Futbolculara uygulanan geleneksel kuvvet antrenmanları ile modern güç antrenmanlarının kas hipertrofisi, şut atma performansı ve emg aktivitesine etkilerinin karşılaştırılması
The comparison of traditional strength training and modern power training effects on muscle hypertrophy, kicking performance, and emg activity in soccer players
Yazar: ABDULLAH KILCI
Danışman: PROF. DR. SANLI SADİ KURDAK
Çukurova Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı / Spor Bilimleri Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Spor = Sports
Dizin: Kas kuvveti = Muscle strength ; Sprint = Sprint ; Sıçrama = Jump ; Çeviklik = Agility

Özet:
Futbolculara Uygulanan Geleneksel Kuvvet Antrenmanları ile Modern Güç Antrenmanlarının Kas Hipertrofisi, Şut Atma Performansı ve EMG Aktivitesine Etkilerinin Karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı genç yaşta futbolculara uygulanan geleneksel kuvvet antrenmanları ve modern güç antrenmanlarının kas hipertrofisi, şut atma performansı ve elektromiyografi (EMG) aktivitesi üzerindeki etkilerini karşılaştırmaktır. Bu araştırma, futbol antrenmanında kullanılan farklı metotların etkinliğini değerlendirerek, antrenman programlarının optimize edilmesi ve futbolcuların performanslarını artırması için bilimsel temellere dayalı rehberlik sağlamayı amaçlamaktadır. 
Çalışmamıza aktif olarak futbol oynayan toplamda 36 sporcu, Geleneksel Antrenman Grubu (GDA grubu (n=11), Yaş: 17.2±0.9 yıl, Boy: 176±7.5 cm, VA: 65.3±7.6 kg), Modern Güç Antrenman Grubu (GA grubu(n=12), 16.7±0.7 yıl, Boy: 174±5.6 cm, VA: 64.9±7.9 kg) ve Karma Antrenman Grubu (KA grubu(n=13), 16.9±0.7 yıl, 174±6.2 cm, VA: 62.3±6.2 kg) katılmıştır. Sporculara haftada iki gün, ilk iki hafta adaptasyon periyodu olmak üzere 10 hafta sürmüş toplamda 20 birim antrenman uygulanmıştır. Direnç antrenmanı squat, leg ekstansiyon ve leg curl egzersizlerini içermiştir. GDA grubunda yer alan sporculara 1MT'nin %70-85'i şiddetinde 3-5 set, 10 tekrar; GA grubunda yer alan sporculara, optimum güç üretme zonunda denk gelen şiddette 5-8 set, 5 tekrar uygulanmıştır. Çalışmamıza dahil ettiğimiz KA grubu sporcularına ise her iki antrenman yöntemi bir arada uygulatılmıştır. Çalışma periyodu öncesinde ve sonrasında tüm sporculara, antropometri ölçümleri, saha performansı, diz ve kalça kuvvet ölçüm testleri, kuvvet geliştirme hızları (RFD), kas EMG aktiviteleri ve ultrasonografik ölçümleri uygulanmıştır. 
Farklı yöntemlerle uygulanan direnç antrenman programı sonrasında, her üç grupta da yer alan sporcuların vücut ağırlıkları, %kas ve uyluk çevre ölçüm değerleri, diz izometrik, RFD ve düşük açısal hızlardaki diz izokinetik normalize pik tork değerleri istatistiksel olarak artış göstermiştir (p<0,05). Vastus lateralis ve biceps femoris kas kesit alanları ve maksimum izometrik kasılma esnasında ölçülen EMG aktivitelerinde de anlamlı düzeyde artış görülmüştür (p<0,05). SQ hareketi esnasında ölçülen normalize EMG aktivitelerinde VL ve BF kaslarında bir istatiksel olarak anlamlı düzeyde bir azalma görülmüştür (p<0,05). Kalça izokinetik normalize pik tork değerleri, sprint (0-30m), çeviklik, sıçrama ve şut atma performanslarında istatistiksel olarak anlamlı düzede farklılığa rastlanılmamıştır (p>0,05). Kalça kasına ait maksimum istemli kas kasılması esnasında ölçülen EMG aktivitelerinde farklılık görülmezken (p>0,05), SQ normalize elektirksel aktivite düzeylerindebir artış görülmüştür (p<0,05). Çalışma periyodunda ölçülen performans değişkenleri irdelendiğinde, gruplar arası fark yaratacak bir etkiye rastlanılmamıştır (p>0,05). 
Sonuç olarak, direnç antrenman deneyimi olmayan genç sporculara kapsam ve şiddeti farklı bireyselleştirilmiş antrenman programının benzer etkiler gösterilmiştir. Odaklanılması gereken konu ise bütünsel bir yaklaşımla saha performans testlerinin de arttırılmasını sağlayacak antrenmanların programa dahil edilmesidir. Ayrıca ortaya çıkan değişikliklerin altında yatan fizyolojik mekanizmaların açığa kavuşturulması ise daha kapsamlı çalışmalarla mümkün olabilecektir. 
Anahtar Kelimeler: Kuvvet, Güç Üretme Hızı, Sprint, Çeviklik, Sıçrama, Squat

