The effects of thymol and oleuropein against indomethacin-induced gastric ulcer in rats
Sıçanlarda indometazin ile teşvik edilmiş gastrik ülsere karşı timol ve oleuropein'in etkileri
Yazar: SERAP UÇAR
Danışman: PROF. DR. FATİME GEYİKOĞLU
Atatürk Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Biyoloji = Biology

Özet:
Gastrik ülser gastrointestinal sistemin sık görülen hastalıklarından birisidir. İnflamasyon ve oksidatif stres gastrik ülserin patogenezinde önemli faktörler olarak kabul edilmektedir. Oleuropein zeytin yapraklarının önemli bileşenlerinden birisidir. Timol kekik yağında bulunan fenolik monoterpen bileşiğidir. Bu araştırmada İndometazinle teşvik edilmiş gastrik ülser üzerine Oleuropein ve Timol'ün etkinliklerinin araştırılması amaçlandı. Ayrıca, bu önemli bitkisel antioksidanların yüksek dozlarda mide ülseri üzerinde tek başlarına ve kombine etkileri değerlendirildi. Çalışmada, 250-300 gr ağırlığında 60 adet dişi Sprague-Dawley tipi sıçan kullanıldı. Sıçanlar on iki gruba ayrıldı: normal kontrol, ülser (25 mg/kg İndometazin), İndometazin + Referans standard ilaç (50 mg/kg Rantidin hidroklorür), İndometazin + Oleuropein (50, 100, 250 ve 500 mg/kg), İndometazin + Timol (50, 100, 200 ve 500 mg/kg), İndometazin + Timol (500 mg/kg) + Oleuropein (500 mg/kg). İlk olarak, İndometazin yukarıda belirtilen gruplara oral yoldan uygulandı. Bu uygulamadan 10 dakika sonra Oleuropein ve Timol (1 ml) hayvanlara oral yoldan verildi. Uygulamalardan altı saat sonra sıçanlar anestezi edildi ve mideleri çıkarıldı. Mide örneklerinde biyokimyasal (Toplam antioksidan kapasite (TAK) ve Toplam oksidan durum (TOD), Tümör nekroz faktör-alfa düzeylerinin (TNF-α), Prostaglandin E2 (PGE2), Endotel nitrik oksid sentaz (eNOS) ve Kaspaz-3, makroskobik ve mikroskobik değerlendirmeler (Hematoksilen ve Eozin (H-E), Peryodik asit–Schiff (PAS), Masson trikrom ve Kongo-kırmızısı boyama metotları) yapıldı. Araştırma bulgularına göre, İndometazin biyokimyasal yüksek dozda önemli değişikliklere neden oldu. Araştırma sonuçları 200 mg/kg Timol ve Oleuropein'in artan PGE2 salınımının aracılık ettiği anti-inflamatuar, anti-oksidatif ve anti-apoptotik mekanizmalar yoluyla güvenli ve etkili bir anti-ülser ajanı olarak hizmet edebileceğini gösterdi. Bununla birlikte, özellikle yüksek dozda Timol kullanımı (500 mg/kg) ülser hastalığının tedavisi için ciddi yan etkilere sebep oldu. Böyle bir durumda, Oleuropein, Timol ile teşvik edilmiş apoptoz ve gastrik hasarları önleme yeteneğinde değildi.

Abstract:
Gastric ulcer is one of the common disorders of gastrointestinal tract. The inflammation and oxidative stress are considered as important factors to the pathogenesis of gastric ulcer.  Oleuropein is one of its important components of olive leaves. Thymol is a phenolic monoterpene compound found in thyme oil. In this study was aimed to investigate of the effectiveness of Oleuropein and Thymol on Indomethacin-induced gastric ulcer. In addition, high doses of these important herbal antioxidants alone and combined effects on stomach ulcer have been evaluated. In the study, sixty Sprague-Dawley rats weighing 250-300 gr were used. The rats were divided into twelve groups: normal control, ulcer (25 mg/kg İndomethacin), Indomethacin + Reference standard drug (50 mg/kg Rantidine hydrochloride), İndomethacin + Oleuropein (50, 100, 250 and 500 mg/kg), İndomethacin + Thymol (50, 100, 200 and 500 mg/kg), İndomethacin + Thymol (500 mg/kg) + Oleuopein (500 mg/kg). Firstly, Indomethacin was administered orally to the above mentioned groups. After 10 minutes of this treatment, Oleuropein and Thymol (1 ml) were orally adminstered animals. Six hours after treatments, the rats were anesthetized and the stomachs were dissected. Biochemical (TAC/TOD, TNF-α, PGE2, eNOS and Kaspase-3), macroscopic and microscopic (Hematoxylin and eosin (H-E), Periodic acid–Schiff (PAS),  Masson trichrome and Congo red-staining methods) evaluations were performed in gastric specimens. According to investigation findings, Indomethacin caused significant changes in biochemical parameters. The investigation results revealed that the high doses of 200 mg/kg Thymol and Oleuropein can serve as safe and effective antiulcer agents via anti-inflammatory, anti-oxidative and anti-apoptotic mechanisms that are mediated by enhanced PGE2 release. However, use of Thymol, especially in the high dose (500 mg/kg), has serious side effects for treatment of ulcer disease. In such a case, Oleuropein was not capable of preventing Thymol-induced apoptosis and gastric damages.