hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akut miyokard infarktüsü tedavisinde konvansiyonel 
heparin ile düşük moleküler ağırlıklı heparin 
(enoxaparin)'in etkinlik ve komplikasyonları açısından 
karşılaştırılması
Comparison of efficacy and complications of conventional heparine and low molecuolar weight heparine (enoxaparine) in the treatment of acute myocardial infarction
Yazar: MEHMET BURAK AKTUĞLU
Danışman: DOÇ. DR. ZEKAİ KUYUBAŞI
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Birçok büyük ve uzun süreli çalışmada düşük moleküler ağırlıklı heparinlerin (LMWH) konvansiyonel heparine (UFH) karşı Non Q Mİ ve USAP 'te etkinlik ve yan etkileri araştırılmışsa da Q'lu miyokard infarktüslerinde bu tür çalışmalar son derece azdır. Biz bu çalışmamızda 01-05-2000 / 31-01-2001 tarihleri arasın¬da Haseki Hastanesi Koroner Yoğun Bakım Ünitesine yatırılan 40 akut miyo¬kard infarktüsü tamlı hastayı 2 gruba ayırdık.İlk 20 olguya standart 300 mg As¬pirin ve 1,5 milyon ünite streptokinaz uygulaması ardından 5000 ünite bolus ar¬dından saatte 1000 ünite gidecek şekilde ortalama 3 gün UFH uygulandı.Ardın¬dan 7 gün LMWH SC. uygulandı ve ortalama 10 gün sonunda submaksimal efor testi randevusu alınarak taburcu edildi.2. Gruba 300 mg Aspirin ve SKZ uygulaması ardından 0,4 cc (40 mg) enoxaparin 2*1 SC uygulandı (10 gün). Ar¬dından etkinlik ve yan etki açısından sonuçlar karşılaştırıldı. Çalışma sonucunda 2 grup arasında etkinlik ve yan etki açısından anlamlı bir fark bulunamadı. Bu sonuç diğer uluslar arası çalışmaların sonuçlarıyla da uyumlu bulundu.

Abstract:
Altought the efficacy and side effects of low molecular weight heparines (LMWH) versus unfractioned heparine (UFH) in Non Q MI and USAP are eva¬luated in most of the studies there is only few studies on Q MI patients .In our study we divided 40 patients with acute myocardial infarction in Haseki Hospi¬tal Coronary Care Unit in 2 groups. First 20 patients are treated with 300 mg Aspirin and 1,5 million Units of streptokinase (SKZ) then 3 days of UFH 5000 Ü. Iv bolus + 1000 ü. per hour .after that 7 days of LMWH SC. 2nd group is treated with 300 mg aspirin and SKZ after that 0,4 cc (40 mg) enoxaparine 2*1 SC for 10 days, we observed identical efficay and side effects between 2 groups. This was as described in international studies.
Renal arter stenozu tanısında MR Anjiografi'nin yeri
Renal arter stenozu tanısında MR Anjiografi'nin yeri
Yazar: MELTEM GÜVERCİNCİ
Danışman: PROF. DR. BAKİ HEKİMOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı, digital subtraction angiography (DSA) tekniğini referans metod alarak, üç boyutlu kontrastlı manyetik rezonans anjiografi (3D CE-MRA) tekniğinin, renal arter stenozu (RAS) tanısındaki ve segmental ve aksesuar renal arter görüntülemesindeki değerini saptamak idi. 
Materyal ve metodlar: 25 hastaya 3D CE-MRA ve DSA tetkikleri uygulandı. CE-MRA tekniğinin RAS tanısındaki sensitivite, spesifisite ve pozitif ve negatif kestirim değerleri ile tekniğin segmental ve aksesuar renal arter görüntülemedeki sensitivite değerleri hesaplandı.
Bulgular: RAS tanısında CE-MRA tekniğinin sensitivite, spesifisite, pozitif ve negatif kestirim değerleri, aynı sıra ile; %100, %97.8, %87,5, ve %100 olarak hesaplandı. Tekniğin segmental ve aksesuar renal arter görüntülemedeki sensitivite değerlerinin, aynı sıra ile; %58 ve %91,7 olduğu saptandı. 
Sonuç:3D CE-MRA tekniğinin, sadece renal arter stenozu tanısında değil, segmental ve aksesuar arterlerin görüntülemesinde de güvenilir olduğu saptandı. 
Anahtar kelimeler: renal MRA; manyetik rezonans anjiografi; kontrastlı MRA.

