Kanin viseral leishmaniazis ile doğalenfekte köpeklerde allopurinol sağaltımınınrezistif indeks, SDMA, NGAL biyobelirteçleriüzerine etkinliğinin araştırılması
Investigation of the effectiveness of allopurinoltreatment on resistive index, SDMA, NGAL biomarkers in dogsnaturally infected with canine vi̇seral leishmaniasis
Yazar: TAHİR ÖZALP
Danışman: DOÇ. DR. HASAN ERDOĞAN
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İç Hastalıkları (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine

Özet:
Amaç: Kanin viseral leishmanias dünyada oldukça yaygın görülen, L. İnfantum'un neden olduğu, köpeklerin ana konakçı olarak rol oynadığı zoonotik paraziter bir hastalıktır. Leishmania spp. etkeni köpeklerde glomerulonefritis ve tubulointersitisyel nefritis yaparak böbrek hasarına yol açmaktadır ve bu durum hastalığın mortalite oranını arttırmaktadır. Hastalığa karşı tedavide kullanılan allopurinol uygulamasının böbrek hasarı üzerine etkisinin düzeyi belirlenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda, Kanin viseral leishmaniasisli 46 enfekte köpek ile 10 tane sağlıklı köpek olmak üzere toplamda 56 hayvan yer aldı. Enfekte gruptaki hayvanlar Grup-I (180gün), Sağlıklı allopurinol uygulanan hayvanlar Grup-II (120 gün) ve sağlıklı allopurinol uygulanmayan hayvanlarda Grup-III'ü oluşturdu. Tüm gruplarda 0. gün, 30. gün, 60. gün, 90. gün ve 120. günlerde kan örnekleri alınarak tam kan, tam biyokimya, serum SDMA, serum NGAL analizleri yapıldı ve renal doppler ultrason yardımıyla renal RI ve PI ölçümleri gerçekleştirildi. Aynı sürelerde bütün gruptaki hayvanların kan basıncı ölçüldü.
Bulgu: böbrek hasarını gösteren SDMA ve NGAL biyobelirteçleri kreatin ve üreye göre grup-1 hayvanlarında rup-2 ve grup-3 hayvanlarına göre anlamlı artış gösterdi. RI ve PI belirteçleri NGAL artışına paralel olarak artış gösterdi ve enfekte grupta sağlıklı gruplara göre daha yüksek seyretti.
Sonuç: Söz konusu ultrasonografik ölçümlerin Evre I hastalarında değerlendirilmiş olması hastalık aktivitesinin erken aşamasında dahi renal kan akımı ve bununla ilişkili vasküler değişimleri etkileyebildiği ve hastaların klinik takiplerinde değerlendirilmesi gereken parametreler arasında olduğu sonucuna varıldı.

Abstract:
Objective: Canine viseral leishmaniasis is a zoonotic parasitic disease caused by Leishmania infantum, which is widely prevalent worldwide and has dogs as its primary host. The Leishmania spp. pathogen leads to renal damage in dogs by causing glomerulonephritis and tubulointerstitial nephritis, which increases the mortality rate of the disease. This study aims to determine the effect of allopurinol treatment on kidney damage.
Materials and Methods: Our study comprised a total of 56 dogs, including 46 infected with canine viseral leishmaniasis and 10 healthy controls. The infected dogs were assigned to Group I (180 days), the healthy dogs treated with allopurinol to Group II (120 days), and the untreated healthy dogs to Group III. Blood samples were collected from all groups on days 0, 30, 60, 90, and 120 for complete blood count, comprehensive biochemistry, serum SDMA, and serum NGAL analyses. Renal resistive index (RI) and pulsatility index (PI) measurements were performed using renal Doppler ultrasound. Additionally, blood pressure was measured for all dogs at the same time points.
Results: The biomarkers SDMA and NGAL, indicative of kidney damage, showed a significant increase in Group I animals compared to Groups II and III when correlated with creatinine and urea levels. The RI and PI indices increased in parallel with the rise in NGAL levels and were found to be higher in the infected group compared to the healthy groups.
Conclusion: The assessment of the aforementioned ultrasonographic measurements in Stage I patients indicates that renal blood flow and associated vascular changes can be affected even in the early stages of disease activity. These parameters should be considered in the clinical follow-up of patients.