Akut bronşiolitte etken patojenler, klinik ve laboratuvar özelliklerinin belirlenmesi
The pathogens in acute bronchi̇oli̇ti̇s, determi̇ni̇ng cli̇ni̇cal and laboratory fi̇ndi̇ngs
Yazar: ÖZGE ATAY
Danışman: DOÇ. DR. SEVGİ PEKCAN
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Astım = Asthma ; Bronşiyolit = Bronchiolitis ; Respiratuvar sinsityal virüsleri = Respiratory syncytial viruses ; Solunum yolları enfeksiyonları = Respiratory tract infections ; Solunum yolları hastalıkları = Respiratory tract diseases ; Virüsler = Viruses ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç:Akut bronşiolit tanısında yer alan viral patojenlerin ortaya konulması, ayrıca 2ay-2yaş arası çocuklardaki akut viralbronşiolit atağının klinik semptom ve bulguların ortaya konulması ve  hastaların takipteki seyrinin değerlendirilmesidir.
Yöntem: Çalışmaya Aralık 2010-Ocak 2014 tarihleri arasında Meram Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı Hastalıkları Kliniği'ne başvuran bronşiolit tanılı 101 hasta dahil edildi.  Olguların demografik, klinik, laboratuar ve radyolojik bulguları kaydedildi. Hastaların nazofarengealsürüntüleri virüs çalışmaları için toplandı ve polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) yöntemleri ile çalışıldı. Hastaların bronşiolit atak derecesi, tedavi şekilleri belirlenerek not edildi.Hastaların en az 1 yıl boyunca yeni atak, hışıltılı solunum varlığı ve akciğer enfeksiyonu geçirme sıklığı, astım gelişimi değerlendirildi. 
Bulgular:Çalışmamıza dahil edilen 101 bronşiolitli hastanın 60'ı erkek, 41'i kızdı. Hastaların 50'sinde (%49,5 PCR tekniği) etken tespit edildi. En sık RSV (22 hasta) olmak üzere sırasıyla HRV  (14 hasta), İNF (7 hasta), PİF  (4 hasta) virüsleri saptandı. Bronsiolitli hastaların en sık şubat ayı olmak üzere sıklıkla kış mevsiminde hastaneye basvurmuş oldukları görüldü. Tüm hastalarda en sık eslik eden semptom %100 ile öksürük olup, bunu %95 ile huzursuzluk, %89,1 ile hışıltı, %86,1 ile takipne ve %72,3 ile beslenme bozukluğu takip etti. Virüs saptanan ve saptanmayan gruplar arasında laboratuar ve radyolojik bulgular açısından anlamlı fark yoktu. Etken saptanan hastaların takibinde bronşiolit tekrarı ve inhaler tedavi ihtiyacı açısından anlamlı istatistiksel fark yoktu. 101 hastanın 77'si (%76,2) yatırılarak tedavi edilirken, 24'ü (%23,8) ayaktan tedavi verilerek takip edildi. Yatış süresi 0-14 gün arasında değişmekte olup ortalama(±s.s)  4,57(±3,47) gündü.
Sonuç: RSV, Rhinovirüs ve İnfluenza virüsleri infantilbronşiolitlerinde önemli bir yere sahiptir. Viral etkenlere bağlı bronşiolit tanısında laboratuar ve radyolojik bulgular yetersizdir. PZR'ninsensitivitesi düşük ve tedavi planı açısından geç kalınan bir tanı yöntemi olduğu düşünüldü. Viral etkenlerin sıklığı, klinik ve laboratuar özelliklerinin tespiti, prognostik önemleri açısından daha genis kapsamlı çalısmalara ihtiyaç oldugu sonucuna varıldı.

Anahtar Kelimeler: Çocuk, solunum yolu viral etkenleri, bronşiolit, respiratuarsinsityal virüs, astım.

Abstract:
Aim:The aim of this study is to detect the viral pathogens in acute bronchiolitis and determining the clinical symptoms and signs during attack of acute bronchiolitis in children aged 2 months- 2 years and assess the prognosis of patients during follow-up.
Method: BetweenDecember 2010- January 2014, 101 patientswith a diagnosis of bronchiolitis were enrolled in this study that were admitted to pediatric clinic of Meram Faculty of Medicine. Demographic, clinical, laboratory and radiological findings of the patients were recorded. Nasopharyngeal aspirates were collected for viral studies and studied by polymerase chain reaction (PCR). Patients were evaluated for the presence of new attacks, wheezing and frequency of lung infection for at least one year and monitored for the development of asthma and hospitalization.
Results: 60 of the patients were male and 41 of them were female. In 50 patients, the pathogen was diagnosed (49,5% by PCR). Score of bronchiolitis attack and treatment modalities were recorded. The most frequent pathogen was RSV (22 patients), the others were HRV (14 patients),İNF (7 patients) and PİF (4 patients). Nearly most of the patients were admitted to policlinic in February, in winter. The most common symptoms were cough (100%), restlessness (95%), wheezing (89,1%), tachpnea (86,1%), andanorexia(72,3%). There were no difference in terms of laboratory and radiological findings between the groups of patients with detected viral pathogen and undetected origin. Also during the follow-up of the patients, no statistical difference wasseen between the two groups  in therecurrence of the acute attacks and the need for inhalation therapy.  The 77 (%76,2) of 101 patients were hospitalized forthetre atment while the others were treated outpatiently. The duration of hospitalization were between 0-14 days (mean; 4,57 days).
Conclusion: Respiratory Syncytial Virus,  Rhinovirus and İnfluenzavirus are the most common cause of infantile bronchiolitis in our country. Laboratory and radiologic findings are insufficient on the diagnosis of viral bronchiolitis.  PCR had low sensitivity and could not be used for the routine detection, and more extensive studies were needed for the determination of the frequencies of thecauses of bronchiolitis.

Keywords:Children, respiratoryviralagents, bronchiolitis, pneumonia, respiratorysyncytial virüs, asthma.