Ratlarda bupivakain ve deksmedetomidin ile kombine edilmiş bupivakainin lokal miyotoksisite ve inflamasyon üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of bupivacaine and dexmedetomidine combined with bupivacaine on local myotoxicity and inflammation in rats
Yazar: GÜLAY YALÇIN YILMAZ
Danışman: PROF. DR. ERKAN YAVUZ AKÇABOY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi-kondüksiyon = Anesthesia-conduction ; Bupivakain = Bupivacaine ; Deksmedetomidin = Dexmedetomidin ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Komplikasyonlar = Complications ; Miyotoksisite = Myotoxicity ; Sinir blokajı = Nerve block ; Sıçanlar = Rats ; Toksisite = Toxicity ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Giriş ve Amaç: Rejyonel anestezi tekniklerinin artan popülaritesi lokal anestezi ile indüklenen doku hasarına olan ilgiyi artırmıştır. Miyotoksisite periferik sinir bloklarının bir komplikasyonudur. Bupivakain uzun süreli etkisi ve yüksek analjezik gücü nedeniyle intraoperatif rejyonel anestezi ve postoperatif ağrı yönetiminde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bupivakainin lokal anestezikler içerisinde en yüksek miyotoksik potansiyele sahip olduğu bilinmektedir. Rejyonel anestezi sırasında lokal anesteziklerin etki süresi ve blok kalitesini artırmak amacıyla adjuvan ilaçlar eklenebilmektedir. Deksmedetomidin yüksek oranda selektif alfa 2 adrenoreseptör agonisti olup sıklıkla intravenöz sedatif ve koanaljezik ajan olarak kullanılır. Literatürde deksmedetomidinin lokal anesteziklere adjuvan olarak eklenmesinin sinir bloğunun süresinin uzatırken lokal inflamasyonu azalttığını gösteren çalışmalar mevcuttur. 
Bu çalışma periferik blok sırasında bupivakaine adjuvan ajan olarak deksmedetomidin eklenmesinin, bupivakainin neden olduğu miyotoksisite ve inflamasyonu nasıl etkileyeceğini gözlemlemeyi hedeflemektedir.

GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya 4 grupta toplam 28 adet, ortalama ağırlığı 250 gram Wistar Albino cinsi rat dahil edildi. Ratlara, A grubu 0,2 ml %0.9'luk normal salin, B grubu 0,1 ml %0.5'lik bupivakain  0,1ml %0.9 salin ile seyreltilerek %0.25'lik konsantrasyonda, D grubu 0,1 ml %0.01'lik deksmedetomidin 0,1 ml %0.9 salin ile seyreltilerek %0.005'lik konsantrasyonda, BD grubu 0,1 ml %0.5'lik bupivakain 0,1 ml %0.01'lik deksmedetomidin ile seyreltilerek toplamda 0,2 ml, konsantrasyonlar tüm gruplarda aynı olacak şekilde intramusküler (IM) yoldan enjekte edildi. Enjeksiyonlar sağ gastrokinemius kasına yapıldı. Enjeksiyondan sonraki 48. saatte ketamin anestezisi altında ratların enjeksiyon yapılan ekstremiteleri cilt dokusu diseksiyonundan sonra çıkarılarak histopatolojik inceleme için hazırlandı. Biyokimyasal analiz için vena cana inferiordan kan alımı gerçekleştirildikten hemen sonra ratlar sakrifiye edildi.
BULGULAR: Yapılan histopatolojik incelemede kas lif hasarı, nekroz, mononükleer hücre birikimi değerlendirildi. Miyosit hasar sınıflaması için Modifiye Benoit Skorlaması kullanıldı. Histopatolojik açıdan gruplar arası karşılaştırmada Grup B (Bupivakain) ile diğer gruplar arasında anlamlı fark olduğu (p<0.001), Grup B değerlerinin diğer gruplardan daha yüksek olduğu, ayrıca Grup BD (Deksmedetomidin + Bupivakain) ile diğer gruplar arasında fark olduğu, Grup BD değerlerinin Grup A (%0,9 Serum Fizyolojik) ve D (Deksmedetomidin) değerlerinden daha yüksek, Grup B (Bupivakain) değerlerinden daha düşük olduğu bulunmuştur. Biyokimyasal analiz için kreatin fosfokinaz (CPK) ve C-reaktif protein (CRP) değerleri kullanılmıştır. Gruplar arası yapılan karşılaştırmalarda; CPK değerleri yönünden gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu (p<0,05) bulunmuştur. Grup B ile Grup A ve D arasında fark olduğu, Grup B değerlerinin en yüksek olduğu bulunmuştur. CRP değerleri yönünden gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.
