İlk ve ortaokula devam eden  hemiplejik serebral palsi'li çouklarda modifiye zorunlu kısıtlayıcı hareket terapisi ve bimanuel eğitimin üst ekstremite fonksiyonlarına, aktiviteye ve katılıma etkilerinin karşılaştırılması: Randomize kontrollü çalışma
Comparing the effect  of  modified constraint induced movement therapy and bimanual training  on body function, activity and participation in  primary and middle school children with hemiplegic  cerebral palsy: A randomized controlled trial
Yazar: HASAN BİNGÖL
Danışman: PROF. DR. MİNTAZE KEREM GÜNEL
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Temel Fizyoterapi Ve Rehablitasyon Ana Bilim Dalı / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: El = Hand ; Fizik tedavi = Physical therapy ; Fizik tedavi yöntemleri = Physical therapy modalities ; Kol = Arm ; Serebral palsi = Cerebral palsy ; Üst ekstremite = Upper extremity ; İlköğretim okulları = Primary education schools ; İlköğretim öğrencileri = Primary education students

Özet:
Bu çalışma modifiye Zorunlu
Kısıtlayıcı Hareket Terapisi (mZKHT) ve Bimanuel Eğitimin (BIT) etkilerini hemiplejik
Serebral Palsi (SP)'li ilk ve ortaokul çocuklarında İşlevsellik, Yetiyitimi ve Sağlığın
Uluslararası Sınıflandırması (ICF-CY) kavramsal çerçevesine dayalı olarak karşılaştırmayı
amaçlamıştır. El Becerileri Sınıflandırma Sistemi (EBSS), Kaba Motor Fonksiyon
Sınıflandırma Sistemi (KMFSS) ve İletişim Fonksiyonları Sınıflandırması Sistemine (İFSS)
göre fonksiyonel profilleri I-III arasında değişen 32 hemiplejik Serebral Palsi (SP)'li çocuk
(ortalama yaş 10,43 yıl [SD 2,9 yıl]; 15 kız, 17 erkek) benzer doz/ frekanslı ve yoğunlukta (10
hafta/haftalık 3 seans/günlük 2,5 saat) m ZKHT ve BIT gruplarından birine eşit sayıda rasgele
dağıtıldı. Üst ekstremite yapı/işlevsellik (Modifiye Ashworth Skalası [MAS] ve el
dinamometresi), aktivite (Üst Ekstremite Kalitesi Becerileri Testi [QUEST], Çocukların El
Kullanım Deneyimi Anketi [ÇEDA], ABILHAND-Kids ve Çocuk El Beceri Anketi [ÇEBA]
ve Pediatrik Motor Aktivite Günlüğü [PMAG]) ve katılım sonuçları (Çocuk ve Adölesan
Katılım Anketi [CASP]) çalışmadan önce ve hemen sonra ve 16 haftalık takip döneminin
sonunda değerlendirildi. Genel olarak, mZKHT hem tedaviden hemen sonraki dönemde hem
de 16 haftalık takip döneminde tüm sonuçlarda BIT'e nazaran daha iyi gelişmelere yol açtı
(EB: dmCIMT>dBIT). Bununla birlikte, iki taraflı kullanım miktarı parametresi için etki
büyüklüğü Bimanuel Eğitim grubunda görece daha büyük bulunurken (dBIT=1,41 ve dmCIMT
=1,23), iki taraflı kullanım kalitesi paramaterlerinde mZKHT'nin daha etkili olduğu
gözlemlendi (dmCIMT=0,91-0,96 ve dBIT=0,63-0,77). Gelişimsel ihmal ve tek taraflı kapasite
problemleri daha ön planda olan hemiplejik SP'li çocuklarda mZKHT tercih edilmelidir. Buna
karşılık, etkilenen elin kendiliğinden kullanımı ile ilgili problemlerde ise Bimanuel Eğitim
tercih edilmelidir.
Anahtar kelimeler: El, kol, bimanual eğitim, zorunlu kısıtlayıcı hareket terapisi, serebral
palsi

Abstract:
This study aimed to
compare the effects of Modified Constraint-Induced Movement Therapy (mCIMT) and
Bimanual Training (BIT) based on the International Classification of Functioning, Disability,
and Health's conceptual framework in children with hemiplegic Cerebral Plasy (CP) attending
primary and secondary schools. Thirty-two children (mean age 10.43 years [SD 2.9 years]; 15
females, 17 males) whose functional profiles associated with Manual Ability Classification
System (MACS), Gross Motor Function Classification System (GMFCS) and Communication
Function Classification System (CFCS) changed between level I-III, were randomly
distributed to one of the mCIMT or BIT groups with equivalent dosing frequency and intensity
(10 weeks/3 days per week/2.5 hours per day). Upper extremity body structure/functions
(Modified Ashworth Scale and handheld dynamometer), activity (Quality of Upper Extremity
Skills Test, Children's Hand-use Experience Questionnaire, ABILHAND-Kids, Children's
Hand‐Skills Ability Questionnaire, and Pediatric Motor Activity Log), and participation
outcomes (Child and Adolescent Scale of Participation) were assessed before and after
treatment, and at 16 weeks post-intervention. Overall, mCIMT produced more significant
improvements in all outcomes than BIT at the immediate post-intervention period, which were
maintained better in the mCIMT group throughout the 16-week follow-up period (effect size:
dmCIMT>dBIT). However, effect size for the quantity of bimanual use was found to be larger in
BIT group than mCIMT group (dBIT=1.41 and dmCIMT =1.23), while the immediate effect of
mCIMT for quality of bimanual use parameters was observed better than BIT (ranges of
dmCIMT=0.91-0.96 and ranges of dBIT=0.63-0.77). If the goal of the upper limb rehabilitation is
to achieve better outcomes in unimanual capacity and developmental non-use in children with
hemiplegic CP, mCIMT might be the best choice. In contrast, BIT might be more practical
for the problems with spontaneous use of the more affected side.
Keywords: Upper limb, hand, bimanual training, constraint-induced movement therapy, ICF,
hemiplegic cerebral palsy