Primer dismenoresi olan hemşirelik öğrencilerinde yoga uygulamasının ağrı şiddeti, menstrüasyon semptomları ve yaşam kalitesine etkisi
The effect of yoga practice on pain intensity, menstruation symptoms and quality of life in nursing students with primary dysmenorea
Yazar: ASLIHAN AKSU
Danışman: PROF. DR. DUYGU VEFİKULUÇAY YILMAZ
Mersin Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hemşirelik Ana Bilim Dalı / Hemşirelik Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Ağrı = Pain ; Ağrı ölçümü = Pain measurement ; Ağrı şiddeti = Ache violence ; Dismenore = Dysmenorrhea ; Hemşireler = Nurses ; Hemşirelik araştırmaları = Nursing research ; Menstrüasyon = Menstruation ; Yaşam kalitesi = Quality of life ; Yoga = Yoga ; Öğrenciler-hemşirelik = Students-nursing

Özet:
Araştırma, primer dismenoreli öğrencilere uygulanan yoganın ağrı şiddeti, menstrüasyon semptomları ve yaşam kalitesine etkisini belirlemek amacıyla randomize kontrollü deneysel araştırma olarak yapılmıştır. Araştırmaya Mersin Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi'nde öğrenim gören primer dismenoreli 30 yoga, 30 kontrol olmak üzere toplam 60 kız öğrenci dahil edilmiştir. Araştırmada veriler, "Kriterlere Uygunluğu Belirleme Formu", "Tanıtıcı Özellikler Formu", "Mcgill Ağrı Ölçeği Kısa Form", "Görsel Analog Skala", "Menstrüasyon Semptom Ölçeği" ve  "SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği" kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada yoga grubuna 12 hafta boyunca haftada iki kez 60'ar dakika online yoga uygulaması yapılmıştır. Kontrol grubuna ise herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Veri toplama araçları, her iki grupta bulunan öğrencilere yoga uygulamasına başlamadan önce doldurtulmuştur. Yoga uygulamasının ardından, uygulamanın 4. ve 8. haftalarında her iki gruba tekrar Görsel Analog Skala doldurtulmuştur. 12 haftalık yoga uygulama süreci bittikten sonra tüm öğrencilere tekrar Mcgill Ağrı Ölçeği Kısa Form, Görsel Analog Skala, Menstrüasyon Semptom Ölçeği ve SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği online ortamda doldurtulmuştur. Elde edilen veriler; parametrik yöntemlerden Independent Sample-t test, Paired-Sample test ve Repeated Measures test ile nonparametrik test yöntemlerinden Mann-Whitney U test, Wilcoxon test, Friedman test ve Bonferroni düzeltmesi yöntemleri ile değerlendirilmiştir. Gruplar arası karşılaştırmalarda; yoga grubundaki öğrencilerin son testte McGill Ağrı Ölçeği ve bölümleri, Görsel Analog Skala, Menstrüasyon Semptom Ölçeği ve alt boyutlarından aldıkları puanların kontrol grubuna göre azaldığı saptanmıştır (tüm p değerleri <0.001). Ayrıca yoga grubunun 4. ve 8. haftalarda Görsel Analog Skala'dan aldıkları puanların da kontrol grubuna göre azaldığı bulunmuştur (tüm p değerleri <0.001). Yoga grubunun son testte SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği'nden aldıkları puanların ise kontrol grubuna göre arttığı bulunmuştur (tüm p değerleri <0.001). Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, kadın sağlığı hemşirelerinin kadınların primer dismenore ile baş etmelerinde yardımcı olabilmek için tamamlayıcı ve bütünleşik tedavi yöntemlerine ilişkin yeni bilgileri uygulamaya aktarmaları ve bu yöntemlerden biri olan yogayı hemşirelik uygulamalarına dahil etmeleri önerilmektedir. Buna ek olarak hemşirelik uygulamalarının daha iyi kanıt düzeylerine temellendirilmesi için yoga ve primer dismenore ile ilgili daha kapsamlı randomize çalışmaların yapılması önem arz etmektedir.

Abstract:
The study was conducted as a randomized controlled experimental study to determine the effect of yoga applied to students with primary dysmenorrhea on pain severity, menstrual symptoms and quality of life. A total of 60 female students, 30 yoga and 30 control, with primary dysmenorrhea studying at Mersin University Faculty of Nursing were included in the study. In the study, the data were collected online using the "Questionnaire to Determine Eligibility Criteria", "Descriptive Characteristics Form", "McGill Pain Questionnaire- Short From", "Visual Analog Scale", "Menstruation Symptom Scale" and "SF-36 Quality of Life Scale". In the study, 60 minutes of online yoga practice was applied to the yoga group twice a week for 12 weeks. No intervention was made in the control group. Data collection tools were filled by the students in both groups before starting the yoga practice. Following the yoga practice, Visual Analog Scale was refilled in both groups at the 4th and 8th weeks of yoga practice. After the 12-week yoga practice process was over, after the last yoga lesson, McGill Pain Questionnaire, Visual Analog Scale, Menstruation Symptom Scale and SF-36 Quality of Life Scale were filled again online. The data obtained; Independent Sample-t test, Paired-Sample test and Repeated Measures test among parametric test methods and Mann-Whitney U test, Wilcoxon test, Friedman test and Bonferroni correction methods were used among nonparametric test methods. In comparisons between groups; it was determined that the scores of the students in the yoga group obtained from McGill Pain Questionnaire and its sections, Visual Analog Scale and Menstruation Symptom Scale and its sub-dimensions in the post-test decreased compared to the control group (all p values <0.001). Also, it was found that the scores of the students in the yoga group obtained from Visual Analog Scale in the 4th and 8th weeks decreased compared to the control group (all p values <0.001). It was determined that the scores of the students in the yoga group obtained from SF-36 subscales scores in the posttest increased compared to the control group (all p values <0.001). As a result of the study, it was determined that the yoga intervention reduced the pain intensity and menstruation symptoms of individuals with primary dysmenorrhea and increased their quality of life. In line with the results obtained, it is recommended that women's health nurses transfer new information about complementary and integrated treatment methods into practice in order to help women cope with primary dysmenorrhea, and include yoga, one of these methods, into their nursing practices. In addition, it is important to conduct more comprehensive randomized studies on yoga and primary dysmenorrhea in order to base nursing practices on better evidence levels.