Artroskopik menisküs onarımı yapılan hastaların orta dönem klinik sonuçları
Medium-term clinical outcomes of patients undergoing arthroscopic meniscus repair
Yazar: ERDAL UZUN
Danışman: DOÇ. DR. AHMET GÜNEY
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Menisci-tibial = Menisci tibial ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Sütür teknikleri = Suture techniques ; Ön çapraz bağ = Anterior cruciate ligament

Özet:
Amaç: Artroskopik menisküs onarımı yapılan hastalarda; ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonunun, iki farklı sütür tekniğinin, yırtık tipi ve yerleşiminin klinik sonuçlara etkisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi. 
Materyal ve metod: Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi (EÜTF) Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde 2008-2013 tarihleri arasında menisküs yırtığı nedeni ile artroskopik tedavi uygulanan kontrollerine düzenli gelen 140 hasta çalışmaya dahil edildi. Tüm hastalar aynı cerrah tarafından opere edildi. Hastalar artroskopik olarak sadece menisküs onarımı yapılanlar, ÖÇB rekonstrüksiyonu ile beraber menisküs onarımı yapılanlar olmak üzere 2 ana gruba ayrıldı. Hastaların klinik olarak iyileşme ve memnuniyetleri operasyon öncesi ve son kontrollerdeki Lysholm skorlaması ve Uluslararası Diz Dökümantasyon Komitesi (IKDC) anketi ile değerlendirildi. ÖÇB tamirinin, Fast Fix sütür kullanılarak yapılan tümü içeride yöntemin ve hibrid (Fast Fix + dıştan içe) yöntemin, yırtık tipi ve yerleşiminin klinik sonuçlara etkisini araştırıldı.
Bulgular: Hastaların 129'u erkek, 11'i kadın idi. Ortalama yaş 27,5 (18-45) yıldı. Sadece menisküs tamiri yapılan hasta sayısı 43, menisküs tamiri ile beraber ÖÇB tamiri yapılan hasta sayısı 97 idi. Menisküs lezyonları 94 hastada medial, 46 hastada lateral lokalizasyondaydı. Takip süresi ortalama 39 (24-60) aydı.  Ameliyat öncesi sadece menisküs tamiri yapılan grupta ortalama 37 (29-74) olan Lysholm skoru son kontrolde ortalama 90 (58-100) yükseldi. Ön çapraz bağ ile birlikte menisküs tamiri yapılan grupta ise ameliyat öncesi 34 (20-70) olan Lysholm skor ortalaması ameliyat sonrası 92 (64-100) olarak bulundu (p˂0,001). Uluslararası Diz Dökümantasyon Komitesi değerlendirme sistemine göre sadece menisküs grubunda ameliyat öncesi 11 hasta grup B (%25,6), 20 hasta grup C (%46.5), 12 hasta grup D (%27.9) olarak değerlendirildi. Ameliyat sonrası ise 31 (%72.1) hasta grup A, 9 (%20.9) hasta grup B, 0 (%0) hasta grup C, 3 (%7) hasta ise grup D olarak değerlendirildi. ÖÇB + menisküs grubunda ise ameliyat öncesi 33 hasta grup B (%34), 23 hasta grup C (%23.7), 41 hasta grup D (%42.1) iken, ameliyat sonrası 40 (%41.2) hasta grup A, 34 (%35.1) hasta grup B, 12 (%12.4) hasta grup C, 11 (%11.3) hasta ise grup D olarak değerlendirildi (p˂0,001). Tamir yöntemine göre hastaların 92'si tümü içeride ve 48'i ise hibrid yöntemle opere edildi. İki yöntem arasında klinik olarak anlamlı istatistiki fark bulunmadı (p>0.05). Yırtık yerleşimine göre yırtıkların 82'si Kırmızı kırmızı(KK) bölgede, 58'i Kırmızı Beyaz (KB) bölgede idi. KK bölgedeki periferik yırtıklardaki iyileşme sonuçları KB bölgeye göre istatistiki olarak anlamlı bulundu (p=0.003). İzole menisküs grubunda Lysholm skorlaması ve Barrett ölçütlerine göre 3 (%7)  hastada; ön çapraz bağ + menisküs grubunda ise 11 (%11.3) hastada cerrahi başarısızlık mevcuttu ve aradaki fark anlamlı değildi (p>0.05). Cerrahi olarak başarılı bulunma kriteri olarak hastaların 4-6 ay içinde travma öncesi aktivite seviyelerine ulaşmaları alındı. 
Sonuç: İzole menisküs grubunda ameliyat öncesi ortalama 37 (29-74) olan Lysholm skoru son kontrolde ortalama 90 (58-100) yükseldi. ÖÇB+menisküs grubunda ameliyat öncesi 34 (20-70) olan  Lysholm skor ortalaması ameliyat sonrası 92 (64-100) olarak bulundu. İzole menisküs grubunda IKDC değerlendirmesine göre ameliyat öncesi 11 hasta (%25.5)  Grup D iken, ameliyat sonrası 3 hasta (%7) Grup D idi. ÖÇB+menisküs grubunda ameliyat öncesi 41 hasta (%42.2) Grup D iken, ameliyat sonrası  11 hasta (%11.5) grup D olarak bulundu. İki grupta da klinik iyileşme istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.001); ancak orta dönemde gruplar arasında menisküs iyileşmesinin klinik sonuçları arasında istatistiksel bir fark bulunmadı (p>0.05). Orta dönem klinik sonuçlarda periferik yerleşimli yırtıklarda iyileşme skoru istatistiki olarak anlamlı oranda daha yüksek bulundu (p<0.05).  Tümü içeride yönteme dıştan içe yöntem eklenmesi gruplar arasında sonuçlar üzerine istatistiksel bir fark oluşturmadı (p>0.05).

