Okul öncesi dönem çocuklarının kişilerarası sorun çözme becerilerini geliştirmede "Sorunlarımızı çözebiliriz oyunu"nun ve serbest oyunun etkisinin incelenmesi
The effects of "We can solve our problems-play" and free-play on developing the interpersonal problem solving skills of preschool children
Yazar: HACER MERMER
Danışman: DOÇ. DR. TÜLİN ŞENER
Ankara Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Eğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı / Eğitim Psikolojisi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Eğitim psikolojisi = Education psychology ; Okul öncesi dönem = Preschool period ; Okul öncesi eğitim = Preschool education ; Okul öncesi çocuklar = Preschool childrens ; Oyunla öğretim = Teaching with game ; Oyunlar = Games ; Problem çözme = Problem solving ; Problem çözme becerisi = Problem solving ability ; Serbest oyun = Free play ; Çatışma çözme = Conflict resolution

Özet:
Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarının kişilerarası sorun çözme becerilerinin geliştirilmesinde serbest oyunun ve "Sorunlarımızı Çözebiliriz Oyunu"nun (SÇO) bir etkisi olup olmadığını ortaya koymak ve aynı zamanda bu iki oyunu karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. 
Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ilinin Çankaya ilçesinde yer alan Özel Dadya Çocukları Anaokulu'nda bulunan beş-altı yaş grubu 8 kız 16 erkek toplam 24 çocuk oluşturmaktadır. 
Araştırmada, öntest-sontest karşılaştırmalı/kontrol gruplu model kullanılmıştır. Haftada bir saat olmak üzerek sekiz hafta boyunca, kontrol grubundaki çocuklar serbest oyun oynamışlardır, deney grubundaki çocuklar ise yeni geliştirilmiş bir oyun olan SÇO'yu oynamışlardır. 
Araştırmada, çocukların kişilerarası sorun çözme becerilerini ölçmek amacıyla Shure (1974) tarafından geliştirilen ve Dinçer (1995) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Okul Öncesi Kişilerarası Problem Çözme Testi (OKPÇ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde, kontrol grubu (serbest oyun grubu) öntest-sontest karşılaştırmasında iki bağımlı örneklem t-testi ve Wilcoxon İşaretli Rank Testi kullanılmıştır. Deney grubu (sorunlarımızı çözebiliriz oyun grubu) öntest-sontest karşılaştırmasında iki bağımlı örneklem t-testi ve Wilcoxon İşaretli Rank Testi kullanılmıştır. Deney grubunun (sorunlarımızı çözebiliriz oyun grubu) ve kontrol grubunun (serbest oyun grubu) öntestlerinin ve sontestlerinin karşılaştırılmasında iki bağımsız örneklem t-testi ve Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. 
Araştırma sonucunda, kontrol grubuna (serbest oyun grubu) katılan çocukların OKPÇ Testi akran ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının, anne ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının ve akran/anne toplam çözümlerinin öntest-sontest puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Deney grubuna (sorunlarımızı çözebiliriz oyun grubu) katılan çocukların OKPÇ Testi akran ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının, anne ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının ve akran/anne toplam çözümlerinin öntest-sontest puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Serbest oyun grubundaki ve SÇO grubundaki çocukların OKPÇ Testi akran ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının, anne ile ilgili sorun durumu çözüm sayılarının ve akran/anne toplam çözümlerinin öntest puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken, sontest puan ortalamaları arasında deney grubu lehine (sorunlarımızı çözebiliriz oyun grubu) anlamlı bir farklılık bulunmuştur.

Abstract:
This research has been conducted to determine whether free-play and the "We Can Solve Our Problems" game model have an effect on developing the interpersonal problem solving skills of preschool children and also to compare the two games. 
The sample size of this research is 24 children between the age of five and six, 8 of whom are girls and 16 boys, at the Private Dadya Çocukları Preschool. 
The research employs the pre-test, post-test model with a control group. Children from both groups played for one hour every week for eight weeks, the control group free-playing while the experimental group played the newly developed "We Can Solve Our Problems" game model. 
In this research, The Preschool Interpersonal Problem Solving (PIPS) Test has been referred which was developed by Shure (1974) and applied into Turkish by Dinçer (1995) in order to measure the skills of children in solving interpersonal problems. In analyzing the data of the control group (free-play group) pre-test and post-test comparison, two paired sampling t-tests and Wilcoxon Signed Rank Tests have been utilized. The experimental group (we can solve our problems game group) pre-test and post-test comparison utilizes two paired sampling t-tests and Wilcoxon Signed Rank Tests. In the comparison of the experimental group (we can solve our problems game group) and control group (free-play group) and also the pre-tests and post-tests, two paired sampling t-test and Whitney U Test were utilized. 
At the end of the research, statistically significant difference has been found between the pre-test, post-test point averages of PIPS Test indicators such as problems concerning friends solution numbers, problems concerning the mother solution numbers and total solution numbers of the children who took place in the control group (free-play group). Statistically significant difference has also been found between the pre-test, post-test point averages of PIPS Test indicators such as problems concerning friends solution numbers, problems concerning the mother solution numbers and total solution numbers of the experimental group (we can solve our problems game group). While the PIPS Test problems concerning friends solution numbers, problems concerning the mother solution numbers and total solution numbers of the pre-test point average of the free-play group and "We Can Solve Our Problems" game group did not display significant digression, the last-test point average comparison showed a difference in favor of the experimental group.