Türkiye'de sosyal politika perspektifinden dini grupların içeride ve dışarıda yaptığı sosyal yardımlar (2002-2015)
Social policy perspective of social where the help make religious groups of inside and out in Turkey (2002-2015)
Yazar: MEHMET MESUT BALLI
Danışman: PROF. DR. ERDİNÇ YAZICI
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı / Sosyal Yapı ve Sosyal Çalışma Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Sosyoloji = Sociology ; Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations
Dizin: Cemaatler = Communities ; Dini gruplar = Religious groups ; Sosyal politika = Social policy ; Sosyal yapı = Social structure ; Sosyal yardım = Social assistance ; Tarikatlar = Religious orders

Özet:
Sosyal yapı, sosyal kişiler, gruplar, örgütler ve kurumlardan oluşur. Sosyal yapının temel unsurlarından olan sosyal gruplar insanların içinde sosyalleştiği, çalıştığı, tutum ve görüşlerini ifade ettikleri ortamlardır. İnsanların yaşamında ister ait olsun ister olmasın grupların etkisinin dışında olduğu alanlar oldukça sınırlıdır. Sosyal grupların bir türünü, dini gruplar oluşturur. Sosyal dayanışmanın temel kaynakları arasında olan din içinden çıkan dini gruplar, önemli ve etkin sosyal dayanışma ağlarıdır. Yalnızca İslamiyet'te değil diğer büyük dinlerde de görülen dini gruplaşmalar özellikle 1950'li yıllardan itibaren Batı'da ortaya çıkmıştır. Türkiye'de ise Türklerin farklı ve zengin dini tecrübeleri üzerinden ve konjonktürel gelişmelerle birlikte tekrar gün yüzüne çıkmıştır. Türk sosyal tarihinde tarikatlar olarak kendini gösteren bu oluşumlar, 1950'li yıllarla birlikte yeni kalıplara da kaynaklık etmiştir. Bu yeni kalıplardan biri, cemaatlerdir. Kısaca dine yönelik sosyolojik itirazlardan ikisi olan ve tarikat ve cemaat olarak tanımlanan dini gruplar önemli sosyal unsurlardır. Dini grupların her işlevi dinsel bir meşruiyet kazandırılmış olsa da sosyolojik olarak dini olmayan işlevleri de vardır. Sosyal politika işlevleri ve bunlar içinde de özellikle sosyal yardımlar bu çalışmanın temel konusudur. Neo-liberal dönemle birlikte dini gruplar daha çok görünür olmuş, özellikle de sosyal politika faaliyetleri ile kendilerine toplumda geniş bir yer edinmişlerdir. 2000'li yıllarla birlikte ise özellikle ülke içinde sosyal dayanışma araçları olarak gerçekleştirdikleri sosyal yardımlarla geniş bir muhtaç kitlenin ihtiyaçlarını karşılamaktadırlar. Ayrıca dünyanın hemen her bölgesinde de faaliyette bulunmaktadırlar. Bu grupların günümüzdeki en belirgin vasıfları sosyal yardımlar olduğu söylenebilir. Sosyal yardımlardan aldıkları güç ve dinamizmle toplumu dönüştürmektedirler.

Abstract:
Social structure consists of social persons, groups, organizations and institutions. Social groups, which are the basic elements of social structure, are the environments in which people socialize, work, express their attitudes and opinions. In people's lives, the areas in which they belong, whether belonging or not, are outside the influence of groups are quite limited. A group of social groups form religious groups. Religious groups, which are among the main sources of social support, are important and effective social solidarity networks. Religious groupings not only in Islam but also in other great religions have emerged in the West especially since the 1950s. In Turkey, the Turks and out of different religious experiences and rich with cyclical developments has to face the day again. These formations, which manifested themselves as sects in the Turkish social history, also originated in new molds with the 1950s. One of these new molds is the congregation.  In short, religious groups, which are two of the sociological objections to the dynasty and defined as sects and congregation, are important social elements. Although every function of religious groups is granted religious legitimacy, there are also sociologically non-religious functions. Social policy functions, and in particular social assistance, are the main points of this study. With the neo-liberal era, religious groups have become more visible, especially with social policy activities. With the years 2000, they have been able to meet the needs of a large needy population, especially with the social assistance they have implemented as means of social solidarity within the country. They are also active in almost every region of the world. It can be said that the most prominent qualities of these groups today are social benefits. They are transforming society with the power and dynamism they receive from social assistance.