Ekim 2011 Van depreminde Erciş kırsalındaki yapısal hasar şiddet düzeyinin belirlenmesi
Determination of structural damage intensity level in Ercişrural district in October 2011 Van earthquake
Yazar: İBRAHİM MÜNİR ESEN
Danışman: DOÇ. DR. A.HALİM KARAŞİN
Dicle Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Deprem Mühendisliği = Earthquake Engineering ; İnşaat Mühendisliği = Civil Engineering

Özet:
Türkiye'nin aktif bir deprem kuşağında bulunması ve mevcut yapı stokunun yetersiz kalması, depremlerde ağır can ve mal kayıplarına neden olmaktadır. Bu kayıplar sadece kentlerde değil, kırsal kesimlerdeki yapılarda da meydana gelmektedir. Türkiye'de nüfusun 2012 yılı sayımlarına göre % 25.4'ünün (DİE' ye göre) kırsal bölgede yaşadığı bilinmektedir. Bu oran 2018 yılında azalma göstererek % 7.7 oranına gerilemiştir.  Kırsal yapılar, Sosyo-ekonomik nedenlerden dolayı, mühendislik hizmeti görmemiş, geleneksel yöntemlerle inşa edilmiş yapılardır. Genellikle kırsal bölgelerde inşa edilmiş ve halen de inşa edilmekte olan yapıların çoğu bölgenin Sosyo-ekonomik yapısına bağlı olarak farklılık göstermesine rağmen taşıyıcı özellikleri incelendiğinde genellikle yığma (kâgir), karkas ve kâgir-karkas, bileşik (melez) yapılardan oluştuğu görülmektedir.
Bu tez çalışmasında kırsal bölgelerdeki yığma yapılar için yapısal hasar şiddeti önerisinde bulunulmuştur. Bunun için 2011 yılında Van Tabanlı köyü merkezli meydana gelen depremde Erciş ilçesinin yoğun hasar alması nedeniyle, ilçe merkezine bağlı 84 yerleşim birimindeki kırsal yapılar hasarsız, az hasarlı, orta hasarlı ve ağır hasarlı/yıkık şeklinde kategorize edilerek bölge için bir yapısal hasar şiddet cetveli önerisi sunulmuştur. Oluşturulan şiddet taslağı ile Kandilli Rasathanesinin bölge için yayınladığı şiddet haritası ve şiddet değerleri karşılaştırılarak bölgenin zemin durumu, yapı stoku ve uygulanan mühendislik yöntemleri üzerine değerlendirmeler yapılmıştır.

Abstract:
Turkey  locates in an active seismic zone and the inadequacy of existing building stock, causing heavy losses of life and property in earthquakes. These losses occur not only in urban areas, but also in rural areas. According to DİE (State Institute of Statistic) in 2012 % 25,4  of the population in Turkey are known to live in rural areas. This ratio decreased to % 7.7 in 2018. Rural buildings are constructed by traditional methods and not engineering services due to economic conditions. Most of the buildings, which are generally built in rural areas and are still being built, differ depending on the socio-economic situation of the region. When the properties of the structures in the region are examined, it is seen that they are generally composed of masonry, carcass and masonry-carcass and hybrid structures.
In this study, structural damage intensity scale is proposed for masonry structures in rural areas. As a result of the earthquake which was based in a village called Tabanlı in Van in October  2011, due to the intensive damage of Erciş rural district, 84 villages in the district are categorized in 4 groups like; undamaged, poorly damaged, moderately damaged and severely damaged / demolished then a structural damage intensity scale proposal is presented for the region. Structural damage intensity scale proposal and the intensity map published by the Boğaziçi University Kandilli Observatory for the region are compared to evaluate the soil condition, building stock and applied engineering methods in the region.