Subskapularis yırtıklarında subkorakoid sıkışma ile subskapularis tendon sayısı ve korakoid anatomisinin ilişkisi
The relationship of subcoracoid impingement with number of subscapularis tendon slips and coracoid process anatomy
Yazar: MEHMET ÇETİNKAYA
Danışman: PROF. DR. ULUNAY KANATLI
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Omuz = Shoulder ; Omuz sıkışma sendromu = Shoulder impingement syndrome ; Ortopedik cerrahi = Orthopedic surgery ; Rotator manşet = Rotator cuff ; Tendonlar = Tendons

Özet:
ubskapularis Yırtıklarında Subkorakoid Sıkışma İle Subskapularis Tendon Sayısı
ve Korakoid Çıkıntı Anatomisinin İlişkisi
Rotator manşet hastalığı çok sık karşılaşılması ve günlük yaşamı kötü
yönde etkilemesi nedeniyle üzerinde durulan önemli bir sağlık problemidir.
Bugün için birçok detayı aydınlatılmış olmasına rağmen, hala fizyopatolojisi ile
ilgili fikir birliği oluşamamakta ve bu yüzden rotator manşet ile ilgili çalışmalar
artan sıklıkla devam etmektedir.
Subskapularis yırtıkları ise, çok uzun süredir bilinmelerine rağmen, klinik
önemleri anlaşılamadığı için göz ardı edilmiş ve tedavileri ihmal edilmiştir. Son
on beş yıl içerisinde önemini vurgulayan çalışmalarla birlikte etiyolojisi üzerine
birçok merkezde çalışmalar başlatılmıştır. Üzerinde en fazla durulan konu da
subskapularis tendonunun subkorakoid sıkışmasıdır.
Bu tez çalışmasında subskapularis yırtıklarının korakoid çıkıntı anatomisi
ve subskapularis tendon sayısıyla ilişkisi araştırılmıştır. Çalışmada MRG ve
artroskopik video kayıtlarına ulaşılabilen ve tek cerrah tarafından ameliyat edilen
219 hasta değerlendirilmiştir. Bu hastalardan subskapularis yırtığı olan 141 hasta
ile çalışma grubu, diğer patolojiler nedeniyle artroskopi uygulanmış hastalar ile
ise kontrol grubu oluşturulmuştur. Hastaların ameliyat öncesi yapılmış olan MRG
çalışmalarının kayıtları taranarak aksiyel, sagittal oblik ve koronal oblik kesitleri
incelenmiştir. Aksiyel kesitlerde korakohumeral mesafe ve korakoid taşma;
sagittal oblik kesitlerde subskapularis tendon sayısı, korakohumeral mesafe, 
65
korakoid-korakoid taban açısı ve korakoglenoid mesafe; koronal oblik kesitlerde
ise yine subskapularis tendon sayısı değerlendirilmiştir. Ayrıca her grup için
hastaların yaş, cinsiyet ve opere olan tarafları da belirlenmiştir. Sonrasında
bulgular istatistik programı kullanılarak her iki grup arasındaki farklılıklar ve
birbirleriyle olan korelasyonları incelenmiştir.
MRG ölçümleri sonucunda subskapularis yırtığı olan hastaların anlamlı
olarak korakoid taşma mesafeleri daha fazla bulunmuştur (P=0,000).
Korakoglenoid mesafeleri ile korakoid-korakoid taban açıları arasında fark
görülmemiştir.
Çalışma ve kontrol gruplarının subskapularis tendon sayıları ve aksiyel
kesit korakohumeral mesafeleri incelendiğinde, çalışma grubunun daha düşük
değerlere sahip olduğu görülmüştür (P değerleri sırasıyla 0,005 ve 0,047). Sagittal
oblik kesit korakohumeral mesafe ölçümleri arasında ise anlamlı fark
bulunmamıştır.
Korakoid taşma, korakoid-korakoid taban açısı ve korakoglenoid
mesafeler ile tüm ölçümsel verilerin korelasyonu incelendiğinde aksiyel ve
sagittal oblik kesit korakohumeral mesafeler ile aralarında korelasyon
bulunmuştur. Spearman Korelasyon Katsayıları korakoid taşma ile sırasıyla -
0,223 ve -0,342; korakoid-korakoid taban açısı ile 0,156 ve 0,151; korakoglenoid
mesafe ile 0,276 ve 0,327'dir.
Korakoid taşma mesafesi ROC Eğrisi ile değerlendirilmiş ve 22,85 mm
eşik değerinde testin %64 duyarlılık ve %62 özgüllüğe sahip olduğu görülmüştür.
66
Ayrıca subskapularis yırtıklarıyla supraspinatus yırtıklarının anlamlı olarak
daha sık görüldüğü saptanmıştır (P=0,005).
Bu çalışma sonucunda subskapularis tendon sayısının az olmasının birim
tendon hacmine düşen stresi artırarak veya birim tendon başına düşen hacmi
arttırıp sıkışmaya neden olarak subskapularis yırtıklarına neden olabileceği,
korakohumeral daralma ile en fazla ilişkili faktörün korakoid taşma olduğu ve
dolayısıyla subkorakoid sıkışmadan şüphelenildiği durumlarda korakoplasti
uygulamasının faydalı olabileceği anlaşılmıştır.

