Troklear femur faset asimetrisinin patellofemoral instabiliteyle ilişkisi
Relationship of trochlear femur facet asymmetry wi̇th patellofemoral instability
Yazar: MUHAMMED KURU
Danışman: DOÇ. DR. NİZAMETTİN KOÇKARA
Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Patellofemoral instabilite, günümüzde tanı ve tedavi yönünden hala fikir birliği sağlanamamış bir konudur. Literatürde troklear femur faset asimetrisinin patellofemoral instabiliteye etkisini değerlendiren yeterince çalışma yoktur ve bu nedenle bu tez çalışması yapılmıştır. Troklear femur faset asimetrisinin patellofermoral instabiliteyle ilişkisini araştırmak ve aralarında eğer anlamlı bir ilişki varsa bu ilişkiyi diğer majör risk faktörleriyle beraber karşılaştırıp buna yönelik tanı ve tedavi algoritmaları oluşmasına katkıda bulunmak amacıyla bu çalışma yapılmıştır.
Hastalar ve Yöntemler: Dejour 'un tarif etttiği objektif patellar instabilite tanımına göre objektif patellar instabilitesi olan, geçirilmiş en az bir patellofemoral çıkık hikayesi olan ve direkt grafide patella altası mevcut hastalarla; objektif patellar instabilitesi olmayan hastaları belirledik. Daha sonra bu hastaların 1,5 Tesla özelliği olan Manyetik Rezonans cihazlarında çekilen diz görüntülemelerini inceledik. Bu Manyetik Rezonans görüntülemelerinde; troklear faset asimetrisi, troklear displazi, Tüberositas Tibia-Troklear Oluk mesafesi, patellar aksiyel angajman indeksi ve Wiberg patellar morfoloji tiplerini belirledik. Bu belirlediğimiz parametrelerin birbirleriyle olan ilişkilerini değerlendirmek için objektif patellar instabilitesi olan ve olmayan iki grup oluşturduk. Çalışma grubu 26 kadın ve 17 erkek olmak üzere toplamda 43 hastadan, kontrol grubu ise 24 kadın ve 19 erkek olmak üzere toplamda yine 43 hastadan oluşmaktaydı. Çalışmamız retrospektif bir çalışmadır. Bu çalışmada her iki grubun Manyetik Rezonans görüntülemelerindeki ölçümlerini hastanemiz sistemindeki Picture Archiving and Communication Systems (PACS) v4.1.2.22 programı ile gerçekleştirdik.
Bulgular: Objektif patellar instabilitesi olan ve olmayan şeklinde ayırdığımız iki grubun istatistiksel analizinde; yaş, cinsiyet, taraf ve vücut boy uzunlukları arasında anlamlı fark bulunamamıştır. Patellofemoral instabilite olan grupta Tüberositas Tibia-Troklear Oluk mesafesi, Wiberg değeri patellofemoral instabilite olmayan gruptan anlamlı (p<0,05) olarak daha yüksekti. Patellofemoral instabilite olan grupta faset asimetrisi, troklear displazi, aksiyel angajman indeksi değeri patellofemoral instabilite olmayan gruptan anlamlı (p<0,05) olarak daha düşüktü. Tek değişkenli modelde patellofemoral instabilite olan ve olmayan hastaların ayırımında Tüberositas Tibia-Troklear Oluk mesafesi, troklear displazi, troklear faset asimetrisi, aksiyel angajman indeksi, Wiberg değerinin anlamlı (p<0,05) etkinliği gözlenmiştir;
2
ancak yaş değerinin anlamlı (p>0,05) etkinliği gözlenmemiştir. Çok değişkenli modelde patellofemoral instabilite olan ve olmayan hastaların ayırımında troklear faset asimetrisi, aksiyel angajman indeksi, Wiberg değerinin anlamlı-bağımsız (p<0,05) etkinliği gözlenmiştir.
Sonuç: Çalışmamızda troklear faset asimetrisinin patellofemoral instabiliteyle ilişkili bir parametre olduğu tespit edilmiştir ve diğer majör risk faktörleri arasında da patellofemoral instabiliteyle en fazla ilişkili bulunan parametre troklear faset asimetrisinin olduğu saptanmıştır. Ayrıca bu çalışmada troklear ve patellar morfoloji arasındaki ilişki de incelenmiş ve aralarında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.

Abstract:
Purpose: Patellofemoral instability is topic on which there is still no consensus regarding diagnosis and treatment. There are not enough studies in the literature evaluating the effect of trochlear femur facet asymmetry on patellofemoral instability, and therefore this thesis study was conducted. This study was conducted to investigate the relationship between trochlear femur facet asymmetry and patellofermoral instability and, if there is a significant relationship, to compare this relationship with other major risk factors and contribute to the creation of diagnostic and treatment algorithms.
Patients and Methods: According to the definition of objective patellar instability described by Dejour, patients with objective patellar instability, a history of at least one patellofemoral dislocation, and patients with patella alta on plain radiographs were identified as patients without objective patellar instability. Then, we examined the knee images of these patients taken with magnetic resonance devices with a 1.5 Tesla feature. In this magnetic resonance imaging, we determined trochlear facet asymmetry, trochlear dysplasia, Tuberositas Tibia-Trochlear Groove distance, patellar axial engagement index, and Wiberg patellar morphology types. To evaluate the relationships between these parameters, we created two groups with and without objective patellar instability. The study group consisted of 43 patients in total, including 26 women and 17 men, and the control group consisted of 43 patients in total, including 24 women and 19 men. Our study is a retrospective study. In this study, we performed the magnetic resonance imaging measurements of both groups with the Picture Archiving and Communication Systems (PACS) v4.1.2.22 program in our hospital system.
Results: In the statistical analysis of the two groups, we divided them into those with and without objective patellar instability; no significant difference was found between age, gender, side, or body height. In the group with patellofemoral instability, the Tuberositas Tibia-Trochlear Groove distance and Wiberg value were significantly (p<0,05) higher than the group without patellofemoral instability. Facet asymmetry, trochlear dysplasia, and axial engagement index values in the group with patellofemoral instability were significantly (p<0,05) lower than the group without patellofemoral instability. In the univariate model, a significant (p<0,05) effectiveness of Tuberositas Tibia-Trochlear Groove distance, trochlear dysplasia, trochlear facet asymmetry, axial engagement index, and Wiberg value was observed in distinguishing patients with and without patellofemoral instability; however, no significant (p>0,05) effect of
4
the age value was observed. In the multivariate model, significant-independent (p<0,05) effectiveness of trochlear facet asymmetry, axial engagement index, and Wiberg value was observed in distinguishing patients with and without patellofemoral instability.
Conclusion: In our study, trochlear facet asymmetry was determined to be a parameter associated with patellofemoral instability, and among other major risk factors, trochlear facet asymmetry was found to be the parameter most associated with patellofemoral instability. In addition, in this study, the relationship between trochlear and patellar morphology was also examined, and a significant relationship was detected between them.