Postnatal obstrüktif üropati saptanan antenatal hidronefrozlu olguların değerlendirilmesi /
Yazar: ŞERVAN ÖZALKAK
Danışman: PROF. DR. ÖNDER YAVAŞCAN
Sağlık Bakanlığı / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
ÖZET 
Preenatal ultrasonografinin (USG) yaygın kullanımı ve antenatal hidronefroz giderek 
artan sıklıkta tanımlanmasıyla bu hastaların postnatal takiplerinin önemi giderek artmaktadır. 
Bu çalışmada konjenital üriner sistem malformasyonlarının büyük çoğunluğunu oluşturan 
' 
obstrüktif üropatilerin tedavisinde erken tanının önemini belirlemeyi ve obstrüktif üropatili 
çocukların büyüme, gelişme durumlarını ve İYE sıklığını araştırmayı amaçladık. 
Antenatal USG ile fetal renal pelvis çapı 5 mm ve üstünde olan bebekler postnatal 
dönemde  USG  ve  miksiyosistoüreterografi  (MSUG)  yöntemleriyle  araştırılmıştır. 
Vezikoüreteral reflü (VUR) tanısı alanlar çıkarıldıktan sonra 169 (222 böbrek ünitesi) hasta 
alınmıştır. Bu hastalar endikasyon dahilinde sintigrafik çalışmalar, MR ürografi ve intravenöz 
piyelografi gibi tetkiklerle araştırılmıştır. Obstrüktif üropati saptanan ve saptanmayan tüm 
hastalar İYE sayısı, USG de ön arka pelvis çapı, DMSA'da skar durumu, DTPA'da 
diferansiyel  fonksiyon  ve  büyüme  gelişme  (boy  SDS,  ağırlık  SDS)  açısından 
değerlendirilmiştir. 
54 bebekte (71 böbrek ünitesi) obstrüktif üropati saptanmıştır. Bu bebeklerin ortalama 
postnatal izlem süresi 45.1±25.1 ay (12-106 ay) olarak belirlenmiştir. Üreteropelvik bileşke 
darlığı en sık saptanan anomali olarak belirlenmiştir (39 böbrek ünitesi). Yıllık İYE sıklığı 
obstrüktif üropati saptanan olgularda (0.95±0.92/yıl), saptanmayan olgulardan (0.41±0.42/yıl) 
yüksek bulunmuştur (P<0.01). ~on değerlendirmedeki böbrek pelvis ön arka çapları obstrüktif 
üropati saptanan (14.8±7.8 mm) olgularda saptanmayanlara (8.5±1.6 mm) ve opere olan 
hastalarda (19±7.7 mm), olmayanlara göre (11.7±5.7 mm) göre yüksek bulunmuştur (P<0.01). 
DMSA'da skar saptanma oranı obstrüktif üropatili olgularda( ilk değerlendirme % 45, son 
değerlendirme % 47), saptanmayan olgulara (ilk ve son değerlendirme % 1 .3) göre yüksek 
bulunmuştur (P<0.01).  Obstrüktif üropati saptanan ve saptanmayan olgularda ilk ve son 
değerlendirmede ağırlık ve boy SDS verilerinde anlamlı farklılık saptanmamıştır. 
55 
'. 
Sonuç olarak; antenatal hidronefroz saptanan bebeklerin postanatal yaşamlarının 
birinci haftasından itibaren seri ultrasonografı ve diğer radyolojik görüntüleme yöntemleri ile 
değerlendirilmesi ve aynı şekilde izlenmeye  devam edilmesi üriner sisteme ait mevcut 
obstrüktif patolojinin erken dönemde tanınmasını ve opere edilmesi  gereken olguların 
kararının verilmesinde ko_laylık sağlayacaktır.

Abstract:
The widespread utilization of prenatal ultrasonography and the detection of antenatal 
hydronephrosis (AH) have raised the importance of postnatal follow-up of these infants. in 
this study, we aimed to determine the importance of an early diagnosis for the treatment of 
obstructive uropathy, the majority of congenital urinary tract malformations, as well as the 
postnatal evaluation of growth and nutrition status and the frequency of urinary tract infection 
(UTI) in infants with obstructive uropathy. 
Infants whose antenatal ultrasound scan showed a fetal renal pelvis of 5 mm or greater 
were investigated postnatally using ultrasound (US) and voiding cystourethrography. 169 
patients (222 kidney units), excluding vesicoureteral reflux, were included. When indicated, 
isotope studies, MR urography and intravenous urograms were also performed. All cases with 
or without obstructive uropathy were evaluated in terms of UTI, anterior-posterior pelvic 
diamater (APPD) on USG, scars on DMSA, differential function on DTPA and growth 
parametres [Height Z score (HZ), Weight Z score (WZ)]. 
54 neonates (71  kidney units) were found to have obstructive uropathy. The mean 
duration of postnatal follow-up was 45.1±25.1 months (range 12-106 months). The most 
common detected underlying abnormality was ureteropelvic junction  obstruction (in  39 
kidneys). The annual UTI frequency was higher in cases with obstructive uropathy (0.95±0.92 
episode/year) than in cases without abnormality (0.41±0.42 episode/year) (P<0.01). Final 
APPD was higher both in cases with obstructive uropathy (14.8±7.8 mm) and  in cases who 
underwent surgery (19±7.7 mm) than in cases without abnormality (8.5±1.6 mm) and in cases 
who required no surgery (11.7±5.7 mm), respectively (P<0.01). Frequency of scars on DMSA 
was higher in cases with obstructive uropathy (45 % in first visit, 47 % in final visit) than in 
57 
cases without abnormality (1.3  % in first visit and final  visit) (P<0.01).  There was no 
significant difference in the HZ and WZ scores between the groups of subjects with and 
without obstructive uropathy in the first and last visits. 
In  conclusion,  for  evaluating  the  infants  with antenatal  hydronephrosis,  the 
performauce of the serial ultrasound and other radiological imaging techniques after the first 
week of postnatal period and to continue, close monitoring allows us early recognition of the 
present obstructive uropathy and the need for surgery.