hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akut koroner sendrom hastalarında koroner arter hastalığının ciddiyetiile lp-pla2' nin ilişkisi
Relationship between lp-pla2 and the seriousness of coronary artery disease in acute coronary syndrome patients
Yazar: TUFAN GÜNAY
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET EREN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Akut koroner sendrom = Acute coronary syndrome

Özet:
İnflamasyon, akut koroner sendromda (AKS) rol oynayan faktörlerden biridir. Aterogenezde inflamasyonun rolünü doğrulayan ve lipoprotein ilişkili fosfolipaz A2'nin (Lp-PLA2) klasik risk faktörlerinden bağımsız bir kardiyovasküler risk göstergesi olduğu görüşünü destekleyen birçok bağımsız değerlendirme çalışması yayınlanmıştır. Bu çalışmada yüksek riskli AKS ön tanısıyla hastaneye yatırılan hastalarda serum Lp-PLA2 düzeyi ve Lp-PLA2 düzeyi ile koroner arter hastalığı arasındaki ilişki araştırıldı.

Abstract:
Inflammation is one of the factors playing role in acute coronary syndrome (ACS). Many independent evaluation studies have been published verifying the role of inflammation in atherogenesis and supporting the opinion that lipoprotein-associated phospholipase A2 (Lp-PLA2) is a cardiovascular risk indicator which is independent from classical risk factors. In this study, serum Lp-PLA2 level in patients who were hospitalized with prediagnosis of high risk ACS and relationship between Lp-PLA2 level and coronary artery disease were investigated.
Solid meme kitlelerinin malign, benign ayrımında elastografinin yeri
The role of elastography in the differentiation of solid breast masses
Yazar: RASİME PELİN DEMİR GÜMÜŞDAĞ
Danışman: DOÇ. DR. KEMAL NİYAZİ ARDA
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
AMAÇ: Prospektif olan bu çalışmamızda amacımız US'de BI-RADS 3, BIRADS 4, BIRADS 5 olarak değerlendirilen ve eksisyonel biyopsiye yönlendirilen olguların histopatolojik sonuçlarının elastografi elastikiyet indeksi sonuçları ile karşılaştırmak, malign-benign lezyonlar arasındaki elastikiyet indeksinin cut off değerini saptamak ve elastografinin etkinliğini araştırmaktır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Kasım 2008 ile Şubat 2009 tarihleri arasında Ankara Dr. Abdurrahman Yurtaslan Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyoloji kliniğine başvuran ve meme ultrasonografisinde solid kitle saptanan 70 bayan olgu prospektif olarak incelendi. Meme kitlelerinin renk skoru ve elastikiyet indeksi değerlendirildi.
BULGULAR: Malign meme tümörlerde istatistiksel olarak cutt of değerini 4,05 olarak bulduk. Çalışmamızda, elastografinin spesifitesi %97 ve sensitivitesi %90, pozitif prediktif değeri %90, negatif prediktif değeri ise %97.5 idi.
TARTIŞMA VE SONUÇ: Gerçek zamanlı elastografi incelemesi şüpheli lezyonların benign malign ayırımında uygulanabilecek yüksek sensitivite ve spesifiteye sahip, pozitif ve negatif prediktif değerleri yüksek oldukça yararlı noninvaziv, kolay uygulanabilir, tekrarlanabilir bir görüntüleme yöntemidir.

