Biotinidaz eksikliği tanısıyla tedavi gören pediatrik hastalarda işitmenin değerlendirilmesi
Evaluation of the hearing in pedi̇atri̇c patients with biotinidase deficiency
Yazar: NAZİFE DELİHÜSEYİN ACIYAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ NEBİ MUSTAFA GÜMÜŞ
İstanbul Gelişim Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Odyoloji Ana Bilim Dalı / Odyoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Biyotinidaz = Biotinidase ; Odyoloji = Audiology ; Uyarılmış potansiyeller-işitsel-beyin sapı = Evoked potentials-auditory-brain stem ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; İşitme = Hearing ; İşitme kaybı = Hearing loss

Özet:
Biotinidaz eksikliği (BD), vitamin olan biotinin, vücuda alımından sonra dönüşmesini sağlayan biotinidaz enziminin eksikliği sonucunda ortaya çıkar. BD otozomal resesif (OR) geçişli hastalıklar arasındadır (www.genetiks.com.tr). Sensorinöral işitme kaybı dahil olmak üzere nörolojik ve kutanöz semptomlar ile karakterizedir. (Heller, Stanley, Shaia, Sismanis, Spencer ve Wolf, 2002). Türkiye'de akraba evliliklerinin tercih edilmesi sonucu genetik geçişli olan BD görülme sıklığı dünya ortalamasının çok üzerinde bir oran olan 1:11.000 olarak bildirilmektedir (İçke,  Genç, 2017). BD olan yenidoğanların tedavi edilmemesi durumunda %75'inde işitme kaybı gelişebilmektedir. BD sonucu oluşan semptomlar arasında bulunan işitme kaybının, erken dönemde tedavi ile birlikte önüne geçilebilmektedir (Nance,2003).
      Bu nedenle çalışmamız BD tanısıyla tedavi gören pediatrik hastalarda işitmenin değerlendirilmesine yönelik olarak yapılmıştır. Metabolik tarama testleri sayesinde erken evrede tanılanan BD vakalarında başlanan tedavi sonrası objektif test bataryaları kullanılarak işitme seviyesi tespit edilmiştir. BD olan hastalarda gelişen işitme kayıpları geri dönüşümsüz olduğundan erken tanı ve tedavi ile BD olgularında işitme ile ilgili semptom gelişip gelişmediğinin kontrolü sağlanarak, tedaviye rağmen gelişebilecek işitme kayıplarının da tespitiyle duruma dikkat çekilmesi amaçlanmıştır.
      Çalışmamızın deney grubuna BD tanısı ile tedavi gören 5 aylık ile 65 aylık arasında değişen 9 kız ve 12 erkek olmak üzere toplam 21 çocuk dâhil edilmiştir. Deney grubu katılımcıların %90,5'i ilk 30 günde, geri kalan %9,5'i ise 31-60 günde tanı almış ve tedavileri başlanmış bireylerdir. Katılımcılar, demografik özellikleri benzeyen normal işitmeli 20 çocuk ile karşılaştırılmıştır. Katılımcılar odyolojik yönden değerlendirmeye alınmıştır. İşitsel Uyarılmış Beyinsapı Potansiyel (BİUP) kayıtlarının alınması ile her iki grup katılımcılarının işitmelerinin normal seviyede olduğu tespit edilmiştir. Bilateral BİUP kayıtlarından edinilen bilgi ile I., III. ve V. dalga latansları ile I-III, III-V, I-V interpeak latansları karşılaştırılmıştır. Deney ve kontrol grubu arasında 6 kHz Tone Burst uyaran ile yapılan BİUP kayıtları karşılaştırıldığında deney grubunda I., III. ve V. dalga latansları ile I-III, III-V, I-V interpeak latans aralıkları istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığı belirlenmiştir (p<0,005). Yaş ve cinsiyet değişkenine göre yapılan istatistiksel analizlerde anlamlı düzeyde farklılık belirlenmemiştir (p>0,005). Click uyaranla yapılan BİUP kayıtları karşılaştırıldığında, gruplar arasında anlamlı düzeyde farklılıklar gözlenmemiştir (p>0,005). Aynı zamanda BD olanlar ile kontrol grubu Transient Otoakustik Emisyon (TEOAE) testinde sinyal gürültü oranı(SNR) değerleri karşılaştırılmıştır. Deney grubu katılımcılarının sağ kulak 4 kHz puanlarının istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olduğu belirlenmiştir (p<0,005). Yapılan immitansmetri ölçümlerinde komplians, gradient ve basınç değerleri bakımından tüm katılımcıların sonuçlarında benzerlik görülmüş, katılımcıların tamamında A tipi timpanogram elde edilmiştir. 