Anahtar Kelimeler: Ön çapraz bağ, sütür tekniği, tümü içeride, dıştan içe, periferik.

Abstract:
Purpose: The aim of this study to investigate the effect of concurrent anterior cruciate ligament (ACL) reconstruction, two different suture techniques, type of tears, tears of location on clinical outcomes of arthroscopic meniscal repair. 
Material and Method: From 2008 to 2013 we operated meniscal tears of patients arthroscopically who came to Orthopaedics and Traumatology Clinic of Erciyes University Faculty of Medicine (EUTF) Hospital. 140 patients in this group came their controls regularly and were included in this study. All patients were operated by the same surgeon. Patients divided into two main groups. Group 1- the patients underwent only arthroscopic meniscus repair, Group 2- the patients underwent arthroscopic meniscus repair with concurrent anterior cruciate ligament repair. Patients were invited to regular checks at 1., 2., 6. and 12. months. Preoperative and postoperative functional status of patients were calculated with clinic examinations with Lysholm and International Knee Documentation Committee scoring, clinical improvement and satisfaction were measured. Concurrent anterior cruciate ligament reconstruction, type of tears, tears of location, suture techniques(Fast Fix and hybrid) were investigated for the effect of clinical improvement.
Results: Of all patients 129 were male and 11 were female. The mean age was 27.5 (18-45) years. Number of patients underwent only meniscal repair was 43 and concurrent anterior cruciate ligament repair was 97. Meniscal tears were 94 medial, 46 lateral. The mean follow-up was 39 (24-60) months postoperatively. The mean Lysholm score for only meniscal repair group was 37 (29-74) preoperatively and at the last follow up was 90 (58-100). Patients with concurrent anterior cruciate ligament reconstruction had the same corresponding scores postoperatively than preoperatively ( mean, 92 vs 34, p<0.001). International Knee Documentation Committee scores improved significantly for both groups (p<0.001). In only meniscal repair group; 11 (%25,6)  patients were in group B, 20 (%46.5)  was in group C, 12 (%27.9)  was in group D preoperatively. Postoperatively these scores improved to 31 (%72.1) patients were in group A, 9 (%20.9) was in group B, 0 (%0) was in group C, 3 (%7) was in group D. Preoperatively 33 (%34) patients with concurrent anterior cruciate ligament reconstruction were in group B, 23 (%23.7) was in group C, 41 was in group D (%42.1) then improved to 40 (%41.2) patients in group A, 34 (%35.1) was in group B, 12 (%12.4) was in group C, 11 (%11.3) was in group D (p˂0,001). All inside suture techniques were used for 92 tears and hybrid were used for 48.  There were no significant difference for two suture types clinically (p>0.05). 82 of tears were at Red-Red zone and 58 were at Red-White zone. Clinical scores for Red-Red zone tears were significantly better than Red-White zone (p=0.003). According to the Lysholm scoring and Barrett's criterias 3 (%7) patients had surgical failure for the only meniscal repair group and 11(%11.3) patients for the concurrent anterior cruciate ligament reconstruction group. All patients who we were succesful at the last follow up had reached their activity levels within 4-6 months after the surgery.
Conclusion: Concurrent anterior cruciate ligament reconstruction with meniscal repair compared to only meniscal repair for meniscal healing in the mid-term gave similar results statistically (p>0.05). Peripheral tears was better for healing in the mid-term results and this was statistically significant (p<0.05). Addition outside inside method to all inside method didn't statistically improve the clinical results for meniscal helaing (p>0.05).

Keywords: Anterior Cruciate Ligament, suture technique, all inside, outside-in, peripheric.