Erken başlanğıçlı skolyozlarda seri derotasyonel gövde alçısının güvelirliği ve etkinliği
The safety and efficacy of serial derotational casting in early onset scoliosis
Yazar: RÜSTEM CELİLOV
Danışman: DOÇ. DR. HALİL GÖKHAN DEMİRKIRAN
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Alçı = Plaster ; Ortopedi = Orthopedics ; Prognoz = Prognosis ; Skolyoz = Scoliosis ; Tedavi = Treatment

Özet:
Genel Bilgi: Seri Derotasyonel Gövde Alçısı (SDGA) erken başlanğıçlı skolyozlarda (EBS)  zaman kazandırma aynı zamanda seçilmiş vakalarda tedavi şekli olarak etkinliği kanıtlanmış bir yöntemdir. Bu çalışmanın amacı EBS tanılı hastalarda SDGA uygulanmış hastalarda klinik sonuçlarımızı ve alçı tedavisinin başarılı olan ve olmayan hastaların özelliklerini başka deyişle prognostik faktörleri ve progresyon oranını ortaya koymaktır.
Gereç ve Yöntem: 2009 – 2016 yıllar arasında EBS tanısı alan ve SDGA uygulanmış 53 hasta bilgilerine ulaşılmıştır. Çalışmaya dahil etme kriterleri olarak 2 ve daha fazla düzenli alçı uygulanmış olması, hasta kayıtlarına ulaşılmış olmasıdır. Bakılan değerler T1-T12 yükseklik, T2-T12 kifoz, L1-L5 lordoz, Ana eğrilik, kompansatuar eğrilik, koronal balans, pelvik oblisite. Ana eğrilik, kompansatuar eğrilik, kifoz, lordoz değerleri ilk, 1. Alçı içinde ve son değerler olarak bakılmıştır. Ayrıca tedaviye başlama yaşı, takip süresi, alçı sayısıda bakılan değerler içinde olmuştur. Son takip ana eğrilik Kobb açısına göre hastalar iki grubda değerlendirilmiş. Regresif ve ya sabit grup, progresif grup (5°≤ progresyon olan).
Değerlerin karşılaştırılması için  Friedmen iki yönlü analiz testi ve progresyon oranını hesaplanması için "lojistik regresyon modeli" kullanılmıştır.
Bakılan faktörler: etyoloji, yaş,  cinsiyet, eğrilik lokalizasyonu         ( torakal, lomber + torakolomber ), eğrilik tipi, kifotik komponentin eşlik edip etmemesi, indeks ana eğrilik derecesidir.	         
Sonuç: Kriterleri karşılayan 18 konjenital, 6 sendromik, 6 idiyopatik etyolojili olmakla toplamda 30 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. 7 hasta takiplerinde tedaviye rağmen deformitede progresyon ve diğer 23 hastada tedavisi zamanı deformiteleri stabil ve reqrese olmuştur.  Bu hastaların 9u (6 hasta tedaviye olumlu cevap vermiş) tedavisinin devamı olarak spinal ameliyat geçirmiş 21 hastanın ise tedavisi devam etmektedir. Tedaviye başlama yaşı genel olarak 49.8 ± 26.7 (48,  14 - 110) ay,                                             progresif hasta grubunda 45.1  ± 19.5 (41, 23 - 70) ay, regresif ve  sabit hasta grubunda 51.3 ± 28.8 (53, 14 - 110) ay olmuştur. Uygulanan alçı sayısı   genel olarak 5.5 ± 3 (5,  2 - 15) adet, progresif  hasta grubunda 6.1  ± 1.7 (6, 4 - 9) adet, regresif  ve  sabit hasta grubunda 5.3 ± 3.4 (4, 2 - 15) adet olmuştur. Takip süreleri yaşı genel olarak 25.9 ± 13 (23,  9 - 55) ay,  progresif hasta grubunda 30.4  ± 11.4 (29, 14 - 52) ay, regresif ve sabit hasta grubunda 24.5 ± 13.4 (22, 9 - 55) ay olmuştur. Ana eğrilik değeri ilk / 1.alçı / son olarak bakarsak progresif grubunda 54.8 º / 55.2º / 73º, regresif ve ya sabit grubunda 59.4º / 48.6º / 58.5º şeklinde olmuştur. Reqresif ve sabit qrupta ön değer ve 1. Alçı arasında (P=000), 1. Alçı ve son değer arasında anlamlı fark mevcut (P=0.032) progresif grupta sadece ilk ve son değerler (P=0.001), 1. Alçı son değer arasında (P= 0.037) anlamlı fark mevcuttur.  Gruplar arasında her 3 değerde etkileşim olsada  istatiksel olarak anlamlı fark yok (P=0.532,  P=0.599, P=0.181).
Son: Sendromik/idiyopatik kıyasla  2.3 kat daha progresif, Konjenital/ İdiyopatik ile kıyasla     4.42 kat daha progresif.
 Progresifleşme ihtimali kızlarda 3.48 kat daha fazla. Ama anlamlı değil (P=0.228). 
Torakal lokalizasyonlular anlamlı olarak (P=0.026) 44. 8 daha progresif. 
Her yaş bir önceki yaş yılına oranla anlamlı olmayarak (P=0.603)  1.45 kat daha fazla progresifleşme ihtimali mevcut. 
Ana eğriliğin ilk derecesi eğrilik progresyonu açısından anlamlı olmamakla beraber (P=0.592) prognostik olarakta önemi bulunmamıştır. Ama regresif ve sabit grupta ilk değer ve ilk alçı sonrası değerler arasında fark ortalama 11º olup ve anlamlı fark mevcuttur (P=000).

