Omuz instabiliteli hastalarda yapılan latarjet ameliyatında korakoid tespit yöntemlerinin biyomekanik karşılaştırılması
Biomechanical comparison of coracoi̇d fixation methods in latarjet surgery in patients with shoulder instability
Yazar: UFUK ARZU
Danışman: PROF. DR. ÖNDER İSMET KILIÇOĞLU
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Biyomekanik = Biomechanics ; Cerrahi = Surgery ; Kemik nakli = Bone transplantation ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Omuz çıkıkları = Shoulder dislocation ; Ortopedi = Orthopedics

Özet:
Amaç
Latarjet prosedürü, genç yaş hasta grubunda karşımıza tekrarlayan omuz çıkığı şikâyeti ile gelen ve glenoid kemik kaybının eşlik ettiği olgularda sıklıkla tercih edilen cerrahi prosedürdür. Korakoid çıkıntının glenoid anteroinferioruna transferini içeren bu yöntemde kemik greftin tespit yöntemlerin birbirlerinin üstünlüklerinin halen tartışmalı olduğu izlenmektedir. Bu çalışmanın amacı Latarjet prosedüründe korakoid greftin tespit yöntemlerini biyomekanik olarak karşılaştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntemler
Skapulada glenoid anteroinferiorunda kemik defektine korakoid çıkıntının transferini taklit etmek üzere toplam 20 adet 3. jenerasyon skapula kemik modeli (Selbone®, Türkiye) kullanıldı. Her bir grupta 5 örnek olacak şekilde 4 grup oluşturuldu.
Birinci grupta (G1) 2 adet 3,5mm tam yivli kortikal vida (Response Ortho NJ, USA), ikinci grupta (G2) 2 adet 4,5mm parsiyel yivli kanüle vida (Response Ortho NJ, USA), üçüncü grupta (G3) mini plak ve vida (Arthrex®, USA) ve dördüncü grupta (G4) çift kortikal düğme (Smith-Nephew®, UK) ile greftin tespiti yapıldı. Tüm örnekler elektrodinamik test cihazında (MTS Acumen™ Electrodynamic Test Systems, Eden Prairie, MN, USA) teste tabi tutuldu.
Test esnasında implant yetmezliği, korakoid kemik greft kırığı, glenoid kırığı, kuvvet-deplasman eğrisinde ani düşüş mevcudiyeti ve maksimum 5mm greft deplasmanı olacak şekilde kuvvet uygulandı. Bu kuvvet en kötü senaryo olan direkt grefte gelecek şekilde ve humerus başını taklit eden sferik bir baş yardımıyla uygulandı. Testler sırasında görsel olarak korakoid parçada ayrışma veya kırılma, vidalarda pull out veya vida kırılması, korakoid greftte 5mm deplasman ve 5 mm'den önce kuvvet değerlerinde anormal düşüş sonlanma noktası olarak kabul edildi.
Bulgular
Çalışmamızın istatiksel analizi sonucu çift kortikal düğme grubu kuvvet miktarları, 2 kortikal vida grubu (p=0,028); 2 kanüle vida grubu (p=0,044) ve mini plak vida grubu (p=0,038) kuvvet miktarlarından anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur. Gruplara göre stiffness ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmamıştır (p=0,178; p>0,05).
Sonuçlar
Çalışmamızda edindiğimiz bulgular ışığında kortikal vida, kanüle vida veya mini plak vida ile korakoid tespiti seçenekleri arasında biyomekanik olarak fark olmamakla beraber bu tespit yöntemlerini karşılaştıran klinik çalışmalara ihtiyaç olduğu düşünülmektedir. Çift kortikal düğme ile korakoid tespit yönteminin klinik kullanımı için ise farklı kortikal düğme materyalleri, düğüm teknikleri ile daha ileri çalışmalar yapılması gerektiğini düşünmekteyiz.

Anahtar kelimeler
Glenohumeral instabilite, Latarjet prosedürü, biyomekanik

Abstract:
Purpose
           The Latarjet procedure, which is often used in the surgical treatment in cases of glenoid bone loss accompanied by recurrent shoulder dislocation complaints in the young age group, is considered to be the preffered treatment method. It is observed that the superiority of bone graft fixation methods is still controversial in this method which involves the transfer of the coracoid process to the glenoid anteroinferior. The aim of this study is to biomechanically compare the bone graft fixation methods in the Latarjet procedure.
           Materials and methods
           A total of 20 third generation scapula bone model (Selbone®, Antalya, Turkey) were used to simulate the transfer of the coracoid process to the bone defect in the scapular glenoid's anteroinferior. Four groups with 5 specimens in each group were formed.
           Coracoid grafts were fixeted with two 3.5mm full threaded cortical screws (Response Ortho NJ, USA) in the first group (G1), two 4.5mm partial threaded cannulated screw screws (Response Ortho NJ, USA) in the second group (G2), mini plate and screws (Arthrex®, USA) in the third group (G3) and double cortical buttons (Smith-Nephew®, UK) and in the fourth group (G4). All specimens were tested on an electrodynamic tester (MTS Acumen ™ Electrodynamic Test Systems, Eden Prairie, MN, USA).
           During the biomechanical tests load was applied until implant failure, coracoid bone graft fracture, glenoid fracture, presence of a sudden drop in the pressure-displacement curve and maximum 5mm graft displacement was observed. Load was applied with the help of a spherical head directly to the coracoid graft to imitate the the worst-case scenario. Coracoid graft's visual fracture, displacement, pull out or breakage of the screws and 5 mm migration of the coracoid graft and a sudden drop in the pressure-displacement curve were accepted as failure.
           Results
           Statistical analysis of our study showed that the results of double cortical button pressures were significantly lower than the pressure values of 2 cortical screw group (p = 0.028), 2 cannulated screw group (P = 0,044) and mini plate screw group (p = 0,038) . There was no statistically significant difference between stiffness values among the groups (p = 0,178; p> 0,05).
           Conclusion
           According to the findings of our study, there is no biomechanically difference between cortical screws, cannulated screws and mini plate screws as a methhod of coracoid fixation. However there is the need for further clinical studies to compare these fixation methodologies. For the clinical use of the double cortical buttons as a coracoid fixation method, we think that further studies with different cortical button materials and knot techniques are needed.
            Keywords
Glenohumeral instability, Latarjet procedure, biomechanics