Lokalize sklerodermalı hastalarda serum vitamin D düzeylerinin ve vitamin D reseptör gen polimorfizminin araştırılması
The investigation of serum vitamin d levels and vitamin d receptor gene polymorphism in patients with localized scleroderma
Yazar: SEMA KOÇ YILDIRIM
Danışman: PROF. DR. AYŞEN KARADUMAN
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Koç Yıldırım S. Lokalize sklerodermalı hastalarda serum vitamin D düzeylerinin ve vitamin D reseptör gen polimorfizminin araştırılması. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim Dalı Uzmanlık Tezi. Ankara, 2017. Lokalize skleroderma (morfea) deri ve deri altı dokuların etkilendiği, fibrozisle sonlanan ve nadir görülen inflamatuvar bir hastalıktır. Morfeanın patogenezi tam olarak aydınlatılamamıştır. Vasküler hasar, immün yanıt ve fibrozis morfea patogenezinde rol oynayan en önemli basamaklardır. Vitamin D'nin immün sistem ve fibrozis ilişkisine yönelik çok sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı morfea hastalarında serum 25(OH)D düzeylerini ve VDR ApaI ve TaqI polimorfizmlerinin varlığını değerlendirmektir. Çalışmaya morfea tanısı ile takip edilmekte olan 41 hasta ile yaş ve cinsiyet uyumlu olarak 48 kontrol dahil edildi. Katılımcıların kan örneklerinde PCR ve elektroforez yöntemleri ile VDR polimorfizmleri ve sıvı kromatografisi-kütle spektrometresi (LC-MS/MS) yöntemi ile serum 25(OH)D düzeyleri ölçüldü. Hastaların 37'si kadın (%90,2), 4'ü erkekti (%9,8). Yaş ortalaması 38,68±17,54 yılolarak hesaplandı.Hasta ve kontrol gruplarında VDR ApaI ve TaqI polimorfizmleri arasında anlamlı farklılık bulunmamaktaydı. Her iki grupta da en sık görülen genotipler AA ve TT genotipleriydi. Progresif hastalığa sahip olan hastaların hepsinin TaqI polimorfizmi açısından genotipinin heterozigot olduğu ve bu durumun istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edildi. Morfea grubunda ortalama serum 25(OH)D düzeyi 16,98±11,55 µg/L iken kontrol grubunda bu değer 18,02±14,30 µg/L idi. Bu değerler arasında anlamlı farklılık bulunmamaktaydı (p=1,0). Hastalık alt tipi, başlangıç yaşı, tedaviye yanıt ve eşlik eden otoimmün hastalıkların varlığı ile VDR polimorfizmleri ve vitamin D düzeyleri arasında anlamlı ilişki bulunmamaktaydı. Çalışmamızda VDR ApaI ve TaqI polimorfizmlerinin morfeaya yatkınlık ile ilişkili olmadığı ve TaqI polimorfizminin hastalığın şiddeti ile ilişkili olabileceği sonucuna varıldı. 

Anahtar kelimeler: Morfea, VDR gen polimorfizmi, vitamin D

Abstract:
Koç Yıldırım S. The investigation of serum Vitamin D levels and vitamin D receptor gene polymorphism in patients with localized scleroderma. Hacettepe University Faculty of Medicine, Thesis in Dermatology and Venereology. Ankara, 2017. Localized scleroderma (morphea) is a rare inflammatory disease that affects skin and subcutaneous tissue and consequently ends with fibrosis. The exact pathogenetic mechanisms have not been fully elucidated. Vascular injury, immune response and fibrosis are the most important steps of the pathogenesis. There are numerous studies about relationship between immune system, fibrosis and vitamin D. The aim of this study was to investigate serum 25(OH)D levels and the presence of VDR ApaI and TaqI polymorphisms in patients with morphea. Forty-one morphea patients and 48age- and sex-matched controls were included. PCR and gel electrophoresis were used to detect VDR polymorphisms and liquid chromatography coupled with tandem mass spectrometry(LC-MS/MS) was used to evaluate serum 25(OH)D levels in blood samples. There were 37 female (%90,2) and 4 male (%9,8) in the morphea group. The mean age of patients was 38,68±17,54 years. There was no significant difference in VDR ApaI and TaqI polymorphisms between patient and control groups. Most common genotypes were AA and TT in both groups. All of the patients with progressive disease found to be heterozygous for TaqI polymorphism and this was statistically significant. Mean serum 25(OH)D level of patients was 16,98±11,55 µg/L and control group was 18,02±14,30 µg/L, respectively(p=1,0). There was no significant difference between groups. There was no significant relationship between VDR polymorphisms and vitamin D levels and disease subtype, age of onset, treatment response and accompanying autoimmune diseases.In our study, we found that VDR ApaI and TaqI polymorphisms were not related to morphea susceptibility and TaqI polymorphism might be related to the severity of the disease.

Key words: Morphea, VDR gene polymorphism, vitamin D