Osmanlı Dönemi'nde bir yönetici sınıf olarak seyfiye ve iktidar ilişkileri: 2. Meşrutiyet Dönemi örneği
The relationship  between "Seyfiye (Army)" as  an  authority  and  government in Ottoman state: The example of 2nd constitutional Monarchy Period
Yazar: BEKİR FATİH BİLGİ
Danışman: PROF. SEVGİ GÜL AKYILMAZ
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Tarih = History
Dizin: Meşrutiyet II = Constitutional Monarcy II ; Osmanlı Devleti = Ottoman State ; Osmanlı Dönemi = Ottoman Period ; Yönetici sınıf = Authorities ; İktidar ilişkileri = Government relations

Özet:
Osmanlı Devleti'nde ilmiye, kalemiye, saray hizmetlileri ve seyfiye olarak ayrılmış olan yönetici sınıf içerisinde seyfiye sınıfı her dönem etkinliğini korumuştur. II. Bayezid ve Yavuz Sultan Selim gibi güçlü padişahları tahta çıkaran yeniçeriler, 19. yüzyıla kadar seyfiye sınıfında öne çıkan kesim olmuştur. Bu dönemde iktidar ilişkilerini yönlendiren ulema-yeniçeri ittifakıdır. II. Mahmut'un Yeniçeri Ocağını kaldırmasıyla birlikte, devlet yüzünü Batı'ya kesin olarak dönmüştür. Kalemiye mensuplarından oluşturulmuş bir sivil bürokrasiye destek veren padişahlar, seyfiye sınıfını da Batılı esaslara göre yeniden düzenlemişlerdir. Böylece, 19. yüzyıla kadar sürmüş olan ulema-yeniçeri ittifakı yerini, Batılı değerlerle yetişmiş asker ve sivil bürokratların ittifakına bırakmıştır. Asırlarca geleneksel devlet yapısının bekçiliğini yapmış olan seyfiye sınıfı, II. Meşrutiyet Dönemine gelindiğinde, yenilikçi bir tavır benimseyerek Batılı değerlerin savunuculuğunu yapmıştır. II. Meşrutiyet Dönemi boyunca ordunun esas yönlendiricisi konumunda olan mektepli subayların asıl amaçları ise devletin kurtarılması olmuştur. Mektepli subaylar, çoğunlukla İttihat ve Terakki çatısı altında, kendi "kurtarıcı" rollerini destekleyecek sivil bürokratlarla ortak hareket etmişlerdir. Savaş ortamının etkisiyle gücünü gittikçe artıran bu subaylar, kurtuluş için sadece devleti değil toplumu da dönüştürmeyi gerekli görerek Cumhuriyet Türkiyesi'nin temellerini atmışlardır.

Abstract:
The Ruling Class in Ottoman State was a combination of 4 classes: "ilmiye or ulema (religious leaders)", "kalemiye (civilian bureaucrats)", "seyfiye (military)" and "saray hizmetlileri (palace servants)". "Seyfiye" kept up its effectiveness in each period. The janissaries who had given the throne to mightly sultans such as Bayezid IInd and Yavuz Sultan Selim were supreme in "seyfiye" until 19th century. During that period ulema-janissary alliance ruled over relations in governing system. Following the suspension of janissary organization by Mahmut IInd, the Ottoman State turned its face completely to the West. Sultans supported civilian bureaucrats from ulema and rearranged the seyfiye according to the Western principles. Thus, ulema-janissary alliance left its place to the alliance of military and civilian bureaucrats both trained with Western values. For centuries, seyfiye had been guarding the traditional structure of Ottoman State but during IInd Constitutional Monarchy, adopting an innovative attitude, it defended Western values. As for military graduates who had been main directors in the army the main objective was the liberation of state. They acted as "saviors" under the umbrella of "Ittihat ve Terakki Cemiyeti (The Committee of Union and Progress)" with civilian bureaucrats. These officers steadily increased their strength as a result of 1st World War and came to conclusion that they had to transform not only the state system but also the society for salvation and laid the foundations of Turkish Republic (Republican Turkish Society).