Posterior interproksimal kemik içi defektlerinin tedavisinde kemik grefti ile birlikte kullanılan trombositten zengin plazmanın etkinliğinin incelenmesi.
The Analysis of the Effectiveness of Platelet-rich Plasma Used in Combination with Bone Graft in the Treatment of Posterior Interproximal Intrabony Defects.
Yazar: SÜLEYMAN METİN
Danışman: PROF. DR. ÖZEN TUNCER
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2010
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Büyüme maddeleri = Growth substances ; Kemik defektleri = Bone defects ; Kemik rejenerasyonu = Bone regeneration ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Periodontal hastalıklar = Periodontal diseases ; Periodontoloji = Periodontology ; Sığırlar = Cattles ; Transplantlar = Transplants ; Trombositten zengin plazma = Platelet rich plasma ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Periodontal tedavinin amacı; hastalık etkenlerini uzaklaştırmak, hastalığın ilerlemesini durdurmak ve periodontal rejenerasyonu sağlamaktır. Geleneksel tedavi yöntemleriyle görülen iyileşme rejenerasyonla değil onarım ile sonuçlanmaktadır. Bu nedenle araştırmacılar rejenerasyon sağlamak amacıyla geleneksel tedavilere ek olarak çeşitli materyallerden yararlanmak yoluna gitmişlerdir. Sığır kaynaklı ksenogreftin (SKK'nin) periodontal defektlerin tedavisinde histolojik olarak rejenerasyonla sonuçlandığını gösteren çalışmalar mevcuttur. Klinik çalışmalar, büyüme faktörlerinin periodontal defektlerde; yeni kemiğin, periodontal ligamentin ve sementin oluşumunu stimüle etme kapasitesine sahip olduklarını göstermiştir. Trombositten Zengin Plazma (TZP) kandaki trombositlerin ayrıştırılmış ve yoğunlaştırılmış halidir, bireyin kendi kanından elde edilir ve büyüme faktörlerinin yoğunlaştırılmış miktarlarının defekt bölgesine uygulanma yöntemlerinden biridir. Bu işlem sayesinde trombositlerin içinde bulunan büyüme faktörlerinin etkileri artmakta, yara iyileşmesi hızlanmaktadır. Bu çalışma posterior kemik içi defektlerinin tedavisinde SKK (Bio-Oss®) ile birlikte kullanılan TZP'nin etkinliğini yalnızca kemik grefti kullanımıyla karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Sistemik olarak sağlıklı 11 kadın, 7 erkek toplam 18 hastada 18 adet posterior interproksimal kemik içi defekt çalışmaya dahil edilmiştir. Defektler rastlantısal olarak iki tedavi grubuna ayrılmıştır. 9 defektin bulunduğu birinci gruba tek başına SKK, 9 defektin bulunduğu ikinci gruba SKK ile birlikte TZP uygulanmıştır. Klinik olarak, plak İndeksi, gingival indeks, rölatif diş eti kenarı konumu, periodontal sondalama derinliği, rölatif klinik ataşman düzeyi, rölatif transgingival ölçüm düzeyi ve radyografik olarak meydana gelen sert doku değişimleri 0. ve 6. aylarda saptanmış ve değerlendirilmiştir. Başlangıçta, iki grup arasında, incelenen hiçbir parametrede istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir. 6 aylık çalışma süresi sonunda her iki grupta da başlangıca göre istatistiksel olarak anlamlı derecede klinik ataşman kazancı sağlanmış olup TZP+SKK grubunda bu kazanç 3,88 ± 0,78 mm ve yalnızca SKK kullanılan grupta 3,77 ± 0,66 mm olarak saptanmıştır. Rölatif transgingival ölçüm sonuçlarına göre her iki grupta da başlangıca göre istatistiksel olarak anlamlı derecede sert doku dolumu meydana gelmiş olup bu dolum gruplara göre sırasıyla 3,83 ± 0,90 mm ve 3,61 ± 0,85 mm olarak bulunmuştur. 6 ay sonunda, iki grup arasında, incelenen hiçbir parametrede istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir. Posterior kemik içi defektlerin tedavisinde her iki tedavi yöntemi de başarılı sonuçlar ortaya koymuştur. SKK'ye TZP ilavesi, yalnızca SKK kullanımıyla elde edilen sonuçları iyileştirmemiştir.

Abstract:
Periodontal treatment aims at eliminating disease factors, stopping the progress of the disease, and enabling periodontal regeneration. Yet, recovery through conventional treatment methods results in repair, not regeneration. Thus, researchers have chosen to make use of various materials in addition to conventional treatment methods to provide regeneration. Several studies show that bovine-derived xenograft (BDX) creates histological regeneration in the treatment of periodontal defects. Clinical studies have revealed that growth factors have the capacity to stimulate the formation of new bone, periodontal ligament and cement in periodontal defects. Platelet-rich plasma (PRP) is the decomposed and condensed form of platelet in the blood; it is obtained from one?s own blood and it is one of the methods used while applying condensed amounts of growth factors on the defect. This operation enhances the effect of the growth factors in the platelets, and speeds up the recovery of the lesion. This study has been carried out to compare the effectiveness of PRP used in combination with BDX (Bio-Oss®) in the treatment of intrabony defects with that of the use of bone graft only. 18 posterior interproximal intrabony defects in 18 systemically healthy patients (11 females, 7 males) have been included in the study. Defects have been randomly distributed into two treatment groups. The first group of 9 defects has been applied BDX only, and the second group of 9 defects has been applied BDX plus PRP. Clinically, plaque index, gingival index, location of the gingival margin, periodontal probing depth, relative attachment level, relative transgingival measurement level, and radiographic changes in the hard tissue have been determined and evaluated in the 0th and 6th months. No statistically significant differences in any of the investigated parameters were observed between the two groups were observed at baseline. At the end of the six-month study period, it has been observed that both groups have obtained statistically significant level of clinical attachment gains: 3,88 ± 0,78 mm in the PRP+BDX group, and 3,77 ± 0,66 mm in the only BDX group. According to the relative transgingival measurement results, both groups have experienced statistically significant level of hard tissue filling during this period: 3,83 ± 0,90 mm and 3,61 ± 0,85 mm, respectively. No statistically significant differences in any of the investigated parameters were observed between the two groups at the 6 month reevalution. In the treatment of posterior intrabony defects, both treatment methods have displayed clinically and radiographically successful results. The addition of PRP to BDX failed to improve the results obtained with BDX alone.