Diz eklemi posterior anatomisi ve klinik uygulamalar
Knee joint posterior anatomy and clinical applications
Yazar: MURAT BOZKURT
Danışman: PROF. DR. HALİL İBRAHİM AÇAR
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Anatomi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Anatomi = Anatomy
Dizin: Anatomi = Anatomy ; Artroskopi = Arthroscopy ; Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Femur = Femur ; Tibia = Tibia

Özet:
Diz eklemi, vücudumuzdaki en kompleks eklemlerden biridir. Mevcut hareket açıklığı ve stabiltesi günlük yaşantımızın her aşamasında çok önemlidir. Bu durumu sağlayan eklem içi ve eklem dışı yapıların sağlıklı olması da bununla ilişkilidir. Özellikle dizin ileri fleksiyon ve ekstansiyon hareketi sırasında posterior yapılarda meydana gelen değişiklikler artroz başlangıcına sebep olur. 
Tez çalışmasında Ocak 2015- Ocak 2017 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı, Graz Tıp Üniversitesi Makroskopik ve Klinik Anatomi Enstitüsü ve Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadavra Eğitim Merkezi'nde üç ana başlıkta yapıldı. İlk olarak kuru kemiklerde BT ile morfometrik değerlendirmeler yapıldı. İkinci olarak taze kadavralarda diseksiyon ve artroskopik uygulamalar yapıldı. Bunları takiben posteromedial sıkışma sendromu tanılı hastalara radyolojik olarak MRG ile değerlendirme uygulandı. 
Kuru kemik morfolojik çalışmasında 200 distal femur ve proksimal tibia kullanılarak değerlendirmeler tamamlandı. Taze kadavra diseksiyonlarında ise 50 parça diz kadavrasında çalışma yapıldı. MRG çalışması ise 685 hastanın toplam 789 diz MRG'sinin retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan 55-65 yaş arası ICRS evre 3-4 kondral hasar içeren 50 diz MRG'sinde posterior diz yapıları ayrıntılı olarak değerlendirildi.
Yapılan incelemeler sonrası dizde ileri fleksiyonun devamlı yapılması  medial menisküs lezyonu ile başlayıp, posteromedial diz sıkışma sendromuna sebep olur. Takiben femoral "cam" ve tibial "pincer" lezyonu ile devam eder ve varus osteoartroz ile sonuçlanan bir klinik tablo oluşur. Kadavra diseksiyonları ile güvenli sınırlar içinde olduğu gösterilmiş olan posteromedial diz artroskopisi ile erken dönemde yapılacak artroskopik tedavilerin klinik fayda sağlayacağını düşünmekteyiz.

Abstract:
The knee joint is one of the most complex joints in our body. The range of motion and the stability of the knee is very important at every stage of our daily life. The intra-articular and extra-articular structures that ensure this condition should be healthy. Particularly, changes in the posterior structures during the forward flexion and extension of the knee cause the beginning of the arthrosis.
This thesis was carried out between the period from January 2015 and January 2017 in three main categories in Ankara University School of Medicine Department of Anatomy, Graz Medical University Macroscopic and Clinical Anatomy Institute and Ankara Yildirim Beyazit University School of Medicine Cadaver Training Center. First, morphometric evaluations were done on dry bones with CT. Secondly, dissection and arthroscopic applications were performed in fresh cadavers. Following these, patients with posteromedial impingement syndrome were evaluated radiologically by MRI.
In the dry bone morphological study, evaluations were done using 200 distal femurs and proximal tibia. Fresh cadaveric dissections were performed in 50 knee cadavers. A total of 789 knee examination of 685 patients were examined retrospectively in MRI study. Posterior knee structures were evaluated in detail in 50 patients' MRI with ICRS grade 3-4 chondral injury and aged 55-65 years who met the inclusion criteria for the study.
It is seen in our examinations that the continuous flexion of the knee causes the medial meniscus lesion and followed by posteromedial knee impingement syndrome. Subsequently, the lesion continues with femoral "cam" and tibial "pincer" lesions and a clinical condition is formed which results in varus osteoarthritis. We believe that the arthroscopic treatment with the posteromedial knee arthroscopy, which has been shown to be within safe limits by cadaveric dissections, will provide clinical benefit in the early stages.