Ağız çalkalama solüsyonlarının hibrit seramiklerin renk stabilitesi üzerine etkilerinin in vitro olarak incelenmesi
In vitro examination of the effects of oral mouthrinses on the color stability of hybrid ceramic materials
Yazar: BAHAR BURÇİN BOL YİĞİT
Danışman: DOÇ. DR. BUKET EVREN
Marmara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Bu çalışma Listerine® (Johnson & Johnson, USA), Klorhex® (Drogsan, Türkiye), Betadine® (Mundipharma, Germany) ve distile sudan oluşan 4 farklı solüsyona 24 saat maruz bırakılan; lityum disilikat içeren IPS Emax CAD (Ivoclar Vivadent, Liechtenstein), GC Initial® LiSi Block (GC, Tokyo, Japan), hibrit seramik olan Vita Enamic (Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Germany) ve Cerasmart (GC, Tokyo, Japan)'tan oluşan 4 farklı seramik materyalinin zamana bağlı renk stabilitesinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, A1 renginde seçilen ve 2 mm'lik diskler halinde kesilen 4 grup CAD/CAM seramiğinden (IPS Emax CAD, GC Initial® LiSi Block, Vita Enamic ve Cerasmart) 160 adet örnek hazırlanmıştır. İlk renk değerleri Vita EasyShade V ile ölçülen seramik diskler, 1 yıla eş değer bir süre termal siklüs ile yaşlandırıldıktan sonra 4 farklı solüsyonda (Listerine, Klorhex, Betadine ve distile su) inkübatör içerisinde 24 saat bekletilmiştir. İnkübatörden çıkan örneklerin son renk değerleri de aynı spektrofotometre ile ölçülmüştür.
Bulgular: ΔE00 ortalama değerleri üzerine hem materyallerin hem de solüsyonların etkisi olmuştur ancak materyallerin etkisi daha fazladır (𝜂2=0,973). Cerasmart materyalinin ortalama ΔE00 değeri (1,41±0,32) ile Vita Enamic materyalinin ortalama ΔE00 değeri (1,43±0,33), IPS Emax CAD (1,10±0,19) ile GC LiSi Block (1,10±0,19) materyallerinin ortalama ΔE00 değerlerinden önemli derecede yüksektir. ΔE00 ortalama değerleri solüsyonlara göre farklılık göstermektedir (p<0,001). Ancak solüsyonların ΔE00 üzerindeki etkisi materyallerden daha düşüktür (𝜂2=0,989). Klorhex (1,35±0,23) ve Listerine (1,33±0,21) ortalama ΔE00 değerleri arasında istatistiksel olarak fark yok iken, Betadine ortalama ΔE00 değeri (1,51±0,19) diğer solüsyonlarınkinden önemli ölçüde yüksektir.
Sonuç: Bu çalışmada, termal yaşlandırma sonrası çeşitli gargaralara maruz bırakılan 4 farklı CAD/CAM seramiğinin zamana bağlı renk değişimleri klinik olarak kabul edilebilir sınırlar içindedir. Hibrit seramik materyalleri renk stabilitesi açısından lityum disilikat içerikli olan diğer seramik gruplarına göre daha çok etkilenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Lityum disilikat, hibrit seramik, ağız gargarası, renk stabilitesi.

Abstract:
Objective: The aim of the present study was to assess the colour stability of four different ceramic materials consisting of lithium disilicate containing IPS Emax CAD (Ivoclar Vivadent, Liechtenstein), GC Initial® LiSi Block (GC, Tokyo, Japan), hybrid ceramic Vita Enamic (Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Germany) and Cerasmart (GC, Tokyo, Japan) which were exposed for 24 hours to four different solutions consisting of Listerine® (Johnson & Johnson, USA), Klorhex® (Drogsan, Turkey), Betadine® (Mundipharma, Germany) and distilled water.
Materials and Methods: 160 samples were prepared from 4 groups of CAD/CAM ceramics (IPS Emax CAD, GC Initial® LiSi Block, Vita Enamic and Cerasmart) selected in A1 color and cut into 2 mm discs. Ceramic discs, whose initial color values were measured with Vita EasyShade V, were aged with a thermal cycle for a period equivalent to 1 year and then kept in 4 different solutions (Listerine, Klorhex, Betadine and distilled water) in the incubator for 24 hours. Then final color values of the samples were measured again with the same spectrophotometer.
Results: Both materials and solutions had an effect on the mean values of ΔE00, but the effect of the materials was greater (𝜂2=0,973). The mean ΔE00 values of the Cerasmart material (1,41±0,32) and the Vita Enamic material (1,43±0,33) were significantly higher than the mean ΔE00 values of the IPS Emax CAD (1,10±0,19) and the GC LiSi Block (1,10±0,19) materials. The mean values of ΔE00 differed according to the solutions (p<0.001). However, the effect of solutions on ΔE00 was lower than that of materials (𝜂2=0,989). While there was no statistical difference between the mean ΔE00 values of Klorhex (1,35±0,23) and Listerine (1,33±0,21), the mean ΔE00 value of Betadine (1,51±0,19) was significantly higher than that of the other solutions.
Conclusion: In the present study, time-dependent color changes of 4 different CAD/CAM ceramics exposed to various mouthwashes after thermal aging were within acceptable limits. Hybrid ceramic materials were more affected in terms of color stability than lithium disilicate ceramic groups.
Keywords: Lithium disilicate, hybrid ceramic, mouthrinse, color stability.