Ratlarda oluşturulan fasiyal sinir hasarında trimetazidinin etkisinin moleküler ve histopatolojik incelenmesi
Facial created in rat trimetazidine in nerve damage its effect is molecular and histopathological examination
Yazar: ÖMER KOCAMAN
Danışman: DOÇ. DR. ZEYNEP BAYRAMOĞLU ; PROF. DR. ZEKAİ HALICI
Atatürk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Çalışmamızda deneysel olarak rat fasiyal sinirinde oluşturulan
aksonotmezis tipi yaralanmada oral yolla verilen trimetazidinin (TMZ) sinir
rejenerasyonu üzerine etkisini histopatolojik, biyokimyasal ve klinik olarak araştırmayı
ve karşılaştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Deneysel olarak fasiyal sinir hasarı modelini oluşturmak için
çalışmaya toplam 32 adet Wistar Albino cinsi erkek sıçan dahil edildi. Denekler her
grupta 8 denek olacak şekilde 4 gruba ayrıldı. 1.Grup (Sağlıklı), 2.Grup (Tramva),
3.Grup (Travma+TMZ 5 mg/kg), 4.Grup (Travma+TMZ 10 mg/kg) şeklinde
oluşturuldu. Genel anestezi altında tüm deneklerde sağ fasiyal sinirin bukkal ve marjinal
mandibular dalları cerrahi diseksiyonla açığa çıkarıldı. Mikrovasküler (dişsiz) klemple
iki kez 30 saniye boyunca sıkıştırma, ezilme tarzında sinire travma uygulandı. Fasiyal
sinirde klempleme yöntemi ile aksonotmezis tipi yaralanma oluşturuldu. Medikal tedavi
olarak travmadan sonra 3. ve 4. gruptaki deneklere günde tek doz olacak şekide 30 gün
boyunca oral gavaj yöntemi ile tmz verildi. Deneklerin klinik olarak değerlendirilmesi
için haftada bir kere bıyık hareketleri kamera ile kayıt altına alındı. Kayıt altına alınan
veriler tarafsız bir gözlemci tarafından değerlendirilip skorlandı. Denekler 30 gün sonra
genel anestezi altında önce fasiyal siniri çıkarılıp daha sonra sakrifiye edildi. Fasiyal
sinirin tavma uygulanmış olan; bukkal ve marjinal mandibular sinir dalları moleküler ve
histopatolojik incelenme için çıkarıldı. Fasiyal sinir örnekleri histopatolojik inceleme
için hematoksilen-eozin kullanılarak boyanırken, immünohistokimyasal inceleme için
anti-NGF, anti-TGF-Beta ve anti-S100 ile boyandı. Boyamalar sonrası preperatlar
semikantitatif ve stereolojik yöntemlerle incelendi. Doku örnekleri santfifüj edildi.
Santrifüj sonrası elde edilen supernatant kısmında NGF, TGF-Beta, CNTF, MBP
belirteçleri enzim–bağlı immunosorbent ölçüm (ELISA) yöntemiyle çalışıldı. Elde
edilen klinik ve labaratuar verileri istatiksel olarak analiz edildi.
Bulgular: Çalışmanın klinik incelemesinde, fasiyal sinirin fonksiyonel iyileşmesi
travma grubunda sağlıklı gruba kıyasla anlamlı olarak azaldığı görüldü. Trimetezidin ile tedavi edilen gruplarda ise düşük dozda travma grubuna benzer iyileşme görülürken,
yüksek dozda ise travma grubuna kıyasla iyileşmenin anlamlı olarak arttığı görüldü.
Sıçanlardan elde edilen fasiyal sinir dokularında travma grubunda sağlıklı gruba kıyasla
TGF-Beta, MBP, NGF ve CNTF belirteçlerinin anlamlı olarak arttığı tespit edildi.
Trimetazidin tedavisi gören fasiyal sinir hasarlı sıçanlarda doz bağımlı olarak, artan TGFBeta ve MBP belirteçlerinin anlamlı olarak azaldığı, doz bağımlı olarak, artan NGF
belirtecinin anlamlı olarak arttığı, doz bağımsız olarak, artan CNTF belirtecinin de
anlamlı olarak arttığı görüldü. Histopatolojik ve immünhistokimyasal olarak incelenen
NGF ve TGF-Beta belirteçlerinden elde edilen veriler bu verileri desteklemektedir.
Ancak immünhistokimyasal olarak TGF-Beta antikoru ile yapılan boyamada ilaç dozları
arasında anlamlı bir fark görülmedi. Histopatolojik ve immünhistokimyasal olarak
incelenen S-100 belirtecinin ise travma grubunda sağlıklı gruba kıyasla anlamlı olarak
arttığı, trimetazidin tedavisi gören gruplarda histopatolojik verilerde doz bağımsız olarak,
artan S-100 belirtecinin anlamlı olarak arttığı, immünhistokimyasal verilerde doz bağımlı
olarak, artan S-100 antikoru boyamasında anlamlı olarak arttığı tespit edildi.
