Rezidüel asetabuler displazi tedavi yönetimi
Treatment management of residual acetabular dysplasia
Yazar: ALPER AZİZ TEKİN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ İSMAİL HAKKI KORUCU
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Asetabulum = Acetabulum ; Kalça = Hip ; Kalça eklemi = Hip joint ; Kalça çıkıkları = Hip dislocation ; Osteotomi = Osteotomy ; Radyografi = Radiography

Özet:
Amaç. Gelişimsel kalça displazisine yönelik ilk tedavisi uygulanan, sonraki takiplerinde 
rezidüel displazi gelişen ve bunun yanında tarama programına dahil olmayıp geç dönemde 
tarafımıza başvuran çocuklarda asetabuler displazinin hem tedavisi hem de yeni 
belirlediğimiz iki radyolojik parametre incelenmiştir.
Yöntem. Kliniğimizde Ocak 2013-Aralık 2020 aralığında, açık ya da kapalı redüksiyon 
yapılmış olup rezidüel asetabuler displazi nedeniyle takip edilen 18 hastanın 20 kalçası ile 
tarama programına dahil olmayıp geç dönemde başvuran 29 hastanın 33 kalçası olmak üzere,
47 hasta ve 53 kalça retrospektif olarak elektronik hasta dosyaları üzerinden incelenmiştir
Bulgular. 5-8 yaş aralığında asetabuler displaziyi öngörmek için yeni belirlediğimiz 
parametrelerden "teğet açı oranı" için cut-off %63,44; "yarıçaplar açı oranı" için ise %71,72 
olarak hesaplanmıştır. Her iki parametre asetabuler indeks ile yüksek derecede koreledir.
Redüksiyon sonrası izole displazi nedeniyle 11 kalça konservatif takip edilirken, 9 kalçaya 
ikincil osteotomi uygulandı. İkincil osteotomi yapılanların radyolojik parametreleri 
redüksiyon sonrası takiplerde daha kötü olup, en son takiplerde konservatif grupla benzerdir. 
Klinik olarak ise ikincil osteotomi yapılanlarda sonuç biraz daha olumlu bulunmuştur. Geç 
başvuru 29 hasta ve 33 kalçalık grupta osteotomi yapılan yaş, ikincil olarak yapılanlara göre
anlamlı olarak daha büyüktür. Bu iki grubun son kontrollerinde radyolojik parametrelerde 
bariz farklılık yoktur. Son klinik duruma bakıldığında sonuç benzer olup geç başvurularda 
ekstradan %6 vaka MacKay grup 3 olarak nitelendirilmiştir.
Sonuç. Teğet açı oranı ve yarıçaplar açı oranı, 5-8 yaş arası çocuklarda, disloke olmayan
kalçalarda rezidüel asetabuler displaziyi öngörmede kullanılabilir. Redüksiyon yapılmış 
vakalar radyografik parametreleri normal değerlerine ulaşsa da 8-10 yaşına kadar takip 
edilmelidir. Redüksiyon yapılmış izole rezidü olgularda osteotomilerden iyi sonuç almak 
için erken zamanlamaya gerek olmayabilir. Yeterli izlemin ardından halen klinik ve 
radyografik parametrelerde bariz kötüye gidiş varsa 8 yaşa kadar olan süreçte ikincil 
osteotomiler uygulanabilir. 
Anahtar kelimeler. Gelişimsel kalça displazisi; asetabulum; Salter osteotomisi; radyolojik 
parametreler

Abstract:
Aim. Two newly determined radiological parameters and the treatment of acetabular 
dysplasia was examined in children who were made first treatment for developmental 
dysplasia of the hip but developed residual dysplasia in their subsequent follow-ups, and 
who were not included in the screening program and applied to us in the late period.
Method. 47 patients and 53 hips treated by us between January 2013 and December 2020; 
inculding 20 hips of 18 patients who underwent open or closed reduction and, 33 hips of 29 
patients who were not included in the screening program and who were admitted in the late 
period, were retrospectively examined on electronical patients files.
Results. The cut-off was calculated as 63.44% for the "tangent angle ratio" and 71.72% for 
the "radii angle ratio", which is one of the newly determined parameters to predict acetabular 
dysplasia in the 5-8 age group. Both of these parameters is correlated with acetabular index 
as highly. After reduction, 11 hips were followed conservatively due to isolated dysplasia, 
while secondary osteotomies were performed on 9 hips. Although the radiological 
parameters of those who underwent secondary osteotomy were worse in the follow-ups after 
reduction, they were similar in the last follow-ups. Clinically, the results were found to be 
slightly more positive in those who underwent secondary osteotomy. In the 29 patients and 
33 hips who applied to the hospital at an advanced age, the age at which osteotomy was 
performed was significantly higher than those who underwent secondary osteotomy. There 
was no obvious difference in radiological parameters at the last follow-up of these two 
groups. When the last clinical situation is considered, the result is similar, and an extra 6% 
of cases in late admitted are described as MacKay group 3.
Conclusion. Tangent angle ratio and radii angle ratio can be used to predict acetabular 
dysplasia of the non-dislocated hips in children aged 5-8 years. Reduced cases should be 
followed up to 8-10 years of age, even if their radiographic parameters reach normal values.
Early surgery may not be necessary in order to get good results from osteotomies in isolated 
residual cases that have been reduced at the right time. If there is still obvious deterioration 
in clinical and radiographic parameters after adequate follow-up, secondary surgeries can be 
performed up to the age of 8 years. 
Keywords.Developmental Dysplasia of the Hip, acetabulum, Salter osteotomy, radiological parameters