hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hepatit B virus yüzey antijeninin baculovirus sistemi ile böcek (trichoplusia ni) hücre kültüründe ekspresyonu
Expression of hepatitis B virus surface antigen in insect cells (trichoplusia) with a baculovirus system
Yazar: MEHMET YAPAR
Danışman: DOÇ.DR. AYHAN KUBAR
GATA / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2000
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
ÖZET Bu çalışmada, Hepatit B virusu pozitif hastaların serumundan PCR metodu kullanılarak HBsAg gen bölgesi amplifiye edilmiş, bu amplikonlar önce E.coli klonlama vektörüne aktarılmış daha sonra bu vektörden alınan gen bölgesi baculovirus'lar için transfeksiyon vektörü olan pMelBac plazmidine klonlanmıştır. Elde edilen rekombinant vektör, böcek (Trichiplusia ni) hücre kültürüne (High Five Cell) transfekte edilmiştir. Daha sonra hücre kültürü içinden, rekombine olan hücreler ayrılmış ve yeterli şekilde HBsAg ürettikleri ELISA ile gösterilmiştir. Çalışma sonucunda rekombinant DNA teknolojisinin Bilim Dalı laboratuvar pratiğine sokulması amacına da ulaşılmıştır. İlave olarak baculovirus-böcek hücre kültür sistemi ile rekombinant proteinlerin elde edilmesinin diğer yöntemlere göre önemli avantajlar sağladığı da gösterilmiştir. 37

Abstract:
SUMMARY EXPRESSION OF HEPATITIS B VIRUS SURFACE ANTIGEN IN INSECT CELLS (TRICHOPLUSIA Nl) WITH A BACULOVIRUS SYSTEM In this study, by using PCR method HBsAg gene was amplified from hepatit B virus positive patients serum. These amplicons first transfered to E.coli cloning vector and then the gene taken from this vector was cloned to pMelBac transfection vector for baculovirus. Trichiplusia ni. The recombinant vector that was obtained, transfected to insect (Trichiplusia ni) cell culture (High Five cell). The recombinant cells were purified from cell culture and it was seen by ELISA that they produce HBsAg sufficiently. By completing this thesis study, it was achieved that the application of recombinant DNA techniques has been a routine procedure in daily practice of our laboratory. In addition, it was shown that obtaining the recombinant proteins by using Baculovirus-insect cell culture system has some advantages when compared with other procedures. 38
Goshgarian tipi transpalatal ark yardımı ile yapılan üst birinci molar distalizasyonunun incelenmesi
The Evaluation of upper first molar distalization with Goshgarian type transpalatal
Yazar: SERHAT EYÜBOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN BENGİ
GATA / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2001
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Çalışmamızın amacı, distalizasyon amaçlı Goshgarian tipi TP A uygulamalannm kraniofasiyal kompleks üzerinde, sagital, transversal ve vertikal yöndeki iskeletsel, dentoalveoler ve yumuşak doku etkilerini görmek, apareyin kullanım sınırlarını, komplikasyonlannı, karşılaşılan sorunları ve tedavi sürecini incelemektir. Çalışmamız; iskeletsel Sınıf I, Dişsel Sınıf II ilişkiye sahip, 12' si tedavi 12' si ise kontrol grubunu oluşturan toplam 24 bireyden, distalizasyon periodu öncesi ve sonrasında alman yan kafa filmleri, ön arka yön kafa filmleri ve ortodontik alçı model görüntüleri üzerinde yürütülmüştür. Veriler grup içi değerlendirmede Wilcoxon, gruplar arası farkın önem kontrolünde Mann Whitney U testleri kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Apareyin etkileri dentoalveoler düzeyde bulunmuştur. Kuvvet uygulanan molar dişlerde distalizasyonla birlikte, distal yönde eğilme ve distobukkal rotasyon gözlenirken, ankraj olarak alınan molar dişlerde distale hareket ve yine distobukkal rotasyon görülmüştür. Goshgarian tipi TP A uygulamalarının Dişsel Sınıf II olgularda, büyüme yönü kriteri aranmaksızın, ağrısız, hijyenik, estetik, maliyetin ve hasta başında geçirilen zamanın son derece düşük olduğu ve hasta uyumundan bağımsız bir tedavi için uygun olduğu görüşündeyiz.

