Cam iyonomer içerikli farklı yapıdaki biyoaktif restoratif materyallerin süt dişlerindeki mikrosızıntı ve bağlanma kuvvetlerinin karşılaştırılması
Comparison of microleakage and shear bond strength of different bioactive restorative materials contained glass ionomer in primary teeth
Yazar: İNCİ ÇİL
Danışman: PROF. DR. ARİFE KAPTAN
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Çocuk Diş Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Cam iyonomer çimentoları = Glass ionomer cements ; Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental sızma = Dental leakage ; Süt dişleri = Tooth deciduous

Özet:
Çalışmamızda cam iyonomer içerikli farklı yapıdaki biyoaktif materyallerin (Activa Kids, Riva Light Cure HV, Beautifil II ve Fuji II LC) süt molar dişlerdeki mikrosızıntı miktarlarının ve bağlanma kuvvetlerinin in vitro olarak karşılaştırılması amaçlandı.
Çalışmamızda 80 adet çürüksüz süt molar dişin 40 adedi mikrosızıntı testi için, 40 adedi bağlanma dayanımı testi için kullanıldı. Mikrosızıntı değerlendirmesi için boya penetrasyon yöntemi seçildi. Test için dişlerin bukkal yüzeylerinde 4x2x2 mm boyutlarında Sınıf V kaviteler hazırlandı (n = 10). Restoratif materyallerin tümü üretici firmanın talimatları doğrultusunda uygulandı. Örneklere 500 kez termal siklus işlemi uygulandı. Dişler %0,5'lik bazik fuksin içerisinde 24 saat bekletildi. Ardından restorasyonun ortasından bukkolingual doğrultuda longitudinal kesitler alındı. Örnekler stereomikroskopta fotoğraflanarak mikrosızıntı oranları belirlendi. 
Bağlanma dayanımını değerlendirmek amacıyla, makaslama bağlanma dayanımı testi uygulandı. Makaslama bağlanma dayanımı testi için dişlerin okluzal yüzeylerinde düz dentin yüzeyleri hazırlandı (n=10). 3 mm çapında vinil tüp aracılığıyla restoratif materyallerin tümü üretici firmanın talimatları doğrultusunda uygulandı. 0,5 mm/dk hızla, kırılma meydana gelinceye kadar kuvvet uygulandı. Örneklerin yüzeyleri stereomikroskop altında incelenerek kırık tipleri belirlendi. Yüzeylerin ayrıntılı değerlendirilmesi amacıyla SEM analizleri yapıldı. Verilerin değerlendirilmesinde Varyans analizi, Tukey testi ve Kruskal Wallis testi kullanıldı.
Çalışmada kullanılan restoratif materyallerin mikrosızıntı miktarları karşılaştırıldığında, okluzal mikrosızıntı değerleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p>0,05). Gingival mikrosızıntı değerleri karşılaştırıldığında ise Beautifil II ile diğer materyaller arasında önemli fark bulundu (p<0,05). Restoratif materyallerin makaslama bağlanma ölçümleri karşılaştırıldığında Riva Light Cure HV ile diğer materyaller arasındaki farklılık istatistiksel olarak önemli bulundu (p<0,05). Makaslama bağlanma dayanımı testi sonucunda en yüksek bağlanma dayanımı Beautifil II grubunda görülürken, en düşük bağlanma dayanımı Riva Light Cure HV grubunda bulundu. 
Sonuç olarak; Activa Kids, Riva Light Cure HV ve Fuji II LC materyalleri süt dişi restorasyonlarında kullanıma uygun materyaller olarak gözlenmekle birlikte Riva Light Cure HV ağız içi kuvvetlere daha az maruz kalan ve sınırlarının minede sonlandığı kavitelerde kullanıma uygun bir materyal olarak görülebilir. Beautifil II'nin süt dişi restorasyonlarındaki başarısı yüksek mikrosızıntı değerleri nedeniyle şüphelidir. Materyallerin başarısının değerlendirilebilmesi için daha ileri in vivo ve in vitro çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
The purpose of this study is to evaluate the microleakage and bond strength of different bioactive restorative materials contained glass ionomer (Activa Kids Bioactive, Riva Light Cure HV, Beautifil II, Fuji II LC) in primary teeth in vitro conditions.
In our study, 40 caries-free primary molar teeth were used for microleakage test and 40 caries-free primary molar teeth for bond strength test. The dye penetration method was chosen for the evaluation of microleakage. In microleakage test, class V cavities of 4x2x2 mm were prepared on the buccal surfaces of the teeth (n = 10). All the restorative materials were applied in accordance with the manufacturer's instructions. The samples were thermalocycled 500 times. The teeth were kept in 0.5% basic fuchsin for 24 hours. Then, longitudinal sections were taken in the buccolingual direction from the middle of the restoration. Microleakage rates were determined by photographing the samples under a stereomicroscope.
To evaluate the bond strength, the shear bond strength test method was applied. Flat dentin surfaces were prepared on the occlusal surfaces (n=10). All restorative materials were applied through a 3 mm diameter vinyl tube in accordance with the manufacturer's instructions. For the shear bond strength test, force was applied at a speed of 0.5 mm/min until fracture occurred. The surfaces of the samples were examined under a stereomicroscope and the fracture types were determined. SEM analyzes were performed to evaluate the surfaces in detail. Variance analysis, Tukey test and Kruskal Wallis test were used to evaluate the data.
When microleakage of bioactive restorative materials containing glass ionomer were compared, no statistically significant difference was found between the groups at occlusal edges (p>0.05). Significant difference was found between Beautifil II and other materials at gingival edges (p<0.05). According to shear bond strength test, the difference between Riva Light Cure HV and other materials was found to be statistically significant (p<0.05). While the highest bond strength was observed in Beautifil II, the lowest bond strength was found in Riva Light Cure HV.
It can be concluded that; while Activa Kids, Riva Light Cure HV and Fuji II LC materials are observed as suitable materials for use in primary teeth, Riva Light Cure HV can be seen as a suitable material for cavities that are less exposed to intraoral forces and cavities that boundaries end in enamel. The success of Beautifil II in primary tooth is questionable due to its high microleakage values. Further in vivo and in vitro studies are needed to evaluate the success of the materials.