Lityum-pilokarpin ile indüklenmiş status epileptikus sonucu sıçan hipokampusunda oluşan mikroglia aktivasyonunun serum s100b düzeyi ile ilişkisi ve bir GLP-1 analoğu olan liraglutidin bu değişiklikler üzerine etkisi
The relationship between serum s100b levels and microglial activation in rat hipocampus after lithium-pilocarpine-induced se and the affect of liragulitide,  a GLP-1 analogue,  on these changes
Yazar: MURAT KIZILTAŞ
Danışman: PROF. DR. SÜREYYA BARUN
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Eczacılık ve Farmakoloji = Pharmacy and Pharmacology
Dizin: Epilepsi = Epilepsy ; Glukagon = Glucagon ; Hipokampus = Hippocampus ; Lityum = Lithium ; Peptidler = Peptides ; Protein S = Protein S

Özet:
Bu çalışmanın amacı lityum-pilokarpinle indüklenen SE sonucu sıçan hipokampusunda oluşan mikroglial aktivasyonun serum S100B düzeyi ile arasındaki olası korelasyonun ve liraglutidin bu değişiklikler üzerine etkilerinin incelenmesidir.
Bu amaçla 24 adet erkek Spraque-Dawley ırkı sıçan 4 gruba ayrıldı. Gruplar şöyle planlandı: 1) Kontrol: Sıçanlara bir işlem uygulanmadı 2) Sham: 1. gün SF (127 mg/kg i.p.) uygulandı. 2. gün 30 dakikalık aralıklarla sırasıyla metilskopolamin-bromür (1mg/kg i.p.), (30 mg/kg i.p.), (10 mg/kg i.p.) ve diazepam (10 mg/kg i.p.) uygulandı. 3., 4., 5., 6., ve 7. günlerde herhangi bir işlem uygulanmadı. 3) SE: SE grubunda lityum-pilokarpin ile SE indüklenmiş hayvanlar yer aldı. Deney hayvanlarına pilokarpin enjeksiyonundan 24 saat önce lityum klorür (127 mg/kg i.p.)  uygulandı. Pilokarpin 30 dakika arayla  (30 mg/kg i.p.) ve (10 mg/kg i.p.) olarak iki doz uygulandı. Ayrıca pilokarpinden 30 dakika önce kolinerjik yan etkileri ortadan kaldırmak için sıçanlara metilskopolamin-bromür (1 mg/kg i.p.) verildi. SE süresi diazepam (10 mg/kg i.p) ile kontrol altına alındı. 3., 4., 5., 6., ve 7. günlerde ölüm oranını azaltmak için bütün sıçanlara SF ve TPN solüsyonu verildi. 4) SE + Liraglutid: SE grubu deney protolü (50 μg/kg, i.p.) liraglutid varlığında tekrarlandı. 8. gün 4 gruptaki sıçanların tamamından S100B tayini için kan alındı ve GFAP ve OX-42 tespiti için hipokampusları çıkarılarak fiksatif solüsyona konuldu. 
Bu çalışmanın sonuçlarına göre Kontrole göre SE + Liraglutid grubundaki S100B'nin yüksekliğinin liraglutidin litaretürde belirtilen nöroprotektif özelliklerinden kaynaklanması muhtemeldir. Ayrıca, SE grubunda CA1'deki OX-42(+) mikroglia sayısı ile kan S100B düzeyleri arasında yüksek düzeyde pozitif korelasyon S100B'nin patolojik odakla ilgili mikroglial aktivasyonu yansıtabileceğini düşündürmektedir. Bu ilişki daha ileri düzey çalışmalarla aydınlatılmalıdır. 
OX-42 ekspresyonunun DG'ta çalışma grupları arasında istatistiksel olarak farklı bulunmaması nöroinflamasyonda esas olarak CA1 bölgesinin önemli bir role sahip olduğunu düşündürmektedir. OX-42 ekspresyonunun SE ve SE + Liraglutid gruplarında CA1'de kontrol değerlerine göre anlamlı olarak yüksek bulunması da CA1'in patolojik nöroinflamatuvar süreçlerde ön planda yer aldığını desteklemektedir.
Liraglutidin SE grubunda oluşan OX-42 ekspresyonu üzerinde bir etkisi olmamıştır. Ancak bu grupta, CA1 ve DG'ta GFAP(+) hücre sayıları arasında yüksek düzeyde korelasyonun olması liraglutidin hem CA1 hem de DG'ta nöroinflamatuvar süreçleri uyardığı şeklinde yorumlanabilir.

Abstract:
The purpose of this study was to investigate the probable correlation between serum S100B levels and microglial activation in rat hipocampus after lithium-pilocarpine induced SE and the effect of liraglutide on these changes.
 Twenty-four rats (male, 200-250 gr, Spraque-Dawley) were assigned to 4 groups. 1) Control: No operation is applied to rats 2) Sham: 1. day, SF (127 mg/kg i.p.) was administered. 2. day, with 30 minutes intervals, respectively methylscopolamine-bromide (1 mg/kg i.p.), SF (30 mg/kg i.p.), SF (10mg/kg i.p.) and diazepam (10mg/kg i.p) were administered. 3., 4., 5., 6., and 7. days not implemented any action. SE) Lithium-pilocarpine-induced SE animals took place in SE group. 24 hours before pilocarpine injection lithium chloride (127 mg / kg, ip) were administered to experimental animals. Pilocarpine with the interval of 30 minutes as (30 mg / kg, ip), (10 mg / kg, ip) in two doses were administered. Also, to eliminate cholinergic side effects of pilocarpin, 30 minutes before, methylscopolamine-bromide (1 mg/kg, i.p.) was administered to the rats. SE durations in rats were controlled by diazepam (10 mg/kg, i.p). SF and TPN solutions were given to all rats to reduce the mortality rate on 3., 4., 5., 6., and 7. days. 4) SE + Liraglutide: SE group experiment protocol was repeated in the precence of (50 μg/kg, i.p.) liraglutide. On 8. day, for the determination of S100B blood was drawn from all of the rats in 4 groups and hippocampi were removed and placed in fixative solution for determination of GFAP and OX-42.According to our results, high levels of S100B in SE + Liraglutide group compered with the control group may be resulted from neuroprotective properties of liraglutide which are stated in literature. Besides, there is a high level positive correlation between OX-42(+) microglia number in CA1 area and blood S100B levels at SE group. This finding suggests that S100B may reflect microglial activation at relevant pathological focus that has to be investigated further.
We found that statistically OX-42 expression in DG do not statistically different between the groups. This mainly suggest that CA1 area has an important role at neuroinflammation. Moreover, OX-42 expression in CA1 in SE and SE + Liraglutide groups were statistically higher than Control group which supports that CA1 is taking place at the forefront of neuroinflammatory pathological processes.  
There was no affect of liraglutide on OX-42 ekspression which occured in SE group. But, at this group there was a high level of correlation between CA1 and DG GFAP(+) cell numbers which suggest that liraglutide may trigger neuroinflammatory processes both in CA1 and DG.