Abstract:
The aim of our study is to examine the skeletal, dentoalveoler and soft tissue effects of Ghoshgarian type transpalatal arches; on craniofacial complex, sagitally, vertically and transversally. Our study is carried on lateral and frontal cephalograms and on orthodontic models which are taken from 24 individuals, who have Skeletal Class I Dental Class II molocclusions, at the beginning and end of the distalization period. The treatment group is consisted of 12 individuals while the other 12 are evaluated as control group. Wilcoxon analysis is used to evaluate the variations in the same group and the variations between the groups are evaluated by Mann Whitney U test. The effects of the appliance are found to be dentoalveoler and force applied upper molars are distalized, distally tipped and distobuccally rotated. The opposite molars are also distalized and distobuccally rotated. It is thought that Goshgarian type transpalatal arches can be used in Dental Class II cases without looking for growth criterias, as it is a painless, esthetic, cheap method and there is no need for patient cooperation.
İnternal torasik arterin hazırlanmasında vazodilatörlerin endotel ve çapa etkisinin ışık mikroskopisi ile tespiti (deneysel çalışma) /
Yazar: BİLAL KAAN İNAN
Danışman: DOÇ.DR. MUTASIM SÜNGÜN
GATA / Haydarpaşa Eğitim Hastanesi  / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
ÖZET Kalp cerrahisinde en sık yapılan operasyonlar koroner baypas greftleme operasyonlarıdır. Bu operasyonlarda uzun süreli açık kalma oranınnın yüksek olması nedeniyle internal torasik arterin (İTA) kullanılması yaygındır. Arterial bir greft olması nedeni ile gerek hazırlanması sırasında, gerekse perioperatif dönemde vazospazma bağlı çeşitli sorunlara yol açabilir. Bu nedenle spazmdan kaçınmak, endoteli korumak, çapı ve akımı arttırmak için topikal veya intraluminal olarak çeşitli vazodilatörler kullanılmaktadır. Bu çalışmadaki amacımız; koroner bypass için hazırlanan İTA greftinde, plasebo (serum fizyolojik), papaverin, verapamil, nitrogliserin ve nitoprussid solüsyonların aynı sure uygulanmasının neticesinde oluşacak greft endotel hasarını ve greft çapındaki genişlemeyi ışık mikroskopisi ile incelemek ve endotel hasarını azaltan ve genişlemeyi sağlayan uygun solüsyonu bulmaktır. Bu çalışmanın sonucunda; papaverin, verapamil, diltiazem, nitrogliserin ve nitroprussidin, İTA'da endotel hasarı yönünden plaseboya bir üstünlüğü olmadığı ancak ortalama lümen çapında istatistiksel olarak anlamlı bir artışa neden olduğu tespit edilmiştir. 43

Abstract:
SUMMARY The most common surgical procedure in open heart sugery is cornary artery bypass grafting operations.lnternal thoracic artery is the most common use graft for these operations as its patency ate is the best compared with all otrher grafts used before for these operations. But vazospasm is the most important problem as this graft is an arterial graft. For these reasons; many vazodilator agents topically and intraluminally were tried inorder to protect the endothelium while providing sufficient lumen diameter and flow. The main purpose of our experimental study was to investigate the effects of papaverine, verapamil, diltiazem, nitrogliserin and nitroprussid on lumen diameter and endothelium under light microscope and to be able to prepare the optimal solution. In this experimental study we concluded that; papaverine, verapamile, diltiazem, nitrogliserine and nitroprussid had better vasodilator effects compared with placebo by lumen diameter but these agents had no statistically significant difference compared with placebo for endothelial damage. 44
Yüksek riskli kişilerde TTV prevalansı ve diğer bazı hepatotrop virüslarla ilişkisi /
Yazar: MAHMUT YAZICI
Danışman: DOÇ. DR. REFİK MAS
GATA / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Amaç: TTV'unun esas olarak hem transfüzyon hem de diğer parenteral
yollarla geçtiğine inanııır. Biz virusun olası cinsel geçişinin etkinliğini değerlendirmeyi
ve Türkiye'de TTV viremi prevalansını ve diğer bazı hepatotrop viruslarla ilişkisini
saptamayı amaçladık.
