Obezitenin oksidatif strese etkisinin thiol/disülfit dengesi ile değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of obesity on oxidative stress with thiol/disulphide balance
Yazar: KÜBRA ÖKLÜ
Danışman: DOÇ. DR. AYDIN ÇİFCİ
Kırıkkale Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Disülfitler = Disulfides ; Obezite = Obesity ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Tiyoller = Thiols ; Vücut kitle indeksi = Body mass index

Özet:
Amaç: Beden kitle indeksi arttıkça vücut yağ yüzdesi artar ve buna paralel olarak oksidatif stres artar. Bir biyokimyasal test olan thiol/disülfit dengesine bakılarak bu değişim tespit edilebilir. Bu durumu ortaya koyarak obeziteye bağlı oluşan oksidatif stresin önemini vurgulamayı amaçlamaktayız. Böylece obez kişileri oksidatif stresten koruyarak (antioksidan destek tedaviler vb.) obezitenin etkisini en aza indirme yönündeki çalışmaların önü açılabilir.
Materyal ve Metod: Araştırmamızın çalışma grubu, Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları ve Endokrinoloji (Obezite) polikliniklerine zayıflama amacıyla başvuran 18-55 yaş arası gönüllü obez veya fazla kilolu kadın hastalardan seçildi. Çalışma grubu ile benzer yaş aralığında olan, genel kontrol amacıyla hastanemize başvuran, sağlıklı ve normal kilolu kadınlardan oluşan bir kontrol grubu araştırmaya dâhil edildi. BKİ'ne göre; normal kilolu (18,5-24,9 kg/m²), fazla kilolu (25-29,9 kg/m²), evre 1 (hafif obez; 30-34,9 kg/m²), evre 2 (orta derece obez; 35-39,9 kg/m²), evre 3 (morbid obez; 40-49,9 kg/m²) olmak üzere toplam 225 kadından 45'er kişilik gruplar oluşturuldu. Tüm bireylerden bilgilendirilmiş onam formu alındı.  Katılımcılar ek hastalığı olmayan premenopozal kadınlardı. Demografik veriler ve rutin tetkik bilgileri hastane sisteminden alındı. Alınan kan örnekleri thiol/disülfit dengesi ölçüm testleri ile çalışıldı. Biyolelektrik impedans analiziyle ölçülen beden kitle indeksi (BKİ) ve vücut yağ yüzdesi(VYY) ile bel çevresi (BÇ) ölçüm sonuçları kaydedildi.
Bulgular: Normal kilolu, fazla kilolu, obez (hafif, orta derece, morbid) olarak derecelendirdiğimiz beş grubun arasında analizler yapıldı ve tüm gruplarda BKİ ile BÇ ve VYY arasındaki pozitif korelasyon ilişkisi anlamlıydı (sırasıyla r =0.936, p < 0.001; r =0.857, p < 0.001). Tüm gruplarda, BKİ arttıkça nativ thiol ve toplam thiol düzeyinin azaldığı görüldü. Normal kilolu ve fazla kilolu grubun nativ thiol ve toplam thiol düzeylerinin arasında göreceli olarak daha düşük bir fark varken; fazla kiloludan obezitenin herhangi bir aşamasına geçildiğinde bu değerlerde ciddi bir azalma saptandı. Tüm gruplar ile nativ thiol  (r = -0.473, p<0.001), toplam thiol (r = -0.472, p<0.001), SH/Toplam SH değerleri (r = -0.296, p<0.001) arasındaki negatif korelasyon anlamlıydı. Tüm gruplar ile SS/SH (r =0.296, p<0.001), SS/Toplam SH (r =0.296, p<0.001) arasındaki pozitif korelasyon anlamlıydı. Disülfit ile tüm gruplar (r =0.103, p=0.25) arasındaki pozitif korelasyon ise anlamlı değildi.
Sonuç: Obezitede artan yağ dokusu enflamasyonu oksidatif stres ile ilişkilidir. Thiol içeren organik bileşikler ise oksidatif strese karşı savunmada görevli antioksidanlardır. BKİ arttıkça thiol/disülfit dengesi bozulmaktadır. Obezite yönetiminde oksidatif stresin azaltılması için erken dönemde önlemler alınmalıdır. Özellikle fazla kilolu olan kişilerde (obezite öncesi) kilo kontrolünü sağlamak ve abdominal obeziteyi engellemek çok önemlidir. Bu yüzden obez yetişkinlerde thiol/disülfit dengesi oksidan-antioksidan durum için bir yol gösterici olarak kullanılabilir.

Abstract:
Objective: As the body mass index (BMI) increases, the percentage of body fat increases and oxidative stress increases accordingly. This change can be determined by looking at the thiol/disulphide balance which is a biochemical test. We aim to emphasize the importance of oxidative stress due to obesity. Thus, by protecting obese individuals from oxidative stress (with antioxidant support treatments, etc.), studies to minimize the impact of obesity can be opened the front.
Materials and Methods: The study group of our study was selected from 18-55-year-old female obese or overweight female patients who applied to Kırıkkale University Medical Faculty Internal Medicine and Endocrinology (Obesity) polyclinics for slimming. A control group consisting of healthy and normal weighted women who were in the same age range and applied to our hospital for general control were included in the study. According to BMI; groups consisting of 45 women, normal weight (18,5-24,9 kg/m²), overweight (25-29,9 kg/m²), stage 1 (mild obese; 30-34,9 kg/m²), stage 2 (moderately obese; 35-39,9 kg/m²) and stage 3 (morbid obese; 40-49,9 kg/m²), were formed. Informed consent form was obtained from all individuals. Participants were premenopausal women with no additional disease. Demographic data and routine investigations were obtained from the hospital system. Blood samples were studied with thiol/disulphide balance measurement tests. Body mass index (BMI) and body fat percentage (BFP) as measured by bioelectric impedance analysis and waist circumference (WC) measurement results were recorded.
Results: We analyzed the five groups that were graded as normal weight, overweight, obese (mild, moderate, morbid) and the positive correlation between BMI and BC and BFP was significant in all groups (r =0.936, p<0.001; r =0.857, p<0.001, respectively). In all groups, the levels of native thiol and total thiol were decreased as BMI increased. There is a relatively lower difference between the normal thiol and total thiol levels of the normal weight and overweight group; there was a significant decrease in these values when passing from overweight to any stage of obesity. Negative correlation between all groups with native thiol (r =-0.473, p<0.001), total thiol (r =-0.472, p<0.001) and SH/total SH values (r =-0.296, p<0.001) were significant. The positive correlation between SS/SH (r = 0.296, p <0.001) and SS/total SH (r =0.296, p<0.001) was significant in all groups. The positive correlation between disulphide and all groups (r =0.103, p=0.25) was not significant.
Conclusion: Increased fat tissue inflammation in obesity is associated with oxidative stress. Thiol-containing organic compounds are antioxidants for defense against oxidative stress. Thiol/disulphide balance deteriorates as BMI increases. Measures should be taken in the early period to reduce oxidative stress in the management of obesity. It is very important to provide weight control and prevent abdominal obesity, especially in people who are overweight. Therefore, it can be used as a guideline for the oxidant-antioxidant status of thiol/disulphide balance in obese adults.