Pozitivist ve tevhidi düşünce bilgi yöntemleri bağlamında "çalışma-eğitim-ahlak" etkileşiminin yeni dönem Türkiye eğitim zihniyetindeki özgün arayışı
A unique search of the concepts of "ethics, education, work" on the subject of new course education of Turkey in accordance with monothei̇sti̇c and positivist scientific methods
Yazar: KÜBRA BOSTAN
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN ŞİMŞEK
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı / Sosyal Yapı ve Sosyal Çalışma Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Sosyoloji = Sociology ; Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations
Dizin: Ahlak = Morality ; Etkileşim = Interaction ; Eğitim = Education ; Eğitim düşüncesi = Education thought ; Eğitim felsefesi = Education philosophy ; Pozitif psikoloji = Positive psychology ; Pozitivizm = Positivism ; Tevhid = Tevhid ; Çalışma = Work

Özet:
İslam sadece bir din öğretisi değildir. Tevhidi düşünce anlayışına dayalı bilgi anlayışı ile bir ictimai düzen meydana getirmiştir. Söz konusu bu ictimai düzen,  7-19.yy arası ekonomi, hukuk, siyaset, din, eğitim gibi toplumsal alanları vahiy ve akıl birlikteliğini kullanarak şekillendirmiştir. Böylece kendine özgü bir ilim sahası ile toplum yapısını belirlemiştir. Bu tevhidi ilmi yöntemi ve toplum felsefesi anlayışıyla 19.yy'a kadar dünya liderliğine sahip olmuştur. 19.yy'da ise materyalist merkezli pozitivist düşünce anlayışından hareket eden Batı medeniyeti sadece aklı kullanarak tek taraflı bir bilgi sistemi inşa etmiş ve sosyal yapı kurumlarını bu sisteme göre oluşturmuştur. Türkiye'nin bu süreçte aldığı role bakılacak olursa; 1923 Türkiye'si tercihini kendi ictimai toplum düzen anlayışını belirleyen değerlerinden uzak, Batı bilgi sistemini "taklit" edip, kendisine "aktarmaya" yönelerek kullanmıştır. Böylece sosyal yapısı pozitivizm ekseninde oluşurken, sosyo-kültürel yapısı bir yönüyle tevhit eksenli geleneksel değerler üzerinden devam etmektedir. Bu, toplumsal alanda bir kaosu meydana getirmektedir. Çünkü kültürel yapı ile sosyal yapının farklılık arz etmesi başta eğitim olmak üzere birçok kurumlarda oturtulamamakta ve ikircikli bir yapıyı meydana getirmektedir. "Yeni" Türkiye söylemlerinin geçtiği 21.yy ise medeniyet çatışmalarının yeniden alevlendiği ve kendi özüne dönmenin vurgulandığı bir dönemdir. Aynı şekilde Yeni dönem Türkiye'den kasıt, bir yapısal zihniyet değişiminin yaşandığı ve yeni insan tipi inşasının oluşması gerektiğidir. Bunun için bu çalışmanın amacı; 21.yy da neler yapılabilir araştırılırken "aktarmacı ve taklitçi bilgi anlayışı – özgün bilgi anlayışı" kıyaslamasından hareketle farklı sosyo-kültürel yapılar "eğitim-ahlak-çalışma" ilişkileri merkezinde karşılaştırmalı olarak analiz edilip, yorumlanmıştır. Literatür taraması sonucu yapılan karşılaştırma ile ortaya konulan farklılıklar vurgulanıp, özgün olma noktasında neler yapılabilirin sorusu cevaplandırılarak çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır.

Abstract:
Islam is not just a religious doctrine. It has created a social order with a scientific understanding of monotheistic thought. This desired social order has shaped social contexts such as education, religion, politics, law and economics between the 7-19th centuries A.D. using the unity of reason and revelation. Thus, by creating its own unique context, it has defined social structure. This monotheistic scientific method and philosophical understanding has been in the lead of the world until the 19th century A.D.. Since the 19th century A.D., Western civilization, which point of departure was from the understanding of the positivist thinking of materialism, has only created a one-sided intellectual system using reason and has shaped the institutions of social structures based on this system. By looking at Turkey's role in this period, that is, post-Republican Turkey (1923), it has sought to transmit this system to Turkey, imitating the Western system, far from the values that have determined its understanding of social order. Thus the social structure based on the positivist form of one-sided cultural-social structure has continued on the basis of traditional values. This creates a conflict in the social environment. Because the difference between the social structure and the cultural structure at the top of the education is implemented in different institutions and creates a dual structure, and the "new" Turkish discourse of the19th century is a period in which the clash of civilizations is once again heightened and more emphasis is placed on self-return. Thus, meaning of the new course of Turkey, is the necessity to form a new human species and is the occurrence of tissue changes and mental structures. Therefore, the purpose of this thesis, is to examine what is being done in the 19th century and comparatively, the differences in socio-cultural structure at the center of the relationships of "work, ethics, education" have been analyzed and analyzed. As a result of reviewing the sources, and comparing the differences highlighted, and providing answers to questions about what to do about the individuality, some helpful suggestions have been made.