Kadınlarda idrar inkontinansı prevalansı ve diyabetik olanlarda ve olmayanlarda prevalans karşılaştırılması
Comperative case series study for  prevalence of urinary incontinence in women between diabetic and non-diabetic participants
Yazar: FATMA ÖRGEL
Danışman: PROF. DR. SEÇİL ARICA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine ; Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Epidemiyoloji = Epidemiology ; Kadınlar = Women ; Obezite = Obesity ; Prevalans = Prevalence ; Üriner inkontinans = Urinary incontinence ; Üriner inkontinans = Urinary incontinence

Özet:
Amaç: Üriner İnkontinans önlenebilen ve tedavi edilebilen, özellikle kadın cinste oldukça yaygın olan, ancak yeterince tanı ve tedavi almayan önemli bir biyopsikososyal morbidite nedenidir. Üriner inkontinans için önemli risk faktörleri olan yaş, obezite, diyabet prevalansının da dünya genelinde çok artmış olması, Üriner inkontinansnın de daha yaygın bir halk sağlığı problemi olacağını işaret etmektedir. 
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma tek merkezli, araştırmaya iştirak eden diyabetik hasta ve sağlam gönüllüler arasında idrar inkontinans gelişimi ve şiddetinin karşılaştırmalı gözlem vaka serisi olarak tasarlanmış bir anket çalışmasıdır. Bu çalışmada Ekim 2018 ve Ekim 2019 tarihleri arasında Esenler Ferhatpaşa Aile Sağlığı Merkezi'ne kayıtlı, çalışmamıza katılmaya gönüllü olan 18 yaş üstü kognitif fonksiyon bozukluğu olmayan kadın hastalardan Tip2 diyabeti olan ve olmayan 304 hasta dâhil edildi. 
 Katılımcılara tarafımızca hazırlanmış yaş, medeni durum, obstetrik ve jinekolojik geçmiş, sigara, alkol kullanımı, idrar yolu enfeksiyonu ve kabızlık varlığı, Üriner inkontinans varlığı, şiddeti ve Diyabet varlığı ve süresi üzerine olan 32 soruluk bir anket uygulanmıştır Veriler SPSS 15.0 programında tanımlayıcı istatistiksel metotlar ile Student t testi, Mann Whitney U testi ve Ki Kare testleriyle analiz edildi.  İstatistiksel alfa anlamlılık seviyesi p<0,05 olarak kabul edildi.
Bulgular: Çalışmaya katılan kadınların yaş ortalaması 49,4±14,6 (SD:18-80) olarak bulunmuştur. Yaş aralıklarına göre yapılan sınıflamada 18-49 yaş arası (premenapozal) kadın sayısı 154 (%38,8); 50-65 yaş arası (menapozal) sayı 101 (%41,0); 65-80 yaş arası (orta yaş) kadın sayısı 49 (%20,2) olarak bulunmuştur. Katılımcı grubun Vücut Kitle İndeksi ortalaması 28,8±5,7 şeklinde pre-obez olarak tespit edilmiştir. Vücut Kitle İndeksi 30 ve üzeri olan hasta oranı %42,1 (n=128) olarak Türkiye prevalansının (% 22,3) oldukça üzerinde bulunmuştur. Grupta Diyabetes Mellitus hastası olanların sayısı 69 (%22,8)'tur. Bu oran ile dünya genel diyabet prevalansından (% 8,3) ve Türkiye prevalansından (kadınlarda %14,2) daha yüksek bulunmuştur. Katılımcıların %58,6'sında (n=178) Üriner inkontinans tespit edilmiştir. Bu hastaların %44,6'sı stres tipi, %24,3 urge inkontinansı, %31,1'i de miks tip olarak belirtmiştir. Üriner inkontinans şikayeti olan hastaların sadece %17'si tedavi almaktadır. Kegel egzersizleri gibi önleyici egzersizleri yapanların oranı %8-9 olmuştur.
 Sonuç: Dünyada ortalama yaşam süresinin, obezite ve diyabet oranlarının hızla artması üriner inkontinans prevalansının da artmasına neden olmaktadır. Çalışmamızda gösterildiği gibi üriner inkontinans olan kadınların tanı ve tedavi alma oranları oldukça düşüktür. Bu nedenle Aile hekimlerinin tüm kadın hasta başvurularında hastaların inkontinans durumlarını sorgulamaları ve gerekli önleyici davranış modelleri, egzersizleri ve tedavi yöntemleri konusunda bilgilendirme yapmaları çok önemlidir.
Anahtar Kelimeler: Üriner inkontinans, Kadın, Prevalans, Üriner inkontinans / epidemiyoloji,  Diyabetes Mellitus, Obezite

Abstract:
Aim: Urinary incontinence, preventable and treatable condition affecting most women, is a cause of an important biopsychosocial morbidity. Urinary incontinence is expected to become a wider public health problem due to rapid increase in the risk factors such as aging, obesity and diabetes.
Materials and Methods: This is a prospective, single-center questionnaire study designed as descriptive-comperative case series comparing the prevalence and severity of urinary incontinence between diabetic and non-diabetic participants. Of the female patients registered in Ferhatpaşa Family Health Center of Esenler Between October 2018 and October 2019, 304 volunteer women aged 18 years or older, without cognitive dysfunction and with or without diabetes were included in the study. . A questionnaire with 32 questions on the sociodemographic characteristics, obstetric & gynecological  history, frequency of urinary trract infections and constipation, presence and severity of urinary incontinence, presence and duration of diabetes was conducted.. Descriptive statistical methods were utilized for data analysis by conducting Mann Whitney U test, Student t test and Chi-Square tests using the SPSS 15.0 program. Statistical significance was accepted as p <0,05.
 Results: The mean age of the participants was 49,4±14,6 (SD:18-80). The number of premenapousal women (aged 18-49) was 154 (%38,8); the number of menapousal women (aged 50-65) was 101 (%41,0); the number of middle aged (65-80) women was 49 (%20,2). The mean body mass index of the study group was 28,8±5,7 as in pre-obesity range. The ratio of obesity (BMI >30) was %42,1 (n=128)  making it higher than national prevalence in Turkey (% 22,3). The prevalence of diabetic patients was %22,8 (n=69) which is higher than the global prevalence of 8,3 %  and national prevalence of 14,2%. The prevalence of urinary incontinence was %58,6 (n=178) of the all patients with stres type, urge incontinence and mixed type respectively accounting for 44,6 %, 24,3 % and 31,1 %.  The percentage of participants who are practising Kegel exercises was about %8-9.
            Conclusion: Because of increased prevalence of diabetes and obesity along with the fast pace of population ageing, the ratio of Urinary incontinence is rapidly increasing. As shown in this study, urinary incontinence among women is under-diagnosed and less-treated. In conclusion, all women must be questioned about their urinary continence and be informed about preventive and treatment methods by family practioners in the primary care.
Keywords: Urinary incontinence, Female, Prevalence, Urinary Incontinence / epidemiology,  Diabetes Mellitus, Obesity