Yeniden yorumlama kavramının XX. yüzyıldan günümüze resim sanatındaki karşılığı
The equivalent of the concept of reinterpretation in the art of painting from the XX. century to the present
Yazar: NİLÜFER USTA
Danışman: DOÇ. DR. EKİN DEVECİ
Kocaeli Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Plastik Sanatlar Ana Sanat Dalı / Plastik Sanatlar Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2022
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: 20. yüzyıl = 20. century ; Modern resim sanatı = Modern painting art ; Resim sanatı = Painting art ; Ressamlar = Painters ; Yeniden tasarım = Redesign ; Yeniden yapım = Remake

Özet:
Resim sanatında sanatçılar bir nesnede kendince bir güzel görme, konu sıkıntısı çekme ya da sanattaki ustalığını çağdaşlarına kanıtlama amacı ile geçmiş sanat temalarını kendi sanatsal ifade biçimleri ile güncellemektedir. Fotoğraf makinesinin icadı ile optik algıya dayalı bakış açısının değişimi, sanat ile hayat arasındaki sınırların belirsizleşmesi, kitle iletişim araçlarının topluma sunduğu görsel ve işitsel birikim göstergeler arasındaki bağı koparmaya başlamıştır. Gerçek ile hayali olan arasındaki ayrım belirsizleşmiş olup, birbiri ardına üslupların çıktığı, her şeyin sanat herkesin sanatçı olduğu bir ortamda üslup birliği dağılmış, yaratıcılık sona ermiştir. Yeniye dair bir şey bulunamaması ve yapılacak tek şeyin geçmiş ölü temaları sürekli bir şimdi halinde güncellemek olduğu düşüncesi ile yeniden yorumlama kavramı ortaya çıkmıştır. 
Bir sanatçı, geçmiş yıllarda yapılmış olan eserlerden ya da çağdaşlarının yapıtlarından etkilenebilir. Önemli olan sanatçının ele aldığı eseri kişisel üslubu ile yorumlayıp, ortaya esinlendiği eser ile arasındaki benzerliği en aza indirecek özgün bir yapıt çıkarabilmesidir. Rönesans'ta önemli olan ideal güzelliği doğa yasalarına uygun olarak aktarabilmekti. Bu doğrultuda sanatçılar sıklıkla Venüs imgesine yöneldi ve onu, kişisel üslupları ile yorumlayarak, günümüze kadar farklı tekniklerle güncellemeye devam ettiler. 
Modern resim sanatının başlangıcı olarak kabul edilen Edouard Manet'in "Kırda Yemek" adlı eseri, çağdaşları ve ardılları tarafından taklit, kopya, esin/ilham alma ve kitsch kavramları doğrultusunda yorumlandı. Günümüz resim sanatında İbrahim Çallı, Zeki Faik İzer, Ünsal Bahtiyar, Erhan Lanpir, Gazi Sansoy, Bedri Baykam ve Mehmet Yılmaz'ın kişisel üslupları ile meydana getirdiği yeni sanatsal söylemlerle geçmiş temaların güncellenerek, sürekli bir şimdi halinde varlığını sürdürdüğü tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Yeniden Yorumlama, Öykünme, Temellük, İlham Alma, Modenizm, Post-Modernizm.

Abstract:
Artists update their past art themes with their own forms of artistic expression in painting art on the purpose of seeing something beautiful in one's own way in an object, having trouble with the subject or proving his mastery in art to his contemporaries. Changing point of view based on the optical perception with the invention of the camera and becoming the boundaries between art and life uncertain began to break the bond between visual and auditory accumulation indicators that the mass media tools offer to society. The distinction between the real and the imaginary became uncertain, stylistic unity disintegrated and creativity ceased in an environment where styles emerge one after another and everyone is an artist. The concept of reinterpretation emerged with the opinion in which not being able to find anything regarding new and the only thing to be made is to update the past dead themes in constantly present form.
An artist may be influenced from the works made in previous years or from the works of his contemporaries. The important thing is that an artist interprets the work he is dealing with his personal style and can create a genuine work that will minimize the similarity between the works he inspired. The important thing in the Renaissance was to convey the ideal beauty in accordance with the laws of nature. The artists often went towards the Venus image in this direction. Artists often went towards the Venus image and continued to update it with different techniques by interpreting it with their personal styles in this direction.
The work of Edouard Manet named "Food on the Grass", which is considered the beginning of modern painting, was interpreted by his contemporaries and successors in line with the concepts of imitation, copy, revelation, inspiration and kitsch concepts. It was determined to retain its existence in a constantly present state by updating the past themes with new artistic discourses that İbrahim Çallı, Zeki Faik İzer, Ünsal Bahtiyar, Erhan Lanpir, Gazi Sansoy, Bedri Baykam and Mehmet Yılmaz created with their personal styles in today's painting art. 
Keywords: Reinterpretation, Emulation, Appropriation, Inspiration, Modernism, Post-Modernism.