Çağdaş sanatta yenilikçi bakış açılarıyla feminizm: Sergi pratikleri ve sanatsal yaklaşımlar
Contemporary art theories and feminism: Exhibition practices and artistic approaches
Yazar: İRİS ERGÜL
Danışman: DOÇ. YILDIZ GÜNER
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Heykel Ana Sanat Dalı / Heykel Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
Bu metinde, 1980 yılında New York'taki A.I.R Galeri'de açılan Dialectics of Isolation: An Exhibition of Third World Women Artists of the United States (Tecritin Diyalektiği: Birleşik Devletler'den Üçüncü Dünya Kadın Sanatçılar Sergisi) adlı sergi ve onun feminist sanat ortamındaki önemi incelenmektedir. Sergi, zamanının ana akım feminist ideolojisine eleştirel bir yaklaşım sunarak yeni bakış açıları getirmiştir. Metinde, serginin açıldığı yıllardaki feminist tartışmalar ve sanat ortamıyla ilişkisi incelenmiş ve sergide yer alan eserlerin kuramsal tartışmalara nasıl katkı sağladığı ele alınmıştır. Serginin feminist tartışmalarda bir dönüm noktası olarak kabul edilmesinin sebepleri, önceki feminist ideallerle karşılaştırmalar yaparak ele alınmıştır. Serginin günümüz feminist tartışmaları ve sanatsal pratikleri üzerindeki etkileri de değerlendirilmiştir.

Sonraki bölümde Dialectics of Entanglement: Do We Exist Together? (Dolaşıklığın Diyalektiği: Birlikte Var Olabilir miyiz?) adlı sergi incelenmiştir. Bu sergi Tecritin Diyalektiği'ne saygı duruşu niteliğindedir ve güncel feminist söylemlere yeni bir bakış getirmeyi amaçlar. Sergi, 80'lerden günümüze kadar olan dönemde değişen ve dönüşen feminist yaklaşımlara ve sanatsal bağlamlara bakarken bir köprü görevi görmektedir. 

Son bölümde ise radikal feminist tartışmalar açısından değerlendirilmeye elverişli çağdaş sanat sergilerinden bir seçki incelenmektedir. Seçki, günümüzde feminist yaklaşıma yeni bir söz getiren ve çağının ötesinde olan sanatçılardan oluşur. Wangechi Mutu, sanat kurumlarının yapılanmasına yönelik eleştirileri farklı bir boyuta taşıması açısından incelenecektir. Cecilia Vicuña, ekofeminist yaklaşımları ile sosyal ve çevresel adalet yollarını açma potansiyeline dikkat çekmektedir. Canupa Hanska Luger ise kimlik ve aidiyet tartışmalarına yeni açılar getirmesi ve feminist tartışmaların heteroseksüel erkek kimliğini dışlamasının problemli olduğunu vurgulamak arzusuyla incelenmek üzere seçilmiştir.

Abstract:
This thesis examines the exhibition "Dialectics of Isolation: An Exhibition of Third World Women Artists of the United States," which was opened in 1980 at A.I.R. Gallery in New York, and its significance within the feminist art scene. The exhibition presented new perspectives by critically approaching the mainstream feminist ideology of its time. The text analyzes the feminist debates and art environment of the years when the exhibition was held, and discusses how the artworks in the exhibition contributed to theoretical discussions. The reasons why the exhibition is considered a turning point in feminist debates are explored through comparisons with earlier feminist ideals. The impact of the exhibition on contemporary feminist discussions and artistic practices is also evaluated.
The following section examines the exhibition "Dialectics of Entanglement: Do We Exist Together?". This exhibition pays homage to "Dialectics of Isolation" and aims to bring a new perspective to current feminist discourses. It serves as a bridge, looking at the evolving feminist approaches and artistic contexts from the 1980s to the present.
In the final section, a selection of contemporary art exhibitions suitable for evaluation in terms of radical feminist debates is examined. The selection consists of artists who bring a new voice to the feminist approach and are ahead of their time. Wangechi Mutu will be examined for her critical take on the structures of art institutions. Cecilia Vicuña will be highlighted for her ecofeminist approaches and potential to pave the way for social and environmental justice. Canupa Hanska Luger is selected for bringing new angles to discussions on identity and belonging, and for the desire to emphasize the problematic nature of excluding heterosexual male identity from feminist debates.