Sakroiliitlerde difüzyon ağırlıklı Mrg'nin tanı değeri
Diffusion weighted imaging in early sacroiliitis
Yazar: YASEMİN DURUM
Danışman: DOÇ. DR. CAN ÇEVİKOL
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
ÖZET:
Amaç:
 Sakroiliitin erken tanısı, eklemde geri dönüşümü mümkün olmayan (ankiloz gibi) sonuçların önlenmesinde veya geciktirilmesinde oldukça önemlidir. Son dönemlerde tedavide uygulanan etkin yeni ilaçlar erken tanının önemini bir kez daha gündeme getirmiştir. Halen MRG erken tanıda kullanılan en önemli görüntüleme yöntemidir. Rutin incelemeler STIR ve postkontrast yağ baskılı T1A sekansları içermelidir. Son yıllarda özellikle serebral enfarkt değerlendirmesinde kullanılan DAG sekansının kas iskelet sisteminde kullanımı görece yenidir. Çalışmamızda aktif Sİ tanısında difüzyon ağırlıklı MRG'nin tanısal etkinliği araştırılmıştır. Ayrıca DAG'lerin değerlendirilmesinde, gözlemci içi ve gözlemciler arası değişkenlik araştırılmıştır. 
Materyal Metod:
Ekim 2008 ile aralık 2009 tarihleri arasında kliniğimize bel ağrısı yakınmasıyla başvuran 70 hasta retrospektif olarak araştırılmıştır. Onsekiz yaş altında olan, tetkiklerinde kontrast madde kullanılmayan veya dosyalarına ulaşılamayan olgular çalışma dışı bırakılarak 42 hastanın MRG kesitleri ile b100, b600, b1000 değerlerindeki difüzyon ağırlıklı görüntüleri, klinik bilgileri bilinmeksizin incelenmiştir. DAG'nin aktif Sİ'i tespitindeki tanısal etkinliğinin araştırılması amacı ile 42 olgunun, 84 SİE'e ait difüzyon ağırlıklı görüntüler iki ayrı radyolog tarafından (bir radyoloğun ikinci kez değerlendirmesiyle birlikte)  birbirinden bağımsız olarak difüzyon değişikliği açısından  değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeden 1 ay sonra iki radyolog birlikte rutin ve kontrastlı sekansları osteitis ve kemik iliğinde kontrast tutulumu (pozitif MRG) açısından tekrar değerlendirmiştir.
Sonuç:         
DAG görüntülerin aktif Sİ' i saptamadaki duyarlılığı % 75 ve özgüllüğü %.87.5 olarak bulunmuştur. Çalışmamızda DAG' lerin değerlendirilmesinde, gözlemci içi uyum düşük derecede, gözlemciler arası uyum orta derecede bulunmuştur (Cohen Kappa testinde gözlemciler arası kappa değeri 0,512 (p<0,05), gözlemci içi kappa değeri 0,369 (p<0,05)). Gözlemci içi uyumun düşüklüğü değerlendirme yapan radyoloğun klinik tecrübe azlığına bağlanmıştır.

Çalışmamızın sonuçlarına göre, enflamatuvar bel ağrısı yakınması olan olgularda akut Sİ'in saptanmasında, DAG tarama yöntemi olarak kullanılabilecek hızlı, kontrast maddeye ihtiyaç göstermeyen, invaziv olmayan, görece ucuz bir yöntem olarak gelecekte kullanım alanı bulabilecektir. Ancak bu konuda kesin bir önermede bulunmak için, daha geniş seriler ile yapılacak prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. 

Anahtar Kelimeler: Sakroiliak eklem, DAG MRG, enflamatuvar bel ağrısı

Abstract:
DIFFUSION WEIGHTED IMAGING IN EARLY SACROILIITIS
                   Abstract:
Objective:
Early diagnosis of acute sacroiliitis and related disorders are quite important for pre-venting the irreversible results of these diseases (such as ankylosis) and increasing the effi-ciency of treatment. Magnetic Resonance Imaging (MRI) is the most important modality in early diagnosis. Routine MR examinations should include STIR and contrast enhanced fat saturated T1-weighted sequences.  In our study, we evaluated the role of DWI MRI sequence in the diagnosis of acute sacroiliitis. Inter-observer and intra-observer reliability was also evaluated.
Material and Methods:
Seventy patients suffering from back pain and underwent sacroiliac joint MRI between October 2008 and December 2009 were retrospectively evaluated. Patients who were under age of 18 and had MRI examinations without contrast were excluded. Routine MRI se-quences and DWI sequences (b100, b600, b1000) of 84 sacroiliac joints of 42 patients were evaluated retrospectively. Evaluations were made independently without any information about patient's name and clinical findings. First, DWI MRI examinations were evaluated by two radiologists separately (one of the radiologist made another evaluation after one week). After one month, sacroiliac joint MRI's of the patients were evaluated for osteitis and bone marrow enhancement (positive MRI) by two radiologists and decisions were made by consen-sus. 
Results:
For the diagnosis of acute sacroiliitis, sensitivity and specificity values of DWI MRI were calculated as 75% and 87,5% respectively in 84 sacroiliac joints. By using Cohen's Kappa Test, moderate inter-observer correlation (kappa=0,512) and weak intra-observer cor-relation (kappa=0,369) was found. 


Conclusions:
In conclusion, DWI MRI examination is a non-invasive (contrast material administration is not needed), sensitive, fast diagnostic method in the diagnosis of acute sacroiliitis. Besides, DWI MRI may have a potential as a screening method in suspected cases, if supported with large studies.  

Key Words: Sacroiliac joint, DWI MRI, inflammatory back pain.