Bir kentsel kamusal mekân olarak parkların kapitalist kentleşme süreciyle üretiminin yorumlanması: Dikmen Vadisi örneği
The interpretation of parks as an urban public space with the capitalist urbanization process: The case of Dikmen Valley
Yazar: MERVE ALTUNDAL ÖNCÜ
Danışman: PROF. DR. MEHMET SOMUNCU
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Coğrafya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Coğrafya = Geography ; Kamu Yönetimi = Public Administration ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Ankara-Dikmen vadisi = Ankara-Dikmen valley ; Dış mekan = Outdoor ; Kentlileşme = Urbanized ; Kentsel değişim = Urban change ; Kentsel dönüşüm = Urban transformation ; Kentsel mekan = Urban space ; Mekan = Space ; Mekan kimliği = Space identity ; Parklar = Parks

Özet:
İkinci Dünya savaşından sonra harabeye dönmüş kentleri ayağa kaldırmak için geliştirilen kentsel dönüşüm yöntemleri, 1980'den itibaren değişen ekonomik koşullar bağlamında Türkiye'de de etkili bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Metropollerde sürekli artan nüfus, kentlerin yeniden yapılanmasını ve planlı kentleşmeyi mecbur kılmıştır. 
Kentsel dönüşümle ilgili literatür ağırlıklı olarak sermayenin mekânı şekillendirdiği anlayışıyla yola çıkmıştır. Dolayısıyla kentsel dönüşüm katılımcılık, rantın haksız dağılımı, gecekonduluların yerinden edilişi vb. başlıklar altında ele alınmıştır. Bu çalışma ise kentsel dönüşümün sadece mekânda fiziksel bir değişiklik olarak anlaşılmasından ve mekânı kullanan insanların ranttan pay alıp alamadığından öteye geçmeyi hedeflemiştir. Bu bağlamda DVKDP ile oluşturulan kentsel kamusal mekânın oluşum sürecini kuramsal olarak açıklayan, projede görev alan ve kullanan insanların aynı mekânı nasıl algıladıkları, üst ölçekte ne ile ilişkilendirdikleri ile bu mekânı nasıl yorumladıklarını anlamak amaçlanmaktadır.
Araştırmacının dünya görüşü, olay ve olgulara karşı pasif bir duruşu onaylamadığından nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Üç farklı örneklem grubu oluşturularak, toplam 15 kişi ile görüşme yapılmıştır. Elde edilen bulgular betimsel analiz yoluyla analiz edilmiştir. 
Dikmen Vadisi kentsel yeşil alanı herkesçe farklı anlamlandırılmaktadır. Araştırmanın bulgularına göre Dikmen Vadisi neoliberal politikalar ve bağlamında yorumlanmış, yeşil alanın pasifliği vurgulanmış ve aynı zamanda Türkiye için öncü bir proje olarak kabul edilmiştir.

Abstract:
After the World War II, urban transformation methods are utilized to reconstruct the ruined cities. In the context of changing economic conditions, it has also been used in an effective way in Turkey too since 1980. Increasing population in metropolitan areas have enforced the restructuring and planned urbanization of the city.
The existing literature related to urban transformation mainly adopts the understanding of place shaped by the capital. Therefore, the urban transformation is studied in terms of participation, unfair distribution of unearned income, displacement of people living gecekondu. In this study, it is aimed to pass beyond not only the perception of urban transformation as a physical alteration in place, but also the research of the relation between the people using that place and the share of the unearned income. In this context, this thesis aims to reveal how various groups of people who participate in DVKDP, use the place and theoretically explain the formation process of urban public space created by DVKDP, perceive, correlate and interpret the same place at upper scale.
Qualitative research methods were used since the world perspective of the researcher unconfirms a passive stance towards the events and phenomena. By creating three different sample groups, a total of 15 people were interviewed. The findings were analyzed by descriptive analysis.
According to the findings of the research, Dikmen Valley mostly reinterpreted in the context of neoliberal policies, determined as a passive place in the sense of green area and accepted as a pioneer project for Turkey.