Sonuç: Çalışmada anti-iskemik bir ajan olan trimetazidinin, fasiyal sinir
travmasına bağlı oluşan hasarın azaltılması için mitokondride yağ asitlerinin beta
oksidasyonunu engelleyip, glikolizi artırmak suretiyle oksidatif stresi ve iskemiyi
azaltması rolü ortaya konmuştur. Trimetazidin, çalışmanın klinik verilerine göre yüksek
dozda sinir rejenerasyonunda etkili iken, düşük dozun etkisiz olduğu sonucu bulundu.
Moleküler, histopatolojik ve immünhistokimyasal incelemelerde ise dozdan bağımsız
bir şekilde sinir rejenerasyonunda etkili olduğu görüldü. Bu sonuçlar ışığında
trimetazidinin periferik sinir iyileşmesinde yüksek bir potansiyele sahip olduğu
düşüncesindeyiz.
Anahtar Kelimeler: Fasiyal sinir, sinir rejenerasyonu, travma, trimetazidin

Abstract:
Objectıve: In our study, we aimed to investigate and compare the effects of
orally administered trimetazidine (Tmz) on nerve regeneration histopathologically,
biochemically, and clinically in experimental axonotmesis type injuries created in the
rat facial nerve.
Materials and Methods: A total of 32 male Wistar Albino rats were included in
the study to experimentally create a facial nerve injury model. The rats were divided
into 4 groups with 8 rats in each group. Group 1 (healthy), Group 2 (trauma), Group 3
(5 mg/kg Tmz), and Group 4 (10 mg/kg Tmz) were formed. Under general anesthesia,
the buccal and marginal mandibular branches of the right facial nerve were surgically
exposed in all rats. The nerve was subjected to trauma by applying pressure twice for 30
seconds each with a microvascular (toothless) clamp, resulting in a crush-type injury to
the facial nerve. Following the trauma, rats in Groups 3 and 4 were administered Tmz
orally once daily for 30 days using a gastric gavage method. The clinical evaluation of
the rats was performed by recording mustache movements with a camera once a week.
The recorded data were evaluated and scored by an impartial observer. After 30 days,
the rats were euthanized under general anesthesia, and then the facial nerve with applied
trauma, including the buccal and marginal mandibular nerve branches, was dissected for
molecular and histopathological examination. The facial nerve samples were stained
with hematoxylin-eosin for histopathological examination, while anti-NGF, anti-TGFbeta, and anti-S100 were used for immunohistochemical examination. The stained
preparations were examined using semi-quantitative and stereological methods. Tissue
samples were centrifuged, and the supernatant obtained after centrifugation was
analyzed using the enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) method for NGF,
TGF-beta, CNTF, and MBP markers. The clinical and laboratory data obtained were
statistically analyzed.
Findings: In the clinical examination of the study, it was observed that the
functional recovery of the facial nerve decreased significantly in the trauma group compared to the healthy group. In the groups treated with trimetazidine, low dose
groups showed similar recovery to the trauma group, while high dose groups showed
significantly increased recovery compared to the trauma group. In facial nerve tissues
obtained from rats, it was found that the levels of TGF-Beta, MBP, NGF, and CNTF
markers increased significantly in the trauma group compared to the healthy group. It
was observed that in rats with facial nerve damage treated with trimetazidine, the levels
of increasing TGF-Beta and MBP markers decreased significantly in a dose-dependent
manner, the level of increasing NGF marker increased significantly in a dose-dependent
manner, and the level of increasing CNTF marker increased significantly regardless of
the dose. The data obtained from the histopathological and immunohistochemical
examination of NGF and TGF-Beta markers support these findings. However, no
significant difference was observed between the drug doses in the staining with TGFBeta antibody performed immunohistochemically. It was found that the S-100 marker
examined histopathologically and immunohistochemically increased significantly in the
trauma group compared to the healthy group, and in the groups treated with
trimetazidine, the S-100 marker increased significantly regardless of the dose in the
histopathological data, and increased significantly in a dose-dependent manner in the
immunohistochemical data with increasing S-100 antibody staining.
Conclusion: In the study, it has been revealed that trimetazidine, an antiischemic agent, reduces oxidative stress and ischemia by inhibiting the beta-oxidation
of fatty acids in mitochondria and increasing glycolysis to reduce damage caused by
facial nerve trauma. According to the clinical data of the study, trimetazidine was found
to be effective in nerve regeneration at a high dose, while low dose was ineffective.
However, molecular, histopathological, and immunohistochemical examinations
revealed that it was effective in nerve regeneration regardless of the dose. In light of
these results, we believe that trimetazidine has a high potential in peripheral nerve
healing.
Keywords: Facial nerve, nerve regeneration, trauma, trimetazidine