Tavşanlarda fasiyal sinirin akut hasarında titanyum tüpte hazırlanan trombositten zengin fibrinin rejenerasyona olan etkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of titanium prepared platelet rich fibrin on regeneration in acute injury of the facial nerve in rabbits
Yazar: FATMA ŞENTÜRK
Danışman: PROF. DR. OSMAN BAHADIR
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Sinir dokusu = Nerve tissue ; Sinir rejenerasyonu = Nerve regeneration ; Tavşanlar = Rabbits ; Trombositten zengin fibrin = Platelet rich fibrin ; Yüz siniri = Facial nerve ; Yüz siniri hastalıkları = Facial nerve diseases

Özet:
TAVŞANLARDA FASİYAL SİNİRİN AKUT HASARINDA TİTANYUM TÜPTE HAZIRLANAN TROMBOSİTTEN ZENGİN FİBRİNİN REJENERASYONA OLAN ETKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Amaç: Travma sonrası fasiyal sinir (FS) hasarı sık karşılaşılan bir durumdur ve oluşan fonksiyonel sorunlar nedeni ile hayat kalitesi olumsuz etkilenmektedir. Çeşitli cerrahi tekniklere rağmen bu durumun tamamen düzelmesi zordur ve iyileşmeyi artırıcı ek tedavi yöntemlerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada fasiyal sinirin tam kat kesi hasarında iyileşmeyi artırıcı ajan olarak titanyum tüpte hazırlanan trombositten zengin fibrinin (T-TZF) etkinliğini araştırmak amaçlanmıştır.
Gereç ve yöntem: Çalışmada 27 adet Yeni Zelanda tipi tavşan kullanıldı. Sham grubu (grup 1), sütür grubu (grup 2), sütür+T-TZF (grup 3) grubu olmak üzere 3 deneysel grup oluşturuldu ve deneklerin sağ fasiyal sinirinde çalışıldı. Başlangıçta gruplardaki denek sayıları sırasıyla 7, 10, 10 şeklinde belirlendi. 1. ve 2. gruplarda ikişer deneğin deney süresince ölmesi nedeni ile bu sayılar sırası ile 5, 8, 10 olacak şekilde deney tamamlandı. Sham grubunda fasiyal sinir trunkusu etraf dokulardan diseke edildi ve ek cerrahi müdahale uygulanmadan cilt kapatıldı. Sütür grubunda fasiyal sinir trunkusuna tam kat kesi yapıldı ve sinir uçları sütür ile anastomoz edidi. Sütür+ T-TZF grubunda fasiyal sinir trunkusuna tam kat kesi yapıldı. Sinir uçları sütür ile anastomoz edildikten sonra T-TZF membranı hasarlı alanın etrafına tüp şeklinde sarıldı. Tüm denekler cerrahi sonrası kornea refleksi, bıyık hareketi varlığı ve kulak düşüklüğü olup olmaması açısından haftalık olarak takip edildi. Cerrahi öncesi, cerrahi sonrası 1, 3, 5, 7 ve 10. haftalarda bilateral fasiyal elektromiyografi (EMG) yapıldı ve 10. haftada çıkarılan dokular histopatolojik incelemeye tabi tutuldu. Grup içi ve gruplar arası karşılaştırmalar yapıldı.
Bulgular: Fonksiyonel değerlendirmede sham grubu sonuçları her zaman sütür ve sütür+T-TZF gruplarından anlamlı olarak daha iyi bulundu. Sütür ve sütür+T-TZF gruplarında kornea refleksinde cerrahi sonrası ilk haftalara göre zamanla iyileşme izlenmesine rağmen her iki grup arasında haftalık takiplerde kornea refleksi açısından anlamlı farklılık izlenmedi. Farkedilir bıyık hareketi sütür+ T-TZF grubunda sütür grubuna göre 1 hafta erken olarak 8. haftada gözlendi. Sütür grubunda 7.haftada düzelen kulak düşüklüğü bulgusu sütür+ T-TZF grubunda 2 hafta daha erken olarak 5. haftada düzeldi. Elektrofizyolojik değerlendirmede sütür ve sütür+TZF gruplarında bileşik kas aksiyon potansiyeli(BKAP) maksimum amplitüd değerlerinin ve eşik üstü uyarı ile tetiklenen BKAP amplitüd değerlerinin hasar sonrası anlamlı olarak düştüğü, bu değerlerde zaman içinde iyileşme olduğu görüldü. Sütür+T-TZF grubunda BKAP maksimum amplitüd değerlerinin tüm haftalarda sham grubu değerleri ve kendi preoperatif değerlerinden anlamlı derecede düşük olduğu izlendi.Sinir ileti hızı değerleri hasar öncesi ve hasar sonrası haftalarda gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi.BKAP'ı tetiklemek için gerekli sinir uyarı eşiğisütür+T-TZF grubunda cerrahi sonrası preoperatif kontrol değerine göre anlamlı olarak arttı.Bu değerler sütür+T-TZF grubunda sütür grubuna göre 2 hafta daha erken olarak postoperatif 5. haftada preoperatif kontrol değerlerine benzer hale geriledi.
