Üst ekstremite pliometrik antrenman ile geleneksel kuvvet antrenmanlarının bazı fiziksel uygunluk parametlerine etkisinin incelenmesi
Examining the effects of upper extremity plyometric training and traditional strength training on some physical fitness parameters
Yazar: NECLA HELVACI
Danışman: DOÇ. DR. BEREKET KÖSE
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Spor = Sports
Dizin: El kavrama kuvveti = Hand grip strength ; Kas kuvveti = Muscle strength

Özet:
Bu çalışmanın amacı üst ekstremite pliometrik antrenman ile geleneksel kuvvet
antrenmanlarının bazı fiziksel uygunluk parametrelerine etkisini incelemektir. Çalışmaya
düzenli sportif aktivite yapan 48 öğrenci (pliometrik grup n: 16), (geleneksel kuvvet grubu
n: 16), (kontrol grubu n: 16) katılmıştır. Antrenman gruplarına haftanın 3 günü toplamda 8
haftalık üst ekstremite pliometrik antrenman ve geleneksel kuvvet antrenmanları
yaptırılırken kontrol grubuna ise herhangi bir antrenman yaptırılmamıştır. Ön test-son test
için; izokinetik kuvvet testi, el kavrama kuvvet testi, fırlatma mesafesi ve çeşitli
antropometrik testlere yer verilmiştir. Verilerin analizinde ikili karşılaştırmalar için Paired
Samples T Test, ikiden fazla değişken grupların anlamlılığını bulmak için OneWayAnova
ve Post Hoc olarak Turkey testleri yapılmıştır. Normallik dağılımı sağlamayan veya bu
aralıkta olmasına karşın homojen dağılmayan veriler için eşleştirilmiş ikili karşılaştırmalar
için Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ikiden fazla olan değişken grupların aralarındaki
anlamlılık tespitinden sonra anlamlılığı oluşturan grubu bulmak için Mann Whitney U
Testi tercih edilmiştir. Verilerin analizi için SPSS 26.0 programı kullanılmıştır. Çalışmada
istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre
pliometrik antrenman grubunun her iki kolda dirsek ekleminde ekstansiyon kuvvetini
arttırdığı (p<0,05) ancak fleksiyon kuvvetini arttırmadığı (p>0,05); geleneksel kuvvet
antrenmanı yapanların ise sağ kol dirsek eklemi fleksiyon ve ekstansiyon kuvvetlerini
arttırdığı gözlemlenmiştir (p<0,05). Her iki antrenman yönteminin ise izokinetik kuvvette
birbirlerine üstünlükleri görülmemiştir (p>0,05). Fırlatma mesafesinde grup içi ön testten
son teste doğru pliometrik grup ve geleneksel kuvvet grubu anlamlı gelişme kaydetmiştir
(p<0,05). Gruplar arasında ise sadece pliometrik grubun kontrol grubuna göre daha üstün
olduğu bulunmuştur (p<0,05). Kavrama kuvveti testinde geleneksel kuvvet grubu sağ elde
artış sağlamıştır (p<0,05). Sonuç olarak üst ekstremite pliometrik antrenmanların dirsek
ekleminde ekstansiyon kuvvetini ve fırlatma mesafesini arttırdığını ancak iki antrenman
grubunun birbirine üstünlükleri olmadığı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler: Pliometrik antrenman, izokinetik kuvvet, kuvvet, fırlatma mesafesi,
kavrama kuvveti.

Abstract:
The aim of this study is to examine the effects of upper extremity plyometric training
and traditional strength training on some physical fitness parameters. 48 students who do regular
sports activities (plyometric group n: 16), (traditional strength group n: 16), (control group n: 16)
participated in the study. While the training groups underwent upper extremity plyometric
training and traditional strength training 3 days a week for a total of 8 weeks, the control group
did not receive any training. For pretest-posttest; isokinetic strength test, hand grip strength test,
throwing distance and various anthropometric tests are included. In the analysis of the data,
Paired Samples T Test was used for pairwise comparisons, OneWayAnova and Post Hoc Turkey
tests were used to find the significance of more than two variable groups. For data that did not
provide a normality distribution or were within this range but were not distributed
homogeneously, the Wilcoxon Signed Ranks Test was used for paired pair comparisons, and the
Mann Whitney U Test was preferred to find the group that created significance after determining
the significance between more than two variable groups. SPSS 26.0 program was used to analyze
the data. The statistical significance level in the study was determined as p<0.05.
According to the results of the study, the plyometric training group increased the
extension strength in the elbow joint in both arms (p<0.05) but did not increase the flexion
strength (p>0.05); It was observed that those who did traditional strength training increased their
right arm elbow joint flexion and extension forces (p<0.05). Neither training method was
superior to each other in isokinetic strength (p>0.05). The plyometric group and the traditional
strength group showed significant improvement in throwing distance from the pretest to the
posttest within the group (p<0.05). Among the groups, only the plyometric group was found to
be superior to the control group (p<0.05). In the grip strength test, the traditional strength group
showed an increase in the right hand (p<0.05). As a result, it can be said that upper extremity
plyometric training increases elbow joint extension strength and throwing distance, but the two
training groups are not superior to each other.
Key Words: Plyometric training, isokinetic strength, strength, throwing distance, grip strength.