Yusuf Atılgan, Sezai Karakoç ve Rasim Özdenören'in hikâyelerinde taşra
The Provinces in Yusuf Atılgan, Sezai Karakoç and Rasim Özdenören's stories
Yazar: ENES ALİM
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET GÜNEŞ
Marmara Üniversitesi / Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Atılgan, Yusuf = Atılgan, Yusuf ; Bilinç = Consciousness ; Birey = Individual ; Gelenekler = Traditions ; Hikaye = Story ; Karakoç, Sezai = Karakoç, Sezai ; Kültürel değişim = Cultural change ; Taşra = Provinces ; Türk hikayesi = Turkish story ; Özdenören, Rasim = Özdenören, Rasim

Özet:
Yusuf Atılgan, Sezai Karakoç ve Rasim Özdenören özgün hikâye anlayışlarıyla modern Türk hikâyeciliğinde önemli yer edinmiş hikâyeciler arasında sayılırlar. Türk edebiyatında farklı edebi yönelimleriyle iz bırakmış üç yazarın da hikâyelerinde "taşra", hikâyelerin temalarını zenginleştirecek biçimde etkin bir rol oynamaktadır. Yusuf Atılgan'ın Bütün Öyküleri, Sezai Karakoç'un Meydan Ortaya Çıktığında ve Portreler, Rasim Özdenören'in Hastalar ve Işıklar, Çözülme, Çok Sesli Bir Ölüm ve Çarpılmışlar başlıklı hikâye kitaplarında taşra coğrafyası, kır, köy, kasaba ekseninde zengin bir şekilde hikâyelere yansıtılmıştır.
Taşra, üç yazarın da hikâyelerinde bireyi ve bireyin psikolojisini şekillendirecek şekilde yer almaktadır. Öte yandan "taşra", Yusuf Atılgan, Sezai Karakoç ve Rasim Özdenören'in hikâyelerinde farklı anlam dünyalarını ifade ederler. Yusuf Atılgan'da "mahrumiyet bölgesi" olarak vücut bulan taşra olgusu, Sezai Karakoç'ta ideallerin gerçekleşeceği "özü" yansıtan coğrafyadır. Rasim Özdenören'in hikâyelerinde ise "taşra" girift bir şekilde kullanılır, Yusuf Atılgan ve Sezai Karakoç'un taşra paradigmalarıyla farklı yönleriyle kesişir. Siyasi, sosyal ve ekonomik boyutlarıyla taşra kavramı, hikâyelerde atmosferi "anlatım teknikleri" yoluyla oluştururken yazarların edebi ve fikri görüşleri çerçevesinde de farklılıklar göstermiştir.

Abstract:
Yusuf Atılgan, Sezai Karakoç and Rasim Özdenören are among the authors who have an important place in Modern Turkish Story with their unique styles. "The provincial" plays an active role in the stories of all three authors who have left their mark with different literary orientations in Turkish literature, enriching the themes of the stories. "The provincial concept" in Yusuf Atılgan's Bütün Öyküleri, Sezai Karakoç's Meydan Ortaya Çıktığında and Portreler and Rasim Özdenören's books Hastalar ve Işıklar, Çözülme, Çok Sesli Bir Ölüm and Çarpılmışlar are reflected in stories as the countryside, village and town.
Provincial, take place in the stories of all three authors in a way that shapes the individual and the psychology of the individual. At this point "provincial", Express different worlds of meaning in the stories of Yusuf Atılgan, Sezai Karakoç and Rasim Özdenören. The provincial phenomenon embodied as a "deprivation zone" in Yusuf Atılgan is the geography that reflects the "essence" of ideals in Sezai Karakoç. In the stories of Rasim Özdenören, "provincial" is used variously and intersects with the provincial paradigms of Yusuf Atılgan and Sezai Karakoç. While the concept of provinces with their political, social and economic dimensions created the atmosphere through "narration techniques" in the stories, they also differed within the framework of the literary and intellectual views of the authors