112 ambulansı ile acil servise taşınan hastaların aciliyet durumlarının değerlendirilmesi
Evaluation of urgency levels of patients that transported by 112 ambulance to the emergency servi̇ce
Yazar: ATİLLA SİLİBOLATLAZ
Danışman: UZMAN MÜGE GÜLEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tedavi = Emergency treatment ; Acil tıp = Emergency medicine ; Acil tıp servisleri = Emergency medical services ; Acil tıp teknisyenleri = Emergency medical technicians ; Ambulanslar = Ambulances ; Sağlık hizmetleri = Health services ; Sağlık hizmetleri araştırmaları = Health services research

Özet:
Giriş ve Amaç: Bu çalışmada acil servisimize ambulans ile getirilen hastaların demografik özelliklerinin, ambulans ile getirilirken yeterli tıbbi tedavinin başlanıp başlanmadığının ve acil servisteki sonlanımlarına göre travma merkezi olarak da hizmet veren 3. basamak bir acil servise taşınma gerekliliğinin analiz edilmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada; T.C. Sağlık Bakanlığı Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne 01 Mayıs- 31 Ekim 2016 tarihleri arasında 112 ambulansı ile getirilen erişkin hastaların analizi prospektif olarak yapıldı. Hastalar cinsiyetlerine, acil servise başvuru tarih ve günlerine, hastaneye varış sürelerine, hangi amaçla getirildiğine ve alındığı yere göre kayıt altına alındı. Ambulans ekibinin hastalara uyguladığı tedavi ve girişimleri değerlendirildi. Ambulans ekibinin ön tanıları ve acil serviste konulan tanılar sınıflandırıldı ve hastaların sonlanımı değerlendirildi. 
Bulgular: Çalışmaya 4976 olgu dâhil edildi. Olguların % 51,6'ı erkek, % 48,4'ü kadındı. Hastaların getirildiği tarih ve saate göre en fazla başvurunun % 21,2 ile mayıs ayında, % 15,7 ile cuma gününde ve % 45,5 ile de günün 16:00-24:00 saatleri arasında idi. Hastaların sadece % 21,3'nün onam alınarak getirildiği saptandı. En fazla travma hastasının acil servise taşındığı saptandı. Hastaların % 53,7'sinin ambulans ile taşınma endikasyonun olmadığı saptandı. Nakli yapılan hastaların Hastaların % 78'inin acilden taburcu olduğu, % 21'inin yatırıldığı ve % 1'inin ise eksitus olduğu saptandı. Eks duhul getirilen hastaların % 20'sinin entübe edilmediği, entübe edilen eks duhul hastaların % 19,4'ü acil serviste yanlış entübasyon nedeni ile yeniden entübe edildiği bulundu.
Sonuç: Hastane dışı tıbbi personel tıbbi müdahale konusunda, 112 komuta kontrol merkezleri uygun hasta nakli konusunda yetersizdir. Bu durumun düzeltilebilmesi için hastane öncesi sağlık personeline sürekli hizmet içi eğitim verilmesi gereklidir. Sevk edilen hastalarda sevk kuralarına uyulması gereksiz sevkleri önemli derecede azaltabilir.

Anahtar sözcükler: Acil servis, ambulans, 112, hastane öncesi acil bakım, acil sağlık hizmetleri

Abstract:
Introduction and Purpose: In this study, we aimed to analyze the demographic characteristics of patients who were brought to our emergency department by ambulance, whether adequate medical treatment had been started during transportation by ambulance and the necessity of moving to a 3rd stage emergency department which are serving also as a trauma center according to the outcomes of emergency service. 
Materials and Methods: In this study; the analysis of adult patients brought to Turkey Republic Health Ministiry Health Science University Adana Numune Education and Research Hospital by ambulance between 01 May - 31 October 2016 was prospectively performed. Patients were recorded according to gender, date and day of admission to the emergency service, arrival time to the hospital, purpose for which they were brought and where they were taken. The treatment and intervention of the ambulance team was evaluated. The preliminary diagnosis of ambulance team and diagnosis of the emergency services were classified and the outcomes of the patients were evaluated.
Findings: 4976 cases were included in the study. 51.6% of the cases were male and 48.4% were female. According to the date and time the patients were brought, the maximum number of applications was 21.2% in May, 15.7% on Fridays and 45.5% between 16:00 - 24:00. It was determined that only 21.3% of the patients were taken with consent. It was found that the most trauma patients were brought to the emergency services. It was determined that 53.7% of the patients did not have indication of ambulance transportation. It was found that 78% of the patients who were transferred were discharged immediately, 21% were admitted and 1% were exitus. It was found that 20 % of the exitus patients had not been intubated and 19.4% of the intubated exitus patients were intubated again due to wrong intubation in the emergency room.

	Conclusion: The medical personnel which are out of hospital are inadequate in terms of medical intervention and 112 command and control centers are not appropriate for move the patient by ambulance. In order to correct this situation, it is necessary to provide continuous in-service training to prehospital healthcare personnel. Adherencing to referral guidelines in referral patients can significantly reduce unnecessary referrals.

Keywords: Emergency service, ambulance, 112, prehospital emergency care, emergency medical services