hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Pilonidal sinüsün cerrahi tedavisinde romboid eksizyon limberg flep transpozisyonu
Rhomboid excision and limberg flap transposition in the treatment of pilonidal sinus
Yazar: ALİ ERKAN UÇAR
Danışman: DR. TURGUT ÇAVUŞOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
30 ÖZET Genellikle genç erişkinlerde ortaya çıkan, günlük yaşamda rahatsızlıklara sebep olan pilonidal sinüs hastalığının cerrahi tedavisi için birçok yöntem uygulanmaktadır. Bu çalışmada, ideal tedavi yöntemi olacağı düşünülerek "Rhomboid eksizyon Limberg flep transpozisyonu" uyguladığımız 141 pilonidal sinüs olguluk serimizin takip sonuçlarının, diğer yöntemlerle yapılan çalışmalarla karşılaştırılması sunulmaktadır. Hastalar en az 6ay, en çok 3yıl, ortalama 26.8 ay izlendiler. Operasyondan sonra ortalama hastanede kalış süresi 3.72 gün ortalama işe dönme süreleri 23.8 gün oldu. Postoperatif erken komplikasyon %4.9 oranında görüldü. Takip süresinde %3.5 oranında rekürrens gelişti. Sonuç olarak diğer cerrahi prosedürler ile mukayese edildiğinde rhomboid eksizyon Limberg flep transpozisyonunun pilonidal hastalık sağaltımında oldukça başarılı bir yöntem olduğu görülmektedir.

Abstract:
31 SUMMARY Pilonidal sinus is a condition usually seen in young adults and manifest by discomfort. Many surgical methods have been tried in the treatment of pilonidal sinus disease. In this article we present our 6 year clinical experience of "Rhomboid excision and Limberg flap transposition" technique as an ideal treatment method in a series of 141 pilonidal sinus patients with results and comparision with other techniques. The patients were followed up minimal 6 months, maximum 3 years (mean 26,8 months). Mean hospital stay was 3.72 days and mean time until return to work was 23.8 days and postoperative early complication rate was 4.9%. In the follow-up period, recurrence rate was 3.5%. As a result, comparing with other surgical methods "Rhomboid excision and Limberg flap transposition" is a successful technique in the treatment of pilonidal sinus disease.
Gebelerde human papilloma virüs sıklığı ve vajinal doğum sırasında  bebeğe vertikal geçiş oranı
The i̇ncidence of human papilloma virus  i̇n pregnant women and the vertical transfer rate  at vaginal delivery
Yazar: YÜKSEL KURBAN
Danışman: PROF. DR. ÖMER FERİT SARAÇOĞLU ; PROF. DR. NAFİYE YILMAZ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı / Ana-Çocuk Sağlığı Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
AMAÇ: Toplumdaki HPV prevalansı  ve vajinal yolla doğum yapan HPV pozitif annelerin doğum esnasında bebeklerine HPV' nin vertikal geçiş oranını saptamak
MATERYAL- METOD: Çalışmaya miadında sancılı gebe tanısıyla yatırılan 150 hasta dahil edildi. Her hastadan dacron swablar ile servikal kanaldan sürüntü alındı ve aynı şekilde her hastanın vajinal yolla doğurmuş oldukları bebeklerinin nazofarenxlerinde de sürüntü alındı. Alınan örnekler Digene Hybrid Capture HPV DNA Assay yöntemi ile çalışıldı 
SONUÇ: Çalışmaya katılan 150 hastadan 8'i sezaryen ile doğurtulmuş olduğundan kalan 142 hasta değerlendirmeye alındı.Gebelerin 11' inde (%7.7) HPV pozitifliği saptanırken , vajinal yolla doğan bebeklerin hiçbirinde orofaringeal ve nazofaringeal HPV pozitifliği saptanmadı
ANAHTAR KELİME:  HPV, Gebelik,  Vajinal Doğum, yenidoğan

