Sağlık sektöründe çalışanlarda duygusal zeka ile iş performansı arasındaki ilişki: Özel hastane örneği
The relationship between emotional intelligence and job performance in healthcare professionals: The case of private hospital
Yazar: BÜŞRA NUR YILMAZ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ YUSUF BAKTIR
Üsküdar Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Sağlık Yönetimi Ana Bilim Dalı / Sağlık Yönetimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Sağlık Yönetimi = Healthcare Management

Özet:
Performans değerlendirmesi, çalışanların mevcut ve potansiyel performanslarını değerlendiren bir süreçtir. Duygusal zekanın (DZ) etkili yönetimi, performansa olumlu katkılar sağlayabilir, ancak bu ilişki karmaşık ve çelişkili sonuçlara sahiptir.
Bu araştırmanın temel amacı, hastane çalışanlarının duygusal zeka düzeyleri ile iş performansları arasındaki potansiyel ilişkiyi anlamaktır. Çalışma, katılımcıların duygusal farkındalık, duygularını ifade etme, duygularını anlama ve başkalarının duygusal durumlarına uyum sağlama becerilerini ölçerek, bu beceriler ile iş performansı arasındaki ilişkileri belirlemeyi hedeflemektedir. Bu amaçla, İstanbul'da bir özel hastanede çalışanlar arasında toplamda 195 çalışana uygulanan ankette doktorlara ulaşılamamıştır. Veri toplamak amacıyla duygusal zeka seviyelerini ölçmek adına Bar-On Duygusal Zeka ölçeği ve iş performansı olarak Goodman ve Svyantek'in (1999) geliştirdiği "İş Performansı Ölçeği"nden yararlanılmıştır. Araştırma, çalışanların duygusal zeka puanları ile iş performansları arasında anlamlı bir ilişki bulunmadığını ortaya koymuştur. Alt boyutları incelendiğinde demografik özelliklerin duygusal zeka üzerinde genel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Ancak, yaş grupları arasında 38-47 yaş aralığındaki bireylerin daha yüksek görev performansına sahip olduğu belirlenmiştir. Eğitim düzeyi analizinde lisans ve lisansüstü mezunlarının iş performansı ölçeklerinde daha yüksek puanlar aldığı saptanmıştır. Meslek grupları arasında ise hemşireler ve yöneticiler, teknikerlere göre daha yüksek bağlamsal performans ve görev performansına sahip olmuşlardır. Çalışmanın sonucunda, demografik faktörleri dikkate alarak özel eğitim programları geliştirmek, farklı yaş gruplarına ve eğitim düzeylerine odaklanmak ve iş yerinde bireysel ihtiyaçlara duyarlı bir yönetim yaklaşımı benimsemek etkili stratejiler olabilir.

Abstract:
Performance evaluation is a process that assesses employees' current and potential performance. Effective management of emotional intelligence (EI) can contribute positively to performance, but this relationship has complex and contradictory outcomes.
The main aim of this research is to understand the potential relationship between the emotional intelligence levels of hospital employees and their job performance. The study aims to determine the relationships between emotional awareness, expression of emotions, understanding of emotions, and adapting to others' emotional states by measuring these skills and their correlations with job performance. To achieve this goal, a survey was conducted among a total of 195 employees working in a private hospital in Istanbul, excluding doctors who could not be reached. The Bar-On Emotional Intelligence scale was used to measure emotional intelligence levels, and Goodman and Svyantek's (1999) "Job Performance Scale" was used for assessing job performance. The research has revealed that there is no significant relationship between employees' emotional intelligence scores and their job performance. However, when examining the sub-dimensions, demographic characteristics did not show a generally significant relationship with emotional intelligence. Nevertheless, among age groups, individuals between the ages of 38-47 were found to have higher task performance. In the analysis of educational levels, it was determined that graduates and postgraduates scored higher on job performance scales. Regarding professional groups, nurses and managers exhibited higher contextual and task performance compared to technicians. As a result of the study, developing special training programs taking into account demographic factors, focusing on different age groups and educational levels, and adopting a management approach sensitive to individual needs in the workplace can be effective strategies.