Varis dışı üst gastrointestinal sistem kanaması tanısı ile interne edilen hastalarda parenteral nütrisyonun morbidite ve mortalite üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of parenteral nutrition on morbidity and mortality in patients admitted with non-variceal upper gastrointestinal bleeding
Yazar: OĞUZHAN KARA
Danışman: PROF. DR. SEMA BASAT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology
Dizin: Beslenme = Nutrition ; Gastrointestinal hemoraji = Gastrointestinal hemorrhage ; Gastrointestinal sistem = Gastrointestinal system ; Mortalite = Mortality ; Parenteral beslenme = Parenteral nutrition

Özet:
Beslenme desteği ürünleri kullanılırken mümkün olduğunda oral yol tercih edilmelidir. Bunun ender istisnalarından biri de gastrointestinal sistem kanamalarıdır. Ancak parenteral nütrisyonun bu hastalarda prognozu ve mortaliteyi ne kadar etkilediğine dair yeterli veri yoktur. Oral beslenmesi kapatılan hastalarda artık parenteral nütrisyon desteği kesin endikasyon olarak değerlendirilmektedir. Biz çalışmamızda bu hastalarda son yıllarda uygulamaya başladığımız parenteral nütrisyon desteğinin hastaların hastane yatış süresine ve hastaların mortalite morbiditeleri üzerine etkilerini inceleyecedik. Çalışmamızda varis dışı üst gastrointestinal sistem kanaması ile İç Hastalıkları servisine interne edilmiş olan hastalar ele alındı. Retrospektif olarak total parenteral nütrisyon başlanıldığı (2016-2017 yılları) ve başlanılmadığı (2012-2013 yılları) yıllar olmak üzere hastalar iki grup olarak irdelendi. Hastaların İç Hastalıkları servisinde yatış sürecinde yapılan gastroskopileri, yapılan kan ve kan ürünü replasmanları, yapılan kan tahlilleri ele alındı. Hastaların yaş, cinsiyet, sigara kullanım öyküsü, ilaç kullanım öyküsü ve gastrointestinal kanama öyküleri, Glasgow Blatchford, Rockall skorları, Forrest klasifikasyonları incelendi. Hastane yatış süreleri ve çıkış şekilleri iki ayrı grup arasında karşılaştırıldı. Çalışmamız yapılan tarama sonrasında ve dışlama kriterlerimiz uygulandıktan sonra toplam 369 olgu ile yapıldı. Bu olguların %35,5'i TPN almış olup %64,5'i TPN almamıştı. Olguların %33,3'ü kadın, %66,7'si ise erkekti. Hastaları rockall skoru sabitlendikten sonraki total parenteral nütrisyon (TPN) alma durumuna göre, eritrosit süspansiyonu (ES), taze donmuş plazma (TDP) replasmanı ihtiyacı ve hastanede kalış süresine göre değerlendirdiğimizde; hastanede kalış süresi TPN alanlarda, almayanlara göre daha fazlaydı ve bu fark istatistiksel açıdan anlamlı olarak sonuçlandı (p <0,05). ES ve TDP replasman ihtiyacı açısından ise TPN alan ve almayanlar hasta grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi (p>0,05). Oral beslenmenin uygun olmadığı üst gastrointestinal sistem kanamalı hastalarda artık ilk tercih olarak TPN uygulanılsa da çalışmamız sonucunda bu tercihin kan ve kan ürünü replasman sayısında bir azalmaya sebep olmadığı gibi aynı zamanda yatış süresinde uzamaya sebep olduğu izlenilmiştir. Bu sonuca TPN ile yapılan nütrisyon desteğinin komplikasyonlarının sebep olduğu düşünülmekle birlikte retrospektif olarak yapılan çalışmamızda buna dair bir veri elde edememiş bulunmaktayız. Konu ile ilgili kapsamlı prospektif çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.

Abstract:
When using nutritional supplements, oral route should be preferred whenever possible. One of the rare exceptions to this is gastrointestinal bleeding. However, there is insufficient data on how parenteral nutrition affects prognosis and mortality in these patients. Parenteral nutritional support is now considered a definitive indication in patients whose oral feeding is discontinued. In our study, we examined the effects of parenteral nutritional support, which we have started to apply in these patients in recent years, on the length of hospital stay and on the morbidity of patients. In our study, patients who were interned to the Internal Medicine service with upper gastrointestinal bleeding outside of varicose veins were discussed. Patients were analyzed in two groups, retrospectively, when the total parenteral nutrition was started (2016-2017) and not started (2012-2013). Gastroscopies, blood and blood product replacements, blood tests performed during the hospitalization period of the patients were examined. Age, gender, smoking history, drug use history and gastrointestinal bleeding history, Glasgow Blatchford, Rockall scores, and Forrest classifications were examined. Hospital stay and exit patterns were compared between two groups. Our study was performed with a total of 369 cases after screening and after our exclusion criteria were applied. 35.5% of these cases received TPN and 64.5% did not receive TPN. 33.3% of the cases were female and 66.7% were male. When we evaluate the patients according to the total parenteral nutrition (TPN) receiving status after the rockall score is fixed, the need for erythrocyte suspension (ES) and fresh frozen plasma (TDP) replacement and the length of hospital stay; the length of hospital stay was higher in patients who received TPN than those who did not, and this difference was statistically significant (p <0.05). In terms of ES and TDP replacement needs, there was no statistically significant difference between the patients who received and did not receive TPN (p> 0.05). Although TPN is applied as the first choice in patients with upper gastrointestinal bleeding, where oral feeding is not appropriate, as a result of our study, it was observed that this preference did not cause a decrease in the number of blood and blood product replacements, but also prolonged the duration of hospitalization. Although this result is thought to be caused by the complications of
nutritional support with TPN, we could not obtain any data regarding this in our retrospective study. Extensive prospective studies are needed on the subject.