hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akut myokard enfarktüsü geçirmiş hastalarda obstrüktif uyku apne hşpopne sendromu sıklığının araştırılması ve homosistein, nitrik oksit , total antioksidan kapasite düzeyleri ile ilişkisinin belirlenmesi
Frequency of obstructive sleep apnea hyponea syndrome in patients with acute myocardial infarction and association with homocystein, nitric oxide  and total antioxidant capacity levels
Yazar: NAZMİYE EBRU ORTAÇ ERSOY
Danışman: DOÇ. DR. SADIK ARDIÇ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Uyku = Sleep

Özet:
Koroner arter hastalığı(KAH) olanlarda Obstrüktif uyku apne hipopne sendromu(OUAHS) sıklığını araştırmak ve OUAHS ile homosistein, nitrik oksit ve total antioksidan kapasite düzeylerini belirlemek amacıyla koroner arter hastalığı olan 27 hastaya ve KAH olmayan 25 hastaya  polisomnografi uygulandı. Hastalar 4 gruba ayrılarak (grup 1= sağlıklı, Grup 2= OUAHS , Grup 3= KAH, Grup 4= KAH+OUAHS) sonuçlar değerlendirildi. Polisomnografi uygulanan myokard enfarktüs ü geçirmiş hastaların OUAHS oranı %44,4 olarak bulundu.  Homosistein düzeyleri grup 3 te yüksek izlendi. Nitrik oksit ve total antioksidan kapasite düzeyleri farklı değildi.Nitrikoksit düzeyleri oksijen desaturasyonu süresi ve apne süresi ile korele izlendi(p=0,012, r=0,35). AHİ  ve oksijen desaturasyon zamanı 3 damar hastalarında daha yüksek izlendi(p<0,05)
OUAHS kardiyovaskuler morbidite ve mortalite ile ilişkilidir. KAH  olanların OUAHS açısından sorgulanması ve OUAHSnun tedavisi ile kardiyovaskuler morbidite azalabilir.

Abstract:
To test for the hypothesis that OSA is associated with cardiovascular morbidity, we investigated levels of homocystein, NO and total antioxidant capacity in OSA patients with and without coronary artery disease (CAD) in comparison with normal subjects and patients with CAD without OSA   . 
 Polysomnography was performed in 27 patients who had a myocardial infarction and in 25 patients without evidence of CAD. Levels of homocystein, NO and total antioxidant capacity were determined after an overnight fasting. 
According to apnea-hypopnea index (AHI) 44.4% of CAD patients were OSA. After polysomnographic evaluation, the patients were re-distributed as follows: OSA with CAD (n=12), OSA without CAD (n=14), CAD (n=15), and normal (n=11).  Homocystein levels were higher in 3 groups compared to controls.  NO levels were correlated with the period of oxygen desaturation (r:-0.45, p=0.012). The antioxidant capacity did not differ between OSA and healthy groups. AHI and  desaturation time was  higher in three -vessel disease compared to one and two- vessel diseases (p<0.05).
OSA is frequent in CAD. AHI ,  MDI and desaturation time  are higher in patients with severe CAD.
Farklı tiroid fonksiyon evrelerinde nt pro- b tipi natriüretik peptid düzeyi
Nt pro-b type natriuretic peptide levels in different thyroid function status
Yazar: HÜSNİYE BAŞER
Danışman: DOÇ. DR. GÜL GÜRSOY
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Dahiliye Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
BNP, 32 aminoasitten oluşan bir polipeptittir. Pro BNP esas olarak sol ventrikülden salınır ve fizyolojik olarak aktif BNP'ye ve biyolojik olarak inaktif yıkım ürünü olan NT-pro BNP'ye ayrılır. Protein esas olarak ventrikül miyokardiyumunda sentezlenir, depolanır ve salınır. BNP salınımı için esas uyarı sol ventrikül duvar gerilimi ve volüm yükündeki değişiklikleridir.

Tiroid hormonu tüm organ sistemlerini etkiler. Özellikle kalp, serum tiroid hormon seviyelerindeki minimal değişlikliklere bile cevap verir. Hipertiroidide karşılaşılan kardiyak parametre değişiklikleri, tiroid hormonunun kalp ve damarlardaki belli moleküler yollara etkisi sonucu meydana gelir. 

