Antenatal hidronefrozlu bebeklerin doğum sonrası büyüme, gelişme ve idrar yolu enfeksiyon değerlendirmesi
Postpartum growth, development and urine tract infection assessment of infants with antenatal hydronephrosis
Yazar: HULUSİ EMRE ÇEVİKER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ OSMAN ÖZTÜRK
Yozgat Bozok Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebekler = Infant ; Hidronefroz = Hydronephrosis ; Postnatal bakım = Postnatal care ; İdrar yolları enfeksiyonla =

Özet:
Antenatal hidronefroz (ANH), doğum öncesi dönemde ultrasonografi (USG) ile yapılan değerlendirmede en sık saptanan genitoüriner sistem anomalisidir. En sık saptanan genitoüriner sistem anomalisi ANH olmasına rağmen, doğum sonrası dönemde bu hastaların incelenmesi ve izlemi ile ilgili bilgiler hakkında fikir birliği bulunmamaktadır. Bu çalışmada antenatal dönemde tanı almış olguların postnatal takipleri retrospektif olarak incelendi.
           Çalışma grubu, Kasım 2019 ile Kasım 2020 tarihleri arasında Yozgat Bozok Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları polikliniklerinde Antenatal Hidronefroz tanısı almış 28 hastanın postnatal takiplerinin retrospektif izlemlerinden oluşmaktadır.
           Çalışmamıza antenatal dönemde USG ile hidronefroz saptanan toplam 28 hasta dahil edildi. Hastaların 9'u (9/28, %32,1) kız, 19'u (19/28, %67,9) erkekti. Hastaların postanatal ilk yapılan USG'sinin 14'ünde (14/28, %50) unilateral hidronefroz, 10'unda (10/28, %35,7) bilateral hidronefroz ve 4'ü (4/28, %14,3) normal olarak görülmüştür.  Tez çalışması boyunca takip edilen hastaların postnatal ilk USG'de 20 hastada (20/28, %71,4) hafif derecede hidronefroz, 4' ünde (4/28, %14,3) ağır hidronefroz, 4' üde (4/28, %14,3) normal olarak görüldü. Bir yıl boyunca takip edilebilen 13 hastanın 8'inde (8/13, %61,5) unilateral hidronefroz görülürken, 5 hastanın hidronefrozunun kaybolduğu görüldü. Bir yılını tamamlayan hastaların 2'sinde (2/13, %15,3) hafif derecede hidronefroz,1'inde (1/13, %7,7) orta derecede hidronefroz, 5' inde (5/13, %38,5) ağır derecede hidronefroz, 5' i (5/13, %38,5) ise normal olarak görüldü. Çalışmamızı oluşturan hastaların 9'una (9/28, %32,1) antibiyotik profilaksisi verildi. Hastaların %88,8'i evre 3 hidronefrozu olan hastalardı. Proflaksi alan hastaların 2'sininde VUR (evre 2 ve 3); 2'sinde ise UP bileşke darlığı tespit edilmiştir.  
          Hidronefroz derecesinin artmasıyla birlikte İYE (+) liğinin artması doğrusal ilişki içerisinde görülmüş olup, klinik bakımdan anlamlı olarak yorumlanmıştır Antenatal dönemde hidronefroz saptanan ve postnatal dönemde değişik derecelerde hidronefrozu devam eden olguların büyüme ve gelişmesinin, büyüme eğri referans değerlerinine göre geri olduğu saptandı ve bu istatistiksel olarak anlamlı olarak görüldü.
            Sonuç olarak doğum öncesi dönemde tespit edilen hidronefrozun postnatal dönemde devam etmesinin büyüme gelişmeyi, beslenme durumunu etkilediği ve gerilemeyen hidronefrozun, İYE ile anlamlı ilişkisi olduğu, bu faktörlerin bir arada olması ile de beslenme, büyüme ve gelişme üzerine olumsuz etkiler olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
Antenatal hydronephrosis (ANH) is the most common genitourinary system anomaly detected in the prenatal evaluation performed by ultrasonography (USG). Although the most common genitourinary system anomaly is ANH, there is no consensus about the information about the examination and follow-up of these patients in the postpartum period. In this study, the postnatal follow-up of the cases diagnosed during the antenatal period were retrospectively analyzed.
      The study group consists of retrospective follow-up of 28 patients diagnosed with Antenatal Hydronephrosis between November 2019 and November 2020 in Yozgat Bozok University Pediatrics outpatient clinics.
      A total of 28 patients with hydronephrosis detected by USG during antenatal period were included in our study. Nine of the patients (9/28, 32.1%) were female and 19 (19/28, 67.9%) were male. Unilateral hydronephrosis in 14 (14/28, 50%) of the patients in the first postanatal USG, bilateral hydronephrosis in 10 (10/28, 35.7%) and 4 (4/28, 14.3%) was seen as normal.
In the first postnatal USG of the patients followed during the thesis study, 20 patients (20/28, 71.4%) had mild hydronephrosis, 4 (4/28, 14.3%) had severe hydronephrosis, and 4 (4/28) patients. 14.3%) was normal. While unilateral hydronephrosis was observed in 8 (8/13, 61.5%) of 13 patients who were followed up for a year, it was observed that hydronephrosis of 5 patients disappeared. Mild hydronephrosis in 2 (2/13, 15.3%) patients who completed one-year, moderate hydronephrosis in 1 (1/13, 7.7%), 5 (5/13, 38.5%)) severe hydronephrosis and 5 (5/13, 38.5%) were normal. Antibiotic prophylaxis was given to 9 (9/28, 32.1%) of the patients in our study. 88.8% of the patients were patients with stage 3 hydronephrosis. In 2 of the patients receiving prophylaxis, VUR (stage 2 and 3); UP junction stenosis was detected in 2 of them.
         Increasing UTIs positive with increasing degree of hydronephrosis was observed in a linear relationship and was interpreted as clinically significant. It was found that the growth and development of cases with hydronephrosis in the antenatal period and continuing hydronephrosis at varying degrees during the postnatal period were found to be retarded compared to the growth curve reference values, and this was found to be statistically significant.
          
       As a result, it has been determined that the continuation of hydronephrosis detected in the prenatal period in the postnatal period affects growth and development, nutritional status and that hydronephrosis, which does not regress, has a significant relationship with UTIs, and that these factors together have negative effects on nutrition, growth and development.