Ratlarda deneysel ovaryan torsiyondetorsiyon hasarında G-CSF ve metilprednizolon tedavisinin oksidatif stres ve enflamasyon üzerine etkisi
The effects of G-CSF and methylprednisolone treatment on oxidative stress and inflammation in ovarian torsion-detorsion injury in rats
Yazar: ZEYNEP ÇİFTCİ
Danışman: PROF. DR. FİSUN VURAL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Ratlarda over torsiyon ve detorsiyon işleminde G-CSF ve 
metilprednizolon birlikte ve ayrı ayrı kullanımının oksidatif stres ve enflamasyon 
üzerine etkisini araştırmak amaçlanmıştır. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 39 adet erişkin sağlıklı, gebe olmayan, 200-
250 gram ağırlığında, Sprague-Dawley cinsi dişi rat kullanıldı. Ratlar rastgele olarak 
5 gruba ayrıldı. Grup 1(n:7): Batın açılıp direk sol ooferektomi yapıldı. Grup 2 (n:8): 
Sol overde torsiyon uygulandı. Batın kapatıldı. 120 dakika sonra batın açıldı, 
detorsiyon yapıldı. Detorsiyon işleminden 120 dakika sonra sol ooferektomi 
uygulandı. Grup 3(n:8), Grup 4(n:8), Grup 5(n:8)'e aynı cerrahi teknik uygulandı. 
Torsiyon işleminden 90 dakika sonra intraperitoneal olarak ajanlar enjekte edildi. 
Torsiyon işleminden 120 dakika sonra relaparatomi yapılarak detorsiyon yapılıp batın 
tekrar kapatıldı. Detorsiyondan 120 dakika sonra batın tekrar açılarak sol ooferektomi 
yapıldı. Ratlardan 3 cc kan alınarak usulüne uygun olarak sakrifikasyon işlemi yapıldı. 
Torsiyon işleminden 90 dakika sonra Grup 3, Grup 4, Grup 5'e sırasıyla 
filgrastim (100 µg/kg), metilprednizolon (30 mg/kg), filgrastim (100 µg/kg) +
metilprednizolon (30 mg/kg) dozunda verildi. Laboratuvar incelemesi olarak sol over 
dokusunun yarısı; TAS, TOS, OSİ, IL1β, IL 6, TNFα için -70 °C'de derin dondurucuda 
saklandı. Diğer yarısı ise hematoksilen-eozin ile boyandı ve preparatlarda folikül 
dejenerasyonu, interstisyel ödem, vasküler dilatasyon, hemoraji, PNL infiltrasyonuna 
bakıldı. Her preparata hasar skoruna göre puan verildi. Skorlar için; 0: hasar yok, 1: az 
hasar, 2: orta hasar, 3: şiddetli hasar puanlama sistemi kullanıldı.
Bulgular: Filgrastim tedavisi uygulanan grupta TAS, TOS, OSİ, IL1β, IL 6, 
TNFα değerlerinde ve histolojik skorlarda tedavi verilmeyen gruba göre azalma 
meydana gelmiş olsa da biyokimyasal olarak istatistiksel olarak anlamlı fark 
bulunmamıştır. Değişikliklerden istatistiksel olarak anlamlı olanlar ise vasküler 
dilatasyon ve PNL infiltrasyonu hasar skorlarında azalmadır (p<0,001). 
xi
Metilprednizolon tedavisinde biyokimyasal belirteçlerde ve histolojik skorlarda tedavi 
verilmeyen gruba göre azalma meydana gelmiş olsa da içlerinden sadece TOS 
seviyeleri istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktür (p<0,001). Folikül 
dejenerasyonu hasar skorunda ise istatistiksel olarak anlamlı derecede azalma 
göstermiştir (p<0,001). Kombine tedavi uygulanan grupta TAS ve IL 6 seviyeleri 
haricinde tüm değerlerde tedavi uygulanmayan gruba göre istatistiksel olarak azalma 
mevcuttur (p<0,001). Histolojik olarak yine tüm parametrelerde tedavi uygulanmayan 
gruba göre istatistiksel olarak hasar skorları anlamlı derecede düşük bulunmuştur 
(p<0,001). Tedavi grupları arasındaki değerlendirmede kombine tedavi uygulanan 
grupta filgrastim uygulanan gruba göre anlamlı düzeyde düşük serum TOS, serum 
OSİ, doku TNFα ve doku IL1β saptanmıştır (p<0,001). Kombine tedavini uygulanan 
grupta serum TOS düzeyi metilprednizolon grubuna göre ististiksel olarak anlamlı 
derecede düşük saptanmıştır (p<0,001). Histolojik bulgular değerlendirildiğinde ise
folikül dejenerasyon ve hemoraji hasar skoru kombine tedavi uygulanan grupta 
anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur (p<0,001). Metilprednizolon grubu ve 
filgrastim grubu karşılaştırıldığı zaman sadece doku IL1β düzeyi metilprednizolon 
grubunda anlamlı derecede daha düşük saptanmıştır (p<0,001).
