Cuff prolapsusu nedeniyle kolpokleizis ve sakrospinöz ligament fiksasyonu yapılan hastaların postoperatif dönemde üriner sistem bulgularının ve hayat kalitesinin karşılaştırılması /
Yazar: EKİN ERSOY
Danışman: DOÇ. DR. BATUHAN TURGAY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Bizim bu çalışmadaki amacımız kolpokleizis ve SSLP yapılan hastaların postoperatif dönemdeki üriner sistem semptomlarının azalma ya da artma oranını, oluşabilecek de novo üriner inkontinans oranını ve hastaların hayat kalitelerindeki değişimi karşılaştırmak ve apikal kompartman onarımı için seçilecek yönteme karar verilmesine katkı sağlamaktır.
Gereç ve Yöntem: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesi Jinekoloji Kliniğinde Ocak 2020 ve Şubat 2023 tarihleri arasında cuff prolapsusu endikasyonuyla Sakrospinöz Ligament Fiksasyonu ve Kolpokleizis yapılan 97 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların 48'ine Kolpokleizis, 49'una Sakrospinöz Ligament Fiksasyonu yapıldığı bulunmuştur. Hastalara halihazırda yapılacak olan postoperatif dönemdeki rutin ürojinekolojik muayene (steril spekulum muayenesi, stres test, ultrason ile rezidü idrar bakılması, üretral hipermobilite, POP-Q evrelemesi, Tam İdrar Tetkiki) yapılıp valide anketlerle (AAM V8, IIQ-7, UDI-6) üriner sistem bulguları ve hayat kaliteleri değerlendirilmiştir. Yapılan ürojinekolojik muayene minimum postoperatif 3.ayda olacak şekilde yapılmıştır.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen kolpokleizis yapılan 48 hasta ve SSLP yapılan 49 hastada bakılan parametrelerden; yaş, BMI, kronik hastalık varlığı, stres üriner inkontinans varlığı, stres testi pozitifliği, postvoidal rezidü idrar miktarı, AAM-V8, UDI-6 ve IIQ-7 anket skoru kolpokleizis yapılan hasta grubunda SSLP yapılan hasta grubundan anlamlı olarak daha fazla bulunmuştur. Postoperatif dönemde üretral hipermobilite, sistosel ve rektosel oranı açısından karşılaştırıldığında SSLP yapılan hasta grubunda kolpokleizis yapılan hasta grubuna göre anlamlı olarak daha fazla bulunmuştur. Kolpokleizis yapılan hasta grubunda postoperatif dönemde gelişen üriner inkontinans oranı SSLP yapılan hasta grubuna göre 20 kat daha fazla bulunmuş olup hayat kalitesi düşüşü SSLP yapılan hasta grubuna göre daha anlamlıdır. 
Sonuç: Apikal onarım planlanan hastalarda yapılacak olan cerrahi prosedür seçiminde postoperatif dönemde üriner inkontinans gelişme olasılığı önemli bir konudur. Kolpokleizis ve SSLP apikal onarımda başarılı iki cerrahi prosedürdür ancak de novo üriner inkontinans kolpokleizis sonrası daha çok karşımıza çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler:	Pelvik organ prolapsusu, cuff prolapsusu, üriner inkontinans, kolpokleizis, SSLP, UDI-6, IIQ-7, AAM-V8

Abstract:
Objective: Our aim in this study is to contribute to the decision-making process regarding the choice of method for apical compartment repair by comparing the rate of decrease or increase in urinary system symptoms during the postoperative period for patients undergoing colpocleisis and SSLP, the rate of de novo urinary incontinence that may occur, and the change in patients' quality of life.
Material and Methods: A total of 97 patients who underwent Sacrospinous Ligament Fixation and Colpocleisis for cuff prolapse indication at Ankara Bilkent City Hospital Department of Obstetrics and Gynecology between January 2020 and February 2023 were included in the study. Colpocleisis was performed on 48 patients, and Sacrospinous Ligament Fixation was performed on 49 patients. Patients underwent routine urogynecological examination (sterile speculum examination, stress test, assessment of residual urine with ultrasound, urethral hypermobility, POP-Q staging, Complete Urinary Analysis) during the postoperative period and urinary system findings and quality of life were evaluated using validated questionnaires (AAM V8, IIQ-7, UDI-6). The urogynecological examination was performed at a minimum of 3 months postoperatively.
Results: From the parameters examined in 48 patients undergoing colpocleisis and 49 patients undergoing SSLP; age, BMI, presence of chronic disease, presence of stress urinary incontinence, positivity of stress test, postvoid residual urine volume, AAM-V8, UDI-6, and IIQ-7 questionnaire scores were found to be significantly higher in the group of patients who underwent colpocleisis compared to the group who underwent SSLP. When compared in terms of urethral hypermobility, cystocele, and rectocele ratio in the postoperative period, they were significantly higher in the group of patients who underwent SSLP compared to those who underwent colpocleisis. The rate of postoperative urinary incontinence developed in the group of patients who underwent colpocleisis was found to be 20 times higher compared to the group who underwent SSLP, and the decrease in quality of life was more significant compared to the group who underwent SSLP.
Conclusion: The likelihood of developing urinary incontinence in the postoperative period is an important issue in the selection of surgical procedure for patients undergoing planned apical repair. Colpocleisis and SSLP are two successful surgical procedures in apical repair, but de novo urinary incontinence is more commonly encountered after colpocleisis.

Keywords:	Pelvic organ prolapse, cuff prolapse, urinary incontinence, colpocleisis, SSLP, UDI-6, IIQ-7, AAM-V8