Kalp yetersizliği tanısı olmayan tip 2 diyabet mellitus tanılı hastalarda NT- proBNP ve mıkroalbüminürı düzeylerini kardıyak yetersızliği tanısını öngörme açısından değerlendirilmesi; tek merkez deneyimi
Evaluation ofNT -proBNP  and microalbuminuria levels in patients with type 2 diabetes mellitus without a diagnosis of heart failure in terms of predicting the diagnosis of cardiac failure; single center experience
Yazar: MİRAC TUĞBA CAN
Danışman: DOÇ. DR. SEYDAHMET AKIN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; Kardiyoloji = Cardiology ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Kalp yetersizliği tanısı olmayan T2DM tanılı hastaları;T2DM tanısı olmayan hastalarla karşılaştırılarak kalp yetersizliği tanısını öngörmede; demografik, laboratuvar, diyabet süresi, kullanılan ilaçlar, ek hastalıklar da göz önüne alınarak NT- proBNP ve mikroalbüminüri düzeylerinin incelenmesini amaçladık
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Kartal Lütfi Kırdar Şehir hastanesi İç Hastalıkları Diyabet Polikliniği'nde takipli 18 yaş üstü, en az 5 yıldır T2DM tanısı olan 200 hasta dahil edildi. Tip 1 diyabetes mellitus tanılı hastalar, 18 yaş altı hastalar, gebeler, düzenli takibe gelmeyen, kalp yetersizliği tanısıve karaciğer sirozu tansısı olan, GFR<60 ml/dk ve kreatinin>1. 5mg/dl olan, kollajen doku hastalığı tanısı olan, nefrotik ve nefritik sendrom tanısı olan hastalar çalışma dışı bırakıldı.T2DM tanısı ve kalp yetersizliği olmayan efor dispnesi tarifleyen 51 hasta grubu ile karşılaştırdık. Hastalar retrospektif olarak; hasta dosyalarından ve e-nabız verilerinden faydalanılarak değerlendirildi. 
Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 251 hastanın T2DM tanısı olanların 105 (%52. 5)'si kadın, T2DM tanısı olmayanların 22 (%43, 1)'si erkektir.Katılımcıların yaş ortalaması T2DM tanısı olmayanlar için 53, 6±9, T2DM tanısı olanlar için 63, 3±9, 2 olarak bulunmuştur. T2DM tanılı hastalar için en sık hipertansiyonun (%79,5) eşlik ettiği izlenmiştir.T2DM  tanısı olan hastalarınT2DM tanı süre ortalamasının ise 18, 7±7, 5 yıl olduğu görüldü. T2DM tanısı olanların MAK (p<0.001) ve NT-proBNP (p=0.005) değerleri olmayanlara gore yüksek saptandı. T2DM hastalarında MAK değerleri; hipertansiyon, (p=0, 003), diyabetik nefropati (p<0. 001) ve KBH (p<0. 001) eşlik etmesiyle daha yüksek saptandı. Kalsiyum kanal blokeri (p=0,02) ve insulin (p=0,042) kullanımının artmış MAK değerleri ile ilişkili görüldü. T2DM hastalarında artmış diyabet süresi (p=0, 037), HbA1c (p=0, 002), glukoz (p=0, 049), kreatinin (p=0, 012), NT-proBNP (p=0,049) değerleri MAK ile ilişkili bulundu. NT-proBNP değerleri ise; KAH (p=0, 004), KBH (p<0, 001), SVO ve veya PAH (p=0, 003) tanısı olan hastalarda yüksek saptandı. NT- proBNP değerleri; yaş (p=0,000) diyabet süresi (p=0,000), kreatinin (p=0, 032) ile artış gösterilmiştir. ESC (European Society of Cardiology)(2023) kalp yetersizliği kılavuzuna gore kardiyak stresi olan hastalar için yapılan sınıflandırmada; %47orta riskli ve %16 yüksek riskli; ADA (American Diabetes Aasociation) kılavuzunagöre %26 yüksekrisklisaptandı. ESC kılavuna göre diyabetik ayak (p=0, 01) ve diyabetik nefropati (p=0,049) yüksek riskli saptanmıştır. ADA kılavuzuna gore diyabetik retinopati (p=0,008) ve diyabetik ayak (p<0,001) yüksek riskli saptanmıştır. NT-proBNP değerlerini tiyazid (p=0,007) kullanımı, beta bloker (p=0021) kullanımı, ASA (p=0, 015) kullanımının artırmış olduğu saptandı. Metformin (p=0,022) kullanımının ise azalttığı tespit edildi. ADA kılavuzuna göre; MAK değerleri yüksek olanların NT-proBNP (p=0, 036) düzeylerinin yüksek olduğu saptandı. ESC kılavuzunagöre de MAK değerleri arttıkça NT-proBNP (p=0, 034) değerlerinin artmış olduğu tespit edildi. 
