İç hastalıkları kliniğinde yatan kronik nonvalvüler atriyal fibrilasyon tanılı hastalarda oral antikoagülan kullanımı ve buna bağlı komplikasyonların değerlendirilmesi
Evaluation of oral anticoagulant use and related complications in patients diagnosed with chronic nonvalvular atrial fibrillation hospitalized in an internal medicine clinic
Yazar: CANSU AKKOYUN
Danışman: PROF. DR. FUNDA MÜŞERREF TÜRKMEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Atriyal Fibrilasyon (AF) en sık saptanan kardiyak aritmi olup tromboembolik olaylarda 5 kat artışla ilişkidir. Antikoagülasyon; bütün AF tiplerinde tromboembolik komplikasyonları önlemede kabul edilmiş bir tedavi yöntemidir. Antikoagülan tedaviler iskemik inmede etkili olmakla birlikte kanama eğilimine neden olabilmektedir. Biz de çalışmamızda kronik Nonvalvüler AF (NVAF) tanılı hastaların demografik özelliklerini, oral antikoagülan ilaç kullanım sıklığını, kullanılan ilaç tipini, kullanılan oral antikoagülan ilaca göre hedef tedavi düzeyine ulaşma oranını, kullanılan antikoagülanın doğru dozlarda kullanımını ve bu hastalarda tromboemboli ve kanama riskini değerlendirmeyi amaçladık. 
Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak yapılan çalışmamızda Sağlık Bilimleri Üniversitesi Haydarpaşa Numune Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi İç Hastalıkları Kliniği'nde 01.07.2022–31.12.2022 tarihlerinde yatan, NVAF tanılı 80 hasta tarandı. Hastaların iskemik inme riskinin belirlenmesi için CHA2DS2-VASc skoru, kanama riskinin belirlenmesi için HAS-BLED skoru kullanıldı. Veri analizi ve istatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Türkiye) programı kullanıldı. 
Bulgular: Çalışmaya yaşları 55 ile 95 arasında değişen, 32'si (%40) erkek ve 48'i (%60) kadın olmak üzere 80 NVAF tanılı hasta dâhil edildi. NVAF tanılı hastaların 77 (%96,2)'si oral antikoagülan (OAK) kullanıyordu, 3 (%3,8)'ü ise kullanmamaktaydı. Hastaların %10'u warfarin kullanırken, %86'sı yeni nesil oral antikoagülan (YOAK) kullanmaktaydı. OAK kullanan 77 hastadan 26 (%33,8)'sı uygun dozda antikoagülan tedavi kullanmamakta iken, 51 (%66,2)'si efektif dozda antikoagülan tedavi kullanmaktaydı. CHA2DS2VASC skoruna göre düşük inme riskli hasta bulunmazken hastaların 78'i (%97,5) yüksek inme riskine sahipti. HAS-BLED skoruna göre ise hastaların 50'si (%62,5) düşük kanama riskine sahipken hastaların 30'u (%37,5) yüksek kanama riskine sahipti.  
Sonuç: Günümüzde insan ömrünün uzamasıyla birlikte AF görülme sıklığı ve beraberinde inme riski de artmaktadır. AF'li hastalarda tromboembolik olayların engellenmesinde antikoagülasyon tedavi önemlidir. Warfarin uzun süredir kullanılan fakat yan etkileri nedeniyle korkulan bir seçenektir. Diğer bir seçenek olan YOAK'lar INR (Uluslararası Normalleştirilmiş Oran) takibi gerektirmemesine rağmen uygun dozda kullanılması önemlidir. Bu sebeple inme ve antikoagülasyona bağlı komplikasyonların önüne geçebilmek amacıyla her vizitte tedavi dozunun uygunluğu değerlendirilmelidir. 
Anahtar Kelimeler: Atriyal Fibrilasyon, İnme, Kanama, Nonvalvüler, Oral antikoagülan

Abstract:
Objective: Atrial Fibrillation (AF) is the most common cardiac arrhythmia and is associated with a 5-fold increase in thromboembolic events. Anticoagulation; It is an accepted treatment method for preventing thromboembolic complications in all AF types. Although anticoagulant treatments are effective in ischemic stroke, they may cause bleeding tendency. In our study, we also studied the demographic characteristics of patients with chronic NVAF who were followed inpatiently at Haydarpasa Numune EAH Internal Medicine Clinic, frequency of use of oral anticoagulant medication, type of medication used in oral anticoagulant therapy, rate of reaching the target treatment level according to the oral anticoagulant drug used,  the correct indication and use of the anticoagulant medication used in the correct doses and we aimed to assess the risk of thromboembolism and bleeding in these patients.
Materials and Methods: In our retrospectively designed study, 80 patients with NVAF diagnosed who were hospitalized between 01.07.2022–31.12.2022 at the Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital Internal Medicine Clinic were screened. The CHA2DS2-VASc score was used to determine the risk of ischemic stroke, and the HAS-BLED score was used to determine the risk of bleeding. IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Turkey) program was used for data analysis and statistical analysis.
Results:The study included 80 patients with NVAF, 32 (40%) males and 48 (60%) females, aged between 55 and 95 years.Of the patients with NVAF, 77 (96.2%) were using oral anticoagulants (OAC), while 3 (3.8%) were not using it.  10% of the patients were using warfarin, while 69% were using a new generation oral anticoagulant (NOAC). While 26 (33.8%) of 77 patients using OAC were not using appropriate dose of anticoagulant treatment, 51 (66.2%) were using anticoagulant treatment at an effective dose. According to the CHA2DS2VASC score, there were no patients with low stroke risk, while 78 (97.5%) of the patients had a high stroke risk. According to the HAS-BLED score, 50 (62.5%) of the patients had a low bleeding risk, while 30 (37.5%) of the patients had a high bleeding risk.
Conclusion: Today, with the increase in human life expectancy, the incidence of AF and the risk of stroke are also increasing. Anticoagulation therapy is important for the prevention of thromboembolic events in patients with AF. Warfarin is an option that has been used for a long time but is feared due to its side effects. Although NOACs, which are another option, do not require INR (International Normalized Ratio) monitoring, it is important to use appropriate doses. For this reason, the appropriateness of the treatment dose should be evaluated at each visit in order to prevent stroke and complications related to anticoagulation.
Keywords:Atrial Fibrillation, Bleeding, Non-valvular, Oral Anticoagulant therapy, Stroke