Yeni nesil kompozit rezinlerin renk değişimlerinin karşılaştırılması
Comparison of color changes of new generation composite resins
Yazar: HALİME BAYRAM
Danışman: DOÇ. DR. VOLKAN ÇİFTÇİ
Çukurova Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Estetik restorasyonların başarısında renk seçimi, kritik bir faktördür. Renk seçiminin tek aşamaya indirgenmesi hem klinisyenlere hem de hastalara kolaylık sağlayarak hem kompozit tüketimin hem de koltukta geçirilen sürenin azaltılmasına
katkı sağlayacaktır. Bu nedenle, tek renkli bir kompozit ile tüm kavitelerin restore edilmesi hedeflenmektedir.
Bu tez çalışmasının amacı, diş renginin ve renklendirme solüsyonlarının farklı renk sistemlerine sahip kompozitlerin renk stabilitesi ve renk uyumu üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışmada, 240 adet çift katmanlı akrilik diş (Ardiş Color G2, Dentaş, Ankara, Türkiye) VITA Classic skalasına göre üç ana gruba ayrılmıştır: A1 (n=80), A2 (n=80) ve A3 (n=80). Dişler daha sonra daldırma solüsyonlarına göre iki alt gruba ayrılmıştır: kahve ve distile su (n=40). Örnekler, test edilecek kompozitlere göre bukalemun etkisine sahip 3 farklı tek renkli kompozit rezin Omnichroma (Tokuyama, Japonya), Zenchroma (President, Almanya), Charisma Diamond One (Kulzer, Almanya) ve kontrol grubu olarak çok renkli kompozit rezin G-aenial Anterior (GC, Japonya) olmak üzere dört alt gruba ayrılmıştır (n=10). Diş ve kompozit restorasyon
renk ölçümleri, kompozit restorasyonların dişlere yerleştirilmesinden hemen sonra ve 1., 7. ve 30. günlerde daldırma prosedürlerini takiben bir spektrofotometre (Vita Easyshade V, Vita Zahnfabrik, Bad Säckingen, Almanya) kullanılarak L*, a* ve b* değerlerinin kaydedilmesiyle gerçekleştirildi. Farklı zaman dilimlerinde kompozit rezinlerden elde edilen ölçüm değerleri, başlangıç değerleri ile karşılaştırılarak renk stabilitesi CIEDE2000 formülü ile hesaplanmıştır. Ayrıca, diş ile kompozit restorasyonun başlangıç ve 30. gün ölçümleri karşılaştırılarak renk uyumu CIEDE2000 formülü ile tekrar hesaplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizi, Mann- Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve post hoc testleri ile yapılmıştır (α = 0,05).
Bu çalışmada, distile su ortamında çok renkli kompozit rezinlerin, tek renkli kompozitlere kıyasla daha düşük ve stabil renk değişimi gösterdiği belirlenmiştir. Charisma kompozit rezini, A3 renk tonunda istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) ve klinik olarak kabul edilemez düzeyde renk değişimi sergilemiştir. Zenchroma, distile suya daldırıldığında, tüm renk gruplarındaki dişler ile renk uyumları kabul edilebilir sınırı aşsa da, başlangıç ve 30. gün arasındaki renk uyumu farkı anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Kahve solüsyonunda tüm kompozit ve renk gruplarında zamanla artan renk değişimi gözlemlenmiş, 7. günden itibaren yalnızca tek renkli kompozitler klinik olarak kabul edilemez düzeyde değişiklik göstermiştir. 30. gün itibarıyla tüm kompozitler klinik sınırı aşmıştır. Omnichroma, kahveye daldırıldığında tüm renk gruplarındaki dişlerle renk uyumları kabul edilebilir sınırı aşsa da, başlangıç ve 30. gün ölçümleri arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Ayrıca, tek renkli kompozitlerin renk uyumu, dişin rengine bağlı olarak değişim göstermiş; açık renk tonlarında daha iyi uyum sağlanırken, koyu tonlarda bu uyum azalmıştır. 
Mevcut bilgiler ışığında kompozit türü, uygulandığı diş rengi ve solüsyona maruz kalma süresi, renk stabilitesi ve renk eşleşme yeteneği üzerinde doğrudan etkili bulunmuştur. Tüm analizlerde, çok renkli kompozit rezinlerin tek renkli kompozitlere kıyasla daha stabil olduğu ve istatistiksel olarak daha az renk değişimi sergilediği tespit edilmiştir (p<0.05).
Anahtar Kelimeler: çok renkli kompozit, tek renkli kompozit, renk stabilitesi, renk uyumu, bukalemun efekti

Abstract:
Color selection is a critical factor in the success of aesthetic restorations. Reducing the color selection to a single step will provide a significant convenience to both clinicians and patients, contributing to the reduction of both composite using and chair time. Therefore, it is aimed to restore all cavities with a single-shade composite. 
The aim of this thesis is to investigate the effects of tooth color and coloring solutions on the color stability and color matching of composites with different color systems. In the study, 240 double-layered acrylic teeth (Ardiş Color G2, Dentaş, Ankara, Turkey) were divided into three main groups according to the VITA Classic scale: A1, A2 and A3 (n=80). The teeth were then divided into two subgroups according to the immersion solutions: coffee and distilled water (n=40). The specimens were divided into four subgroups according to the composites to be tested: three chameleon- effect monochromatic composite resins Omnichroma, (Tokuyama, Japan), Zenchroma (President, Germany), Charisma Diamond One (Kulzer, Germany) and a multicolor composite resin G-aenial Anterior (GC, Japan) as a control group (n=10). Both tooth and composite restoration color measurements were performed by recording the L*, a*, and b* values using a spectrophotometer (Vita Easyshade V, Vita Zahnfabrik, Bad Säckingen, Germany) immediately after placing the composite restorations on the teeth, and following immersion procedures on days 1, 7, and 30. The color stability was calculated with the CIEDE2000 formula by comparing the measured values obtained from composite resins at different time periods with the initial values. In addition, color matching was calculated with the CIEDE2000 formula by comparing the initial and 30th day measurements of the tooth and composite restoration. Statistical analysis of the data was performed by Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis test and post hoc tests (α = 0.05). 
In this study, multicolor composite resins demonstrated lower and more stable discoloration in distilled water compared to monochromatic composites. Charisma composite resin exhibited a statistically significant (p<0.05) and clinically unacceptable level of discoloration at the A3 shade. When Zenchroma was immersed in distilled water, the color matching with the teeth in all color groups exceeded the acceptable limit; however, the difference in color matching between baseline and day 30 was not statistically significant (p>0.05). In the coffee solution, all composite and color groups exhibited increasing color changes over time; however, only monochromatic composites showed clinically unacceptable changes from day 7 onward. By day 30, all composites had exceeded the clinical limit. When Omnichroma was immersed in coffee, the color matching with the teeth in all color groups exceeded the acceptable limit; however, the difference in color matching between baseline and day 30 was not statistically significant (p>0.05). Additionally, the shade matching of monochromatic composites varied based on tooth shade; better matching was achieved in lighter shades, while matching decreased in darker shades. 
Based on our findings, the type of composite, the tooth color to which it was applied, and the duration of exposure to the solution were found directly affect color stability and color matching ability. Across all analyses, multicolor composite resins were found more stable and exhibited significantly less color change compared to monochromaticcomposites(p<0.05). 
Keywords: multicolor composite, monochromatic composite, color stability, color matching, chameleon effect