Akut miyeloblastik lösemi  (AML) ve akut lenfoblastik lösemi (ALL)  hastalarında diyabetes mellitus'un prognostik değeri
Acute myeloblastic Leukemia (AML) and Acute lymphoblastic Leukemia (ALL) in patients prognostic value of diabetes mellitus
Yazar: SEMA YUMRUTEPE
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN YOKUŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Antibiyotikler = Antibiotics ; Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Lösemi = Leukemia ; Lösemi-miyeloid-akut = Leukemia-myeloid-acute ; Prekürsör hücreli lenfoblastik lösemi-lenfoma = Precursor cell lymphoblastic leukemia-lymphoma ; Prognoz = Prognosis ; İlaç kullanımı = Drug utilization ; İlaç tedavisi-kombine = Drug therapy-combination

Özet:
Amaç:  Akut miyeloid losemi (AML) ve akut lenfoblastik lösemi (ALL), kan veya kemik iliğinde, miyeloblast/lenfoblast birikimine neden olan agresif klonal myeloid/lenfoid bir neoplazidir. AML/ALL tanısı koymak için mevcut Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) sınıflamasına göre kan veya kemik iliğindeki çekirdekli hücrelerin en az %20'sinin miyeloblast/lenfoblastlardan oluşması gerekir. Bu eşik değer Fransız-Amerika-İngiltere (FAB) sınıflamasına göre %30'dur(1). Prognostik faktörler, olumlu ya da olumsuz bir veya daha fazla sonuç parametresiyle ilişkilidir. AML/ALL'de indüksiyon tedavisini takiben tam yanıt oranı ile total sağ kalım arasında ve tam yanıt başarısını etkileyen faktörlerle veya remisyon sonrası tedaviyi belirleyen faktörlerle hastalıksız sağ kalım arasında korelasyon vardır. Aksi belirtilmediği sürece prognostik etki total sağ kalım için belirtilir(2,3). Diabetes mellitus (DM), yüksek kanser riski ve malignitelerde kötü hayatta kalma sonucu ile ilişkilidir(4,5,6). Kronik lenfositik lösemi hastaları ile yapılan çalışmada önceden var olan DM'nin değerli bir prognostik öngörücü olduğu ve yaşam beklentisinin tahmin edilmesine ve KLL için rafine edilmiş prognostik modellerin oluşturulmasına yardımcı olabileceği bulundu(7). Bu çalışmanın konusu ise akut miyeloblastik lösemi (AML) ve akut lenfoblastik lösemi (ALL) hastalarında önceden var olan DM'nin prognostik değerini değerlendirmek ve prognoza olumsuz etkisini kanıtlamaktır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya hematoloji kliniğimizde daha önceden tetkikleri yapılmış, ilk tedavileri merkezimizde verilmiş, hastalık seyri takip edilmiş;  95 hasta (24 kadın ve 71 erkek) ALL, 158 hasta (68 kadın ve 90 erkek) AML alınmıştır. Hastaların retrospektif olarak demografik verileri (yaş, cinsiyet) biyokimya ve tam kan sayımı tetkikleri (açlık kan şekeri(AKŞ), HbA1c,  LDH, CRP, albümin, hemoglobin, lökosit, nötrofil, platelet) kaydedilmiş, tedavi cevabı yanıtsız, kısmi yanıt ve tam yanıt şeklinde not edilmiştir. DM tanısı olanları kaç yıldır takip edildiği, kullandığı ilaçlar hasta dosyalarından ve sağlık bakanlığı reçete-rapor sisteminden kontrol edilerek elde edilmiştir. 18 yaş altındaki hastalar, AML/ALL tanısı merkezimizde koyulmuş olmasına rağmen tedavisi dışmerkezde verilmiş olanlar, AML/ALL tedavi sonrası diyabetes mellitus (DM) gelişmiş olanlar çalışma grubuna alınmamak şartıyla istatistikler tamamlandıktan sonra yazarlar tarafından veriler değerlendirilip birlikte yazılmıştır.
Bulgu:  AML hasta grubunda diyabet varlığı, glukoz yüksekliği ve HBa1c yüksekliği tedavi yanıtta ve sağkalımda anlamlı bulunmazken ALL hasta grubunda ise açlık kan şeker ve HbA1c yüksekliği anlamlı olup sağkalımda açlık kan şeker yüksekliği ve düşüklüğü anlamlı bulunmuştur.
Sonuç: AML hasta grubunda; daha geniş hasta sayısı ile aynı çalışma tekrarı gerekmekle birlikte diyabet ile aynı yaş grubunda görülme sıklığı nedeniyle kan şeker takibinin, ALL hasta grubunda ise açlık kan şeker hem yüksekliğinin hem de düşüklüğünün sağkalıma etkisinin anlamlı olmasının, diyabetik olmayan ya da prediyabetik hasta gruplarında kan şeker disregülasyonunun özellikle verilen tedaviler ile beraber önemini göstermiştir.

Abstract:
Objective: Acute myeloid leukemia (AML) and acute lymphoblastic leukemia (ALL) is an aggressive clonal myeloid/lymphoid neoplasia that causes myeloblast/lymphoblast accumulation in the blood or bone marrow. To diagnose AML/ALL, according to the current World Health Organization (WHO) classification, at least 20% of nucleated cells in the blood or bone marrow must be composed of myeloblasts/lymphoblasts. This threshold value is 30% according to the French-America-England (FAB) classification(1). Prognostic factors are associated with one or more outcome parameters, either positive or negative. There is a correlation between the rate of complete response and total survival following induction therapy in AML/ALL, and between the factors that affect the success of complete response or the factors that determine treatment after remission and disease-free survival. Unless otherwise stated, the prognostic effect is indicated for total survival(2,3). Diabetes mellitus (DM) is associated with a high risk of cancer and poor survival in malignancies(4,5,6). In a study of patients with chronic lymphocytic leukemia, it was found that pre-existing DM is a valuable prognostic predictor and may help predict life expectancy and establish refined prognostic models for CLL(7). The subject of this study is to evaluate the prognostic value of pre-existing DM in patients with acute myeloblastic leukemia (AML) and acute lymphoblastic leukemia (ALL) and to prove its negative impact on prognosis
Materials and Methods: Previous examinations were performed in our hematology clinic, first treatments were given in our center, and the course of the disease was followed; 95 patients (24 women and 71 men) received ALL, and 158 patients (68 women and 90 men) received AML. Demographic data (age, gender), biochemistry and complete blood count tests (fasting blood glucose (FBS), HbA1c, LDH, CRP, albumin, hemoglobin, leukocytes, neutrophils, platelets) were recorded retrospectively, treatment response was unresponsive, partial response and complete blood count were recorded. noted in response. The years of follow-up of those diagnosed with DM and the drugs they use were obtained by checking the patient files and the prescription-report system of the Ministry of Health. After the statistics were completed, the data were evaluated and written together by the authors, provided that patients under 18 years of age, those who were diagnosed with AML/ALL in our center but were treated at an external center, and those who developed diabetes mellitus (DM) after AML/ALL treatment were not included in the study group.
Result: The presence of diabetes, high glucose, and high HBa1c were not found to be significant in treatment response and survival in the AML patient group. In the ALL patient group, high fasting blood glucose and HbA1c levels were significant, and high and low fasting blood glucose levels were found to be significant in survival.