Özofagus yaralanmalarında tedavi yöntemlerinin incelenmesi
Examination of treatment methods in esophageal injuries
Yazar: HİLMİ KESKİN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ALİ BİLAL ULAŞ
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tedavi = Treatment ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Özofagus = Esophagus ; Özofagus hastalıkları = Esophageal diseases

Özet:
Giriş ve Amaç: Özofagus yaralanmaları özofagusun mukoza, submukoza ve tam kat hasarlanması gibi geniş yelpazede incelenmektedir. Günümüzde gastroenteroloji, genel cerrahi, kardiyoloji ve göğüs cerrahisi kliniklerinin girişimsel işlemlerinin artması sebebi ile sıklığı artmakta ve özellikle tam kat yırtılmalarda mediastinal yapıların enflamasyonu ile sonuçlanabildiğinden, ciddi mortalite ve morbidite ile yakından ilişkilidir.
Bizim bu çalışmamızla retrospektif olarak özofagial yaralanmalara yaklaşımlarımızı değerlendirerek araştırılan parametreler ışığında özofagial yaralanmalarda en doğru yönetim şeklini araştırmak amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ne 1989-2020 yılları arasında başvuran, çeşitli sebeplerle meydana gelen özofagus yaralanması mevcut hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Özofagus kanserine sekonder gelişen özofagial fistül hastaları çalışma dışı bırakılmıştır.  Hastalar yaş, yaralanma materyali, geliş şekli, yaralanma sonrası hastaneye başvuru süresi, başvuru sonrası tedavi başlama süresi, tanı için kullanılan yöntem ve bu yöntemde görülen patoloji, endoskopi bulgusu, yaralanma lokalizasyonu, eşlik eden hastalık, tedavi yöntemi, takipte gelişen komplikasyonlar, sigara, alkol, steroid kullanımı, malnutrisyon varlığı, takip süresi, takipte kullanılan yöntem ve mortalite olmak üzere geniş bir skalada karşılaştırıldı.
Tartışma ve Sonuç: Özofagus yaralanmalarına yaklaşımda hala tam olarak bir fikir birliği elde edilememiştir. Bunun sebepleri arasında büyük hasta serileri ile çalışmaların yapılamaması sayılabilir. Her hastanın özelinde kişisel olarak değerlendirilmesi elzemdir. Özofagus yaralanmaları yüksek volumlü merkezlerde uzman bir ekip tarafından takip ve tedavi edilmelidir. Yüksek volumlü merkezlerdeki yüz güldürücü sonuçlar olması tedavi ve takip aşamasında alt basamak hastanelerde vakit kaybedilmemesi açısından önemlidir.
Özofagus yaralanmalarının tedavisi, gelişen yoğun bakım takipleri, antibiyoterapiler ve yeni geliştirilen minimal invaziv tedavi yöntemleri ışığında yapılmalıdır.
Özofagus yaralanması tedavisi çok zor olup ciddi komplikasyonlarla seyreder. Bu komplikasyonları minumuma indirmek için birçok farklı tedavi tekniği uygulanmıştır. Bu tedavileri uygularken uygun hasta seçimi ve cerrahi ekibin deneyimi sonuçları optimize etmek için kritik öneme sahiptir. Biz bu retrospektif çalışmamızda özofagus yaralanması olan hastalarda hastaya ve tedaviye ait bilgileri literatür bilgileri eşliğinde sunarak farklı tedavi seçeneklerinin de tercih edilebilir olduğunu gösterdik.

Abstract:
Examination of Treatment Methods in Esophageal Injuries
Objective: Esophageal injuries are evaluated in a wide range such as mucosal, submucosal, and full-thickness injuries of the esophagus. Recently, its frequency has been increased due to the increase in interventional procedures in gastroenterology, general surgery, cardiology, and thoracic surgery clinics, and it is closely associated with serious mortality and morbidity, especially since it can result with inflammation of mediastinal structures in full-thickness ruptures.
In this study, we purposed to evaluate our approaches on esophageal injuries retrospectively and to investigate the most accurate management methods in esophageal injuries in line with the investigated parameters.
Materials and Methods: Patients with esophageal injuries due to various reasons, who applied to Atatürk University Faculty of Medicine Hospital between 1989 and 2020, were included in the study. Patients with esophageal fistula developed secondary to esophageal cancer were excluded from the study. Patients' ages, injury types, arrival status,number of hospital admission times after injury, initiation of treatment after admission, methods used for diagnosis and pathologies seen in these methods, endoscopic findings, injury localizations, concomitant diseases, treatment methods, complications in follow-up, smoking and alcohol consumption, steroid usage, presence of malnutrition, follow-up periods, methods used in follow-up and mortality rates were compared.
Conclusion: There is still no consensus on the approach to esophageal injuries. One of the reasons for this is the inability to conduct studies with large patient series. Personal evaluation of each patient is essential. Esophageal injuries should be followed up and treated by a specialist team in high-volume centers. Satisfying results in high-volume centers are important in terms of not losing time in lower-level hospitals during treatment and follow-up.
Treatment of esophageal injuries should be made in line with developing intensive care follow-ups, antibiotics, and newly developed minimally invasive treatment methods.
Treatment of esophageal injuries are very difficult and progress with serious complications. Many different treatment techniques have been applied to minimize these complications. Appropriate patient selection and surgical team experience are critical to optimizing outcomes when administering these treatments. In this retrospective study, we showed that different treatment options can be preferred by presenting patients and treatment information in patients with esophageal injury, using the literatural information.