3 boyutlu yazıcılar ile üretilen oklüzal splint materyallerinin mekanik ve yüzey özelliklerine yaşlandırmanın etkisinin in-vitro değerlendirilmesi
In-vitro evaluation of the effect of aging on the mechanical and surface properties of occlusal splint materials produced with 3d printers
Yazar: MERT HAMİT BIKMAZ
Danışman: DOÇ. DR. SEMA MURAT
Ankara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Oklüzal splintler, temporomandibular eklem ve çevre dokuları ile ilişkili rahatsızlıklarda kullanılan etkileri çalışmalarla kanıtlanmış ağız içi apareylerdir. Temporomandibular kaslar ile ilgili miyaljiler ve bruksizm de endikasyonları arasına girebilir.
Özellikle bruksizm ve diş gıcırdatma gibi parafonksiyonel alışkanlıklar, dişlerde mobilitelere ve aşınmalara yol açarak diş kayıplarına varan sonuçlara sebep olabilir. Parafonksiyonel alışkanlıklar çok yüksek oklüzal kuvvetler oluşturur. Oklüzal splintlerin kullanım amaçlarından biri de bu yüksek oklüzal kuvvetleri dengeleyip dişleri ve eklem ile ilişkili yapıları bu kuvvetlerden korumaktır.
Günümüzde oklüzal splintler, birçok farklı materyal ve teknik kullanılarak üretilebilmektedir. Kullanılan üretim teknikleri konvansiyonel ve dijital olarak ikiye ayrılmaktadır. Konvansiyonel üretim teknikleri geçmişten bu yana çok uzun süredir kullanılan bir üretim tekniği olup dayanıklı splintlerin üretimini sağlamaktadır. Dijital üretim teknikleri ile splintler, CAD-CAM kazıyıcılar ve üç boyutlu (3B) yazıcılar kullanılarak üretilebilmektedir. Dijital teknolojinin gelişmesi oklüzal splintlerin tasarım ve üretim sürecini hızlandırmakla birlikte daha hassas üretimler yapılmasını sağlamaktadır.
Bu tez çalışmasında 3B baskı splint rezinlerinin termal döngü öncesi ve sonrası mekanik ve yüzey özelliklerinin değerlendirilmesi ve kontrol grubu olan konvansiyonel akrilik rezin ile kıyaslanması amaçlanmıştır. Yüzey sertliği, yüzey pürüzlülüğü, temas açısı ve bükülme dayanımı testleri için her materyalden toplam 20 örnek hazırlanmıştır. Testler termal döngü öncesi 10 ve sonrası 10 materyal olmak üzere farklı örnekler üzerinde yapılmıştır. Oklüzal splint tedavisinin optimal süresi 6 ay olarak düşünülmüş ve materyallere bu süreye denk 5.000 termal döngü uygulanmıştır.
Elde edilen veriler, homojen ve normal dağılım Kolmogorov-Smirnov testi ile değerlendirildikten sonra, materyal ve termal döngü etkileşimleri 2-way ANOVA analizi ile değerlendirilmiştir. Daha sonra sonuçlar Post Hoc LSD analizi ile de ikili olarak karşılaştırılmıştır. İstatiksel değerlendirmeler sonucunda, bükülme dayanımı en yüksek materyal Formlabs Dental LT Clear, en düşük materyal Nextdent Ortho Clear bulunmuştur. Termal döngü tüm materyallerin bükülme dayanımlarını anlamlı şekilde etkilemiştir. Yüzey pürüzlülüğü en düşük materyal Akrodent olmuş, Formlabs Dental LT Clear ve Nextdent Ortho Clear materyalleri arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Termal döngü sonrası tüm materyaller arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. En yüksek pürüzlülüğü Formlabs Dental LT Clear göstermiştir. Termal döngü materyallerin yüzey pürüzlülüğünü anlamlı şekilde artırmıştır. Yüzey sertliği olarak Akrodent materyali en yüksek sertliğe sahip olmuştur. Termal döngü materyallerin yüzey sertliğine etki etmemiştir. Nextdent Ortho Clear standartları sağlamadığı için teste dahil edilmemiştir. Termal döngü öncesi ve sonrası temas açısı ölçümlerinde materyaller arası anlamlı farklar bulunmuştur. Akrodent en hidrofobik, Nextdent Ortho Clear ise en hidrofilik materyal olmuştur. Termal döngü temas açısında anlamlı değişime neden olmamıştır.

Abstract:
Occlusal splints are intraoral appliances with proven efficacy in conditions related to the temporomandibular joint and surrounding tissues. They can be indicated for temporomandibular muscle-related myalgia and bruxism.
Particularly, parafunctional habits such as bruxism and teeth grinding can lead to tooth mobility and wear, and even tooth loss. These parafunctional habits create very high occlusal forces. One of the purposes of using occlusal splints is to balance these high occlusal forces and protect the teeth and structures associated with the joint from these forces.
Today, occlusal splints can be produced using a variety of materials and techniques. The production techniques used are divided into conventional and digital. Conventional production techniques have been used for a long time and provide the production of durable splints. With digital production techniques, splints can be produced using CAD-CAM milling machines and 3D printers. The development of digital technology speeds up the design and production process of occlusal splints and allows for more precise production.
In this thesis study, the aim is to evaluate the mechanical and surface properties of 3D printed splint resins before and after thermal cycling and to compare them with the conventional acrylic resin used as the control group. A total of 20 samples were prepared from each material for hardness, surface roughness, contact angle, and flexural strength tests. Tests were conducted on different samples, 10 before and 10 after thermal cycling. The optimal duration of occlusal splint treatment is considered to be 6 months, and 5,000 thermal cycles were applied to the materials for this period.
After obtaining the data, the homogeneity and normal distribution were evaluated using the Kolmogorov-Smirnov test, and the material and thermal cycling interactions were evaluated with 2-way ANOVA analysis. Then, the results were compared pairwise with Post Hoc LSD analysis. As a result of statistical evaluations, the material with the highest flexural strength was found to be Formlabs Dental LT Clear, and the lowest was Nextdent Ortho Clear. Thermal cycling significantly affected the flexural strengths of all materials. The material with the lowest surface roughness was Akrodent, and no statistically significant difference was found between Formlabs Dental LT Clear and Nextdent Ortho Clear materials. Significant differences were found among all materials after thermal cycling. Formlabs Dental LT Clear exhibited the highest roughness. Thermal cycling significantly increased the surface roughness of the materials. The material with the highest surface hardness was Akrodent. Thermal cycling did not affect the surface hardness. Nextdent Ortho Clear was not included in the test as it did not meet the standards. There were significant differences in contact angle measurements between materials before and after thermal cycling. Akrodent was the most hydrophobic, and Nextdent Ortho Clear was the most hydrophilic material. Thermal cycling did not cause a significant change in contact angle.