Yaşa bağlı makula dejenerasyonu gelişiminde APOA1 geninde genetik varyasyonların araştırılması
Yaşa bağli makula dejenerasyonu gelişiminde APOA1 geninde genetik varyasyonlarin araştirilmasi
Yazar: YAKUP YILDIZLI
Danışman: DOÇ. DR. SEYHAN DİKCİ
İnönü Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Cerrahi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Genetik = Genetics ; Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Yaşa Bağlı Makula Dejenerasyonu Gelişiminde Apo A1 Geninde Genetik Varyasyonların Araştırılması
Amaç: Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD) ile Apo A1 geni rs1799837 ve rs5069 polimorfizmleri arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Bu prospektif kesitsel çalışmaya Mart 2020 ve Mart 2021 tarihleri arasında İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Birimi'ne başvuran kuru tip veya yaş tip YBMD tespit edilen olgular ile benzer yaş ve cinsiyette YBMD saptanmayan kontrol grubunu oluşturan olgular dahil edilmiştir. Kuru tip YBMD olan 42, yaş tip YBMD olan 112 olgu ve kontrol grubunda ise 87 olgu bulunmaktadır. Olguların hepsine tam bir oftalmolojik muayene yapılmıştır. Biyomikroskopik muayeneye ek olarak optik koherens tomografi (OKT), OKT anjiografi ve lüzum halinde fundus florosein anjiografi görüntüleme tetkiklerine dayanarak YBMD tanısı konulmuştur. Olgulardan 3cc periferik venöz kan alınarak uygun ticari kitler aracılığıyla DNA izolasyonları gerçekleştirilmiştir. Apo A1 geni rs1799837 ve rs5069 polimorfizmleri için uygun primerler tasarlanmıştır. Bu primerler aracılığıyla DNA dizileri polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ile çoğaltılmıştır ve agaroz jelde yürütülerek PCR işlevi kontrol edilmiştir.
Bulgular: Kontrol grubunda çalışmaya dahil edilen olguların 34'ü (%39,1) kadın, 53'ü (%60,9) erkek iken; yaş tip YBMD grubunda 41'i (%36,6) kadın, 71'i (%63,4) erkek; kuru tip YBMD grubunda 15'i (%35,7) kadın ve 27'si (%64,3) ise erkekti. Olguların ortalama yaşı kontrol grubunda 69,67±6,2 yıl, kuru tip YBMD grubunda 70,02±5,36 yıl ve yaş tip YBMD grubunda 70,55±6,63 yıl olarak bulunmuştur. Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından istatiksel anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Apo A1 geni rs1799837 polimorfizmi 'CC' homozigot genotip farkı hem kuru tip YBMD hem de yaş tip YBMD grubunda, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p˂0,05). Gruplar arasında Apo A1 geni rs1799837 SNP için C ya da T alleli dağılımı açısından istatiksel fark bulunmamıştır (p>0,05). Apo A1 geni rs5069 polimorfizmi 'GG' homozigot genotip farkı kuru tip YBMD ve kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p˂0,05). Gruplar arasında Apo A1 geni rs5069 SNP için G ya da A allel dağılımı açısından istatiksel fark bulunmamıştır (p>0,05).
Sonuç: Apo A1 geni rs1799837 polimorfizmi kuru tip YBMD ve yaş tip YBMD grubunda kontrol grubuna göre, Apo A1 geni rs5069 polimorfizmi ise kuru tip YBMD grubunda kontrol grubuna göre istatiksel anlamlı olarak yüksek saptamıştır. Bu bulgular bu polimorfizmler ile YBMD gelişme riskinin artışı arasında ilişki olabileceği sonucunu göstermektedir.
Anahtar kelimeler: Apo A1, Yaşa Bağlı Makula Dejenerasyonu, HDL, rs1799837, rs5069

Abstract:
Investigation of Genetic Variations in the Apo A1 Gene in the Development of Age-Related Macular Degeneration
Objective: To evaluate the relationship between age-related macular degeneration (ARMD) and the rs1799837 and rs5069 polymorphisms of the Apo A1 gene.
Materials and Methods: This is a prospective and cross-sectional study in which dry-type ARMD, wet-type ARMD and control group without ARMD similar age and gender-matched patients who addmitted to the Inonu University Faculty of Medicine Ophthalmology Unit between March 2020 and March 2021 were included. The study was conducted with 42 patients from dry-type ARMD, 112 from wet-type ARMD, and 87 patients from the control group without ARMD. A complete ophthalmologic examination was performed in all cases. In addition to slit-lamp examination, ARMD was diagnosed based on optical coherence tomography (OCT), OCT angiography and, if necessary, fundus fluorescein angiography imaging studies. 3cc of peripheral venous blood was taken from the cases and DNA isolation was carried out using appropriate commercial kits. Appropriate primers were designed for the rs1799837 and rs5069 polymorphisms of the Apo A1 gene, and DNA sequences were amplified by these primers by polymerase chain reaction (PCR) and run on agarose gel to check the PCR function.
Results: The gender distribution of the cases included in the study was 34 (39.1%) female and 53 (60.9%) male in the control group; 41 (36.6%) female and 71 (63.4%) male in the wet-type ARMD group; 15 (35.7%) female and 27 (64.3%) male in the dry type ARMD group. The mean age of the cases was 69.67±6.2 years in the control group, 70.02±5.36 years in the dry-type ARMD group and 70.55±6.63 years in the wet-type ARMD group. There was no statistically significant difference between the groups in terms of age and gender (p>0.05). Apo A1 gene rs1799837 polymorphism 'CC' homozygous genotype difference was statistically significant in both dry-type ARMD and wet-type ARMD groups compared to the control group (p˂0,05). There was no statistical difference between the groups in terms of C or T allele distribution for the Apo A1 gene rs1799837 SNP (p>0.05).  Apo A1 gene rs5069 polymorphism 'GG' homozygous genotype difference was statistically significant between the dry-type ARMD and control groups (p˂0,05). There was no statistical difference between the groups in terms of G or A allele distribution for the Apo A1 gene rs5069 SNP (p>0.05).
Conclusion: Apo A1 gene rs1799837 polymorphism was found to be significantly higher in the dry-type ARMD and wet-type ARMD groups, and the Apo A1 gene rs5069 polymorphism was significantly higher in the dry-type ARMD group compared to control group. These findings show that there may be a relationship between polymorphisms and the increased risk of ARMD.
Keywords: Apo A1, Age-Related Macular Degeneration, HDL, rs1799837, rs5069