Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde geri bildirim türlerinin öğrencilerin yazma becerisine ve yazma kaygısına etkisi
The effect of feedback types on learners' writing skills and writing anxiety in teaching Turkish as a foreign language
Yazar: AHMET GÜRKAN KARATAŞ
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA YILDIZ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Ana Bilim Dalı / Türkçe Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Düzeltici dönüt = Corrective feedback ; Türkçe öğretimi = Turkish teaching ; Yabancı dil öğretimi = Foreign language teaching ; Yazma kaygısı = Writing anxiety ; Yazılı düzeltme geri bildirimi = Written corrective feedback ; İkinci dil öğretimi = Second language teaching

Özet:
Bu çalışmanın amacı farklı geri bildirim türlerinin Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin yazma becerisi ve yazma kaygısı üzerine etkisini belirlemektir. Araştırmada, karma yöntem araştırma desenlerinden açıklayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Çalışmanın nicel boyutu eş değer olmayan ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desende, nitel boyutu ise durum araştırması biçiminde tasarlanmıştır. Araştırmadaki üç deney ve bir kontrol grubunu 2022-2023 öğretim yılında Ankara'daki bir devlet üniversitesinin Türkçe öğretim merkezinde B1-B2 kurunda Türkçe hazırlık okuyan yabancı öğrenciler oluşturmuştur. Çalışmanın nitel boyutunda, 18 dil öğrencisi amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenip yarı yapılandırılmış görüşme formuyla görüşlerine başvurulmuştur. Ayrıca deneysel uygulamaları yürüten tüm öğreticilerle görüşülerek deneysel sürecin etkililiğine ilişkin nitel veriler yarı yapılandırılmış görüşme formuyla toplanmıştır. Verilerin toplanmasında "Kişisel Bilgi Formu"na, "Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlere Yönelik Yazma Kaygısı Ölçeği"ne, "Anlatmaya/Göstermeye Dayalı Metinler İçin Yazma Becerisi Dereceli Puanlama Anahtarı"na, "Bilgilendirici/Öğretici Metinler İçin Yazma Becerisi Dereceli Puanlama Anahtarı"na, "Dil Öğrencileri İçin Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu"na ve "Öğreticiler İçin Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu"na başvurulmuştur. 12 haftalık deneysel süreçte, deney 1 grubu öğrencilerinin yazdıkları metinlere "odaklanılmış yazılı düzeltici geri bildirim", deney 2 grubu öğrencilerinin yazdıkları metinlere "odaklanılmamış yazılı düzeltici geri bildirim" verilmiştir. Deney 3 grubu öğrencilerinin yazdıkları metinlere ise herhangi bir geri bildirim verilmemiştir. Kontrol grubunda da mevcut geri bildirim sürecine herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Nicel verilerin analizinde yüzde ve frekans değerleri, bağımlı gruplar t-testi, ANOVA testi, Wilcoxon işaretli sıralar testi ve Kruskal-Wallis testinden yararlanılmıştır. Nitel verilerin çözümlenmesinde ise betimsel analize ve içerik analizine başvurulmuştur. Araştırma sonucunda yazma başarımı, deney 1 ve deney 2 gruplarında anlamlı bir şekilde artarken deney 3 ve kontrol grubunda anlamlı bir şekilde farklılaşmamıştır. Bununla beraber deney 1, deney 3 ve kontrol grubu arasında deney 1 lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Bu farklılık gecikmeli son testte de korunmuştur. Yazma kaygısının deney 1 ve deney 2 gruplarında anlamlı bir biçimde azaldığı, kontrol grubunda anlamlı bir değişiklik olmadığı, deney 3 grubunda ise anlamlı bir biçimde arttığı saptanmıştır. Bu anlamlı farklılık deney 1, deney 3 ve kontrol grubu arasında deney 1 lehine; deney 2, deney 3 ve kontrol grubu arasında deney 2 lehine gerçekleşmiştir. Bu sonuçlarla tutarlı olarak dil öğrencilerinin odaklanılmış yazılı düzeltici geri bildirimi ve odaklanılmamış yazılı düzeltici geri bildirimi yararlı buldukları anlaşılmıştır. Öte yandan ilgili geri bildirim türlerinin dil öğrencilerinin yazılı anlatım becerilerini ve dil bilgisi yeterliliklerini artırıp dil öğrencilerine farkındalık kazandırdığı belirlenmiştir. Buna karşın geri bildirim almayan deney 3 grubu öğrencilerinin kaygılı ve başarısız hissettiği, önceki hatalarını yineledikleri ve yazılı anlatımda kendilerini eksik hissettikleri görülmüştür. Bununla birlikte öğreticilerin de yazma becerisinde geri bildirimi önemli gördükleri ve derslerinde etkin bir biçimde kullandıkları belirlenmiştir.

Abstract:
The aim of this study is to determine the impact of different types of feedback on the writing skills and writing anxiety of Turkish as a foreign language learners. In the study, explanatory sequential design, one of the mixed method research designs, was employed. The quantitative dimension of the study was designed in a semi-experimental design with non-equivalent pre-test post-test control group, while the qualitative dimension was designed as a case study. The study included three experimental groups and one control group, comprising foreign students enrolled in Turkish preparatory courses at the B1-B2 levels at the Turkish language teaching center of a state university in Ankara during the 2022-2023 academic year. In the qualitative dimension of the study, 18 language students were selected by criterion sampling method, one of the purposeful sampling methods, and their opinions were gathered through a semi-structured interview form. In addition, qualitative data on the effectiveness of the experimental process were collected through a semi-structured interview form by interviewing all the instructors who carried out the experimental implementations. Data collection was conducted using the 'Personal Information Form', the 'Writing Anxiety Scale for students learning Turkish as a foreign language', the 'Writing Rubric for Narrative/Demonstrative Texts', the 'Writing Rubric for Informative/Instructive Texts', the 'Semi-structured Interview Form' for students learning Turkish as a foreign language, and the 'Semi-structured Interview Form for Instructors'. In the 12-week experimental process, "focused written corrective feedback" was given to the texts written by the students in experimental group 1 and "unfocused written corrective feedback" was given to the texts written by the students in experimental group 2. No feedback was given to the texts written by the students in experimental 3 group. In the control group, no intervention was made to the existing feedback process. The quantitative analysis included percentages and frequencies, the dependent groups t-test, the ANOVA test, the Wilcoxon signed-rank test, and the Kruskal-Wallis test. Descriptive analysis and content analysis were used to analyse the qualitative data. As a result of the research, writing performance significantly increased in experimental 1 and 2, while there was no significant difference in experimental 3 and the control group. In addition, a significant difference was found between the experimental 1 group, the experimental 3 group, and the control group in favor of the experimental 1 group. This difference was maintained in the delayed post-test. Writing anxiety decreased significantly in the experimental 1 and experimental 2 groups, there was no significant change in the control group, and it increased significantly in the experimental 3 group. This significant difference was in favor of experimental 1 between experimental 1, experimental 3 and the control group, and in favor of experimental 2 between experimental 2, experimental 3 and the control group. Consistent with these results, it was found that students learning Turkish as a foreign language find both focused written corrective feedback and unfocused written corrective feedback beneficial. On the other hand, it was determined that the feedback types in question enhanced language learners' written expression skills and grammar proficiency while also raising their awareness. In contrast, it was observed that students in experimental group 3, who did not receive feedback, experienced anxiety and perceived themselves as unsuccessful. They tended to repeat their previous mistakes and exhibited shortcomings in their written expression. Moreover, it was determined that the instructors also considered feedback important in writing skills and used it effectively in their lessons.