Türkiye, İngiltere ve Avustralya'daki yükseköğretim (lisans düzeyinde) güzel sanatlar eğitimi programlarının incelenmesi
Examination of higher education (undergraduate level) fine arts education programs in Turkey, England and Australia
Yazar: HÜSEYİN DEDE
Danışman: PROF. DR. BÜLENT SALDERAY
Gazi Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı / Resim-İş Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Yükseköğretim = Higher education

Özet:
Bu araştırmanın amacı Türkiye, İngiltere ve Avustralya'daki Yükseköğretim (Lisans Düzeyinde) güzel sanatlar eğitimi programlarını karşılaştırarak incelemektir. Bu bağlamda ilgili ülkelerin güzel sanatlar eğitimi programlarının yapısal, içerik, kayıt-kabul ve mezuniyet kriterleri açısından ele alınarak değerlendirilmiştir. Ayrıca ele alınan bu programların en yüksek kredili atölye derslerinin amaç, kazanım, içerik, öğrenme-öğretme süreçleri ve ölçme-değerlendirme süreçleri karşılaştırarak incelenmiştir. Araştırma nitel bir araştırmadır ve belgesel tarama yöntemlerinden doküman analizi kullanılmıştır. Araştırmanın veri kaynağını Türkiye'den Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi ve Marmara Üniversitesi, İngiltere'den University Of The Arts London ve Avustralya'dan The Royal Melbourne Institute of Technology'nin güzel sanatlar fakültelerindeki ilgili bölümleri oluşturmaktadır. Araştırmanın bulgularından hareketle aşağıda belirtilen sonuçlara ulaşılmıştır. Üniversiteler arasında öğrenci başına en fazla akademisyenin yalnızca sanat üzerine eğitim veren UAL olduğu sonucuna ulaşılmıştır. MÜ'de engelli öğrenci birim koordinatörlüğü, UAL'da sanat mağazaları ve ödünç mağazaları, RMIT University'nin farklı ülkelerde kampüsleri, araştırma ve endüstri iş birliği merkezleri bulunması öne çıkan farklılığı olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırma kapsamındaki üniversitelerin bölümlerinin ders programları incelendiğinde RMIT University ve UAL'da alan, atölye, proje dersleri yoğunlukta iken MÜ'de seçmeli alan dersleri ve AHBV'de alan derslerinin yoğun olduğu sonucuna ulaşılmıştır. AHBV ve MÜ'deki bölümlerdeki ders içerikleri konu, kavram, ilişki bazlı bir yoğunlukta iken UAL ve RMIT University programlarındaki ders içerikleri süreç, uygulama, proje, sunum, eleştiri odaklı bir yapıda olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca AHBV, MÜ ve UAL'ın bölümlerdeki ders içeriklerinde eğitim sonunda diploma (bitirme) projesi ve sergisi vardır. RMIT University'nin bölümündeki ders içeriğinde dijital portfolyo hazırlanması süreçleri, iş sağlığı ve güvenliği standartları sunumları ve sanatın endüstriyel uyarlanabilirliğinin planlanması süreçleri bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. AHBV, MÜ, UAL ve RMIT University programlarının ders içerikleri genel olarak özgün yaratıcı sanat eseri üretme, sanatın temel ilke ve elemanlarıdır. AHBV ve MÜ programları konu ve öğrenci merkezli bir program yapısına sahipken, UAL ve RMIT University'deki programların doğrudan öğrenci merkezli yaratıcı süreçleri destekleyen bir yapıda olduğu sonucuna varılmıştır. Üniversitelerin yerli öğrenci kabul şartları incelendiğinde Türkiye'de ortak bir üniversite sınavı yapıldığı, ortaöğretim başarı puanının başvurmaya engel olmadığı, yabancı dil yeterliliği istenmediği ve iki aşamalı yetenek sınavının nihai sonuç sürecinde önem arz ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Yurtdışında bulunan üniversiteler ise İngilizce dil yeterliliği ve ortaöğretimde belirli bir dereceyi şart koştuğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca bu üniversitelerde adayların özgeçmiş ve portfolyo çalışmalarının istendiği online veya yüz yüze mülakatların yapıldığı sonucuna ulaşılmıştır. UAL'ı diğer üç üniversiteden farklı kılan istisnai bir durum ise giriş şartlarını karşılamadığı halde öğrencinin sanatsal çalışmaları ile adayın kabul edilebilmesidir. Üniversitelerin yabancı öğrenci kabul şartları arasında Türkiye'deki üniversitelerde belirli bir Türkçe Dil Yeterlik seviyesi beklenmekte ve ön değerlendirme sürecine TR-YÖS sınavı sonucu puanı dahil edildiği sonucuna ulaşılmıştır. AHBV'den farklı olarak MÜ, UAL ve RMIT University'nin kayıt-kabul aşamasında portfolyo değerlendirmesi ve yüz yüze mülakatlara yer verildiği sonucuna ulaşılmıştır. Üniversitelerin mezuniyet değerlendirme kriterleri arasında UAL'ın belirli bir kredi ve sınıftan sonra diploma alma hakkının sunması ile  araştırma kapsamındaki diğer üniversitelerden farklılık gösterdiği sonucuna varılmıştır. Türkiye'deki üniversitelerde alınması gereken tüm ders ve uygulamalar başarı ile tamamlansa dahi öğrencilerin mezuniyet için 4.00 üzerinden en az 2.00 not ortalamasına sahip olması gerekmektedir. Yurtdışındaki üniversitelerde ise ders ve sınıf bazlı bir değerlendirme ile lisans diploması alınabildiği sonucuna ulaşılmıştır. AHBV, MÜ, UAL ve RMIT University'nin programlarınki en yüksek kredili atölye derslerinin ortak genel amacının teori ve uygulama arasındaki bağa önem olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğrenme çıktılarında yaratıcı sanat eseri ortaya koyma becerisi ortak bir yetkinlik olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırmaya dahil edilen ülkelerin atölye derslerinin öğrenme-öğretme süreçlerimdeki öğretim ilke ve yöntemleri sanatçı liderliğinde atölye çalışmaları (uygulama), kişisel ve grup eğitimleri, galeri ve saha ziyaretleri (gezi), öğrenci proje sunumları olduğu sonucuna varılmıştır. Farklılaştığı nokta ise RMIT University'nin atölye dersinin öğrenme-öğretme süreçleri arasındaki iş sağlığı ve güvenliği gösteri sunumlarıdır. Üniversitelerin bölümlerindeki atölye derslerinin ölçme-değerlendirme yaklaşımı biçimlendirici ve özetleyici (tanımlayıcı) değerlendirme olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
