Behçet hastalarında ıl-17 gen polimorfizminin hastalık etyopatogenezindeki yeri ve hastalık aktivitesi üzerindeki etkileri
The role of il-17 gene polymorphisms in the ethiopathogenesis of behçet's disease and their impact on disease activity
Yazar: MEHMET ÇOPUR
Danışman: UZMAN RALFİ SİNGER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Behçet sendromu = Behcet syndrome ; Etyopatogenez = Etiopathogenesis ; Hastalık şiddeti indeksi = Severity of illness index ; Polimorfizm-genetik = Polymorphism-genetic ; İnterlökin 17 = Interleukin 17 ; İnterlökinler = Interleukins

Özet:
Amaç: Behçet hastalığı (BH) tekrarlayan oral aft, genital ülserasyon, deri, oküler ve vasküler tutulum ile karakterize etyolojisi belirsiz, vaskülit zemininde gelişen multisistemik bir hastalıktır. Son yıllarda, BH' nda hücresel immünitenin rolünü açıklayabilmek amacıyla T hücreleri ve T hücrelerinden salgılanan sitokinlere yönelik çalışmalar artmaktadır. Bunlardan IL-17, BH patogenezinde rol alan önemli sitokinlerdendir. Bu nedenle, çalışmamızda Behçet hastalarında IL-17 gen polimorfizmlerinin incelenmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Araştırma, Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Behçet Hastalığı takip polikliniğine 1 Aralık 2016 - 1 Mayıs 2017 tarihleri arasında başvuran 60 Behçet hastası ve dermatoloji polikliniğine başvuran herhangi bir kronik hastalığı olmayan 60 kontrol hastası üzerinde prospektif olarak gerçekleştirilmiştir. Her hastanın klinik özellikleri not edilip BH aktivite skalasına göre atak ve remisyon olarak gruplandırılmıştır. Hasta ve kontrol gruplarından alınan kanlarda IL-17A rs2275913 ve IL-17F rs763780 genlerindeki tek nükleotid polimorfizmleri polimeraz zincir tekniği yöntemi ile çalışılmıştır.

Bulgular: Sonuçlar hasta ve kontrol grubu arasında ve hastalığın kendi alt grupları arasında karşılaştırılmıştır. Hasta ve kontrol grubu arasında  iki  polimorfizm açısından farklılık bulunmadı, ancak polimorfizmlerin hastalığın klinik alt tipleri ile ilişkileri incelendiğinde rs2275936 homozigot (AA) polimorfizminin göz tutulumu  ve pozitif aile öyküsü olan hastalarda(p<0.01, p=0.011 sırasıyla)., rs763780 homozigot (CC) polimorfizminin ise paterji pozitifliği olan hastalarda anlamlı olarak daha yüksek oranda olduğu saptandı (p=0.049).

Sonuç: Hasta popülasyonumuzda IL-17 geni tek nükleotid polimorfizmleri ile  Behçet hastalığına yatkınlık arasında ilişki bulunamamasına rağmen IL-17A rs2275936 AA genotipi taşıyan hastalarda oküler hastalık gelişme riski daha   yüksek olarak  saptandı  ve  pozitif  aile  öyküsü  ile  de  bir  ilişki  mevcuttu.	Bu sonuçları doğrulamak için daha fazla hastaya ilişkin ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Aim: Behçet's disease (BD) is a systemic inflammatory disease of unknown etiology characterized by recurrent oral aphthae, genital ulcers, ocular inflammation and skin lesions. In recent years, the role of cellular immunity in the pathogenesis of BD has been extensively investigated with respect to T cells and cytokines. IL-17 is a novel cytokine which has been shown to play an important role in certain autoimmune diseases. Therefore, we aimed to analyze the influence of IL-17 gene polymorphisms on disease susceptibility and clinical manifestations of BD.

Materials and Methods: A prospective study was carried out on 60 patients with BD who were referred to Okmeydanı Training and Research Hospital Dermatology clinic and 60 control subjects. Each patient's clinical characteristics were noted and patients were classified as active and inactive disease. Single nucleotide polymorphisms (SNP) in the IL-17A rs2275913 and IL-17F rs763780 genes were analyzed using polymerase chain reaction (PCR). The genotypes between patients and controls were compared.

Results: The genotype distributions of the two SNPs did not differ significantly between patients and controls. However, the frequency of IL-17A rs2275936 AA genotype was significantly higher in patients with ocular involvement as well as in patients with a family history of BD (p<0.01, p=0.011, respectively). IL-17F rs763780 CC polymorphism was significantly more frequent in patients with pathergy test positivity (p=0.049).

Conclusion: Although the IL-17 gene SNPs were not associated with a susceptibility to BD in our population, patients carrying the IL-17 rs2275936 AA genotype had a higher risk of developing ocular disease and there was an association with positive family history as well. Further studies on larger number of patients are required to confirm these results