hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Psoriatik cilt dokusunda karsinoembriyonik antijenin araştırılması
Investigation of carcinoembrionic antigen in psoriatic skin
Yazar: BELMA GÜVEN YILMAZ
Danışman: UZMAN FATMA ESKİOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Çalışmamız 50 kişilik kronik plak tipi psoriasisli hasta ve 26 kişiden oluşan kontrol grubu ile yapıldı. Psoriatik dokuda CEA ekspresyonunu araştırmak amacıyla formalin ile fikse edilmiş ve parafinle bloklanmış cilt biyopsi örneklerinde, immunohistokimyasal yöntemlerle poliklonal ve monoklonal antikorlarla boyanma olup olmadığı araştırıldı. CEA ekspresyonunun özellikle epidermisin üst kısımlarında ve infiltrasyon yapan lenfositlerde membranöz ve sitoplazmik lokalizasyonda olduğu gözlendi. Kontrol gurubunda ise her 2 antikor ile CEA' i gösteren bir immunolokalizasyona rastlanmadı. 
Bulgularımızın literatürle uyumlu olduğunu gördük. CEA ekspresyonunun akantotik ve inflamatuvar bir dermatoz olan psoriasisteki rolünün, adezyon molekülü ve tümör markerı olarak bilinen rollerinden farklı olduğunu düşünüyoruz. Sonuç olarak, CEA' inin hiperproliferatif aktivite kazanmış olan epidermal keratinositlerin farklılaşma mekanizmasında meydana gelen değişikliklere bağlı olarak eksprese edildiği fikrine vardık.
Bu konuda daha detaylı yorum yapabilmek için diğer markerların araştırılması, yeni biyokimyasal analizlerin yapılması ve psoriasiste henüz anlaşılmamış hücresel bozuklukların aydınlatılmasının uygun olacağı görüşündeyiz.

Abstract:
Our study wa performed with 50 patients having chronic plaque type psoriasis and 26 patients for control. To investigate the expression of CEA in the psoriatic skin, we performed immunohistochemical studies to detect the antigen in formalin-fixed, paraffin-embedded biopsy specimens using monoclonal and polyclonal antibodies. CEA expression was significant especially in the upper parts of epidermis and infiltrating lymphocytes. In normal skin, epidermal keratinocytes did not express CEA except in the eccrine ducts and glands.
Our results were confirming those in the literatüre. We suggest an additional role for CEA and related molecules differing from their role as tumour markers and adhesion molecules. These molecules may be associated with the terminal differentiation of the epidermal keratinocytes, particularly of which have gained hyperproliferative activity in the diseased skin.
In order to make moree detailed interpretation on this issue, other markers should be investigated and new biochemical analyses should be carried out to clarify the complex cellular defects in psoriasis.
Kronik akciğer infeksiyonları tedavisinde pnömonektominin yeri
The role of pneumonectomy in the treatment of chronic lung infections
Yazar: DEMET YALDIZ
Danışman: DR. METİN ÜLĞAN
Sağlık Bakanlığı / İzmir Dr.Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Çoğunluğunu bronşektazi ve tüberkülozun oluşturduğu kronik akciğer enfeksiyonlarının tedavisi, günümüz antibioterapi ve aşılama programlarına rağmen, halen zor ve cerrahi tedavi endikasyonları açısından tartışmalı bir hastalık grubudur. 
Uzun süren tedavi programlarına uyum zorluğu, immun sistem baskılanmış hasta sayısının fazla olması, madde bağımlılıkları tedavi zorlularını oluşturmaktadır. medikal tedavi yetersizliği ve/veya komplikasyon gelişmesi hallerinde, bu hastalıklarda pnömonektomi dahil cerrahi prosedürler gerekebilmektedir. 
Bu çalışmaya İzmir Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi, 2. Göğüs Cerrahisi Kliniğinde 1989-1999 yılları arasındaki 10 yıllık sürede kronik akciğer enfeksiyonu nedeniyle pnömonektomi uygulanmış hastalar alınmıştır. Bu hastalar preoperatif değerlendirme, cerrahi teknikler ve postoperatif morbidite ve mortalite açısından değerlendirilmiştir.

