Rat peyronie modelinde pirfenidon ve fosfodiesteraz 5 inhibitörlerinin in vivo karşılaştırılması
In vivo comparison of pirfenidone and phosphodiesterase type 5 inhibitors in a rat model of peyronie disease
Yazar: ATINÇ TOZSİN
Danışman: DOÇ. DR. HAKAN AKDERE
Trakya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Bu çalışma ile, anti-fibrotik bir ajan olan pirfenidonun, sıçanlarda oluşturulan deneysel Peyronie hastalığı modeli üzerindeki histopatolojik ve hemodinamik etkilerinin araştırılması ve bir fosfodiesteraz tip-5 inhibitörü olan tadalafil ile karşılaştırılması amaçlandı. Sprague-Dawley cinsi, 12 haftalık, ortalama 250-300 gr ağırlığında, 42 adet erkek sıçan randomize olarak 5 gruba ayrıldı. Kontrol grubundaki sıçanların tunika albugineasına salin, diğer gruplardaki sıçanlara salin içerisinde çözdürülmüş Transforme Edici Büyüme Faktörü-β enjekte edilerek deneysel Peyronie hastalığı modeli oluşturuldu. Kontrol ve Peyronie grubundaki sıçanlara herhangi bir tedavi uygulanmadı. Diğer 3 gruba tadalafil 5 mg/kg/gün, pirfenidon 30 ve 300 mg/kg/gün dozunda oral ilaç uygulaması yapıldı. Toplam 4 haftalık tedavi süresi sonunda sıçanlara genel anestezi altında kavernöz sinir uyarımı yapılarak intrakavernozal basınç ve intra-arteryel basınç ölçümleri yapıldı. Ardından penil dokular eksize edilerek sıçanlar sakrifiye edildi. Dokular histopatolojik değerlendirme için patoloji laboratuvarına teslim edildi. En yüksek bazal intra kavernozal basınç değeri tadalafil verilen grupta, en düşük değer ise 300 mg/kg pirfenidon verilen grupta elde edildi, bu fark istatiksel olarak anlamlı (p=0,016) bulundu. En yüksek maksimal intra kavernozal basınç/ortalama arteryel basınç oranı 300 mg/kg pirfenidon verilen grupta tespit edilse de bu fark gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı görülmedi. Kontrol grubunda, Peyronie grubuna göre fibrozis derecesi anlamlı olarak düşük bulundu. Tedavi verilen gruplarda fibrozis skorunun, kollajen/düz kas ve tip3/tip1 kollajen oranının Peyronie grubuna göre istatiksel olarak anlamlı iyileşme gösterdiği izlendi. Pirfenidon molekülü açısından bu etkinin doz bağımlı olarak artış gösterdiği görüldü. Çalışmamızda denenen tedavilerin deneysel Peyronie hastalığı modeli üzerinde anti- fibrotik etki gösterdiği fakat; erektil fonksiyonda istatiksel anlamlı bir iyileşme sağlamadığı izlendi.

Abstract:
This study aimed to investigate the histopathological and hemodynamic effects of pirfenidone on an experimental model of Peyronie's disease in rats, and to compare with tadalafil (phosphodiesterase type-5 inhibitor). Forty-two male Sprague-Dawley rats, aged 12 weeks and weighing between 250 and 300 grams, were randomly assigned to five groups. An experimental model of Peyronie's disease was established by injecting Transforming Growth Faktör- β dissolved in saline into the tunica albuginea of the rats, while the control group received saline only. The control and Peyronie groups did not receive any treatment, while the other three groups were administered tadalafil 5 mg/kg/day and pirfenidone 30 and 300 mg/kg/day. After a 4-week treatment period, cavernous nerve stimulation was performed under general anesthesia, and intracavernosal and intra-arterial pressures were measured. The penile tissues were then excised, and the rats were sacrificed. The tissues were sent to a pathology for histopathological evaluation. The findings indicated that the highest basal intra cavernosal pressure was recorded in the tadalafil group, while the 300 mg/kg pirfenidon group exhibited the lowest score; this difference  was  statistically significant  (p=0,016).  Although  maximal  intra  cavernosal pressure/mean arterial pressure ratio was highest in the 300 mg/kg pirfenidon group, this difference was not statistically significant among groups. The fibrosis score in the control group was significantly lower than in the Peyronie group. All treatment groups showed statistically significant improvements in fibrosis score, collagen/smooth muscle and type III/type I collagen ratio compared to the Peyronie group. The effects of pirfenidone showed a dose-dependent enhancement. In conclusion, the treatments evaluated in this study showed an anti-fibrotic effect on the experimental Peyronie's disease model; however, no statistically significant improvement in erectile function was observed.