İndirekt bonding sisteminde kullanılan iki farklı yöntemin transfer doğruluğunun karşılaştırılması
Comparison of the transfer accuracy of two different methods used in indirect bonding system
Yazar: RAMAZAN EMRE KARAKOÇ
Danışman: PROF. DR. ZEHRA İLERİ
Selçuk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu çalışmanın amacı; yarı dijital ve tam dijital yöntemlerle üretilen indirekt bonding transfer kaşıklarının sanal olarak tasarlanan braket konumlarını hasta ağzına taşıma başarısını karşılaştırmak ve rutin klinik prosedürlerine dahil edilebilirliğini değerlendirmektir. 
Çalışmamıza Selçuk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalına ortodontik tedavi görmek amacıyla başvuran, daimi dişleri sürmüş ve hafif çapraşıklığa sahip 32 birey katılmıştır. Katılımcıların yarısında yarı dijital, diğer yarısına ise tam dijital yöntem ile hazırlanan transfer kaşıkları kullanılarak indirekt bonding işlemi gerçekleştirilmiştir. Bonding işlemi sonrası elde edilen ağız içi tarama görüntüleri GOM Inspect programı ile çakıştırılarak braketlerin lineer ve açısal sapma miktarları değerlendirilmiştir. Çakıştırma işlemi sonrasında elde edilen veriler istatistiksel olarak değerlendirilmiştir.
Tam dijital ve yarı dijital transfer kaşıkları arasında lineer sapmalar açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. İki yöntem de lineer yönden başarılı bulunmuştur. İki transfer kaşığında da angulasyon hariç açısal sapmalar lineer sapmalara göre daha yüksektir. Yarı dijital yöntem tam dijital yönteme göre rotasyon ve tork yönünden anlamlı derecede daha başarılı bulunmuştur. İki transfer kaşığında da vertikal yönden braketlerin daha çok gingivale saptığı görülmüştür.
İki yöntem tüm sapmalar açısından değerlendirildiğinde yarı dijital yöntemle üretilen transfer kaşığı daha başarılı bulunmuştur.

Abstract:
The aim of this study was to compare the success of semi-digital and fully digital indirect bonding transfer trays in transferring virtually designed bracket positions to the patient's mouth and to evaluate their incorporation into routine clinical procedures. 
Thirty-two individuals with erupted permanent teeth and mild crowding who applied to the Department of Orthodontics, Faculty of Dentistry, Selcuk University for orthodontic treatment were included in the study. Half of the participants were treated with indirect bonding using transfer trays prepared with semi-digital method and the other half with full digital method. The intraoral scan images obtained after bonding were superimposed with the GOM Inspect program to evaluate the amount of linear and angular deviation of the brackets. The data obtained after the superimposition process was statistically evaluated.
No significant difference was found between fully digital and semi-digital transfer trays in terms of linear deviations. Both methods were found to be linearly successful. In both transfer trays, angular deviations except angulation were higher than linear deviations. Semi-digital method was found to be significantly more successful than full digital method in terms of rotation and torque. In both transfer trays, it was observed that the brackets deviated more gingivally in the vertical direction.
When the two methods were evaluated in terms of all deviations, the transfer tray produced by the semi-digital method was found to be more successful.