Ratlarda kırık iyileşmesinde silimarin'in etkisi
The effect of Silymarin on fractura healing in rats
Yazar: SEHER KARA ÖNGEL
Danışman: PROF. DR. ERGÜL BELGE KURUTAŞ
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Kırık iyileşmesi = Fracture healing ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Silimarin = Silymarin ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Kemiğin anatomik bütünlüğünün ve devamlılığının bozulmasına kırık denir. Günümüzde artan trafik ve iş kazalarının yanı sıra, yaşlı nüfusun artması nedeniyle kırıkların sık görülmesi, kırık iyileşmesini önemli bir sağlık problemi haline getirmiştir. Bu konudaki çalışmalar kırık iyileşmesini hızlandırmak üzerine yoğunlaşmaktadır. Hastaların konservatif ve cerrahi tedavi sonrasında, normal fonksiyonlarını daha hızlı şekilde kazanmaları amacıyla, günümüzde kemik iyileşmesini hızlandırmak ve komplikasyonları önlemek için birçok uygulama mevcuttur. Bunların arasında; lokal ve sistemik ilaç uygulamaları (kalsiyum, fosfat, kemik morfojenik proteinler, vitamin D, büyüme faktörleri, hormonlar), elektromanyetik alan ile uyarı, hiperbarik oksijen tedavisi ve fiziksel stimülasyon sayılabilir.
Silimarin özellikle son yıllarda üzerinde pek çok çalışma yapılan 'Silybum marinum' dan elde edilen antifibrotik, antioksidan, antiinflamatuar, nöroprotektif bir maddedir. Safra kesesi rahatsızlıkları, hepatitler, kolestaz, kimyasal toksinler ve mantar zehirlenmeleri tedavisinde, radyoprotektif olarak, cilt ve prostat kanserlerinde adjuvan tedavi amacıyla, kardiyopulmoner rahatsızlıklarda ve nefropatiyi önlemek amacıyla kullanımı bildirilmiş olan bitkisel bir ilaçtır. Literatür taramalarında kırık iyileşmesinde Silimarinin etkisi ile ilgili herhangi bir çalışmaya rastlanılmamıştır. 
Çalışmamızda Silimarin'in kırık iyileşmesi kırık iyileşmesi üzerine olan biyokimyasal, histopatolojk ve radyolojik etkileri 48 rat üzerinde gerçekleştirildi. Ratlar randomize olarak üç eşit gruba ayrıldı. Deneklerin sağ tibiaları lokal anestezi altında kırıldı. Deney grublarındaki (sham ve Silimarin) hayvanlara deneyden 1 gün önce başlanarak 21 gün süreyle serum fizyolojik 50 mg NaCI/kg/gün ve 50 mg /kg/gün Silimarin gastrik lavaj yoluyla verilirken kontrol grubundakilere hiç bir şey uygulanmadı. Her bir gruptan sekizer hayvan kırık oluştuğu gün (sıfırıncı gün) ve diğer 24 rat kırıktan 21 gün sonra  (yirmibirinci gün) intraperitoneal ketamin (50 mg/kg) anestezisi altında sakrifiye edildi ve radyolojik incelemenin ardından otopsi yapılarak kırık bölgesinden biyokimyasal ve histopatolojik inceleme için kemik doku örnekleri alındı. Bu doku örneklerinde biyokimyasal olarak oksidatif stres biyomarkırları olarak katalaz (CAT), superoksit dismutaz (SOD) ve malondialdehit (MDA) spektrofotometrik olarak ölçüldü. Kemik dokularının histopatolojik değerlendirilmesinde, parafin doku örnekleri hemotoksilen-eosin (HE) boyası ile boyanarak ışık mikroskopisinde yapıldı. 