SONUÇ: Çalışmamızda ratlarda bupivakaine eklenen deksmedetomidinin histopatolojik ve biyokimyasal olarak miyotoksisiteyi azalttığını gözlemledik. Deksmedetomidinin lokal anesteziklere adjuvan olarak kullanımı ve miyotoksisite üzerindeki etkileri ile ilgili daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz. 
Anahtar Kelimler: Bupivakain, Deksmedetomidin, Miyotoksisite

Abstract:
Indtroductıon and Aim: The increasing popularity of regional anesthesia techniques has increased the interest in tissue damage induced by local anesthesics. Myotoxicity is a complication of peripheral nerve blocks. Bupivacaine is widely used in intraoperative regional anesthesia and postoperative pain management due to its long-lasting effect and high analgesic effect. Bupivacaine is known to have the highest myotoxic potential among local anesthetics. During regional anesthesia, adjuvant drugs can be added to extent the duration of action of local anesthetics and increase the block quality. Dexmedetomidine is a highly selective alpha 2 adrenoreceptor agonist and is often used as an intravenous sedative and co-analgesic agent. There are studies in the literature showing that the addition of dexmedetomidine to local anesthetics as an adjuvant prolongs the duration of nerve block and reduces local inflammation. The aim of this study is to observe how the addition of dexmedetomidine as an adjuvant agent to bupivacaine during peripheral block will effect myotoxicity and inflammation caused by bupivacaine.
MATERIALS AND METHODS: A total of 28 Wistar Albino rats with an average weight of 250 grams were included in the study in 4 groups. Group A 0.2 ml 0.9% normal saline, Group B 0.1 ml 0.5% bupivacaine diluted with 0.1 ml 0.9% saline to a concentration of 0.25%, D group 0.1 ml 0.01% dexmedetomidine diluted with 0.1 ml 0.9% saline to 0.005% concentration, BD group 0.1 ml 0.5% bupivacaine diluted with 0.1 ml 0.01% dexmedetomidine total 0.2 ml was injected intramuscularly (IM) at the same concentrations in all groups. Injections were made into the right gastrocnemius muscle. At 48 hours after the injection, the injected extremities of the rats under ketamine anesthesia were removed after skin tissue dissection and prepared for histopathological examination. The rats were sacrificed immediately after blood collection from the inferior vena cava for biochemical analysis.
RESULTS: Muscle fiber damage, necrosis, and mononuclear cell accumulation were evaluated in the histopathological examination. Modified Benoit Score was used for myocyte injury classification. In the histopathological comparison between groups, there was a statistically significant difference between Group B (Bupivacaine) and other groups (p<0.001), Group B values were higher than other groups, there was a difference between Group BD (Dexmedetomidine + Bupivacaine) and other groups, Group BD values were higher than Group A (0.9% Serum Physiological) and D (Dexmedetomidine) values, it was found to be lower than Group B (Bupivacaine) values. CPK and CRP values were used for biochemical analysis. In the comparisons between the groups; It was found that there was a statistically significant difference between the groups in terms of CPK values (p<0.05). It was found that there was a difference between Group B versus Group A and D; and Group B values were the highest. It was found that there was no statistically significant difference between the groups in terms of CRP values.
CONCLUSION: In our study, we observed that dexmedetomidine added to bupivacaine decreased myotoxicity histopathologically and biochemically in rats. We think that more studies are needed on the use of dexmedetomidine as an adjuvant to local anesthetics and its effects on myotoxicity.
Keywords: Bupivacaine, Dexmedetomidine, Myotoxicity