Abstract:
Aim: The aim of our study was to evaluate the diagnostic value of three-dimensional contrast-enhanced magnetic resonance angiography (3D CE-MRA) in detecting renal artery stenosis (RAS), and in demonstrating segmental, and accessory renal arteries in patients with suspected renovascular hypertension, taking digital subtraction angiography (DSA) as the reference method. 
Materials and methods: 25 patients underwent 3D CE-MRA and DSA. Sensitivity, specificity, positive predictive value, and negative predictive value of CE-MRA in depicting RAS, and sensitivity of the technique in demonstrating segmental and accessory arteries were calculated.
Results: For detecting RAS, the sensitivity, specificity, positive predictive value, and negative predictive value of 3D CE-MRA were; 100%, 97.8%, 87,5%, and 100%, respectively. The sesitivity of the technique in demonstrating segmental and accessory arteries were 58% and 91,7%, respectively. 
Conclusion:We found that 3D CE-MRA is a reliable technique in not only detecting RAS, but in demonstrating segmental and accessory arteries as well. 
Key words: renal MRA; magnetic resonance angiography; contrast-enhanced MRA.
Hipertansif hastalarda valsartan'ın vwf üzerine etkisi
The effect of valsartan on vwf in patients with hypertension
Yazar: TAMER SAKACI
Danışman: UZMAN FATİH BORLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
VWF vasküler endotelyumda hem sentezlenip hem de depolanan ve kardiyovasküler patofizyolojide rolü olan bir faktördür. Salındığı zaman platelet agregasyon ve adezyonuna aracılık eder. Yapılan çalışmalar ışığında serum VWF seviyeleri yüksekliği; endotel disfonksiyonla korelasyon göstermektedir. Bu sebeple yüksek serum VWF düzeyleri aterosklerozun ve/veya trombozisin belirlenmesinde yararlı bir indirekt belirteç olabilir. Endotelyal disfonksiyonunun bir göstergesi olması, klinik uygulamalarımızda yararlı bir potansiyele sahipotir. Hem non-invaziv bir yöntemdir ve hastalığın ilerlemesinin bir göstergesi olabilir. İskemik kalp hastalığı, periferik damar hastalığı ve inflamatuvar damar hastalıklarında prognostik önemi vardır. 
Şili Etfal Eğitim ve Araştırma hastanesi İç Hastalıkları Polikliniğinde ayaktan takip edilen normotansif hastalar, hipertansiyon ile beraber retinopatisi olanlar ve retinopati olmaksızın hiperttansiyonu olan hasta gruplarında VWF düzeyleri araştırıldı. Her bir grupta 15 hasta değerlendirilmiştir. Hipertansif retinopatisi olan ve olmayan hastalara 6 ay süreyle anjiyotensin reseptör antagonisti olarak valsartan 80 mg/gün verilmiştir. Başlangıç ve 6 aylık tedavi sonrası serum VWF seviyeleri karşılaştırılmış ve istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır.

Abstract:
VWF is a factor that is both synthesized and stored in the vascular endothelium and has a role in the cardiovascular pathophysiology. When released, the platelet mediates aggregation and adhesion. Elevated levels of serum VWF in the light of studies performed; correlates with endothelial dysfunction. Therefore, high serum VWF levels may be a useful indirect indicator of atherosclerosis and / or thrombosis. Having an indication of endothelial dysfunction has a useful potential in our clinical practice. It is both a non-invasive procedure and a marker of the progression of the disease. Ischemic heart disease, peripheral vascular disease and inflammatory vascular disease are prognostic factors.
VWF levels were investigated in normotensive patients followed up remotely in Şişli Etfal Training and Research Hospital Internal Medicine Polyclinic, patients with hypertension with retinopathy, and patients with hypertension without retinopathy. Fifteen patients were evaluated in each group. Patients with and without hypertensive retinopathy were given valsartan 80 mg / day as an angiotensin receptor antagonist for 6 months. Serum VWF levels were compared between baseline and after 6 months of treatment and statistically significant differences were found.
Yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalarda orofaringeal kolonizasyon gelişimi ve nozokomiyal infeksiyonlarla ilişkisinin izlenmesi
Monitoring the development of oropharyngeal colonization and its relationship with nosocomial infections in intensive care units
Yazar: RAMAZAN GÖZÜKÜÇÜK
Danışman: PROF. DR. NURCAN BAYKAM
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Hastaneler = Hospitals ; Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases ; Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
Bu çalışmada, yoğun bakım üniteleri (YBÜ)'nde orofarengeal kolonizasyonu belirleyen risklerin saptanması amaçlandı. Ekim 2000-Aralık 2000 tarihleri arasında, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi YBÜ'lerinde yatan hastalardan ilk hafta her gün, sonra da haftada bir kez boğaz kültürleri alındı. Risk faktörleri lojistik regresyon ile değerlendirildi. Çalışmaya 130 hasta dahil edildi, yaş ortalaması 53'tü. Çok değişkenli analiz sonucunda, YBÜ'lerde kalma süresinin beş günden fazla olması (Odds oran›; 5.1, güven aralığı;1.9-13.2, p= 0.001), hastanın klinik değerlendirmesinde Glasgow koma skorunun 10'un altında olması (odds oran›; 4.5, güven aralığı; 1.6-12.1, p= 0.003), geniş spektrumlu antibiyotik kullanımı (odds oran›; 4.8, güven aralığı; 2.3-9.9, p< 0.001) kolonizasyon gelişiminde önemli risk faktörleri olarak saptanmıştır.

