Lokal ileri baş boyun kanserinde prognozu öngören bir parametre olarak sarkopeninin değerlendirilmesi
Evaluation of sarcopenia as A prognostic parameter in locally advanced head and neck cancer
Yazar: ENES ERUL
Danışman: PROF. DR. SERCAN AKSOY
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Kafa ve boyun neoplazmları = Head and neck neoplasms ; Kas distrofileri = Muscular dystrophies ; Kas-iskelet sistemi = Musculoskelatal system ; Malnütrisyon = Malnutrition ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prognoz = Prognosis

Özet:
Baş boyun kanserleri (BBK) dünya genelinde yıllık 890.000'den fazla yeni vaka ve 450.000'den fazla ölümle önemli bir sağlık sorunudur. Hastaların çoğunda lokal ileri evrede (Lİ- BBK) tanı konup cerrahi, radyoterapi ve sistemik tedaviyi (kemoterapi) (KRT) de içeren multidisipliner bir yaklaşım gerekmektedir. Baş boyun kanseri hastalarında hem kansere bağlı inflamasyon hem KRT ile malnutrisyon ve sarkopeni gelişmektedir. Değiştirilemeyen birçok prognostik faktör (örn. yaş, komorbiditeler ve cerrahinin türü) olmakla beraber, iyileştirilebilecek bir faktör olarak sarkopeni son dönemde birçok araştırmaya konu olmaktadır. Sarkopenik bir hastanın değerlendirilmesi maliyetli ve zaman alıcı olduğundan, radyoterapi modalitesinden önce rutin olarak yapılan hastanın planlama servikal BT'leri, ek radyasyon maruziyeti veya hastaya yük olmadan sarkopeniyi değerlendirmek için etkili bir yöntem olarak ortaya çıkmıştır. Biz bu çalışmamızda, ileri evre BBK'li hastalarda sarkopeninin nüks ve sağkalım üzerindeki prognostik değerini araştırmayı amaçladık. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Medikal Onkoloji Bilim Dalı'na 2014 ve 2018 yılları arasında başvurmuş Lİ- BBK tanısı alan primer veya postoperatif KRT ile tedavi edilen tüm hastalar dahil edilmek üzere retrospektif olarak tarandı. C3 vertebra seviyesinde iskelet kası indeksi (İKİ) ölçüldü ve daha sonra özel bir denklemle L3 İKİ'ne dönüştürüldü. Çalışmaya Lİ- BBK 123 hasta (110 erkek, %89.4) alındı. Medyan yaş 61 (31-87) di ve %34.1'si 65 yaş veya üzerindeydi. En sık görülen alt tip laringeal karsinomlardı (%63.4), bunu oral kavite (%19.5) ve ardından hipofarenks (%8.1) izledi. Hastaların büyük çoğunluğunda Evre IV (69 hasta – %56.1), ardından evre III (n = 44, %35.8) ve evre II (n =10, %8.1) hastalık vardı. Çok değişkenli analizlerde, yüksek ECOG performans skoru (HR: 1.96, 95% GA (1.10-3.46), p=0.021), yüksek Charlson komorbidite indeksi (CCI) (HR:1.91, 95% GA (1.03-3.54), p=0.039) tedavi öncesi sarkopeni (HR: 2.60, 95% GA (1.38-4.87), p=0.003) varlığı, düşük hastalıksız sağkalım (DFS) ile ilişkiliydi. Sarkopeni varlığında genel sağkalım (OS) anlamlı derecede daha düşüktü (HR: 2.86, %95 GA (1.40-5.85), p=0.004). Sarkopenik olanlarda radyoterapi ilişkili toksisitelerden mukozit (OR=2.96; %95 GA (1.24-7.04), p= 0.014), disfaji (OR= 3.60; %95 GA (1.56- 8.31), p= 0.003), kserostomi (OR= 2.57; 95% GA (1.10-6.38), p <0.05) daha sık görüldü. Çalışmamız RT için çekilen simülasyon BT ile yapılmış sarkopeni analizindeki (C3) düşük kas kitlesinin daha kısa DFS, OS ile ilişkili olduğunu ve kötü prognostik gösterge olarak kullanılabileceğini gösterdi. Bu hastalarda KRT öncesi ve sonrasında yakın nutrisyon takibi değerlidir.

Abstract:
Head and neck cancer (HNC) is a major global health problem with a worldwide annual incidence of more than 890,000 patients and 450,000 deaths. Therapy for patients with locally advanced HNC (LA-HNC) is multimodal, best treated by combined-modality therapy, either surgery and postoperative adjuvant therapy or definitive chemoradiation (CRT). There are multiple prognostic factors that are not modifiable (e.g., age, comorbidities, and type of surgery), our focus should be on factors that could be modified or ameliorated before CRT. The presence of sarcopenia is of great interest because it is associated with worse outcomes and may be addressed before CRT. Since the evaluation of a sarcopenic patient is high-cost and time-consuming, cervical CTs which are routinely performed prior to radiotherapy modality have emerged as an effective method to evaluate sarcopenia without additional radiation exposure, or burden to the patient. In this study, we aimed to investigate the prognostic value of sarcopenia on recurrence and survival in patients with advanced HNSCC. A retrospective cohort study was conducted. All patients diagnosed with LA-HNC and treated with CRT in primary or postoperative settings between 2014 and 2018 in our tertiary referral center were screened for inclusion. Inclusion criteria for this study required that patients had CT imaging of the head and neck area within one month before CRT. The skeletal muscle area was estimated at the C3 vertebra level, and, thereafter, it was converted via a special equation to the skeletal muscle area at L3. 123 patients (110 men, 89.4%) with locally advanced head and neck cancer treated between the periods 2014 to 2018 were enrolled in the study. The median (range) age was 61 (31–87) years, and 34.1% were 65 years or older. The most common subsite was laryngeal carcinomas (63.4%) followed by oral cavity (19.5%) then hypopharynx (8.1%). The majority of patients had Stage IV disease (69 patients–56.1%) followed by stage III (n = 44, %35.8), and stage II (n =10, %8.1). Before radiotherapy, 42 (34.1%) patients were malnourished according to albumin level (<4 gr/dl), while 70 (56.9%) of the patients were sarcopenic. In multivariate analyses, pretreatment sarcopenia was associated with lower DFS (HR: 2.60, 95% CI (1.38-4.87), p=0.003). OS was significantly shorter in the presence of sarcopenia (HR: 2.86, 95% CI (1.40-5.85), p=0.004). Patients with sarcopenia experienced radiotherapy-related toxicities such as mucositis (OR=2.96; %95 CI (1.24-7.04), p= 0.014), dysphagia (OR= 3.60; %95 CI (1.56- 8.31), p= 0.003) and xerostomia (OR= 2.57; 95% CI (1.10-6.38); p <0.05) more than non-sarcopenic patients.
Our study showed that low muscle mass in sarcopenia analysis (C3) performed with simulated CT for RT is associated with shorter DFS, OS and can be used as a poor prognostic indicator. Close nutritional monitoring before and after CRT is valuable in these patients.