hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Yeni tanı konmuş aşikar ve subklinik hipotiroidili hastlarda üre, kreatinin, ürik asit değerlerinin TSH ile korelasyonunun değerlendirilmesi
Evaluation of the correlation of urea, creatine, and uric acid levels with TSH in patients with newly diagnosed overt and subclinic hypothyroidism
Yazar: BARAN AKAGÜNDÜZ
Danışman: DR. MECDİ HİKMET ERGÜNEY ; DR. MESUT AKÇAKAYA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
AMAÇ: Böbrek fonksiyonları tiroid fonksiyoları ile yakından ilşkilidir. Hipotiroidide, böbrek fonksiyonlarını yansıtan rutin biyokimyasal parametrelerin değişimi iyi tanmlanmamıştır ve klasik iç hastalıkları metinlerinde geçmemektir. Bu çalışma değişik derecelerdeki hipotiroidide renal fonksiyonların ne yönde etkilendiğini saptamak için yapılmıştır.
MATERYAL VE METOD: Bu çalışmada 201 hastanın tiroid ve böbrek fonksiyonları, üre, kreatinin, ürik asit ve sodyum değerleri değerlendirildi. Bu hastaların 81' i aşikar 120'si subklinik hipotiroidiliydi. Bu çalışma retrospektif kesitsel bir çalışmaydı. Hastalardan elde edilen değerler, 203 hastadan oluşan yaş ve cinsiyet uyumlu sağlıklı ötiroid kontrol grubuyla karşılaştırıldı.
BULGULAR: Aşikar hipotiroidili hastalarada üre,  kreatinin, ürik asit değerleri  kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksekti ancak bu değerler subklinik hipotiroidili hastalarda kontrol gurubuna göre anlamlı olarak farklı değildi.    
SONUÇ: Hipotiroidi rutin olarak kullanılan renal fonksiyon testlerinden üre, kreatinin, ürik asit değerlerinde  artışa yol açmaktadır. Bu yüzden hipotiroidik hastlarda düzenli olarak üre, kreatinin, ürik asit değerleri bakılarak renal monitorizasyon yapılmalıdır.

Abstract:
OBJECTIVE: Renal fonction is influnced by thyroid status. Changes in routine clinical chemical indicators  of renal function in the hypothroid status are not well characterized, and are infrequently discussed in standart internal medicine textbooks. This study was done to determine the relationship between renal function and different degrrees of thyroid dysfunction.
MATERIAL AND METHODS: Thyroid and kidney function tests were analyzed in 201 patients.120 of them were subclinical hypothyroidizm and 81 patients were overt hypothyroidizm. This was a cross-sectional retrospective study. These were compared with 203 age-and sex-matched euthyroid controls  
RESULTS: Overt hyporhyroid subjects showed significantly raised serum urea, creatinin  and uric acid levels as compared to controls but subclinical hypothyroid patients did not showed significant increased levels of serum urea, uric acid and creatinin levels.
CONCLUSION: Hypothyroid state is associated with significant derangement in biochemical parameters of renal functıon. Therefore the renal function should be regularly monitored in hypothyroid patients.
Anterior omuz instabilitesinin artroskopik tedavi sonuçları ve instabilite testlerinin tanısal değerleri /
Yazar: ERHAN BAYRAM
Danışman: PROF. DR. İBRAHİM KAYA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Bu çalışmada anterior glenohumeral instabilite nedeniyle artroskopik olarak anterior labrum tamiri yapılan hastaların kısa dönem sonuçlarının tartışılması, instabilite muayenelerinin post-operatif dönemde teşhis değerlerinin ve omuz instabilite skorları ile ilişkisinin belirlenmesi hedeflenmiştir.
Hastalar ve Yöntemler: Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi' nde 2008-2013 yılları arasında artroskopik olarak tedavi edilmiş anterior omuz instabilitesi olan hastalar retrospektif olarak tarandı. Hastalar instabilite skorları ve instabilite testleri ile değerlendirildi ve sonuçlar irdelendi.
Bulgular: Çalışmaya katılan 23 hastanın 2'sinde redislokasyon gözlendi. Çalışmaya katılan hastaların hepsinde Rowe, Oxford ve VAS skorlarında anlamlı derecede iyileşme elde edildi. Postoperatif dönemde korkutma ve yerine koyma testi en duyarlı, öne çekmece en spesifik test olarak bulundu. Kemiksel Bankart varlığı cerrahi başarıyı belirleyen önemli bir etken olarak görüldü.
Sonuçlar: Artroskopik teknikle anterior omuz çıkıklarının tedavisi başarıyla uygulanabilir bir teknik olarak göze çarpmaktadır. Ancak tedavi öncesinde kemiksel Bankart varlığı belirlenmeli ve tedavi bu doğrultuda planlanmalıdır. İnstabilite testleri hem pre-operatif hem de post-operatif dönemde önemli diagnostik değere sahiptir.

