Cumhuriyet Üniversitesi Hastanesinde çalışan araştırma görevlisi hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali hakkındaki bilgi ve farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the knowledge and awareness levels of medical researchers, working in Cumhuriyet University Hospital, about child abuse and neglect
Yazar: SEMA YAMAN
Danışman: PROF. DR. FATMA YÜCEL BEYAZTAŞ
Cumhuriyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine
Dizin: Araştırma görevlileri = Research assistants ; Bilgi = Knowledge ; Doktorlar = Physicians ; Farkındalık = Awareness ; Sivas = Sivas ; Tutumlar = Attitudes ; Çocuk ihmali = Child negligence ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı-cinsel = Child abuse-sexual ; İntörnlük ve asistanlık = Internship and residency

Özet:
Amaç: Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Cerrahi ve Dahili Tıp bilimlerinde görev yapan araştırma görevlilerinin çocuk istismarı ve ihmali hakkında bilgi düzeyleri ve yaklaşımlarının belirlenmesi, tanı konması ve önlenmesindeki duyarlılıklarının artırılması, ihtiyaç duyulan eğitim çalışmaların düzenlenmesine katkıda bulunmak, ayrıca hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali konusundaki bilgi düzeylerinde yıllar içerisinde diğer çalışmaların sonuçlarına kıyasla bir artış olup olmadığının belirlenmesi amaçlanmıştır.
Materyal Metot: Araştırma evreni, Haziran 2017 ile Eylül 2017 tarihleri arasında Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Cerrahi ve Dahili Tıp Bilimlerinde çalışan 23-60 yaş aralığında olan 95 hekim üzerinde yapılmıştır. Çalışmada katılımcılara Demografik Bilgi Formu ve ardından Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanmasına Yönelik Ölçek uygulanmıştır. Tanımlayıcı kesitsel bir çalışmadır. Verilerin toplanması anket yoluyla yüz yüze olarak gerçekleştirildi. Verilerin analizinde SPSS for Windows 23,0 paket programı kullanılarak nonparametrik testler uygulanarak değerlendirildi. İstatistiksel anlamlılık düzeyi %95 güven aralığında p değerinin 0,05' ten küçük olması durumu olarak kabul edildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hekimlerin 41'i (%43,16) erkek; 54'ü (%56,84) kadındır.  Çalışmada yer alan hekimlerin 12si (%12,63) 25 yaş altı, 79'u (%83,16) 26-35 yaş arası, üçü (%3,16) 36-45 yaş arası ve biri (%1,05) 46 ≥ yaş üstü bulunduğu tespit edilmiştir. Bütün hekimlerin toplam yaş ortalaması 29,61±4,73 yıldır. Medeni durumlarına göre hekimlerin; 41'i (%43,16) bekar, 53'ü (%55,79) evli ve 1'i (%1,05) boşanmış olduğu saptanmıştır. Çalışmadaki hekimlerin 31'i(%32,63) çocuk sahibi olurken, %66,32'sinin mesleklerinde 1-5 yıl arası çalıştıkları tespit edilmiştir. Çocuk istismarı ve ihmaline yönelik bilgi düzeyi kadınlarda istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde daha yüksektir. Katılımcıların 97,89'u mesleki uygulamalar sırasında çocuk istismarı ve ihmalini göz önünde bulundurmuş, buna karşın %68,42'si son bir yıl içinde çocuk istismarı ve ihmalinden şüphelenmiş, %22,11'i de son bir yılda çocuk istismarı ve ihmali vakası ile karşılaşmıştır. Çalışmada yer alan hekimlerin %56,84'ü tıp eğitimi sırasında çocuk istismarı ve ihmali konusunda eğitim almışken, %16,84'ü mezuniyet sonrası çocuk istismarı ve ihmali konusunda eğitim almıştır. Bunun yanı sıra hekimlerin %85,26'sı çocuk istismarı ve ihmali konusunda daha fazla bilgilenme ihtiyacı olduğunu belirtmiştir. 
Sonuç: Çalışmamızdaki bulguların ışığı altında hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda yetersiz bilgi ve farkındalığa, yanlış tutum ve davranışlara sahip oldukları görülmektedir. Eğitimin çocuk istismarı ve ihmali konusunda hekimlerin bilgi düzeyini belirgin olarak artırdığı görülmektedir.  Sonuç olarak çocuk istismarı ve ihmalinin önlenmesi için hekimlere öğrenimleri sırasında olduğu gibi mezuniyet sonrasında da verilecek eğitim ile bu konudaki bilgi ve duyarlılık düzeyleri artırılmalıdır.

Abstract:
OBJECTİVE: In this study, it is aimed to investigate the level of knowledge and approaches of research assistants working in the Surgical and Internal Medicine sciences of Cumhuriyet University Medical Faculty Hospital, to increase their sensitivity in diagnosis and prevention, to contribute to the regulation of training needs, it is aimed to determine whether there is an increase in the level of knowledge of negligence over the years compared to the results of other studies.
METHODS: The study was conducted on 95 physicians between the ages of 23-60 working in the Department of Surgery and Internal Medicine of Cumhuriyet University Medical Faculty Hospital between June 2017 and September 2017. Demographic Information Form for Participants in the Study and then Scale for the Diagnosis of Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect were applied. A descriptive cross-sectional study. The collection of data was conducted face to face by questionnaire. In the analysis of the data, nonparametric tests were evaluated using SPSS for Windows 23.0 package program. The level of statistical significance was accepted as the value of p being less than 0.05 in 95% confidence interval.
FİNDİNGS: Of the physicians included in the study, 41 (43.16%) were male; 54 (56.84%) were females. Twelve (12.63%) of the physicians in the study were between the ages of 25 and below, 79 (83.16%) between the ages of 26-35, three (36% , 05) 46 ≥ over age. The average age of all physicians is 29.61 ± 4.73 years. According to their marital status, 41 (43.16%) were single, 53 (55.79%) were married and 1 (1.05%) was divorced. 31 of the physicians (32,63%) were working as children, 66,32% of them working in profession for 1-5 years. The level of knowledge about child abuse and neglect is higher in women as statistically significant. 97,89 of the respondents considered child abuse and neglect during professional practice whereas 68,42% were suspected of child abuse and neglect within the last one year and 22,11% of cases were child abuse and neglect cases in the last one year . While 56.84% of the physicians participating in the study were educated about child abuse and neglect during medical education, 16.84% were trained about post-graduation child abuse and neglect. Besides, 85.26% of physicians stated that they need more information about child abuse and neglect
CONCLUSION: Under the light of our findings, it is seen that physicians have insufficient knowledge and awareness, wrong attitudes and behaviors about child abuse and neglect. It is seen that education has significantly increased the knowledge level of physicians on child abuse and neglect. As a result, the level of knowledge and sensitivity in this area should be increased with education to be provided after graduation as well as during the education of physicians to prevent child abuse and negligence.