Dejeneratif mitral yetmezliği nedeniyle ring ile mitral tamirve ring uygulanmadan mitral tamir operasyonugerçekleştirilen hastaların erken ve orta dönemsonuçlarının karşılaştırılması /
Yazar: MEHMET BİÇER
Danışman: DOÇ. DR. MURAT DEMİRTAŞ
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Mitral kapak hastalıkları, özellikle gelişmekte olan ülkelerde önemli bir sağlık sorunudur. Etyolojide romatizmal kalp hastalıkları, dejeneratif kapak hastalıkları ve diğer faktörler yer almaktadır. Cerrahi tedavi, kalpte geri dönüşsüz hasar olmadan kapakların değiştirilmesi veya tamir edilmesi prensibine dayanmaktadır.

Mitral kapak tamirleri , mitral kapağın kendi dokusunun korunduğu, anti-koagülan tedavi gerektirmediği, daha iyi perioperatif sonuçlar ve uzun süreli sağkalım oranları  gibi avantajları göz önüne alındığında daha konservatif bir seçenek olarak değerlendirilebilir. 

Mitral kapak hastalıklarında posterior annüler dilatasyon sık görülür. Tamir işleminde annulusu daraltmak için posterior annulusa  sutür, PTFE ve perikard ile yapılan annuloplasti yerini prostetik ringlere bırakmıştır. Prostetik ringlerin avantajları olduğu kadar, yabancı materyallerin sahip olduğu dezavantajları da vardır. Bunun yanında prostetik ring kullanılmadan sağlanan annuler stabilizasyonun maliyetlerinin düşük olması ve detaşman oranlarının düşük olması avantajları olarak sayılabilir.

Dr. Siyami Ersek Göğüs ve Kalp Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 2005-2009 yılları arasında mitral tamir işlemi uygulanan 84 mitral yetmezlikli hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar tamir işleminde annuler stabilizasyon için kullanılan materyale göre iki gruba ayrıldı.  Çalışmanın bulguları, ring ile tamir uygulanan hastaların reoperasyon oranı ve mortalite açısından ring kullanılmayan hastalardan anlamlı bir fark olmadığını göstermiştir. Ancak ring kullanılan hastalarda diyastol sonu çaplarında, sol ventrikül sistol sonu çaplarında ve ejeksiyon fraksiyonlarında anlamlı bir düzelme olduğu tespit edilmiştir. Tahmini pulmoner arter basınçları açısından da ring kullanılan hastalarda anlamlı bir düzelme gözlenmiştir.

Çalışmamızın sonucu olarak mitral tamir operasyonlarında ring uygulanması ve ring
uygulanmaması orta dönem takiplerinde ekokardiyografik sonuçları göz önüne alındığında benzer sonuçlar göstermiştir. Ancak grup içi  parametreler değerlendirildiğinde ring annuloplasti ile tamir yapılan grupta bu parametrelerdeki düşüşler daha anlamlı olarak görülmektedir. Diğer yandan mitral yetmezlik dereceleri benzer sekilde azalmakta ve NYHA sınıflamasına göre hastaların klinik durumları benzer şekilde düzelmektedir. Bu bağlamda ring kullanılmadan yapılan mitral tamirler orta dönemde annuler stabilizasyon için ringli tamirlere alternatif olarak düşünülebilir.

Abstract:
Mitral valve diseases are a critical health problem of considerable impact especially in developing countries. Etiology includes rheumatic heart diseases, degenerative valve diseases and other factors. Surgical treatment principle is based on the aim of replacing or repairing valves without causing irreversible damage to the heart.

Mitral valve repairs can be considered a conservative surgical strategy considering its advantages such as the preservation of the autologous mitral valve tissue, not requiring anti-coagulant treatment, better perioperative outcomes and long-term survival rates.

Posterior annular dilatation is commonly seen in mitral valve diseases. Annuloplasties done to narrow the posterior annulus that are performed with sutures, PTFE and pericardium has left its place to prosthetic rings. In addition to the advantages of Prosthetic rings, they also have the disadvantages associated with foreign materials. Further, the low cost of providing annular stabilization as well as the low detachment rates can be counted as advantages of annuloplasties performed without the use of prosthetic rings.

84 patients with mitral regurgitation who underwent mitral repair at Dr.Siyami Ersek Thoracic and Cardiovascular Surgery Training and Research Hospital between 2005 and 2009 were included in the study. Patients were divided into two groups according to the material used for annular stabilization in the repair process. The findings of the study showed that there was no significant difference in the reoperation rate and mortality of the patients who underwent ring repair compared to the patients who underwent mitral repair without a ring. However, a significant improvement was revealed in the end-diastolic diameters, left ventricular end-systolic diameters and ejection fractions in patients in the ring-repair group. In terms of estimated pulmonary artery pressures, a significant improvement was recorded in patients with prosthetic rings.

In conclusion, the results yield no significant difference between mitral repairs with prosthetic rings and repairs performed without rings in the mid-term follow-up according to the echocardiographic results. However, in the evaluation of intra-group parameters, more significant decrease in certain parameters are recorded in the ring annuloplasty group. On the other hand, the degree of mitral regurgitation and clinical status of patients according to the NYHA classification have improved similarly in the two the groups. In this context, mitral repairs performed without prosthetic rings can be considered as an alternative approach to the ring repair strategy for annular stabilization in the mid-term follow-up.