Anahtar kelimeler: Erken başlanğıçlı skolyoz, seri derotasyonel gövde alçısı, konjenital skolyoz, infantil idiyopatik skolyoz

Abstract:
Introduction: Serial Derotational Casting (SDC) is a scientifically proven method of gaining time and treatment in selected cases of Early Onset Scoliosis (EOS). The aim of this study is to reveal the clinical results of EOS patients who was treated with SDC and the success rates of casting, which can be said in other words as prognostic factors and progression rates of SDC treatment.
Material and Method: Data of 53 patient who were diagnosed as EOS between the years 2009-2015 was obtained retrospectively. Eligibility criteria of this study was determined as 2 or more casting application and accessibility to patient data retrospectively. Measured variables are T1-T12 height, L1-L5 lordosis, main curve, compensatory curve, coronal balance and pelvic obliquity. The values of the main curve, compensatory curve, kyphosis and lordosis was measured at the time of the first and last casting. The age at the start of treatment and average length of follow-up and the number of casting were also evaluated in the study. The patients were classified into two groups depending on their progression of the main curves; first group named as 'regressive or constant' and second group as 'progressive' (≥5°).
Friedman analysis test was used to compare the results of two groups and logistic regression model was used to determine the progression rates.
Evaluated factors: Etiology, age, gender, localization of the curve (thoracic, thoracolumbar, lombar), type of the curve, kyphosis, index main curve degree.
Result: Our study included 30 patients (18 congenital, 6 syndromic, 6 idipathic) which meet the criteria. 7 patients had a progression despite the treatment and 23 patient had a regression or remained constant during their treatment. 9 of these patients underwent a spinal operation (6 of them replied to the therapy) and the treatments of other 21 patients still continue.The age of starting treatment was 49.8 ± 26.7 (48, 14 - 110) months in general, 45.1 ± 19.5 (41, 23 - 70) months in progression group and 51.3 ± 28.8 (53, 14 - 110) months in regression and constant group. Applied risser casts were 5.5 ± 3 (5, 2 - 15) in general, 6.1 ± 1.7 (6, 4 - 9) in regression and constant group and 5.3 ± 3.4 (4, 2 - 15) in constant group. The average length of follow up was 25.9 ± 13 (23, 9 - 55) months in general, 30.4 ± 11.4 (29, 14 - 52) months in progressive group and 24.5 ± 13.4 (22, 9 - 55) months in regression and constant group. Main curvature degrees were assessed as beginning / after 1.cast / final, respectively. Calculated degrees were 54.8 º / 55.2º / 73º in progression group and 59.4º / 48.6º / 58.5º in regression and constant group. There was a statistically significant difference between the rates of beginning and after first casting (P=000) and between first casting and final rates (P=0.032) in regression and constant group. It can be said that there is a significant difference between beginning and final rates (P=0.001) and between first casting and final rates (P=0.037) in progressive group. Despite there is an interaction between all of the three rates of every group, we could not find any significant difference between them (P=0.532, P=0.599, P=0.181).
Final: Syndromic patients tend to be 2.3 times and congenital patients 4.42 times more progressive than idiopathic patients.
The possibility of progression is 3.48 times more likely in girls. But it is not statistically significant. (P=0.228)
If the main curve is located in thoracic region, the risk of progression is 44.8 times more likely. (P=0.026)
Every passing year, progression rate tend to be 1.45 times higher, even it is statistically not significant. (P=0.603)
The main curve degree at the beginning of treatment was not found relevant to progression (P=0.592). But the values between beginning and first casting was found statistically significant in regression and constant group and it was calculated 11 degrees (P=000).