Prostat kanseri tanısıyla radikal prostatektomi yapılmış hastalarda postoperatif biyokimyasal (PSA) nüksü saptamada nötrofil lenfosit oranı, platelet lenfosit oranı ve monosit lenfosit oranının diyagnostik önemi
Diagnosis of neutrophil lymphocyte ratio, platelet lymphocyte ratio and monosite lymphocyte ratio in detection of postoperative biochemical (PSA) recurrence in patients due to radical prostatectomy for prostate cancer diagnosis
Yazar: HAMZA KARAMAN
Danışman: PROF. DR. ÖNER ODABAŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Neoplazmlar = Neoplasms ; Nötrofil/lenfosit oranı = Neutrophil/lymphocyte ratio ; Nüks = Recurrence ; Postoperatif dönem = Postoperative period ; Prostat hastalıkları = Prostatic diseases ; Prostat neoplazmları = Prostatic neoplasms ; Prostat spesifik antijeni = Prostate specific antigen ; Prostatektomi = Prostatectomy ; Trombosit/lenfosit oranı = Platelet/lymphocyte ratio

Özet:
Amaç: Prostat spesifik antijen (PSA) kansere değil, organa spesifik bir
antijendir. Son yıllarda malign durumlarda gündeme gelen sistemik inflamatuar
belirteçler (SIB) sıklıkla kullanılmaktadır. Prostat kanseri için de bu inflamatuar
süreç etyolojide ve patogenezde tartışılmaktadır. Biz bu tez çalışmasında PK
nedeniyle radikal prostatektomi olmuş hastalarda bu inflamatuar belirteçlerin PSA
nüksünü öngörmedeki diyagnostik önemini araştırdık.
Gereç ve Yöntem: 18 Şubat 2019-26 Haziran 2020 tarihleri arasında radikal
prostatektomi olmuş hastalar postoperatif biyokimyasal nüks gelişen ve gelişmeyen
hastalar olarak iki gruba ayrıldı ve bu gruplar Gleason skor 6,7 ve Gleason skor 8-10
olmak üzere iki alt gruba ayrıldı. Diğer taraftan aynı hasta grubu patolojik evre
T2c'nin altı ve T2c ve üzeri olarak yine iki alt gruba ayrıldı. Bu gruplarda preoperatif
ve postoperatif 3. ay NLR, PLR ve MLR değerleri karşılaştırılarak nüksü
öngörmedeki önemi araştırıldı.
Bulgular: Çalışmamıza radikal prostatektomi yapılmış, post-operatif en az
12, en uzun 27 ay süreyle takip edilmiş 315 hasta dahil edildi. Tüm hastaların
ortalama yaşı 64,25 olarak bulundu. Takiplerde bakılan PSA değerlerine göre 270
hastada biyokimyasal nüks gelişmezken, 45 hastada nüks saptanmıştı.
280 hastanın patolojisi Gleason 6 veya 7 idi. Bu hastalar da kendi aralarında
nüks gerçekleşen ve gerçekleşmeyen olarak 2 alt gruba ayrıldı. Nüks gerçekleşen alt
grupta, pre-op MLR değerleri 0,21 ± 0,06, post-op 3. Aydaki MLR değerleri 0,29 ±
0,15 olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0,02). Nüks
gerçekleşen alt grupta, pre-op PLR değerleri 125,54 ± 50,68, post-op 3. Aydaki PLR
değerleri 160,18 ± 82,41 olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi
(p=0,03).
49 hastanın patolojisi ise Gleason 8, 9 veya 10 idi. Bu hastalar da kendi
aralarında nüks gerçekleşen ve gerçekleşmeyen olarak 2 alt gruba ayrıldı. Nüks
gerçekleşen Gleason 8-10 arası Prostat kanserli alt grupta, pre-op NLR değerleri 1,94 ± 0,63, post-op 3. Aydaki NLR değerleri 2,62 ± 1,26 olarak bulundu. Aradaki fark
istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0,039). Nüks gerçekleşen alt grupta, pre-op PLR
değerleri 114,85 ± 41,39, post-op 3. Aydaki PLR değerleri 159,46 ± 77,05 olarak
bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0,042). Nüks
gerçekleşmeyen hastalarda ise anlamlı değişim tespit edilmedi.
RRP spesmen patolojileri evreleme açısından değerlendirildiğinde, 56
hastanın patolojik evrelemesi T2c'nin altında idi. Bu hastalar da kendi aralarında
nüks gerçekleşen ve gerçekleşmeyen olarak 2 alt gruba ayrıldı. Nüks gerçekleşen ve
gerçekleşmeyen alt grupta, pre-op NLR, PLR ve MLR değerleri ile post-op 3.
Aydaki NLR, PLR ve MLR değerleri karşılaştırıldı. Aradaki fark istatistiksel olarak
anlamlı değildi.
RRP spesmen patolojik evreleri T2c ve üzerinde olan 259 hasta nüks
gerçekleşen ve gerçekleşmeyen olarak 2 alt gruba ayrıldı. Nüks gerçekleşen evre T2c
ve üzeri prostat kanserli alt grupta, pre-op NLR değerleri 2,05 ± 0,73, post-op 3.