Abstract:
Treatment of chronic lung infections, predominantly bronchiectasis and tuberculosis, is still a difficult and controversial disease in terms of indications for surgical treatment despite current antibiotherapy and vaccination programs.
Difficulties of adaptation to long-term treatment programs, high number of immunosuppressed patients, substance dependence constitute treatment difficulties. Surgical procedures, including pneumonectomy, may be required in cases of medical treatment failure and / or complications.
Patients who underwent pneumonectomy for chronic lung infection between the years 1989-1999 in the 2nd Thoracic Surgery Clinic of Izmir Chest Diseases and Surgery Training and Research Hospital were included in this study. These patients were evaluated in terms of preoperative evaluation, surgical techniques and postoperative morbidity and mortality.
Akciğer tüberkülozlu hastaların bronkoalveolar lavajında il-12, ifn-γ ve sil-2 düzeyleri
Il-12, ifn-γ and sil-2 levels in bronchoalveolar lavage ofpatients with pulmonary tuberculosis
Yazar: MURAT ACAT
Danışman: DOÇ. DR. VEYSEL YILMAZ
Sağlık Bakanlığı / Yedikule Göğüs Hastalıkları Ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
ÖZ
Amaç: Çalışmamızda lokal immün cevabı yansıttığı düşünülen sitokin seviyelerini (İL-12, İFN-γ ve
sİL-2) bronkoalveolar lavaj sıvısında ölçerek balgamda yayma negatif saptanan hastalar ile balgam
yayması pozitif olan hastaları karşılaştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntemler: Çalışma retrospektif olarak dizayn edildi. Çalışmaya Ekim 1998-Şubat 1999
arasında Yedikule Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tetkik ve
tedavi edilen 24 tüberküloz hastası alındı. Kontrol grubu olarak diğer nedenlerle bronkoskopi yapılmış
olan akciğer malignitesi veya tüberkülozu olmayan 15 hasta alındı.
Bulgular: Hasta ve kontrol grupları İL-12, İFN-γ ve sİL-2 düzeyleri açısından karşılaştırıldığında
İL-12 ve İFN-γ düzeylerinin anlamlı şekilde farklı olduğu tespit edildi (sırasıyla p: 0,02 ve p<0,001).
Sonuç: Tüberküloz hastalarının bronkoalveolar lavaj sıvılarında İFN-γ düzeyinde belirgin artış tespit
edilmesi önemli bir bulgudur. Bu İFN-γ artışına İL-12 düzeyi artışının da eşlik etmesi bu iki sitokinin
lokal inflamasyon belirteci olarak da kullanılabileceğini düşündürmüştür. Bu sitokinlerin tanısal
anlamda da kullanılabilirliğini araştıran daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Sözcükler: Bronkoalveolar lavaj, İnterferon, İnterlökinler, Tüberküloz

Abstract:
ABSTRACT
Objective: We aimed to compare cytokine levels (IL-12, IFN-γ and IL-2), thought to reflect local
immunologic response, in sputum smear positive and negative patients by measuring them in
bronchoalveolar lavage fluid in this study.
Material and Methods: The study had a retrospective design. A total of 24 tuberculosis patients
who were examined and treated at Yedikule Chest Diseases and Chest Surgery Training and Research
Hospital between October 1998 and February 1999 were included. Patients without pulmonary
malignancy and tuberculosis who had undergone bronchoscopy for other reasons were included as
the control group.
Results: When the IL-12, IFN-γ and sIL-2 levels were compared in the patient and control groups, the
IL-12 and IFN-γ levels were found to show a significant difference (p: 0.02 and p <0.001, respectively).
Conclusion: The significant increase in IFN-γ levels in the bronchoalveolar lavage fluid of
tuberculosis patients is an important finding. The increase in IL-12 levels accompanying those of
IFN-γ suggests that these two cytokines may also be used as markers for inflammation. There is a need
for more extensive studies to investigate the diagnostic utility of these cytokines.
