Rinoplasti hastalarında internal nazal valv açısını artırmak ve orta çatı restorasyonunu sağlamak için farklı bir bakış açısı:interkartilaginöz spreader greft
A different perspective to increase the internal nasal valve angle and provide middle roof restoration in rhinoplasty patients:intercartilaginous spreader graft
Yazar: ZEYNEP BANU ARICI
Danışman: PROF. DR. MURAT ŞAHİN ALAGÖZ
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
Giriş ve Amaç: Rinoplasti, hem dünyada hem de ülkemizde sıklıkla uygulanan estetik
operasyonlardan biridir. Burun, solunum sisteminin önemli bir parçasıdır ve herhangi bir
yapısal bozukluk, solunum fonksiyonlarını olumsuz yönde etkileyebilir. Bu nedenle rinoplasti
operasyonlarında arzu edilen estetik görünümle birlikte fonksiyonel onarım oldukça
önemlidir.
Çalışmamızda; geleneksel spreader greftlerin dezavantajının giderilmesi için septum
ile üst lateral kıkırdaklar ilişkisini interkartilaginöz greftler kullanarak, hem orta çatıyı restore
etmeye hem de internal nazal valv açısını artırmaya, bunu yaparken de ana hava yolunu
engelleyecek bir yapıdan kaçınılmaya çalışıldı.
Bu çalışmada, interkartilaginöz spreader greft yöntemi ile opere edilen hastaların
preoperatif ve postoperatif NOSE (Nazal obstrüksiyon semptomlarını değerlendirme skalası)
ve ROE (Rinoplasti sonuç değerlendirme anketi) testlerinin karşılaştırılarak, yöntemin
başarısının değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama
Hastanesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı'nda Nisan 2023 – Şubat
2024 tarihleri arasında interkartilaginöz spreader greft yöntemi ile opere edilen 30 rinoplasti
hastasının dosyaları ve belgeleri incelenerek retrospektif olarak gerçekleştirilmiştir.
İnterkartilaginöz spreader greft uygulaması için öncelikle üst lateral kıkırdakların
uzunluğu ve genişliği cetvel ve kaliper yardımı ile ölçüldü. Ardından septumdan elde edilen
kıkırdak greftleri interkartilaginöz spreader greft tekniğine uygun biçimde olacak şekilde
bisturi yardımı ile şekillendirilerek sefalikte dar kaudale doğru gidildikçe genişleyecek
biçimde dizayn edildi. Greft her iki üst lateral kıkırdağın arasında septumun ise dorsalinde
kalacak biçimde septum üzerine yerleştirildi.
Hastaların fonksiyonel ve estetik açıdan sonuçlarının değerlendirilmesi ve hasta
memnuniyetinin saptanması açısından tüm hastalara ameliyat öncesinde ve ameliyat sonrası
3.ay kontrollerinde NOSE (Nasal obstruction symptoms evaluation scale, Stewart ve ark.,
2004) ve ROE (Rhinoplasty outcome evaluation questionnaire, Alsarraf, 2001) testleri
yapılmıştır.
Bulgular: Kliniğimizde interkartilajinöz spreader greft yöntemi ile opere edilen 30
(n:30) hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların 17 (% 56,7)'si kadın, 13 (%43,3)'ü erkektir.
Hastaların yaşları 18-50 yaş arasında olup yaş ortalamaları 25,33'tür. Operasyon öncesinde
hastaların toplam NOSE skorlamasının ortalama değeri 9,9 ± 4,196 olup, ameliyat sonrası
yapılan toplam NOSE skorlamasının ortalama değerinin 4,47 ± 2,776' ye düştüğü görüldü.
Ameliyat öncesi ve sonrası NOSE skorlama değişiminde p<0,001 bulundu. Bu sebeple
istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu saptandı. Toplam ROE skorlamasının ameliyat
öncesi ortalama değeri 10,17 ± 2,902 iken, ameliyat sonrası değerinin 15,33 ± 3,889 'e çıktığı
görüldü ve p<0,001 olması sebebiyle istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu kabul edildi.