Sonuç: Çalışmamızda T2DM tanılı hastaların MAK ve NT-proBNP değerleri arasında pozitif ilişki saptanmıştır. Hastaların demografik özelliklerin, bazı ek hastalıkların, kullanılmakta olan ilaçların bu değerler üzerinde etkili olduğu görülmüştür. ESC ve ADA kılavuzlarına göre kardiyovasküler risk belirlemek amacıyla yaptığımız sınıflamada diyabetin mikrovasküler komplikasyonlarından diyabetik nefropati, diyabetik ayak, diyabetik retinopati varlığının NT-proBNP değerlerini artırmış olduğunu saptadık. Bununla birlikte artmış NT-proBNP değerlerinde diyabet komplikasyonları taramak gerektiğini, diyabet komplikasyonu gelişmiş özellikle mikroalbüminürisi olan hastalarda ise kardiyovasküler hastalık taranması gerektiği görülmüştür. Böylece ESC kalpyetersizliği kılavuzunun da önerisiyle orta ve yüksek riskli saptanmış hastaların 6 ay -1 yıl arasında ekokardiyografi ile taranması gerekliliği vurgulanmıştır.  
AnahtarKelimeler: Tip 2 Diabetes Mellitus, KalpYetmezliği, mikroalbüminüri, HbA1c, NT- proBNP, Hipertansiyon

Abstract:
Aim: The research aimed to examine NT -proBNP and Microalbuminuria levels in patients with T2DM without Heart Failure in comparison with patients without T2DM to predict the diagnosis of Heart Failure, taking into account demographic, laboratory, diabetes duration, medications used, comorbidities. 
Materials and Methods: 200 patients over 18 years of age with T2DM for at least 5 years followed in the Internal Medicine Diabetes Outpatient Clinic ofKartal Lütfi KırdarCity Hospital were included. Patients diagnosed with Type 1 Diabetes, patients under the age of 18, pregnant women, patients who did not come to regular follow-up, patients with a diagnosis of heart failure and liver cirrhosis, patients with GFR <60 ml/min and creatinine>1. 5 mg/dl, patients with a diagnosis of collagen tissue disease, patients with a diagnosis of nephrotic and nephritic syndrome were excluded from the study. İt is compared with a group of 51 patients who described exertional dyspnea without non-DM heart failure. Patients were evaluated retrospectively using patient files and e-nabız data. 
Results: Of the 251 patients included in our study, 105 (52. 5%) of those with T2DM were female and 22 (43. 1%) of those without T2DM were male. The mean age of the participants was 53. 6±9 years for those without T2DM and 63. 3±9. 2 years for those with T2DM. Hypertension (79. 5%) was the most common comorbidity of T2DM. The mean duration of T2DM diagnosis in patients with T2DM was 18. 7±7. 5 years. MAK (p<0. 001) and NT-proBNP (p=0. 005) values were higher in patients with T2DM compared to those without T2DM. MAK values were higher in T2DM patients with hypertension (p=0. 003), diabetic nephropathy (p<0.001) and CKD (p<0.001)The use of calcium channel blockers (p=0. 02) and insulin (p=0.042) were associated with increased MAK values. Increased diabetes duration (p=0.037), HbA1c (p=0. 002), glucose (p=0. 049), creatinine (p=0. 012), NT-proBNP (P=0.049) values were found associated with MAK in T2DM patients. NT-proBNP values were higher in patients with CAD (p=0.004), CKD (p<0.001), LVO and or PAH (p=0.003)NT-proBNP values increased with age (p=0.000), duration of diabetes (p=0.000), creatinine (p=0.032), according to ESC (2023) heart failure guidelines %47 were found intermediate risk and %16 were found high risk, according to ADA guidelines %26 were high risk. Diabetic foot (p=0. 01) and diabetic nephropathy (p=0.049) were found to be high risk according to ESC guidelines. Diabetic retinopathy (p=0.008) and diabetic foot (p<0.001) were found to be high risk according to ADA guidelines. NT-proBNP values were found to be increased by thiazide use (p=0. 007), beta blocker use (p=0.021) and ASA (p=0.015)However it is found that the use of metformin (p=0, 022) decreased NT-proBNP. According to the ADA guideline it is shown that the levels of NT-proBNP (p=0,036) are high in patients with high MAK values. According to the ESC guideline, the more MAK values increase the higher are the levels of NT-proBNP (p=0. 034)
Conclusion: Conclusion: In our study, a positive relationship was found between MAC and NT-proBNP values of patients diagnosed with T2DM. It has been observed that the demographic characteristics of the patients, some additional diseases, and the medications they use have an impact on these values. In the classification we made to determine cardiovascular risk according to ESC and ADA guidelines, we found that NT-proBNP values were increased in diabetic nephropathy, diabetic foot and diabetic retinopathy, which are microvascular complications of diabetes. However, it has been observed that increased NT-proBNP values should be screened for diabetes complications, and cardiovascular disease should be screened for patients with diabetes complications, especially microalbuminuria. Thus, with the recommendation of the ESC heart failure guideline, it is emphasized that patients with medium and high risk should be screened with echocardiography between 6 months and 1 year. 

Keywords: Type 2 diabetes mellitus, heart failure, microalbuminuria, HbA1c, NT-proBNP, hypertension,