Gartland evre II-III pediatrik suprakondiler humerus kırıklarında posterior ve çapraz pinleme ile sadece çapraz pinleme yöntemlerinin radyolojik ve klinik sonuçlarının karşılaştırılması-prospektif randomize kontrollü çalışma
Comparison of radiological and clinical results between posterior and cross-pinning and cross-pinning alone in gartland stage II-III pediatric supracondylar humerus fractures - a prospective randomized controlled trial
Yazar: SAKHI AHMAD FAZLI
Danışman: DOÇ. DR. MURAT YEŞİL
Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Pediatrik suprakondiler humerus kırıklarının tedavisinde kapalı veya açık şekilde çapraz Kirschner teli ile tespit yaygın ve önerilen yöntemdir. Ancak optimal K-teli konfigürasyonu hala tartışmalıdır. Bu çalışmanın amacı Ekstansiyon tipi Gartland evre II-III pediatrik suprakondiler humerus kırıklarında uygulanan posterior intrafokal K-teli+çapraz pinleme yönteminin sadece çapraz pinleme yöntemine kıyasla radyolojik ve klinik sonuçlarının karşılaştırmasıdır.
 	Materyal Metod: Mayıs 2023- Mayıs 2024 tarihleri arasında hastanemizin acil servisi ve polikliniğine başvuran, 2-18 yaş arası Ekstansiyon tipi Gartland evre II-III suprakondiler humerus kırığı olan toplam 52 çocuk hasta çalışmaya dâhil edilmiştir. Çalışmaya katılacak ve kontrol grubuna yerleştirilecek hastalar kapalı zarf yöntemiyle randomize seçilmiştir. Ameliyat öncesi, her hasta için bir hasta kartı oluşturularak demografik bilgileri kaydedilmiştir. Hastalar, ameliyat sonrası 3., 5. ve 8. haftalarda poliklinik kontrolüne çağrılmıştır. Her kontrolde rutin olarak ön-arka (AP) ve yanal grafiler çekilmiştir. Klinik değerlendirmede dirsek eklem hareket açıklığı (ROM), Flynn kriteri, radyolojik olarak Baumann açısı, lateral humerokapitellar açı, RUS skoru ve lateral rotasyon yüzdesi ölçülmüştür.
Bulgular: Posterior+çapraz pin ve çapraz pin gruplarının ortalama yaş ve cinsiyet dağılımı benzerdi. Her iki grupta da belirgin bir redüksiyon kaybı yaşanmadı. Hiçbir hastada iatrojenik ulnar sinir hasarı görülmedi. Klinik olarak 3 haftalık kontrolde ROM açıları değerlendirildiğinde, çalışma grubunda istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek sonuçlar elde edildi (p=0,022). Flynn kriterine göre fonksiyonel iyileşme açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Radyolojik olarak Baumann açılarının karşılaştırılmasında, çalışma grubunun kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edildi (p=0,022). RUS skoru ise kontrol grubunda çalışma grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek izlendi (p=0,044). Humerokapitellar açısındaki değişiklikler ve komplikasyonlar açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı.
Sonuç: Pediatrik suprakondiler humerus kırıkları ortopedinin en zor konularından biridir. Cerrahi sonrası radyolojik dizilim ile fonksiyonel sonuç arasında anlamlı bir pozitif korelasyon mevcuttur. Çalışmamızın sonuçlarına göre Posterior+çapraz  pinleme ile sadece çapraz pinleme sonuçları arasında klinik veya radyolojik olarak gruplar arası anlamlı bir fark yoktur. Cerrahın rahat olduğu ve en iyi bildiği yol ve metotla redüksiyon sağlamaya çalışılmalıdır.

Abstract:
Objective: The treatment of pediatric humerus supracondylar fractures using crossed Kirschner wire fixation, either closed or open, is a common and recommended method. However, the optimal K-wire configuration remains controversial. We aim in this study is to compare the radiological and clinical outcomes of posterior intrafocal K-wire + crossed pinning with the crossed pinning method alone in the treatment of extension-type Gartland stage II-III pediatric supracondylar humerus fractures.
Materials and Methods: A total of 52 pediatric patients aged between 2-18 years, diagnosed with extension-type Gartland stage II-III supracondylar humerus fractures, who presented to our hospital's emergency department and outpatient clinic between May 2023 and May 2024, were included in the study. Patients were randomly assigned to either the study group or control group using a closed-envelope method. Prior to surgery, a patient card was created for each patient, recording demographic information. Patients were called for outpatient follow-up at weeks 3, 5, and 8 postoperatively. During each follow-up, routine anteroposterior (AP) and lateral radiographs were taken. Clinically, range of motion (ROM) of the elbow joint, Flynn criteria, and radiological assessments including Bauman angle, lateral humerocapitellar angle, RUS score, and percentage of lateral rotation were measured.
Results: The average age and gender distribution of the posterior + crossed pin and crossed pin groups were similar. No significant loss of reduction was observed in either group. None of the patients experienced iatrogenic ulnar nerve injury. Clinically, at the 3-week follow-up, ROM angles were significantly higher in the study group compared to the control group (p=0,022). There was no significant difference between the groups in terms of return to function according to Flynn criteria. Radiologically, the Bauman angles were significantly higher in the study group compared to the control group (p=0,022). The RUS score was significantly higher in the control group compared to the study group (p=0,044). No significant differences were observed between the groups in terms of changes in the humerocapitellar angle or complications.
Conclusion: Pediatric supracondylar humerus fractures are one of the most challenging and demanding issues in orthopedics. There is a significant positive correlation between postoperative radiological alignment and functional outcomes. The results of cross + posterior pinning and isolated cross pinning are similar. The surgeon should aim to achieve reduction using the method they are most comfortable with and experienced in.