Detrüsör aşırı aktivitesinin tedavisinde propiverin ve trospiyum'un ürodinamik ve semptomatik karşılaştırılması
Urodynamical and symptomatic comparison of propiverine and trospium treatment for detrusor overactivity
Yazar: ÖZLEM ÖZGÜR GÜRSOY
Danışman: PROF. DR. KADİR SAVAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Trospiyum klorür ve propiverin hidroklorürün detrüsor aşırı aktivitesi üzerindeki etkinliğinin semptomlar, ürodinamik parametreler
ve yaşam kalitesi skorları dikkate alınarak kıyaslanması.
Gereç ve Yöntem: Prospektif randomize kontrollü çalışmaya ürodinamik olarak kanıtlanmış detrüsor aşırı aktivitesi (DAA) olan 63 kadın
dahil edildi. Grup I'e (n=29) propiverin hidroklorür, Grup II'ye (n=34) trospiyum klorür verildi. Katılımcılar 8 haftalık tedaviden sonra klinik ve
ürodinamik olarak tekrar değerlendirildi. Değerlendirmeye alınanlar; hastanın hissettiği iyileşme veya semptomlarda düzelme, inkontinans
epizodu, 24 saatlik işeme sayısındaki farklılıklar, mesane fonksyonlarının ürodinamik değerlendirilmesi (ilk his volümü, maksimum
sistometrik kapasite, detruüsor kontraksyonları varlığı) ve yan etkilerdir.
Bulgular: Tedavi sonrasında semptomatik ve ürodinamik iyileşme yönünde gruplar arasında fark yoktu fakat propiverin grubunda ağız
kuruluğu (%34 vs. %11,8, p=0,031) istatistiksel olarak anlamlı (p<0,05) şekilde fazlaydı. Grup I ve Grup II'de tedavi sonrası düzelmeler
istatistiksel olarak anlamlı düzeydeydi (p<0,001); sık idrara çıkmada (%40 vs. %43,18, p>0,05), sıkışma hissinde (%55 vs. %63,2, p>0,05),
noktüride (%73,03 vs. %77,02, p>0,05), urge inkontinansta (%81,73, vs. %78 p>0,05), kaçırma epizodları ve günlük kullanılan ped sayısında
(%70,97 vs. %60,83) düzelme izlendi. Ürodinamik parametrelerdeki düzelme; ilk his volümünde artış (%46,80 vs. %29,41, p>0,05), maksimum
sistometrik kapasitede artış (%21,10 vs. %10,5, p>0,05) ve detrüsor kontraksyonlarının kaybolması (%48,3 vs. %58,8, p>0,05) her iki grupta
da istatistiksel olarak anlamlı düzeydeydi (p<0,001). Her iki grupta da yaşam kalitesi ölçümlerinde düzelme mevcuttu (p<0,001) ve grup I
ve grup II'nin ölçümleri arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05).
Sonuç: Bu karşılaştırmalı çalışmada trospiyum klorür ve propiverin hidroklorürün her ikisininde detrüsor aşırı aktivitesinin tedavisinde etkin
olduğu görülmüştür. Fakat antikolinerjik ilaçlarda yan etkinin en az olması hedeflendiği için trospiyum klorür daha avantajlıdır.

Abstract:
Objective: The aim of this study is to compare the effectiveness of trospium chloride and propiverine hydrochlorid on detrusor overactivity in the view of symptoms, urodynamic parameters and quality of life scores.
Materials and Methods: 63 women with urodynamically proven detrusor overactivity included to the prospective randomised controlled study. Group I (n=29) were given propiverine hydrochlorid and Group II (n=34) were given trospium chloride. After 8 week-treatment participants were clinically and urodynamically reevaluated. Outcomes of interest were patient perceived cure or improvement in symptoms, differences in number of incontinent episodes and number of voids in 24 hours, urodynamic measures of bladder function (volume at first sensation, maximum cystometric capacity, and presence of detrusor contractions) and side effects.
Results: At the end of the treatment no difference was noted in the aspects of symptomatic and urodynamic improvement but dryness of mouth (34% vs. 11.8%, p=0.031) was statistically significant in propiverine group (p<0,05). Improvement in frequency (40% vs. 43.18%, p>0.05), urgency (55% vs. 63.2%, p>0.05),  nocturia  (73.03% vs. 77.02%, p>0.05) , urge incontinence (81.73%, vs. 78% p>0.05),  episodes and number of ped usage per day (70.97% vs. 60.83%) decreased  in  group I and group II in a statistically significant manner (p<0.001). According to urodynamic parameters increase in volume at first sensation (46,80% vs. 29.41%, p>0.05), maximum cystometric capacity (21.10% vs. 10.5%, p>0.05) and disapperance of  detrusor contractions (48.3% vs. 58.8%, p>0.05)  were noted in both groups in a statistically significant manner (p<0.001). Improvement of quality of life scores in both groups (p<0.001) and no difference was found between group I and group II scores (p>0.05).
Conclusion: This comperative study suggets that both propiverine hydrochlorid and trospium chloride are effective in the treatment of detrusor overactivity but the expectance from anticholinergic drugs is minimum side effects so trospium chloride is more advantageous in this view.