Haruki Murakami'nin romanlarında büyülü gerçekçilik
Magical realism in the novels of Haruki Murakami
Yazar: ESMA ALTIN
Danışman: PROF. DR. HÜSEYİN CAN ERKİN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Doğu Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı / Japon Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Doğu Dilleri ve Edebiyatı = Eastern Linguistics and Literature
Dizin: Edebiyat kuramları = Literary theories ; Edebiyat sosyolojisi = Literature sociology ; Edebiyat tarihi = History of literature

Özet:
Bu çalışmada, Haruki Murakami'nin Koyunun İzinde Bir Serüven, Dünyanın Sonu ve Külyutmaz Diyarı, Dans Dans Dans, Zemberekli Kuşun Güncesi, Sputnik Sevgilim, Sahilde Kafka, Kumandanı Öldürmek romanları kuyu, yunus otel, kâhin varlık ile kirlenme ve hissizlik imgelerine seçilerek Wendy B. Faris'in büyülü gerçekçilik teorisi çerçevesinde incelenmiştir. 
Büyülü gerçekçiliğin kökeni, resim alanından edebiyat alanına geçişi ve bu anlatım tekniğinin evrenselleşme süreci incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, Haruki Murakami'nin büyülü gerçekçi anlatım tarzını ortaya koymaktır.

Büyülü gerçekçiliğe ilişkin Leal, Flores, Echevaría, Splinder, Jameson, Bhabha, Cooper, Durix, Chanady, Warnes ve Faris'in teorileri tartışılmıştır. Leal ve Flores'ın büyülü gerçekçilik tanımlamaları onu bilinen türlerle benzer ve farklı özellikleri üzerine olmuştur. Echevaría ve Splinder, büyülü gerçekçiliği tanımlardan özelliklerine göre sınıflandırırken onu sınırlandırmıştır. Jameson, Bhabha, Cooper ve Durix'in postkolonyal bağlamda tanımlamaları büyülü gerçekçiliğin niteliklerini açıklamada yetersiz kalmış ve bu anlatım tekniğinin uygulandığı coğrafyayı sınırlandırmıştır. Chanady ve Warnes'in tanımlamaları ise önceki tanımlamaları destekler nitelikte olsa da büyülü gerçekçiliğin belirli niteliklerine odaklanılmıştır. Ancak büyülü gerçekçiliğin niteliklerini daha belirleyici ve kapsayıcı şekilde ele alması bakımından Faris'in teorisi tercih edilmiştir. Ayrıca, roman çözümlemelerinde Freud ve Jung'un psikanalitik kuramlarından yararlanılmıştır.

Japon edebiyatında Haruki Murakami'nin büyülü gerçekçilik anlatım tekniğini besleyen modern dönem ve öncesi edebiyat gelenekleriyle yazarın deneyimlediği tarihsel ve toplumsal arka planı ve romanlarında bunları ne şekilde ele aldığı irdelenmiştir.

Haruki Murakami, globalleşen süreçte Japon toplumunun bugünkü durumunu romanlarında yansıtmaktadır. Yazar, büyülü gerçekçi anlatım tarzıyla öz benliğini yitiren ve topluma yabancılaşan bireylere işaret etmektedir. Romanlarında başkahramanlarına büyülü  deneyimler sunarak onları iç yolculuklarına çıkarmaktadır. Bu büyülü deneyimler, unutulmaya yüz tutmuş ya da bilindiği halde ifade edilmekten kaçınılan toplumsal belleğe işaret etmektedir. Başkahramanlar, yolculuklarını tamamladıklarında dünyaya farklı bir bakış açısıyla farkındalık kazanmaktadır. 

Anahtar Sözcükler: Haruki Murakami, büyülü gerçekçilik, Wendy B. Faris, kuyu, yunus otel, kâhin varlık, kirlenme ve hissizlik

Abstract:
In this study, the novels of Haruki Murakami, Wild Sheep Chase, Hard-Boiled  Wonderland and the End of the World, Dance Dance Dance, Wind-Up Bird Chronicle, Sputnik Sweetheart, Kafka on the Shore, Killing Commandatore, were selected for the images of the well, the dolphin hotel, the oracle, contamination and numbness, and examined within the framework of Wendy B. Faris's magical realism theory. The origin of magical realism, its transition from the field of painting to the field of literature, and the universalization process of this narrative technique are examined. The aim of this study is to reveal the magical realistnarrative style of Haruki Murakami.

The theories of Leal, Flores, Echevaría, Splinder, Jameson, Bhabha, Cooper, Durix, Chanady, Warnes, and Faris regarding magical realism are discussed. Leal and Flores' descriptions of magical realism focused on its similarities and differences with known genres. Echevaría and Splinder have limited magical realism in classifying it from definitions to characteristics. The definitions of Jameson, Bhabha, Cooper and Durix in the postcolonial context were insufficient to explain the qualities of magical realism and limited the geography in which this narrative technique was applied. Although the definitions of Chanady and Warnes support the previous definitions, certain features of magical realism are focused on. However, Faris' theory was preferred in terms of handling the characteristics of magical realism in a more decisive and inclusive way. In addition, the psychoanalytic theory of Freud and Jung was used in the analysis of the novel.

In Japanese literature, Haruki Murakami's historical and social background experienced by the author with the modern period and pre-modern literary traditions that feed the magical realism narrative technique and how he deals with them in his novels are examined.

Haruki Murakami reflects the current state of Japanese society in the globalizing process in his novels. The author points to individuals who have lost their self-identity and become alienated from society with his magical realistic narrative style. In his novels, he offers his protagonists magical experiences and takes them on their inner journeys. These magical experiences point to the social memory that is on the verge of being forgotten or avoided to be expressed even though it is known. When the protagonists complete their journey, they gain awareness of the world from a different perspective.

Keywords: Haruki Murakami, magical realism, Wendy B. Faris, well, dolphin hotel, prophetic presence, contamination and numbness.