Kanin distemperin tedavisinde antiviral kullanımının klinik bulgular, hematolojik ve biyokimyasal parametreler ve viral saçılım üzerine etkilerinin değerlendirilmesi
The evaluation of the effects of use of antiviral for the treatment of canine distemper on the clinical findings, hematologic and biochemical parameters and viral shedding
Yazar: ŞÜKRÜ DEĞİRMENÇAY
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA SİNAN AKTAŞ
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İç Hastalıkları (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Antiviral ajanlar = Antiviral agents ; Distemper virüsü-köpek = Distemper virus-canine ; Hematoloji = Hematology ; Proantosiyanidin = Proanthocyanidin ; Ribavirin = Ribavirin ; Veteriner hekimlik = Veterinary medicine ; Virüs hastalıkları = Virus diseases

Özet:
ÖZET
Kanin Distemperin Tedavisinde Antiviral Kullanımının Klinik Bulgular, Hematolojik ve Biyokimyasal Parametreler ve Viral Saçılım Üzerine Etkilerinin Değerlendirilmesi
Amaç: Kanin distemper dünyada ve ülkemizde özellikle aşısız yavru köpeklerde yaygın olarak görülen viral bir hastalıktır. Spesifik bir tedavisi olmayıp, klinik olarak doğal enfekte köpeklerde tedavide antiviral kullanımı ile ilgili çalışma sayısı da yok denecek kadar azdır. Bu nedenle bu çalışmada kanin distemper'in tedavisinde klasik sağaltıma ilave olarak kullanılan antivirallerin klinik bulgular, hematolojik ve biyokimyasal parametreler ile viral saçılım üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metot: Bu çalışmada 24 distemperli ve 6 sağlıklı olmak üzere toplam 30 köpek kullanıldı. Kesin tanı PZR testi ile yapıldı. Distemper'li köpekler 6'şarlı 4 gruba ayrıldı. A grubundaki köpeklere 10 gün süreyle klasik tedavi (ringer laktat+dekstroz+% 0.9 NaCI, amoksisilin+klavulanik asit) uygulandı. A+R grubundaki köpeklere 10 gün süreyle klasik tedaviye ilave olarak 30 mg/kg dozda ribavirin uygulandı. A+P grubundaki köpeklere 10 gün süreyle klasik tedaviye ilave olarak 10 mg/kg dozda proanthocyanidin uygulandı. A+R+P grubundaki köpeklere ise 10 gün süreyle klasik tedaviye ilave olarak 30 mg/kg dozda ribavirin ve 10 mg/kg dozda proanthocyanidin uygulandı. Çalışma gruplarındaki köpeklerden tedavinin 0., 3., 7. ve 10. günlerinde kan ve swap örnekleri alındı ve semptomlar ayrıntılı olarak kaydedildi. Gruplarda 0., 3., 7. ve 10. günlerde klinik bulgular, hematolojik ve biyokimyasal parametreler ve 0., 7. ve 10. günlerde ve tedavi sonrası 5. ve 10. günlerde ise viral saçılım değerlendirildi.
Bulgular: Toplam klinik iyileşme skorları sırasıyla A+P (182), A+R (188), A (244) ve A+R+P (349) olarak bulundu. En iyi klinik iyileşme proanthocyanidin uygulanan A+P grubunda belirlendi. Tedavi öncesi ve süresince tüm gruplarda lenfosit sayılarında düşüklük dikkati çekti. Tüm gruplarda tedavi süresince eritrosit, hemoglobin ve hematokrit değerlerde sayısal azalmalar saptandı. A+P grubunda total lökosit ve nötrofil sayılarında önemli artış belirlendi. A+R grubunda ise total lökosit, nötrofil ve monosit sayılarında azalma oldu. Grupların hepsinde tedavi öncesi ve tedavi süresince albümin düzeylerinde bir azalma belirlendi. A+R ve A+P gruplarında kreatinin düzeyinde artma, kolesterol düzeyinde ise azalma olduğu görüldü. Tedavinin 7. gününde swap ve lökosit örneklerinde en fazla CDV Ag negatif saptanan grup A+R grubu oldu. Tedavi sonrası 10. günde sadece A+R ve A+P gruplarındaki 2'şer köpekte viral saçılımın olmadığı görüldü. 
