Toplum kökenli pnömonide endokanın prognostik biyomarker olarak yeri
Evaluation of endocan as a biomarker in community-acquired pneumonia
Yazar: ŞENAY GÜNAYDIN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET KÜÇÜK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases ; Moleküler Tıp = Molecular Medicine
Dizin: Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Biyobelirteçler = Biomarkers ; ENDOKAN = ENDOCAN ; Pnömoni = Pneumonia

Özet:
AMAÇ : Toplum kökenli pnömoni (TKP), enfeksiyon nedenli ölümlerde birinci sıradadır ve yüksek mortalite ve morbidite sebebi olması nedeniyle önemli bir sağlık sorunudur. Pnömonili bir olgunun hastaneye yatırılma kararının verilmesi ve prognozunun tahmin edilebilmesi için skorlama sistemleri geliştirilmiştir, fakat bu skorlama sistemlerinin hesaplanmaları zaman alıcı olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı; TKP tanılı hastaların tedavi ve prognozlarının tahmininde, bir biyobelirteç olan endokanın kullanımının önemini saptamaktı.
GEREÇ VE YÖNTEM : Prospektif, vaka-kontrollü çalışmamızda iç hastalıkları kliniğine TKP nedeni ile yatışı yapılan altmış üç hastadan ve aktif enfeksiyonu olmayan 25 gönüllüden kan örneği alındı. Serum örnekleri 15 dakika boyunca 1000 devirde santrifüj yapılıp -20C de saklandı. Numuneler Elabscience (Texas, ABD) marka human ESM1 (endokan)(Lot No: AK0017MAR0830) kiti ile Robonik (Mumbai, Hindistan) marka ELISA yıkayıcı ve okuyucu ile çalışıldı. Hastaların demografik ve klinik bilgileri kayıt edildi. CURB-65, qSOFA ve Pnömoni ciddiyet indeksi sınıfı hesaplandı. Birincil sonlanım noktası 30 günlük mortalite olarak belirlendi. Endokan düzeyinin, tedavi şeklini ve prognozu öngösterme gücü IBM SPSS Statistics Version 23 (Chicago, IL, ABD) ve GraphPad Prism v.6.01 (GraphPad Software, Inc., San Diego, CA, ABD) yazılımları ile t-testi, tek yönlü varyans analizi ve ROC analizleri kullanılarak değerlendirildi.
BULGULAR : Çalışmamıza dahil edilen 63 TKP'li hastanın 36' sı (%57,1) erkek ve 27'si (%42,9) kadındı.  Çalışma grubunu ile kontrol grubunun serum endokan düzeyi ortalaması sırasıyla 30.99±3.3 pg/ml ve 246.5±49.95 pg/ml olarak saptandı. Grupların ortalamaları arasındaki fark istatistiki olarak anlamlıydı.(p<0.005)
İzlemde 49 hasta (%77,8) taburcu olurken, 5 hasta (%7,9) solunum yetersizliği nedeni ile yoğun bakım ünitesine alındı. 5 hastada (%7.9) ölüm gerçekleşti, 4 hasta (%6,3) kendi isteği ile taburcu oldu. 30 günlük mortalite 8 hasta ile %12,7 olarak saptandı. Hastalar PSI ve CURB-65 skorlarına göre sınıflandığında endokan düzeyi, kontrol grubu ile hem PSI sınıf  ≥4 hem de CURB-65 ≥2 grupları için anlamlı olarak farklı saptandı. Yapılan ROC analizi ile serum endokan konsantrasyonu <64.96 pg/ml olduğunda PSI sınıf ≥4 için %85.2 duyarlılık  ve %83.3 özgüllük ve CURB-65 puanı ≥2 için ise %82.4 duyarlılık  ve %55.6 özgüllük göstermekteydi.
SONUÇ: Toplum kökenli pnömoni hastalarında serum endokan düzeyi, kontrol grubuna göre anlamlı ölçüde azalmıştır. Endokan düzeyi mortalite ile ilişkili bulunmasa bile hastanın tedavisinin nerede yapılması gerektiği konusunda karar almayı kolaylaştırabilir. Endokan hekimin klinik görüşünü destekleyebilecek bir biyobelirteç olarak görülebilir.

Abstract:
AIM: Community-acquired pneumonia (CAP) is the leading cause of infectious diseases; owing to CAP-related morbidity and mortality, it is a major health problem. Scoring systems have been developed that allow doctors to determine which patients should be hospitalized, and to predict prognosis; however, these scoring systems may be time-consuming. The current study evaluates endocan as a biomarker for use in decision-making regarding the hospitalization of CAP patients, and to predict prognosis.
MATERIALS AND METHODS : In our prospective case-control study, we enrolled in 63 CAP inpatients of an internal medicine ward, and 25 volunteers who does not have active infection. Serum samples were centrifuged  at 1,000×g for 15 min and stored at −20°C until level of endocan measurement  was performed. Elabscience (Texas, ABD) human ESM1 (endocan) (Lot No: AK0017MAR0830) and Robonik (Mumbai, Hindistan) ELISA plate washer and reader were used. Demographic data and clinical findings were captured. CURB-65, qSOFA and pneumonia severity index values were calculated, and endocan levels were measured via ELISA. Thirty-day mortality data were also gathered. The usefulness of endocan measurements in making hospitalization decisions and in formulating prognoses was analysed statistically via IBM SPSS Statistics Version 23 (Chicago, IL, USA) ve GraphPad Prism v.6.01 (GraphPad Software, Inc., San Diego, CA, USA). t-test, one way ANOVA and ROC analysis were used.
RESULTS : A total of 63 patients diagnosed with CAP were enrolled; of these, 36 were male (57.1%) and 27 female (42.9%). The mean serum endocan level in the study and control groups was 30.99 ± 3.3 pg/ml and 246.5 ± 49.95 pg/ml, respectively. The mean difference between the groups was statistically significant (p < 0.005). 
Follow-up showed that 49 patients (77.8%) were discharged, five patients (7.9%) were transferred to an intensive care unit due to respiratory failure, five patients (7.9%) died, and four patients (6.3%) refused the treatment. At 30-day follow-up (including intensive care unit days), eight patients (12.7%) had died. When patients were classified in terms of PSI and CURB-65 scores, endocan levels among PSI class ≥4 and CURB-65 ≥2 individuals were found to be higher than those of individuals within the control group. A serum endocan concentration <64.96 pg/ml represents PSI class ≥4, with a specificity of 83.3% and a sensitivity of 85.2%; the same concentration also represents a CURB-65 score ≥2, with a specificity of 55.6% and a sensitivity of 82.4%.
CONCLUSION:  In the current study, the serum endocan levels of CAP patients were found to be significantly lower than those of individuals in the control group. Although endocan level does not relate to mortality, it does have a facilitating role in making decisions vis-à-vis patient treatment. Endocan can be seen (and used) as a biomarker that can inform clinician decision-making with regards to CAP patients.