Periferik kanda hipereozinofilisi olan çocukların değerlendirilmesi
Evaluation of children with peripheral blood hypereosinophilia
Yazar: MEDİHA ÖZDAŞ
Danışman: PROF. DR. SERAP ÖZMEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Pediatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Eozinofilia = Eosinophilia ; Kan = Blood ; Parazitler = Parasites ; Çocuklar = Children ; İlaç kullanımı = Drug utilization

Özet:
Giriş ve amaç: Pediatrik popülasyonda hafif eozinofili sık görülür ve genellikle klinik olarak önemsizdir. Orta ve ağır eozinofili ise daha az yaygındır ve araştırılmalıdır. Literatürde peditarik hipereozinofili (HE) etyolojisine yönelik araştırmalar sınırlıdır. Bu çalışmada periferik kan absolü eozinofil sayısı (AES)≥1500/microL olan çocuklarda demografik ve klinik özelliklerle laboratuvar incelemelerini değerlendirerek HE etiyolojisini belirlemek ve seyrini incelemek amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Retrospektif çalışmamızla SBÜ, Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi'ne 01/01/2015-31/12/2020 tarihleri arasında elektronik kayıt sisteminden en az bir kez tam kan sayımında AES ≥1500/microL olan 18 yaş ve altı tüm çocuklar çalışmaya alındı. 'Hipereozinofili' (HE), en az dört hafta ve en fazla altı ay arayla kaydedilen en az iki kez AES ≥ 1500/microL olması ve/veya dokuda eozinofil saptanması olarak tanımlandı (1). Bu tanımlamayı uymayan ancak tek veya çoklu kez AES ≥1500/microL saptanan olgular 'HE tanımına uymayan' olarak ayrı bir grup şeklinde değerlendirildi. Hastalar demografik özellikleri, başvuru öyküleri, fizik muayene bulguları, eşlik eden hastalıklar, ilaçlar ve yapılan tetkikler oluşturulan standart bir forma kayıt edildi. 
Bulgular: Seksen üç olgu 'Hipereozinofili' ve 849 olgu ise 'HE tanımına uymayan' olarak saptandı. 'HE'li hastalar'ın 51'i (%61,4) erkek olup tanı yaşı ortalama±SD 38,2±51,1 ay, ortanca (minimum-maksimum) 7 (0,5-180) aydı. Olguların %83,1'inde başvuru yakınması (%33,3'i solunum, %27,5'si cilt, %23,4'ü gastrointestinal sistem, %13'ü diğer ve %2,8'i birden fazla sistem yakınması) bulundu. HE hastaların etiyolojilerinde en sık ikisi alerjik ve enfeksiyon hastalıklarıydı. Olguların nihai tanıları %13,3'ü 'Hipereozinofilik Sendrom' (HES), %38,6'sı 'Sekonder HE', %30,1'i 'Olası Sekonder' ve %18,1'i etiyolojiyi belirlemek için 'Yeterli Bilgi Yok' olarak sınıflandırıldı. HES hastalarının en sık görüleni 'Örtüşen (overlap) HES' olarak saptandı. Sekonder HE'nin en sık görülen nedeni %43,8 ile atopik dermatit olarak bulundu. Olası sekonder HE'nin en sık nedeni (%72) enfeksiyon hastalıklarıydı. Alerjik hastalığı olan ve olmayan HE'li hastaların klinik özelliklerinin karşılaştırılmasında cilt şikayetlerinin, alerjik olmayan hastalarda daha fazla olduğu görüldü (p=0.013). 'Hipereozinofili tanılı' hastaların hastalık süresi ortalama±SS 13.3±17.4 ay, takip süreleri ise 21.8±23 aydı. HE tanılı hastaların takibinde %60,2'sinin düzeldiği, %14,5'in düzelmediği, %13,3'ün exitus, %12'sinin takipsiz olduğu belirlendi. 'HE tanımına uymayan' hastaların %62,7'si erkek olup yaş ortalama±SD 36,4±51 ay, ortanca yaş 9 ay, yaş aralığı (min-maks); 0-214 aydı. 'HE tanımına uymayan' olguların %67,1'inde yakınmaların [En sık cilt (%35,1) ve solunum sistemi (%28,8) olduğu saptandı. HE tanımına uymayan olguların %31,4'ünün etiyolojisi bilinmiyordu. Bilinenlerden en sık tespit edilenler %29,3 enfeksiyon hastalıkları ve %19,2 alerjik hastalıklar olarak bulundu. HE tanımına uymayanların tanılarının nedenselliğe göre 'bilinen' (%26,9), 'muhtemel' (%40,1) ve 'bilinmeyen' (%33) olarak sınıflandırıldı.  Bilinen nedenlerin en sık tespit edileni alerjik hastalıklar, muhtemel nedenlerin ise enfeksiyon hastalıklarıydı. Bilinen grubunda cilt şikayetleri ve alerji deri testi pozitifliği, muhtemel ve bilinmeyen gruplarından yüksek bulundu (sırasıyla, p=<0,001, p=<0,001).  'HE tanılı' ve 'Hipereozinofili tanımına uymayan' olguların ilk ve maksimum AES ortanca değerleri karşılaştırıldığında anlamlı fark bulundu (sırasıyla, 2000/microL ve 3090/microL 1800/microL ve 1870/microL) (p=0,004, p=<0,001). 
