hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Polikistik Over Sendromlu adolesanlarda serum adiponektin düzeyleri ile klinik, metabolik ve hormonal belirteçlerin ilişkisi
Serum adiponectin levels in adolescents with polycyctic ovary syndrome and its relation to clinical, metabolic and hormonal parameters
Yazar: AYŞE DENİZ ERTÜRK COŞKUN
Danışman: DOÇ. DR. KADİR SAVAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: PKOS 'lu adolesanlarda serum adiponektin düzeyleri ile bazı klinik, metabolik ve hormonal ölçümlerin ilişkisini araştırmak.
Gereç ve Yöntem: 15-18 yaş arası lise öğrencilerinden Rotterdam kriterlerine göre PKOS tanısı alan 37 olgu çalışmaya alındı. menstruel siklusun 2-5. günlerinde adiponektin, total kolesterol, LDL, HDL, trigliserit,FSH, LH, östradiol, testosteron, serbest testosteron, androstenedion, DHEAS, 17-OH progesteron, TSH, prolaktin düzeyleri ölçüldü; 75 gram OGTT yapıldı; transabdominal USG ile over hacmi, stromal arter RI ve PI değerleri ölçüldü; VKI ve bel/kalça oranları hesaplandı. Tüm diğer parametrelerin adiponektin ile korelasyonu değerlendirildi.
Bulgular: VKI, insülin direnci parametreleri HOMA-IR) ve trigliserit düzeyleri arttıkça adiponektin düzeylerinin zaldığını; HDL ve stromal arter RI değeri arttıkça adiponektin değerinin azaldoğını bulduk. Androjen düzeyleri ile adiponektin arasında lişki yoktu.
 Sonuç: Adolesanlarda serum adiponektin düzeyleri, PKOS2unözellikle metabolik özelliklerini yansıtan klinik ve laboratuvar bulgularınınçoğıyla uyumludur. Serum adiponektin ölçümünün, tanı, metabolik risklerin ortaya konulması ve tedavinin takibinde ileride daha sık kullanılacağı kanaatindeyiz.

Abstract:
Objective: To determine plasma adiponectin levels in adolescents with PCOS, and to assess its correlation to hormonal, metabolic and clinical parameters.
Material and Methods: Thirty-seven high school students aged 15-18 and diagnosed as having PCOS according to the Rotterdam criteria were enrolled in the study. Adiponectin, total cholesterol, LDL, HDL, triglicerides, FSH, LH, estradiol, testosteronr, free testosterone, androstenedion, DHEAS, 17-OH progesterone, TSH, prolactin levels were measured on the 2-5. day of the menstrual cycle. 75 gram OGTT was performed. Ovarian volume, stromal artery RI and PI were measured transabdominally. BMI and waist/hip ratio was calculated. The correlation of all other parameters to adiponectin levels was assessed.
Results: Adiponectin levels correlated negatively with BMI, insulin resistance( HOMA-IR) and trigliceride levels, whereas they correlated positively with HDLlevels and stromal afrtery RI. There was no correlation  between adiponectin levels and androgen levels.
Conclusion: serumadiponectin levels in adolescents were associated with many of the clinical and labaratory findings of PCOS, especially those related to metabolic abnormalities. We believe that serum adiponectin measurement willhave further use in diagnosis, metabolic risk assessment and treatment follow up of PCOS.
Tüp bebek ünitemizde transvaginal ultrason eşliğinde oosit toplama işlemi esnasında ve sonrasında gelişen komplikasyonların değerlendirilmesi
Evaluation of complications developing during and after transvaginal ultrasound acrossed oocyte collection in our ivf unit
Yazar: SELİN ÖZALTIN
Danışman: PROF. DR. KADİR SAVAN
Sağlık Bakanlığı / Süleymaniye  Kadın Hastalıkları ve​ Doğum Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
AMAÇ: Tüp bebek güncel kullanımındaki yumurta toplama işleminin komplikasyonlarını incelemek.
ÇALIŞMA DİZAYNI:Retrospektif çalışma
METOD: Hastanemiz tüp bebek ünitesinde yumurta toplama işlemi uygulanan 1031 olguyu retrospektif olarak işlem esnasında ve işlem sonrasında komplikasyon gelişip gelişmediğine göre inceledik.
