Meniere hastalığında geç kontrastlı ve konvansiyonel MRG bulgularının klinik korelasyonu, gözlemci tecrübesinin önemi
Clinical correlation of late contrast and conventional MRI findings in Meniere's disease, the importance of observer experience
Yazar: ÇAĞATAY CİHAN
Danışman: PROF. DR. UĞUR TOPRAK
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Cihan, Ç. Meniere hastalığında geç kontrastlı ve konvansiyonel mrg bulgularının klinik korelasyonu, gözlemci tecrübesinin önemi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2024. Temel hidrops görüntüleme eğitimi almış radyoloji uzmanının değerlendirme yeterliliğinin araştırılması yanında Meniere hastalığı (MH) tanısındaki MRG bulgularının kesin ve olası MH tanısındaki yerinin araştırılması amaçlanmıştır. FIESTA ve postkontrast 4. saat üç boyutlu FLAIR sekansı ile baş-boyun radyolojisinde kıdemli (G1) ile uzmanlık eğitimini tamamlamak üzere olan radyolog tarafından (G2) ayrı ayrı, 64 olgu klinik veri setine kör şekilde retrospektif olarak değerlendirildi. İç kulak anomalileri/varyasyonları, otik kapsül kalınlığı, hidrops, perilenfatik kontrastlanma (PEK), yuvarlak pencere işareti (YPİ) araştırıldı. Gözlemciler arası uyum kohlear (κ=0.591, p<0.001) ve vestibüler hidrops için orta düzeyde (κ=0.566, p<0.001), PEK için iyi (κ =0.663, p<0.001), YPİ için çok iyidir (κ=0.817, p<0.001). VA görünürlüğünde gözlemciler arasında uyum yok (κ<0, p>0.05), SSK displazisi için çok iyidir (κ =1.000, p<0.001). Süperior SSK (κ=0.467, p<0.001) ve posterior SSK dehisans uyumu ortadır (κ=0.553, p<0.001). PSK-PF mesafesi gözlemciler arası uyumu (ICC=0.932, p<0.001), gözlemci içi uyum G1 için 0.978, G2 için 0.886 (p<0.001) çok iyidir. G1, gözlemci içi uyumu VA görünürlüğü için yok, YPİ için iyi (κ=0.787, p<0.001), diğerleri için çok iyidir. G2'nin VA görünürlüğü için yok, kohlear, vestibüler hidrops ile YPİ için düşüktür. PSK-PF mesafesi kesin MH'de olası MH'den kısadır. Hidrops veya PEK olmayan hastaların %20'sinde perilenfatik fistülünü (PLF) düşündüren YPİ saptanmıştır. Genel radyoloğun uyum katsayıları güvenli şekilde vizüel temelli hidrops MRG taramalarını değerlendirmek için yeterli değildir. Klinik olarak MH tanılı hastaların önemli bir kısmının semptomlarının nedeni PLF olabilir. Otik kapsül kesin MH'de daha incedir. YPİ ve yüksek hidrops oranı nedeni ile asemptomatik kontralateral kulaklar yakından takip edilmelidir. 

Anahtar Kelimeler:	Meniere hastalığı, manyetik rezonans, endolenfatik hidrops,  sakküler hidrops, iç kulak

Abstract:
Cihan, Ç. Meniere hastalığında geç kontrastlı ve konvansiyonel mrg bulgularının klinik korelasyonu, gözlemci tecrübesinin önemi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2024. Temel hidrops görüntüleme eğitimi almış radyoloji uzmanının değerlendirme yeterliliğinin araştırılması yanında Meniere hastalığı (MH) tanısındaki MRG bulgularının kesin ve olası MH tanısındaki yerinin araştırılması amaçlanmıştır. FIESTA ve postkontrast 4. saat üç boyutlu FLAIR sekansı ile baş-boyun radyolojisinde kıdemli (G1) ile uzmanlık eğitimini tamamlamak üzere olan radyolog tarafından (G2) ayrı ayrı, 64 olgu klinik veri setine kör şekilde retrospektif olarak değerlendirildi. İç kulak anomalileri/varyasyonları, otik kapsül kalınlığı, hidrops, perilenfatik kontrastlanma (PEK), yuvarlak pencere işareti (YPİ) araştırıldı. Gözlemciler arası uyum kohlear (κ=0.591, p<0.001) ve vestibüler hidrops için orta düzeyde (κ=0.566, p<0.001), PEK için iyi (κ =0.663, p<0.001), YPİ için çok iyidir (κ=0.817, p<0.001). VA görünürlüğünde gözlemciler arasında uyum yok (κ<0, p>0.05), SSK displazisi için çok iyidir (κ =1.000, p<0.001). Süperior SSK (κ=0.467, p<0.001) ve posterior SSK dehisans uyumu ortadır (κ=0.553, p<0.001). PSK-PF mesafesi gözlemciler arası uyumu (ICC=0.932, p<0.001), gözlemci içi uyum G1 için 0.978, G2 için 0.886 (p<0.001) çok iyidir. G1, gözlemci içi uyumu VA görünürlüğü için yok, YPİ için iyi (κ=0.787, p<0.001), diğerleri için çok iyidir. G2'nin VA görünürlüğü için yok, kohlear, vestibüler hidrops ile YPİ için düşüktür. PSK-PF mesafesi kesin MH'de olası MH'den kısadır. Hidrops veya PEK olmayan hastaların %20'sinde perilenfatik fistülünü (PLF) düşündüren YPİ saptanmıştır. Genel radyoloğun uyum katsayıları güvenli şekilde vizüel temelli hidrops MRG taramalarını değerlendirmek için yeterli değildir. Klinik olarak MH tanılı hastaların önemli bir kısmının semptomlarının nedeni PLF olabilir. Otik kapsül kesin MH'de daha incedir. YPİ ve yüksek hidrops oranı nedeni ile asemptomatik kontralateral kulaklar yakından takip edilmelidir. 

Anahtar Kelimeler:	Meniere hastalığı, manyetik rezonans, endolenfatik hidrops,  sakküler hidrops, iç kulak