Keratokonus hastalarının ve birinci derece akrabalarının wavefront analizör ile değerlendirilmesi
Analyzing keratoconus patients and their first degree relatives by using wavefront analyzer
Yazar: ESRA YELKENCİ AYDIN
Danışman: DOÇ. DR. RENGİN YILDIRIM GRİFFİN
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Keratokonus, korneanın santralinde incelmenin varlığı ve konik korneanın öne doğru bombeleşmesiyle tanı konan, nonenflamatuar korneal bir bozukluktur. Subklinik keratokonus terimi, keratokonusun çok erken preklinik evresini tanımlamak için kullanılır ve ancak korneal topografi gibi tanısal muayene yöntemleriyle tespit edilebilir. Zıt olarak korneal topografide keratokonusa benzer değişiklikler gösteren ancak herhangi bir klinik bulgusu veya keratokonus anamnezi olmayan hastalar `keratokonus şüphesi' olarak adlandırılır.Refraktif cerrahinin popülerliğinin artmasıyla birlikte, keratokonus açısından risk taşıyan gözlerin belirlenmesi zorunlu hale gelmiştir. LASİK cerrahisi sonrasında korneal ektazi gelişimi primer olarak tanı konmamış gizli keratokonus hastalarında ortaya çıkmaktadır.Bu çalışmadaki amacımız wavefront analizör ile keratokonus taramasında artış gösterdiği bilinen aberasyonlardan, subklinik olguların saptanmasında yararlanmak ayrıca normal populasyona oranla, hastalığın daha yüksek prevalansta görüldüğünü bildiğimiz birinci derecede akraba grubunun gözlerindeki aberasyon oranlarını belirliyerek, sonuçları keratokonuslu hastalar ve normal gözlerle kıyaslamaktı.Çalışmamız kapsamında keratokonus tanısı alan hastaların oluşturduğu grup I'deki olguların ortalama yaşları 28.09±10.42 olup 14 erkek 8 kadın toplam 22 olgunun seçilmiş 22 gözü incelendi.Keratokonus tanısı, topografik olarak asimetrik kum saati paterni gözlenmesi yanısıra daha önce konu ile ilgili çalışmalarda standart kriter kabul edilmiş olan korneada inferior süperior dioptrik farklılık oranın 1.4 ün üstünde olması ile konuldu. Bu olguların birinci derecede akrabalarının rastlantısal olarak seçilen gözleri ile grup II oluşturuldu. Bu grupta ortalama yaşları 41.64±11.63 olan 10 erkek 12 kadın toplam 22 olgu incelendi. Kliniğimize refraktif cerrahi olmak için başvuran ortalama yaşları 35.04± 12.81 olan 14 kadın 10 erkek 24 hastanın herhangi bir patoloji saptanmadığı belirlenen birer gözleri ile de kontrol grubu, grup III oluşturuldu.Çalışma kapsamına alınan olgularda en az iki hafta süreyle sert veya yumuşak kontak lens kullanılmamış olunması, çalışmaya dahil edilen gözden daha önce herhangi bir operasyon ya da göz rahatsızlığı geçirmemiş olma şartları arandı.Zernike katsayıları açısından keratokonuslu olguların gözlerinin değerlendirildiği I.gruptaki hastalar, normal gözlerle yani grup III'le kıyaslandığında; total high order aberasyon RMS değerleri arasında aşırı anlamlı, koma değerleri arasında ise anlamlı farklılık saptandı. (p<0,005). Keratokonuslu olguların birinci dereceden akrabalarının gözlerini içeren grup II'deki veriler, kontrol grubu ile kıyaslandığında sadece total RMS değerleri açısından anlamlı farklılık saptandı.Bizim çalışmamız kapsamına giren keratokonuslu hastalarda da konuyla ilgili diğer yazılarla paralellik gösteren total HOA artışı ve özelliklede koma tipi aberasyonlardaki artış dikkati çekmektedir. Keratokonik gözlerin değerlendirildiği grup I deki olgularda kontrol gözler oranla yaklaşık iki kat koma benzeri aberasyon miktarında fazlalık gözlenmektedir. Total HOA RMS değerlerinde de benzer bir artış gözlenirken, diğer çalışmalardan farklı olarak çalışmamızda sferik aberasyonlardaki istatistiksel farklılık anlamlı çıkmamıştır.Komputerize videokeratografi ve pakimetri yardımıyla subklinik olgularının tanınması yarar sağlamasına karşın keratokonusun klinik özelliklerini kantitatif olarak belirlemek ve klasifikasyona yardımcı olmak amacıyla farklı parametreler üzerindeki çalışmalar sürmektedir. Bu amaçla wavefront analizin keratokonuslu aile bireylerindeki özelliklerini değerlendirdiğimiz bu çalışmanın konuyla ilgili diğer çalışmalara ışık tutacağına inanıyoruz.

Abstract:
Keratoconus is a noninflammatory corneal disorder that is diagnosed by the presence of a thinning of the central cornea and anterior protrusion of a conical cornea. The term `subclinical keratoconus? was coined for a very early preclinical stage of keratoconus that could only be detected with diagnostic examinations such as korneal topography. Conversely, eyes that display topographic features suspicious for keratoconus without any clinical sign or history of keratoconus are labeled `keratoconus suspect?.With refractive surgery becoming increasingly popular, identifying corneas at risk for keratoconus is imperative. Corneal ectasia after LASİK occurs primarily in patients with undiagnosed subtle keratoconus.Our purpose in this study is, by using wavefont analyzer, to utilize the aberrations that are concered to be high during scanning keratoconus for determining subclinical cases and to establish the rate of the aberrations in the first degree relatives whom we know to have high prevalance of the disease and to compare the results with keratoconus patients and the normal eyes.In our study 22 eyes of the 22 patients which were diagnosed with keratokonus (group I). In group I the individuals were 14 male and 8 female with mean age 28.09±10.42. The topographic paterns of patients who diagnosed as keratoconus showed asymmetric bow tie pattern with inferior/superior steeping greater than 1.4 D which is determined as a standart criterion in previous related studies. The first degree relatives of keratoconus patients were randomly selected (group II). In this group 22 individuals 22 selected eyes were analyzed; the individuals were 10 male and 12 female with mean age 41.64±11.63. Control group, group III patients were selected from the patients that were refered to our clinic for refractive surgery. In this group 24 individuals with 24 healty eyes analyzed. The individuals who were observed ın our study had not worn soft or hard contact lenses for at least two weeks and did not have any previous ocular surgery or disease.The individuals eyes in group I who had keratokonus were compared to the normal eyes in the group III in terms of Zernike coefficients; total high order aberrations RMS values were statistically extremely significant, the coma values were statistically significant (p<0.005). The data in group III including the first degree relatives of keratoconus patients compared with the control group and only total RMS values were statistically significant.A raise in total HOA and especially coma type aberrrations was observed in the keratoconus patients observed in our study; similar to the previous related articles. The coma like aberrations in eyes with keratoconus in group I were approximately two times greater when compared to the eyes in the control group. Total HOA RMS values were also observed to be similarly high while spheric aberrations were not statistically significant unlike other studies.Although computerized videokeratography and pakimetry is useful in detecting subclinical keratokonus cases; the studies resume on different parameters to determine quantitative special features of klinical keratoconus and to help the classification. In our study we analized the family members of keratokonus patients using wavefront analyzer; we are hoping this study will be a guide to future related studies.