Genel anestezi uygulanan sezaryen ameliyatlarında farklı preoksijenizasyon yöntemlerinin oksijen rezerv indeksi ile değerlendirilmesi
Assessment of different preoxygenation methods with oxygen reserve index in cesarean section undergoing general anesthesia
Yazar: DUYGU KOCAKULAK
Danışman: DOÇ. DR. GAMZE KÜÇÜKOSMAN
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Anestezi-genel = Anesthesia-general ; Oksijen satürasyonları = Oxygen saturation ; Oksijen solutma tedavisi = Oxygen inhalation therapy ; Sezaryen operasyonu = Cesarean section

Özet:
Amaç: Çalışmamızda; gebelerde farklı preoksijenasyon yöntemlerini (3 dk süre ile tidal volüm ve 4 derin nefes) oksijen rezerv indeksi (ORİ) ile değerlendirmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Etik kurul onayı alınan prospektif randomize çalışmaya sezaryen operasyonu planlanan, Amerikan Anestezistler Derneği (ASA) II risk sınıfı, 18-45 yaş arası 66 hasta dahil edildi. Rutin hemodinamik ve ORİ monitörizasyonları yapıldı. Preoksijenasyon öncesi hemodinamik parametreler [kalp atım hızı (KAH), ortalama arter basıncı (OAB), periferik oksijen satürasyonu (SpO2)] kaydedildi. Anestezi indüksiyonu öncesi hastalar, 10 L/dk % 100 O2 ile 3 dk normal tidal volüm  (Grup 1, n:33) ve 30 sn 4 derin vital kapasite (Grup 2, n:33)  ile preoksijenasyon uygulanmak üzere 2 gruba ayrıldı. Preoksijenasyon sonrası hızlı seri indüksiyon uygulanan hastalarda 60 sn apneik oksijenizasyon yapıldı. McGrath MAC videolaringoskop ile entübe edilen tüm hastaların Cormack Lehane derecesi, entübasyon sırasında kolaylaştırıcı manevraların varlığı (dışardan laringeal bası), entübasyon süresi ve deneme sayısı kaydedildi. Tüm hastaların anestezi idamesi 4 L/dk % 50/50 : O2/hava ve % 2 sevofluran karışımı içinde 8 mL/kg tidal volüm ve 12/dk  solunum sayısı olacak şekilde sağlandı. Hemodinamik veriler, inspire edilen O2 fraksiyonu (FiO2), ekspire edilen O2 fraksiyonu (FeO2) ve ORİ değerleri preoksijenasyon sonrası (T1), entübasyondan hemen sonra (T2), entübasyon sonrası 3. (T3) ve 7. (T4) dakikalarda kaydedildi. 
Bulgular: Gruplar arası KAH değerleri T1 ölçüm zamanında Grup 2'de daha düşük bulundu (p=0.047), diğer zamanlar arasında anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0.05). Grup 1'deki T1 ölçüm zamanı FiO2 değerlerinin Grup 2'den daha düşük olduğu (p=0.012), diğer tüm zamanlarda ise gruplar arası anlamlı bir farklılık olmadığı saptandı (p>0.05). Gruplar arası FeO2 değerleri Grup 2'de T1 ve T2 ölçüm zamanlarında yüksek bulundu (sırasıyla p=0.025, 0.009)  diğer zamanlarda anlamlı bir farklılık saptanmadı (p>0.05). End-tidal karbondioksit değerleri açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p>0.05). Gruplar arası ORİ değerleri açısından tüm ölçüm zamanları arasında anlamlı bir farklılık saptanmadı, ancak Grup 1'de entübasyon sonrası ORİ değerleri preoksijenasyon sonrası ORİ değerlerine göre anlamlı derecede düşük bulundu (p<0.001). Hastaların ortalama ORİ değerleri ile FeO2 ve FiO2 değerleri arasında yapılan korelasyon analizinde T3 ve T4'te elde edilen değerler arasında istatistiksel açıdan anlamlı, pozitif yönlü zayıf bir ilişki olduğu saptandı (p<0.05).
