Bağ dokusu hastalığı ilişkili interstisyel akciğer  hastalığında tedavi sonuçlarının retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of treatment outcomes in connective tissue disease associated interstitial lung disease
Yazar: ŞEFİKA NURDAN FERİZ
Danışman: PROF. DR. VELİ YAZISIZ
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Akciğer hastalıkları-interstisyel = Lung diseases-interstitial ; Bağ doku = Connective tissue ; Bağ doku hastalıkları = Connective tissue diseases ; Mikofenolat mofetil = Mycophenolate mofetil ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Rituksimab = Rituximab ; Tedavi = Treatment

Özet:
Bağ dokusu hastalıklarında İAH önemli bir mortalite ve morbidite kaynağıdır. İAH paternlerinden UİP'de beş yıllık sağkalım oranı %36.6 iken ve NSİP'li hastalarda %93.8 olarak gösterilmiştir. BDH-İAH'ta tedavinin yönetilmesine rehberlik edebilecek yeterli çalışma bulunmamaktadır. Randomize kontrollü çalışmanın yapıldığı tek hastalık grubu SSc ilişkili İAH'dır. En çok tercih edilen tedavi seçenekleri kortikosteroidler, immun supresif ajanlardan siklofosfamid, azatioprin ve MMF'tir. CD20 monoklonal antikoru rituksimabın da BDH-İAH da kullanımı  gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır. 
Bu çalışmada BDH tanılı hastalara İAH tedavisi için verilmiş olan ilaçlar retrospektif olarak incelendi ve rituksimab (n=11) ile MMF (n=15) tedavisi almış hastaların verileri analiz edildi. Ortalama tedavi süreleri 28.5 ay ve 19.7 aydır. MMF tedavisi almış olan hastalarda ortalama FVC ve FEV1 de istatistiksel olarak anlamlı düzeyde artış görülmüştür (p=0.029 ve p=0.019) DLCO'da artış izlenmiş, ancak anlamlı düzeyde bulunmamıştır. Rituksimab tedavisi ile FVC ve FEV1 de anlamlı düzeyde olmayan artışla birlikte FEV1'de düşüş görülmüştür. MMF tedavisi alan hastaların 13'ünde tedavi öncesi ve sonrası YRBT bulgularında anlamlı fark izlenmemiştir, 1 hastada progresyon, 1 hastada regresyon tespit edilmiştir.Rituksimab alan 7 hastanın YRBT bulgularında anlamlı fark yokken, 2 hastada progresyon, 1 hastada regresyon görülmüştür. 
Rituksimab tedavisi ile anlamlı düzeyde iyileşme görülmemesinde, rituksimab alan hastaların çoğunun RA- UİP tanılı hastaların oluşmasından kaynaklandığı düşünülmüştür. Özellikle MMF tedavisi ile BDH- İAH prognoznda olumlu etki sağlanabileceği görülmüştür. MMF'in BDH-İAH tedavisindeki etkinliğinin,  daha büyük hasta gruplarında prospektif randomize kontrollü çalışmalarla incelenmesine ihtiyaç vardır.

Abstract:
CTD associated ILD is a common complication, resulting in significant mortality and morbidity. The five-year survival rate of ILD patterns is 36.6% in UIP and 93.8% in NSIP. There are not sufficient studies to guide the management of BDH-ILD treatment. The only disease group in which randomized controlled study is performed is SSC-related ILD. The most preferred treatments are corticosteroids, immunosuppressive agents such as cyclophosphamide, azathioprine, and MMF. The use of the CD20 monoclonal antibody rituximab in BDH-ILD is becoming increasingly widespread.
In this study, the results of treatment of patients with CTD-ILD were evaluated retrospectively , outcomes of patients treated with MMF and rituximab were analyzed. The mean duration of treatment was 28.5 months and 19.7 months. There was a statistically significant improvement in mean FVC and FEV1 in patients who received MMF therapy (p = 0.029 and p = 0.019), although an increase was also observed in DLCO but not statistically significant. With rituximab treatment, there was a decrease in FEV1 with no significant increase in FVC and FEV1. In 13 of the MMF-treated patients, there was no significant difference in HRCT findings before and after treatment, 1 patient showed progression and 1 patient had regression. There was no significant difference in HRCT findings of 7 patients receiving rituximab, 2 patients showed progression and 1 patient had regression.
Majority of patients in the rituximab arm were diagnosed with RA-UIP and there is no significant improvement in tihs group. We emphasize that MMF therapy may have a positive impact on CTD-ILD prognosis. There is a need to examine the efficacy of  MMF with more prospective randomised controlled trials in larger patient groups.