Abstract:
OBJECTİVE: To assess the prevalence of HPV and  to determine the transfer rate of HPV to vaginally delvered newborns
METHOD: Hundred and fifty pragnent women who were in labor included in the study. We took cervical  smears from all pragnent women and nasopharyngeal  smears  from their  newborns  with dacron swabs.
RESULTS: We found  11 ( 7.7%) HPV positivity in cervical smears of pregnant women whereas none of  the nasopharyngeal smears of the newborns were HPV positive.
CONCLUSİONS: As we could  not detect any HPV positivty among  the newborns  we conclude  that  the amount of the  HPV DNA were poissibly very low in the specimens. So that  as a results  we advice to use more sensitive methods for detectingHPV DNA
KEY WORDS: HPV , Pregnant, Vaginal delivery  Newborsn
S.B Dr. Abdurrahman Yurtarslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi Patoloji  Bölümünde 1990-2000 Yılları Arası Malignite Tanısı Alan Olguların İstatiksiksel Değerlendirilmesi
Epidemiological Evaluation of Malign Tumors Diagnosed in Pathology Department of Ankara Oncology Training and Research Hospital Between 1990-2000 Years
Yazar: FİSUN ARDIÇ
Danışman: UZMAN SULTAN ÇİĞDEM IRKKAN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
S.B Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 1990-2000 yılları arasındaki 11 yıllık dönemde 96663 adet patoloji raporu taranmıştır. Malign olgular tüm olguların %31,4'ünü oluşturmaktadır.Tüm malign olguların %51,5 ini kadın, %48,5'ini erkek hastalar oluşturmaktadır.Kadında en sık görülen ilk 5 malign neoplazi sırası ile meme, deri, bağ dokusu, mide ve kemiktir. Erkekte ise ilk beş malign neoplazi deri, dudak ağız boşluğu farinks,bağ doku, mide ve larinkse aittir.

Abstract:
The pathology reports from 1990 to 2000 in S.B Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Oncology Training and Research Hospital have been reviewed. the number of pathology reports in this eleven years period was 96663 and 30418 of them were malignant. Malignant tumors were 31.4% of all. In all malignant neoplasia male population was 48.5%, female population was 51.5%. The most common five malignant tumors were seen in the female population were breast, skin, soft tissue, stomach, and bone; in the male population skin, lips oral cavity and pharynx, soft tissue, stomach, and larynx.
Penetran keratoplasti sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of the results of penetrating keratoplasty
Yazar: MUHAMET KIVILCIM
Danışman: UZMAN AHMET İÇAĞASIOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Beyoğlu Göz Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Cerrahi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Kliniğimizde yapılan penetran keratoplasti sonuçlarını retrospektif olarak incelemek. 

 Gereç ve yöntemler: Haziran 1998-2001 yılları arasında kliniğimizde yapılan penetran keratoplasti(PK) hastalarının kayıtları retrospektif olarak gözden geçirildi. Greft saydamlığı, görme keskinliği, astigmatisma ve postoperatif komplikasyonlar belirlendi. 

Bulgular: 42 hastanın 44 gözüne PK uygulandı.Ortalama takip süresi cerrahiden sonra 6 ay olarak bulundu. Vakaların 4(%9) de greft rejeksiyonu gelişmiş bunlardan 3(6.81) ü medikal tedaviye cevap verip 1(%2.27) tanesinde ise greft yetmezliği gelişti. Görme keskinliğinde vakaların 31(%70) de artış, 11(%25) de aynı kalma ve 2 (%4.54) de ise azalma bulundu. Postoperatif komplikasyonlar ise 1 endoftalmi, 5 epitelyopati, 7 sekonder glokom, 7 anterior sineşi, 1 sekonder katarakt, 10 vaskülarizasyon ve 4 gözde ise hifema olarak saptandı.  

Sonuç: Başarı için komplikasyonların zamanında ve uygun tedavisi şarttır.

Abstract:
Purpose: To analyze the results of penetrating keratoplasty(PK) performed in our clinic retrospectively 

Material and Methods: The files of patients who underwent PK surgery between June 1998-2001 were retrospectively reviewed. Graft transparency, visual acuity, astigmatism, and postoperative complications were determined. 

Results: PK was performed on 44 eyes of 42 patients. The average follow-up time was 6 months after surgery. Graft rejection developed in 4 (%9) of cases, 3 (%6.81) of them responded to medical treatment and 1 (%2.27) developed graft failure. Visual acuity increased in 31(70) of the cases, remained the same in 11(%25) and decreased in 2(%4.54). Postoperative complications were 1 endophthalmitis, 5 epitheliopathy, 7 secondary glaucoma, 7 anterior synechiae, 1 secondary cataract, 10 vascularization and 4 eyes hyphema. 

