İdiopatik polihidroamnios saptanmış gebelerin obstetrik ve fetal sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of obstetric and fetal outcomes of pregnant women with idiopathic polyhydramnios
Yazar: SÜMEYRA GÜREL
Danışman: PROF. DR. OYA DEMİRCİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Amniotik sıvı = Amniotic fluid ; Gebelik = Pregnancy ; Morbidite = Morbidity ; Mortalite = Mortality ; Polihidramniyoz = Polyhydramnios ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies

Özet:
Amaç: Çalışmamız, idiyopatik polihidramniyoz saptanmış gebelerin perinatal sonuçlarını maternal ve fetal morbidite ve mortalite açısından değerlendirmeyi amaçlamıştır.

          Gereç ve Yöntem:  Çalışma; Sağlık Bilimleri Üniversitesi İstanbul Zeynep Kamil Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde retrospektif olarak yapılmış olup, çalışmaya Ocak 2016-Ocak 2021 tarihleri arasında hastanemiz gebe polikliniklerine takip amaçlı başvurup polihidramniyoz tanısı alan gebeler dahil edilmiştir.
          Çalışmaya dahil edilecek gebeler elektronik bilgi sistemi üzerinden 'polihidramniyoz' tanısı (ICD kodu O40) girilen hastalar arasından seçilmiştir. Polihidramniyoza neden olabilecek gestasyonel diyabetes mellitus (GDM), fetal anomali, hidrops fetalis gibi etkenlerin saptandığı gebeler çalışma dışı bırakılmıştır. Ayrıca gebelerin ikinci trimester ayrıntılı ultrasonları ve sonografik takipleri de incelenmiştir. Toplamda 273 gebe kriterlere uygun bulunmuştur. Gebelere elektronik bilgi sisteminde bulunan iletişim numaraları ile ulaşılıp, sistem üzerindeki tıbbi özgeçmiş ve diğer eksik bilgiler bu şekilde edinilmiştir. Ancak 60 gebeye ulaşılamayıp çalışmaya bilgilerine ulaşılabilen 213 gebe dahil edilmiştir. Ayrıca postnatal dönemde bu gebeliklerden doğan çocukların sağlık durumu ve ortaya çıkan ek hastalıkları sorgulanmıştır.
       
Bulgular:  Olgular; çocuklarında postnatal dönemde anomali saptanan ve saptanmayan olarak iki grupta incelenmiştir. Polihidramniyoz şiddetine göre de üç sınıf oluşturularak değerlendirme yapılmıştır. Yaş ortalaması 29,6'dır. Yaş, gravida, parite gibi parametrelere bakıldığında gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Doğum şekline bakıldığında ise primer sezaryen oranlarındaki yükseklik %48 oranla dikkat çekicidir. Polihidramniyoz şiddeti arttıkça yenidoğan yoğun bakım ünitesi (YBÜ) ihtiyacında artış olduğu görülmüş olup istatiksel olarak da anlamlıdır (p=0,004). Hafif polihidramniyoz olgularında %15 oranda YBÜ ihtiyacı olurken, şiddetli polihidramniyoz saptananlarda %42 oranla daha fazla yenidoğan YBÜ ihtiyacı olmuştur. Yine polihidramniyoz şiddetindeki artışla makrozomi oranlarında artış olduğu görülmüştür (p<0,001). Özellikle orta şiddette polihidramniyoz saptanan olgularda hafif polihidramniyoz olgularına göre daha sık makrozomi görülmektedir (%41 vs. %2). Anomalili grup ile sağlıklı grup karşılaştırıldığında; gruplar arasında doğum şekli, doğum kilosu, tanı alma haftası, doğum haftası açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak anomalili grupta yer alan olgularda preterm doğum oranı sağlıklı gruba oranla daha yüksek bulunmuştur (p=0,04). Postnatal dönemde saptanan anomaliler; nöromusküler bozukluklar, dil ve konuşma bozuklukları, Down sendromu, Bartter sendromu, Noonan sendromu, enürezis noktürna, özofagus atrezisi, anal atrezi, jejunoileal atrezi, biotinidaz eksikliğidir.