Abstract:
PURPOSE: This is a prospective study. The aim of this study is, the lesions which were considered by utrasonography as BI-RADS 3, BI-RADS 4, BI-RADS 5 and were referred excisional biopsy that compere the results of the histopathologic and elastography elasticity index; to detected the elasticity index cut off value and to determine the effectiveness of elastography.
MATERİALS AND METHODS: Between November 2008 and February 2009,70 female patients identified solid breast mass by using ultrasonography who applied to the clinical radiology department in Dr. Abdurrahman Yurtaslan Oncology and Training Hospital, were evaluated prospectively. The colour score and elasticity index of breast masses were assessed.
FİNDİNGS: The statistically cut off value of malignant breast tumors were 4:05. İn our study, the specificity of elastography 97% and the sensitivity 90%, positive predictive value 90%and negative predictive value 97% were found respectively.
CONCLUSİONS AND RESULTS: Real-time elastography examination is an imaging method that is useful for distinguishing suspicious benign-malign lesions and has high sensitivity, specificity, positive and negative predictive values. This imaging method is useful considerably and repeatably.
Gastrointestinal stromal tümörlerde immunohistokimyasal yöntemle saptanan p16 protein ekspresyonunun prognostik önemi
Prognostic importance of immunohistochemically defined p16 protein expression in gastrointestinal stromal tumors
Yazar: İLKAY TOSUN
Danışman: DR. PEMBEGÜL GÜNEŞ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Gastrointestinal stromal tümörler (GiST), gastrointestinal sistemi tutan, normalde barsak duvarı nda bulunan intestinal pace maker hücrelerin (interstisyal Kajal hücreleri-ICC) veya bu hücrelerin prekürsörlerinin neoplastik transformasyonundan orijin aldığı düşünülen mezenkimal tümörlerdir.
GiST patogenezinde çeşitli hücre siklus regülatörleri özellikle p16 nın önemli rolü mevcuttur ancak, prognostik değeri hakkında tartışmalar devam etmektedir. p16 protein kaybının yüksek riskli GiST'ler ile bağlantılı olduğu düşünülmektedir.Son zamanlardaki çalışmalarda p16 protein ekspresyonu kötü prognostik faktör olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmada; 1999-2009 yılları arasında Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinde GiST tanısı alan 43 olguya ait parafin blok ve rapor arşivi incelendi.İmmunhistokimyasal yöntem ile p16INK4a çalışıldı. Sonuçlar ışık mikroskopisinde boyanma yoğunlukları açısından değerlendirildi. p 16 ile kuvvetli (+++) boyanma gösteren tüm olgular risk kategorizasyonuna göre yüksek risk grubuna dahildi. Çok düşük, düşük, intermediate risk grubundaki olguların hiçbirinde p16 ile kuvvetli boyanma saptanmadı. Bu sonuç istatistiksel olarak anlamlı olup immunohistokimyasal yöntem ile p 16 ekspresyonunun belirlenmesinin GiST lerde bağımsız ve uygun bir prognostik parametre olarak kullanılabileceğini göstermiştir.

Abstract:
Gastrointestinal stromal tumors(GIST) are mesenchymal tumors which are thought to be originated from neoplastic transformation of intestinal pace maker cells normally found on intestine wall (interstisial Cajal cells-ICC) or their precursors.In pathogenesis of GIST, different cell cycle regulators especially p16 have important role, however discussions about their prognostic importance stil continues. P16 protein loss is thought to be associated with high risk GIST. In recent studies p16 protein ekspression is assessed as bad prognostic factor. In this study, paraffin blocks and report archive of 43 subjects diagnosed as GIST in Haydarpafla Numune Hospital between years 1999-2009. P16INK4a is studied immunohistochemically. Results are evaluated as dye density.According to risk categorisation, all subjects that are strongly(+++) painted with p16 are included in high risk group. None of the subjects in very low,low and intermediate risk group was painted strongly with p16.This result was statistically significant and evaluation ofimmunohistochemically defined p16 gene expression in GISTs can be accepted as an independent and proper prognostic parameter.
Aerobik vajinitlerde dequalinium chloride vajinal tablet kullaniminin plasebo kontrollü etkinlik değerlendirilmesi
Evaluation of the effectiveness of dequalinium chloride vaginal tablets in aerobicvaginitis: A placebo-controlled study
Yazar: SİBEL EJDER TEKGÜNDÜZ
Danışman: DOÇ. DR. ÖMER FERİT SARAÇOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Bu çok merkezli, randomize kontrollü, çift kör çalışma, vajinal 10 mg dequalinium chloride'in etkinliğini göstermek amacıyla planlanmıştır. Değişik vajinal enfeksiyonları bulunan (streptokok, enterokok, staph. auerus, pseudomonas, E. coli ve diğer enterobakteriler) toplam 30 hasta çalışmaya alınmıştır. çalışmaya dahil edilen hastalar randomize olarak ilaç grubu ve plasebo grubu arasında paylaştırılmış ve altı gün boyunca günde bir adet vajinal tablet ile tedavi edilmişlerdir. Hastaların ilk kontrolleri tedavi bitiminden 4-7 gün sonra; ikinci kontrolleri ise tedavi bitiminden 3-4 hafta sonra yapılmıştır. Akıntı, kaşıntı ve yanma hissinin değerlendirilmesinden oluşan total semptom skoru (TSS) ve mikroskopik olarak olarak değerlendirilen laktobasil derecesi (LBG) birlikte primer etkinlik parametreleri olarak belirlenmiştir. Vajinal pH, vajinal floranın saflığı, lökosit sayısı ve işaret hücreleri gibi sekonder parametreler de alt değişkenler olarak incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda plasebo ile karşılaştırıldığında, dequalinium chloride'in etkinliğinin çok yüksek olduğuı saptanmıştır (%92 vs %0).

