Torasik hiperkifozlu hastalarda ameliyat sonrası erken dönemde distal bileşke kifozunun değerlendirilmesi
Evaluation of distal junctional kyphosis after thoracic hyperkyphosis surgery in early postoperative period
Yazar: TAMER COŞKUN
Danışman: UZMAN HAKAN SERHAT YANIK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Cerrahi tedavi = Surgical treatment ; Kas-iskelet sistemi = Musculoskelatal system ; Kifoz = Kyphosis ; Omurga = Spine ; Ortopedik cerrahi = Orthopedic surgery ; Spinal hastalıklar = Spinal diseases

Özet:
Amaç: Torasik bölgenin sagital planda  anteriora olan  eğimi  kifoz olarak tanımlanır. Fizyolojik kifoz açısı 20º-40º arasında olup normal sınırları aşmasına torasik hiperkifoz denir. Torasik hiperkifoz cerrahisinde bileşke kifozu önemli komplikasyonlardan biridir. Bu çalışma  ile torasik hiperkifoz cerrahisinde, distal bileşke kifozu gelişimine etki eden faktörlerin belirlenmesi amaçlandı. 
Yöntem: Torasik hiperkifoz nedeniyle posterior enstrumantasyon ve füzyon yapılan 34 hasta (14 erkek, 20 kadın; ort. yaş 22; dağılım 12-43) çalışmaya dahil edildi. Ameliyat öncesi dönemde ayakta çekilen  lateral radyografilerde ilk lordotik vertebra (İLV), sagital stabil vertebra (SSV) tespit edildi ve kifoz açıları Cobb tekniği ile ölçüldü. Ameliyat sonrası son takip radyografilerinde kifoz açıları ölçüldü, son enstrumente edilen vertebra  ve distal bileşke kifoz açıları preoperatif grafilerle karşılaştırılarak değerlendirildi. Postoperatif dönemde ayakta çekilen lateral  grafide enstrumantasyonun distalinde preoperatif olarak lordotik olan disk aralığının nötral ya da kifotik olması distal bileşke kifozu olarak değerlendirildi.
Bulgular: Hastaların preoperatif kifoz açıları  ortalama 76,01º (dağılım 71º-94º) olarak bulundu. Postoperatif kifoz açıları ortalama 38,06º ölçüldü (dağılım 28,7º-56,3º) ve düzeltme değerleri ortalama 34,9º olarak hesaplandı. Hastaların %76,5'inin (n=26) distal bileşke açısı normal iken, %23,5'inde (n=8)  distal bileşke kifozu geliştiği tespit edildi. Distal bileşke kifozu gelişimi üzerine etki eden faktörler incelendiğinde ortalama yaşın, cinsiyetin, düzeltme açılarının ve son enstrumente edilen vertebranın sagital stabil vertebra ya da ilk lordotik vertebra olmasının etkisi olmadığı görüldü. Ancak preoperatif kifoz açıları yüksek olan hastalarda distal bileşke kifozunun daha fazla geliştiği tespit edildi ve bu istatiksel olarak anlamlı bulundu.(p= 0,048)
Çıkarımlar:   Torasik hiperkifoz cerrahisinde, son enstrumante edilecek vertebranın belirlenmesinde sagital stabil vertebra veya ilk lordotik vertebra tercihlerinin distal bileşke kifozu gelişimi için bir etken olmadığını düşünmekteyiz. Ancak preoperatif kifoz açısı yüksek olan olgularda distalde geniş faset rezeksiyonlarının yapılması ve  lordozun artırılması ile distal bileşke kifozunun azaltılabileceği kanısındayız.

Abstract:
Purpose Distal junctional kyphosis (DJK) is a major    
instrumentation-related complication after the surgical
correction of  thoracic hyperkyphosis (TK). The exact criteria
to avoid DJK have been controversial. It has been
recommended to include the SSV into the fusion by some
authors, while others suggest that fusion to FLV is sufficient.
The purpose of this study was to investigate the
occurrence of DJK in relation to distal fusion level selection
in TK surgery by investigating the relationship
between the sagittal stable vertebra (SSV), first lordotic
vertebra (FLV), and the lowest instrumented vertebra
(LIV).
Methods 34 patients (mean age: 19,8 years, range 12–29;
male/female: 14/20) with TK who were treated by posterior
segmental instrumentation and fusion were prospectively
evaluated. Patients were allocated into 4 groups according
to distal fusion level. In group 1, SSV was chosen as LIV
(n = 11), and in group 2, LIV was the FLV (n = 6).
Third group consisted of 12 patients in whom SSV and
FLV was the same vertebra. The fourth group consisted
 of LIV and SSV, FLV  incompatible with each other.
Distal junctional angle,
sagittal plane analysis, and clinical outcomes were evaluated.
Results Mean preoperative kyphosis angles were 
76.01_, which decreased to 38.06 postoperatively at final
 follow-up . Mean follow-
up time was 10,71 months. Correction amounts were
similar between the groups . 8 patients
group developed DJK,.
The C7 sagittal plumbline, lumbar lordosis, and pelvic
parameters were not significantly different before or after
surgery between the groups.  None of the patients who
 had DJK required revision
surgery during the follow-up time.
Conclusion Proper selection of distal fusion level is
important in order to prevent DJK after TK surgery.
According to this study, it is not necessary to extend the
fusion down to the SSV. Fusion to FLV is sufficient and
saves a level.