Acil tıp asistan hekimlerinin iş kazası olguları karşısındaki bilgi düzeyi, tutum ve davranışlarının incelenmesi
Investigation of knowledge, attitudes and behaviors of emergency medicine assistans against occupational accidents
Yazar: GÜNEŞ YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. HAYRİYE GÖNÜLLÜ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Bilgi düzeyi = Level of knowledge ; Davranış = Behavior ; Doktorlar = Physicians ; Tutumlar = Attitudes ; İntörnlük ve asistanlık = Internship and residency ; İş güvenliği = Work safety ; İş kazaları = Occupational accidents ; İş sağlığı = Occupational health

Özet:
Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İzmir Bozyaka Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği
Acil Tıp Asistan Hekimlerinin İş Kazası Olguları Karşısındaki Bilgi, Tutum ve Davranışlarının İncelenmesi
Amaç: Acil Tıp asistanları gibi iş kazası vakalarıyla sık karşılaşan hekimlerin iş kazalarına yönelik her açıdan yeterli bilgi düzeyine sahip olmaları önem arz etmektedir. Bu nedenle çalışmamızda Acil Tıp asistanları arasında iş kazalarına yönelik bilgi düzeyi, tutum ve davranışları ve aynı zamanda idari, adli ve hukuki boyutu hakkında bilgi düzeylerini incelemeyi ve iş kazası tanımının doğru yapılıp yapılmadığı, iş kazalarına acil servislerde ne sıklıkla karşılaşıldığı gibi konuları da incelemeyi amaçladık.
Materyal-metod: Çalışmamıza 1 Aralık 2018 ve 1 Mart 2019 tarihleri arasında, Türkiye genelindeki üniversite ve kamu eğitim araştırma hastaneleri Acil Tıp kliniklerinde görev yapmakta olan toplam 375 Acil Tıp asistanı alınmıştır. Çalışmaya katılan Acil Tıp asistanlarına, acil servise başvuran iş kazası olgularıyla ilgili 25 sorudan oluşan ve üç ana bölümden oluşan bir anket sunulmuştur. Birinci bölümde çalışmaya katılan gönüllülerin demografik bilgileri, ikinci bölümde iş kazalarına yönelik bilgi, tutum ve davranışlarını konu alan sorular, üçüncü bölümde iş kazalarıyla ilgili adli ve idari konuları içeren sorular sorulmuştur.  Anket, Google formda hazırlanıp elden veya mail adresi kanalıyla elektronik ortamda katılımcılara ulaştırılmıştır. Katılımcıların verdikleri cevaplar doğrultusunda önceden hazırladığımız anket doldurularak toplanan veriler analiz edilmiştir.
Sonuçlar: Çalışmamızda katılımcıların olguların iş kazası olup olmadığını belirlemede çalışmakta oldukları acil serviste günlük hasta sayısı ile aralarında anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. İş kazası olgularını Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) ve adli makamlara bildirme oranları ise hekimlik yılı arttıkça ve iş sağlığı ve güvenliği konusunda eğitim alan hekimlerde daha fazla olduğu görüldü. Yine bu olguları SGK'ya ve adli makamlara bildirmeyi ihmal etme oranı iş kazası olgularıyla daha az karşılaşan ve iş sağlığı ve güvenliği konusunda eğitim almayan hekimlerde daha fazla idi. Farklı olarak iş kazasına maruz kalmış birinin aynı olaya bağlı sonraki başvurularında iş kazası girişi açan acil tıp asistanlarının hekimlik süresi, acil tıp asistanlığı süresi ve iş kazası olgularıyla karşılaşma sıklıkları daha yüksek iken günlük hasta sayısı anlamlı derecede düşüktü. 
Tartışma: Bilgilerimiz dahilinde bu çalışma iş kazası olgularını karşılayan acil tıp doktorlarının tutumları ve bilgi düzeyini inceleyen ilk araştırmadır.  Türkiye'de bulunan acil tıp asistanlarının iş sağlığı ve güvenliği konusundaki bilgilerinin de eksiklik olduğu ve bunun sonucu olarak hekimlerimiz iş kazalarına doğru yaklaşımı sergilemekte zorluk çektiği görülmektedir. Yapılan veya yapılacak olan eğitimlerin artırılması, içeriklerinin güncellenmesi, sık periyotlar halinde hekimlere sunulması, sonrasında da gerekli denetlemelerin yapılması hem hekimler hem de hastalar açısından hukuki, adli ve sağlık sistemi açısından önem arz etmektedir.

Abstract:
University Of Health Sciences, İzmir Bozyaka Training And Research Hospital Emergency Service Clinic.
Investigation of Knowledge, Attitudes and Behaviors of Emergency Medicine Assistants against Occupational Accidents
Objective: It is important that physicians who frequently encounter occupational accident incidents such as Emergency Medicine Assistants have sufficient knowledge level in terms of work accidents. For this reason, in our study, we aimed to examine the knowledge level, attitude and behaviors of occupational accidents among emergency medical assistants as well as their level of knowledge about their administrative, judicial and legal dimensions, and whether the occupational accident definition was done correctly and how often the work accidents were encountered in emergency services.
Material and Methods: In our study between December 1, 2018 and March 1, 2019 date, a total of 375 Emergency Medicine Assistants working in universities and public research hospitals Turkey Emergency Medicine Clinics were admitted. A questionnaire consisting of 25 questions about occupational accident cases who applied to emergency department. In the first part, the demographic information of the volunteers participating in the study, the questions about the knowledge, attitudes and behaviors of the occupational accidents in the second part, and the third part were asked questions concerning the judicial and administrative issues related to the work accidents. The questionnaire was prepared in Google form and delivered to participants via electronic or e-mail address. In accordance with the answers of the participants, the data we collected beforehand and the data collected were analyzed.
Results: In our study, it was found that there was a significant relationship between the number of patients in the emergency room where the participants were working to determine whether there were occupational accidents. The rates of reporting accidents to SSI (Social Security Institution) and judicial authorities were found to be higher in physician years and in occupational health and safety training physicians. Again, the rate of neglect to report these cases to SSI and judicial authorities was higher in physicians who were less experienced with occupational accidents and not trained in occupational health and safety. The number of patients who were exposed to an occupational accident in their subsequent applications related to the same incident was higher than that of the duration of emergency medical assistant and occupational accident cases, while the number of patients was significantly lower.
Discussion: To our knowledge, this study is the first to examine the attitudes and knowledge of emergency medicine physicians meeting occupational accident cases. In Turkey is the lack of information on occupational health and safety of our residents and emergency medicine physicians as a result of this difficulty it seems to exhibit the correct approach to occupational accidents. Increasing trainings, updating their contents, presenting them to physicians in frequent periods, and performing the necessary audits are important for both the physicians and the patients in terms of legal, judicial and health care system.

Key words:  occupational accident, emergency medicine assistant, emergency department, social security institution