Farkli CAD/CAM materyallerinin yüzey parlakliği ve pürüzlülüğü üzerine polisaj, glaze ve aşindirma işlemlerinin etkisi
The effect of polishing, glazing and grinding procedures on the surface gloss and roughness of different CAD/CAM materials
Yazar: ÇİĞDEM ÇEBİ TÜYSÜZ
Danışman: DOÇ. DR. NECLA DEMİR
Selçuk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu in vitro çalışmanın amacı 3 farklı monolitik lityum disilikat seramik (IPS e.max CAD, CEREC Tessera, GC Initial LiSi Block) ve bir monolitik ultra-translusent zirkonya seramiğe (Katana UTML) uygulanan farklı yüzey bitim işlemleri ve aşındırma prosedürlerinin, materyallerin yüzey parlaklığı ve pürüzlülüğü üzerinde oluşturduğu değişimin incelenmesidir. Bilgisayar destekli tasarım/bilgisayar destekli üretim (CAD/CAM) bloklardan ve zirkonya diskten 1,5x12x14 mm boyutlarında örnekler hazırlanarak her materyalde 26 adet olmak üzere toplam 104 adet örnek elde edilmiştir. Her seramik materyal grubu, uygulanan yüzey bitim işlemine göre (mekanik polisaj ve glaze) 2 alt gruba ayrılmıştır (n=10). Yüzey bitim işlemleri için seramik materyal tiplerine özel olarak üretilmiş polisaj setleri ve glaze pastaları kullanılmıştır. Glaze uygulanan örnekler, klinik aşındırmayı taklit etmek amacıyla seramik aşındırılmasına uygun elmas frezler ile aşındırılmış ve ardından tekrar mekanik polisaj setleri ile cilalanmıştır. Örneklerin parlaklık ölçümleri glossmetre cihazı, yüzey pürüzlülüğü ölçümleri ise profilometre cihazı ile yapılmıştır. Gruplardan elde edilen GU ve Ra değerleri hesaplanmıştır. 
Mekanik polisaj işlemi sonrası materyallerin parlaklık ortalama değerleri arasında Tek Yönlü Varyans Analizi sonuçlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0,001). Glaze, aşındırma ve repolisaj işlemleri sonrası Kruskal Wallis testi sonuçlarına göre gruplar arası parlaklık ortanca değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür (p<0,001). Mekanik polisaj, glaze ve repolisaj işlemleri materyallerin parlaklık değerlerini arttırmış ve ağız içi kabul edilebilir değerlere (>60 GU) ulaştırmıştır. Mekanik polisaj ve repolisaj gruplarında en yüksek parlaklık değerleri monolitik zirkonya grubunda elde edilmiştir. En düşük parlaklık değerleri ise aşındırma gruplarında görülmüştür. Mekanik polisaj işlemi sonrası Kruskal Wallis testi sonuçlarına göre materyallerin pürüzlülük ortanca değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p=0,005). Glaze, aşındırma ve repolisaj işlemleri sonrası Kruskal Wallis testi sonuçlarına göre gruplar arası pürüzlülük ortanca değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir (p<0,001). Mekanik polisaj, glaze ve repolisaj işlemleri materyallerin yüzey pürüzlülüğü değerlerini düşürmüş ve ağız içi kabul edilebilir değerlere (<0,2 µm) ulaştırmıştır. En yüksek pürüzlülük değerleri aşındırma gruplarında elde edilmiştir. Parlaklık ve pürüzlülük değerleri arasında Spearman's rho korelasyon katsayısına göre istatistiksel olarak anlamlı ve negatif yönde bir ilişki bulunmuştur (p=0,011). Parlaklık değerleri için seramik, yüzey işlemi ve seramik×yüzey işlemi etkileşimi İki Yönlü Robust ANOVA testi sonuçlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,001). Yüzey pürüzlülüğü değerleri için İki Yönlü Robust ANOVA testi sonuçlarına göre seramiğin etkisi istatistiksel olarak anlamlı iken (p<0,001), seramik ve seramik×yüzey işlemi etkileşimi anlamlı bulunmamıştır (p>0,001).
