Doğu Asya politik ekonomisi: Devlet-sermaye ilişkileri
East Asian political economy: State-capital relations
Yazar: İBRAHİM SERHAT ÖNEL
Danışman: PROF. DR. SADIK ÜNAY
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyasi Tarih ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Çin'deki devlet-sermaye ilişkileri devlet kapitalizmi, özel mülkiyet tartışmaları bağlamında küreselleşme ve anti-küreselleşme konularını da içerecek şekilde ele alan bu tez 2008 Küresel Finans Krizi sonrası Çin'de ortaya çıkan sanayisizleşme baskısı altında devlet-piyasa-toplum arasındaki ilişkinin değişimine ve Çin hükümetinin sanayisizleşme baskısı karşısında ne tür endüstriyel politikalar uyguladığına odaklanmaktadır. Literatürdeki baskın görüş Çin'in yeni korumacılık ve sert güç unsurlarını benimseye başlayarak Deng Xiaoping, Jiang Zemin ve Hu Jintao döneminden itibaren yaklaşık 30 yıllık süre boyunca sürdürdüğü piyasa yönlü reformları ve büyük güçler ve uluslararası kurumlarla iş birliği yapması gerektiği anlayışını Xi Jinping'in iktidara gelmesiyle terk ettiği yönündedir. Buna karşın bu tez literatürde sıkça işlenen bu görüşün aksine Çin hükümetinin 2008 Küresel Finans Krizi sonrası ekonomik milliyetçiliğe yöneldiğini ve Çin dış politikasındaki değişimi de krizin etkisiyle Çin'de ortaya çıkan sanayisizleşme baskısının dış politikaya yansıması olarak değerlendirmektedir. 
Bu tez "Çin'de devlet-sermaye-toplum arasındaki ilişkinin değişmesinde 2008 Küresel Finans Krizinin rolü nedir ve kriz sonrası Çin hükümeti kalkınmayı sağlamak için ne tür endüstriyel politikalar uygulaya başlamıştır?" sorusunu irdelemektedir. 
Tezin ana bulguları arasında ihracata-dayalı ekonomi modelinin finansal kriz nedeniyle Çin mallarına olan küresel piyasalardaki talep düşüşüyle çökmeye başlaması ve Çin hükümetinin ekonomik büyümenin yeni lokomotifi olarak inovasyona-dayalı büyüme modelini benimseye başladığı ve devlet-sermaye-piyasa arasındaki ilişkinin bu çerçevede yeniden tanımlandığını bulmuştur. Petrokimya, demir, çelik, çimento gibi geleneksel endüstrilerden elektrikli araçlar, güneş panelleri, endüstriyel robotlar gibi alanlarda kaynakların mobilizasyonuna geçiş Çin hükümeti ve yerel belediyelerin yabancı rakipleri karşısında Çinli firmalara yönelik endüstriyel politikalarla yoğun şekilde sübvansiyonlarda bulunmasına, piyasa faiz oranları altında finansman sağlamasını, ARGE teşvikleri vermesini ve Çinli firmaların rakipleri karşısında maliyetlerini düşürmesini sağlamak için büyük kamu alımları yaptığını göstermektedir. 
Tezin yapısı şu şekildedir. 1.Bölüm, literatürde Çin dış politikası ve ekonomi politikalarında meydana gelen değişikliğe sıklıkla dayanak olarak gösterilen yeni korumacı ekonomi politikalarını, Çin'in ordu modernizasyonunu ve Kuşak ve Yol Projesini incelemekte ve "Sanayisizleşmeye" ilişkin teorik çerçeveyi sunmaktadır. 2.Bölüm, Çin'de 2008 Küresel Finans Krizine kadar geçen süreçteki ihracata-dayalı ekonomi modeli ve krizin etkisiyle Çin'in ekonomi modeli ve devlet-piyasa-toplum arasındaki ilişkinin değişimini ele almaktadır. 3.Bölüm, inovasyona-dayalı ekonomi modelinde Çin'in endüstriyel politikaları nasıl uygulandığını araştırmakta ve bu kapsamda "Yükselen Stratejik Endüstriler, Internet Plus ve Made in China 2025'i ele almaktadır. 4. Bölüm, üst-segment endüstriyel politikalara bir örnek olarak Çinli elektrikli araç ve batarya üreticilerinin yerel ve küresel piyasalarda birinci sıraya Çin hükümeti ve yerel belediyelerin hangi politikalarıyla ulaştığını örnek olay olarak incelemektedir. Sonuç bölümünde ise tezin özeti ve ana bulguları sunulmaktadır.

Abstract:
This thesis examines the state-capital relations in China within the context of state capitalism and private ownership debates, including issues of globalization and anti-globalization. It focuses on the transformation of the relationship between the state, market, and society in China under the pressure of deindustrialization following the 2008 Global Financial Crisis and the types of industrial policies the Chinese government has implemented in response to this pressure. The dominant view in the literature is that China has started to adopt new protectionism and hard power elements, abandoning the market-oriented reforms and cooperation with major powers and international institutions that it had pursued for approximately 30 years since the Deng Xiaoping, Jiang Zemin, and Hu Jintao eras with the rise of Xi Jinping. In contrast, this thesis argues that the Chinese government turned to economic nationalism after the 2008 Global Financial Crisis, and that the changes in Chinese foreign policy can be seen as a reflection of the deindustrialization pressure that emerged in China due to the crisis.
This thesis explores the question, "What role did the 2008 Global Financial Crisis play in changing the relationship between the state, capital, and society in China, and what types of industrial policies did the Chinese government start to implement to achieve development after the crisis?" The main findings of the thesis include the collapse of the export-oriented economic model due to the decrease in global demand for Chinese goods caused by the financial crisis, and the Chinese government's adoption of an innovation-driven growth model as the new engine of economic growth. The relationship between the state, capital, and market was redefined within this framework. The transition from traditional industries such as petrochemicals, iron, steel, and cement to fields like electric vehicles, solar panels, and industrial robots demonstrates that the Chinese government and local municipalities have heavily subsidized Chinese firms against foreign competitors, provided financing below market interest rates, offered R&D incentives, and made large public procurements to reduce the costs of Chinese firms against their competitors.
The structure of the thesis is as follows: Chapter 1 examines the new protectionist economic policies, China's military modernization, and the Belt and Road Initiative, which are often cited as evidence of changes in China's foreign and economic policies, and presents the theoretical framework related to "deindustrialization." Chapter 2 discusses the export-oriented economic model in China up to the 2008 Global Financial Crisis and the transformation of China's economic model and the relationship between the state, market, and society in response to the crisis. Chapter 3 investigates how China's industrial policies are implemented within the innovation-driven economic model, focusing on "Emerging Strategic Industries, Internet Plus, and Made in China 2025." Chapter 4 examines the policies implemented by the Chinese government and local municipalities that enabled Chinese electric vehicle and battery manufacturers to become the leading firms in local and global markets as a case study of upper-segment industrial policies. The conclusion presents a summary of the thesis and its main findings.