Abstract:
Objective: With this article we plan to discuss the early results of the arthroscopic treatment of the patients with anterior glenohumeral instability and we planned to determine the diagnostic value of the instability tests and determine the relation between these tests and shoulder scores at the postoperative period.
Patients and Methods: We retrospectively followed the patients who were treated arthroscopically for anterior shoulder instability between 2008 and 2012 in Haseki Education and Training Hospital. We evaluate the patients with instability scores and instability tests.
Results: There were two redislocation through 23 patients. All the patients had a statistically significant better results according to Rowe, Oxford and VAS scores. At the postoperative period apprehension and relocation tests were most sensitive and anterior drawer test was most specific test. Osseous Bankart was one of the impotant factor that determines the success of the surgical treatment.
Conclusion: Arthroscopic technique can be used to treat the anterior shoulder instability in a successful way. We must check the presence of the Osseous Bankart lesion preoperatively and we must choose the right algorithm according to this lesion. Instability tests have a good prognostic value either at preoperative or at postoperative period.
Anevrizmal subaraknoid kanama nedeni ile ameliyat edilen hastalarda 1 yıllık takip sonuçları
Follow-up results of patients treated with surgical clipping following aneurysmal subarachnoid hemorrhage
Yazar: LEYLA AK RAMAZANOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. ÜLKÜ TÜRK BÖRÜ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Amaç: Bu çalışmada subaraknoid kanama nedeniyle ameliyat edilip klip konan hastaların 1 yıllık sağkalım ve ölüm oranları araştırılması amaçlandı. 

Gereç ve yöntemler: Bu çalışmada retrospektif olarak  Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi  Beyin Cerrahisi Klinikleri'nde subaraknoid kanama nedeni ile ameliyat edilen ve anevrizmalarına klip konan 75 hastanın klinik bulguları dosyalarından toplandı. Hastaların HuntHess, Fisher ve GKS ölçekleri değerlendirildi. Bu ölçeklerin hastaların 1 yılın sonunda sağkalım ve ölüm arasında ki ilişkileri araştırıldı.

Bulgular: Çalışmaya toplam 75 hasta dahil edilmiş, bunların yaş ortalamaları 49,4±11,5 yıldır. Çalışmamızda 41 erkek (%54,7), 34 kadın (%45,3) bulunmaktaydı. Olguların Glaskow Koma skorları 6 ile 15 arasında değişmekte olup medyanı 14'dür. Fisher skorları 1 ile 4 arasında değişmekte olup medyanı 2'dir.  Olguların Hunthess skorları 1 ile 5 arasında değişmekte olup medyanı 2'dir. Bunların içinde Fisher ölçeğinin 1 yıllık yaşam süresi ile istatistiksel olarak ilişkisi tespit edildi. GKS ve HuntHess ölçeklerinin 1 yıllık ölümle ilişkisi tespit edilmedi.

Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları; klipleme yöntemi ile ameliyat edilen subaraknoid kanamaların 1 yıl sonra ölümlerinin Fisher ölçeği ile ilişkili olduğunu gösterdi. Yani kanama ne kadar şiddetli ise ölüm oranı o kadar yükselmektedir.

Abstract:
Objectives:  The aim of this study was to estimate the survival and mortality rates of patients 1 year later following surgery of aneurysmal subarachnoid hemorrhage.

Material and methods: 75 patients from Dr. Lütfi Kırdar Kartal Education and Research Hospital and Fatih Sultan Mehmet Education and Research Hospital Neurosurgery Clinics were included in this study.  All the patients were underwent surgery because of aneurysmal subarachnoid hemorrhage. The study was resrospective. The clinical status of the patients were gained from the patient files. HuntHess, Fisher and GKS scales were evaluated. The relationship between this scales and the mortality was examined.

Results:  75 patients were included in this study. The average of age was 49,4±11,5 years. There were  41 men (54.7 %) and 34 women (45.3%). The  Glaskow Coma scores were between 6 and 15 and the median was 14. Fisher scores were between 1 and 4 and the median was 2. HuntHess scores were between 1 and 5 and the median was 2.  There was a relationship between Fisher grading scale and the 1 year mortality rate.GCS and HuntHess scales were not related with mortality.

Conclusion: The results of this study showed the relation between Fisher grading scale and the mortality. If the volume of the blood is more then the mortality rate is higher.
Berry ligamentinde tiroid dokusunun araştırılması
Investigation of thyroid tissue in berry ligament
Yazar: ADEM ŞENTÜRK
Danışman: UZMAN AHMET MUZAFFER ER
Sağlık Bakanlığı / Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Tiroid cerrahisi sırasında diseksiyonun güç ve komşuluğundaki yapılar nedeniyle (RLS ve inferior tiroid arter) riskli olan bu bölgenin içerisinde tiroid dokusunun bulunma insidasını tespit etmek.
Materyal Metod:  Bu çalışmaya İstanbul Adli Tıp Kurumu'nda aralık 2013 ile mayıs 2014 tarihleri arasında yapılan rutin otopsi vakalarından rastgele seçilen 103 vaka dahil edildi. Vakaların 85'i erkek, 18'i kadındı. Yaş ortalamaları 18-94(47,4±20,4) idi.
Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktadır. 
Yaş ile uzunluk ve berry uzunluk arasında anlamlı (p ˃ 0,05) korelasyon yoktu. Uzunluk ile berry uzunluk arasında anlamlı (p < 0,05) pozitif korelasyon mevcuttu.
Kadın ve erkek hastaların uzunluk değerleri anlamlı (p ˃ 0,05) olarak farklılık göstermemiştir. Kadın ve erkek hastaların berry uzunluk değerleri anlamlı (p ˃ 0,05) olarak farklılık göstermemiştir.
Sağ ve sol tarafta pozitif kesit oranı anlamlı (p ˃ 0,05) farklılık göstermemiştir.
Sonuç: Özellikle tiroid kanseri nedeniyle yapılan total tiroidektomilerde daha önemli olacağını düşündüğümüz hemen hiç tiroid dokusu kalmaması amacının,  teknik olarak yüzde 21 kadarında başarısız olacağı ve bir miktar tiroid dokusunun berry ligamanı içinde kalacağı görülmüştür.

