Depresyon tanısı almış kişilerde denge eğitiminin denge, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
The effect of balance training on balance, physical activity and quality of life in people diagnosed with depression
Yazar: KEVSER ASLAN
Danışman: PROF. DR. YAVUZ YAKUT
Hasan Kalyoncu Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
Depresif semptomlar; düşme riskinin artmasına ve fiziksel fonksiyonlarda azalmaya neden olur. Bu araştırma depresyon tanısı almış kişilerde denge eğitiminin; denge, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi üzerine etkisini belirlemek amacıyla planlandı. Çalışmaya yaşları 18-60 yıl arasında değişen 39'u kadın, 9'u erkek olmak üzere 48 katılımcı dahil edildi. Katılımcılar alınma kriterlerine uygun denge eğitimi grubu (n=24), kontrol grubu (n=24) olmak üzere basit rastgele yöntemle 2 gruba ayrıldı. Denge eğitimi grubuna (DEG) psikiyatrik tedavilerine ek olarak haftada 3 gün 6 hafta boyunca 30-45 dakika süreyle denge egzersizleri uygulandı. Kontrol grubundaki (KG) katılımcılara psikiyatrik tedavileri dışında herhangi bir uygulama yapılmadı. Katılımcılar tedavilerinin başında ve 6 hafta sonunda olmak üzere 2 kere değerlendirildi. Depresyon için; Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), yaşam kalitesi için; Kısa Form 36 (SF-36), statik denge için; Romberg Test ve Flamingo Denge Testi (FDT), dinamik denge için; Y Denge Testi (YDT), Fonksiyonel Uzanma Testi (FUT), Fullerton Gelişmiş Denge Ölçeği (FAB-T), fiziksel aktivite için; Ipaq Short Form, Pedometre ve 6 Dakika Yürüme Testi kullanıldı. Denge eğitimi sonunda; DEG'in FDT'sinde artış tespit edilirken (p<0,05), KG'de fark yoktu (p>0,05). DEG'de YDT ölçümünde hem sağ hem sol bacak için anterior, posteromedial ve posterolateral uzanmalarda artış tespit edilirken (p<0,05), KG'de hiçbir uzanma için farklılık tespit edilmedi (p>0,05). FUT DEG'de artarken (p<0,05), KG'de fark yoktu (p>0,05). DEG'de FAB-T için büyük etkiye sahip (d=1,12) artış tespit edilirken (p<0,05), KG'de zayıf etkiye sahip (d=0,34) artış tespit edildi (p<0,05). Fiziksel aktivite ortalamasında DEG'de artış tespit edilirken (p<0,05), KG'de değişiklik olmadı (p<0,05). Yaşam kalitesinde DEG'de bütün alt parametrelerde iyileşme varken (p<0,05), KG'de de ağrı parametresi hariç (p>0,05) diğer parametrelerde iyileşme vardı (p<0,05). Yaşam kalitesi açısından DEG ile KG karşılaştırıldığında ise DEG'in iyileşmesi KG'ye göre daha yüksekti (p<0,05). Çalışmamız, depresyon tanısı almış kişilerde denge eğitiminin; denge, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi açısından olumlu etkilere sahip olduğunu gösterdi. Depresyon tedavisinde fiziksel bir yaklaşım olarak uygulanan denge eğitimi; bireyin denge fonksiyonunu geliştiren, fiziksel aktivite düzeyini artıran, yaşam kalitesini iyileştiren ve kolay ulaşılabilen bir seçenek olarak değerlendirilebilir.

Abstract:
Depressive symptoms; It causes an increased risk of falling and a decrease in physical functions. This research shows that balance training in people diagnosed with depression; It was planned to determine its effect on balance, physical activity and quality of life. 48 participants, 39 women and 9 men, aged between 18 and 60 years, were included in the study. Participants were divided into two groups by simple random method; balance training group (n=24) and control group (n=24), which met the inclusion criteria. In addition to their psychiatric treatment, balance exercises were applied to the balance training group (BTG) for 30-45 minutes, 3 days a week for 6 weeks. Participants in the control group (CG) did not receive any treatment other than psychiatric treatment. Participants were evaluated twice, at the beginning of their treatment and at the end of 6 weeks. For depression; Beck Depression Scale (BDI), for quality of life; Short Form 36 (SF-36), for static balance; Romberg Test and Flamingo Balance Test (FBT), for dynamic balance; Y Balance Test (YBT), Functional Reach Test (FRT), Fullerton Advanced Balance Scale (FAB-T), for physical activity; Ipaq Short Form, Pedometer and 6 Minute Walk Test were used. At the end of balance training; While an increase was detected in the FBT of BTG (p<0,05), there was no difference in CG (p>0,05). While an increase was detected in anterior, posteromedial and posterolateral reaches for both the right and left legs in the YBT measurement on BTG (p<0,05), no difference was detected for any reach on CG (p>0,05). While FRT increased in BTG (p<0,05), there was no difference in CG (p>0,05). While an increase with a large effect (d=1.12) was detected for FAB-T in BTG (p<0,05), an increase with a weak effect (d=0.34) was detected in CG (p<0,05). While an increase in physical activity average BTG was detected (p<0,05), there was no change in CG (p<0,05). While there was an improvement in all sub-parameters in the quality of life on BTG (p<0,05), there was an improvement in all parameters on CG except the pain parameter (p>0,05). When BTG and CG were compared in terms of quality of life, the improvement in BTG was higher than in CG (p<0,05). Our study shows that balance training in people diagnosed with depression; It showed that it has positive effects in terms of balance, physical activity and quality of life. Balance training applied as a physical approach in the treatment of depression; It can be considered as an easily accessible option that improves the balance function of the individual, increases the level of physical activity, improves the quality of life.