Osteomiyelitin eşlik ettiği diyabetik ayak enfeksiyonlarında yumuşak doku ile kemik doku kültürünün karşılaştırılması
Comparison of soft tissue and bone tissue culture in diabetic foot infections with associated osteomyelitis
Yazar: ŞULE DAMLACA
Danışman: PROF. DR. SERPİL EROL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases
Dizin: Ayak hastalıkları = Foot diseases ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetik ayak = Diabetic foot ; Doku kültürü = Tissue culture ; Enfeksiyon = Infection ; Osteomiyelit = Osteomyelitis

Özet:
Amaç: Bu çalışmada osteomiyelitin eşlik ettiği diyabetik ayak enfeksiyonu gelişen hastalardan alınan yumuşak doku kültürü ve kemik doku kültürünün karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Haydarpaşa Numune Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi' nde 1 Nisan 2017 ile 1 Nisan 2018 tarihleri arasında osteomiyelitin eşlik ettiği diyabetik ayak enfeksiyonu nedeniyle kemik debridmanı veya amputasyon yapılan 18 yaş ve üzerindeki 36 hasta dahil edildi. 36 hastanın verileri prospektif gözlemsel olarak irdelendi. Debridman veya amputasyon sırasında alınan yumuşak doku kültürleri ile kemik doku kültürleri karşılaştırıldı. İstatistiksel analizler IBM SPSS Statistics 22 kullanılarak gerçekleştirildi. Yumuşak doku ve kemik doku kültürünün uyumu Mc Nemar testi ve kappa uyum katsayısı ile değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 36 hastanın yedisi (%19.5) kadın, 29 (%80.5)'u erkek, yaş ortalaması 64.2±11.6 (43-86 arasında) idi. Wagner sınıflamasına göre hastaların 14(%38.9)'ü evre 3, 17(%47.2)'si evre 4, beşi (%13.9) evre 5 diyabetik ayak yarasına sahipti. En sık yara lokalizasyonu ayak tabanı idi. Osteomiyelit tanısı hastaların 28(%77.7)'inde  klinik ve direkt grafi ile, altısında(%16.6) MRG ile birinde(%2.8) tomografi ile, birinde(%2.8) histopatoloji ile kondu. Kemik ve yumuşak doku kültürlerinden en sık izole edilen etkenler P. aeruginosa(%16.6), KNS(%15.1) ve E. coli(%13.6) idi. Hastaların 20(%55.5)'sinde hem kemik hem yumuşak doku kültürlerinde  aynı mikroorganizma saptandı. Beş(%13.9) hastada yumuşak doku kültüründe etken tespit edilmesine rağmen kemik doku kültüründe üreme olmadı. Bir(%2.8) hastada kemik dokuda etken saptandı ancak yumuşak dokuda üreme olmadı. Bir(%2.8) hastada kemik ve yumuşak doku kültürlerinde farklı etkenler üredi. Dokuz(%25) hastada ise her iki kültürde de etken saptanamadı. 29 (%80.5) hastada kemik ve yumuşak doku kültürleri uyumlu bulundu. Kemik doku ve yumuşak doku kültürleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05, kappa uyum katsayısı 0.574).
Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre diyabetik ayak osteomiyelitinde etkeni tahmin ettirmede yumuşak doku kültürleri kemik doku kültürleri yerine kullanılabilir. Ancak çalışmamızın daha büyük serilerle desteklenmeye ihtiyacı vardır.

Abstract:
Objectives: In this study, it was aimed to compare soft tissue culture and bone tissue cultures from patients with diabetic foot infection accompanied by osteomyelitis.
Materials and methods: The study included the Haydarpaşa Numune Healthcare Application and Research Center of the University of Health Sciences, 36 patients aged 18 years and over who underwent bone debridement or amputation due to diabetic foot infection with osteomyelitis between 1 April 2017 and 1 April 2018. The data of 36 patients were analyzed prospectively. Bone tissue cultures were compared with soft tissue cultures taken during debridement or amputation. Statistical analyzes were performed using IBM SPSS Statistics 22. The compliance of soft tissue and bone tissue cultures was assessed by the Mc Nemar test and kappa fit coefficient.
Results: Of the 36 patients included in the study, 7 (19.5%) were female and 29 (80.5%) were male and the mean age was 64.2 ± 11.6 (range 43-86). According to the Wagner classification, 14 (38.9%) patients had stage 3, 17 (47.2%) had stage 4, 5 (13.9%)had stage 5 diabetic foot wounds. The most common wound localization was the plantar foot. Osteomyelitis was diagnosed by clinical and direct radiograph at 28 (68.7%) patients, by MRI in 6 (16.6%), tomography in 1 (2.8%) and histopathology in 1 (2.8%). The most frequent isolates from bone and soft tissue cultures were P. aeruginosa (16.6%), CNS (15.1%) and E. coli (13.6%). The same microorganism was detected in both bone and soft tissue cultures in 20 (55.5%) of the patients. In five (13.9%) patients with culture-positive soft tissue speciemens, bone culture speciemens remained sterile. In one (2.8%) patient with culture-positive bone specimen, soft tissue specimen remained sterile. One (2.8%) patient had different microorganism in bone and soft tissue specimen. In nine (25%) patients, there was no growth in bone and soft tissue specimens 29 (80.5%) patients were found to have compatible bone and soft tissue cultures. There was no statistically significant difference between bone tissue and soft tissue cultures (p> 0.05, kappa compliance coefficient 0.574).
Conclusion: Soft tissue cultures can be used instead of bone tissue cultures to predict microorganisms in diabetic foot osteomyelitis according to the results of our study. However, our work needs to be supported by larger series.