Farklı implant cerrahi prosedürlerinde iki farklı frezleme sisteminin karşılaştırılması: Retrospektif çalışma
Comparision of two different drilling systems in various implant surgical procedures: A retrospective study
Yazar: BARIŞ UFUK DALKILIÇ
Danışman: PROF. DR. VAROL ÇANAKÇI
Ordu Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Giriş ve Amaç: Dental implantlar günümüzde dişsizlik tedavisinde kullanılan en popüler yöntemdir. İmplantların başarılı olabilmesi için implantın kemik dokusuyla tam ve sağlıklı bir bütünleşme sağlaması zorunludur. İmplantın stabilite değerleri bu bütünleşmenin sağlanması için büyük önem taşımaktadır. Osseodensifikasyon yöntemi günümüzde stabilite artışı için kullanılan yöntemler arasında yer almaktadır. Çalışmanın amacı bu yöntemi geleneksel yöntemlerle karşılaştırarak etkinliğini anlamaktır. 
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, retrospektif bir çalışma olarak tasarlanmıştır ve 30.07.2021- 01.01.2023 tarihlerinde Ordu Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı'nda gerçekleştirilen dental implant uygulamalarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmamıza gerekli şartları sağlayan 80 hastada uygulanan 449 implant dahil edilmiştir.  Çalışmamıza dahil edilen implantlar cerahi prosedürlere göre ayrılmış olup 47 implant kapalı sinüs yükseltme ile uygulanan gruba, 402 implant immediat yerleştirme ile uygulanan gruba dahil edilmiştir. Çalışmada kullanılan veriler (tork, ISQ, kemik yoğunluğu ve kemik kazanımı) hasta kayıtlarından ve radyolojik görüntülerinden elde edilmiştir. Bu değerler osseodensifikasyon ve konsiyonel frez sistemlerine göre ikiye ayrılmıştır. İmmediat implant uygulamalarında ve Kapalı sinüs yükseltme uygulamalarında tork değerleri operasyon sırasında, ISQ değerleri operasyon sırasında ve implant iyileşme başlığının takıldığı zamanda (3-4. Ay) ölçülmüştür. Kapalı sinüs yükseltme operasyon öncesi ve sonrası (3-4. Ay) radyolojik görüntüleri kemik kazancı ve yoğunluğu ölçümünde kullanılmıştır. 
Bulgular: Yapılan değerlendirmeler doğrultusunda Osseodensifikasyon (OD) ve Konvansiyonel frez sistemleri arasında tork değeri açısından anlamlı bir fark iki cerrahi yöntemde de bulunamamıştır. ISQ değerleri karşılaştırıldığında Kapalı sinüs yükseltme uygulamasında OD grubu daha yüksek değerler göstermiştir. İmmediat implantasyon uygulamasında ise maxilla anterior, maxilla posterior, mandibula posterior bölgelerinde OD grubu daha yüksek ISQ değerleri göstermiş fakat mandibula anterior bölgesinde anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir. Kapalı sinüs yükseltme uygulamalarında kemik kazanımı açısından değerlendirildiğinde iki frez sistemi arasında bir fark gözlemlenmemiştir ancak implant çevresi kemik yoğunluğu değerlendirildiğinde Osseodensifikasyon grubu daha yüksek değerlere sahiptir. 
Sonuç: OD yönteminin düşük yoğunluklu kemiklerde stabilite arttırımı için iyi bir seçenek olduğu görülmüştür. Kapalı sinüs yükseltme uygulamalarında kemik seviyesinin yükseltilmesi açısından geleneksel yöntemler kadar başarılı ve stabilite açısından daha başarılı sonuçlar elde edilmiştir. İmmediat implantasyon gibi yeterli primer stabilitenin sağlanması zor bir uygulamada OD yönteminin implant stabilitesine olumlu katkıda bulunduğu gözlemlenmiştir.  
Anahtar Kelimeler: Dental İmplant, Osseodensifikasyon, Primer Stabilite, Kemik Kazancı

Abstract:
Introduction and Aim: Dental implants are currently the most popular method for the treatment of edentulism. For the success of implants, it is essential to achieve complete and healthy integration with the bone tissue. Implant stability values are of great importance in achieving this integration. The osseodensification method is among the techniques used today to increase stability. The aim of this study is to evaluate the effectiveness of this method by comparing it with conventional techniques.
Materials and Methods: This study is designed as a retrospective analysis of dental implant applications performed in the Department of Periodontology, Faculty of Dentistry at Ordu University between 30.07.2021 and 01.01.2023. A total of 449 implants placed in 80 patients who met the necessary criteria were included in the study. The implants were categorized according to surgical procedures, with 47 implants placed via closed sinus lift and 402 implants via immediate placement. Data (torque, ISQ, bone density, and bone gain) were obtained from patient records and radiographic images. These values were divided into two groups based on osseodensification and conventional drilling systems. In the immediate implant and closed sinus lift groups, torque values were measured during the surgery, and ISQ values were measured during surgery and at the time of healing abutment placement (3-4 months). Radiographic images taken before and after closed sinus lift (3-4 months) were used for the evaluation of bone gain and density.
Results: According to the evaluations, no significant difference was found between the Osseodensification (OD) and conventional drilling systems in terms of torque values in either surgical method. When ISQ values were compared, the OD group demonstrated higher values in the closed sinus lift group. In immediate implantation, the OD group showed higher ISQ values in the maxillary anterior, maxillary posterior, and mandibular posterior regions, whereas no significant difference was observed in the mandibular anterior region. In terms of bone gain in closed sinus lift procedures, no difference was observed between the two systems, but the Osseodensification group had higher bone density values around the implants.
Conclusion: The OD method appears to be a good option for increasing stability in low-density bones. In closed sinus lift procedures, it showed results as successful as traditional methods in terms of bone elevation and more successful in terms of stability. In procedures like immediate implantation, where achieving sufficient primary stability is challenging, the OD method positively contributed to implant stability.
Keywords: Dental Implant, Osseodensification, Primary Stability, Bone Gain