Romatizmal kardit geçiren olgularda atriyal  elektromekanik gecikmenin doku dopler ile araştırılması
Evaluation of atrial electromechanical conduction delay in patients with rheumatic carditis by tissue doppler echocardiography
Yazar: METİN ÇAĞDAŞ
Danışman: PROF. DR. KADİR GÜRKAN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ:
Gecikmiş iletimi yansıtan atriyal elektromekanik gecikme (AEMG), bize atriyumdaki patolojik değişikliklerin klinik yansımasını gösterebilir. Bu çalışmanın temel amacı, daha önce romatizmal karditi olan ancak hemodinamik açıdan önemli kapak hastalığı olmayan hastalarda AEMG'yi araştırmaktır.
YÖNTEMLER:
Daha önce romatizmal kardit tanısı konmuş ancak belirgin valvüler stenoz / regurjitasyon ve atriyal genişleme olmayan toplam 40 hasta ve yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 40 sağlıklı kişi dahil edildi. AEMG parametreleri (lateral mitral annulus elektromekanik gecikmesi, septal mitral annulus elektromekanik gecikme ve lateral triküspit annulus elektromekanik gecikme) doku Doppler ekokardiyografi ile ölçüldü ve sol intra-atriyal ve inter-atriyal ileti süreleri hesaplandı.
BULGULAR:
Hasta grubunun lateral mitral anulus (89,130 ± 10,711 vs 68,150 ± 15,026; p <0,001), septal mitral annulustan (65,220 ± 9,264'e karşı 49,980 ± 14,441; p <0,001) ve lateral triküspit annulustan (50,650 ± 6,882 vs. 41,550 ± 7) ölçülen AEMG, sol atriyum intra-atriyal (23.900 ± 6,968 vs 18.180 ± 6,201; p <0,001) ve inter-atriyal ileti süreleri (34,480 ± 11,925'e karşı 26,950 ± 8,679; p <0,001) kontrol grubuna göre daha uzundu. 
SONUÇLAR:
Daha önce görülen romatizmal kardit öyküsü olan ve hemodinamik olarak anlamlı kapak stenozu/yetersizliği ve sol atriyum dilatasyonu olmayan hastalarda AEMG'nin uzadığının tespit edilmesi bu hastalarda gözlenen yüksek atriyal fibrilasyon insidansını kısmen açıklayabilir.

Abstract:
BACKGROUND:
Atrial electromechanical delay (AEMD) that reflects delayed conduction may show us the clinical reflection of pathological changes in the atria. The main objective of the present study is to investigate AEMD in patients who had previous rheumatic carditis but without hemodynamically significant valvular disease.
METHODS:
A total of 40 patients, previously diagnosed as rheumatic carditis but without significant valvular stenosis/regurgitation and atrial enlargement; and 40 age- and-sex matched controls were enrolled for the present study. Parameters of AEMD (lateral mitral annulus electromechanical delay, septal mitral annulus electromechanical delay and lateral tricuspid annulus electromechanical delay) were measured with tissue Doppler echocardiography and left intra-atrial and inter-atrial conduction times were calculated. 
RESULTS:
AEMD measured from lateral mitral annulus(89,130 ± 10,711 vs. 68,150 ± 15,026; p<0,001), septal mitral annulus(65,220 ± 9,264 vs. 49,980 ± 14,441; p<0,001) and lateral tricuspid annulus(50,650 ± 6,882 vs. 41,550 ± 8,898, p<0,001), left intra-atrial (23,900±6,968 vs 18,180 ± 6,201; p<0,001) and inter-atrial conduction times (34,480 ± 11,925 vs. 26,950 ± 8,679; p<0,001) were longer compared to the control group.

CONCLUSIONS:
Increased AEMD is observed in patients with previous rheumatic carditis and no significant valvular stenosis/regurgitation and atrial enlargement, which may partly explain the increased incidence of atrial fibrillation observed in these patients.