Yüksek tibial osteomide lateral korteks kırığının klinik ve radyolojik sonuçlara etkisi
Effect of lateral cortex fracture on clinical and radiological outcomes in high tibial osteomy
Yazar: SERCAN BAHADIR
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET ÖZBEY BÜYÜKKUŞCU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Metin Sabancı Baltalimanı Kemik Hastalıkları Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Yüksek tibial osteotomi varus dizilimi olan medial kompartman artrozu tedavisinde kabul gören bir tedavi yöntemdir. Sonuçları her ne kadar yüz güldürücü olsa da birtakım komplikasyonlarla karşılaşılabilmektedir. Bunlardan bazıları ameliyat sırasında görülen lateral korteks kırığı, fazla koreksiyon, ameliyat sonrası koreksiyon kaybı, gecikmiş kaynama ve kaynamamadır. Bu çalışmanın amacı medial kompartman artrozu tedavisinde uygulanan medial açık kama yüksek tibial osteotomi (MAKYTO) cerrahisinde intraoperatif lateral kortekste kırık gelişiminin klinik ve radyolojik sonuçlar üzerine etkisini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Baltalimanı Kemik Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde 2013 ve 2023 tarihleri arasında medial kompartman artrozu nedeniyle medial açık kama yüksek tibial osteotomi yapılan hastalar retrospektif olarak olarak tarandı. En az 12 ay takibi bulunan, daha önce aynı ekstremiteden başka bir cerrahi geçirmemiş ve biplanar MAKYTO uygulanmış 205 hasta  (215 diz) çalışmaya dahil edildi. Hastaların klinik değerlendirilmesi ameliyat öncesi ve sonrası KSS (Knee Society Score) diz ve KSS fonsiyon skoru ile yapıldı. Hastaların diz eklemi artroz derecesi Kellgren Lawrence sınıflamasına göre belirlendi. Hastaların ameliyat sonrası kaynama süreleri, kaynama gecikmesi, kaynamama, düzeltme kaybı ve revizyon cerrahi geçirmeleri değerlendirilmeye alındı. Hastaların preoperatif ve postoperatif dizin mekanik açıları hesaplandı. Kullanılan farklı plaklar sebebiyle hastalar öncelikle 2 gruba ayrıldı (Kilitli plak grubu ve Puddu plak grubu). Ardından gruplar kendi içinde lateral korteks kırığı olan ve olmayan hastalar olarak 2 gruba ayrıldı. Klinik ve radyolojik sonuçlar karşılaştırıldı.
Bulgular: 215 dizin 73'ünde puddu plak, 142'sinde kilitli kompresyon plağı kullanıldığı saptandı. Medial açık kama yüksek tibial osteotomi yapılan 215 dizin 41 tanesinde (%19.06) ameliyat sırasında veya serviste ameliyat sonrası çekilen direkt grafide lateral korteks kırığı saptandı. Lateral korteks kırığı kilitli plak grubunda 142 hastanın 23'ünde (%16.19), Puddu plak grubunda 73 hastanın 18'inde (%24.65) görüldü (P= 0.135). Puddu plak grubunda ortalama 7.14 (3.92, -2-19) derece, Kilitli plak grubunda ortalama 8.99 (3.56, 1-19) derece düzeltme yapıldı ve arada anlamlı fark yoktu.
Her iki tespit grubunda da hastaların KSS diz ve fonksiyon skorları ameliyat öncesine göre istatiksel olarak anlamlı artış göstermiştir. İntraoperatif lateral kortteks kırık gelişiminin ameliyat öncesine göre diz skoru ve fonksiyon skorundaki artış üzerine olumsuz etkisinin olmadığı görülmüştür. Kilitli plak grubunda intraoperatif lateral korteks kırığı olan ve olmayan hastalar karşılaştırıldığında koreksiyon kaybı (P=0.3), kaynamama (P>0.9), revizyon cerrahisi geçirme oranı (P=0.12) açısından fark olmadığı görülürken; gecikmiş kaynamanın lateral korteks kırığı olan hastalarda anlamlı seviyede daha fazla olduğu görüldü (P<0.001). Puddu plak grubunda intraoperatif lateral korteks kırığı olan ve olmayan hastalar karşılaştırıldığında kaynamama (P>0.9) ve revizyon cerrahisi geçirme oranı (P=0.12) açısından fark olmadığı görülürken; koreksiyon kaybı (P<0.001), gecikmiş kaynama (P<0.001) ve kaynama süresinin (P<0.001) lateral korteks kırığı olan hastalarda anlamlı seviyede daha fazla olduğu görüldü (P<0.001).
