Depresyonda çocukluk çağı travması, bağlanma biçimi ve empati düzeyi
Childhood trauma, attachment style and empathy level in depression
Yazar: DERYA ÖZKAN
Danışman: DOÇ. DR. SALİHA DEMİREL-ÖZSOY
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Bağlanma = Attachment ; Bağlanma stilleri = Attachment styles ; Bipolar bozukluk = Bipolar disorder ; Depresyon = Depression ; Empati = Empathy ; Psikososyal bozukluklar = Psychosocial disorders ; Psikososyal özellikler = Psychosocial features ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı-cinsel = Child abuse-sexual ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Depresyon, sosyal işlevsellikte bozulma ile ilişkilidir. Bozulmuş empati yetenekleri, güvensiz bağlanma biçimleri ve çocukluk çağı travması bu ilişkinin temelini oluşturuyor olabilir. Bu hipotezden yola çıkarak planlanan bu çalışmada, depresif hastalardaki çocukluk çağı travması, bağlanma biçimi ve empati düzeyinin tespiti ve depresif hastaların çeşitli klinik özellikleri ile bu psikososyal faktörler arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve yöntem: Majör depresif bozukluk (n=76) veya bipolar bozukluk, depresif epizod (n=24) tanılarıyla takip edilen, yaşları 18-65 arasında değişen 100 hasta (37 erkek, 63 kadın) ve 54 (39 kadın, 15 erkek) sağlıklı kontrol çalışmaya dâhil edilmiştir. Çalışmaya alınan bütün hastalara ve kontrollere DSM-IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID-I), Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (Ham-D), Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçeği (Ham-A), Temel Empati Ölçeği (TEÖ), Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği (EBBÖ), Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (ÇÇTÖ) ve Kısa İşlevsellik Değerlendirme Ölçeği (KİDÖ) uygulanmıştır. Bu psikometrik test sonuçlarının hastalardaki düzeyi, klinik özelliklerle ilişkisi ve unipolar-bipolar ayrımına göre, cinsiyete göre ve unipolar depresyonun tek epizod- rekürren- kronik alt gruplarına göre farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır.
Bulgular: Toplam ve bilişsel empati puanları depresyon hastalarında kontrollere göre daha düşük bulunmuştur. Bilişsel empati puanları ile Ham-D ve KİDÖ kişiler arası ilişkiler puanları arasında negatif ilişki; yine bilişsel empati ile depresif epizodların sayısı arasında pozitif ilişki saptanmıştır. Bilişsel empatinin kronik depresyonu olan hastalarda, tekrarlayıcı depresyonu olan hastalara göre daha fazla bozulmuş olduğu tespit edilmiştir. Kadınlarda toplam ve duygusal empati puanları erkeklerinkinden yüksek bulunmuştur. Ne çocukluk travması ne de bağlanma biçimi puanları, empati puanları ile ilişkili bulunmamıştır. Hastalarda güvenli bağlanma puanı düşük, güvensiz (kaçıngan ve kaygılı ikircikli) bağlanma puanları yüksek bulunmuştur. Çocukluk travması puanları hastalarda, kontrol grubuna göre daha yüksek tespit edilmiştir. Çocukluk çağı travması arttıkça, güvenli bağlanma azalmakta, güvensiz bağlanma artmaktadır.
Sonuç: Bu çalışmada, güvensiz bağlanma biçimi, çocukluk çağı travmaları ve bilişsel empatinin depresyon ile ilişkili olabileceği gösterilmiştir. Bu psikososyal faktörler depresyonun etyopatolojisinde rol oynuyor olabilir. Aynı zamanda depresyonun kronikleşmesi ve tekrarlamaları için risk faktörleri olabilirler. Bu yüzden tedavi sürecinde göz önünde bulundurulmaları gereklidir.

Abstract:
Aim: Depression is associated with problems in social functioning. Impaired empathic abilities, insecure attachment styles, and childhood trauma, which has an increased risk for insecure attachment, might underlie this association. In this study, based on this hypothesis, we aimed to investigate the childhood trauma, attachment style and empathy levels in depressed patients, and the relationship between these psychosocial factors and the clinical characteristics of depressive patients. 
Material and method: The study included 100 patients (37 men, 63 women) aged 18-65 years who were diagnosed with major depressive disorder (n=76) or bipolar disorder, depressive episode (n=24), and 54 healthy controls. The Structured Clinical Interview for the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders- Axis 1 Disorders (SCID-I), Hamilton Depression Rating Scale (HDRS), Hamilton Anxiety Rating Scale (HARS), Basic Empathy Scale (BES), Adult Attachment Style Questionnaire (AAQ), Childhood Trauma Questionnaire (CTQ-28), and Functioning Assessment Short Test (FAST) were applied to all patients and healthy controls. We investigated the results of psychometric tests in patients and controls, the association with clinical characteristics, and difference between unipolar – bipolar disorder, between genders, and among single episode, recurrent and chronic subgroups of unipolar depression.
Results: Total and cognitive empathy scores were found to be lower in patients than in controls. The cognitive empathy score was negatively correlated with HDRS and FAST interpersonal relationship scores. Cognitive empathy was positively correlated with the number of depressive episodes. Cognitive empathy scores were found to be more impaired in patients with chronic depression when compared to those in patients with recurrent depression. Total and emotional empathy scores were significantly higher in women than in men. Neither childhood trauma scores nor attachment style scores were associated with empathy scores. In patients, secure attachment points were lower, while insecure (avoidant and anxious ambivalent) attachment scores were higher than those of the controls. Childhood trauma scores in patients were determined to be higher than those of the control group. With the increase in childhood trauma, secure attachment was reduced and insecure attachment was increased. 
Conclusion: In this study, it was shown that insecure attachment style, childhood trauma and cognitive empathy may be associated with depression. These psychosocial factors may play a role in the etiopathogenesis of depression. However, they may be risk factors for chronicity and recurrence of depression. Therefore, they must be taken into consideration in the treatment process.