Akut dönemde başvuran Vogt-Koyanagi-Harada hastalarının uzun dönem sonuçları /
Yazar: NİGAR ALASKARLI
Danışman: DOÇ. DR. MERİH ORAY
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Hasta takibi = Follow up studies ; Nüks = Recurrence ; Prognoz = Prognosis ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Vogt-Koyanagi-Harada sendromu = Vogt-Koyanagi-Harada dissease ; İmmünomodülasyon = Immunomodulation ; İstanbul = Istanbul

Özet:
Amaç: Akut evrede başvuran Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) hastalarının uzun dönem
sonuçlarını ve prognozunu değerlendirmek.
Gereç ve Yöntem: Ocak 2002 – Ekim 2019 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi
İstanbul Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Kliniği Üvea Birimine VKH hastalığının akut
evresinde başvuran ve en az 12 ay takibi olan 34 hastanın 68 gözü çalışmaya dahil edildi.
Hastaların dosyaları retrospektif olarak demografik özellikler, oküler ve ekstraoküler
şikayetler, muayene bulguları, laser flaremetre ölçümleri, yardımcı görüntüleme yöntemleri
bulguları, uygulanan tedaviler ve komplikasyonlar açısından değerlendirildi. Hastalar takipte
rekürrens gelişen ve rekürrens gelişmeyenler olmak üzere 2 gruba ayırıldı ve bu gruplar
bulgular ve klinik sonuçlar açısından karşılaştırıldı.
Bulgular: Çalışmaya alınan 25 kadın 9 erkek hastanın yaş ortalaması 30,06±12,46 yıl
idi. Başvuru esnasında hastaların ortalama görme keskinliği 0,61±0,87 logMAR idi ve 49
(%72,06) gözde seröz retina dekolmanı (SRD) mevcuttu. Alt grup analizinde başvuruda
ortalama flare değeri 32,59±53,29 ph/ms, santral makula kalınlığı (SMK) 527,83±392,04 µm,
subfoveal koroid kalınlığı (SFKK) 687,24±185,63 µm idi. Rekürrens gelişen grupta 22
(%64,7), rekürrens gelişmeyen grupta ise 12 (%35,3) hasta mevcuttu. Alt grup analizinde
rekürrens gelişen gözlerin başvuru flare ve SFKK değeri, rekürrens gelişmeyen gözlere göre
istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p<0,05). Tüm hastalar başlangıç tedavisi
olarak yüksek doz sistemik kortikosteroid (KS) tedavisi aldı. Toplam takip süresi 77,9±59,1
ay idi ve 32 (%94,1) hastaya takip süresi içinde immünomodulatuar tedavi (İMT) başlandı.
Rekürrens gelişmeyen olgulara rekürrens gelişenlere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde
daha erken İMT başlanmış idi (p<0,05). Takipte hastaların görme keskinliklerinde istatistiksel
olarak anlamlı artış saptandı (p<0,01). Alt grup analizinde takiplerde flare, SMK, SFKK
değerlerinde istatistiksel anlamlı düşüş saptandı (p<0,01). Alt grup analizinde rekürrens
gelişen gözlerde SRD gerileme süresi, rekürrens gelişmeyen gözlere göre istatistiksel olarak
anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p<0,01). Son muayenede en sık gözlenen oküler
komplikasyon 49 (%72,1) gözde retina pigment epiteli (RPE) kümelenmesi/göçü idi. Diffüz
koroid depigmentasyonu 24 (%35,3), Dalen-Fuchs nodülleri 17 (%25), numuler depigmente
skarlar 11 (%16,2), glokom 9 (%13,2), katarakt 4 (%5,9) gözde gelişti. Bir gözde (%1,5)
koroidal neovasküler membran gelişti. Rekürrens gelişen olgularda diffüz koroidal depigmentasyon ve Dalen-Fuchs nodülleri görülme oranları, rekürrens gelişmeyen olgulara
göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p<0,05).
Sonuç: Bu çalışmada, VKH hastalığının akut evresinde başvuran hastalarda erken dönemde
yüksek doz KS tedavisine eklenen İMT'nin hastalığın rekürren evresine geçişi ve oküler
komplikasyon gelişme oranını azalttığı gösterilmiştir. Ancak, bu bulgulara ek olarak elde
edilen sonuçlar, başvuruda oküler enflamasyon ne kadar şiddetli ise kronik rekürren evreye
geçiş riskinin de o kadar yüksek olabileceğini düşündürmektedir.
Anahtar kelimeler: akut evre, immünomodulator tedavi, kronik rekürren evre, prognoz,
Vogt-Koyanagi-Harada hastalığı

Abstract:
Aim: To evaluate clinical outcomes and prognosis of patients with initial-onset acute
Vogt Koyanagi Harada (VKH) disease.
Materials and Methods: 68 eyes of 34 patients with initial-onset acute VKH disease
with at least 12 months of follow-up at Istanbul Faculty of Medicine, Department of
Ophthalmology Uveitis Clinic between January 2002 and October 2019 were included in the
study. Medical records of the patients were reviewed retrospectively for demographic
characteristics, ocular and extraocular complaints, ocular examination findings, laser
flaremeter measurements, ancillary imaging findings, therapeutic regimen, and complications.
Patients were divided into 2 groups; patients with recurrence and without recurrence, and
these 2 groups were compared for findings and clinical outcomes.
Results: Mean age of 25 female and 9 male patients was 30,06±12,46 years. Mean
LogMAR visual acuity at presentation was 0,61±0,87 and 49 (72,06%) eyes had serous retinal
detachment (SRD). In subgroup analysis at presentation, mean flare value was 32,59±53,29
ph/ms, central macular thickness (CMT) was 527,83±392,04 µm, and subfoveal choroidal
thickness (SFCT) was 687,24±185,63 µm. There were 22 (64,7%) patients with recurrence
and 12 (35,3%) patients without recurrence. In subgroup analysis, mean flare values and
SFCT at presentation were higher in eyes with recurrence and this finding was statistically
significant (p<0,05). All patients received high dose systemic corticosteroid (CS) treatment
initially. Total follow-up time was 77,9±59,1 month and 32 (94,1%) patients received
immunomodulatory treatment (IMT). Patients without recurrence had received IMT earlier
than patients with recurrence (p<0,05). Visual acuities of the patients significantly increased
during follow-up (p<0,01). Flare, CMT, and SFCT measurements during follow-up showed
statistically significant decrease in subgroup analysis (p<0,01). In subgroup analysis,
resolution time of SRD was significantly higher in eyes with recurrence (p<0,01). Most
common ocular complication at final visit was retinal pigment epithelium (RPE)
aggregation/migration in 49 (72,1%) eyes. Other complications documented at final visit were
diffuse choroidal depigmentation in 24 (35,3%), Dalen-Fuchs nodules in 17 (25%), nummular
depigmented scars in 11 (16,2%), glaucoma in 9 (13,2%), and cataract in 4 (5,9%) eyes.
Choroidal neovascular membrane was seen in only one eye (1,5%). The incidence of diffuse
choroidal depigmentation and Dalen-Fuchs nodules was found to be significantly higher in
cases with recurrence (p<0.05). 
Conclusion: This study showed that early initiation of IMT in addition to high dose CS
treatment reduced the rate of recurrence and ocular complications in patients with initial-onset
acute VKH disease. However, our results also suggest that the risk of recurrence is higher in
patients with severe ocular inflammation at presentation.
Keywords: acute stage, immunomodulatory therapy, chronic recurrent stage, prognosis,
Vogt-Koyanagi-Harada disease