BULGULAR: Sedasyon ve genel anesteziye bağlı hiçbir komplikasyon gelişmedi.Vajinal kanama olguların %3.1 inde izlendi.Cerrahi gerektiren intraabdominal kanamaya ya da pelvik organ yaralanmasına rastlanmadı.Pelvik abse 2 vakada izlendi.Vakaların %1.45 inde OHSS gelişti.Hemen hemen tüm hastaların yumurta toplama işlemini iyi tolere etti. Hastaların sadece % 2 si işlem sonrası ciddi ağrı , %0.4 ü ise ağrılarını hissettiğim en kötü ağrı diye tarifledi.
SONUÇ: Yumurta toplama işlemi esnasında en sık görülen komplikasyon vajinal kanamadır.Bununda büyük bir oranı tampon uygulanarak kontrol altına alınır. Sonuç olarak hastalara yumurta toplama işleminin güvenilir bir işlem olduğu söylenebilir.

Abstract:
OUR AİM: To analyse the complications of oocyte retrieval in the use of current ıvf procedures.
METHODS: We evaluated the complications of oocyte retrieval procedures in 1031 patients in our ıvf clinic,retrospectively.
RESULTS: There was no complication related to sedation or general anesthesia. Vaginal bleeding after oocyte pick-up procedure occurred in 3.1% of patients. We did not observe any severe intraabdominal bleeding or injury of pelvic structures. In two cases, we observed pelvic abscess. OHSS occured in 1.45 % of patients. Although, most patients tolerated oocyte retrieval well, 2 % of patients experienced severe pain after the procedure.
CONCLUSION: The most common complication of oocyte retrieval is vaginal bleeding . Majority of patients with this complication requıre only local compression or tamponading. Therefore, patients can be reassured that oocyte retrieval is a safe procedure.
Benign ve malign meme kitlelerinde ultrasonografi, mamografi ve mrg bulgularının histopatolojik bulgularla karşılaştırılması
Comparison of ultrasonography, mammography and mri findings with histopathological findings in benign and malignant breast masses
Yazar: EMİNE DAĞISTAN
Danışman: UZMAN AYTÜL HANDE YARDIMCI
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine ; Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Benign ve malign meme kitlelerinin ayırımında, erken tanısında invaziv olmayan
yöntemlere gereksinim duyulmaktadır. Tümörün erken evrede belirlenmesi hastalığın seyri
açısından çok anlamlı sonuçlar vermektedir. Saptanan tümöre ait bazı morfolojik bulgular
(sayı, yerlesim, bilateralite) tedavi seklinin belirlenmesinde önemlidir. Meme kanseri
süphesi olan olguların değerlendirilmesinde pek çok görüntüleme yöntemi kullanılmıstır.
US ve MG bu alanda kullanılan baslıca yöntemleridir. MRG ise son yıllarda kullanılmaya
baslayan bir yöntemdir.
Bu çalısmada amacımız meme kitlelerinin saptanmasında ve tanımlanmasında US
ve MG bulgularını histopatolojik bulgularla karsılastırmak ve MRG tanıda yerini, MG ve
US'ye katkılarını değerlendirmektir.

Abstract:
In early diagnosis and discrimination of malignant and benign breast
masses noninvasive methods are gaining much interest. Diagnosis of the tumor in early
stages leads to better prognostic results. Some aspects of defined mass (e.g.number,
location, bilaterality) are also important for determining the treatment schedule. There are
many imaging methods to evaluate suspected breast cancer. The preliminary imaging
modalities of breast are ultrasonography and mammography. Breast MRI is
increasingly being used for the preoperative evaluation of patients with newly
diagnosed breast cancer .
Our purpose, in this study, is comparing the histopathologic and
mammosonographic results in diagnosis and definition of solid breast tumors and also,
questioning the role of MRG on this subject.
