İptal kültürü: Sosyal medya içerisinde ifade özgürlüğü ve toplumsal hesap verebilirliğe dair bir tartışma
Cancel culture: A debate on freedom of expression and social accountability in social media
Yazar: AHMEDNOOR MOHAMUD
Danışman: DOÇ. DR. AHMET BEKMEN
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; İletişim Bilimleri = Communication Sciences
Dizin: Hesap verebilirlik = Accountability ; Siyasi kutuplaşma = Political polarization ; Sosyal medya = Social media ; Tartışma = Discussion ; Tartışmalı ve hassas konular = Controversial and sensitive subjects ; İfade özgürlüğü = Expressive  freedom ; İptal = Annulment

Özet:
Son birkaç yılda, bir kişinin iptal edilebileceği fikri — daha basit bir ifadeyle, kültürel olarak sosyal, ekonomik, politik platformlardan veya kariyerden bloke edilebilir — sosyal ve politik olarak kutuplaştırıcı bir tartışma konusu haline geldi. Bu alenen boykot etme ve sorumluluk çağrısı eylemi, çoğunlukla geleneksel adalet sistemlerinin çalışmadığı liberal demokrasilerde bulunan sosyal medya aracılığıyla yoğun bir şekilde desteklendi. Birçok insan için bu süreç, sosyal adaletin önemli bir aracı haline geldi — toplumda sıklıkla var olan bazı devasa güç dengesizlikleriyle toplu eylem yoluyla mücadele etmenin bir yolu. Bazı insanlar bu eğilimi, konuşma ve açık tartışma özgürlüğünü kısıtlamayı amaçlayan politik olarak ilerici bir sosyal medya tarafından desteklenen bir düşünce polisi olarak adlandırdı.
Tezim, son zamanlarda sosyal medyada egemen olan tartışmaların çoğunun anlamını kavramak için bu yeni eğilimin izini sürüyor. İptalin nasıl ortaya çıktığı, gerçekte kimin iptal ettiği ve bunun gerçekten sosyal adaleti teşvik etme girişimi mi yoksa ifade özgürlüğünü kısıtlayan hesaplı bir çaba mı olduğu sorusuyla ilgilenir. İptal etmenin, herhangi bir şeyi boykot etme yetkisine sahip herkes tarafından kullanılan bir araç olduğunu savunur. İfade özgürlüğünü sınırlamak için solcu bir girişim olduğu iddialarına rağmen, siyasi sağın, lobi gruplarının ve otoriter rejimlerin boykot yöntemini nasıl kullandığını gösterir. Tezim, toplumların kutuplaşması üzerindeki etkisini ortaya koyarak boykot kültürü etrafındaki tartışmanın kapsamını genişletiyor.
Bu eğilimin, otoriter rejimlerin dış politikayı etkilemesini ve popülist liderlerin artan kutuplaşmayı iktidara gelmek için kullanma konusunda daha büyük bir kavrayışa sahip olmalarını nasıl sağladığını tartışır. 
Birçok toplumda artan kutuplaşma nedeniyle önemi son zamanlarda görülen bir konunun daha geniş bir şekilde anlaşılmasını amaçlayan tezde ikincil veriler kullanılmıştır. Makale, sözde boykot kültürünün dinamikleri, ifade özgürlüğü, açık tartışma ve sosyal kimliklerin sosyal medyada sergilenen sosyal davranışlarımız üzerindeki etkisi etrafında içerik analizini kapsamlı bir şekilde kullandı. Bu veri toplama yöntemi, hipotez sorularımı yanıtlamamı sağladı. Analizimde, iptal kültürü veya boykot kültürü olarak adlandırılan şeyin toplumları giderek daha fazla kutuplaştırdığını ve popülist siyasete güç verdiğini öğrendim. 
