2013-2016 yılları arasında Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim dalı tarafından yazılan maluliyet raporlarının değerlendirilmesi, ülkemizdeki ve dünya çapındaki kıyaslamaları
Evaluation of disability reports between the years 2013-2016 written by the forensic medicine department of Necmettin Erbakan University Faculty of Meram Medicine, comparison in our country and the world
Yazar: VEYSEL GÜRBÜZ
Danışman: PROF. DR. ŞERAFETTİN DEMİRCİ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine
Dizin: Adli belge = Forensic document ; Adli tıp = Forensic medicine ; Maluliyet değerlendirmesi = Disability evaluation ; Malullük = Disability ; Raporlar = Reports ; Yönetmelikler = Regulations

Özet:
Amaç: Maluliyet raporlarının düzenlenmesi Adli Tıbbın rutin uygulamalarından biridir. Malul olma halinin oranının, bazı parametreler esas alınarak hazırlanmış cetvellerden yararlanmak suretiyle belirlenmesine maluliyet oranı (meslekte kazanma gücü kaybı oranı) denilmektedir. Bu çalışmada, Necmettin Erbakan Üniversitesi (N.E.Ü.) Meram Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalına maluliyet raporu almak için başvuran olguların sosyodemografik ve tıbbi özellikleri ile maluliyet raporları konusunda bilirkişilerin sorumlulukları ve rapor hazırlanırken dikkat edilmesi gereken unsurların vurgulanması ile diğer ülkelerdeki uygulamalar da göz önüne alınarak sorunların tartışılması amaçlandı.
	Yöntem: N.E.Ü. Meram Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında 01.01.2013-30.06.2016 tarihleri arasında düzenlenen maluliyet raporları, olguların yaş, cinsiyet, meslek, rapor tarihi, istem makamı, olay türü, olay tarihi, tanı, arıza çeşidi, maluliyet oranı, iyileşme süresi, takdir kullanımı, tanıda zorluk çekilen hususlar ve sürekli bakıma muhtaçlık açısından değerlendirildi. Veriler istatistik programı ile analiz edildi.
	Bulgular: İncelemenin yapıldığı 3,5 yılda 908 maluliyet raporu düzenlendiği gözlendi. Olguların 661'i (%72,7) erkek ve 247'si (%27,2) kadındı. Yaş ortalaması 33,92±15,7 olup %94,3'ünün (n=857) trafik kazası nedeniyle yaralandığı ve ortopedik arızaların ön plana çıktığı saptandı. Yirmi olguda maluliyet oranı %100 idi.
	Sonuç: Bilirkişiler yasal mevzuatta kişideki arızanın tam karşılığını bulamadıklarında takdiren bir arızayı seçebilmekte ya da maluliyet oranını düşürebilmektedir. Bu durum farklı bilirkişiler tarafından farklı maluliyet raporları düzenlenmesine neden olmaktadır. Yönetmelikte ihtiyaçlar doğrultusunda değişiklik yapılması, rapor prosedürünün tekrar tanımlanması ve takdirin kullanım şekli ile ilgili bir düzenleme getirilmesi gerektiği düşünülmektedir. Ülkemizde kullanılan özürlülük cetvellerinin geliştirilerek dünya standartlarına uyumlu hale getirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz. 
	Anahtar Kelimeler: Adli Tıp, Maluliyet, Yönetmelik.

Abstract:
Objective: Arrangement of disability reports is one of the routine practices of forensics. Estimating the ratio of disability by using some schedules that are prepared on the basis of some parameters is labeled as permanent disability rate. In this study, it is aimed at emphasizing the responsibilities of experts on disability reports and the factors to be considered during preparation of reports by sociodemographic and medical features of the cases applied to The Forensic Medicine Department of Necmettin Erbakan University Faculty of Meram Medicine and to be disputed of problems by taking into consideration applications in other countries.
	Methods: The disability reports prepared between 01.01.2013-30.06.2016 were evaluated in terms of age, sex, occupation, date of report, the authority of claims, the type of event, the date of event, diagnosis, the disability type, the disablement degree, recovery period of cases, continuous nursing neediness and difficulties in diagnosis issues were also evaluated. Data analyzed by statistical program.
	Results: It was observed that 908 disability reports prepared within 3,5 years during which the examination was conducted. 661 cases were male and 247 were female. The mean age was 33,92±15,7. %94,3 of them were injured due to the traffic accident and the orthopedic defects came into prominence. The disablement degree was 100% within 20 cases.
	Conclusion: Experts could choose a disability type or decrease the disability degree by their discretion, if they don't find the disbility type or disablement degree in legislation. This situation causes arrangement of the reports with different disablement degrees by different experts. It is considered that a modification must be made in line with requirements of the regulation, the procedure of report must be redefined and an arragement must be made regarding the usage style of discretion. We believe that, the disability scale used in our country should be developing and brought into line with world standards.
	Key Words: Forensic Medicine, Disability, Regulation.