Yapılan çalışmalar tiroid hastalıklarında NT-pro BNP düzeylerinin değiştiğini göstermiştir. Bu çalışmada farklı tiroid fonksiyon evrelerinde NT-pro BNP düzeyi çalışılmıştır. Bu amaçla tiroid disfonksiyonu olan 50 hasta (15'i hipertiroid, 8'i subklinik hipertiroid, 12'si hipotiroid, 15'i subklinik hipotiroid) ve 35 sağlıklı kontrol grubu alındı. Hastalardan ötiroidi sağlanmadan önce ve tedavi ile ötiroidi sağlandıktan sonra, kontrol grubundan ise bir defa NT-pro BNP düzeyi ölçüldü. Hipertiroid grubun ötiroidi öncesi NT-proBNP düzeyi kontrol grubundan yüksek saptandı. Diğer grupların ötiroidi öncesi NT-proBNP düzeyi ile kontrol grubu arasında fark saptanmadı. Hipertiroid grupta tedavi sonrası NT-proBNP düzeylerinde düşme, hipotiroid grupta ise tedavi sonrası NT-proBNP düzeylerinde yükselme saptandı. Ancak subklinik hipertiroid ve subklinik hipotiroid gruplarda tedavi ile NT-pro BNP düzeylerinde anlamlı değişiklik olmadı. Hipertiroid grupta NT-proBNP düzeyi ile kalp hızı arasında pozitif, hipotiroid grupta ise NT-proBNP düzeyi ile kalp hızı arasında negatif ilişki saptandı. Tüm gruplarda yaş ile NT-pro BNP düzeyi arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı.

Yapılan çalışmalarda NT-pro BNP düzeyinin tiroid hormon düzeylerindeki değişikliklerden etkilendiği gösterilmiştir. Hafif kalp yetmezliğinin eşlik ettiği hipertiroidideki proBNP değerleri ciddi kalp yetmezliğinde görülen değerlere ulaşır. Bu nedenle kardiyak disfonksiyonu olmayan kişilerde yüksek proBNP düzeyleri saptandığında hipertiroidi açısından hastanın incelenmesi gerekir.

Abstract:
Bir safra asidi olan tauroursodeoxycholic acid'in nöroprotektif etkilerinin deneysel spinal kord travması modelinde incelenmesi
A bile acid with acid's tauroursodeoxycholic neuroprotective effects experimental analysis of spinal cord injury models
Yazar: BİLAL KELTEN
Danışman: DOÇ. DR. AHMET ÇOLAK
Sağlık Bakanlığı / Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
TUDCA spinal kord travmalarına bağlı oluşan sekonder
yaralanmada sitokrom-c/mitokondri aracılı meydana gelen apoptotik proçeste
önemli bir role sahiptir. Bu çalışma göstermiştir ki; endojen bir safra asidi olan
TUDCA deneysel travmatik spinal kord hasarında hem nöronal hem de
nöroglial apoptozisi engelleyerek sekonder yaralanmayı azaltmış ve lezyon
bölgesinden uzaktaki kronik demyelizasyonuda azaltarak fonksiyonel iyileşme
ye katkıda bulunmuştur. Çalışmamızda TUDCA'nın spinal kord travmalarındaki
nöroprotektif etkileri ilk kez incelenmiş ve bu tip olguların tedavisinde etkili bir
madde olarak kullanılabileceği ortaya konulmuştur. Spinal kord travmalarında,
TUDCA 'nın daha geniş kapsamlı çalışmalar neticesinde gelecekte tedavi
protokolunda yer alabileceği düşünülmektedir.