Key Words: Bronchoalveolar lavage, Interferon, Interleukins, Tuberculosis
Yırtıklı Retina Dekolmanı Cerrahisinde Fonksiyonel ve Anatomik Başarı
Functional and Anatomical Success in Rhegmatogenous Retinal Detachment Surgery
Yazar: ÖZGÜN MELİKE GEDAR
Danışman: DOÇ. DR. ESİN FIRAT
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Retina dekolmanı duysal retinanın retina pigment epitelinden (RPE) ayrılmasıdır. Duysal retina ile RPE arasındaki potansiyel boşluğa subretinal sıvı birikir. Retina dekolmanları genellikle tedavi edilmediğinde ciddi görme kaybına neden olmaktadır. Retina dekolmanları üç ana gruba ayrılır: 1) Yırtıklı retina dekolmanları. 2) Traksiyonel retina dekolmanları. 3)Eksudatif retina dekolmanları.
Yırtıklı retina dekolmanı çeşitli etiolojik faktörlere bağlı olarak her yıl populasyonun yaklaşık 1/10000'inde görülmekte, % 10 oranında her iki gözü etkilemektedir. Yırtıklı retina dekolmanı cerrahisinde amaç tüm yırtık ve/veya yırtıkların kapatılması, RPE ile duysal retina arasında yapışıklığın sağlanması ve vitreoretinal çekintilerin giderilmesidir. Bu amaçla yırtıklı retina dekolmanı cerrahisinde yaygın olarak kullanılan klasik tekniklerde amaç skleral çevreleme ve/veya çökertme ile kriyopeksi veya laser fotokoagülasyon uygulayarak duysal retina ile RPE arasında yapışıklık sağlamaktır.
Bu çalışmamızda yırtıklı retina dekolmanı nedeniyle klasik dekolman cerrahisi uyguladığımız 239 olguda anatomik ve görsel başarı ile komplikasyonlarımızı değerlendirdik.

Abstract:
Retinal detachment is the separation of the sensory retina from the retinal pigment epithelium (RPE). Subretinal fluid accumulates in the potential space between the sensory retina and RPE. Retinal detachments usually cause severe vision loss if left untreated. Retinal detachments are divided into three main groups: 1) Rhegmatogenous retinal detachments. 2) Tractional retinal detachments. 3) Exudative retinal detachments.
Rhegmatogenous retinal detachment is seen in approximately 1/10000 of the population each year depending on various etiological factors and affects both eyes at a rate of 10%. The aim of retinal detachment surgery is to cover tears and/or tears, to ensure adhesion between the RPE and the sensory retina, and to remove vitreoretinal tractions. For this purpose, in classical techniques commonly used in rhegmatogenous retinal detachment surgery, the aim is to provide adhesion between the sensory retina and RPE by applying cryopexy or laser photocoagulation with scleral cerclage and/or buckling.
In this study, we evaluated our complications with anatomical and visual success in 239 patients who underwent classical detachment surgery for retinal detachment.
Diyalize giren ve girmeyen kronik böbrek yetmezlikli hasta yakınlarının yaşam kalitesi ve psikiyatrik belirti taramalarının karşılaştırılması
Comparison of life quality and psychiatric symptom screening of caregi̇vers of chronic kidney failure patients with and without dialysis
Yazar: İSMAİL KASIM
Danışman: DOÇ. DR. MAKBULE ÇİĞDEM AYDEMİR
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine ; Nefroloji = Nephrology

Özet:
Amaç: 20. yüzyılda uzayan insan ömrü beraberinde kronik hastalıklar ile geçen bir yaşamı birlikte getirmiştir. Kronik hastalıklar hastanın kendisi kadar yakınlarını da etkiler.
Yöntem: Bu çalışmada diyalize giren ve henüz diyaliz aşamasına gelmemiş kronik böbrek hastalarının bakım veren yakınlarına ve demografik olarak eşleştirilmiş kontrol grubuna kısa semptom envanteri (KSE) ve yaşam kalitesi ölçeği kısa formu (WHOQOL-BREF) uygulanarak, karşılaştırmıştır.
