İndirekt laminate veneer restorasyonlara uygulanan farklı tamir yaklaşımlarının makaslama bağlanma kuvveti ile değerlendirilmesi
Evaluation of shear bond strength of different repair procedures applied to indirect laminate veneers
Yazar: ABDELRAHMAN WASFI FAYEZ MUSTAFA
Danışman: DOÇ. DR. SUAT ÖZCAN
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2019
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental materyaller = Dental materials ; Dental porselen = Dental porcelain ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental restorasyon-sürekli = Dental restoration-permanent ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental çimentolar = Dental cements ; Fosforik asit = Phosphoric acid ; Hidroflorik asit = Hydrofluoric acid ; Kompozit reçineler = Composite resins

Özet:
Bu çalışmada lityum disilikat seramiklere uygulanan farklı yüzey işlemlerinin, materyalin kompozit rezine bağlanma dayanımına etkileri değerlendirildi. Lityum disilikat örneklerin makaslama bağlanma dayanımlarının test edilmesi amacı ile (CAD/CAM Rosetta/ Hass Corp./Gangwon-do/KORE) bloklardan laboratuvarda freze cihazı kullanılarak 140 adet 12 mmx14 mm yüzey alanına sahip 2 mm kalınlığında kesitler hazırlandı. Hazırlanan örneklerin glaze prosedürü laboratuvarda tamamlandı ve yüzeyine aliminyum oksit kaplı diskler (Sof-Lex, 3M ESPE , ABD) kullanılarak standart pürüzlendirme işlemi uygulandı. Örnekler, her bir grubun ortalama pürüzlülük değeri aynı olacak şekilde 14 eşit gruba ayrıldı (n=10). Çalışmada porselen yüzeyleri, kumlama, iki farklı konsantrasyonda hidroflorik asit, fosforik asit ve asitin LED ışık cihazı (VALO® Cordless - Ultradent Products, Inc Salt Lake City, UT, ABD) ile ya da sıcak suda ısıtılması olmak üzere farklı yöntemler ve bu yöntemlerin kombinasyonları kullanılarak hazırlandı. Ayrıca gruplar içerisinde yüzey hazırlama işlemi görmeyen bir kontrol grubu bulunmaktadır. Yüzey hazırlama işlemleri uygulanan örneklere rezin bağlayıcı ajanın (Single Bond Universal Bond, 3M Espe, St. Paul MN, ABD) üretici firma talimatlarına göre uygulamasını takiben nano hibrit kompozit rezin restoratif materyal (Filtek™ Z250 Nano Hybrid Universal, 3M Espe, St. Paul MN, ABD) 4 mm çapında 2 mm derinliğinde  plastik bir kalıp kullanılarak uygulandı ve LED ışık cihazı ile 20 sn süre ile polimerize edildi. Örnekler 36,5oC'de etüvde 24 saat distile su içerisinde bekletildi. 24 saatin sonunda örneklerin makaslama bağlanma dayanımı testi universal test cihazı ( Schimadzu IG-IS, Kyoto, JAPONYA )  kullanılarak 1 mm/dk hızda gerçekleştirildi. Elde edilen değerler tek yönlü varyans analizi ve Tukey post-hoc testi ile  SPSS 17.0  yazılımı kullanılarak analiz edildi (α=0.05). Bu çalışmanın sonuçlarına göre;  grupların ortalama makaslama bağlanma değerlerine bakıldığında  en yüksek değer kumlama işlemi sonrasında ısıtılan %9 hidroflorik asitin kombine uygulandığı grupta  22,11 MPa olarak bulundu. En düşük ortalama makaslama bağlanma değerleri kontrol grubunda, 9,53 MPa olarak görüldü. Isıtılmayan %5 hidroflorik asit uygulanan grup hariç,  hidroflorik asit içeren tüm gruplar kontrol grubu ile karşılaştırıldığında  makaslama bağlanma dayanımında anlamlı bir artış bulundu. Kontrol grubuyla karşılaştırıldığında, fosforik asit ya da kumlama işleminin tek başına uygulandığı gruplarda anlamlı bir farklılık görülmedi. %5 ve %9'luk hidroflorik asitin LED ışık cihazı ile 10 °C'ye  kadar ısıtılmasının, ısıtılmayan benzer gruplar ile karşılaştırıldığında bağlanma dayanımı anlamlı oranda arttırdığı