Türkiye'de televizyon yayıncılığının yeni medya yapılanması: Televizyon ve teknoloji ekseninde eleştirel bir değerlendirme
The new media structuring of television broadcast in Turkey: A critical study on television content and technology
Yazar: ERGİN ŞAFAK DİKMEN
Danışman: DOÇ. DR. BURCU SÜMER
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2016
Konu: Radyo-Televizyon = Radio and Television
Dizin: Bilişim teknolojisi = Information technology ; Etkileşimli televizyon = Interactive television ; Etkileşimli video = Interactive video ; Grafiksel kullanıcı arayüzü = Graphical user interface ; Sayısal video = Digital video ; Teknoloji = Technology ; Televizyon yayıncılığı = Television broadcasting ; Web TV = Web TV ; Yeni medya = New media ; İnternet protokulü televizyonu = Internet protocol television

Özet:
Türkiye'de ve dünyada televizyon yayıncılığı bir değişim sürecinin içerisindedir. İnternet teknolojisi son yirmi yıl içerisinde çok hızlı bir şekilde gelişti ve yeni bir iletişim çağını başlattı. Bu gelişim sürecinde internet geleneksel kitle iletişim araçlarını etkisi altına aldı ve özellikle bilgisayar, mobil iletişim araçları ve televizyonun bu yeni teknolojiyle yöndeşmesi ile farklı bir yayıncılığa doğru adım atıldı. Bu sürecin sonunda televizyon yayıncılığının geldiği bugünkü noktayı; yeni, karmaşık ve karşıtlıklarla dolu bir yapı olarak tanımlamak mümkündür. 

	Yürütülen kuramsal çalışmalara bakıldığında, geçtiğimiz yüzyılında dünya savaşlarının gölgesinde oluşan siyasi, ideolojik, kültürel atmosfer ve iletişim araçlarının propaganda amaçlı kullanılması; iletişim araştırmaları içerisinde öncelikli olarak etki çalışmalarının yürütülmesine neden olmuştur. Bu çerçevede bu tezde iletişim çalışmalarının teknoloji konusunu tartışmaktan kaçındığı ve 2000'li yıllara kadar bu konunun göz ardı edildiği iddia edilmektedir. Alanda yaşanan bu eksiklik doğrultusunda, bu tezin ilk kısmında iletişim teknolojilerine odaklanan çok geniş bir literatür taraması yürütülerek, 1950'li yıllardan günümüze kadar devam eden teknoloji tartışmaları mercek altına alınmıştır. Bu anlamada iletişim teknolojileri konusuna olabildiğince kapsamlı ve özgün bir kuramsal çerçeve oluşturularak, televizyon çalışmaları içerisindeki önemli bir eksikliğin giderilmesi amaçlanmıştır. 

	Bu tezin ikinci temel iddiası ise 1970'li yıllarda uydu teknolojisinin televizyon yayıncılığında yarattığı dönüşüme benzer bir şekilde, internet teknolojisinin televizyon yayıncılığını yeniden derin bir dönüşüm sürecine soktuğu; yeni medya platformlarıyla bütünleşmiş bir televizyon 2.0 ekosisteminin oluşmakta olduğudur. Bu sav ekseninde tezin ikinci kısmında Türkiye'de televizyon yayıncılığının internet ortamındaki yapılanması,  Kanal D ve Star TV kanallarının kullandığı başlıca internet platformları ve uygulanan farklı yeni medya stratejileri incelenmiştir. Bu bağlamda televizyon yayıncılığının internet yapılanması, yeni araştırma yöntemleriyle çözümlenerek gelecekte yürütülecek çalışmalara öncülük edilmiştir.

Abstract:
The convergence of television and internet technologies has an important impact on the new media environment. In recent years, with the advances in the internet network, television channels began to use new media platforms as an innovative way of broadcasting. The social TV broadcasting, using web, social media or video sharing platforms creates a new form of television 2.0 ecosystem. In this context, the aim of this thesis is firstly to trace the theoretical framework of communication technologies debate from 1950's to nowadays and secondly to analyze new media platforms and strategies used by Turkish broadcasting TV channels.
	Within this context the first part of the thesis, starts with the communication debate lead by Harold Innis and Marshall McLuhan and their impact on new media research. After focusing on 1970's satellite communication debates and the beginning of global television broadcasting in the second part, this chapter concludes with the discussion based on technological convergence, internet technologies and redefinition of broadcasting by new media technologies.
	The second chapter offers an analysis of the social TV broadcasting firstly by mapping the television 2.0 ecosystem. Secondly by studying the new media strategies followed by two main Turkish broadcasting channels Kanal D and Star TV. In this context a tree staged research methodologies is designed for conducting this analysis. In the result this profound and detailed research will guide new study on the transformation of television broadcasting.