Çoklu diş eti çekilmelerinin tedavisinde titanyumla hazırlanmış trombositten zengin fibrinin subepitelyal bağ dokusu grefti ile karşılaştırılması
Comparison of titanium-riched fibrin with subepitelialconnective tissue in the treatment of multiple gingivalrecessions
Yazar: DİLEK ÖZKAN ŞEN
Danışman: DOÇ. DR. ELİF ÖNCÜ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2020
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Bağ doku = Connective tissue ; Gingiva = Gingiva ; Gingival hastalıklar = Gingival diseases ; Gingival çekilme = Gingival recession ; Tedavi = Treatment ; Titanyum = Titanium ; Transplantlar = Transplants ; Trombositten zengin fibrin = Platelet rich fibrin

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Miller Sınıf I bilateral çoklu diş eti çekilmesi olan hastalarda mikrocerrahi teknikler ile hazırlanmış modifiye koronale pozisyonel flep (MKPF) ile kombine uygulanan Titanyum-Trombositten Zengin Fibrin (T-TZF) ile otojen ve altın standart olan Subepitelyal Bağ Doku Grefti (SBDG) uygulamasının klinik sonuçlarının karşılaştırılmasıdır. 
Yöntem: Çalışmada 20 hastada 118 maksiller bilateral çoklu Miller Sınıf I diş eti çekilmesi tedavi edilmiştir. Diş eti çekilmeleri randomize olarak T-TZF (58 diş) veya SBDG (60 diş) ile modifiye koronale pozisyone flep tekniği ile tedavi edildi. Gingival indeks, plak indeksi, sondalanan cep derinliği, diş eti kalınlığı, çekilme yüksekliği, çekilme genişliği, keratinize diş eti genişliği ve açık kök yüzeyi alanı başlangıçta ve 6. ayda ölçülüp kaydedildi. Operasyon sonrası ağrı düzeyleri VAS (Vizüel Analog Skala), iyileşme durumu yara iyileşme indeksi ile değerlendirildi. Her iki tedavi grubunun tedavi öncesi ve sonrası sonuçları ve gruplar arası farklar değerlendirilp karşılaştırıldı.
Bulgular: Operasyon sonrası 6. ayda T-TZF grubunda ortalama kök kapanma oranı %61,77±35,49 ve SBDG grubunda %75,01±25,09'di. Test ve kontrol gruplarının tam kök kaplama yüzdesi sırasıyla %25.8 ve 41.6 idi (p> 0.05). Her iki grupta da başlangıca göre anlamlı klinik ataşman kazancı elde edildiği, ancak sonuçlar karşılaştırıldığında SBDG grubunda elde edilen kazançların istatiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu belirlendi. VAS sonuçlarına göre hasta memnuniyetinin T-TZF grubunda daha yüksek olduğu ve yara iyileşmesinin T-TZF grubunda daha hızlı olduğu tespit edildi.
Sonuç: Bu çalışmanın sınırları dahilinde, Miller I diş eti çekilme defektlerinin tedavisinde otojen T-TZF membranın güvenilir ve etkili sonuçlar verdiği görülmüştür. Hasta memnuniyeti ve hızlı iyileşme sağlaması gibi avantajları gözönüne alındığında T-TZF, SBDG'ye alternatif olarak uygulanabilir.
Anahtar Kelimeler: çekilme, diş eti, subepitelyal bağ dokusu grefti

Abstract:
Purpose: The objective of this study was to evaluate the clinical effectiveness of Titanium-Platelet Rich Fibrin (T-PRF) in combination with modified coronally advanced flap (MCAF) in the treatment of multiple gingival recessions and to compare with the use of a SCTG in combination with a MCAF in Miller class I bilateral gingival recession treatment.
Methods: Twenty patients with multiple gingival recession defects (Miller I) participated in this randomized, split-mouth, controlled study. A total of one hundred eighteen defects received either T-PRF+MCAF (test) (58 teeth) or MCAF with subepithelial connective tissue graft (SCTG) (control) (60 teeth). Gingival recession depth (RD), gingival recession width (RW), keratinized tissue width (KTW), recession area (RA), probing depth (PD), clinical attachment level (CAL) and gingival thickness (GT) were evaluated at baseline and after 6 months. Additionally, patients' discomfort during post-surgery week were measured by comparing visual analogue scale scores (VAS). Post-operative healing status were evaluated with the wound healing index.
Results: Percentage of root coverage in test group was 61.77 ± 35.49% and in control group was 75.01 ± 25.09%. Percentage of complete root coverage of the test and control groups was 25.8 and 41.6%, respectively (p>0.05). KTW and GT were increased in both groups from baseline to 6 months, there was statistically significant difference between treatment groups in favor of SCTG. Use of a PRF membrane in gingival recession treatment decreased postoperative discomfort and accelerated wound healing compared to SCTG-treated gingival recessions.
Conclusion: Within the limits of the present study, we conclude that localized gingival recessions could be successfully treated with MCAF+T-PRF as well as MCAF+SCTG. The PRF technique has a bonus advantage of being more comfortable during postoperative period. Additionally T-PRF contributes to the healing process. We suggest that the use of PRF is a valid alternative to SCTG for the treatment of gingival recessions.
Keywords: recession, gingiva, subepithelial connective tissue graft