Sonuç: Pediatrik hastalarda hipereozinofili kriterlerini karşılayan hastaların belirlenmesi ve kapsamlı değerlendirilmesi gerekmektedir.  Çalışmamızdaki veriler pediatrik popülasyonda hipereozinofilinin nadir olmadığını ve üzerinde yeterince durulmadığını göstermektedir. Ayrıca hipereozinofili tanı kriterlerini tam olarak karşılamayan hastalar için  daha fazla çalışma yapılması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: çocuk, eozinofili, hipereozinofilik sendrom, ilaç, parazitoz

Abstract:
Introduction and aim: Mild eosinophilia is common in the pediatric population and is usually clinically insignificant. Moderate and severe eosinophilia is less common and should be investigated. Studies on the etiology of pediatric hypereosinophilia (HE) are limited in the literature. In this study, it was aimed to determine the etiology and course of HE by evaluating demographic and clinical features and laboratory examinations in children with peripheral blood absolute eosinophil count (AES)≥1500/microL.
Materials and Methods: In this retrospective study, SBU Dr. Sami Ulus Gynecology Obstetrics and Pediatrics Training and Research Hospital with absolute eosinophil count (AES) ≥1500/ microL according to blood count at least once from the electronic recording system between 01/01/2015 and 31/12/2020 all children under 18 year old adolescents and younger were included in study. 'Hypereosinophilia' was defined as at least two peripheral blood AES ≥1500/ microL recorded at least four weeks apart and at most six months apart and/or detection of eosinophils in the tissue (1). Cases that did not meet this definition but were found to have AES 1500/ microL and above once or multiple times were evaulated as a separate group as 'not meeting the definition of HE'. Patients were recorded in a standard form, which included demographic characteristics, admission histories, physical examination findings, concomitant diseases, medications, and examinations.
Results: Eighty-three cases were found to be 'Hypereosinophilia' and 849 cases were 'not meeting the definition of HE'. 51 (61.4%) of the 'patients with HE' were male, and the mean±SD was 38.2±51.1 months, and the median (minimum-maximum) was 7 (0.5-180) months. Complaints at presentation were 83.1% (33.3% respiratory, 27.5% skin, 23.4% gastrointestinal system, 13% other and 2.8% more than one system). complaint) was found. The two most common etiologies of HE patients were allergic and infectious diseases. Final diagnoses of the cases were 'Hypereosinophilic Syndrome' (HES) in 13.3%, 'Secondary HE' in 38.6%, 'Possible Secondary' in 30.1% and 'Sufficient' in 18.1% to determine the etiology. It was classified as 'No Information'. The most common HES patients were found to be 'Overlap HES'. The most common cause of secondary HE was found to be atopic dermatitis with 43.8%. The most common cause of possible secondary HE (72%) was infectious diseases. Comparing the clinical features of patients with HE with and without allergic disease, it was observed that skin complaints were more common in non-allergic patients (p=0.013). The mean duration of disease of the patients with a diagnosis of hypereosinophilia was ±SD 13.3±17.4 months, and the follow-up period was 21.8±23 months. In the follow-up of the patients with HE, it was determined that 60.2% of them improved, 14.5% did not improve, 13.3% died and 12% were not followed up. 62.7% of the patients who did not fit the definition of HE were male, mean±SD 36.4±51 months, median age 9 months, age range (min-max); It was 0-214 months. It was found that the most common complaints were skin (35.1%) and respiratory system (28.8%) in 67.1% of the cases that did not fit the definition of HE.The etiology of 31.4% of the cases that did not fit the definition of HE was unknown. The most commonly detected ones were 29.3% infectious diseases and 19.2% allergic diseases. The diagnoses of those who did not meet the definition of HE were classified as 'known' (26.9%), 'probable' (40.1%) and 'unknown' (33%) according to the causality. The most common known causes were allergic diseases, and possible causes were infectious diseases. Skin complaints and allergy skin test positivity were higher in the known group than in the probable and unknown groups (p=<0.001, p=<0.001, respectively). A significant difference was found when the median values of the first and maximum AES of the patients with 'HE' and 'not meeting the definition of hypereosinophilia' were compared (2000/microL and 3090/microL 1800/microL and 1870/microL, respectively) (p=0.004, p=<0.001). Patients who meet the criteria for hypereosinophilia in pediatric patients need to be identified and comprehensively evaluated. The data in our study show that hypereosinophilia is not rare in the pediatric population and has not been emphasized enough. In addition, further studies are required for patients who do not fully meet the diagnostic criteria for hypereosinophilia.
Conclusion: Patients who meet the criteria for hypereosinophilia in pediatric patients need to be identified and comprehensively evaluated. The data in our study show that hypereosinophilia is not rare in the pediatric population and has not been emphasized enough. In addition, further studies are required for patients who do not fully meet the diagnostic criteria for hypereosinophilia.
Keywords: child, eosinophilia, hypereosinophilic syndrome, drug, parasitosis