Bedensel engelli bireyler için Arjantin tango öğretim programı geliştirilmesi ve etkililiğinin incelenmesi
Developing Argentine tango curriculum for physically disabled and evaluating its effectiveness
Yazar: RIZA ÖZGÜR ALTUN
Danışman: PROF. DR. KORAY SAZLI
Yıldız Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat ve Tasarım Ana Sanat Dalı / Müzik ve Sahne Sanatları Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Bale ve Dans = Ballet and Dance ; Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Bedensel engelliler = Physical handicappeds ; Fiziksel rekreasyon = Physical recreation ; Geleneksel dans = Traditional dance ; Görme engelliler = Visually impaired ; Latin dansları = Latin dances ; Oyun, dans ve müzik dersi = Game, dance and music lesson ; Sosyal Latin dansları = Social Latin dance ; Terapatik rekreasyon = Therapeutic recreation ; İkili dans = Pas de deux

Özet:
Bu çalışma, bedensel engelli bireylerin sosyal tango deneyimlerini ve bu deneyimlerin etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Sosyal tango, dünya çapında yaygın olarak yapılan ve doğaçlama hareketlerle gerçekleştirilen bir eşli danstır. Araştırma, bedensel engelli bireylerin sosyal tango etkinliklerinden nasıl etkilendiğini ve bu etkinliklerden nasıl yararlandığını incelemektedir. Çalışma, sosyal tango öğreniminin engelli bireyler üzerindeki kişisel ve duygusal etkilerini detaylı bir şekilde değerlendirmeye odaklanmaktadır. Bulgular, bedensel engelli bireylerin dans etkinliklerine katılımının sosyal, duygusal ve fiziksel sağlıklarında genellikle olumlu değişikliklere vesile olduğunu göstermektedir.
Araştırma, nicel ve nitel veri toplama yöntemlerinin kombinasyonu ile kapsamlı bir araştırma süreciyle yürütülmüştür. Nicel veriler, sayılar ve istatistiklerle ilgili bilgileri sağlarken; nitel veriler, deneyimler, düşünceler ve hisler gibi ölçülemeyen bilgileri sunar. Veri toplama aşamasında video kayıtları, anketler ve değerlendirme ölçekleri kullanılmıştır. Video kayıtları, katılımcıların dans performanslarını gözlemlemek ve değerlendirmek amacıyla kullanılmıştır. Anketler, katılımcıların demografik bilgileri ve dans deneyimlerine dair görüşlerini toplarken; değerlendirme ölçekleri, katılımcıların kendilerini ve deneyimlerini nasıl algıladıklarını ölçmüştür.
Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ile yapılan ölçümlerde, eleştiriye duyarlık ve depresif duygulanım alt başlıklarında istatistiksel olarak anlamlı düşüşler tespit edilmiştir. SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği sonuçlarına göre ise sosyal işlevsellik dışında istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik bulunmamaktadır. Çalışma, engelli bireylerin dansa ve sanata bakış açılarında, uyarlanmış eğitim programları ve ulaşılabilirlik şartları geliştirilirse dansın, sosyal engellerin aşılmasında destekleyici bir araç olabileceğini ortaya koymaktadır. Araştırma, sosyal dans ve engellilik konularının kesiştiği noktada önemli bir bilgi boşluğunu doldurmayı hedeflemektedir. Mevcut literatür, bu alanda çok az sayıda araştırma olduğunu göstermektedir. Çalışma, bu bilgi eksikliğini gidermeyi ve engelli bireylerin sosyal tango deneyimlerine dair daha fazla bilgi sağlamayı amaçlamaktadır. Hazırlanan uyarlanmış eğitim programı, engelli bireylerin dansa katılımını teşvik etmek ve dansın olası faydalarını en iyi şekilde sağlamak için kullanılabilir.

Abstract:
The objective of this study is to evaluate the social tango experiences of individuals with physical disabilities and ascertain the effects of these experiences. Social tango, a widely practiced partner dance characterized by improvised movements, is the focal point of this research. The study investigates the impact of social tango activities on individuals with physical disabilities, considering both adverse effects and benefits. Central to the study is a comprehensive examination of the personal and emotional consequences of learning social dance for individuals with disabilities. The findings indicate that participation in dance activities frequently results in favorable changes in social, emotional, and physical well-being for individuals with physical disabilities.
The research employs a comprehensive methodology, combining quantitative and qualitative data collection techniques. Quantitative data includes numerical and statistical analysis, while qualitative data encompasses non-quantifiable aspects such as experiences, thoughts, and feelings. Data were collected via video recordings, questionnaires, and rating scales. Video recordings facilitated the observation and evaluation of participants' dance performances. Questionnaires gathered demographic data and participants' views on their dance experiences, and rating scales assessed participants' self-perceptions and experiences.
Significant reductions were observed in the Rosenberg Self-Esteem Scale, particularly in sensitivity to criticism and depressive affect, as evidenced by statistical analysis. The SF-36 Quality of Life Scale results indicated no statistically significant change, except in social functioning. The study demonstrates that dance can serve as a valuable tool for overcoming social barriers when tailored training programs and accessible conditions are developed in alignment with the perspectives of disabled individuals toward dance and art. This research addresses a significant knowledge gap at the intersection of social dance and disability, aiming to fill this gap and provide more information about the social tango experiences of people with disabilities. The adapted training program can encourage participation and maximize the benefits of dance for this population.