PSA yüksekliği olan hastalarda levofloksasin tedavisi sonrası oluşan PSA değişiminin prostat kanseri tanısındaki prediktif değeri
Predictive value of PSA alteration in the diagnosis of prostate cancer which occurs after the treatment of levofloxacin in patients with increased PSA
Yazar: GÜRDAL BOZDOĞAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. BÜLENT EROL
Zonguldak Karaelmas Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Prostat neoplazmları = Prostatic neoplasms ; Prostat spesifik antijeni = Prostate specific antigen ; Prostatit = Prostatitis

Özet:
Prostat kanseri erkek popülasyonunda en sık görülen kanserdir. Bu kanserin tanısında, parmakla rektal muayene, tümör belirleyicileri ve radyolojik yöntemler kullanılmaktadır. Prostat spesifik antijen, tanı, tedavi planlanması ve tedavi sonrasındaki izlemde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu antijen prostat kanseri için en önemli tümör belirteci olsa da, prostatit ve prostat manipülasyonları gibi kanser dışı bazı durumlarda da yükselebilmektedir. Bu yüzden prostat spesifik antijen yüksekliği olan hastalarda gereksiz prostat biyopsilerini önleyebilmek için hastaların biyopsi kararı öncesi iyi değerlendirilmesi gerekmektedir. Semptomatik ve asemptomatik prostatiti olan hastalarda prostat spesifik antijen düzeyinde antibiyoterapi sonrası önemli düşüşler gözlenebilmektedir. Çalışmamızda bu gruba giren hastalarda kanser saptama oranlarını belirlenerek antibiyoterapi sonrası oluşan prostat spesifik antijen değişiminin prostat kanseri tanısındaki prediktif değeri araştırıldı. Ocak 2005 ile aralık 2007 tarihleri arasında çalışmaya asemptomatik 274 hasta çalışmaya dahil edildi. Antibiyoterapi sonrası hastaların 39'unda PSA değerlerinde yükselme izlenirken, 235'inde düşüş gözlendi. Düşüş izlenen gruptaki prostat kanserli hastalarda %11,97 prostat spesifik antijen düşüşü izlenirken, bu oran benign patoloji saptanan grupta % 18,42 olarak saptandı (p=0,01). Sonuç olarak çalışmamızda saptanan düşüş oranlarının prostat kanseri ve benign patolojili hastalar arasında anlamlı farklılık gösterdiği tespit edildi. Prostat spesifik antijen değişimindeki bu farklılığın biyopsi planlanan asemptomatik hastalarda kullanımı, invazif bir girişim olan prostat biyopsisi işleminin gereksiz yere yapılmasına engel olacaktır. Bu konuda daha uzun takipleri olan, etki maliyet yükünün hesaplandığı, geniş hasta serileri içeren çalışmalara ihtiyaç olduğu bir gerçektir.

Abstract:
Prostate cancer is the most common cancer in male population. In addition to digital rectal examination, tumour markers and radiological methods are used for diagnosis of this cancer. Prostate specific antigen is widely used for diagnose, planning the treatment and follow up after treatment. Although this antigen is the most important tumour marker for the prostate cancer, it can increase in situations such as prostatitis and prostatic manipulations other than cancer. Therefore, in order to prevent unnecessary prostate biopsy in patients with increased prostate specific antigen, the patients must be evaluated carefully prior to the biopsy decision. In patients with symptomatic and asymptomatic prostatitis significant decrease in prostate specific antigen level may be observed after antibiotherapy. In our study, predictive value of prostate specific antigen alterations after antibiotherapy in the diagnosis of prostate cancer was investigated by determining cancer detection rates in the patients within this group. Asymptomatic 274 patients included to the study between January 2005 and December 2007. In 39 of the patients, increase in prostate specific antigen value was observed while a decrease was seen in 235 patients. In the group decrease observed prostate specific antigen decrease was 18,42% with benign pathology while this ratio was 11,97% in the patients with prostate cancer (p = 0,01). In conclusion, the decrease ratio determined in our study was significantly different between patients with prostate cancer and patients with benign pathology. The use of prostate specific antigen alteration in asymptomatic patients who are planned to undergo prostate biopsy will avoid the unnecessary prostate biopsy procedure which is an invasive intervention. It is a fact that further studies that have longer follow-up, include larger patient series and that the cost effectivity investigations are needed on this subject.