      Elde edilen bilgiler BD olgularında erken tanı ve tedavi sonucunda işitme açısından semptom gelişmediğini göstermektedir. BİUP kayıtlarında belirlenen latans uzamalarının BD'nin santral işitmeye olan etkilerinin göstergesi olduğu ve TEOAE 4 kHz'de belirlenen farklılıkların düşük koklear rezervlerin etkisi ile ortaya çıktığı düşünülmektedir.

Abstract:
Biotinidase deficiency (BD) is the result of lack of biotinidase enzymes which transform biotin. BD is one of the autosomal recessives (AR) disorders (www.genetiks.com.tr). It is characterized by neurological and cutaneous symptoms, including sensorineural hearing loss. (Heller, AJ, Stanley, C., Shaia, WT, Sismanis, A., Spencer, RF ve Wolf, B. -2002). Frequency of AR BD in Turkey is 1:11.000 which is over the world average due to preference of consanguine marriages. (Icke, S., & Genc, R. E. -2017). 75% of newborn babies with BD may have hearing loss if not treated. Hearing loss, which is one of the BD symptoms, can be prevented with early treatment. (Nance, W. E.-2003).
Therefore, our study focused on hearing evaluation in pediatric patients treated for BD diagnosis.  Hearing levels were determined using objective test batteries after treatment started in diagnosed BD cases at an early stage thanks to metabolic screening tests. As developed hearing loss in patients with BD is irreversible, it is aimed to control with early diagnosis and treatment if hearing related symptoms are developed or not in BD cases, and to point out developed hearing loss although having treatment.
A total of 21 children treated for BD diagnosis, 9 girls and 12 boys, ranging from 5 months to 65 months old, were included in our study's experiment group. 90,5% of participants in the experiment group were diagnosed and their treatment had started in the first 30 days, 9,5% of them had their diagnosis and treatment within 31-60 days. Participants were compared to 20 children with normal hearing, whose demographics were similar. Participants were evaluated audiologically. By obtaining brainstem auditory evoked potential (BAEP) records, the hearing of the participants was found to be at a normal level. Using information from Bilateral BİUP records, I., III. and V. wave latencies and I-III, III-V, I-V interpeak latencies were compared. When BAEP recordings with 6 kHz Tone Burst stimulus were compared between the experimental and control groups, I, III. and V. wave latencies and I-III, III-V, I-V interpeak latency ranges increase was statistically significant (p<0,005). No significant differences were found in the statistical analysis based on the age and gender variables (p>0,005). When BAEP records tested with the click stimulus were compared, no significant differences were observed between the groups (p>0,005). At the same time, the Signal-to-Noise Ratio (SNR) values were compared during Transient Otoacoustic Emission (TEOAE) test for those with BD and control group. It was determined that right ear 4 kHz scores of experimental group participants had statistically significant decrease (p<0,005).  In the immitancemetry measurements, similarities were observed in the results of all participants in terms of complement, gradient and pressure values, and a Type A tympanogram was obtained in all participants.
Obtained information shows that hearing related symptoms are not developed as a result of early diagnosis and treatment in BD cases. It is believed that the elongation of latency determined in the BAEP records indicate the effects of BD on the central hearing system, and the differences in TEOAE 4 kHz are caused by the effect of low cochlear reserves.