Ratlarda siyatik sinir yaralanmasında kalsiyum dobesilatın olası iyileştirici etkilerinin araştırılması
Investigation of the possible healing effects of calcium dobesilat in sciatic nerve injury in rats
Yazar: SÜLEYMAN AKKAYA
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA ÖĞDEN
Kırıkkale Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kalsiyum dobesilat = Calcium dobesilate ; Periferik sinir hasarları = Peripheral nerve injuries ; Periferik sinirler = Peripheral nerves ; Sinir ezilmesi = Nerve crush ; Siyatik sinir = Sciatic nerve ; Sıçanlar = Rats ; Yara iyileşmesi = Wound healing ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Sinir hasarından sonra sinir uçlarından ve çevredeki yaralı dokudan salınan
proinflamatuar sitokinler, inflamasyon sürecini uzatabilir, sinir iyileşmesini geciktirebilir veya
düşük kaliteli sinir iyileşmesine neden olabilir. Kalsiyum dobesilat, anjiyoprotektif ve
antioksidan özelliklerinden dolayı kronik venöz staz, diyabetik retinopati ve hemoroidal
hastalıkların tedavisinde kullanılan farmakolojik bir ajandır. Bu deneysel çalışmada kalsiyum
dobesilatın ratlarda siyatik sinir ezilme hasarı sonrası sinirin iyileşmesi üzerindeki olası
etkilerinin araştırılması amaçlandı.
Her biri 250-300 mg ağırlığındaki toplam 26 erkek Wistar albino sıçanı rastgele
aşağıdaki gibi dört gruba ayrıldı:
- KONTROL grubu (n:6): Hayvanların siyatik sinirine ezilme yaralanması
uygulanmadı ve herhangi bir farmakolojik ajan verilmedi.
- SHAM grubu (n:6): Hayvanların siyatik sinirine ezilme yaralanması uygulandı ancak
herhangi bir farmakolojik ajan verilmedi.
- MP grubu (n:7): Hayvanların siyatik sinirine ezilme yaralanması uygulandı ve iki
hafta boyunca günde bir kez intraperitoneal olarak 30 mg/kg metilprednizolon verildi.
- CAD grubu (n:7): Hayvanların siyatik sinirine ezilme yaralanması uygulandı ve iki
hafta boyunca günde bir kez 0.1 ml seyreltilmiş kalsiyum dobesilat (salin ile 1/10 oranında
seyreltilmiş 500 mg kalsiyum dobesilat) intraperitoneal olarak uygulandı.
Tüm sıçanlar elektrofizyolojik olarak incelendi ve skarifikasyon öncesi siyatik sinir
fonksiyonel indeks skorları kaydedildi. Daha sonra tüm ezilmiş sinir örnekleri ve
gastroknemius kasları alındı ve histopatolojik, immünhistopatolojik ve biyokimyasal olarak
incelendi.VI
Histopatolojik incelemeler sonunda her iki farmakolojik ajanın da akson
rejenerasyonunda ve onarımında etkili birer ajan olabileceği görüldü. Ayrıca kalsiyum
dobesilatın toplam kas kütlesini koruma anlamında olumlu bir katkı sağlayamasa da
mikroskobik düzeyde kastaki atrofiyi engelleyebileceği savunuldu. Ġmmünohistokimyasal
incelemeler sonunda kalsiyum dobesilat isimli ajanın siyatik sinir yaralanmasında
antiinflamatuvar ve antiotofajik etkinliğinin olduğu saptandı. Biyokimyasal incelemeler
sonunda hem metilprednisolonun hem de kalsiyum dobesilat isimli ajanın siyatik sinir
yaralanmasında antiinflamatuvar, antiapopitotik ve antioksidan etkinliğinin olduğu bulundu.
Ancak bu etkinlik düzeylerinin kalsiyum dobesilat isimli ajanda metilprednisolona göre biraz
daha zayıf olabileceği görüldü. Elektrofizyolojik incelemeler sonunda kalsiyum dobesilatın ve
metilprednizolonun hücresel düzeyde iyileştirici/ koruyucu etkisi olabileceği düşünüldü ancak
otuzuncu günde elektrofizyolojik anlamda belirgin fark yaratmadığı sonucuna ulaşıldı. Her bir
grubun 15 ve 30 gün sonunda elde edilen ölçümleri grup içinde kendi aralarında
karşılaştırıldığında kalsiyum dobesilat tedavisinin elektromyografi ölçümlerini
düzeltebilmede metilprednisolon tedavisinden daha üstün olabileceği sonucuna ulaşıldı.
