Tip 2 diyabetik hastalarda kognitif fonksyonların değerlendirilmesi
Evaluation of cognitive functions type 2 diabetic subjects
Yazar: HAKAN YANAR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA TEMİZEL
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
Amaç: Diyabetik hastalarda kognitif durumun oldukça sorunlu olduğu gösterilmiştir. Bizde çalışmamızda 50-80 yaş arası tip 2 diyabetik hastalarda kognitif fonksyonları araştırmak istedik. 
Metod: 100 tip 2 diyabetik ve 31 nondiyabetik,  toplam 131 hastanın , kognitif performansı  mini mental test (MMT) ile değerlendirildi. Her iki grupta MMT skoru saptandı ve gruplararası karşılaştırma yapıldı. Hasta grubunda cinsiyet, yaş, diyabet başlangıç yaşı, diyabet süresi, HbA1c düzeyi ve Vücut Kitle İndeksi (VKİ) için, kontrol drubunda ise yaş, cinsiyet, HbA1c düzeyi ve VKİ için ilişki analizi yapıldı. 
Bulgular: MMT skorunu oluşturan alt bileşenler karşılaştırıldığında, beş inceleme alanından ikisi olan kayıt ve hatırlama puanları, diyabetik grupta anlamlı olarak daha düşüktü. 
Diyabetik grupta HbA1c,VKİ ve yaş değişkenlerinin MMT skoru üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlıydı. MMT skoru ile yaş, HbA1c düzeyi ve VKİ değeri arasında negatif doğrusal bir korelasyon saptandı. HbA1c, yaş ve VKİ arttıkça kognitif fonksyonlar gerilemektedir. Kontrol grubundaki yaş ve HbA1c değişkenlerinin MMT skoru üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu, cinsiyet ve BKİ değişkenlerinin ise MMT skoru üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı saptandı. MMT skorları diyabetik grupta 24.98 ± 3.10, kontrol grubunda 25.35 ± 3.22 idi ve istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı.
Sonuç: Tip 2 diyabetikler ile diyabetik olmayanlar arasında kognitif fonksyonlar açısından anlamlı bir fark saptanmadı. Ancak diyabetik hastaların kayıt ve hatırlama ile ilgili performanslarının daha düşük olduğunu saptadık. Ek olarak, diyabetik hastalarda kötü glisemik kontrol ve obezite, kognitif performansı olumsuz yönde etkilemektedir.              MMT orta-ileri yaşlarda klinik değerlendirmenin bir parçası olmalı ve özellikle de diyabetik hastaların  klinik takibinde ana unsurlardan biri olmalıdır.

Abstract:
Aim: It is reported that cognitive state in diabetic people is far more problematic. In this study, we aimed to estimate cognitive functions in 50-80 year aged type 2 diabetic patients. 
Methods: Cognitive performance of 131 patients between 50-80 ages, including 100 type 2 diabetics and 31 non-diabetics, were evaluated through a mini mental test (MMT). In both of the groups MMT scores were estimated and compared between groups. Afterwards relation analysis were carried out for sex, age, onset age of diabetes, duration of diabetes, HbA1c levels and body mass index (BMI) in the patient group for age, sex, Hb1Ac levels, BMI and MMT score in the control group.
Results: In comparison of sub-components making up MMT score, scores in registration and recall, which were two of five examination areas was significantly lower in diabetic group. In diabetic group, the effect of HbA1c, body mass index (BMI) and age variables on MMT score was statistically significant. A negative linear correlation was estimated between MMT score and age, HbA1c level and BMI value. While HbA1c, age and BMI keep going up, cognitive functions get lower. It was reported  that age and HbA1c variables in the control group had a significant effect on MMT score, on the other hand, sex and BMI variables had no significant effect on MMT score. MMT scores were 24.98 ± 3.10 in diabetic group and 25.35 ± 3.22 in control group and statistically no significant difference was found.
Conclusion: No significant difference was reported between type 2 diabetics and non-diabetics in terms of cognitive functions. But it was reported that performance of diabetic patients in relation to the registration and recall was lower. Additionally, poor glycemic control and obesity in diabetics negatively affect cognitive performance. Consequently, MMT should be a fragment of clinical evaluation of old phenomenons and, as well, should be a main element of clinical follow-up in phenomenons such as diabetes which is a figure of risk.