Epiretinal membran olgularında pars plana vitrektomi sonuçlarımız
Our results of pars plana vi̇trectomy of epiretinal membranes
Yazar: NESLİHAN SEVİMLİ
Danışman: DOÇ. DR. AYLİN ARDAGİL AKÇAKAYA
İstanbul Medeniyet Üniversitesi / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
AMAÇ. Primer ve sekonder epiretinal membran (ERM) nedeniyle pars plana vitrektomi (PPV)
yapılan hastalarda fonksiyonel ve anatomik sonuçları görmek, sonuçları etkileyen prognostik
faktörleri saptamak ve sonuçları literatürle karşılaştırmak.
YÖNTEM. Retrospektif olarak tasarlanan bu çalışma, İstanbul Medeniyet Üniversitesi
Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı'nda
gerçekleştirilmiştir.
Epiretinal membran tanısıyla takip edilen ve Eylül 2011 ile Temmuz 2014 tarihleri arasında
PPV yapılan 50 hastanın 51 gözü çalışmaya dahil edildi. Hastaların kayıtlı dosyalarından
yaş, cinsiyet, sistemik ve oküler hastalıkları, şikayetleri, takip süreleri, ameliyat öncesi (AÖ)
ve sonrası (AS) en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EDGK), biyomikroskopik ve fundus
muayene bulguları, uygulanan cerrahi yöntemler ve AS komplikasyonlar kaydedildi. Herhangi
bir oküler hastalığa bağlı oluşmayan epiretinal membranlar primer (grup 1), başka bir
hastalığa bağlı oluşan epiretinal membranlar sekonder (grup 2) olarak gruplandırıldı.
Ameliyat öncesi ve ameliyattan sonraki 1. gün, 1. ay, 6. ay, 1. yıl ve 2.yıldaki optik koherans
tomografide (OKT) merkezi makula kalınlığı (MMK) ve fovea kontürü (FK) değerlendirildi,
görme keskinlikleri ve göz içi basınçları (GİB) kaydedildi. Düzeltilmiş görme keskinliğinde
artış fonksiyonel başarı, OKT bulgularının gerilemesi, fovea kontürünün düzgünlüğü ve
tekrarlamaması anatomik başarı olarak belirlendi.
Görme keskinliği Snellen eşeli ile ölçüldü. Cerrahi sırasında tüm hastalara 3 port PPV
yapıldı. Kırk sekiz gözde (%94,1) iç limitan membran (ILM) soyuldu. Tüm gözlerde ERM'nin
görünürlüğünün artırılması için tripan mavisi (TM), ILM soyulan gözlerde ILM görünürlüğünün
artırılması için brillant mavisi (BM) kullanıldı. Ameliyat sonrası tamponad olarak 14 gözde
(%27,5) SF6, 4 gözde (%7,8) C3F8 gazı kullanıldı, 33 göz (%64,7) hava ile bırakıldı. Verilerin
analizinde SPSS 22,0 programı kullanıldı, p değerinin 0.05'in altında olması anlamlı kabul
edildi.
BULGULAR. Çalışmaya katılan hastaların 25'i kadın (%50), 25'i erkek (% 50), yaş
ortalaması 69,5±9,6 idi. Otuz iki göz (% 62,7) primer ERM grubunda yer alırken; 19 göz
(%37,3) sekonder ERM sınıfına dahil edildi. Primer ERM (grup 1)'de AÖ ortalama EDGK
0,19±0,11 iken sekonder ERM (grup 2)'de AÖ ortalama EDGK 0,13±0,11 olarak bulundu.
Primer grupta AÖ EDGK anlamlı olarak daha yüksekti (p=0,025). AS grup 1'de 2. yıl
sonunda EDGK 0,47±0,32 iken grup 2 'de 2. yıl sonunda EDGK 0,42±0,32 olarak bulundu.
Kontrollerde iki grupta da EDGK'de AÖ döneme göre anlamlı artış bulundu ancak nihai
görme keskinlikleri açısından iki grup arasında anlamlı fark yoktu (p=0,669)
Grup 1'de AÖ MMK 379 ±112,1 μ İken grup 2'de AÖ MMK 430,7± 131,0 μ idi. Sekonder
grupta AÖ MMK daha yüksekti ancak aralarındaki fark anlamlı değildi (p=0,173). AS 2. yılda
vii
grup 1'de ortalama MMK 264,9 ± 105,0 μ iken grup 2'de 211,1 ± 94,5 μ idi. AS her iki grupta
da AÖ döneme göre MMK'de anlamlı düşüş saptandı, sekonder grupta düşüş daha hızlı idi
ancak nihai MMK açısından iki grup arasında fark yoktu (p=0,212). Otuz beş gözde (%68,6)
sadece PPV uygulanırken, 8 gözde (%15,7) aynı seansta PPV'ye ek olarak
fakoemülsifikasyon (Fako) ile katarakt ekstraksiyonu ve göz içi lens (GİL) yerleştirilmesi
yapılmıştır. Ameliyat sırasında yırtık saptanan 10 göze (%19) ilave argon lazer
fotokoagülasyon yapılmıştır
10 göze (%19,6) ameliyattan sonra 6 ay içinde, 6 göze (%11,8) ameliyattan 6 ay sonraki
dönemde katarakt ameliyatı yapıldı. AS 1 gözde (%2) vitre içi hemoraji (VİH), 1 gözde (%2)
retina dekolmanı (RD), 1 gözde (%2) koroidal neovasküler membran (KNVM), 1 gözde (%2)
glokom, 1 gözde (%2) İrvine Gass sendromu gelişti. Hiçbir hastada nüks izlenmedi.
