Acil Tıp Kliniğine Senkop veya Near-Senkop şikâyeti ile Başvuran Hastalarda Kardiyak Etiyolojinin Erken Tanısında H-FABP'nin Değerliliği /
Yazar: BEDRİYE MÜGE SÖNMEZ
Danışman: UZMAN CEMİL KAVALCI
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid

Özet:
7. ÖZET


Acil Tıp Kliniğine Senkop veya Near-Senkop ġikâyeti ile BaĢvuran Hastalarda Kardiyak Etiyolojinin 
Erken Tanısında
H-FABP'nin Değerliliği
Amaç:   Senkop   acil   servise   (AS)   sık   bir   başvuru   nedenidir.   Çeşitli kaynaklarda  
başvuru  insidansı  değişmekle  birlikte  hemen  hemen  birbirine  yakın oranlardadır  ve  tüm  AS  
başvurularının  %1-3'ünden  ve  hastane  yatışlarının  %-2- 6'sından sorumludur. Senkop şikayeti 
ile karşı karşıya kalan acil tıp doktorunun en önemli  görevi  senkopun  kardiyak  kökenli  olup  
olmadığını  araştırmaktır.  Senkop şikayeti  ile  AS'ye  başvuran  hastalarda  kardiyak  riskin  
belirlenmesinde  EGSYS-M gibi  bazı  risk  skorlama  sistemleri  ve  günümüzde  rutin  olarak  
çalışılan  kardiyak enzimler  ile  seri  EKG  takipleri,  senkopa  sebep  olabilecek  akut  koroner 
 sendrom (AKS)  varlığını  araştırmada  kullanılmaktadır.  Ancak  pozitifleşme  ve  pik  süreleri 
düşünüldüğünde tanıda gecikme ve hastaların acil serviste kalış sürelerinin uzaması söz  konusudur. 
 H-FABP  çok  erken  dönemde  pozitifleşmesi  dolayısıyla  erken  tanı koymada  etkin  olması  
sayesinde  pek  çok  merkezde  rutin  olarak  kullanılan  bir markerdir.  Biz  çalışmamızda  senkop 
 veya  near-senkop  şikayeti  ile  acil  servisimize başvuran  hastalarda  senkopun  kardiyak  
kökeni  olup  olmadığını  araştırırken  H- FABP'in değerliliğini saptamayı amaçladık.

Gereç   ve   Yöntem:   Çalışmada   01.09.2010-01.01.2011   tarihleri   arasında Ankara Numune 
Eğitim ve Araştırma Hastanesi (ANEAH) AS'ne senkop veya near- senkop  şikayeti  ile  başvuran  18  
yaş  üstü  ardışık  100  hasta  değerlendirildi.  Bu şikayetle  4  saat  içinde  AS'e başvuran  
hastaların  parmak  ucu  kanı  H-FABP  kiti  ile çalışıldı. Hikaye ve fizik muayene notları 
standardize edilmiş formlara kayıt edildi. Tüm hastalardan rutin olarak serum elektrolitleri, tam 
kan, kardiyak enzimler, bayan hastalarda  insan  koryonik  gonodotropin-ß  (ß-Hcg)  için  kan  
örnekleri  alındı  ve  12 derivasyonlu  standart  EKG'leri  çekildi.  Hastalar  kardiyak  senkop  
riski  açısından değerlendirilirken  EGSYS  skorlama  sistemi  kullanıldı;  hepsine  12  saat  boyunca kardiyak monitorizasyon,  rutin  troponin  ve  EKG  takipleri  ve  acil  şartlarında  EKO yapıldı.

Bulgular: Kardiyak senkop tanısı konan hastaların %59,1'inde HFABP test sonucu  pozitifken  
%40,9'unda  test  sonucu  negatifti.  Bu  fark  istatistiksel  olarak anlamlıydı (p<0,001). 
Kardiyak tip senkop görülen hastalarda, görülmeyen hastalara göre  12,64  kat  daha  fazla  H-FABP  
sonucu  pozitif  bulundu.  H-FABP  test  sonucu pozitif olan hastaların %61,9'unda (PPV) kardiyak 
senkop görülürken, H-FABP test sonucu  negatif  olan  hastaların  %88,6'sında  (NPV)  kardiyak  
senkop  görülmedi. Ayrıca H-FABP test sonucu pozitif olan hastalarda, H-FABP test sonucu negatif 
olan hastalara göre 13 kat daha fazla kardiyak senkop görüldü. Ancak H-FABP, Troponin geliş  ve  
Troponin  12.  saat  değişkenlerinin  kardiyak  senkopu  tahmin  edebilme olasılıkları  
karşılaştırıldığında  hiçbirinin  senkop  tahmininde  diğerinden  daha  iyi olmadığı gözlendi. 
Bununla birlikte senkop şikayeti ile gelen hastalarda H-FABP ve troponinin  birlikte  
kullanılmasıyla  ortaya  çıkan  değişkenin  tanı  performansı  H- FABP'nin yalnız başına 
kullanıldığı değişkenden daha iyiydi.