gözlendi. %9 hidroflorik asitin sıcak suda 80°C ye kadar ısıtılmasının, ısıtılmayan benzer gruplarla karşılaştırıldığında makaslama bağlanma değerlerini anlamlı bir şekilde arttırmadığı gözlemlendi. %5 hidroflorik asitin sıcak suda 80 °C'ye kadar ısıtılmasının, ısıtılmayan benzer gruplarla karşılaştırıldığında makaslama bağlanma dayanımını önemli ölçüde arttırdığı gözlendi. Bu çalışmanın sınırları içerisinde; silanla kombine hidroflorik asit jelin kullanımının seramik yüzeyler için çok etkili bir yüzey hazırlama yöntemi olduğu, ısıtma işleminin hidroflorik asitin etkinliğini artırdığı ve daha düşük konsantrasyonlarda daha kısa sürelerde kullanılmasını mümkün kıldığı söylenebilir.

Abstract:
The purpose of this study was to evaluate the shear bond strength of the repair composite resin to indirect ceramic restorations following different surface treatments methods. A total of one hundred forty lithium disilicate CAD/CAM (Rosetta/ Hass Corp./Gangwon-do/KOREA) ceramic plates with dimensions of 12 mm × 14 mm and 2 mm thick were prepared and glazed in the laboratory. All specimen surfaces went through standard surface roughening process using aluminum oxide coated discs and the surface roughness was evaluated by profilometer (SJ 301, Mitutoyo, IL, USA). The specimens were divided into 14 groups of 10 according to surface treatment method. The groups had an equal average of initial surface roughness values. Surface treatment methods included sandblasting, two different concentrations of hydrofluoric acid (HF), phosphoric acid, heating acids with LED light cure device (VALO® Cordless - Ultradent Products, Inc Salt Lake City, UT, USA.) or preheating acids in water and different combinations of these methods in addition to a no surface treatment control group. After surface conditioning, A layer of bond (Single Bond Universal Bond, 3M Espe, St. Paul MN, USA) was applied to the prepared surfaces and light cured using LED curing light (Elipar FreeLight 2, 3M Espe, St. Paul MN, USA) . A nano hybrid composite resin (Filtek™ Z250 Nano Hybrid Universal, 3M Espe, St. Paul MN, USA) was applied to the conditioned ceramic surfaces using a cylindrical mold (4 mm in diameter and 2 mm in thickness). The specimens were kept in distilled water in an incubator at 36,50 C for 24 hours then the specimens were tested for shear bond strength (SBS) using the universal testing machine (Schimadzu IG-IS, Kyoto, JAPAN) at a crosshead speed of 1 mm/min. Statistical analyses of obtained data were evaluated by ANOVA and Tukey post-hoc tests (α=0.05). According to the statistical analysis; The group that had sandblasting followed by heated %9 HF showed the significantly highest SBS (22.11MPa) and the control group showed lowest SBS (9,53 MPa). All HF groups except for the non heated %5 HF group showed a significant increase in SBS when compared to the control group. Sandblasting alone and all phosphoric acid groups showed no significant increase in SBS compared to the control group. Heating HF with LED light cure device had no significant effect on SBS. While preheating %9 HF in water up to 80°C had no significant effect on the SBS, preheating %5 HF in water resulted in a significant increase in the SBS when compared to the non heated HF groups. Within the limitations of this study, combining HF with silane is a very effective method to prepare the ceramic surfaces. Heating HF increases the effectiveness of the acid and allows the use of safer lower concentrations of HF for less durations.