Vezikoüreteral reflü tanısı ile takipli hastalarda üriner sistem enfeksiyonu ve renal skar sıklığının değerlendirilmesi ve izlemi
Evaluation and monitoring of urinary tract infection and renal scar in patients with the diagnosis of vesicoureteral reflux
Yazar: ZAHİDE NUR TAŞDEMİR
Danışman: PROF. DR. ŞÜKRÜ ARSLAN
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Skar = Cicatrix ; Vezikoüreteral reflü = Vesico ureteral reflux ; Üriner sistem = Urinary tract ; Üriner sistem enfeksiyonları = Urinary tract infections

Özet:
Vezikoüreteral reflü (VUR), idrarın mesaneden üreterlere geriye olan kaçışını ifade eder. Vezikoüreteral reflü çocuklarda sıklıkla tespit edilen üriner sistem bozukluğudur. Prenatal tanılı hidronefrozlarda reflünün büyük oranını erkek bebekler oluşturmaktadır. Daha ileri yaşlarda idrar yolu enfeksiyonu araştırması sırasında saptanan reflüler ise daha çok kız çocuklarında görülmektedir. Vezikoüreteral reflünün önemi reflü nefropatisi diye isimlendirilen renal hasar ve hipertansiyona neden olma olasılığıdır. Proflaksi amaçlı kullanılan antibiyotikler ve cerrahi yöntem ile tekrarlayan ÜSE önlenerek renal hasar oluşumu da engellenebilir. Çalışmamızda Mayıs 2013-Mayıs 2018 aralığında Konya Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Nefrololoji polikliniğine başvuran ve vezikoüreteral reflü tanısı alan 119 hasta ve dosyaları üzerinden retrospektif yapılmıştır. 18 yaşından küçük, VCUG neticesinde VUR saptanan hastalar takibe alınmış, bu hastalar yaş, cinsiyet, ÜSE varlığı, ÜSE sayısı, proflaksi alıp almadığı, reflü derecesi, renal skarın olup olmaması gibi parametreler açısından değerlendirilmişlerdir. Vakaların 84'ü (%70,6) kız, 35'i (%29,4) erkek idi. Çalışmaya 1 yaş ve altı 23 (%19,3), 1-5 yaş arası 50 (%42), 5 yaş ve üzeri ise 46 (%38,7) hasta alındı. ÜSE en az bir kez görülen vakaların 19'u (%23,4) 1 yaş ve altı, 33'ü (%40,7) 1-5 yaş arası, 29'u (%35,8) 5 yaş ve üzeri idi. ÜSE görülen hastaların idrar kültürlerinde saptanan mikroorganizmalar sırasıyla %31,1 (n=46) ile E. coli (ESBL -), %16,9 (n=25) ile Enterococcus, %15,5 (n=23) ile E. coli (ESBL+), %11,5 (n=17) ile Klebsiella, %8,8 (n=13) ile KNS, %8,1 (n=12) ile Proteus ve Psödomonas idi. Yüksek dereceli VUR vakalarında USG'de yüksek evreli patoloji görülme oranı artmış olarak görüldü. Toplam 119 hastanın 50'sinde (%42,0) DMSA'da skar görüldü. Erkeklerin %30,5'inde (n=11), kızların ise  %46,9'unda (n=39) DMSA'da skar görüldü. Çalışmadaki çocukların %68'i (n=81) profilaksi almış, %31,9'u (n=38) profilaksi almamıştı. VUR'un derecesi ne olursa olsun antibiyotik profilaksisinin belirgin faydası saptanmamıştır. Çalışmamızda VUR tanılı vakalar, ÜSE'ye yatkınlık göstermektedir. ÜSE kızlarda daha fazla görülmektedir. VUR tanısının önemi KBY, SDBY gibi klinik gidişe neden olma olasılığındandır ve mümkün olduğunca erken tanı ve tedavi uygun şekilde planlanmalıdır.

Abstract:
Vesicoureteral reflux (VUR) refers to the leakage of urine from the bladder into the ureters. VUR is a common urinary tract disorder in children. In prenatally diagnosed hydronephrosis, male infants compose the majority of reflux cases. Reflux detected at later ages during the examination of urinary tract infections (UTI) is most commonly seen in females. The significance of VUR lies in the likelihood that it may cause kidney damage and hypertension called reflux nephropathy. Antibiotics used for prophylaxis and surgery can prevent recurrent UTIs, thereby helping avoid kidney damage. In this study, 119 patients who were admitted to the Pediatric Nephrology Polyclinic of Konya Selcuk University Medical Faculty Hospital and diagnosed with VUR between May 2013 and May 2018 were retrospectively evaluated using patient files. Patients aged under 18 years who were diagnosed with VUR by voiding cystourethrography (VCUG) were followed and evaluated in terms of parameters such as age, sex, the presence of recurrent UTI, the number of UTIs, the intake of prophylaxis, the grade of reflux, and the presence of renal scarring. 84 (70.6%) of the patients were female and 35 (29.4%) were male. 23 (19.3%) were aged 1 year and younger, 50 (42%) were aged 1 to 5 years, and 46 (38.7%) were aged 5 years and older. Among the patients who had UTI at least once, 19 (23.4%) were aged 1 year younger, 33 (40.7%) were aged 1 to 5 years, 29 (35.8%) were 5 years and older. Microorganisms detected in the urine cultures of patients with UTI were as follows: E. coli (ESBL-) with 31.1% (n = 46), Enterococcus with 16.9%, E. coli (ESBL+) 15.5% (n = 23), Klebsiella with 11.5% (n = 17) and Proteus and Pseudomonas with 8.1% (n = 12), respectively. In high-grade VUR patients, the incidence of late-stage damage in ultrasonography (USG) increased. 30.5% of the boys (n = 11) and 46.9% of the girls (n = 39) had a scar detected by the DMSA scan. Among the children in the study, 68% (n = 81) received prophylaxis. This study found no benefit of antibiotic prophylaxis to VUR patients. In this study, the patients diagnosed with VUR had a predisposition to UIT. UIT is more common in females. The diagnosis of VUR is of importance because it may lead to complications such as chronic renal failure and end-stage renal disease; therefore, it should be diagnosed as early as possible and treatment should be planned accordingly.