Anahtar kelimeler: omuz artroskopisi, subskapularis yırtığı, subkorakoid
sıkışma

Abstract:
The rotator cuff pathologies are important health issues on which studies
have been done because of the high incidence and efect on daily life. Today,
although lots of details have been explained about rotator cuff pathologies, there
is still no consensus about physiopathology. Therefore, studies about the cuff
pathologies increase gradually.
Nevertheless, despite of being concious of subscapularis ruptures, the
clinicians have neglected the ruptures and treatment of them. In last fifteen years,
with the articles emphasizing the importance of subscapularis tendon, new studies
have been settled in some institutes. The most interesting issue about the ruptures
has been subcoracoid impingement of the subscapularis tendon.
Our study based on the relationship between coracoid anatomy variations
and number of subscapular tendon slips with subscapularis ruptures. 219 patients
with MRI files and arthrocopic surgery videos were included in this study. All of
the patients had been operated by the same surgeon. 141 patients with
subscapularis rupture were assumed to be study group and 79 patients operated
because of an other pathology were assumed to be control group. MRI files were
scanned for the subscapularis tendon slips amount, coracohumeral distance,
coraco-coracoid base angle and coracoglenoid distance in the sagittal oblique 
68
plane; coracohumeral distance and coracoid overlap in the transvers plane;
subscapularis tendon slips amount in coronal oblique plane. Also age, sex and
operated side were noted. After measuring the aforementioned parameters of
coracoid process, the differences and the correlations of the variables investigated
by statistics software.
According to the MRI, coracoid overlap distance measurements of the
patients with subscapularis tendon pathology were much more than the patients
without it (P=0,000). There was no significant coracoglenoid distance and coracocoracoid
base angle difference between two groups.
Average amount of the subscapularis tendon slips and transverse plane
coracohumeral distance of the study group was less than the control group
(P=0,005 and 0,047 respectively). Average of the sagittal oblique plane
coracohumeral distance measurements were not different significantly.
There was a correlation of coracoid overlap, coracoid-coracoid base angle
and coracoglenoid distance measurements with transverse and sagittal oblique
plane coracohumeral distance measurements. Spearman Coefficient values were -
0,223 and -0,342 with coracoid overlap; 0,156 and 0,151 with coraco-coracoid
base angle; 0,000 and 0,000 with coracoglenoid distance respectively.
Assessment of the coracoid overlap with the ROC Curve revealed that
sensitivity of the test was % 64 and specificity was % 62 for the cut-off value of
22,85 mm.
Also supraspinatus rupture were more frequent with subscapularis ruptures
(P=0,005).
69
This study has revealed that fewer number of subscapularis tendon slips
may be a reason of subscapularis tendon ruptures because of the stress rising per
tendon slip or causing subcoracoid impingement by increasing volume of
superior-most tendon of the subscapularis. On the other hand, coracoid overlap is
the most related factor to coracohumeral interval narrowing. As a result, it could
be advantageous to perform coracoplasty if the subcoracoid impingement is
doubted.

Keywords: shoulder arthroscopy, subscapularis rupture, subcoracoid
impingement