Ratlarda random paternli dorsal fleplerde edoksabanın flep yaşayabilirliğine etkisinin araştırılması
Effect of edoxaban on random pattern skin flap survival in rats
Yazar: ÖMERCAN YAĞIZ ÖKSÜZ
Danışman: DR. MURAT İĞDE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Edoksaban = Edoxaban ; Gref yaşaması = Graft survival ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, McFarlane tarafından ratlarda tanımlanmış olan random paternli dorsal flepler üzerinde, Faktör Xa inhibitörü olan edoksabanın mikrovasküler düzeyde trombüs oluşumunu engelleme etkisi göz önüne alınarak flep sağkalımında oluşabilecek değişiklikleri ölçebilmek ve bunu histopatolojik ve istatistiksel olarak ortaya koyabilmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, edoksabanın kontrol grubuna göre flep sağkalımını gerek klinik gerekse histopatolojik olarak olumlu yönde etkileyeceği hipotezi kurulmuştur.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada 30 adet Wistar-Albino cinsi erkek rat kullanılmıştır. Ratlar her grupta 10'ar rat olacak şekilde randomize olarak 3 gruba bölünmüştür. Her rata dorsal randomize sefalik bazlı 3x9 cm'lik McFarlane flebi uygulanmıştır. Kontrol grubuna (Grup 1) herhangi bir medikal tedavi verilmemiştir. Grup 2, intraoperatif ve postoperatif edoksaban tedavisi (3mg/kg) almıştır. Grup 3 ise Grup 2'deki ilaç tedavisinin yanında preoperatif 2 gün, intraoperatif ve postoperatif 7 gün olmak üzere toplamda 10 gün klopidogrel tedavisi (50mg/kg) almıştır. 7. günün sonunda fleplerin nekroz alanı ve nekroz yüzdesi ölçülmüş, flep örnekleri ise histopatolojik ve immunohistokimyasal olarak değerlendirilmiştir. Tüm sonuçlar istatistiksel değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
Bulgular: Her 3 grup arasında flep nekrozu açısından anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). Grup 1 ile Grup 2 arasında inflamatuar hücre infiltrasyonu skorları bakımından fark mevcuttu (p<0.01). Grup 1'in ortancası Grup 2'ye göre anlamlı düzeyde yüksek idi. Grup 1 ile Grup 3 ve Grup 2 ile Grup 3 arasında ise fark bulunamadı (p>0.05). Hem Grup 2 hem de Grup 3'te epitelizasyon skorları Grup 1'e göre anlamlı düzeyde büyüktü. Grup 2 ile Grup 3 arasında ise epitelizasyon bakımından fark bulunamadı (p>0.05). Grup 1 ile Grup 2 arasında fibrozis skorları açısından fark saptandı (p<0.05). Grup 1 ile Grup 3 ve Grup 2 ile Grup 3 arasında ise anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). Grup 1 ile Grup 2 arasında neovaskülarizasyon skorları bakımından fark mevcuttu (p<0.01). Grup 1 ile Grup 2 arasında VEGF ile boyanma skorları bakımından fark saptandı (p<0.001). Grup 1 ile Grup 3 ve Grup 2 ile Grup 3 arasında ise anlamlı fark bulunamadı (p>0.05).
Sonuç: Edoksaban, ratlarda planlanan McFarlane fleplerde anti-inflamatuar etkisi ile inflamasyonu azaltır, epitelizasyonu ve yara iyileşmesini artırır. Edoksaban, arteriyel ve venöz trombozları engelleme mekanizması ile neovaskülarizasyona öncülük ederek, VEGF salınımını uyarır. Edoksaban, flep sağkalımını olumlu yönde etkileyebilecek olan bir ilaç olabilir, bu konuda daha detaylı çalışmaların yapılması gerekmektedir.

Abstract:
Aim: In this study, it was aimed to measure the changes (flap survival and the histopathological and statistical differentiations) in rats receiving edoxaban (considering the effect of edoxaban preventing thrombus formation at microvascular level) that may occur on random pattern dorsal flaps defined by McFarlane. For this purpose, it was hypothesized that edoxaban would positively affect flap survival both clinically and histopathologically compared to the control group.
Materials and Methods: Thirty male Wistar-Albino rats were used in the study. Rats were randomly divided into 3 groups, with 10 rats in each group. A dorsal randomized cephalic-based 3x9 cm McFarlane flap was applied to each rat. No medical treatment was given to the control group (Group 1). Group 2 received intraoperative and postoperative edoxaban treatment (3mg/kg). Group 3 received clopidogrel treatment (50mg/kg) for a total of 10 days (for 2 days preoperatively, intraoperative and 7 days postoperatively) in addition to the same treatment (edoxaban 3 mg/kg) in Group 2. At the end of the 7th day, flaps were examined in terms of necrosis area and percentage, and flap samples were examined by histopathological and immunohistochemical methods. Results were evaluated statistically.
Results: There was no significant difference between 3 groups in terms of flap necrosis (p> 0.05). There was a difference between Group 1 and Group 2 in terms of inflammatory cell infiltration scores (p <0.01). There was no difference between Group 1 and Group 3 and Group 2 and Group 3 (p> 0.05). Epithelization scores in both Group 2 and Group 3 were significantly higher than Group 1. There was no difference between Group 2 and Group 3 in terms of epithelization (p> 0.05). There was a difference between Group 1 and Group 2 in terms of fibrosis scores (p <0.05). There was no significant difference between Group 1 and Group 3 and Group 2 and Group 3 (p> 0.05). There was a difference between Group 1 and Group 2 in terms of neovascularization scores (p <0.01). There was a difference between Group 1 and Group 2 in terms of VEGF staining scores (p <0.001). There was no significant difference between Group 1 and Group 3 and Group 2 and Group 3 (p> 0.05).
Conclusion: Edoxaban reduces inflammation, increases epithelialization and wound healing with its anti-inflammatory effect in McFarlane flaps. Edoxaban stimulates VEGF release by leading to neovascularization by preventing arterial and venous thrombosis. Edoxaban may be a drug that can positively affect flap survival, more detailed studies are required on this subject.