Uluslararası çevre hukukunda ihtiyati yükümlülükler: Özen gösterme ve sigorta
Precautionay obligations in international environmental law: Due diligence and insurance
Yazar: ABDULKADİR NACAR
Danışman: DOÇ. DR. GALİP ENGİN ŞİMŞEK
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Hukuk = Law

Özet:
Uluslararası çevre hukuku felsefe, doğa bilimleri, hukuk, ekonomi, sosyoloji ve politika gibi temel çalışma alanlarını içeren disiplinler arası metot ve verilerin işlenmesini gerektirmektedir. İnsan ve çevre arasındaki ilişkinin nasıl kurulduğu ve nasıl kurulması gerektiği sorusu çalışmamızın genel ilgisini ifade etmektedir. Bu ilişkinin düşünsel dinamikleri tutarlı ve gerekli yeniliklerin temel dayanağıdır. Birinci bölümde insan- çevre ilişkisinin düşünsel gelişimi işlenmiştir. Bu gelişim değerlendirilerek ikinci bölümde haksız fiil, devlet sorumluluğu ve çevresel sorumluluğun karşılaştırmalı incelemesinin imkân verdiği sonuçlar elde edilmiştir. İkinci bölümde farklı sorumluluk disiplinleri ele alınarak çevresel sorumluluk alanında yenilikçi yaklaşımlar önerilmiştir. Çevresel koruma için esas alınan zarar öncesi sorumluluk düşüncesinde ihtiyatlılığın normatif ve yargısal diyalektiği üçüncü bölümün konusunu ifade etmektedir. Çevresel korumada normatif mimarinin işlemcisi olarak özen gösterme kavramı işlendikten sonra çevresel yargılamalarda zarar ve risk kavramının farkı üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın nihai önerisi çevresel risklere sebep olan hukuk süjelerine sebep oldukları riski sigortalama yükümlülüğü getiren yenilikçi bir yargısal uygulamadır. Böylece çevresel risklere yönelik teorik tutarlılığı ve pratik gerekliliği izah edilen sigorta hükmü önerisinin çevresel sürdürülebilirliğe hukuki katkı yapması amaçlanmaktadır.

Abstract:
International environmental law requires the processing of interdisciplinary methods and data that include basic fields of study such as philosophy, natural sciences, law, economics, sociology and politics. The question of how the relationship between humans and the environment is established and how it should be established expresses the general interest of our study. The intellectual dynamics of this relationship are the basis of consistent and necessary innovations. In the first chapter, the intellectual development of the human-environment relationship is discussed. The outputs of the first chapter enable the comparative examination of tort, state responsibility, and environmental responsibility in the second chapter. In the second chapter, different responsibility disciplines are discussed and innovative approaches in the field of environmental responsibility are proposed. The normative and judicial dialectics of precaution in the idea of pre-damage obligation, which is the basis for environmental protection, represent the subject of the third chapter. After discussing the concept of due diligence as the processor of normative architecture, the difference between the concepts of damage and risk in environmental litigation is emphasized. The final proposal of our study is an innovative judicial practice that imposes an obligation on legal subjects who cause environmental risks to insure the relevant risk. Thus, the insurance provision, whose theoretical consistency and practical necessity for environmental risks are explained, is aimed at making a legal contribution to environmental sustainability.