Servikal bölgedeki çürüksüz lezyonlara farklı bağlayıcı sistemlerin bağlanma dayanımlarının in vivo ve in vitro olarak incelenmesi.
In vitro and in vivo bond strength evaluation of different dentin bonding systems on noncarious cervical lesions.
Yazar: EVRİM ELİGÜZELOĞLU
Danışman: PROF.DR. HÜMA ÖMÜRLÜ
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2007
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Günümüzde estetik onarımlardaki gelişmeler, diş hekimliğinde bağlayıcı sistemlerdeki gelişmeleri de hızlandırmıştır. Bu çalışmanın amacı çürüksüz servikal lezyonların onarımlarında kullanılan farklı adeziv sistemlerin etkinliklerinin in vitro ve in vivo olarak karşılaştırılmasıdır.Araştırmanın in vitro kısmında 120 adet çürüksüz sklerotik servikal lezyonu bulunan çekilmiş dişler her grupta 15 diş olacak şekilde, 8 gruba ayrılarak dentin yüzeyleri farklı şekillerde hazırlanarak, farklı bağlayıcı sistemleriyle [Single Bond, Clearfil SE, Xeno IIII] ve nanodolduruculu kompozitle [ Filtek Supreme] onarıldı. Dişler uzun eksene paralel olacak şekilde 1,2 ± 0,2 mm'lik kesitlere ayrıldı. Herbir kesitin okluzal, aksiyal ve gingival dentin duvarındaki bağlanma yüzeyi aşındırılarak mikrogerilim bağlanma testi uygulandı.FEM araştırmasında mandibular premolar dişi taklit eden üç boyutlu dört adet sonlu eleman modeli kullanıldı. İki ayrı noktadan 100 N'luk kuvvet dişlerin okluzal yüzeyine uygulandı. Makaslama stres değerleri SAPLOT programında cisimlere dönüştürüldü.Çalışmanın in vivo kısmında toplam 156 diş, 8 gruba ayrılarak aynı şekilde onarıldı. Onarımlar yerleştirildikten hemen sonra (baseline), 3 ay, 1 yıl ve 2 yıl sonra değerlendirildi.Bağlayıcı sistemlerin bağlanma dayanımı, okluzal, aksiyal ve gingival dentin yüzeylerinde istatistiksel fark göstermedi.FEM araştırma sonuçlarında, hibrit tabakanın okluzal kuvvetler altında servikal bölgede biriken stresi azalttığı bulgulandı.Araştırmanın in vivo bölümünde 2 yıl sonunda en düşük kenar uyum, tutunum ve en yüksek klinik mikrosızıntı tek aşamalı kendinden pürüzlendiren bağlayıcı sistemle (Xeno III) elde edildi. Aynı bağlayıcıların kullanıldığı, frez uygulanan ve uygulanmayan gruplar arasında kenar uyum ve tutunum açısından fark bulgulanmadı. 2 yıl sonunda dişlerde postoperatif duyarlılık, çürük oluşumu, canlılık kaybı ve dişeti cevabı gözlemlenmedi.Anahtar sözcükler; bağlayıcı, kompozit onarım, çürüksüz servikal lezyon, abfraksiyon.

Abstract:
In vitro and in vivo bond strength evaluation of different dentin bonding systems on non-carious cervical lesions.Recent advances in aesthetic restorations have driven significant improvements in dental adhesive systems. The aim of this study was to compare in vitro and in vivo effect of different adhesives on noncarious cervical lesions.In vitro part of this study, 120 extracted teeth with non-carious sclerotic lesions were used. In each group 15 teeth were restored with different dentin treatments, different adhesives (Single Bond, Clearfil SE, Xeno III) and a nanofill composite resin (Filtek Supreme). Then the teeth were sectioned into 1.2 ± 0.2 mm slices paralell to the long axis of the tooth. The adhesive interface of each slice was trimmed at the occlusal, gingival and axial wall and microtensile bond strength test was performed.For FEM investigation, a three dimensional four model, simulating the cross-section of a mandibular premolar teeth, were used for the analizis. A force of 100 N was applied from the two different points of occlusal surface. The outputs were transferred to SAPLOT program to display the resulting shear stress values.In vivo part of this study, a total of 156 noncarious cervical lesions were divided into 8 groups and restored with the same protocol. The restorations were evaluated at baseline and 3 months, 1 year and 2 years.There was no significant difference between bond strength of gingival, occlusal and axial walls of natural lesions.FEM investigation of this study showed that hybrid layer absorbed stress which was created under occlusal loading .In vivo part of this study, one step self etch adhesive showed the worst retantion and marginal adaptation and the best clinical microleakage after 2 years. There was no significant difference were observed in the case of between the bur removal and not bur removal groups for marginal adaptation and for retantion restored with the same adhesive. At 2 year recall there was no postoperative sensitivity, recurrent caries, loss of tooth vitality and gingival response.Key Words; adhesive, composite restoration, noncarious cervical lesion, abfraction9. KAYNAKLAR: