COVID-19 (+) çocuk ve ergenlerin sosyodemografik özelliklerinin, anksiyete, depresyon düzeylerinin ve emosyonel ve davranışsal problemlerinin incelenmesi
Examining the sociodemographic characteristics, anxiety, depression levels and emotional and behavioral problems of COVID-19 (+) children and adolescents
Yazar: EDA KIZILYAPRAK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ SEMİHA CÖMERTOĞLU ARSLAN
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Anksiyete = Anxiety ; COVID 19 = COVID 19 ; Davranış = Behavior ; Depresyon = Depression ; Duygu = Emotion ; Ergenler = Adolescents ; Sosyodemografik değişkenler = Sociodemographic variables ; Yatan hastalar = Inpatients ; Çocuklar = Children

Özet:
Giriş: Bu çalışmada COVID-19 tanısı ile hastanemiz COVID Pediatri servisinde takip ve tedavisi yapılan çocuk ve gençlerin sosyodemografik özellikleri, anksiyete ve depresyon düzeyleri, emosyonel ve davranışsal problemlerinin araştırılması amaçlanmıştır.
Materyal/Metod: Çalışmada, vaka grubuna Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi COVID-19 Pediatri Servisinde yatırılarak takip edilen COVID -19 pozitif 7-18 yaş arası 50 çocuk ve ergen ile kontrol grubuna sağlıklı 7-18 yaş arası 50 çocuk ve ergen dahil edilmiştir. Çalışma gruplarına ve ebeveynlerine araştırmacı tarafından geliştirilen demografik bilgiler ve COVID-19 hakkında genel bilgi düzeylerinin değerlendirildiği Sosyo demografik Veri Formu, anksiyete ve depresyon düzeylerinin değerlendirilmesinde Çocuklarda Anksiyete ve Depresyon ölçeği-Yenilenmiş (ÇADÖ-Y), emosyonel ve davranışsal sorunların değerlendirilmesinde Güçler ve Güçlükler Anketi uygulanmıştır.
Bulgular: Hasta grubunun kırsal yerlerde ikamet etme (p=0,004) ve geniş aile olma oranları kontrol grubuna göre anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p=0,004). Hasta grubunun ailesindeki COVID-19 pozitifliği kontrol grubuna kıyasla anlamlı şekilde daha yüksek saptanmıştır (p<0,001). Hasta grubunun pandemi öncesindeki psikiyatrik başvuru oranları (p=0,027) ve daha öncesinde hastaneye yatış öyküsü olanların düzeyi (p=0,017) kontrol grubuna göre anlamlı şekilde yüksek olarak belirlenmiştir. Hasta grubunun pandemi süreciyle birlikte yeme alışkanlıklarındaki değişiklikler kontrol grubuna göre anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuştur (p=0,032). Hasta ve kontrol
v
grubu arasında anksiyete ve depresyon düzeyleri açısından anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0,05). Hasta grubunun davranış sorunları düzeyi kontrol grubunun davranış sorunları düzeyinden anlamlı şekilde düşük bulunmakla birlikte (p=0,037), duygusal sorunlar, dikkat eksikliği hiperaktivite ve akran sorunları açısından gruplar anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0,05). Hasta grubu yaşa göre sınıflandırıldığında 7-11 yaş aralığında refakatçisi olanların oranı daha yüksek olarak saptanmıştır (p=0,01). Ayrıca hasta grubunda 7-11 yaş aralığında olanların ayrılık kaygısı düzeyi, 12-18 yaş aralığında bulunanların düzeyinden anlamlı şekilde yüksek tespit edilmiştir (p=0,034). Refakatçisi olanların ayrılık kaygısı puanı refakatçisi olmayanların puanından anlamlı şekilde yüksek bulunmakla beraber (p=0,037), anne ve diğer refakatçiler arasında ölçek puanları açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0,05). Hasta grubunda 12-18 yaş aralığında bulunanların majör depresyon düzeyi 7-11 yaş aralığında bulunanların düzeyinden anlamlı şekilde yüksek olarak belirlenmiştir (p=0,048).
