Aykırı malzeme estetiği ve informal art
Aesthetics of incongruous material and informal art
Yazar: SAADET ÖZGÜR GÜRASLAN
Danışman: DOÇ. RASİM ÖZGÜR
Dokuz Eylül Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Dokular = Tissues ; Estetik = Aesthetics ; Renkler = Colors ; Resim sanatı = Painting art ; Resimler = Pictures ; Sanatsal malzeme = Artistic material ; Sanatçılar = Artists ; İnformal sanat = Informal art

Özet:
20. yüzyılın sanat alanlarında önem kazanan bireyselleşmeyle birlikte geleneksel ifade biçimlerinin yerini, yenilikçi ve özgün sanatsal arayışlar almaya başlar. Kendi döneminin dünya görüşüyle biçimlenen sanatsal anlatımın gerçekleşmesinde, her sanat kendi anlatım dilini, kendine özgü araçlarıyla kurar. Özellikle 1945 sonrası sanatsal ifade, malzeme ve düşünce yapısıyla yeniden şekillenir. Varoluşçuluk ve Uzak Doğu felsefesiyle biçimlenen İnformal Art, otomatizm ve kendiliğindenlikle, bilincin değil bilinçaltının önem kazandığı yenilikçi bir anlatım geliştirir. Kaynaklarda; Taşizm, Lekecilik, Lirik soyut ve soyut dışavurumculuk olmak üzere tümünü içine alan bir hareket olarak tanımlanan İnformal Art, geleneksel resim malzemesi olan boyanın dışında; deri, talaş, alçı, vb. doğal malzemeler kullanır. Birçok yerde aykırı malzeme olarak tanımlanan bu doğal malzemeler, dokunsal doku etkisi yaratarak resim yüzeyinde espası güçlendirir.  20. Yüzyılın buhranlı yıllarında gelişen bu ifade biçimi, aykırı malzeme kullanımıyla sanata farklı bakış açısı getirir ve yeni bir anlatım dili oluşturur. 
İsyankâr bir ruhla hareket eden İnformal sanatçı çalışmalarında, bilinçaltının derinliklerini, içebakış yöntemiyle ve spontane fırça vuruşlarıyla ifadelendirir. Malzeme, yüzeyde katmanlar halinde ya da boyanın gelişi güzel akıtılmasıyla yerini alır. Nesnel gerçekliğin eritilerek yok edildiği tuval yüzeyinde, bağımsızlaşan renk etkisini daha da güçlendiren, aykırı malzeme kullanımıyla, doku zenginliği yaratılır. Yapıttan çok yaratım sürecinin önemli hale geldiği bu anlayışı benimseyen; Alberto Burri, Jean Fautrier, Hans Hartung, Georges Mathiou, Wols, vb. önemli temsilcileriyle boy gösteren bu sanat anlayışı, tezimin araştırma konusunu oluşturmaktadır.   
	 
Anahtar Kelimeler: İnformal Sanat, Estetik, Aykırı Malzeme, Doku, Renk

Abstract:
With individualism which became important in the 20th century, novel and original artistic pursuits began to replace traditional ways of expression. Each art uses its specific medium to build its peculiar way of expression based on the world view of its time. Especially after 1945, artistic expression is formed anew by its material and way of thinking. Influenced by Existentialism and Eastern philosophy, informal art developed an innovative approach where subconscious rather than consciousness became important through automatism and spontaneity. Informal art, also called as tachisme, lyric abstraction, abstract expressionism, and sometimes as a movement comprising all of them  uses, besides traditional pigment, such natural materials as animal skin, saw dust, gypsum and etc. These different and mostly incongruous natural materials strengthen the sense of space through texture, which creates a new perspective and language during the troubling times of the 20th century. 	
The informal artist motivated by a rebellious sprit expresses the inner depths of his or her subconscious through an inward look and spontaneous brushwork. The material finds its place on the surface in layers or through a random application (pouring) of paint. On the surface where the objective reality melts is created a richness of texture through the use of incongruous materials, which strengthens the effect of color even more. This thesis work studies such an approach where process is more important than the end result through the work of such artists as Alberto Berri, Jean Fautrier, Hans Hartung, Georges Mathiou, Wols and etc.

Keywords: Informal Art, Aesthetic, Incongruous Material, Texture, Color