Histolojik koryoamniyonitin prematüre bebeklerde mortalite ve morbidite üzerine etkisi
The impact of histologic chorioamnionitis on mortality and morbidity in preterm infants
Yazar: İZEL ACARBAY
Danışman: PROF. DR. HÜLYA SELVA BİLGEN
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Giriş ve Amaç: Koryoamniyonit amniyon sıvısı, amniyokoryonik membran, plasenta ve desiduanın enfeksiyonu veya inflamasyonu olarak tanımlanmaktadır. Prematüre doğum için en önemli risk faktörü ve maternal komplikasyonların en sık nedenidir. Bu çalışmada, prematüre doğumlar sırasında histolojik koryoamniyonitin görülme sıklığı ve bu durumun prematüre bebeklerdeki mortalite ve eşlik eden morbiditeler üzerine etkisini araştırmayı hedefledik. 

Yöntem: Retrospektif olarak planlanan bu çalışmamıza Ocak 2018 ile Aralık 2022 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim Araştırma Hastanesinde, 37 gestasyon haftası altında doğan 179 prematüre bebek ve annesi dahil edildi. Plasenta analizinde histolojik koryoamniyonit varlığına göre anneler ve bebekleri iki gruba ayrılarak incelendi; bebeklerin mortalite ve eşlik eden morbiditeleri istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Ek olarak histolojik koryoamniyonit ile ilişkili olduğu düşünülen maternal risk faktörleri değerlendirildi. 

Bulgular: Çalışmada histolojik koryoamniyonit sıklığı %36,9, klinik koryoamniyonit sıklığı ise %9 olarak bulundu. Koryoamniyonit olan ve olmayan anneler arasında yaş, antenatal gebelik takibi, gebelik sayısı, düşük öyküsü, akraba evliliği, gestasyonel diyabet, antenatal steroid uygulaması açısından istatistiksel anlamlı fark saptanmadı(p>0,05). Koryoamniyonit tanısı olmayan annelerde preeklampsi sıklığı daha yüksekti(p<0,001). Lojistik regresyon analizinde histolojik koryoamniyonit ile annede klinik koryoamniyonit bulgularının varlığı (p=0,018, OR:9,46; %95 CI: 1,9- 46,7), uzamış erken membran rüptürü (p=0,044, OR: 5,451; %95 CI: 1,0- 28,2) ve son trimesterde idrar yolu enfeksiyonu (İYE) öyküsü (p=0,026, OR: 2,996; %95 CI: 1,1- 7,8) arasında anlamlı ilişkili bulundu. Annelerin hastaneye yatışında bakılan laboratuvar değerlerinden lökosit, CRP ve nötrofil/lenfosit oranı koryoamniyonit tanısı olan annelerde anlamlı şekilde daha yüksek bulundu(p<0,05). Koryoamniyonitli anne bebeklerinin gestasyon haftası anlamlı şekilde daha düşük bulundu ve gestasyon haftası küçüldükçe koryoamniyonit görülme sıklığında lineer bir artış olduğu saptandı (p=0,001). Doğum ağırlığı açısından gruplar arasında fark yoktu (p=0,181). Koryoamniyonitli anne bebeklerinin resusitasyon ihtiyacı daha yüksek (p=0,005), beşinci dakika APGAR skoru (<5) daha düşüktü (p=0,037). Koryoamniyonit varlığı ile İVK (p=0,008, OR: 2,78; %95 CI: 1,28- 6,02) ve PVL (p=0,021, OR: 3,72; %95 CI: 1,15- 12,02) gelişimi arasında anlamlı ilişkili bulunurken, nekrotizan enterokolit (NEK), prematüre retinopatisi (ROP), respiratuvar distres sendromu (RDS), bronkopulmoner displazi (BPD), patent duktus arteriozus (PDA), erken sepsis ve geç sepsis gelişimi ile anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). Koryoamniyonitli anne bebeklerinde mortalite oranı ise daha yüksek bulundu(p<0,005).

Sonuçlar: Histolojik koryoamniyonit genellikle klinik bulgu vermeden seyreder ve prematüre bebeklerde birçok morbidite üzerine etkilidir. Tüm prematüre doğumlarda plasentanın histopatolojik incelenmesi ile histolojik koryoamniyonit tanısının konulması bebeğin prognozunu öngördürebilir. Bunun yanısıra olası morbiditelere karşı daha erken önlem alınmasına olanak sağlayarak morbidite ve mortalitenin azaltılmasına katkıda bulunur.

