ST elevasyonlu miyokard infarktüsü teşhisi ile birincil perkütan koroner girişim yapılan hastalarda ilk yatış ve 3ay kontrol değerlendirmede sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonundaki değişiklik ile monosit/yüksek yoğunluklu lipoprotein oranı arasında ilişkinin saptanması
Determination of relationship between monocyte / high density lipoprotein ratio and change of left ventricular ejection fraction at first hospitalization and third month control after percutane coronary intervention in stemi patients
Yazar: HUDAVERDİ MERGEN
Danışman: DOÇ. DR. TOLGA HAN EFE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Akut koroner sendrom = Acute coronary syndrome ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Hiperlipidemiler = Hyperlipidemias ; Hipertansiyon = Hypertension ; Koroner arter hastalığı = Coronary artery disease ; Lipoproteinler = Lipoproteins ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; Monositler = Monocytes ; ST segmenti = ST segment ; Ventriküler fonksiyon-sol = Ventricular function-left

Özet:
Koroner arter hastalığı (KAH) ve kalp yetmezliği (KY) toplum sağlığı ve yaşam kalitesini bilhassa etkileyen ciddi klinik durumlara yol açtığından önemli mortalite ve morbidite nedenidir. Kalp yetmezliğinin esas nedenlerinden biri de koroner arter hastalığıdır. KAH ve KY patogenezi, kliniği ve neden olduğu komplikasyonlarında inflamasyon özellikle dikkat çekmektedir. Aterosklerotik koroner arter hastalığın tüm aşamalarında, plak oluşumundan plak yırtılmasına kadar, inflamasyon izlenmektedir. İnflamasyon sureci kalp yetmezliğinin gelişmesinde, tetiklenmesinde ve süreğenliğinde  önemli görev oynamaktadır. Tüm patolojik süreç  antijen bağımlı ve bağımsız bağışıklık sistemi bileşenleri ve humoral faktörlerin  iştiraki ile gerçekleşmektedir. Kardiyovasküler hastalıkların  prognozu ve risk belirlenmesinde inflamasyonun katkılarını değerlendirmek için  kanda tespit edilebilecek belirteçlerin arayışı sürmektedir. Maalesef  bu belirteçlerin saptanılması çok maliyetlidir ve çalışmalarla sınırlıdır. Son zamanlarda görece yeni tanımlanan monosit /HDL (High-density lipoprotein, HDL; yüksek yoğunluklu lipoprotein) kolesterol (MHR, monocyte-to-HDL cholesterol ratio) oranının bir inflamasyon belirteçi olabileceği öngörülmüş ve birçok çalışmalarla da bu desteklenmiştir.  Bu hematolojik belirteç kolay ulaşılabilir ve az maliyetlidir. Böylece hem zaman hem de maliyet açısından avantajlıdır. 
 Çalışmamızda ST elevasyonlu miyokard infarktüs (STEMİ) tanısı  ile kateter laboratuvarına alınan ve başarılı şekilde  revaskülarize edilen hastalarda MHR ile sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonundaki (SVEF) zamanla değişim arasındaki  ilişkinin saptanılması amaçlanmıştır.           
 Çalışmaya retrospektif olarak  Ocak 2017- mart 2020 tarihleri arası Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinin acil servisine başvuran ve STEMİ teşhisi ile kateter laboratuvarına alınan ve ilk yatış ve 3 ay kontrol ekokardiyografisi olan hastalar alınmıştır.

 Çalışmamızın sonucunda hastaneye başvuru esnasında bakılan MHR değeri ile SVEF toparlanması arasında kuvvetli ters yönde ilişki saptandı (r= -0,83 p <0,001). Çalışmaya alınan 136 hastada SVEF'de toparlanma izlenmedi. 24 hastada %1-9 arası SVEF'de artış ve 133 hastada SVEF'de %10 ve üzeri toparlanma saptandı. Çalışmamızda infarkt ilişkili damar (İİD)  dışı kritik lezyonyonun indeks ve sonraki yatışta revaskülarizasyonu SVEF toparlanması üzerinde etkisi bulunmadı    (p = 0,600). Multivariate lojistik regresyon analizlerde  MHR (OR 1,007, 95%CI: 1,005-1,009), maksimum troponin (OR: 1,003, 95%CI: 1,001-1,005) ve maksimum CK-MB (OR: 2,504; 95%CI: 1,169-5,365) SVEF toparlanmasının bağımsız prediktörleri olduğu tespit edildi. ROC analizinde SVEF toparlanması için MHR cut-off olarak 0,0227 olduğu saptanıldı. AUC 0,99 (0,979-1,00), spesivite %98,7, sensitivite %96,3 olarak saptanıldı (p<0,001).
          
