Periodontal splintlerde farklı splint tasarımı ve materyallerinin stres dağılımı üzerine etkisi: Üç boyutlu sonlu eleman analizi
The effect of different splint design and materials on stress distrubution: Three-dimensional finite element analysis
Yazar: ERKİN GÜLBEY
Danışman: PROF. DR. SEMA HAKKI
Selçuk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Sonlu elemanlar stres analizi = Finite elements stress analysis

Özet:
Periodontal hastalık nedeniyle dişlerin etrafındaki ilerleyici ataçman kaybı, diş hareketliliğinin artmasına neden olabilir. Bu da hastanın konforunu, fonksiyonunu ve estetiğini olumsuz etkiler. Periodontal splintleme, fonksiyonel ve parafonksiyonel kuvvetleri yeniden dağıtarak stabilitenin sağlanmasına yardımcı olur. Periodontal splintleme için fiber destekli kompozit, kompozit rezin ve metal destekli kompozit sıklıkla kullanılır. Çalışmamızda, anteriorda ve posteriorda periodontal defektli dişlerin splintlenmesinde farklı materyal ve splint tasarımlarının sonlu elemanlar stres analizi ile kıyaslanması amaçlanmaktadır. Çalışmamızda BT görüntüsünden faydalanılarak anteriorda 12, posteriorda 36 model ile farklı defekt tipleri ve farklı splint materyallerinin kullanıldığı çalışma grupları oluşturulmuştur. Hazırlanan modellerde çiğneme kuvvetleri simüle edilerek diş ve çevre dokular üzerinde oluşan maksimum principal ve Von Mises stresleri sonlu elemanlar stres analizi değerlendirildi. Çalışmamızda horizontal defektli anterior splint modellerinde dikey kuvvetler uygulanarak spongiyoz kemik analizlerinde en fazla stres 43 ve 33, en az 42 ve 32, kortikal kemikte en fazla 43 ve 33, en az 31 ve 41, oblik kuvvetlerle spongiyoz kemikte en fazla 43 ve 33, en az 41 ve 31, kortikal kemikte en fazla 42 ve 32, en az 41 ve 31, vertikal defektli anterior splint modellerinde dikey kuvvetlerle spongiyoz kemikte en fazla 42, en az 31, oblik kuvvetlerle en fazla 43 ve 33, en az 31, kortikal kemikte en fazla 32, en az 31, oblik kuvvetlerle en fazla 41, en az 31; furkasyon defektli posterior modellerde spongiyoz ve kortikal kemikte dikey kuvvet analizlerinde en fazla stres 37, en az 35, oblik kuvvetlerde en fazla 37, en az 36, horizontal defektli posterior splint modellerinde spongiyoz ve kortikal kemikte dikey ve oblik kuvvet analizlerinde en fazla 37, en az 36, vertikal defektli posterior splint modellerinde spongiyoz kemikte dikey ve oblik kuvvet analizlerinde en fazla 37, en az 36, kortikal kemikte dikey kuvvetlerle en fazla 36, en az 35, oblik kuvvetlerle en fazla 37, en az 36 numaralı diş bölgelerinde ölçüldü. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde her hastada aynı splint çeşidini uygulamaktansa defekt şekline göre uygulanacak splintin çeşidi değerlendirilebilir çünkü çalışmamızda görüldüğü kadarıyla çeşitli splint tasarımlarıyla çalışmamızdaki defekt tiplerinde değişken sonuçlar gözlenmiştir.

Abstract:
Progressive loss of attachment around teeth can cause increased tooth mobility. This negatively affects comfort, function, aesthetics of patient. Periodontal splinting helps stability by redistributing functional, parafunctional forces. Fiber-reinforced composite, composite resin, and metal-reinforced composite are often used for periodontal splinting. In our study, we aimed to compare different materials and splint designs in anterior and posterior teeth with periodontal defects. Study groups were formed with 12 models in anterior and 36 models in posterior by using CT image. Chewing forces were simulated during loading and stress distributions on teeth and surrounding tissues were examined by using maximum principal and Von Mises stress criteria. Vertical forces in anterior splint models with horizontal defect, highest stress was at 43 and 33, lowest at 42 and 32, in cortical bone highest 43 and 33, lowest at 31 and 41, with transverse forces on cancellous bone highest at 43 and 33, lowest at 41 and 31, in cortical bone highest at 42 and 32, lowest at 41 and 31, anterior splint models with vertical defect vertical forces on cancellous bone highest at 42, lowest at 31, with transverse forces highest at 43 and 33, lowest at 31 in cortical bone highest at 32, lowest at 31, with transverse forces highest at 41, lowest 31; In posterior splint models with furcation defect with vertical forces on cancellous and cortical bone, highest 37, lowest 35, with transverse forces highest 37, lowest 36, with vertical and transverse force analyzes on cancellous and cortical bone in posterior splint models with horizontal defects highest stress was at 37, lowest at 36, vertical and transverse force analyzes in cancellous bone in posterior splint models with vertical defect, highest 37, lowest 36, vertical forces in cortical bone highest 36, lowest 35, transverse forces highest 37, lowest stress at 36 tooth regions. Type of splint to be applied according to the defect shape can be evaluated rather than applying the same splint type in each patient because as far as we can see in our study, variable results were observed in the defect types in our study with various splint designs.