Dionysosçu yaklaşım açısından Carl Orff'un Catulli Carmina eseri
Carl Orff's Catulli Carmina within Dionysian approach
Yazar: BURAK ÜLKER
Danışman: DOÇ. DR. KIVILCIM YILDIZ ŞENÜRKMEZ
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Müzikoloji Ana Bilim Dalı / Genel Müzikoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Müzik = Music
Dizin: Antik Çağ = Ancient Ages ; Carmina = Carmina ; Dionysos = Dionysian ; Müzik felsefesi = Music philisophy ; Nietzsche, Friedrich Wilhem = Nietzsche, Friedrich Wilhem ; Orff, Carl = Orff, Carl

Özet:
Friedrich Nietzsche Müziğin Ruhundan Tragedyanın Doğuşu eserinde Batı Avrupa'nın Antik Yunan'a bakışını eleştirerek Antik Çağa ilişkin algıyı farklı bir yöne çevirmiştir. Ona göre, Avrupa'nın –Apolloncu bir tutumla– akıl, ölçülülük, düzen ve uyumla özdeşleştirdiği Antik Çağ kültürünün anlaşılmasında coşku, esriklik ve çelişkiyi temsil eden Dionysosçu tavır daha ön plandadır. Carl Orff'un Catulli Carmina eserindeki coşkunluk hali onu ilk adımda Dionysosçu olarak tanımlamaya yetiyor görünse de eser boyunca daha başka Dionysosçu nitelikler de bulmak mümkündür. Müzik, felsefe, tarih ve edebiyat alanlarının beraber ele alındığı bu tezde Carl Orff'un bütün sanatları bir araya toplamayı hedefleyen sahne sanatı yaklaşımı gözetilmiş ve Catulli Carmina'da Dionysosçu yaklaşım söz, müzik ve sahneleme açılarından birlikte değerlendirilmiştir. Tezde Dionysosçu yaklaşımın temelinde var olan "ilksel birlik" kavramının Catulli Carmina'daki karşılığının, Catullus'un Lesbia'ya olan aşkından hareketle, "dünyevi aşk" kavramı olduğu dile getirilmiş ve bu kavramla birlikte yer alan veya ondan doğan Dionysosçu niteliklerin eserin söz, müzik ve sahnelemesine ne şekilde yansıdığı incelenmiştir. Böylelikle, Antik Çağı ele alan bir eserin; akla yatkın, ölçülü, uyumlu bir atmosferden ziyade; Nietzsche'nin öngördüğü şekilde, coşkulu, esrik ve çelişkili bir dünya ortaya koyduğu ileri sürülmüştür.

Abstract:
Friedrich Nietzsche, in his The Birth of Tragedy from the Spirit of Music, criticised the view of Western Europe on Ancient Greece and converted the perception of Ancient Age to a different direction. For Nietzsche, Dionysian tendency representing enthusiasm, ecstasy and contradiction is at the forefront in understanding the culture of Ancient Age which Europe –with an Apollonian attitude–	has identified with reason, proportionality, order and harmony. Even if the exuberance in Catulli Carmina, at the first step, seems to be enough to describe it as Dionysian, it is also possible to find other Dionysian qualities throughout the opus. In this thesis where music, philosophy, history and literature are assessed together; by considering Carl Orff's stage art approach aiming to gather all branches of arts, Dionysian approach is evaluated in terms of words, music and staging together in Catulli Carmina.In the thesis; it is stated that the counterpart of the concept of "primordial unity" –existing at the base of Dionysian approach– in Catulli Carmina is "secular love" by starting from Catullus' love for Lesbia; and how Dionysian qualities, which coexist with the abovementioned concept or stem from it, are reflected in words, music and staging is analysed. Thus, it is asserted that an opus on Ancient Age presents –as Nietzsche sets forth– an exuberant, ecstatic and contradictory world; rather than a reasonable, restrained and harmonious one.