İmplant destekli overdenture protezlerde kullanılan farklı retantif elemanların tutuculuğa etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of different retentive elements used in implant supported overdenture prostheses on retention
Yazar: İLKNUR TORUN
Danışman: PROF. DR. ÖZGÜR İNAN
Selçuk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2019
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Lokatör = Locator ; Protezler ve implantlar = Prostheses and implants ; Takma diş tabanları = Denture bases

Özet:
Tam dişsizlik olgularında implantlar ve retantif elemanlar hastanın fonksiyon, fonasyon ve estetiğinin daha iyi sağlanabilmesi amacıyla günümüzde sıklıkla kullanılmaktadır. İmplant destekli overdenture protezlerde kullanılan retantif elemanlar şekil, boyut, dizayn ve materyal içeriği bakımından çeşitlilik göstermektedir. Ataçman grupları arasında bulunan bu çeşitlilik sonucu implant destekli overdenture protezlerin ilk ve uzun dönemde tutuculuğu, stabilizasyonu birbirinden farklı olabilmektedir.
                  Çalışmamızda Locator, Novaloc, Gold matriks ve Dolder bar kullanılmıştır. Fotoelastik rezin blok içerisine birbirine paralel 2 adet implant yerleştirilmiştir. Aynı boyutlarda hazırlanan otopolimerizan akrilik bloklarda, ilgili ataçmanın patriksinin karşılık geldiği bölgelere matriksler yerleştirilip bağlanmıştır. Dolder bar, laboratuvarda Cr-Co materyalinden döküm yöntemi ile elde edilmiştir. Bar klipsleri de aynı yöntemle akrilik bloklara bağlanmıştır. Locator pembe lastik ve Novaloc sarı tutucu parçalar, laboratuvar parçaları ile değiştirilmiştir. Başlangıç retansiyon değerleri universal test cihazında ölçülmüştür. Ölçümden sonra, örneklerin yorulma testinin yapılması amacıyla tasarlanıp üretilen elektro-pnömatik yorulma test cihazında, takma-çıkarma siklusları yapılmıştır. Protezlerin günde 3 kere takıp çıkarıldığı varsayılarak 6 aylık (540 siklus), 1 yıllık (1080 siklus), 2 yıllık (2160 siklus) periyotlarda örneklerin retansiyon değerleri universal test cihazında ölçülerek elde edilen veriler karşılaştırılmıştır. 2 yıllık kullanım sonunda matriksler taramalı elektron mikroskopu ile incelenip, aşınmalar değerlendirilmiştir.
                 Sonuç olarak, 4 ataçman grubunda da başlangıca göre 2 yıllık kullanım sonucu aşınmalar ve tutuculuk kaybı izlenmiştir. Tutuculuk kaybı polimer içerikli ataçmanlardan olan Novaloc ve Locator'da daha fazla görülmüştür. 2 yılın sonunda en yüksek retansiyon değeri Gold matriks'te, en düşük retansiyon değeri ise Novaloc'ta bulunmuştur.

Anahtar sözcükler: Retansiyon; Overdenture; Dental ataçmanlar; Locator; Novaloc; Gold matriks; Dolder bar.

Abstract:
Implants and retantive elements are frequently used in patients with complete edentulousness in order to provide better function, phonation and aesthetics of the patient. Retentive elements used in implant-supported overdenture prostheses vary in shape, size, design and material content. As a result of this diversity among the attachment groups, the first and long term retention and stabilization of implant supported overdenture prostheses may be different from each other.
Locator, Novaloc, Gold matrix and Dolder bar were used in our study. Two parallel implants were placed into the photoelastic resin block. In the autopolymerized acrylic blocks prepared in the same dimensions, matrices were placed in the regions where the patriarch of the related attachment corresponded. Dolder bar was obtained from Cr-Co material by casting method in the laboratory. Bar clips are connected to acrylic blocks by the same method. Laboratory parts was replaced with Locator light retention males (pink) and Novaloc medium retention inserts (yellow). Initial retention values were measured on a universal tester. After measurement, insertion-removal cycles were performed in electro-pneumatic fatigue tester which was designed and produced for fatigue testing of samples. Assuming that the prostheses were inserted and removed 3 times a day, retention values of the samples were measured on a universal tester for 6 months (540 cycles), 1 year (1080 cycles) and 2 years (2160 cycles). At the end of 2 years of use, matrices were examined by scanning electron microscope and the abrasions were evaluated.
As a result, wear and loss of retention were observed in 4 attachment groups as a result of 2 years of use. Loss of retention was more common in Novaloc and Locator, one of the polymer-containing attachments. At the end of 2 years, the highest retention value was found in the Gold matrix and the lowest retention value was found in Novaloc.

Key Words: Retention; Overdentures; Dental attachments; Locator; Novaloc; Gold matrix; Dolder bar.