Kemoterapötik ekstravazasyonuna bağlı nekrozda vac tedavisinin etkinliğinin değerlendirilmesi: tavşanda deneysel çalışma
Investigation of the efficacy of vac therapy on chemotherapeutic extravasation necrosis: an experimental study on rabbits
Yazar: EVREN TEVFİK İŞCİ
Danışman: PROF.DR. ABDULLAH KEÇİK
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Doksorubisin = Doxorubicin ; Ekstravazasyon = Extravasation ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Kanser kemoterapisindekullanılan ajanların ekstravazasyonu nadir olmayan bir olgudur. Çogunlukla kalıcı hasarvermeden iyilesse de, sitotoksik etkilerin yüksek oldugu potent vezikan kemoterapötiklerinekstravazasyonuna baglı cilt ve cilt altındaki dokuların nekrozu bazen karsılasılan birdurumdur. Çesitli antidotlar önerilmis olsa da, cilt nekrozu görülen vakalarda yara alanızamanla genislemeye meyilli ve tedaviye dirençlidir. Bu çalısmada tavsanda ekstravazasyonnekrozu modeli olusturularak, günümüzde benzer kronik yaralarda sıklıkla kullanılan VACtedavisinin etkinligi degerlendirilmistir. Çalısmada kullanılan tavsanlar; pansuman grubu veVAC grubu olmak üzere iki gruba ayrılmıstır. Tavsanların sırtlarında intradermal doksorubisinenjeksiyonu ile ekstravazasyona baglı nekroz olusturulmus ve bu alanlar debride edildiktensonra bir gruba pansuman diger gruba da VAC tedavisi uygulanmıstır. Üçüncü, yedinci ve ondördüncü günlerde tavsanların yara boyutları ölçülmüs ve histolojik inceleme için biyopsileralınmıstır. VAC grubundaki yaraların, pansuman grubuna oranla daha hızlı iyilestigi ve sonyara boyutlarının daha küçük oldugu tespit edilmistir. Ancak histolojik olarak iki gruparasında epitelizasyon, granülasyon, yeni damar olusumu ve inflamatuar hücre miktarıaçısından önemli bir farklılık bulunamamıstır. Sonuç olarak kemoterapötikekstravazasyonuna baglı yaralarda VAC tedavisinin, pansumana bilinen üstünlügükanıtlanamamıstır.Anahtar Kelimeler: vakum yardımlı kapama, doksorubisin, ekstravazasyon hasarı, yaraiyilesmesi, pansuman.

Abstract:
Theextravasation of the agents used for cancer chemotherapy is not an unusual phenomena.Although they heal without any permanent damage in most cases, necrosis of the skin andunderlying structures have been reported in some cases, resulting from extravasation of potentvesicant chemotherapeutics which have high cytotoxicity. Despite the antidotes mentioned inthe literature, the wounds stemming from the chemotherapeutic extravasation necrosis tend toenlarge with time and are likely to resist the treatment. The main objective of this study wasto investigate the efficacy of VAC therapy, which is successfully applied to similar chronicwounds currently, by using a rabbit extravasation model. The rabbits were separated into twogroups; conventional dressing group and VAC group. Extravasation necrosis were formed onthe back of the rabbits by intradermal doxorubicin injection. Following the debridement of thenecrotic areas, one group of animals was given the conventional dressing treatment and VACtherapy was applied to the other group. The wound areas were measured and biopsies weretaken for histological study on the third, seventh and fourteenth days after the debridement. Itwas observed that the wounds were healing faster. The wound areas at the end of thetreatment were smaller in the VAC group compared to the dressing group. However, therewere no major histological differences in terms of granulation formation, neovascularisation,epithelialisation, and inflammatory cell count. These results suggest that, superiority of theVAC therapy over dressing cannot be proven in chemotherapeutic extravasation wounds.Key Words: vacuum assisted closure, doxorubicin, extravasation injury, wound healing,dressing.