Sonuç olarak ilk başvuru esnasındaki MHR değeri SVEF toparlanmasını  öngördürmektedir (p<0,001) . Çalışmamızda İİD dışındaki kritik lezyonların indeks ve sonraki yatışta revaskülarizasyonunun SVEF toparlanması üzerine etkisi bulunamadı (p=0,600).

Anahtar kelmeler: ST elevasyonlu miyokard infarktüsü (STEMİ, ST Elevated myocardial infarction), Akut koroner sendrom (AKS), Koroner arter hastalığı (KAH), monosit / yüksek yoğunluklu lipoprotein ( High-density lipoprotein, HDL), Hipertansiyon (HT), Diyabetes Mellitus (DM), hiperlipidemi (HL), sol ventrikül remodeling (SVR)

Abstract:
Coronary artery disease (CAD) and heart failure (HF) are important causes of mortality and morbidity since they lead to serious clinical situations that particularly affect public health and quality of life. One of the main causes of heart failure is coronary artery disease. Inflammation is particularly noticeable in the pathogenesis, clinic and complications of CAD and HF. Inflammation is observed in all stages of atherosclerotic coronary artery disease, from plaque formation to plaque rupture. The inflammation process plays an important role in the development, triggering and persistence of heart failure. The whole pathological process takes place with the participation of antigen dependent and independent immune system components and humoral factors. The search for markers that can be detected in blood to evaluate the contribution of inflammation in determining the prognosis and risk of cardiovascular diseases is ongoing. Unfortunately, the detection of these markers is very costly and limited to studies. Recently, it has been predicted that the relatively newly defined monocyte / high density lipoprotein (High-density lipoprotein, HDL) cholesterol (MHR, monocyte-to-HDL cholesterol ratio) ratio may be an inflammation marker, and this has been supported by many studies. This hematologic marker is easily available and low cost. Thus, it is advantageous in terms of both time and cost. In our study, we aimed to determine the relationship between MHR and the change in left ventricular ejection fraction (LVEF) with time in patients who were admitted to the catheter laboratory with the diagnosis of ST elevation myocardial infarction (STEMI) and were successfully revascularized. Patients who were admitted to the emergency service of the Dışkapı Yıldırım Beyazıt Training and Research Hospital between January 2017 and March 2020, who were admitted to the catheter laboratory with a diagnosis of STEMI and had a first admission and 3-month control echocardiography were included in the study retrospectively.
  As a result of our study, a strong inverse relationship was found between the MHR value measured at the time of admission to the hospital and LVEF recovery    (r = - 0.83 p <0.001). İn 136 patients of our study population has no SVEF  recovery. LVEF recovery between 1-9% and LVEF recovery of 10% or more in 24 patients and 133 patients respectively were detected. In our study, the index and revasculization of the critical lesion not related to IID had no effect on the recovery of the LVEF (p = 0.600). In multivariate logistic regression analysis, MHR (OR 1.007, 95% CI: 1.005-1.009), max Trop coefficient (OR: 1.003, 95% CI: 1.00-1.005) and max CK-Mb coefficient (OR: 2.504; 95% CI (1,169-5,365) SVEF was found to be an independent predictor of recovery. In ROC analysis, the MHR cut-off for SVEF recovery was found to be 0.0227. AUC was 0.99 (0.979-1.00), specificity was 98.7%, sensitivity was 96.3% (p <0.001).
          
As a result, it was determined that the MHR value calculated during the first application predicts whether there will be a LVEF recovery (p <0.001). In our study, the index and revasculization of the critical lesion not related to IID had no effect on the recovery of the LVEF (p = 0.600).

Keywords: STEMİ (ST elevation Myocardial infarction), ACS (acute coronary syndrome), CAD (Coronary artery disease), MHR (monocyte/HDL ratio), HT (Hypertension), DM (Diabetes Melitus), LVR (Left Ventricular Remodelling).