Sağlıklı bireylerde farklı subtalar eklem pronasyon miktarının postural stabilite ve alt ekstremite dizilimlerine etkisi
The effect of different subtalar joint pronation amount on postural stability and lower extremity arrangements in healthy individuals
Yazar: GÜLSÜM BAYIROĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ PELİN PİŞİRİCİ ; DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM FEYZİOĞLU
Bahçeşehir Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Sağlık Bilimleri Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
Çalışmamızın birinci amacı, subtalar eklemleri pronasyon ve hiperpronasyon diziliminde olan sağlıklı bireylerin alt ekstremite dizilimi ve postural stabilitelerini kıyaslamaktır. İkinci amacımız ise pronasyon miktarı arttıkça, alt ekstremite diziliminin ve postural stabilitenin meydana getirdiği kompansatuar değişimleri incelemektir. Çalışmaya; 18-40 yaşları arasındaki, Ayak postür indeksi-6 (APİ-6) kullanılarak değerlendirilip, subtalar eklem pronasyon varlığı tespit edilen 39 birey dahil edildi. Katılımcılar subtalar eklem pronasyon artış değerlerine göre iki gruba ayrıldı. APİ-6'ya göre 6-9 arasında değere sahip olan katılımcılar birinci gruba (G1), 10-12 arasında değere sahip olan katılımcılar ikinci gruba (G2) dahil edildi. Tüm katılımcıların; APİ-6 indeksi, statik ve dinamik postural stabiliteleri, ayak ve ayak bileği kullanılabilirlik ölçeği (AAKÖ), navicular düşme testi (NDT), frontal plan projeksiyon açıları (FPPA), calcaneotibial açıları (CTA), tibial torsiyon açıları (TT) ve femoral internal-eksternal rotasyon açıları (FİR-FER) ölçüldü. Tüm değerlendirmeler bir kez yapıldı. Değerlendirmeler sonucunda, gruplar arasında APİ-1 (p=0,001; p<0,05), APİ-4 (p=0.00; p<0,05), APİ-5 (p=0,00; p<0,05) ve APİ-T (p=0,000; p<0,05) puanları arasında anlamlı farklılıklar görüldü. ND-WB puan ortalamalarında da (p=0,00; p<0,05) gruplar arasında anlamlı farklılık görüldü. ND-Çökme puan ortalaması (p=0,05; p>0,05) ise sınırda anlamlı bulundu.

Abstract:
The primary aim of our study is to compare the lower extremity alignment and postural stability of healthy individuals with subtalar joints in pronation and hyperpronation alignment. Our second aim is to examine the compensatory changes caused by lower extremity alignment and postural stability as the amount of pronation increases. To work; thirty-nine individuals between the ages of 18-40 who were evaluated using the Foot Posture Index-6 (API-6) and were found to have subtalar joint pronation were included. Participants were divided into two groups according to the increase in subtalar joint pronation values. Participants with a value between 6 and 9 according to API-6 were included in the first group (G1), and participants with a value between 10-12 were included in the second group (G2). All participants; API-6 index, static and dynamic postural stability, foot and ankle usability scale (FAAM), navicular drop test (NDT), frontal plane projection angles (FPPA), calcaneotibial angles (CTA), tibial torsion angles (TT), and femoral internal-external rotation angles (FIR-FER) were measured. All assessments were made once. As a result of the evaluations, were found among the groups API-1 (p=0.001; p<0.05), API-4 (p=0.00; p<0.05), API-5 (p=0.00; p<0.05) and API-T (p=0.000; p<0.05) scores were significantly different. There was also a significant difference between the groups in the mean ND-WB scores (p=0.00; p<0.05). ND-Slump mean score (p=0.05; p>0.05) was found to be borderline significant.