Plevral sıvı ve serumda β2-mikroglobulin düzeyinin tanısal değeri
Diagnostic value of β2-microglobulin level in pleural fluid and serum
Yazar: HASAN ÖLMEZ
Danışman: UZMAN AYŞE ÖZSÖZ
Sağlık Bakanlığı / İzmir Dr.Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Çalışmaya 58(%82,8)'i kadın, 12(%17,1)'si erkek hastadan oluşan 70 hasta ile 13(%65)'0 erkek, 7(%35)'si kadından uluşan 20 kişilik kontrol grubu dahil edildi. Hasta grubunda ortalama yaş 51, kontrol grubunda ise 33 idi.
Hasta ve kontrol grubunda öncelikle cinsiyetin plevra! sıvı ve serum beta2- microglobulin değeri üzerine etkisi incelendi. Erkek ve kadınlar arasında istatistiksel
olarak bir fark bulunmadı.
Hasta ve kontrol grubunda yaşların plevral sıvı ve serum beta2-microglobulin değerleri üzerine etkisi incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı olmasa da yaşla birlikte hasta ve kontrol grubunda minimal bir artış eğilimi olduğu görüldü.
Malign hastalıklarda serum ve plevral sıvı beta2-mikroglobulin değerlerinin artmış olduğu görüldü (malign hastaların serumda %42, plevral sıvıda %92 oranında yükseklik saptanmıştır). Benign hastalıklarda da serum ve plevral sıvı beta2-mikroglobulin değerlerinin artmış olduğu görüldü. Malign hastalıklar ile benign hastalıkların serum ve plevral sıvıları karşılaştırıldığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı.
Tüberküloz plörezili hastaların özelilikle parankim infiltrasyonu varsa serum ve plevral sıvı beta2-mikroglobulin değerlerinin kontrol grubu ve diğer tüm hastalıklara göre %1 hata düzeyinde anlamlı olarak artış gösterdiği görüldü(p<0,01).
Pnömonili hasta grubunda en yüksek serum ve plevral sıvı beta2- mikroglobulin değerleri görüldü. İkinci sırada ise tüberküloz plörezili hastalar yer
almaktaydı.
Plevral	beta2-mikroglobulin	ve	serum beta2-mikroglobulin değerlerinin sedimentasyon hızları ile ayrıca kendi aralarında doğrusal olarak ilişkili olduğu
görüldü.
Serum ve plevra! sıvıda beta2-mikroglobulin sınırı değeri 0,22 mg/dl olarak
alındında malign  hastalıklarda  serumda  sensitivite  %23,1,  plevrada  %80,8 spesifiklik ise serumda %57,1 plevral sıvıda %33,9 olarak bulundu. Tüberküloz plörezili hastalar için ise serumda sensitivite % 22,7 , plevrada % 90,5 spesifiklik ise serumda 20,7 plevrada % 4,4 olarak bulunmuştur.
Beta2-mikroglobulin değerleri plevral sıvıda ve serumda birçok hastalıkta artış göstermektedir. Serumda ve plevral sıvıda yüksek beta2-mikroglobulin değerlerini saptamak ayırıcı tanı için fazla bir katkıda bulunmaz.
Plevral sıvı ve serumda beta2-mikroglobulin yüksekliğinin abartılı bir immun yanıtın göstergesi olduğu düşünülebilir.  Ancak bu konuda daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
The study included 70 patients (58 (82.8%) female, 12 (17.1%) male patients) and a control group of 20 (13 (65%) 0 males and 7 (35%) females. was done. The mean age was 51 in the patient group and 33 in the control group. First of all, the effect of gender on pleural fluid and serum beta2- microglobulin values was examined in the patient and control groups. There was no statistical difference between men and women. When the effect of age on pleural fluid and serum beta2-microglobulin values in the patient and control groups was examined, it was observed that there was a minimal tendency to increase with age in the patient and control groups, although it was not statistically significant. Serum and pleural fluid beta2-microglobulin values were increased in malignant diseases (42% in serum and 92% in pleural fluid of malignant patients). Serum and pleural fluid beta2-microglobulin values were also increased in benign diseases. When the serum and pleural fluids of malignant diseases and benign diseases were compared, no statistically significant difference was found between them. It was observed that serum and pleural fluid beta2-microglobulin values of patients with tuberculous pleurisy, especially if parenchymal infiltration, increased significantly at 1% error level compared to the control group and all other diseases (p<0.01). The highest serum and pleural fluid beta2- microglobulin values were observed in the pneumonia patient group. In the second place, patients with tuberculous pleurisy took place. Pleural beta2-microglobulin and serum beta2-microglobulin values were found to be linearly related to sedimentation rates and also among themselves. When the beta2-microglobulin limit value was taken as 0.22 mg/dl in serum and pleural fluid, the sensitivity was 23.1% in serum and 80.8% specificity in pleura and 57.1% in serum and 33.9% in pleural fluid in malignant diseases. For patients with tuberculous pleurisy, the sensitivity was 22.7% in serum and 90.5% specificity in the pleura, and the specificity was 20.7 in serum and 4.4% in the pleura.
Beta2-microglobulin values increase in pleural fluid and serum in many diseases. Detection of high beta2-microglobulin values in serum and pleural fluid does not contribute much to the differential diagnosis..
The elevation of beta2-microglobulin in pleural fluid and serum may be considered as an indicator of an exaggerated immune response. However, more comprehensive studies are needed on this subject.