Abstract:
Objective: To determine the incidence of thyroid tissue within this region, which poses a risk due to the difficulty of dissection and adjacent structures (RLN and inferior thyroid artery) during thyroid surgery.
Materials and Methods: This study included 103 randomly selected cases from routine autopsies performed at the Istanbul Forensic Medicine Institute between December 2013 and May 2014. Eighty-five of the cases were male and 18 were female. The mean age was 18-94 (47.4±20.4).
Results: There was no statistically significant difference between the groups in terms of age and gender.
There was no significant (p ˃ 0.05) correlation between age and height and berry length. There was a significant (p < 0.05) positive correlation between length and berry length.
The length values of male and female patients did not differ significantly (p ˃ 0.05). There was no significant difference in berry length values between male and female patients (p ˃ 0.05).
The positive section ratio on the right and left sides did not differ significantly (p ˃ 0.05).
Conclusion: The goal of leaving almost no thyroid tissue, which we believe is particularly important in total thyroidectomies performed for thyroid cancer, was found to be technically unsuccessful in approximately 21% of cases, with some thyroid tissue remaining within the berry ligament.
Proksimal Femoral Kilitli Kompresyon Plağı ile Tedavi Edilen Femur Pertrokanterik Kırıklı Hastaların Erken Dönem Sonuçları
Early Surgical Results of Patients With Pertrochanteric Fractures Treated With Proximal Femoral Locked Plates
Yazar: HALİL SEZGİN SEMİS
Danışman: PROF. DR. MEHMET FATİH EKŞİOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Giriş ve Amaç: Bu çalışmamızda amacımız; proksimal femoral kilitli kompresyon plağı ile tedavi ettiğimiz, 
pertrokanterik kırığı olan 48 hastanın, erken dönem radyografik ve klinik sonuçları ile tedavi yönteminin stabil 
olmayan kırıklarda da avantajlarını ortaya koymaktır.
Yöntem ve Gereçler: Hastaların 28'i kadın, 20'si erkek idi. Hastaların 8 inde subtorkanterik kırık, 40 hastada 
intertrokanterik kırık mevcuttu. Hastalarımızın hastaneye başvuru anından sonra ameliyat olma süreleri ortalama 
2,2 gün olarak belirlendi. Hastaların tamamına proksimal femoral kilitli kompresyon plağı ile stabilizasyon 
yapıldı.
Bulgular: Hastaların ortalama takip süresi 11,8 ay olarak belirlendi. 48 hastanın 1'inde derin ve 2'sinde yüzeyel 
olmak üzere 3 (%6) hastada enfeksiyon gelişti. 48 hastanın 43'ünde (%89) kaynama sağlandı.
Tartışma ve Sonuç: Çalışmamızda, pertrokanterik femur kırıklarının tedavisinde proksimal femoral kilitli 
kompresyon plağının kullanılması ile post operatif morbiditenin daha düşük, kaynama süresinin ise daha kısa 
olduğunu bulduk.
Anahtar Kelimeler: Pertrokanterik kırık, Proksimal femur kilitli plak

Abstract:
Introduction: The aim of this study is to analyze the early radiologic and clinical results of 48 patients with 
pertrochanteric fractures treated with proximal femoral locked plates and the advantage of this treatment method 
in non stable fracture patterns
Methods: 28 female and 20 male patients were analyzed. Subtrochanteric fractures in 8 and intertrochanteric 
fractures in 40 patients were recorded. The mean period for operation after admission to hospital is 2.2 days. 
Proximal femoral locked plate was used for reconstruction in all patients.
Results: Patients were followed up for a mean period of 11.8 months. 1 deep and 2 superficial infections were 
recorded. Bony union was examined in 43 of 48 patients (89%).
Discussion and Conclusion: In this study, we analyzed that, proximal femoral locked plate is a good surgical 
option for pertrochanteric fractures as it provides low morbidity rates and shorter union time.
Key words: Pertrochanteric fracture, Proximal femoral locked plate
Cerrahi veya endovasküler tedavi uygulanan intrakraniyal damarsal patolojisi olan hastalarda anestezi yöntemlarinin incelenmesi
Investigation of anesthesia methods in patients with intracranial vascular pathology which suggested surgery or endovascular treatment
Yazar: GÜLÇİN HİLAL ALAY
Danışman: UZMAN NADİDE AYSUN POSTACI
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia

