Çanakkale Deniz Müzesi'ndeki cam eserler
Glass bottles in Çanakkale Naval Museum
Yazar: GÖKÇE YETİŞEN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ZEKİYE UYSAL
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Sanat Tarihi = Art History
Dizin: Cam = Glass ; Cam sanatı = Glass art ; Cam şişe = Glass bottle ; Camcılık = Glaziery ; Deniz Müzesi = Marine Museum ; Çanakkale Deniz Müzesi = Çanakkale Sea Museum

Özet:
Bilinen tarihi yaklaşık 7.000 yıl öncesine dayanan yapay cam, şekillendirme teknikleri, renklendirme yöntemleri ile ustanın elinde bin bir şekle giren, aslen akıcı haldeyken soğutulduğunda katılaşan bir maddedir. Cam, keşfedilişinden bu yana çeşitli tekniklerle şekillendirilmiş, her uygarlıkta camcılık tatbik edilmiştir. 
Batı Avrupa'da İngiltere ve Fransa camcılığı Romalılardan miras almış, 13-14. Yüzyıllarda camcılıkta öne çıkan Venedik camcılığını örnek alarak cam eserler yapmışlardır. Bu yüzyıllarda ülkede camcılığı kurabilmek adına göçmen ustaları misafir eden söz konusu ülkeler, 17 ve 18. Yüzyıllardan itibaren camcılığa ulusal bir kimlik kazandırmış ve kendi özgün tasarımlarını ortaya koymuşlardır. 
Camcılık, 18. Yüzyılda ulaştığı Amerika'da geliştirilmiş ve otomatik makinenin icadı ile, hızlı üretim sağlanmış, üretimde insan gücüne dayalı maliyet düşürülmeye çalışılmıştır. Bu makinelerin Avrupa'ya da yayılarak fabrikalarda kullanılması ile, sıvı ve gıda saklamak için Romalılar döneminden bu yana tercih edilen cam şişeler, seri olarak üretilmeye başlanmştır. 
1915 yılında Çanakkale Savaşları dolayısıyla ülkemize gelen Fransız ve İngiliz kuvvetleri bölgede yaklaşık 8,5 ay kalmış ve yanlarında getirdikleri malzemelerin büyük çoğunluğunu da bölgede bırakarak ayrılmışlardır. Bu malzemeler arasında geniş bir yer tutan içki ve ilaç şişeleri, 1982 yılında Gelibolu Yarımada'sında yapılan kazılar ile tespit edilerek Çanakkale Deniz Müzesi envanterine alınmıştır. 
Dönem itibari ile erken 20. Yüzyıl örnekleri olarak adlandırılabilecek 21 adet içki ve ilaç şişesi, ülkelerindeki camcılığın gelişmesine ışık tutarken, savaşın insani boyutunu da vurgulamaktadır.

Abstract:
Dating back to nearly 7.000 years, glass is a substantial material in fluid form that can provide a tough form when cooled. From the very begining of the discovery of glass, the material itself attracted attention and countless methods and forms were applied on in every civilization. 
Western Europe inherited glass tradition from Romans and in the 13-14. Centuries, Venetian glass had dominated the continent. England and France, produced similar glass vessels as in Venetian and gradually developed an industry by hosting the immigrant Venetian glass workers in the country. It is in the 17. And 18. Centuries that both country developed a national style and tradition in glass making. 
Glasswares were exported to America from the early 18. Century, and it was an American glass worker that developed an automatic glassblowing machine in the early 20 th century. The machine proved to decrease the cost and provide a standardization in glassmaking and therefore spread to Canada and to other European countries. Bottles, dating back to Roman times, started to be automatically blown.
In 1915, French and English troops under the name of the Allies, occupied Gelibolu Peninsula for nearly 8,5 months. Supplies brought fort he military purposes as well as soldiers' daily equipment and wares were left behind and listed in the inventory of Çanakkale Naval Museum in 1982. 
21 glass bottles, produced in the early 1900s, demonstrate a fine example of glass bottle making in their countries while presenting the humanistic side of a sarcastic war.