Hüseyin Avni Lifij'in yapıtlarında Paris ve İstanbul sanat çevrelerinin etkisi
The influence of Paris and Istanbul art milieus on Hüseyin Avni Lifij's work
Yazar: EDA OCAK
Danışman: PROF. DR. SEMRA GERMANER
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı / Batı Sanatı ve Çağdaş Sanat Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; Sanat Tarihi = Art History
Dizin: Fransa-Paris = France-Paris ; Lifij, Hüseyin Avni = Lifij, Hüseyin Avni ; Resim sanatı = Painting art ; Sanat = Art ; Sanat akımları = Art trends ; Sanat tarihi = Art history ; Sanatçılar = Artists ; İstanbul = Istanbul

Özet:
1886 yılında Samsun'da doğan Hüseyin Avni Lifij, erken yaşta kendi yeteneği sayesinde Abdülmecid Efendi'nin dikkatini çekmiş ve bu sayede Paris'te Ecole des Baux-Arts'da akademik bir resim eğitimi almıştır. Paris'te okuduğu yıllarda sadece aldığı eğitimle yetinmemiş, Sembolizm, Empresyonizm gibi farklı sanat akımlarına da ilgi duymuştur. Yurda döndükten sonra farklı farklı tekniklerle gerçekleştirdiği çalışmalarında 1914 Kuşağı'ndan farklı olarak sembolist öğeler kullanmış, almış olduğu siparişlerde büyük boyutlu dekoratif resimler yapmıştır. İstanbul sanat ortamında gerçekleşen, Galatasaraylılar Yurdu Resim Sergisi, Şişli Atölyesi ve Osmanlı Ressamlar Cemiyeti gibi sanat etkinliklerinde yer almıştır. Yapmış olduğu resimler dışında sanatçı gazetelerde yazmış olduğu sanat yazılarıyla da yaşadığı dönemde İstanbul sanat ortamına katkılarda bulunmuştur. Özellikle Abdülmecid Efendi ile kurmuş oldukları dostluk Türk Resmi'ne saray geleneklerinin resmedildiği tarihi bir mirasın kalmasına vesile olmuştur. Sanatçının mizacının izlerini görebileceğimiz resimlerinde renklerle ve temalarla hüzünlü ve düşleri anımsatan bir atmosfer görülmektedir. Bu durum onu döneminin sanatçılarından farklı olarak edebiyatla da ilişkilendirmemizi sağlamaktadır. Özellikle 19. yüzyılın sonuna doğru Türk edebiyatında önemli bir yer edinmiş Edebiyat-ı Cedîde veya diğer bir adıyla Servet-i Fünûn ve 20. yüzyılın başında faaliyet gösteren Fecr-i Âti edebiyatı ve edebiyatçılarıyla Lifij arasında gerek mizaçlarıyla gerekse ele aldıkları temalarla ortak bir duyuş ve hissediş birliği vardır. Nitekim resme büyük bir ilgi duyan Edebiyat-ı Cedîde ve Fecr-i Âti yazarlarının eserlerinde her zaman bir ressamın bakışı, Avni Lifij'in resimlerinde de her zaman bir şairin duyarlılığı ve melankolisi hissedilmiştir. Bu sebeple bir ressam olarak Hüseyin Avni Lifij, Türk Resim Tarihi'nde ve 1914 Kuşağı içerisinde resimlerindeki şiirsellikle anılagelmiştir.

Abstract:
Hüseyin Avni Lifij was born in Samsun in 1886. Due to his tremendous talent at a surprisingly low age he aroused the attention of Abdülmecid and was consequently sent to Paris where he studied painting at Ecole des Baux-Arts. Unsatisfied by the education he received during his years in Paris, he also grew an interest in various trends of art such as Symbolism and Impressionism. After returning to his hometown he used techniques and elements of Symbolism different from that of the generation of 1914 and made large decorative paintings consistent with the orders he received from clients. Later on, he took part in activities in the realm of art in Istanbul such as the Galatian Picture Exhibition, the Studio of Şişli and the Ottoman Painters Association. In addition to his paintings, he contributed with writings on artistry to artistic newspapers active at that time. More than anything else, it was his friendship with Abdülmecit that led to the traditions of the palace acquiring place in Turkish painting.In the paintings of the artist, in which the trace of disposition can be seen, an atmosphere of melancholy and aspiration is composed by themes and colors. Said atmosphere is what greatly distinguishes Huseyin Avni Lifij from the other artist of his time, simply due to the fact that the sadness he expressed brings his pictures closer to literature, expanding their artistic dimension into something other than just painting. Particularly at the end of the 19th century, in which the literature written by other authors from Servet-i Fünun became of great importance. Interestingly, there is a common feature in terms of sensitivity and melancholy in the disposition and theme between said literature, authors and Lifij. It is a known fact that, without exception, the perspective of a painter was used in the literary works of the authors of Edebiyat-ı Cedide and Fecr-i Ati ; that is the poetic perspective of sensitivity and melancholy that can be found in the paintings of Lifij.