Duyguların örgütlenmesi ve yas: Queer bir yas mekânı olarak Boysan'ın evi
Organization of emotions and mourning: Boysan'in evi as a Queer mourning space
Yazar: BÜŞRA TUNÇSAN
Danışman: DOÇ. DR. BEGÜM ÖZDEN FIRAT
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sosyoloji Ana Bilim Dalı / Genel Sosyoloji ve Metadoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Sosyoloji = Sociology
Dizin: Duygu = Emotion ; Kayıp = Loss ; LGBTQ = Lesbian, Gay, Bisexsual, Transsexsual, Queer ; LGBTİ = Lesbian, Gay, Bisexsuel, Trans, İntersex ; Yas = Mourning ; Ölüm = Death ; Örgütlenme = Organization

Özet:
Bu araştırmada farklı olaylar sonucunda bir LGBTİ+ yakınını kaybetmiş olan LGBTİ+ bireylerin kayıp sonrasında meydana gelen duygularını, yas tutma pratiklerini ve örgütlenme biçimlerini anlamaya çalışıyorum. Aynı zamanda LGBTİ+ hareketi içinde hem yerel hem de uluslararası yürüttüğü aktif çalışmalar ile önemli bir aktivist olan ve 2015 yılında hayatını kaybeden Boysan Yakar'ın ailesi tarafından 2016 yılında "Boysan'ın Evi" adıyla LGBTİ+ örgütlerinin ve STK'ların kullanımına açılan evinin yaşanılan kayıplar sonrasında LGBTİ+ bireyler için nasıl bir anlam taşıdığına odaklanıyorum.  
Araştırma kapsamında duygu, yas, hareket, örgütlenme ve kamusallık kavramlarından yola çıkarak kaybın LGBTİ+ bireylerin hayatlarına nasıl tesir ettiğini sosyolojik bağlamda ortaya koymaya çalışıyorum. Bu amaç doğrultusunda LGBTİ+ bireylerin yaşadıkları kayıp sonrasında hangi duyguları deneyimledikleri, bu duygular ile nasıl başa çıktıkları, yası nasıl tanımladıkları ve performe ettikleri, yas sürecinde örgütlenmenin nasıl bir anlam taşıdığı, Boysan'ın Evi'nin kaybın ardından nasıl bir imkân tanıdığı sorularına yanıt arıyorum.  
Türkiye'de yasları egemen kamusal alanın dışında bırakılan ve ötekileştirilen gruplardan biri olan LGBTİ+ topluluğu özelinde gerçekleştirdiğim saha çalışması sonucunda ise LGBTİ+ bireylerin yası acı, keder, hüzün ile özdeşleştirdikleri ve  salt heteronormatif  pratik ve ritüeller ile ilişkilendirdikleri, bu nedenle heteronormatif bir yası reddettikleri görülür. LGBTİ+ bireylerin kaybı söz konusu olduğunda melankoli-yas ikiliğini aşmaya çalışan, acıyı yapısöküme uğratan, unutmanın yerine hatırlamayı koyan, gullüm pratikler içeren bir queer yas deneyiminin yaşandığı söylenebilir. Boysan'ın kaybı sonrasında kurulan Boysan'ın Evi'nin ise bir yandan LGBTİ+ bireylerin normun dışında kurulan bir yas pratiğini gerçekleştirmelerine imkân tanıması, bir yandan da örgütlü mücadelenin devam edebilmesi için yeni bir mekân  kurması nedeniyle alternatif bir kamusallık yarattığı görülür.

Abstract:
This research aims to understand LGBTI+ individuals' emotions and mourning practices upon losing another LGBTI+ acquaintances as a consequence of different events and who also have experienced Boysan'ın Evi which is initiated for the use of LGBTI+ organizations and NGO's. "Boysan'ın Evi" was opened in 2016 by Boysan Yakar's family in 2016 after his death in 2015. Boysan Yakar was one of the most prominent activists within the LGBTI+ movement who actively conducted activist works on both local and international spheres. 
Through exploring notions of emotion, mourning, action, organization and public sphere in sociological context, this research analyzes how loss affects LGBTI+ individuals' lives. In accordance with this objective, I search for answers to the following questions: which emotions LGBTI+ individuals experience after loss, how they cope with these emotions, how they define and perform mourning, what is the place of organization in the process of mourning, and what kinds of possibilities Boysan'ın Evi enables after experience of loss.
As a result of the fieldwork I have conducted with LGBTI+ community whose mourning process are marginalized and excluded from public sphere, this research concludes that LGBTI+ individuals associate mourning with pain, grief, sorrow and identify it with heteronormative practices and rituals, and thus they reject heteronormative ways of mourning. After a loss, LGBTI+ experience a queer way of mourning that contains gullüm practices, a melancholy that tries to overcome the dualism of mourning, deconstruct pain, and replace forgetting with reminiscence. In addition, Boysan'ın Evi which was founded after the loss of Boysan, enables LGBTI+ individuals to realize mourning that is constructed out of the norm, and also creates an alternative publicity existence for the continuity of organizational resistance.