Yatarak tedavi gören alkol ve madde kullanım bozukluğu tanısı almış  hastalarda stresle başa çıkma becerilerinin relaps ile ilişkisinin incelenmesi
The relationship between relapse and stress coping skills among  inpatients diagnosed with alcohol and substance use disorder
Yazar: MÜMİN EREN ATAKOL
Danışman: DOÇ. DR. CEMAL ONUR NOYAN
Üsküdar Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Bağımlılık Danışmanlığı ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Bağımlılık Danışmanlığı ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Psikiyatri = Psychiatry ; Psikoloji = Psychology ; Uyuşturucu Alışkanlığı ve Alkolizm = Drug Addiction and Alcoholism
Dizin: Alkolle ilgili bozukluklar = Alcohol-related disorders ; Bağımlılık = Dependency ; Madde kullanım bozuklukları = Substance-related sdisorders ; Nüks = Recurrence ; Remisyon = Remission ; Stres = Stress ; Stres yönetimi = Stress management ; Yatan hastalar = Inpatients

Özet:
Bu çalışma, alkol ve madde kullanım bozukluğu tanısı almış yatarak tedavi gören hastaların, stresle başa çıkma becerilerinin relaps ile arasındaki ilişkiyi ve nedenlerini bulmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın hipotezi yatarak tedavi gören alkol ve madde kullanım bozukluğu tanısı almış hastaların bağımlılık düzeyine göre kullandıkları başa çıkma stratejileri ile relaps olma olasılıkları arasında bir ilişki vardır şeklindedir. Araştırmanın örneklemini,  NP İstanbul Beyin Hastanesi AMATEM Birimi ve Çorlu Devlet Hastanesi AMATEM biriminde yatarak tedavi gören alkol ve madde kullanım bozukluğu tanılı 60 hasta oluşturmuştur. Örneklem grubuna sırasıyla, demografik bilgi formu, BAPİ, Stresle Başa Çıkma Stratejileri Formu, Relaps Öngörme Formu ve Örneklem Ulaşım Formu uygulanmıştır. Hastaların, aşerme şiddetleri, maddeyi tekrar kullanma olasılıkları, bağımlılık düzeyleri ve relaps süreleri birbirleriyle ilişkili bulunmuş olup hipotezi destekler niteliktedir. Hastalar, öngörüldüğü üzere pasif stresle başa biçimlerini kullanmaktadır. Hastalar, akılcı ve etkin şekilde stresle aktif başa çıkma biçimlerini kullanmadıklarından ötürü relaps sürelerinin kısa olması, bu araştırmanın önemli bir çıktısıdır. Bunların yanında bir de aşerme şiddetinin ve bağımlılık düzeyinin de yüksek seyretmesi relaps süresinin kısalmasına neden olmakta ve dolayısıyla hastalar tekrar bu döngüye girmektedirler. Madde kullanımı yoluyla şiddetli stresin ortaya çıkmasını ve kendi kendine tedaviyi önlemek için, risk altındaki gruplara stres önleme, değiştirme, başa çıkma stratejileri ve özgüven konularının özellikle klinisyenler tarafından öğretilmesi büyük önem arz etmektedir.

Abstract:
This study was to find about the relationship between stress coping skills and relapse of inpatients diagnosed with alcohol and substance use disorder and its causes. The hypothesis of the study is that there is a relationship between the coping strategies used by inpatients diagnosed with alcohol and substance use disorder according to their addiction level and the probability of relapse. The sample of the study consisted of 60 patients diagnosed with alcohol and substance use disorder who were hospitalized in NP İstanbul Brain Hospital AMATEM Unit and Çorlu State Hospital AMATEM unit. Demographic information form, API, Coping Strategies Form, Relapse Prediction Form and Sample Transportation Form were applied to the sample group, respectively. The patients' craving severity, probability of using the substance again, dependency levels and relapse times were found to be related to each other, which supports the hypothesis. Patients use passive stress coping styles as predicted. The short duration of relapse is an important outcome of this study, as patients do not use rational and effective coping strategies with stress. In addition to these, the high level of craving and dependence cause a shortening of the relapse time, and therefore the patients enter this cycle again. In order to prevent the emergence of severe stress through substance use and self-treatment, it is of great importance that the at-risk groups are taught about stress prevention, modification, coping strategies, and self-confidence by clinicians.