İzole tubal torsiyon modeli oluşturulmuş sıçanlarda, tubal detorsiyon ve salpenjektomi işlemlerinin karşılaştırılması
Comparison of tubal detorsion and salpingectomy processes in rats wi̇th isolated tubal torsion model
Yazar: GİZEM NUR KÖYAN KARADENİZ
Danışman: DOÇ. DR. İBRAHİM POLAT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Çalışmamızda, izole tubal torsiyon modeli oluşturulmuş sıçanlarda, salpenjektomi işlemi ile tubal detorsiyon işlemlerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Reproduktif dönemde 27 adet Sprague Dawley cinsi rat, rastgele seçilerek 4 gruba ayrılmıştır; Grup 1: Sham grubu (n:6), grup 2: İskemi sonrası salpenjektomi grubu (n:7), grup 3: İskemi sonrası 7 gün reperfüzyon grubu (n:7) ve grup 4: İskemi sonrası 1 ay reperfüzyon grubu (n:7) dur. Reperfüzyon süreleri sonunda kan ve doku örnekleri alınarak ratlar sakrifiye edilmiştir. Kandan alınan örneklerde anti-müllerian hormon seviyesi, antioksidan sistem mekanizmasında görevli enzimler (süperoksit dismutaz, katalaz, glutatyon peroksidaz) ve doku hasarı sonucu ortaya çıkan oksitadif stresin son ürünleri (malondealdehit, 8- hidroksi-2-deoksiguanozin) incelenmiştir. Aynı parametrelere dokudan alınan örneklerde de bakılmıştır ve tuba dokusu histopatolojik olarak incelenmiştir. Tüm gruplarda ilk operasyon ve ikinci operasyon sırasında uterin horna 22 G katater ile girilerek metilen mavisi verilerek tubal oklüzyon değerlendirilmiştir. 
Bulgular : Grup 2'den alınan doku örnekleri diğer gruplar ile karşılaştırıldığında, doku SOD (p<0,001), GPx (p=0,002), MDA (p=0,001) ve 8 OHdG (p<0,001) değerlerinde anlamlı bir farklılık izlenirken, serumdan alınan örneklerde gruplar arası anlamlı bir farklılık izlenmemiştir (p>0.05). Grup 2'de doku SOD ve doku GPx seviyelerinde anlamlı bir düşüş izlenirken, doku MDA ve doku 8 OHdG değerlerinde grup 2 de anlamlı bir artış izlenmiştir. Histopatolojik parametrelerden epitelyal değişiklikler (p<0,001), vasküler konjesyon (p=0,001) ve total 4 lü tubal hasar skorunda (p=0,003) grup 4'te anlamlı bir düşüş izlenmiştir. I/R hasarı öncesi ve sonrası metilen mavisi geçişleri incelendiğinde, grup 2'de (p=0,008), grup 3'de (p=0,025) ve grup 4'te (p=0,014) I/R hasarı sonrası metilen mavisi geçişi değerinin I/R hasarı öncesi metilen mavisi geçişi değerlerine göre istatistiki açıdan anlamlı biçimde düştüğü izlenmiştir. Serum AMH seviyeleri incelendiğinde ise grup 2'de postoperatif anlamlı bir artış söz konusudur (p=0.028).
Sonuç: Bu çalışmada gösteriyor ki izole tubal torsiyon vakalarında saptanmış olan nekroze tuba dokusuna salpejektomi yapmak yerine detorsiyone edip bırakıldığında zaman içerisinde, dokularda biyokimyasal ve histopatolojik olarak düzelme izlenmektedir. Bütün bu bulgular göz önüne alındığında nekroze tuba dokusu direk salpenjektomi ile çıkarılmak yerine, koruyucu cerrahi ile takibi daha doğru bir yaklaşım olacaktır.
Anahtar Kelimeler: detorsiyon, iskemi, reperfüzyon, salpenjektomi, tubal torsiyon

Abstract:
Objective: To compare salpingectomy and detorsion procedures and investigate the biochemical and histopathological changes in fallopian tubes in the experimental model of tubal torsion/detorsion model in rats.
Materials and methods: Twenty-seven Sprague Dawley in reproductive period rats were randomly divided into four groups; Group 1: Sham group (n:6); Group 2: bilateral total salpingectomy group after 4-hour of tubal ischemia (n:7); Group 3: 4-hours of bilateral tubal ischemia plus one week of reperfusion (n:7); group 4: 4-hours period of bilateral tubal ischemia plus 30-days of reperfusion (n:7). At the end of the reperfusion periods, blood samples were collected for determining anti-mullerian hormone levels, anti-oxidant compounds (superoxide dismutase, catalase, glutathione peroxidase) and oxidative stress levels end products (malondialdehyde, and 8-hydroxy 2 deoxyguanosine). Tubal tissues were extracted for histopathological examination and tissue concentrations of superoxide dismutase, catalase, glutathione peroxidase, malondialdehyde, and 8-hydroxy 2 deoxyguanosine activities were determined. 22 gauge catheter was administered before and after surgery using methylene blue through the uterine horn of the rat to evaluate tubal patency.

Results: While a significant difference was observed in tissue SOD (p<0.001), GPx (p=0.002), MDA (p=0.001) and 8 OHdG (p<0.001) values, no significant difference was observed between the groups in serum samples (p>0.05). Tissue SOD and tissue GPx levels in group 2 is significantly decreased, and a significant increase was observed in tissue MDA and tissue OHdG values in group 2. Among the histopathological parameters, epithelial changes (p<0.001), vascular congestion (p=0.001) and total quartet tubal damage score (p=0.003) showed a significant decrease in group 4. When the methylene blue transitions before and after I/R injury were compared, the value of methylene blue transition after I/R injury in group 2 (p=0.008), group 3 (p=0.025) and group 4 (p=0.014) decreased significantly. When serum AMH levels are analyzed, there post-operative AMH value is significantly increased in group 2 (p=0.028).
Conclusion: This study reveals that biochemical and histopathological improvement is observed in the tissues gradually when detorsion procedure was performed for the necrotized tubal tissue in isolated tubal torsion cases instead of salpingectomy. When we considered all those findings, it would be a more accurate approach to perform detorsion as a conservative surgery instead of removing the necrotized tubal tissue by direct salpingectomy. 
Keywords:  detorsion, ischemia, reperfusion, salpingectomy, tubal torsion