Hiperemezis gravidarum tanılı hastaların serum laktat düzeyinin gebelik prognozu ile ilişkisinin belirlenmesi /
Yazar: EZGİ TURGUT
Danışman: DR. BURAK KARADAĞ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
ÖZET
Giriş: Hiperemezis gravidarumda mide içeriğinin uzun süreli kaybı hipokloremik metabolik alkaloza yol açmaktadır . Metabolik alkaloza akut kompanzasyonda solunum merkezi, kronik kompanzasyonda ise böbrekler devreye girer. Akut kompanzasyon sırasında ventilasyonu kontrol eden kemoreseptörler pH'daki artışa yanıt olarak ventilasyonu azaltırlar, bu şekilde pCO2 ve H+ oluşumu artar ve pH normale doğru düşürülmeye çalışılır. Respiratuar asidoz ile kompanzasyon sağlanır. Respiratuar asidozda düşük oksijen yani hipoksi görülür. Biz bu çalışma ile hiperemezis gravidarumu olan gebelerde ilerleyen gebelik haftalarında oluşan gebelik komplikasyonlarının bu dönemdeki hipoksi ile ilişkisini maternal serum laktat düzeyini ölçerek değerlendirmeyi amaçladık.
Materyal Metot: Çalışmaya Mayıs 2015-Mayıs 2016 tarihleri arasında Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğine başvuran takip edilen ve ilk trimesterde (<14 hafta) hiperemezis-gravidarum tanısı konulan 50 hasta ve konulmayan 50 sağlıklı gebe (kontrol grubu) olmak üzere toplam 100 gebe dahil edildi. Tüm hastalar terme kadar takip edildi ve takip sırasında görülen gebelik komplikasyonları ve erken neonatal değerlendirmeler kaydedildi.
Sonuçlar: Çalışmamızda gruplar arasında demografik özellikler (yaş, vki, gravida, parite, geçirilmiş abort, küretaj sayıları, doğum sayıları ve doğum şekilleri)  açısından anlamlı istatiksel fark yoktu. Hastaların kusma sayısı, kilo kayıpları ve keton değeri birbiriyle koreleydi (p<0,001). İlk trimesterde bakılan idrar keton düzeyleri yüksek olan hastaların, kan gazı pO2 değerlerinin düşüklüğü ve laktat düzeylerinin yüksekliği açısından çalışma grubu ile kontrol grubu arasında anlamlı farklılık izlenmiştir (p<0,001, p<0,001, p<0,001). Kontrol grubu ile çalışma grubu arasında antenatal takiplerinde oligohidramniyos, polihidramniyos, GDM, GHT ve IUGR gelişimi açısından anlamlı fark izlenmedi (p=0,320). Kusma sayısı ve kilo kaybı fazla olan hastaların yenidoğan doğum kilosu anlamlı olarak düşük izlendi (p=0,002). Çalışma grubu ile kontrol grubu arasında doğum şekli, doğum haftası ve sezaryen ile doğum endikasyonları açısından anlamlı fark izlenmedi (p=0,822, p=0,538, p=0,049). Çalışmamızda çalışma grubunda kontrol grubuna göre yenidoğan kan gazı pH düzeyleri ve 1.dk apgar değerleri açısından anlamlı fark saptanmıştır (p<0,001, p=0,022). Çalışmamızda ilk trimesterde bakılan GGT düzeyleri ile yenidoğan doğum kilosu, kan gazı pH düzeyi ve 1.dk apgar skoru pozitif koreleydi (p=0,002, p=0,004,p<0,001).

Karar: Şiddetli hiperemezis gravidarum gelişen hastalarda oluşan kompanze metabolik alkaloz ile ortaya çıkan hipoksi, laktat yüksekliği ve artan oksidan maddelerin yenidoğan  kilosu, apgar skoru ve kan gazı üzerinde olumsuz etkileri olduğunu göstermektedir. Ancak hiperemezis gravidarumun gebelik sonuçlarına etkilerinin gösterilebilmesi açısından daha fazla hasta ile yapılan yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Hiperemezis Gravidarum, Gebelik Komplikasyonları, Oksidatif Stres.

Abstract:
ABSTRACT
Introduction: Long term loss of stomach contents in hyperemesis gravidarum would lead to hypochloremic metabolic alkalosis. In cases of metabolic alkalosis with acute compensation, the repository center would step in, while in cases of chronic compensation, the kidneys would become involved. The chemoreceptors that control ventilation during acute compensation reduces ventilation as a response to the increase in pH level; this way, pCO2 and H+ formation is elevated, and the body tries to lower the pH down to normal. Compensation is ensured by respiratory acidosis. Respiratory acidosis presents with low oxygen, i.e. hypoxia. The foregoing study is aimed at assessing the relation of pregnancy-related complications which present in the later weeks of pregnancy with hypoxia that occurs in the same period in pregnant women suffering from hyperemesis gravidarum, by measuring the maternal serum lactating level.
Material Method: The present involves a total of 100 pregnant women including 50 patients diagnosed with hyperemesis gravidarum in the first trimester (<14 weeks) of their pregnancies and 50 healthy patients who were not diagnosed with this condition (as the control group), who consulted to and were followed up by the Gynecology and Obstetrics Clinic of Ankara Teaching and Research Hospital between May 2015 and May 2016. All patients were followed up until they were full term, and the pregnancy-related complications that presented during the follow-up as well as early neonatal considerations were recorded.
Results: The study has yielded no meaningful statistical difference between the groups in terms of demographical characteristics (age, bmi, gravida, parity, history of abortions, number of curettages, number of previous deliveries and method of delivery). There was a correlation between the number of times the patients threw up, their weight losses and ketone values (p<0,001). A meaningful difference was observed between the study group and the control group in terms of low blood gas pO2 levels and elevated lactate levels in patients who turned out to have high urinary ketone levels when they were examined in their first trimesters (p<0,001, p<0,001, p<0,001). No meaningful difference was observed between the control group and the study group in terms of oligohydramnios, polyhydramnios, GDM, GHT and IUGR development in their antenatal follow-ups (p=0,320). It was observed that the birth weights of the babies delivered by patients with high vomiting numbers and weight loss were meaningfully low (p=0,002). No meaningful difference was observed between the study group and the control group in terms of delivery method, delivery week and Caesarean-section delivery indications (p=0,822, p=0,538, p=0,049). The study identified a meaningful difference in the study group as opposed to the control group in terms of newborn blood gas pH levels and 1 min. apgar score values (p<0,001, p=0,022). The study has concluded that there was a positive correlation between the GGT levels examined in the first trimester and newborn birth weight, blood gas pH level and 1 min. apgar scores (p=0,002, p=0,004,p<0,001).
Decision: The study indicates that cases of hypoxia, high lactate levels and elevated oxidant agents that present with compensated metabolic alkalosis which occurs in patients who have developed severe hyperemesis gravidarum have negative effects on a newborn's weight apgar score and blood gas. Nevertheless, further research involving greater number of patients is required in order to show the implications of hyperemesis gravidarum on pregnancy results.
Keywords: Hyperemesis Gravidarum, Pregnancy Complications, Oxidative Stress.