Köpek yavrularında kalça displazisinde tanı yöntemlerinin karşılaştırılması
Comparison of diagnose methods in hip dysplasia in puppy
Yazar: ALPER BAŞA
Danışman: PROF. DR. NURİ YAVRU
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Cerrahi (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Kalça = Hip ; Kalça displazisi-köpek = Hip dysplasia-canine ; Kalça eklemi = Hip joint ; Kalça çıkıkları-konjenital = Hip dislocation-congenital ; Köpekler = Dogs ; Teşhis = Diagnosis

Özet:
Bu çalışma ile; genç köpeklerde henüz kalça displazisine ait bulgular ortaya çıkmadan, erken tanı yöntemleri ile bu köpeklerin ileride kalça displazisi olup olmayacağı hakkında fikir sahibi olmak amaçlandı. Çalışmada 7 adet Alman çoban köpeği ve 3 adet kangal köpeği kullanıldı. Anamnezleri alınan köpekler önce fiziki olarak ayakta muayene edildikten sonra anestezi altındaki muayeneye geçildi. Preanestezik olarak Medetomidin hidroklorür 0.10 ml/kg intramuskuler olarak uyguladıktan 20 dk sonra Propofol 0.2 ml/kg intravenöz olarak uygulandı. Anestezi altında yapılan muayenede ise eklem laksisitesini fiziksel olarak belirlemeye yönelik Ortolani, Barlow ve Barden testleri sırasıyla uygulandı. Radyografik muayenede ise önce ventro-dorsal radyografide Norberg açısı ölçüldü daha sonra ise Penn-Hip radyografisi ile eklemdeki gevşeklik ölçüldü. Muayene yöntemleri köpekler 3, 8 ve 12 aylık iken uygulandı ve 7 adet Alman çoban köpeğinde kalça displazisi gözlenmezken, 3 adet kangal köpeğinde kalça displazisi gözlendi. Sonuç olarak eklem gevşekliğini ortaya koymada kullanılan Ortolani, Barlow ve Barden metotlarının kalça displazisinin erken tanısında tek başına yeterli olmadığı, Norberg-Ollson skalasının ise teşhiste hatalara yol açabileceği gözlemlenmiştir. Bu nedenlerden dolayı kalça displazisinin erken tanısında en faydalı tanı yönteminin Penn-Hip yöntemi olduğu söylenebilir.

Abstract:
This study was focused on to evaluate the effectiveness of preliminary diagnostic tests for canine hip dysplasia in early periods of disease that the clinical signs were absent. Seven German shepherd and 3 Anatolian shepherd dogs were included to the study. The dogs were evaluated by physical and radiological methods at 3, 8 and 12 months intervals. After recording the history of each animal, physical examination was performed in standing position and this was followed by other examinations under anaesthesia. Anaesthesia was performed by medetomydine hydroclorur (0.10 ml/kg, IM) and propofol (20 min. after medetomydine injection, 0.2 ml/kg, IV). Ortolani, Barlow and Barden tests were performed to examine the laxity of hip joint. In radiological examination the Norberg angle and Penn-Hip scale results was recorded. The recorded data of dogs examined at 3, 8 and 12 months intervals showed that none of the German shepherds had hip dysplasia at 12 months but 3 Anatolian shepherds had hip dysplasia both at 8 and 12 months by Penn-Hip method. It was concluded that the Ortolani, Barlow and Barden tests were not individually sufficient to evaluate joint laxity for early diagnosis of hip dysplasia, and the Norberg-Ollson scale may cause wrong diagnosis. The Penn-Hip method was found to be the best diagnostic toll in early diagnosis of canine hip dysplasia.