Böbrek nakilli hastalarda kronik antikor aracılı rejeksiyon gelişiminin graft ve hasta sağ kalımları üzerine etkileri
The effects of chronic antibody mediated rejection on graft and patient survival in renal transplant patients
Yazar: OSMAN OZAN YEĞİT
Danışman: DOÇ. DR. YAŞAR KEREM ÇALIŞKAN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Nefroloji = Nephrology

Özet:
Giriş: Daha spesifik ve potent immunsupresif tedavilerin kullanımaya başlanmasıyla böbrek naklinde rejeksiyon oranlarında belirgin düşüş olmuştur. Ancak uzun dönem graft sağ kalımı kronik antikor aracılı rejeksiyon (KAAR) tedavisindeki zorluklar nedeniyle halen istenilen seviyede değildir. Araştırmamızın amacı KAAR tanısı konulmuş olan hastaların histopatolojik ve klinik özelliklerinin incelenerek renal sağ kalım üzerine etkilerini
araştırmaktır.
Metod: Araştırmaya KAAR tanısı konulmuş 117 hasta (80 erkek, ortalama yaş 41±13) dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen tüm hastaların demografik ve klinik verileri retrospektif olarak incelendi ve graft sağ kalımı değerlendirildi.
Bulgular: 117 hastanın 94'üne (%80,3) canlıdan nakil yapılmıştı. Araştırmanın sonunda 12 (%10,3) hastanın eksitus olduğu, 53 (%45,3) hastanın graftini kaybettiği, 64 (%54,8) hastanın fonksiyone graft ile halen takip edilmekte olduğu görüldü. Hasta yaş ortalamasının (p=0,008), biyopsi sırasındaki serum kreatinin (p=0,002), serum albumin (p=0,027), hemoglobin (p=0,019), günlük proteinüri (p=0,003) değerlerinin, DSA pozitifliğinin (p=0,005) graft kaybıyla ilişkili olduğu görüldü. Ayrıca graft biyopsileri Banff 2013 kriterlerine göre incelendi. Biyopsideki g+ptc (p=0,007), ti (p=0,001), i (p=0,001) skorlarının ve C4d birikiminin (p=0,046) graft kaybı ile ilişkili olduğu görüldü.
Sonuç: Biyopsi sırasında bakılan serum kreatinin, serum albumin, hemoglobin, proteinüri, DSA pozitifliği, biyopsideki C4d birikimi ile ti, i, g+ptc skorları graft kaybı ile ilişkili bulunmuştur. Nakil sonrası hastaların DSA düzeylerinin düzenli ölçümü erken tanı ve daha iyi tedavi sonucu için yararlı olabilir.

Abstract:
Background: Currently potent and spesific immunosuppressive agents has significantly reduced rejection rates in kidney transplantation. However long term graft survival rate have were not significantly improved as expected, because of treatment difficulties of chronic antibody mediated rejection (CAMR). The aim of this study is to evaluate the association of histopathologic and clinical features of allograft survival in patients with CAMR.
Methods: 117 patients with CAMR (80 male, mean age 41±13 years) were included in the study. Demographic, clinical and histopathologic data were retrospectively investigated and graft survival was analyzed.
Results: Among 117 cases, 94 (80,3%) of patients were transplanted from living-donor. At the end of the analysis, we determined that 12(10,3%) of the patients died, 53(45,3%) of the patients experienced graft loss and 64(54,8%) of the patients' grafts were functioning at the last follow up. The mean age of patients (p=0,008), levels of serum creatinine (p=0,002), serum albumin (p=0,027), hemoglobin (p=0,019), daily proteinuria (p=0,003) and presence of DSA (p=0,005) at the time of biopsy were associated with graft loss. Also allograft biopsies were evaluated according to Banff 2013 criteria. Scores of g+ptc (p=0,007), ti (p=0,001), i (P=0,001) and immun staining of C4d (p=0,046) in biopsy were associated with graft loss.
Conclusions: Serum creatinine, serum albumin, hemoglobin, daily proteinuria andpresence of DSA at the time of biopsy, scores of ti, i, g+ptc and immun staining of C4d in biopsy were significantly associated with graft loss. CAMR is associated with reduced long-term graft survival. DSA monitorization after transplantation may be useful for early diagnosis and prevention of CAMR and may result better treatment outcomes.