Travmatik fasiyal paralizide metilprednizolon, 
adrenomedullin ve tamoksifenin etkilerinin ratlarda 
araştırılması
Investigation of the effects of methylprednisolone, 
adrenomedulline and tamoxyphenine in traumatic facial 
paralysis
Yazar: ABDULLAH ARSLAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. NAGİHAN BİLAL
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Adrenomedüllin = Adrenomedullin ; Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Elektromiyografi = Electromyography ; Fasiyal paralizi = Facial paralysis ; Metilprednizolon = Methylprednisolone ; Sıçanlar = Rats ; Tamoksifen = Tamoxifen

Özet:
Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı yaygın görülen travmatik fasiyal
paralizide daha önce denenmemiş olan adrenomedullin ve tamoksifenin etkilerini
elektrofizyolojik ve histopatoljik olarak araştırmaktı.
Çalışmamızda 40 adet Wistar Albino cinsi erkek rat kullanıldı. Bu ratlar 5 gruba
ayrıldı. Grup 1: Metil prednizolon verilen grubu, Grup 2: Adrenomedullin verilen grup,
Grup 3: Tamoksifen verilen grup, Grup 4: Gliserol asetik asit verilen grup, Grup 5:
Kontrol grubu olup serum fizyolojik verilen gruptu. Adrenomedullin intraperitoneal
verilmek üzere hazırlanma aşamasında gliserol asetik asitle çözüldüğünden ikinci bir
kontrol grubu olarak hazırlandı. Tüm ratlarda anestezi altında fasiyal sinir bukkal dalı
diseksiyonla bulundu ve klemp ile travmatize edildi. Sinirin klemplenme öncesi ve
sonrasında EMG ile sinir iletim hızları değerlendirildi. Ayrıca haftalık EMG ölçümleri
alındı, 4. haftanın sonunda histopatolojik inceleme için örnekler alındı. EMG
ölçümlerinden amplitüd, latans ve pik latans değerleri ölçülerek analiz edildi.
Histopatolojik olarak kollajen lif artışı, makrofaj hücre sayısı, ödem ve Schwan hücre
sayıları değerlendirildi.
Bulgular: Elektrofizyolojik değerler incelendiğinde amplitüd ve pik latans
değerleri gruplar arasında anlamlı derecede farklı bulunmuştur (p<0,05), latans
değerlerinde anlamlı farklılık izlenmemiştir.
Schwan hücre sayısı artışı metil prednizolon grubunda en fazla olup, bunu
adrenomedullin ve tamoksifen grupları takip etmektedir. Anti inflamatuvar etkiler
açısından değerlendirilecek olursak makrofaj hücre sayısının en az olduğu grup
tamoksifen grubu olup bunu metilprednizolon, glisero asetik asit ve adrenomedullin
takip etmektedir. Tüm gruplardaki değerler anlamlı derecede serum fizyolojikten
düşüktür.
Sonuç: Çalışmamızda adrenomedullin ve tamoksifenin travmatik fasiyal
paralizide nöral iyileşmeyi artırdığı ancak metilprednizolon karşısında üstünlük elde
edemeğini söyleyebiliriz. Ancak gruplar arasındaki farklılığın artırılması amacıyla daha
geniş çalışma grupları ve daha uzun takip süresiyle yapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Background And Aim: The aim of this study was to investigate the effects of
adrenomedullin and tamoxifen, which have not been tried before in common traumatic
facial paralysis, electrophysiologically and histopathologically.
40 Wistar Albino male rats were used in our study. These rats were divided into 5
groups. Group 1: Methylprednisolone group, Group 2: Adrenomedullin group, Group 3:
Tamoxifen group, Group 4: Glycerol acetic acid group, Group 5: physiological saline
solution control group. Adrenomedullin was prepared as a second control group because
glycerol was dissolved in acetic acid during the preparation phase for intraperitoneal
administration. In all rats, under the anesthesia, the buccal ramus of the facial nerve was
found by dissection and traumatized with clamp. Nerve conduction velocities were
evaluated with EMG before and after nerve clamping. In addition, weekly EMG
measurements were taken and samples were taken for histopathological examination at
the end of the 4th week. EMG measurements were analyzed by measuring amplitude,
latency and peak latency values. Histopathological evaluation of collagen fiber increase,
macrophage cell count, edema and Schwan cell counts were evaluated.
Results: When electrophysiological values were examined, amplitude and peak latency
values were significantly different between groups (p <0,05), and latency values were
not significantly different.
The number of Schwan cells was highest in the methyl prednisolone group, followed by
adrenomedullin and tamoxifen groups. The group with the least number of macrophage
cells to be evaluated for anti inflammatory effects is the group of tamoxifen, followed
by methylprednisolone, glyceroacetic acid and adrenomedullin. The values in all groups
are significantly lower than the normal saline group.
Conclusion: In our study, we can say that adrenomedullin and tamoxifen increase
neural recovery in traumatic facial paralysis but not superior to methylprednisolone.
However, there is a need for broader working groups and longer follow-up studies to
increase the disparity between the groups.