Papaverin'in aşil tendon tamiri yapılan ratlarda tendon iyileşmesi ve adezyon üzerine etkisi (Deneysel çalışma)
Effect of papaverin on tendon healing and adhesion in rats with achilles tendon repair (Experimental study)
Yazar: ERDEM CAN
Danışman: DOÇ. DR. YAŞAR MAHSUT DİNÇEL
Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Adezyonlar = Adhesions ; Aşil tendonu = Achilles tendon ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Papaver = Papaver ; Sıçanlar = Rats ; Tendon yaralanmaları = Tendon injuries ; Tendonlar = Tendons ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Tendon yaralanmaları sık görülür ve güncel tekniklere rağmen hasarlı tendonlar yavaş iyileşir ve bunun yanında sağlıklı bir tendonun yapısal bütünlüğünü ve mekanik gücünü nadiren korur.  Bu durum genellikle klinik zorluklara ve hastaya, ailesine ve topluma yük olarak geri döner. Vücutta aynı zamanda en güçlü tendon olan Aşil tendon yaralanmaları en sık görülen tendon yaralanmasıdır. 
Papaverin vazodilatör etkili fosfodiesteraz inhibitörü bir opioid analoğu ilaçtır. Çalışmamızda 48 adet rat üzerinde sağ alt ekstremitede Aşil tendon tamiri yapılarak sistemik olarak ve lokal olarak Papaverin uygulanmıştır. 15. ve 30. günlerde alınan numunelerin yarısı için Soslowsky, Svensson ve Cook kriterleri ile histopatolojik inceleme yapılmış, diğer yarısı biyomekanik çekme testine tabi tutulmuştur.  
Histopatolojik olarak 15. gün erken sonuçları göz önüne alındığında gruplar arası anlamlı farklılık görülmemiştir. 30. gün geç dönem dikkate alındığında ise lokal Papaverin grubunun Hücresellik, Kartilaj oluşumu ve toplam skor bakımından kontrol grubundan anlamlı üstün bulunmuştur (p<0.05). Adezyon bakımından gruplar arası farklılık görülmemiştir. 
Biyomekanik analiz sonucunda kopma öncesi en yüksek kuvvet değerleri bakımından erken dönemde lokal Papaverin ve geç dönemde hem sistemik, hem lokal Papaverin grubunda istatistiksel olarak kontrol grubuna göre anlamlı üstünlük gösterilmiştir. Numunelerin maksimum gerilme ve elasitisite modülü değerlerine bakıldığında ise erken dönemde lokal Papaverin grubunda ortalama değerlerde daha iyi olmak üzere her iki grupta da anlamlı üstünlük görülürken, geç dönemde sadece lokal Papaverin grubunda anlamlı farklılık görülmüştür. 
Elde edilen veriler ışığında ve özellikle geç dönem histopatolojik ve biyomekanik verilerin korelasyonu göz önüne alındığında lokal olarak uygulanan Papaverin'in tendon iyileşmesine olumlu etki edeceği kanaatindeyiz.

Abstract:
Tendon injuries are common and despite current techniques, damaged tendons heal slowly and rarely preserve the structural integrity and mechanical strength of a healthy tendon. This often results in clinical difficulties and a burden to the patient, family, and society. The Achilles tendon, which is also the strongest tendon in the body, is most commonly injured.
Papaverine is a vasodilating phosphodiesterase inhibitor opioid analog drug. In our study, Papaverine was applied systemically and locally on 48 rats by repairing the Achilles tendon in the right lower extremity. On the 15th and 30th days, a histopathological examination was performed with the Soslowsky, Svensson, and Cook criteria for half of the samples taken, and the other half was subjected to the biomechanical tensile test.
Considering the early results of the 15th day histopathologically, no significant difference was observed between the groups. Considering the 30th-day late period, the local Papaverine group was found to be significantly superior to the control group in terms of Cellularity, Cartilage Formation, and the Total Score (p<0.05). There was no difference between the groups in terms of adhesion.
As a result of the biomechanical analysis, in terms of the highest strength values before rupture, local Papaverine in the early period and both systemic and local Papaverine in the late period showed statistically significant superiority compared to the control group (p<0.05). When the maximum stress values of the samples were examined, a significant superiority was observed in both groups, with better average values in the local Papaverine group in the early period, while a significant difference was observed only in the local Papaverine group in the late period (p<0.05).
Considering the data obtained and especially the correlation of late histopathological and biomechanical data, we believe that locally applied Papaverine will have a positive effect on tendon healing.