Şeffaf plaklarda üst molar dişe yerleştirilen farklı ataşman tasarımlarının ve farklı plak uzunluklarının molar distalizasyonuna etkisinin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi
Investigation of the effect of different attachments and different gingival lenghts of aligners on upper molar distalization
Yazar: TULCA BÜYÜKPATIR TÜRK
Danışman: DOÇ. DR. EBRU KÜÇÜKKARACA
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Şeffaf plaklar = Clear aligner

Özet:
Bu çalışmanın amacı, farklı ataşman şekillerinin ve plağa ait farklı gingival uzunlukların maksiller sağ birinci molar dişin distalizasyon hareketi üzerindeki etkisini Sonlu Elemanlar Analizi (SEA) kullanarak araştırmak ve distalizasyon sırasında hangi ataşman ve gingival plak uzunluğu konfigürasyonunun istenen hareketi sağladığını belirlemektir. Çalışmanın sekiz grubu; ataşmansız, vertikal ataşmanlı, 25 derece açılı yerleştirilmiş vertkal ataşmanlı, ikili horizontal ataşmanlı ve her grup için iki farklı aligner uzunluğu ile kombine edilmiş; dişeti sınırında ve dişeti sınırının 2 mm üzerinde biten plak uzunluğuna sahip modellerden oluşmaktadır. Maksiller birinci molar dişin yer değiştirme miktarı ve periodontal ligament (PDL), kron ve köklerde oluşan von Mises stres değerleri SEA ile değerlendirilmiştir. Maksiller birinci molar dişte bukkolingual ve meziodistal devrilme en çok ataşmansız modellerde meydana gelmiştir. En az devrilme hareketi 25 derece eğimli yerleştirilmiş vertikal ataşmanlı modellerde olduğu bulunmuştur. Y ekseninde, tüm referans noktaları distale doğru hareket ettiğinde, palatal kök ucu tüm modellerde meziale doğru hareket etmiştir. Palatinal kökün en az mezial hareketi double horizontal ataşman modellerinde gözlenmiştir. Aligner uzunluğunun artırılması genel olarak distal hareket miktarını ve PDL ile kökler üzerindeki von Mises streslerini artırmıştır. Ayrıca ataşmansız modellerde önemli ölçüde daha kontrollü kök hareketi sağlamıştır. Farklı ataşmanların ve farklı uzunluklara sahip şeffaf plakların kullanılması stres iletimini ve gerçek hareketi önemli ölçüde etkilemektedir. Tüm modellere aynı miktarda yer değiştirme uygulanmasına rağmen, Y eksenindeki distal hareket, diş etinin 2 mm üzerinde biten aligner ile daha fazla meydana gelmiştir. Bu da stres aktarımının dişetinin 2 mm üzerindeki plaklarda daha kolay gerçekleşebileceğini göstermektedir. 25 derece eğimli yerleştirilmiş vertikal ataşman ve ikili horizontal ataşman sahip modeller, her üç eksenin kombinasyonunda en kontrollü ve etkili distalizasyon hareketini göstermiştir. Aligner uzunluğu arttıkça birinci büyük azı dişinin köklerinde ve periodontal ligamentte oluşan von Mises stresinin de arttığı gözlemlenmiştir.

Abstract:
The aim of this study was to investigate the effect of different attachment shapes and aligner lengths on the distalization movement of the maxillary first molar using Finite Element Analysis (FEA). The eight groups of the study were; without attachment, vertical attachment, vertical attachment angled 25 degree, double horizontal attachment and combined with two different aligner lengths for each group; aligner ending at the gingival margin and 2 mm above the gingival margin. The amount of displacement of the maxillary first molar and the von Mises stress values developed in the periodontal ligament (PDL), crown and roots of the maxillary first molar were evaluated by FEA. Buccolingual and mesiodistal tipping of the maxillary first molar occurred mostly on models without attachment with both aligner lenghts. The least tipping movement was found in models with the vertical attachment angled 25degree. When all the landmarks moved distally, the palatal root tip moved mesially in all models. The least mesial movement of the palatal root was observed in the double horizontal attachment models. Increasing the aligner length generally increased the amount of distal movement and von Mises stresses on the PDL and the roots. It provided significantly more controlled root movement in the models without attachments. The use of different attachments and different lengths of aligners significantly affects the transmission of stress and the actual movement. Although the same amount of displacement was applied to all models, the distal movement on the Y-axis occured more with the aligner ending 2 mm above the gingiva. This shows that stress transmission can occur more easily in aligners 2 mm above the gingiva. Models with vertical attachment angled 25 degree and double horizontal attachment showed the most controlled and effective distalization movement. It has also been observed that as the length of the aligner increases, the von Mises stress in the roots of the first molar and the periodontal ligament also increase.