Sonuçlar: Sezaryen ameliyatlarında 3 dk tidal volüm ve 30 sn 4 derin nefes ile yapılan preoksijenasyon yöntemlerini ORİ ile değerlendirdiğimiz çalışmamızda her iki preoksijenasyon yönteminde ORİ değerleri arasında tüm zamanlarda anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Ancak 3 dk tidal volüm uygulanan grupta entübasyon sonrası ORİ değerlerinde anlamlı düşme bulunmuştur. 30 sn 4 derin vital kapasite ile preoksijenasyon uygulamasında daha yüksek FiO2 ve FeO2 değerleri elde etmiş olmamız ve entübasyon sonrası ORİ değerlerinde anlamlı düşüşe neden olmaması sebebiyle özellikle acil sezaryen operasyonlarında kullanılmasının uygun olabileceği kanısındayız.
Anahtar Kelimeler: Oksijen Rezerv İndeksi, Preoksijenasyon, Genel Anestezi, Sezaryen

Abstract:
Aim: In our study; we aimed to evaluate different preoxygenation methods (tidal volume for 3 minutes and 4 deep breaths) in pregnant women with oxygen reserve index (ORI).
Material and Method: Ethics committee approval was obtained, and 66 patients aged 18-45 years, scheduled for cesarean section, American Society of Anesthesiologists (ASA) II risk class, were included in the prospective randomized study. Routine hemodynamic and ORI monitoring was performed. Hemodynamic parameters [heart rate (HR), mean arterial pressure (MAP), peripheral oxygen saturation (SpO2)] were recorded before preoxygenation. Before induction of anesthesia, the patients were divided into 2 groups, with 10 L/min 100% O2 and 3 min normal tidal volume (Group 1, n:33) and 30 sec 4 deep vital capacity (Group 2, n:33) preoxygenation. Apneic oxygenation was performed for 60 seconds in patients who underwent rapid serial induction after preoxygenation. Cormack Lehane grade, presence of facilitating maneuvers during intubation (external laryngeal compression), intubation time, and number of attempts were recorded in all patients intubated with the McGrath MAC videoryngoscope. Anesthesia was maintained for all patients with a tidal volume of 8 mL/kg and a respiratory rate of 12/min in a mixture of 4 L/min 50/50: O2/air and 2% sevoflurane. Hemodynamic data, inspired O2 fraction (FiO2), exhaled O2 fraction (FeO2) and ORI values were recorded after preoxygenation (T1), immediately after intubation (T2), 3rd (T3) and 7th (T4) minutes after intubation.
Results: Heart rate values between groups were found to be lower in Group 2 at the time of T1 measurement (p=0.047), and there was no significant difference between other times (p>0.05). T1 measurement time FiO2 values in Group 1 were lower than Group 2 (p=0.012), and there was no significant difference between the groups at all other times (p>0.05). FeO2 values between the groups were found to be high at T1 and T2 measurement times in Group 2 (p=0.025, 0.009, respectively) and no significant difference was found at other times (p>0.05). There was no significant difference between the groups in terms of end-tidal carbon dioxide values (p>0.05). There was no significant difference between the groups in terms of ORI values between all measurement times, but the ORI values after intubation were found to be significantly lower in Group 1 than the ORI values after preoxygenation (p<0.001). In the correlation analysis performed between the mean ORI values of the patients and the FeO2 and FiO2 values, it was found that there was a statistically significant weak positive correlation between the values obtained in T3 and T4 (p<0.05). 
Conclusion: In our study, in which we evaluated preoxygenation methods performed with 3 min tidal volume and 30 sec 4 deep breaths with ORI in cesarean section operations, no significant difference was found between ORI values in both preoxygenation methods at all times. However, a significant decrease was found in the ORI values after intubation in the 3 min tidal volume group. We believe that it can be used especially in emergency cesarean section operations, since we have obtained higher FiO2 and FeO2 values in preoxygenation with 30 sec 4 deep vital capacity and it does not cause a significant decrease in ORI values after intubation.
Key Words: Oxygen Reserve Index, Preoxygenation, General Anesthesia, Cesarean Section