Kronik obstrüktif akciğer hastalığı'nda hemoglobin düzeyleri,6 dakika yürüme testi ve mmrc dispne skoru'nun klinik önemi
Hemoglobin levels in chronic obstructive pulmonary disease, 6 minute walk test and clinical importance of mmrc dyspnea score
Yazar: ÖZGE ÜNAL BAYRAKTAR
Danışman: UZMAN HATİCE TÜRKER ; UZMAN BİRSEN OCAKLI
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Amaç: KOAH hastalarında aneminin tahmin edilenden daha sık görülen sistemik bir bulgu
olarak artmış mortalite ve azalmış egzersiz kapasitesi için bağımsız bir risk faktörü olup
olmadığını saptamak.
Yöntem ve Gereçler:
 Dizayn: Prospektif klinik çalışma
Yer: Sağlık Bakanlığı Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve
Araştırma Hastanesi 1.Göğüs Hastalıkları Kliniği poliklinik hastaları
Çalışma Süresi: 01 Ocak 2008 – 30 Nisan 2009
Hastalar: Anemi veya polisitemi sebebi olabilecek ek hastalığı veya NYHA III-IV
kalp yetmezliği olmayan düzenli ilaç tedavisi alan, stabil dönem KOAH hastaları
çalışmaya alındı.
Bulgular: Çalışmaya 33 hasta alındı. Hemoglobin düzeyi ile 6DYT mesafesi ve MMRC
dispne indeksi arasında ilişki saptanmadı. 6DYT ile MMRC dispne skorunun korele olduğu
tespit edildi. FEV1 düzeyi azalırken MMRC dispne skoru ve BODE skorunun arttığı
belirlendi. GOLD evresi ağır olan olguların PaCO2, fibrinojen düzeyleri ve BODE
skorlarının ileri düzeyde anlamlı olarak yüksek olduğu gözlendi.
Sonuç: Hasta sayısının kısıtlı olmasına bağlı anemi ile dispne ve 6DYT arasında korelasyon
bulunamamakla beraber 6DYT ve MMRC dispne skorlamasının KOAH'da dispne ve
egzersiz kapasitesini FEV1'den daha iyi yansıtan bir parametredi

Abstract:
Purpose: To find out if anemia is a more frequent systemic finding than estimated in COPD
because of increased mortality and decreased exercise capacity.
Methods:
 Design: Prospective clinical study
 Setting: 1.Chest Disease Service, Süreyyapaşa Chest Diseases and Chest Surgery
Teaching Hospital
 Study perod: January 1st, 2008 – April 30, 2009
 Patients: All stable COPD patients receiving orderly drug treatment without having
any diseases cause anemia or polycitemia and NYHA III-IV heart failure are included.
Results: Thirty three patients were taken into study. There was no relevance between
hemoglobin level with 6 minute walk distance ( 6MWD ) and MMRC dyspnea scale. 6MWD
and MMRC dyspnea scale were correlated. When FEV1 level was decreasing MMRC
dyspnea scale and BODE score were increasing. We found out that the patients' PaCO2,
fibrinogen and BODE score whose GOLD degree is severe were releavant high.
Conclusion: We couldn't conclude that anemia correlated with dyspnea and 6MWD because
of small patient group. But 6MWD and MMRC dyspnea scale are more beter parameters for
to reflect dyspnea and exercise capacity than FEV1.
Akut omurilik hasarı oluşturulmuş sıçanlarda rekombinant insan eritropoietininin doza babağımlı etkisinin araştırılması
Investigation of the dosage-based effect of recombinant human erythropoietin in rats with acute spinal injury
Yazar: BÜLENT ÖZDEMİR
Danışman: PROF. DR. KADİR KOTİL
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Bu çalışma, Yaşargil anevrizma klibi yöntemi ile akut omurilik travması
oluşturulmuş sıçanlardaki rekombinant human eritropoietinin doza bağımlı etkisi,
kaspaz-3 aktivitesi ve nörolojik muayene temel alınarak incelendi. Çalışma, her biri
ortalama 273 gr olan, erişkin, erkek spraue-dawley cinsi 32 sıçanda yapıldı. Her biri
8 sıçandan oluşan Grup I (kontrol grubu), Grup II (travma grubu), Grup III (düşük
doz eritropoietin verilen grup) ve Grup IV (yüksek doz eritropoietin verilen grup)
olmak üzere toplam 4 gruba ayrıldı. Omurilik travması sonrası Grup III'e erken postop 1000 iu/kg i.p. ve 24 saat sonra 1000 iu/kg i.p. eritropoietin (2doz 2000 iu/kg);
Grup IV'e erken post-op 5000 iu/kg i.p., postop 24 saat sonra 3000 iu/kg i.p. ve postop 48 saat sonra 1000 iu/kg i.p. eritropoietin (3 doz-9000 iu/kg) uygulandı. Gruplar
arasındaki, kaspaz-3 aktivitesi biyokimyasal olarak; fonksiyonel iyileşme ise Basso
ve arkadaşlarının tarif ettiği lokomotor derecelendirme skalası kullanılarak
değerlendirildi. Elde edilen değerler istatistiksel olarak incelendiğinde, yüksek doz
eritropoietin uygulamasının kaspaz-3 aktivitesini düşürerek daha kısa sürede daha
fazla fonksiyonel iyileşme sağladığı görülmüştür.

