Dispeptik yakınmalarla başvuran hastaların yaşam kalitesinin kındl ölçeği ile izlemi
Monitoring the quality of life in dyspeptic children with kindl scale
Yazar: EZGİ KIRAN TAŞCI
Danışman: PROF. DR. ÖZLEM BEKEM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Dr.Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Ve Cerrahisi Eğt. ve Arş. Hast. / Pediatri Ana Bilim Dalı / Çocuk Gastroenterolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
AMAÇ: Fonksiyonel ve organik dispepsi tanıları ile izlenen hastaların yaş grubuna uygun KINDL ölçeği uygulanarak yaşam kalitesi izlemi yapılması ve iki grup arasında izlemde yaşam kalitesi açısından farklılık olup olmadığının araştırılması planlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Dispepsi yakınması ile başvuran 4-17 yaş aralığındaki hastalar çalışmaya alındı. Dispeptik yakınma olarak karın ağrısı, mide yanması, bulantı, kusma, şişkinlik, regürjitasyon, göğüste yanma, aşırı gaz kabul edildi. Hastalarda organik ve fonksiyonel dispepsi ayrımı alarm semptomunun varlığına ve yapıldıysa ÜGE sonucuna göre yapıldı. Başvuru anında ve sonraki 1. ve 3. ay kontrollerinde KINDL ölçeği uygulandı. Fonksiyonel ve organik dispepsi grupları demografik veriler, yakınmalar ve yaşam kalitesi skorları açısından karşılaştırıldı. KINDL sonucunu etkileyen faktörler ve izlemde KINDL skorlarının değişimi araştırıldı.
BULGULAR: Araştırmaya 71 fonksiyonel dispepsi, 65 organik dispepsi tanısı ile izlenen toplam 136 hasta dahil edildi. Organik dispepsi tanısı olan hastaların yaş ortalaması fonksiyonel dispepsi tanısı olan hastaların yaş ortalamasından yüksek saptandı. Organik ve fonksiyonel dispepsi gruplarında cinsiyet, şikayetlerin ortalama süreleri, semptomların görülme oranları ve sıklığında fark izlenmedi. Karın ağrısı lokalizasyonu da her iki grupta farklı değildi. Alarm semptomu olarak en sık 'uykudan uyanma' görülmekte idi. Toplam skora bakıldığında fonksiyonel dispepsi olan grubun ortalaması daha yüksek saptandı. Organik ve fonksiyonel dispepsi grubunda birinci KINDL toplam skoru ile yaş arasında negatif bir ilişki saptandı. Cinsiyet, semptom sayısı, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi  ile KINDL skorları arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Birinci ay kontrolünde fonksiyonel dispepside puan ortalaması organik dispepsi grubuna oranla yüksek bulundu. Fonksiyonel dispepsi ile organik dispepsi arasında bedensel iyilik açısından ilişki saptanmadı. Üçüncü ay kontrolünde fonksiyonel dispepside öz saygı alanında puan ortalaması organik dispepsi grubuna oranla yüksek bulundu. Ancak diğer alanlarda her iki grup arasında fark saptanmadı. Organik ve fonksiyonel dispepsi grubunda başlangıç, bir ve üçüncü ay kontrollerindeki toplam skorların anlamlı olarak arttığı görüldü. Ancak organik dispepsi grubunda fonksiyonel dispepsi grubuna göre daha yüksek bir artış izlendi.
SONUÇ: Çalışmamızda hem fonksiyonel hem organik dispepsisi olan hastaların yaşam kalitesinin etkilendiği görülmüştür. Öneri ve tedaviler fonksiyonel dispepsi hastalarının yaşam kalitesini yükseltmektedir.  Organik dispepsi hastaları da nedene yönelik tedavi verildiğinde olumlu sonuçlar alınmaktadır. Bu nedenle her iki hastalık grubunda da tedavi  önemlidir ve tedaviye yanıtın izleminde yaşam kalitesi ölçekleri kullanılabilir.

Abstract:
AIM: Monitoring the quality of life in patients who have been followed up for functional and organic dyspepsia by age appropriate KINDL scale  and evaluating the difference in quality of life during follow-up between these two groups were aimed.  
MATERIALS AND METHODS: Patients 4-17 years old, who admitted to the Pediatric Gastroenterology outpatient clinic of Dr. Behçet Uz Pediatrics and Pediatric Surgery Training and Research Hospital, between April 2015-October 2015 with dyspepsia were enrolled in the study. Minimum of 64 patients with 80% power and 50% effect size were included in the groups of organic and functional dyspepsia. Abdominal pain, heartburn, nausea, vomitting, abdominal distension, regurgitation, chestburn, flatulence were accepted as dyspeptic complaints. Patients who did not come to the follow up visits regularly and with chronic diseases which may affect the quality of life were excluded from the study. The discrimination of organic and functional dyspepsia was done according to the existence of alarm symptoms and the result of UGE, if it was applied. At the first visit and at controls of 1st and 3rd month, KINDL was applied. Demographic data, symptoms and quality of life scores were compared between functional and organic dyspepsia groups. The factors which influenced the results of KINDL and the change in the scores of KINDL during follow up were researched.
RESULTS: A total of 136 patients (71 functional dyspepsia, 65 organic dyspepsia) were included in the study. There was no difference of gender between organic and functional dyspepsia groups. Mean age of patients was higher in organic dyspepsia group than functional dyspepsia group. There was no difference in mean duration of complaints, symptom rate and frequency between organic and functional dyspepsia groups. Localization of abdominal pain was not different at each group. The most frequent alarm symptom was "waking up from sleep". Family history rate was similar in organic and functional dyspepsia groups. There was no difference in terms of school absenteeism between organic and functional dispepsia groups. Mean scores in physical wellness and school subgroups are higher among functional dyspepsia group than organic dyspepsia group. There was no difference in terms of emotional wellness, self-esteem, family and friends subgroups. Total score of patients in functional dyspepsia group were higher. There was a negative correlation between the total score of first KINDL and age for both organic and functional dispepsia groups. There was no relation between gender, number of symptoms, maternal education level and paternal education level with KINDL scores. At the first month  follow up visit, total scores and mean scores of self-esteem, family, school and friends subgroups are higher in functional dyspepsia group than organic dyspepsia group. There was no relation with regard to physical wellness in functional and organic dyspepsia. In the third-month follow-up visit, mean score of self-esteem was higher for the patients with functional dyspepsia than organic dyspepsia. In contrary, for other subgroups, there was no difference between two groups. Total scores increased significantly during  follow up in both organic and functional dyspepsia groups. The increase among the patients in organic dyspepsia group was higher than functional dyaspepsia group.
CONCLUSION: In our study, it was seen that the quality of life for both functional and organic dyspepsia groups was affected. Functional gastrointestinal diseases, which are not considered important as there is no underlying organic diseases, were also found to be affecting the quality of life. Thus, we suggest to give the necessary instructions and treatment. Instructions and treatments  increase the quality of life of these patients. Positive results may be obtained when treatment for the underlying disease was given to the patients with organic dyspepsia. Treatment is essential for both groups and quality of life scales may be used to follow the response to treatment.