Proksimal femur çivisi uygulanan trokanterik bölge kırıklarında sistemik ve oral traneksamik asit kullanımının kanama üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of effects of systemic and oral tranexamic acid use on bleeding in trochanteric region fractures applied to proximal femur nails
Yazar: HARUN SAĞLICAK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ OP.DR. YAVUZ AKALIN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Femoral kırıklar = Femoral fractures ; Femur boynu kırıkları = Femoral neck fractures ; Hemorajiler = Hemorrhage ; Kan transfüzyonu = Blood transfusion ; Kemik çivileri = Bone nails ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Traneksamik asit = Tranexamic acid ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Giriş: Ortopedi ve travmatolojide traneksamik asit (TEA) kullanımı son yıllarda yapılan çalışmalara göre ameliyat sonrası komplikasyonları arttırmadan kan kaybını ve allojenik kan transfüzyonu ihtiyacını azalttığı gösterilmiştir. Ancak ilacın en uygun doz ve veriliş biçimleriyle ilgili karar birliği bulunmamaktadır. Çalışmamızın amacı, femur intertrokanterik kırıklarında proksimal femur çivisiyle tespit edilen olgularda ameliyat öncesi ve sonrası farklı doz ve formlarda TEA verilen hastalarda gelişen komplikasyonlar, kan kaybı, allojenik kan transfüzyonu ihtiyaçlarının değerlendirilmesi ve yorumlanmasıdır. 
Gereç ve Yöntem: Mayıs 2019 ile Haziran 2020 arasında ameliyat edilen hastaların verileri ileriye dönük olarak toplanmış; geriye dönük olarak analizi yapılmıştır. Femur intertrokanterik kırığı olan 102 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Her grupta 34 hasta [kontrol, sistemik, kombine (sistemik+oral)] olacak şekilde üç gruba ayrılmıştır. Sistemik ve kombine gruptaki hastalara farklı doz ve formlarda TEA verilmiştir. Kan kaybı, allojenik kan transfüzyonu oranı, tromboembolik olaylar başta olmak üzere diğer komplikasyonlar (enfeksiyon, yara problemleri, ölüm gibi) açısından gruplar karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Üç grup arasında demografik veriler, vücut kan hacmi, operasyon tarafı, ameliyat öncesi kan parametreleri ve cerrahi süre açısından fark görülmemiştir. Kontrol grubu ile TEA grupları karşılaştırıldığında sistemik grup ve kombine grupta total ve gizli kan kaybının istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldığı görülmüştür (p=0,013; p=0,004). TEA grupları arasında yapılan karşılaştırmalarda ise istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir (p=0,731). 
Sonuç: Bu çalışmada, TEA verilen gruplar ile kontrol grubu karşılaştırıldığında kan kaybı ve allojenik kan transfüzyonunun TEA gruplarında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu gözlenmektedir. Kombine grupta en az kan kaybı ve allojenik kan transfüzyonu ihtiyacı görülmüştür. Tüm gruplar arasında gelişen komplikasyonlar açısından istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir. Ayrıca çalışmamız bildiğimiz kadarıyla travma hastalarında oral TEA formunun ilk kez kullanıldığı çalışma olması nedeniyle literatüre katkı sağlayabileceği görüşündeyiz. Daha uzun takipli yeni çalışmaların yapılmasını öneririz.

Anahtar Kelimeler: Allojenik Kan Transfüzyonu; Femur İntertrokanterik Kırık; Gizli Kan Kaybı; Proksimal Femur Çivisi; Traneksamik Asit; Travma.

Abstract:
Aim: According to recent studies in orthopedics and traumatology, it is observed that the use of tranexamic acid (TXA) reduces blood loss and the need for allogeneic blood transfusion without increasing postoperative complications. However, there is no consensus on the most appropriate dosage and administration forms of the drug. The aim of study is that evaluating and interpreting complications, blood loss and allogeneic blood transfusion needs in patients given different doses and forms of TXA before and after surgery, in cases with femoral intertrochanteric fractures fixed with a proximal femoral nail.
Materials and Methods: Data of the patients that have been operated on between 2019 May and 2020 June, was prospectively collected and analyzed retrospectively. The study was conducted on a group of patients with 102 femur intertrochanteric fractures. Three groups [control, systemic, combined (systemic + oral)] were formed, with 34 patients in each group. TXA was administered in different doses and forms to the patients in the systemic and combined groups. Groups were compared in terms of especially blood loss, allogeneic blood transfusion rate, thromboembolic events and other complications (such as infection, wound problems, death).
Results: There was no difference between the three groups in terms of demographic data, body blood volume, operation side, preoperative blood parameters and duration of surgery. When the control group and the patient group administered TXA were compared, it has been founded that the total and occult blood loss decreasing was statistically significantly in both with systemic group and combined group (p=0,013; p=0,004). There was no statistically significant difference in the comparisons between TXA administered patient group (p=0,731).
Conclusion: In this study, it was observed that blood loss and allogeneic blood transfusion were statistically significantly lower in the TEA groups when the groups given TEA and the control group were compared. The least blood loss and the need for allogeneic blood transfusion were seen in the combined group. There was no statistically significant difference between all groups in terms of complications. In addition, we think that our study can contribute to the literature since it is the first study in which oral TEA form was used in trauma patients. We recommend conducting new studies with longer follow-up.
Keywords: Allogeneic Blood Transfusion; Femur Intertrochanteric Fracture; Hidden Blood Loss; Proximal Femur Nail; Tranexamic Acid; Trauma.