Abstract:
This randomised, double-blind, multicentric clinical study compared the efficasy of the vaginal mg dequalinium chloride and placebo in a paralel group design. a total of 30 patients with vaginal infections of varying etiology (streptococcus, enterococcus, staphylococcus auerus, pseudomonas, E.coli and other enterobactericia) participated in this study. Patients were randomly allocated to one of the two groups and were treated once per day for 6 days. control examinations took place 4 to 7 days after the end of treatment and 3 to 4 weeks after the first control examination. The total symptom score of discharge, burning, and pruritis together with lactobacillary grade was defined as primary efficacy parameter. Descriptive analysis of the secondary parameters, vaginal pH, degree of prurity of the vaginal flora, number of the leukocytes, clue cells and global assessment of efficacy supported the efficacy of  dequalinium chloride to restore the vaginal milieu. At the end of the study; when compared with placebo arm, the dequalinium chloride arm strongly improved the total symptom score together with lactobacillary grade( %92 vs %0).
Aktif ve inaktif Behçet Hastalarında serum visfatin düzeyleri ölçümü
Measurement of Serum Visfatin Levels in Active and Inactive Behcet Disease Patients
Yazar: CEMİLE TUĞBA ALTUNEL
Danışman: UZMAN SEMİH TATLICAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Behçet hastalığı nötrofil ve T
lenfosit aktivasyonu ve endotel hücre disfonksiyonu ile karakterize bir hastalıktır.
Visfatin yeni tanımlanmıs bir proinflamatuvar adipositokindir. Bu çalısmada
visfatinin Behçet hastalığının patogenezindeki rolünü ve serum visfatin seviyelerinin
hastalık aktivitesi ile korelasyon gösterip göstermediğini arastırdık. Çalısmaya tedavi
almamıs toplam 52 Behçet hastası (26 aktif, 26 inaktif) ve 26 sağlıklı kontrol grubu
dahil edildi. Serum visfatin seviyeleri enzim immüno assay ile ölçüldü. Ayrıca,
interlökin-6, C-reaktif protein, beyaz küre ve eritrosit sedimentasyon ölçümü de
yapıldı. Ortalama serum visfatin seviyeleri aktif ve inaktif Behçet hastalarında
kontrol grubuna göre daha yüksekti, (P=0.00). Visfatin seviyeleri aktif Behçet
hastalığı olanlarda inaktif olanlara göre anlamlı derecede yüksekti, (P=0.00). Hasta
grubunda serum interlökin-6 ve C-reaktif protein seviyeleri, beyaz küre sayımı ve
eritrosit sedimentasyon hızı kontrol grubuna göre daha yüksekti ( tüm değiskenler
için P=0.00). Tüm çalısma gruplarında serum visfatin düzeyleri diğer parametrelerle
korelasyon gösterdi. Sonuç olarak, visfatin proinflamatuvar bir sitokin olup Behçet
hastalığının etyopatogenezinde yer almaktadır ve visfatin seviyeleri hastalık
aktivitesi ile korelasyon göstermektedir.

