Aile hekimliği polikliniğine başvuran obez bireylerin kardiyovasküler risklerinin belirlenmesinde yeni bir biyobelirteç olan betatrophin'ın prediktif değerinin araştırılması
Investigation of the predictive value of betatrophin, A new biomarker for determining cardiovascular risks of obese individuals applying to family medicine outpatient clinic
Yazar: NAZLI HACIAĞAOĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ENGİN ERSİN ŞİMŞEK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Aile hekimliği = Family practice ; Betatrofin = Betatrophin ; Biyobelirteçler = Biomarkers ; Kardiyovasküler hastalıklar = Cardiovascular diseases ; Kardiyovasküler sistem = Cardiovascular system ; Obezite = Obesity ; Risk faktörleri = Risk factors

Özet:
Amaç: Kardiyovasküler hastalıklar mortalite ve morbiditenin en önemli
nedenlerindendir.Aile hekimliği polikliniğine başvuran obez bireylerde;
kardiyovasküler risk faktörlerinin belirlenmesi, kardiyovasküler riskin hesaplanması
vemetabolik parametrelerle ilişkili olduğu düşünülen yeni bir biyobelirteç olan
Betatrophin (ANGPTL8)'in kardiyovasküler hastalık (KVH) riskini öngörmedeki
değerininortaya konulması amaçlanmaktadır.
Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı nitelikteki araştırmamıza Aile Hekimliği
polikliniğine ilk kez başvuran,obez 363 hasta dahil edilmiştir. Hastalar araştırmacı
tarafından poliklinikte değerlendirilerek; sosyodemografik bilgileri edinilmiş,
antropometrik ölçümleri yapılmış, obezite için rutin laboratuvar tetkikleri alınmış, ek
olarak toplanan ve uygun şartlarda saklanan örneklerden Betatrophin(ANGPTL8)
çalışılmıştır. Hastaların Framingham, SCORE, PRCAE risk hesaplama
sistemlerinden KVH gelişme riski hesaplanmıştır.
Bulgular: Katılımcıların BKİ ortalaması 38,7±6,5 kg/m²'dir. Betatrophin düzeyi
ortancası 745,8(364,2-1926,0) ng/L olup, Framingham alt risk grupları ile
betatrophin düzeyi arasında anlamlı ilişki saptanmıştır (p=0,049). Tüm alt gruplar
incelendiğinde özellikle orta risk grubu ile yüksek risk grubu arasında anlamlı ilişki
bulunmuştur (p=0,029). KVH açısından önemli bir metabolik parametre olan
trigliserit düzeyi ile betatrophin düzeyi arasında anlamlı ilişki bulunmuştur (p=0,001,
r=-0,166). SCORE ve PRCAE alt risk gruplarında, betatrophin düzeyi ile risk skoru
arasında ilişki saptanmamıştır. Tip 2 diyabetik hastalarda betatrophin düzeyinin
azaldığı,ancakaralarında anlamlı bir ilişki olmadığı (p=0,176)görülmüş;bununla
birlikte insülin kullanımı ilebetatrophin düzeyi arasında anlamlıbir ilişki olduğu
bulunmuştur (p=0,013).
Sonuç: SCORE ve PRCAE gibi sistemler ile belirlenen alt gruplarda anlamlı bir
ilişki ortaya konulamamış olsa da; Framinghamskorlama sistemi ile belirlenen risk
grupları ve trigiserit düzeyi ile anlamlı ilişkisi,betatrophinin KVH riskini öngörmede
yeni bir biyobelirteç olarak kullanılabilmesi için ümit verici niteliktedir.
Anahtar Kelimeler: Betatrophin (ANGPTL8), Framingham, Kardiyovasküler
hastalık (KVH), Obezite

Abstract:
Purpose: Cardiovascular diseases are among the most important causes of mortality
and morbidity. The aim of this study is to determine the cardiovascular risk factors of
obesity subjects, calculate the cardiovascular risk and to determine the valueof
betatrophin(ANGPTL8), a new biomarker that is thought to be associated with
metabolic parameters in predicting the cardiovascular risk.
Methods: In the cross-sectional and descriptive study were included 363 obese
subjects who applied to the Family Medicine outsubject clinic forthe first time.
Sociodemographic information was obtained by the researcher in the outpatient
clinic, anthropometric measurements were performed, routine laboratory tests were
taken and additionally, Betatrophin (ANGPTL8) was studied from samples collected
and stored under appropriate conditions.The risk of CVD development was
calculated.
Results: The mean BMI of the participants was 38.7±6.5 kg/m2. The median
betatrophin level was 745.8 (364.2-1926.0) ng/L, and a significant correlation was
found between betatrophin level and Framingham sub-risk groups (p=0.049). When
all subgroups were examined, a significant relationship was found between middle
risk group and high risk group (p=0.029). There was a significant relationship
between the triglyceride level and betatrophin level of the patients (p=0.001, r=-
0.166). There was no correlation between betatrophin level and risk score in SCORE
and PRCAE sub-risk groups. In type 2 diabetic patients, betatrophin levels decreased
but there was no significant relationship between them (p = 0.176); however, there
was a significant relationship between insulin use and betatrophin level (p = 0.013).
Conclusions: Although there was no significant relationship between the SCORE
and PRCAE sub-groups; their significant relationship withthe risk groups determined
by the Framingham scoring system and triglyceride levels are promising for the use
of betatrophin as a new biomarker for predicting cardiovascular disease (CVD) risk.
Key Words: Betatrophin (ANGPTL8),Cardiovascular Disease (CVD), Framingham,
Obesity