Poli (laktik asit-KO-glikolik asit) (PLGA) biyoemilebilir nanofiberlerin tendon adezyonu ve iyileşmesine etkisi: deneysel çalışma
The effect of POLY (lactic acid-co-glycolic acid) (PLA) bioabsorbable nanofibers on tendon adhesion and healing: an experimental study
Yazar: ORKUN UYANIK
Danışman: DOÇ. DR. ZEYNEP ALTUNTAŞ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Biyomühendislik = Bioengineering ; Biyoteknoloji = Biotechnology ; Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Adezyonlar = Adhesions ; Glikolik asit = Glycolic acid ; Laktik asit = Lactic acid ; Nanolif = Nanofiber ; Nanoteknoloji = Nanotechnology ; Poliglikolik asit = Polyglycolic acid ; Tendonlar = Tendons

Özet:
Amaç:Fleksör tendonların, içinden geçtiği dar tünellerde sıkışıp kalması sınırlı rejenerasyon kapasitesiyle birlikte tendon adezyonlarına neden olur. Tendon adezyonun önlenmesinde büyüme faktörleri,adezyon bariyerleri gibi çok sayıda materyal kullanılmıştır.
Bu çalışmada son yıllarda gelişen ve popüler olan yaklaşık 1 ile 100 nanometre olan nano ölçekteki maddeleri üretebilen bilim, mühendislik ve teknolojinin birleşmesiyle oluşan nanoteknoloji kullanılarak oluşturulan biyoemilebilir Poli (laktik asit-ko-glikolik asit) materyalinin, fibrozis ve yüksek morbiditeye sebep olan tendon adezyon oluşumunun azaltılması amaçlanmıştır.
Yöntem:Çalışmada 48 adet sıçan kullanılmış ve sıçanlar 12'şerli gruplar halinde 4 eş gruba ayrılmıştır. Tüm gruplarda sıçanların sol aşil tendonları kesilip modifiye Kessler yöntemiyle aynı seansta tekrar onarılmıştır. Deney grubundaki (grup 3-4) sıçanların onarım yapılan tendonların etrafına biyoemilebilir hidrofobik Poli (laktik asit-ko-glikolik asit) sarılmıştır. Deney hayvanlarının yarısı (grup 1-3) birinci ayda, diğer yarısı (grup 2-4) iseikinci ayda sakrifiye edilerek biyomekanik, histopatolojik ve makroskobik olarak değerlendirildi.
Bulgular: Makroskopik değerlendirmede, deney grupları (grup 3-4) ve kontrol grupları (grup 1-2) arasında adezyon uzunluğu, özellikleri ve şiddeti açısından anlamlı farklılık bulundu (p <0.05). Biyomekanik testlerde tüm gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmadı (p> 0.05). Hidrofobik Poli (laktik asit-ko-glikolik asit) maddesi kullanılan grup 3 ve 4'te histopatolojik olarak anlamlı farklılıklar bulundu(p <0.05).İnflamatuar yoğunluk, vaskülarizasyon ve fibrozis deney grubunda daha yüksek bulundu.
Sonuç: Hidrofobik Poli (laktik asit-ko-glikolik asit) materyalinin biyomekanik testlere anlamlı şekilde etki etmediği fakat, peritendinöz yapışıklıkların belirgin ölçüde azalttığı ve bu etkinin histopatolojik incelemede araştırılan vaskülarizasyon miktarıyla oluşabileceği düşünülmüştür.	
Anahtar Kelimeler: PLGA; tendon; adezyon; nanoteknoloji.

Abstract:
Objective:Being trapped in narrow tunnels through which flexor tendons pass causes tendon adhesions with limited regeneration capacity. Many materials such as growth factors and adhesion barriers have been used to prevent tendon adhesion.
In this study, it was aimed to reduce tendon adhesion formation that causes fibrosis and high morbidity. Bioabsorbable Poly (lactic acid-co-glycolic acid) material, which was developed and popular in recent years, was created by using nanotechnology, which is formed by the combination of science, engineering and technology, which can produce nanoscale materials of about 1 to 100 nanometers, was used for this purpose.
Methods:48 rats were used in the study and the rats were divided into 4 mating groups in groups of 12. In all groups, the left Achilles tendons of the rats were cut and repaired using the modified Kessler method in the same session. Bioabsorbable hydrophobic poly (lactic acid-co-glycolic acid) was wrapped around the repaired tendons of the rats in the experimental group (group 3-4). Half of the experimental animals were sacrificed at the 1st month and the other half at the 2nd month and evaluated biomechanically, histopathologically and macroscopically.
Result:In macroscopic evaluation, a significant difference was found between the experimental groups (group 3-4) and the control groups (group 1-2) in terms of adhesion length, properties and severity (p <0.05). There was no significant difference between all groups in biomechanical tests (p> 0.05). Histopathologically significant differences were found in groups 3 and 4 in which hydrophobic poly (lactic acid-co-glycolic acid) substance was used (p <0.05). Inflammatory density, vascularization and fibrosis were higher in the experimental group.
Conclusion: İt was thought that the effect of hydrophobic Poly (lactic acid-co-glycolic acid) material did not significantly affect biomechanical tests, but peritendinous adhesions significantly decreased, and this effect may occur with the amount of vascularization investigated in histopathological examination.

Keywords: PLGA; tendon; adhesion; nanotechnology.