Özet:
Amaç:Bu çalışmada 2012 yılında intrakraniyal anevrizmalarda endovasküler girişimler ve cerrahi klipaj operasyonlarındaki anestezi yöntemlerini incelemeyi amaçladık.
Yöntem: Retrospektif olarak anestezi fişleri, bilgisayar kayıtları ve arşiv dosyaları incelenmiştir.
Bulgular:Olguların 56'sı (%39) kadın, 87'si (%61) erkekti (K/E:0,6), yaş dağılımı 11 ile 88 arasında olup ortalama yaş 48 idi.
143 hastanın 70'i cerrahi klipaj, 73'ü endovasküler embolizasyon geçirmişti. WFNS arttıkça taburculuk ve yoğun bakımda kalış sürelerinin uzadığı görüldü (p=0.00).Yoğun bakımda kalış süreleri embolizasyonlarda ortalama 3,6 (1-72)gün iken klipajlarda ortalama 4,9 (1-33)gün idi. Yoğun bakımda kalış süreleri arasında iki grup arasında anlamlı fark bulundu (p=0,00).
ASA I hastalarda mortalite %9, ASA II hastalarda %27, ASA III hastalarda %36, ASA IV hastalarda %27 olarak tespit edildi.Gruplar arasındaki fark anlamlı bulundu (p=0.039).
Sonuç: Hastaların ASA ve WFNS skalalarının ve tedavide endovasküler tedavi veya mikrocerrahi teknik kullanılmasının postoperatif yoğun bakımda kalış ve taburculuk sürelerini etkilediği görülmüştür.
Anahtar kelimeler: İntrakraniyal anevrizma, nöroanestezi, retrospektif

Abstract:
Objective: In this study, we aimed to examine the anesthesia methods in endovascular interventions and surgical clipping operations in intracranial aneurysms in 2012.
Methods: Anesthesia receipts, computer records, and archive files were reviewed retrospectively.
Results: 56 (39%) of the cases were female, 87 (61%) were male (F/M: 0.6), and the age range was between 11 and 88, with a mean age of 48.
Of the 143 patients, 70 had undergone surgical clipping and 73 had endovascular embolization. As WFNS increased, it was observed that the duration of discharge and stay in the intensive care unit were prolonged (p=0.00). The average length of stay in the intensive care unit was 3.6 (1-72) days in embolizations and 4.9 (1-33) days in clip-ups. There was a significant difference between the two groups regarding the length of stay in the intensive care unit (p=0.00).
Mortality was 9% in ASA I patients, 27% in ASA II patients, 36% in ASA III patients, and 27% in ASA IV patients. The difference between the groups was significant (p=0.039).
Conclusion: It was observed that the ASA and WFNS scales of the patients and the use of endovascular treatment or microsurgical technique in the treatment affected the postoperative intensive care stay and discharge times.
Keywords: Intracranial aneurysm, neuroanesthesia, retrospective
15 mm'den büyük orta ve üst bölüm üreter taşlarında laparaskopik üreterolitotomi ve üreterorenoskopi operasyonlarınınkarşılaştırılması (klinik çalışma)
Middle and upper ureter stones which larger than 15 mm,laparascopic ureterolitotomy and ureterorenoscopy operationscomparison (clinical study)
Yazar: ABDULLAH DEMİR
Danışman: UZMAN AYHAN DALKILIÇ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Laparoskopik üreterolitotominin, URS ve ESWL gibi ilk basamak tedavilerin başarısız olduğu ya da başarısız kalacağı düşünülen olgular için minimal invaziv cerrahinin avantajlarını kullanarak tedavinin gerçekleşmesini sağlayan bir yöntem olabileceğini düşünmekteyiz. Bu klinik çalışmamızda büyük, sert ve impakte üreter taşı olgularında üreterorenoskopi ve laparoskopik üreterolitotominin tercih edildiği vakaların sonuçlarını karşılaştırarak yukarıda sözünü ettiğimiz teze dair literatüre bir katkı ve tartışma sunmayı amaçladık.

