İki taraflı asimetrik birincil alt oblik aşırı fonksiyonunda derecelendirilmiş alt oblik geriletme sonuçlarımız
Efficacy of graded recession in bilateral asymmetric inferior oblique overaction
Yazar: KEVSER GERÇEKER
Danışman: PROF. DR. ÖNDER ÜRETMEN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Cerrahi tedavi = Surgical treatment ; Cerrahi-göz = Surgery-eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Okülomotor kaslar = Oculomotor muscles ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies

Özet:
ÖZET
Amaç: Çalışmamızın amacı, iki taraflı asimetrik birincil alt oblik hiperfonksiyonu (AOHF) olan hastalarda, alt oblik kasının iki taraflı derecelendirilmiş geriletme yöntemi ile zayıflatılması ameliyatının asimetri üzerine etkisini prospektif olarak değerlendirmek ve cerrahi sonuçları iki taraflı tenotomi yapılmış olgulara ait verilerle karşılaştırmaktır. 

Gereç ve Yöntemler: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Şaşılık Birimine başvuran ve iki taraflı asimetrik birincil AOHF olan 16 hastaya (Grup 1) hiperfonksiyon miktarına göre derecelendirilmiş alt oblik (AO) geriletme yapıldı ve sonuçlar prospektif olarak değerlendirildi. Kontrol grubu olarak iki taraflı asimetrik birincil AOHF tanısı alan ve kliniğimizde tenotomi yöntemi ile AO zayıflatma yapılan 15 hasta (Grup 2) retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların cerrahi öncesi ve sonrası AOHF miktarı, AO hiperfonksiyonunun asimetri farkı, horizontal ve vertikal kayma mevcudiyeti ve miktarı, V patern kayma ile baş pozisyonu varlığı incelendi. Cerrahi sonrası fundus fotoğraflaması ile torsiyonel kayma mevcudiyeti değerlendirildi. Tüm olgulara cerrahi öncesi ve sonrası rutin oftalmolojik ve şaşılık muayenesi yapıldı.  İstatistiksel olarak sonuçlar student-t,  ki-kare, Wilcoxon,  Mann Whitney U, Mc Nemar testi ile karşılaştırıldı. 
Bulgular : Çalışmamızdaiki grup arasında yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı(student t testi; p:0.817, ki-kare testi; p=0.210). Grup 1' de operasyon öncesi 2.5 ± 0.97 (1- 4) olan AOHF derecesi, operasyon sonrası 0.51 ± 0.61 (0- 2)' e (Wilcoxon testi, p:0.001); Grup 2' de operasyon öncesi 2.21 ± 1.02 (1- 4) olan AOHF derecesi, operasyon sonrası 0.15 ± 0.32 (-0.5- 1.5)' e geriledi (Wilcoxon testi, p=0.001). Operasyon sonrası AOHF derecesi bakımından iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark gözlendi (p=0.003, Mann-Whitney U testi). Kontrol grubunun cerrahi sonrası AOHF derecesinin çalışma grubuna göre anlamlı düzeyde düşük olduğu saptandı. Grup 1' de operasyon öncesi iki göz arasındaki AOHF asimetri farkı 1.56 ± 0.54 (1- 3)' den, operasyon sonrası 0.59 ± 0.58 (0.5- 2)' e gerilerken (Wilcoxon testi, p=0.001), Grup 2' de operasyon öncesi iki göz arasındaki AOHF asimetri farkı 1.23 ± 0.62 (0.5- 2)'den, operasyon sonrası 0.16 ± 0.36 (0- 1.5)' a geriledi(Wilcoxon testi, p=0.001). Grup 1' de 10 (%62,5) hastada AOHF asimetrisi azalırken, sadece 4 (%25) hastada asimetri tamamen kayboldu. Grup 2' de iki (%13,3) hastada AOHF asimetrisi gerilerken, 11 (%73,3) hastada tamamen kayboldu. Grup 1' de patern şaşılığı olan 13 hastanın 11' inde (%84.6) (Mc Nemar testi,  p=0.001), Grup 2' de ise 12 hastanın 10' unda (%87,5)  patern şaşılık cerrahi sonrası düzeldi(Mc Nemar testi,  p=0.002). Operasyon sonrası geriletme grubundaki (Grup 1) 3 olgunun 5 gözüne (%15.6), tenotomi grubunda (Grup 2)  ise 1 olgunun 2 gözüne (%6.67) devam eden AOHF nedeniyle alt oblik öne transpozisyon cerrahisi uygulandı.
Sonuç: Çalışmamızda AO tenotomi yöntemi ile, cerrahi sonrası AOHF derecesi, AOHF asimetri miktarı ile iki taraflı Grade 0 AO fonksiyonu elde etme oranında,  derecelendirilmiş geriletme yöntemine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha iyi sonuçlar elde edilmiştir. Tenotomi işleminin cerrahi manipülasyon açısından geriletme işlemine göre avantajlarının da bulunması nedeniyle iki taraflı asimetrik birincil AOHF'nin cerrahi tedavisinde AO tenotominin,  derecelendirilmiş geriletmeye göre daha etkili bir seçenek olduğu düşünülebilir.

