Paramediklerde kardiyoversiyon uygulamaya karar verme yeterliliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of cardioversion decision making competence in paramedics
Yazar: CENGİZ DURMUŞ
Danışman: DOÇ. DR. ALİ EKŞİ
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Afet Tıbbı Ana Bilim Dalı / Hastane Öncesi Acil Sağlık Hizmetleri ve Afet Yönetimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine ; İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid

Özet:
Amaç: Çalışmada, Hastane öncesi acil sağlık hizmetleri bünyesinde çalışan paramediklerde kardiyoversiyon uygulama kararı verme yeterliliğinin ve karar vermede belirleyici olan faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem:Çalışma, Kasım 2022 ile Mayıs 2023 tarihleri arasında, Hastane Öncesi Acil Sağlık Hizmetlerinde aktif olarak çalışan 598 paramedik ile yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak, sosyo-demografik veri formu, kardiyoversiyon uygulamayla ilgili olgu senaryoları, kardiyoversiyon uygulama konusunda eğitim alma durumları, kardiyoversiyon uygulama deneyimleri ve  kardiyoversiyon uygulamaya etki eden faktörlerin yer aldığı form kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, Ki-Kare testi, t testi, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Sonuçlar %95 güven aralığında, anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirilmiştir.
Bulgular: Katılımcıların mesleki deneyim ortalamasının 10 yıl olduğu, 274 (%45,80) kişinin lisans mezunu olduğu, 561 (%93,80) kişinin daha önce kardiyoversiyon eğitimi aldığı görülmüştür. 577 (%96,50) kişi, bilinç durum değişikliği ve kötü hemodinamik stabiliteyi dar QRS taşikardili hastada anstabil bulgu kabul etmiş,  319 (%53,30) kişi olay yerinde kardiyoversiyon uygulayacağını belirtmiştir. 325 (%54,33) kişi göğüs ağrısını dar QRS taşikardili hastada anstabil bulgu kabul etmiş,  101 (%16,88) kişi olay yerinde kardiyoversiyon uygulayacağını belirtmiştir. 421 (%83,90) kişi kalp yetmezliği bulgularını dar QRS taşikardili hastada anstabil bulgu kabul etmiş, 182 (%30,40) kişi olay yerinde kardiyoversiyon uygulayacağını belirtmiştir. Huzursuzluk ve çarpıntı şikayetini 177 (%29,50) kişi anstabil bulgu kabul etmiştir. Geniş QRS'li taşikardide ise bilinç durum değişikliği ve kötü hemodinamik stabiliteyi 579 (%96,80) kişi anstabil bulgu kabul etmiş, 427 (%71,40) kişi olay yerinde kardiyoversiyon uygulayacağını belirtmiştir.
Sonuç: Paramediklerin kardiyoversiyon uygulama kararı verme konusunda önemli bir parametre oluşturan, taşiaritmiye bağlı anstabil bulguları tanıma durumlarının yeterli olduğu görülmekle birlikte özellikle dar QRS'li taşiaritmilerde göğüs ağrısı ve kalp yetmezliği bulgularını  anstabil bulgu kabul edenlerin oranı düşmektedir. Bununla birlikte paramedikler yüksek oranda kardiyoversiyon endikasyonunu doğru tayin etseler bile önemli bir kısmı, uygulama kararını hastaneye olan uzaklığa göre vermektedir. Paramediklere yönelik kardiyoversiyon konusunda verilen eğitimlerin hem içeriği geliştirilmeli, hem de yeni eğitimler oluşturulmalıdır. Eğitimler paramediklerde deneyim gelişimine de katkı sağlayacak uygulamalarla desteklenmelidir.

Anahtar Kelimeler; Dar QRS'li Taşikardi, Hastane Öncesi Acil Sağlık Hizmetleri, Kardiyoversiyon, Paramedik, Taşiaritmi.

Abstract:
Aim: In this study, it was aimed to evaluate the competence of paramedics working in prehospital emergency health services to make cardioversion treatment decisions and the determinant factors in decision making.
Materials and Methods: The study was conducted with 598 paramedics actively employed in Prehospital Emergency Health Services between November 2022 and May 2023. A socio-demographic data form, case scenarios related to cardioversion, training on cardioversion, cardioversion experience and factors affecting cardioversion were utilized as data collection tools. The Chi-Square test, the t-test, the Mann-Whitney U and the Kruskal-Wallis tests were conducted to evaluate the data. Results were evaluated at 95% confidence interval and significance was evaluated at p<0.05 level.
Findings: The mean professional experience of the participants was 10 years, 274 (45.80%) were undergraduate and 561 (93.80%) had received previous cardioversion training. 577 (96.50%) considered altered state of consciousness and poor hemodynamic stability as unstable findings in patients with narrow QRS tachycardia, and 319 (53.30%) stated that they would perform cardioversion at the scene. 325 (54.33%) considered chest pain as an unstable finding in a patient with narrow QRS tachycardia, 101 (16.88%) stated that they would perform cardioversion at the scene. 421 (83.90%) people regarded heart failure findings as an unstable finding in a patient with narrow QRS tachycardia, 182 (30.40%) people stated that they would perform cardioversion at the scene. Restlessness and palpitations were considered unstable findings by 177 (29.50%) participants. In wide QRS tachycardia, change in consciousness and poor hemodynamic stability were considered as unstable findings by 579 (96.80%) people and 427 (71.40%) people stated that they would perform cardioversion at the scene.
Conclusion: Paramedics' recognition of unstable signs of tachyarrhythmia, which constitute an essential parameter in the decision making for cardioversion, appears to be adequate, but the rate of those who consider chest pain and heart failure as unstable signs decreases, especially in tachyarrhythmias with narrow QRS. However, even if paramedics correctly identify the indication for cardioversion at a high rate, a significant proportion of them decide to perform cardioversion based on the distance to the hospital. Both the content of cardioversion trainings for paramedics should be improved and new trainings should be developed. Trainings should be supported with practices that will contribute to the development of experience in paramedics.

Key Words; Narrow QRS Tachycardia, Prehospital Emergency Health Services, Cardioversion, Paramedic, Tachyarrhythmia.