Titanyum disklerde farklı implant yüzeyi dekontaminasyon yöntemlerinin ın vıtro etkinliğinin ve güvenilirliğinin karşılaştırılması
Comparison of in vitro efficiency and reliability of different implant surface decontamination methods on titanium disc
Yazar: ELİF ZEHRA KARAFIRTINALAR SELVİ
Danışman: PROF. DR. ŞÜKRÜ ENHOŞ
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Çalışmamızın amacı; eşit miktarda boya ile oluşturulan yapay biyofilmin yüzeyden görsel olarak uzaklaştırılmasıyla peri-implantitis tedavisinde sıklıkla kullanılan yöntemlerin etkinliklerini ve güvenilirliklerini kıyaslamaktır.
Çalışmamızda 30 adet Grade IV ve Grade V olmak üzere toplam 60 adet disk kullanıldı. Her grupta 5'er disk olacak şekilde; Grup 1: Paslanmaz çelik küret (ÇK), Grup 2: Titanyum küret (TK), Grup 3: Ultrasonik çelik uç (ÇU), Grup 4: Ultrasonik titanyum uç (TU), Grup 5: Airflow (A), Grup 6: Kontrol (K) gruplarına ayrıldı.
Titanyum disk yüzeyleri yapay biyofilm ve diş taşı birikimini simüle etmesi için oje ile boyandı. Daha sonra mekanik dekontaminasyon yöntemleri ile görsel olarak tamamen temizlenene kadar enstrümantasyon yapıldı ve süreler kaydedildi. Ağırlık Fark değeri hesaplanarak madde kaybı miktarı, Ra Fark değeri hesaplanarak yüzey pürüzlülüğü değişimi saptandı. Stereomikroskop ile alınan fotoğraflarda piksel sayımı yapılarak çizikler ve rezidüel boya miktarları analiz edildi.
Çalışmamızın sonuçlarında;
•	A,  en az Ra değişimi ve en az rezidüel boya ile yüzey topografisini koruyarak en etkili dekontaminasyon sağlayan yöntem tespit edildi.
•	 TU grubu, anlamlı düzeyde daha fazla madde kaybına neden oldu.
•	A; anlamlı düzeyde daha uzun işlem süresi, ÇU en kısa işlem süresi kaydedildi.
•	ÇU grubu fotoğraf analizinde en fazla yüzey değişikliğini gösterdi.
•	En fazla rezidüel boya küret gruplarında bulundu.

Abstract:
The aim of our study; The aim of this study is to compare the efficacy and safety of the methods frequently used in the treatment of peri-implantitis by visually removing the artificial biofilm formed with an equal amount of dye from the surface.
A total of 60 discs, 30 of which were Grade IV and Grade V, were used in our study. 5 discs in each group; Group 1: Stainless steel curette (ÇK), Group 2: Titanium curette (TK), Group 3: Ultrasonic steel tip (ÇU), Group 4: Ultrasonic titanium tip (TU), Group 5: Airflow (A), Group 6: They were divided into control (K) groups.
Titanium disc surfaces were painted with nail polish to simulate artificial biofilm and calculus deposition. Then, instrumentation was performed until it was completely cleared visually by mechanical decontamination methods and the times were recorded. The amount of material loss was determined by calculating the Weight Difference value, and the surface roughness change was determined by calculating the Ra Difference value. Scratches and residual dye amounts were analyzed by counting pixels in the photographs taken with a stereomicroscope.
In the results of our study;
• A method that provides the most effective decontamination by preserving the surface topography with the least Ra change and the least residual dye was determined.
• The TU group caused significantly more item loss.
• A; significantly longer processing time, the shortest processing time was recorded.
• The CU group showed the most surface changes in the photo analysis.
• The most residual dye was found in curette groups.