Sünen-i Ebî Dâvûd'da İmam Şâfiî'nin görüşlerine muhalif rivayetler
Narrations contrary to the views of Imams Shafi'i in Sunan al-Abī Dawūd
Yazar: MUHAMMET ASLAN
Danışman: DOÇ. DR. HALİL İBRAHİM TURHAN
Kayseri Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Din = Religion

Özet:
Bu tez çalışması, Sünen-i Ebî Dâvûd'da İmam Şâfiî'nin görüşlerine muhalif olarak yer alan rivayetleri konu edinmektedir. Hadis literatüründe önemli bir yer tutan söz konusu eserin; tahâret, namaz, zekât, oruç, hac ve kurban gibi ibadete dair çeşitli bölümleri bağlamında İmam Şâfiî'nin görüşleriyle uyuşmayan rivayetlerin ortaya konulup incelenmesi araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. 
Araştırma, rivayetlerin isnad ve metin analizini içeren nitel bir yöntemle yürütülmüş, İmam Şâfiî'nin görüşleri, delilleri ve rivayetlere yönelik yaklaşımı detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Sünen-i Ebî Dâvûd'a yazılan klasik şerhler, Şâfiî mezhebi âlimlerinin eserleri ve diğer temel hadis kaynakları bu değerlendirmelerde başvurulan önemli kaynaklardır.
Tezin bulguları, İmam Şâfiî'nin rivayetlere yaklaşımındaki metodolojik derinliği ve rivayetler arasındaki ihtilafların çözümünde ortaya koyduğu sistematik anlayışı gözler önüne sermektedir. Çalışma, hadis ve fıkıh ilimleri arasındaki ilişkiye katkı sağlamakla birlikte, İmam Şâfiî'nin rivayetlere yönelik farklı yorumlarını anlamaya yönelik yeni perspektifler sunmaktadır. Ayrıca, Sünen-i Ebî Dâvûd üzerine yapılan sınırlı akademik çalışmalara önemli bir katkı sunarak bu eserin daha detaylı analizine zemin hazırlamaktadır.
Bu çalışma, hadis ve fıkıh literatüründe İmam Şâfiî ve Ebû Dâvûd gibi iki önemli şahsiyeti bir araya getirerek literatürdeki önemli bir boşluğu doldurmakta ve her iki ilim dalının karşılıklı etkileşimini daha iyi anlamamızı sağlamaktadır.
Anahtar Kelimeler: Sünen-i Ebî Dâvûd, İmam Şâfiî, Muhalif, Rivayet.

Abstract:
This thesis focuses on the narrations in Sunan Abī Dāwūd that contradict the views of Imām al-Shāfiʿī. The primary aim of the study is to identify and analyze these narrations within the context of various chapters related to acts of worship, such as purification (ṭahārah), prayer (ṣalāh), almsgiving (zakāh), fasting (ṣawm), and pilgrimage (ḥajj), which hold a significant place in the field of ḥadīth. The research employs a qualitative methodology that includes both isnād and textual analysis of the narrations. It also delves into the views, evidence, and approach of Imām al-Shāfiʿī toward these narrations. Classical commentaries on Sunan Abī Dāwūd, works by scholars of the Shāfiʿī school, and other foundational ḥadīth sources constitute the primary references for this evaluation.
The findings of the thesis highlight the methodological depth of Imām al-Shāfiʿī's approach to narrations and his systematic understanding in resolving conflicts among narrations. This study not only contributes to understanding the relationship between the disciplines of ḥadīth and jurisprudence (fiqh) but also offers new perspectives on Imām al-Shāfiʿī's varied interpretations of narrations. Additionally, it provides a significant contribution to the limited academic research on Sunan Abī Dāwūd by paving the way for a more detailed analysis of this seminal work.
By bringing together two pivotal figures in Islamic scholarship, Imām al-Shāfiʿī and Abū Dāwūd, this study addresses a critical gap in the literature and enhances our understanding of the interplay between the disciplines of ḥadīth and fiqh.
Keywords: Sunan Abi Dawood, Imam Shafi'i, Dissenting, Narration.