Kardiyopulmoner resüsitasyon sonrası yoğun bakıma kabul edilen hastaların erken dönem arterial oksijen seviyelerinin hasta sonuçları üzerine etkisi /
Yazar: RABİA SELVA İZ AYDIN
Danışman: PROF. DR. FERDA ŞÖHRET KAHVECİ
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Hiperoksi = Hyperoxia ; Kalp durması = Heart arrest ; Kardiyopulmoner reanimasyon = Cardiopulmonary resuscitation ; Mortalite = Mortality ; Oksijen satürasyonları = Oxygen saturation ; SOFA skorlama sistemi = SOFA scoring system ; Yoğun bakım = Intensive care ; Yoğun bakım üniteleri = Intensive care units ; Çoklu organ yetmezliği = Multiple organ failure

Özet:
Hiperoksinin hücresel düzeyde zararlı olduğu genel kabul görmüş bir durumdur ancak
kardiyopulmoner resüsitasyon sonrası erken dönemde hiperoksi maruziyetinin nörolojik
hasar oluşumuna ya da mortaliteye etkisi konusunda görüş birliği yoktur.
 Çalışmamızın amacı kardiyopulmoner resüsitasyon sonrası yoğun bakıma kabul edilen
hastaların erken dönem arterial oksijen seviyelerinin hasta sonuçları üzerine etkisini
araştırmaktır. Çalışmamıza 1 Ekim 2007 – 30 Ekim 2015 tarihleri arasında Bursa Uludağ
Üniversitesi Tıp Fakültesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı Yoğun Bakım
Ünitesinde başarılı kardiyopulmoner resüsitasyon tanısıyla takip edilen hastalar dahil
edildi. Hastaların klinik ve laboratuvar verileri retrospektif olarak Bursa Uludağ
Üniversitesi Tıp Fakültesi elektronik arşivinden alındı.
 Çalışmaya dahil etme kriterlerimize uygun olan 88 hasta geriye dönük olarak analiz
edildi. PaO2 değerlerine göre hastaların 4 gruba (Ciddi hiperoksemi: PaO2>300mmHg,
Ilımlı hiperoksemi: PaO2:100-300mmHg, Normoksemi: PaO2:60-100 mmHg ve
Hipoksemi: PaO2<60mmHg) ayrılması planlandı1
. Kardiyopulmoner resüsitasyon sonrası
ilk 24 saatte 6 saat aralıkla ölçülen 4 adet PaO2 değeri incelenerek hiperoksemi için en
yüksek değer baz alındı. Çalışmamızda hipoksemik grupta hasta olmadığı için hastalar;
ciddi hiperoksemi, ılımlı hiperoksemi ve normoksemi olarak 3 gruba ayrıldı. Hastaların
mortalite, nörolojik sonuçlar ve organ yetmezlik değerlendirmeleri yapıldı. Nörolojik
değerlendirmede CPC skoru, organ yetersizliği değerlendirmesinde SOFA skoru kullanıldı.
 Çalışmamızda yoğun bakım ve hastane mortalitesi açısından yapılan
değerlendirmelerde normoksemi grubunun mortalitesi ılımlı ve ciddi hiperoksemi
gruplarıyla karşılaştırıldığında yüksek bulundu (P=0,014, P=0,012). Ilımlı hiperoksemi ve
ciddi hiperoksemi grupları arasında yoğun bakım ünitesi ve hastane mortalitesi açısından
istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Hiperoksi maruziyetinin hastaların nörolojik
sonuçlarını olumsuz etkilediğine dair bir bulgu saptanmadı (P=0,209). Ayrıca
hiperokseminin hastane taburculuğunda organ yetersizliğine istatistiksel olarak anlamlı bir
etkisinin olmadığı bulundu (P=0,387). Sonuç olarak kardiyopulmoner resüsitasyon sonrası
yoğun bakıma kabul edilen hastalarda hiperokseminin hasta sonuçlarına olumsuz etkisinin
olduğuna dair bulgu saptanmadı.

Abstract:
It is generally accepted that hypoxia is destructive at the celluler level but there is no
consensus on the effect on neurological damage formation or mortality in the early period
after cardiopulmonary resuscitation of hypoxia exposure.
 The purpose of our study; to investigate the effect of early arterial oxygen levels on
patient outcomes of patients admitted to intensive care after cardiopulmonary resuscitation.
Patients who were followed up between 1 october 2007 and 30 october 2015 in Bursa
Uludağ University Faculty of Medicine, Department of Anesthesiology and Reanimation
Intensive Care Unit with successful cardiopulmonary resuscitation were included in our
study. The clinical and laboratory data of the patients were taken retrospectively from the
electronic archive of the Bursa Uludağ University faculty of medicine.
 88 patients eligible for inclusion in the study were analyzed retrospectively. Patients
were planned to be divided into 4 groups according to paO2 values (severe hyperoxemia:
PaO2>300mmHg moderate hyperoxemia: PaO2:100-300 mmHg normoxemia:PaO2:60-
100mmHg and hypoxemia:PaO2<60mmHg). In the first 24 hours after cardiopulmonary
resuscitation, 4 PaO2 values measured at 6 hour intervals were examined and the highest
value was taken as the basis for hyperoxemia. In our study, since there were no patients in
the hypoxemic group; The patients were divided into 3 groups as severe hyperoxemia,
moderate hyperoxemia and normoxemia. Patients were evaluated for mortality,
neurological outcomes and organ failure. CPC score was used for neurological evaluation,
SOFA score was used for organ failure evaluation.
 In our study, the mortality of the normoxemia group was found to be higher compared
to the moderate and severe hyperoxemia groups in the evaluations made in terms of the
mortality of the patients in the intensive care unit and the hospitalized patients (P:0,014,
P:0,012). There was no statistically significant difference between the moderate hypoxemia
and severe hypoxemia groups in terms of the mortality of intensive care patients and
hospitalized patients. There was no evidence that exposure to hyperoxemia had negative
effects on patients neurological outcomes (P:0,209). It was also found that hyperoxemia
had no significant effect on organ failure in hospital discharge (P:0,387). As a result, there
was no evidence that hyperoxemia had a negative effect on patient outcomes in patients
admitted to intensive care after cardiopulmonary resuscitation.