Anahtar kelimeler Koryoamniyonit, Prematürite, Erken Membran Rüptürü, Uzamış membran rüptürü, Erken Sepsis, Geç sepsis, Morbidite, Mortalite, Respiratuvar distres sendromu, Bronkopulmoner displazi, Periventriküler lökomalazi, İntraventriküler kanama ve Nekrotizan enterekolit, Prematüre retinopatisi

Abstract:
Introduction and Objective: Chorioamnionitis is defined as the infection or inflammation of the amniotic fluid, amniochorionic membranes, placenta, and decidua. It is a major risk factor for preterm birth and the most common cause of maternal complications. In this study, we aimed to investigate the incidence of histologic chorioamnionitis during preterm births and its impact on mortality and associated morbidities in preterm infants.

Method: This retrospective study included 179 preterm infants born before 37 weeks of gestation and their mothers, who were admitted to Marmara University Pendik Education and Research Hospital between January 2018 and December 2022. The mothers and their infants were divided into two groups based on the presence of histologic chorioamnionitis in the placental analysis. The mortality rates and associated morbidities of the infants were compared, and statistical analysis was conducted. Additionally, maternal risk factors potentially associated with histologic chorioamnionitis were evaluated.

Results: The frequency of histologic chorioamnionitis was found to be 36.9%, while clinical chorioamnionitis was 9%. There were no statistically significant differences between mothers with and without chorioamnionitis regarding age, antenatal care, number of pregnancies, history of miscarriage, consanguineous marriage, gestational diabetes, and antenatal steroid administration (p>0.05). Preeclampsia was more common in mothers without chorioamnionitis (p<0.001). Logistic regression analysis revealed a significant association between histologic chorioamnionitis and the presence of clinical chorioamnionitis (p=0.018, OR: 9.46; 95% CI: 1.9-46.7), prolonged early membrane rupture (p=0.044, OR: 5.45; 95% CI: 1.0-28.2), and a history of urinary tract infection in the last trimester (p=0.026, OR: 2.99; 95% CI: 1.1-7.8). Leukocyte count, CRP levels, and neutrophil/lymphocyte ratio were significantly higher in mothers with chorioamnionitis (p<0.05). The gestational age of infants born to mothers with chorioamnionitis was significantly lower, and a linear increase in the frequency of chorioamnionitis was observed as gestational age decreased (p=0.001). There was no difference in birth weight between the groups (p=0.181). Infants born to mothers with chorioamnionitis had a higher need for resuscitation (p=0.005), and their five-minute APGAR score (<5) was lower (p=0.037). The presence of chorioamnionitis was significantly associated with the development of intraventricular hemorrhage (IVH) (p=0.008, OR: 2.78; 95% CI: 1.28-6.02) and periventricular leukomalacia (PVL) (p=0.021, OR: 3.72; 95% CI: 1.15-12.02), but not with necrotizing enterocolitis (NEC), retinopathy of prematurity (ROP), respiratory distress syndrome (RDS), bronchopulmonary dysplasia (BPD), patent ductus arteriosus (PDA), early-onset sepsis (EOS) or late-onset sepsis (LOS) (p>0.05). The mortality rate in infants born to mothers with chorioamnionitis was higher (p<0.005).

Conclusion: Histologic chorioamnionitis often progresses without clinical signs and significantly affects various morbidities in preterm infants. Diagnosing histologic chorioamnionitis through histopathological examination of the placenta in all preterm births may predict the infant's prognosis. Furthermore, it allows for early intervention against potential morbidities, thereby contributing to the reduction of morbidity and mortality.

Keywords: Chorioamnionitis, Prematurity, Preterm Rupture of Membranes, Prolonged Rupture of Membranes, Early-Onset Sepsis, Late-Onset Sepsis, Morbidity, Mortality, Respiratory Distress Syndrome, Bronchopulmonary Dysplasia, Periventricular Leukomalacia, Intraventricular Hemorrhage, Necrotizing Enterocolitis, Retinopathy of Prematurity