Abstract:
In this study, acute spinal cord trauma with Yaşargil aneurysm clip method
dose-dependent effect of recombinant human erythropoietin in induced rats,
caspase-3 activity and neurological examination. Working, each
adult male spraue-dawley rats weighing 273 g. Each one
8 rats in Group I (control group), Group II (trauma group), Group III (low
dose erythropoietin-treated group) and Group IV (high-dose erythropoietin-treated group)
The study was divided into 4 groups. After spinal cord trauma, Group III received early postoperative 1000 iu / kg i.p. and after 24 hours 1000 iu / kg i.p. erythropoietin (2dose 2000 iu / kg);
Group IV received early post-op 5000 iu / kg i.p., postop 24 hours after 3000 iu / kg i.p. and postop 48 hours after 1000 iu / kg i.p. Erythropoietin (3 doses-9000 iu / kg) was administered. Groups
between, caspase-3 activity biochemically; Basso while functional improvement
using the locomotor rating scale
It was evaluated. When the obtained values ​​were examined statistically, high dose
Reducing caspase-3 activity of erythropoietin administration
more functional recovery.
Kısa mesafe stabilizasyon ve füzyon yapılan hastalarda üst mesafenin instabilite ve disk hernisi açısından incelenmesi /
Yazar: EMİN KASIM
Danışman: DOÇ. DR. UYGUR ER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Amaç: Son yıllarda gelişen tedavi yöntemlerine bağlı olarak bel bölgesine uygulanan cerrahilerde stabilizasyon ve füzyon uygulamaları artmıştır. Lomber bölge cerrahilerindeki amaç ni:iral yapıların dekompresyonu, stabilitenin sağlanması, deformitenin düzeltilmesi 'ye cerrahi sonrası rehabilitasyonu kolaylaştırmaktır. Bu alışmada amaç çeşitli tiedenlerle posterior segmental stabilizasyon ve füzyon uygulanmış hastaların bir üst mesafesinde, alttaki stabilize edilmiş vertebra segmentinin hareketinin kısıtlanması ya da ortadan kaldırılmasıyla ilişkili olarak instabilite, ve disk hemisi gelişip gelişmeyeceğini araştırmaktır. 
Hastalar ve Yöntem: Bu çalışmada Ocak 2006 ile Aralık 2008 tarihleri arasında çeşitli patolojiler nedeniyle kliniğimizde kısa mesafe posterior segmental stabilizasyon ve füzyon uygulanmış 29 hastanın bir üst mesafelerinde radyolojik olarak instabilite ve disk hernisi gelişimi açısından değerlendirilmeleri ve bu açıdan 6-30 ay arası takipleri yer almaktadır. İnstabilite ölçütü olarak.Lomber disk hemisi gelişimi cerrahi gerektirmeme durumlarına göre puanlanmıştır (tablo3). White ve Panjabi kriterleri kullanılmıştır. Bu kriterler instabilite gelişme durumlarına göre 'den 3 'e kadar numaralandırılmıştır (tablo4) Bulgular: Çalışmaya alınan 29 hastanın hiçbirinde olarak bulunmamıştır. Kesin instabilitesi olan hasta olmamasına rağmen 6 hastada instabilite puanı 2 olarak bulunmuştur (sınırlı instabilite). Hastaların sadece 3 tanesinde üst mesafede lomber disk hernisine rastlanılmıştır. Bunlardan 1 tanesi cerrahi sınırlarda bulunmuş ve 3 puan diğer 2 hasta ise 2 puan alarak konservatif tedavi uygulanmıştır. 