Abstract:
We believe that laparoscopic ureterolithotomy may be a method that enables the realization of the treatment by using the advantages of minimally invasive surgery for the patients who are thought to have failed or failed the first-line treatments such as URS and ESWL. In this clinical study, we aimed to present a contribution and discussion to the literature about the thesis mentioned above by comparing the results of ureterorenoscopy and laparoscopic ureterolithotomy in cases of large, rigid and impregnated ureteral stones.
Primer inferior oblik hiperfonksiyonu olan hastalarda dezinsersiyon,miyektomi,anteropozisyon ve geriletme cerrahilerinin karşılaştırılması
Comparison of denervation, myectomy, anterior transposition, and recession surgeries in patients with primary inferior oblique overaction
Yazar: EMİNE SAVRAN ELİBOL
Danışman: PROF. DR. ECE TURAN VURAL
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Cerrahi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Primer ve sekonder İOHF'nun tedavisinde inferior oblik kası zayıflatmaya yönelik birçok farklı cerrahi teknik bulunmaktadır. Bunlar arasında en sık olarak uygulananlar tenotomi, miyotomi, geriletme, anterior transpozisyon ve denervasyon-ekstirpasyon yöntemleridir. Yöntemlerin etkinliklerine, hızlı ve kolay uygulanabilmelerine ve komplikasyon görülme oranlarına göre cerrahlar bu yöntemler arasında seçim yapmaktadırlar. 
Primer inferior oblik hiperfonksiyonu tanısı almış olan 64 hastanın 91 gözün; %17,6'sına (n=16) anterior transpozisyonu, %16,5'ine (n=15) dezinsersiyon, %25,2'sine (n=23) miyektomi ve %40,7'sine (n=37) geriletme cerrahisi uygulandı. Olguların yaş ortalaması 12,85±9,63 (4-49) yıl idi. Ortalama 20,79±6,88 (12-36) ay yapılan takipler sonucunda 91 gözün 88 (%96,7)'inde düzeltme elde ederek başarı kriterlerimize uygun sonuçlar elde edilmiştir. 
Olguların 25 (%27,5)'inde postop rezidü İOHF, tek gözüne operasyon uygulanan olguyların %31,6'sında (n=12) diğer gözde İOHF gelişti. Hiçbir olguda inferior oblik  hipofonksiyonu ve adherens sendromu görülmedi.
Sonuç olarak primer İOHF olan olgularda dezinsersiyon, miyektomi, geriletme ve anteropozisyon operasyonlarının etkili ve güvenilir yöntemler olduğunu düşünmekteyiz.  akademik bir dille ingilizceye çevirir misin

Abstract:
There are several different surgical techniques aimed at weakening the inferior oblique muscle in the treatment of primary and secondary inferior oblique overaction (IOOA). The most commonly performed procedures include tenotomy, myotomy, recession, anterior transposition, and denervation-extirpation. Surgeons select between these methods based on their efficacy, ease of application, and complication rates.

In this study, 91 eyes of 64 patients diagnosed with primary inferior oblique overaction underwent surgical intervention. Anterior transposition was performed in 17.6% of cases (n=16), disinsertion in 16.5% (n=15), myectomy in 25.2% (n=23), and recession in 40.7% (n=37). The mean age of the patients was 12.85±9.63 years (range: 4-49 years). Following an average follow-up period of 20.79±6.88 months (range: 12-36 months), 88 out of 91 eyes (96.7%) achieved correction, meeting the success criteria of our study.

Postoperative residual IOOA was observed in 25 cases (27.5%). In 31.6% (n=12) of patients who underwent surgery on one eye, IOOA developed in the contralateral eye. No cases of inferior oblique underaction or adherence syndrome were reported.

In conclusion, we consider disinsertion, myectomy, recession, and anterior transposition to be effective and reliable methods in the management of primary inferior oblique overaction.