Metodlar: Cinsel yolla bulaşan infeksiyonlar açısından yüksek riskli 81 kişi (74
fahişe ve 7 homoseksüel erkek) ve 81 sağlıklı kontrol (74 kadın, 7 erkek) den serum
örnekleri toplandı. Hasta ve kontrol gruplarının serumları TTV, HAV, HBV, HCV ve
HIVaçısından test edildi. Ayrıca serum AST, ALT ölçümleri yapıldı.
Sonuçlar: Risk grubu ve kontrol grubu arasında TTV viremi prevalansı oranları
sırasıyla %86.4 ve %82.7 olarak bulundu. TTV infekte ve TTV infekte olmayan
bireyler arasında ortalama yaş bakımından istatistikselolarak farklılık bulundu
(sırasıyla 38.6 ± 9.9, 32.2 ± 6.1 ve p< 0.001). Anti-HAV pozitif ve anti-HBc pozitif
bireylerde TTV infeksiyonu için prevalans oranları negatiflerle kıyaslandığında yüksek
bulundu.
Tartışma: Biz TTV infeksiyonunun farklı bir geçiş yolu olabileceğini ve TTV
prevalansının yaşla arttığını ayrıca; belli risk gruplarında TTV prevalans oranının
yüksek olduğunu düşünmekteyiz. Yaptığımız çalışmada cinsel temasla bulaşan
hastalıklar için risk altındaki grupta (%86.4), kontrol grubunda (%82.7) bulunan TTV
prevalans oranlarının dünyada bildirilen oranlar arasında en yükseklerden birisidir. Bu
yüksek oran ülkemizde bu virusun coğrafik yayılımı ile ilişkili olabilir. Ayrıca biz bu
virusun bu kadar yüksek prevalans oranlarına rağmen semptomsuz seyretmesi
sebebiyle genellikle klinik bir hastalığa yol açmadığını düşününüyoruz.
Anahtar kelimeler: TTV, cinsel geçiş, fahişeler, homoseksüel erkekler.

Abstract:
Objective: TTV has believed to be transm itted primarily by transfusion as well
as other parenteral routes. We aimed to assess the efficacy of possible sexual
transmission of virus and to identify the prevalence of TTV viremia in Turkeyand its
association with other hepatotrop viruses.
Methods: Sera samples were collected from 81 subjects (74 prostitu'tes and 7
homosexual men) with high risk of sexually transmitted infection and from 81 healthy
controls (74 females and 7 males). Sera of the patients and controls were tested for
nv, HAV, HBV, HCV, and HIV. Also, serum alanine and aspartate
aminotransferases were measured .
Results: The prevalence rates of TTV viremia between sexual transmission
risk group and control group were 86.4% and 82.7%, respectively. There was a
statistical difference in mean age between TTV-infected and uninfected subjects
(38.6±9.9 vs. 32.2±6.1 years, respectively, p
Vitrektomize tavşan gözlerine indosiyanin yeşili ve tripan mavisinin toksisitesinin araştırılması
The evaluation of toxicity of indocyanine green and trypan blue in vitrectomisied rabbit eyes
Yazar: ALİ AYATA
Danışman: DOÇ.DR. MELİH ÜNAL ; PROF.DR. OĞUZ GÜLECEK
GATA / Haydarpaşa Eğitim Hastanesi  / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
VII. ÖZET Vitrektomize Tavşan Gözlerine İndosiyanin Yeşili ve Tripan Mavisinin Toksisitesinin Araştırılması Internal limitan memran ve epiretinal membranların soyulması, maküler hol, maküler kırışıklık ve proliferate vitreoretinopati gibi vitreoretinal hastalıklarda esastır. Bu membranların kısmen veya tamamen şeffaf olmalarından dolayı, cerrahi teknik olarak soyulmaları güçtür. Son yıllarda bu membranları görünür hale getirmek için indosiyanin yeşili (İSY) ve tirpan mavisi (TM) boyaları vitreoretinal cerrahi sırasında kullanılmaktadır. Çalışmamızda, indosiyanin yeşili ve tırpan mavisinin vitrektomize tavşan gözlerine toksik etkilerini araştırdık. Yirmi adet albino tavşana vitrektomi uygulandı ve biri kontrol olmak üzere beş grup oluşturuldu. Her grupta, 4 tavşanın 8 gözü çalışma kapsamına alındı. Vitrektomi ve arka hiyaloidin soyulmasından sonra, 1. gruba % 0.1 'lik İSY, 2. gruba % 0.5'lik İSY, 3. gruba % 0.06'Iık TM, 4. gruba % 0.2'lik TM ve kontrol grubuna da dengeli tuz solüsyonu 0.1 mi miktarda verildikten sonra 3 dakika beklendi ve aspirasyonla verilen solüsyonlar tamamen geri alındı. Retinal toksisite klinik muayene, histopatololojik inceleme ve elektroretinografik değerlendirme ile dördüncü hafta sonunda araştırıldı. Dördüncü hafta sonunda yapılan değerlendirmede, klinik ve histopatolojik incelemede bir patolojiye rastlanmadı. Elektroretinografik değerlendirmede, cerrahi öncesi ve cerrahi sonrası dördüncü haftada istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik izlenmedi. 38

