Trafikte yaralanma nedeniyle 2015-2020 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Çocuk Acil Servisi'nde ve Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi'nde izlenen vakaların geriye dönük incelenmesi
A retrospective evaluation of children who suffered from road traffic i̇njuries between 2015-2020, followed at the Department of Pediatric Emergency Medicine and Pediatric Intensive Care Unit, Dokuz Eylül University
Yazar: ÖZGE YILDIRIM ŞALBAŞ
Danışman: PROF. DR. SERPİL UĞUR BAYSAL
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Glasgow koma ölçeği = Glaskow coma scale ; Koruyucu malzemeler = Protective materials ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Trafik kazaları = Traffic accidents ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Çocuk güvenliği = Child safety ; Çocuk oto koltuğu = Child car seat ; Ölçekler = Scales

Özet:
Amaç: Her geçen yıl ülkemizde araç sayısı ve nüfus artışıyla orantılı olarak karayolu trafiğinde yaralanan birey sayısı da artmaktadır. Bu çalışmanın amacı, karayolu trafiğinde oluşan yaralanmaların dağılımını, özelliklerini ve risk etkenlerini belirleyerek morbidite ve mortalitenin azaltılmasına katkıda bulunmaktı. 
Gereç ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Acil Bilim Dalı Servisi'ne 1 Ocak 2015- 31Aralık 2020 tarihleri arasında karayolu trafiğinde yaralanma nedeniyle başvuran vakalar geriye dönük olarak hastane bilgi sistemi ve hasta dosyalarından incelendi. Verileri tam olan 1227 vaka çalışma kapsamına alındı. Çocuklara, ailelerine ve olaya ait tanımlayıcı bilgiler, yaralanmanın özellikleri, vakaların serviste izlem süresi ve sonuç Veri Kayıt Formu'na kaydedildi. Veri bilgisayar ortamında frekans, yüzde dağılımı, ortalama, karşılaştırmalı analiz ile değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya alınan vakaların %66,1'i erkek, %33,9'u kız cinsiyetteydi. Yaralananların %35,7'si 5-9 yaş aralığındaydı. Yaralanmalar, en çok Haziran ve Temmuz aylarında gerçekleşti. Başvurunun yoğun olduğu saat dilimi 16:00- 20:00 olarak belirlendi. Başvuranların %45,6'sı yaya idi. En sık yaralanan bölge, baş-boyun bölgesi olarak kaydedildi. Ciddi (ağır) yaralanma oranları Yaralanma Şiddet Ölçeği puanına göre %18,5; Glasgow Koma Ölçeği puanına göre %3 bulundu. Araç içi yaralanmaların %12'sinde emniyet kemeri; %5,5'inde ise çocuk güvenlik koltuğu kullanılmaktaydı. Bisiklet ve motosiklet yaralanmalarında çocukların %26,7'si koruyucu başlık kullanırken %1,5'i koruyucu giysi giymekteydi.  Vakaların %33,7'si yatırılarak serviste izlendi. En fazla yatış, Çocuk Acil Bilim Dalı ve Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı yataklı servislerine yapıldı. Yaralanan çocukların %9,7'sinin ameliyat olması gerekti. Ameliyatların büyük bir kısmı (%64,7) Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı tarafından yapıldı. Vakaların %4,6'sı Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi'nde izlendi. Yaralananların %2'sinde engellilik gelişti. Üç çocuk hemorajik şok, dört çocuk intrakraniyal kanama nedeniyle kaybedildi.
Sonuç: Karayolu trafiğinde yaralanma önemli bir engellilik ve ölüm nedenidir. Risk etkenleri konusunda farkındalığın ve koruyucu önlemlerin artırılmasıyla ve elde ettiğimiz veriler ışığında alınacak önlemlerle yaralanmalar önlenebilir. Ailelere verilecek bireysel danışmanlık ve eğitim, yaralanmaları önlemede en önemli etkendir.

Abstract:
Introduction: With each passing year, the number of individuals injured in road traffic increases in proportion to the number of vehicles and population growth in our country. This study aimed to reduce morbidity and mortality by determining the distribution, characteristics, and risk factors of road traffic injuries in children.

Materials and Methods: Children who applied to the Dokuz Eylül University Pediatric Emergency Department between 1 January 2015, and 31 December 2020, due to the road traffic injuries, were retrospectively analyzed. 1227 cases with complete data were included in the study. Descriptive information about the children, their families, and the event, the characteristics of the injury, the follow-up period of the cases at the ward, and the results were recorded in the Data Registration Form. Data were evaluated in a computer environment by frequency, percentage distribution, mean, median, and comparative analysis.

Results: Of cases included in the study, 66.1% were male, and 33.9% were female. 35.7% of the injured are between the ages of 5-9. Most injuries occurred in June and July. The peak admission hours were between 16.00 and 20.00. 45.6% of them were pedestrians. The most frequently injured area was recorded as the head and neck. According to the Injury Severity Score, severe injury rates were 18.5%; it was found 3% according to the Glasgow Coma Scale. In in-vehicle injuries, 12% of the cases had seat belts; 5.5% of children were using child safety seats. 1.5% of the children wore protective clothing, and 26.7% wore a helmet on bicycles and motorcycles. 33.7% (n =414) of the cases were followed-up in the ward. Hospitalizations were mostly made to the Pediatric Emergency Department and the Department of Pediatric Surgery, and 9.7% of the injured children had to undergo surgery. Most of the surgeries (64.7%) were performed at the Department of Orthopedics and Traumatology. 4.6% of the cases were followed-up at the Pediatric Intensive Care Unit. Disability developed in 2% of the injured children. Three children died due to hemorrhagic shock, and four children died due to intracranial hemorrhage.

Conclusion: Road traffic injury is an important cause of morbidity, mortality, and disability. Injuries can be prevented by increasing awareness about risk factors and protective measures taken in the light of the data obtained. Individual counseling and education that are given to families are the most important factors in preventing injuries.