Gecikmiş kas ağrısında nörodinamik mobilizasyon tekniğinin kas hasarı ve inflamasyon biyobelirteçleri ile ağrı, basınç ağrı eşiği, normal eklem hareketi, kas kuvveti ve fonksiyonel durum üzerine etkisinin araştırılması
In delayed onset muscle soreness, effects of the neurodynamic mobilization technique on muscle damage and inflammation biomarkers, and pain, pressure pain threshold, range of motion, muscle strength, and functional state
Yazar: UĞUR SÖZLÜ
Danışman: DOÇ. DR. SELDA BAŞAR
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2020
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Ağrı = Pain ; Ağrı eşiği = Pain threshold ; Biyobelirteçler = Biomarkers ; Eklemler = Joints ; Kas ağrısı = Muscle ache ; Kas kuvveti = Muscle strength ; Kaslar = Muscles ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Bu çalışmanın amacı, gecikmiş kas ağrısında (GKA) nörodinamik mobilizasyonun (NM) kas hasarı ve inflamasyon biyobelirteçleri ile ağrı, basınç ağrı eşiği, normal eklem hareketi (NEH), kas kuvveti ve fonksiyonel durum üzerine etkilerini araştırmaktır. Çalışma kapsamında, 32 sağlıklı sedanter erkek gönüllü randomize edilerek NM (n=16) ve plasebo NM (n=16) grubu olarak ikiye ayrıldı. Bireylerin başlangıç değerlendirmeleri yapıldıktan sonra üç hafta boyunca haftada üç gün, günde üç set ve on tekrar olacak şekilde femoral sinir NM ve plasebo NM teknikleri uygulandı. Uygulamaların bitiminden üç gün sonra ikinci değerlendirmeler yapılarak ara vermeden kuadriseps femoris (KF) kasına yönelik GKA oluşturma protokolüne geçildi. Bireylerde GKA oluşması için dominant alt ekstremitede izokinetik dinamometre ile 30 set 10 tekrarlı eksantrik diz ekstansiyonu (35°- 95° fleksiyon açılarında, 30°/sn hızda) yapıldı. GKA protokolünün hemen ardından ve 24, 48, 72. saatlerde başlangıç değerlendirmeleri tekrarlandı. Değerlendirmeler sırasında kandaki kas hasarı (serum kreatin kinaz (KK), laktat dehidrogenaz (LDH), miyoglobin, aspartat aminotransferaz (AST) ve alanin aminotransferaz) ve inflamasyon (interlökin-6 (IL-6), interlökin-10, interlökin-1 beta, tümör nekröz faktör-alfa ve C reaktif protein) biyobelirteçleri ile, ağrı (istirahat ve aktivite), basınç ağrı eşiği, NEH, kas kuvveti (KF, hamstring eksantrik/konsentrik) ve performans (tek ayak sıçrama, dikey sıçrama) parametrelerine bakıldı. Gruba göre zamanın etkileşiminde (grup*zaman) iki grup arasında IL-6 düzeyi (η²:0,162), aktivite ağrı şiddetleri (η²:0,165-0,110), basınç ağrı eşikleri (η²:0,219-0,162), aktif diz fleksiyon NEH (η²:0,097) ve tek ayak öne sıçrama mesafesinde (η²:0,156) değişen düzeylerde etki büyüküğü ile istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar tespit edildi (p<0,05). Serum KK, LDH, miyoglobin, AST, IL-6, IL-10, IL1-β, TNF-α, ağrı şiddeti ve KF eksantrik kas kuvveti seviyelerinde NM grubundaki bireylerin toparlanma hızının daha yüksek olduğu görüldü. Bu sonuçlar doğrultusunda NM tekniğinin GKA sonucu ortaya çıkan semptomların azaltılmasında ve kontrol edilmesinde koruyucu tedavi yöntemi olarak uygulanabileceği düşünülmektedir.

Abstract:
The aim of this study was to investigate the effects of neurodynamic mobilization (NM) technique on muscle damage and inflammation biomarkers, and pain, pressure pain threshold, range of motion (ROM), muscle strength, and functional status in delayed onset muscle soreness (DOMS). In the study, 32 healthy sedentary male volunteers were randomly divided into two groups as NM (n = 16) and placebo-NM (n = 16). After the initial evaluation of the individuals, femoral nerve NM and placebo NM techniques were administered three sets a day with ten repetitions for three days a week for three weeks. Three days after the end of the applications, the second evaluations were made and the DOMS creation protocol for the quadriceps femoris (QF) muscle was initiated. In order to trigger DOMS in individuals, 30 sets and 10 repetitions of eccentric knee extension (35°-95° flexion angles, 30°/sec speed) were performed on the dominant lower extremity with an isokinetic dynamometer. Baseline evaluations were repeated immediately after the DOMS protocol, and at hours 24, 48, and 72. During evaluations, muscle damage (serum creatine kinase (CK), lactate dehydrogenase (LDH), myoglobin, aspartate aminotransferase (AST), and alanine aminotransferase) and inflammation (interleukin-6 (IL-6), interleukin-10, interleukin-1 beta, tumor necrosis factor-alpha, and C reactive protein) biomarkers, pain (rest and activity), pressure pain threshold, ROM, muscle strength (QF, hamstring eccentric/concentric) and performance (one-leg jump, vertical jump) parameters were measured. In the interaction of time by the group (group * time), in IL-6 level (η²: 0.162), activity pain intensity (η²: 0.165-0.110), pressure pain thresholds (η²: 0.219-0.162), active knee flexion NEH (η²: 0.097), and one leg forward jump distance (η²: 0.156), statistically significant differences were detected with varying effect size levels (p <0.05). No statistically significant difference was found between all muscle damage and inflammatory biomarkers (other than IL-6) and the severity of resting pain, passive knee flexion and active/passive knee hyperextension, ROM, all muscle strength values, and vertical jump height (p> 0.05). Individuals in the NM group had higher recovery rates at serum CC, LDH, myoglobin, AST, IL-6, IL-10, IL1-β, TNF-α, pain intensity, and QF eccentric muscle strength levels. Based on these results, it is considered that the NM technique can be applied as a preventive treatment method in reducing and controlling the symptoms caused by DOMS.