Geropsikiyatri polikliniği takibinde olan 60 yaş ve üzerindeki kişilerde birinci derece akraba kayıpları ve psikiyatrik morbidite
First degree relative losses and psychiatric morbidity in geriatric psychiatry outpatients aged 60 and over
Yazar: ÖZLEM TECER
Danışman: PROF. DR. MÜFİT UĞUR
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Araştırmaya Mart 2006-Temmuz 2007 tarihleri arasında İstanbul ÜniversitesiCerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Geropsikiyatri Polikliniği'ne başvuran 60yaş ve üzerinde, son 1-10 yıl içerisinde birinci derece akraba kaybı olan 48 kişi; kontrolgrubuna son 10 yıl içinde kaybı olmayan 24 kişi alındı. Sosyodemografik verilerin yanısıraömür boyu yaşanan birinci derece akraba kayıplarını sorgulayan yarı-yapılandırılmış birgörüşme çizelgesi, Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği, Hamilton AnksiyeteDerecelendirme Ölçeği, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, DSM-IV Eksen I Bozukluklarıiçin Yapılandırılmıs Klinik Görüşme Çizelgesi ve kaybı olanlara Olayların Etkisi Ölçeği-Gözden Geçirilmis formu ile Komplike Yas Ölçeği uygulandı. Son 1-10 yıl içinde kaybı olangrup ile kontrol grubu arasında psikiyatrik ölçek skorları ve depresif bozukluk ve anksiyetebozukluğu sıklığı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi. Kaybı olanlarınüçte birinde komplike yas tespit edildi. Komplike yasa en sık neden olan kaybın çocuk kaybıolduğu, bunu eş kaybının izlediği; ebeveyn kaybının komplike yasa neden olmadığı bulundu.Kaybedilen kişi ne kadar gençse psikiyatrik ölçek skorlarının o kadar yükseldiği, en belirginyükselmenin Komplike Yas Ölçeği skorlarında olduğu tespit edildi. Beklenilmedik ve anikayıplarda komplike yas gelişme riski daha fazla bulundu. Son 1-10 yıl içinde yaşanılankaybın kaç yıl önce yaşandığı ile psikiyatrik ölçek skorları arasında ilişki tespit edilmedi.Komplike yası olanlarda tüm psikiyatrik ölçek skorlarının, komplike yası olmayanlara göredaha yüksek olduğu; komplike yası olanlarda depresif bozukluk sıklığının daha fazla olduğutespit edildi. Bu bulgular literatürdeki digğer araştırmaların sonuçlarıyla karşılaştırılaraktartışıldı.

Abstract:
The study was conducted in the Geriatric Psychiatry Outpatient Clinic of the PsychiatryDepartment of Cerrahpasa Medical Faculty of Istanbul University between March 2006-July2007. 48 patients who had lost a first degree relative in the last 1-10 years and 24 patientswho did not have any losses in the last 10 years participated in the study. A semi-structuredclinical interview which investigated the sociodemographic variables and first degree relativelosses; Hamilton Depression Rating Scale, Hamilton Anxiety Rating Scale, State-TraitAnxiety Inventory, Structured Clinical Interview for DSM-IV, Impact of Events Scale-Revised and Inventory of Complicated Grief were administered. No statistically significantdifference was detected between the patients who had a loss in the last 1-10 years and thecontrol group, concernig the psychiatric scale scores and depression and anxiety rates.Complicated grief was diagnosed in one third of the patients who had a loss in the last 1-10years. The loss of a child was found to be the leading cause of complicated grief. This wasfollowed by the loss of a spouse. The younger the deceased was, the higher were the scores ofthe psychiatric rating scales. The risk of complicated grief was found to be higher afterunexpected deaths. The patients who had complicated grief, scored higher in all of thepsychiatric rating scales. All data acquired were discussed in comparison with the results ofother studies in this field.