Diyabetik ve nondiyabetik hastalarda nöromuskuler bloğun geri döndürülmesinin karşılaştırılması
The comparison of reversal of neuromuscular blockade in diabetic and non-diabetic patients
Yazar: ÖZLEM ERSOY
Danışman: DOÇ. DR. YAVUZ DEMİRARAN
Düzce Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Nöromusküler blok ajanları = Neuromuscular blocking agents ; Postoperatif dönem = Postoperative period ; Rokuronyum = Rocuronium ; Sugammadeks = Suggamadex

Özet:
ÖZET
Amaç: Çalışmamızda diyabetes mellituslu (DM) hastalarda nöromuskuler blokajın (NMB) sugammadeks ile geri döndürülme özelliklerinin  nondiyabetik hastalarla karşılaştırmalı olarak araştırılması amaçlanmıştır. 
Gereç ve Yöntem: Diyabetik (n=21) ve nondiyabetik (n=20) olmak 2 grup oluşturuldu. Tüm hastalara premedikasyon uygulandı. Hastalar operasyon salonuna alındıktan sonra Datex Ohmeda S/5 Avance anestezi cihazı ile monitorizasyon uygulandı; EKG (DII derivasyonu), periferik oksijen satürasyonu (SPO2), non-invazif kan basıncı (SKB, DKB, OKB), solunum sayısı (SS), soluk sonu karbondioksit basıncı (ETCO2), inspiratuar sevofluran konsantrasyonları takip edildi. Nöromuskuler monitorizasyon sağlandı. 
Anestezi indüksiyonu propofol 2 mg/kg, fentanil 1 mcg/kg ile uygulandı. Kirpik refleksi kaybından sonra supramaksimal uyarı tespit edildi ve rokuronyum 0,6 mg/kg uygulandı. Belirlenmiş olan supramaksimal uyarı ile TOF stimulasyonu uygulandı, TOF  2 olduğunda  endotrakeal entübasyon gerçekleştirildi. Anestezi idamesi %50 O2 + %50 hava ve sevofluran 1 MAC ile sağlandı. TOF monitorizasyonu 5 dakika aralıklarla sürdürüldü ve kaydedildi.   İntraoperatif dönemde TOF  2 yanıtı alındığında rokuronyum 0,15 mg/kg idame dozu uygulandı.  
T2i  süresi entübasyon süresi olarak, T2d süresi klinik etki süresi olarak kaydedildi. Operasyon sonunda sugammadeks 2 mg/kg uygulandı. TOF oranı 0,9 düzeyine ulaşınca süresi kaydedilerek hastalar ekstübe edildi.  
Bulgular: Çalışmamızda entübasyon süreleri diyabetik grupta 183,14±96,49 saniye iken, nondiyabetik grupta 155,10±42,41 saniye olarak bulundu. Klinik etki süresi diyabetik grupta 2549,61±913,17 saniye iken, nondiyabetik grupta 2208,95±475,00 saniye olarak bulundu. TOF oranı 0,9'a ulaşma süresi diyabetik grupta 434,61±857,09 saniye iken nondiyabetik grupta 250,45±108,44 saniye olarak bulundu.  Gruplar arasında entübasyon süresi, klinik etki süresi, TOF oranı 0,9'a ulaşma süreleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı.
Sonuç: Sonuç olarak diyabetik hastalarda nöromuskuler blokajın geri döndürülmesinde ve derlenme döneminde yaşanabilecek problemler açısından sugammadeksin iyi bir alternatif olduğu düşünülmüştür.

ANAHTAR KELİMELER:  diyabetes mellitus,  nöromuskuler blokaj, postoperatif rezidüel kürarizasyon, rokuronyum bromür, sugammadeks

Abstract:
ABSTRACT
Aim: In our study we aimed to compare the time of antagonism and intensity of effect of sugammadex which is used for antagonism of rocuronium on diabetic and non-diabetic patients. 
Methods: Included patients were divided into 2 groups: diabetic (n=21) and non-diabetic (n=20). All patients were premedicated. After arrival in the operating room, all patients were monitorised with  Datex Ohmeda S/5 Avance and ECG (DII derivation), SPO2, SBP, DBP, MBP, respiratory rate, ETCO2, and inspiratory sevoflurane concentrations were recorded. Neuromuscular monitoring system was used.
Anesthesia was induced with propofol 2 mg/kg and fentanyl 1 mcg/kg. After the loss of eyelid reflex the neuromuscular monitoring system automatically identified supramaximal stimulating currents and after that rocuronium 0,6 mg/kg was given. TOF stimulation with the supramaximal current were applied and by recording of second TOF value (TOF2) the patient was intubated. Anesthesia was maintained with 50% O2 + 50% air and sevoflurane of 1 MAC. TOF stimulation was applied and recorded every 20 seconds. Intraoperatively by return T2 rocuronium 0,15 mg/kg was given.  
T2i  time was recorded as intubation time and T2d time was recorded as clinical effect time. At the end of the operation sugammadex 2 mg/kg was given. When TOF rate reached 0,9 patients were extubated and the time was recorded. 
Results: In our study intubation time in diabetics were 183,14±96,49 seconds whereas 155,10±42,41 seconds in nondiabetics. The clinical effect time were 2549,61±913,17 seconds in diabetics and 2208,95±475,00 seconds in nondiabetics. The time of TOF rate reaching 0,9 were 434,61±857,09 seconds in diabetics and 250,45±108,44 seconds in nondiabetics. There were no statistical significant difference between the two groups in intubation time, clinical effect time and time of TOF rate reaching 0,9. 
Conclusion: In conclusion we thought that sugammadex was an effective alternative for diabetic patients by reversing the effects of  neuromuscular blocking agents and reducing problems in recovery period..

KEYWORDS:  diabetes mellitus,  neuromuscular blockade, postoperative residual curarisation, rocuronium bromure, sugammadex