Probleme dayalı altı aşamalı ders işleme modelinin anaokuluna giden 60-72 aylık çocukların benlik algılarına etkisi
Effects of the problem-based six-phase lecturing model on the sense of self perception of 60 to 72-month children
Yazar: ZEYNEP SEDA ŞANLI
Danışman: PROF. DR. MÜBECCEL S. GÖNEN
Hacettepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İlköğretim Ana Bilim Dalı / Okul Öncesi Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Okul öncesi eğitim = Preschool education ; Probleme Dayalı Altı Aşamalı Ders İşleme Modeli = Problem-Based Six-Phase Lecturing Model ; Probleme dayalı öğrenme = Problem based learning ; Yapılandırmacı öğretim yöntemi = Constructivist teaching method ; Öğrenme = Learning ; Öğrenme yöntemleri = Learning methods ; Öğretim = Teaching

Özet:
Araştırmanın modelinde iki farklı tasarım söz konusudur. İlki, süreçteki öğrenme etkililiğini belirlemeye yönelik öntest-sontest deneysel düzeneği ve ikincisi uygulamaya dahil edilen farklı öğrenme ortamlarına sahip iki gruba ait yöntemsel karşılaştırmalardır.Araştırmada iki farklı veri kümesinde çalışılmıştır. İlki; araştırmanın bağımlı değişkeni olan 60-72 aylık çocukların benlik algısını ölçmek üzere kullanılan Piers-Harris Çocuklarda Öz-Kavramı Ölçeği'nin bu yaş grubu için geçerliğini sağlamak üzere Yozgat, Balıkesir, Aksaray, Ankara, Kayseri ve Eskişehir'de konumlandırılmış özel ve resmi okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 238 çocuğun oluşturduğu veri kümesidir.İkincisi; Ankara ili Çankaya ilçesinde bulunan ve öğrencileri bu araştırmada Grup A (57 çocuk) ve Grup B (34 çocuk) olarak ifade edilen iki farklı okula devam eden 60-72 aylık 91 çocuğun oluşturduğu veri kümesidir.Sürecin başında Grup A ve Grup B'de PH-ÇÖK ile ön-test uygulaması yapılmıştır. Grup A'da öğrenme etkinlikleri `Probleme Dayalı Altı Aşamalı Ders İşleme Modeli'ne göre yüksek yoğunluklu yapılandırmacı nitelikte tasarlanmış ve yaklaşık 6 aylık süre boyunca uygulanmıştır. Grup B'de ise düşük yoğunluklu yapılandırmacı etkinlikler uygulanmıştır. Süreç sonunda PH-ÇÖK ile son-test uygulamasıyla elde edilen sonuçlara ilişkin farklılıklar istatistiksel olarak sınanmıştır.Bu araştırmada, öntest-sontest gibi boylamsal verilerin çözümlenmesine bağımlı örneklem t testi (paired t test), yöntemsel karşılaştırmalarda bağımsız t testi (independent t test) analizine başvurulmuştur.Araştırmanın bulgularında, yapılan eğitim uygulamalarının Grup A'da bulunan çocukların genel ve mutluluk, kaygı, sosyal beğeni, davranış alt boyutlarında benlik algısı gelişiminde olumlu etkisi olduğu, fiziksel görünüm ve okul durumu alt boyutlarında olumlu etkisinin düşük düzeyde olduğu ve istatistiksel olarak anlamlı olmadığı sonucu elde edilmiştir. Grup B'de bulunan çocukların genel benlik algısı gelişiminde istatistiksel olarak anlamlı etkisi olduğu görülmüş, mutluluk, kaygı, sosyal beğeni, davranış, fiziksel görünüm ve okul durumu alt boyutlarının hiçbirinin gelişiminde olumlu etkisi olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.Anahtar kelimeler: Yapılandırmacılık, okul öncesi eğitim, benlik kavramı algısı, gelişim, program, eğitim modeli, problem

Abstract:
There are two different designs within the research model. The first one is a pretest-posttest experimental code for determining learning effectiveness throughout the process. The second is procedural comparisons of the two groups with different learning environments included in the practice.Two different data sets have been addressed in the research. The first one is a data set composed of 238 children still attending public and private pre-school educational institutions in the provinces of Yozgat, Balıkesir, Aksaray, Ankara, Kayseri, and Eskişehir in Turkey. This data set will ensure the applicability of the Piers Harris Children?s Self-Concept Scale, which is used to measure the sense of self-perception of 60 to72-month-old children, the dependent variable of the research.The second is the data set of 91 children ranging between 60 and 72 months of age, who attend two different schools, located in the province of Ankara in the Çankaya district. These students are referred to as Group A (57 children) and Group B (34 children) in this research.At the beginning of the process, a pretest was applied with the Piers Harris Children?s Self-Concept Scale for both Group A and Group B. In Group A, learning activities were designed in a constructive, high-intensity manner, in accordance with the ?Problem-Based Six-Phase Lecturing Model?, and applied for a period of nearly six months. In Group B, constructive, low-intensity activities were applied. At the end of the process, differences in the obtained results were statistically tested by applying a posttest application of the Piers Harris Children?s Self-Concept Scale.In this research, a dependent paired t-test was used to analyze longitudinal data, such as pretest-posttest data and independent t-test analysis, and was used in procedural comparisons.The findings of the research concluded that the applied education-related practices had a positive effect on the sense of self-perception development of the children from the Group A, both generally and in sub-dimensional terms such as happiness, anxiety, social appreciation and behavior. The same practices had a low positive effect in the sub-dimensions of physical appearance and success in school, and were statistically insignificant. It was further concluded that the practices had a statistically significant effect on the overall sense of self-perception development of the children from the Group B, while they appeared to have no positive effect on the development of any sub-dimensions such as happiness, anxiety, social appreciation, behavior, physical appearance and success at school.Key words: Constructivism, pre-school education, sense of self-perception, development, program, education model, problem