Rusya'nın sıcak denizlere inme politikası bağlamında Libya ve Suriye ile ilişkileri
Relations of Russia with Libya and Syria within the context of warm water policy
Yazar: HATİCE YERLİKAYA
Danışman: PROF. DR. GÖKHAN TELATAR
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Jeopolitik teoriler ve coğrafi faktörler, uluslararası ilişkilerdeki güç dengeleri ve rekabeti anlamak için önemlidir. Halford Mackinder, Nicholas Spykman ve Alfred Thayer Mahan'ın teorileri, sıcak denizlere inme amacının jeopolitik düşüncenin temelinde yer alan coğrafi faktörlerin ve siyasi süreçlerin etkileşimini anlamak için önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Rusya'nın sıcak denizlere inme politikası, bu teorilerin bir sentezi olarak ortaya çıkmaktadır. Sıcak su limanlarına erişim, Rusya'nın ekonomik kaynaklara, deniz ticaret yollarına ve jeopolitik etki alanına sahip olmasını sağlamaktadır. Özellikle Suriye ve Libya örneklerinde, Rusya'nın sıcak denizlere inme politikası, bölgesel nüfuzunu artırarak deniz gücünü yansıtmasına ve bölgesel varlığını güçlendirmesine olanak tanımaktadır. Bu çalışma, Rusya'nın sıcak denizlere inme politikasının amaçlarını, uygulamalarını ve sonuçlarını ele alarak, Akdeniz bölgesindeki güç dengeleri ve uluslararası ilişkiler bağlamında önemli bir konuya odaklanmaktadır. Rus Denizcilik Doktrini, Mackinder, Spykman ve Mahan'ın teorilerinin somut bir örneği olarak değerlendirilmekte ve Rusya'nın kendine özgü jeopolitik durumu ve stratejik öncelikleri ile şekillendirilmektedir. Sonuç olarak, bu çalışma, sıcak denizlere inme politikası konusunda kapsamlı bir analiz sunarak, Rusya'nın Akdeniz'deki varlığını meşrulaştırma çabalarını anlamak ve bölgesel güç dengeleri üzerindeki etkisini analiz etmeye odaklanmaktadır. Bu çalışmanın sonuç bölümü, Rusya'nın sıcak denizlere inme politikasının tarih boyunca nasıl şekillendiğini ve günümüz uluslararası ilişkilerindeki stratejik önemini ele almaktadır. Bu tez çalışmasının amacı hem Rusya'nın sıcak denizlere inme politikasını sistematik bir şekilde aktarmak hem de uluslararası ilişkiler ve jeopolitik alanındaki gelecekteki araştırmalara yön vermektir.

Abstract:
Geopolitical theories and geographical factors are crucial for understanding power balances and competition in international relations. The theories of Halford Mackinder, Nicholas Spykman, and Alfred Thayer Mahan demonstrate that the aspiration for warm waters is a synthesis of geographic factors and political processes at the core of geopolitical thinking. Access to warm-water ports enables Russia to have economic resources, control maritime trade routes, and expand its geopolitical influence. Particularly evident in examples like Syria and Libya, Russia's policy of seeking warm waters enhances its regional presence by projecting naval power and bolstering its influence. This study focuses on a significant topic within the context of power balances and international relations in the Mediterranean by examining the strategic objectives, implementations, and consequences of Russia's policy of seeking warm waters. It evaluates the Russian Maritime Doctrine as a concrete example shaped by the unique geopolitical situation and strategic priorities of Russia, influenced by the theories of Mackinder, Spykman, and Mahan. In conclusion, this study provides a comprehensive analysis of the warm water policy, focusing on understanding Russia's efforts to legitimize its presence in the Mediterranean and examining its impact on regional power dynamics. The concluding section of this study addresses how Russia's warm water policy has evolved throughout history and its strategic significance in contemporary international relations. The aim of this thesis is to both systematically convey Russia's policy of landing on the warm seas and to guide future research in the field of international relations and geopolitics.