Post-kardiyak arrest bakımında hedeflenmiş sıcaklık yönetiminin etkinliğinin araştırılması
Investigating the effectiveness of targeted temperature management in post-cardiac arrest care
Yazar: FATMA CEYLAN ÇEÇE
Danışman: DOÇ. DR. YAHYA KEMAL GÜNAYDIN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine ; Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation ; Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Hipotermi = Hypothermia ; Kalp durması = Heart arrest ; Kritik bakım = Critical care ; Yoğun bakım = Intensive care

Özet:
Amaç:Kardiyak arrest beklenmedik ölümlerin en sık nedenidir. Kardiyak
arrest sonrası spontan dolaşımın dönüşü sağlandığında mortaliteyi azaltmak ve
nörolojik iyilik halini artırmak hedeflenmektedir. Çalışmamızda birçok kılavuz
tarafından önerilen ileri kardiyak yaşam desteğinde önemli bir yeri olan hedeflenmiş
sıcaklık yönetiminin etkinliğinin tartışılması amaçlanmıştır.
Gereç-yöntem: Çalışmamız retrospektif olarak dosya taraması yöntemi ile
yapılmıştır. Çalışmamız için 2016-2022 yılları arasında SBÜ Ankara Eğitim ve
Araştırması Hastanesi Acil Tıp Kliniği Kritik Yoğun Bakım Ünitesi'nde yatan 'ICD
kod I46.0 Kardiyak Arrest, Başarılı Resüsitasyon' tanı kodlu 315 hasta incelenmiştir.
Yoğun bakım ünitesine kabulünden sonra arrest olan hastalar, dosyalarında eksik veri
olanlar, gebe ve 18 yaş altı hastalar, travma ve intoksikasyon ile ilişkili arrestler, 2020
yılı öncesi 2015 TTM (hedeflenmiş sıcaklık yönetimi) kılavuzuna göre TTM
önerilmeyen hastalar, hastane öncesinde ne kadar süre arrest şekilde beklediği belli
olmayan hastalar ve hastane öncesi 30 dakika üzeri CPR yapılan hastalar çalışmaya
dahil edilmemiştir. Hastaların demografik verileri, EKG bulguları ,laboratuvar
sonuçları ,koroner anjiografi gibi invaziv işlemler, TTM uygulamaları ,yoğun bakım
prognoz skorlamaları, nörolojik iyilik hali skorlamaları ve mortalite durumları
incelenmiştir. Çalışmamızın istatiksel değerlendirmesinde IBM SPSS for Windows
20.0 (SPSS Inc. Chicago, IL) programı kullanılmış olup; istatistiksel anlamlılık sınırı
olarak p<0.05 kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamıza toplam 228 hasta dahil edilmiştir. Hastaların 66'sına
TTM uygulanmıştır. Çalışmamızda 176 hastada exitus sonlanım izlenmiş olup; 52
hastada 6 aylık sağkalım izlenmiştir. 52 hastanın %28.8 (n=15) TTM uygulanmış olup,
%71.2(n=37) TTM uygulanmamıştır. TTM uygulanan ve uygulanmayan hasta
grupları arasında 6 aylık mortalite açısından istatiksel olarak anlamlı fark
saptanmamıştır(p=0.985). Hastaların prognozu nörolojik iyilik hali açısından
kıyaslandığında TTM uygulanan ve uygulanmayan hasta grubunda CPC ve mRankin
skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir(p1=0.355,p2=0.646 )
Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre post kardiyak hastalarda TTM
mortalite ve prognozu olumlu ya da olumsuz etkilememiştir. Literatürde bizim
sonuçlarımızı destekleyen çalışmalar olmakla beraber; TTM'in çok olumlu etkilerini
destekleyen çalışmalarda vardır. Konu ile ilgili kapsamlı çalışmaların devam etmesi
gerektiğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Objective: Cardiac arrest is the most common cause of unexpected death. It is
aimed to decrease mortality and increase neurologic well-being when spontaneous
circulation is restored after cardiac arrest. In our study, we aimed to discuss the
effectiveness of targeted temperature management, which has an important place in
advanced cardiac life support recommended by many guidelines.
Materials and Methods: Our study was conducted retrospectively by file
review method. For our study, 315 patients with the diagnosis code 'ICD code I46.0
Cardiac Arrest, Successful Resuscitation' hospitalized in the Critical Intensive Care
Unit of the Emergency Medicine Clinic of SBÜ Ankara Training and Research
Hospital between 2016 and 2022 were analyzed. Patients were included in our study
according to the inclusion and exclusion criteria. Demographic data, ECG findings,
laboratory results, invasive procedures such as coronary angiography, TTM (targeted
temperature management) applications, intensive care prognosis scores, neurological
well-being scores, and mortality status of the patients were examined. IBM SPSS for
Windows 20.0 (SPSS Inc. Chicago, IL) program was used in the statistical evaluation
of our study and p<0.05 was accepted as the statistical significance limit.
Results: A total of 228 patients were included in our study. In our study, exitus
outcome was observed in 176 patients and 6-month survival was observed in 52
patients. Of the 52 patients, 28.8% (n=15) received TTM and 71.2% (n=37) did not
receive TTM. There was no statistically significant difference in 6-month mortality
between TTM and non-TTM groups (p=0.985). When the prognosis of the patients
was compared in terms of neurologic survival, no statistically significant
difference was observed between CPC and mRankin scores in the patient group with
and without TTM (p1=0.355, p2=0.646).
Conclusion: According to the results of our study, TTM did not positively or
negatively affect mortality and prognosis in post-cardiac patients. Although there
are studies in the literature supporting our results, there are also studies supporting
very favorable effects of TTM. We think that comprehensive studies on the subject
should continue.