Omuz ağrısı ile başvuran hastalarda omuza ait özel testlerin omuz ultrasonografisi ile karşılaştırılması
Compari̇son of shoulder ultrasonography wi̇th the spesi̇fi̇c physi̇cal exami̇nati̇on of the shoulder, i̇n pati̇ents wi̇th shoulder pai̇n
Yazar: HAMİDE SÜMEYYE SÖZEN
Danışman: PROF. DR. BELGİN KARAOĞLAN
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Omuz = Shoulder ; Omuz ağrısı = Shoulder pain ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Testler = Tests ; Teşhis = Diagnosis ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Bu çalışmada, omuz ağrısı olan hastalarda özel omuz testleri ve omuz ultrasonografi bulgularını karşılaştırdık. Çalışmamızın amacı, muayene yöntemleri ve ultrasonografi bulgularının birbirleri ile tutarlı ve uyumlu olup olmadığını saptamak, omuz ultrasonografisi referans alınarak özel omuz testlerinin tanısal performanslarını belirlemekti. 
Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğine omuz ağrısı ile başvuran, 38 kadın ve 13 erkek hasta çalışmaya alındı. Hastaların başlangıçta yaş, cinsiyet, dominant ekstremite, meslek durumu, ağrının bulunduğu ekstremite, ağrı süresi ve akut ya da kronik olduğu, 10 cm üzerinden değerlendirilmiş vizuel analog skala- VAS ile ağrının derecesi, ek hastalık ve son 3 ay içerisinde o bölgeden fizik tedavi almış olup olmaması ve enjeksiyon yapılıp yapılmaması kaydedildi. Daha sonrasında hastanın omuz muayenesinde, omuz bölgesinde ağrıya sebep olabilecek sık gözlenen lezyonlar için kullanılan özel testler uygulandı. Subakromiyal sıkışma sendromu için neer, hawkins ve ağrılı ark, supraspinatus lezyonları için jobe, full can ve drop arm, infraspinatus lezyonları için patte ve dış rotasyon yetmezlik bulgusu, subskapularis lezyonları için gerber lift off ve iç rotasyon yetmezlik bulgusu, biseps lezyonları için speed ve yergeson testleri, akromiyoklavikular eklem patolojileri için horizontal adduksiyon testi ve eklem hassasiyeti bakıldı. Takipte aynı ultrasonografi konusunda bilgi ve deneyime sahip uzman fiziyatrist tarafından omuz ultrasonografisi yapıldı. 
Elde edilen bulgular öncelikle fizik muayene ve ultrasonografi omuz lezyonlarını saptamada ayrı yöntemler kabul edilerek, cohen'in kappa kat sayısı kullanılarak analiz edildi. Daha sonrasında ise, ultrasonografi referans metod kabul edilerek özel muayene yöntemlerinin performansları değerlendirildi. Sensitivite, spesifite, negatif ve pozitif prediktif değerleri, tanısal performans gücü (doğruluk) hesaplandı. 
Çalışmamızda, en fazla supraspinatus lezyonu gözlenirken onu sırasıyla infraspinatus, subskapularis, biseps ve akromiyoklavikular eklem lezyonları izledi. Subakromiyal-subdeltoid bursit ve dinamik değerlendirme ile takılma bu lezyonlardan daha az rastlandı. Kappa analizlerinde, jobe, patte, gerber lift off, İRYB, speed ve yergeson testleri ve ultrasonografi bulguları ve subakromiyal sıkışma testlerinde hawkins ve ağrılı ark  dinamik ultrasonografi incelemesi ile tutarlı saptandı. Bu uyum İRYB için düşük derecede iken, diğer testlerde oldukça iyi uyum mevcuttu. Kappa analizlerinde diğer testlerle US bulguları arasında uyum saptanmadı. Supraspinatus testlerinden jobe testi, infraspinatus testlerinden patte, subskapularis testlerinden gerber lift off ve biseps için speed ve yergeson istatistiksel olarak anlamlı ve iyi performansa sahipti. Ultrasonografide dinamik değerlendirmeye karşı elde edilen hawkins ve ağrılı ark performansları da istatistiksel olarak anlamlı ve iyi performansa sahipti (p<0,05). Diğer testlerin performansları yetersiz saptandı. Kombinasyon oldukça testlerin sensitivitesi artarken, spesifiteleri azalmaktaydı. 
