Dekompanse sistolik kalp yetersizliği hastalarında sağ kalım ve prognozun brain-derived neurotropic faktör (BDNF) düzeyleriyle ilişkisi
The association between BDNF levels and survival and prognosis in patients with decompansated heart failure
Yazar: HASAN ALİ BARMAN
Danışman: PROF. DR. İBRAHİM KELEŞ
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Giriş: Beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF),  nörotrofinler ailesinin bir üyesidir ve nöronların fonksiyonlarını sürdürmesinde önemli role sahip olan hücre içi bir mediyatördür. Yakın zamanda yapılan çalışmalarda bu molekülün diabetes mellitus, ateroskleroz, kalp yetersizliği olan hastalarda düşük düzeyde bulunduğu ve prognostik öneminin olabileceğini düşündüren bulgular saptanmıştır. Bu çalışmanın amacı dekompanse sistolik kalp yetersizliği (KY) hastalarında BDNF düzeylerinin hastane içi ve sonrası kısa dönem klinik sonuçları belirlemede yerinin ve öneminin araştırılmasıdır.
Materyal/Metod: Şubat 2013- Mart 2015 tarihleri arasında fonksiyonel kapasitesi NYHA III-IV ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (EF) < %35 olan dekompanse KY' li 125 hasta çalışmaya dahil edildi. Bilinen kardiyak hastalık öyküsü olmayan 40 sağlıklı gönüllü kontrol grubuna alındı.  Hasta ve kontrol gruplarında başvuru sırasında alınan kan örneklerinden NT pro-BNP ve BDNF düzeyleri ELISA yöntemiyle ölçüldü. 
En az 6 aylık takipte ölüm ve tekrar hastaneye yatışı içeren primer son noktaları belirlemede serum BDNF düzeylerinin ilişkisi değerlendirildi. Sekonder son nokta olarak  hastane içi dönemde klinik sonlanım noktalarını (arrest, majör aritmi, kardiyorenal sendrom, mekanik ventilatör, koroner bakım ihtiyacı, inotrop desteği) belirlemede BDNF' nin değeri araştırıldı.
Sonuçlar: Hasta grubunda ortalama yaş 66 ve % 69.6' sı erkekti. Kontrol grubunda yaş ortalaması 58.5 ve %50 erkek gönüllü mevcuttu. Dekompanse KY hastalarında tek değişkenli analizlerde düşük serum BDNF düzeyi  primer ve sekonder sonlanım noktalarını oluşturan  her bir klinik durum ile anlamlı ilişkili bulunmuştur. Ancak yaşam süresini belirleme açısından Cox-regresyon analizi ile yapılan çok değişkenli analizlerde NT-proBNP düzeyinin artması (OR:1,071 95% CI 1.01 – 1.13) ve  eGFR düzeyinin azalması (OR:0.977, 95% CI 0.938-1.019) bağımsız değişken olarak saptanırken BDNF–yaşam süresi ilişkisi anlamlılığını yitirdiği görülmüştür.  Öte yandan yeniden hastaneye yatışa kadar geçen süreye etki eden faktörleri belirleme amacı ile yapılan çok-değişkenli analizde erkek cinsiyet (OR :0.683, 95% CI 0.487-0.959), NT-proBNP düzeyinin artması (OR:1.004, 95% CI 1.002-1.006), BDNF düzeylerinin azalması(OR:9.077, 95% CI 1.99-41.4) bağımsız belirteç olarak belirlendi.
Tartışma : Dekompanse sistolik kalp yetersizliği nedeni ile hastaneye yatırılan hastalarda sağlıklı bireylere göre yatışta ölçülen serum BDNF daha düşük düzeylerde bulunmuştur. Sonuçlarımız serum BDNF düzeyi ölçümünün hastaneye yatırılan dekompanse sistolik KY' li hastalarında tekrar hastaneye yatışa kadar geçen süreyi belirlemede bağımsız bir belirteç olabilceğini düşündürmektedir. Yaşam süresini belirlemede ise BDNF ölçümü NT-proBNP' nin aksine bağımsız bir belirteç olarak bulunamamıştır.

Abstract:
İntroduction:  BDNF is a member of the neurotropin family, which has an important role in maintaining the intracellular function of neurons.Recent studies suggest that BDNF is lower in patients with DM, atherosclerosis, HF and this molecule may have had a prognostic value.  The aim of this study is investigate the prognostic value and role of the BDNF levels in hospital and short term follow-up in patients with decompansated sistolic heart failure
Methods and Materials: We examined 125 patients with decompansated heart failure that have NYHA III-IV functional capacity and left ventricle systolic dysfunction (EF<35) between the period of February 2013- March 2015. The control group consisted of 40 healthy volunteers who had no known history of cardiac disease. We measured serum NT pro-BNP and BDNF levels of patients and control subjects with ELISA method.
In present study was aimed to examine the association of BDNF levels with primary endpoints including death and rehospitalization after at least six-month follow-up. We also pointed to examine the value of BDNF in secondary endpoints  (inhospital arrest, major arrythmia, cardiorenal syndrom, mechanical ventilator, coronary care need, inotropic support).
Results: The mean age of the patient group was 66 and 69.6% was male. The mean age of control group was 58.5 and there were 50% male volunteers. One variable analysis suggested that there is an significant association between BDNF levels and clinical status generate primary and secondary endpoints in patients with decompansated HF. However multiple variable analysis with Cox-regression analysis determined that increasing NT-proBNP  (OR:1.071, 95% CI 1.01 – 1.13) and decreasing eGFR (OR:0.977, 95% CI 0.938-1.019) were independent variable but the association between BDNF levels and survival was lost its significance. On the other hand,  multiple variable analysis determine factors that affect the  "time to rehospitalization" showed that male sex (OR:0.683, 95% CI 0.487-0.959), increasing NT-proBNP (OR:1.004, 95% CI 1.002-1.006), decreasing BDNF level  (OR:9.077,  95% CI 1.99-41.4) were independent factors.	
Discussion:  Serum BDNF levels were lower in hospitalized patients with decompansated HF than healthy individuals. Our results suggest that serum BDNF level is a independent prognostic factor to determine the "time to rehospitalization" in hospitalized patients with decompansated systolic HF. Unlike NT-proBNP,  it is not found serum BDNF level is an independent prognostic factor to determine survival.