Erişkin femur boyun kırıklarının 3 boyutlu bilgisayarlı tomografi yardımıyla kırık haritalandırılması
Fracture mapping of adult femoral neck fractures with 3-dimensional computed tomoghraphy
Yazar: ERMAN ÖĞÜMSÖĞÜTLÜ
Danışman: DOÇ. DR. VOLKAN KILINÇOĞLU
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Femoral kırıklar = Femoral fractures ; Femur = Femur ; Femur boynu = Femoral neck ; Femur boynu kırıkları = Femoral neck fractures ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Ortopedi = Orthopedics ; Tomografi = Tomography ; Üç boyutlu görüntüleme = Three dimensional imaging

Özet:
Femur boyun kırıkları ortopedik cerrahi pratiğinde tedavisi zor olan, iyi planlanma gerektiren kırıklardandır. Genel ortopedi pratiğinde sık görülen kırıklardan birisidir. Genç hastalarda yüksek enerjili travmalarla oluşurken yaşlı hastalarda daha düşük enerjili travmalarla da oluşabilmektedir. Tedavi şekli hastanın yaşı, kırığın tipi, eşlik eden hastalıkları gibi pek çok faktör göz önüne alınarak planlanır. Kırığın iyi anlaşılması tedavinin sonucunu etkileyen çok önemli bir etkendir. Kırığın iyi anlaşılması ile tedavi daha detaylı planlanabilir ve bu sayede daha başarılı sonuçlar alınabilir. Bu anlamda ortopedik cerrahide 3 boyutlu yazılımlar ve 3 boyutlu teknolojilerin kullanımı her geçen gün daha önemli hale gelmektedir. Araştırmamızda Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'na femur boyun kırığı nedeniyle başvuran ve çalışma kriterlerine uygun hastalar değerlendirilmiştir. 18 yaşından küçük hastalar, patolojik femur boyun kırığı olan hastalar, daha önce geçirilmiş femur ya da kalça cerrahisi öyküsü olan hastalar ve uygun görüntülemeye sahip olmayan hastalar çalışma dışı bırakılmıştır. Hastalar yaşa göre, kırılan tarafa göre, cinsiyete göre ve kırık sınıflandırılmasına göre kategorize edilerek gruplandırılmış, hastaların bilgisayarlı tomografi görüntüleri üzerinden 3 boyutlu kırık modellemesi ve kırık segmentasyonu yapılmış, ardından kırık fragmanlara redüksiyon işlemi uygulanmıştır. Yapılan kırık segmentasyon ve redüksiyon işlemlerinden sonra kırık hatları net bir şekilde ortaya konulmuştur. Femur boyun bölgesi anterior ve posteriordan zonlara bölünerek (anterior subcapital, anterior transservikal, anterior bazoservikal, posterior subcapital, posterior transservikal, posterior bazoservikal) her hasta için kırık hatlarının hangi zonlardan geçtiği kaydedilmiş, tüm hastaların kırık hatları standart bir femur proksimal şablonu üzerine üst üste çizilerek kırık haritalandırması yapılmıştır. 

