Genel Dahiliye Yoğun Bakım Ünitesinde gelişen hastane kaynaklı enfeksiyonların akut böbrek hasarı gelişimi ve mortalite üzerine etkileri
The effects of hospital-acquired infections in the Internal Medicine Intensive Care Unit on the occurrence of acute kidney injury and mortality
Yazar: SERDAR AY
Danışman: DOÇ. DR. EMRE AYDIN
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Giriş ve Amaç:  Hastane enfeksiyonları, hastaların hastane yatışından 48-72 saat sonra gelişen veya başvuru anında inkübasyon evresinde olmayan, hastanede bulunduğu zaman diliminde etken ile maruz kalınıp taburcu olan ve taburculuktan sonra on gün içinde bulguları görülen enfeksiyonlar olarak tanımlanır. Hastane enfeksiyonları, yoğun bakım ünitelerinde (YBÜ) yatan hastalardaki en sık görülen komplikasyonlardan biridir. Akut böbrek hasarı (ABH), YBÜ'lerinde yaygın görülen bir organ yetmezliği olup mortalite ve morbiditede artış ile birlikte YBÜ ve hastane yatış sürelerinin uzaması ile ilişkilidir. Bu çalışmada, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları YBÜ'sinde yatan hastalarda hastane kaynaklı hastane enfeksiyonu etkenlerinin tespit edilmesi, tespit edilen enfeksiyon etkenlerinin ABH gelişimi ve mortalite ile ilişkisini ortaya koymak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ocak 2019 - Aralık 2023 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde İç Hastalıkları 3. Basamak yoğun bakım ünitesinde hastane enfeksiyonu tanısı almış olan hastalar alındı. Bu vakaların klinik, demografik ve laboratuvar özellikleri, mortalite ve ABH gelişimi yönünden incelendi.
  
Bulgular:  Çalışmaya 76(%58,9) kadın ve 53(%41,1) erkek olmak üzere toplam 129 hasta dahil edildi. Hastalar hayatta kalmalarına göre 29 (%22,4) hasta yaşayan grubuna, ölenler ise 100 (%77,6) ölen grubuna dahil edildi. ABH varlığı ve evreleri açısından karşılaştırılması yapıldığında ABH olmaması mortaliteyi azaltması yönüyle istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edildi(p=0,048). Gruplar arasında Hastane enfeksiyon sebeplerinin karşılaştırılması santral kateter ilişkili kan dolaşımı enfeksiyonları (SKİ-KDE) ölen hasta grubunda daha sık görülmekteydi ve gruplar arasında mortaliteyi arttırma açısından istatistiksel anlamlı fark tespit edildi(p=0,048). Gr (-) bakterilerden A.baummani ve K.pnuemoniae ile mortalite açısından istatistiksel anlamlı fark tespit edildi(sırasıyla p=0,043ve p=0,040). A. baummani ve K. pnuemoniae ABH gelişen grupta daha sık görülmekteydi ve bu etkenler ile gruplar arasında ABH gelişimi açısından istatistiksel anlamlı fark tespit edildi. (sırasıyla p=0,047 ve p=0,034).
Sonuç: YBÜ takibinde hastane enfeksiyon etkenlerinin en kısa sürede tespit edilerek uygun tedaviler verilmesi ile hem mortalite hem de ABH gelişim oranlarında belirgin düşüşler olabileceğini düşünüyoruz.
Anahtar kelimeler: Akut Böbrek Hasarı, Hastane Enfeksiyonları, Mortalite, Yoğun Bakım Ünitesi.

Abstract:
Introduction and Purpose:  Nosocomial infections are defined as infections that develop 48-72 hours after hospitalisation or that are not in the incubation stage at the time of admission, are exposed to the causative agent during the hospital stay, are discharged, and have symptoms within ten days after discharge. Nosocomial infections are one of the most common complications in patients hospitalised in intensive care units (ICU). Acute kidney injury (AKI) is a common organ failure in ICUs and is associated with increased mortality and morbidity and prolonged ICU and hospitalisation. In this study, it was aimed to determine the nosocomial infection agents in patients hospitalised in Dicle University Faculty of Medicine, Internal Medicine ICU, to identify the patients who developed AKI and to reveal the relationship between the detected infection agents and AKI and mortality.
Materials and Methods: Patients who were diagnosed with nosocomial infection in the 3rd step intensive care unit of Internal Medicine at Dicle University Faculty of Medicine Hospital between January 2019 and December 2023 were included in the study. Clinical, demographic and laboratory characteristics of these cases were analysed in terms of mortality and AKI development.  
Results: A total of 129 patients, 76 (58.9%) females and 53 (41.1%) males, were included in the study. According to survival, 29 (22.4%) patients were included in the living group and 100 (77.6%) patients were included in the deceased group. When compared in terms of the presence and stages of AKI, the absence of AKI was found to be statistically significant in terms of decreasing mortality (p=0.048). Comparison of the causes of nosocomial infections between the groups showed that central catheter-associated bloodstream infections (CCBI-CDE) were more common in the deceased patient group and there was a statistically significant difference between the groups in terms of increasing mortality (p=0,048). A statistically significant difference was found between Gr(-) bacteria A.baummani and K.pnuemoniae in terms of mortality (p=0,043 and p=0,040, respectively). A.baummani and K.pnuemoniae were more common in the group with AKI and a statistically significant difference was found between the groups in terms of AKI development (p=0,047 and p=0,034, respectively).
Conclusion:  We believe that the rapid identification of hospital-acquired infection agents during ICU monitoring and the initiation of appropriate treatments can significantly reduce both mortality and the incidence of acute kidney injury (AKI).
Keywords: Acute Kidney Injury, Hospital Infections, Intensive Care Unit, Mortality.