Bulgular: KSE nin alt ölçeklerinden kişiler arası duyarlılık diyaliz grubunda, paranoid düşüceler ise kontrol grubunda anlamlı şekilde yüksek çıkmıştır. WHOQOL-BREF in psikolojik sağlık alanı skoru diyaliz grubunda diyaliz yapılmayan hasta yakını grubuna göre anlamlı derecede düşük çıkmıştır. Kadınlar; somatizasyon, obsessif kompulsif bozukluk, kişiler arası duyarlılık açısından risk grubu olarak saptanmıştır. Yüksek eğitim grubu yaşam kalitesinin psikolojik sağlık ve çevre alanı açısından daha olumlu bir noktada bulunurken , düşük eğitimlilerin somatizasyon ve anksiyete semptomlarından yakındıkları saptanmıştır

Abstract:
Object: In the 20th century; lengthening human life expectancy results in a life of chronic diseases. Method: Chronic diseases influences both the patients and caregivers life. İn this study caregivers of dialysis patients and caregivers of early stage renal insufficiency patients who do not need dialysis with an age and education matched control group were assessed with the aid of Short Symptom Inventory and WHOQOL-BREF.
Results: The mean interpersonal sensitivity subscale scores of dialysis group and mean paranoid subscales scores of control group were significantly higher than the other two. Dialysis groups WHOQOLBREF psychological health subscale scores were significantly lower than the other two groups. When ali the caregivers were assessed together vvomen vvere risk group for somatisation, obsessive compulsive disorder, interpersonal sensitivity. Higher educated caregivers rated higher in Psychological health and environment subscales compared to low educated caregivers. Low educated subjects also suffered somatisation and anxiety symptoms
Benign ve malign akciğer hastalarında bronkoalveolar lavaj sıvısı biyokimyasal parametrelerinin tanı değeri /
Yazar: ÖZLEM EDİBOĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ SALİH ZEKİ GÜÇLÜ
Sağlık Bakanlığı / İzmir Dr.Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Klinik ve radyolojik olarak akciğer patolojisi olan toplam 66 hastaya FOB yapıldı. 25 hasta malign grubu, 41 hasta benign grubu oluşturdu. Malign grupta periferik kitle/nodül görünümü; benign grupta ise infiltrasyon sık izlenen radyolojik bulgu idi. FOB ile endobronşiyal patoloji gözlenmeyen olgulara lezyona uyan bölgelerden BAL yapıldı. BAL sıvısı ve eşzamanlı alınan kan biyokimya laboratuarına gönderildi. Kan ve BAL sıvısında , normalde kanda sıklıkla ölçülen glukoz, üre, ALP, LDH, kolesterol, Ca, K parametreleri ölçüldü. Benign grupta ALP BAL sıvısında; malign grupta üre hem BAL sıvısı, hem kanda yüksek bulundu. BAL sıvısı biyokimyasal analizinin malign-benign akciğer hastalığı ayrımında önemli ipucu sağlayabileceği düşünüldü.

Abstract:
FOB was done to 66 patients who had lung pathologies clinically and radiologically. 25 patients were in the malign group and 41 patients were in the benign group. The most observed radiologic finding was  periferal mass appearance in the malign group; and whereas infiltration in the benign group. BAL was made in region according to appropriate lesion area. BAL fluid and blood samples were sent simultaneously to the biochemical laboratory. Glucose, urea, ALP, LDH, cholesterol, Ca and K value were been measured in both samples. In benign group ALP was found high level in BAL fluid whereas in malign group urea was found high level in both samples. The biochemical analysis of the BAL fluid may be diagnostic for different lung pathologies.
