Yeni tanı tip II diabetes mellitus hastalarında ince lif nöropatisi varlığının araştırılması
Investigation of fine fiber neuropathy in new diagnosis TYPE II diabetes mellitus's patients
Yazar: ZÜLFİKAR MEMİŞ
Danışman: DR. SEFER GÜNAYDIN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Diabetik nöropatiler = Diabetic neuropathies ; Galvanik deri cevabı = Galvanic skin response ; Nöropatiler = Neuropathies ; Nöropatiler-herediter-sensoryel ve otonom = Neuropathies-hereditary-sensory and autonomic ; Otonom sinir sistemi = Autonomic nervous system ; Otonom sinir sistemi hastalıkları = Autonomic nervous system diseases

Özet:
Diyabetik nöropati, diabetes mellitus komplikasyonlarından biri olup tanısında elektrofizyolojik testlerden faydalanılır. Ancak, diabetik ince lif nöropatisinde standart elektrofizyolojik testler normaldir. Bizim bu çalışmadaki amacımız; yeni tanı almış tip 2 DM'li hasta grubunda otonom sinir sistemi testlerini kullanarak diyabetik ince lif nöropatisini araştırmaktı.
Çalışmamız son 3 ay içinde yeni tanı almış tip 2 DM'li 49 hasta (24 kadın, 25 erkek) ve 25 gönüllü kontrol grubu ile gerçekleştirilmiştir. Hastaların yaş ortalamaları 49,2±8,7 idi. Her iki grubun en az bir üst ve en az bir alt ekstremitesinden periferik sinir iletileri çalışılmış ve  sempatik deri yanıtı (SDY) ve R-R interval değişkenliği (RRIV) testleri uygulanmıştır.
Elektrofizyolojik tanı kriterlerine göre hiçbir hastada polinöropati saptanmamıştır. Ancak hasta ve kontrol grubu sinir ileti çalışmaları karşılaştırıldığında, hasta grubunda ulnar duysal, median motor, ulnar motor, tibial motor ve peroneal motor sinirlerin amplitüd ortalamaları düşük, tibial motor distal latansı uzun bulunmuştur. Hasta grubun üst ekstremite SDY latans ortalaması kontrol grubuna göre daha uzun süreli, alt ekstremite SDY amplitüd ortalaması ise kontrol grubuna göre daha düşük saptanmıştır. Hasta grupta üst ekstremite SDY latansı ulnar motor distal latans ile pozitif yönde; üst ekstremite SDY amplitüdü ulnar motor sinir latansı ile negatif yönde korelasyon göstermektedir. 
 İstirahat (R) ve derin inspirasyon (D) RRIV değerleri ortalamaları kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunmuştur. Hasta grupta istirahat ve derin inspirasyon RRIV ortalamaları ise yaş ile negatif yönde korelasyon göstermektedir Hasta grupta RRIV ortalaması tibial F yanıt latansı ile; D-RRIV ortalaması sural duysal amplitüd ve peroneal motor amplitüd ile negatif yönde korelasyon göstermektedir. Hasta grupta R-RRIV ve D-RRIV ortalamalarının alt ekstremite SDY amplitüd ile pozitif yönde korelasyon gösterdiği bulunmuştur. Hasta grubunun R-RRIV ve D-RRIV ortalaması değişim oranı (D-R)/R kontrol grubuna göre daha düşük olarak bulunmuştur. Bu oranın, hasta grupta  median duysal hız ile pozitif yönde korelasyon gösterdiği saptanmıştır. 
Biz çalışmamızda, standart elektrofizyolojik inceleme ile diyabetik polinöropatinin eşlik etmediği saptanmış, yeni tanı almış tip 2 DM'li hastalarda otonomik fonksiyon testlerinde bozukluk olduğunu gösterdik. Bu bulgular, hastalığın erken döneminde standart elektrofizyolojik testlerin yeterli olmadığına işaret etmektedir.

Abstract:
Diabetic neuropathy is one of the complications of diabetes mellitus (DM) and electrophysiologic studies are used for its diagnosis. However, in diabetic small fiber neuropathy, standard electrophysiologic studies are normal. In this study, we aimed to assess  diabetic small fiber neuropathy in new-onset DM II via autonomic function tests. 
Our study includes 49 patients (24 males, 25 females) with new-onset DM II (diagnosed in the preceding 3 months) and age/sex matched 25 healthy controls. The mean age of the patients was 49,2±8,7. Nerve conduction studies were done at least in one upper and one lower extremity. Sympathetic Skin Response (SSR) and R-R interval variability ( RRIV) were applied. 
None of the patients were diagnosed as polyneuropathy according to electrophysiologic diagnostic criteria. However, when compared with controls, the amplitudes of ulnar sensory, median motor, ulnar motor, tibial motor and peroneal motor nerves were lower, the distal latency of tibial motor was longer. In the patient group, SSR latency in the upper extremity was longer and the amplitude of SSR in the lower extremity was lower.  SSR latency in the upper extremity of the patient group was positively correlated with distal latency of tibial motor nerve. The amplitude of SSR in the upper extremity of the patient group was negatively correlated with distal latency of ulnar motor nerve. 
Resting(R) and deep inspiration (D)- RRIV values were lower in the patient group. The means of R-RRIV and D RRIV of the patient group were negatively correlated with age. The means of R- RRIV in the patient group showed negative correlation with  F latency of tibial nerve. The means of D-RRIV showed negative correlation both with the amplitudes of  sural sensory  and  peroneal motor nerve. The means of R-RRIV and D-RRIV in the patient group showed positive correlation with the amplitude of SSR in the lower extremity. The difference ratio (D-R)/R in the patient group was lower compared to controls and showed positive correlation with median sensory nerve conduction velocity.  
	Our study showed abnormalities in autonomic function tests in patients with new-onset DM II without polyneuropathy as assessed by standart electrophysiologic studies. These findings point out that standart electrophysiologic tests are not sufficient for screening of diabetic neuropathy at early stages of the disease.