Plasenta perkreata hastalarında desidual Naturel Killer hücrelerinin anormal aşırı plasental invazyon üzerine etkisi: Parsiyel rezeksiyon yapılan hastalar ile total histerektomi yapılan hastaların karşılaştırılması
The effect of dNK cells on abnormal excessive placental invasion in patients with placenta percreata: A comparison between patients undergoing partial resection and total hysterectomy
Yazar: ESRA TÜRK KEKLİK
Danışman: PROF. DR. NEŞE GÜL HİLALİ
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Plasenta adezyon anormallikleri yaşamı tehdit eden en önemli obstetrik problemlerden biri olarak kabul edilmektedir. Desidual natürel killer (dNK) hücrelerinin plasenta adezyon anormalliklerinin patogenezindeki rolü ile ilgili sınırlı sayıda çalışma yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı; plasenta perkreata nedeniyle sezaryene alınan hastalarda, dNK hücrelerinin anormal aşırı plasental invazyon üzerine etkisinin ve tedavi seçiminde prediktif rolünün araştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntem: Tek merkezli, hastane tabanlı, kesitsel bir tasarıma sahip bu çalışma, Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'nda 2015 ve 2024 tarihleri arasında sezaryen yapılmış ve plasenta perkreata tanısı nedeniyle parsiyel rezeksiyon yapılmış 28 hasta ve total histerektomi yapılmış 41 hasta ile yürütülmüştür. Parsiyel rezeksiyon grubu ile total histerektomi grubu, hastaların sosyodemografik özellikleri, klinik özellikleri ve dNK hücre yoğunluğu açısından karşılaştırılmıştır. Patolojik olarak dNK hücre yoğunluk derecesi, pozitif hücre sayısına göre yapılmıştır. Ayrıca, pozitif hücre sayısı 0-4 arasında olanlar Grup 1, 5-9 arasında olanlar Grup 2, 10-14 arasında olanlar Grup 3, 15 ve üzerinde olanlar Grup 4 olarak sınıflandırılmıştır.
Bulgular: Total histerektomi grubunda gravida ve parite sayıları daha yüksekken, C/S sayıları benzerdir. Yapılan ROC analizinde pozitif hücre sayısı parsiyel rezeksiyon tahmini için istatistiksel olarak anlamlı tanısal performansa sahip olduğu (EAA:0,751 ve p<0,001), en iyi kesim noktasının >4, sensitivitesinin %67,9 ve spesifisitesinin de %75,6 olduğu bulunmuştur. Çok değişkenli analizde, yaşın (OR: 0,85 ve p=0,008) parsiyel rezeksiyon şansını azalttığı, pozitif hücre sayısının 4'ün üzerinde olmasının ise (OR: 7,90 ve p=0,001) parsiyel rezeksiyon şansını istatistiksel olarak anlamlı şekilde arttırdığı saptanmıştır. Ayrıca pozitif hücre sayısına göre yapılan gruplama (Grup 1: 0-4 hücre, Grup 2: 5-9 hücre, Grup 3: 10-14 hücre ve Grup 4: 15 ve üzeri hücre) baz alınarak gerçekleştirilen analizde pozitif hücre sayısı arttıkça parsiyel rezeksiyon sıklığının istatistiksel olarak anlamlı şekilde arttığı bulunmuştur (p=0,002). Total histerektomi grubunda hem intraoperatif hem de peroperatif dönemde daha fazla kan transfüzyonu ihtiyacı gelişmiştir. Her iki grupta komplikasyon varlığı ve yatış süreleri benzer bulunmuştur.
Sonuç: Çalışmamız, dNK hücrelerinin üreme sağlığı ve hastalıklarında rolü olduğu ile ilgili kanıtları desteklemiştir. Bununla beraber, dNK hücrelerinin yoğunluğunun plasental invazyonun şiddeti ile ilişkili olabileceği ve artan sayılarıyla beraber plasenta perkreata hastalarında uterus koruyucu cerrahi yapılabilme sansının artabileceği konusunda literatüre yeni kanıtlar sunmuştur.

Abstract:
obstetric problems. There are limited studies on the role of decidual natural killer (dNK) cells in the pathogenesis of placenta adhesion abnormalities. This study aims to investigate the impact of dNK cells on abnormal excessive placental invasion and their predictive role in treatment selection in patients undergoing cesarean section due to placenta percreata.
Materials and Methods: This single-center, hospital-based, cross-sectional study was conducted at the Department of Obstetrics and Gynecology, Harran University Medical Faculty, between 2015 and 2024. It included 28 patients who underwent partial resection and 41 patients who underwent total hysterectomy due to placenta percreata diagnosed during cesarean sections. The partial resection group and the total hysterectomy group were compared in terms of sociodemographic characteristics, clinical features, and dNK cell density. Pathologically, dNK cell density was graded based on the number of positive cells. Additionally, patients were classified into four groups based on the number of positive cells: Group 1 (0-4 cells), Group 2 (5-9 cells), Group 3 (10-14 cells), and Group 4 (15 or more cells).
Results:While the number of gravida and parity was higher in the total hysterectomy group, the number of C-sections was similar. ROC analysis showed that the number of positive cells had a statistically significant diagnostic performance for predicting partial resection (AUC: 0.751, p<0.001), with the best cut-off point being >4, a sensitivity of 67.9%, and a specificity of 75.6%. Multivariate analysis indicated that age (OR: 0.85, p=0.008) decreased the likelihood of partial resection, whereas having more than 4 positive cells (OR: 7.90, p=0.001) significantly increased the likelihood of partial resection. Additionally, analysis based on the grouping of positive cells (Group 1: 0-4 cells, Group 2: 5-9 cells, Group 3: 10-14 cells, Group 4: 15 or more cells) showed that as the number of positive cells increased, the frequency of partial resection significantly increased
(p=0.002). The total hysterectomy group required more blood transfusions both intraoperatively and perioperatively. The presence of complications and hospital stays were similar in both groups.
Conclusion: Our study has supported evidence regarding the role of dNK cells in reproductive health and diseases. Furthermore, it has provided new evidence to the literature suggesting that the density of dNK cells may be associated with the severity of placental invasion and that an increased number of these cells may enhance the chances of performing uterus-preserving surgery in patients with placenta percreata.