1908-1914 yılları arasında Anadolu'da devlet, köylü ve üretim
State, village and production in Anatolia between 1908-1914
Yazar: MÜGE YÜCE
Danışman: PROF. DR. KEMAL YAKUT
Anadolu Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Tarih = History
Dizin: Köyler = Villages ; Köylüler = Peasants ; Meşrutiyet II = Constitutional Monarcy II ; Osmanlı Devleti = Ottoman State ; Osmanlı Dönemi = Ottoman Period ; Tarım = Agriculture ; Tarım politikaları = Agricultural policies ; Tarım reformu = Agricultural reform ; Tarımsal üretim = Agricultural production

Özet:
Osmanlı Devleti'nde 19. yüzyıldan itibaren devam eden değişim/dönüşüm hareketi, 1908 yılında Meşrutiyet'in II. kez ilanıyla birlikte önemli bir evreye girmişti. Meşrutiyet rejiminin öncü örgütü olan İttihat ve Terakki Cemiyeti; askeri, ekonomik, idari ve toplumsal anlamda birçok reform projesini gündeme getirmişti. Bu projeler "bu devlet nasıl kurtulur?" sorusuna verilen yanıtların planlı bir bütünü niteliğindeydi. Öne sürülen argümanlara göre Osmanlı Devleti'nin yaşadığı sıkıntıların en önemli nedeni ekonomi olarak görülmüştü. Bu nedenle Meşrutiyet idarecilerine göre yapılacak reformlar, devletin ekonomik gücünü artırmaya yönelik hamleler olmalıydı. Bu bağlamda öncelikle ekonominin temel sac ayaklarından olan köylü ve köylülüğün durumu ele alınmıştır. Köylü; vergiler, mültezimler, üretim-dağıtım organizasyonu, alet-edevat eksikliği ve hayvan hastalıkları gibi birçok sorunla mücadelede yıllardır yalnız bırakılmıştı. Bu doğrultuda devlet-köylü ilişkisi, merkezi yönetimin öncelikleri arasına alınmıştı. Nüfusunun büyük çoğunluğu kırsalda yaşayan Osmanlı Devleti'nde Meşrutiyet rejiminin yöneticileri, ekonomik atılımı gerçekleştirmek için üretimi artırmak; üretimi artırmak için de köylülüğün durumunun düzeltilmesi gerektiği inancındaydı. Nitekim 1910 yılında "Memalik-i Osmaniye'nin Zirai Programı" açıklanmış ve atılacak adımlar belirlenmişti. Fakat yüzyılların biriktirdiği toplumsal bir sorun olarak köy/köylülük ve köylüler, belirlenen "zirai üretimin ticari kapasitesinin artırılmasına" yönelik hedefe bir türlü ulaşamamıştır. Bu başarısızlığın nedenlerinin derin kökleri bulunmaktaydı. Çiftçilerin eğitimi, tarımsal üretim için verilen kredilerin üretime yönelik kullanılamaması, taşrada yerel güç odaklarının etkisinin kırılamaması, alet-edevat konusunda istenilen modernitenin yakalanamaması ve toprağın yapısının ticari tarıma uygun hale getirilememesi hedeflenen tarım reformunun gerçekleşememesinin en önemli nedenleriydi.

Abstract:
The change / transformation movement that had been going on in the Ottoman State since the 19th century had entered an important phase with the second declaration of the Constitutional Monarchy in 1908. Union and Progress Society, the leading organization of the constitutional regime; It brought up many reform projects in the military, economic, administrative and social terms. These projects were asked, "How is this state get rid of?" The answers to the question were a planned whole. According to the arguments put forward, the most important reason for the troubles experienced by the Ottoman Empire was seen as the economy. For this reason, the reforms to be made according to the Constitutional Managers should have included moves to increase the economic power of the state. So much so that the peasantry, which is one of the basic trivet of the economy, and the situation of the peasantry were discussed. Peasant; for years, he has been left alone in the fight against many problems such as taxes, tax farming, production-distribution organization, lack of tools and equipment and animal diseases. Accordingly, the structure of the state-peasant-individual relationship has been determined by the steps taken by the central government regarding the peasants situation. The rulers of the Constitutional regime in the Ottoman State, the majority of whose population live in the countryside, increase production to achieve economic progress; He believed that the situation of the peasantry had to be improved in order to increase production. As a matter of fact, "Agricultural Program of Memalik-i Osmaniye" was announced in 1910 and the steps to be taken were determined. However, as a social problem accumulated by centuries, villages/peasants and peasants have not been able to reach the target for "increasing the commercial capacity of agricultural production". The causes of this failure had deep roots. The training of farmers, the fact that the credits given for agricultural production could not be used for production, the effect of local power focuses in the provinces could not be broken, the desired modernity in the field of tools and equipment could not be achieved, and the structure of the land could not be adapted to commercial agriculture, and the most important reasons were the failure of the agricultural reform to be realized.