Avrupa Birliği ve Türkiye'de grev yasakları
The limits of the right to strike in European Union and Turkiye
Yazar: HAKAN YILDIRIMOĞLU
Danışman: PROF.DR. GÜLTEN KUTAL
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2006
Konu: Hukuk = Law ; Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations

Özet:
Çalışma hayatındaki en önemli konulardan birini hiç şüphesiz toplu pazarlıkoluşturur ve grev hakkının tanınmadığı bir toplu pazarlık sisteminden bahsetmeolanağı bulunmamaktadır. Demokratik toplumlarda bütün hak ve özgürlüklerin birsınırı olduğu gibi grev hakkının da bir sınırı bulunmaktadır. Anayasa, kanun ve yargıkararlarıyla belirlenen çerçeve içinde kullanılabilecek olan bu hak, uluslararasıhukukta da gerek UÇÖ Sözleşmeleri ve BM belgelerinde ve gerekse ABhukukundaki düzenlemelerde yer almaktadır.Türkiye'nin tam üye olmak istediği AB'ye üye ülkelerde grev hakkına getirilensınırlamalar, uluslararası düzenlemeler ve yüksek mahkeme kararları çerçevesindedeğerlendirilerek ülkemiz mevzuatının müktesebata uyumlu hale getirilmesinekatkıda bulunulması amaçlanmıştır.AB'ye üye ülkelerde grev hakkı veya özgürlüğü bir iş mücadelesi aracı olarak kabulgörmüş, ancak sınırsız olmayan grev serbestisinin sınırları ya açıkça yasayladüzenlenmiş ya da içtihatlarla oluşmuştur. Grev hakkının kullanımı ve sınırlarıkonusunda doğrudan bağlayıcı bir düzenleme yapılmamış, yasal düzenleme yapmayetkisi üye devletlere bırakılmıştır.AB ülkelerinde uygulanmakta olan grev ve grev hakkına getirilen sınırlamalarla ilgilidüzenlemeler ise genel olarak uluslararası kurallara ve UÇÖ normlarına uygunolmakla birlikte bazı konularda UÇÖ ve Avrupa Sosyal Şartı Denetleme Organlarıtarafından eleştiriye maruz kalmaktadırlar.Türkiye'deki durum ekonomik, kültürel ve yapısal özellikler nedeniyle AB ülkelerinormlarından farklılıklar göstermektedir. Bu nedenle, Anayasa ve 2822 sayılı yasabaşta olmak üzere UÇÖ ve AB İlerleme Raporlarında haklı olarak eleştirilendüzenlemelerin değiştirilmesi ve uygulamada yaşanan sıkıntıların giderilmesigerekmektedir.

Abstract:
Collective bargaining is one of the most important issue of the labour relations and itis very hard to talk about a collective bargaining system without the right to strike.There is a limitation of the right to strike as well as all fundamental rights andfreedoms in democratic countries. The right can be used within the scope ofregulations set in constitution, law, courts and legislators. The right to strike has alsoset forth in the Conventions of the ILO, the Human Rights Conventions of the UNand the European Social Charter.As Turkiye is a candidate state, the limitations of the right to strike in the memberstates of the EU are evaluated within the scope of international legislation and thejudgements of the high courts, in order to help harmonizing the national legislation tothe EU legislation.The right or freedom to strike has become a generally accepted weapon in industrialdisputes in the Member States of the EU, but the limitations to it are regulated bylaw or by courts and legislators. EU did not issue any standards on the right to strikewhich are binding for the member states, instead putting the limits is stil entiry thebusiness of lawmakers, courts, and social partners at national level.Even if the regulations of the EU Countries are compatible with the internationallegislation and the Conventions of the ILO, there are some critics towards themrelated with delimiting the right to strike.The situation in Turkiye has different characteristics caused by the economic, social,cultural and structural reasons, compared to the legislation of EU Member States.Not only the provisions set forth in the Constitution but also the ones in the Law no:2822 which has been criticised by ILO ad EU has to be revised.