Sonuç: Kısa segment posterior segmental rijit stabilizasyon ve füzyon cerrahisi, hastaların bir üst segmentte instabilite ve yeni gelişen disk hemisi yönünden bakıldığında yüz güldürücüdür.

Abstract:
.
Term ve preterm yenidoğanlarda sistatin c referans değerleri
Reference values of serum cystatin-c for full-term and preterm neonates
Yazar: SEVİL DORUM
Danışman: DOÇ. DR. AYSU SAY
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Böbrek fonksiyonlarının değerlendirilmesinde glomeruler filtrasyon hızının (GFR) indirek belirleyicisi olarak serum kreatinin ölçülmesi pratik ancak her zaman kesin olmayan bir yöntemdir. Sistatin C, sistein proteinaz inhibitörü olup 1985' ten itibaren GFR ölçütü olarak kullanılmaktadır, glomerüllerden serbestçe süzülmesi, vücut kas kitlesinden etkilenmemesi ve sabit hızda üretilmesi gibi özelliklerinden dolayı daha duyarlı bir parametre olarak gözükmektedir. Çalışmamızda kordon kanı sistatin C değerlerinin yenidoğan döneminde, özellikle bir yaşından sonrası için
verilen standart değerlerle karşılaştırıldığında daha yüksek olduğu ve bu yüksekliğin gestasyonel yaş azaldıkça artmakta olduğu bulundu. Sistatin C nin hızlı, otomatik, maliyeti düşük ve biyokimya laboratuarlarına kolaylıkla adapte edilebilen bir yöntem olduğu ve rutin uygulamalarda güvenle kullanılabileceği görüşünü desteklemekteyiz.

Abstract:
Measuring serum creatinine as an indirect determinant of glomerular filtration rate (GFR) in evaluating renal functions is a practical but not always precise method. Cystatin C is a cysteine proteinase inhibitor and has been used as a GFR criterion since 1985, it seems to be a more sensitive parameter due to its properties such as free filtration from glomeruli, not being affected by body muscle mass, and being produced at a constant speed. In our study, it was found that cystatin C values in cord blood were higher compared to the thresholds given and this height increased as the gestational age decreased. We support the view that cystatin C is a fast, automatic, low-cost method that can be easily adapted to biochemistry laboratories and can be used safely in routine applications.
D2 ve D1 lenf nodu diseksiyonlarının mide kanseri cerrahisinde morbidite ve mortaliteye etkilerinin karşılaştırılması
D1 versus D2 dissection in gastric carcinoma: Evaluation of postoperative mortality and complications
Yazar: VELİ VURAL
Danışman: DOÇ. DR. FARUK COŞKUN ; DR. BARIŞ SAYLAM
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Mide kanseri =

Özet:
Mide kanserinin tek küratif tedavisi cerrahidir. Bununla beraber uygulanacak lenf nodülü diseksiyonunun genişliği halen tartışılmaktadır. Bu çalışmanın amacı spesifikleşmenin olmadığı bir hastanede, mide kanseri nedeniyle D1 ve D2 lenf nodülü diseksiyonu yapılan hastalarda komplikasyon, postoperatif yatış süresi ve postoperatif mortalitenin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Ocak 1999 ile Ocak 2007 tarihleri arasında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi 3. Genel Cerrahi Kliniği'mizde mide kanseri nedeniyle operasyon uygulanmış ve tanısı patolojik olarak teyit edilmiş 71 hasta retrospektif olarak incelendi. D1 rezeksiyon (level 1 lenfadenektomi) ve D2 rezeksiyon (level 1 ve 2 lenfadenektomi) uygulanan hastalar karşılaştırıldı. Bulgular: D2 grubunda daha yüksek postoperatif mortalite (%16 ve %8; p<0.005) ve morbidite (%54 ve %34; p<0.005) oranları gözlendi, postoperatif hastanede kalış süreleri de daha uzundu. D1 ve D2 grubunda splenektominin postoperatif mortalite ve morbidite üzerine etkili olmadığı gözlendi. Sonuç: D2 prosedürü postoperatif mortalite, morbidite ve hastanede yatış süresini anlamlı olarak artırmaktadır.