Bu çalışma göstermiştir ki, omuz ultrasonografisi lezyonların saptanmasında etkin ve bir çok avantajı olan bir görüntüleme yöntemidir. Özel omuz testlerinin bir kısmı tanı koymada oldukça yüksek performansa sahipken, bir kısmı yetersizdir. Ancak performansları yüksek olsa da, pozitif saptanması durumunda kesin spesifik tanı için tamamlayıcı görüntüleme yöntemine ihtiyaç duymaktadır. Tüm yetersizliğine rağmen özel omuz testleri omuz ağrılarında, omuz kaynaklı lezyonları ve omuz dışı kaynaklı lezyonların hemen hemen tamamını ayırabilmektedir. Bu da, zaman kaybetmeden tedavide ön plana çıkan konservatif tedavilerinin kullanılmasına imkan vermektedir. Böylece  omuz lezyonlarına bağlı morbiditeye sebep olabilecek komplikasyonlar önlenmiş olur. Ayrıca özel omuz testleri, ileri görüntüleme yöntemi ya da cerrah önerilerinin alınmasında da kolaylıkla karar vermemizi sağlayacak yol gösterici olabilmektedir.

Abstract:
In this study, we compared specific shoulder tests and shoulder ultrasonography findings in patients with shoulder pain. The purpose of the study was to detect whether examination methods and ultrasonography findings were consistent and compatible with one another and to define the diagnostic performance of specific shoulder tests based on shoulder ultrasonography. 
Study included 38 female and 13 male patients presenting to the outpatient clinic of Physical Medicine and Rehabilitation Department, Gazi University Faculty of Medicine with shoulder pain. Data on age, gender, dominant extremity, occupation, extremity with the pain, pain duration and whether it's acute or chronic, pain level assessed by visual analogue scale-VAS over 10 cm, any other disorders and whether they recieved physical therapy for that region in past 3 months and whether injections were done, were recorded. During shoulder examination specific tests for common lesions that may lead to pain in shoulder region were performed. For subacromial impingement syndrome neer and hawkins test; for painful arc, suprapinatus lesions jobe, full can and drop arm test; for infraspinatus lesions patte and external rotation deficiency finding; for subscapularis lesions gerber lift off and internal rotation deficiency finding; for biceps lesions speed and yergeson test; for acromioclavicular joint pathologies horizontal adduction test and joint tenderness were checked. In follow-up shoulder ultrasonography was performed by the same physician with sufficient knowledge and experience on ultrasonography.   
Findings were analyzed using cohen's kappa coefficient by primarily considering examination and ultrasnography are seperate methods in shoulder lesion detection. Then performance of specific examinatin methods were assessed based on ultrasonography. Sensitivity, specificity, negative and positive predictive values, diagnostic performance power (accuracy) were calculated.  
In our study the most frequent lesion was supraspinatus lesion followed by infraspinatus, subscapularis, biceps and acromioclavicular joint lesions. Subacromial-subdeltoid bursitis and instability with dynamic test were less frequent. Kappa analysis revealed that jobe, patte, gerber lift off, internal rotation deficiency finding, speed and yergeson tests and ultrasonography findings and hawkins and painful arc in subacromial impingement tests and dynamic ultrasonography assessment were found to be consistent. Whereas this consistency was low for internal rotation deficiency finding, a very high consistency was present in all other tests. Kappa analysis showed no consistency in between other tests and US findings. Jobe test of supraspinatus tests, patte of infraspinatus tests, gerber lift off of subscapularis tests, speed and yergeson test for biceps had statistically significant good performance. Hawkins and painful arc compared with dynamic assessment in ultrasonography had significantly good performance (p<0,05). Performances of other tests were found to be poor. As combination of the tests increased sensitivity, it also decreased specificity.  
This study indicates that shoulder ultrasonography is an imaging method efficient in detecting lesions with several benefits. As some of the specific shoulder tests have a high performance in diagnosis, some are insufficient. However, although their performances are high, even if they are positive, complementary imaging methods are needed for accurate specific diagnosis. Despite their insufficiency, specific shoulder tests can differentiate almost all of the shoulder originated lesions and non-shoulder originated lesions. This allows immediate initiation of conservative therapies which stand out in treatment regimens. Thus, complications of shoulder lesions leading to morbidity are prevented. Furthermore specific shoulder tests may be helpful for the decision of advanced imaging techniques or surgery recommendations.