Uzun doku nakli için traksiyon kuvvetleriyle damar uzatma tekniğinin araştırılması
Investigation of vessel lengthening technique by traction forces for distant tissue transfer
Yazar: ÇAĞIL MERİÇ ERENOĞLU
Danışman: DOÇ. YİĞİT ÖZER TİFTİKCİOĞLU
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Cerrahi tedavi = Surgical treatment ; Cerrahi-kardiyovasküler = Surgery-cardiovascular ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Doku nakli = Tissue transplantation ; Kan damarları = Blood vessels ; Osteogenez = Osteogenesis

Özet:
Doku genişletme ve distraksiyon osteogenezis gibi tekniklerde olduğu gibi, mekanik kuvvetlerle doku rejenerasyonunun mümkün olduğunu bilmekteyiz. Damar defekti veya flep cerrahisinde pedikülün kısa kalması gibi damar uzunluğunun yetersizliğine bağlı durumlarda yeterli damar uzunluğunu sağlamak için ek işlemlere ihtiyaç vardır. Aynı zamanda alıcı damar yokluğu, damarsal patolojiler gibi durumlarda mikrocerrahi anastomoz tekniği mümkün olmayabilmektedir.
Bütün bu sorunlara bir çözüm arayışı içinde, damar uzunluğunun yetersiz kaldığı durumlarda, mekanik kuvvetlerle doku rejenerasyonu ve elde edimi prensiplerinden yola çıkarak, sıçan femoral arter ve venine daha önce uygulanmamış bir teknik olarak bir internal maksillofasiyal distraksiyon cihazı ile günlük traksiyon uygulanıldı. Deney sonunda damarın uzunluğuna, kan akımına (patensine) ve histolojik yapısına olan etkileri ve biyokimyasal etkiler değerlendirildi. 15 kontrol ve 15 deney hayvanı olmak üzere toplam 30 adet Wistar-Albino cinsi sıçan kullanıldı. Anestezi altında distraksiyon cihazı yerleştirilen deneklerin sol taraflı femoral damarlarına 10 gün boyunca günde 1 milimetre olmak üzere traksiyon uygulandı. Kontrol grubuna ise damar izolasyonu dışında herhangi bir işlem uygulanmadı.
Sonuç olarak, traksiyon uygulanan damarlarda kontrol grubuna göre anlamlı derecede uzunluk elde edildiği görüldü. (Kontrol= 12.86 mm, Deney=21.93 mm, p<0.05) Kontrol grubunda hiçbir denekte tromboz izlenmedi (n=0). Traksiyon grubunda % 20 oranında arter ve ven birlikte trombozu izlendi. (n=3) İzole arter veya ven trombozu görülmedi. Kan akımı olarak kontrol ve deney grubu arasında istatistiksel anlam saptanmadı. (p>0.05) Yapılan mikroanjiyografik çalışmalarda kontrol ve deney gruplarında damar patensinin olduğu gözlendi. Histolojik çalışmalarda, Hematoksilen-Eozin ile boyanan örneklerde traksiyon grubunda bulunan femoral arter ve ven kesitlerinde damar duvarında kalınlaşma, perivasküler PMNL infiltrasyonu izlendi. Kan akımının olmadığı deneklerde (n=3) damar içi trombozla uyumlu görünüm izlendi.
Yapılan biyokimyasal çalışmalarda kontrol ve traksiyon grupları arasında, hemolizat MDA, doku MDA, serum, hemolizat ve doku SOD, plazma VEGF ve AT-III oranları karşılaştırıldığında anlamlı bir istatistiksel fark saptanmadı.
Uygulanılan bu yöntem, damar cerrahisinde, patens kaybı olmadan damar uzunluğu elde edilebilirliği açısından pilot bir çalışma olup, sonuçları ek deneysel çalışmalar için ve kliniğe uygulanım açısından umut vaat edicidir. Ek çalışmalarla bu deneysel tekniğin pratik uygulamaya geçebileceği kanısındayız.

Abstract:
It has been known that tissue regeneration supplied by mechanical forces is possible like tissue expansion and distraction osteogenesis principles. In case of inadequate vessel length, as in arterial gap or flap pedicle falling short, there is a need for additional techniques. Additionally, absence of appropriate recipient vessels and presence of vascular pathologies may render microvascular anastomosis impossible.
In search of a solution, we made a technique defining study investigating the effects of mechanical traction applied by an internal maxillofacial distractor device on major vessels of rat; femoral artery and vein and named the technique "traction vasculogenesis".
At the end of the traction period, vessel length, blood flow patency, histologic and biochemical effects were evaluated. A total number of 30 Wistar-Albino rats were used. (15 control and 15 experiment) Under general anaesthesia, left femoral artery and vein of the rats were isolated and traction was applied for 1 mm per day for 10 days by a distraction device. In control group, vessels were isolated but no traction was applied.
In the results, significant vessel length gain was found in experiment group compared to the control group. (Control= 12.86 mm, Experiment=21.93 mm, p<0.05) There was no thrombosis in the control group. (n=0) In the traction group 20 percent arterial and venous co-thrombosis was observed. (n=3) There was no isolated arterial or venous thrombosis. There was no statistical significance between control and traction groups in blood flow. (p>0.05)
In the microangiographic studies vessel patency was observed in both groups. In the histologic studies of femoral artery and vein sections, thickening in vessel wall, perivascular PMNL infiltration was seen. In the rats which had no blood flow (n=3) intravascular thrombosis was observed in both artery and vein. In the biochemical studies, there was no statistically significant difference of hemolisate and tissue MDA, serum, hemolisate and tissue SOD, plasma VEGF and AT-III between control and traction groups.
This technique is a pilot study for obtaining vessel length without losing blood flow patency in vascular surgery and its results are promising for further experimental studies and clinical adaptation. With further research we think that this experimental technique is not far from clinical applications.