Postoperatif adezyonların önlenmesinde seprafilm (Deneysel çalışma)
Seprafilm in the prevention of postoperative adhesion formation
Yazar: ALİ HALDUN ÖZCAN
Danışman: DOÇ. DR. AYHAN KESKİN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
ÖZET Uygun cerrahi tekniğin tek başına adezyon oluşumunu azaltmaya yardımcı olabileceği fakat adezyon oluşumunu tümden engellemeye yetmeyeceği iyi bilinmektedir. İlaçlar ve bariyerler olmak üzere iki ana grupta toplanan yardımcı yöntem kullanımı gereklidir. Bizim bu deneysel çalışmadaki amacımız, hem genel cerrahi hem de jinekoloji kliniklerinde giderek daha yaygın kullanılmaya başlanan, bariyer materyali Seprafilmin, adezyon oluşumunu engellemedeki etkinliğini, yara gerilim kuvveti üzerine olumsuz etkisinin olup olmadığım belirlemektir. Laparotomi sırasında peritoneal ve serozal hasar ile kan kullanılarak adezyojenik ortam oluşturulan 30 kobaym yansına, batın kapatılmadan önce Seprafilm yerleştirildi. 3 haftanın sonunda yüksek doz eter anestezisi ile deneklerin hayatları sonlandınldıktan sonra adezyon skorlaması ve yara gerilim kuvveti ölçümleri yapıldı. Adezyon oluşumu, çalışma grubunda kontrol grubuna göre anlamlı ölçüde daha azdı (U=197, p<0.05). Gruplar arasında, yara gerilim kuvvetleri yönünden istatistiksel anlamlı fark gözlenmedi (U=l 13, pX).05). Seprafilm, yara gerilim kuvveti üzerine olumsuz etki yapmadan adezyon oluşumunu anlamlı derecede azaltmış fakat tamamen önleyememiştir. Yetersiz kaldığı durumların irdelenmesi, daha başarılı sonuçların alınmasına yardımcı olacaktır. 27

Abstract:
SUMMARY It is well known that appropriate surgical technique alone will help decrease but not prevent intraabdominal adhesion formation. It's necessary to use adjuvant therapy that fall into two main categories, drugs and barriers. This study was designed to determine effectiveness of Seprafilm as a barrier agent for preventing postoperative adhesions and also to determine whether if it alters abdominal wound tensile strength. On 30 Guinea pigs, an adhesion forming state was created by traumatization of peritoneal and serozal surfaces and inoculation of self blood on traumatized areas. In experimental group (n=15), Seprafilm was applied between the vissera and the abdominal wall before laparotomy closure. 3 weeks after the operation the adhesion scores were obtained and the abdominal wall wound was evaluated for tensile strength. Adhesion formation was significantly lower on study group compared to control (U=197, p<0.05). There were no statisticaly significant difference for tensile strength between two groups (U=l 13, p>0.05). Seprafilm has no adverse effect on wound tensile strength, while significantly lowering adhesion formation, although it doesn't prevent totaly. The future investigations on it's insufficient states and causes will help for successful outcomes. 28
Postplasental RİA uygulaması ve sonuçları /
Yazar: SİNAN KÜÇÜK
Danışman: DR. CEMAL ARK
Sağlık Bakanlığı / SSK İst. Bakırköy Doğ. Kadın ve Çoc. Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
ÖZET Bu çalışmada plasentanın ayrılmasından sonraki 30 dakika içinde 250 olguya Copper T 380A tipi bakirli RİA uygulamasının birinci, üçüncü ve altıncı ay sonuçları değerlendirildi. Yöntemin başarısız olduğu olgu oranı %22, devam oranı %78 oldu. Başansız olan olguların ana nedeni düşmeydi (% 69). Uygulanan RİA'ların %15.2'si ilk 3 ay içinde düştü. Yaş, parite, gebelikte vajinit, doğum öncesi adet düzeni, doğum öncesi hormonal düzensizlik tedavisi gibi faktörler başarısızlıkla ilişkili bulunamadı. Perforasyon, gebelik, postpartum kanama ve infeksiyon riskinde artış olmaması bu yöntemin güvenli ve etkin bir postpartum kohtrasepsiyon yöntemi olarak sunulabileceğini düşündürmektedir. 28

