2 CM ve daha küçük akciğer adenokanserlerinde BT bulgularının histopatolojik bulgularla karşılaştırması
CT and histopathologic correlation of small (≤ 2 CM)  lung adenocancer
Yazar: MELAHAT KUL
Danışman: PROF. DR. KAYHAN ÇETİN ATASOY
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Adenokarsinom = Adenocarcinoma ; Akciğer neoplazmları = Lung neoplasms ; Histopatoloji = Histopathology ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Solunum sistemi = Respiratory system ; Tomografi-emisyon-bilgisayarlı = Tomography-emission-computed

Özet:
2 cm ve daha küçük akciğer adenokanserlerinde BT bulgularının histopatolojik bulgularla karşılaştırması
Amaç: Bu çalışmada küçük akciğer adenokanserlerinin BT bulguları ile histopatolojik bulguları Uluslararası Akciğer Kanserini Araştırma Derneği, Amerikan Toraks Derneği ve Avrupa Solunum Derneği'nin (IASLC/ATS/ERS) sınıflaması esas alınarak karşılaştırılmıştır.
Gereç ve yöntem: Akciğer adenokoanser tanısı alan 34 nodül (≤ 2 cm) retrospektif olarak tarandı. Attenüasyon tiplerinin yanı sıra (solid, mikst, saf buzlu cam) kaybolma oranları ≥%50 olan tümörler hava-içerikli tip, kaybolma oranları < %50 olan tümörler ise solid-dansite tip olarak kategorize edildi. BT bulguları ile (boyut, hava bronkogramı, intranodüler lüsensi, spikülasyon, lobülasyon, çentiklenme, plevral çekinti ve kalınlaşma, bronkovasküler demet kalınlaşması) patolojik sonuçlar arasındaki korelasyon araştırıldı. Bu amaçla, adenokanser in situ (AİS) ile minimal invazif adenokanser (MİA) non-/minimal invazif adenokanser (NMİA) grubunda ele alındı. PET-BT uygulanmışsa sonucu BT bulguları ve patolojik bulgular ile korele edildi.
Bulgular: 34 nodulün 23'ü (%67,7) invazif adenokanser,   9'u (%26,)  AİS ve 2'si (%5,9) MİA idi.
İnvazif adenokanser tanılı lezyonların çoğu solid-dansite tip (%82,6) ve solid veya mikst nodül (%100) iken NMİA grubu lezyonlar daha sık olarak hava-içerikli tip (%81,8) ve saf buzlu cam dansitesinde veya mikst nodül (%90,9) şeklinde izlendi. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p≤0,05). Ayrıca invazif adenokanserlerin maksimum çapı (15,09±3,32 mm) NMİA grubu nodüllerin maksimum çapından 12,28±3,23 mm) daha büyüktü (p≤0,05).
Bu bulgulara ek olarak bronkovasküler demet kalınlaşması istatistiksel olarak anlamlı şekilde invazif adenokanserde daha sık izlendi. İntranodüler lüsensi hariç diğer BT bulguları da invazif adenokanserde daha sık izlenmekle birlikte bu bulgularda izlenen farklar istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0,05).
PET-BT uygulanmış invazif adenokanser tanılı 9 nodülün 7'sinde (%77,8) SUVmax değeri 2,5'in üstünde olup patolojikti. PET-BT uygulanmış olan NMİA grubundaki 4 nodülün hepsinde ise PET-BT negatifti.
Sonuçlar: Çalışmamızda BT bulguları ile invazif adenokanserlerin NMİA grubu lezyonlardan ayrılabileceği görülmüştür. Ancak bu sonuçların daha geniş hasta popülasyonunu kapsayan çalışmalar ile teyit edilmesi gerekmektedir.

Anahtar sözcükler: akciğer adenokanseri, adenokanser in situ, minimal invazif adenokanser, IASLC/ATS/ERS sınıflaması, bilgisayarlı tomografi

Abstract:
CT and Histopathologic Correlation of Small (≤ 2 cm)  Lung Adenocancer
Purpose: To analyse the correlation between CT features and histopathological findings of small lung adenocancers using the International Association for the Study of Lung Cancer/American Thoracic Society/European Respiratory Society (IASLC/ATS/ERS) Classification of Lung Adenocancer.
Materials and Methods: A retrospective review of 34 nodules (size ≤ 2 cm) representing lung adenocancer was performed. Besides their attenuation type (solid, mixed, pure ground glass), tumours were defined as air-containing type if their vanishing ratio was ≥ %50 and as solid-density type if the vanishing ratio was < %50. The correlation between CT findings (size, air bronchogram, intranodular lucencies, spiculation, lobulation, notches, pleural retraction and thickening, thickening of bronchovascular bundle) and pathological results was investigated. Tumours representing adenocancer in situ (AIS) and minimally invasive adenocancer (MIA) were investigated in one group as non-/minimally invasive adenocancer (NMIA). If PET-CT was performed, the results were correlated with CT and pathological findings.
Results: Of the 34 nodules 23 (67.7%) were invasive adenocancer, nine (26.4%) were AIS, and two (5.9%) were MIA.
Lesions diagnosed as invasive adenocancer were more often of solid-density type (%82,6), and solid or mixed nodules (%100) whereas NMIA group lesions were more often of air-containing type (%81,8), and pure ground-glass or mixed nodules (%90,9) with a statistically significant difference between invasive adenocancer and NMIA group (p≤0,05). Furthermore, invasive adenocancer nodules had a larger maximum diameter (15,09±3,32 mm) than NMIA nodules (12,28±3,23 mm) (p≤0,05).
Thickening of bronchovascular bundle was another CT finding that was significantly more common in invasive adenocancer. The other CT findings showed also a higher frequency in invasive adenocancer compared to NMIA group except for intranodular lucency which was observed in both pathological groups equally. But this difference in frequency was not statistically significant. 
PET-CT, performed in nine invasive adenocancers and four NMİA diagnosed nodules, showed a pathologically increased SUVmax value (>2,5) in seven (%77,8)  nodules, all being invasive adenocancer. PET-CT was negative in all of the NMIA lesions. 
Conclusions: Invasive adenocancer and NMIA lesions can be differentiated by their CT features. However, greater study populations are needed for further confirmation.

Key words: lung adenocancer, adenocancer in situ, minimally invasive adenocancer, IASLC/ATS/ERS classification,  computed tomography