Abstract:
The Comparison of Traditional Strength Training and Modern Power Training Effects on Muscle Hypertrophy, Kicking Performance, and EMG Activity in Soccer Players

The aim of this study is to comparision the effects of traditional strength training and modern power training applied to young football players on muscle hypertrophy, kicking performance, and electromyography (EMG) activity. On the other hand, this study aims to evaluate the effectiveness of various methods performed in soccer training, with the objective of optimizing training programs and providing scientifically-based support to enhance the performance of soccer players. Our study participated 36 active soccer players, divided into three groups: Traditional Strength training group (GDA (n=11, Age: 17.2±0.9 years, Height: 176±7.5 cm, Weight: 65.3±7.6 kg), Modern Power Training Group (GA (n=12, Age: 16.7±0.7 years, Height: 174±5.6 cm, Weight: 64.9±7.9 kg), and  Mixed Training Group (KA (n=13, Age: 16.9±0.7 years, Height: 174±6.2 cm, Weight: 62.3±6.2 kg). Twenty training sessions were performed, with a frequency of two sessions per week, including the first two weeks as an adaptation period. The resistance training comprised squat, leg extension, and leg curl exercises. The GDA group performed 3-5 sets of 10 repetitions at an intensity of 1RM-70-85%, while the GA group executed 5-8 sets of 5 repetitions in the optimal power load zone. On the other hand, the KA group performed a combined of GDA and GA training methods simultaneously. The soccer players were applied anthropometric measurements, field performance, and knee and hip strength tests, rate of force development (RFD), muscle EMG activities, and ultrasonographic measurements pre and post training period.
After the resistance training program applied through various methods, soccer players in all three groups showed statistically significant increases in body weigth, %muscle mass and, thigh circumference, isometric, RFD, and isokinetic normalized peak torque values (p<0.05). There was a significant increase observed in the cross-sectional areas of the vastus lateralis and biceps femoris muscles, as well as in the EMG activities measured during maximum isometric contraction (p<0.05). A statistically significant decrease was observed in the normalized EMG activities measured during the squat (SQ) in the vastus lateralis (VL) and biceps femoris (BF) muscles (p<0.05). There were no statistically significant differences found in hip isokinetic normalized peak torque, sprint (0-30m), agility, jumping, and kick performance (p>0.05). While no difference was observed in the EMG activities measured during maximum voluntary muscle isometric contraction of the hip muscles (p>0.05), there was an increase in normalized electrical activity levels during the squat (SQ) (p<0.05). Analysis of the performance variables measured in the study shown no significant differences among the groups (p>0.05). 
As a result, similar effects of individualized training programs with different volume and intensity have been shown to youth soccer players without resistance training experience. The critical point is to include training in the program with a integrated approach, aimed at enhancing the on-field performance of soccer players.  Furthermore, understanding the physiological mechanisms behind the observed changes may be possible through more comprehensive studies.

Key Words: Rate of Force Development, Sprint, Agility, Jump, Squat Exercise