Descartes'ta dış dünya problemi
Problem of external world in Descartes
Yazar: KÜBRA NUR DEMİREL
Danışman: PROF. DR. ALİ UTKU
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Tarihi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Bilgi felsefesi = Information philosopy ; Descartes = Descartes ; Dış dünya = Outer world ; Felsefe = Philosophy ; Modern felsefe = Modern philosophy

Özet:
Dış dünya problemi ilkçağ filozoflarından günümüze kadar üzerine düşünülen ve tartışılan bir konu olmuştur. Bu konuyu adlandırarak şekillendiren Descartes'ta dış dünya problemi, bu çalışmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Genel olarak dış dünya içebakış yoluyla kavranan yaşamsal ve zihinsel durumların, bilincin zıttı olarak, aktüel ya da mümkün duyu algısı sayesinde kavranan nesnelerin, olguların ve olayların ideal bir çerçeve dâhilinde öngörülen bütünlüğüdür. Sağlam bir düşünce sistemi kurmaya çalışan Descartes, felsefesinin merkezine şüpheyi yerleştirmiştir. Çünkü yerleşik kanaatleri en kolay ortadan kaldırma yolu onları şüpheli durumlara sokmak, güvenilirliklerini yıkmaktır. Şüphenin amacı gerçeğe ulaşmaktır. Şüphe ile önce kendi varlığına sonra da nesnelerin varlığına ulaşmayı amaçlamaktadır. Descartes, zihni dışındaki dünyaya ulaşmaya çalışır. Çünkü akıl kendi varlığının kanıtıdır. Bunu da herkes tarafından bilinen modern düşüncenin temeli sayılan Cogito Ergo Sum sözüyle kanıtlamaya çalışacaktır. Kendi varlığını kanıtlayan Descartes, zihninde Tanrı'nın varlığının kanıtlarını aramaya başlayacak ve çok fazla uğraşmadan buna ulaşacaktır. Descartes dış dünyanın bilincindedir, onun algılarına sahip olduğumuzu düşünür. Aldatma, Tanrı'da mantıksal olarak olamayacağı için algılarımız doğrudur ve dış dünya vardır. Descartes'ta dış dünya yer ile göğün toplamı olup her ikisi de aynı tözdendir. Dış dünya zihinden bağımsız olarak vardır. Onun dış dünyanın varlığına ilişkin çıkarımına gidişi, metodik şüphesi ve dış dünyanın varlığına dair ispatlarının yer aldığı iki eseri Meditasyonlar ve Felsefenin İlkeleri bu çalışmada analiz edilmiştir.

Abstract:
The problem of the external world is a subject that has been thought and discussed from the ancient philosophers to the present day. The main subject of this study is Descartes' concept of the problem of external world -he is also the one who named and shaped the subject. In a broad sense, the external world is the ideal unity of life and mental states comprehended through introspection of objects, phenomena, and events that are grasped by actual or possible sensory perception, as opposed to being conscious. Descartes, trying to establish a strong system of ideas, has placed doubt at the center of his philosophy. Because the easiest way to eliminate established opinion is to put them under suspicious situations and to test their reliability. The purpose of the doubt is to reach the truth. With the help of doubt, it is aimed to reach its own existence and then the existence of objects. Descartes aims to reach the world outside the mind. Because the mind itself is the proof of its own existence. Descartes tried to prove this with the word Cogito Ergo Sum, which is the basis of modern thought known by everyone. Descartes, who can prove his own existence, will begin to look for evidence of the existence of God in his mind and reach it without much effort. Descartes is aware of the external world; he thinks that we already have perceptions about it. Since deception cannot logically exist in God, our perceptions are correct and there is an external world. In Descartes' philosophy system, the external world is the sum of the earth and the heavens, both from the same substance. The external world exists independently of the mind. His inferences about the existence of the external world, methodological doubts and proofs of the existence of the external world, including two works namely Meditations on First Philosophy are analyzed in this study.