The aim of this study is to compare and examine the fine arts education programs in higher education (undergraduate level) in Turkey, England and Australia. In this context, the fine arts education programs of the relevant countries were evaluated in terms of structure, content, registration-admission and graduation criteria. In addition, the purpose, achievement, content, learning-teaching processes and measurement-evaluation processes of the highest credit workshop courses of these programs were examined by comparing them. The research is a qualitative research and document analysis, one of the documentary scanning methods, was used. The data source of the research consists of the relevant departments in the fine arts faculties of Ankara Hacı Bayram Veli University and Marmara University in Turkey, University Of The Arts London in England and The Royal Melbourne Institute of Technology in Australia. Based on the findings of the study, the following conclusions were reached. It was concluded that UAL has the highest number of academicians per student among the universities. It was concluded that the prominent differences are that MÜ has a disabled student unit coordinatorship, UAL has art stores and lending stores, RMIT University has campuses in different countries, research and industry cooperation centers. When the curricula of the departments of the universities within the scope of the research are examined, it is concluded that while field, workshop and project courses are intensive at RMIT University and UAL, elective field courses at MU and field courses at AHBV are intensive. While the course contents in the departments of AHBV and MÜ are subject, concept and relationship based, the course contents in UAL and RMIT University programs are process, application, project, presentation and criticism oriented. In addition, AHBV, MÜ and UAL have a diploma (graduation) project and exhibition at the end of the education. The course content of RMIT University's department includes digital portfolio preparation processes, occupational health and safety standards presentations, and processes of planning the industrial adaptability of art. The course contents of AHBV, MÜ, UAL and RMIT University programs are generally about producing original creative artworks, basic principles and elements of art. While AHBV and MÜ programs have a subject and student-centered program structure, it was concluded that the programs at UAL and RMIT University have a structure that directly supports student-centered creative processes. When the local student admission requirements of the universities are analyzed, it is concluded that there is a common university exam in Turkey, secondary education achievement score is not an obstacle to apply, foreign language proficiency is not required, and the two-stage aptitude test is important in the final result process. It was concluded that universities abroad require English language proficiency and a certain degree in secondary education. It was also concluded that these universities conduct online or face-to-face interviews where candidates are asked to submit their CVs and portfolios. An exceptional situation that makes UAL different from the other three universities is that a candidate can be admitted with the student's artistic works even though they do not meet the admission requirements. Among the admission requirements for foreign students, universities in Turkey expect a certain level of Turkish language proficiency and include the TR-YÖS exam score in the pre-evaluation process. Unlike AHBV, MÜ, UAL and RMIT University include portfolio evaluation and face-to-face interviews in the admission process. Among the graduation evaluation criteria of the universities, UAL differs from the other universities in the study in that it offers the right to receive a diploma after a certain number of credits and grades. In universities in Turkey, students are required to have a GPA of at least 2.00 out of 4.00 for graduation, even if all required courses and practices are successfully completed. In foreign universities, it was concluded that a bachelor's degree can be obtained with a course and class-based evaluation. It was concluded that the common general purpose of the highest credit workshop courses in the programs of AHBV, MÜ, UAL and RMIT University is the importance of the link between theory and practice. It was concluded that the ability to produce creative works of art is a common competence in learning outcomes. It was concluded that the teaching principles and methods in the learning-teaching processes of the workshop courses of the countries included in the research are artist-led workshops (practice), personal and group training, gallery and field visits (trips), and student project presentations. The point where it differs is the occupational health and safety demonstration presentations between the learning-teaching processes of the workshop course of RMIT University. It was concluded that the measurement-evaluation approach of the workshop courses in the departments of the universities is formative and summative (descriptive) evaluation.