COVİD-19 (Koronavirüs) pandemi döneminde uzaktan eğitim uygulamalarıyla ilgili öğretmen, öğrenci ve veli görüşleri
Teacher, student, and parent opinions on distance education practices during the COVID-19 (Coronavirus) pandemic period
Yazar: MUHAMMET FURKAN AKALIN
Danışman: DOÇ. DR. FATMA SADIK
Çukurova Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training

Özet:
Covid-19 (koronavirüs) pandemi döneminde uzaktan eğitim uygulamalarıyla ilgili öğretmen, öğrenci ve veli görüşlerini incelemek amacıyla yapılan bu araştırma tarama modelinde, betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini 2020-2021 eğitim-öğretim yılı Adana ili merkez ilçelerinde bulunan ortaokullardaki öğretmen, öğrenci ve veliler oluşturmaktadır. Araştırmada oransız küme örnekleme yöntemi kullanılmış, kümeler okulların bulundukları ilçeler kabul edilmiştir.  Araştırmaya random yöntemiyle belirlenen toplam 66 ortaokulda görev yapan 186 öğretmen, bu okullara devam eden 316 öğrenci ve 561 veli gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından ilgili öğretmen, öğrenci ve veliler için geliştirilen anket formları kullanılmış, çevrimiçi gerçekleşen veri toplama süreci Nisan-Mayıs 2021 tarihleri arasında tamamlanmıştır. Veri analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, Mann Whitney U-Testi ve Kruskal Wallis H testleri uygulanmıştır. 
Öğretmenlerden elde edilen sonuçlara göre pandemi sürecinde uzaktan eğitim uygulamalarına genellikle aynı öğrenciler katılmış, motivasyonları düşük olan öğrenciler dersleri okuldaki kadar ciddiye almamıştır. Derslerin süresi gereğinden uzun, ders saatleri ise günlük hayata uygun değildir. Derslerin içeriği, öğretim yöntem ve materyalleri, ölçme ve değerlendirme etkinlikleri, uygulamalı derslerin işlenişi yetersiz, EBA' daki derslerin içeriği, aktivite ve videoları ile ders kitapları uyumsuzdur. Uzaktan eğitim sürecinde okul yönetiminden gerekli bilgi ve destek sağlanmamış, süreç kontrol edilmemiştir. Uzaktan eğitim derslerinde kendilerini orta düzeyde yeterli bulan öğretmenler, uzaktan eğitim yapma becerilerinin geliştiğini düşünmemektedir. Yaşanan sorunlar öğrenci velileriyle iletişim, internet bağlantısı, maddi olarak zorlanma ve sınıf yönetimi ile ilgili olmuş, sorunlar çevreden alınan yardımlarla çözülmüştür. Kadın öğretmenler kendilerini uzaktan eğitimde daha yeterli algılamış, pandemi sonrası uzaktan eğitime devam etmeye daha istekli olan öğretmenler ise bu konuda herhangi bir eğitim almayan öğretmenler olmuştur. Uzaktan eğitim sürecinde ev ortamı ve aileyle ilgili görüşleri olumlu olan öğretmenlerin bu görüşlerinde cinsiyete göre anlamlı bir fark olmamıştır. 21-30 yaş aralığında, öğrenci başarısını düşük ve orta düzeyde algılayan öğretmenlerin öğrencilerin uzaktan eğitime ilgi duyma, odaklanma ve akademik başarılarıyla ilgili görüşleri daha olumsuz olmuştur.
Öğrencilerden elde edilen sonuçlara göre çevrimiçi derslerin saatleri uygun, ders süresi uzun bununla birlikte yapılan dersler anlamak için yeterli değildir. Pandemi sürecinde derslere düzenli olarak derse katıldığını belirten öğrenciler derslere hep aynı öğrencilerin katıldığı ve bazı öğrencilerin dersleri okuldaki kadar ciddiye almadığı, konusunda öğretmenleriyle hemfikir olmuşlardır. Sınav ve ödev materyallerine ulaşan öğrenciler uzaktan eğitimde kullanılan dijital platformlarda (EBA, zoom, okulustik, vb…) herhangi bir sorun yaşamamıştır. Sınava hazırlık açısından dersleri bazen yetersiz bulan öğrenciler ek kaynaklara ihtiyaç duymuşlardır. Öğretmenlerini yüksek düzeyde olumlu algılayan öğrencilere göre bazı öğretmenler teknolojiyi kullanamamıştır. Öğrencilerin bu süreçte psikolojileri bozulmuş, çok yorulmuş,  dersleri verimli bulmamış ve pandemi geçtikten sonra uzaktan eğitimin devam etmemesini istemişlerdir.
Akademik başarısını iyi ve çok iyi algılayan öğrencilerin uzaktan eğitimle ilgili görüşleri akademik başarısını orta ve zayıf algılayan öğrencilerden daha olumlu olmuş, süreçte yaşanan olumsuz olaydan daha az etkilendikleri saptanmıştır. 
Velilerden elde edilen sonuçlara göre çocukları uzaktan eğitimde dersleri okuldaki kadar anlamamış, motivasyonları ve başarıları düşmüş, dersleri okuldaki kadar ciddiye almamıştır. Dersler çocukların öğrenmesi için yeterli olmamış,   uygulamalı dersler yeterince işlenmemiştir. Veliler; öğretmenleri gerek velileri bilgilendirme, gerekse ders işleme ve velilerle iletişim kurma açısından yeterli bulmuşlardır. Çocuklar sürekli bilgisayar karşısında oldukları için endişelenen velilerin maddi olarak zorlandıkları ve çocuklarıyla iletişimlerinin bozulduğu saptanmıştır. Çocuklarının dersleri okuldaki kadar ciddiye almadığını düşünen ve çocuğunun sınav başarısıyla ilgili kaygıyı daha çok taşıyan velilerin uzaktan eğitim derslerine cep telefonu ve tabletten katılan öğrencilerin velileri olduğu görülmüştür. 

