Astımlı çocuk hastalarda MDR-1 C>T gen polimorfizminin sıklığının belirlenmesi
Association between the c3435t single-nucleotide polymorphism of multidrug resistance 1 gene and asthma in children
Yazar: FATMA DUKSAL
Danışman: PROF. DR. ÖMER CEVİT
Cumhuriyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Astım = Asthma ; Genler = Genes ; Genler-MDR 1 = Genes-MDR 1 ; Polimorfizm-genetik = Polymorphism-genetic ; Çocuklar = Children

Özet:
Astım hava yollarının kronik inflamatuar bir hastalığıdır. Bazı genetik faktörlerin, örneğin, "multidrug resistance gene" (MDR) akciğerleri oksidatif hasardan koruduğu düşünülmektedir. Çalışmamızda çocukluk astımı ile inflamatuar olaylarda rol alan C3435T MDR-1 gen polimorfizmi arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçladık.
Çalışma ve kontrol grupları sırasıyla 58 hasta (31 erkek/27 kız) ve 54 katılımcıdan (23 erkek/31kız) oluşmaktadır. Çalışma ve kontrol grubunun ortalama yaşları sırasıyla 9,87±3,08 ve 10,01±2,75 idi. Yaş ve cinsiyet açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu. Normal, heterozigot ve homozigot polimorfizm hastaların sırasıyla  12 (%20,7), 31 (%53,4)ve 15 (%25,9)'unda kontrol grubunun 18 (%33,3), 28 (%51,9) ve 8 (%14,8)'inde saptanmıştır. Astım ve kontrol grubu arasında MDR-1 polimorfizmi açısından anlamlı fark yoktu.  Astmatik grup hafif persistan, orta persistan ve ağır astım olarak sınıflandırıldı. Hafif persistan grupta, normal, heterozigot ve homozigot polimorfizm  sırasıyla 8 (%33,3), 14 (%58,3) ve 2 (%8,3)'sinde, orta persistan grupta, normal, heterozigot ve homozigot polimorfizm  sırasıyla 3 (%17,6), 12 (%70,6) ve 2 (%11,8)'sinde, ağır grupta, normal, heterozigot ve homozigot polimorfizm sırasıyla 1 (%5,9), 5 (%29,7) ve 11 (%64,7)'sinde saptanmıştır.  Homozigor mutasyon ağır astım grubunda hafif ve orta persistan gruba göre anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. Ayrıca homozigot mutasyon kız hastalarda erkek hastalara gore daha fazla saptanmıştır.
Sonuç olarak bu farklılığın ağır astımlı hastalardan kaynaklandığı yorumuna ulaştık. Bu bulgular sonucunda hastalar astım tanısı aldıklarında MDR-1 gen sonucuna göre ileride özellikle ağır astım olabilecekleri riskli grup şeklinde sınıflandırabiliriz. Böylece özellikle ağır astımlı hastaların tedavisi erkenden başlanabilir ve uzun dönemli yakın takibi yapılabilir. Böylece hastayı astımın kronik komplikasyonlarından koruyabiliriz. Ayrıca hastanın atakların sayısını azaltabilir ve ataklarının daha hafif geçmesini sağlayabiliriz.

Abstract:
Asthma is a chronic inflammatory disease of the airways. It is suggested that few genetic factors, for example, multidrug resistance (MDR) proteins may protect lung tissue from oxidative damage. 
We aimed to evaluate the relationship between childhood asthma and C3435T MDR-1 gene polymorphism which play a role in the inflammatory process.
The study and control groups was composed of 58 patients (31 males/27 females); and 54 participants (23 males/31 females) respectively. The mean age of the study and control group was 9.87±3.08 and 10,01±2,75 years respectively. There was no significant difference between age and sex between groups. The wild type, heterozygous, and homozygous polymorphisms were found in 12 (20,7%), 31 (53,4%), and 15 (25,9%) of the study participants, respectively. In the control group, the wild type, heterozygous, and homozygous gene polymorphisms were found in 18 (33,3%), 28 (51,9%), and 8 (14,8%) participants, respectively. There was no significant difference between asthma and control group in terms of MDR-1 polymorphisms. Asthmatic group was classified as mild persistence, moderate persistance and severe asthma. The wild type, heterozygous, and homozygous polymorphisms were found in 8 (33,3%), 14 (58,3%), and 2 (8,3%) of the mild persistance group, respectively. In the moderate persistance group, the wild type, heterozygous, and homozygous polymorphisms were found in 3 (17,6%), 12 (70,6%), and 2 (11,8%) participants, respectively.  In the severe group, the wild type, heterozygous, and homozygous polymorphisms were found in 1 (5,9%), 5 (29,7%), and 11 (64,7%) participants, respectively. Homozygous polymorphism was found significantly higher in severe asthmatic group than moderate and mild persistance groups. 
So, we inferred that the difference resulted from severe asthmatic patients. And this information helps us to rank the patients in terms of asthma by looking MDR-1 gen when the patient was diagnosed as asthma. Hence, treatment of patients, especially with crucial degree may begin earlier and its long-term pursuance can be made. We can diminish attacks of the patient and provide a bit easiness during attacks as well.