Ankara umut evlerinde kalan bireylerin aktivite-rol katılımı açısından ergoterapi modeline göre incelenmesi
Assessing the occupational functioning for the residents in the houses of hope in Ankara according to the model of human occupation
Yazar: MAHMOUD ZAKARNEH
Danışman: PROF. DR. MİNE UYANIK
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ergoterapi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Ankara = Ankara ; Engelli kişiler = Disabled persons ; Hasta bakımı = Patient care ; Hasta bakımı-hastane sonrası = After care ; Katılım = Participation ; Mental bozukluklar = Mental disorders ; Rol = Role ; Sosyal çevre = Social environment ; Tedavi = Treatment ; Ölçekler = Scales

Özet:
Bu çalışma Ankara Umut Evleri ve Saray Rehabilitasyon Merkezi'ndeki evlerden İnsan Aktivite Modeli'ne (MOHO) göre veri toplayarak aktivite performansının incelenmesi amacıyla planlandı. Çalışmaya Umut Evleri'nde kalan 14 mental problemli kişi (Çalışma grubu) ve Saray Rehabilitasyon Merkezinde kalan 14 mental problemli kişi (Kontrol grubu) dâhil edilmiştir. Mental problemleri olan bireylerle ilgili faktörler ve sosyodemografik özellikleri bilgi toplama ile değerlendirilmiştir. Aktivite-Rol performansı değerlendirmesi İnsan Aktivite-Rol Modeli Tarama Aracı (MOHO) ile evlerin değerlendirmesi Konut Çevresel Etki Anketi (KÇEA) ile yapılmıştır. Umut evi ve Saray Rehabilitasyon Merkezinde çevre sonuçları toplam olarak incelediğinde istatistiksel olarak farklı bulunmuş (p<0,05), daha ileri yapılan istatistiksel değerlendirmelerde ise iki konaklama arasında istatistiksel olarak bir fark bulunmamıştır (p>0.05). İARMTA ölçeğinin alt ölçeklerine bakıldığında, gruplar arasında İletişim ve Etkileşim Becerileri ve Motor Becerileri alt ölçekleri ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Motivasyon, Patern, Süreç Becerileri ve Çevre alt ölçekleri ortalamaları arasında ise istatistiksel olarak Umut Evi lehinde anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak; Mental problemleri olan bireylere izole edilmeden toplum içinde yaşayan bir birey olma konusunda gerekli desteklerin verilmesi ve çevre ayarlamaları için, Ergoterapi Biliminin İnsan Aktiviteleri-Rol Modelini kullanarak daha fazla çalışma yapılması gerektiği ortaya çıkmıştır.

Abstract:
In this study, we planned for gathering data from Houses of Hope and the Saray Rehabilitation Center in Ankara, in order to assess them in accordance with The Model OF Human Occupation (MOHO). Some 14 individuals with mental illness who are staying in Houses of Hope (study group) and 14 others with mental illness who are staying in the Saray Rehabilitation Center (control group) were involved in this research. Our participants' factors and socio demographic information was collected. In order to assess occupational performace for our participants, the researcher used The Model of Human Occupation Screening Tool (MOHOST), and to assess the residence homes The Residential Environment Impact Scale (REIS) was used. According to the results of The Residential Environment Impact Scale (REIS), there was no statistically significant difference between the study group and the control group (p> 0.05). In the results of MOHOST there were no statistically significant differences between the two groups in Communication and Interaction Skills and Motor Skills subscales (p> 0.05). However, there were statistically significant differences between the two groups in motivation for occupation, Pattern of occupation, Process Skills and Environment subscales (p <0.05). As a conclusion, the researcher recommends more research focusing on deinstitutionalization to help socially isolated individuals get rid of this behavior in rehabilitation centers and live in the community by the environment adjustment and proper level of support according to Model Of Human Occupation.