Abstract:
In this study, the risk factors for oropharyngeal colonization in intensive care units were determined.
Daily throat cultures in the first week and once a week in the following weeks were obtained from the patients admitted to intensive care units of Ankara Numune Education and Research Hospital from October
2000 to December 2000. A hundred and thirty adult patients were included, and the mean age was 53. Risk
factors for oropharyngeal colonization were analysed by multivariate logistic regression analysis. The risk factors studied by multivariate analysis were length of stay > 5 days (odds ratios (OR); 5.1, confidence interval
(CI); 1.9-13.2, p= 0.001), Glasgow coma scala score < 10 (OR; 4.5, CI; 1.6-12.1, p= 0.003), use of broad spectrum antibiotics (OR; 4.8, CI; 2.3-9.9, p< 0.001).
Akut miyokard infarktüsü geçiren hastalarda alfa-2 antiplazmin ve fibrinojen düzeyleri
Levels alpha-2 antiplasmin and fibrinogen in patients with acute myocardial infarction
Yazar: MEHMET YAMAK
Danışman: DOÇ. DR. ZEKAİ KUYUBAŞI
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Bu çalışmada Akut Miyokard infarktüsü geçiren ve göğüs ağrısının ilk 6 saatinde koroner yoğun bakım ünitesine yatırılan 30 hasta ile aynı yaş grubundan 25 sağlıklı kişiden oluşan kontrol grubunun serum fibrinojen ve alfa-2 antiplazmin düzeyleri karşılaştırıldı.Bu parametrelere bakılarak miyokard infarküsü patogenezinde protrombotik bir durumun var olup olmadığı araştırıldı.Yaptığımız çalışmada hasta ve kontrol grubu arasında fibrinojen ve alfa-2 antiplazmin düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunamadı.
  Koroner ateroskleroz ve miyokard infarktüsü patogenezi ile ilgili hemostatik faktörler ve fibrinolitik  sistemler üzerine çok daha kapsamlı klinik çalışmaların yapılması gereklidir.

Abstract:
In this study, serum fibrinogen and alpha-2 antiplasmin levels of 30 patients, with acute myocardial infarction, that have been hospitalized in coronary intensive care unit during the first 6 hours of their chest pain, with that of 25 same aged healthy persons,have been compared. These parameters in sight, it has been investigated to observe whether or  not there was prothrombotic formation in myocardial infarction pathogenesis. In our research there were no meaningfull  differences between the patient group and the control group in the fibrinogen and alpha-2 antiplasmin levels.
  If is necessary to make larger scoped clinical researches on haemostatical factors and fibrinolytic systems concerning coronary atherosclerosis and myocardial infarction pathogenesis.
Premenstrüel sendromlu olgularda tiroid fonksiyon testleri
Thyroid axis function in women with premenstrual syndrome
Yazar: HAKAN ÇÖKMEZ
Danışman: PROF. DR. ATİLLA ASAF KÖKSAL
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Premenstrüel sendrom (PMS) kadın sağlığını yakından ilgilendirmektedir, çünkü; kadın ruh sağlığını, sosyal ilişkilerini bozmakta ve iş yaşamındaki verimini azaltıp kadınlık rollerini yerine getirmesini güçleştirmektedir. Bu nedenle PMS etyopatogenezini açıklama yolunda ilk defa 1931'de Frank ve ark. ile başlayan ve günümüze kadar giderek artan yoğunlukta pek çok çalışmalar yapılmış, ancak bu sendromun gerek etyolojisi gerekse tanı ve tedavi yöntemleri üzerinde kesin bir görüş birliği oluşturulamamıştır.
PMS patofizyolojisinin aydınlatılması tedavide yol gösterici olacaktır. Bundan dolayı tiroid disfonksiyonunun PMS patofizyolojisinde rol oynayıp oynamadığını değerlendirmek amacıyla İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 30 PMS'li olgu ile kontrol grubu olarak yine 30 olgu çalışmaya alındı. Her iki grup arasında yapılan incelemede sadece tiroid stimulan hormon düzeyleri açısından anlamlı fark bulunurken 3 vakada subklinik hipotiroidi saptandı. PMS patofizyolojisinde tiroid disfonksiyonunun rol oynayabileceği düşünüldü.

