Wittegenstein`da resim kuramı ve metafizik /
Yazar: ALİ UTKU
Danışman: DOÇ.DR. MUSTAFA YILDIRIM
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1996
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Metafizik = Metaphysical ; Resimler = Pictures ; Wittgenstein, Ludwig = Wittgenstein, Ludwig

Özet:
02ET YÜKSEK LİSANS. TEZİ WITTGENSTEIN'DA RESİM KURAMI VE METAFİZİK Ali UTKU Danışman : Doç. Dr. Mustafa Yıldırım 1996, Sayfa:89 Jüri Doç. Dr. Mustafa Yıldırım Wittgenstein, erken felsefesini temsil eden yapıtı Tractattus Logico- Philosophicus'un merkezi tezi olan "resim kuramı"nda düşünce, dil ve gerçeklik bağıntısının ilginç bir yorumunu geliştirir. Düşünce, dil ve gerçekliğin paralel yapılar olarak kabul edildiği kuram çerçevesinde dil ve dünya yapısal (mantıksal) analizlere tabi tutularak karşılıklı yapılar arasında resmetme ilişkisini sağlayacak özdeşlikler kurulur. Wittgenstein resim kuramıyla söylenebilenle (=düşünülebilen) söylenemeyen (=düşünülemeyen) arasında bir anlam sınırı çizmiştir. Anlamın sınırları aynı zamanda olgusal söylemin sınırlarıdır. Anlamlı önermeler, dünyayı resmeden dolayısıyla da dünyada herhangi bir şey-durumunun varlığını öne süren önermelerdir. Bunlar Tractatus'un "gerçek önermeler idir. Önermelerin olgusal bir dayanağa bağlı olarak anlam bakımından tahlil edilmesi dini, etik, estetik ve metafizik önermeleri anlam sınırının dışında bırakmıştır. Zira bunlar olgusal alanı aşan şeyler hakkında konuşma girişimini yansıtır. Anlamn kuramının neticesi olarak söylenemeyeni söylemeye çalışmak saçma önermeler ileriye sürmektir ve boş bir çabadır. Bu anlamda felsefede ilk çağdan beri belli bir konsensüs üzerine temellenen tartışmaların yoğurduğu geleneğe karşıt hareket eden Wittgenstein, felsefenin problemlerini aldatıcı problemler olarak nitelendirmiş ve felsefeye bir öğreti olmanın ötesinde, önermeleri açık kılma rolü yüklemiştir. Bu yeni felsefe anlayışı, geleneksel felsefe anlayışını tahrip etmiş ve onu objesi olmayan bir etkinlik konumuna itmiştir.

Abstract:
ABSTRACT Master Thesis WITTGENSTEIN'S THE PICTURE THEORY AND METAPHYSICS Ali UTKU Supervisor : Doç. Dr. Mustafa YILDIRIM 1996, Page Jury : Doç. Dr. Mustafa YILDIRIM Tractatus Logico-Philosophicus, the major work representing Wittgenstein's early philosophy develops a significant interpretation of the corelation between thought, language and realty in its basic thesis of "picture theory". Similantres, which are to provide descriptive links between differing structures are identified by subjecting language to structural (logical) analysis within framework of the concept where language and realty are regarded as parallel structures. Wittgenstein draws a sharp meaning lines with picture theory between what can be said (= What can be thought) and what cannot be said (= what cannot be thought). The boundaries of the meaning is also the boundaries of factual discourse. Meaningful propositions are those which describe the world and naturally those which propose the existence of any state of affairs in the world. These are the genuine propositions put forward in Tractatus. The meaning analysis of the propositions in terms of factual ground is secludedfrom religious, ethic, aesthetic and metaphysical propositions, since there are the attempts which go beyond the limit of factual scope. It is unvise to try to put forward baseless propositions and to try to say what cannot be said. In this context, Wittgenstein followed a trend which differed from the traditional concept of pihilosophy that had dominated since the ancient times. He found the problems related the philosophy always deceptive and claimed that philosophy must function the role of illuminating the propositions rather than assuming a didactic role this new concept of philosophy made the traditional concept obsolete and reduced it as an activity without any object.