Abstract:
TUDCA which occurred due to spinal cord injury secondary
Injury cytochrome c / mitochondrial -mediated apoptosis occurring in the process is
It has an important role. This study showed that ; which is an endogenous bile acid
TUDCA of experimental traumatic spinal cord injury in both neuronal
Neuroglial reduced apoptosis by preventing secondary injury or lesion
of the remote functional improvement in reducing chronic demyelizasyonu
It had contributed . In our study in spinal cord injury tudca
First examined neuroprotective effects and effective in the treatment of such cases
been introduced can be used as material. spinal cord injury ,
TUDCA the broader efforts, the future treatment
It may participate in the protocol
Servikovaginal smear sonuçları premalign tanısı alan olgularda kolposkopik tanı ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi /
Yazar: KADRİYE ERDEM
Danışman: DR. AHMET GÜLKILIK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Kliniğimizde uygulanan sitolojik tarama kapsamında, 19/11/2001 ile 31/12/2003 tarihleri arasında smear alman 14621 hasta içerisinde patolojik smear sonuçlarıyla gelen 143 hastanın kolposkopik biyopsi ve tedavi sonuçlan retrospektif olarak incelenerek, geleceğe dönük yeni statejiler ve prosedürler planlanmasının sağlanması amaçlanmaktadır. Anormal pap smearli hastaların değerlendirilmesi ve takibi özellikle düşük dereceli lezyonlarda tartışma konusudur. ASCUS grubunda %8.3 hafif displazi, %16.6 ağır displazi ve LSIL grubunda %24.4 hafif displazi, %11.7 orta ve ağır displazi, %1.2 invazif karsinom saptanmıştır. Servikal biyopsinin doğruluğu ile pap smear sonuçlan karşılaştırılarak sensitivite, spesifite, PPD, NPD değerleri sırasıyla %95, %90, %98, %75 olarak hesaplanmıştır. Piyes patolojisinin doğruluğu ile servikal biyopsi sonuçlan karşılaştırılarak sensitivite, spesifite, PPD, NPD değerleri sırasıyla %74, %18, %43, %45 olarak hesaplanmıştır. Yalancı pozitiflik oranı biyopsinin doğruluğuna göre hesaplandığında %54.2 olarak bulunmuştur. Çalışmamızda yalnızca patolojik smearler ele alındığı için (negatif smearler değerlendirilmediği için) yalancı negatiftik oranından bahsedemeyeceğiz.

Abstract:
Preterm eylem tedavisinde nifedipinin etkinliğinin araştırılması
The efficacy of nifedipine in the treatment of preterm labor
Yazar: AYSUN FIRAT
Danışman: DR. YAVUZ CEYLAN
Sağlık Bakanlığı / SSK İst. Bakırköy Doğ. Kadın ve Çoc. Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
ÖZET Çalışmamızda, Bakırköy Doğumevi Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim Hastanesi' ne 15. 01. 2002 - 15. 01. 2005 tarihleri arasında başvuran, düzenli uterus kontraksiyonları ve servikal açıklık veya gözlem sırasında oluşan servikal değişiklik esas alınarak, erken doğum eylemi tanısı konulan, tekiz, gebelik yaşlan 23-36. hafta arasında değişen ve nifedipin tokolizi uygulanan 440 gebeyi retrospektif olarak inceledik. Tokolizle ilgili literatürde erken doğum eylemi tanımlarken farklı kriterler kullanıldığı için sonuçların başka çalışmalarla karşılaştırılabilmesi amacıyla düzenli kontraksiyonları ( 20 dakikada > 4 kontraksiyon ) olan gebeleri vajinal muayenelerine göre iki gruba ayırdık. Nifedipinin etkinliğini preterm eylem tanısı alan gebelerde doğumdaki gebelik haftası, tokoliz başlangıcından doğuma kadar kazanılan süre açısından değerlendirdik. Elde ettiğimiz sonuçlar literatürdeki çalışmalarla uyumlu olup nifedipinin doğumu geciktirmede etkili olduğunu saptadık. Yine bizim sonuçlarımızla uyumlu bulduğumuz nifedipin ile ritodrini karşılaştıran çalışmalarda, nifedipin grubunda maternal yan etkiler ve neonatal morbidite-mortalite oranının daha az oluşunu göz önünde bulundurarak erken doğum tedavisinde ilk basamak tedavisi olarak ritodrin yerine nifedipinin kullanılabileceğini söyleyebiliriz.. 52