Araştırma boyunca, herkesin iptal ettiğini ve bu boykot kültürünün mutlaka ilerici bir sol siyasi mesele olmadığını buldum. Siyasi haklar iptal eder, otoriter rejimler iptal eder ve hatta lobi grupları iptal eder. Boykot olarak adlandırdıkları terim farklı olabilir ancak süreç genellikle bu grubun netizenlerinin bir iptal eylemi için baskı yapmak için toplandığı sosyal medyayı oynuyor.

Abstract:
In the past few years, the idea that a person can be canceled — in simpler terms, culturally blocked from social, economic, political platforms or career — has become a polarizing topic of debate socially and politically. This act of publicly boycotting and calling for accountability mostly found in liberal democracies where traditional justice systems seem not to work has been intensely promoted through social media.
For many people, this process has become an important tool of social justice — a way of combating, through collective action, some of the huge power imbalances that often exist in society. For many others, this trend has been termed as a thought police that is out there to curtail freedom of speech and open debate and is promoted by a politically progressive social media. 
In an earlier age, one might simply have said that when somebody or institution is boycotted, that they were held to account for promoting certain views deemed unacceptable by a particular group of people. 
Indiscriminate use of this form of boycott has grown into a constant issue on social media in many societies today. But the confusion about the culture, the ease with which it changes and the general haziness about the difference between Cancel culture for social accountability and plain-old criticism or consequences, can tend to make this method of boycott a sloganeering meaninglessness where it can be anything for anyone one who can use it and therefore nothing. 
That this form of boycott has transformed into a political tool and feature of modern life is not in question. The process of Canceling might not be a form of ideological phenomena that as the study has found out, it can be easily misunderstood. This dissertation thus traces this nascent trend to grasp a meaning of the many debates it has generated that have recently dominated social media. I deal with the question of how canceling happens, who really cancels and whether it's really an attempt for social justice or a calculated effort to curtail freedom of speech. 
I argue that canceling is a tool that is being used by any one with the power to boycott anything. Despite the claims that it's a politically left attempt to limit free speech, I show how the political Right, Lobby groups and Authoritarian regimes have used the boycott method. My dissertation expands the range of debate around the boycott culture by revealing how it immensely contributes to polarization of societies today. I discuss how this form of boycott is nowhere near what is being thrown around by populist politicians  that it is a liberal conspiracy to exact progressive political norms. 
Social media has probably brought in new measures about how we review shame and enforce boundaries. Sites like Twitter and Facebook have of course increased group identity outrage bolstering it to levels never witnessed before thus creating a polarized political environment in which culture, groupings, clans and associations play a vital role.  
In another era, accountability for transgressing social norms were being enforced through traditional institutional decision-making and leadership, today things have moved in an unprecedented way. Now accountability for misdemeanors by people in powerful positions are enforced instantly with a tap on a mobile phone. 
And unlike any other tool, a smart phone, an internet connection and belonging to a social media site poses a potential threat to the growing polarized societies amidst us with weakened institutions, and rising populist advocates. 
The many tenets at play on social media has made it simple and important for individuals to form a crowd with perfect strangers from anywhere around the world and gang up on one's perceived enemies, or a perceived idea. But the pressure such groups create can conveniently be used as cover for oher aims.  
In finding out such cases, I have used secondary data in my thesis to aim for a broader understanding of a topic whose importance has recently been seen due to increasing polarization in many societies. I did a content analysis around the dynamics of the so-called boycott culture, freedom of expression, open discussion, and the impact of social identities on our social behavior displayed on social media. 
This data collection method allowed me to answer my hypothesis questions. In my analysis, I learned that what has been termed a culture of cancellation or boycott can increase polarization in societies and empower populist politics. 
Through the research conducted, I found that everyone cancels and this culture is not necessarily a progressive left political issue. The political Right cancel, authoritarian regimes cancel, and even lobby groups cancel. The term they call a boycott may be different, but the process often plays into social media where netizens of this group gather to press for an action to cancel.