Acil servise izole el bileği travması ile başvuran hastalarda distal el bileği kırıklarını dışlamada amsterdam ve karadeniz el bileği kurallarının tanısal güvenilirliği /
Yazar: İDRİS ARSLAN
Danışman: DOÇ. TUBA CİMİLLİ ÖZTÜRK ; UZMAN Ebru Ünal Akoğlu
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Bilek = Wrist ; Bilek eklemi = Wrist joint ; Radyografi = Radiography ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Ölçekler = Scales

Özet:
Giriş
El bileği yaralanmaları, acil servise (AS) en yaygın travmatik başvurulardan
biridir. Radyografik değerlendirme sıklıkla öncelikle bir kırığın varlığını dışlamak
için yapılır, ancak gereksiz radyolojik inceleme radyasyona maruz kalma ve uzun
bekleme süreleri ile sonuçlanır. Klinisyenlerin kullanımı için validifiye edilmiş net
bir algoritma halen tanımlı değildir. Bu çalışmanın amacı, acil servise izole bilek
travması ile başvuran farklı bir kohortta Amsterdam ve Karadeniz Bilek kurallarının
tanısal doğruluğunu karşılaştırmaktır.
Yöntem
Acil servisimize izole el bileği travması ile başvurup çalışmamızın dahil olma
kriterlerini karşılayan 12 yaş üzeri tüm hastalar çalışma evrenimizi oluşturmuştur.
Hastaların radyolojik inceleme ihtiyacı olup olmadığına hastayı ilk muayene eden
doktor klinik karar verme kurallarından bağımsız olarak karar vermiştir. Bilimsel
araştırma çalışma grubuna dahil görevli uzman veya asistan hekimler tarafından ilk
hekimin muayenesi izlenerek ve gerektiğinde de yeniden muayene edilerek çalışma
karar verme kurallarını içeren çalışma formu doldurulmuştur. Grafiler uzman
radyolog tarafından yorumlanmıştır.
Bulgular
Çalışma kriterlerini karşılayan 197 hasta ile tamamlandı. En yüksek
duyarlılığa sahip muayene bulguları dorsal fleksiyonda ağrı (%88.3), palmar
fleksiyonda (%85.9) ve radyal deviasyon (84.4) idi. Amsterdam Bilek Kuralları için
%81.9 duyarlılık ve %27.9 özgüllük saptanmıştır. 42 hastada radyolojik inceleme
gerekmemiştir, ancak bu hastaların %55'inde (n=23) radyolojik kırık saptanmıştır.
Karadeniz Bilek Kuralları klinik karar aracı için %99 duyarlılık ve %6 özgüllük
bulduk. 5 hastada radyolojik inceleme gerekmemiş olup bu hastaların %20'sinde
(n=1) kırık tespit edilmiştir.
Tartışma
Tek merkezli, prospektif, eksternal validasyon çalışmamızda, Amsterdam El
Bileği Kuralları, el bileği kırıklarını öngörmede %81.9 duyarlılık ve %27.9 özgüllüğe
sahipken, Karadeniz El Bileği Kuralları %99 duyarlılık ve %6 özgüllüğe sahipti.
Radyografisi çekilenlerin %65'inde kırık oranı bulduk. Çalışmamızın sonuçlarında el
bileğinde kırığı saptamak için deformitenin varlığının oldukça spesifik (%84)
olduğunu ve deformitenin varlığının kırık tespit etme olasılığını 2.4 kat artırdığını
tespit ettik. Çalışmamızda deformite, fokal şişlik, palmar fleksiyonda ağrı, aksiyel
basınçta ağrının el bileği kırığı ile ilişkili olduğunu bulduk.
Sonuç
Amsterdam ve Karadeniz El Bileği Kuralları'nın farklı bir kohortta validifiye
edildiği çalışmamız yeterli hasta sayısına erişememiş olmasına rağmen literatür ile
benzer sonuçlar elde edilmiştir. Kırık tespiti için çok düsük olan spesifisite değerleri
nedeni ile kuralların kullanımı kısıtılıdır. Bu nedenle grafi çekme oranlarını azaltmak
adına bir klinik karar verme kuralına olan ihtiyacın tartışmalı olduğunu
düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Bilek travması, radyoloji, klinik karar kuralları, Amsterdam
Bilek Kuralları, Karadeniz Bilek Kuralları

Abstract:
Introduction
Wrist injuries are one of the most common traumatic admissions to the
emergency department (AS). Radiographic evaluation is often done primarily to
exclude the presence of a fracture, but unnecessary radiological examination results
in radiation exposure and long waiting times. A clear validated algorithm for use by
clinicians is still not defined. The aim of this study was to compare the diagnostic
accuracy of the Amsterdam and Black Sea Wrist rules in a different cohort
presenting to the emergency department with isolated wrist trauma.
Methods
All patients over the age of 12 who applied to our emergency department with
isolated wrist trauma and met the inclusion criteria of our study constituted our study
population. The physician who first examined the patient decided whether patients
needed radiological examination, regardless of clinical decision-making rules. The
study form containing the study decision rules was filled by the specialist or assistant
physicians in the scientific research working group, following the examination of the
first physician and re-examining when necessary. The graphs were interpreted by the
expert radiologist.
Results
The study was completed with 197 patients who met the criteria. The most
sensitive examination findings were pain in dorsal flexion (88.3%), palmar flexion
(85.9%), and radial deviation (84.4). A sensitivity of 81.9% and a specificity of
27.9% were found for the Amsterdam Wrist Rules. Radiological examination was
not required in 42 patients, but radiological fractures were detected in 55% (n=23) of
these patients. We found 99% sensitivity and 6% specificity for the Black Sea Wrist
Rules clinical decision tool. Radiological examination was not required in 5 patients,
and fractures were detected in 20% (n=1) of these patients.
Discussion
In our single-center, prospective, external validation study, the Amsterdam
Wrist Rules had 81.9% sensitivity and 27.9% specificity in predicting wrist fractures,
while the Black Sea Wrist Rules had 99% sensitivity and 6% specificity. We found a
fracture rate in 65% of those who had radiographs. In the results of our study, we
found that the presence of deformity is quite specific (84%) to detect a fracture in the
wrist, and the presence of the deformity increases the probability of detecting a
fracture 2.4 times. In our study, we found that deformity, focal swelling, pain in
palmar flexion, and pain on axial pressure were associated with wrist fracture.
Conclusion
Although our study, in which the Amsterdam and Black Sea Wrist Rules were
validated in a different cohort, did not reach a sufficient number of patients, similar
results were obtained with the literature. The use of rules is limited due to their very
low specificity for fracture detection. Therefore, we think that the need for a clinical
decision-making rule to reduce the rate of X-rays is controversial.
Keywords: Wrist trauma, radiology, clinical desicion rules, Amsterdam Wrist Rules,
Karadeniz Wrist Rules