Zaman kısıtlı beslenmenin beslenme davranışları, dürtüsellik ve besin alımı üzerine etkileri
The effects of time-restricted eating model on eating behaviors, impulsivity and food intake
Yazar: ELİF EMİROĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ŞULE AKTAÇ
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Beslenme ve Diyetetik = Nutrition and Dietetics
Dizin: Beslenme = Nutrition ; Beslenme davranışı = Feeding behavior ; Dürtüsel davranış = Impulsive behavior ; Dürtüsellik = Impulsivity ; Sirkadiyen ritim = Circadian rhythm ; Zaman kısıtlı beslenme = Time restricted eating

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, zaman kısıtlı beslenme (TRF) müdahalesinin beslenme tutum ve davranışları, dürtüselllik ile besin ögesi alımı üzerine etkilerini incelemektir.
Gereç ve Yöntem: Bu randomize kontrollü çalışmaya 25 - 41 yaş arası, otuz yetişkin birey katılmıştır. Müdahale grubu (n=15), diyetin içeriğinde planlı bir değişiklik yapılmaksızın, dört hafta süre ile sekiz saatlik TRF uygulamıştır. Kontrol grubunda (n=15) enerji veya zaman kısıtlaması uygulanmamıştır. Bireylerin dürtüsellikleri Barrat Dürtüsellik Ölçeği-11 (BIS-11) ve Go / NoGo görevi ile, yeme tutumları Yeme Tutum Testi - 26 (YTT-26) ile, beslenme davranışları Üç Faktörlü Yeme Anketi - Revize 21 (TFEQ-R21) ile, uyku kaliteleri ise Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi (PSQI) ile değerlendirilmiştir. Müdahale grubu ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. P<0,05 değeri anlamlı kabul edilmiştir. 
Bulgular: Zaman kısıtlı beslenme uygulayan bireylerin enerji alımlarında anlamlı bir değişiklik görülmeksizin, vücut ağırlığı, beden kütle indeksi (BKİ) ve vücut yağ ağırlığında istatistiksel olarak anlamlı azalmalar meydana geldiği (sırasıyla; p=0,001, p=0,00, p=0,03), BIS-11 toplam ve dikkat dürtüselliği alt ölçek puanlarının arttığı (sırasıyla p=0,02 ve p=0,04), Go / NoGo testinde besin uyaranlarına karşı verilen tepki süresinin kısaldığı (p=0,009) gözlenmiştir. Ayrıca, bu bireylerde uyku latanslarında gecikme meydana gelmiştir (p=0,009). Kontrol grubunda; antropometrik ölçümler, yeme tutum ve davranışları veya dürtüsellik açısında istatistiksel olarak anlamlı bir değişim oluşmamıştır (p>0,05). 
Sonuç: Zaman kısıtlı beslenme; vücut ağırlığı, BKİ ve vücut yağ ağırlığını azaltıcı etki göstermesine rağmen, dürtüselliği artırıcı bir etkiye de yol açabilir. Olumlu metabolik değişiklikler sağlamak amacıyla uygulanan bu beslenme modelinin oluşturabileceği davranışsal etkiler göz önünde bulundurulmalıdır.

Abstract:
Objective: The aim of this study is to examine the effects of time-restricted feeding (TRF) intervention on nutritional attitudes and behaviors, impulsivity and nutrient intake.
Material and Methods: Thirty adults aged 25 to 41 years participated in this randomized controlled study. Intervention group (n=15) applied eight hours of TRF for four weeks without any planned changes in the content of the diet. No energy or time restrictions were applied in the control group (n=15). Barrat Impulsivity Scale-11 (BIS-11) and Go / NoGo task for the impulsivity, Eating Attitude Test - 26 (EAT-26) for eating attitudes, Three Factor Eating Questionnaire - Revised 21 (TFEQ-R21) for nutritional behaviors and Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) for sleep quality were used. In-depth interviews were conducted with the intervention group. The p<0,05 was considered significant.
Results: Statistically significant decreases occurred in body weight, body mass index (BMI) and body fat mass without any significant change in energy intake of individuals who applied TRF; BIS-11 total and attention impulsivity scores increased; it was observed that the response time to food stimuli was shortened in the Go / NoGo test. In addition, these individuals had a delay in their sleep latencies (p=0.009). In the control group, there was no statistically significant change in terms of anthropometric measurements, eating attitudes and behaviors, or impulsivity (p>0.05).
Conclusion: Although TRF has a reducing effect on body weight, BMI and body fat mass, it can also lead to an increase in impulsivity. The behavioral effects of this nutritional model, which is applied in order to provide positive metabolic changes, should be considered.