Refah Partisi'ni yaratan tarihsel dinamiklerin kuramsal çözümlemesi: Sınıf, siyaset, devlet
Theoretical analysis of the historical dynamics that created the Welfare Party: Class, politics, state
Yazar: SEDA BAYDENK
Danışman: DOÇ. DR. RASİM BERKER BANK
Giresun Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science

Özet:
1970'li yıllar refah devleti uygulamalarının çözülerek küresel kapitalizmin bunalım yaşadığı yıllarıdır. Batı uluslararası sermayede yeni düzenlemelere giderek refah devleti uygulamalarının öngördüğü ithal ikameci sanayileşme modelinden ihracatın öncülüğünde dışa açılmayı öngören neo-liberal politikalara geçiş sürecine girdi. Türkiye'de 24 Ocak Kararları ile kapitalist sistemin 1970'li yıllarda yaşadığı krizi aşmaya yönelik yapılanma sürecine girildi. Devletin baskı aygıtının rolü üretim ilişkilerinin yeniden yapılanmasının koşullarını son aşamada zor kullanarak sağlamaktır. 12 Eylül Askeri Müdahalesi ile baskı aygıtı olarak ordu, kapitalist üretim sürecinin devamlılığını da devletin ideolojik aygıtları üzerinde artan işleviyle sağlayarak neo-liberal hegemonyanın inşa sürecine girişti. Ekonomi politiğinde neo-liberal hegemonyanın meşruluğunun sağlanması için toplum Türk-İslam sentezi etrafında bütünleştirilmeye çalışıldı. Neo-liberal hegemonyanın inşası sürecinde toplumsal rızanın aracı Türk-İslam sentezi ile gelişen İslam'ı siyasal argüman olarak kullanan Refah Partisi bu konjonktürde büyüme imkanı buldu. Laik Türkiye Cumhuriyeti'nde 1980'lerin başında devlet eliyle gelişme imkânı bulan din, 28 Şubat sürecinde yine devlet eliyle bastırıldı. Çalışmada cevap aranan temel problem: 1980-28 Şubat süreci içinde Ordu, devletin baskı ve ideolojik aygıtlarını darbe sürecinde ve Refah Partisi üzerinde nasıl kullanmıştır? 
Anahtar Kelimeler: Refah Partisi,  Hegemonya, Devletin Baskı Aygıtları, Devletin İdeolojik Aygıtları.

Abstract:
The 1970s were a time when the welfare state was dismantled and global capitalism was in crisis. By forging new arrangements in international capital, the West began a move from the import substitution industrialization model envisioned by welfare state practices to neoliberal policies that envision opening up to the world under the leadership of exports. With the January 24 Decisions in Turkey, a restructuring process to solve the capitalist system's crisis in the 1970s began. The role of the state's repressive apparatus is to provide the conditions for the restructuring of the relations of production by force at the final stage. With the September 12 Military Intervention, the army, as an instrument of oppression, started the process of building neo-liberal hegemony by ensuring the continuity of the capitalist production process with its increasing function on the ideological apparatus of the state. In order to ensure the legitimacy of neo-liberal hegemony in political economy, society was tried to be integrated around the Turkish-Islamic synthesis. In the process of building neo-liberal hegemony, the Welfare Party, which used Islam, which developed with the Turkish-Islamic synthesis as a tool of social consent, as a political argument, had the opportunity to grow in this conjuncture. In the secular Turkish Republic, religion, which found a sign of development by the state in the early 1980s, was suppressed by the state again during the 28 February process. The main problem for which an answer is sought in the study: How did the army use the state's oppression and ideological apparatuses during the 1980-28 February period, during the coup process and on the Welfare Party?
Key Words: Welfare Part, , Hegemony, Ideological State Apparatus, Repressive State Apparatus