Renal arter darlıklarının balon ile genişleyen stentler kullanılarak endovasküler rekanalizasyonu: Hipertansiyon ve böbrek fonksiyonları üzerine klinik etkisi
Endovascular recanalization of renal artery stenosis using balloon-expandable stents: Clinical impact on hypertension and renal function
Yazar: NURTEN ANDAÇ BALTACIOĞLU
Danışman: DR. ALPER HAYIRLIOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
AMAÇ: Renal arter lezyonlarının sağaltımında stent yerleştirilmesinin primer başarı oranını ve etkinliğini belirlemek; renovasküler hipertansiyon ve böbrek fonksiyonları bozuk olan hastalarda, renal arter darlıklarının stent ile düzeltilmesinin klinik sonuçlarını değerlendimek; ve renal arter stentleme işlemi için kullanılan teknik, mazleme ve premedikasyon ile ilgili kişisel tecrübeleri literatür bilgileri ile birlikte aktarmaktır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Otuz beş (16 erkek, 19 kadın; yaş ortalaması 60,1) hastada toplam 40 renal artere balon ile genişleyen stent yerleştirildi. On bir hastada kontrol edilemeyen hipertansiyon, 12 hastada ilerleyici böbrek yetmezliği ve 8 hastada da her iki bulgu birden bulunmaktaydı. Dört olgu ise insidental olarak periferik arter hastalığı için yapılan anjiografilerde tanı aldı. Hastalar tedavinin etkinliğini belirlemek için işlem öncesi ve sonrası kan basıncı ve serum kreatinin düzeyleri ile takip edildiler. Ayrıca hastalara Doppler US ve birinci yılın sonunda kontrol anjiyografi yapıldı. 
BULGULAR: Otuz beş hastada toplam 40 renal artere stent yerleştirildi. Üç hastada bilateral renal artere , bir hastada ise bilateral renal arter ile birlikte polar artere de stent yerleştirildi. Primer teknik başarı oranı %100 idi. Stenoz oranları %50-90 arasında değişmekte olup ortalama stenoz oranı %81 idi. Yirmi sekiz renal arerde ostial lezyon, 10 tanesinde proksimal ve 2 olguda distal lezyon vardı. On yedi renal artere primer stentleme, 23 renal artere ise anjioplasti sonrası stentleme yapıldı. Bir olguda kasık hematomu, bir olguda aksiller arterde psödoanevrizma gelişti. İki hasta da konzervatif tedavi ile iyileşti. En az bir yıllık kontrolü yapılan olgularda bir yıllık primer açık kalma oranı %86 (13/15) idi.Yedi hastanın hipertansiyonunda tam iyileşme, 17 (%48.5) hastada düzelme izlenirken, 11 (%31.5) hastada ise yanıt alınmadı. Renal fonksiyonu bozuk olan 21 hastanın 12 (%57.2)'sinde düzelme, 3 (%14.3)'ünde kötüleşme saptanırken, 6 (%28.5) hastada ise değişiklik izlenmedi.
SONUÇ: Renal arter darlıklarının stent ile revaskülarizasyonu primer teknik başarı şansı yüksek, restenoz oranı düşük, komplikasyon oranı kabul edilebilir sınırlar içerisinde olan basit etkin ve güvenilir bir tedavi yöntemidir. Kontrol edilemeyen hipertansiyonu ve ilerleyici böbrek yetmezliği olan önemli bir hasta grubunda klinik fayda sağlamaktadır.

Abstract:
OBJECTIVE: To determine the primary success rate and effectiveness of stent placement in the treatment of renal artery lesions; To evaluate the clinical results of stent correction of renal artery stenosis in patients with renovascular hypertension and renal dysfunction; and personal experiences about the technique, material and premedication used for renal artery stenting together with the literature.
MATERIALS AND METHODS: A total of 40 renal artery stents were implanted in 35 patients (16 males, 19 females; mean age 60.1 years). Eleven patients had uncontrolled hypertension, 12 patients had progressive renal failure, and 8 patients had both symptoms. Four cases were diagnosed incidentally on angiography performed for peripheral artery disease. Patients were followed up with blood pressure and serum creatinine levels before and after the procedure to determine the effectiveness of the treatment. In addition, patients underwent Doppler US and control angiography at the end of the first year.
RESULTS: A total of 40 renal arteries were stented in 35 patients. A stent was placed in the bilateral renal artery in three patients, and in the polar artery with the bilateral renal artery in one patient. The primary technical success rate was 100%. Stenosis rates ranged from 50-90%, with an average stenosis rate of 81%. There were ostial lesions in 28 renal artery, 10 proximal and 2 distal lesions. Primary stenting was applied to 17 renal arteries and 23 renal arteries were stented after angioplasty. Inguinal hematoma developed in one case and pseudoaneurysm in the axillary artery in one case. Both patients recovered with conservative treatment. The primary patency rate for one year was 86% (13/15) in the patients who had at least one year of control. Seven patients had complete improvement in hypertension, 17 (48.5%) patients had improvement, and 11 (31.5%) patients did not respond. Of 21 patients with impaired renal function, improvement was found in 12 (57.2%), worsening in 3 (14.3%), and no change was observed in 6 (28.5%) patients.
CONCLUSION: Stent revascularization of renal artery stenosis is a simple, effective and reliable treatment method with a high chance of primary technical success, low restenosis rate, and acceptable complication rates. It provides clinical benefit in a significant group of patients with uncontrolled hypertension and progressive renal failure.