Ratlarda LPS'nin sebep olduğu böbrek hasarı üzerine sodyum selenit ve vitamin E'nin koruyucu rolü
The protective role of sodium selenite and vitamin E onthe kidney damage by LPS in rats
Yazar: FATMA İLÇE
Danışman: PROF. DR. DİLEK PANDIR
Yozgat Bozok Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Biyografi = Biography

Özet:
Bir endotoksin olarak lipopolisakkarit (LPS), gram-negatif bakterilerin hücre
duvarının bir kısmını oluşturur ve canlı dokuya girdikten sonra bir akut
iltihaplanmanın başlatılmasından sorumludur. Bu çalışmada, erkek sıçanlar sekiz
gruba ayrıldı: kontrol grubu, E vitamini (VE) uygulanan grup (200 mg/kg), sodyum
selenit (SS) uygulanan (0.35 mg/kg) grup, VE + SS uygulanan grup (200 + 0.35
mg/kg), LPS uygulanan grup (10 mg/kg), LPS + VE uygulanan grup (10 + 200
mg/kg), LPS + SS uygulanan grup (10 + 0.35 mg/kg) ve LPS + SS + VE uygulanan
grup (10 + 0.35 + 200 mg/kg). Oksidatif stres parametreleri ve histolojik
değişiklikler 6 saat sonunda kontrol grubu ile karşılaştırılarak değerlendirilmiştir.
LPS ile muamele edilen grup ve LPS+SS+VE ile muamele edilen grup kontrol grubu
ile karşılaştırıldığında, antioksidan enzim aktiviteleri azalmış; histolojik değişimler
ve MDA seviyesi 6 saat sonunda artmıştır. Bununla birlikte, LPS + SS ve/veya VE
ile muamele edilen grup, LPS ile muamele edilen grup ile karşılaştırıldığında, SOD,
CAT ve GPx aktivitesi artmış ve uygulama periyodunun sonunda histolojik
değişimler ve MDA seviyeleri anlamlı olarak azalmıştır. LPS+SS ve/veya VE
uygulanan grupla LPS uygulanan gruplarda böbreğin histolojik yapısındaki
değişiklikler azalmıştır. Sonuç olarak, antioksidanların birlikte kullanılması, LPS'ye
karşı tek başına kullanımından daha koruyucu olduğu belirlenmiştir.

8

Anahtar Kelimeler: LPS, Vitamin E, Sodyum selenit, MDA, GPx, CAT, SOD,
Oksidatif stres.

Abstract:
Bir endotoksin olarak lipopolisakkarit (LPS), gram-negatif bakterilerin hücre
duvarının bir kısmını oluşturur ve canlı dokuya girdikten sonra bir akut
iltihaplanmanın başlatılmasından sorumludur. Bu çalışmada, erkek sıçanlar sekiz
gruba ayrıldı: kontrol grubu, E vitamini (VE) uygulanan grup (200 mg/kg), sodyum
selenit (SS) uygulanan (0.35 mg/kg) grup, VE + SS uygulanan grup (200 + 0.35
mg/kg), LPS uygulanan grup (10 mg/kg), LPS + VE uygulanan grup (10 + 200
mg/kg), LPS + SS uygulanan grup (10 + 0.35 mg/kg) ve LPS + SS + VE uygulanan
grup (10 + 0.35 + 200 mg/kg). Oksidatif stres parametreleri ve histolojik
değişiklikler 6 saat sonunda kontrol grubu ile karşılaştırılarak değerlendirilmiştir.
LPS ile muamele edilen grup ve LPS+SS+VE ile muamele edilen grup kontrol grubu
ile karşılaştırıldığında, antioksidan enzim aktiviteleri azalmış; histolojik değişimler
ve MDA seviyesi 6 saat sonunda artmıştır. Bununla birlikte, LPS + SS ve/veya VE
ile muamele edilen grup, LPS ile muamele edilen grup ile karşılaştırıldığında, SOD,
CAT ve GPx aktivitesi artmış ve uygulama periyodunun sonunda histolojik
değişimler ve MDA seviyeleri anlamlı olarak azalmıştır. LPS+SS ve/veya VE
uygulanan grupla LPS uygulanan gruplarda böbreğin histolojik yapısındaki
değişiklikler azalmıştır. Sonuç olarak, antioksidanların birlikte kullanılması, LPS'ye
karşı tek başına kullanımından daha koruyucu olduğu belirlenmiştir.

8

Anahtar Kelimeler: LPS, Vitamin E, Sodyum selenit, MDA, GPx, CAT, SOD,
Oksidatif stres.