Abstract:
VIII. ingilizce özet The Evaluation of Toxicity of Indocyanine Green and Trypan Blue in Vitrectomisied Rabbit Eyes The removal of the internal limiting membrane and epiretinal membrane is an essential part of surgery for such vitreo-retinal disease as macular hole, macular pucker and proliferatif vitreoretinopathy. This thecnique is difficult to perform because of the poor visibility of these membranes. Recently, peroperative stainig of these membranes by indocyanine green (ICG) and trypan blue (TB) improves visualization may significantly simplify the procedure. This study was designed to investigate toxicity of indocyanine green and trypan blue in vitrectomisied rabbit eyes. Rabbits were divided in five groups. Twenty albino rabbits were vitrectomised. After vitrectomy and posterior hiyaloid peeling, 0.1 ml of 0.1 % or 0.5 % ICG or 0.1 ml of 0.06 % or 0.2 % TB or balanced salt solution was injected slowly just over the macula. The dye was then aspirated mechanically three minutes later. Clinical, light microscopic and electroretinographic evaluations were performed fourth week after the surgery. No clinical and light microscopic abnormalities were found in any group. Electroretinographic evaluations were also normal in all group end of the forth week. 39
Farklı teknikler ile elde edilen intrüzyon hareketinin karşılaştırılması
The comparison of intrusion gained by two different techniques
Yazar: MUSTAFA ERKAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET DEMİR YİĞİT
GATA / Haydarpaşa Eğitim Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
ÖZET Çalışmamızın amacı, derin kapanışın düzeltilmesinde yaygın olarak kullanılan iki farklı sabit tedavi mekaniğinin alt kesici diş intrüzyonu üzerindeki etkinliğini araştırmaktır. Derin kapanışlı 19 kız, 19 erkek toplam 38 hasta tedavi grubu, sınıf II bölüm 1 maloklüzyonlu 6 kız, 14 erkek toplam 20 hasta kontrol grubu (K) olarak çalışma kapsamına alınmıştır. Tedavi grubu, Ricketts'in utility arkı ile intrüzyon uygulanan 15 kız, 16 erkek toplam 31 hasta birinci tedavi grubu (Ti), zemberekli intrüzyon arkı uygulanan 4 kız, 3 erkek toplam 7 hasta ikinci tedavi grubu (T2) olarak ikiye ayrılmıştır. Çalışma tedavi gruplarında tedavi başı (TB) ve sonunda (TS), kontrol grubunda ise kontrol başı (KB) ve sonunda (KS) alınan toplam 1 1 6 lateral sefalometrik radyografi üzerinde yürütülmüştür. Sefalometrik incelemede, alt çene referans düzlemi ile alt kesici dişin direnç merkezi arası uzaklık ( Cr-(Xi-Pm) ), alt kesici diş eğimi (Xi-Pm / Bl-Br) ve alt çene korpus düzlem eğimi (FH / Xi-Pm) ölçülmüştür. Ti grubunda 2,48 mm kesici intrüzyonu, 4,27° kesici eğim artışı bulundu. T2 grubunda ise 2,50 mm intrüzyon, 2,92° eğim artışı bulundu. Her iki grupta da korpus düzlem eğiminde değişiklik bulunamadı. Sonuçta; her iki tedavi mekaniği de, kesici intrüzyonu konusunda etkili bulundu. 35

Abstract:
SUMMARY THE COMPARISON OF INTRUSIONS GAINED BY TWO DIFFERENT TECHNIQUES The aim of this study was to compare the effectiveness of two fixed techniques, which are commonly used for correction of a deep overbite. The sample comprised 19 male and 19 female, total 38 patients who had deep overbite in the treatment group, and 6 male and 14 female, total 20 patients who had Class II Div.l malocclusions in the control group (K). Treatment group divided into two groups which 16 male and 15 female total 31patients (subjects) treated with Rickets' utility arches and 3 male and 4 female, total 7 patients (subjects) treated with step down arches with horizontal loops. The study was carried out on 116 lateral cephalograms taken before and after treatment in the treatment groups (TB-TS) and taken before and after control period in the control group (KB- KS). In the cephalometric analyses, vertical displacement of center of resistance of lower incisor (Cr-Xi Pm ), incisor inclination (Xi-Pm / Bl-Br) and mandibular corpus axis inclination (FH / Xi-Pm)were measured. There were 2.48mm intrusion of lower incisor and 4.27° increase of lower incisor inclination in Ti group and 2.50mm intrusion of lower incisor and 2.92° increase of lower incisor inclination in T2 group. However, mandibular corpus axis did not change in both groups. As a result, both techniques were effective on incisor intrusion. 36
Gelişimsel kalça displazisinde erken ve geç tanı yöntemlerinin karşılaştırılması /
Yazar: SELİM TÜRKKAN
GATA / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
7. ÖZET Ultrasonografinin gelişimsel kalça displazisi erken tanısındaki etkinliği, tedavi takibi ve bir tarama testi olarak güvenilirliğinin irdelenmesi çalışmamızın amacını oluşturmaktadır. Çalışmamızda Reinhard Graf m ortaya koyduğu ilkeler esas alınarak 957 bebeğin 1914 kalçası incelenmiştir. Tiplendirme, yine Graf yöntemine uygun olarak yapılmıştır. Tip 1 kalçalar % 90.49 oranında, tip 2a kalçalar % 8,42 oranında, tip 2b kalçalar % 0,31 oranında, tip 2c kalçalar % 0,16 oranında, tip D kalçalar %0,05, tip 3a kalçalar %0,31 tip3b kalçalar % 0,05 oranında ve tip 4 kalçalar %0,1 oranında saptandı. Ultrasonografi, klinik muayene ve diğer görüntüleme yöntemleri ile karşılaştırıldı ve sonuçta ultrasonografinin günümüzde yenidoğan döneminde gelişimsel kalça displazisinin tespitinde en ideal tarama yöntemi olduğu saptandı. 59

Abstract:
8.SUMMARY Our aim is to determine the safety and efficiancy of US as an instrument used in the early diagnosis, treament follow up and in scanning searches. In our study we evaluated 1914 hips of 957 babies due to the principles of Reinhard Graf. classification was also made according to Graf principles. Of the hips evaluated 90.495 % were type I, 8.42 % were type Ha, 0.31 % were type II b, 0. 16 % were type lie, 0.05 % were type D, 0.31 % were type III a, 0.05 % were type lllb and 0.1% were type IV. After comparing with clinical examination and other diagnostic methods, we determined that US the most useful method that can be used in diagnosis of congenital hip dyspalsia. 60
Akut aşil tendon komplet rüptürlerinin fibrin yapıştırıcı ile cerrahi tedavisi ve klinik uygulamalarımız
Treatment of acute achilles tendon ruptures with fibrin adhesives operatively and clinical applications
Yazar: CÜNEYT TAMAM
Danışman: DOÇ. DR. MESİH KUŞKUCU
GATA / Haydarpaşa Eğitim Hastanesi  / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
ÖZET GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde. Kasım 1998 - Mayıs 2003 tarihleri arasında 25 akut asil tendon rüptürü olgusu operatif olarak fibrin doku yapıştırıcısı (Tisseel) ile tamir edildi. Bunlardan en az 6 ay takip edilen 20 olgu değerlendirmeye alındı. Olgularımızın hepsi erkekti. Yaşlan 30 ile 45 arasında değişmekle beraber ortalama yaş 38,3 idi. Akut asil tendon rüptürü olan 20 olgumuzun takip süreleri en kısa 6 ay ve en uzun 56 ay olmak üzere ortalama 23.7 oldu. Elde edilen sonuçlar fonksiyonel olarak Hooker kriterlerine göre değerlendirildi. Olgularımızın hepsinde sonuç Hooker kriterlerine göre mükemmel idi. Fonksiyonel ve klinik olarak tedavisi tamamlanan 20 olguda da komplikasyon görülmemiştir. Sonuç olarak fibrin yapıştırıcısı doğal kaynaklı ve yüksek biyolojik uyumu nedeniyle tercih edilen farklı özellikleri bünyesinde barındıran hemostatik sütür ve izolasyon materyalidir. Akut asil tendon rüptürlerinde fibrin doku yapıştırıcıları ile tamir başarılı bir tedavi seçeneğidir. 55

