Transkateter aort kapak implantasyonu yapılan hastalarda mitral ve triküspid kapak patolojilerinin işlem öncesi ve sonrası takip ekokardiyografi parametrelerinin sağkalım üzerine etkisinin retrospektif incelenmesi
Retrospective analysis of the impact of pre- and post-procedure echocardiographic parameters on survival in patients undergoing transcatheter aortic valve implantation with concomitant mitral and tricuspid valve pathologies
Yazar: MEHMET RUHAT KÖSE
Danışman: PROF. DR. OĞUZ YAVUZGİL
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı, kliniğimizde Aralık 2012-Ekim 2021 tarihlerinde, başarılı
transkateter aort kapak implantasyonu (TAVİ) yapılan hastalarda, işlem öncesi ve işlem sonrası
yapılan ekokardiyografi (EKO) parametrelerinin retrospektif incelenerek, takipte mitral
yetersizliği (MY) ve triküspid yetersizliği (TY) ciddiyetinin değişimini, değişimin ön
gördürücülerini ve MY, TY ciddiyetinin işlem öncesi ve sonrası sağkalım ile olan ilişkisini
değerlendirmektir.
Gereç ve yöntem: Çalışma tek merkezli, retrospektif, gözlemsel nitelikte tasarlandı. Hasta
verileri hastane elektronik dosya sistemi, poliklinik dosyaları ve epikriz raporlarından alındı.
İşlemden önce yapılan EKO baz alınarak, hastalar MY ve TY ciddiyetlerine göre kategorize
edildi. Hastaların EKO parametreleri işlem sonrası 0-3. ay erken dönem ve 3.-12. ay geç dönem
olacak şekilde analiz edildi. Primer sonlanım, kalp yetersizliği nedenli hastaneye yatış ve tüm
nedenlere bağlı mortalitenin birleşik sonlanımı olarak tanımlandı.
Bulgular: Çalışmamıza 183 hasta dahil edildi. Hastalar, 120 (66,3%) MY yok/hafif, 61 (33,7%)
MY orta/ciddi, 131 (72%) TY yok/hafif, 51 (28%) TY orta/ciddi olarak kategorize edildi.
Hastaların ortalama yaşı 77,6±6 ve 44,3% erkek idi. Medyan 2,26 yıl (9,5-50,1 ay) yıl takipte
hastaların 68'i (37,2%) primer sonlanıma ulaştı. MY yok/hafif grubunda 37 (30,8%), MY
orta/ciddi grubunda 30 (49,2%) hastada primer sonlanım gerçekleşti (p:0,02). TY yok/hafif
grubunun 45'i (34,4%), TY orta/ciddi grubun 23'ü (45,1%) primer sonlanıma ulaştı (p: 0,23).
1 yıllık primer sonlanım tüm hastalarda 26 (14,2%), MY yok/hafif grubunda 13 (10,8%), MY
orta/ciddi grubunda 13 (21,3%) iken (p:0,008), TY yok/hafif grubunda 17 (12,9%), TY
orta/ciddi grubunda 9 (17,6%) (p:0,24) izlendi. Cox regresyon analizinde işlem öncesi MY ve
TY ciddiyetinin primer sonlanımla ilişkili olmadığı gözlendi (sırasıyla; HR:1.75, CI:0.627-
4.928, p:0,28 ve HR:1.35, CI: 0.81-2.23, p:0,24). İşlem sonrası erken dönemde MY'si iyileşen
hasta sayısı 35 (20,3%) (p:<0,001), geç dönemde 49 (38,8%) (p:0,001) idi. İşlem sonrası erken
dönemde TY'si iyileşen hasta sayısı 31 (17,8%) (p:0,08), geç dönemde 39 (30,9%) (p:0,008)
idi. MY veya TY'de iyileşme saptananlar, değişmeyen veya kötüleşenlerle primer sonlanım
açısından karşılaştırıldığında anlamlı fark izlenmedi (p:0,21, p:0,29). Çok değişkenli analizde
beta bloker kullanılması (OR: 0.26, CI: 0.09-0.69, p:0,007), sol atriyumun (LA) dilate olması
(OR: 0.41, CI: 0.22-0.73, p:0,004), sinüs valsalva çap artışı (OR: 0.82, CI: 0.71-0.94, p:0,006)
MY iyileşmesinin ön gördürücüleri olarak saptandı. Triküspid regürjitan velosite (TRV)
yüksekliği ise TY iyileşmesinin kötü prognostik göstergesi olarak belirlendi (OR:4.62 CI:1.43-
14.8, p:0,01).
