Sağlıklı bireylerde el bileği proprioseptif egzersiz eğitiminin motor performans parametrelerine etkisinin araştırılması
Investigation of the effects of proprioceptive exercise training on motor performance parameters in healthy adults
Yazar: SEMİHA TOMİRİS ERZİNCANLI
Danışman: PROF. DR. ÇİĞDEM AYHAN KURU
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Kas İskelet Fizyoterapisi Ve Rehablitasyon Ana Bilim Dalı / Ortopedik Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Egzersiz hareket teknikleri = Exercise movement techniques

Özet:
Bu çalışma sağlıklı bireylerde geleneksel üst ekstremite egzersizlerine ek olarak kullanılan proprioseptif egzersiz eğitiminin el bileği eklem pozisyon hissi (gonyometre), önkol kaslarının elektriksel aktivasyon seviyesi (yüzeyel elektromiyografi-EMG), önkol kas kuvveti (dinamometre), reaksiyon zamanı (Nelson El Reaksiyon Testi), ağırlık aktarma toleransı (analog tartı) ve üst ekstremite fonksiyonel performansı (üst ekstremite Y denge testi) üzerindeki etkilerini egzersiz eğitimi öncesinde ve sonrasında inceleme amacı ile gerçekleştirilmiştir. EMG değerlendirmesi el bileği izotonik hareketi, kavrama ve ağırlık aktarma toleransı (AAT) esnasında yapılmıştır. Ayrıca bireylerin çalışmaya uygunluğu için ağrı (Vizüel Analog Skala), hipermobilite (Beighton Hipermobilite Değerlendirmesi) ve fonksiyonel durumları (Q-DASH anketi) sorgulanmıştır. Çalışmaya 18-30 yaş arasında 48 birey dahil edilmiş ve bunların içerisinden 7 birey dışlanmıştır. Bireyler propriosepsiyon (PG) (n=21) ve kontrol (n=20) (KG) olarak iki gruba ayrılmıştır. Her iki gruba haftada 2 gün 10 dakika ısınma periyodu ve 30 dakika süpervize egzersiz eğitimi 6 hafta boyunca uygulanmıştır. Ayrıca bireyler her gün ev egzersizi ile takip edilmiştir. Eğitim sonrasında her iki grupta reaksiyon zamanında (RZ), kas kuvvetinde (KK), AAT'de, üst ekstremite performansında (ÜEP) gelişme olduğu (p<0,05) kaydedilirken iki grup arasında fark bulunamamıştır (p>0,05). Eğitim sonrasında eklem pozisyon hissinde PG lehine anlamlı gelişme görülmüştür (p<0,05). Eğitim her iki grubun kas aktivasyon seviyelerini artırmıştır (p<0,05). EMG kayıtlarında kasların aktivasyon seviyesi yüksekten düşüğe doğru kavrama, ağırlık aktarma ve izotonik hareket şeklinde kaydedilmiştir. EMG analizinde kaslar arasındaki kokontraksiyon oranı en yüksek AAT'de hesaplanmıştır. Sonuç olarak proprioseptif eğitim RZ, KK, AAT, ÜEP'de KG'ye göre ek yarar sağlamamıştır. Proprioseptif eğitimde progresyon izotonik hareket, ağırlık aktarma, kavrama şeklinde olabilir ve stabilizasyon hedefleniyor ise ağırlık aktarma egzersizleri tedavinin etkinliğini artırabilir.

Abstract:
This study was conducted to investigate the effects of proprioceptive exercise training, used in addition to traditional upper extremity exercises, on wrist joint position sense (JPS) (goniometer), electrical activation level of forearm muscles (surface electromyography-EMG), forearm muscle strength (dynamometer), reaction time (Nelson Hand Reaction Test), weight transfer tolerance (analog scale) and upper extremity functional performance (upper extremity Y balance test) before and after exercise training in healthy individuals. EMG evaluation was performed during isotonic wrist movement (IWM), grip and weight bearing tolerance (WBT). Additionally, pain (Visual Analog Scale), hypermobility (Beighton Hypermobility Assessment) and functional status (Q-DASH) were assessed to determine the suitability of the participants for the study. A total of 48 individuals aged 18-30 were included in the study and 7 of them were excluded. Participants were divided into two groups: proprioception group (PG) (n=21) and control group (CG) (n=20). Both groups received supervised exercise training with 10-minute warm-up period and 30-minute exercise sessions twice a week for 6 weeks. Participants were also followed up with daily home exercises. After training, improvements were observed in reaction time (RT), muscle strength (MS), WBT and upper extremity performance (UEP) in both groups (p<0.05), but no differences were found between groups (p>0.05). A significant improvement in JPS was observed in favor of PG after training (p<0.05). The training increased muscle activation levels in both groups (p<0.05). EMG recordings showed the highest to lowest muscle activation levels during grip, WBT and isotonic movement, respectively. In EMG analysis, co-contraction ratio was highest in WBT. In conclusion, proprioceptive training didn't provide additional benefits in RT, MS, WBT and UEP compared to the CG. The progression in proprioceptive training could be IWM, WBT and grip, and if stabilization is targeted, WBT exercises may enhance effectiveness of treatment.