DBM (demineralize kemik matriksli) ve β-trikalsiyum fosfatın deneysel kemik defektlerinde ayrı ayrı ve birlikte kullanıldıklarında iyileşme üzerine olan etkilerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi
A comparative study on the effects of separate and combined use of DBM (demineralized bone matrix) and β-tricalcium phosphate on the healing of experimental tibial defects of wistar-albino rats
Yazar: KEREM DEDEOĞLU
Danışman: PROF. DR. CENGİZHAN KESKİN
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2004
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
7. ÖZET Modern dişhekimliğinin amacı, stomatognatik sistemi ilgilendiren atrofî, hastalık ve defektin yol açtığı doku kaybında fonksiyon, konfor, estetik ve sağlığın yeniden yapılandırılarak bireylere iade edilebilmesini başarmaktır. Travma, tümör vb. gibi maksillo-mandibular kompleksi ilgilendiren rahatsızlıkların tedavisinde otojen kemik grefti uygulamaları osteoindüktif, osteokondüktif ve olumlu osteojenik özellikleri nedeniyle altın standart olarak kabul edilmekte ve pratikte sıklıkla kullanılmaktadır. Ancak verici bölgeden sınırlı miktarda doku elde edilebilmesi, verici bölge morbiditesi ve elde edilen parçanın şekillendirilmesindeki güçlükler otojen kemik greftlerinin başlıca dezavantajlarını oluşturmaktadır (23,24). Bu olumsuzlukların aşılması ve kemiğin yeniden yapılandırılmasının sağlanması amacıyla geliştirilen en başarılı greft materyallerinin başında DBM (demineralize kemik matriksi)Ter gelmektedir. Çalışmamızda BMP bileşenlerinden zenginleştirilmiş DBM (Demineralize Kemik Matriks) greft matriksinin tek basma, trikalsiyum P fosfat esaslı greft materyalinin tek başına ve her iki greft materyalinin birlikte lokal olarak sıçanların tibialarında oluşturulan deneysel kemik defektlerine uygulanmasıyla, iyileşme üzerindeki kısa ve orta dönem etküerinin histomorfometrik olarak değerlendirilmesini amaçladık. Çalışmamızda 56 adet (250±20) gr. ağırlığında 6 aylık erkek, Wistar Albino ratlar kullanıldı. Çalışmamızda etik kurallara uygunluk açısından, deneyde kullanılan sıçanların sağ ve sol tibialarının tamamı deney protokolüne dahil edilmiştir. Araştırmamız, kullanılan tüm biyomateryal grupları ve kontrol grubu dahil olmak üzere 4 ana grup ve 5., 10., 21., 28. günlerde sakrifikasyon dönemlerine göre toplam 16 alt grup içermektedir. 113Belirlenen ana ve alt gruplar aşağıdaki gibidir; Ana gruplar :. l.grup; Sağ ve sol tibialanna kemik defekti açılıp sol tibial defekte DBM uygulanan grup. 2. grup; Sağ ve sol tibialanna kemik defekti açılıp sağ tibial defekte 6-TCP uygulanan grup. 3. grup ; Sağ ve sol tibialanna kemik defekti açılıp sol tibial defekte DBM + B-TCP uygulanan grup. 4. grup ; Sağ ve sol tibialanna kemik defekti açılıp sağ tibial defekti kontrol olarak izlenen grup. Alt gruplar : 1.GRUP; Sağ ve sol tibialanna kemik defekti açılıp sol tibial defekte DBM uygulanan grup (28 adet, erişkin, erkek, Wistar-Albino sıçanı kullanılmıştır.);. a- Kemik defekti yapıldıktan sonra 5. günde histopatolojik olarak incelenenler.. b- Kemik defekti yapıldıktan sonra 10. günde histopatolojik olarak incelenenler.. c- Kemik defekti yapıldıktan sonra 21. günde histopatolojik olarak incelenenler.. d- Kemik defekti yapıldıktan sonra 28. günde histopatolojik olarak incelenenler. 1142.GRUP; Sağ ve sol tibialanna kemik defekti açılıp sağ tibial defekte 6-TCP uygulanan grup (28 adet, erişkin, erkek, Wistar-Albino sıçanı kullanılmıştır.);. a- Kemik defekti yapıldıktan sonra 5. günde histopatolojik olarak incelenenler.. b- Kemik defekti yapıldıktan sonra 10. günde histopatolojik olarak incelenenler.. c- Kemik defekti yapıldıktan sonra 21. günde histopatolojik olarak incelenenler.. d- Kemik defekti yapıldıktan sonra 28. günde histopatolojik olarak incelenenler. 3.GRUP; Sağ ve sol tibialanna kemik defekti açılıp sol tibial defekte DBM + B-TCP uygulanan grup (28 adet, erişkin, erkek, Wistar-Albino sıçanı kullanılmıştır.);. a- Kemik defekti yapıldıktan sonra 5. günde histopatolojik olarak incelenenler.. b- Kemik defekti yapıldıktan sonra 10. günde histopatolojik olarak incelenenler.. c- Kemik defekti yapıldıktan sonra 21. günde histopatolojik olarak incelenenler.. d- Kemik defekti yapıldıktan sonra 28. günde histopatolojik olarak incelenenler. 4.GRUP Sağ ve sol tibialanna kemik defekti açılıp sağ tibial defekti kontrol olarak izlenen grup (28 adet, erişkin, erkek, Wistar-Albino sıçanı kullanılmıştır.);. a-Kemik defekti yapıldıktan sonra 5. günde histopatolojik olarak incelenenler.. b- Kemik defekti yapıldıktan sonra 10. günde histopatolojik olarak incelenenler.. c- Kemik defekti yapıldıktan sonra 21. günde histopatolojik olarak incelenenler.. d- Kemik defekti yapıldıktan sonra 28. günde histopatolojik olarak incelenenler. 115Araştırmamızda elde edilen bulgular histopatolojik ve istatistiksel olarak değerlendirildi. Sonuç olarak, ratlann tibialannda meydana getirilen deneysel kemik defektlerine ayrı ayrı DBM, (3-TCP ve defekt alanında fiziksel aşınmayı ve tam kalınlıkta flebin defekt içine çöküntüsünü engellemek amacıyla yapışma P-TCP katılmış DBM uyguladığımız ve kısa-orta dönem kemik iyileşmesi üzerindeki etkilerini kontrol grubu ile karşılaştırmalı olarak incelediğimiz çalışmamızda, DBM'in deneysel kemik defektlerine tek başına uygulandığında kısa - orta dönemde bölgede trabeküler kemik yapımını arttıran olumlu etkileri olduğunu gözlemledik. 