Diffüz büyük B hücreli lenfoma morfolojik varyant ve alt gruplarında P53 ve BCL-2 reaktivitesi: Klinik ve histopatolojik parametrelerle korelasyonu /
Yazar: YEŞİM ERTAN
Danışman: PROF.DR. SALİHA SOYDAN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Hematoloji = Hematology ; Patoloji = Pathology

Özet:
ÖZET Diffuz büyük B hücreli Ienfomalar erişkinlerde sık görülen non-Hodgkin lenfomalardan olup farklı morfolojik varyant ve alt gruplar içermektedir. Son zamanlarda geliştirilen kemoterapi protokollerine iyi yanıt vermelerine rağmen hastaların %40'ında ölüm görülmektedir. Bu tümörlerdeki farklı klinik gidiş ve tedaviye yanıt nedeniyle birçok yazar prognostik faktörleri belirlemek için çok sayıda araştırma yapmışlardır. Yaptıkları çalışmalarda prognostik önemi olan klinik bulgular yanı sıra onkogen ve tümör supresör gen değişikliklerini immunohistokimyasal ve moleküler yöntemlerle saptamışlardır. Retrospektif çalışmamızda öncelikle, DBBHL'lı olgularımızda saptayabildiğimiz morfolojik varyantlar ve alt grupta tümör supresör gen p53 ve antiapopitotik gen bcl-2 farklılıklarını ve bunların yam sıra yaş, cinsiyet, lenf nodu lokalizasyonu, semptom durumu, LDH, ekstranodal tutulum, klinik evre, nüks gibi klinik parametreler ile mitoz sayısını değerlendirdik. Sözü edilen parametrelerin morfolojik varyant ve alt gruplar ile ilişkisini ve sağ kalım süresine etkilerini araştırdık. Anabilim dalımızda 1995-2001 yıllan arasında toplam 123 olgu DBBHL tanısı almıştır. Bu olguların 67' si immunhistokimyasal boyaların ve blokların eksik olması nedeniyle çalışmamıza dahil edilmedi. Bu çalışmada 56 olgu yaş, cinsiyet, lenf nodu lokalizasyonu morfolojik varyant ve alt grup, mitoz yanı sıra p53 ve bcl-2 immunohistokimyasal özellikleri bakımından değerlendirildi. Elli altı olgunun yalnızca 3 Finin klinik takibi elde edilebilmiş olup bu olgular yukarıda sözü edilen özellikler yanı sıra LDH düzeyi, genel semptomlar, ekstranodal tutulum, klinik evre ve sağ kalım süreleri bakımından değerlendirildi. Sonuç olarak p53, bcl-2 ve mitoz değerleri ile DBBHL morfolojik varyantlar ve alt grup arasında ilişki saptandı. P53 pozitif olgu sayısı ve pozitif hücre yoğunluğu anaplastik ve immunoblastik lenfomalarda diğerlerine göre yüksek oranda saptandı. Bcl-2 pozitif olgu sayısı en fazla immunoblastik lenfomada, en fazla pozitif hücre yoğunluğu ise sentroblastik lenfomada görüldü. Sentroblastik lenfomada ortalama mitoz oram ve 20 'nin üzerinde mitoz değeri diğer lenfomalara göre yüksek bulundu. Ancak morfolojik varyantlar ve alt gruptaki p53, bcl-2 ve mitoz değerleri ile sağ kalım süresi arasında ilişki kurulamadı. Morfolojik varyantlar ve alt gruplara aynlmaksızın genel olarak DBBHL'larda da p53, bcl-2 ve mitoz değerlerinin sağ kalım süresini etkilemediği belirlendi. Klinik parametreler içinde yaş, lenf nodu lokalizasyonu ve nüks dışında diğer parametreler ile sağ kalım süresi arasında ilişki saptanmadı. Özellikle bu parametrelerden sağkalım süresini etkilemesi beklenen ekstranodal tutulum ve klinik evrenin sağ kalım süresi ile ilişkisinin bulunamamasının, klinik takibi yapılan olgu sayısının yetersiz oluşu ile açıklanabileceği kanısındayız. ^. 56

Abstract: