Memenin intraduktal hiperplazileri ile karsinomunun ayırıcı tanısı /
Yazar: M. EŞREF KABALAR
Danışman: PROF. DR. MUZAFFER KELEŞ
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Patoloji = Pathology
Dizin: Genler-Bcl-2 = Genes-Bcl-2 ; Genler-P53 = Genes-P53 ; Hiperplazi = Hyperplasia ; Karsinoma = Carcinoma ; Meme neoplazmları = Breast neoplasms

Özet:
Meme kanserleri kadınlarda en sık görülen ve kanserden ölüm nedenleri içerisinde ikinci sırada yer alan malign tümörlerdir. Memenin intraduktal epitelial proliferasyonlan intraduktal hiperplazi (IDH), atipik intraduktal hiperplazi (AIDH) ve duktal karsinoma in situ (DKIS) olarak gruplandınlmış olup invaziv karsinom açısından önemli risk faktörleri olduğu gösterilmiştir. IDH ler özelliklede AIDHler DKIS' ya yakın benzerlik göstermekte olup ayrım için kullanılan histopatolojik kriterler bazen yetersiz kalmaktadır. Çalışmamızda EDH, AIDH ve DKIS' nun ayırımında mutant p53 proteini ve bcl- 2 onkoproteininin immünohistokimyasal olarak değerlendirmesi yapılmıştır. Materyal olarak Atatürk Üniversitesi Tıp fakültesi Patoloji Anabilim Dalına gelen biopsiler ve mastektomiler kullanıldı. Retrospektif olarak 60 vakanın değerlendirmesi yapıldı. Çalışmamızın sonucunda, mutant p53 için immünoreaktivite IDH ve AIDH'li vakalarda izlenmezken DKISlu vakaların %23.5'i immünoreaktiv idi. Bu fark istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur. Ayrıca DKIS' nun diferansiyesi kötüleştikce mutant p53 için immünoreaktiv vaka oranının arttığı görüldü. Vakalarımızın bcl-2 için immünoreaktivite oranının IDH' den AIDHye ve DKIS' ya doğru istatistiki olarak gittikçe anlamlı bir şekilde azaldığı bulunmuştur. Ayrıca DKISnun diferansiyesi kötüleştikce bcl-2 immünoreaktiv vaka oranının azaldığı görülmüştür. Bu veriler sonucunda IDH, AIDH ve DKIS' nun ayrımında mutant p53 ve bcl-2 immünoreaktivite oranının histopatolojik kriterler ile birlikte kullanılmasının faydalı olacağı düşüncesindeyiz.

Abstract:
Breast cancers are malign tumors seen more frequently in women and take the second place of death cause among the other types. The intraductal proliferations of breast are grouped as intraductal hyperplasia (IDH), atypical intraductal hyperplasia (ATDH) and ductal carcinoma in situ (DCIS) and are indicated as important risk factors in respect to invasive carcinoma. IDH, especially AIDH show very close similarity to DCIS and the histopathologic criteria used to separete them sometimes remain insufficient. In our study, the immünohistochemical evaluation of mutant p53 protein and bcl-2 oncoprotein was made in the separation of IDH, ATDH and DCIS. As the research material, biopsies and mastectomies brought to Pathology Department of School of Medicine, Atatürk University. Sixty cases were evaluated retrospectively. As a result of our study, though no immunoreactivity was observed for mutant p53 in the cases with IDH and AIDH, the 23.5% cases with DCIS were immunoreactive. This was found to be significant statistically. In addition, as the differentiation of DCIS became worse, it was observed that the rate ofm immunoreactive case increased for mutant p53. The immunoreactivity rate or our cases for bcl-2 was found to decrease significantly statistically beginning from IDH to AIDH and to DCIS. In addition, as the differentiation of DCIS became worse, it was observed that bcl-2 immunoreactive case rate decreased. According to the results of these finding, we think that it will be benificial to use mutant p53 and bcl-2 immunoreactivity rates with histopathologic criteria in the separation of IDH, AIDH and DCIS.