Tıp fakültesi son sınıf öğrencilerinin akut koroner sendrom ve kritik hasta değerlendirme ve yönetme becerilerinin simülasyon tabanlı çalışma ile değerlendirilmesi
Assessment of final year medical students' skills in acute coronary syndrome and critical patient management through simulation-based study
Yazar: ESRA ÜÇÜNCÜ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ VİLDAN ÖZER
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Akut Koroner Sendrom Ve Kritik Hasta Değerlendirme Ve Yönetme Becerilerinin Simülasyon Tabanlı Çalışma İle Değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışma ile tıp fakültesi son sınıf öğrencilerinin akut koroner sendrom ve kritik hasta yönetme konusundaki bilgi ve becerileri üzerinde simülasyon tabanlı bir eğitim modelinin etkilerini araştırmak amaçlanmıştır.

Yöntem: Bu çalışmada, 2 aylık acil tıp stajı almakta olan intörn hekimlerden randomizasyon ile 15'er kişi seçilip kontrol ve çalışma grupları oluşturulmuştur. Kontrol grubu sadece tıp eğitim müfredatında mevcut olan rutin teorik ve pratik eğitimleri almıştır. Çalışma grubu ise kontrol grubundan farklı olarak tarafımızca hazırlanan simülasyon temelli pratik vaka senaryoları dersini almıştır. Staj süresi sonunda her iki grup da Objektif Yapılandırılmış Klinik Sınav'a (OYKS) tabii tutulmuştur. Ayrıca her iki grup da staj öncesi bilgi düzeylerinin ölçüldüğü çoktan seçmeli bir sınava, akademik başarı öz yeterlilik ölçeği ve tarafımızca hazırlanan duygudurum sorularına tabi tutulmuştur. OYKS sonrası ise ön testte uygulanan bilgi düzeyi soruları akademik başarı öz yeterlilik ölçeği soruları ve duygudurum soruları katılımcılara tekrar uygulanmıştır. Ayrıca verilen eğitimin kalıcı öğrenmeye katkısını ölçebilmek adına çalışma grubuna ilk OYKS uygulanmasından 3 ay sonra aynı sınav protokolü tekrar uygulanmıştır.

Bulgular: OYKS senaryolarından 1,3 ve 4. senaryolarda katılımcıların total yeterlilikleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). Ön test son test bilgi düzeyi soruları arasında kontrol grubunda anlamlı farklılık bulunmazken çalışma grubunda istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmaktadır (p<0,05). Ön test son test olarak yapılan akademik başarı öz yeterlilik ölçeğine verilen yanıtlarda ise her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamaktadır (p>0,05). Çalışma grubuna 3 ay sonra uygulanan ikinci OYKS de ise ilk OYKS'ye göre katılımcıların yeterlilikleri sayısal olarak artmıştır, ancak bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). 

Sonuç: Bu çalışmadan elde edilen veriler simülasyon temelli bir eğitim modelinin öğrencilerin bilgi ve beceri düzeyini arttırdığını ve öğrencilerin kritik hasta yönetimi konusunda daha özgüvenli ve rahat hissetmelerini sağladığını gösterdi. Ayrıca çalışma grubuna ilk müdahaleden 3 ay sonra yapılan OYKS sonuçları değerlendirildiğinde simülasyon temelli eğitim modelinin kalıcı öğrenme üzerinde etkili olduğu görüldü. 

Anahtar Kelimeler: Akut Koroner Sendrom, Kritik Hasta Yönetimi, Simülasyon Temelli Eğitim, Objektif Yapılandırılmış Klinik Sınav

Abstract:
Assessment of Final Year Medical Students' Skills in Acute Coronary Syndrome and Critical Patient Management Through Simulation-Based Study

Objective: This study aims to investigate the effects of a simulation-based training model on the knowledge and skills of final-year medical students in managing acute coronary syndrome and critical patients.

Methods: In this study, 15 interns undergoing a 2-month emergency medicine internship were randomly selected to form control and study groups. The control group received only the routine theoretical and practical training available in the medical education curriculum. The study group, in addition to the control group's training, received simulation-based practical case scenario lessons prepared by us. At the end of the internship, both groups were subjected to an Objective Structured Clinical Examination (OSCE). Additionally, both groups took a multiple-choice exam to measure their pre-internship knowledge levels, an academic achievement self-efficacy scale, and mood questions prepared by us. Post-OSCE, the knowledge level questions, academic achievement self-efficacy scale questions, and mood questions were re-administered to the participants. To measure the contribution of the training to permanent learning, the same exam protocol was applied to the study group 3 months after the first OSCE.

Results: The differences in total competencies among the participants in OSCE scenarios 1, 3, and 4 were statistically significant (p<0.05). While there was no significant difference between pre-test and post-test knowledge level questions in the control group, there was a statistically significant difference in the study group (p<0.05). There was no statistically significant difference in the responses to the academic achievement self-efficacy scale given as pre-test and post-test between the two groups (p>0.05). In the second OSCE administered to the study group 3 months later, the participants' competencies increased numerically compared to the first OSCE, but this difference was not statistically significant (p>0.05).

Conclusion: The data obtained from this study showed that a simulation-based training model increased students' knowledge and skill levels and made them feel more confident and comfortable in managing critical patients. Furthermore, evaluating the OSCE results conducted 3 months after the first intervention in the study group, it was observed that the simulation-based training model had a significant impact on permanent learning.

Keywords: Acute Coronary Syndrome, Critical Patient Management, Simulation-Based Training, Objective Structured Clinical Examination