Perinatal kayıp deneyiminin sonraki gebelik üzerine etkileri
The effect of perinatal loss experience to subsequent pregnancy
Yazar: SEMA YILMAZ
Danışman: PROF. DR. NEZİHE KIZILKAYA BEJİ
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Doğum ve Kadın Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2010
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Bağlanma = Attachment ; Bebek ölümleri = Infant mortality ; Depresyon = Depression ; Gebelik = Pregnancy ; Kayıp = Loss ; Stresle başetme = Coping with stress

Özet:
Perinatal kayıp yaşayan kadınların bir sonraki gebeliğinde anksiyetesi artmakta ve gebelik süresince yoğun bir biçimde bebeğini kaybetme korkusu yaşamaktadır. Bu durum kadında yeni bebeğe bağlanmada güçlük meydana getirmektedir.Araştırma daha önceki gebeliğinde perinatal veya neonatal dönemde kayıp yaşayan gebelerin daha sonraki gebeliklerinde bu durumdan nasıl etkilendiklerini ve kayıp yaşamayan gebeler ile aralarında stresle başa çıkma tarzları, depresyon düzeyleri ve bebeklerine bağlanmaları bakımından fark olup olmadığını belirlemek amacıyla yapıldı. Araştırma İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Perinatoloji Kliniği'ne Ocak 2009-Ekim 2009 tarihleri arasında başvuran gebelerle yapılmış kesitsel tipte, karşılaştırmalı ve tanımlayıcı bir çalışmadır. Örneklem büyüklüğü evreni belli olan örneklem seçimi formülü ile hesaplanarak önceki gebeliğinde kayıp yaşayanların grubuna 128 gebe, kayıp yaşamamış olanların grubuna da 214 gebe alındı.Verilerin toplanmasında literatür doğrultusunda araştırmacı tarafından hazırlanan Gebe Tanıtım Formu, Prenatal Bağlanma Envanteri, Epidemiyolojik Araştırmalar Merkezi Depresyon Skalası ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği kullanıldı.Kayıp yaşayan gebelerin yaşamayanlara göre daha yüksek oranda normal testler haricinde test yaptırma ( ? 2=15,29, p=0,000), doktoruna telefon açma ( ? 2=21,60, p=0,000) ve doktorunu ayda birden sık görme ( ? 2=30,51, p=0,000) ihtiyacına sahip olduğu saptanmıştır. Kayıp yaşayan ve yaşamayan gebeler arasında stresle başa çıkma tarzları ve prenatal bağlanma düzeyi (t=1,008, p=0,314) açısından fark yoktu. Ancak kayıp yaşayan kadınların depresyon semptomları yaşamayanlara oranla daha fazlaydı (t=2,968, p=0,003). Ayrıca kayıp yaşayan kadınlarda başa çıkma yöntemi olarak çaresiz yaklaşım kullananlarda hem depresyon (B=10,747, t=6,918, p=0,000) hem de prenatal bağlanma (B=8,064, t=4,005, p=0,000) puanı daha yüksekti.Sonuç olarak daha önceki gebeliklerinde kayıp yaşayan kadınlarda depresyon bulguları daha fazla görülmektedir. Bu kadınlardan başa çıkma yöntemi olarak iyimser yaklaşım ve sosyal destek aramayı kullananlarda hem depresyon düzeyi azalmakta hem de bağlanma düzeyi artmaktadır.

Abstract:
Anxiety rates increase in women with perinatal losses in the following pregnancy, and they extremely experience the fear of losing the fetus during the pregnancy. The experience leads to difficulties of attachments in the women to newborns after the delivery.The research was performed to determine how the pregnants experiencing losses in peri- and neonatal periods during prior pregnancies were affected by the losses in the following pregnancy, and whether there was any difference between those experiencing losses and unexperiencing ones in terms of coping skills with stress, depression levels and attachments to newborns. The research is a cross-sectional, comparative and descriptive study performed in pregnants applying to The Perinatology Department of Istanbul Medical School of Istanbul University between January and October, 2009. By being calculated via the formula of sampling marked with the size of sampling cosmos, 128 pregnants were recruited into the group with losses during the prior pregnancies, and 214 pregnants were put into the other group with no losses.In accumulating data, Introduction Form of Pregnants, prepared by the researcher in line with the literature, Prenatal Attachment Inventory, Center for Epidemiologic Studies Depression Scale and Ways of Coping with Stress Scale were used.Compared those experiencing losses with the ones unexperiencing, it was detected that the former required higher rates of test performances, except for routine tests, ( ? 2=15,29, p=0,000), calling their health care providers ( ? 2=21,60, p=0,000) and visits to doctors more than one per month ( ? 2=30,51, p=0,000). Between the groups experiencing and unexperiencing the losses, no significant difference was found as to coping skills and level of prenatal attachment (t=1,008, p=0,314). However, depression symtoms in pregnants with losses were found to be higher, compared to those with no losses (t=2,968, p=0,003). In addition, in pregnants with losses using helpless approach as the method of coping skills, both depression (B=10,747, t=6,918, p=0,000) and prenatal attachment (B=8,064, t=4,005, p=0,000) scores were higher.Consequently, the findings of depression are witnessed more in women experiencing losses in prior pregnancies. Among these women, both depression level decreases, and attachment level increases in those using the optimistic approach and seeking social support as a coping method.