Abstract:
Premenstrual syndrome (PMS), affecting the psychology, social relationships and work performance of women negatively, has a great importance in women health. Research of the etiopathogenesis of PMS which was started in 1931 by Frank et al. still continues and has progressed very much. However, there is still no consensus accepted on the etiology, diagnosis and treatment of PMS. 
A definite explanation of its pathophysiology will help to find the correct treatment for PMS. To assess the role of thyroid dysfunction in the pathophysiology of PMS, 30 patients followed by the gynecology department of Izmir Ataturk Training and Research Hospital and 30 healthy controls were included in the study. Thyroid stimulating hormone levels were significantly different between the two groups and subclinical hypothyroidism in 3 (10%) patients. We concluded that thyroid dysfunction may have a role in the pathophysiology of PMS.
Nıddm hastalarında mikroalbuminüri varlığı ile sessiz iskemi bulunma riski arasındaki bağlantı
Correlation between microalbuminuria and silent ischemia in niddm patients
Yazar: ÖZDAL ERSOY
Danışman: DOÇ. DR. ZEKAİ KUYUBAŞI
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
KRONİK İSKEMİK KALP HASTALIĞI İLE DİABETES MELLİTUS BİRLİKTELİĞİ SIKTIR VE BU HASTALARDA SESSİZ İSKEMİ ÖNEMLİ BİR KLİNİK SORUNDUR. MİKROALBUMİNÜRİDE DİYABET HASTALARINDA YAYGIN ENDOTEL HASARINI GÖSTERİR VE BU BULGU ATEROGENEZE YATKINLIK SAĞLAR. ÇALIŞMAMIZDA MİKROALBUMİNÜRİ SAPTANMIŞ VE SAPTANMAMIŞ KARDİYAK YAKINMASI OLMAYAN DİAYEBETİK HASTALARDA EFOR TESTİ İLE KARDİYAK İSKEMİ ARAŞTIRMASI YAPILDI.MİKROALBUMİNÜRİ GELİŞMİŞ DİYABETİK HASTALARDA SESSİZ İSKEMİ VARLIĞI MİKROLBUMİNÜRİ GELİŞMEMİŞ OLAN HASTALARA GÖRE İSTATİSTİKSEL OLARAK DAHA YÜKSEK ORANDA SAPTANDI. DİYABETİK HASTALARDA MİKROALBUMİNÜRİ TAKİBİ SESSİZ İSKEMİ SAPTANMASI İÇİN ÖNEMLİDİR.

Abstract:
THERE IS A STRONG RELATION IN BETWEEN DIABETES MELLITUS AND ISCHEMIC HEART DISEASES. MICROALBUMINURIA ALSO SHOWS ENDOTELIAL INJURY WHICH MAY POINTOUT THE TENDENCY TO ATHEROGENESIS IN DIABETIC PATIENTS. IN THIS STUDY, SILENTS ISCHEMIA IS EVALUATED IN DIABETIC PATIENTS WITH AND WITHOUT  MICROALBUMINURIA VIA CARDIAC THREADMIL TEST. SILENT ISCHEMIA IS FOUND TO BE  STATISTICALLY MORE FREQUENT IN MICROALBUMINURIC PATIENTS THAN NONMICROALBUMINURIC PATIENTS.SCREENING MICROALBUMINURA IN DIABETIC PATIENTS IS IMPORTANT TO FOLLOW SILENT CARDIAC ISHEMIA.
Alt solunum yolları infeksiyonlarında nazal sıvılarda r.s.v tayini /
Yazar: GÜLSEN MERAL
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Solunum yolları infeksiyonları , Çocukluk çağında Dünyada ve Türkiyede morbidite ,mortalite açısından ilk sıralarda yer almaktadır.0-6 ay arasında alt solunum yolları infeksiyonlarında en sık rastlanan patojen R.S.V dir.
Biz bu çalışmamızda  çocukluk yaş döneminde alt solunum yolu patojenlerinden biri olan ve bütün dünyada epidemiyolojistlerin özel ilgisini çeken R.S.V sıklığını inceledik.

