Sürekli ayaktan periton diyalizi  hastalarında peritonit sıklığı, risk faktörleri, peritonite neden olan mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları
Frequency of peritonitis, risk factors, microorganisms causing peritonitis and antibiotic sensitivity in patients with continuous ambulatory peritoneal dialysis
Yazar: REYHAN ÖZTÜRK
Danışman: UZMAN CEMAL BULUT ; UZMAN GÜLRUHSAR YILMAZ
Sağlık Bakanlığı / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Peritonit SAPD programının sık ve hayatı tehdit edebilen bir komplikasyonudur. Çok sayıda peritonit atağının geçirilmesi, SAPD programının sonlandırılmasına ve hemodiyaliz gibi hastanın daha bağımlı olduğu tedavi yöntemlerinin zorunlu hale gelmesine neden olabilir. Bu çalışmada SAPD ilişkili peritonit risk faktörlerinin, inflamatuar parametrelerin, etken mikroorganizmaların ve antibiyotik duyarlılıklarının belirlenmesi amaçlandı.
Çalışmamıza Şubat 2006 ile Temmuz 2006 tarihleri arasında, son dönem böbrek yetmezliği nedeni ile SAPD programı uygulanırken peritonit atağı geçiren 50 hasta ve hiç peritonit geçirmemiş 50 kontrol grubu alındı. Peritonit atak sıklığı 0.58 atak/hasta yılı olarak saptandı.
Periton sıvısında bulanıklık ve karın ağrısı peritoniti düşündürdü ve tanı periton sıvısı hücre sayımı ve kültür ile doğrulandı.
Hastaların yaş, cinsiyet, eğitim ve sosyoekonomik durumu, yaşadığı yer, eşlik eden hastalıkları, KBY ve SAPD süreleri, SAPD'yi uygulayan kişi, nazal stafilokok taşıyıcılığı ve el yıkama alışkanlıkları tek değişkenli analizde risk faktörü olarak saptanmadı.  Hipoproteinemi, hipoalbuminemi, anemi ve meslek risk faktörleri olarak bulundu. Ev hanımı ve memurlarda diğer meslek gruplarına göre peritonit daha az görüldü. Hipoalbuminemi ve cinsiyet  çok değişkenli analizde bağımsız risk faktörleri olarak bulundu.
PKT ve CRP seviyelerinin peritonit tanısında ve takibinde anlamlı olduğu, CRP'nin 5 mg/dL'nin ve PKT'nin 2 ng/mL'in üzerinde olmasının peritonit için %100 tanı koydurucu olduğu tesbit edildi. ESR'nin peritonit tanısında değerinin düşük olduğu ancak takipte tedaviye yanıt veren hastalarda anlamlı derecede düştüğü saptandı.
Periton sıvı kültürlerinin %53.4'ünden gram-pozitif, %17.3'ünden gram-negatif mikroorganizma izole edilirken %25.9'unda üreme olmadı. %3.4'ünde ise diğer etkenler izole edildi. En sık rastlanan etkenin % 39.6 oranı ile koagülaz negatif stafilokoklar olduğu saptandı. 
Peritonit geçiren hastalar tek atak ve çoklu atak geçirenler şeklinde iki gruba ayrıldığında SAPD süresi arttıkça atak sayısının arttığı görüldü.
Peritonit ataklarının tamamına periton sıvısı kültürleri alındıktan sonra ampirik olarak intraperitoneal sefazolin+gentamisin tedavisi başlandı. Hastaların %83.64'ünde intraperitoneal tedaviyle yanıt alındı, %16.36'sında ise sistemik tedaviye geçildi. Takip sırasında üç hastada SAPD programı sonlandırılarak hemodiyalize geçildi. İki hasta ise eksitus oldu.
SAPD hastalarında peritonit risk faktörlerinin, etken mikroorganizmaların ve antibiyotik duyarlılıklarının bilinmesi peritonit sıklığının azaltılmasını ya da erken tedavi ile prognozun iyileşmesini sağlaması açısından önemlidir.

Abstract:
Peritonitis is a serious and potentially life-threatening complication of continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD). A number of peritonitis attacks may be a reason for   ending of the CAPD programme and switch to haemodialysis which is more limited for the patient. The aim of this study was to determine the risk factors for peritonitis, inflammatory parameters, causative pathogens in the peritonitis and antimicrobial susceptibilities of responsible  pathogens. 
	Between  February 2006 and  July 2006 50 patients with CAPD related peritonitis and 50 CAPD patients without peritonitis as a control group were enrolled to the study. 56 peritonitis attacks were detected during study period. Peritonitis attack incidance rate was 0.58 episode per patient year. 
Abdominal pain and cloudy of peritoneal fluid were concluded peritonitis and diagnosis was confirmed by WBC count and culture of peritonealdialysate. 
Age, gender, education, living area, socioeconomical condition, underlying diseases, chronic renal failure, duration of CAPD, the person who perform CAPD, nasal Staphylococcus aureus carriage and hand washing were not determined as risk factors in univariate analysis. Hypoproteinemia, hypoalbuminemia, anemia and occupation were determined as risk factors. In housewives and the peoples who are working for government peritonitis were seen rarely than other occupation group. The duration of CAPD was longer in patients who had two or more attacks. Hypoalbuminemia and gender were determined as independent risk factors.
 Procalcitonin and CRP levels were determined as significant in diagnosis and follow up of the peritonitis. CRP levels greater than 5 mg/dL and PCT levels greater than 2 ng/ mL were found 100 %  predictive values of peritonitis diagnosis. The diagnostic value of ESR was found low but ESR levels was significantly reduced with appropriate treatment. It was found useful in follow up.
	Peritoneal dialysate fluid cultures revealed 53.4 % gram-positive organisms, 17.3 % gram-negative organisms and 25.9 % cultured yielded no growth. Coagulase-negative Staphylococcus was the most common cause of peritonitis (39.6 %).
	After the peritoneal fluid culture was performed intraperitoneal cefazolin plus gentamycin treatment was started in CAPD peritonitis attacks. In 83.6 % of patients with peritonitis treatment was succesful. In 16.4 % of patients with peritonitis treatment was not satisfactory and intravenous  antibiotic treatment was started. In follow up, CAPD programme was changed to haemodialysis in three cases. Two patients were died. 
In conclusion, to determine the risk factors, responsible pathogens and antibiotic susceptibilities may help to prevent the peritonitis episode and to start appropriate antimicrobial treatment.