Sıçan karın perforatör flep modelinde fondaparinux'un iskemi reperfüzyon hasarı ve flep yaşayabilirliği üzerine etkisi
Effect of fondapari̇nux on ischemia reperfusion injury 
and flap viability on rat abdominal perforator flap 
model
Yazar: GÜLER GAMZE EREN ÖZCAN
Danışman: DOÇ. HAKAN AĞIR
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
AMAÇ: Perforatör flepler, plastik cerrahi tarihinin geldiği önemli noktalardan birini
temsil etmektedir. İlk tanımlanan derin epigastrik arter perforatör flebi, meme rekonstrüksiyonunda
sık kullanılan fleplerden biridir. Cerrahi sırasında olası iskemi, flebin
nekrozuyla sonuçlanmaktadır. Fondaparinux'un perforatör flep modelinde iskemi
reperfüzyon hasarı ve flep yaşayabilirliği üzerine etkilerini araştırmayı amaçladık.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamızda 28 adet dişi Wistar Albino sıçan kullanıldı.
Sıçanlar A:kontrol (n=9), B:iskemi (n=9), C:iskemi + ilaç (n=10) olmak üzere 3 gruba
ayrıldı. Bütün gruplarda karında tek perforatör üzerinde superior epigasrik arter
perforatör flebi kaldırıldı. A grubunda flep tekrar yerine sütüre edildi, B grubunda 4
sa iskemi uygulandı, C grubunda ise 4 sa iskemi uygulandı, reperfüzyondan 30dk
önce fondaparinux uygulandı. 24. saat serum MDA, MPO incelemesi ve flep inferiorundan
biyopsilerden histopatolojik inceleme yapıldı. 7. günde flep yaşayabilirliği,
histopatolojik inceleme ve mikroanjiografi yapıldı.
BULGULAR: A,B ve C gruplarında sırası ile flep canlı alanların tüm flep alanına
oranları ortalamaları %92,5; %50,1; %91,1 dir. İstatistiksel olarak bu değerler
arasında fark bulunmuştur. A, B, C ve D gruplarında MPO ve MDA ortalamaları
sırasıyla 22,3ng/ml ve 4,5nmol/ml ; 31,1ng/ml ve 4,7nmol/ml ; 27,1ng/ml ve 4,5nmol/
ml'dir. İstatistiksel olarak A,B ve C grupları arasında MPO ve MDA değerleri
açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. Histopatolojik olarak,
24. saatte A, B ve C grubu arasında PMNL infiltrasyonu açısından istatistiksel anlamlı
fark izlenmiştir. 7. günde yapılan histopatolojik incelemede, gruplar arasında
ödem, nekroz, bağ doku artımı ve PMNL açısından istatistiksel anlamlı fark izlenmiştir.
!60
SONUÇ: Sıçan epigastrik arter perforatör flebinde, iskemi sonrası fondaparinux verilmesi
flep yaşayabilirliğini artırmıştır.
!
Anahtar Kelimeler: iskemi reperfüzyon hasarı, superior epigastrik arter perforatör
flebi, fondaparinux

Abstract:
BACKGROUND: Perforator flaps represent one of the main milestones of plastical
surgery. Deep epigastric artery perforator flap is one of the first introduced perforator
flap which is commonly used in breast reconstruction. During surgery, ischemia
commonly causes flap necrosis. In this study we aimed to investigate the effect of
fondaparinux on ischemia-reperfusion injury and flap viability in rat perforator flap
model.
MATERIALS AND METHODS:Twenty-eight female rats were enrolled in the
study. These rats were divided to 3 groups; Group A(n=9): control group, Group
B(n=9):ischemia group, Group C(n=9):ischemia+drug group. In all groups, epigastric
artery perforator flap were carried out based on a single perfarator. In group A,
flap was sutured back to donor site. In group B ischemia was applied for 4 hours. In
group C after 4 hours of ischemia, fondaparinux was adminstrated before 30 minutes
of reperfusion. In the 24th hour blood samples were obtained for MDA and MPO levels
and biopsy were obtained from flap's inferior site and histopathologic examination
and micro-angiography were applied.
RESULTS: In groups A,B and C the percentage of viable flap area to whole flap
area were %92,5; %50,1; %91,1, respectively which was statistically significant. In
groups A,B and C the levels of MPO and MDA levels were 22,3ng/ml ve 4,5nmol/ml
; 31,1ng/ml and 4,7nmol/ml ; 27,1ng/ml ve 4,5nmol/ml respectively which was statistically
insignificant. In histopathological evaulation at 24 hours, PMNL infiltration
was statistically significant between the groups A,B and C. At 7th day edema,
necrosis, connective tissue and PMNL infiltration was statistically significant between
the groups.
!62
CONCLUSION: In rat epigastric artery perfarotor flap, fondaparinux treatment after
ischemia increases flap viability.
!!
Key words: ischemia reperfusion injury, superior epigastric artery perforator flap,
fondaparinux