Abstract:
Objective: Surgery is the only curative treatment for patients with gastric cancer. However, the extent of lymph node dissection is still debated. The aim of the study was to evaluate complications, postoperative stay and postoperative mortality after D1 or D2 lymph node dissection for gastric cancer when treated by surgery in a non-specialized hospital. Material and Methods: A retrospective review of all patients who underwent surgery for pathologically confirmed gastric cancer at our Clinic of 3rd General Surgery, Ankara Numune Education and Research Hospital between January 1999 and 2007 was conducted. A consecutive series of 71 gastric cancer patients was evaluated. D1 resection (level 1 lymphadenectomy) was compared with D2 resection (levels 1 and 2 lymphadenectomy). Results: The D2 group had greater postoperative hospital mortality (16% vs. 8%; p<0.005) and higher overall postoperative morbidity (54% vs. 34%; p<0.005); their postoperative stay was also longer. The excess postoperative morbidity and mortality in the D1 and D2 groups were not accounted for by splenectomy. Conclusion: The D2 procedure was associated with significantly higher postoperative mortality, morbidity, and postoperative stay.
Çocuklarda karbamazepin, okskarbazepin ve sodyumvalproat kullanımının serum lipid, vitamin b 12, folik asitseviyeleri, karaciğer enzimleri ve vücut kitle indeksiüzerine olan etkilerinin incelenmesi
The effects of carbamazepine, oxcarbazepine and sodium valproate therapies on serum lipid, vitamine b12, folic acid levels, liver enzymes and body mass index in childhood
Yazar: PELİN DOĞAN
Danışman: UZMAN TAMAY GURBUZ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Biz bu tezi epileptik çocuklar›n
uzun süreli izleminde uygulanan antiepileptik tedavinin
,lipid profili, vitamin düzeyleri ve vücut kitle indeksine etkisini araştırmak için planladık.
Materyal Metod: Bu çalışmada , yaşları 2.5 ile 14
arası değişen 56 çocuğu kapsamaktadır.
Bunlar›n ,ortalama yaş aralığı 8.71±3.3 yaşlarıdır.
Çocukların 24'ü k›z, 32'si erkektir. Çalışmaya alı-
nan 19 çocuk generalize epilepsi, 37'si parsiyel
epilepsi geçirmiflti. Karbamazepin kullanan 16
çocuk grup I'i, okskarbazepin kullanan 21 çocuk
grup II'yi, sodyum valproat kullanan 19 çocuk
grup III'ü oluflturdu. Tedavinin bafllang›c›nda, 3.,
6. ve 12. aylar›nda, venöz kan alınarak serum
kolesterol, VLDL, LDL, HDL, trigliserit seviyeleri,

Abstract:
Objective: We performed this study, in order to
investigate the effects of antiepileptic therapies
on serum lipid levels during long term follow- up
of epileptic children.
Material and Method: This study included 56
children, whose ages were 8.71}3.3
years. Twentyfour of children were female and
32 of whom were male. When 19 children had
generalize epilpsies, 37 had parsiyel ones. Carbamazepin
has been experienced on 16 ( grup I
), Okskarbazepin on 21 ( grup II ) and sodium
valproat has been experienced on 19 children .At
beginning and during, the third, sixth and twelfth
months of antiepileptic therapies, serum lipid levels
were evaluated.
Results: There was no statiscially difference for
serum total colesterol levels among the groups
during the 3., 6., 12. months controls.
Serum trigliserit LDL, HDL, VLDL cholesterol le
vels revealed no significant difference as well,
among the groups during monthly (3., 6., 12.
month) controls.
Conclusion : The groups who were followed by
different antiepileptic therapies revealed no significant
difference for serum lipid levels during 12
months.We concluded that, antiepileptic therapies
did not affect serum lipid levels during one year
follow-up.
Key words: childhood epilepsy therapies,serum
lipid levels