Histopatolojik incelemede sham grubunda diğer iki gruba göre anlamlı olarak daha iyi sonuçlar elde edildi. Sütür+T-TZF grubunda yalnızca sütür grubuna göre daha az ödem ve vakuolizasyon izlenmesine rağmen bu fark istatistiksel olarak anlamlı izlenmedi. Miyelin kılıf kalınlığı açısından bu iki grup arasında anlamlı fark görülmedi.
Sonuç: T-TZF uygulamasının fonksiyonel iyileşmeyi kısmen hızlandırdığı, sinir ileti hızı, BKAP maksimum amplitüd değerleri ve eşik üstü uyarı ile tetiklenen BKAP amplitüd değerlerine katkısı olmadığı görüldü. BKAP'ı tetiklemek için gerekli uyarı eşik değerinde ise daha erken toparlamaya katkı sağladığı izlendi. Ödem ve vakuolizasyonu azaltma eğiliminde olduğu ancak miyelin kılıf kalınlığına herhangi bir katkısı olmadığı tespit edildi. Bu çalışmada T-TZF'nin sinir iyileşmesine fonksiyonel ve elektrofizyolojik olarak kısmi katkısı izlenmiştir. Ancak T-TZF'nin sinir iyileşmesine etkilerini daha iyi değerlendirebilmek için standart yöntemlerle yapılacak daha uzun takip süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Fasiyal sinir, Trombositten zengin fibrin, Titanyum

Abstract:
EVALUATION OF THE EFFECTS OF TITANIUM PREPARED PLATELET RICH FIBRIN ON REGENERATION IN ACUTE INJURY OF THE FACIAL NERVE IN RABBITS
Introduction: Post-traumatic facial nerve (FN) injury is a frequent condition and the quality of life is negatively affected due to functional problems. Despite various surgical techniques, it is difficult to fully recover and additional treatment modalities are needed to improve healing. The aim of this study was to investigate the efficacy of titanium prepared platelet rich fibrin (T-PRF) as a healing enhancer in the full-thickness incision of the facial nerve.
Materials and methods: 27 New Zealand rabbits were used in the study. Sham group (group 1), suture group (group 2), suture + T-PRF (group 3) group 3 experimental groups were formed and the right facial nerve was studied. Initially, the number of subjects in the groups was 7, 10, 10, respectively. In the 1st and 2nd groups, because the two subjects died during the experiment period, the experiment was completed to be 5, 8, 10, respectively. In the sham group, the facial nerve trunk was dissected and no additional surgical intervention was performed. In the suture group, a full-thickness incision was made to the facial nerve trunk and the nerve endings were sutured. In the suture + T-PRF group, a full incision was made to the facial nerve trunk. After the nerve endings were sutured, the T-PRF membrane was wrapped in a tube around the damaged area. All subjects were followed up weekly for the presence of corneal reflex, presence of whiskers and low ear. Bilateral facial electromyography (EMG) was performed preoperatively at 1, 3, 5, 7 and 10 weeks postoperatively, and tissues removed at 10 weeks were histopathologically examined. Intra-group and inter-group comparisons were made.
Results: In the functional evaluation, sham group results were found to be significantly better than suture + T-PRF groups at all times. Although suture and suture + T-PRF surgeries showed improvement in the corneal reflex over the first weeks, no significant difference was observed between the two groups in terms of corneal reflex in weekly follow-up. Significant whisker movement was observed in the suture + T-PRF group at the 8th week and in the suture grup at the 9th week. In the suture group the ear loss in the 7th week improved and in the suture + T-PRF group 2 weeks earlier than in the 5th week. In the electrophysiological evaluation, the maximum amplitude values of the compound muscle action potential (CMAP) and the threshold-over-stimulated CMAP amplitude values in suture and suture + T-PRF groups decreased significantly after the injury, and these values improved over time. However, CMAPmaximum amplitude values were significantly lower in the suture + T-PRF group than the sham group values and their preoperative values in all weeks. The values of nerve conduction velocity did not show any significant difference between the groups before and after the injury. The nerve stimulation threshold required to trigger the CMAP was significantly increased in the suture + T-PRF group compared to the preoperative control value after surgery. These values were similar to the preoperative control values in the suture + T-PRF group 2 weeks earlier than in the suture group at 5 weeks postoperatively.
Histopathological examination showed significantly better results in the sham group compared to the other two groups. Although less edema and vacuolization were observed in the suture + T-PRF group compared to the suture group, this difference was not statistically significant. There was no significant difference in myelin sheath thickness between these two groups.
Conclusion: It was observed that T-PRF application partially accelerated functional recovery, but did not contribute to the CMAP amplitude values and nerve conduction velocity. It was observed that the warning threshold required to trigger CMAP contributed to earlier recovery. It was determined that it tended to reduce edema and vacuolization but did not contribute to myelin sheath thickness. T-PRF had partial functional and electrophysiological contribution to nerve healing. However, in order to better evaluate the effects of T-PRF on nerve healing, longer follow-up studies with standard methods are needed.
Keywords: Facial nerve, Platelet rich fibrin, Titanium