Diyabetes mellituslu hastalarda onikomikoz ve tinea pedis sıklığı ve etkenleri
The prevalance of onychomycosis and tinea pedis, causative fungus in diabetes mellitus
Yazar: ESRA İNAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET KARAKAŞ
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Dermatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Komplikasyonlar = Complications ; Onikomikoz = Onychomycosis ; Tinea pedis = Tinea pedis

Özet:
Amaç: Çalışmamızda kontrol grubuyla karşılaştırmalı olarak diyabetli hastalarda onikomikoz ve tinea pedis prevalansı ve etkenlerinin belirlenmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji Bilim Dalı polikliniğine başvuran ve/veya servisinde yatan, yaş ortalaması 52+14 olan 167 diyabetli hasta (77 erkek, 90 kadın) ve yaş ortalaması 49,8+14,3 olan 150 nondiyabetik hasta (75 erkek, 75 kadın) alındı. Her iki grup klinik ve mikolojik muayene yapılarak değerlendirildi. Verilerin istatistiksel analizlerinin yapılması için Pearson ki-kare ve student t testi kullanıldı.Bulgular: Diyabet ve kontrol grubunda sırasıyla onikomikoz oranları %38,4 ve %24,0 olarak bulundu, tinea pedis için ise bu oranlar DM'li grupta %36,6 ve kontrol grubunda (%26,0) idi. Her iki grup arasında tinea pedis ve onikomikoz açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu(P<0,05). Diyabetiklerde, dermatofitler (%70,0) en sık onikomikoz etkeni olarak saptanırken bunu sırasıyla mayalar (%22,5) ve nondermatofitler (%7,5) izliyordu. Tinea pediste de onikomikoza benzer olarak sırasıyla dermatofitler (%63,7), mayalar (%24,2) ve nondermatofitler (%12,1) izole edildi. Tinea pedis ve onikomikoz sıklığı, her iki grupta da erkek cinsiyet ve diyabet süresinin uzun olması ve diyabetik ayak ülseri, periferal vasküler hastalık, periferal nöropati varlığı ile artış göstermekteydi (P<0,05). Buna karşılık diyabet tipi, HbA1c ve artan yaş ile anlamlı bir ilişki saptanmadı (P>0,05).Sonuç: Onikomikoz ve tinea pedis kontrol grubuna göre diyabetlilerde 1,5 kat daha fazla bulundu. Kolaylaştırıcı faktörler erkek cinsiyet, diyabet süresinin uzun olması, diyabetik ayak ülserasyonu, periferik vasküler hastalıklar, periferik nöropati olarak belirlendi. Bu çalışma, tinea pedis ve onikomikozisin, diyabetik hastalarda kontrol grubuna göre prevalansının artmış olduğunu göstermektedir. Bu nedenle diyabetli hastalarda, olası tinea pedis ve onikomikoz enfeksiyonu açısından tanısal, terapötik ve koruyucu yaklaşımlar gerekmektedir.Anahtar sözcükler: Tinea pedis, onikomikoz, diyabetes mellitus, etkenler, komplikasyonlar

Abstract:
Objective: The aim of this study is to evaluate prevalence and isolates of tinea pedis and onychomycosis in diabetes mellitus patients as compared with control population.Methods: We examined the prevalence of onychomycosis and tinea pedis in diabetics and control population who were admitted to Cukurova University School of Medicine Department of the Endocrinology Clinic and we compared it with that in a nondiabetic control group. A total of 167 diabetic subjects (77 males, 90 females), aged 52+14,0 (mean±SD) and 150 control subjects (75 males, 75 females), aged 49.8+14,3 (mean±SD) were evaluated. Clinical and mycological examinations were performed on all of diabetics and control population. Pearson x2 and student-t test were used for statistical evaluation.Results: The prevalences of onychomycosis in the diabetic and control groups were 38,4% and 24,0%, respectively and the difference was statistically significant (P<0.05). In diabetics with onychomycosis, dermatophytes were the most common causative fungus (70,0%), followed by yeasts and nondermatophyte molds in 22,5% and 7,5%, respectively. In tinea pedis, the distribution of dermatophytes, yeasts and nondermatophyte molds was 63,7%, 24,2%, and 12,1%, respectively. The presence of onychomycosis and tinea pedis was determined significantly in male gender in both diabetic and control groups (P<0,05). However no correlation was found between tinea pedis and onychomycosis with age, type of diabet and HbA1c (P>0,05). Duration of diabetes, peripheral vascular diseases of lower extremities, diabetic foot ulceration and peripheral neuropathy were observed significant predictors for onychomycosis and tinea pedis (P<0,05).Conclusions: Diabetics were found to be 1,5 times more likely to have onychomycosis and tinea pedis than the controls. Predisposing factors included male gender, duration of diabetes, impaired peripheral circulation, peripheral neuropathy, peripheral vascular diseases and diabetic foot ulceration. This study shows that seem to be an increased prevalence of tinea pedis and onychomycosis in diabetic patients as compared with nondiabetic group. Patients with diabetes would seem to have diagnostic, therapeutic and preventive needs to tinea pedis and onychomycosis that have been underestimated.Key words: Tinea pedis, onychomycosis, diabetes mellitus, causative fungus, complications.