Pediatrik olgularda rokuronyum enjeksiyon ağrısının azaltılmasında rokuronyum uygulama hızı ve remifentanilin etkisi
The Effect of Rocuronium Administration Rate and Remifentanil on the Prevention of Rocuronium Injection Pain in Pediatric Cases
Yazar: HATİCE ŞİMŞEK ÜLKÜ
Danışman: PROF. DR. YASEMİN GÜNEŞ
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Ağrı = Pain ; Enjeksiyonlar = Injections ; Remifentanil = Remifentanil ; Rokuronyum = Rocuronium ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Çalışmamızda pediatrik olgularda yavaş ve hızlı rokuronyum
enjeksiyonu öncesi uygulanan remifentanilin hemodinamik değişiklikler ve rokuronyum
enjeksiyon ağrısı üzerine olan etkisinin plasebo ile karşılaştırılması hedeflendi.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza genel anestezi altında elektif cerrahi
planalanan, yaşları 5-15 yaş arasında, ASA - grubu 120 pediatrik hasta alındı.
Premedikasyon yapılmayan hastalar operasyon odasına alınıp rutin monitorize edildi.
Tüm hastalarda anestezi indüksiyonu % 2,5 tiyopental (5 mg/kg) ile gerçekleştirildi.
Ardından rokuronyum enjeksiyonu (0.6 mg/kg) yapıldı. Hastalara rokuronyum
enjeksiyonu sonrasında anestezi idamesinde % 50 O2+ % 50 azot protoksit+ desfluran
(% 6) başlandı. Olgular rastgele 4 gruba ayrılarak; Grup A'ya rokuronyum yavaş
enjeksiyon- salin, Grup B'ye rokuronyum (0.6 mg/kg IV) yavaş enjeksiyonuremifentanil,
Grup C'ye rokuronyum hızlı enjeksiyonu-salin, Grup D'ye rokuronyum
hızlı enjeksiyonu-remifentanil uygulandı. Rokuronyum yavaş enjeksiyonu 1dk'da,
rokuronyum hızlı enjeksiyonu 5sn'de yapıldı. Rokuronyum enjeksiyonu sırasında
hastaların çekme yanıtları 0-3 puanlı çekme yanıt skoruna göre kaydedildi. Preoperatif,
anestezi indüksiyonu öncesi ve sonrası, rokuronyum enjeksiyonu sonrası, entübasyon
sonrası 1. ve 3.dk'da, ekstübasyon ve postoperatif dönemde SAB, DAB, KAH'ları ve
O2 saturasyonu takip edildi.
Bulgular: Grupların demografik verileri birbirine benzerdi (p>0,05). SKB, DKB
ve SpO2 ölçümleri karşılaştırıldığında dört grup arasında bir fark saptanmadı.
Remifentanil yapılan gruplarda (Grup B ve D'de sırasıyla p: 0,0001;101,4±22,1, p:
0,003; 99,8±18,3), plasebo yapılan gruplara (Grup A ve C'de sırasıyla p:0,025;
107,4±21,7 , p: 0,012; 114,0±16,4) göre KAH rokuronyum enjeksiyonu sonrası 1.dk'da
daha düşük bulundu. Hastaların çekme yanıt skorları incelendiğinde yanıtsızlık oranının
en yüksek olduğu gruplar B (% 66,7) ve D grupları (% 70) idi. Yanıt olmayan hasta
sayısı A ve C gruplarında 9 iken, remifentanil uygulanan B grubunda 20, D grubunda
21 idi. Jenarilize yani tüm vucütta olan yanıt ise en çok A (% 20, n=6) ve C (% 20, n=6)
gruplarında görüldü.
Sonuç: Pediyatrik olgularda rokuronyuma bağlı gelişen enjeksiyon ağrısında
enjeksiyon hızının etkisinin olmadığı, rokuronyum öncesi yapılan remifentanilin ciddi
hemodinamik deişikliklere yol açmaksızın enjeksiyon ağrısını enjeksiyon hızı ile
ilişkisiz olarak önemli oranda azalttığı kanısına varıldı.
Anahtar Kelimeler: Rokuronyum, enjeksiyon ağrısı, pediyatrik hasta, hızlı
enjeksiyon, yavaş enjeksiyon, remifentanil

Abstract:
Aim: In the present study, we aimed to determine the effect of remifentanil
administration prior to slow and fast rocuronium injektion on hemodynamic changes
and rocuronium injection pain, compared with placebo, in pediatric patients.
Methods: 120 5-15-year-old and American Society of Anesthesiologists (ASA)
score I/II pediatric patients who scheduled for elective surgery under general anesthesia
included in the study. Patients those without premedication were routinely monitored in
the operation room. Anesthesia was induced with intravenous 2.5% thiopental sodium
(5 mg/kg) followed by 0.6 mg per kg of rocuronium administration to all patients. After
rocuronium injection, anesthesia was maintained with the combination of 50% O2 and
50% nitrogen protoxide and 6% desflurane. Patients were randomly allocated into four
groups: group A: slow rocuronium injection-saline; group B: slow rocuronium injection
(0.6 mg/kg IV)- remifentanyl; group C: fast rocuronium injection-saline; group D: fast
rocuronium injection- remifentanyl. Slow and fast rocuronium administration was
performed within one minute and five seconds, respectively. Withdrawal movement
after rocuronium injection was recorded based on a 3-point response to withdrawal
score. Systolic (SBP) and diastolic blood pressure (DBP), heart rate (HR) and oxygen
saturation (OS) was recorded before and after anesthesia induction, after rocuronium
injection, first and third minutes after tracheal intubation, and during extubation and
postoperative period.
Results: The demographic data were comparable among all groups (p>0,05).
There were no statistically significant differences in SBP, DBP and OS baseline values
among four groups. One minutes after rocuronium injection, HR values were found to
be lower in remifentanil groups (p:0,0001; 101,4±22,1, p:0,003; 99,8±18,3 in group B
and D, respectively) compared with placebo groups (p:0,025; 107,4±21,7 , p: 0,012;
114,0±16,4 in group A and C, respectively). With respect to response to withdrawal
scores, unresponsiveness rates were the highest in group B (%66,7) and group D (%70).
The number of non-responder patients was 9 in saline-administered groups (group A
and C), whereas it was 20 and 21 in remifentanil-administered groups (group B and D,
respectively). Generalized responses were observed predominantly in group A (20%)
and C (20%). The number of patients with generalized response was highest in group A
(20%, n=6) and C (20%, n=6).
Conclusion: There was no impact of infusion speed on rocuronium injection
pain in pediatric cases, whereas it is concluded that remefentanil administration prior to
rocuronium injection considerably reduced rocuronium injection pain regardless
injection speed and without serious hemodynamic changes.
Keywords: Rocuronium; injection pain, fast injection, slow injection,
pediatric patients, remifentanil.