Canlı böbrek donörlerinde tomografide belirlenen perirenal adipoz doku kalınlığı ile böbrek histopatolojisi ve metabolik parametreler arasındaki ilişki
The relationship between perirenal adipose tissuethickness determined by tomography, kidneyhistopathology and metabolic parameters of livingkidney donors
Yazar: MÜGE DOKSAN SEVİNÇOK
Danışman: DOÇ. DR. ERHAN TATAR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Adipoz doku = Adipose tissue ; Böbrek = Kidney ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Canlı donörler = Living donors ; Doku ve organ tedariği = Tissue and organ procurement ; Histopatoloji = Histopathology ; Tomografi-x ışınlı-bilgisayarlı = Tomography-x ray-computed

Özet:
Böbrek hastalıklarının patogenezinin anlaşılması böbrek hastalıklarının
önlenebilirliği ve ilerlemesini yavaşlatabilmek açısından önemli bir konudur. Nakil
sırasında canlı böbrek donörlerinden alınan böbrek biyopsileri böbrekteki fizyolojik
değişikler ve olası böbrek hastalıklarının patogenezinde önemli bilgiler vermektedir.
Bu biyopsiler yaşlanma, obezite, kan basıncı değişimleri, erken evre hipertansiyon,
diyabet ve ateroskleroz gibi metabolik bozukluklar varlığında böbrekte oluşabilecek
değişiklikler konusunda ufuklar açmaktadır. Visseral adipoz dokular, enerji
homeostazına katkıda bulunan endokrin bir organ olarak kabul edilmektedir. İnsanda
beyaz ve kahverengi yağ dokusu olmak üzere farklı işlevlere sahip iki tipte yağ
dokusu vardır. Visseral adipoz doku artışı kötü kardiyovasküler sonlanımlarla
ilişkilendirilmesine rağmen; perirenal adipoz dokunun diğer visseral adipoz
dokulardan farklı özelliklere sahip ve kahverengi yağ dokusu yapısında olabileceği
deneysel çalışmalarda gösterilmiştir. Bununla birlikte perirenal adipoz doku artışı ve
etkileri konusunda literatürde yeterli veri yoktur.
Amaç: Çalışmamızda canlı böbrek donörlerinde perirenal ve paraaortik yağ
dokusu kalınlığı ile böbrek histopatolojisi ve donörlerin metabolik değerleri
arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Bozyaka
Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde Ocak 2008-Aralık 2018 tarihleri arasında canlı
böbrek donörü olan, donör değerlendirilmesi için abdominal bilgisayarlı tomografi
anjiografi çekilmiş ve böbrek nakli sırasında 0. saat biyopsisi gerçekleştirilmiş
olgular dahil edilmiştir. Olguların demografik ve sistemik özellikleri donör hazırlık 
XIII
formlarından incelenmiş, laboratuvar sonuçları sistem üzerinden kaydedilmiştir.
Böbrek biyopsileri aynı patoloji hekimi tarafından BANFF skorlama sistemi
kullanılarak değerlendirilmiştir. 64-kesit bilgisayarlı tomografi cihazı ile elde edilmiş
olan 3 mm kesit kalınlığında aksiyel bilgisayarlı tomografi anjiografi görüntüleri
üzerinden perirenal yağ doku kalınlığı, paraaortik yağ doku hacmi ve ortalama
dansitesi ölçümü radyoloji hekimi tarafından gerçekleştirilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya alınan 106 olgunun yaş ortalaması 46±12 yıl olup
%44.3'ü erkektir. Olguların sağ böbrek perirenal yağ doku kalınlığı 8.00±6.26 mm,
sol böbrek perirenal yağ doku kalınlığı 8.12±6.73 mm, paraaortik yağ doku hacmi
36.19±18.44 cm3
, paraaortik yağ doku ortalama dansitesi 67.06±15.98 HU olarak
tespit edilmiştir. Perirenal yağ dokusu kalınlığının yaş, erkek cinsiyet, vücut kitle
indeksi ve hipertansiyon varlığı ile bağımsız ilişkili olduğunu saptadık. Perirenal yağ
doku kalınlığı ile glomeruloskleroz yüzdesi ve risk skorunu negatif yönde ilişkili
saptadık. Paraaortik yağ doku hacmi ve dansitesi ile böbrek histolojisi arasında ise
anlamlı ilişki yoktu. Böbrek histopatolojisinde risk skorunu öngörmede yaş, perirenal
yağ doku kalınlığı, sistolik kan basıncı ve serum ürik asit düzeyi bağımsız ilişkili
saptadık.
