Güzelbahçe (İzmir) çevresinin alüvyonal sedimantolojis ve aktif tektoniği
Alluvial sedimentology and active tectonics of Güzelbahçe (İzmir)
Yazar: ÖKMEN SÜMER
Danışman: PROF. DR. UĞUR İNCİ
Dokuz Eylül Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Uygulamalı Jeoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Jeoloji Mühendisliği = Geological Engineering

Özet:
Urla Havza'sı olasılıkla Pliyo-Kuvaterner'den bu yana oluşmu devam eden yaklaşık K-G uzanımlı bir havzadır. Pliyo-Kuvaterner havza dolgusu, birbirlerinden açısal uyumsuzlukla ayrılan Geç Kretase -Paleosen yaşlı Bornova Filiş Zonuna ait kaya toplulukları ve Miyosen yaşlı kırıntılı, karbonat, volkanik ve volkano-sedimenter istif üzerinde açınmıştır. Havza dolgusu, birbirinden uyumsuzlukla ayrılan iki tortul istiften oluşur. Bunlar; alta çökelimini tamamlamış Güzelbahçe formasyonu ile üstte çökelimi devam eden en genç alüvyonal tortullardır. Güzelbahçe formasyonu; alüvyal yelpazesi, akarsu kanal kuşağı ve yakınsak/ıraksak taşkın düzlüğü gibi karasal litofasiyes topluluklarından oluşmaktadır. Baskın olarak akarsu fasiyesi çökellerinden oluşan en genç alüvyonal tortullar, az olarakta yamaç çökelleri (slope deposits) ve geçiş/kıyı fasiyesine ait çökeller de içerirler. Urla Havzası'nı biçimlendiren fay zonları aşağıdaki gibi guruplandırılmıştır; Seferihisar-Yelki Fay Zonu (doğu sınır fay zonu), Demirci - Yağcılar Fay Zonu (batı sınır fay zonu), Kuşçular- Urla Fay Zonu, Azmak - Bademler Fay Zonu, Ovacık Kocadağ Fay Zonudur (havza ortası fay zonları).Bu çalışma, Batı Anadolu'daki D-B uzanımlı graben faylarının yanı sıra K-G uzanımlı havzalardaki fayların da deprem üreten/üretebilecek diri faylar olabileceğini öngörür. Bu K-G gidişli yapısal hatlar eğim atımlı normal fay niteliğinde olmayıp, genel anlamda yatay bileşeni düşey bileşenine göre daha baskın olan oblik, hatta rake açısı sıfıra yaklaşan doğrultu atımlı faylardır. Özellikle Seferihisar - Yelki Fay Zonu'nun genel karakteri (MW) 6'dan büyük deprem üretebilme riskinin olduğunu göstermektedir. Batı Anadolu'nun graben yapısına uymayan bu tektonik hatlar İzmir ve çevresi için önemli deprem riski taşımaktadır.

Abstract:
N-S trending Urla basin has started to form probably during the Plio-Quaternarytime. The Plio-Quaternary basin fill was developed on a basement including theUpper Cretaceous?Paleogene rocks of the Bornova flysh zone and the clastic?carbonate sequences of the Miocene volcano-sedimentary successions that wereseparated by an angular unconformity. The basin fill consists of two differentsedimentary units that are separated by an angular unconformity: the Güzelbahçeformation and the young alluvial deposits. The Güzelbahçe formation comprisescontinental litofacieses such as alluvial fan deposits, stream channel fill deposits anddistal/procsimal flood plain deposits, while the young alluvial deposits composed ofstream deposits, minor amounts of scree deposits and transitional beach and tidelfacies deposits. The Urla basin has been shaped by five different tectonic lines. Theseare Seferihisar- Yelki Fault Zone (eastern margin fault zone), Demirci ? Ya=c>larFault Zone (western margin fault zone), Ku@çular- Urla Fault Zone, Azmak ?Bademler Fault Zone, Ovacık Kocada= Fault Zone (intra basinal fult zones).This study reveal that the Western Anatolia is not only characterized by E-Wtrending active graben bounding faults, but also, by N-S trending active faults thatpotentially could create earthquakes. The N- S faults don?t show normal faulting;instead, these are strike?slip faults. Especially the Seferihisar?Yelki Fault Zone willbe propagate more than (MW) 6 earthquakes in the future. These tectonic lines couldcreate an eartquake risk for Ezmir and surrounding