Kalsiyum dobesilat verilen deneklerde otuzuncu günde elde edilen SFĠ değerleri numerik
olarak sağlıklı deneklerin değerlerine daha yakın görünüyor olsa da bu yakınlık istatistiksel
olarak anlamlı bulunmadı. Sonuç olarak bu bulgular literatür ile uyumlu şekilde fonksiyonel
iyileşmenin zamanla arttığını ancak hiçbir zaman sağlıklı grubun seviyesine ulaşamadığını
gösterdi.
Tüm bulgular ışığında kalsiyum dobesilat isimli ajanın her ne kadar siyatik sinir
fonksiyon indeksi puanlarında ve elektrofizyolojik inceleme değerlerinde ciddi bir değişiklik
oluşturamıyor olsa da gerek inflamatuar süreçleri baskılayabilmede ve gerekse histopatolojik
iyileşmeyi sağlayabilmede etkin bir farmakolojik ajan olabileceği düşünüldü.

Abstract:
Proinflammatory cytokines released from nerve endings and surrounding injured
tissue after nerve damage can prolong the inflammation process, delay nerve healing or cause
poor quality nerve healing. Calcium dobesilate is used in the treatment of chronic venous
stasis, diabetic retinopathy, and hemorrhoidal diseases due to its angioprotective and
antioxidant properties. In this experimental study, it was aimed to investigate the possible
therapeutic effects of calcium dobesilate on sciatic nerve crush injury.
A total of 26 male Wistar albino rats, each weighing 250-300 mg, were randomly
divided into four groups as follows:
- CONTROL group (n:6): Crush injury was not applied to the sciatic nerve of the
animals and no pharmacological agent was administered.
- SHAM group (n:6): Crush injury was applied to the sciatic nerve of the animals, but
no pharmacological agent was administered.
- MP group (n:7): Crush injury was applied to the sciatic nerve of the animals and 30
mg/kg methylprednisolone was administered intraperitoneally once a day for two weeks.
- CAD group (n:7): Crush injury was applied to the sciatic nerve of the animals and
0.1 ml diluted calcium dobesilate (500 mg calcium dobesilate diluted 1/10 with saline) was
administered intraperitoneally once a day for two weeks.
All rats were examined electrophysiologically and their sciatic nerve functional index
scores were recorded before the scarification. Then all crushed nerve samples and
gastrocinemius muscles were harvested and examined histopathologically,
immunohistopathologically and biochemically.
Histopathological examination results showed that both pharmacological agents might
be effective agents in axon regeneration and repair. In addition, although calcium dobesilate
could not make a positive contribution in terms of preserving total muscle mass, it wasVIII
thought that it could prevent muscle atrophy at the microscopic level. As a result of
immunohistochemical examinations, it was observed that calcium dobesilate had antiinflammatory and anti-autophagic activity in sciatic nerve injury. At the end of biochemical
studies, it was found that both methylprednisolone and calcium dobesilate had antiinflammatory, anti-apoptotic, and antioxidant effects in sciatic nerve injury. However, it was
observed that these efficacy levels may be slightly weaker than methylprednisolone in
calcium dobesilate. At the end of the electrophysiological examinations, it was thought that
calcium dobesilate and methylprednisolone might have curative/protective effects at the
cellular level, but on the thirtieth day, it was concluded that there was no significant
difference in the electrophysiological sense. However, when the measurements of each group
at the end of 15 and 30 days were compared within the group, it was concluded that calcium
dobesilate treatment may be superior to methylprednisolone treatment in correcting
electromyography measurement results. Although the SFI values obtained on the thirtieth day
in the subjects given calcium dobesilate seemed to be numerically closer to the values of
healthy subjects, this closeness was not found to be statistically significant. In conclusion,
these findings showed that functional recovery increased over time, in line with the literature,
but never reached the level of the healthy group.
In the light of all the findings, it was thought that the agent named calcium dobesilate
could not cause an adequate change in the sciatic nerve function index values, but it could be
an effective pharmacological agent in suppressing inflammatory processes and providing
histopathological improvement.