Sonuç: Çalışmamızda perirenal ve paraaortik adipoz doku kalınlığı ile kötü
metabolik parametreler arasında ilişki saptadık. Bu bulgular adipoz doku kalınlığının
böbrek donörlerinde önemini göstermektedir. Perirenal yağ dokusu kalınlığı ile
böbrek fonksiyon parametreleri arasında ilişki yokken; perirenal yağ dokusu
kalınlığındaki artış ile böbrek histolojisindeki değişim arasında olumlu ilişki
saptadık. Bu konunun aydınlatılmasına yönelik geniş ölçekli çalışmalara ihtiyaç
vardır.
Anahtar kelimeler: Canlı böbrek donörü, Perirenal adipoz doku, Paraaortik
adipoz doku, Böbrek histopatolojisi

Abstract:
Understanding the pathogenesis of kidney diseases is an important issue to
prevent kidney diseases and slowdown the progression of them. Kidney biopsies
which are taken from the living donor during the transplantation give important
informations about physiological changes of the kidney and pathogenesis of possible
kidney diseases. These biopsies open up horizons about changes that may occur in
the kidney in the presence of metabolic disorders such as obesity, blood pressure
changes, early stage hypertension, diabetes or aging. Visceral adipose tissues are
considered as an endocrine organ which contributes to energy homeostasis. There are
two types of addipose tissues which have different functions in humans entitled
white and brown adipose tissues. Although increased viscereal adipose tissue volume
is associated with poor cardiovascular outcomes, it has been shown in experimental
studies that perirenal adipose tissue may have different characteristics and it may be
in brown adipose tissue structure. However, data exists in the literature is not
sufficient for increased perirenal adipose tissue and its effects.
Aim: In our study, we aimed to examine the relationship between perirenal
and paraaortic adipose tissue thickness, kidney histopathology and metabolic
parameters in living kidney donors.
Materials and Method: Subjects who were living kidney donors which
underwent abdominal computerized tomography anjiography for donor evaluation
and which had zero hour biopsy during renal transplantation in Saglik Bilimleri
University Bozyaka Research and Training Hospital between January 2008-
December 2018 included to our study. Demographic and systemic features of the 
XV
cases were obtained from donor preparation forms and laboratory results were also
obtained from the data system. Kidney biopsies were evaluated by the same
pathologist using the BANFF scoring system. Perirenal adipose tissue thickness,
paraaortic adipose tissue volume and mean density were measured by a radiologist
from axial computerized tomography angiography images obtained by 64-slice
computerized tomography device.
Results: The avarage age of 106 subjects was 46±12 and %44.3 of them were
male. Right kidney perirenal adipose tissue thickness was 8.00±6.26 mm, left kidney
perirenal adipose tissue thickness was 8.12±6.73 mm, paraaortic adipose tissue
volume was 36.19±18.44 cm3
and paraaortic adipose tissue avarage density was
67.06±15.98 HU. We found that perirenal adipose tissue thickness was
independently related to age, male gender, body mass index and hypertension.
Perirenal adipose tissue thickness was negatively correlated with glomerulosclerosis
percentage and risk score. There was no significant correlation between paraaortic
adipose tissue volume-density and kidney histology. Age, perirenal adipose tissue
thickness, sistolic blood pressure and serum uric acid level were independently
related to predict risk score for the kidney histopathology.
Conclusion: In our study, we found significant correlation between perirenalparaaortic adipose tissue thickness and poor metabolic parameters. These findings
demonstrate the importance of adipose tissue thickness in kidney donors. We also
found that while there was no relationship between perirenal adipose tissue thickness
and kidney function parameters; increase in perirenal adipose tissue thickness was
positively related to kidney histology. This issue needs large scale studies to be
clarified.
Keywords: Living kidney donor, Perirenal adipose tissue, Paraaortic adipose
tissue, Kidney histopathology