Reşat Nuri Güntekin`in romanlarında aşk ilişkileri
Love relations in the novels of Reşat Nuri Güntekin
Yazar: BEYHAN UYGUN AYTEMİZ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SÜHA OĞUZERTEM
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Ekonomi ve Sosyal Bilimler Enstitüsü  / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2005
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Reşat Nuri Güntekin'in Romanlarında Aşk lişkileri?Beyhan Uygun AytemizBu çalışmada, ?Millû edebiyat?ın kurucularından biri olarak kabul edilenReşat Nuri Güntekin'in (1889-1956) ?duygusal romanları? odağa alınmaktadır.Bu bağlamda, yazarın Harabelerin Çiçeği (1918), Gizli El (1920), Çalıkuşu(1922), Damga (1924), Dudaktan Kalbe (1925), Akşam Güneşi (1926), BirKadın Düşmanı (1927), Eski Hastalık (1938) ve Ateş Gecesi (1942) başlıklıromanları aşk ilişkilerinin temsili açısından incelenmiştir. Tezde özellikle,Güntekin'in romanlarında ana karakterlerin ve anlatıcıların bakış açısındansunulan bireysel değer sistemleri ve aşk ilişkileri sorgulanmıştır. Bu karakterlerinkişilik özelliklerinin, tipik narsisistik örgütlenmeyle belirlendiği gözlemlenmiştir.Güntekin, benmerkezci, bencil ve sürekli olarak hayran olunma ihtiyacı duyankarakterler yaratma konusunda tutarlılık sergiler. Karakterlerin, çevrelerindekihemen herkesle eşduyum kurma konusundaki yetersizlikleri, sağlıksız çocuklukdeneyimlerinden ve yetersiz ebeveyn ilişkilerinden kaynaklanmaktadır.Kendiliğin romanlarda bu şekilde kurgulanması, aşk ve diğer kişisel ilişkilerininyanı sıra, çoğu zaman bir sürgün yeri olarak betimlenen Anadolu'nun temsilinide biçimlendirir. Bununla birlikte, aşkın deneyimlenmesi konusunda kadınkarakterler ile erkek karakterler özelinde önemli farklılıklar gözlemlenmektedir.Yazarın erkek karakterleri âşık olma yetisine sahipken kadın karakterleri âşıkolamazlar. Bu, romanların sonunda potansiyel âşıkların ayrılmasıyla sonuçlanır.Böylelikle, tipik duygusal romanın geleneksel yapısı dönüştürülmüş olur.Anahtar kelimeler: Millû edebiyat, duygusal romanlar, narsisizmkendilik.

Abstract:
Love Relations in the Novels of Reşat Nuri Güntekin?Beyhan Uygun AytemizThis study focuses on the romantic novels of Reşat Nuri Güntekin(1889-1956), who is generally acknowledged as a founding member ofnational Turkish literature. It investigates the following eight novels of theauthor in terms of the love relationships displayed in them: HarabelerinÇiçeği (The Flowers of Ruin, 1918), Gizli El (The Secret Hand, 1920),Çalıkuşu (The Wren, 1922), Damga (The Stigma, 1924), Dudaktan Kalbe(From Lips to Heart, 1925), Akşam Güneşi (The Sunset, 1926), Bir KadınDüşmanı (A Misogynist, 1927), Eski Hastalık (The Old Pain, 1938), andAteş Gecesi (Night of Fire, 1942). The thesis mainly examines the personalvalue system and the love relationships depicted in Güntekin?s novelsthrough the perspectives of their narrators and protagonists. It is observedthat these characters? traits almost always gather around a typical narcissisticconfiguration. Güntekin is consistent in creating characters that are self-centered, arrogant, and in need of constant admiration. Their lack of empathytowards almost all others in their environment emerges from their insecurechildhood experiences and inadequate parental interactions. Suchconstructions of the self in the novels in turn shape the protagonists? love andother interpersonal relations, as well as the representation of Anatolia, whichis often described as a place of exile. However, important differences arealso observed in the novels, especially in the representation of love asexperienced by male and female characters. While the author?s malecharacters seem to be capable of love, his female characters are not. Thisresults in the disunion of the potential lovers, a phenomenon transforming thetraditional structure of the typical romantic novel.Keywords: national literature, romantic novel, narcissism, self.