Tıp fakültelerinde çocuk cerrahisi uzmanlık programına ilişkin eğiticilerin ve uzmanlık öğrencilerinin görüşlerinin incelenmesi
The views of the trainers and residents on the pediatric surgery specialty training program in medical faculties
Yazar: HÜSEYİN İLHAN
Danışman: PROF. DR. ZÜHAL ÇUBUKÇU
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Eğitimi Ana Bilim Dalı / Eğitim Programları ve Öğretim Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery
Dizin: Akreditasyon = Accreditation ; Cerrahi = Surgery ; Eğitim programları = Education programs ; Program değerlendirme = Program evaluation ; Tıp eğitimi = Education-medical ; Tıp öğrencileri = Medicine students ; İntörnlük ve asistanlık = Internship and residency

Özet:
Amaç: Bu araştırmada Türkiye'de ulusal düzeyde uygulanmakta olan "çocuk cerrahisi tıpta uzmanlık programı" hakkında çocuk cerrahisi uzmanlık eğitimi veren tıp fakültelerinde eğiticilerin ve uzmanlık öğrencilerinin görüş ve önerilerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Bu araştırma nitel araştırma yaklaşımı desenlerinden vaka çalışması olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda program ile ilgili genel görüşleri almak üzere anket formu kullanılmış, nitel boyutunda ise araştırma ile ilgili derin bir analiz ortaya koymak için yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Çalışma grubunu anketi cevaplayan 112 eğitici ve 86 öğrenci ile ikinci bölümünde bu grup içerisinde amaçlı örnekleme ile seçilerek yarı yapılandırılmış görüşmeye katılan 12 eğitici ve 10 öğrenci oluşturmuştur. Toplanan veriler betimsel olarak analiz edilmiştir. Eğitici ve öğrenci görüşleri ışığında 3 tema ve 35 kod çıkarılmıştır. Bu temalar programın olumlu yanları, programın olumsuz yönleri ve programa ilişkin öneriler olarak belirlenmiştir.
Bulgular: Genel olarak öğrenciler ve eğiticiler eğitim programını olumlu değerlendirmişlerdir. Kurumsal altyapı ve donanım eksiklikleri, sağlık hizmeti önceliği, eğitimin geri plana atılması, iş yükü ve standart eğitim yapılamaması gibi sorunların bulunduğu saptanmıştır. Eğitim karnelerinden beklenen verim alınamadığı görülmektedir. Çocuk cerrahisi uzmanlık eğitiminde akran eğitiminin önemli yer tuttuğu anlaşılmaktadır. Uzmanlık öğrencilerinin çoğunluğu eğitimlerini tamamladıklarında yetkin bir uzman olacakları görüşündedirler. 
Olumlu görüşler genellikle köklü, gelişmesini tamamlamış, kurumsal bir yapıya kavuşmuş hastanede çalışanlardan; olumsuz görüşlerin ise yeni kurulmuş, donanım ve eğitici eksiğini giderememiş hastanelerdeki eğitici ve öğrencilerden gelmiştir.

Sonuç ve Öneriler: Eğiticiler ve öğrenciler genel olarak çocuk cerrahisi tıpta uzmanlık eğitim programının yürütülmesinden memnundurlar. Her eğitim kliniğinin farklı sorunları vardır. Eğitim programının yürütülmesinde alt yapı ve donanım eksiklikleri önemli bir sorun oluşturmaktadır. İdarecilerde eğitim hastanelerin birer eğitim kurumu olduğu kabul edecek anlayış değişikliği geliştirilmelidir. Öğrenci eğitimi kurum yetkilileri ve eğiticiler tarafından önemsenmeli ve uzmanlık eğitimi verilen kurumlarda eğitimin önceliğini sağlayacak önlemler alınmalıdır. Eğitim verilen hastanelerde kurumsal alt yapı ve donanım tamamlanmalıdır. Yapılan çok merkezli çalışmalar sonucunda mevcut "çekirdek eğitim programı" güncellenerek geliştirilmelidir.

Abstract:
Purpose: In this study, it was aimed to examine the opinions and suggestions of the educators and residency students in medical faculties providing pediatric surgery residency training about the "pediatric surgery specialty program in medicine" which is being applied at the national level in Turkey.
Method: This research is designed as a descriptive case study, one of the pat-terns of the qualitative research approach. Quantitative and qualitative research designs were used together to complement each other. In the quantitative dimension of the study, a questionnaire form was used to obtain general opinions about the program, and in the qualitative dimension, a semi-structured interview technique was used to reveal a deep analysis of the research. The study group consisted of 112 educators and 86 students who answered the questionnaire, and in the second part, 12 educators and 10 students who were selected with purposeful sampling and participated in the semi-structured interview. Collected data were analyzed descriptively. In the light of educator and student views, 3 themes and 35 codes were created. These themes were determined as the positive aspects of the program, the negative aspects of the program, and the recommendations regarding the program.
Results: In general, students and educators have evaluated the training program positively. It has been identified that there are issues such as corporate infrastructure and equipment deficiencies, health care priority, losing the priority of education, work-load, and non-standard training. It is observed that the expected yield from the logbook was not achieved. It is understood that peer education is an important part of child surgery specialist education. Most of the students of expertise believe that they will become competent expert when they complete their education. Positive opinions were generally reported by those working in an established, well-developed, institutional hospital. Negative opinions were reported by educators and students in newly established hospitals that could not make up for the lack of equipment and trainers.
Conclusion and Suggestions: Trainers and students are generally satisfied with the execution of the specialist training program. Every education clinic has different problems. Infrastructure and hardware deficiencies constitute a significant problem in the execution of the program. A change in the understanding of the administrators to accept that training hospitals are educational institutions should be developed. Student education should be prioritized by institution officials and trainers. Measures should be taken to ensure the priority of training in institutions where specialist training is provided. Institutional infrastructure and equipment should be completed in hospitals where training is provided. As a result of multi-center studies, the existing "core training program" should be updated and developed.