Abstract:
SUMMARY Between November 1998-May 2003. 25 patients with acute achilles tendon rupture were treated with fibrin adhesive (Tisseel) operatively in the Ortopaedics and Traumatology department of Giilhane Military Medical Academy Haydarpaşa Training Hospital. 20 of 25 patients with minimum 6 moths follow-up period were taken into assesment 11 of our patients were male. Average age was 38.3 years ( range. 30 to 45 years). 20 patients were available for follow-up. ranged from 6 months to 56 months,with average 23,7 months. The results were evaluated with respect to Hooker criteria. According to this all of the patients had excellent functional and clinical results. No complication was seen. Fibrin adhesives are biologically compatible.surgical hemostatic agents derived from human plasma that can be used for suture support. We concluded that reconstruction of acutely ruptured achilles tendon with fibrin adhesives is an acceptable choice of treatment. 56
Diyabetik maküla ödemi tedavisinde grid lazer fotokoagülasyon ile intravitreal triamsinolon asetonid enjeksiyonunun karşılaştırılması /
Yazar: SALİH ALTUN
Danışman: PROF.DR. ZEKİ BAYRAKTAR
GATA / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
ÖZET Bu tez çalışmasında diyabetik maküla ödemi tedavisinde grid lazer fotokoagülasyon ile intravitreal triamsinolon asetonid enjeksiyonunun görme keskinliği üzerine olan etldnliğinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. İntravitreal triamsinolon asetonid grubu Kasım 2003 -Temmuz 2004 tarihleri arasında FFA ile maküla ödemi veya oftalmoskopik olarak klinik anlamlı maküla ödemi gözlenen 22 hastanın 26 gözünden oluşturulmuştur. Grid lazer fotokoagülasyon grubu diyabetik maküla ödemi nedeniyle tedavi edilen 93 hastanın toplam 173 gözünden oluşturulmuştur. Grid lazer uygulanan grupta bulgular retrospektif olarak incelenmiştir. İntravitreal triamsinolon asetonid enjeksiyonu grubu ile grid lazer fotokoagülasyon grupları arasında bulunan fark istatistiki olarak anlamlıdır (p<0,001). İntravitreal triamsinolon grubunda görme keskinliğinde, grid lazer fotokoagülasyon grubuna göre daha hızlı bir düzelme gözlenmiştir. İntravitreal triamsinolon asetonid enjeksiyonunu takiben 1 haftadan sonra, 26 hastanın 1 1 'nde göz içi basmcı yükselmiştir. Tüm hastaların göz içi basınçları medikal tedavi ile kontrol altma alınmıştır. 45

Abstract:
SUMMARY In this study we tried to compare the efficiency of grid laser photocoagulation and intravitreal triamsinolone acetonide injection on visual acquity in treatment of diabetic macular edema. 22 eyes of 26 patients diagnosed as diabetic macula edema with FFA or clinically significant macular edema by. ophtalmoscopy between.November 2003 July 2004were included in the intravitreal triamsinolone acetonide group. 173 eyes of 93 patients that have been treated for diabetic macula edema were included in grid laser photocoagulation group. Grid laser treatment group examinated retrospectively. The difference between the visual acquities in the intravitreal injection group and grid laser photocoagulation group were statistically significant. The intravitreal triamsinolone acetonide.injected group has a more increasing recovery on visual acuity than the grid laser photocoagulation group. After first postoperative week of intravitreal triamsinolone acetonide.jnjection, 1 1 of 26 patients' intraocular pressure were increased.Intraocular pressures were controlled with medical treatment in all patients. 46