Toraks travması nedeniyleacil servise başvuran hastalarınbaşvuru süreleri ve travma şekli ile morbidite ve mortalite arasındaki ilişki
The relationship between the application time and type of trauma and morbidity and mortality of patients applied to the emergency servicedue to thoracic trauma
Yazar: AHMET ACIPAYAM
Danışman: PROF. DR. HASAN TÜRÜT
Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göğüs Cerrahisi = Thoracic Surgery

Özet:
Amaç: Bu çalışmamızda, toraks travmalı hastaların analizi yapılarak, bu hastaların acil servise başvuru süresi ve maruz kaldıkları travma şekilleri ile

mortalite ve morbiditeleri arasındaki ilişki irdelenmiştir. Böylece, çalışmanın yapıldığı bölgedeki popülasyonun toraks travma karakteri ile sonuçlarının küçük ölçekte yansıtılması amaçlanmıştır. Ayrıca, bu hastaların optimal tedavi stratejisinin en hızlı ve en etkin biçimde nasıl uygulanabileceği ve yönetimindeki olası yeni unsurların öngörülmesi hedeflenmiştir.


Materyal ve Metod: Çalışmaya Aralık 2012 ile Ağustos 2013 tarihleri arasında T.C Sağlık Bakanlığı Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi Acil Servisi'ne toraks travması nedeniyle başvuran/refere edilen 248 hasta dahil edildi. Hastaların anamnez, laboratuar bulguları, görüntüleme yöntemleri, takip ve tedavi çizelgeleri gözden geçirilerek; yaş, cinsiyet, travma etiyolojisi, travmalı hastanın hastaneye geliş süresi, hastanın başvuru şekli, toraks travmasının karakteri, eşlik eden travmalar, tedavi yaklaşımı, komplikasyonlar ve hastanede yatış süresi analiz edilerek, morbidite ve mortalite araındaki ilişki incelendi.


Bulgular: Olguların travma maruziyetinden sonra acil servise başvuru süresi ortalama 6,5 saat idi. Hastaların %30,2'sinde pnömotoraks, %23,8'inde hemotoraks ve %13,3'ünde görülen hemopnomotoraks tespit edildi. Hastalarımzın %71,4'ine konservatif tedavi uygulanırken, 58 (% 23.3) hastaya tüp torakostomi ve 3 (1.2) hastaya major toraks cerrahisi uygulandı. Yaşın artması ile beraber kot fraktürü sayısındaki artma arasında istatiksel olarak anlamlı artış tespit edildi (p<0,01). Ayrıca kot fraktürü sayısı daha fazla olan hastalarda hastanede yatış süresinin, kosta fraktürü sayısı daha az olan hastalara göre istatiksel olarak anlamlı oranda artış gösterdiği görüldü (p<0,05). Travma nedeniyle kaybedilen hastaların büyük kısmının 25 dakika ve altında hastane acil servisine başvurdukları görülürken, bu hastaların başvuru süreleri ile hayatta kalan hastaların başvuru süreleri arasında istatistiki olarak anlamlı bir fark tespit edilemedi (p>0,05).


Sonuç: Günümüzde sağlık kuruluşlarına başvuru imkan ve hızındaki artışa paralel olarak toraks travmalı hastaların erken tanı alma ve müdahale olasılığının yükselmiş olduğu söylenebilir. Bu hastaların değerlendirilmesinde, maruz kalınan

travma şeklinin bölgesel özellikler ile ilişkili olabileceği bilgisi tanı ve tedavi aşamasında yaralı olabilir. Toraks travmalı hastaların acil servise makul sürelerde başvurması ve erken müdahalenin yapılabilmesi bu hastaların morbiditesinin azalmasına katkı sağladığı sonucu küçük bir hasta grubunu içerse de bizim çalışmanın bir sonucu olarak söylenebilir.

Abstract:
Aim: In this study, analysis of the patients with thoracic trauma was conducted and the relationship between morbidity/mortality rates and the duration of the admittance to emergency service/type of the trauma of the patients was studied. Thereby, the characteristics of the trauma and the results of such patients were aimed to be reflected on a local scale. On the other hand, the prediction of new potential arguments in the management and also how the fastest and the most effective optimal treatment strategy would be conducted in such kind of patients were intended.


Material and Methods: A total of 248 patients, admitted/referred to the emergency unit of "Turkish Government Ministry of Health-Recep Tayyip Erdogan University Education and Research Hospital" with the cause of thoracic trauma. The patients' charts of anamnesis, laboratory findings, imaging methods, treatment and follow-up schedule were reviewed and age, gender, ethiology of trauma, period and the type of admittance, characteristics of the trauma, associated injuries, treatment modalities, complications and period of hospitalization were analyzed and the relationships between the morbidty and mortality were examined.


Results: The average of admittance to the emergency unit was 6,5 hours. Of the patients, 30,2 % had pneumothorax, 23,8 % hemothorax and %13,3 hemopneumothorax. Conservative methods were conducted in 70,4 % of the patients whereas 58 (23,3 %) underwent tube thoracostomy and 3 (1,2 %) underwent urgent major thorax surgery. Higher number of costa fracture was related with higher ages in a statistically manner (p<0,01). Also, the average of

hospital stay was statistically longer (p<0,05) in patients with higher number of costa fracture compared with the lower ones. Patients who died were determined to be admmitted to the emergency unit under the period of 25 minutes whereas there was no statistically siginifanct difference between the survivors and the deaths in terms of admittance period (p>0,05).


Conclusion: Relataed with the advences of oppurtunities and celerity in terms of admittance to the health services, the contingence of early diagnosis and also the intervention of the patients with thoracic trauma can be concluded to be ameliorated. During the evaluation of such patients, the information of the probability of the relation between the form of trauma exposed and regional characteristics may contribute the diagnostic and therapeutic process. We can conclude that, the reasonable admittance to the emergency services and also relatingly the early intervention can be attributable with lower morbidity rates, despite a very small reflection of a small study group as in our study.