Dünyada ve Türkiye'de işsizlikle mücadelede uygulanan politikalar
Policies for coping with unemployment in the world and Turkey
Yazar: ALİM TETİK
Danışman: DOÇ. DR. ADEM KORKMAZ
Süleyman Demirel Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations
Dizin: İş gücü = Manpower ; İş gücü eğitimi = Labour force training ; İş gücü piyasası = Labour market ; İş gücü politikaları = Labour policies ; İşsizlik = Unemployment ; İşsizlik politikası = Unemployment policy ; İşsizlik sigortası = Unemployment insurance ; İşsizlikle mücadele politikaları = Unemployment struggle policies

Özet:
İşsizlik, tüm Dünyada gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin ortak sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle 1973 yılındaki ?Dünya Petrol Krizi? ülkelerdeki işsizlik olgusunu tetiklemiştir.Bu tarihten itibaren tüm Dünya genelinde işsizlikle mücadele adı altında politikalar ve programlar geliştirilerek işsizlik sorununun izalesi için uğraşlar verilmiştir.Bu uygulamaların ortak adına istihdam politikaları denilmektedir. İstihdam politikaları aktif ve pasif olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Pasif istihdam politikaları ülkelerin en çok başvurduğu ve kısa vadede netice alabildiği, fakat uzun vadede işsizlikle mücadelede yetersiz kalınan, işsizin işsizlikten kaynaklanan psikolojik sorunlarına ilk müdahaleyi yapan ve kısa vadeli çözüm getiren, işsizlik sigortası, işsizlik yardımı, kıdem tazminatı, ücret garanti fonu vb. işsizi pasifize eden uygulamalardır.Aktif istihdam politikaları ise, ülkelerin özellikle yapısal işsizlikle mücadelede 1990'lardan sonra yoğun bir şekilde uyguladığı ve GSMH'laları içerisinde gün geçtikçe daha da payını artırdıkları, işçinin kısa vadede işsizlik problemini çözmenin ötesinde işçiye vasıf kazandırarak ileriye dönük neticeler alma yolunda ilerleyen ve işçiyi işgücü piyasasında aktif olarak tutma eğilimi ve amacı içerisinde olan, mesleki eğitim, girişimcilik eğitimi, çıraklık eğitimi, rehabilitasyon hizmetleri, ücret sübvansiyonları, istihdamı teşvike yönelik tedbirler, kısa çalışma uygulamaları vb. politikalara aktif istihdam politikaları denilmektedir.

Abstract:
Unemployment confronts us as the common problem of developed and developing countries all over the world. Particularly, ?Global Oil Crisis? in 1973 triggered the phenomenon of unemployment in the countries.Since then, efforts have been made throughout the world to eliminate the problem of unemployment through developing policies and programmes under the title of ?fight against unemployment?.Common name of these practices are called employment policies. Employment policies are classified into active and passive ones. Passive employment policies are those which the countries use most and can get favorable results in the short run. However, in the long run, these policies are such practices as unemployment insurance, unemployment benefit, severance pay, salary guarantee fund etc. remaining insufficient in coping with unemployment, dealing with in first place the psychological problems of the employee caused by the unemployment, providing short-term favorable results, and leading the unemployed to become passive.As for the active employment policies, these are such practices as vocational training, entrepreneurship training, apprenticeship training, rehabilitation services, wage subsidies, employment promotion activities, short-time working etc. which the countries intensely used after 1990s particularly in the fight against the structural unemployment and increased their share in their GNP day by day, and which also progress towards obtaining prospective results through gaining the employees further qualifications rather than solving the unemployment problem in the short run and have a tendency as well as aim of keeping the employees active within the labor force market.