Karpal tünel sendromu nedeniyle opere edilmiş hastaların pronator sendrom  açısından taranması ve pronator sendrom teşhisinde kullanılan tetkiklerin birbirine üstünlükleri
Screening of pronator syndrome in patients who underwent surgery for carpal tunnel syndrome and superiority of tests used to diagnose pronator syndrome
Yazar: ALİ ÖZDEMİR
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET ALİ ACAR
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
AMAÇ
Karpal tünel sendromu ve pronator sendrom birlikte olabilen klinik durumlardır. PS teşhisi klinik ve muayeneyle konulabilmektedir Karpal tünel cerrahisi yapılan hastalarda PS sıklığını ve PS teşhisinde EMG, USG, MR ve direk grafinin duyarlılıklarını ve birbirlerine üstünlüklerini ortaya koymaya çalıştık.

GEREÇ VE YÖNTEM
Ocak 2010 ve aralık 2016 tarihleri arasında opere edilen 180 hastanın dosyası incelendi. Hastalar telefonla muayeneye davet edildi. 34 hasta çeşitli nedenlerle çalışma dışı kaldı. 146 hastanın 174 ekstremitesi çalışmaya dahil edildi.  Önkol ağrısı, tenar bölge ve ilk üç parmakla dördüncü parmağın radial yarısında uyuşma ve karıncalanma,  şikayetleri aktiviteyle artan, fizik muayenesi uyumlu olan hastalara PS  tanısı konuldu. Fizk muayenede pronator kompresyon, pronasyona zorlama üçüncü parmak FDS kontraksiyoni, 120-130 derecede dirsek fleksiyona zorlama testleri yapıldı. PS teşhisi konulan hastaların her iki ekstremitesine dirsek önarka ve yan grafi, MRG ve dinamik USG çekimleri yapıldı. Sinir ileti çalışması ve iğne EMG incelemeleri yapıldı. Minitab 16 istatistik paket programı kullanıldı.

BULGULAR
146 hastanın 174 ekstremitesinden, 19 hastanın 22 ekstremitesine  klinik ve fizik muayeneyle PS tanısı konuldu. Hastalardan biri ek tetkik yaptırmayı kabul etmedi. 21 ekstremiteden iğne EMG ile 5'inin, USG ile 12'sinin ve MR ile 1'inin PS tanısı doğrulandı. Direk grafide spur olan hasta yoktu.  Kappa analiziyle USG, MR ve iğne EMG arasında uyum yoktu. Sinir ileti çalışmasında istatiksel anlamlı uzamış motor latans değerleri elde edildi.  

TARTIŞMA
CTS tanısı olan hastalarda birlikte bulunabilen PS ile ilgili farklı oranlar verilmilştir. Çalışmamızdaki oran literatürdeki oranlarla tam olarak uyumlu değidir ancak belirgin farklılık da yoktur.  EMG ile PS  teşhisinin doğrulandığı %10-70 arasında farklı değerler veren yayınlar mevcuttur. EMG ile tanı konulan hastaların oranı bakımından çalışmamız literatürdeki birçok çalışmayla uyumludur. USG nin PS da kullanıyla ilgili bir adet çalışma vardır ve bu çalışmayla çalışmamızdaki sonuçlar benzerdir. MR'ın PS tanısında kullanıldığı bir çalışma yoktur  ve çalışmamızda yalnızca bir hastada MR ile PS tanısı doğrulanabilmiştir.

ÇIKARIMLAR
CTS  tanısı konulan hastalarda eşlik eden PS olabilceği akılda tutulmalıdır.. USG tanıda en yararlı tetkiktir. EMG'nin de tanıda yararı vardır. Statik olarak çekilen MR'ın tanıya katkısı kısıtlıdır. Anamnez ve fizik muayene PS tanısında altın standarttır.

Abstract:
AIM
CTS and PS are clinical conditions that can coexist. PS diagnosis is made with clinics and examination.There is no gold standard laboratory and radiological method in the diagnosis of Pronator syndrome. We determined the sensitivity of EMG, USG, MR and X-Ray for diagnosis of PS and frequency of PS in patients with CTS surgery.
MATERIALS AND METHODS
The files of 180 patients with CTS surgery between January 2010 and December 2016 were reviewed retrospectively. Patients were invite by phone for examination. For various reasons 34 patients were excluded. 174 extremities of 146 patients were included. PS was diagnosed in patients with forearm pain, numbness and tingling in tenor zone, first three fingers and radial half of the fourth finger, complaints increasing with activity and compatible physical examination. Pronator compression, pronator contraction, third finger FDS contraction, and elbow force 120-130 degrees flexion tests were performed. On the same day, AP and lateral radiographs of the elbow, MR and dynamic USG were taken for both extremities. Nerve conduction studies and needle EMG studies were performed.
RESULTS
We diagnosed PS in 22 extremities of 19 patients. One patient refused additional radiologic and EMG tests. We verified PS diagnoses of 5 extremities with EMG, 12 extremities with USG and 1 extremity with MR. There was no patient with elbow spur on X-Ray. There was no agreement between USG, MR and needle EMG on Kappa analysis. Statistically significant prolonged motor latency values were obtained in nerve conduction velocity studies.
DISCUSSION
There are different rates of associated PS in patients diagnosed with CTS. The rate in our study does not comply with the literature, but there is no significant difference. Publications with values between 10%-70% confirmed by EMG exist. The rate of patients diagnosed with EMG is not compatible with many studies in the literature. There is only one publication about USG for PS diagnosis, the results are similar to our study. There is no study using MR for PS, and in our study diagnosis was confirmed with MR for only one patient.

CONCLUSIONS
PS may accompany CTS. USG is the most useful test for diagnosis of PS. EMG is useful while static MR is limited for diagnosis. Anamnesis and physical examination are the gold standard for PS.