Akıcı konuşma bozukluğu olan çocukların davranış değerlendirmesi ve ebeveynlerinin kaygı düzeylerinin incelenmesi
Behavioral assessment of children with speech disfluency and studying  their parents' anxiety levels
Yazar: TUĞÇE KARAHAN TIĞRAK
Danışman: DOÇ. DR. MAVİŞ EMEL KULAK KAYIKCI
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Sağlık Eğitimi = Health Education
Dizin: Ana-baba = Parents ; Anksiyete = Anxiety ; Anksiyete bozuklukları = Anxiety disorders ; Davranış bozuklukları = Behavioral disorders ; Kekemelik = Stuttering ; Konuşma = Speech ; Konuşma bozuklukları = Speech disorders ; Odyoloji = Audiology ; Çocuk davranışları = Child behavior ; Çocuklar = Children

Özet:
Kekeme çocukların davranış değerlendirmeleri ve kekemeliğin çocuklar üzerindeki etkileri literatürde uzun zamandır merak konusu olmuştur. Bu çalışmada, Türkçe konuşan kekeme çocukların davranış değerlendirmesi ve bu çocukların ebeveynlerinin kaygı düzeylerinin incelemesi amaçlanmıştır. Hacettepe Üniversitesi KBB Ana Bilim Dalı, Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Ünitesi'nde 3-18 yaş aralığındaki toplam 90 çocuğa, işitme taraması testi, 1,5-5 Yaş Çocuklar İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği, 6-18 Yaşlar Arasındaki Çocuk ve Gençler için Davranış Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Ebeveynlerden herhangi birisine ise Sürekli Kaygı Ölçeği uygulanmıştır. Bu testlerin ardından tüm çocukların, video kaydının alındığı bir oyun odasında, ebeveynlerden birisi ile 15-20 dakika boyunca vakit geçirmesi sağlanmıştır. Burada alınan video kaydının, konuşma analizleri yapılmıştır. Çocuklar, yapılan konuşma analizleri sonucunda, kekeme ya da kekeme olmamalarına göre gruplara dahil edilmişlerdir. Çocuklar okul öncesi, okul çağı ve ergenlik dönemi yaşlarına göre gruplandırılmışlardır. Her gruba, 15'er çocuk dahil edilmiştir. Veriler, hem kekeme çocuklar ve ailelerinden hem de kekeme olmayan çocuklar ve ailelerinden alınmıştır. Her yaş grubunda kekeme çocukların davranış sorunları, kekeme olmayan çocuklara göre daha fazla bulunmuştur. Ebeveynlerin kaygı düzeyleri açısından her üç yaş grubundaki çalışma ve kontrol grupları arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Çalışmada ulaşılan sonuçlar ile kekeme çocukların terapisi sırasında dil ve konuşma terapistlerinin, çocukların duygusal ve davranışsal sorunları karşısında dikkatli olmaları ve gerektiğinde ruh sağlığı profesyonelleri ile iş birliği içerisinde olmalarının uygun olacağı düşünülmüştür.

Abstract:
Behavioral evaluation of children who stutter and the effects of stuttering on them has been the subject of curiosity for a long time. In this study, the goal was to examine,  behaviour evaluation of Turkish speaking children who stutter and those children's parents anxiety standards. A total of 90 children with the age range of 3-18 years included in the study. All participants had gone through auditory screening test and while Child Behaviour Checklist  For Ages, were done to children between 1,5 -5 years old and 6-18 years old. The study conducted at University of Hacettepe, Audiology and Speech Pathology Unit. State Anxiety Inventory was applied to  one of their parents, only. After all these tests, all children spended 15-20 minutes with one of the family members in the play room and this was recorded with a video camera. Speech analysis was done via the watching the video recordings. As a result, the children was grouped whether they are stuttering or not. Children has been grouped as preschool, school and adolescent age, each group with 15 participants. Data of children who stutter and their families and children who do not stutter and their families. In each age group, behavior problems of children who stutter was found more than the children who do not stutter. According to parents' anxiety level, no significant differences were observed for the three ages groups. The results of this study showed that a speech and language therapist should take emotional and behavioral problems of children into consideration. Hence they should work together with mental health professionals.