Deneysel sodyum-selenit kataraktlı ratlarda amilorid tedavisinin lens peroksidatif hasarı ile sodyum, potasyum ve kalsiyum düzeylerine etkisinin incelenmesi
Prevention of selenite-induced opacification and biochemical changes in the rat pup lens through amiloride pretreatment
Yazar: NERMİN ÇELEBİ
Danışman: DR. Y. FUAT BİNGÖL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1997
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
ÖZET: Çevresel nedenlerle ve fotokimyasal olarak humor aközde serbest oksijen radikallerinin oluşumu, katarakt patogenezinde en önemli risk faktörüdür. Lenste ve diğer oküler dokularda bulunan antioksidan savunma sistemleri lensi serbest oksijen radikallerinin toksik etkilerine karşı koruyarak bir denge oluştururlar. Çeşitli sebebplerle bu denge bozulduğunda lenste peroksidatif hasar başlar ve katarakt oluşumuna neden olur. Yüksek doz Na-Selenit, yavru ratlarda toksik etki göstererek 3-4 gün gibi kısa bir süre içinde nükleer katarakt gelişimine neden olur. Kataraktın, yüksek doz selenyumun oksidan etkisine bağlı olarak hücre membranlarında Na+ -Ca+2 değişiminin ve Ca+2 ATPaz pompasının inhibe olması sonucu 3-4 kat artan Ca+2'un proteolitik enzimleri aktive etmesiyle oluştuğu gösterilmiştir. Na-Selenit katarakt modeli kullanılarak birçok antioksidan maddenin kataraktı önleyici etkisi araştırılmıştır. Bu çalışmada Na-Selenit kataraktı oluşturulan ratlarda bir Na+ -Ca+2 değişimi blokeri olan Amiloridin, kataraktı önleyici etkisi oluıp olmadığıaraştırılmıştır. Bu amaçla kontrol, Na-Selenit, Na-Selenit +  Amilorid gruplarının lenslerinde antioksidan sistemin göstergesi olarak Redükte Glutatyon, lipid peroksidasyonunun son ürünü olarak Malondialdehit, Ca+2, Na+ ve K+ düzeyleri incelenmiştir. Na-Selenit grubu ile karşılaştırıldığında Amilorid tedavisi sonrası rat lenslerinde Redükte Glutatyon düzeyleri anlamlı olarak yüksek (p<0,05), Malondialdehit, düzeyleri anlamlı olarak düşük (p<0,001) ve yine Ca+2 düzeyleri anlamlı olarak düşük (p<0,005) bulunmuştur.  Bu olumlu bulgular sonucunda kataraktın önlenmesinde Amilorid tedavisinin faydalı olabileceği, ancak Amiloridin etki mekanizmasının açıklanmasında yeni çalışmaların gerekli olduğu kanısına varılmıştır.

Abstract:
ABSTRACT A common risk factor in the etiology of cataract is the generation of oxygen free radicals in aqueous humor with the result of ambient and photochemical events. Lenses and the other ocular tissues are capable of inactivating toxic oxygen radicals with their own antioxidant systems. Any reasons that cause metabolic imbalance in these  antioxidant systems produce the peroxidative damage in the lens leading to cataract pathogenesis. It has been shown that high doses of Na-Selenite causes nuclear cataract in rat pups. It has been proposed that cataract was produced by the oxidant stres caused by high doses of selenium. The inhibition of the Ca+2 ATPase with the peroxidative stres alters the balance of intra and extracellular Na+ -Ca+2 and intracellular Ca+ increases as three or four fold where it activated the cellular proteolytic enzymes. With Na-Selenite cataract model many antioxidants were investigated in view of their protective effects. We investigated the cataract preventive effect of amyloride, a Na+ -Ca+2 change blocker, in rats with experimental cataract induced by Na-Selenite. Na+, Ca2+ and K+ levels were measured in order to invesigate the change in electrolyte balance. Reduced glutathione (GSH) an malondialdehyde (MDA) were measured as a natural antioxidant and as a product of lipid peroxidation respectively. After amyloride treatment GSH levels were significantly high (p<0,05), MDA and Ca+2 levels were significantly low (p<0,001, p<0,005) compared with the untreated group.  It has been concluded that amyloride treatment could aid in the prevention of cataract provided that further studies should be done in order to highlight the mechanism of action of this agent.