Endometrium karsinomunda mikrosatellit instabilite: İmmünohistokimyasal belirteçler ile saptanması ve klinik ölçütler ile ilişkisi
Microsatellith instability in endometrium carcinoma: Detection with immunohistochemical markers and its relationship with clinical meters
Yazar: GONCHA KAMALLI
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA COŞAN TEREK ; DOÇ. DR. İSMET HORTU
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
AMAÇ: Çalışmamızın amacı endometriyal kanserde moleküler özelliklerin 
immünohistokimyasal (İHK) yöntemle ortaya konması ve prognostik değişkenler ile ilişkisinin 
belirlenmesidir.
GEREÇ ve YÖNTEM: Ege Üniversitesi Jinekolojik Onkoloji Bilim Dalında cerrahi 
evrelemesi yapılan 100 primer endometrioid tip endometrium karsinomu olgusu çalışmaya 
alındı. 2002-2016 yılı sonrasında başvurmuş hastaların dosyaları tarandı. MMR eksikliğini 
değerlendirmek için İHK yöntemi kullanıldı. Formalinle fikse edilmiş, parafine gömülmüş 
doku örneklerinden, tümör alanları bir patolog tarafından hematoksilen ve eozinle boyanmış 
bölümler üzerinde tanımlandıktan sonra izole edildi. Olguların uygun parafin bloklarından 
elden edilen dokular MLH1, MSH2, MSH6 ve PMS2 belirteçleri kullanılarak İHK olarak 
boyandı. Bir tümör numunesi, MMR proteinlerinden en az birinde kayıp olması MMR eksikliği 
(dMMR) olarak tanımlandı. Olgular mikrosatellit stabil olan (MMR protein defisitesi 
bulunmayan-MSS) ve olmayan (herhangi bir MMR proteininde ekpresyon kaybı bulunan-MSI) 
olarak iki gruba ayrıldı. Olgular İHK yöntemle MMR proteinlerinde nükleer ekspresyon kaybı
ile prognostik faktörler açısından karşılaştırıldı. Ayrıca bu parametrelerin sağkalım üzerindeki 
etkilerine bakılmıştır.
BULGULAR: Çalışmaya alınan hastalar FİGO 2009 evreleme sistemine göre Evre I 
hasta grubu 77(%77), evre II 14(%14), evre III 8(%8), evre IV (%1) şeklinde dağılım 
göstermiştir. LVSI 36(%36) hastada saptanmış olup 64 (%64) izlenmemiştir. Olguların 28'i 
(%28) derece 1, 57'i (%57) derece 2, 15'i (%15) derece 3 olarak tespit edilmiştir. Serviks 
tutulumu gösteren hasta sayısı 82 (%82) olup, serviks tutulumu göstermeyen hasta sayısı 18 
(%18) dir. Yüz hastadan sadece 2 (%2) hastada adneks tutulumu saptanmış 98 (%98) hastada 
adneks tutulumu görülmemiştir. Derin myometrial tutulumu (DMI) olan hasta sayısı 39 (%39) 
iken, 61 (%61) hastada DMI saptanmamıştır. Yüz hastadan 76'nda (%76) lenf düğümü 
tutulumu negatif iken, 5 (%5) hastada tutulum tespit edilmiş, ancak 19 hastada lenf düğümü 
xii
tutulumuna bakılmamıştır. İzlem sürecinde 11 (%11) hastada rekürrens gelişmiş, 89 (%89) 
hastada rekürrens saptanmamıştır. Yüz hastadan 71'i (%71) hiçbir MMR geninde kayıp 
izlenmeyen grup, yani MMR negatif 29'u (%29) MMR genlerinden en az 1 tanesinde kayıp 
olan grup, yani MMR pozitif'tir. MLH1 kaybı saptanan hasta sayısı 25 (%25), PMS2 kaybı 
saptanan hasta sayısı 25 (%25), MLH1/PMS2 beraber kayıp saptanan hasta sayısı 25 (%25) 
olup, MSH2 kaybı saptanan hasta sayısı 3 (%3) olup, MSH6 kaybı saptanan hasta sayısı 6 (%6) 
olup, MSH2/MSH6 birlikte kayıp saptanan hasta sayısı 3 (%3)'tür.