65yaş altı hastalar ile 65 yaş ve üzeri olan hastalar etkilenen bölgeler açısından karşılaştırıldığında, transservikal bölge (zone 2 ve zone 5) etkileniminin 65 yaş altı hastalarda anlamlı derecede daha fazla olduğu görüldü (p=0,001, p=0,002). Ayrıca deplasman varlığı açısından karşılaştırıldığında 65 yaşının altındaki hastalarda kırık deplasmanı istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazla bulundu (p=0,036). 
Kadın ve erkek hastalar etkilenen bölgeler açısından karşılaştırıldığında erkek hastalarda transservikal bölgede (zone 2 ve zone 5) kırık hatları istatistiksel anlamda anlamlı derecede daha fazla saptandı (p=0,011, p=0,001). Ayrıca deplasman varlığı açısından karşılaştırıldığında erkek hastalarda anlamlı deredece daha fazla deplasman bulundu (p=0,021). 
Tüm kırıklar deplasman varlığı açısından değerlendirildiğinde, deplase kırıkların subcapital bölgede (zone 1 ve zone 4) anlamlı ölçüde daha fazla olduğu görülmüştür (p=0,002, p=0,001). Bu nedenle kırığın subcapital oluşunun, kırığın deplasman riskini artıyor olabileceği düşünüldü.
Bu çalışmada femur boyun kırığı ile başvuran erişkin hastalarda kırık haritalaması yapılmıştır. Femur boyun kırıklarının haritalandırılmasının, kırığın daha iyi anlaşılmasını sağlayarak mevcut sınıflandırma sistemlerinin iyileştirilmesi ve yenilerinin geliştirilmesi, farklı cerrahi yaklaşımlar ve redüksiyon tekniklerinin geliştirilmesi, ileri implant teknolojilerinin geliştirilmesi gibi konulara katkı sağlayacağını düşünmekteyiz. Bununla birlikte günlük ortopedik cerrahi pratiğinde cerrahın aklında bir şablon oluşması ve bu şablon sayesinde tedavi planlama aşamalarına yardımcı olabileceğine inanmaktayız.

Abstract:
Femoral neck fractures are difficult to treat in orthopedic surgery practice and require good planning. It is one of the most common fractures in general orthopedic practice. While it occurs with high-energy trauma in young patients, it can also occur with lower-energy traumas in elderly patients. The type of treatment is planned by considering many factors such as the age of the patient, the type of fracture, and concomitant diseases. A good understanding of the fracture is a very important factor affecting the outcome of the treatment. With a good understanding of the fracture, the treatment can be planned in more detail, thus more successful results can be obtained. In this sense, the use of 3D software and 3D technologies in orthopedic surgery is becoming more important day by day. Patients who applied to Gaziantep University Medical Faculty Hospital Orthopedics and Traumatology Department due to femoral neck fracture and who met the study criteria were evaluated. Patients younger than 18 years of age, patients with pathological femoral neck fractures, patients with a history of previous femoral and hip surgery, and patients who did not have appropriate imaging were excluded from the study. Patients were grouped according to age, gender, and fracture classification. Three-dimensional fracture modeling and fracture segmentation were performed on the patients using computed tomography images. Then, reduction procedure was applied to the fractured fragments. After the fracture segmentation and reduction procedures, the fracture lines were clearly revealed. The femoral neck region was divided into zones from anterior and posterior (anterior subcapital, anterior transcervical, anterior basocervical, posterior subcapital, posterior transcervical, posterior basocervical) and the zones through which the fracture lines passed were recorded for each patient. Fracture mapping was performed by superimposing the fracture lines of all patients on a standard femoral proximal template.

When patients younger than 65 years of age and patients 65 years of age or older were compared in terms of affected areas, it was observed that the transcervical region (zone 2 and zone 5) was significantly more affected in patients younger than 65 years (p=0.001, p=0.002). In addition, when compared in terms of the presence of displacement, fracture displacement was found to be statistically significantly higher in patients under the age of 65 (p=0.036).
When male and female patients were compared in terms of affected areas, fracture lines were found to be statistically significantly more common in the transcervical region (zone 2 and zone 5) in male patients (p=0.011, p=0.001). In addition, when compared in terms of the presence of displacement, significantly more displacement was found in male patients (p=0.021).
When all fractures were evaluated in terms of the presence of displacement, it was observed that displaced fractures were significantly more common in the subcapital region (zone 1 and zone 4) (p=0.002, p=0.001). Thus, it was thought that the subcapital fracture might increase the displacement risk of the fracture.
In this study, fracture mapping was performed in adult patients presenting with femoral neck fractures. We think that the mapping of femoral neck fractures will contribute to a better understanding of the fracture, improving existing classification systems and developing new ones, developing different surgical approaches and reduction techniques, and developing advanced implant technologies. However, we believe that in the daily practice of orthopedic surgery, the surgeon has a template in mind and this template can help with the treatment planning stages.