Membranöz glomerülonefrit tanılı hastalarda prognozu belirleyen faktörlerin klinik ve patolojik yönden retrospektif 
olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of the prognostic factors through clinical and pathologi̇cal aspects in patients diagnosed with membranous glomerulonephritis
Yazar: HÜSEYİN ÖZKÖK
Danışman: PROF. DR. GÜLAY AŞCI
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Glomerülonefrit = Glomerulonephritis ; Glomerülonefrit-membranöz = Glomerulonephritis-membranous ; Patoloji = Pathology ; Prognoz = Prognosis ; Proteinüri = Proteinuria

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ: MGN, erişkinlerde görülen NS'nin yaygın görülen nedenlerindendir.
MGN kronik bir hastalık olup, spontan remisyon ve relapslar ile seyretmektedir. MGN
tedavisinde tam bir görüş birliği olmasa da bazı risk gruplarında immünsüpresif tedavi
yaklaşımları ön plandadır. Biz de bu çalışmada kliniğimizde tanı almış primer MGN tanılı
olgular üzerinden hastalığın klinik ve patolojik özellikleriyle birlikte tedavi yaklaşımlarının
remisyon üzerine etkilerini incelemeyi amaçladık.
MATERYAL VE METOD: Çalışmaya Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları
Nefroloji Bilim Dalı tarafından 2006-2012 yılları arasında böbrek biyopsisi ile primer MGN
tanısı almış ve 12 ay süreli takibi olan 60 erişkin hasta dahil edildi. Hastaların tanı ve
takiplerindeki klinik verileri dosyaları taranarak retrospektif olarak incelendi. Biyopsi
örnekleri çeşitli patolojik kriterlere göre yeniden değerlendirildi. Elde edilen verilerle
hastalığın klinik ve patolojik özellikleri arasındaki ilişkiler incelendi.
BULGULAR: Hastaların %63'ü (37) erkekti. Ortalama yaş 55.7±14.8 yıl olarak saptandı.
Hastalar proteinüri miktarlarına göre gruplandırıldığında, yüksek proteinürili (>8 gr/gün)
vakalarda erkek cinsiyet hakimiyeti bulunmaktaydı. Gruplar arasında serum kreatinin
düzeyleri ve HT oranları benzerdi. Hastaların %21.7'sine tek başına metilprednisolon,
%28.3'üne metilprednisolon ile birlikte siklofosfamid tedavisi başlandı. Olguların %46.7'si
ise ACEİ veya ARB ile takibe alındı. İmmünsüpresif tedavi alan gruplarda erkek dominansı
ve nefrotik düzeyde proteinüri hakimdi. Proteinüri düzeyi (p=0.002) ve erkek cinsiyet
(p=0.01) immünsüpresif tedavi verme açısından istatiksel olarak anlamlı bulundu. Hasta
grubunun %29.6'sı 12.ay sonunda tam remisyona (<0.2 g/gün) girdi (İmmünsüpresif tedavi
grubunun %31.7'si konservatif tedavi grubunun %23.1'i). 12. ay sonunda tam ve kısmi
remisyon oranları immünsüpresif tedavi grubunda %87.8 iken, konservatif tedavi grubunda %
61.5 idi. Çoklu değişken analizinde tam-kismi remisyon için kadın cinsiyet (p=0.02) ve
immunsüpresif tedavi almak (p=0.01); tam remisyon için biyopsi anındaki glomerüler skleroz
oranı bağımsız belirleyiciydi (p=0.03).
SONUÇ: Primer MGN tanılı riskli gruplarda immünsüpresif tedavi ile tam-kismi remisyon
oranı konservatif tedaviden daha yüksektir. Erkek cinsiyet ve immünsüpresif tedavi almak
remisyon için belirleyici bulunmuştur.

Anahtar kelimeler: Membranöz glomerülonefrit, proteinüri, prognoz

Abstract:
ABSTRACT
INTRODUCTION AND AIM: MGN is common cause of NS in adults. MGN is a chronic
disease, with spontaneous remission and relapses. Although there is no consensus for the
treatment of MGN, immunosuppressive therapy approaches are forefront at some risk groups.
In this study, we aimed to investigate the effects of clinical and pathological features of the
disease through treatment approaches on remission with patients diagnosed as primary MGN
at our department.
METHOD: 60 adult patients diagnosed by renal biopsy as primary MGN between 2006-2012
were included. Follow-up period was 12-month. Patients' clinical data at the time of diagnosis
and follow-up were retrospectively analyzed. Biopsy specimens were re-evaluated according
to various pathological criteria. The relationship between clinical and pathological features of
the disease was examined.
RESULTS: 63% (37) of the patients were male. Mean age was 55.7±14.8 years. When the
patients were grouped according to the amount of proteinuria, in high proteinuria (>8 g/day)
group, there was male gender dominance. Serum creatinine levels and HT frequency were
similar among groups. Treatment has been started 21.7% of the patients as
methylprednisolone alone and 28.3% as cyclophosphamide combined with
methylprednisolone. 46.7% of cases were followed with the ACEI or ARB. In groups that
received immunosuppressive therapy there was dominance of male gender and nephrotic
proteinuria. Levels of proteinuria (p=0.002) and male gender (p=0.01) were statistically
significant variables for receiving immunosuppressive therapy. 29.6% of patients have been
complete remission at the end of the 12th month (31.7% of immunosuppressive treatment
group and 23.1% of the conservative therapy group). Complete and partial remission rates
were 87.8% in the group treated with immunosuppressive therapy, and 61.5% in the
conservative treatment group. In multivariate analysis, for complete-partial remission, female
gender (p=0.02) and receiving immunosuppressive therapy (p=0.01); for complete remission,
rate of glomerular sclerosis at the time of biopsy (p=0.03) were independent predictors.
CONCLUSION: In high-risk groups diagnosed as primary MGN, complete-partial remission
rate is higher in immunosuppressive therapy group than conservative treatment. Male gender
and receiving immunosuppressive therapy has been found decisive for remission.

Keywords: Membranous glomerulonephritis, proteinuria, prognosis