Yaşamın son dönemindeki göğüs hastaları için yoğun bakımların etkin kullanılmasında mortalite eğitim toplantılarının etkisi
The role of mortality meetings in the effective usage of intensive care units for terminally ill patients
Yazar: UĞURCAN TANÜLKÜ
Danışman: PROF. DR. ZÜHAL KARAKURT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases ; Hastaneler = Hospitals ; Sağlık Eğitimi = Health Education
Dizin: Göğüs hastalıkları = Thoracic diseases ; Hasta bakımı = Patient care ; Kanıta dayalı tıp = Evidence-based medicine ; Mortalite = Mortality ; Palyatif bakım = Palliative care ; Sağlık eğitimi = Health education ; Yoğun bakım = Intensive care ; Yoğun bakım üniteleri = Intensive care units

Özet:
Giriş: Tıbbın ilerleyişi ile hasta ve hasta yakınlarının beklentileri de artmaktadır. Hekimler de bu beklentiyi karşılamak için terminal hastaları yoğun bakım ünitelerinde (ICU) takip etmeyi tercih etmektedirler. Ölmesi beklenmekte olan bir hasta için yoğun bakımların kullanılması düşündürücüdür. Yakın zamanda yoğun bakımlarda terminal hasta yatışlarını azaltmak için Palyatif Bakım Üniteleri (PCU) kurulmuştur. Klinisyenlerin terminal hastalarda, kiritik hastalık nedeniyle yatış gerekliyse, ICU yerine palyatif bakım ünitelerinin kullanılması yönünde eğitimi önem arz etmektedir. 
	Amaç: Yoğun bakım yataklarını daha etkin kullanmak amacıyla, klinisyenler için yapılan mortalite toplantılarının, terminal hastalar için yoğun bakım taleplerini, palyatif bakımlara yönlendirmede yardımcı olabileceğini göstermeyi hedefledik. 
	Metod: Restrospektif kesitsel gözlemsel çalışma Eylül 2016 ve Ağustos 2018 arasında gerçekleştirildi. Hastanede ölen her hasta çalışmaya dahil edilip tanılarına göre sınıflandırıldı. Ölen hastalardan, terminal hastalar kansere dayalı tanılar interstisiyel akciğer hastalıkları, ileri evre Alzheimer ve demans tanıları olanlar olarak seçildi. Hasta demografik bilgileri ve ölüm yerleri hastane mortalite verilerinden elde edildi. Tanımlayıcı istatistik, ANOVA, Kruskal Wallis testleri ve parçalı regresyon analizi kullanıldı
	Sonuçlar: 2 yılda toplam 1624 ölüm izlendi (erkek %71), 1624 hastanın 35.2%'si      (n= 572)  3. Düzey yoğun bakım  ve 41.4%'ü (n=672) palyatif bakımda hayatını kaybetti. Terminal hasta sayısı 1064'dü (65.5%) ve ölüm yerleri olarak palyatif bakım (n=581, 54.6%), Düzey 3 YBU (n=256, 24.1%), cerrahi yoğun bakım ünitesi (n=58, 5.5%), Düzey 2 YBU (n=31, 2.9%) şeklindeydi. Mortalite eğitimlerinin başladığı Eylül 2016 itibariyle 2 yıllık süreçte yoğun bakımda mortalite oranı zaman içinde sabit kalırken (p=0,80), palyatif bakımda mortalite oranının anlamlı arttığı gözlenmiştir (p=0,001). Palyatif bakımda mortalite oranları bakımından ortalama %4.4 lük artış gözlenirken  yoğun bakımda anlamlı bir değişim gözlenmemiştir. Bu iki ünite arasındaki mortalitedeki değişim %4.8 dir. Klinisyenlerin, terminal hastaları, palyatif bakım olanakları sağlanmış olsa dahi yoğun bakımda takip etme alışkanlıkları tekrarlayan eğitimler ve farkındalık yaratmaya imkan veren mortalite eğitimleri ile değiştirilebilir. 
	Anahtar Kelimeler: Palyatif Bakım, Yoğun Bakım, Mortalite Toplantısı, Eğitim, Terminal Hasta

Abstract:
"THE ROLE OF MORTALITY MEETİNGS IN THE EFFECTIVE USAGE OF ICU'S FOR TERMINALLY ILL PATIENTS"
	Introduction: It is known that the expectation of terminal patient and patients relatives increase  with the developing medicine. Physicians prefer to hospitalize the terminal patients in the intensive care units (ICU) in accordance with the expectations. The idea of using ICUs for terminal patients who are expected to die, is very concerning. Recently, Palliative Care Units (PCUs) have been planned to aim to decrease terminal patient hospitalizations in ICU. It is important to train physicians to demand hospitalization in PCU instead of ICU, if hospitalization is required in terminal patients with critical illness. 
	Rationale: We aimed to show the monthly mortality training meetings for physicians (assistants, specialists and training staff) can canalize the demand of hospitalization in ICU for terminally ill patients to PCU, for using the ICU beds more effectively 
	Methods: The retrospective observational cross - sectional study was performed in the period between September 2016 and August 2018. Each patient who died in the hospital in two years were enrolled into the study and divided into two groups according to their diagnoses: Terminal Patient (Cancer-related diagnoses, post CPR, honeycomb interstitial lung disease [ILD], age above 90 years with comorbidities). Patients demographics, the locations of deaths were recorded from hospital monthly mortality data files. Descriptive analysis, ANOVA and Kruskal Wallis-H tests and segmented regression analysis were used for statistical testing.
	Results: In the two-year period, there were 1624 mortality (male 71%), among 1624, 35.2% (n= 572) died in the Level 3 ICU and 41.4% (n=672) patients died in the PCU. Terminal patients were 1064 (65.5%) and place of death (patients numbers) as follows PCU (n=581, 54.6%), Level 3 ICU (n=256, 24.1%), surgical ICU (n=58, 5.5%), Level 2 ICU (n=31, 2.9%). Starting with September 2016 (the beginning of mortality meetings in our hospital) while the mortality rates in ICU was steady (p=0,80), mortality rates has been significantly increasing in PCU (p=0,001). Mortality rates has increased by %4.4 in PCU in two years, there was no significant raise in mortality in ICU 
	Conclusion: Habit of ICU demand for terminal patients can be insistedly continued by the physicians even the necessary arrangements are made for terminal patients to spend their last days in PCU. However, repetitive trainings and arising the awareness of terminal patient triage by mortality meetings, can lead to improvement in behaviors of clinicians
	Keywords: Palliative Care, Intensive Care, Mortality and mobidity meeting, Education, Terminal Patient