Artroskopik menisküs onarımı yapılan hastalarda klinik bulgular ile manyetik rezonans görüntüleme bulguları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between clinical findings and magnetic resonance imaging findings of patients with arthroscopic meniscus repair
Yazar: BEKİR KARAGÖZ
Danışman: PROF. DR. HASAN BOMBACI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Menisküs = Meniscus ; Ölçekler = Scales

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, artroskopik menisküs onarımı yapılan hastalarda klinik bulgular ile manyetik rezonans (MR) görüntüleme bulguları arasındaki ilişki araştırılmıştır. Bunun yanında uygulanan tedavi yönteminin başarı oranı değerlendirilmiştir.

Hastalar ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Haydarpaşa Numune Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde 2011-2018 tarihleri arasında menisküs yırtığı nedeni ile artroskopik menisküs tamiri yapılan ve düzenli olarak  kontrollerine gelen 70 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar tamamı aynı cerrah tarafından ameliyat edildi. Hastaların 57'si erkek, 13'ü kadındı. Ortalama yaş 29,3±9,2 (18-54) idi. Sadece menisküs tamiri yapılan hasta sayısı 30, menisküs tamiri ile beraber ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonu yapılan hasta sayısı 40'dı. Tamir edilen menisküs yırtıklarının 50'si medial menisküs, 15'i lateral menisküs, 5'in de ise hem medial hem de lateral menisküs yırtığı mevcuttu. Hastaların 15'inde (%21,4) longitudinal komponent içeren kompleks yırtık, 20'sinde (%28,6) kova sapı yırtığı ve 35'inde (%50) longitudinal yırtık mevcuttu.  Yapılan menisküs tamirlerinin klinik olarak değerlendirilmesi Barret tarafından tarif edilen kriterlere göre yapıldı. MR sonuçları hem Crues ve ark. tarafından yapılan sınıflandırmaya hem de Henning tarafından tarif edilen kriterlere göre değerlendirildi. Ayrıca hastaların klinik olarak iyileşme ve memnuniyetleri preoperatif ve postoperatif Lysholm skorlaması ile değerlendirildi. Elde edilen sonuçlar uygun istatistiksel testler kullanılarak MR sonuçları ile karşılaştırıldı.

Bulgular: Barret kriterlerine göre yapılan klinik değerlendirmeye göre 58 (%83) hastanın sonuçları başarılı, 12 (%17) hastanın ki ise başarısızdı. MR sonuçları Crues ve ark. yaptığı sınıflandırmaya göre değerlendirildiğinde iyileşen vaka sayısı 39 (%55,7), iyileşmeyen vaka sayısı ise 31 (%44,3) idi. Henning kriterlerine göre yapılan değerlendirmede ise sonuçları başarılı hasta sayısı 39 (%55,7), kısmi başarılı hasta sayısı 16 (%22,8), başarısız hasta sayısı 15 (%21,5) olarak saptandı. Ameliyat öncesi ortalama 62,64±19,73 olan Lysholm fonksiyonel skoru son kontrolde ortalama 90,93±9,58'e yükseldi. MR sonuçları Crues ve ark. sınıflandırmasına göre değerlendirildiğinde, Kappa Analizine göre MR'da iyileşme olup olmaması ve klinik değerlendirmeye göre başarılı olma veya olmama durumları arasındaki tutarlılığın düşük olduğu bulundu. Bu analizde duyarlık kat sayısı %52,86 ve Kappa değeri 0,123 olarak hesaplanmıştır. MR sonuçları Henning kriterilerine göre değerlendirildiğinde Barret kriterlerine dikkate alınarak yapılan klinik değerlendirmeye göre başarı oranlarının istatistiksel açıdan anlamlı derecede farklı olmadığı  bulunmuştur (X2=0,20, p=0,905).

Sonuç: Yapılan istatistiksel analizde klinik değerlendirme ile hem Crues ve ark. tarafından tarif edilen sınıflandırmaya göre hem de Henning kriterlerine göre değerlendirilen MR sonuçları arasında ilişki bulunamadı. Lysholm skorlaması ortalamasının tedaviden sonra istatistiksel açıdan anlamlı derecede değiştiği bulundu (<0,001). Ancak Lysholm skorlaması sonuçları ile hem MR sonuçları hem de klinik değerlendirme arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Bu çalışma sonucuna göre klinik değerlendirme ve Lysholm fonksiyonel skorlaması vaka takibinde ve yapılan ameliyatın başarısı hakkında MR sonuçlarına göre klinisyene daha çok yardımcı olmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Menisküs tamiri, Lysholm, Barret kriterleri, Henning kriterleri.

Abstract:
Purpose: In this study, the relationship between clinical findings and magnetic resonance (MR) imaging findings was evaluated in patients undergoing arthroscopic meniscus repair, and besides, evaluation of the success rate of the treatment method applied.

Patients and Methods: Seventy patients who underwent arthroscopic meniscus repair due to a meniscus rupture between 2011 and 2018 at The Health Sciences University, Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital Orthopedics and Traumatology Clinic were included in the study. All patients were operated by the same surgeon. Fifty-seven of the patients were male and 13 were female. The mean age was 29.3 ± 9.2 (18-54). The number of patients who had only meniscus repair was 30, and the number of patients who underwent ACL reconstruction with meniscus repair was 40. Of the repaired meniscus tears, 50 had medial meniscus, 15 had lateral meniscus, and 5 had both medial and lateral meniscus tears. There were complex tears containing longitudinal components in 15 (21.4%) patients, bucket handle tears in 20 (28.6%)  patients, and longitudinal tears in 35 (50%) patients. Clinical evaluation of the meniscus repairs was made according to the criteria described by Barret. MR results were evaluated according to both the classification by Crues et al. and the criteria described by Henning. In addition, clinical healing and satisfaction of the patients were evaluated with preoperative and postoperative Lysholm scoring. The obtained results were compared with MR results using appropriate statistical tests.

Results: According to the clinical evaluation made according to Barret criteria, the results of 58 (83%) patients were successful and 12 (17%) patients were unsuccessful. When the MR results were evaluated according to the classification made by Crues et al. the number of recovered cases was 39 (55.7%) and the number of cases that did not improve was 31 (44.3%). In the evaluation made according to Henning criteria, the number of successful patients was 39 (55.7%), the number of partial successful patients was 16 (22.8%), and the number of failed patients was 15 (21.5%). Lysholm functional score, which was 62.64±19.73 on average before the operation, increased to 90.93±9.58 on average at the last control. When the MR results are evaluated according to the classification made by Crues et al. the consistency between whether there is an improvement in MR according to Kappa Analysis and whether they are successful or not according to clinical evaluation is low. When the MR results were evaluated according to the Henning criteria, it was found that the success rates were not statistically different according to the clinical evaluation made considering the Barret criteria (X2 = 0.20, p = 0.905). 

Conclusion: In the statistical analysis, no relation was found between clinical evaluation and MR results evaluated according to the classification described by Crues et al. and Henning criteria. The The mean Lysholm score was found to change after treatment significantly (<0.001). However, no significant difference was found between Lysholm scoring results and both MR results and clinical evaluation. According to the results of this study, clinical evaluation and Lysholm functional scoring help the clinician more than the MR imaging to follow-up and to evaluate the success of the operation.

Keywords: Meniscus repair, Lysholm, Barret criteria, Henning criteria.