Sonuç: İnterkartilaginöz greftler, klasik spreader greftlere alternatif olarak
kullanılabilir. Bu yöntemle internal nazal valv açısı genişletilirken, aynı zamanda nazal valv
alanının hacmi de arttırılmaya çalışıldı. Ayrıca orta çatı rekonstrüksiyonu anatomiye benzer
şekilde sağlandı ve dorsal nazal estetik çizgileri oluşturuldu. İnterkartilaginöz greft sayesinde,
geçirilmiş rinoplasti operasyonları sonrası olası nazal valv kollapsının engellenip, gelecekte
ikinci bir cerrahi ihtiyacının da azalabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Burun, rinoplasti, internal nazal valv, NOSE, ROE

Abstract:
Introduction: Rhinoplasty is one of the most frequently performed aesthetic
operations both in the world and in our country. The nose is an important part of the
respiratory system and any structural disorder can negatively affect respiratory functions.
Therefore, functional repair is very important along with the desired aesthetic appearance in
rhinoplasty operations.
In our study, we aimed to address the drawbacks of traditional spreader grafts by
utilizing intercartilaginous grafts to restore the middle vault and increase the internal nasal
valve angle by establishing a relationship between the septum and the upper lateral cartilages.
Concurrently, we aimed to avoid creating a structure that would obstruct the main airway
passage.
This study aims to evaluate the success of the method by comparing the preoperative
and postoperative NOSE (Nasal obstruction symptoms evaluation scale) and ROE
(Rhinoplasty outcome evaluation questionnaire) tests of patients operated with the
intercartilaginous spreader graft method.
Materials and Methods: This study was conducted retrospectively by examining the
files and documents of 30 rhinoplasty patients who were operated on with the
intercartilaginous spreader graft method between April 2023 and February 2024 at Kocaeli
University Research and Practice Hospital, Department of Plastic, Reconstructive and
Aesthetic Surgery.
For intercartilaginous spreader graft application, first the length and width of the
upper lateral cartilages were measured with the help of a ruler and caliper. Then, the cartilage
grafts obtained from the septum were shaped with the help of a scalpel in accordance with the
intercartilaginous spreader graft technique and were designed to be narrow in the cephalic part
and wide in the caudal part.
In order to evaluate the functional and aesthetic results of the patients and to determine
patient satisfaction, NOSE (Nasal obstruction symptoms evaluation scale, Stewart ve ark.,
2004) and ROE (Rhinoplasty outcome evaluation questionnaire, Alsarraf, 2001) tests were
performed on all patients before surgery and at the 3rd month postoperative follow-up.
Results: 30 (n:30) patients who were operated on with the intercartilaginous spreader graft
method in our clinic were included in the study. 17 (56.7%) of the patients are female and 13
(43.3%) are male. The ages of the patients are between 18 and 50 years old, and the average
age is 25.33. The mean value of the total NOSE score of the patients before the operation was
9.9 ± 4.196, and the mean value of the total NOSE score after the operation decreased to 4.47
± 2.776. P<0.001 was found in the change in NOSE scores before and after the operation.
Therefore, a statistically significant difference was found. While the mean value of the total
ROE score before the operation was 10.17 ± 2.902, it was seen that the value after the
operation increased to 15.33 ± 3.889, and since p<0.001, a statistically significant difference
was accepted.
Conclusions: Intercartilaginous grafts can be used as an alternative to classical
spreader grafts. With this method, while the internal nasal valve angle was widened, the
volume of the nasal valve area was also tried to be increased. In addition, middle vault
reconstruction was achieved in a similar way to anatomy and dorsal nasal aesthetic lines were
created. We think that thanks to the intercartilaginous graft, possible nasal valve collapse after
previous rhinoplasty operations can be prevented and the need for a second surgery in the
future may be reduced.
Keywords: Nose, rhinoplasty, internal nasal valve, NOSE, ROE