Akuatik ve kara temelli hııt antrenmanların adolesan futbolcuların morfolojik ve motor uygunluk bileşenlerine etkisi
Effects of aquatic and land-based hiit training on morphological and motor fitness components of adolescent soccer players
Yazar: MEHMET KANLI
Danışman: PROF. DR. MEHMET AKİF ZİYAGİL
Mersin Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı / Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Spor = Sports

Özet:
AKUATİK VE KARA TEMELLİ HIIT ANTRENMANLARIN ADOLESAN FUTBOLCULARIN MORFOLOJİK VE MOTOR UYGUNLUK BİLEŞENLERİNE ETKİSİ

Akuatik HIIT (AHIIT), daha az kas ağrısı, etkili termoregulasyon, artan venöz dönüş, denge ve koordinasyon gelişimi nedeniyle karasal HIIT'e (KHIIT) göre avantajlı bir alternatif olarak bildirilmektedir. Bu araştırmanın amacı; kısa dönem yapılan akuatik ve karasal HIIT antrenmanın adolesan futbolcuların çeviklik, sürat, esneklik ile vücut kompozisyonu üzerine etkisini incelemektir. Bu çalışma, rastgele atama yolu ile üç gruptan oluşan ön test-son test yarı deneysel araştırma modelinde yapılmıştır. Çalışma grubu, Hatay ili Antakya ilçesinde amatör futbol müsabakalarına oynayan 12-15 yaş lisanslı iki yıl deneyimli sporculardan homojen şekilde oluşturulan 11'er kişilik 3 gruptan AHIIT, KHIIT grupları ile kontrol grubun (KG) oluşan toplam 33 katılımcı ile yapılmıştır. Deney grupların dört hafta boyunca haftada 3 gün her çalışmada bir saat akuatik ve kara tabanlı çalışmalara katılmıştır. Verilerin normal dağılım göstermesi sebebiyle grupların karşılaştırılmasında ANOVA ve grup içi ön-son test sonuçlarının karşılaştırılması için eşleştirilmiş t testi ve etki büyüklüğü için Cohen's d analizleri yapılmıştır. Vücut kompozisyonunun değişiminde AHIIT ve KHIIT çalışmaları ile kontrol grubunun hareketsizliği etkili değişime yol açmamıştır. En yüksek ve ortalama çeviklik sürati, en yüksek ve ortalama dikey sıçrama, en yüksek ve ortalama sürat gelişimde AHIIT büyük seviyede etli iken sadece ortalama çeviklik sürat gelişiminde AHIIT ve KHIIT çalışmaları benzer şekilde büyük seviyede etkilidir. Otur-eriş testinde ise orta seviyede gelişim kontrol grubunda gözlenirken AHIIT ve KHIIT gruplarında düşük seviyede bir gelişim gözlenmiştir. Otur-eriş ve ortalama dikey sıçrama testleri hariç kontrol grubunun hareketsizliği diğer değişkenlerde önemli derece azalmaya neden olmuştur. Sonuç olarak, 4 haftalık sürede motor uygunluk bileşenlerinin geliştirilmesinde AHIIT, KHIIT programından genelde daha etkili gözükürken bir ay yoğun antrenmanlardan uzak olmak kontrol grubunun motor uygunluk bileşenlerinde önemli derecede azalmaya sebep olmuştur.

Abstract:
EFFECTS OF AQUATIC AND LAND-BASED HIIT TRAINING ON MORPHOLOGICAL AND MOTOR FITNESS COMPONENTS OF ADOLESCENT SOCCER PLAYERS

Aquatic HIIT (AHIIT) is reported as an advantageous alternative to land-based HIIT due to less muscle soreness, effective thermoregulation, increased venous return, and improved balance and coordination. The purpose of this research is to examine the effects of short-term land and aquatic HIIT training on agility, speed, flexibility, and body composition in adolescent football players. This study was conducted as a pre-test-post-test experimental research model consisting of three groups formed by random assignment. The study group consisted of a total of 33 participants, with 11 participants in each of the 3 groups: AHIIT group, LHIIT group and control group (CG), homogeneously formed from 12-15-year-old licensed athletes with two years of experience playing in amateur football matches in the Antakya district of Hatay province. The experimental groups participated in aquatic and land-based training for one hour, 3 days a week for four weeks. Due to the normal distribution of the data, ANOVA was used for comparing the groups, paired t-test for comparing the pre- and post-test results within the groups, and Cohen's d analysis for effect size. AHIIT and LHIIT programs and the inactivity of the control group did not show to an effective change in the body composition. AHIIT was highly effective in maximum and average agility speed, maximum and average vertical jump, and maximum and average speed development, while AHIIT and LHIIT programs were similarly highly effective only in average agility speed development. In the sit-and-reach test, a medium level of development was observed in the control group, while a low level of development was observed in the AHIIT and KHIIT groups. Except for the sit-and-reach and average vertical jump tests, the inactivity of the control group caused a significant decrease in other variables. As a result, AHIIT generally appears to be more effective than the LHIIT program in developing motor fitness components in a 4-week period, while being away from intense training for a month caused a significant decrease in the motor fitness components of the control group.