Aydaki NLR değerleri 2,57 ± 1,14 olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak
anlamlı idi (p=0,026). Yine bu alt grupta, pre-op PLR değerleri 120,98 ± 46,41, post-
op 3. Aydaki PLR değerleri 163,11 ± 79,2 olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel
olarak anlamlı idi (p=0,002). Nüks gerçekleşen bu alt grupta MLR değerlerine
bakıldığında, pre-op MLR değerleri 0,2 ± 0,06, post-op 3. Aydaki MLR değerleri
0,29 ± 0,15 olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0,001).
Sonuç: Biyokimyasal nüksün öngörülmesi adına NLR, PLR ve MLR'nin
preoperatif ve postoperatif 3. ay değerleri karşılaştırıldı. Gleason 8-10 ve patolojik
evre T2c ve üzeri nükslü hastalarda NLR ve PLR için anlamlı yükseliş tespit edildi.
Gleason 6 ve 7 nükslü hastalar için ise MLR'nin anlamlı yükselişi tespit edildi. Bu
sonuçlar çerçevesinde yüksek Gleason skorlu ve patolojik evreli hastalar için
biyokimyasal nüksün öngörülmesinde NLR ve PLR'nin kullanılabileceği, düşük
Gleason skorunda ise MLR'nin kullanılabileceği düşünüldü.

Abstract:
Objective: Prostate-specific antigen (PSA) is an organ-specific antigen, not
cancer. Systemic inflammatory markers (SIB), which have been on the agenda in
malignant conditions in recent years, are frequently used. This inflammatory process
is also discussed in the etiology and pathogenesis for prostate cancer. In this thesis,
we investigated the diagnostic importance of these inflammatory markers in
predicting PSA recurrence in patients who had undergone radical prostatectomy for
PC.
Materials and Methods: Patients who had radical prostatectomy between
February 18, 2019 and June 26, 2020 were divided into two groups as patients with
and without postoperative biochemical recurrence, and these groups were divided
into two subgroups as Gleason score 6,7 and Gleason score 8-10. On the other hand,
the same patient group was again divided into two subgroups as pathological stage
below T2c and T2c and above. Preoperative and postoperative 3rd month NLR, PLR
and MLR values were compared in these groups and their importance in predicting
recurrence was investigated.
Results: Our study included 315 patients who underwent radical
prostatectomy and were followed up for a minimum of 12 months and a maximum of
27 months postoperatively. The mean age of all patients was found to be 64.25.
According to the PSA values measured during the follow-ups, biochemical
recurrence did not develop in 270 patients, while recurrence was detected in 45
patients. The pathology of 280 patients was Gleason 6 or 7. These patients were also
divided into 2 subgroups as recurrence and non-recurrence among themselves. In the
relapsed subgroup, the pre-op MLR values were 0.21 ± 0.06, and the MLR values at
the post-op 3rd month were 0.29 ± 0.15. The difference was statistically significant
(p=0.02). In the relapsed subgroup, pre-op PLR values were 125.54 ± 50.68, and
PLR values at the post-op 3rd month were 160.18 ± 82.41. The difference was
statistically significant (p=0.03).
Pathology of 49 patients was Gleason 8, 9 or 10. These patients were also
divided into 2 subgroups as recurrence and non-recurrence among themselves. In the
relapsed Gleason 8-10 prostate cancer subgroup, pre-op NLR values were 1.94 ±
0.63, and NLR values at post-op 3 months were 2.62 ± 1.26. The difference was
statistically significant (p=0.039). In the relapsed subgroup, pre-op PLR values were
114.85 ± 41.39, and PLR values at the post-op 3rd month were 159.46 ± 77.05. The
difference was statistically significant (p=0.042). No significant change was detected
in patients who did not relapse. When the RRP specimen pathologies were evaluated
in terms of staging, the pathological staging of 56 patients was below T2c. These
patients were also divided into 2 subgroups as recurrence and non-recurrence among
themselves. In the subgroup with and without relapse, pre-op NLR, PLR and MLR
values were compared with the NLR, PLR and MLR values at the post-op 3rd
month. The difference was not statistically significant.
259 patients with RRP specimen pathological stages T2c and above were
divided into 2 subgroups as relapsed and non-recurred. In the subgroup with relapsed
stage T2c and above prostate cancer, pre-op NLR values were found to be 2.05 ±
0.73, and NLR values at post-op 3rd month were 2.57 ± 1.14. The difference was
statistically significant (p=0.026). Again in this subgroup, pre-op PLR values were
found to be 120.98 ± 46.41, and PLR values at the post-op 3rd month were 163.11 ±
79.2. The difference was statistically significant (p=0.002). When the MLR values in
this relapsed subgroup were examined, the pre-op MLR values were found to be 0.2
± 0.06, and the MLR values at the post-op 3rd month were found to be 0.29 ± 0.15.
The difference was statistically significant (p=0.001).
Conclusion: Preoperative and postoperative 3rd month values of NLR, PLR
and MLR were compared to predict biochemical recurrence. A significant increase
was detected for NLR and PLR in patients with relapse of Gleason 8-10 and
pathological stage T2c and above. For patients with Gleason 6 and 7 relapses, a
significant increase in MLR was detected. Within the framework of these results, it
was thought that NLR and PLR could be used in the prediction of biochemical
recurrence for patients with high Gleason scores and pathological stages, and MLR
could be used in low Gleason scores.