SONUÇ: Endometrioid tip endometrium kanserlerinde İHK değerlendirme sonucunda 
MMR ile lenfovasküler alan tutulumu ve derin myometrial tutulum arasında anlamlı ilişki 
bulunmuştur. Ancak bu ilişkinin sağkalıma etkisi görülmemiştir.
Anahtar Kelimeler: Endometrioid tip endometrium kanseri, dMMR, MSİ

Abstract:
PURPOSE: The aim of our study is to reveal the molecular features of endometrial 
cancer by immunohistochemical (IHC) method and to determine their relationship with 
prognostic variables.
MATERIAL AND METHOD: 100 primary endometrioid type endometrial carcinoma 
cases, surgically staged in Ege University Gynecological Oncology Department, were included 
in the study. The files of the patients who applied between 2002-2016 were searched. The IHC 
method was used to evaluate MMR deficiency.
Tumor areas were isolated from formalin-fixed, paraffin-embedded tissue samples after 
identification by a pathologist on sections stained with hematoxylin and eosin. Tissues obtained 
from the appropriate paraffin blocks of the cases were stained as IHC using MLH1, MSH2, 
MSH6 and PMS2 markers. A tumor sample was defined as MMR deficiency (dMMR) with a 
loss of at least one of the MMR proteins. The cases were divided into two groups as 
microsatellite stable (MSS without MMR protein deficit) and non-microsatellite (MSI with loss 
of expression in any MMR protein). The cases were compared in terms of prognostic factors 
with loss of nuclear expression in MMR proteins by IHC method. In addition, the effects of 
these parameters on survival were examined.
RESULTS: According to the FIGO 2009 staging system, the patients included in the 
study were distributed as Stage I patient group 77 (77%), stage II 14 (14%), stage III 8 (8%), 
stage IV 1 (1%). LVSI was detected in 36 (36%) patients and not observed in 64 (64%) patients. 
Twenty-eight (28%) of the cases were found to be grade 1, 57% grade 2, and 15% grade 3. The 
number of patients with cervical involvement was 82 (82%), and the number of patients without 
cervical involvement was 18 (18%). 
Adnexial involvement was detected in only 2 (2%) patients out of a hundred patients, 
and adnexal involvement was not observed in 98 (98%) patients. While the number of patients 
with deep myometrial invasion (DMI) was 39 (39%), DMI was not detected in 61 (61%) 
patients. While lymph node involvement was negative in 76 (76%) of 100 patients, involvement 
was found in 5 (5%) patients, but lymph node involvement was not evaluated in 19 patients. 
During the follow-up period, recurrence was found in 11 (11%) patients, and no recurrence was 
xiv
found in 89 (89%) patients. Of the 100 patients, 71 (71%) were in the group with no loss of any 
MMR genes (MMR negative) and 29 (29%) were the group with at least 1 loss of MMR 
genes(MMR positive). The number of patients with MLH1 loss was 25 (25%), the number of 
patients with PMS2 loss was 25 (25%), the number of patients with MLH1/PMS2 loss was 25 
(25%), the number of patients with MSH2 loss was 3 (3%), and the number of patients with 
MSH6 loss was 6 (6%), MSH6 and the number of patients with MSH2/MSH6 loss was 3 (3%).
CONCLUSION: As a result of IHC evaluation in endometrioid type endometrial 
cancers, a significant relationship was found between MMR and lymphovascular space 
involvement and deep myometrial invasion. However, there was no effect on survival.
Keywords: Endometrioid type endometrium cancer, dMMR, MSI