Abstract:
Behcet disease is characterized by neutrophil and T
lymphocyte activation and endothelial cell dysfunction. Visfatin is a newly defined
pro-inflammatory adipocytokine. We aimed to investigate the role of visfatin in the
pathogenesis of Behcet disease and whether serum visfatin levels correlate with
disease activity. A total of 52 Behcet disease patients (26 active and 26 inactive
patients) and 26 healthy control subjects were included in the study. Serum visfatin
levels were measured by an enzyme immune assay. The measurements of
interleukin-6, C-reactive protein, white blood cell count and erythrocyte
sedimentation rate were also performed. The mean serum levels of visfatin were
higher in active and inactive Behcet's disease patients than the control subjects,
(P=0.00). Visfatin levels in active patients were also significantly higher than the
levels of inactive patients, (P=0.00). Patient groups have also significantly higher
serum interleukin-6 and C-reactive protein levels, white blood cell counts and
erythrocyte sedimentation rates than the control group (P=0.00 for all variables).
Serum visfatin levels correlated well with the other parameters in each study group.
We conclude that visfatin is a pro-inflammatory cytokine involved in the
etiopathogenesis of Behcet disease and the levels of visfatin correlates with the
disease activity.
Vazomotor rinit tedavisinde flutikazon, azelastin ve serum fizyolojik nazal spreylerin karşılaştırılması
Efficacy of intranasal azelastine, fluticasone and isotonic saline sprays on the symptoms of vasomotor rhinitis
Yazar: SEDAT DOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. İLHAN ÜNLÜ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç: VMR (vazomotor rinit) hastalarında sıklıkla kullanılan flutikazon, azelastine ve serum fizyolojik sprey tedavilerinin hastalığın farklı semptomları üzerine olan etkinliklerini değerlendirmeyi ve karşılaştırmayı amaçladık. Materyal / Metod: VMR tanısı ile azelastine, fluticasone, serum fizyolojik tedavisi verilen 111 hastanın medikal kayıtları incelenerek bu hastaların tedavi öncesi ve sonrası VAS ve SNOT20 skorları değerlendirilmiştir. Bulgular: Bütün gruplar incelendiğinde SNOT 20 ve VAS skorlarında anlamlı düzelme izlenmiştir. İlaçların semptomlar ve SNOT20 üzerine olan etkisi gruplar arasında karşılaştırıldığında flutikazon burun spreyi SNOT 20 ve incelenen semptomlardan burun tıkanıklığı ve burun akıntısı şikayetlerinde diğer ilaçlara üstün bulunmuştur. Bununla birlikte hapşırık şikayetinde azelastine burun spreyi daha etkili bulunmuştur. Serum fizyolojik spreyler hapşırık dışındaki bütün semptomlarda ve SNOT 20 skorlarında etkili bulunmuştur. Sonuç:  Çalışmamızın sonuçları VMR tedavisinin rutin bir ilaç tedavisi şeması yerine hastaların tedavi öncesindeki dominant semptomuna göre planlanmasının daha yüksek tedavi başarısı sağlayacağını ortaya koymaktadır.

