Aproach to colorectal polyps which were not suitable for endoscopic polypectomy
Endoskopik olarak çıkarılamayan kolorektal poliplere yaklaşım
Yazar: MEHMET BURAK İLHAN
Danışman: PROF. DR. YAŞAR SÜMER YAMANER
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Endoskopi-gastrointestinal = Endoscopy-gastrointestinal ; Kolorektal cerrahi = Colorectal surgery ; Polipler = Polyps

Özet:
ÖZETAmaç: Kolorektal karsinomların günümüzde gelişmekte olan ve gelişmiş ülkelerde gerek görülme sıklığının gerekse de bu hastalığa bağlı ölümlerin arttığı bilinmektedir. Endoskopik olarak karsinomlara öncü olabilecek bir polip saptandığında asıl tedavi endoskopik polipektomidir. Bu çalışmada kolorektal poliplerin endoskopi sırasında polipektomiye uygun olmadığı düşünüldüğünde, tanı ve tedavisinde uygulanması gerekenlerin incelenmesi amaçlanmıştır.Gereç ve yöntem: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Endoskopi Ünitesi'nde 1996-2009 yılları arasındaki materyali içerisinde yeralan 16996 alt gastrointestinal sistem endoskopinde saptanan 3875 polip incelemeye alınmıştır. Bu hastalar, cinsiyet ve yaş özellikleri, saptanan poliplerin boyutları, yerleşim yerleri, histopatolojik özellikleri, uygulanan polipektomi sayıları, hastaların başvuru şikayetleri, uygulanan ameliyat tipleri ve patolojik evreleri açısından değerlendirilmiştir. Çalışmanın asıl konusu olan endoskopik olarak çıkarılamayan 74 (%3) polip ise bu değerlendirmelere ek olarak habaset ile ilişkileri açısından daha detaylı olarak incelemeye alınmıştır.Bulgular: Çalışmamıza dahil ettiğimiz hastaların 44 (%59)'ü erkek, 30 (%31)'u kadın idi. Ortanca yaş 63 (44-81) olarak bulunmuştur. Endoskopik olarak çıkartılamayan poliplerde en küçük boyut 10 mm. , en büyük boyut 100 mm. ve ortanca boyut 40 mm olarak ölçülmüştür. 74 hasta içerisinde endoskopi sırasında biyopsi alınan 54 hastada en sıklıkla 22 (%41) ile tubulövillöz adenom saptandı. Bunları 20 (%37) hasta ile hiperplastik polip ve 12 (%22) hasta ile tubuler adenom izlemiştir. Endoskopik olarak çıkarılamayan poliplerin 59 (%80) hasta ile rektum ve sigmoid kolonda yerleştiği görülmüştür. Bu çalışmada istatistiksel olarak sadece histopatolojik incelemede displazi bulunması ile cerrahi girişim sonrasında habaset saptanması arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p=0.04). Hastalarımızın 4'ünde (%8) ise cerrahi girişim öncesinde histopatolojik incelemede displazi bulunmamasına rağmen cerrahi girişim sonrasındaki incelemesinde habaset saptanmıştır. Endoskopik olarak çıkarılmayan poliplerin ameliyat sonrasındaki histopatolojik sonuçları incelendiğinde %36 polipte invaziv karsinom odağı, %8 hastada ise lenf nodu metastazı saptanmıştır.Sonuç: Bu bulgular endoskopik olarak çıkarılamayan poliplerde cerrahi girişim öncesinde biyopsi alınmasının gerekli olmadığı ortaya koymuştur. Ayrıca endoskopik olarak çıkarılamayan polip varlığında onkolojik kriterlere uygun radikal cerrahi girişimlerin uygulanması gerektiği görülmüştür.

Abstract:
SUMMARYAim: The prevalence and mortality of colorectal carsinoma are increasing in developed and developing countries. When a polyp that can be precursor of carcinoma, is encountered during endoscopy, polypectomy is performed in order to accomplish treatment. The goal of our study is to evaluate what to do in the diagnosis and treatment of polyps that are not suitable for endoscoıpic polypectomy.Methods: We evaluated 16996 lower gastrointestinal endoscopy procedures which have been performed at Istanbul Faculty of Medicine General Surgery Endoscopy Department from 1996 to 2009. A total of 3875 polyps have been found. Gender and ages of these patients and their main complaints are noted besides location and dimension of polpys, the number of polypectomies, histopathologic characteristics of these polyps, and the kind of surgeries that have been perfomed. Pathological data are also evaluated. Endoscopicaly unresectable polyps 74 (13 %) that are the main concern of our study are further evaluated in terms of their relationship with malignancy.Results: 74 patients were included in our study. Among 74 patients 44 (59 %) of them were male and 30 (41 %) of them were female with a mean age of 63 (44-81). The smallest size of endoscopicaly unresectable polpys was 10 mm and the largest one was 100 mm with the mean size of 40 mm. Fiftyfour biopsies have been performed during the endoscopic procedure of these 74 patients. Histopathologic examination revealed tubulovillous adenomas in 54 patients (41 %) , hyperplastic polpys in 20 patients (37 %) and tubular adenomas in 12 patients (22 %). Endoscopicaly unresectable polpys were predominantly (59 patients, 80 %) located at rectum and sigmoid colon. Our study shows that the only statisticaly significant correlation is between histopathologically proven dysplasia and malignancy that is depicted after surgical intervention (p=0,04). Although the histopathologic examination of 4 (8 %) of our patients revealed no dysplasia before surgical intervention, histopathologic examination of the resection specimen showed invasive carcinoma. The pathologic examination of endoscopicaly unresectable polyps after surgical intervention reveals that 36 % of these polyps include an invasive carsinoma nidus and 8 % of the patients had lymph node metastases.Conclusion: Our study shows that for polyps not suitable for endoscopic removal it is not necessary to perform endoscopic biopsies. Furthermore, when endoscopicaly unresectable polpys are encountered radical surgery concurrent with oncologic criteria (formal resection with lymphadenectomy and not segmental resection) should be performed.