Farklı sertlik değerlerine sahip polivinilsiloksan esaslı bir matriks materyalin protez kaidesine bağlanma dayanımının incelenmesi
Investigation of the bond strength of a polyvinylsiloxane based matrix material with different hardness values to the denture base
Yazar: ANIL GÜREL
Danışman: PROF. DR. OLCAY ŞAKAR
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı / Protetik Diş Tedavisi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental protez-implant destekli = Dental prosthesis-implant supported ; Dental protezler = Dental prosthesis ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Poliviniller = Polyvinyls

Özet:
Silikon esaslı astar materyallerin implant destekli tam protezlerde matriks olarak kullanımının klinik açıdan başarılı sonuçlar gösterdiği son yıllarda yapılan çalışmalar ile ortaya konulmuştur. Ancak uzun dönem in-vivo çalışma sonuçlarına göre bu materyallerin kaideden ayrılması en sık görülen klinik komplikasyon olarak belirtilmiştir. Bu çalışmanın amacı farklı sertlik değerlerine sahip polivinilsiloksan esaslı bir matriks materyalin (Retention.sil) akrilik protez kaidesine bağlanma dayanımının araştırılmasıdır.

Çalışmada her grup için 10 adet olmak üzere toplam 480 adet akrilik blok (240 Promolux, 240 Promolux High Impact) üretilmiştir. Örnekler kontrol, asit (30 sn fosforik asit), monomer (180 sn monomer), asit+monomer (30 sn fosforik asit+180 sn monomer) olmak üzere 4 alt gruba ayrılmıştır. Yüzey işlemi uygulanan bloklar farklı sertlik grupları için 3 alt gruba (Retention.sil 200-400-600) ayrılmış, bloklar arasında 2 mm kalınlığında Retention.sil olacak şekilde üretilmişlerdir. Tüm örneklere 1000 siklus termal döngü işlemi uygulandıktan sonra çekme bağlanma testi gerçekleştirilmiştir. Değerler MPa cinsinden hesaplanmıştır. Kopma tipleri makroskobik olarak da gözlenmiştir. İstatistik değerlendirmede üç yönlü varyans analizi, devam testi olarak tek yönlü varyans analizi ve student t test kullanılmıştır.

Sonuç olarak Retention.sil 400'ün en yüksek, Retention.sil 200'ün en düşük bağlanma dayanımına sahip olduğu görülmüştür. Promolux High Impact gruplarında yüzey işlemleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Promolux gruplarında ise asit uygulaması sonucunda Retention.sil 200'ün bağlanma dayanımının anlamlı olarak arttığı ve diğer gruplarda azaldığı görülürken; monomer uygulanan tüm gruplarda bağlanma dayanımının arttığı, asit+monomer uygulaması sonucu ise tüm gruplarda bağlanma dayanımının anlamlı olarak azaldığı görülmüştür. Retention.sil 200 örneklerinde sadece koheziv, Retention.sil 600 örneklerinde sadece adeziv kopma görülürken, Retention.sil 400 örneklerinde ise üç kopma tipi beraber gözlenmiştir.

Anahtar kelimeler : Yumuşak astar materyalleri, polivinilsiloksan, implant destekli tam protez, bağlanma dayanımı

Abstract:
Recent studies presented silicone based resilient liners with clinically successful results regarding their use as matrix materials in implant supported complete dentures. However, long term in-vivo studies reported the debonding of these materials from denture bases as the most frequently seen clinical complication. The aim of this study was to investigate the bond strength of a polyvinylsiloxane based matrix material with different hardness values (Retention.sil) to denture base.
A total of 480 acrylic blocks (240 Promolux, 240 Promolux High Impact), 10 for each group were manufactured. Samples were divided into 4 groups as control, acid (30 sec phosphoric acid), monomer (180 sec monomer), acid+monomer (30 sec phosphoric acid + 180 seconds monomer). These surface treatment groups were further divided into 3 subgroups as Retention.sil 200-400-600 and samples were finished with 2mm thick Retention.sil packed between acrylic blocks. All samples were subjected to thermo-cycling of 1000 cycles before tensile bond strength testing. Results were recorded in megapascals (MPa). Mechanical failure modes were also macroscopically observed. Threeway ANOVA Test, Oneway ANOVA Test (as supplementary) and Student's t- test were used for statistical evaluation.     
The results showed Retention.sil 400 to have the highest and Retention.sil 200 the lowest bond strength. No statistically significant differences were found between surface treatments in Promolux High Impact groups. Among Promolux groups acid application showed a significant increase in bond strength with Retention.sil 200 and decrease in other subgroups; whereas an increase in bond strength in all monomer groups and significant decrease in all acid + monomer groups were found. Retention.sil 200 samples resulted in only cohesive and Retention.sil 600 samples resulted in only adhesive failure, whereas retention.sil 400 samples showed all three types of failures.

Keywords: Resilient liners, polyvinylsiloxane, implant supported complete denture, bond strength.