Abstract:
ABSTRACT THE EFFICACY OF NİFEDİPİNE İN THE TREATMENT OF PRETERM LABOR OBJECTIVE : To compare the efficacy of nifedipine use in our clinic for treatment of preterm labor with researcher in the literature. MATERIAL AND METHOD : İn this retrospective- cohort study we studied 440 pregnant women with diagnosis of preterm labor in whom nifedipine used for treatment. All pregnant women in our study were admitted to our clinic between January 2002 and January 2005. Preterm labor was diagnosed with regular uterine contractions and with a cervical dilatation documented at first examination or seen with observation. All patients were pregnant between 23 and 36 completed weeks gestation and with sigular pregnancy. Because of different criterias used within other researches in literature we divided patients with reguler uterine contractions into two groups according to vaginal examination. We evaluated the efficacy of nifedipine according to gestational week at delivery ; the period between the start on tocolysis and the time of delivery. RESULTS : Nifedipine is an effective agent in the treatment of preterm labor. CONCLUSION : Nifedipine can be used as a firstline treatment for preterm labor because m convenience with literature. Nifedipine has fewer maternal side effects and is associated with a lower neonatal morbidity and mortality rate in compare with ritodrine. 53
Helicobacter pylori seropozitifliğinin hiperemezis gravidarum kliniği ile ilişkisi /
Yazar: FUNDA ÖZTÜRK
Danışman: DR. CEMAL ARK
Sağlık Bakanlığı / SSK İst. Bakırköy Doğ. Kadın ve Çoc. Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
44 VI ÖZET Hiperemesis gravidarum kilo kaybına, metabolik ve elektrolit bozukluklarına, beslenme bozukluğu ve dehidratasyona sebep olabilen, inatçı bulantı ve kusmalarla karakterizedir. Hiperemesis gravidarum etyolojisi ve patogenezi üzerinde şimdiye kadar çeşitli görüşler öne sürülmüş, fakat hiç birisi konuya açıklık getirememişlerdir. Son yıllarda, Hp'nin etyolojide rolü olabileceği yönünde görüşler ortaya konmuştur. Hp ve hiperemesis gravidarum ilişkisini araştıran çalışmalarda çelişkili sonuçlar ortaya çıkmışta. Bu çalışmada amacımız, hiperemesis gravidarum tanısı konan gebelerde ve asemptomatik kontrol grubunda Hp'nin serolojik olarak değerlendirilmesi, her iki grup arasında istatiksel fark olup olmadığının saptanması, Hp seropozitifliğinin ve IgG konsantrasyonlarının hiperemesis gravidarum kliniği ile üişkisinin ortaya konmasıdır. Bu çalışmaya hiperemesis gravidarum nedeniyle hospitalize edilen 60 ve hiçbir semptomu olmayan 30 olmak üzere toplam 90 gebe alındı. Anamnezde şiddetli kusmalarının kaç gün önce başladığı kaydedildi. Her iki grupta kan örnekleri alındı; ve 24 saat içerisinde santrifüj edilerek serum örnekleri ayrıldı. Bu serum örnekleri kullanılana kadar -20' de saklandı. Hastalar hospitalize edildikten sonra oral alımları sonlandırıldı; ve intravenöz mayi ile hidrate edildiler. Mayi ile birlikte bütün gebelere B vitamini verildi ve başka bir ilaç verilmedi. Kusmanın sayısı, süresi ve ketonüri dereceleri kaydedildi. ELİSA yöntemi kullanılarak Hp'ye karşı spesifik IgG antikorları tespit edildi. Sonuç olarak;. Hp seropozitifliği hiperemezis gravidarumlu gebelerde %38,3; kontrol grubunda %43,3 olarak saptandı. İki grup arasında istatiksel fark bulunmadı.45.Her iki grup arasında Hp IgG konsantrasyon ortalaması arasında fark saptanmadı..Hp IgG değerleri ile gestasyonel hafta, kusmama başladığı hafta Jcusma süresi, hastanede yatış süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkisi gözlenmedi..Hp seropozitifliği ile kusma süresi ve sayısı arasında anlamlı ilişki saptanmadı..Ketonüri derecesi ile Hp IgG konsantrasyonları arasında istatiksel bir ilişki bulunmadı..

Abstract:
Hastanemize konvülziyonla başvuran olguların risk faktörleri ve sosyodemografik özellikleri açısından değerlendirildiği vaka kontrollü çalışma /
Yazar: NEVİN UZUNOĞLU SAKALLI
Danışman: DR. GÖNÜL AYDOĞAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğt. ve Arş. Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bu prospektif çalışmada hastanemiz acil servisine Kasım 2003 - Haziran 2004 zaman süreci içinde konvülziyon klinik tablosuyla başvuran çocuk yaş grubundaki hastalarda febril konvülziyon - epilepsi sıklığı, risk faktörleri ve sosyodemografik özellikleri araştırmayı hedefledik. Üç grup oluşturuldu. Birinci grupta (epilepsi grubu) mental retardasyon ve/veya serebral palsili olgular çalışma dışında tutuldu İkinci grup (kontrol grubu) olarak hastanemiz çocuk polikliniğine başvuran hastalardan 1 00 hasta rastlantısal seçilerek oluşturuldu. Üçüncü grupta ise febril konvülziyonlu olgular incelendi. Birinci ve ikinci gruptaki hastalardan yaş, cinsiyet, febril konvülziyon hikayesi,MSS enfeksiyonu, kafa travması öyküsü (amnezi ya da bilinç kaybının gerçekleştiği travmalar) birinci ve ikinci derece akrabalarında epilepsi hikayesi, akraba evliliği ve sosyodemografik özellikler sorgulandı. Üçüncü grupta ise acil servise 6ay 5 yaş aralığındaki ateşli hastalık ve havale ile gelen olgular çalışmaya alındı. Bu gruptaki hastalardan yaş, cinsiyet, birinci dereceden aile hikayesi, aşı uygulaması ve sosyodemografik özellikler sorgulandı. Bu çalışmada elde edilen verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotların (ortalama,standart sapma) yanı sıra ikili grupların karşılaştırmasında bağımsız t testi, nitel verilerin karşılaştırmalarında ki-kare testi kullanıldı. Sonuçlar, anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirildi. Epilepsi ile febril konvülziyon ve aile öyküsü arasında bariz bir ilişki bulunmuşken, kafa travması,akraba evliliği ve MSS infeksiyonu ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Tüm parametrelere bakıldığında sosyodemografik özellikler açısından epilepsi grubu ile kontrol grubu arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Epilepsi hastalarının çoğunluğu asgari gelir grubuna sahip ailelerin çocukları olsa da bunun epilepsi için risk teşkil ettiği söylenememektedir. Febril konvülziyon risk faktörleri açısından birinci derece akrabalarda aile öyküsü %33 oranında pozitif saptandı. Aşı uygulamasını takiben febril konvülziyon geçiren olgu oram %1,83 olup 2 olguda kızamık aşısı sonrası, 5 olguda ise DBT sonrası gelişmiştir. Sosyodemografik açıdan özellikler epilepsi grubuyla benzer bulunmuştur. ıı

Abstract:
Doğum eylemi uyarılmasında sonografik servikal uzunluk ölçümünün başarılı doğum eylemini öngörmedeki değeri
The value of sonographic cervical length measurement in predicting succesfull vaginal delivery after induction of labor
Yazar: İSMAİL BURAK GÜLTEKİN
Danışman: DOÇ. DR. İSMAİL DÖLEN ; PROF. DR. RAGIP ATAKAN AL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Zübeyde Hanım Kadın Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Sublingual ve vajinal misoprostol ile doğum indüksiyonu uygulanan gebelerde başarılı vajinal doğumu öngörmede sonografik servikal uzunluk ve Bishop skorunun karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya 37.-42. gestasyonel haftalar arası tekil gebeliğe sahip, toplam 241 kadın dahil edildi. Misoprostol uygulama yoluna göre (sublingual veya sublingual+vajinal) vakalar randomize edilerek gruplara ayrıldı. Preindüksiyon servikal değerlendirme transvajinal sonografik serviks uzunluk ölçümü ve Bishop skoru ile yapıldı.İndüksiyon sonrası 19 saat içerisinde vajinal doğum öngörüsünde sonografik servikal uzunluk, Bishop skoru ve paritenin bağımsız katkılarının olduğu saptandı. Başarılı vajinal doğumu öngörmede eşik değerler servikal uzunluk için 38mm ve Bishop skoru için 3 olarak bulundu. İki metodun da birbirine üstünlüğü bulunamadı. Sensitivite ve spesifisite değerleri sırası ile Bishop skoru için 61.9 ve 82.6 ve servikal uzunluk için 89.9 ve 43.5 olarak hesaplandı. Her iki metodun eşdeğer öngörü gücüne sahip olduğu saptandı. Daha yüksek sensitiviteye sahip servikal uzunluk ve spesifisiteye sahip Bishop skorunun başarılı vajinal doğum öngörüsünde tamamlayıcı yöntemler olarak uygulanabileceği sonucuna ulaşıldı.

