Acil servise başvuran 2 (iki) yaş altı kafa travmalı hastaların değerlendirilmesi
Evaluation of head trauma patients under two years of age presenting to the emergency department
Yazar: MUSTAFA ŞİMŞEK
Danışman: PROF. DR. ÖMER LEVENT AVŞAROĞULLARI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine
Dizin: Acil tıp = Emergency medicine ; Kafa yaralanmaları = Head injuries

Özet:
ÖZET
Giriş ve Amaç: Çocukluk çağı kafa travmaları (ÇÇKT) halen dünyanın en önemli halk sağlığı sorunlarından biri olarak güncelliğini korumaktadır ve bu yaş grubunun en sık görülen morbidite ve mortalite sebeplerinden biridir (1, 2). Çocuklarda mortalite ve morbidite sebepleri arasında üçüncü sırada yer almaktadır (3).Bu çalışmada 2 yaş altı pediatrik kafa travmalarında etiyolojik nedenlerin, klinik özelliklerin, radyolojik bulguların araştırılarak ülkemizin epidemiyolojik verilerine katkıda bulunmak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: KEAH Acil Tıp Kliniği'ne 1 Ocak 2015 ile 31 Aralık 2015 arasında ayaktan veya ambulans ile başvuran veya 112 aracılığıyla dış merkezlerden gönderilen 2 yaş altındaki kafa travması mevcut olan hastaların verileri 12 sorudan oluşan anket formu şeklinde hazırlanmış bir veri tabanı kullanılarak Aksağlık sistemi üzerinden hasta dosyalarının ve radyografik görüntülemelerin taranması ile retrospektif tarzda elde edilmiştir. Hastanemiz Eğitim Planlama Koordinasyon Kurulunun (09.02.2016 tarih ve 50 nolu karar) onayı alındıktan sonra çalışmaya başlanmıştır. İstatistiksel analizde Windows SPSS 21.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. İstatistiksel analizde tanımlayıcı istatistikler (frekans, yüzde dağılımı), iki grup arasında kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında ki-kare testi kullanılmıştır. Sonuçlar frekans (yüzde) şeklinde verilmiştir. Yüzde 95 güven aralığında p < 0.05 istatistiki olarak anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Bu çalışmada 2074 hasta çalışma kapsamına alınmış ve değerlendirilmiştir (toplam 2293 hasta). Hastaların 1145'i (%55.2) erkek ve 929'u (% 44.8) kız, erkek/kız oranı 1.2 idi. Çalışmaya alınan 2074 hastaya bakıldığında, travmanın en sık görüldüğü grup 1172 hasta (% 56.5) ile 12 – 24 ay arası idi. Travmanın en az görüldüğü yaş aralığını 104 (% 5,0) başvuru ile 0 – 3 ay yaş grubu oluşturmaktadır. Acil servise başvuran tüm çalışma hastaları içinde en sık travma mekanizmasının 1340 (% 64,6) başvuru ile basit düşmeler olduğu görülmüştür. Ağır mekanizmalar olan yüksekten düşme ile 76 (% 3,7) hasta başvurmuş, motorlu araç kazaları sonucu da 36 (% 1,7)'sı araç içi trafik kazası ve 4 (% 0,2)'si araç dışı trafik kazası olmak üzere 40 (% 1,9) hasta başvurusu olmuştur. Üç (% 0,1) hasta ise darp/istismar tanısıyla adli vaka kaydı yapılarak tedavi edilmiştir. Hastaların başvuru sırasındaki majör belirti ve bulguları incelendiğinde 824 (% 39,7) hastanın belirti ve bulgu saptanamayan hastalar olduğu,
iii
348 (% 16,8) hastada kafatasında hematom ve ödem, 327 (% 15,8)'inde laserasyon ve 224 (%10,8)'inde ciltte abrazyon, eritem veya ekimoz saptanmıştır. Bulantı – kusma ile getirilenlerin sadece 217 (% 10,5) hasta olduğu, uykuya meyil saptananların ise 39 (% 1,9) hasta ile çok küçük bir grup olduğu görülmüştür. Çalışmada 1340 (% 64,6) hastaya BBT çekilerek klinik izleme alındığı, 446 (% 21,5) hastanın ise sadece klinik izlemle takip edildiği, herhangi bir görüntülemeye ihtiyaç duyulmadığı görülmüştür. BBT çekilen hastalardan 1200 (% 89,6)'ünde patoloji saptanmazken 140 (% 10,4)'ında patoloji saptanmıştır. Hastaların acil servis takip ve tedavileri sonucunda 1741 (% 83,9)'u KİBAS ile ilgili uyarılarda bulunularak taburcu edilmiştir. Hastalardan 189 (% 9,1)'unun ailesi kendi istekleriyle, takip ve tedaviyi kabul etmeyerek, gözlem kartına bütün sorumluluğu üzerlerine aldıklarını belirtir not yazıp, tedavi ve takibi reddettiklerine ilişkin imza atarak, 15 (% 0,7) hastanın ailesi ise gözlem kartını bırakıp, acil servis personelinin bilgisi dışında hastaneden ayrılmıştır. Hastalardan 2 (% 0,1)'sine acil serviste uygulanan kardiyopulmoner resüsitasyona yanıt alınamamış ve hastalar eksitus kabul edilmişlerdir.
