Diabetes mellitus hastalarında tüm ağız diş yüzeyi temizliği tedavisine ek olarak uygulanan düşük doz lazer tedavisinin olası ek faydalarının değerlendirilmesi
Evaluation of the additional benefits of low level lasers therapy as an adjunct to full mouth scaling and root planing in patients with diabetes mellitus
Yazar: SEDA SEVİNÇ ÖZBERK
Danışman: PROF. DR. KAMİLE ERCIYAS ; PROF. DR. İBRAHİM LEVENT TANER
Gaziantep Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2016
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Dişler = Teeth ; Gingival oluk sıvı = Gingival crevicular fluid ; Lazer tedavisi = Laser therapy ; Periodontal hastalıklar = Periodontal diseases ; Periodontitis = Periodontitis ; Periodontoloji = Periodontology

Özet:
Amaç: Düşük doz lazer tedavisi (DDLT) iyileşmeyi hızlandırıcı ve arttırıcı etkisi ile sert ve yumuşak doku yaralanmalarının tedavilerinde kullanılan güncel bir yöntemdir. Bu çalışmada, kronik periodontitisli (KP) tip 2 Diabetes Mellitus (DM) hastalarında cerrahisiz periodontal tedaviye ek olarak uygulanan DDLT'nin olası ek faydalarının değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Split mouth planlanan klinik çalışmamıza 22 KP'li tip 2 DM hastası dahil edilmiştir. Hastaların periodontal muayenesinde sondalama cep derinliği (SCD), gingival indeks (Gİ), plak indeksi (Pİ) ve klinik ataçman seviyesi (KAS) başlangıçta, tedaviden sonra 1., 3. ve 6. ayda kaydedilmiştir. Dişeti oluğu sıvısı (DOS) örnekleri ise başlangıçta, tedaviden sonra 1. hafta, 1. 3. ve 6. ayda alınmıştır. Kontrol bölgesine sadece cerrahisiz periodontal tedavi uygulandı, lazer bölgesine cerrahisiz periodontal tedaviye ek olarak DDLT uygulandı. Cerrahisiz periodontal tedavi sonrasında lazer uygulanacak bölge rastgele belirlenmiş ve başlangıçta, tedaviden sonra 1. 3. ve 7. günlerde enerji yoğunluğu 7.64 J/cm2 olacak şekilde DDLT uygulanmıştır. Klinik ve laboratuar bulgularının grup içi karşılaştırılmalarında 'Tekrarlayan ölçümlü varyans analizi' kullanılırken, gruplar arası karşılaştırmalarında 'Eşleştirilmiş T testi' kullanıldı. Bulgular: Tedavi sonrasında lazer bölgesinde kontrol bölgesine göre; SCD verilerinde 3. ve 6.ayda, Gİ verilerinde 3. ve 6. ayda, KAS verilerinde 6. ayda, DOSh verilerinde 1. 3. ve 6. ayda ve IL-1β verilerinde 3.ay anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Pİ verilerinde ise istatiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Sonuç: Bu çalışma sonrasında DM hastalarında cerrahisiz periodontal tedaviye ek 980 nm DDLT kullanımının klinik ve biyokimyasal parametreler üzerine pozitif etkisi olduğu düşünülmektedir.

Abstract:
Aim: Low-level laser therapy (LLLT) is the current method, used in the treatment of hard and
soft tissue injuries. LLLT has accelerating and enhancing effects on wound healing. This
study was designed to explore the effect of LLLT as an adjunct to nonsurgical periodontal
treatment in chronic periodontitis (CP) patients with type 2 diabetes mellitus (DM).
Material and Methods: Twenty-two CP patients with type 2 DM were selected for the splitmouth
clinical study. Gingival Index (GI), Plaque Index (PI) Clinical Attachment Level
(CAL) and Probing Depth (PD) were recorded before treatment and 1, 3 and 6 month after
treatment. Gingival Crevicular Fluid (GCF) samples were taken before treatment and, 1 week,
1, 3 and 6 month after treatment. Nonsurgical periodontal therapy was applied to control
group. Laser group was treated with LLLT adjunctive to nonsurgical periodontal therapy.
After the nonsurgical periodontal treatment, the test side was selected randomly and treated
with LLLT four times (0th, 1st, 3rd and 7th days). Energy density was adjusted to 7.64 J/cm2.
In statistical analysis 'Repated measure of Anova' was used within the groups while 'Paired T
test' was used between the groups.
Results: After therapy laser group showed significantly more improvement in PD (at 1st, 3rd
and 6th month), GI (at 3rd and 6th month), CAS (at 6th month), IL-1 (at 3rd month) and GCF (at
1st, 3rd and 6th) compared to the control group, but PI showed no significant differences
between groups.
Conclusion: Adjunct use of 980 nm LLLT in CP patients with type 2 DM may provide
additional clinical and biochemical benefit.