Tavşanlarda hidroflorik asitle oluşturulan korneal yanıkların iyileşmesinde dimetilsülfoksit ve indometazinin etkilerinin araştırılması
Effect of indomethacin and dimethylsulfoxide on the healing of corneal burns induced with hydrofluoric acid in rabbits
Yazar: SEMİH ALTAN
Danışman: PROF. DR. ZEKİ OĞURTAN
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Cerrahi (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2013
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Dimetil sülfoksit = Dimethyl sulfoxide ; Hidroflorik asit = Hydrofluoric acid ; Kornea = Cornea ; Korneal ülser = Corneal ulcer ; Tavşanlar = Rabbits ; Yanıklar = Burns ; Yanıklar-kimyasal = Burns-chemical ; İndometazin = Indomethacin

Özet:
Bu çalışmada hidroflorik asitle korneal yanık oluşturulmuş tavşanlarda, antioksidan ve antinflamatuvar etkinliği iyi olarak bilinen Dimetilsülfoksit (DMSO) ile Nonsteroid antiinflamatuvar olan indometazin?in tek başına ve kombine kullanımlarının, korneal iyileşme üzerine olan etkinliklerinin araştırılması amaçlandı.

Araştırmada toplam 72 adet erkek Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Tavşanlar, her bir grupta 18 tavşan olacak şekilde 4 gruba ayrıldı. Gruplar 2, 7 ve 14. günlerde alınacak örnekler dikkate alınarak her birinde 6 tavşan bulunacak şekilde alt gruplara ayrıldı. Genel anesteziye alınan tavşanların sağ gözlerine 0.05 ml % 2?lik hidroflorik asit 60 sn süreyle uygulandıktan sonra gözler 500 ml % 0,9?luk serum fizyolojik ile yıkandı. Tedavi amacıyla D grubuna günde 4 defa 4?er damla % 40?lık DMSO uygulanırken, İ grubuna günde 4 defa 4?er damla % 0,1?lik indometazin uygulandı. Dİ grubuna DMSO ve İndometazin kombine olarak D ve İ gruplarında uygulanan dozlarda uygulanırken K grubuna kontrol amacıyla herhangi bir tedavi uygulanmadı. Klinik muayeneler yanık sonrası 1, 2, 7 ve 14. günlerde yapıldı. Tavşanlar, histopatolojik incelemeler için 2, 7 ve 14 günlük tedavi dönemleri sonunda ötenazi edildi. Tedavi etkinlikleri klinik (korneal saydamlık, konjunktival damar durumu, konjunktivitis, korneal erozyon alanı ve göz içi basıncı) ve histopatolojik olarak (yangısal hücre infiltrasyonu, vaskülarizasyon, stromal kalınlık, reepitelizasyon, prolifere hücre nükleer antijen (PCNA), apoptozis ve indüklenebilir nitrik oksit sentetaz (iNOS)) değerlendirildi.

Klinik değerlendirmeler neticesinde D grubu hem 7. günde hem de 14. günde istatistiki olarak en iyi grup olurken, herhangi bir tedavinin uygulanmadığı K grubunun, D grubundan sonra klinik olarak en iyi grup olduğu saptandı. Bu iki grubun aksine İ ve Dİ gruplarında 14. güne doğru klinik belirtilerde azalmalar meydana gelmesine rağmen tam bir iyileşme gözlenmedi. Histopatolojik değerlendirmelere göre ise 14 günlük tedavi sonunda en iyi grubun D grubu olduğu gözlendi. Gruplarda D grubunda 5/6 denekte reepitelizasyon sağlanırken, K grubunda 2/6 denekte reepitelizasyonun sağlandığı buna karşılık, diğer iki grubun ise hiçbir deneğinde repitelizasyonun tam olarak gerçekleşmediği saptandı.  

Sonuç olarak % 40?lık dimetilsülfoksitin korneal hidroflorik asit yanığının tedavisinde reepitelizasyonu yeterli düzeyde sağladığı düşünülürken, % 0,1?lik indometazin?in hem tek başına hem de dimetilsülfoksit ile kombine kullanımında yeterli derecede reepitelizasyonu sağlamadığı, var olan yangıyı daha da şiddetlendirdiği kanısına varıldı.

Abstract:
The aim of this study was to investigate the effect of indomethacin, as nonsteroid anti-inflammatory, and dimethyl sulfoxide as antioxidant and anti-inflammatory drugs on the healing of corneal burns induced with hydrofluoric acid (HF) in rabbits.

72 male New Zealand rabbits were used in study. Right eyes were burned by instillation of 0.05 ml of 2% HF acid for 60 seconds under general anesthesia, followed by irrigation with 500 cc normal saline. Rabbits were divided into four different groups each having 18 rabbits. The right eyes of the rabbits in Group 1 as D were instilled 4 drops of 40% DMSO four times per day, in Group 2 as I were instilled 4 drops of 0,1% indomethacin four times per day; in Group 3 as DI were instilled the same amount of dose for DMSO and indomethacin together as in groups D and I. No therapeutic agent was instilled in Group 4 as C which was kept as the control. The groups were divided into three subgroups according to the duration of treatment for 2, 7 and 14 days. The eyes were clinically examined immediately after the chemical burning and at the follow up periods of days 1, 2, 7 and 14. The animals were euthanatized at the end of the treatment periods, and the eyes were processed for histopathological examination. Treatment efficacies were evaluated as clinical (corneal haziness, conjunctival status, conjunctivitis, corneal erosion area and intra ocular pressure) and histopathological (inflammatory cell infiltration, vascularization, stromal thickness, reepithelization, proliferating cell nuclear antigen (PCNA), apoptosis, and inducible nitric oxide synthases (iNOS)).

According to the clinical findings at days 7 and 14, the group D was the best among other groups. On the other hand, group K was better than groups I and DI. Although improvement was seen clinically in the groups I and DI, no complete healing was observed. Histopathological findings revealed that, the group D was better at day 14 compared to other groups. 

As a result, while 40% dimethylsulfoxide efficiently ensured reepithelization on the corneal hydrofluoric acid burns, 0,1% indomethacin both alone and along with DMSO did not and actually it was thought to exacerbate the inflammation.