Sonuç: Çalışmamızda kafa travması erkeklerde daha sık görülmekle beraber, en sık etiyolojik nedenin ise düşme olduğu ve ikinci en sık nedenin ise sabit bir cisime çarpma olduğu saptandı. Bunların çoğunluğu basit tedbirlerle önlenebilen yararlanmalardır ve bu konuda öncelikle ailelere görev düşmektedir. Bunun yanında kafa travmalarının çoğunu basit travmalar oluşturmakta fakat acil servislerin yoğunluğu ve malpraktis ihtimaline ilişkin endişe dolayısıyla, hatadan kaçınmak için hekimler çok sık BBT istemektedirler. Bu hastaların çoğunun BBT ile değerlendirilmesi gerekli değildir. BBT ile ciddi radyasyon maruziyeti söz konusu olduğu için minör kafa travmalı çocukların değerlendirilme ve takiplerinde öncelikle nörolojik muayene veklinik izleme önem verilmesi, ancak ciddi kafa travmalı seçilmiş vakaların BBT ile değerlendirilmesi gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler: Acil servis, Kafa travması, İki yaş altı.

Abstract:
ABSTRACT
Introduction and Objective: Childhood Head Trauma(CHT) is actually one of the most important public health problems in the world, and is one of the most frequent causes for morbidity and mortality in this age group (1, 2). It is the third most frequent mortality and morbidity factor among the children (3). In this study, it was aimed to investigate the etiological reasons, clinic features, and radiologic findings of 0-2 year-old pediatric head traumas, and to contribute to the epidemiologic data of our country.
Material and Method: The data of the 0-2 year-old patients with head trauma who applied or were referred to or brought by an ambulance to KEAH Emergency Medicine Department between 1st of January 2015 and 31st of December 2015 were retrospectively obtained using a questionnaire survey consisting of 12 questions by scanning the patient files and radiographic images of the patients via the Aksağlık system. This study was started upon the approval of our hospital's Education Planning Coordination Council (02.09.2016/ Decision No: 50). In statistical analysis, Windows SPSS 21.0 statistical package program was used. Descriptive statistics (frequency, percentage distribution) was used in statistical analyses, while Chi-Square test was employed in comparing the categorical variables between the groups. The results were presented in frequency (percentage). p<0.05 at the confidence level of 95 percent was accepted to be statistically significant.
Results: In this study, 2074 patients were involved and examined (totally 2293 patients). Of the patients, 1145 (55.2%) were boys and 929 (44.8%) were girls: boys/girls ratio was found to be 1.2. Considering 2074 patients involved in this study, the group in which the trauma was most frequently seen was the 12-24 month-old group with 1172 patients (56.5%). The traumas were least frequently seen in groups of 0-3 month-old participants with 104 (5.0%) cases. Amongst the applications to emergency service, the most frequently seen trauma mechanism was found to be basic falls with 1340 (64.6%) cases. As heavy mechanisms, 76 patients (3.7%) applied because of falling down from height, 36 (1.7%) patients because of motor vehicle accident, 4 cases (0.2%) for in-vehicle accident, and 40 cases (1.9%) for non-vehicle traffic accident. Three (0.1%) cases were classified and treated as forensic cases with the diagnosis of physical violence/abuse. Given the major symptom and findings of the patients at the moment of application, it was determined that there were 824 (39.7%) patients with no
v
symptom or finding, 348 (16.8%) patients with hematoma and edema in head, 327 (15.8%) patients with laceration, and 224 (10.8%) patients with skin abrasion, erythema or ecchymosis. It was revealed that only 271 (10.5%) patients were brought due to nausea/vomiting, while 39 (1.9%) patients diagnosed with sleep apnea were found to have small portion. In this study, 1340 (64.6%) patients were taken under follow-up, while clinic monitoring was found to be sufficient for 446 (21.5%) cases. Of the patients for whom cranial axial tomography (CAT) were obtained, no pathology was determined in 1200 (89.6%) cases, while pathology was found in 140 (10.4%) cases. As a result of the emergency department follow-up and treatments of patients, 1741 of patients (83.9%) were informed about IHS (Intracranial Hypertension Syndrome), and then discharged. Patients of 189 (9.1%) of the patients did not voluntarily accept the follow-up and treatment and left the hospital by signing a note (consent) indicating that they took the whole responsibility, while 15 of patients (0.7%) left the hospital by leaving the follow-up chart and without informing the emergency department personel. No response to cardiopulmonary resuscitation was received for 2 of the patients (0.1%) and these patients were considered to be exitus.
Conclusion: As well as the head trauma is more frequently seen among the males, the most frequent etiological reason was found to be falling down, followed by hitting to a fixed subject as the second most frequent reason. Most of them were the injuries that can be easily prevented via simple precautions, and the first responsibility falls to the families. Besides, most of the head traumas consist of the basic traumas. But, however, physicians frequently order CAT to avoid any misdiagnosis and the risk of malpractice and due to very busy workload of emergency departments. CAT is not required for most of these patients. Since CAT brings about severe radiation exposure, neurological examination and clinic observation should be given priority in evaluation and follow-up of children with minor head trauma and only the selected cases with severe head trauma should be assessed via CAT.
Keywords: Emergency department, Head trauma, Under 2 year-old.