Ponseti yöntemi ile tedavi edilen pes ekinovarus olgularında iki sınıflama sisteminin karşılaştırılması
Ponseti̇ yöntemi̇ i̇le tedavi̇ edi̇len pes eki̇novarus olgularinda i̇ki̇ siniflama si̇stemi̇ni̇n karşilaştirilmasi
Yazar: ALİ HANSU
Danışman: DOÇ. DR. MİTHAT ÖNER
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ayak = Foot ; Ayak hastalıkları = Foot diseases ; Ponseti yöntemi = Ponseti technique ; Radyografi = Radiography ; Yumru ayak = Clubfoot

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı Ponseti yöntemi ile tedavi edilen idiopatik PEV deformitelerinde yöntemin etkinliği değerlendirmektir. Ayrıca Pirani ve Diméglio değerlendirme sistemlerinin klinik ve radyolojik korelasyonlarının karşılaştırılması yapılarak hangi sistemin daha etkin ve kullanışlı olduğunun değerlendirilmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: 2010 ve 2012 yılları arasında, Erciyes Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğinde pes ekinovarus tanısı alan ve Ponseti yöntemi ile tedavi edilen 46 hastanın 41'i idiyopatik (%89) 5'i kompleks (%11) PEV idi. Çalışmaya kompleks PEV tanısı alan 5 hasta (8 ayak) dahil edilmedi. Ortalama tedaviye başlama zamanı 20,47 gün (4 - 90 gün)  idi. Tüm ayaklar (n=67) üç farklı dönemde (Alçılama öncesi dönem, alçılama ortası dönem ve alçılama sonrası dönem) klinik ve radyolojik olarak değerlendirildi. Klinik değerlendirme için Diméglio ve Pirani skoru, radyolojik değerlendirme için ön-arka talokalkaneal açı (AP-TK), ön-arka talo - 1.metatarsal açı (AP-T1M) ve yan talokalkaneal açı (YAN-TK) ölçüldü. 
Bulgular: İdiyopatik PEV'i olan hastaların 9'u kız (%22) hasta  32'si erkek (%78) hasta idi. 15 hastada tek taraflı tutulum (%36,6), 26 hastada çift taraflı tutulum (%63,4) mevcuttu. Tek taraflı tutulum gösteren hastaların 4'ü sağ, 11'i sol ayaktı.   Klinik olarak ortalama 6,04 (4-7) alçıda Diméglio ve Pirani skorlarında iyileşme sağlandı. AP-T1M açı ile Diméglio ve Pirani sistemleri arasında pozitif, orta korelasyon (Diméglio için r = 0,504; p<0,001 / Pirani için r = 0,674; p<0,001) olduğu görüldü. Diméglio ve Pirani sistemleri ile AP-T1M açısı arasındaki bu ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Ayrıca Pirani sistemi ile YAN-TK açı arasında negatif, düşük korelasyon (r = - 0,392; p=0,001) olduğu görüldü. Pirani sistemi ile YAN-TK açı arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulundu. 
Sonuç: Ponseti yöntemi idiyopatik PEV 'in konservatif tedavisinde etkin ve güvenilir bir metottur. Ponseti yöntemi hem Pirani hem de Diméglio skorunda iyileşme sağlar. Dimeglio ve Pirani sistemine göre skorlar klinik düzelmeyle birlikte azaldıkça ön-arka talo - 1.metatarsal açının değerleri radyolojik düzelmeyle birlikte azalmaktadır. Pirani sistemine göre skorlar klinik düzelmeyle birlikte azaldıkça yan talo - kalkaneal açı değerleri radyolojik düzelmeyle birlikte artmaktadır. Hangi sistemin daha etkin ve kullanılır olduğu değerlendirildiğinde ise istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır.

Abstract:
Aim: The aim of this study was to evaluate the efficacy of Ponseti method in idiopathic clubfoot deformities which were treated by this method. Additionally, that was aimed to compare the clinico-radiological correlations of Pirani and Dimeglio scoring systems which were commonly used in the clinical evaluation of clubfoot and to evaluate which system is more effective and useful.
Patients and methods: Between 2010 and 2012, at the Department of Orthopaedics and Traumatology of Erciyes University, 46 patients (75 feet) which were diagnosed as idiopathic or complex clubfoot and treated with the Ponseti method were evaluated. 5 patients (8 feet)  diagnosed with complex clubfoot were excluded. The average time to start treatment was 20.47 days (4 - 90 days). All the feet (n = 67) were evaluated clinically and radiologically at three different periods (before casting, at the middle of casting and after the last plaster). Diméglio and Pirani scores were used for clinical evaluation and anteroposterior talocalcaneal angle, anteroposterior talo-first metatarsal angle and lateral talocalcaneal angle measurements were used for radiological assessment. 
Results: Nine of the patients were female and 32 were male. While 15 patients had unilateral involvement, bilateral involvement was present in 26 patients. Of the patients with unilateral involvement, 4 were right and 11 were left. Clinical improvement was obtained in Diméglio and Pirani scores with the average of 6,04 (4-7) cast. A statistically significant correlation was found between both clinical scoring systems and anteroposterior talo-first metatarsal angle (Pearson's correlation coefficient was 0,504 for Diméglio and 0,674 for Pirani; p<0,001). Furthermore, there was a statistically significant correlation between Pirani scoring with lateral talocalcaneal angle (Pearson's correlation coefficient was (-)0,392; p=0,001) .
Conclusion: Ponseti method is an effective and reliable method for conservative treatment of idiopathic clubfoot. Ponseti method provides an improvement in both Pirani and Diméglio scores. According to Diméglio and Pirani systems, when the scores decline with the clinical improvement the anteroposterior talo-first metatarsal angle values are decreasing with the radiological improvement. According to Pirani scoring system, when the scores decline with the clinical improvement the lateral talocalcaneal angle values are increasing with the radiological improvement. When it was evaluated that which system is more effective and useful, a statistically significant difference was not found.