Behçet Necatigil ve Hermann Hesse'nin şiirlerinde ruh-beden çatışması
Soul-boudy duality in Behçet Necatigil's and Hermann Hesse's poems
Yazar: HİLMİ TEZGÖR
Danışman: DOÇ. DR. NUR GÜRANİ ARSLAN
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2004
Konu: Alman Dili ve Edebiyatı = German Linguistics and Literature ; Karşılaştırmalı Edebiyat = Comparative Literature ; Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Beden = Body ; Hesse, Hermann = Hesse, Hermann ; Karşılaştırmalı edebiyat = Comparative literature ; Necatigil, Behçet = Necatigil, Behçet ; Ruh = Spirit ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Türk şiiri = Turkish poem ; Şiir = Poem

Özet:
Vlll ÖZET Behçet Necatigil ve Hermann Hesse'nin Şiirlerinde Ruh-Beden Çatışması Hilmi Tezgör İlk bakışta birbirlerine uzak görünseler de, Behçet Necatigil ve Hermann Hesse birçok ortak yanlan bulunan iki büyük şairdir. Yapıtı yaşantısına koşut olan Behçet Necatigil, çevireceği şairleri ve şiirleri seçerken de aynı koşutluğun peşinden gitmiştir. Bireysel duruş olarak kendine yalan hissettiği, ruhsal ve duygusal bağlar kurabildiği ve tabii sevip beğendiği şairleri çevirmiştir Necatigil. Hermann Hesse de bu isimlerden biridir. Bu tez, kendini gerçekleştirme ve mutluluğu bulma yolunda bireyin yaşadığı gerilim ekseninde Necatigil ve Hesse'nin şiirlerine Avusturyalı filolog Leo Spitzer'in görüşleri çerçevesinde yaklaşmaktadır. Tezde Necatigil ve Hesse'nin şiirlerindeki 'nıh- beden çatışması' incelenir ve bu gerüimin sonunda bir uzlaşma olup olmadığı sorusu yanıtlanırken, şiirlerdeki tematik benzerlik ve farklılıklar, şairlerin bu gerilimin yaşandığı mekânı nasıl kullandıklan, bu kullanımın bireye nasıl yansıdığı, gerilimin ifade biçimleri arasındaki benzerlik ve farklılıklar ile edebiyata dönüştürülme teknikleri ele alınmıştır. Necatigil' de ruh "gitmiş", beden "kalmış"; Hesse'de ruh da beden de "gitmiştir."

Abstract:
vu ABSTRACT Soul-Body Duality in Behçet Necatigil's and Hermann Hesse's Poems by Hilmi Tezgör Behçet Necatigil and Hermann Hesse are two great poets with many common points, even though they seem quite different at first sight. Behçet Necatigil, whose works reflect his life, has the same concept also for the translated poems. Necatigil, rather preferred working on poets, who have similar points of view with him, who he could build spiritual and sensitive connections with, and of course on those he liked. Hesse was one of those. This thesis, approaches the tension that a person goes through when working on his/her self-realization and happiness, that is present in Necatigil's and Hesse's work within the frame of Austrian philologist Leo Spitzer. In this thesis, concentration is on 'soul-body duality' in Necatigil's and Hesse's works, whether there is a final consensus, the differences or similarities concerning the theme used, how the poets use the spaces and its reflections on one, again differences and similarities of how the tension is expressed in words and finally on techniques used to transfer these issues into literature. In Necatigil's works, soul "went away" but the body "stayed", in Hesse's works both soul and body "went away".