Üçlü negatif meme karsinom olgularında immunohistokimyasal yöntemle PARP-1, P-MTOR, sitokeratin 5/6 ve sitokeratin 14 ekspresyonunun değerlendirilmesi
Evaluation of PARP-1, P-MTOR, cytokeratin 5/6 and cytokeratin 14 expression immunohistochemically in triple negative breast cancer
Yazar: MÜGE ÇALIK
Danışman: PROF. DR. OSMAN ZEKİOĞLU
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Onkoloji = Oncology ; Patoloji = Pathology
Dizin: Gen ifadesi = Gene expression ; Karsinoma = Carcinoma ; Karsinoma-bazal hücreli = Carcinoma-basal cell ; Meme neoplazmları = Breast neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Sitokeratinler = Cytokeratins ; İmmünohistokimya = Immunohistochemistry

Özet:
Üçlü negatif meme karsinomları (ÜNMK) immunohistokimyasal olarak ER, PR, HER2 negatif tümörler olup tüm meme kanserlerinin ortalama %10-20'sini oluştururlar. ÜNMK'ları içerisinde en büyük grubu bazal benzeri grup oluşturmaktadır. Bazal benzeri meme tümörleri, bazal sitokeratin ekspresyonu gösteren, yüksek proliferatif aktiviteye ve kötü klinik gidişe sahip tümörlerdir. ÜNMK'larının, hormonoterapi ve transtuzumab tedavilerinden yoksun kalmaları hedefe yönelik tedavi ajanlarının araştırılmasına neden olmaktadır. Bu ajanlardan güncel olan iki tanesi PARP1 ve p-mTOR inhibitörleridir.
Bu çalışmada ÜNMK'ları için tedavi kılavuzlarına girmeye başlayan PARP1 ve p-mTOR'un immunohistokimyasal ekspresyonunun değerlendirilmesi ile birlikte bazal benzeri grubu ayırt edebilmek için sitokeratin 5/6 ve sitokeratin 14 ekspresyonlarının değerlendirilmesi amaçlandı. 2005 ile 2010 yılları arasında, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı'nda immunohistokimyasal olarak ER, PR, HER2 negatif olan 82 meme karsinomu olgusu çalışmaya dahil edildi. Olguların tümünde PARP1, p-mTOR, sitokeratin 5/6, sitokeratin14 ekspresyonunun, morfolojik parametreler ve sağkalım analizlerine göre karşılaştırmalı değerlendirmesi yapıldı.
Çalışmamızda sitokeratin 5/6 ekspresyonu 59 (%72) olguda saptanırken, 23 (%28) olguda ekspresyon izlenmedi. Sitokeratin 14, ise 31 (%37,8) olguda pozitif bulunurken, 51 olguda (%62,2) negatif olarak değerlendirildi. Olgularımızın %14,6'sı (n=12) PARP1 ile güçlü pozitiflik; %56,1'i (n=46) zayıf-orta kuvvette pozitiflik gösterirken, 24 olguda (%29,3) PARP1 ile boyanma görülmedi. Çalışma grubu içerisindeki 34 olgu (%41,5) nihai p-mTOR ekspresyonu açısından negatif kabul edildi, 48 olgunun (%58,5) ise p-mTOR ekspresyonunun pozitif olduğu görüldü.
Bazal benzeri gruptaki vaka sayısı 64 (%78) iken bazal benzeri olmayan gruptaki olgu sayısı 18 (%22)'di. Bazal benzeri grupta nükleer derecenin daha yüksek olduğu görüldü, ancak diğer morfolojik parametreler ve sağkalım açısından bazal benzeri olmayan grupla fark saptanmadı.
PARP1 ve sitokeratin 5/6 pozitif saptanan vakaların yüksek dereceli tümörler olduğu ve proliferasyon kapasitelerinin yüksek olduğu görüldü ve bu bulgular istatistiksel olarak anlamlı saptandı. MBRD'si 3 olan olguların PARP1 boyanma yüzdesi %26,16; PARP1 boyanma skoru ise 4,9 olarak saptandı (p=0,033/ p=0,035). Ayrıca yüksek PARP1 ekspresyonu olan tümörlerin artmış mitotik indekse sahip oldukları dikkati çekti (p=0,044). Yüksek PARP1 ekspresyonu saptanan olguların öngörülen ortalama sağkalımları 106,1 ay bulundu, düşük PARP1 ekspresyonu saptanan olgularda ise bu ortalamanın 78,4 ay olduğu görüldü. Sağkalım süresi ile PARP1 ekspresyonu arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı olmasa da dikkat çekiciydi (p=0,706).
Bulgularımız özellikle, PARP1 ve sitokeratin 5/6 ekspresyonu için literatür ile uyumlu bulundu. Ancak p-mTOR ve sitokeratin 14 ekspresyonlarının etkisini araştırmak için standart bir değerlendirme sistemi gerekli görüldü ve bunun için yapılacak geniş ölçekli çalışma serilerine ihtiyaç duyulduğu düşünüldü.

Abstract:
Triple negative breast carcinomas (TNBCs) are immunohistochemically estrogen receptor (ER), progesterone receptor (PR) and c-erbB2 negative tumors constituting 10-20% of breast carcinomas. Majority of TNBCs are basal-like tumors with basal cytokeratin expression, high proliferative activity and are associated with aggressive behavior. Targeted therapies, including PARP1 and mTOR inhibitors, have been investigated in treatment of TNBCs, as those patients cannot benefit from hormonotherapy and transtuzumab therapy. We aimed to evaluate immunohistochemical expression of PARP1 and p-mTOR in TNBCs as well as immunohistochemical expression of cytokeratin 5/6 and 14 in basal-like subtype.
Eighty-two TNBC cases diagnosed in our center between 2005 and 2010 were included in the study. Expressions of PARP1, p-mTOR, cytokeratin 5/6 and 14, morphological parameters and survival analyses were performed.
We observed cytokeratin 5/6 expression in 59 patients (72%) and cytokeratin 14 expression in 31 patients (37,8%). Of 82, 14,6% (n=12) showed strong PARP1 positivity, 56,1% (n=46) showed weak-moderate PARP1 positivity as 24 cases (29,3%) did not express PARP1. More than half of the cases (58,5%; n=48) were considered positive for overall p-mTOR expression and 41,5% (n=34) were considered negative for overall p-mTOR expression.
Sixty-four (78%) cases were classified as basal-like carcinoma. Nuclear grade was higher in basal-like tumors, compared to non-basal-like tumors. However, no significant statistical difference was found between two groups regarding other morphological parameters and survival.
PARP1 and cytokeratin 5/6 positive tumors were high-grade tumors with high proliferative activity. PARP1 staining ratio was 26,16%, staining score was 4,9 among grade 3 tumors (p=0,033/ p=0,035). Also, tumors with high PARP1 expression had high mitotic index (p=0,044). Average expected survival was 106,1 months and 78,4 months for cases with high and low PARP1 expression, respectively. The association between survival and PARP1 expression was notable, however, no statistical significance was found (p=0,706).
Our findings, particularly on PARP1 and cytokeratin 5/6 expression, appear to be consistent with literature. However, standard criteria should be established in large study groups to evaluate the effects of p-mTOR and cytokeratin 14 expressions.