1897 Osmanlı-Yunan Harbinde askeri iaşe
1987 Ottoman–Greek War and military subsistemce
Yazar: GİZEM YILMAZ
Danışman: PROF. DR. OKTAY KIZILKAYA
Kafkas Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Tarih = History

Özet:
XVIII. yüzyılın sonlarına doğru Avrupa teknoloji ve silah sanayinde kendini geliştirerek dünya gücü haline gelmiştir. Ancak Osmanlı Devleti teknoloji ve silah sanayisinde Batı'nın gerisinde kalarak dönemin şartlarına ayak uydurmakta zorluk çekmiştir. Geri kalmışlığının farkına varan Osmanlı Devleti gelişmelerden daha sonra haberdar olmaya başlamıştır. Özellikle III. Selim döneminde başlayan ıslahat hareketleri ile kendini düzeltmek isteyen Osmanlı Devleti askeri alanda daha düzenli ve sistemli olmaya çalışmıştır. Bunu gerçekleştirmek içinde mevcut asker ocaklarında yeniliğe giderek, Avrupa tarzı yeni bir ordunun kurulması istenmiştir. Ama artan mali sorunlar mülki, ticari, siyasi, diplomasi kısacası her alanda ıslahat hareketlerini ertelenmiştir. XIX. Yüzyıla gelene kadar Büyük Devletler ile iyi mücadele sürdüren Osmanlı Devleti, artan isyanlar ve harplerde başarısız olmuştur. Bu süreçte, Osmanlı Devletine en büyük darbeyi eskiden tebaası olan milletler vurmuştur. Bunlardan birisi olan Yunanistan bağımsızlığını kazandıktan sonra, gözünü Osmanlı Devletinden alamadığı topraklara dikmiştir. Büyük Devletlerin desteğini alarak halkı galeyana getiren Yunanistan, çıkardığı isyanlarla Osmanlı Devleti'nde huzursuzluğa sebep olmuş ve sınırlarına katmak istediği topraklardan biri olan Girit'teki Müslümanlara saldırılar düzenleyerek, katliamlar yapmıştır. İlerleyen süreçte Yunanistan'ın adaya asker çıkararak, bildiğini okumaya devam etmesi Osmanlı Devleti'nin ve Büyük Devletlerin hoşuna gitmemiştir. Nitekim Osmanlı Devleti harp hazırlıklarına başlamıştır. 1897 Osmanlı-Yunan Harbi, Osmanlı Devleti'nin dış siyasetteki yalnızlığını en güzel özetleyen harplerden biri olmuştur. Harbin gerçekleştiği coğrafyaya gerekli askeri birlik, levazımat ve iaşe ulaştırmaya çalışan Osmanlı Devleti eski lojistik gücünü kendinde bulamamış, harekât bölgesindeki demiryolu eksikliği ile çok fazla zorluk yaşamıştır. İaşe maddeleri ise un, arpa ve peksimettir. Ve bu iaşe maddelerinin saklanması için idare heyetler kurulmuştur. Ordunun tedavisi içinde bölgeye sağlık heyeti atanmış, daha sonra hastalanan askerlerin artmasından dolayı İstanbul'dan tabipler destek için gelmiştir.

Abstract:
Towards the end of the eighteenth century, the Continental Powers have turned into a world power by developing themselves in terms of the technology and the armament industry. On the other hand, the Ottoman State had difficulty keeping up with the conditions of the period by lagging behind the Western Powers in terms of technology and the armament industry. The Ottoman State, becoming aware of its backwardness, began to realize the developments later. The Ottoman State, which aimed to emend with the reform movements that began especially during the reign of the Selim III, attempted to become steadier and systematic in the military field. In order to obtain this aim, it was desired to form a new European-style army by having the renovation in the operative places for military service.  However, the escalating financial problems procrastinated the reform movements in civilian, commercial, political, diplomatic, in short, in all areas.  Until the nineteenth century, the Ottoman State, which kept up a solid challenge with the Imperial Powers, failed due to the increasing revolts and wars.  The greatest strike to the Ottoman State in that period was struck by the nations that were formerly its subjects. Being one of them, the Greeks, after gaining their independence, set their aim at lands that they could not take from the Ottoman State. The Greeks, who provoked the people with the support of the Imperial Powers, caused unrest in the Ottoman State with their revolts, and they carried out attacks on Muslims in Crete, one of the lands they wanted to annex to their borders, and committed massacres. In the following time course, the Ottoman State and the Imperial Powers did not like the fact that the Greeks continued to go their own way sending troops to the island. As a matter of fact, the Ottoman State started the war preparations. The Ottoman-Greek War of 1897 was one of the wars that most perfectly summed up the loneliness of the Ottoman Empire in foreign policy. The Ottoman State, which was trying to deliver the military units, supplies, and catering to the geography where the war took place, could not find its former logistical strength and experienced a lot of hardships with the lack of railways in the operation zone. The ingredients of catering were flour, barley, and rusks. And administrative boards were established to store these ingredients of catering. A medical committee was assigned to the region for the treatment of the army, and then, due to the increase in ill soldiers, doctors from Istanbul came for support.