İbn Haldun'un nübüvvet anlayışı
Ibn Khaldun's understanding of prophethood
Yazar: ESRA ERDEM
Danışman: DOÇ. DR. HÜLYA ALTUNYA
Süleyman Demirel Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Din = Religion ; Felsefe = Philosophy
Dizin: Kur'an-ı Kerim = Koran ; Mucizeler = Miracles ; Peygamberlik = Prophethood ; İbn Haldun = İbn Haldun ; İmamet = Imamet ; İslam felsefesi = Islamic philosophy ; İslamiyet = Islam

Özet:
İbn Haldun tarih felsefesi, sosyoloji, siyaset, ilahiyat gibi alanları araştırıp, inceleyen çok yönlü bir düşünürdür. Mukaddime İbn Haldun'un en önemli eseridir. Onun düşünce sisteminin bütünlüğünü göz önünde bulundurarak çalışmamızı bilgi problemi, vahiy, mucize, nübüvvet, imamet ve mehdîlikle sınırlandırdık. O, bilgi problemini varlıkla ilişkilendirir. İbn Haldun, Mukaddime'sinde bilgi, bilginin türleri, bilimlerin sınıflandırılması üzerinde durur. Bilginin kaynakları; duyu, akıl, nefs, vahiy, rüya, keşftir. İbn Haldun, nübüvvet, vahiy ve mucize konularını bilgi problemi bağlamında ele alır. Ona göre vahiy aklın sınırlarını aşan, mahiyeti sadece Allah ve peygamberler tarafından bilinen ilahî mesajdır. Peygamber sözünün doğruluğunu ispatlamak üzere mucize gösterebilir. Mucizenin ortaya çıkışıyla nedensellik kanununun işleyişi arasında bir karşıtlık yoktur. Maddî âlemde neden-sonuç ilişkisi geçerlidir ancak bu nedensellik zorunlulukla bilinir değildir. Çünkü bu metafizik bir konudur. İbn Haldun vahiy ve nübüvvetten sonra toplumdaki düzenin sağlayıcısı olan hilafet ve imamet kurumundan söz eder. Bunun yanında nübüvvetle doğrudan ilişkili olan tarihî, psikolojik ve ictimaî hayatta yaşanan sıkıntılar sonucunda ortaya çıkan mehdîlik meselesine değinir. İbn Haldun mehdiliği toplumun gerçekliğiyle ve devlet felsefesiyle bağdaşmadığı için kabul etmez.

Anahtar Kelimeler
Bilgi, Vahiy, Mucize, Nübüvvet, İmamet.

Abstract:
Ibn Khaldun is a multi-faceted thinker who explores and examines areas such as philosophy of history, sociology, politics, theology. Muqaddimah is the most important work for Ibn Khaldun. Considering the integrity of his thinking system, we have limited our study to the knowledge problem, revelation, miracle, prophethoodi, imamate and mahdism. He associated the problem of knowledge with existence. Ibn Khaldun has focused on the knowledge, types of knowledge and the classification of sciences in his Muqaddimah. Sources of information; sensation, mind, exquisite, revelation, dream, discovery. Ibn Khaldun deals with the issues of prophethood, revelation and miracle in the context of knowledge problem. According to him, revelation is the divine message that transcends the limits of reason is known only by Allah and the prophets. The Prophet may perform miracles to prove his word. There is no contradiction between the emergence of the miracle and the functioning of the causality law. In the material realm, cause and effect relationship applies, but it is not necessary to know. Because this is a metaphysical issue. After revelation and prophethood, Ibn Khaldun speaks of the institution of caliphate and imamate, the provider of order in society. In addition, he touches on the issue of the mahdi that emerges as a result of the problems experienced in historical, psychological and social life directly related to prophethood. Ibn Khaldun does not accept mahdism because it is incompatible with the reality of society and the philosophy of the state.

Keywords
Knowledge, Revelation, Miracle, Prophethood, Imamate.