              Sonuç: MAKYTO cerrahisi esnasında gelişen lateral korteks kırığı varlığı klinik sonuç üzerine olumsuz etki yaratmadığı ancak daha fazla gecikmiş kaynamaya neden olduğu saptanmıştır. Ayrıca tespitte Puddu plak kullanımının daha fazla düzeltme kaybına neden olduğu görülmüştür.

Abstract:
Aim: High tibial osteotomy is a widely accepted treatment method for medial compartment osteoarthritis with varus alignment. Although the results are generally positive, several complications can occur. These include lateral cortex fracture during surgery, overcorrection, loss of correction postoperatively, delayed union, and nonunion.  The aim of this study is to investigate the effect of intraoperative lateral cortex fracture on clinical and radiological outcomes in patients undergoing medial open wedge high tibial osteotomy (MOWHTO) for the treatment of medial compartment osteoarthritis.
Materials and Methods: This study was conducted as a retrospective analysis of patients who underwent open wedge high tibial osteotomy due to medial compartment osteoarthritis between 2013 and 2023 at the Baltalimanı Bone Diseases Training and Research Hospital, Orthopedics and Traumatology Clinic, Ministry of Health of the Republic of Turkey. . A total of 205 patients (215 knees) with a minimum follow-up of 12 months, who had not undergone previous surgery on the same limb, were included in the study. Clinical evaluation of the patients was performed using the Knee Society Score (KSS) for knee and functional scores preoperatively and postoperatively. The degree of osteoarthritis in the knee joint was determined according to the Kellgren-Lawrence classification. Postoperative union times, complications, and rates of revision surgeries were recorded. Preoperative and postoperative mechanical angles of the knees were calculated. Patients were initially divided into two groups based on the type of plate used (locking plate group and Puddu plate group) and then further divided within each group into those with and without lateral cortex fractures. Clinical and radiological results were evaluated.
Results: Of the 215 knees, 73 used the Puddu plate, and 142 used the locking compression plate. Lateral cortex fractures were detected in 41 of the 215 knees (19.06%) either during surgery or in postoperative direct radiographs. Lateral cortex fractures were seen in 23 of 142 patients (16.19%) in the locking plate group and in 18 of 73 patients (24.65%) in the Puddu plate group (P = 0.135). The Puddu group had an average correction of 7.14 (3.92, -2 to 19) degrees, while the Locked group had an average correction of 8.99 (3.56, 1 to 19) degrees, and there was no significant difference between them. In both fixation groups, the KSS knee and function scores showed statistically significant improvement compared to preoperative values. It was found that the development of intraoperative lateral cortex fractures did not negatively affect the increase in knee scores and function scores. In the locking plate group, there was no significant difference in loss of correction (P = 0.3), nonunion (P > 0.9), and revision surgery rates (P = 0.12) between patients with and without intraoperative lateral cortex fractures; however, delayed union was significantly more common in patients with lateral cortex fractures (P < 0.001). In the Puddu plate group, no significant differences were observed in nonunion (P > 0.9) and revision surgery rates (P = 0.12) between patients with and without intraoperative lateral cortex fractures; however, loss of correction (P < 0.001), delayed union (P < 0.001), and union times (P < 0.001) were significantly higher in patients with lateral cortex fractures.
Conclusion: The presence of lateral cortex fractures occurring during MAKYTO surgery does not have a negative impact on clinical outcomes but does lead to a higher incidence of delayed union. Additionally, the use of Puddu plates was associated with greater loss of correction.