Sonuç: Over torsiyon-detorsiyon modelinde uygulanan filgrastim, 
metilprednizolon ve filgrastim + metilprednizolon kombine tedavisi over dokusunda 
oksidatif stres ve enflamasyon belirteçlerinde azalmaya sebep olmuştur. Filgrastim ve 
metilprednizolon tedavisinin birlikte kullanılması etkiyi arttırmıştır.
Anahtar Kelime: Over torsiyon-detorsiyonu, G-CSF, metilprednizolon, 
iskemi reperfüzyon hasarı, enflamasyon.

Abstract:
Objective: The aim of this study was to investigate the effects of G-CSF and/or
methylprednisolone on oxidative stress and inflammation of ischemia reperfusion
injury.
Materials and Methods: In our study, 39 adult healthy, non-pregnant, female 
Sprague-Dawley rats weighing between 200-250 grams were used. The rats were 
randomly divided into five groups. Group 1 (n:7): An open abdominal procedure was 
performed, and direct left oophorectomy was carried out. Group 2 (n:8): Torsion was 
applied to the left ovary, and the abdomen was closed. After 120 minutes, the abdomen 
was reopened, detorsion was performed, and 120 minutes later, left oophorectomy was 
applied. Group 3 (n:8), Group 4 (n:8) and Group 5 (n:8) underwent the same surgical 
technique. Agents were injected intraperitoneally 90 minutes after the torsion 
procedure. After 120 minutes of the torsion procedure, a relaparotomy was performed 
to carry out detorsion, and the abdomen was closed again. Following detorsion for 120 
minutes, the abdomen was reopened, and left oophorectomy was performed. 3 cc of 
blood was collected from the rats and the sacrifice process was performed in 
accordance with the procedure.
90 minutes after the torsion procedure, Group 3, Group 4 and Group 5 were 
administered filgrastim (100 µg/kg), methylprednisolone (30 mg/kg) and filgrastim 
(100 µg/kg) + methylprednisolone (30 mg/kg) doses respectively. Half of the left 
ovarian tissue was stored at -70 °C in deep freezer for the laboratory analysis of TAS, 
TOS, OSI, IL1β, IL 6 and TNFα. The other half was stained with hematoxylin and 
eosin and follicle degeneration, interstitial edema, vascular dilatation, hemorrhage and 
PNLinfiltration were examined in the preparations. Each preparation was scored based 
on the degree of damage. A scoring system was used as follows; 0:no damage, 1: 
minimal damage, 2: moderate damage, 3: severe damage. 
xiii
Results: While the values of TAS, TOS, OSI, IL1β, IL 6, TNFα as well as the 
histological scores, decreased in the group treated with filgrastim compared to the 
untreated group, there was no statistically significant difference biochemically. The 
changes that were statistically significant are the reduction in vascular dilatation and 
PNL infiltration damage scores (p<0,001). In the group treated with 
methylprednisolone although there was a decrease in biochemical markers and 
histological scores compared to the untreated group, only the TOS levels are
significantly lower (p<0,001). A significant decrease in the follicle degeneration 
damage score was observed (p<0,001). In the group receiving combined treatment, 
except for TAS and IL 6 levels, there is a statistically significant decrease in all values 
compared to the untreated group (p<0,001). Histologically, all parameters were found 
to have significantly lower damage scores compared to the untreated group (p<0,001). 
In the evaluation between the treatment groups, significantly lower serum TOS, serum 
OSI, tissue TNFα and tissue IL1β were observed in the group receiving combined 
treatment compared to the group treated with filgrastim (p<0,001). The serum TOS 
level in the group receiving combined treatment was found to be significantly lower 
compared to the methylprednisolone group (p<0,001). When histological findings 
were evaluated, the follicle degeneration and hemorrhage damage score were 
significantly lower in the group receiving combined treatment (p<0,001). When the 
methylprednisolone group and the filgrastim group were compared, only tissue IL1β 
levels were significantly lower in the methylprednisolone group (p<0,001).
Conclusion: In ovarian torsion-detorsion model administration of filgrastim, 
methylprednisolone and filgrastim + methylprednisolone combination treatment 
decreased oxidative stress and inflammatory markers in the ovarian tissue. The 
combination of filgrastim and methylprednisolone treatment has enhanced the effect.
Key words: Ovarian torsion-detorsion, G-CSF, methylprednisolone, ischemiareperfusion injury, inflammation