Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi acil servisine başvuran travma hastaları arasından göz travmalı hastaların retrospektif analizi
Retrospective analysis of eye trauma patients among trauma patients admitted to van Yüzüncü Yil University emergency service
Yazar: YUSUF KAPLAN
Danışman: PROF. DR. SEVDEGÜL BİLVANİSİ
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Göz yaralanmaları = Eye injuries ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Van = Van ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Amaç:
Acil servise göz travmasıyla başvuran olguların; taşıdığı bölgesel risk faktörlerini, tanı ve tedavileri ile morbidite üzerine etkili faktörlerin incelenmesi, toplumun hangi kesimlerinin etkilendiği ve travma nedenleri tanımlamak amaçlandı.
Gereç ve Yöntem:
Çalışmaya 01.01.2010 ile 31.12.2018 tarihleri arasında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı'na göz yaralanmaları nedeniyle başvuran hastalar dâhil edildi. Hastaların demografik özellikleri, başvurudaki şikayetleri, sevkli veya direkt gelişleri, olayın sebebinde travma faktörü olup olmaması, acil serviste aldıkları tanılar, eşlik eden sistem yaralanmaları, radyolojik tetkikler, hastanede izlem, hastaneye yatış, taburculuk ile ilgili durumlarını içeren bilgiler değerlendirildi. Hastaların bilgileri Yüzüncü Yıl Üniversitesi hasta kayıt ve işlem programı olan Enlil üzerinden göz acilleri ve göz travmaları tanılarını içeren ICD ( International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, Türkçe karşılığı: Uluslararası Hastalık Sınıflaması) kodları kullanıldı.
Bulgular:
Sunulan çalışmada yer alan hastaların acil servise başvuran 2685 kişi dâhil edildi. Hastaların büyük çoğunluğu 20-49 yaş aralığındaydı(%77.16). %83.0'ü erkek, %97.8'i acil servise direkt başvuru biçiminde olup, %91.9'unun şikayetleri tek göz organı ile sınırlıydı. En sık göz travma mekanizması ise gözde yabancı cisim ile %52.7 oranındaydı(n:1416). Yalnızca %14.9'una acilde muayenenin yanında ek radyolojik tetkik istenip, %41,7'si kornea ve kornea dışı yabancı cisim tanısı aldı. %81,1'inin acil başvurusu, taburcu olarak sonuçlandırıldı. En sık karşılaşılan meslek grubu %43.1 oranı ile işçilerdi. Askeri personelin travma mekanizmaları içerisinde; Ağaç-Odun Travmaları, Darp, Düşme, Hayvan Travmaları, Künt Travma, Spor travmaları, Trafik kazası, Yakıcı ve Yanıcı Madde ile temas sonucu ve Yabancı cisimle oluşan yaralanmalara maruz kalmadığı görüldü. Öğrenciler Delici ve Kesici Alet ile Yaralanma, Spor aktiviteleri sırasında oluşan yaralanmalar, Düşme ve Patlayıcı Maddeyle ile oluşan yaralanmalarda en yüksek orana sahipti.
Sonuç:
Göz travmaları tanı ve tedavi yöntemlerinin gelişmesine rağmen görmede azalma ya da körlükle sonuçlanabilmektedir. Çalışmamızda epidemiyolojik açıdan katkıda bulunmayı, göz muayenesinin önemini, standart muayene yöntemlerinin uygulanabilirliğine dikkat çekmeyi amaçladık.

Abstract:
Objective:
The aim of this study is to examine the regional risk factors, the effective factors on morbidity with its diagnosis and treatment, the effected segment of society and the causes of trauma in the patients admitted to the emergency department with eye trauma.
Materials and Methods:
The study included patients who were admitted to the Department of Emergency Medicine of Van Yüzüncü Yıl University Faculty of Medicine between 01.01.2010 and 31.12.2018 due to eye injuries. The demographic features of the patients, complaints in the application, referral or direct arrival, whether there was a trauma factor in the cause of the event, the diagnoses they received in the emergency department, accompanying system injuries, radiological examinations, hospital monitoring, hospitalization, and discharge status were evaluated. ICD (International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, Turkish equivalent: Uluslararası Hastalık Sınıflaması) codes were used for the information of the patients, including the diagnosis of eye emergencies and eye trauma through Enlil, a patient registry and procedure program of Yüzüncü Yıl University.
Findings:
Of the patients in the study presented, 2685 people who applied to the emergency department were included. The vast majority of patients were in the 20-49 age range (77.16%). 83.0% of them were male and 97.8% were in the form of direct application to the emergency department, and the complaints of 91.9% were limited to one eye organ. The most common eye trauma mechanism was 52.7% with foreign body in the eye (n: 1416). Only 14.9% of the patients were asked for additional radiological examination besides an emergency examination, 41.7% of them were diagnosed with cornea and non-cornea foreign body. The emergency application of 81.1% was concluded as discharge. The most common occupation group was workers with a rate of 43.1%. It was observed that military personnel were not subjected to injuries caused by foreign body, tree-wood traumas, assault, fall, animal traumas, blunt trauma, sports trauma, traffic accident, contact with flammable and combustible substance within their trauma mechanisms. Students had the highest rate of injuries with piercing and cutting tools, injuries during sports activities, falls and injuries caused by explosives.
Result:
Despite the development of diagnosis and treatment methods, eye traumas may result in decreased vision or blindness. In our study, we aimed to contribute to epidemiological aspects, to draw attention to the importance of eye examination and to the applicability of standard examination methods.