Ankara ilinde görev yapan aile hekimliği asistanlarının çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilgi düzeyi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi
Assessment of the level of knowledge, attitudes and behaviors of the family medicine assistants who work in Ankara on child abuse and neglect
Yazar: MUHAMMET KAMİLOĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ İSMAİL ARSLAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Aile hekimliği = Family practice ; Ankara = Ankara ; Bilgi düzeyi = Level of knowledge ; Doktorlar = Physicians ; Doktorlar-aile = Physicians-family ; Çocuk ihmali = Child negligence ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı-cinsel = Child abuse-sexual ; İntörnlük ve asistanlık = Internship and residency

Özet:
Amaç: Çocuk istismarı ve ihmali olgularının belirlenmesinde önemli görevler üstlenecek ve birinci basamakta çalışacak olan Aile Hekimliği uzmanlığı asistanlarının konu hakkındaki bilgi, tutum ve davranışlarının belirlenmesi amaçlandı. Ayrıca bu konuya ilgilerinin arttırılması ve konuyla ilgili eksikliklerin ortaya koyulması amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışma 25.08.2017–09.11.2017 tarihleri arasında Ankara ilinde Aile Hekimliği anabilim dalında asistanlık eğitimi veren 8 hastanede gerçekleştirilmiştir. Aile Hekimliği anabilim dalında uzmanlık eğitimi alan toplam 242 katılımcıya ulaşılmıştır. Literatür bilgileri ışığında araştırmacı tarafından, asistan hekimlerin sosyodemografik özellikleri ile çocuk istismarı ve ihmali konusundaki bilgi, tutum ve davranışlarını belirlemeye yönelik 35 sorudan oluşan 3 sayfalık özgün bir anket hazırlanmıştır. Veriler anket uygulama yöntemi ile toplanmıştır.
Bulgular: Çalışmaya toplam 242 Aile Hekimliği asistanı katılmıştır. 148 katılımcı kadın (%61,2), 94 katılımcı erkekti (%38,8). 119 katılımcı 30 yaşın altında (%49,2), 123 katılımcı 30 ve üzeri yaştaydı (%50,8). Katılımcıların 156'sı (%64,4) uzmanlık eğitiminin ilk iki senesinde, 86'sı (%35,6) son senesindeydi. Çocuk istismarı ve ihmaline yönelik bilgi düzeyi ''son sene asistan'' grubu ile ''30 ve üzeri yaş grubunda'' istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bulundu. 153 katılımcı (%63,3) çalıştıkları kurumda olası çocuk istismarı vakasında bildirim yapmak için standart bir prosedür olup olmadığını bilmemektedir. Çocuk istismarı ve ihmali durumunda; 84 katılımcı (%34,7) bildirim yapma ve yasal süreç, 68 katılımcı (%28,1) ise bilgi düzeyi ve deneyim konusunda kendisini eksik hissetmektedir.
Sonuç: Çalışmamızdaki bulgulara göre uzmanlık eğitiminin ilk yıllarında birinci basamak sağlık hizmeti verecek olan asistan hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda yetersiz bilgi ve farkındalığa, yanlış tutum ve davranışlara sahip oldukları görülmektedir. Eğitimin son yıllarında çocuk istismarı ve ihmali konusunda hekimlerin bilgi düzeyinin belirgin olarak arttığı görülmektedir. Hekimlere öğrenimleri sırasında olduğu gibi mezuniyet sonrasında da verilecek eğitim ile bu konudaki bilgi ve duyarlılık düzeyleri artırılmalıdır.

Abstract:
Aim: It was aimed to determine the knowledge, attitudes and behaviors of the assistants of Family Medicine Specialists who will work in the first step and who will take important duties in the determination of cases of child abuse and neglect. In addition, it was aimed to increase the number of subjects and to reveal the shortcomings related to the subject.
Materials and Methods: The study was carried out in 8 hospitals which provided assistantships training in the department of Family Medicine in Ankara province between 25.08.2017-09.11.2017. A total of 242 participants attending specialist training in the Family Medicine department were reached. A 3-page original questionnaire consisting of 35 questions was prepared by the researcher in order to determine the sociodemographic characteristics of the assistant doctors and level of knowledge, attitudes and behaviors related to child abuse and neglect in the literature information directives.
Results: A total of 242 family medicine assistants participated in the study. 148 participants (61.2%) were female and 94 participants (38.8%) were male. 119 participants (49.2%) were under the age of 30 and 123 participants (50.8%) were over 30 years old. Of the respondents, 156 (64.4%) were in the last two seasons of specialty training, and 86 (35.6%) were in the last year. The level of knowledge about child abuse and neglect is higher in the "last year assistant" group and "30 and over in the age group" statistically significant. 153 participants (63.3%) do not know about is there any a standard procedure for reporting in the case of possible child abuse at the institution. In case of child abuse and neglect; 84 participants (34.7%) felt locking about reporting and the legal process. 68 participants (28.1%) felt themselves lacking in level of knowledge and experience.
Conclusion: According to the findings of our study; it is seen that physicians in the first years of specialist education who will provide primary health care services have insufficient knowledge and awareness, wrong attitudes and behaviors about child abuse and neglect. In the last years of education, physicians' knowledge level about child abuse and neglect have increased significantly. The level of knowledge and sensitivity in this subject should be increased with the education that will be given after the graduation as well as during the education of the physicians.