Maksiller anterior bölgede uygulanan farklı implantlar üzerine yerleştirilen değişik tip ve yükseklikte abutmentların implantta ve kemikte yarattığı streslerin sonlu elemanlar yöntemi ile analizi
Stress distribution on implants and surrounding bone tissue resulting from the application of various abutment types and heights on different implant systems in the maxillary anterior region: A finite element analysis
Yazar: MUHAMMED KÜRÜM
Danışman: PROF. DR. ZEYNEP YEŞİL
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Günümüzde kaybedilen dişlerin restorasyonunda dental implantlar sıklıkla kullanılmaktadır. Dental implant materyali olarak titanyumun yaygın olarak kullanılmasıyla birlikte titanyuma alternatif materyallerde geliştirilmiştir. Titanyum implantlarda ortaya çıkabilen estetik sakıncalar zirkonyum implantların kullanımını gündeme getirirken, kullanılan implant materyalinin özelliklerinin iyi bilinmesi ve biyomekanik prensiplerinin doğru uygulanması, implant tedavilerinin başarısı açısından oldukça önemlidir. Bununla beraber yeni geliştirilen tek parça zirkonyum implantların da bu açıdan değerlendirilmesi bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Bu çalışmada maksiller anterior bölgede uygulanacak olan implant materyalinin ve abutment yüksekliklerinin değiştirilmesiyle oluşabilecek biyomekanik stresler incelenerek son yıllarda piyasaya sunulmuş olan tek parça zirkonyum implantların başarısı da değerlendirilecektir. Bu değerlendirme farkı konfigürasyonlar sunabilen ve bu materyallerin klinik davranışları hakkında fikir verebilecek olan Sonlu Elemanlar Analiz Yöntemi kullanılarak yapılacaktır. Tek parça zirkonyum implantların biyomekanik davranışları ile ilgili yapılmış sınırlı sayıda çalışma bulunduğundan bu alanda araştırmaların genişletilmesi ve geleneksel implant tedavilerine alternatif oluşturması oldukça önemlidir. Bu çalışmada zirkonyum implantların yüksek elastisite modülüne sahip olmaları nedeniyle simüle edilecek ağız içi kuvvetleri hem implant içerisinde hem de çevre kemikte daha homojen stres oluşturarak dağıtması beklenmektedir. Ayrıca abutment ve implant arasında solid bir bağlantı olduğundan bu bölgede önceki sistemlerin oluşturduğu mikromekanik hareketlilik nedeniyle oluşan boyun bölgesi stres birikimlerine daha az rastlanacağı ön görülmektedir.

Abstract:
Today, dental implants are frequently used in the restoration of lost teeth. With the widespread use of titanium as a dental implant material, alternative materials to titanium have been developed. While the aesthetic disadvantages that may occur in titanium implants bring the use of zirconium implants to the agenda, it is very important to know the properties of the implant material used and to apply the biomechanical principles correctly for the success of implant treatments. However, the evaluation of newly developed one-piece zirconium implants from this point of view forms the basis of this study. In this study, the biomechanical stresses that may occur by changing the implant material and abutment heights to be applied in the maxillary anterior region will be examined and the success of one-piece zirconium implants that have been introduced to the market in recent years will also be evaluated. This evaluation will be made using the Finite Element Analysis Method, which can present different configurations and give an idea about the clinical behavior of these materials. Since there are limited studies on the biomechanical behavior of single-piece zirconium implants, it is very important to expand research in this field and create an alternative to traditional implant treatments. In this study, due to the high modulus of elasticity of zirconium implants, it is expected to distribute the simulated intraoral forces by creating a more homogeneous stress both inside the implant and in the surrounding bone. In addition, since there is a solid connection between the abutment and the implant, it is predicted that stress accumulations in the neck region due to the micromechanical mobility created by the previous systems will be less common in this region.