Kardiyopulmoner bypass sırasında pulmoner perfüzyonunun akciğer fonksiyonları üzerine  etkisi
Effect of pulmonary perfusion on lung functions during cardiopulmonary bypass
Yazar: MEHMET KARAÇALILAR
Danışman: PROF. DR. MEHMET YENİTERZİ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Mehmet Akif Ersoy Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
ÖZET
Amaç:
	Kardiyopulmoner bypass sırasında özellikle aortik kross klemp süresince akciğerler sadece bronşiyal arterler ile beslenmektedir. Deneysel koşullarda, KPB süresince bronşiyal arter akımında 10 kattan fazla bir azalma tespit edilmiştir. Bu da iskemi reperfüzyon hasarına sebep olabilmektedir. KPB ve iskemi reperfüzyon hasarı sonucu postoperatif akciğer disfonksiyonu oluşmaktadır. Aortik kross klemp süresince pulmoner arter perfüzyonunun, KPB'ın bu olumsuz etkilerini ortadan kaldırabileceğini öngörmekteyiz.
Materyal ve Method:
	Mehmet Akif Ersoy G.K.D.C. Eğ.Arş.Hastanesi'nde iki damar ve daha fazla KABG planlanan, akciğer disfonksiyonu bulunmayan 24 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Kontrol grubunda 12 hasta mevcut olup standart KPB eşliğinde KABG uygulanmıştır. Çalışma grubunda da 12 hasta mevcut olup, aortik kross klemp süresince pulmoner arter, izotermik oksijenize kan ile akım hızı mevcut pompa flow'unun % 10 olacak şekilde   perfüze edilmiştir. Her iki gruptan alınan kan gazlarında A-aO2, OI ve laktat değerleri bakılmıştır. Her iki grupta hemogram, biyokimya ve CRP takibi yapılmıştır. Her iki gruptan da sol akciğerden doku alınıp, immünohistokimyasal ve elektron mikroskop incelemesine tabi tutulmuştur.
Bulgular:
	Çalışma grubunda düşük A-aO2 ve yüksek OI saptanmıştır. Laktat seviyeleri her iki grupta da benzer bulunmuştur. Hemogram, biyokimya ve CRP takipleri benzer bulunmuştur. Her iki grupta, morbitide, mortalite, yoğun bakım kalış süresi ve taburculuk süreleri benzer bulunmuştur. İmmunohistokimya sonuçlarına göre, kontrol grubunda özellikle  iNOS immün boyanması bronş epitelinde artmıştır. Çalışma grubunda ise dokuda yoğun makrofaj infiltrasyonu ve Bcl-2 immün boyanmasının arttığı görülmüştür. Elektron mikroskop incelemlerinde kontrol grubunda alveolar bazal membran bütünlüğü yer yer kaybolmuştur. Çalışma grubunda ise alveolar bazal membran bütünlüğü korunmuştur.
Sonuç: 
KPB kaynaklı  akciğer hasarı multifaktöriyeldir. İlave  pulmoner perfüzyon, postoperatif akciğer hasarını önlemede tek başına yeterli olmayabilir. Ancak çalışmamızda görüldüğü gibi pulmoner perfüzyon, postoperatif gaz değişimini olumlu yönde etkilemiştir. Ayrıca immünohistokimyasal ve elektromikroskobik incelemelerinde görüldiğü üzere ; KPB akciğerlerde iskemi-reperfüzyon hasarına sebep olmakta ve pulmoner perfüzyon bu hasarı azaltmaktadır. Diğer ek yöntemler (ultrafiltrasyon, ilaçlar, vb.) KPB sırasında akciğerlerin daha iyi korunmasına katkıda bulunabilirler. Hasta sayımız  sınırlı olsa da; bizler KPB süresinin uzayacağı kardiyak cerrahi prosedürlerde postoperatif akciğer hasarını önlemek için pulmoner perfüzyonu öneriyoruz.

Anahtar kelimeler: KPB, İskemi-Reperfüzyon, Pulmoner Perfüzyon,

Abstract:
ABSTRACT
Aim:
During CPB especially in the aortic clamping period, perfusion to the lungs is supplied by bronchial arteries. Bronchial artery blood flow has been found to be less than 10 times during CPB in experimental conditions. This results to ischemic reperfusion damage which finally causes postoperative pulmonary dysfunction. This study is to predict how pulmonary perfusion can minimize lung injury associated with CPB during aortic clamping.
Materials and Method:
	Our study carried out at Mehmet Akif Ersoy Thorasic And Cardiovascular Surgery Training Research Hospital consisted of 24 cases of patients without pulmonary dysfunction,double or more vessel planned for CABG. Control group consisted of 12 cases of  patients with standard CABG on pump while our study group consisted of 12 cases of patients whose pulmonary artery was perfused with isothermic oxygenated blood during aortic clamping period. In both groups,through arterial blood gas A-aO2, OI  and lactate were recorded. Biochemistry, hemogram and CRP of both groups were also recorded. Immunohistochemistry and electromicroscopic findings of left pulmonary biopsy in both groups  were also studied. 
Results: 
In our study group, A-aO2 and OI was found to be high while lactate levels in both groups were found to be the same. Hemogram, biochemistry and CRP records during follow up period in both groups were also found to be the same. In each group morbidity rate, mortality rate, length of ICU stay and hospital stay were also  found to be the same. According to immunohistochemistry, there was an increase of iNOS staining in bronchial epithelial cells in control group where by there was increase in bcl2 immune staining and dense microphage infiltration in pulmonary tissue in study group. Electronic microscopic findings in control group revealed a destruction of alveolar basal membrane while it was found intact in the study group.

Conclusion: 
CPB associated lung injury is multifactorial. Besides pulmonary perfusion during postoperative period may not be the only way to decrease lung injury associated with CPB. Moreover our study shows that lung perfusion and postoperative gas exchange has positive effects on minimizing CPB associated lung injury.  Similary immunohistochemistry and electromicroscopic findings shows that CPB  increases ischemic reperfusion damage while pulmonary perfusion decreases this damage. Other methods such as ultrafiltration and various medications may also play a role in minimizing lung injury during CPB. Despite the limited numbers of patients in our study, the outcome of our study suggests that, in order to prevent postoperative lung injury after prolonged CPB time during cardiac surgery procedures, postoperative pulmoner perfusion should be encouraged.

Key Words: CPB, Pulmonary Perfusion, İschemia Reperfusion