Yoğun bakım kaynaklı acinetobacter enfeksiyonları ve tedavi protokollerinin incelenmesi
Investigation of acinetobacter infections acquired from intensive care units and treatment protocols
Yazar: MERVE SEFA SAYAR
Danışman: DR. FATMA AYBALA ALTAY
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı / Enfeksiyon ve Klinik Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji = Infectious Diseases and Clinical Microbiology

Özet:
Nozokomiyal Acinetobacter enfeksiyonlarında uygulanan antimikrobiyal tedavilerin klinik yanıta ve hasta sonucuna etkisinin araştırılması hedeflenen bu çalışma 1 ocak 2008 ve 31 aralık 2011 tarihleri arasında hastanemiz yoğun bakım verilerinden retrospektif olarak yapılmıştır. Toplam 248 hastanın antimikrobiyal tedavi aldığı saptanmıştır. Çalışmaya dahil edilen hastaların %75'i kombine %25'i monoterapi aldığı görülmüştür. Kombine tedavi almanın ya da monoterapi uygulanmasının hasta sonucuna ve klinik yanıtına istatistiki olarak anlamlı bir etkisinin olmadığını görülmüştür. Kolistin içeren, tigesiklin içeren, karbapenem içeren ve beta laktam içeren tedavileri değerlendirdiğimizde; uygulanan kombinasyonun hasta sonucuna ve klinik yanıtına istatistiki olarak anlamlı bir etkisinin olmadığını saptanmıştır. Hastaların yattığı servisin, aldıkları tanıların, hastaneye başvuru tanılarının hasta sonucuna ve klinik yanıtına istatistiki olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı saptanmıştır.  Antimikrobiyal direnci ile klinik yanıt ve hasta sonucu arasındaki ilişki değerlendirildiğinde; sadece sefepim dirençli olan grupta klinik yanıt ve hasta sonucu arasında istatistiki olarak anlamlı ilişki olduğu görülmüştür (p˂0.05). Trakeostomi uygulanan, dialize giren ve albumin değeri ≤3 g/dL olan hastalarda İmipenem direnci gelişiminin daha sık olduğu istatistiki olarak anlamlı bir şekilde saptanmıştır. Üremesi kolistin duyarlı olarak saptanan hastaların sağkalım oranlarının daha düşük olduğu ve klinik yanıtın daha kötü olduğu izlenmiştir.

Abstract:
The study aims at investigating the effects of antimicrobial treatment applied to acinetobacter nosocomial infections to the clinical response and the patient final condition. This study was conducted retrospectively from the intensive care department data of the hospital between the years of 2008 and 2011. It was determined that a total of 248 patients received antimicrobial therapy. While, seventy five per cent of the patients received a combined antimicrobial therapy, twenty five per cent of them received a mono antimicrobial therapy. As a result of research, no statistically significant effect was found between mono therapy and combination therapy on the clinical response and the patient final condition. Examining the necessary procedure, including colistin, tigecycline, carbapenems, and beta lactam treatments, it is found that there is statistically no significant effect of applied combination on the clinical response and the patient final condition. Also, no statistically significant impact of the service, diagnoses, and hospital admission diagnosis was found on clinical response of patients. Once the relationship between antimicrobial resistance and patient outcome was evaluated; only statistically significant relationship was found between clinical response and patient-outcome in cefepime-resistant group (p<0.05). More frequent imipenem resistance development was determined in statistically significant manner among the patients who received tracheostomy, dialysis treatments and whose albumin values are at this level; ≤3 g / dL. The survival rates of the patients, whose clinical isolates are sensitive to colistin are found to be at lower levels and clinical response was observed to be worse.