Abstract:
Respiratory tract infections, childhood morbidity in the world and Turkey, the most common lower respiratory tract infections in the first .0-6 month mortality pathogen R.S.V d.
In this study, we examined the frequency of R. S.V, one of the lower respiratory pathogens during childhood age, which has attracted special attention of epidemiologists all over the world.
Polikliniğe başvuran 4-15 yaş arası çocuklarda hiperkalsiüri sıklığının spot idrarla araştırılması /
Yazar: ALİ GÜL
Danışman: PROF. DR. GÜLTEN TANYER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Çalışmamızda, poikliniğimize başvuran 4-15 yaş arası çocuklarda IHK prevalansını, hiperkalsiürinin birlikte seyrettiği semptomlan araştırmak üzere 223 çocuk incelendi. Çalışmaya katılanlarda yaş ortalaması 8,7±3,1, İHK grubun yaş ortalaması da, 7,9±3,0' di. Çalışma grubunun %56'sı kız, %44'ü erkekti. İHK grubunda %44 kız, %56 erkek saptandı. Hiperkalsiüri prevalansı erkeklerde %18,2, kızlarda %11,3 bulundu. Toplam prevalans ise %14,3 olarak saptandı. İdyopatik hiperkalsiüri grubunda idrar yollan semptomu varlığı %78,1 oranındaydı. İdrar yolu semptomu olan hastaların %27,2'sinde İHK saptandı. En sık semptom %68,8 ile karın ağnsıydı. İdrar yollan semptomu olanlarda İHK daha sık rastlandı. Bu şikayetlerle gelen hastalarda İHK' nin taranmasının gerektiğini gözlemledik. Aile hikayesinde ürolitiyazis olan çocukların %22,4'ünde İHK saptandı. IHK' li hastaların %53,1'inin aile hikayesinde ürolitiyazis vardı. İdyopatik hiperkalsiürili grupta idrarda sodyum atılımı 3,71 ±3,62 gibi hiperkalsiürisi olmayan gruptan daha yüksekti ve potasyum atılımı da 0,89±0,51 şeklinde hiperkalsiürisi olmayan gruptan daha düşük olarak tespit edildi. İdyopatik hiperkalsiürinin poliklinik başvurularında beklenenden daha sık olduğu ve idrar yollan semptomu olanlarda basit bir tetkik olan spot idrarda WİKr oranına bakılarak IHK taranması gerektiği ve İHK' nin tedavisinde başlangıçta, diyetteki su arttırılmasına ek olarak sodyumun azaltılması ve potasyumun arttınlmasımn denenebileceği görüşündeyiz.

Abstract:
ERKEN DOĞUM TEHDİDİNDEMAGNEZYUM SÜLFAT VE RİTODRİN HİDROKLORİDTEDAVİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
ERKEN DOGUM TEHDİDİNDEMAGNEZYUM SÜLFAT VE RİTODRİN HİDROKLORİDTEDAVİLERİNİN KARS.I LAS. TIRILMASI
Yazar: NERMİN AKDEMİR
Danışman: DR. VEDAT ERKAN DAYICIOĞLU
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Magnezyum sülfat = Magnesium sulfate ; Ritodrine = Ritodrine ; Tokoliz = Tocolysis

