Kronik obstruktif akciğer hastalarındadifüzyon kapasitesi ile alevlenme arasındaki ilişki
The relationship between diffusion capacity and exacerbation in patients with chronic obstructive pulmonary disease
Yazar: EBRU TAŞ ÇELİK
Danışman: PROF. DR. İNCİ GÜLMEZ
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı; stabil dönemdeki KOAH hastalarında, karbon monoksit difüzyon testi (DLCO) ile alevlenme sıklığı ve alevlenme ağırlığı arasındaki ilişkiyi incelemektir. İkincil olarak ise difüzyondaki azalmanın mortalite ve birinci saniyedeki zorlu ekspiratuar volüm (FEV1)'deki azalma ile arasında ilişki varlığı araştırılmıştır.
Materyal ve Metod:Çalışmaya 01.01.2019-01.01.2020 yılları arasında yapılan solunum fonksiyon testinde post-bronkodilatör FEV1/FVC<%70 olup, reversibilitesi olmayan, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde takip edilmekte olup, 40-80 yaş arası, öyküsünde en az 10 paket/yıl sigara yada KOAH için risk faktörü maruziyeti bulunan, son dört haftada atak geçirmeyip, hastalığı stabil seyreden 50 ardışık KOAH hastası dahil edildi. KOAH hastalarında, takipleri sırasında rutin tetkikler arasında bulunan solunum fonksiyon testi, semptomların ağırlığını değerlendirmek için CAT skoru, egzersiz performansını değerlendirmek için mMRC skoru, alevlenme oranları ve DLCO testi kaydedildi. Hastalar iki yıl boyunca altı aylık periyotlarla aranarak; semptomlarda artış, hastaneye başvuru ve hospitalizasyon açısından sorgulandı. Hastalara bir yılın sonunda tekrar DLCO testi ve bronkodilatörlü spirometri uygulandı.
Bulgular:Çalışmaya dahil edilen 50 KOAH hastasının %72'si erkek, ortanca (min-maks) yaşı 64.2 yıl (41-82 yıl) olarak saptandı. Hastaların %66'sı DLCO>%80 olan gruptaydı. Bir yıl sonra yapılan DLCO'da ortalama kayıp %5,4/yıl olarak saptandı. DLCO≤%80 olan grupda CAT (KOAH değerlendirme testi) skoru, iki yılda atak sayısı, KOAH nedeniyle rutin kontrol için başvuru sayısı, rutin kontrol dışında başvuru sayısı, hastaneye yatış sayısı ve yatan hastalarda hastanede yatılan gün sayısı, yoğunbakım ünitesinde yatılan gün sayısı DLCO>%80 olan gruptan anlamlı olarak daha yüksekti (sırasıyla p=0.036, p=0.000, p=0.027, p=0.035, p=0.020, p= 0.017, p=0.045). Ancak mortalitede ve alevlenme şiddetinde istatistiksel anlamlı fark görülmedi.
Hastalara bir yıl sonra yapılan DLCO testinde olguların %78'inde kayıp olduğu görüldü. DLCO kaybı olan grupta atak sayısı, son iki yılda doktora KOAH nedeniyle rutin kontrol başvuru sayısı, rutin dışı kontrol sayısı, hastaneye yatış sayısı, serviste yatılan gün sayısı, sistemik steroid kullanım kür sayısı, DLCO kaybı olmayan gruptan anlamlı olarak daha yüksekti (sırasıyla p=0.043, p=0.045, p=0.042, p=0.047, p=0.013). DLCO kaybı olan ve olmayan gruplar arasında son iki yılda KOAH nedeniyle yoğunbakım ünitesinde yatılan gün sayısı, mortalite ve alevlenme şiddetinde anlamlı (p > 0.05) farklılık göstermemiştir
Sonuç: Sonuç olarak; KOAH hastalarına rutin takipleri sırasında yapılan DLCO testinin alevlenmeyi öngörmede etkili olduğu ve objektif bir değerlendirme ölçütü olması nedeniyle iyi bir prognostik belirteç olabileceği düşünülmektedir. Ancak alevlenme ağırlığını belirlemede ve mortaliteyi öngörmede henüz yetersizdir.
Anahtar Kelimeler:Kronik Obstruktif Akciğer Hastalığı, Alevlenme, Mortalite, Karbon Monoksit Dfuzyon Testi

Abstract:
Aim: The aim of this study was to investigate the relationship between carbon monoxide diffusion testing (DLCO) and the frequency and severity of exacerbations in stable COPD patients. Additionally, the study examined the association of decreased diffusion with mortality and reduced forced expiratory volume in one second (FEV1).
Material and Methods: The study included 50 consecutive COPD patients with post-bronchodilator FEV1/FVC <70% in pulmonary function tests ,without reversibility,  performed between 01.01.2019-01.01.2020, being followed up at Erciyes University Faculty of Medicine Hospital, aged 40-80 years, with a history of at least 10 pack/year of smoking or risk factor exposure for COPD, no exacerbation in the last four weeks, and stable disease. Pulmonary function test, CAT score to assess the severity of symptoms, mMRC score to assess exercise performance, exacerbation rates and DLCO test were recorded during follow-up. Patients were called at six-month intervals for two years and questioned about the increase in symptoms, hospital admission and hospitalization. DLCO test was performed again at the end of one year.
Results: Of the 50 COPD patients included in the study, 72% were male and the median (min-max) age was 64.2 years (41-82 years). 66% of the patients were in the DLCO>80% group. The mean loss in DLCO performed one year later was 3.3%/year. In the group with DLCO ≤80%, CAT (COPD assessment test) score, number of attacks in two years, number of admissions for routine control due to COPD, number of admissions for non-routine control, number of hospitalizations, number of days in inpatient and intensive care unit were significantly higher than the group with DLCO>80% (p=0.036, p=0.000, p=0.027, p=0.027, p=0.035, p=0.020, p=0.017, p=0.045, respectively). However, there was no statistically significant difference in mortality and exacerbation severity between the two groups.
DLCO test performed one year later showed a decrease in 78% of the patients. In the group with DLCO loss, the number of attacks, the number of outpatient routine check-ups, the number of non-routine check-ups, the number of hospitalizations and the number of courses of systemic steroid use were significantly higher than the group without DLCO loss (p=0.043, p=0.045, p=0.042, p=0.047, p=0.013, respectively). There was no significant (p > 0.05) difference in the intensive care unit hospitalization period, mortality and exacerbation severity between the two groups.
Conclusion: The findings suggest that the DLCO test, which is conducted during routine check-ups for COPD patients, could be a valuable prognostic marker due to its objective evaluation criteria and ability to predict exacerbation. However, it is still insufficient in determining the severity of exacerbation and predicting mortality.
Keywords: Chronic Obstructive Pulmonary Disease, Exacerbation, Mortality, Carbon Monoxide Diffusion Test