
Afyon Kocatepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Diabetik retinopati = Diabetic retinopathy ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kalp hızı = Heart rate ; Kardiyovasküler sistem = Cardiovascular system ; Nöropatiler-herediter-sensoryel ve otonom = Neuropathies-hereditary-sensory and autonomic

Özet:
Son on yılda, genel popülasyonda kardiyovasküler hastalık mortalitesi yaklaşık % 20 oranında azalmış olmasında rağmen, diyabetik hastalarda mortalite benzer bir oranda artmıştır (190). Diyabetik bireyler arasında ölümlerin önde gelen nedeni kardiyovasküler hastalıklardır (1). Diyabet bir koroner arter hastalığı eşdeğeri olarak kabul edilmesine rağmen, klinik olarak asemptomatik diyabetik hastalarda koroner ateroskleroz ya da sessiz miyokard iskemisi için taramanın yararları halen tartışmalıdır (4,44,55,78). Ayrıca, diyabetin ani kardiyak ölüm riskinde 2-4 katlık bir artış ile ilişkili olduğu bilinmektedir (5-8). Bu artış, en azından kısmen, diffüz koroner tutulumu ile seyreden koroner arter hastalığına bağlı kardiyak olaylardan ve kardiyak otonom nöropati ile ilişkili malign aritmilerden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle diyabetik hastalarda yüksek riskli bireyleri erken aşamada tespit edecek noninvaziv teknikler giderek tanısal bir gereksinim halini almıştır.
Bu çalışmada, artmış kardiyovasküler mortalite ile ilişkisi gösterilmiş noninvaziv bir tanı yöntemi olan kalp hızı türbülansı ile yine noninvaziv olarak saptanabilen diyabetik retinopati arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmaya klinik, elektrokardiyografik ve ekokardiyografik olarak aşikar kalp hastalığı olmayan tip-2 diyabet hastaları dahil edildi. Hipertansiyon ve hiperlipidemi dışında ek hastalığı olan hastalar çalışmadan dışlandı. Ayrıca evre 3 ve 4 hipertansif retinopatisi olan hastalar da çalışmaya dahil edilmedi. Çalışmaya dahil edilen toplam 60 diyabetik hasta; non-retinopatik (n=22, 53,0±8,8 yaş, %68 kadın, %32 erkek), non-prolifertif retinopati (n=17, 56,0±9,0 yaş,  %53 kadın,   %47 erkek) ve proliferatif retinopati (n=21, 55,9±8,5 yaş, %62 kadın, %38 erkek) olmak üzere 3 alt gruba ayrıldı. Göz dibi muayeneleri slit-lamp yöntemi ile yapıldı, sonuçlar fundus fluorescein anjiyografi ile doğrulandı. Tüm bireylerden en az 24 saatlik Holter kayıtları alındı. 
TB ve TE değişkenleri kombinasyon halinde değerlendirildiğinde gruplar arasında anlamlı bir farklılık görülmez iken, ayrı ayrı değerlendirildiğinde, ventriküler erken vurusu olmayan hastalar dışlansa da dışlanmasa da, prolilferatif retinopatisi olan hastalarda TE?nin anlamlı olarak azaldığı, ancak TB?nın tüm gruplar arasında benzer değerlerde kaldığı görüldü.

Abstract:
In spite of the fact that the overall mortality due to cardiovascular disease in the general population has decreased about 20% in  the last decade,  the mortality in patients with diabetes has increased with a similar percentage (190). Cardiovascular disease is the leading cause of death in diabetes (1). The benefits of screening for coronary atherosclerosis or silent myocardial ischemia is still controversial in clinically asymptomatic diabetic patients, although diabetes has been considered a coronary artery disease equivalent (4,44,55,78). Moreover, diabetes is known to be associated with a 2-4 fold increase in the risk of sudden cardiac death (5-8). This increase is, at least partly, due to cardiac events associated with diffuse coronary involvement of coronary artery disease and malignant arrhythmias associated with cardiac autonomic neuropathy. Therefore, the non-invasive techniques which will detect high risk individuals at early stage have become to a diagnostic requirement in diabetic patients. In this study, the relationship between heart rate turbulence as a noninvasive diagnostic method which has been shown to be associated with increased cardiovascular mortality, and diabetic retinopathy that could be determine as noninvasively is investigated.
In the study, type-2 diabetes patients without overt clinical, electrocardiographic or echocardiographic heart disease were included. Patients with comorbid disease other than hypertension, and hyperlipidemia were excluded. Moreover, patients with stage 3 and 4 hypertensive retinopathy were excluded. A total of 60 diabetic patients included in the study, were divided into three sub-groups including non-retinopathic (n=22, 53.0±8.8 years, 68% female, 32% male), non-proliferative retinopathy (n=17, 56.0±9.0 years, 53% female, 47% male) and proliferative diabetic retinopathy (n=21, 55.9±8.5 years, 62% female, 38% male). Fundus examination was performed with slit-lamp method, results were confirmed by fundus fluorescein angiography. At least 24-hour Holter recordings were obtained from all subjects.
There was no significant difference between the groups when TO and TS variables were evaluated in combination. However, TS was seen to be significantly decreased in patients with proliferative retinopathy, while TO was similar among all groups when evaluated separately with or without excluding the patients who have no ventricular premature beats.