Gelişimsel kalça displazisine bağlı koksartroz gelişen hastalarda yapılan total kalça artroplastilerinde protezi kalça rotasyon merkezine yerleştirilenler ile yüksekte bırakılan hastaların yürüme analizi sonuçlarının karşılaştırılması
Gait analysis comparison of patients who underwent high or anatomical hip center total hip arthroplasty due to coxarthrosis secondary to developmental hip dysplasia
Yazar: BEDRİ KARAİSMAİLOĞLU
Danışman: PROF. DR. FAHRİ ERDOĞAN
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroplasti = Arthroplasty ; Biyomekanik = Biomechanics ; Kalça eklemi = Hip joint ; Kalça protezi = Hip prosthesis ; Kalça çıkıkları = Hip dislocation ; Kalça çıkıkları-konjenital = Hip dislocation-congenital ; Ortopedi = Orthopedics ; Ortopedik cerrahi = Orthopedic surgery ; Osteoartrit-kalça = Osteoarthritis-hip ; Yürüme = Walking

Özet:
Giriş ve Amaç: Gelişimsel kalça displazisi zemininde yüksekte kalçaya sahip yetişkin hastaların total kalça artroplastisi ile tedavilerinde, kalça rotasyon merkezinin anatomik bölgede veya yüksekte rekonstrüksiyonu, uzun dönem iyi klinik sonuçları bildirilmiş tekniklerdir. Fakat bu iki farklı tekniğin hastaların yürüme özellikleri ve biyomekaniğini ne şekilde etkilediği ve buna bağlı doğabilecek sorunlar, hakkında bilgi eksikliği bulunan konulardır. Bu çalışmanın amacı; literatürde geniş kabul gören iki farklı cerrahi tekniğinin, hem tek taraflı hem de çift taraflı uygulamalarını yürüme analizi yöntemi ile karşılaştırmak ve farklı yürüme biyomekaniğine bağlı ortaya çıkabilecek sorunları araştırmaktır. 
Hastalar ve Yöntem: Crowe tip III-IV gelişimsel kalça displazisine nedeniyle total kalça artroplastisi uygulanmış, 20 anatomik kalça rotasyon merkezli (10 unilateral, 10 bilateral), 20 yüksek kalça rotasyon merkezli (10 unilateral, 10 bilateral) olmak üzere toplamda 40 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar, belirli anatomik bölgelerine yerleştirilen işaretçiler ve yürüme platformu etrafına yerleştirilen kameralar aracılığıyla, yürüme özellikleri açısından incelenmiştir. Bu çalışma İstanbul Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından 20876 proje numarası ile desteklenmiştir.
Bulgular: Bilateral opere edilen olgularda kalça rotasyon merkezinin yerleşimine göre yürüme özellikleri açısından belirgin fark saptanmamıştır. Tek taraflı gelişimsel kalça displazisi nedeniyle opere edilen olgularda ise yüksek kalça merkezi tekniğinin kalça üzerindeki longitudinal kompresif yükleri arttırdığı ve dinamik kalça hareket açıklığını kısıtladığı tespit edilmiştir.
Sonuç: Yüksek kalça merkezi tekniği, bilateral olgularda yürüme simetrisini ve özelliklerini belirgin şekilde etkilemediği için gerekli görülen vakalarda daha güvenle kullanılabilir, fakat tek taraflı olgularda kalça üzerindeki yüklenmeyi arttırdığı ve dinamik hareket açıklığını azalttığı için implant sağ kalımını negatif yönde etkileyebilir ve  mümkün olduğunca tercih edilmemelidir.

Abstract:
Introduction and Aim: Long-term good clinical outcomes of anatomical or high hip center techniques are reported in total hip arthroplasty of the patients with developmental dysplasia of hip (DDH). However, there isn't much information about the effect of these two different techniques to gait characteristics. The purpose of this study is to compare two widely accepted surgical techniques with the gait analysis and to investigate the problems that may arise due to different gait biomechanics.
Patients and Methods: 40 patients who underwent total hip arthroplasty due to Crowe type III-IV DDH were included in the study. 20 patients had anatomical (10 unilateral, 10 bilateral) and 20 patients had high hip centers (10 unilateral, 10 bilateral). Patients were examined in terms of gait characteristics. This study was funded by Istanbul University with the project number 20876.  
Results: In bilaterally operated patients, there was no significant difference in the gait characteristics according to the location of the hip rotation center. In cases with unilateral DDH, the high-hip center technique has been shown to increase longitudinal compressive loads on the hip and restrict dynamic range of motion.
Conclusions: In bilateral cases, the high-hip center technique can be used more confidently when it is necessary since it does not significantly affect gait symmetry and characteristics in bilaterally operated patients, but in unilateral cases, it can affect the survival of the implant negatively and should not be preferred if possible, as it increases the load on the hip and reduces dynamic range of motion.