Biyokimyasal incelemede, sıfırıncı günde tedavi grubunda sham ve kontrole kıyasla antioksidan enzim aktivitelerinin (CAT, SOD) arttığı (p<0,05), buna karşın oksidatif stresin indikatörü olan MDA düzeylerinin düştüğü saptandı (p<0,05). Bunun yanısıra, kontrol ve sham grubu arasında CAT, SOD ve MDA düzeyleri yönünden farklılık saptanmadı (p>0,05). Yirmibirinci günde silimarin ve sham grupları kontrol grubuyla karşılaştırıldığında CAT ve SOD aktivitelerinin arttığı (p<0,05), ancak MDA düzeyinin düşük olduğu saptandı (p<0,05). Yirmibirinci günde Silimarin ve sham grupları arasında CAT, SOD ve MDA düzeyleri yönünden farklılık saptanmadı (p>0,05). Histopatolojik incelemede, Yirmibirinci günde sıfırıncı güne kıyasla Silimarin grubunda osteoblastik aktivitenin daha yüksek olduğu ve daha çabuk osseöz forma dönüştüğü gözlendi. Radyolojik bulgular biyokimyasal ve histopatolojik sonuçları destekler nitelikteydi.   
Sonuç olarak, Silimarin'in kemik formasyonunu stimüle ettiği ve osteoprotektif etki yaptığı saptandı.

Abstract:
The anatomic integrity and continuity of bone deterioration is called broken. Today, the fact that fracture rates increased due to the aging population as well as increased traffic and work related accidents has made healing of fractures an important health problem. Studies in this field focus on accelerating the fracture healing. After conservative and surgical treatment of the patients, in order to gain their normal function faster there are many applications to prevent complications and accelerate bone healing. Among them; local and systemic medication practices (calcium, phosphate, bone morphogenic proteins, vitamin D, hormones), electromagnetic field stimulation, hyperbaric oxygen therapy and physical stimulation.
Silymarin is an ant fibrotic, antioxidant, anti-inflammatory, neuroprotective substance, obtained from "Silybum marinum" on which lots of studies have been carried out in recent years. It can be used as radioprotective in gall bladder disorders, hepatitis, cholestasis, chemical toxins and mushroom poisoning, and for adjuvant therapeutic purposes of skin and prostate cancers and to prevent nefropatiyi in cardiopulmonary ailments. There has been no indication in literature searches about Silymarin's healing effect on fracture.
In our study, biochemical and histopatologic effects of Silymarin on fracture healing were implemented on 48 rats. Rats were randomized into three groups. The subjects right tibias were broken under local anesthesia. The experimental group (sham and Silymarin) animal experiments, starting from 1 day a go 21 days saline 50 mg Neil/kg/day and 50 mg/kg/day given through gavage Silymarin, interested in the control group nothing is not implemented. Each group of eight animals fracture occurred days (zero-day) and the other 24 rat, 21 days (21st day) intraperitoneal ketamine (50 mg/kg) were sacrifice and radiological examination under anesthesia and then performing an autopsy from the biochemical and histopathological examination for broken bone tissue samples. As oxidative stres samples in biochemical biomarker as the catalase (CAT), Superoxide dismutase (SOD) and the determinations of malondialdehyde (MDA) levels were performed spectrophotometrically.
 Histopathological evaluation of bone tissue, parafin tissue sample hemotoksilen-eosin (HE) was made in the painted with light microscopy.
Biochemical examination, zero-day treatment group comparedto sham and control of antioxidant enzyme activities (CAT, SOD) increased (p < 0,05), indicators of oxidative stress, by decrease levels of MDA  (p < 0.05).  In addition, control and sham group include CAT, SOD and MDA levels no differences (p > 0.05) in terms of.  21 st Silymarin and a day compared with the sham and control groups of CAT and SOD activities increased (p < 0,05), but low levels of MDA is (p < 0,05). 21 st Silymarin and a day compared with the sham and control groups of CAT and SOD activities increased (p < 0,05), but low levels of MDA is (p < 0,05). 21 st day Silymarin and sham groups include CAT, SOD and MDA levels no differences (p > 0.05) in terms of.  Histopathologic examination, compared to 21 st day zero-day greater than osteoblastic activity of Silymarin group and intended to turn into a form more quickly. Radiological findings biochemical and histopathological results supports.
As a result, Silymarin, stimulates bone formation and of osteopro been shown his impact.