Deneysel diyabetli sıçanlarda melatoninin periferik nöropatiye etkisinin elektrodermal aktivite ile araştırılması
Exploring the effect of melatonin on peripheral neuropathy in experimental diabetic rats by electrodermal activity
Yazar: ALİ YÜCEL KARA
Danışman: PROF. DR. NAZAN DOLU
Erciyes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Fizyoloji = Physiology
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetik nöropatiler = Diabetic neuropathies ; Galvanik deri cevabı = Galvanic skin response ; Melatonin = Melatonin ; Nöropatiler = Neuropathies ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Diyabetik nöropati, diyabetes mellitusun en önemli komplikasyonlarından biridir. Diyabette nöropatinin en yaygın görülme biçimi diyabetik periferik nöropatidir. Elektrodermal aktivite (EDA), sempatik sinirlerce inerve edilen ekrin ter bezlerinin aktivitesini yansıtır. EDA'nın en sık kullanılan ölçüm türlerinden biri deri iletkenlik seviyesidir (DİS). Çalışmamızda melatoninin diyabetik nöropatiye etkisi, streptozosin (STZ) ile oluşturulan diyabetik sıçan modelinde EDA kullanılarak araştırılmıştır.  
Çalışmada 40 adet 12 haftalık Sprague-Dawley cinsi erkek sıçan kullanıldı. Çalışma, sham (% 0,9'luk izotonik NaCI solüsyonu, 30 gün, n=10), diyabet (STZ) (45 mg/kg STZ, tek doz, n=10), MLT (10 mg/kg melatonin, 30 gün, n=10) ve MLT+STZ (tek doz 45 mg/kg ip STZ enjeksiyonundan 3 gün sonra; 10 mg/kg melatonin, 30 gün, n=10) gruplarında gerçekleştirildi. Her grubun 15. ve 30. günlerde EDA kayıtları alınıp DİS'leri (µmho) hesaplandı ve plazma glukoz seviyeleri ölçüldü.
MLT+STZ grubu ile sham grubu karşılaştırıldığında, DİS değerlerinin büyük kısmında anlamlı bir fark bulunmamıştır. MLT+STZ grubunun 15. ve 30. günlerdeki DİS değerleri, STZ grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. 
Diyabetik nöropati, ekrin ter bezlerinin aktivitesini azaltarak DİS'leri düşürmüştür. Deneysel diyabetli sıçanlarda melatoninin DİS'leri yükseltmesi DPN üzerinde iyileştirici etkisinin olabileceğini göstermektedir. 

Anahtar Kelimeler: Melatonin, Elektrodermal aktivite, Diyabetik sıçan modeli, Diyabetik nöropati, Deri iletkenlik seviyesi

Abstract:
Diabetic neuropathy is one of the most important complications of diabetes mellitus. The most common form of diabetic neuropathy is diabetic peripheral neuropathy.
Electrodermal activity (EDA) represents the activity of the eccrine sweat glands that innervated by sympathetic nerves. One of the most common measurement types of EDA is the skin conductivity level (SCL). In our study, the effect of melatonin on diabetic neuropathy was investigated in streptozotocin (STZ)-induced diabetic rats by EDA. 
40 male Sprague-Dawley rats (12 weeks old) were used in the study. The study consisted of sham (0.9% isotonic NaCl solution, 30 days, n=10), diabetes (STZ) (45 mg/kg STZ, single dose, n=10), MLT (10 mg/kg melatonin, 30 days, n=10) and MLT+STZ (10 mg/kg melatonin, 30 days, n = 10, after 3 days of single injection of 45 mg/kg ip STZ) groups. SCL (μmho) were calculated after EDA recordings were taken and plasma glucose levels were measured in all groups on the 15th and 30th days.
There was no significant difference in most of the SCL values between the MLT+STZ group and the sham group. SCL in the MLT+STZ group was significantly higher than the STZ group on the 15th and 30th days.
Diabetic neuropathy reduces SCL by decreasing the activity of the eccrine sweat glands. Melatonin increased SCL in experimental diabetic rats. It may suggest that melatonin has therapeutic effect on diabetic peripheral neuropathy.

Keywords: Melatonin, Electrodermal activity, Diabetic rat model, Diabetic neuropathy, Skin conductance level