İntertrokanterik kırık nedeniyle proksimal femoral çivi yapılan 60 yaş üstü hastaların SF-12 ve palmer - parker mobilite skoru ile değerlendirilmesi
Evaluation of patients over 60 years of age who underwent proximal femoral pinning for intertrocanteric fracture with SF-12 and palmer – parker mobility score
Yazar: ONUR OĞUZTÜRK
Danışman: PROF. DR. RAİF ÖZDEN
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, intertrokanterik kırık nedeniyle proksimal femoral çivi uygulanan 60 yaş üstü hastaların, SF-12 ve Palmer-Parker Mobilite Skoru kullanılarak tedavi sonrası ambülasyon ve yaşam kalitesi sonuçlarının değerlendirilmesidir. Bu değerlendirme hem klinik sonuçların objektif bir ölçümünü sağlamakta hem de hastaların kendilerinin sağlık durumları ve yaşam kaliteleri hakkında subjektif bir değerlendirme yapmalarına olanak tanımaktadır.
Gereç Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışması, intertrokanterik kırık nedeniyle proksimal femoral çivileme yapılan 60 yaş üstü hastaların klinik ve fonksiyonel sonuçlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışma popülasyonu, 2017-2022 yılları arasında tek bir üçüncü basamak sağlık merkezinde tedavi gören hastalardan seçilmiştir. Çalışmanın verileri, hasta dosyaları ve hastane bilgi yönetim sisteminden retrospektif olarak toplanmıştır.
Bulgular: Çalışmaya katılan 50 hastanın yaş ortalaması 78.2±9.4 yıl olup, %70'i kadın, %30'u erkektir. Operasyon sonrası ortalama izlem süresi 3.1±0.9 yıl olarak belirlenmiştir. SF-12 fiziksel bileşen skoru (PCS-12) ortalaması 35.3±8.6, mental bileşen skoru (MCS-12) ortalaması 43.8±11.8 olarak bulunmuştur. Ağrı değerlendirmesi için kullanılan Vizüel Analog Skala (VAS) ortalaması 3.2±1.8, Palmer-Parker Mobilite Skoru (PPMS) ortalaması 5.2±3.1 olarak hesaplanmıştır. Palmer-Parker Mobilite Skoru ile PCS-12 (r=0.725, p<0.001) ve MCS-12 (r=0.733, p<0.001) arasında pozitif, VAS (r=-0.604, p<0.001) ile negatif korelasyon bulunmuştur. Post-operatif yıllara göre PCS-12 ve MCS-12 skorlarında anlamlı bir değişiklik bulunmamıştır (p>0.05). Operasyon yapılan tarafa göre de anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p>0.05).
Sonuç: Sonuç olarak, proksimal femoral çivileme yöntemi, intertrokanterik kırıklarda hem fiziksel hem de zihinsel sağlık üzerinde olumlu etkiler yaratmakta olup, yaşlı popülasyonda etkin bir tedavi seçeneği olarak değerlendirilmektedir. Bu bulgular, ileriye dönük ve geniş ölçekli çalışmalarla desteklenmelidir.
Anahtar Kelimeler: İntertrokanterik kırık, proksimal femoral çivi, SF-12, Palmer-Parker, mobilite skoru

Abstract:
Aim: The objective of this study is to evaluate the post-treatment ambulation and quality of life outcomes in patients over 60 years old who underwent proximal femoral nailing due to intertrochanteric fractures, using the SF-12 and Palmer-Parker Mobility Score. This evaluation provides both an objective measurement of clinical outcomes and allows for a subjective assessment of the patients' health status and quality of life.
Material and Methods: This retrospective cohort study aims to evaluate the clinical and functional outcomes of patients over 60 years old who underwent proximal femoral nailing due to intertrochanteric fractures. The study population was selected from patients treated at a single tertiary care center between 2017 and 2022. Data for the study were retrospectively collected from patient files and the hospital information management system.
Results: The study included 50 patients with a mean age of 78±9 years, of which 70% were female and 30% were male. The average follow-up period after surgery was 3±1 years. The mean SF-12 Physical Component Score (PCS-12) was 35.3±8.6, and the Mental Component Score (MCS-12) was 43.8±11.8. The average Visual Analog Scale (VAS) score for pain assessment was 3±2, and the Palmer-Parker Mobility Score (PPMS) was 5±3. A positive correlation was found between PPMS and PCS-12 (r=0.725, p<0.001) and MCS-12 (r=0.733, p<0.001), and a negative correlation was found between PPMS and VAS (r=-0.604, p<0.001).There were no significant changes in PCS-12 and MCS-12 scores over the postoperative years (p>0.05). Additionally, no significant differences were found based on the operated side (p>0.05). Conclusion: In conclusion, the proximal femoral nailing method has positive effects on both physical and mental health in intertrochanteric fractures, making it an effective treatment option for the elderly population. These findings should be supported by prospective and large-scale studies.
Keywords: Intertrochanteric fracture, proximal femoral nailing, SF-12, Palmer-Parker, mobility score