Bipolar bozukluk tip I tanılı ebeveyn çocuklarında psikopatoloji, travma, dissosiyasyon sıklığıve ilişkisi
Frequency and relationship between psychopathology, trauma, dissociation in the offspring of bipolar disorder type I
Yazar: ZEYNEP ZORLU
Danışman: PROF. DR. MURAT COŞKUN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Ana-baba = Parents ; Ayrışma = Dissociation ; Bipolar bozukluk = Bipolar disorder ; Psikopatoloji = Psychopathology ; Çocuk psikiyatrisi = Child psychiatry ; Çocuklar = Children ; Çocukluk çağı travmaları = Childhood traumas

Özet:
ÖZET
Arka plan ve Amaç: Bipolar Bozukluk tanılı kişilerin çocukları, hem bipolar bozukluk hem de diğer psikopatolojiler için yüksek riskli bir grubu oluşturur. Patolojinin ortaya çıkması için tanımlanan çevresel risk faktörlerinden birisi çocukluk çağı travmasıdır. Travma ve dissosiyasyon ilişkisi de literatürde tanımlanmış olup, bipolar bozukluk tanılı kişilerin çocuklarında dissosiyasyon bildiğimiz kararıyla daha önce araştırılmamıştır. Çalışmanın amacı bu yüksek riskli grupta psikopatoloji, travma ve dissosiyasyonu kontrol grubuyla kıyaslamaktır.
Yöntem: İstanbul Tıp Fakültesi, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları'nda  takip edilen Bipolar Bozukluk tip I tanılı ebeveynlerin 11-17 yaş arası çocukları ve İstanbul Tıp Fakültesi personelinin duygudurum bozukluğu bulunmayan yakınlarının 11-17 yaş arasındaki çocukları çalışmaya alınmıştır. Psikiyatrik değerlendirme, Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli-DSM 5 versiyonu (ÇDŞG-ŞY-DSM-5-T) ile yapılmıştır. İki gruba Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği(CTQ), Ergen Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği(ADES), Güçler ve Güçlükler Anketi(SDQ) verilmiştir.
 Bulgular: Araştırmaya 31'i vaka, 31'i kontrol grubu olmak üzere toplam 62 çocuk birey dahil edilmiştir. Çalışamaya katılanların 33'ü (%53,2) erkek, 29'u (%46,8) kız olarak belirlenmiştir. Kızların yaş ortalaması 15,48 ± 1,55 iken erkeklerin yaş ortalaması 14,45 ± 1,94 olarak saptanmıştır.(p>0,05). Vaka grubunda eşik altı bipolar bozukluk, duygudurum bozukluğu, anksiyete bozukluğu(p<0,05) ve yaşam boyu psikopatoloji(p=0,001) anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Vaka grubunda CTQ total puanı, fiziksel ihmal ve duygusal istismar puanı anlamlı olarak yüksek saptanmıştır.(p<0,05). ADES ölçeği total ve alt puanları arasında anlamlı fark saptanmamıştır.(p>0,05)
 Sonuç: Araştırmamızda literatürle uyumlu olarak vaka grubunda duygudurum bozukluğu ve diğer psikopatoloji oranları yüksek saptanmıştır. Travma puanlarının yüksek olması riskli grupta hastalığın daha erken başlayacağı ve kötü gidişli olacağı çocukları belirleyebilir. Dissosiyasyon oranlarının toplum örneklemi ile aynı oluşu bipolar bozukluktaki duygudurum değişimlerinin travma ilişkili diğer patolojilere kıyasla daha biyolojik kökenli olduğunu belirleyebilir ve ayırıcı tanıda faydalanılması düşünülebilir. Riskli grubun uzun süreli takibi hem toplum ruh sağlığı açısından hem de bipolar bozukluğun seyrini anlamak açısından gerekli ve önemlidir.

Abstract:
SUMMARY
Objective: Offspring of Bipolar parents constitute a high-risk group for both bipolar disorder and other psychopathologies. One of the environmental risk factors defined for the emergence of pathology is childhood trauma. The relationship between trauma and dissociation has also been described in the literature, and dissociation in children of people with bipolar disorder has not been studied before. The aim of the study is to compare psychopathology, trauma and dissociation in this high-risk group with the control group.
Patients and methods: Children aged 11-17 years of parents diagnosed with Bipolar Disorder type I, followed by Istanbul Medical Faculty, Department of Psychiatry, and children aged 11-17 years of relatives of Istanbul Medical Faculty staff who do not have mood disorders were included in the study. Psychiatric evaluation was conducted with the Affective Disorders and Schizophrenia Interview Schedule for School-Age Children-Now and Lifetime Version DSM 5 version (K-SADS-PL-DSM-5-T). Childhood Trauma Questionnaire (CTQ), Adolescent Dissociative Experiences Scale (ADES), Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) were given to both groups.
Results: 62 children were included in the study(31 case and 31 control). 33 (53.2%) of the participants were male and 29 (46.8%) were female. While the mean age of the girls was 15.48 ± 1.55, the mean age of the boys was 14.45 ± 1.94. Subthreshold bipolar disorder, mood disorder, anxiety disorder (p<0.05) and lifelong psychopathology (p=0.001) were found to be significantly higher in the case group. CTQ total score, physical neglect and emotional abuse scores were found to be significantly higher in the case group. (p<0.05). No significant difference was found between ADES scale total and sub-scores.
Conclusions : In our study, mood disorder and other psychopathology rates were found to be high in the case group same as with the literature. High trauma scores may identify children in the risk group who will have earlier onset of the disease and poor prognosis. The fact that dissociation rates are the same as in the population sample can determine that mood changes in bipolar disorder are more biologically based than other trauma-related pathologies, and it can be considered to be useful in differential diagnosis. Long-term follow-up of the risk group is necessary and important both in terms of community mental health and in understanding the course of bipolar disorder.