Sonuç: Kanin distemperin tedavisinde klasik sağaltıma ilave olarak kullanılan ribavirin ve proanthocyanidin uygulamalarının klinik bulguların şiddetini, mortaliteyi ve viral saçılımı azaltarak hayatta kalma oranlarını artırdığı belirlendi. Klinik skor, hematolojik ve biyokimyasal bulgular ve hayatta kalma oranları bakımından en iyi sonuç proanthocyanidin uygulanan grupta elde edilirken viral saçılım bulguları dikkate alındığında en iyi sonuç ribavirin uygulanan grupta elde edildi. Ribavirin ve proanthocyanidin kullanımının kanin distemperin tedavisinde olumlu etkilerinin olduğu anlaşıldı.
Anahtar Kelimeler: Antiviral, kanin distemper virüs, proanthocyanidin, ribavirin

Abstract:
ABSTRACT
The Evaluation of the Effects of Use of Antiviral for the Treatment of Canine Distemper on the Clinical Findings, Hematologic and Biochemical Parameters and Viral Shedding
Aim: Canine distemper is a viral disease which is particularly and commonly seen in unvaccinated dogs in Turkey and the World. Specifically, there is not a treatment and even the number of clinical studies about the use of antiviral for the treatment of naturally infected dogs is quite scarce. Therefore, in this study, it is aimed to evaluate the effects of use of antiviral for the treatment of canine distemper on the clinical findings, hematologic and biochemical parameters and viral shedding besides the classical treatment for the treatment of canine distemper.
Material and Method: In this study, a total of 30 dogs (24 distemper-infected dogs and 6 healthy dogs) were used. Final diagnosis was made with the PZR test. Distemper-infected dogs were grouped into 4 groups consisting of 6 dogs. For the dogs in group A, the classical treatment (ringer lactate-dextrose-0.9% NaCI -amoxicillin-clavulanic acid) was applied for 10 days. For the dogs in group A+R, in addition to the classical treatment, a dose of 30 mg/kg ribavirin was applied for 10 days. The dogs in group A+P were treated with a dose of 10 mg/kg of proanthocyanidin as well as the classical treatment for 10 days. Besides the classical treatment, a dose of 30 mg/kg ribavirin and 10 mg/kg proanthocyanidin was applied to the dogs in group A+R+P for 10 days. A sample of blood and swap was taken from all the dogs in each group on the 0th, 3rd, 7th and 10th days during treatment and the symptoms were recorded in detail. The clinical findings, hematologic and biochemical parameters were evaluated according to the samples obtained on the 0th, 3rd, 7th and 10th days during treatment and the viral shedding is evaluated on the 0th, 7th and 10th days during treatment and 5th and 10th days of post-treatment.
Results: The scores of total clinical recovery was found respectively A+P (182), A+R (188), A (244) and A+R+P (349). The best clinical recovery was observed in the dogs of A+P group which were treated with proanthocyanidin. During the pre-treatment and treatment, the lowness in the number of lymphocyte in all groups was remarkable. In all groups, during the pre-treatment and treatment, there was a decrease in the levels of erythrocyte, hemoglobin, and hematocrit. In A+P group, a significant rise in the numbers of total leucocyte and neutrophil was identified. On the contrary, a decline in the numbers of total leucocyte, neutrophil and monocyte was observed in group A+R. In all groups, during pre-treatment and treatment, a decrease in the albumin level was detected. A rise in the level of creatine and a fall in the level of cholesterol were seen in the groups of A+R and A+P. On the 7th day of the treatment, the highest CDV Ag negative was detected in the group A+R in the samples of blood and swap. On the 10th day of post-treatment, a viral shedding was observed in only two dogs of each A+R and A+P groups.
Conclusion: In the treatment of canine distemper, in addition to the classical treatment, it is observed that the use of ribavirin and proanthocyanidin helps decreasing the severity of clinical findings, mortality, and viral shedding and increasing the survival rate. By means of clinical score, hematologic and biochemical findings and the survival rate, the best outcome was obtained in the group which was treated with proanthocyanidin. On the other hand, by means of viral shedding, the best outcome was detected in the group which was treated with ribavirin. It is concluded that the use of ribavirin and proanthocyanidin in the treatment of canine distemper has positive effects.
Key Words : Antiviral, canine distemper virus, proanthocyanidin, ribavirin