Neo-Roma cumhuriyetçiliği: Özgürlük, katılım, yasa/yurttaşlık sorunsalları üzerine karşılaştırmalı bir analiz
Neo-Roman republicanism: a comparative investigation on freedom, civic participation, and the law/citizenship question
Yazar: ARMAĞAN ÖZTÜRK
Danışman: PROF. DR. MEHMET YETİŞ
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı / Siyaset Bilimi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2014
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Cumhuriyetçilik = Republicanism ; Liberal demokrasi = Liberal democracy ; Liberalizm = Liberalism ; Vatandaşlık = Citizenship ; Özgürlük = Freedom

Özet:
Tezde Neo-Roma cumhuriyetçiliği ile liberalizm arasındaki ilişkinin mahiyeti sorunsallaştırılmıştır. Skinner, Pettit ve Viroli gibi düşünürler ile ortak iyi, özgürlük ve katılım gibi belli tartışma eksenleri sorunsalın açımlanması noktasındaki yapısal sınırları karakterize eder. Sorunsal içerisinde ayrıca ele alınan özel amaç ise liberallerin cumhuriyetçilere ve cumhuriyetçilerin liberallere bakışındaki aşırı yorumlara dikkat çekerek alternatif bir açıklama seti oluşturmaktır. 
	Tez üç ayrı tartışma ekseni içerisinde örgütlenmiştir. Her biri aynı zamanda bir bölüme de karşılık gelen bu bahsi geçen eksenlerden ilki özgürlüktür. Pettit özgürlükle ilgili düşüncelerini tahakküm kavramı üzerinden açıklamaya çalışır. Ona göre müdahale olmasa bile tahakküm olabilir. Tahakkümün önlemenin en garantili yolu ise yasalar aracılığıyla keyfi iradeyi kontrol altına almaktan geçer. Viroli Pettitçi kavramlaştırmayı benimser ve tahakkümün içeriğini korkuda somutlaştırır. Skinner tahakküm yerine bağımlılık kavramını kullanmayı tercih eder. Negatif özgürlüğün soy kütüğünü çıkarmaya çalışan Skinner için cumhuriyetçi özgürlük aslında negatif özgürlüğün türlerinden biridir.
	Neo-Roma cumhuriyetçiliği-liberalizm ilişkisini açımlama noktasında kullandığımız ikinci tartışma ekseni katılımdır. Neo-Roma perspektifi katılıma araçsal bir şekilde yaklaşır. Katılım başlı başına bir amaç değil yurttaş özgürlüğünü destekleyen bir araçtır. 
	Neo-Roma cumhuriyetçileri ortak iyiyi gözeten bir yurttaşlık siyasetini savunur. Bahsi geçen savunu içerisinde yasa ile ortak iyi özdeş bir içerikte ele alınır. Yasa keyfi iradeyi önleyerek yurttaşların özgürlüğüne katkıda bulunur. Böylelikle ortak iyi de gerçekleşmiş olur. Neo-Roma cumhuriyetçiliği ortak iyiyi kişisel iyiyle uyumlu bir içerikle ele alır. Bu tutum liberal söylemle paralellik arz etmektedir. Ortak iyiyi destekleyen cumhuriyetçi rejimin muhtemel içeriği noktasında Pettit anayasal demokrasiyi, Skinner ve Viroli ise kamu hizmeti ve kamusal yükümlülüğü vurgular.

Abstract:
This thesis problematizes the relationship between Neo-Roman republicanism and liberalism. Thinkers such as Skinner, Pettit, and Viroli, as well as debates on topics such as collective good, liberty, and participation set the structural boundaries for the exposition at hand. A specific point of emphasis within the broader problematique defined as such, is the 'over-interpretation' characterizing the mutual and symmetrical way in which the liberals and the republicans view one another. 
	The thesis is organized under three sub-titles, each focusing on a distinct axis of discussion. Part I deals with the concept of freedom. On the conception promoted by Petitt, freedom is opposed to domination, and not interference. Non-domination is distinct from lack of interference, and can best be guaranteed in a legal order placing limits on arbitrary power. Viroli follows Petitt's conceptualization, and relates domination to fear; that is, domination reflects the presence of arbitrary power with the capacity to interfere. Skinner, on the other hand, defines freedom as nondependence. On the genealogical approach of Skinner, republican freedom is a specific sub-category of negative liberty.
	The second axis of discussion employed to explicate the relationship between republicanism and liberalism is that of civic participation. Neo-Roman republicanism approaches participation in an instrumental fashion. Participation is not a good/ a goal?  in itself, but derives its value from enabling civic freedom.	
	Neo-Roman republicanism advocates a common good based conception of citizenship. On this stance, the law and the common-good are one and the same; for the law facilitates freedom by precluding arbitrary exercise of power, and promotes the common good. The common good, thus, does not conflict with individual liberty. This line of reasoning is not far from the liberal position. Neo-Roman republicans vary on the topic of the substantial content defining a republican regime. Petitt opts for a constitutional democracy, while Skinner and Viroli underline civic engagement and civic duty.