Abstract:
Amebiazis için bir risk grubu olan mental retarde bireylerin dışkı örneklerinde entamoeba histolytica ve entamoeba dispar'ın 
araştırılmasında direkt mikroskopi ve elisa yöntemlerinin karşılaştırılması /
Yazar: SELİN NAR
Danışman: UZMAN BERRİN ESEN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Refik Saydam Hıfsısıhha Merkezi / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
Günümüzde intestinal amebiazisin tanısı genellikle dışkı örneklerinin mikroskobik incelemesinde Entamoeba histolytica kist ve/veya trofozoitlerinin saptanması ile yapılmaktadır. Ancak bu yöntemle morfolojik olarak identik E.histolytica ve Entamoeba dispar*ın ayırdedilememesi, dış ortam koşullarına oldukça duyarlı olan trofozoitlerin çabuk bozulabilmesi, hastanın kullandığı bazı ilaçların amip morfolojisini etkilemesi, kist ve trofozoitlerin aralıklı atılması, makrofaj ve lökosit benzeri hücrelerle karıştırılma olasığı tanıda yanılgılara yol açmaktadır. Neden olduğu enfeksiyonlar tedavi edilmediğinde ciddi sonuçlar doğurabilen E.histolytica'nın laboratuvar tanısının doğru konması son derece önemlidir. Araştırmamızda, intestinal amebiazisin tanısında direkt mikroskobik inceleme ile paraziter antijenlerin gösterilmesi esasına dayalı Enzyme Linked Immunosorbent Assay (ELISA) yöntemi karşılaştırılmıştır. Üç farklı gruptan toplanan dışkı örnekleri çalışma kapsamına alınmıştır. Birinci grup amebiazis riski potansiyel olarak yüksek 142 mental retarde bireyden, ikinci grup parazitoloji laboratuvarımıza başvuran 77 bireyden, üçüncü grup ise herhangi bir risk grubuna girmeyen, semptomsuz 34 sağlıklı bireyden oluşmaktadır. Örnekler direkt mikroskopi ve iki farklı ELISA kiti ile incelenmiştir. Birinci kit (CELISA Screen, Cellabs, AA) E.histolytica ve E.dispar*m ortak yüzey antijenlerine karşı monoklonal antikor (MAb) içeren bir kit olup tarama amaçlıdır. İkinci kit (CELISA Path, Cellabs, AA) ise	nın spesifik yüzey antijenlerine
karşı MAb içeren bir kit olup patojen E.histolytica'nın ayırıcı tanısında tercih edilmiştir. Direkt mikroskobik inceleme ile mental retarde grubun %13.3 (19/142)'ünde, parazitoloji laboratuvarına başvuran grubun %9.1 (7/77)'inde	a ait kist ve/veya
trofozitler saptanmıştır. Ortak yüzey antijenlerine karşı MAb içeren kit ile mental retarde grubun %19 (27/142)'unda, ikinci grubun %20.7 (16/77)'sinde E.histolytica-E.dispar pozitif bulunmuştur (her iki grup için sırasıyla duyarlılık %100, %100; özgüllük %93.4, %87.1). ELISA ile ortak yüzey antijeni pozitif bulunan mental retarde gruba ait 27 örneğin 1 (%3.7)'inde ve 16 parazitoloji laboratuvar örneğinin yine yalnızca 1 (%6.25)'inde E.histolytica spesifik yüzey antijen varlığı gösterilmiştir. Sağlıklı bireylerden oluşan üçüncü grupta ise yöntemlerin hiçbiri ile pozitif bulgu saptanmamıştır.
Sonuç olarak, ülkemizde intestinal amebiazis tanısında direkt mikroskobik incelemenin en yaygın kullanılan yöntem olduğu göz önüne alındığında, olguların önemli bir kısmında rapor edilmekte olan amip elemanlarının gerçekte patojen olmayan ve invazyon yapmayan E.dispar*a ait olduğu ileri sürülebilir.

Abstract: