Lokal ileri mide tümörlerinde neoadjuvan tedavinin erken dönem komplikasyon ve patolojik sonuçlara etkisi
The effect of neoadjuvant therapy on early complications and pathological outcomes in locally advanced gastric cancer
Yazar: İREM KARATAŞ
Danışman: PROF. DR. METİN KESKİN ; DOÇ. DR. İLKER ÖZGÜR
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Mide kanseri dünyada en sık görülen beşinci kanser türü olup, kansere bağlı ölümlerde üçüncü sırayı almaktadır. Tedavisinde altın standart cerrahi rezeksiyon olmakla beraber tedavi şekilleri hastalığın evresine göre değişmektedir. Son yıllarda hastalığın sistemik yayılım yapma ve inoperabl olma potansiyeli göz önüne alındığında lokal ileri mide kanserlerinde neoadjuvan tedavi giderek artan şekilde kullanılmaktadır. İleri evre hastalarda neoadjuvan tedavilerin cerrahinin önüne alınması tümör boyutunda, lenf nodu boyutlarında ve hastalığın evresinde gerilemeye yol açarak operabilite şansını yükseltir. Yararlarının yanı sıra tedavi sırasında bazı hastalarda hastalık progresyonun olması ve tümörün inoperabl hale gelmesi, cerrahi rezeksiyonların zorlaşması ve buna bağlı olarak komplikasyon oranlarında artış olduğu düşüncesi de mevcuttur. Çalışmamızda mide kanseri nedeniyle ameliyat edilen hastalarda neoadjuvan tedavinin erken dönem cerrahi komplikasyonlara ve patolojik sonuçlara etkisini değerlendirmeyi amaçladık. 
GEREÇ VE YÖNTEM
Çalışmaya 1 Ocak 2014 ile 31 Aralık 2021 tarihleri arasında mide tümörü tanısıyla ameliyat edilen hastalar dahil edildi. Hastaların demografik verileri, tümör yerleşim yerleri, laboratuvar bulguları, tümör belirteçleri, ameliyat öncesi parenteral nütrisyon durumu, kan ürünü ihtiyaçları, ameliyat öncesi evrelemeleri, ameliyat sırasında ve ameliyat sonrası gelişen komplikasyonları ile patolojik verileri retrospektif olarak incelendi. Neoadjuvan tedavinin erken dönem komplikasyon ve patolojik sonuçlara etkisi araştırıldı. 
BULGULAR 
Çalışmaya küratif rezeksiyon yapılan 51'i (%27) neoadjuvan tedavi (NAT)  alan, 135'i (%73) almayan toplam 186 hasta dahil edildi. İki grup arasında hastaların yaş dağılımında bir farklılık yokken (p>0,05); neoadjuvan tedavi alan grupda erkek hasta oranı daha yüksekti (p=0,015). Kardia yerleşimli tümörlerin %51'ine, korpus yerleşimli tümörlerin %23'üne ve antrum yerleşimli tümörlerin %16'sına neoadjuvan kemoterapi verildiği saptandı (p<0,001). 
Ameliyat esnasında 20 (%11) hastada, ameliyat sonrası dönemde ise 96 (%52) hastada komplikasyon görüldü. Her iki grup arasında komplikasyon oranında ve komplikasyon şiddetinde (Clavien-Dindo sınıflamasına göre) anlamlı farklılık görülmedi (p>0,05). Her iki grupta ameliyat sonrası yatış günü (p= 0.83), çıkarılan ortalama lenf nodu sayısı (p= 0.91) ve ameliyat süreleri (p= 0.93) benzerdi.
	Patolojik sonuçlar değerlendirildiğinde neoadjuvan tedavinin tümör evresinde ve lenf nodlarında anlamlı olmamakla beraber gerileme sağladığı saptandı (p= 0.17).

SONUÇ
Neoadjuvan tedavinin ileri evre mide kanserlerinde cerrahi tekniği zorlaştırdığı düşüncesi mevcut olsa da ameliyat süresi, çıkarılan lenf nodu sayısı ve R0 rezeksiyon oranları her iki grupta benzerdir. 
Neoadjuvan tedavi proksimal ve lokal ileri mide tümörlerinde daha çok tercih edilmiştir. Neoadjuvan tedavinin anlamlı olmamakla beraber tümör ve lenf nodu evresinde gerileme sağladığı görülmüştür. 
Ameliyat esnasında ve ameliyat sonrası gelişen komplikasyonlar incelendiğinde neoadjuvan tedavinin komplikasyonları ve komplikasyon şiddetini artırmadığı saptanmıştır. Kemoterapi ve kemoradyoterapi alan hastalar karşılaştırıldığında ise yine komplikasyon oranları benzer olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
Gastric cancer is the fifth most common type of cancer in the world and ranks third in cancer-related deaths. Although surgical resection is the gold standard for treatment, treatment modalities vary according to the stage of the disease. In recent years, neoadjuvant treatment has been increasingly used in locally advanced gastric cancers considering the potential for systemic spread and inoperability. In advanced stage patients, neoadjuvant therapies prior to surgery lead to regression in tumor size, lymph node size and disease stage, increasing the chance of operability. In addition to the benefits, there is also the idea that disease progression occurs in some patients during treatment and the tumor becomes inoperable, surgical resections become more difficult and complication rates increase accordingly. In our study, we aimed to evaluate the effect of neoadjuvant treatment on early surgical complications and pathologic results in patients operated for gastric cancer.
PATIENTS AND METHODS
Patients who underwent surgery for gastric tumor between January 1, 2014 and December 31, 2021 were included in the study. . Demographic data, tumor localization, laboratory findings, tumor markers, preoperative parenteral nutrition status, blood product requirements, preoperative staging, intraoperative and postoperative complications and pathological data were retrospectively analyzed. The effect of neoadjuvant treatment on early complications and pathologic results was investigated.
RESULTS
The study included 186 patients who underwent curative resection, 51 (27%) of whom received neoadjuvant therapy (NAT) and 135 (73%) of whom did not. While there was no difference in the age distribution of the patients between the two groups (p>0.05), the proportion of male patients was higher in the group receiving neoadjuvant treatment (p=0.015). Neoadjuvant chemotherapy was given to 51% of the tumors located in the cardia, 23% of the tumors located in the corpus and 16% of the tumors located in the antrum (p<0.001). Neoadjuvant chemotherapy was given to 51% of the tumors located in the cardia, 23% of the tumors located in the corpus and 16% of the tumors located in the antrum (p<0.001). There was no significant difference in complication rate and severity of complications (according to Clavien-Dindo classification) between both groups (p>0.05). Postoperative hospitalization days (p= 0.83), mean number of lymph nodes removed (p= 0.91) and operative times (p= 0.93) were similar in both groups.
	When pathological results were evaluated, it was found that neoadjuvant treatment resulted in regression in tumor stage and lymph nodes, although not significant (p= 0.17).

CONCLUSION
Although there is a thought that neoadjuvant treatment complicates the surgical technique in advanced gastric cancers, the operation time, number of lymph nodes removed and R0 resection rates are similar in both groups.
Neoadjuvant treatment is more preferred in proximal and locally advanced gastric tumors. Neoadjuvant treatment has been shown to result in tumor and lymph node stage regression, although not significantly. 
When intraoperative and postoperative complications were analyzed, it was found that neoadjuvant treatment did not increase the complications and severity of complications. When patients receiving chemotherapy and chemoradiotherapy are compared, complication rates are similar.