Çağdaş sanatta tekrarlanan nesneler ile modüler birleşimler
Modular combinations with repeating objects in contemporay art
Yazar: HÜLYA KANBER
Danışman: PROF. DR. ALAYBEY KAROĞLU
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı / Resim Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2024
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Heykel sanatı = Sculpture art ; Modüler tasarım = Modular design ; Nesnesel = Objective ; Resim sanatı = Painting art ; Tekrarlar = Repetitions ; Yerleştirme yöntemi = Method of loci ; Çağdaş Dönem =

Özet:
Araştırmanın konusu; modern dönem ile birlikte sanat alanında varlık gösteren nesne kullanımının tekrar ve modüler birleşim uygulamalarıyla resim, heykel ve yerleştirme disiplinleri üzerindeki etkileri olarak belirlenmiştir. Araştırmanın amacı; Türkiye'de ve dünyada nesne tekrarlarıyla yapılmış modüler çalışmaların diğer nesne çalışmalarından ayrılarak netlik kazanması ve bu konuyu sorunsal haline getirerek bu konuda konuşmuş, düşünmüş, sorgulamış, yapıtlar üretmiş ve gelişmesinde etkin olmuş sanatçılardan örneklerle detaylandırılması ve daha iyi anlaşılmasıdır. Araştırma, en temelde nitel bir araştırma modeli olup gözlem, görüşme, betimsel, içerik ve doküman analiz yöntemleri ile oluşturulmuştur. Bu doğrultuda hazırlanan bu çalışmada Türk ve yabancı sanatçıların nesne tekrarı ve modüler birleşim yöntemlerini kullanarak uyguladıkları resim, heykel ve yerleştirme çalışmalarının üretim mantığında temel bileşenlerini açığa vuran bir değerlendirme de gerçekleştirilmiştir. 19. yüzyıl sonrasında nesnenin sanat alanında kullanılması ve özellikle 1960 ve sonrasında oraya çıkan avangart eğilimler, yöntem ve söylem açısından oldukça güçlü bir zemin oluşturmuştur. Bu doğrultuda disiplinlerarası yeni bir sürece giren sanat, dönüşmüş ve bugün üretim yapan sanatçı pratiklerini dahi etkilemiştir. Özellikle son dönem çağdaş sanat içerisinde sıklıkla gördüğümüz tek bir biriminden yola çıkılarak sayısı yüzlere hatta binlere ulaşan çoğaltmalar ile gerçekleştirilen resim, heykel ve yerleştirme çalışmalarının sanatta yüzey, kütle, hacim, nesne, teknik, üslup, kavram, mekan, izleyici deneyimi gibi birçok dinamik ile olan ilişki ve bu ilkeler karşısındaki sanatçı pozisyonları irdelenmiştir. Bu bağlamda nesnenin tekrarlı kullanımıyla sanat eseri üretimi birçok disiplinin ortak noktalarını buluşturarak disiplinler üstü okumalara açık eserlerin üretimini mümkün kıldığı tespit edilmiştir. Çağdaş sanat dahilinde nesne tekrarıyla üretim yapan pek çok sanatçının farklı kavramsal içerikte, benzer biçimsel parametreleri kullandıkları ortaya konmuştur. Bu tarz disiplinlerarası üretimlerin sınırları eritmesine rağmen geleneksel anlatım dilini ya da klasik teknikleri esnek yollarla çağdaş sanatta uygulamaları da dikkat çekmektedir.

Abstract:
The subject of this research has been determined as the impacts of the use of objects making its presence felt in the field of art with the beginning of modern era along with the repetition and modular combination implementations on the painting, sculpture, and installation disciplines. The aim of this research is to ensure that modular works performed with object repetitions become clarified by separating from other object works in Türkiye and in the world and to elaborate this subject with examples from artists who talked, contemplated, inquired, created works, and acted for the improvement regarding this subject upon making it a research question and to make it clearer. The study basically has a qualitative research model and was conducted by observation, interview, and descriptive, content and document analysis methods. In the study conducted in this context, an evaluattion was also made which revelaed the main components of works of painting, sculpture, and installation created by Turkish and foreign artists using object repetition and modular combination methods in the sense of production. The use of object in the field of art following the 19th century and the avant-garde tendencies that emerged particularly in 1960 and afterward have formed a rather solid ground in terms of method and discourse. In this respect, the art entering a novel interdisciplinary process has transformed and influenced the practices of artists including those who make productions today. The relationship between the works of painting, sculpture, and installation created through replicas based on a single unit reaching up to hundreds, even thousands, in number that we frequently encounter in contemporary art, particularly in the recent period, and several dynamics in art such as surface, mass, volume, object, technique, mode, concept, space, and audience experience and the positions taken by artists before these principles has been examined. In this regard, it was determined that the production of artwork by using the object repetitively enables the production of works that are open to supra-disciplinary readings upon bringing together the common points of several disciplines. It was revealed that many artists making productions with object repetition within contemporary art make use of similar stylistic parameters with different conceptual contents. It also attracts attention that these kinds of interdisciplinary productions implement the traditional language of expression or classical techniques in contemporary art through flexible methods although dissolving the boundaries.