Çocukluk çağı travmalarının yetişkin hayattaki şiddet suçları ile ilişkisi
Relationship between childhood traumas and violent crimes in adulthood
Yazar: ZEYNEP MERZİFONLU
Danışman: DOÇ. DR. FATMA NURAY CANSUNAR ; DR. ÖĞR. ÜYESİ MUHAMMED EMİN BOYLU
Adalet Bakanlığı / Adli Tıp Kurumu / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine ; Psikiyatri = Psychiatry ; Psikoloji = Psychology
Dizin: Cinsel istismar = Sexual abuse ; Duygusal ihmal = Emotional neglect ; Duygusal istismar = Emotional abuse ; Fiziksel istismar = Physical abuse ; Psikolojik travma = Psychological trauma ; Saldırı suçu = Crime of aggression ; Çocuk ihmali = Child negligence ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı-cinsel = Child abuse-sexual ; Çocukluk çağı travmaları = Childhood traumas

Özet:
Çocukluk çağı kritik bir dönem olup bu dönemde maruz kalınan travmalar gelecek 
yaşama uzanan derin ve onarılması güç etkiler bırakmakta, söz konusu olumsuz 
yaşantıların gelecekte şiddet içeren davranışlara ve suça eğilimi artırdığı 
düşünülmektedir. Literatürde çocukluk çağı travmalarının şiddet suçları ile ilişkisine 
yönelik az sayıda araştırma bulunmakta olup tez çalışmamızda çocukluk çağındaki 
olumsuz deneyimler ile yetişkin yaşamdaki şiddet suçlarına eğilim arasındaki ilişkiyi 
ve travma alt tipleri ile şiddet suçu türleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymak 
hedeflenmiştir. Çalışmaya adli makamlarca yetişkinlik döneminde işlemiş oldukları 
bildirilen şiddet içeren suçlar nedeniyle ceza ehliyeti yönünden rapor düzenlenmesi 
amacıyla Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi'ne gönderilen 160 kişi ile herhangi 
bir şiddet suçuna karışmadığını beyan eden 160 kişilik kontrol grubu dahil edilmiş, 
Sosyodemografik Veri Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Çocukluk Çağı 
Olumsuz Yaşantılar Ölçeği ve Buss-Perry Saldırganlık ölçeklerinden aldıkları skorlar 
hesaplanmış, sosyodemografik verileri, şiddet suçuna karışma durumları ile tespit 
edilen saldırganlık ve travma düzeyleri arasındaki ilişki ortaya koyulmuştur. 
Katılımcıların çocukluk çağı travması maruziyeti oranları incelendiğinde; çalışma 
grubunun %54,4'ünün, kontrol grubunun ise %33,1'inin çocukluk çağında travma 
yaşadıkları, çalışma grubunda tüm travma alt tiplerine daha fazla maruziyet olduğu 
görülmüş, her iki grupta da en sık maruz kalınan travma alt tipinin duygusal istismar, 
en az maruz kalınan travma alt tipinin ise cinsel istismar olduğu belirlenmiştir. 
Çocukluk çağı travma maruziyeti oranları ve ölçek skorlarının karşılaştırılması ile 
yapılan değerlendirmelerde, çocukluk çağı travma maruziyeti ve şiddet suçu işleme 
durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Çalışma 
grubunun kontrol grubuna kıyasla, toplam saldırganlık skorundan (p<0,001) ve tüm 
saldırganlık alt ölçek türlerinden istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek 
puan aldıkları belirlenmiştir. Çalışma grubundaki katılımcıların işledikleri iddia 
olunan suç türlerine göre ölçeklerden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir fark 
bulunup bulunmadığını ortaya koymak amacıyla yapılan testlerde, saldırganlık ve 
çocukluk çağı travma skorlarının farklı şiddet suçu türlerinde anlamlı farklılık 
X 
göstermediği saptanmıştır (p>0,05). Yapılan korelasyon analizinde; total BPSÖ skoru, 
öfke ve düşmanlık alt puanları ile çocukluk çağı travmalarına yönelik tüm ölçek 
puanları arasında pozitif yönde anlamlı korelasyon saptanmış olup fiziksel ve sözel 
saldırganlık alt ölçek puanlarının ise cinsel istismar puanı haricindeki tüm travma 
puanları ile pozitif yönde korele olduğu görülmüştür. Araştırmamız sonucunda 
öngörüldüğü üzere çocukluk çağında birtakım çevresel etmenler neticesinde maruz 
kalınan travmaların bireyin yetişkinlikteki saldırganlık eğilimi ve şiddet suçlarına 
yönelimi üzerinde etkili olduğu görülmüş ancak beklenenin aksine yaşanılan istismar 
ve ihmal tiplerinin kişinin yetişkinlikte işlediği şiddet suçu türleriyle ilişkili olmadığı 
saptanmıştır.

Abstract:
Childhood is a critical period, and the traumas experienced during this time have 
profound and difficult-to-repair effects that extend into later life. It is believed that 
such adverse experiences increase the propensity for violent behavior and crime in the 
future. There is limited research on the relationship between childhood traumas and 
violent crimes. In our thesis study, we aimed to elucidate the relationship between 
adverse childhood experiences and the propensity for violent crimes in adulthood, as 
well as the relationship between trauma subtypes and types of violent crimes. The 
study included 160 individuals referred to the Council of Forensic Medicine 
Psychiatric Observation Department for evaluation of their criminal responsibility due 
to violent crimes they committed in adulthood, by judicial authorities, and a control 
group of 160 individuals who reported no involvement in any violent crime. 
Participants were assessed using the Sociodemographic Data Form, the Childhood 
Trauma Questionnaire (CTQ), the Adverse Childhood Experiences (ACE) Scale, and 
the Buss-Perry Aggression Questionnaire (BPAQ). Scores were calculated, and the 
relationships between sociodemographic data, involvement in violent crimes, and 
determined levels of aggression and trauma were analyzed. When examining the rates 
of childhood trauma exposure, it was found that 54.4% of the study group and 33.1% 
of the control group experienced trauma during childhood. The study group had higher 
exposure to all trauma subtypes. In both groups, emotional abuse was the most 
common subtype of trauma, while sexual abuse was the least common. Comparisons 
of childhood trauma exposure rates and scale scores indicated a statistically significant 
relationship between childhood trauma exposure and the propensity to commit violent 
crimes. The study group scored significantly higher than the control group on the total 
aggression score (p<0.001) and all aggression subscales. Tests conducted to determine 
whether there were significant difference in the scale scores based on the types of 
crimes committed by participants in the study group revealed no significant differences 
in aggression and childhood trauma scores across different types of violent crimes 
(p>0.05). Correlation analysis showed a positive significant correlation between the 
XII 
total BPAQ score, anger, and hostility subscale scores, and all childhood trauma scale 
scores. Physical and verbal aggression subscale scores were positively correlated with 
all trauma scores except for the sexual abuse score. As anticipated, our study found 
that traumas experienced due to certain environmental factors during childhood 
significantly influence individuals' tendencies towards aggression and violent crimes 
in adulthood. However, contrary to expectations, the types of abuse and neglect 
experienced were not related to the types of violent crimes committed in adulthood.