Psikiyatri polikliniğine başvuran hastalarda çocukluk çağı travmalarının mizaç, karakter özellikleri ve öfke ile ilişkisi
The relationship between childhood abuse/neglect and temperament, character development, anger in psychiatry outpatients
Yazar: ŞULE TÖNGE
Danışman: PROF. DR. ASLI ÇEPİK KURUOĞLU
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Kişilik = Personality ; Mizaç = Temperament ; Psikiyatrik hastalar = Psychiatric patients ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuklar = Children ; Öfke = Anger

Özet:
Çocuk, doğduğu andan itibaren büyüme süreci içinde ailesi ve çevresi ile kurduğu etkileşimden çıkardığı sonuçları özümseyerek kişiliğinin ve ruhsal yapısının temellerini oluşturur. Çocuk, anne ve babaya sadece bakım ve beslenme açısından değil aynı zamanda sevgi ve ilgi açısından da gereksinim duyar. Bu nedenle, ebeveynlerin çocuklarına karşı gösterdikleri davranış biçimleri, çocuğun yetiştiği ortam, çevresindeki diğer yetişkinlerin davranışları çocuğun sağlıklı bir kişilik geliştirmesi açısından önemlidir.Mevcut benlik savunma mekanizmaları ve baş etme yolları ile üstesinden gelinemeyecek düzeydeki ağır sarsıcı yaşantılar kişinin ruhsal yapısı üzerinde özgül etkiler yaratır. Bu tür yaşantılar ruhsal travmalar olarak tanımlanır. Son yıllarda insan psikolojisi alanında yapılan birçok çalışmada, ruhsal bozuklukların temelinde yatan nedenler içinde çocukluk çağındaki örselenme yaşantılarına odaklanılmıştır.Çocukluk çağı travmatik yaşantıları; bir sorumluluk, güven ya da güç ilişkisi bağlamında çocuğun sağlığı, yaşamı, gelişmesi ve saygınlığı açısından, fiilen zararlı ya da zararlı sonuçlar verebilecek her türlü fiziksel ve/ veya duygusal kötü muamele, cinsel istismar, ihmal ya da ihmalkar davranışları içermektedir . 1999 WHO Çocuk İstismarını Önleme İstişare Toplantısı, çocukluk çağı örselenme yaşantılarının 4 türünü tanımlamaktadır:1-Fiziksel İstismar2-Cinsel İstismar3-Duygusal İstismar4-İhmalGenel anlamda; çocuk istismarı ve ihmali ebeveyn ya da bakıcı gibi bir erişkin tarafından çocuğa yöneltilen, toplumsal kurallar ve profesyonel kişilerce uygunsuz ya da hasar verici olarak nitelendirilen, çocuğun gelişimini engelleyen ya da kısıtlayan eylem ya da eylemsizliklerin tümüdür. Çocuğa yönelik kötü muamele ya da çocuk istismarı insanlık tarihi kadar eski bir olgu olmakla birlikte günümüzde istismar olgularının halen büyük çoğunluğu bilinmemekte, bildirilmemektedir. Çocuk istismarı yinelenebilirliği, çocuğa genellikle en yakını olan kişiler tarafından yapılıyor olması ve çocuk üzerinde yaşamının ilerleyen yıllarını dahi etkileyecek uzun süreli etkilerinin tanımlanması ve tedavi edilmesi güç bir travma türüdür.Çocukluk yaşantılarında ihmal ve istismar öyküsü bulunan yetişkinler ruhsal sorunlar açısından daha çok risk altındadırlar. Yapılan pek çok çalışmada, çocukluk çağında yaşanan travmaların ileriki yıllarda kişilik bozuklukları, depresyon, madde kullanımı, antisosyal davranış bozuklukları, dissosiyatif bozukluk, somatizasyon bozukluğu, anksiyete bozuklukları, kendine zarar verme davranışları gibi pek çok ruhsal sorunla ilişkisi ortaya konmuştur. Ayrıca bu kişiler başkaları ile kurdukları sosyal ilişkilerde de çekingen, korkak, antisosyal davranışlar sergilemektedirler. Daha önce yapılan çalışmalarda çocukların travmatik yaşantı durumlarında travmaya özgül davranış kalıpları (çabuk tepki verme, kaçınma, çaresizlik, yıkıcı davranışlar) geliştirdikleri ve bunların oluşan bilişsel şemalarla yetişkin yaşama taşındığı ileri sürülmüştür. Bu çocukların erişkin dönemdeki ilişkilerinde çocukluktaki kötüye kullanma, saldırıya uğrama, şiddet ve örselenme sahnelerini yineleyici bir şekilde yaşadıkları düşünülmektedir.Çocukluk çağı ihmal ve istismar yaşantılarının erişkin dönemde ruhsal sağlık üzerindeki muhtemel etkilerinden yola çıkarak, çalışmamızda bu yaşantıların polikliniğimize başvuran hastalardaki sıklığını belirlemeyi, mizaç/ karakter gelişimi ve öfke üzerine etkilerinin araştırılmasını ve bunun travmatik yaşantısı olmayan hastalarla karşılaştırılmasını amaçladık. Ülkemizde çocukluk çağı travmaları sıklığı ve etkileri ilgili verilerin kısıtlı olması nedeni ile çalışmamızın sonuçlarının önem taşımasını ummaktayız.

Abstract:
Childhood abuse and neglect are activities or failures that are directed towards a child by parents or other caregivers, and block or limit childs development. People who were abused or neglected as children have increased risk of psychiatric problems.The aim of this study is to investigate the effects of childhood abuse and neglect experiences on temperament, character development and anger in psychiatry outpatients. 250 patients who were referred to outpatient clinics with several problems and diagnosed with a psychiatric disorder and who meet the inclusion criterias were included in the study. Assesment were done by using childhod trauma questionare, multidimentional anger questionare and temperament characters inventory. In depression diagnosed group statistically significant results were found between emotional abuse/neglect and harm avoidance relation; and emotional abuse, physical abuse, neglect and anger scores. In previous studies that searched for the temperament and character features of depression patients, harm avoidance was found to be the most relevant temperament dimension that is related to depression. In literature there are no studies investigating the association between childhood abuse/neglect and temperament character features of depression patients.In the anxiety disorders group of the study; the positive result indicating an association between sexual abuse and anger that is absent in other four groups, indicates that sexual abuse may increase the anger levels of patients with anxiety.In the group of alcohol/substance dependent patients, significant associations were found between several abuse/neglect types and temperament, character dimensions, anger levels. The similar results of such studies in the literature strengthen our results.Although ?other disorders? group is a heterogenous group, a negative but significant relation between all abuse/neglect types and cooperativeness as a temperament dimension. The limited patient number in this group is thought to be a limitation of this study. It can be supposed that this character dimension as an important predictor of personality disorders may be formed in the presence of abuse and neglect. The effects of axis 2 disorders were not investigated in this study.The results of this study indicating significant associations between varying proportions of several abuse/neglect types and temperament, character features, anger; make us to think that presence of childhood abuse/neglect may have an important role in this area. In literature there are no studies investigating the association between childhood abuse/neglect and temperament, character features. New studies that investigate the effects and consequences of childhood abuse and neglect on adulthood will be efficacious.