Bir güncel sanat pratiği olarak baba ve otorite
As a contemporary art practice father and authority
Yazar: RABİA DEMİR
Danışman: PROF. DR. TANSEL TÜRKDOĞAN
Gazi Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı / Resim Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2019
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Aile = Family ; Babalar = Fathers ; Cinsel kimlik = Gender identity ; Otorite = Authority ; Resim sanatı = Painting art ; Sanat = Art ; Sanat eserleri = Artistic works ; Sanat etkinlikleri = Art activities

Özet:
Toplumsal kurumlardan biri olan aile, toplumsal cinsiyetin inşasında birey ve toplum arasında aracı olurken, diğer kurumların yetersiz kaldığı noktada, iktidarın denetim görevini de üstlenerek, düzenin devamının sağlanmasında önemli bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda baba; ataerkil toplum yapısını, ailedeki hiyerarşik yapıyı ve otoriteyi simgeleyen toplumsal cinsiyet figürü olarak kurgulanmaktadır. Çocuğun gelişiminde önemli bir rol oynayan babanın otoriter olması baba-çocuk çatışmasına, babanın yokluğundan kaynaklanan otorite eksikliği, çocuğun sosyo-psikolojik gelişiminde ve kimlik inşasında bazı olumsuzluklara neden olmaktadır. Otoriter baba ve çocuk arasında kaçınılmaz olarak yaşanan çatışma, insanlığın ortak meselelerinden biri olarak çok tanrılı dinlerden tek tanrılı kutsal dinlere, mit ve efsanelerden masallara, antropolojiden psikanalize, edebiyattan tiyatroya ve sinemadan plastik sanatlara kadar birçok alanda sıkça ele alınan bir konu olarak dikkat çekmektedir. Araştırmada, erkeğin ailenin babası ve çoğu zaman tek otoritesi olarak kurgulanmasının çocuk üzerindeki olumsuz etkileri ve baba-çocuk çatışması, toplumsal cinsiyet kavramı bağlamında incelenerek baba-çocuk ilişkisinin güncel sanata yansımaları üzerine bir okuma gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda örneklemini F. Kafka ve Oğuz Atay'ın babalarına yazdıkları mektupların oluşturduğu "Babaya Mektup" serisinde "otosansür"  bireyin otoriter baba karşısında uyguladığı, uygulamak zorunda kaldığı bir davranış modeli olarak ele alınmıştır.

Abstract:
The family, which is one of the social institutions, is the mediator between the individual and the society in the construction of gender. At the point where other institutions are insufficient, family play an important role in ensuring the continuation of the order by assuming the duty of supervision of power. In this context, the father; is constructed as a gender figure symbolizing the patriarchal social structure, the hierarchical structure in the family and the authority. The deprivation of authority from the father who played an important role in the development of the child or the lack of authority due to the absence of the father leads to some negativity in the socio-psychological development of the child and in the construction of identity. The conflict between father and child is one of the common issues of mankind, which represented many divine religions, monotheistic religions, myths to tales, anthropology, psychoanalysis, plastic arts to literature and cinema to theater. In the research, a study on the effects of father-child relationship on contemporary art was analyzed by examining the negative effects of the fictionalization of the man as the father, the head of the family and his only authority on the child and the father-child conflict.