Domates bakteriyel solgunluğu (Clavibacter michiganensis subsp. michiganensis (Smith) Davis et al) ile savaşım olanakları üzerinde araştırmalar /
Yazar: HATİCE ÖZAKTAN
Danışman: PROF. DR. TAYYAR BORA
Ege Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Bitki Koruma Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 1991
Konu: Ziraat = Agriculture
Dizin: Bakteriyel solgunluğu hastalığı = Bacterial canker disease ; Bitki hastalıkları = Plant diseases ; Bitki koruma = Plant protection ; Domates = Tomato ; Sıcak su = Hot water

Özet:
Bu çalışmada, Cm. subsp. michiganensis ' in neden olduğu domates bakteriyel solgunluğu hastalığına karşı savaşım olanakları konusunda bazı araştırmalar yapılmıştır. Bazı tohum uygulamalarının tohumda bulunan C. m. subsp. michiganensis 'e etkililiği in-vitro ve in-vivo testlerle araştırılmıştır. Çalışmalarımız sırasında, C. m. subsp. michiganensis ile yapay olarak inokule edilmiş domates tohumları kullanılmıştır. Laboratuvar testlerinde; sıcak su (54-56°C/25' ), streptomycin (300 ug/ml), metoksietil civaklorür (30 ug/ml) ve antagonist bakteri uygulamasını C. m. subsp. michiganensis ' e etkili olduğu gözlenirken; kuru sıcaklık uygulamasının tohumdaki bakteriyi elimine edemediği saptanmıştır. Tarla denemesinde; sıcak su uygulamasının (56°C/25') % 94, antagonist uygulamasının % 75 ve kuru sıcaklık uygulamasının % 40 oranında etkili olduğu belirlenmiştir. Kuru sıcaklık ve civaklorür uygulamasının tohum çimlenmesine toksik etkileri ve bakterilerin streptomycine duyarlılığının azalması endişesi nedeniyle; sıcak su uygulamasının daha etkili ve sorunsuz bir uygulama olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca, in-vitro testlerin tohumdaki patojen bakteriyi saptamadaki duyarlı lı klan da karşı laş ti rı İmi ştı r. Seçici besiyerine (CNS) ekim, tohumdaki bakteri populasyonunun saptanması ve ELISA testi gibi metodlar tohumdaki patojen bakteriyi saptamada genelde başarılı bulunmuştur. Fitobakteriyoloji için yeni bir teknik olan ELISA testi ile kısa bir sürede, duyarlı sonuçlar elde edilmiştir.86 Meyve etli domates tohumlarını n 72 saat süreyle fermentasyonunun Cm. subsp. michiganensis'i elimine edebildiği saptanmıştır. Ayrıca fermente olmuş meyve etinin toksisitesini değiştiren faktörler de araştırılmıştır. Toprak katkısı fermente olmuş meyve etinin engelleme aktivitesini arttırmasına karşın çürük meyve eti katkısı engelleme aktivitesini azaltmıştır. Fermentasyon sırasında izole edilen anaerobik bakterilerin Çm. subsp. michiganensis ' e antagonistik etki gösterdiği saptanmıştır. Bu nedenle, fermentasyonun engelleme aktivitesinden hem laktik asitlerin ve hem de anaerobik bakterilerin sorumlu olduğu düşünülmüştür. Ayrıca fermentasyon sırasında izole edilen antagonistik bakteri ile yapılan tohum ve fide uygulamasının C. m. suosp. michiganensis' e karşı toksik etki gösterdiği saptanmıştır. Çalışmamızda yer alan fide uygulamalarında, streptomycinin değişik dozlarının. Cm. subsp. michiganensis ' e etkisi araştırılmıştır. Kök daldırma metodu kullanılarak Cm. subsp. michiganensis ile inokule edilen domates fidelerine streptomycin uygulamasının (1 g/İt), % 61-95 oranında etkililik gösterdiği saptanmıştır. I nokulasyon öncesinden uygulanan streptomycin (1 g/İt) 'in de, iki farklı denemede % 71-96 oranında etkili olduğu belirlenmiştir.

Abstract:
Through this study, some investigations on the control possibilities against the bacterial canker of tomato caused by Cm. subsp. michiganensis were carried out. The effectiveness of some seed treatments to C.m. subsp. michiganensis carried within tomato seeds were investigated by in-vitro and in-vivo tests. The tomato seeds inoculated artificially were used during this study. In the laboratory tests it was observed that treatments of hot water (54-56°C for 25'), streptomycine (300 ng/ml). metoxyethyl mercury chloride (30ug/ml) and antagonistic bacterium were effective against C.m. subsp. michiganensis carried within tomato seeds. whereas it was determined that dry heat treatment couldn't eliminate C.m. subsp. michiganensis in the seed effectively. At the field trials it was found that treatments of hot water (56°C for 25 '). antagonistic bacterium and dry heat (75°C for 16 hours) were 94%, 75% and 40% effective, respectively. Because of the toxic effect of the treatments of dry heat and metoxyethylmercury chlorid to seed germination, and the reduction of susceptibility of the bacteria to streptomycin, it was found out that hot water treatment was more effective and problemless treatment. Also, the sensitivities of in-vitro tests on the determination to the pathogenic bacteria within tomato seed were compared. Methods such as plating of seeds on selective medium (CNS), determination of the population of bacteria within seed, and EL İSA were generally found successfull for the determination of C.m. subsp. michiganensis in the tomato seeds. Sensitive results in a short time were obtained88 by ELISA technique, which was a new method for Phy thobacteriology. It was found that fermentation of tomato seed-pulp for 72 hours could eliminate Cm. subsp. michiganensis. Factors which modified the toxicity of the fermented pulp were also investigated. Although the addition of soil enhanced the inhibitory activity of fermented pulp, the addition of rotten fruit pulp decreased the inhibitory activity of fermentation. It was determined that anaerobic bacteria which was isolated during fermentation were antagonistic to C. m. subsp. michiganensis. Therefore, it was thought that both lactic acids and anaerobic bacteria were responsible for inhibitory activity of the fermentation. It was also found that seed and seedling treatments which were performed with antagonistic bacterium isolated during fermentation were toxic to Cm. subsp. michiganensis. At the seedling treatments included our study, the effectiveness of different doses of the streptomycin to C. m. subsp.michiganensis were searched. It was determined that streptomycine treatment (1 g/lt dose) to tomato seedlings inoculated with Cm.subsp. michiganensis by root-deeping method indicated 61-95% effectiveness. It was also determined that streptomycine (1 g/lt) applied before inoculation was found 71 and 96 percent effective, at two different trials.