Friedrich Nietzsche felsefesinde Zerdüşt'ün üstinsan bildirisi üzerine bir inceleme
A review on superman declaration of Zarathustra in Friedrich Nietzsche's philosophy
Yazar: MELTEM EMRE
Danışman: DOÇ. DR. EMRAH AKDENİZ
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Felsefe = Philosophy ; Felsefe tarihi = Philosophy history ; Nietzsche, Friedrich Wilhem = Nietzsche, Friedrich Wilhem ; Nihilizm = Nihilism ; Üstinsan = Superman

Özet:
Bu tez, Nietzsche felsefesinde merkezi bir yer işgal eden 'üstinsan' kavramının yaslandığı tüm arka planı ayrıntılarıyla incelemeyi ve bunu takiben 'üstinsan' kavramıyla işaret edilen konseptin nasıl bir gereklilikten doğduğunu, hangi nitelikleri barındırdığını ve yaşam karşısındaki rolünü vermeyi amaçlamaktadır. Nietzsche, felsefesi boyunca esasında bizlere bir kültür eleştirisi sunar ve bu eleştirilerini ortaya koyarken temelde tek bir izlek üzerinden hareket eder. Bu ise yaşamın en yüce değer olarak kabul edilmesidir. Böyle bir düşünce ile felsefesini icra eden Nietzsche, yaşamın soluğunu kesen tüm anlayışlara karşı büyük bir protesto geliştirir ve bu protestonun temel kahramanı, Sokrates ve Platon'cu öğelerle beslenen Hıristiyanlık ve bunun bir uzantısı olan öte dünyacı görüştür. Nietzsche ekseninde Hıristiyanlığın gelişiminde etkili olan ve sonrasında Hıristiyanlığın etkide bulunduğu tüm düşünceler temelde mutlak hâkîkat ülküsü ile geçerli olan yaşamı yozlaştırıp kurgusal bir öte dünya fikrini topluma aşılamayı kendilerine biricik edim saymışlardır. Fakat Nietzsche için daimi bir oluşa karşılık gelen yaşamda mutlak bir hâkîkatten söz etmek imkânsızdır. Nietzsche, tüm hâkîkat nitelendirmelerini esasında varoluşun belirsizliği karşısında sığınılan bir liman olarak görmektedir. Öyle ki bu liman, kişileri yaşamda etkisizleştirir, hissizleştirir, var oluşun gerçeğiyle yüzleşmekten alıkoyar. Böylece insan tüm yaşamını belli otoriteler etrafında sürdüren itaatkâr bir köleye dönüşür. Bu ise yaşamın tüm değerleriyle hastalıklı bir duruma dönüşmesini imleyen 'decadence' durumudur. Nietzsche, yaşadığı yüzyılı decadence'ın en ateşli tezahürü olarak değerlendirir. Ona göre bu tezahürün varacağı nihai nokta tüm yaşamlarını uğruna sürdürdükleri tanrının ölümüdür. Bu ölüm aslında insanın ölümüne de gebedir. İnsan, tüm var oluşun anlamını yüklediği tanrının ölümüyle kendi var oluşunun sancısı karşısında nihilistik bir krize düşer. Artık yaşamın bir anlamı kalmamıştır. Bu noktada Nietzsche, bir kriz olan nihilizmi yaşamın kurtarılmasında ve dolayısıyla üstinsana ulaşılmasında son bir ümit olarak görüp nihilizmin en aşırı hali olan aktif nihilizmi öğütlemektedir. Ona göre aktif nihilizm ile insan, tüm değerleri yerinden eder ve bu da en yüce değer olan üstinsana kapı aralar. Nietzsche ekseninde bu üstinsan yeryüzünün yeni anlamıdır. Bu insan bir oluş olan yaşamın bağrına tüm edimleriyle saplanan yaratıcı güçtür. O, tüm değerlerin, egemenlerin, sınırların ötesinde olan ve içgüdüleriyle dolup taşan yegâne yaşam pratiğidir. Bu pratiğin tahayyülü bile yaşamın yeniden doğuşuna katkı sağlayacaktır.

Abstract:
This thesis aims to examine in detail the entire background on which the concept of 'superman notion' occupies a central place in Nietzsche's philosophy, and then to give the concept of what is referred to by the concept of 'superman' as to what kind of necessity it contains, and its role in life. Throughout his philosophy, Nietzsche actually offers us a critique of culture. When he reveals these criticisms, he basically acts on one theme. This is regarded as the supreme value of life. With such a thought, Nietzsche develops a great protest against all conception that cuts the breath of life, and the protagonist of this protest is Christianity nourished by Socrates and Platonic elements, and the other world view as an extension of it. On the Nietzsche axis, all the ideas that were influential in the development of Christianity and subsequently influenced by Christianity regarded themselves as the sole act of infusing the idea of a fictional world beyond society by degenerating the validity of life with the ideal of absolute truth. But it is impossible for Nietzsche to speak of an absolute truth in life which corresponds to a permanent being. Nietzsche sees all the characterizations of truth as a port of refuge in the face of the uncertainty of existence. So much so that this port deactivate people in life, makes them numb, prevents them from facing the reality of existence. Thus, man becomes a submissive slave who lives his whole life around certain authorities. This is the ad 'decadence' state which implies that life becomes a diseased state with all its values. Nietzsche sees his century as the fiercest manifestation of decadence. According to him, the ultimate point of this manifestation is the death of the god they live for. This death, in fact, is conceive with human death. Human falls into a nihilistic crisis in the face of the pains of his own existence with the death of the god, in which he assumes the meaning of all existence. Life has no meaning anymore. At this point, Nietzsche sees nihilism, a crisis, as the last hope of saving life and thus reaching the man and advises active nihilism which is the most extreme of nihilism. According to him, with active nihilism, human displaces all values, and this opens the door to the supreme value, the superman. On the Nietzsche axis, this superman is the new meaning of the earth. This human is the creative force that is stuck with all his actions in the core of life which is an existence.  It is the only life practice that is overflowing with the instincts of all values, sovereigns and beyond the borders. Even the imagination of this practice will contribute to the rebirth of life.