Sonuç: Polihidramniyoz saptanan olgularda perinatal morbidite ve mortalite riski artmaktadır. Bu nedenle polihidramniyoz saptandığında öncelikle etiyolojiye yönelik tetkikler yapılmalı ve sebep bulunursa amniyotik sıvı artışının ve kötü obstetrik sonuçların önüne geçmek için önlemler alınmalıdır. Polihidramniyoz idiyopatik olarak değerlendirilip takip ediliyorsa yine de gelişebilecek komplikasyonlar öngörülmeli ve doğum üçüncü basamak bir merkezde planlanmalı, olası postnatal saptanabilecek anomaliler açısından erken çocukluk döneminde takipler yapılmalı ve aile bilgilendirilmelidir.

Abstract:
Objective: Our study aims to determine perinatal outcomes and maternal- foetal morbidity and mortality in pregnant women that followed up for idiopathic polyhydramnios.

Methods: This was a retrospective study of 213 singleton pregnancies that were diagnosed with polyhydramnios at the Zeynep Kamil Women and Children's Diseases Training and Research Hospital, Gynecology and Obstetrics Clinic, Istanbul, between 2016-2021.
         The pregnant women to be included in the study were selected among the patients had a diagnosis of 'polyhydramnios' (ICD code O40) via the electronic information system. Examinations of these pregnant women such as oral glucose tolerance test (OGTT), indirect Coombs test (IDC) for Rh immunization, serology for TORCH group infections were accessed via electronic information system and 'E-Nabız'. Pregnant women with factors such as gestational diabetes mellitus (GDM), fetal anomaly, hydrops fetalis that may cause polyhydramnios were excluded from the study. In addition, second trimester detailed ultrasounds and sonographic follow-ups of pregnant women were also examined. A total of 273 pregnant women were found to be suitable for the criteria. Pregnant women were reached with the contact numbers in the electronic information system, and the medical history and other missing information on the system were obtained in this way. However, 60 pregnant women could not be reached and 213 pregnant women whose information could be accessed were included in the study. In addition, the health status of the children born from these pregnancies in the postnatal period and their accompanying diseases were questioned.

Results: Pregnant women were examined in two groups as children with and without anomalies in the postnatal period. Polyhydramnios was classified into three groups according to severity. The average age is 29.6. Considering the parameters such as age, gravida, and parity; no significant difference was found between the groups. High rate of primary cesarean section is remarkable with a rate of 48%. As the severity of polyhydramnios increased, the need for neonatal intensive care unit (ICU) increased, which was statistically significant (p=0.004). While 15% of mild polyhydramnios cases require ICU, severe polyhydramnios newborns needed ICU more than 42% in those diagnosed. Again, an increase in macrosomia rates was observed with the increase in the severity of polyhydramnios (p<0.001). Macrosomia is seen more frequently in cases with moderate polyhydramnios, with a rate of 41%, compared to mild polyhydramnios cases with a rate of 2%. When the anomaly group was compared with the healthy group; there was no significant difference between the groups in terms of delivery type, birth weight, diagnosis week, birth week but the anomaly group's preterm birth rate is higher than the healthy group (p=0,04). Anomalies detected in the postnatal period; neuromuscular disorders, speech and language disorders, Down syndrome, Bartter syndrome, Noonan syndrome, enuresis nocturna, esophageal atresia, anal atresia, jejunoileal atresia, biotinidase deficiency.

Conclusion: Perinatal mortality and morbidity risk increases in cases with idiopathic polyhydramnios. Therefore, when polyhydramnios is detected, first of all, investigations for the etiology should be performed and if the cause is found, measures should be taken to prevent an increase in amniotic fluid and poor obstetric outcomes. If polyhydramnios is evaluated and followed as idiopathic, complications that may still develop should be predicted and delivery should be planned in a tertiary center, follow-up should be done in early childhood in terms of possible postnatal anomalies, and the family should be informed.