Fare gebelik döneminde hareketsizlik stresinin plasenta ve yavruya etkileri
The effects of immobilization stress on placenta and fetus in pregnant mice
Yazar: NİHAN SEMERCİ
Danışman: DOÇ. DR. GÜVEN ERBİL
Dokuz Eylül Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı / Histoloji ve Embriyoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Histoloji ve Embriyoloji = Histology and Embryology
Dizin: Fareler = Mice ; Fetüs = Fetus ; Fiziksel aktivite = Physical activity ; Gebelik = Pregnancy ; Plasenta = Placenta ; Stres = Stress

Özet:
Amaç: 
Çeşitli stres faktörlerinin anne ve fetuse zarar verdiği gösterilmiştir. Bu çalışmada kronik hareketsizlik stresi uygulanmış gebe farelerin plasentasında histolojik ve biyokimyasal değişimleriyle birlikte doğan yavruların durumları ve olası doğumsal anomalilerinin incelemesi planlanmıştır. 
Metod: 
14 adet dişi (20-30g) ve katım için 5 adet erkek (25-30g) Balb/c suşu fare kullanıldı. Dişi fareler iki gruba ayrıldı (n=7). Her iki gruptaki dişilere, kontrollü gebelik sağlamak amacıyla süperovulasyon yapıldı. Kontrol Grubu: Bu gruptaki fareler katıma alınarak gebe bırakıldıktan sonra 18. güne kadar herhangi bir şey uygulanmamıştır (n=7). Kronik Hareketsizlik Stres Grubu: Bu gruptaki dişi fareler ise katıma alındıktan sonra gebeliklerini 6. ve 18. günleri arasında günde 3 defa olmak üzere, her gün aynı saatte (09:00/12:00/17:00) 45'er dakikalık kronik hareketsizlik stresi uygulanmıştır (n=7).
Her iki gruptaki dişi fareler, gebeliklerinin 18. gününde eter anestezisi altına alınarak sezaryen ile plasenta ve yavrular alınmıştır. Her fareye ait plasenta histolojik ve biyokimyasal incelemeler için kullanılmıştır. Histokimyasal incelemeler için Hematoksilen & Eozin (H&E), Masson Trikrom ve Periyodik Asit Schiff (PAS), immünohistokimyasal olarak da apoptozun belirlenmesi için bcl-2, bax ve Aktif Kaspaz- 3 boyamaları yapılmıştır. Biyokimyasal incelemeler için doku homojenatlarında süperoksit dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (GSH) malondialdehit (MDA) düzeyleri incelendi. Yavruların ise canlı/ölü doğum oranı, doğum ağırlıkları, hareket gibi parametreleri incelenmiştir ve Alizarin Red S boyaması yapılarak gelişim geriliğinin olup olmadığını içeren sonuçlar kayıtlara alınmıştır.
Bulgular:  
	Histolojik değerlendirmelerde kontrol ve kronik hareketsizlik stresi gruplarına ait plasenta dokularının normal yapıda olduğu gözlenmiştir. Stres grubuna ait plasentalarda ki Labirent Zon (LZ) kalınlıkları istatistiksel olarak daha ince bulunmuştur. Masson Trikrom boyama tekniği sonucu, bağ dokusu alanları kıyaslanmış ve stres grubunda anlamlı derecede artış gözlenmiştir. İmmunohistokimyasal olarak, stres grubuna ait plasentalarda Trofoblastik Dev Hücreler (TDH) ve Glikojen Hücre (GH) sayısı incelendiğinde aktif kaspaz-3 immunoreaktivitesi pozitif hücre sayısı kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak daha yüksek bulundu. Stres grubuna ait plasentalarda Trofoblastik Dev Hücrelerinde, Fetal Damar Endotel hücrelerinde (FDEH), Labirent Trofoblastik Hücrelerinde bax immunoreaktivitesi kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak daha yüksek bulundu.
Kronik hareketsizlik stres grubuna ait yavruların vücut ağırlıkları kontrol grubuna ait yavrularınki ile kıyaslandığında daha düşük. Biyokimyasal parametrelerimiz birlikte değerlendirildiğinde, kronik hareketsizlik grubunda SOD ve GSH seviyelerinin anlamlı derecede azalmıştır ve MDA seviyesi yükselmiş olmasına rağmen bu değişim anlamlı değildir. 
Sonuç:
	Elde ettiğimiz verilere dayanarak kronik hareketsizlik stresinin plasentada kısmen doku hasarı oluşturduğu, oksidatif stresi ve apoptozu arttırdığı ve buna bağlı olarak fetal gelişimi de kısmen olumsuz yönde etkilediğini gözlemledik.
Anahtar kelimeler: Hareketsizlik stresi, plasenta, fetus.

Abstract:
Objective:
Previously, it has been shown that several stress applications  can  cause serious damage on pregnant mice and fetuses. In this study we aimed to investigate  the effects of chorionic immobilization stress on fetus and placenta.
Method: 
Balb/c virgin female mice (n=14, 20-30gr) were mated by housing one male mouse (n=5, 25-30gr) with two female mice. First female mice were incuded for superovulation, and then divided into two groups; control group (n=7) and immobilization stress group (n=7). Pregnant females in control group were left undisturbed in their cages during pregnancy. Pregnant females in the stress group were left undisturbed in their cages until day 6 and were then subjected to chronic immobilization stress three times (each for 45 min) in a day (at 09:00/12:00/17:00 o'clock)  between days 6 to 18 of gestation. The dams in both groups were sacrificed under deep ether anesthesia on gestational days 18 (GD18). Fetuses and placentas were collected from each uterine horn by caesarean section. All placentas were used for histologic (Hematoxylin Eosin Staining (H&E), Masson Trichrome Staining, Periodic Acid Schiff Staining (PAS)) and immunohistochemical staining (bcl-2, bax ve Active Caspase-3) and for biochemical analyses (SOD, GSH, MDA). The numbers of total fetus as well as live and dead fetuses were  recorded. Also, placental and fetal weights were measured. After examination of live fetuses for the external morphologic abnormalities, fetuses were fixed with formaldehyde and stained with Alizarin Red S, and examined for the skeletal malformations and developmental restrictions.


Results:  
	In histological evaluation, placental tissues in control and stress groups was morphologically normal. However, the labyrinthine zone was relatively thinner in the stress group compared to that in the control group. Analysis of Masson-Trichorome staining revealed that  increase in connective tissue areas in placentas of the stress group compared to that of the controls. Also, active Caspase-3 immunoreactivity was significantly higher in the stress group's placental trophoblastıc cells and glycogen cells compared to that in control group's placentas. Moreover, Bax immunoreactivity was increased in stress group's placental trophoblastıc giant cells, fetal vessel endothelial cells and labyrinth trophoblastic cells compared to that in control group's placentas. Analyses of fetal weight showed that chronic immobilization stress decreases significantly fetal body weight, which may be associated with intrauterine growth restriction (IUGR). According to biochemical analyses, we found significantly decrease in SOD and GSH levels in the stress group  whereas a non-significant increase in MDA level was detected in the stress group compared to control group.
Conclusion:
According to our results; we conclude that chronic immobilization stress increases oxidative stress and apoptosis, causes histologic  damages in placental tissue. These placental damages are likely to cause a partial negative effect during fetal development. 
Key word: İmmobilization stress, placenta, fetus.