Sonuç: Çalışmamızda hasta ve kontrol grupları arasında anksiyete, depresyon düzeyleri, emosyonel sorunlar açısından gruplar arasında anlamlı farklılık olmamasına rağmen, COVID-19 tanısıyla hastane yatışının yaş gruplarına göre olguları farklı alanlarda etkileyebileceği gösterilmiştir. Özellikle takiplerde ergenlik öncesi dönemde ayrılık kaygısını arttırabileceği, refakatçi ihtiyacının daha fazla olabileceği, ergenlik dönemi ile birlikte majör depresif bozukluk riskinin artabileceği hususlarında dikkatli olunmalıdır. Genel olarak sonuçlarımız çocuk ve ergenlerin anksiyete, depresyon, emosyonel sorunlar açısından akut dönemde belirgin olarak etkilenmediğini düşündürse de uzun dönem sonuçlarını yansıtmadığı gözönünde bulundurulmalıdır.

Abstract:
Introduction: In this study, it was aimed to investigate the sociodemographic characteristics, anxiety and depression levels, emotional and behavioral problems of children and young people who were followed up and treated in the COVID Pediatrics service of our hospital with the diagnosis of COVID-19.
Material -Method: In the study, 50 COVID -19 positive children and adolescents aged 7-18 years who were hospitalized in Kahramanmaraş Sütçü İmam University Medical Faculty Hospital COVID-19 Pediatrics Service and 50 healthy children and adolescents aged 7-18 years in the control group were included in the study. The Sociodemographic Data Form, which was developed by the researcher to evaluate the demographic information and general knowledge levels about COVID-19, was applied to the study groups and their parents, the Anxiety and Depression Scale-Revised in Children (CASS-R) for the evaluation of anxiety and depression levels, and the Strengths and Difficulties Questionnaire for the evaluation of emotional and behavioral problems.
Results: The rates of living in rural areas (p=0.004) and having an extended family in the patient group were found to be significantly higher than the control group (p=0.004). COVID-19 positivity in the family of the patient group was found to be significantly higher than the control group (p<0.001). The psychiatric admission rates of the patient group before the pandemic (p=0.027) and the level of those with a previous hospitalization history were found to be significantly higher than the control group (p=0.017). The changes in the eating habits of the patient group with the pandemic
vii
process were found to be significantly higher than the control group (p=0.032). There was no significant difference between the patient and control groups in terms of anxiety and depression levels (p>0.05). Although the level of behavioral problems of the patient group was significantly lower than the level of behavioral problems of the control group (p=0.037), there was no significant difference between the groups in terms of emotional problems, attention deficit hyperactivity and peer problems (p>0.05). When the patient group was classified according to age, the rate of those with a companion in the 7-11 age group was found to be higher (p=0.01). In addition, the separation anxiety level of those aged 7-11 in the patient group was found to be significantly higher than the level of those aged 12-18 (p=0.034). Although the separation anxiety score of the accompanied ones was significantly higher than the score of the ones without a companion (p=0.037), no significant difference was found between the mother and the other companions in terms of scale scores (p>0.05). Major depression level of the patients aged 12-18 years was found to be significantly higher than the level of those aged 7-11 years (p=0.048).
Conclusion: In our study, although there was no significant difference between the groups in terms of anxiety, depression levels, and emotional problems between the patient and control groups, it was shown that hospitalization with the diagnosis of COVID-19 may affect the cases in different areas according to age groups. Particular attention should be paid to the fact that it may increase separation anxiety in the pre-adolescent period, the need for a companion may be higher, and the risk of major depressive disorder may increase with the adolescence period. Although our results suggest that children and adolescents are not significantly affected in the acute period in terms of anxiety, depression and emotional problems, it should be considered that they do not reflect the long-term results.
Keywords: child, adolescent, COVID-19, hospitalized patient, anxiety, depression, sociodemographic characteristics