Abstract:
ABSTRACT
Purpose: The aim of this study is to evaluate the symmetrizing effects of the operation of weakening the inferior oblique muscle by the method of bilateral graded recession as well as comparing the surgical results with the cases that bilateral tenotomy were applied to the patients that had bilateral asymmetric primary inferior oblique overaction(IOOA).
Methods and Materials: The 16 patients that have applied to the Department of Strabismus in the Center for Eye Diseases in the Ege University with bilateral asymmetrical primary IOOA were considered in to be Group 1 during this study. The inferior oblique muscle was gradually recessed according to the amount of overaction and the prospective results were evaluated.  Group 2, that consisted of 15 patients that was diagnosed with bilateral asymmetrical primary IOOA and were treated with tenotomy by weakening the inferior oblique, is considered as the control group and was evaluated retrospectively. The preoperative and postoperative amount of IOOA, the difference in the asymmetry of inferior oblique between two eyes, horizontal and vertical deviations in primary position, the presence of pattern deviation and abnormal head position was examined. The presence of torsion misalignment was examined using the postoperative fundus photography. Routin ophthalmological and starbismus examination was done to all the cases, before and after surgery. The results were statistically analyzed and compared using the student-t, Chi- squared , Wilcoxon,  Mann Whitney U, Mc Nemar tests. 
Results: In this study no significant statistical difference was noted between the two groups as far as the gender or age of the patients is concerned. (student t test; p:0.817, chi-square test; p=0.210). The mean preoperative IOOA was 2.5 ± 0.97 (1- 4) in group 1 which was descreased to 0.51 ± 0.61 (0- 2)  (Wilcoxon test, p:0.001) after surgery. The mean preoperative IOOA was 2.21 ± 1.02 (1- 4) in group 2 which was descreased to 0.15 ± 0.32 (-0.5- 1.5)(Wilcoxon test, p:0.001) after surgery. When postoperative IOOA was considered, there was statistically significant difference between two groups  (Mann-Whitney U test, p:0.003). It was realized that  the postoperative  degree of IOOA in Group 2 has turned out significant less than Group 1. The mean preoperative amount of asymmetry of IOOA between two eyes was 1.56 ± 0.54 (1- 3) in group 1 which was descreased to 0.59 ± 0.58 (0.5- 2) (Wilcoxon test, p:0.001) after surgery. The mean preoperative amount ofasymmetry of IOOA between two eyes was 1.23 ± 0.62 (0.5- 2) in group 2 which was descreased to 0.16 ± 0.36 (0- 1.5) (Wilcoxon test, p:0.001) after surgery. In Group 1, the asymmetry of IOOA improved in 10(%62,5) of the patients, whereas it has completely disappeared in only 4 (%25) of the patients. In Group 2, the asymmetry of IOOA improved in 2(%13,3) of the patients, although it has completely disappeared in 11 (%73,3) of the patients. V patern stabismus was totally recovered after the surgery in 11 (%84.6) of the 13 patients (Mc Nemar test,  p=0.001) in Group 1, and 10 (%87.5)  of the 12 patients in Group 2 (Mc Nemar test,  p=0.002). After the operation, anterior transposition surgery was applied to 5 eyes of the 3 cases in Group 1 and 2 eyes of the 1 case in Group 2, due to postoperative residual IOOA.
Conclusion: In our study, tenotomy was superior to graded recession in improving postoperative degree of IOOA, amount of difference asymmetry of IOOA and acquiring bilateral Grade 0 inferior oblique function. As a conclusion, it was also found that tenotomy operation has advantages over graded reccession of inferior oblique regarding the convenient manipulation during the surgery, it may be suggested that in the surgical treatmentbilateral asymmetrical primary IOOA, inferior oblique tenotomy is a more effective choice compared to graded recession of the inferior oblique muscle.