Abstract:
Objective: We aimed to investigate and compare the efficacy of intranasal fluticasone, azelastine and saline sprays in patients with VMR (vasomotor rhinitis). Material / Methods: Medical records of 111 patients were  investigated that were treated with azelastine, fluticasone, and isotonic saline nasal sprays. All patients VAS scores for nasal  blockage, sneezing , rhinorrhea,  postnasal drip and SNOT 20 were evaluated before and after the treatment. Results: In all groups, significant improvement was obtained for SNOT 20 and VAS scores. However when considered the improvement rates between groups;  treatment with fluticasone nasal spray was found more effective  rather than azelastine  and isotonic saline sprays according to SNOT 20 and VAS of nasal blockage, post nasal drip and sneezing symptoms. Azelastine nasal spray was found more effective on the VAS scores of rhinorrhea. Isotonic saline spray was effective on SNOT 20 scores and all symptoms except sneezing. Conclusion: We suggest that VMR therapy should not be performed as a routine schema in all patients. The best therapy should be chosen based on the patient's initial predominant symptoms.
Abdomen travmasında batında serbest sıvı ve organ yaralanmasının tanımlanmasında ultrasonoğrafinin etkinliği
The efficacy of ultrasound in the detection of abdominal free fluid and organ injury in abdominal trauma
Yazar: HATİCE KAPLANOĞLU
Danışman: DR. BİGE SAYIN SEVER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Amaç: Abdomen travmasında batında serbest sıvı ve organ yaralanması bulgularının tanımlanmasında USG tetkikinin
etkinliğini değerlendirmektir.
Yöntem ve Gereçler: Künt veya penetran batın travması nedeniyle acil servise başvuran, abdomen USG ve abdomen
BT tetkiklerinin her ikisi de yapılmış olan 172 olgunun radyolojik bulguları, takip ve tedavi sonuçları retrospektif
olarak değerlendirildi. Batında tüm kadranlarda serbest sıvı varlığı ve organ yaralanması bulguları araştırıldı.
USG tetkiki bulguları, BT tetkiki ± tedavi (konservatif / cerrahi) bulguları ile karşılaştırıldı. Karaciğer, dalak, böbrek
yaralanmaları alt gruplar olarak incelendi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 172 hastadan 66 hastada batında serbest sıvı ve 69 hastada organ yaralanması
vardı. Batında serbest sıvı için USG tetkikinin sensitivitesi %83.3, spesifitesi %88.6, doğruluk %86.6 bulundu. USG
tetkikinde batında serbest sıvı saptanması ile organ yaralanması arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptandı
(p = 0.004). Batında serbest sıvı ± organ yaralanması bulguları birlikte değerlendirildiğinde USG tetkikinin sensitivitesi
%82.6 spesifisitesi %88.3, doğruluk %86 bulundu. Organ yaralanmasının saptanmasında USG tetkikinin
sensitivitesi %24.6, spesifisitesi %98, doğruluk %68.6 olarak saptandı.
Sonuç: Batında serbest sıvının organ yaralanmasına eşlik ettiği durumlarda, USG tetkikinin sensitivitesi ve spesifisitesi
daha yüksektir.

Abstract:
Aim: The aim was to evaluate the efficacy of ultrasound (USG) in the identification of free fluid and organ injury
signs in abdominal trauma.
Material and Methods: The radiological findings, follow-up and treatment results of 172 patients presenting to the
emergency departments with blunt or penetrating abdominal trauma that had undergone ultrasonography and computed
tomography (CT) were retrospectively evaluated. The presence of free fluid and organ injury findings were
evaluated in all abdominal quadrants. USG findings were compared with CT ± treatment (conservative/surgical)
results. Liver, spleen, kidney injuries were evaluated in subgroups.
Results: Of the 172 patients included in the study, 66 had free abdominal fluid and 69 had organ injury. For free
fluid in the abdomen, the sensitivity, specificity and accuracy of USG was 83.3%, 88.6% and 86.6%, respectively.
14-22.gebelik haftasındaki plasenta lokalizasyonunun olumsuz maternal ve neonatal sonuçları öngörmedeki etkisi
Effects of Second Trimester Placental Location: on Pregnancy Outcomes
Yazar: NADİYE KÖROĞLU
Danışman: DOÇ. DR. AHMET GÜLKILIK
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Amacımız ikinci-trimester plasenta yerleşimi ile maternal ve perinatal
sonuçlar arasındaki ilişkiye saptamak
Yöntem: Bu prospektif gözlemsel çalışma, Şubat 2009- Ocak 2010 tarihleri
arasında Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma
Hastanesi Antenatal polikliniğine başvuran tekil gebeler üzerinde yapıldı. Plasenta
yerleşimi 14 ile 22.gebelik haftasında yapılan ultrasonografi ile belirlendi. Plasenta
yerleşimi 6 kategoriye ayrıldı; ön, arka, fundal, sol yan, sağ yan ve alt yerleşimli.
Bulgular: Çalışmada 807 gebe değerlendirildi. İkinci- trimester plasenta
yerleşimi ile preeklampsi, fetal büyüme kısıtlılığı, preterm doğum gelişimi arasında
istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadı.
Sonuç: İkinci- trimester plasenta yerleşiminin olumsuz gebelik sonuçlarını
öngörmesi üzerine etkisi saptanmadı.