SONUÇ. Epiretinal membran tedavisinde uygulanan cerrahi yöntemlerle istenilen anatomik
ve fonksiyonel başarıya ulaşılmaktadır. Görme keskinliği çok düşmeden yapılan erken
cerrahilerde prognoz daha iyidir. Primer ve sekonder epiretinal membran grubu arasında
nihai sonuçlar açısından anlamlı fark yoktur.

Abstract:
OBJECTIVE. The aim of the current study was to assess the anatomic and functional
outcomes in patients who underwent PPV due to primary and secondary ERM, to determine
the prognostic factors affecting the results and to compare the results with literature.
METHODS. The study was designed as retrospectively and conducted in Istanbul Medeniyet
Universtity Goztepe Training and Research Hospital, Department of Ophthalmology.
Fifty-one eyes of 50 patients were included in the study followed up at our retinal department
and operated with the diagnosis of ERM between September 2011and July 2014.
Patients age, sex, ocular and systemic disease history, clinical symptoms, follow-up period,
preoperative and postoperative best corrected visual acuity (BCVA), slit-lamp and fundus
examination findings, surgical procedures, intraoperative and postoperative
Complications were recorded from enrolled file.
Epiretinal membranes not induced any ocular disease were classified as primary (group 1)
and induced secondary to another disease were classified as secondary epiretinal
membranes (group 2).
Preoperative and postoperatively first day, 1 months, 6 months, 1 year and second year
central macular thickness (CMT) and foveal contour (FC) were evaluated in optical
coherence tomography (OCT), visual acuity and intraocular pressure (IOP) were recorded.
Increase in best corrected visual acuity was defined as functional success, decline of the
OCT findings, regularity of foveal contour was defined as anatomical success.
Visual acuity was measured with Snellen chart. Three-port pars plana vitrectomy (PPV) was
performed to all patients during surgery. inner limiting membrane (ILM) was peeled in 48
eyes (%94,1). Trypan blue (TB) was used to increase the visibility of the ERM in all eyes,
brillant blue (BB) was used to increase visibility of the ILM in ILM peeling eyes. In 14 eyes
(27.5%) SF6, in 4 eyes (7.8%) C3F8 and in 33 eyes (64.7%) air was used as postoperative
tamponade. SPSS 22.0 software was used to analyze the data, p-value less than 0.05 was
considered as significant.
RESULTS. Twent-five of the patients(50%) were male and 25 (50%) were female. The
average age was 69,5±9,6. Thirty-two eyes (62.7%) was in primary ERM group; 19 eyes
(37.3%) were included in the secondary ERM group. Mean preoperative BCVA was 0.19 ±
0.11 in primary ERM (group 1) and 0.13 ± 0.11 in secondary ERM (group 2). A It was
significantly higher in primary group (p = 0.025). At the end of the second year mean BCVA
was 0.47 ± 0.32 in group 1 and 0.42 ± 0.32 in group 2. In both groups there were
ix
significantly increase compared with preoperative BCVA, but there was no significant
difference between the groups in terms of the final visual acuity (p = 0.669). Preoperative
CMT was found to be 379 ± 112.1 μ in group 1 and 430.7 ± 131.0 μ in group 2. CMT was
higher in secondary group, but the difference was not significant (p = 0.173). The mean CMT
declined to 264.9 ± 105.0 μ in group 1 and 211,1 ± 94,5μ in group 2 in the second year
follow-up. There were significantly decline in both groups acoording to preoperative periods
and it was faster in secondary group but but there was no difference between the two groups
in terms of final CMT (p = 0.212). ). Thirty-five eyes (68.6%) were underwent only PPV, in 8
eyes (15.7%) cataract extraction with phacoemulsification (Phaco) and and intraocular lens
(IOL) implantation was performed in addition ppv in the same session. Argon laser
photocoagulation was performed Intraoperatively in 10 eyes (%19) with retinal tears. 10 eyes
(19.6%) within 6 months after surgery and 6 eyes (11,8%) in the next period of 6 months
after surgery were underwent cataract surgery. There were 1 (2%), vitreous hemorrhage
(VIH), 1 (2%), retinal detachment (RD), 1 (2%) choroidal neovascular membrane (CNVM), 1
(2%), glaucoma, 1 (% 2) Irvine Gass syndrome as complications. No recurrence was
observed in any patient.
CONCLUSION. Epiretinal membrane surgery performed in our clinic leads to satisfying
anatomical and functional outcomes. Prognosis of early surgery performed without visual
acuity reduction is better. There is no significant difference in the final results of the primary
and secondary epiretinal membrane groups