Abstract:
We aimed to analyze and compare preinduction sonographic cervical length and Bishop score in prediction of successful vaginal delivery after labor induction with sublingual and vaginal misoprostol. A total of 241 women with singleton pregnancies between 37th-42nd weeks of gestation were enrolled to the study. Subjects were randomly assigned into one of two groups in regard to the route of misoprostol administration, either sublingual or sublingual with vaginal. Preinduction cervical assessments were performed with transvaginal sonographic cervical length measurement and Bishop score. Sonographic cervical length, Bishop score and parity were found as independent contributors in the prediction of likelihood of delivering vaginally within 19 hours of induction. The cut-off points for prediction of successful vaginal delivery were a cervical length of 38mm and a Bishop score of 3. Neither method had superiority over each other with sensitivities and specificities of 61.9 and 82.6 for Bishop score and 89.9 and 43.5 for cervical length, respectively. Groups were found to have similar discriminatory results in prediction of successful vaginal delivery. Preinduction Bishop score with higher specificity and cervical length with higher sensitivity can both be used complementary to each other in prediction of successful vaginal delivery.
Asetabulum kırıklarının konservatif tedavisi
Conservati̇ve treatment of acetabulum fractures
Yazar: ZEKİ TAŞDEMİR
Danışman: ÖĞR. GÖR. ÜNAL BOZ
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Asetabulumkırıklarında konservatif tedavinin yeri, önemini ortaya koymak için konservatif tedavi edilen olgularımızı retrospekktif olarak inceledik.
 İzmir atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. ortopedi ve travmatoloji kliniğimizde 1997 -2003 tarihleri ararsında konservatif tedavi edilen 44 asetabulum kırıklı hasta inceleneye alındı. Hastaların takip süresi ortalam 36 (15-167) aydır. 44 hastanın 9 'u kadın , 25 'i erkekti. Yaş ortaloması 42.4 (17-82)'dü.
  Hastaların 28 inde sol kalça 22 sinde ise sağ kalça kırık mevcuttu. bunların 6 sında her iki acetabulumda kırık vardı.
  Merle D'Augbine fonksiyonel skoruna göre ,17 (%34) hastada mükemmel, 24 (%48) hastada iyi, 7 (%14) hastada orta, 2 (%4) hastada kötü sonuç elde edildi.
  Matta radyolojik değerlendirme skoruna göre,10 (%20) hastada mükemmel, 22 (%44) hastada iyi, 13 (%26) hastada orta, 5 (%10) hastada kötü sonuç elde edildi.
  1 (%2) hastada nörölojik komplikasyon, 2 (%4) hastada femur başı avasküler nekrozu, 1(%2) hastada heterotipik ossifikasyon gelişti.
  Şonuç olarak, Asetabulum kırıklarında konservatif tedavi endikasyonu uygun olursa sonuçlar yüz güldürücüdür. Çalışmamızda radyolojik sonuçlar , klinik sonuçlarla korelasyon göstermektedir, fakat klinik sonuçlar, radyolojik sonuçlara göre daha iyidir. özellikle traksiyonla redüksiyon erken dönemde sağlanırsa klinik sonuçlar tatminkardır.

Abstract:
In order to poınt out role and important of conservative treatment in acetabulum fractures, we performed a retrospective evaluatıon of our conservatively treated case.
  44 patients with acetabular fractures which were conservatively treted between 1997-2003 in İzmir Atatürk education and Training Hospital were included in the study.  9(%20) of 44 patient were femaleand 35 (%80) were male. The mean time of follow up was  36 (15-167) months. The mean age was 42.2 (17-82) yerars.
   28 patinet had left and 22had right acetabular fractures. 6 patints had fracture of both acetabulums.
   According to Merle D'Augbine scoring system,17 (%34) excellent, 24 (%48) good, 7 (%14) fair and 2 (%4) poor results were obtained.
 According to Matta radiological scoring system ,10 (%20) excellent, 22 (%44) good, 13 (%26) fair, 5 (%10) poorhastada results were obtained.
  1 (%2) patinet had a neurological complicastion, 2 (%4) patinet had avascüler necrocis of femural head, 1(%2) patient had heterotipic ossification.
  As a conclusion, if the conservative treatment endications are proper, the results are satisfactory. In our study, rdaiological results corroleted with clinical outcomes, but early reduction is maintain with traction, clinical outcomes are satisfactory.