Abstract:
Objective: The purpose of this study was to determine whether an association
exists between second- trimester placental location and maternal and neonatal
outcomes.
Materials and Methods: A prospective, observational study was performed in
singleton pregnancies between February 2009 and January 2010 in İstanbul Bakirkoy
Women and Children Hospital at Department of Obstetrics to investigate the
association between placental location and subsequent risk of an adverse pregnancy
outcome. Placental location was determined by sonography at 14 to 22 weeks'
gestation. Placental location was divided into six categories, anterior, posterior,
fundal, left lateral, right lateral and low- lying.
Results: There were 807 pregnancies analyzed in this study. The risk of
developing preeclampsia, preterm delivery and the risk of having a fetus with IUGR
were not increased in this study by the site of placenta.
Conclusion: There was no association between second- trimester placental
location and adverse pregnancy outcome.
Erişkin glial tümörlerde radyoterapi ve sağkalım sonuçları
Survival outcomes of adult glial tumor patients receiving radiotherapy
Yazar: SUHEYLA AYTAÇ ARSLAN
Danışman: DOÇ. DR. YILDIZ GÜNEY
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Dahiliye Ana Bilim Dalı / Radyasyon Onkolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Erişkinler =   ; Glioma = Glioma ; Prognoz = Prognosis ; Tümörler =

Özet:
Glial tümörler primer beyin tümörlerinin yarısını oluşturur. Astrosit, epandimal hücre ve oligodendroglial hücrelerden köken alırlar. Bunların 1⁄4 'ü düşük grade, gerikalan 3⁄4'ü yüksek grade 'li neoplazmdır.
Ankara Onkoloji Hastanesi RO kliniğinde Ocak 2003- Aralık 2007 tarihleri arasında SSS'nin glial tümörleri tanısıyla RT alan 287 erişkin hasta geriye dönük olarak incelendi. Sağkalım bilgisine ulaşılan 200 hastanın GSK sonuçları ve sağkalıma etkisi olabilecek faktörler araştırıldı.
İzlem süresi grade 2 tümörlerde, medyan 39,5 ay ve GSK oranı medyan 63 aydı. KPS en önemli prognostik faktördü. Literatürde belirtilen yaş, rezeksiyon genişliği, tümör çapı ve histolojisi GSK da istatistiksel öneme sahip olmayan faktörler olarak belirlendi.
Grade 3 tümörlerde takip süresi medyan 21 ay ve GSK süresi medyan 21 aydı. Grade 4 tümörlerde medyan takip süresi 9 ay ve Sağkalım medyan 9 aydı. Yaşın >50 olması, bx ve subtotal rezeksiyon, KPS≤70 sağkalım üzerine olumsuz etkili olarak bulundu.
GBM tanılı hastalarda eş zamanlı ve adjuvan tmz kullanımı sağkalım üzerine olumlu etkili olarak bulundu.

Abstract:
Glial tumors make up half of the primary brain tumors. They originate from astrocytes, ependymal cells, and oligodendroglial cells. The one over four of these are low-grade neoplasms and the remaining 3⁄4 are high-grade neoplasms. 
Adult patients (n=287) who received RT with the diagnosis of CNS glial tumors in the RO clinic of Ankara Oncology Hospital between January 2003 and December 2007 were retrospectively analyzed. Overall survival outcomes and factors affecting survival have been evaluated in 200 eligible patients. The median follow-up and OS time were 39.5 and 63 months in grade 2 tumors, and the KPS was the most important prognostic factor. Age, the extent of resection, tumor diameter, and histology were determined as non-statistically significant factors in OS. The median follow-up and the median OS time for grade 3 tumors were 21 months. The median follow-up and OS time for Grade 4 tumors were 9 months. The age> 50, bx, and subtotal resection, KPS≤70 were found to have a negative effect on survival.
Simultaneous and adjuvant use of tmz ​​was found to have a positive effect on survival in patients with GBM.