Anahtar Kelimeler: Covid 19, uzaktan eğitim, ortaokul, öğretmen, öğrenci, aile

Abstract:
This research is a descriptive survey model study conducted to examine the opinions of teachers, students, and parents regarding distance education practices during the Covid-19 (coronavirus) pandemic period. The research population consisted of teachers, students, and parents in the central districts of Adana province during the 2020-2021 academic year. A disproportionate cluster sampling method was employed in the research, and the clusters were considered as the districts where the schools were located. A total of 186 teachers working in 66 randomly selected middle schools, 316 students attending these schools, and 561 parents voluntarily participated in the study. Survey forms developed by the researcher for the said teachers, students, and parents were used as data collection tools in the study. The online data collection process was completed between April and May 2021. In data analysis, frequency, percentage, arithmetic mean, Mann-Whitney U-Test, and Kruskal-Wallis H test were conducted.
According to the results obtained from teachers, generally the same students participated in distance education practices during the pandemic period, and students with low motivation did not take the lessons as seriously as they did in school. The duration of the lessons was longer than necessary, and the class hours were not suitable for daily life. The content, teaching methods and materials, evaluation activities, and the implementation of practical lessons were inadequate. The content, activities, and videos in EBA were incompatible with the textbooks. During the distance education process, the school administration did not provide necessary information and support, and the process was not monitored. Teachers who considered themselves moderately competent in distance education courses did not believe that their skills in conducting distance education had improved. The challenges encountered were related to communication with student parents, internet connectivity, financial difficulties, and classroom management. However, these issues were resolved with assistance from the community. Female teachers perceived themselves to be more competent in distance education, and teachers who were more willing to continue distance education after the pandemic were those who did not receive any training in this regard. During the distance education process, there was no significant gender difference among teachers whose opinions about home environment and family were positive. In the 21-30 age range, teachers who perceived their students' academic achievement as low or moderate had more negative views about their students' interest, focus, and academic achievements in distance education.
According to the results obtained from students, the hours of online classes were convenient, but the duration of the lessons was long, and the lessons conducted were not sufficient for understanding. Students who consistently attended classes during the pandemic indicated that the same students always attended the lessons, while some students did not take the lessons as seriously as they did in school, which is in agreement with their teachers. Students accessing exam and assignment materials did not experience any issues with the digital platforms (e.g., EBA, Zoom, and Okulistik) utilized in distance education. Students, who sometimes found the courses insufficient for exam preparation, needed additional resources. According to students who perceived their teachers very positively, some teachers could not use technology effectively. In this period, students experienced psychological distress and fatigue, found the lessons unproductive, and wanted the distance education to discontinue after the pandemic. Students who perceived their academic achievement as good or very good had more positive views on distance education and were less affected by the negative aspects of the process compared to students who perceived their academic achievement as moderate or poor. 
According to the results obtained from parents, their children did not understand the lessons in distance education as well as they did in school, their motivation and achievements decreased, and they did not take the lessons as seriously as they did in school. The lessons were not sufficient for the children's learning, and practical courses were not conducted adequately. Parents found teachers adequate in informing parents, teaching lessons, and communicating with them. It was determined that parents who were concerned about their children being constantly in front of the computer faced financial difficulties, and their communication with their children was strained. Further, parents who believed their children did not take their lessons as seriously as they did in school and who were more concerned about their children's exam success were the ones whose children participated in distance education classes via mobile phones and tablets.

Keywords: Covid-19, Distance Education, Middle School, Teacher, Student, Family