Abstract:
8. ABSTRACT

The Valence of H-Fabp In Early Diagnosis of Cardiac Ethiology in Patients Who Were Admitted to 
Ankara Numune Training and Research Hospital Due to Syncope or Near-Syncope

Introduction and Aim: Syncope is the most common reason for admittance to  emergency  service  
(ER).  Although  various  sources  report  different  admission incidences,  incidence  rates  are  
quite  similar.  Syncope  constitutes  1-3%  of  all admissions to ER and 2-6% of all hospital 
admissions. The most critical duty of an emergency medicine doctor is to investigate whether it is 
syncope of cardiac origin. To determine cardiac risk in patients who were admitted to the ER due to 
syncope, certain  risk  scoring  systems  like  EGSYS-M,  serial  ECG  follow-ups  and  cardiac 
enzymes which are routinely studied are currently used to investigate the presence of acute 
coronary syndrome (ACS) which might cause syncope. However, considering positivity and  peak  
times,  delayed  diagnosis  and  prolonged  stay in  the  emergency service  might  be  the  case.  
H-FABP  is  a  marker  which  is  routinely  used  in  many centers due to its effectiveness in 
early diagnosis related to early positivity. In this study we tried to determine the valence of 
H-FABP while investigating whether the syncope  is  of  cardiac  origin  in  the  patients  who  
were  admitted  to  our  emergency service due to syncope or near-syncope.

Method:  A  total  of  100  consecutive  patients  over  the  age  of  18  who  were admitted  to  
the  emergency  service  of  Ankara  Numune  Training  and  Research Hospital  (ANTRH)  due  to  
syncope  or  near-syncope  were  evaluated  in  the  study. Fingertip blood collected from the 
patients who were admitted to ER due to syncope or near-syncope within 4 hours was analyzed using 
H-FABP kit. Patient histories and physical  examination  notes  were  recorded  on  standardized  
forms.  Blood  samples were  collected  from  all  patients  for  serum  electrolyte,  full  blood, 
 cardiac  enzymes and for chorionic gonadotropin-ß (ß-Hcg) from female patients and standard 
12-lead ECG were taken. EGSYS scoring system was used to evaluate the patients in terms of cardiac syncope risk. All of the patients underwent cardiac motorization, routine troponin for 
12 hours and ECG follow-ups and ECHO under emergency conditions.

Findings: H-FABP test result was positive in 59.1% and negative in 40.9% of  the  patients  who  
were  diagnosed  with  cardiac  syncope.  This  difference  was statistically significant  
(p<0,001).  When  compared  to  the  patients  with  no  cardiac- type  syncope,  positive  H-FABP  
result  was  12.64  times  higher  in  patients  with cardiac-type syncope. Cardiac syncope was 
observed in 61.9% of the patients (PPV) whose H-FABP test results were positive. On the other hand, 
no cardiac syncope was observed in 88.6% of the patients (NPV) whose H-FABP test results were 
negative. In addition, when compared to H-FABP negative patients, cardiac syncope was 13 times  
higher  in  H-FABP  positive  patients.  There  was  a  statistically  significant difference 
between EGSYS-M ≥3 and H-FABP positive patients and EGSYS-M ≥3 and  H-FABP  negative  patients  
(p<0.05).  Similarly,  the  probability  of  no  cardiac syncope  in  EGSYS-M<3  and  H-FABP  
negative  patients  was  found  to  be  high (90.7%).  It was concluded that H-FABP  can be  used 
for predicting short and long term clinical end and it can be used as a parameter of risk scoring 
systems. However, comparison  of  prediction  likelihood  of  H-FABP,  troponin  income  and  
troponin  at 12th  hour  variables  revealed  that  none  of  these  were  superior  to  each  
other  in predicting  syncope.  On  the  other  hand,  the  variable  which  was  obtained  when  
H- FABP and troponin were used in combination in patients who were admitted due to syncope had a 
better diagnostic performance than troponin and H-FABP alone.