Seboreik dermatitli hastalar ile toll-like reseptör 2 ekspresyonu ve gen polimorfizmi arasındaki ilişki
The association between toll-like receptor 2 expression and gene polymorphism with seborrheic dermatitis patients
Yazar: MEHMET ATEŞ
Danışman: DOÇ. DR. CEMAL BİLAÇ
Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Dermatit = Dermatitis ; Dermatit-seboreik = Dermatitis-seborrheic ; Malassezia = Malassezia ; Polimorfizm-genetik = Polymorphism-genetic ; Reseptörler-toll like = Receptors-toll like

Özet:
Giriş: Seboreik dermatit yağlanma, kepeklenme ve sınırları belirgin olmayan eritemli yamalar ile karakterize kronik inflamatuar bir deri hastalığıdır. Birçok faktörün SD gelişiminden sorumlu olduğu bildirilse de hastalığın patogenezi tam olarak aydınlatılamamıştır. Patogenezde Malessezia türü mantarların da rol oynadığı gösterilmiştir.
Toll-like reseptör ailesi konakçı immün sisteminde patojen mikroorganizmalara karşı inflamatuar yanıt oluşmasında anahtar role sahiptirler. TLR geninde meydana gelen değişimlerin konak savunmasında ve inflamatuvar hastalık patogenezinde yeri bulunmaktadır. SD'li hastalarda TLR2 gen polimorfizmi ve TLR2 ekspresyonu, Malessezia türü mikroorganizmalara karşı duyarlılık oluşturarak hastalığın ortaya çıkmasında rol oynayabilir.
Amaç: Seboreik dermatit ile TLR2 gen polimorfizmi ve monositlerdeki TLR2 ekspresyonu oranlarını belirlemek çalışmamızın amacı olmuştur.
Gereç ve Yöntem: 60 hasta ve 60 kontrol grubundan olmak üzere 120 kişiden alınan periferik kan örneklerinde genomik DNA elde edildi. TLR2 Arg753Gln polimorfizmleri polimeraz zincir reaksiyonu sonrası restriksiyon enzim kesimi yöntemi ile belirlendi. Monosit yüzeyindeki TLR2 ekspresyon yüzdesini periferik kan örneklerinde flow sitometrik yöntem ile analiz edildi. Veriler ki-kare testi ve Hardy-Weinberg equilibrium test ile analiz edildi.
Bulgular: Seboreik dermatit hastalarında TLR2 Arg753Gln polimorfizm sıklığı %20 oranında saptanırken sağlıklı kontrol grubunda ise hiçbir katılımcıda polimorfizm saptanmadı (p<0,001). Hem seboreik dermatitli grupta, hem de sağlıklı kontrol grubunun hiçbirinde TLR2 Arg753Arg mutant genotip (AA) homozigotluğu görülmedi. G Alleli hasta grubunda %90,2 ve kontrol grubunda %100 olarak bulundu (p<0,01). A alleli hasta grubunda %9,8 olup kontrol grubunda saptanmadı (p<0,01).
Hasta grubunda periferik kanda ölçülen ortalama TLR2 monosit yüzey ekspresyon oranı %72,9±3,1, kontrol grubunda %80,7±2,7 olarak saptandı (p=0,129). TLR2 Arg753Gln polimorfizmi olan 12 hastada monosit yüzey ekspresyonu oranı %62,2±26 olarak hesaplandı. Bu hastalarda monosit yüzeylerindeki TLR2 ekspresyon oranında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir azalma olduğu bulundu (p=0,03).
Sonuç: Çalışmamızda literatürde ilk kez seboreik dermatitli hasta grubunda TLR2  Arg753Gln tek nükleotid polimorfizmi olduğunu saptadık. Aynı zamanda Arg753Gln polimorfizmi olan grupta monositlerde TLR2 ekspresyonunda azalma olduğu belirlendi. Çalışmamızda elde ettiğimiz sonuçlar göz önünde bulundurulunca TLR2 ekspresyonundaki azalmanın SD patogenezinde M. furfur'a karşı duyarlılık oluşturduğu hipotezi gündeme gelmiş oldu.

Abstract:
Introduction: Seborrheic dermatitis (SD) is a common chronic inflammatory skin condition, characterized by scaling and poorly defined erythematous patches. The etiopathogenesis of SD remains unknown, although many factors have been implicated. Malessezia furfur has been implicated in the development of this condition.
The family of Toll-like receptors (TLRs) is a key role in host immunity by mediating inflammatory reactions against a wide range pathogens. Polymorphism in TLRs have revealed the importance of TLRs in human defence against diseases. The TLR2 expression and gene polymorphism linked with impaired reactivity to Malessezia furfur may play role in pathogenesis of seborrheic dermatitis.
Aim: The aim of the present study was to investigate the Toll-like receptor 2 (TLR2) gene polymorphism and TLR2 expression in seborrheic dermatitis patient compared to healthy controls.
Materials and Methods: Genomic DNA was obtained from the peripheral blood of 60 patients with SD and 60 healthy subjects. The TLR2 Arg753Gln gene polymorphism were genotyped by the polymerase chain reaction- restriction fragment length polymorphism method. Surface expression of TLR2 on the monocytes was also assessed by means flow cytometry. The data were analysed by a x2 test, logistic regression analysis and the Hardy-Weinberg equilibrium test.
Results: The Arg753Gln mutant genotype was found in 20% of the seborrheic dermatitis patients. Arg753Gln single nucleotide polimorfism was not seen in the control group. The frequency of the A allele was 9,8% in seborrheic dermatitis  patients. For the healthy subjects, A allele was not detected (p<0,0001). Compared with healthy controls, the TLR2 Arg753Gln genotype was significantly higher in the entire group of seborrheic dermatitis cases (p<0.0001). 
While TLR2 expression on monocytes mean rate was 72,9±3,1% in the patients group, this rate was 80,7±2,7% in healty group. However, there was no significant difference in TLR2 expression rates (p=0,129). At the same time, compared with non-mutant SD patients, the TLR2 expression on monocytes was significantly lower in patients with TLR2 Arg753Gln mutant SD patients (p=0,03).
Conclusion: We show for the first time TLR2 R753Q single nucleotide polymorphism in SD patients. We also determined that TLR2 R753Q mutation is associated with lower expressions of TLR2 on monocytes. TLR2 may be essential in the pathogenesis and maintenance of SD and may be involved in the enhanced susceptibility to skin colonization with M. furfur in patient with SD carrying TLR2 polymorphism.