Altmışbeş yaş üzeri hastalarda dizziness klinik ve etyolojisi
Clinical and etiology of dizziness in patients over 65 years
Yazar: DERYA TAKTAKOĞLU
Danışman: PROF. DR. ŞEBNEM BIÇAKCI
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Denge = Equilibrium ; Dengesizlik = Imbalance ; Duruş = Posture ; Geriatri = Geriatrics ; Senkop = Syncope ; Vertigo = Vertigo ; Yaşlılar = Aged

Özet:
Altmış Beş Yaş Üzeri Hastalarda Dizziness Klinik ve Etyolojisi

Amaç: Dizziness uzayda oryantasyon bozukluğu duyumunu tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Hasta kendini boşluktaymış gibi olarak tanımlamaktadır. Toplumda çok sık görülmekte, prevelansı % 11-32.5 olarak bilinmektedir. İleri yaşla bu oran % 60-70'e ulaşmaktadır. Bu başlık altında farklı mekanizmalardan kaynaklanan vertigo, dengesizlik, presenkop ve nonspesifik sersemlik hissi yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı 65 yaş ve üzerinde dizziness nedeniyle başvuran hastaların klinik özelliklerinin belirlenmesi ve bu alt grupların dizziness şikayeti olmayan kontrol grubu ile postural stabilitesinin karşılaştırılmasıdır.
Metod: Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilimdalı polikliniğine Ocak 2014-Ağustos 2016 tarihleri arasında 65 yaş üzerinde dizziness nedeniyle başvuran 100 hasta (48 kadın, 52 erkek) ve dizziness dışında nedenlerle başvuran 25 kontrol (10 kadın, 15 erkek) toplam 125 hasta çalışmaya alınmıştır. Kontrol grubu sadece postürografik analizde kullanılmıştır. Mobilite güçlüğü (ağır polinöropati, ağır kognitif etkilenme) dışlama kriteri olarak kabul edilmiştir. Hastaların öykü, nörolojik ve nörootolojik muayeneleri, labaratuar değerleri ve ileri inceleme sonuçları kaydedildi. Denge işlevleri statik postürografi cihazı kullanılarak ölçülmüştür.
Bulgular: Yaş ortalamaları hasta 72,6 (minimum:65, maksimum:91), kontrol 68 (minimum:65, maksimum:75) olarak belirlenmiştir. Hastaların en sık yakınmaları  düşme korkusu/düşecek gibi olma (% 83), dengesizlik (% 76), çevre illüzyonu (% 43), sersemlik hissi (% 43), ayağa kalkamama (% 21) olarak belirlendi. Dizzinessi tetikleyen faktörler içerisinde ayağa kalkmak (% 91) en sık neden olarak tanımlanmıştır. Olgular başlıca dört gruba ayrılmıştır. Alt grup analizinde vertigo 53 (% 51), presenkop 21(% 20,2), dengesizlik 27 (% 26), nonspesifik sersemlik hissi grubunda 3 (% 2,8) hasta mevcuttur. Dört hastada birden çok neden belirlenmiştir. Vertigo grubunda kadın cinsiyet (p=0,001), presenkop ve dengesizlik grubunda ise erkek cinsiyet istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0,003 ve p=0,041). Vertigo grubunda 25 hasta BPPV tanısı almıştır. On beş (% 14) hastada akut serebrovasküler olay, bir olguda vestibüler schvannom görüntüsü elde edilmiştir. Çalışmaya alınan hastaların 51'i (% 51) dizziness yakınması nedeni ile ilaç kullanmaktadır. En çok kullanılan ilaçlar pirasetam (% 60) ve betahistin dihidroklorür (% 55) olarak saptanmıştır. 
Sonuç: Dizziness, özellikle geriatrik popülasyonda hayat kalitesini oldukça olumsuz yönde etkileyen hastaneye en sık başvuru nedenlerinden biridir. Doğru tanı ve tedavi hastaların hayat kalitesini arttırırken, haberci olduğu santral sinir sistemi hastalıklarının erken tanınmasını sağlamaktadır.

Anahtar Kelimeler: Dizziness, geriatrik popülasyon, vertigo, presenkop, dengesizlik, statik postürografi

Abstract:
Clinical and Etiology of Dizziness in Patients Over 65 Years

Objective: Dizziness is a term used to define disorientation feeling in space. Patients usually describe themselves as if they are flooting in space. It is a very common condition with a prevelance ranging 11-32.5 %. Its prevelance can increase up to 60 to 70 % in the elderly. This heading includes topics due to different mechanism such as vertigo, dysequlibrium, presyncope and nonspecific dizziness feeling. The objective of this study is to determine the clinical features of patients over 65 presenting with dizziness and to compare their postural stability with the control groups.
Methods: The study was performed between January 2014 and August 2016 in patients over 65 years presenting Neurology Department Cukurova University. Hundred patients (48 female, 52 male) with complaints of dizziness and 25 control patients with complaints other than dizziness were included in the study. The control group was used only for posturographic analysis. Difficulties with mobility (severe polyneuropathy, severe cognitive deficit) were considered as the exclusion criteria. The medical history, neurological and neurootological examinations, laboratory values and further examination results were recorded. Balance functions were measured by using the static posturography device.
Results: The mean age was 72,6 (minimum:65, maximum:91) for the patients and 68 (minimum:65, maximum:75) for the control group.The most common complaints of patients were determined as fear of falling/being likely to fall (83 %), unsteadiness (76 %), environmental illusion (43 %), dullness (43 %) and inability to stand up (21 %). Standing up was identified as the most common triggering factor (91 %). Patients were categorized in four groups; there were fifty three patients (51 %) in vertigo group, 21 (20.2 %) in presyncope group, 27 (26 %) in dysequlibrium group and 3 (2.8 %) patients in nonspecific dizziness group. In four patients, multiple causes were idendified. Female gender (p=0.001) in vertigo group and male (p=0.003 and p=0.041) gender in presyncope and dysequlibrium group were statistically significant. In vertigo group, 25 (% 27) patients were diagnosed with BPPV. Fifteen (14 %) patients were diagnosed as acute cerebrovascular events and in one patient, vestibular schwannnoma was found. Fifty one (51 %) of the patients in this study were using drugs for dizziness. The most commonly used drugs were piracetam (60 %) and betahistine dihydrochloride (55 %). 
Conclusion: Dizziness with the adverse effects on the quality of life especially in the geriatric population, is one of the most frequent causes of hospital admissions. And therefore true diagnosis and treatment improve the quality of life. Dizziness being an initial symptom af many central nervous system diseases provides an early diagnosis.

Key Words: Dizziness, geriatric population, vertigo, presyncope, dysequlibrium, static posturography.