Sonuç: Çalışmamızda işlem öncesi MY ve TY ciddiyetinin primer sonlanıma etki eden
bağımsız prognostik belirteçler olmadığı saptanmıştır. Takipte işlem sonrası MY ve TY'de
iyileşme olduğu, ancak iyileşmenin primer sonlanıma etki etmediği gözlenmiştir. Beta bloker
kullanımı, LA dilatasyonu ve sinüs valsalva çap artışı MY iyileşmesinin ön gördürücüleri, TRV
yüksekliği ise TY iyileşmesinin kötü prognostik göstergesi olarak saptanmıştır. Bu sonuçlara
göre TAVİ yapılacak hastalarda MY veya TY ciddiyeti kontrendikasyon olarak
görülmemelidir. İyileşmeyi ön gördüren parametreler değerlendirilmeli ve tedavi planına dahil
edilmelidir.

Abstract:
Background and Aim: The relationship between concomitant mitral regurgitation (MR) and
tricuspid regurgitation (TR) and prognosis in patients undergoing transcatheter aortic valve
implantation (TAVI) remains controversial. The aim of our study is to evaluate the changes in
MR and TR, identify predictors of change and assess the relationship between the severity of
MR and TR and both pre-procedural and post-procedural survival in patients who underwent
successful TAVI.
Methods: The study was designed as a single-center, retrospective, observational study and
ethical consent was approved. Retrospective analysis was performed on echocardiographic
parameters of 183 patients who underwent successful TAVI between December 2012 and
October 2021.The patients was classified as pre-procedural period, early-term (0-3 months)
post-procedural period,and late-term (3-12 months) post-procedural period. Patients were
categorized as having no/mild MR (120, 66.3%) or moderate/severe MR (61, 33.7%), and as
having no/mild TR (131, 72%) or moderate/severe TR (51, 28%). The primary endpoint was
defined as a composite of hospitalization due to heart failure and all-cause mortality.
Results: The median follow-up duration was 2.26 years, during which 68 patients (37.2%)
reached the primary endpoint.In the no/mild MR group,the primary endpoint was reached in 37
patients (30.8%), while in the moderate/severe MR group, 30 patients (49.2%) reached the
primary endpoint (p: 0.02). Among patients in the no/mild TR group, 45 (34.4%) reached the
primary endpoint, while 23 (45.1%) patients in the moderate/severe TR group reached the
primary endpoint (p: 0.23). Adjusted analyses did not show a significant association between
the severity of pre-procedural MR or TR and the primary endpoint (HR:1.75;95% CI:0.62-
4.92;p: 0.28 and HR:1.35;95% CI:0.81-2.23;p: 0.24, respectively). In the early post-procedural
period, 35 patients (20.3%) showed improvement in MR severity (p: <0.001), and in the late
post-procedural period, 49 patients (38.8%) showed improvement in MR severity (p: 0.001).
Similarly, in the early post-procedural period, 31 patients (17.8%) showed improvement in TR
severity (p: 0.08), and in the late post-procedural period, 39 patients (30.9%) showed
improvement in TR severity (p: 0.008). Adjusted analyses did not demonstrate a significant
association between improvement in MR or TR and survival (HR:0.54;95%CI:0.14-1.08;p:
0.08 and HR:0.61;95%CI:0.22-1.61;p:0.34, respectively). In the multivariate analysis,the use
of beta-blockers and left atrial dilatation were identified as predictors of MR severity
improvement, while elevated TRV was identified as a poor prognostic indicator for TR severity
improvement.
Conclusion: Our study found that the severity of pre-procedural MR and TR did not serve as
independent prognostic markers for the primary endpoint. We observed improvement in MR
and TR severity after TAVI,but this improvement did not impact the primary endpoint. Based
on these findings,the severity of MR or TR should not be considered contraindications for
TAVI.