8-TCP + DBM kombinasyonunun uygulandığı bölgelerde yeni trabeküler kemik yapımının olumsuz etkilendiğini ve DBM grubuna göre daha az kemik oluştuğunu gözlemledik. Bunun nedeni yara bölgesinde seramik taneciklerinin rezorbe edilmesi işlemlerinin artması ve defekt alanmda doğal kemikle yer değiştirmesi gereken 8-TCP'nin varlığını koruması olabilir. BMP yüzdesi arttırılmış DBM'in (%61 BMP) osteoindüktif ve osteokondüktif etkinliklerinin yamsıra yapısındaki gliserol esaslı taşıyıcının organizma tarafından süratle emilimi sonucunda ortamda artık madde bırakmaması nedeniyle tek başına kullanıldıklarında yeni kemik yapımı üzerinde olumlu etkileriyle defekt bölgelerinde kısa dönemde nitelikli kemik iyileşmesini sağladığını düşünmekteyiz. 116

Abstract:
8. SUMMARY Reconstruction of the soft and hard tissue losses in the maxillo-mandibular complex due to atrophy, surgery or hereditary diseases is one of the major goals of modern oral surgery. Restoring optimum function, esthetics and comfort in the jaws and oral cavity is usually difficult to success without the use of soft and/or hard tissue grafting procedures. Autogen tissue grafts present the golden standard in most of the cases because of their osteoinductive, osteoconductive and positive osteogenic properties. Morbidity at the donor site and the difficulty of obtaining sufficient grafting material in compromised cases are the major disadvantages of autogen grafts. In order to overcome such problems, various organic and inorganic graft materials have been developed and being successfullyn applied in modern dentistry. DBM (demineralized bone matrix) grafts with their osteogenic BMP contents are among the best alternatives to autogen grafts in maxillofacial surgery. The aim of this study was to perform statistical and histopathological evaluations on the effects of DBM, DBM+B-TCP and B-TCP grafting materials in the tibial experimental defects of Wistar Albino rats comparatively with the control group at 5, 10, 21, 28 days following surgery. 56 male Wistar Albino rats (6 month-old) weighing 250±20 gr. were divided into 4 main groups and each main group was subdivided into 4 subgroups. The experimental groups are as follows; Main groups, Group 1 Experimental bone defects were prepared bilaterally in the tibias of the animals and DBM was applied in the defects at the left tibia. 117Group 2 Experimental bone defects were prepared bilaterally in the tibias of the animals and B-TCP was applied in the defects at the right tibia. Group 3 Experimental bone defects were prepared bilaterally in the tibias of the animals and DBM + B-TCP was applied in the defects at the left tibia. Group 4 Experimental bone defects were prepared bilaterally in the tibias of the animals and natural healing was evaluated at the right side tibial defects. Experimental subgroups are as follows, Group 1 (DBM). Histopathologic evaluations were carried on the 5th day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 10th day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 21st day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 28th day following the surgery. Group 2 (B-TCP). Histopathologic evaluations were carried on the 5th day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 10th day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 21st day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 28th day following the surgery. 118Group 3 (DBM + B-TCP ). Histopathologic evaluations were carried on the 5th day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 10th day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 21st day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 28th day following the surgery. Group 4 (control). Histopathologic evaluations were carried on the 5th day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 10th day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 21st day following the surgery.. Histopathologic evaluations were carried on the 28th day following the surgery. Histopathological and statistical analysis were applied on the data obtained. Conclusion, The statistical and histopathological evaluations on the effects of DBM, DBM + B-TCP and B-TCP grafting materials in the tibial experimental defects of Wistar Albino rats comparatively with the control group at 5, 10, 21, 28 days following surgery presented statistical differences in the favor of applying DBM alone at the defect sites. The glycerol carrier of the DBM graft was well-tolerated and resorbed by the body within the experiment time leaving no debris at the defect zone. The osteoinductive and osteoconductive effects of BMP' s ( 61%) of the DBM material and other growth hormones increased trabecular bone formation comparatively with the B-TCP, DBM + B-TCP and control groups. Embedding B-TCP particles in the DBM graft caused a decrease in the bone formation at the defect site due to the resorption of the ceramic particles in the graft structure, thus delaying the natural bone replacement with the graft particles. DBM enriched with a higher BMP percentage acted as a successful osteogenic material in the experimental tibial defects of Wistar Albino rats. 119