Radyasyon rektiti oluşturulan ratlarda; ozon tedavisinin etkinliğinin değerlendirilmesi
The evaluation of the effectiveness of ozone therapy in rats with radiation rectitis
Yazar: MEHMET ALİM TURGUT
Danışman: DOÇ. DR. CANDAŞ ERÇETİN ; DR. ÖĞR. ÜYESİ SELNUR ÖZKURT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Ozon = Ozone ; Ozon tedavisi = Ozone therapy ; Radyasyon = Radiation ; Radyasyon etkileri = Radiation effects ; Radyoterapi = Radiotherapy ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, radyasyon rektiti oluşturulan ratlarda ozonun sistemik ve lokal uygulanmasındaki etkilerin; klinik, histopatolojik ve immünohistokimyasal bulgular eşliğinde değerlendirilmesini amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Sprague-Dawley cinsi, 250-350 gr. ağırlığında, yaşları 11-13 hafta aralığında, 46 adet erkek cinsiyette rat kullanıldı. Ratlar 5 gruba ayrıldı; Sham grubunda 6, Kontrol 1 (Radyoterapi (RT) sonrası intraperitoneal hava) grubunda 10, Kontrol 2 (RT sonrası rektal hava) grubunda 10, Tedavi 1 (RT sonrası intraperitoneal ozon (Sistemik tedavi)) grubunda 10 ve Tedavi 2 (RT sonrası rektal ozon (Lokal tedavi)) grubunda 10 rat. Ratlara tek fraksiyonda 18 Gy. RT uygulandıktan sonra 1., 3., 5., 7. ve 14. günde tedavi uygulandı ve 28. günde sakrifiye edildi. 
Bulgular: Gruplar arasındaki histopatolojik incelemede; yüzey epiteli, gland (Kript) ve lamina propria yapılarındaki onüç alt parametre ile total patolojik skorlar açısından istatistiksel farklılık saptanmadı. Tartı takibinde; 7. günde düşme görülse de takiplerinde kilo alımı saptanmıştır (p>0.05). TNF-α, VEGF, HIF-1α'nın epitel ve stromal yapıdaki düzeyleri, tedavi gruplarında kontrol gruplarına göre istatistiksel olarak düşük düzeylerde saptandı (p=0.001).  IL-1β'nın epitel düzeyleri her iki tedavi grubunda düşük iken, stromal yapıdaki düzeyi rektal tedavi uygulanan grupta düşük saptandı (p=0.001). Rektal ozon tedavisi uygulanan 5 ratta kanser gelişimi, istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi (p=0.044).
Sonuç: Pelvik kanserlerin giderek artan oranda saptanması nedeniyle RT'nin tedavide kullanımıda artmaktadır. RT'ye bağlı yan etkiler nedeniyle, yaşam kalitesinde gerileme görülmekte ve tedaviye uyum azalmaktadır. Radyasyon rektiti tedavisinde; rektal medikal ozon uygulamasında saptanan yüksek kanser oranı nedeniyle büyük örneklem grubunda daha ileri araştırmaların yapılması gerektiği kanaatindeyiz.

Abstract:
Aim: We aimed to evaluate the effectiveness of local and systemic application of ozone in radiation proctitis via clinical, histopathological and immunohistochemical findings in an experimental animal study. 
Materials and Methods: We used 46 male Sprague-Dawley rats, 11-13 weeks old, weighing 250-350 grams. Rats were divided into 5 groups; 6 rats in Sham group, 10 rats in Control 1 group (post-RT intraperitoneal air), 10 rats in Control 2 group (post-RT rectal air), 10 rats in Treatment 1 group (post-RT intraperitoneal ozone (Systemic application)) and 10 rats in Treatment 2 group (post-RT rectal ozone (Local application)). All rats were delivered 18 Gy radiation in one single fraction. After RT application, rats in treatment groups were treated with ozone on 1st, 3rd, 5th, 7th and 14th days and were sacrificed on 28th day. 
Results: There was no significant difference between the groups among 13 parameters in epithelium, gland and lamina propria, and total pathological score in histopathological evaluation. Although there was a decrease in weight of rats on the 7th day, on the following days weight gain was observed on the following days (p>0.05). The levels of TNF-α, VEGF and HIF-1α in epithelium and stroma were significantly lower in treatment groups than in control groups (p=0.001). While the levels of IL-1β in epithelium were significantly lower in both treatment groups, levels of IL-1β in stroma were significantly lower in treatment 2 groups than in control groups (p=0.001). 5 rats in treatment 2 group (rectal ozone application) had cancer in rectum which was significantly higher than in other groups (p=0.044).
Conclusion: Due to the increasing detection of pelvic cancers, the use of RT in the treatment is increasing. There is a decrease in the quality of life and treatment adherence in patients after RT. We believe that further research should be conducted in larger study groups due to high rate of cancer after medical ozone treatment in radiation proctitis.