Özet:
Amaç: Erken doğum tedavisi için Mg SO4 ve Ritodrine Hydrochloride'ın tokolitik etkinliğini
ve yan etkilerini karşılaştırmak.
Materyal ve Metot: 1 yıllık dönemde erken doğum nedeniyle hastaneye yatırılan rastgele
seçilmiş 150 tek gebelikli gebe kadın prospektif olarak değerlendirildi. Gebelerin 70 inde
mgS04 ve 80 gebe kadında da ritodrine hidroklirid uygulandı.
Bulgular: Servikal dilatasyonu ≤ 2 cm ve servikal etkinliği ≥ % 50 olan olgularda, her iki
tokolitik ajan da doğumun >48 saat ve ≥7 gün ertelenmesini sağladı. Servikal dilatasyonları
>3-4 cm ve servikal effüzyon>% 50 olan olgularda, toklitik etkinlik MgS0 4 ve Ritodrin
grupları arasında farklı değildi; ve her iki ajanın da doğumdan sonraki güne erteleme
başarısının daha düşük olduğu görülmüştür. Gebeliğin 36. haftasından sonra doğum oranları,
doğumda gebelik haftası ve tokoliz ile kazanılan süre iki grupta aynı idi.
Sonuç: Tokolitik tedavinin etkinliğinde MgS0 4 ve Ritodrin arasında fark yoktur. Düşük yan
etkiler nedeniyle MgS0 4 'ün tokoliz için ilk basamak ajan olabileceği söylenebilir.
Anahtar kelimeler: Magnezyum sülfat, ritodrine hidroklorür, preterm eylem, tokoliz

Abstract:
Comparison of magnesium sulfate and ritodrine hydrochlorid for management of
preterm labor
Objectives: To compare the tocolytic effectiveness and side effects of Mg SO4 and Ritodrine
Hydrochloride for preterm labor treatment.
Study Design: Randomly selected 150 cases of singleton pregnant women hospitalized
because of preterm labor in 1-year period were evaluated prospectively.
Results: In cases whose cervical dilatations were ≤ 2 cm, and cervical effecements ≥750%,
both tocolytic agent postponed delivery effectively for ≥ 48 hours and ≥7 days. In cases
whose cervical dilatations were >3-4 cm, and cervical effacement >50%, tocolytic
effectiveness was not different between Mg SO4 and Ritodrine groups; and rates of success of
both agents for postponing delivery for ≥7 days were observed to be lower. Rates of delivery
after 36th weeks of pregnancy, gestational week at delivery and gained time by tocolysis were
same in two groups.
Conclusion: There is no difference between Mg SO4 and Ritodrine in the effectiveness of
tocolytic treatment. Because of the lower side effects, Mg SO4 may be first line agent for
tocolysis.
Passwords: Magnesium sulfate, ritodrine hydrochloride, tocolysis, preterm labor
Akciğer kanserli hastalarda proteinüri prevalansı
Prevalence of proteinuria in patients with lung cancer
Yazar: HABİBE HEZER
Danışman: PROF. DR. AHMET EMİN ERBAYCU
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Akciğer kanseri ve diğer solid tümörleri olan bazı olgularda gelişen glomerüler hasara bağlı proteinüri oluşabilmektedir. Bu çalışmanın amacı; primer akciğer kanserli hastalarda proteinüri prevalansı ve proteinüri prevalansı ile yaş, cinsiyet, hastalığın histopatolojik tipi ve yaygınlığı arasındaki ilişkiyi araştımaktır. Çalışmaya primer akciğer kanserli 14'ü kadın, 61'i erkek toplam 75 olgu alındı. Kontrol grubunda; üst solunum yolu infeksiyonu, akut ve kronik bronşit, pnömoni veya bronşektazili 37 olgu yer aldı. İdrarda protein varlığı albümin için pozitif kalitatif dipstick testi kullanılarak araştırıldı. Akciğer kanserli 75 olgunun 24'ünde (%32), kontrol grubunda 37 olgunun üçünde (%8.1) proteinüri saptandı. İki grup arasında proteinüri prevalansında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Akciğer kanserli grupta histopatolojik tip, evre, yaş ve cinsiyet ile proteinüri prevalansı arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Sonuç olarak, primer akciğer kanserli olgularda idrarda protein ekskresyonu artmış olarak bulundu.

Abstract:
Proteinuria can occur related with glomerulary injury that is seen in some cases with lung cancer and other solid tumour. The aim of the study is to determine the prevalence of proteinuria and the relation between prevalence of proteinuria and age, gender, histopathological type and stage in patients with primary lung can- cer. Totally 75 cases - 14 women and 61 men - having primary lung cancer included to study. In control gro-  up; there were 37 cases of upper airway infection, acute and chronic bronchitis, pneumonia or bronchiecta-  sis. The existence of protein in urine is searched using positive qualitative dipstick test. Proteinuria was found in 24 (32%) of 75 cases with lung cancer and 3 (8.1%) of 37 cases in control group. There was statistically a significant difference for the prevalence of proteinuria between two groups. In lung cancer group, there was not any significant relation between the prevalence of proteinuria and histopathological type, stage, age and gender. In conclusion; the exsecretion of protein in urine was found to be increased in primary lung cancer.