İnfantlarda ilk ateşli idrar yolu enfeksiyonu tanısından sonra renal skar riski ve skar ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi
Evaluation of renal scar risk and scar-related factors after the first febrile urinary tract infection diagnosis in infants
Yazar: GİZEM GÜLTEN ALTINKAYNAK
Danışman: DOÇ. DR. ÇAĞLA SERPİL DOĞAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Ateş = Fever ; Böbrek = Kidney ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Skar = Cicatrix ; Çocuklar = Children ; Üriner sistem enfeksiyonları = Urinary tract infections

Özet:
İnfantlarda ilk ateşli idrar yolu enfeksiyonu tanısından sonra renal skar riski ve skar ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmada, süt çocukluğu döneminde geçirilen ilk ateşli idrar yolu enfeksiyonunda (İYE) izole edilen etkenleri, antibiyotik duyarlılığını, konjenital üriner sistem anomalileri ile birlikteliğini araştırmayı, izlemde renal skar gelişme sıklığı ve skar gelişimi ile ilişkili risk faktörlerini değerlendirmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Antalya Eğitim Araştırma Hastanesi Ocak 2017-Aralık 2019 tarihleri arasında ateşli İYE tanısı ile yatan, 2- 24 aylık hastaların kayıtları geriye dönük olarak incelendi. İlk İYE öyküsü olan hastalar çalışmaya alındı. Demografik ve klinik özellikleri, laboratuar ve görüntüleme tetkiklerinin sonuçları kaydedildi.
Bulgular: Çalışmamızda 2-24 ay arasında ilk ateşli İYE geçiren 67 hastanın % 64.2'si (n=43) kız, %35.8'i (n=24) erkekti ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.02). Yirmi dokuz (% 43.2) hastanın başvuruda sadece ateş yakınması vardı. İdrar kültürlerinde üreyen mikroorganizmaların sıklığı Escherichia coli %55.3, Klebsiella spp %21.5, Pseudomonas aeruginosa %4.6, Enterococcus faecalis %12.3, Enterobacter spp %4.6, Proteus mirabilis %1.5 idi.  Mikroorganizmaların %40'ında (n=26) çoklu dirençli geniş spektrum beta-laktamaz (GSBL) pozitifliği saptandı. İzlemde hastaların % 41.7'sinde tekrarlayan İYE görüldü. Tüm hastalara üriner ultrasonografi (USG) yapıldı ve % 44.8'inde (n=30) patolojik bulgu saptandı. Hastaların % 19.4'üne (n=13) voiding sistoüretrografi (VCUG) çekildi; sağ böbreğe vezikoüreteral reflü (VUR) (%15.3) (1'inde evre 3, 1'inde evre 4), sol böbreğe VUR (%15.3) (hepsinde evre 5), bilateral VUR (%30.7) (2'sinde evre 3, 2'sinde evre 5) saptandı. VCUG çekilen 13 hastanın 9'u (6'sında hidroüreteronefroz, 3'ünde hidronefroz) anormal USG bulgusuna sahipti ve hepsinde tekrarlayan İYE mevcuttu. 12 (% 17.9) hastaya dimerkaptosüksinikasit (DMSA) renal sintigrafi çekildi;  3 hastada sol böbrekte skar ve normal diferansiyel fonksiyon (≥ %45), bir hastada sol böbrekte skarla birlikte azalmış diferansiyel fonksiyon (%27) vardı.
Sonuç: Çalışmamızda sadece ateşi olan infantlarda İYE'nin akla gelmesi, özelliklerde tekrarlayan İYE'lerde ve hidronefrozu olan vakalarda VCUG görüntüleme ve renal skarın geç dönem DMSA sintigrafi ile tespitinin önemli olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler: Ateş, ilk idrar yolu enfeksiyonu, infant, renal skar

Abstract:
Evaluation of renal scar risk and scar-related factors after the first febrile urinary tract infection diagnosis in infants.
Objective: In this study, we aimed to investigate the isolated agents, antibiotic susceptibility, association with congenital urinary system anomalies in the first febrile urinary tract infection (UTI) in infancy, and to evaluate the frequency of renal scar development and risk factors associated with the development of renal scarring.
Materials and methods: The medical records of patients aged 2-24 months which are hospitalized with the diagnosis of febrile UTI between January 2017 and December 2019 at Health Sciences University Antalya Training and Research Hospital were reviewed retrospectively. Children with first diagnosed urinary tract infection were included into this study. Demographic and clinical characteristics of the patients, laboratory and imaging results were recorded.
Results: In our study, 64.2% (n=43) of 67 patients who had their first febrile UTI between 2-24 months were female and 35.8% (n=24) were male, and this difference was statistically significant (p=0.02). Twenty-nine (43.2%) patients had only fever at admission. The frequency of microorganisms grown in urine cultures was Escherichia coli 55.3%, Klebsiella spp 21.5%, Pseudomonas aeruginosa 4.6%, Enterococcus faecalis 12.3%, Enterobacter spp 4.6%, Proteus mirabilis 1.5%. Multiple resistant broad spectrum beta-lactamase (ESBL) positivity was detected in 40% (n=26) of the microorganisms. During the follow-up, recurrent UTI was seen in 41.7% of the patients. Urinary ultrasonography (USG) was performed in all patients and pathological findings were detected in 44.8% (n=30). 19.4% (n=13) of patients underwent voiding cystourethrography (VCUG); vesicoureteral reflux (VUR) in the right kidney (15.3%) (stage 3 in 1, stage 4 in 1), VUR in the left kidney (15.3%) (stage 5 in all), bilateral VUR (30.7%) (stage 3 in 2, stage 5 in 2) was detected. Of the 13 patients who underwent VCUG, 9 (6 hydroureteronephrosis, 3 hydronephrosis) had abnormal USG findings and all 13 of these patients had recurrent UTIs. 12 (17.9%) patients  who underwent dimercaptosuccinic acid (DMSA) renal scintigraphy; Three patients had scarring and normal differential function (≥45%) in the left kidney, and one patient had scarring in the left kidney with decreased differential function (27%).
Conclusion: UTI should be considered in infants with fever alone. Especially in cases with recurrent UTIs and hydronephrosis, VCUG and detection of renal scar by late DMSA scintigraphy are essential.
Keywords: Fever, first urinary tract infection, infant, renal scar