Yeni immunohistokimyasal belirteçler ve değişen 2016 WHO histopatolojik sınıflaması ışığında yüksek dereceli glial tümörlerin klinik prognozunun değerlendirilmesi
Analysis of prognosis of high grade gliomas in the view of new immunohistochemistry markers and 2016 WHO  classification
Yazar: DUYGU DÖLEN
Danışman: PROF. DR. ALTAY SENCER
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery ; Patoloji = Pathology
Dizin: Beyin neoplazmları = Brain neoplasms ; Biyobelirteçler-tümör = Biomarkers-tumor ; Dünya Sağlık Örgütü = World Health Organization ; Glioma = Glioma ; Merkez sinir sistemi neoplazmları = Central nervous system neoplasms ; Mutasyon = Mutation ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prognoz = Prognosis ; Sınıflandırma = Classification ; İmmünohistokimya = Immunohistochemistry

Özet:
AMAÇ: Glial tümörlerin patofizyolojisi üzerine yapılan çalışmalar sonucunda yeni moleküler
belirteçler ortaya konmuş ve bu belirteçler WHO 2016 Merkezi Sinir Sistemi Tümörleri
Sınıflaması'na tanı kriterleri olarak eklenmiştir. Çalışmamızda, yüksek evreli gliomlardaki
IDH mutasyonu ve Ki 67 yüzdeleri incelenmiş olup yeni sınıflamaya gore tanılardaki
değişiklikleri ve bu belirteçlerin sağ kalım üzerine etkisini araştırmayı planladık.

YÖNTEM: İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Anabilim Dalı'nda
2013- 2018 seneleri arasında yüksek evreli gliom nedeniyle ameliyat edilmiş hastaların
parafin blokları üzerine yeni immunhistokimyasal çalışmalar yapıldı. Sonuçların sağ kalım
süreleri üzerine etkileri araştırıldı.

BULGULAR: İncelenen toplam 135 hastanın ve 136 tümörün önceki patolojik tanılarının
117'si (%86) GBM, sekizi (%6) evre III-IV gliom, dördü (%3) anaplastik astrositom ve yedisi
(%5) anaplastik oligodendrogliomdur. Bir hastanın iki ayrı kitlesinin biri GBM, diğeri
anaplastik astrositomdur. Ortalama yaş 55 (7-85)tir. Hastaların 88'i (%65) erkek; 47'si
(%35) kadındır. 14 hasta rekürrens nedeniyle ameliyat edilmiş olup bu hastalardan ikisinin
tanısının evresinde artış olduğu görülmüştür. Hastaların en sık başvuru şikayeti motor
defisittir (%56). Tüm hastalar tümör lokalizasyonuna göre incelendiğinde 53 (%39) frontal
lob, 39 (%29) temporal lob, 16 (%12) parietal lob, dört (%3) oksipital lob, beş (%4) insular
lob, sekiz (%6) korpus kallozum, altı (%4) talamus, bir (%0.5) serebellar hemisfer, iki (%1)
intraventriküler ve bir (%0.5) septum pellucidum yerleşimli tümör olduğu görülmüştür.
Tanılara göre lokalizasyonlar incelendiğinde tüm tanıların en sık olarak frontal lob yerleşimli
olduğu görülmüştür. MR özellikleri değerlendirildiğinde, GBM'lerde nekroz varlığı
istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. (p < 0.01) Hastaların 126'sında (%93) IDH negatif,
dokuzunda (%7) ise pozitif olarak sonuçlanmış, bu vesile ile daha evvel evre III-IV gliom
tanısı olan altı hastanın yeni tanıları GBM, wildtype olarak değişmiştir. Toplam beş hastanın
anaplastik gliom tanıları olmasına rağmen IDH wildtype tümörleri olduğu görülmüştür. IDH
mutasyonunun, rezeksiyon miktarının ve genç yaşın sağ kalım üzerine belirgin etkisi olduğu
gösterilmiştir.

SONUÇ: Yüksek evreli gliomlar, IDH mutasyonunun tanı kriterleri arasına alınmasıyla IDH
mutant ve wildtype tümörler olarak ikiye ayrılmış ve bu iki grup arasında sağ kalım
analizlerinde belirgin farklılık saptanmıştır. Ayrıca IDH mutasyonunun tümörlerin
nöroradyolojik özellikleri üzerine klinik olarak anlamlı etkisi olduğu gösterilmiştir.
Rezeksiyon miktarının hastaların sağ kalımı üzerine belirgin etkisi mevcuttur. Hasta
tanılarının moleküler belirteçler kullanılarak detaylandırılması adjuvant tedavilerin daha
özgün planlanmasına yarayacak ve sağ kalımları arttıracaktır.

Abstract:
INTRODUCTION: During studies over pathophysiology of gliomas, these tumors are found
to have several diagnostic markers, which are included in the WHO Classification in 2016. In
our study, we aimed to study IDH mutation and Ki 67 index and therefore investigate whether
these markers effected the initial diagnosis and survival rates.

METHOD: High grade glioma patients,who were operated in our department between 2013
and 2018, were retrospectively reviewed. New immunohistochemistry staining studies were
conducted and survival analyses were done.

RESULTS: Out of 135 patients and 136 tumor, among previous diagnosis, there were 117
(%86) GBMs, eight (%6) grade III-IV gliomas, four (%3) anaplastic astrocytomas and seven
(%5) anaplastic oligodendrogliomas. One patient had both GBM and anaplastic astrocytoma
as two distinct lesions. Mean age was 55 (7-85). 88 (%65) were male and 47 (%35) were
female. 14 patients were reoperated due to recurrence, out of these patients two patients'
diagnosis upgraded. Most common complaint was motor deficit (%56). Statistics about tumor
location showed that there were 53 (%39) frontal, 39 (%29) temporal, 16 (%12) parietal, four
(%3) occipital, five (%4) insular, eight (%6) corpus callosum, six (%4) thalamus, one (%0.5)
cerebellar, two (%1) intraventricular and one (%0.5) septum pellucidum tumor. MR features
showed that necrosis is statistically related to GBM. (p < 0.01) 126 patients (%93.3) were
IDH wildtype and 9 (%6.7) were mutant. This information changed the diagnosis of six
patients to GBM, IDH wildtype , who were previously diagnosed as grade III-IV glioma. Five
patients, even though they were initially diagnosed with anaplastic astrocytoma and anaplastic
oligodendroglioma, are found to be IDH wildtype. IDH mutation, extend of resection and age
are found to be effective on survival.

CONCLUSION: High grade gliomas were classified as IDH mutant and IDH wildtype
tumors following new classification. These groups showed difference in survival rates. Also
IDH mutation was found to be related to several radiologic features of tumors. Extend of
resection had profound effect on survival. Detailing the diagnosis with molecular features will
help clinicians to plan specific adjuvant therapies, which leads survival rates to increase.