İmplant - protez birleşiminde uyumsuzluğa sahip kemik ve doku seviyesi implantlarda marjinal kemik kaybının karşılaştırılması
Marginal bone loss at tissue versus bone level implants with A misfit at the implant-prosthesis interface
Yazar: ONUR ETÖZ
Danışman: PROF. DR. NURDAN ÖZMERİÇ KURTULUŞ
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Alveolar kemik kaybı = Alveolar bone loss ; Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Dental protez-implant destekli = Dental prosthesis-implant supported ; Dental protezler = Dental prosthesis ; Risk faktörleri = Risk factors ; Çene = Jaw

Özet:
Günümüzde diş eksikliği tedavisinde birincil tedavi işlemi dental implant uygulamalarıdır. Bir dental implantın başarılı olması için çevre dokularla uyumlu olması ve bu yapıların devamlılığını sağlaması gerekmektedir. Dental implantların uzun dönemde başarılı bir şekilde kullanılabilmesi için en önemli belirteçlerden biri marjinal kemik kaybıdır (MKK). MKK'na neden olabilecek çok sayıda risk faktörü bulunmaktadır. Bu faktörler hasta, implant ve protetik seviyede gruplara ayrılabilir. Çalışmamızda en az 3 yıldır kullanımda olan 143 hastaya uygulanmış, 625 implant-protez birleşiminde uyumsuzluk olan dental implant incelenmiştir. Hasta kayıtları ve radyografilerden alınan kayıtlar derlenerek hasta, implant ve protetik seviyede risk faktörleri kaydedilmiştir. İstatistiksel olarak, bu MKK'a etkisi incelenmiştir. Uzun takip süresi, protezin altında kullanılan implant sayısında artış, kemik genişletme işlemleri, çıkış profilinin dışbükey olması ve çıkış açısının 30⁰' den fazla olmasının MKK'nı istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde arttırdığı görülmüştür. İmplant uygulanan bölgenin üst arka bölge olması, implant- protez birleşiminde uyumsuzluğun fazla olmasının nedeni olarak saptanmış ve kontakt mesafesinin 3,3 mm' den az olması MKK'nı kısmen anlamlı bir şekilde arttırdığı gözlenmiştir. Diğer risk faktörlerinin MKK'na etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Sonuç olarak çalışmamızın temel karşılaştırmalarından olan doku ve kemik seviyesi implantlar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. İmplant-protez birleşiminde uyumsuzluk miktarı 0,2 mm üzerinde olduğunda MKK' nı kısmen arttırabileceği söylenebilmektedir.

Abstract:
Currently, the primary treatment process in the treatment of missing teeth is dental implant applications. For a dental implant to be successful, it must be compatible with the surrounding tissues and ensure the preservation of these structures. One of the most important indicators of successful long-term use of dental implants is marginal bone loss (MBL). The predisposing cause of MBL is multifactorial. Risk factors at the patient, implant and prosthetic level are predisposing to this situation. It is necessary to evaluate these risk factors to understand the etiology of MBL. In recent years, the effect of prosthetic risk factors on the health of the tissues around the implant has been extensively investigated. In our study, dental implants with implant-prosthesis misfit in 625 implant-prosthesis, which were applied to 143 patients who had been in use for at least 3 years, were examined. Records from patient history and radiographs were compiled and risk factors were recorded at the patient, implant and prosthetic level. The effect of statistical MBL was examined. Long follow-up period, increase in the number of implants used under the prosthesis, bone expansion procedures, convex emergence profile and angle of more than 30⁰ were found to increase MBL in a statistically significant way. The fact that the implanted area is the upper posterior region, high implant-prosthesis interface misfit and the contact distance is less than 3.3 mm can partially increase the MBL. The effect of other risk factors on MBL was not statistically significant. As a result, it was seen that there was no significant difference between the tissue and bone level implants, which wass one of the main comparisons of our study. It can be said that when the amount of misfit in the implant-prosthesis interface is over 0.2 mm, it might partially increase the MBL.