Yarım kalan çocukluk: Kilis örneğinde çocuk gelinler
Uncompleted childhood: Child brides in the case of Kilis
Yazar: KİFAYET KÜBRA CENK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ SELCEN KÖK
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Kamu Yönetimi = Public Administration ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Erken evlililk = Early marriage ; Evlilik = Marriage ; Gelin = Bride ; Kilis = Kilis ; Kız çocukları = Young girls ; Çocuk Hakları Sözleşmesi = Children Rights Convention ; Çocuk hakları = Children's rights ; Çocuklar = Children

Özet:
Türkiye'nin de taraf olduğu BM Çocuk Haklarına Dair SözleĢme 'ye göre 18 yaĢını doldurmamıĢ her birey çocuk sayılmaktadır. Bu sözleĢmenin ve sözleĢmeye dayanarak çıkarılmıĢ birçok yasanın koruma sözü verdiği çocuklar, yasalarca korunamamakta, pek çok riske maruz kalmaktadır. Bu risklerden yaygın olanlarından biri de erken evliliklerdir. Türkiye'nin de içinde bulunduğu geliĢmekte olan çoğu ülkede, fiziksel ve psikolojik olarak henüz hazır olmayan kız çocukları evlenmeye zorlanmakta ve henüz kendileri çocukluk sürecini tamamlamamıĢken çocuk sahibi olmaktadır. Toplumların güçsüz kategorilerinden biri olarak bu kız çocuklarının bedenleri, cinsellik ve emek bağlamında sömürüye açık haldedirler ve evlendirildikleri kiĢilerce yaygın biçimde ekonomik, psikolojik, cinsel ve fiziksel Ģiddete maruz kalmaktadırlar. Mevcut yasal düzenlemeler çocukları ne erken evliliklerden ne de sonuçlarından biri olarak Ģiddet biçimlerinden koruyabilmektedir. Çünkü bu olgu güçlü toplumsal meĢrulaĢtırma araçlarıyla beslenmekte, kültürel olarak kabul görmekte ve normalleĢtirilmektedir. ÇalıĢmamızda erken evlilikleri üreten süreçlerin altında, söz konusu bu kabulleri yaratan ataerkil toplumsal düzenin yattığı iddia edilmektedir. Bu toplumsal düzen, ürettiği eril tahakküm biçimleri ile kız çocuklarının çocukluklarını kesintiye uğratmakta, onları yaĢıtlarından uzaklaĢtırmakta, eğitim yaĢamının dıĢına itmekte, Ģiddete teslim etmekte ve henüz ne bedensel ve ne de psikolojik olarak hazır değil iken onları anne yapmaktadır. Bu bağlamda ataerkil toplum yapısı, kendini ifade etme araçlarından yoksun, benliğini kuramamıĢ, zaten savunmasız olan kız çocuklarını güçlenme fırsatlarından da yoksun bırakarak baskı altına alınmalarını kolaylaĢtırmakta, onları güçsüz bireyler haline getirmektedir. 
II 
 
ÇalıĢma, erken evlilik yapmıĢ kadınların, eril tahakküm biçimleri ile Ģekillenen yaĢamlarına odaklanmaktadır. ÇalıĢma, Kilis'te yaptığımız alan araĢtırmasına dayanmaktadır. Bu bağlamda alanda 17 kadın ile derinlemesine mülakat yapılmıĢ, evlilik öncesi çocukluk dönemlerine, eğitim yaĢamlarına, çalıĢma yaĢamlarına, cinsiyet rollerine, ev içi yaĢamlarına, toplumsal iliĢki ve pratiklerine iliĢkin elde edilen veriler nitel analiz yöntemi ile değerlendirilmiĢtir.

Abstract:
According to the UN Convention on the Rights of the Child in which Turkey is a signatory, under 18 years of age, each individual is considered a child. This Convention and many laws enacted under this Convention promises to protect children. Nevertheless they are not protected by laws and are exposed to many risks. One of the most common of these risks is early marriages. In most developing countries, where Turkey is also found in girls who are not ready physically and psychologically are forced to marry and have children while they have not yet completed their childhood. As one of the weak categories of societies, the bodies of these girls are open to exploitation in the context of sexuality and labor, and they are commonly exposed to economic, psychological, sexual and physical violence by their mates. Current legal regulations can neither protect children from early marriages nor from forms of violence, one of the consequences of early marriages. Because this phenomenon is fed by powerful social legitimation tools, culturally accepted and normalized. In our study, it is claimed that the patriarchal social order that created these assumptions underlies the processes that produce early marriages. This social order, with the masculine forms of domination it produces, interrupts the childhood of girls, distances them away from their peers, pushes them out of education, makes them violent and makes them mothers when they are not physically and psychologically ready. Within this context, the patriarchal social structure facilitates the suppression of vulnerable girls who are deprived of the means of self-expression, who cannot establish their self and makes them empowerment individuals.  The study focuses on the lives of early married women which shaped by masculine forms of domination. The study is based on our field research in Kilis. In this context, 17 women were interviewed in depth, and qualitative analysis 
IV 
 
method was used to evaluate the data obtained from these women's premarital childhood, education, working life, gender roles, domestic life, social relations and practices.