İn vitro fertilizasyon ve embriyo transferi sikluslarında folikül sıvılarında Anti-Müllerian Hormon (AMH) ekspresyon ve aktivasyon düzeyleri ile oosit matürasyonu, kalitesi ve  gebelik sonuçları arasındaki ilişki
Anti-Müllerian Hormone (AMH) expression and activation levels in the follicular fluid of in vitro fertilization (IVF) and embryo transfer cycles and their relationship with oocyte maturation, quality and pregnancy results
Yazar: BAHAR SELDA DOĞAN
Danışman: PROF. DR. BÜLENT GÜLEKLİ
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Antimüllerian hormon = Antimullerian hormone ; Blotting-western = Blotting-western ; Embriyo nakli = Embryo transfer ; Fertilizasyon-in vitro = Fertilization-in vitro ; Foliküler sıvı = Follicular fluid ; Gebelik = Pregnancy ; Oositler = Oocytes

Özet:
Amaç: Folikül sıvısında üç farklı AMH formunun (pro AMH; AMHNC ve monomer AMH) düzeylerinin klinik parametreler, oosit ve embriyo kalitesi ve gebelik sonuçları ile ilişkisini araştırmak
Materyal Metot: Bu retrospektif çalışma 2007-2010 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Tüp Bebek Merkezinde kontrollü over stimülasyonu sonrası tüp bebek işlemi yapılan ve folikül sıvısı elde edilmiş hastalarda yapıldı. Toplam 141 folikül sıvısında AMH molekülünün 3 farklı formu (pro AMH; AMHNC ve monomer AMH) Western Blot yöntemi ile ölçüldü. 
Bulgular: Çalışma grubunda elde edilen gebelik oranı %45.25, klinik gebelik oranı %43.06, devam eden gebelik oranı %36.49 ve canlı doğum oranı ise %35.76 olarak hesaplandı. Canlı doğum elde edilen hastalarla diğerleri arasında kullanılan gonadotropin dozunun anlamlı olarak daha düşük (2466.83 ± 1408.16 IU ile 3073.11 ± 1584.35 IU, p=0.023) olması dışında anlamlı bir fark yoktu. Folikül sıvısında AMH'nın aktif formu olan AMHNC gebelik ve klinik gebelik olanlarda anlamlı olarak daha düşük saptandı (sırasıyla 3.10 ± 4.86 ve 6.5±11.34 p=0.02; 3.20 ± 4.96  ve 6.31 ± 11.17 ve p=0.03). Ancak canlı doğum oranlarında anlamlı bir fark saptanmadı. İyi kalite (grade 4) metafaz II oositlerde monomer AMH anlamlı olarak daha yüksek saptanırken (6.22 ± 7.44 ve 3.16 ± 2.90, p=0.027), oosit nükleer matürasyonu ile folikül sıvısı AMH formları arasında bir fark bulunmadı. Fertilize olan oositlerde ise AMHNC / pro AMH oranı fertilize olmyanlara göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (0.77±1.63 ve 0.22±0.25, p=0.012). Ancak embriyo klivajı olanlarla olmayanlar arasında folikül sıvısı AMH formları arasında anlamlı bir fark saptanmadı. Benzer şekilde endometriozis, polikistik over sendromu hastalarının folikül sıvısı AMH formları diğer hastalardan farklı bulunmadı. Ovaryan stimülasyonda GnRH agonisti kullanılan sikluslarla GnRH antagonisti kullanılan sikluslar arasında da folikül sıvısı AMH formları arasında anlamlı bir fark yoktu. Folikül sıvısı AMH formları arasında anlamlı pozitif bir korelasyon saptanırken, bu 3 AMH formunun ve oranlarının klinik parametreler veya laboratuar sonuçları ile herhangi bir korelasyonu saptanmadı.
Sonuç: Matür folikül sıvısı içinde üç farklı AMH formu bulunmaktadır ve aktif form olan AMHNC klinik gebeliklerde anlamlı olarak daha düşük düzeylerdedir.

Abstract:
Objective: The aim of the study was to investigate the 3 different forms of Anti-Müllerian Hormone (pro AMH; AMHNC and monomer AMH) in the follicular fluid (ff) of IVF and embryo transfer cycles and their relationship with the clinical parameters, oocyte maturation, and quality and pregnancy results.
Material and Method: This retrospective study was done with patients who had ovarian stimulation and IVF and embryo transfer and had their ff's stored between 2007 and 2010 in Dokuz Eylül University Department of Obstetrics and Gynecology IVF Unit. Three different forms of AMH molecule (pro AMH; AMHNC and monomer AMH) were measured by Western Blot analysis.
Results: The pregnancy, clinical pregnancy, ongoing pregnancy and live birth rates of the study population were 45.25%, 43.06%, 36.49% and 35.76%, respectively. There were no significant differences between the clinical parameters in patients who had live birth compared to other patients except for the gonadotrophin dosage which was significantly lower in patients who had live birth (2466.83 ± 1408.16 IU and 3073.11 ± 1584.35 IU, p=0.023). The active form of AMH (AMHNC) was significantly lower in the ff of patients who had pregnancy and clinical pregnancy (3.10 ± 4.86 and 6.5±11.34 p=0.02; 3.20 ± 4.96 and 6.31 ± 11.17 p= 0.03, respectively). However ff AMH forms ere not significantly different in the live birth patients compared with the others. Monomeric AMH was significantly higher in the ff of top quality metaphase II oocytes (6.22 ± 7.44 and 3.16 ± 2.90, p=0.027), while oocyte nuclear maturation status did not change the ff AMH levels. However, AMHNC / pro AMH ratio was significantly higher in the fertilized oocytes compared to non-fertilized ones (0.77±1.63 and 0.22±0.25, p=0.012). Additionally, ff AMH forms did not differ between the cleaved and non-cleaved embryos. Likewise, ff AMH forms of patients with endometriosis or polycyctic ovarian disease were not different from other patients. Ovarian stimulation protocol with GnRH agonist or GnRH antagonist also did not significantly change the levels of ff AMH forms. There was a positive correlation between the three ff AMH forms, however none of them or their ratios showed any correlation with the clinical or laboratory parameters.
Conclusion: Three different forms of AMH were detected in the ff of mature oocytes and its active form (AMHNC) is significantly reduced in clinical pregnancies.