Farklı yüzey bitim işlemleri monolitik lityum disilikat ve zirkonya seramiklerin yüzey parlaklığını ve pürüzlülüğünü önemli derecede etkilemiştir. Mekanik polisaj sistemlerinin glaze uygulamasıyla benzer veya daha iyi performans sergilediği görülmüştür. Glaze tabakası ağız içinde aşındırılmış seramiklerde materyale uygun polisaj sistemlerinin seçimi ile glaze işlemi kadar etkili ve klinik pratiğinde güvenilir sonuçlar elde edilebileceği göz önünde tutulmalıdır.
Anahtar Sözcükler: CAD/CAM, glaze, mekanik polisaj, monolitik seramik, parlaklık

Abstract:
The aim of this in vitro study was to investigate the effect of different surface finishing and grinding procedures on the surface gloss and roughness of 3 different monolithic lithium disilicate ceramics (IPS e.max CAD, CEREC Tessera, GC Initial LiSi Block) and one monolithic ultra-translucent zirconia ceramic (Katana UTML). Samples of 1,5x12x14 mm in size were prepared from the Computer-aided design/computer-aided manufacturing (CAD/CAM) blocks and zirconia disk, and a total of 104 samples were obtained, 26 in each material. Each ceramic material group was divided into 2 subgroups according to the surface finishing procedure (mechanical polishing and glazing) (n=10). Polishing sets and glaze pastes manufactured specifically for ceramic material types were used for surface finishing. The glazed samples were grinded with diamond burs appropriate for dental ceramics to imitate clinical adjustment and then polished again with mechanical polishing sets. Gloss measurements of the samples were made with a glossmeter and surface roughness measurements were made with a profilometer. GU and Ra values obtained from the groups were calculated.
According to the results of the One-Way Analysis of Variance, a statistically significant difference was found between the gloss median values of the materials after the mechanical polishing process (p<0,001). According to the results of the Kruskal Wallis test after glazing, grinding and repolishing processes, there was a statistically significant difference between the median values of gloss between the groups (p<0,001). Mechanical polishing, glazing and repolishing processes increased the gloss values of the materials and intraoral clinically acceptable values were obtained (>60 GU). The monolithic zirconia group obtained the highest gloss values in the mechanical polishing and repolishing groups. The lowest gloss values were observed in the grinding groups. According to the results of the Kruskal Wallis test, statistically significant difference was found between the median roughness values of the materials after the mechanical polishing process (p=0,005). According to the results of the Kruskal Wallis test, it was determined that there was a statistically significant difference between the median roughness values of the groups after glazing, grinding and repolishing processes (p<0,001). Mechanical polishing, glazing and repolishing processes reduced the surface roughness values of the materials and intraoral clinically acceptable values were obtained (<0,2 µm). The highest roughness values were obtained in the grinding groups. A statistically significant and negative correlation was found between gloss and roughness values according to the Spearman's rho correlation coefficient (p=0,011). For gloss values, the interaction of ceramic, surface treatment and ceramic×surface treatment was statistically significant according to the Two-Way Robust ANOVA test results (p<0,001). For the surface roughness values, the effect of ceramic was statistically significant (p<0,001), while the interaction of ceramic and ceramic×surface treatment was not significant (p>0,001) according to the Two-Way Robust ANOVA test results.
Different surface finishing procedures significantly affected the surface gloss and roughness of monolithic lithium disilicate and zirconia ceramics. Mechanical polishing systems were found to perform similar or better than glazing. It should be taken into account that the selection of mechanical polishing systems appropriate for the material can be as effective as glazing and reliable results can be obtained in clinical practice.
Keywords: CAD/CAM, glazing, mechanical polishing, monolithic ceramics, gloss