Pekiştirme sonrası meydana gelen değişikliklerin Par indeksi kullanılarak değerlendirilmesi
Evaluation of posttreatment changes using the Par index
Yazar: CAN PAR
Danışman: PROF. DR. SÖNMEZ FIRATLI
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2008
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu çalışmada İ.Ü. Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı.'nda ortodontik tedavi görmüş 104 olgunun tedavi başı (T1), tedavi sonu (T2) ve ortodontik tedavinin tamamlanmasından minimum 5 yıl sonraki (T3) ortodontik modelleri PAR indeksi ile incelenmiştir. Tedavi başı hasta yaşı, cinsiyet, ortodontik tedavinin süresi, maloklüzyon tipi, ortodontik amaçlı diş çekimi yapılıp yapılmaması, tedavi mekaniği, pekiştirme apareyinin tipi, pekiştirme apareyinin kullanılma süresi, pekiştirme tedavisinden sonra geçen süre gibi faktörlerin tedavi başarısı ve nihai başarı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Grup içi değişikliklerin incelenmesinde Wilcoxon Rank testi, gruplar arası değişikliklerin incelenmesinde ise Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Değişkenler arası korelasyonun incelenmesi için ise Pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Ortodontik tedavi sonunda ortalama %74,7'lik tedavi başarısı bulunmuş, ortodontik tedaviden sonra önemli miktarda nüks meydana gelerek, ortodontik tedavinin tamamlanmasından minimum 5 yıl sonra ortalama %55,1'lik nihai başarı belirlenmiştir. Ortodontik tedavi süresi, pekiştirme apareylerinin kullanım süresi ve tedavinin tamamlanmasından sonra geçen süre nihai başarıda etkili bulunmuştur. Tedavi başı yaş, cinsiyet, ortodontik tedavi amacı ile sürekli diş çekimi yapılması, seçilen mekaniğin cinsi, pekiştirme apareyi tipleri ile nihai başarı arasında bir anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.

Abstract:
To assess the outcome of orthodontic treatment, and retention, 104 cases treated in Faculty of Dentistry, Department. of Orthodontics, University of Istanbul were evaluated. Pre-treatment (T1), post-treatment(T2) and post-treatment 5 year follow up (T3) orthodontic study casts were assessed. The influence of various factors on treatment success and follow up outcome was determined by using Peer Assessment Rating (PAR) index. For the assessment of statistical analysis, Wilcoxon Rank test is used in the comparisons of the same group and Mann Whitney U test is used in the comparisons of between the groups. Pearsons correlation test was used to determine the correlation between the variables. The effect of pretreatment patient age, sex, the duration of orthodontic treatment, the type of malocclusion, extraction/nonextraction treatment, type of fixed appliance , type of retention, the duration of retention and the post-retention time on treatment succes and follow up succes was evaluated The orthodontic treatment reduced the T1 PAR score by %74,7, and follow up succes was found to be %55,1. There was no statistically importance among pre-treatment age, sex, extraction/non-extraction treatment,type of fixed appliance used and the type of retention while evaluating treatment success and follow up success. The duration of orthodontic treatment, the duration of retention and the post-treatment time is found to have an effect on follow up success. However there was no statistical significance between pretreatment patient age, sex, extraction/nonextraction treatment, type of fixed appliance and type of retention over the follow up success.