Conclusions: Timely and appropriate treatment of postoperative complications is essential for success.
Kan donörlerinde ve HBV-DNA, HCV-RNA pozitif hastalarda TT virüs prevelansı
TT virus prevalence in blood donors and HBV-DNA, HCV-RNA positive patients
Yazar: OĞUZ ALP GÜRBÜZ
Danışman: DR. ALİ MERT
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı /  Tıbbi Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
TT virüs, ilk kez 1997'de Japonya'da post-transfüzyon hepatitli üç hastanın serumunda saptanmıştır. Tüm dünyada yapılan çalışmalarda kan vericilerinde, transfüzyon hastalarında, hepatit ile infekte bireylerde TTV DNA'sı çeşitli oranlarda saptanmıştır. Viral hepatit etkeni olup olmadığının belirlenmesi için daha ileri çalışmalara gereksinim duyulmaktadır. Bu çalışmada, kan vericileri ve hepatit B ve C ile infekte bireylerde TTV DNA oranı karşılaştırılmıştır. 70 kan verici de %7.1, HbsAg ve HBV DNA pozitif 65 hastada %23, anti HCV ve HCV RNA pozitif 65 hastada %40 oranında TTV DNA pozitifliği saptanmıştır. Gruplar arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmuştur.

Abstract:
TT virus was first detected in the sera of three patients with post-transfusion hepatitis in Japan in 1997. In studies conducted worldwide, TTV DNA has been detected at various rates in blood donors, transfusion patients, and individuals infected with hepatitis. Further studies are needed to determine whether it is a viral hepatitis agent. In this study, TTV DNA rates were compared in blood donors and individuals infected with hepatitis B and C. TTV DNA positivity was detected in 70 blood donors at 7.1%, in 65 patients with HbsAg and HBV DNA positivity at 23%, and in 65 patients with anti-HCV and HCV RNA positivity at 40%. A statistically significant difference was found between the groups.
Perinatal sonuçları belirlemede MSAFP VE ASAFP'nin yeri
The role of MSAFP and AFAFP in determining perinatal results
Yazar: ELİF TERZİ
Danışman: DOÇ. DR. AHMET NURİ DANIŞMAN ; DR. SERDAR CEYLANER
Sağlık Bakanlığı / Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitimi ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Prenatal tanı yöntemlerinin gelişmesi ile olumsuz perinatal sonuçları önceden belirleme veya ortadan kaldırma çabaları hız kazanmıştır. Bu kapsamda prenatal tanıda en yaygın kullanılan yöntem üçlü tarama testidir. Üçlü tarama testinin içinde yer alan maternal serum alfa fetoprotein düzeyinin aynı zamanda perinatal sonuçları belirlemede marker olarak kullanılabileceği yönündeki çalışmalar bizim çalışmamıza da ilham kaynağı olmuştur. 
Maternal serum alfa fetoprotein ile birlikte amniyon sırasındaki alfa fetoprotein düzeyinin de aynı amaçla kullanılabileceği yönündeki bilgiler doğrultusunda her iki değeri de göz önüne alarak perinatal sonuçları değerlendirmeyi amaçladık.

Abstract:
With the development of prenatal diagnosis methods, efforts to predict or eliminate negative perinatal outcomes have gained momentum. In this context, the most commonly used method in prenatal diagnosis is the triple screening test. Studies showing that maternal serum alpha-fetoprotein level, which is included in the triple screening test, can also be used as a marker in determining perinatal outcomes has also inspired our study.
In line with the information that maternal serum alpha fetoprotein and alpha fetoprotein level during amnion can be used for the same purpose, we aimed to evaluate perinatal outcomes by considering both values.
Hıv seronegatif yeni vaka yayma pozitif akciğer tüberkülozu olan hastalarda kanda polimeraz zincir reaksiyonu ile mycobacterium tuberculosis dna'sının araştırılması
Detection of mycobacterium tuberculosis dna from peripheral blood in patients with hiv-seronegative and new cases of smear-positive pulmonary tuberculosis by polymerase chain reaction
Yazar: NEVİN TACİ
Danışman: DR. MİHRİBAN ÖĞRETENSOY
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Göğüs Has. ve Göğ. Cerr.Eğt. ve Arş. Hast. / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
HIV ile enfekte ve dissemine veya ektrapulmoner tüberkülozu olan hastalarda hematojen yayılım olduğu ve kandan direkt M. tuberculosis amplifakasyonunun hızlı tanı koymada önemli olduğu bilinmektedir. HIV seronegatif ve akciğerde sınırlı tüberkülozu olan hastalarda ise eskiden düşünüldüğünden daha fazla hematojen yayılım olduğu belirtilmektedir. 
Çalışmamızda yeni vaka yayma pozitif akciğer tüberkülozu olan HIV-seronegatif erişkin hastalarda, periferal kanda, M. tuberculosis basilini PCR tekniği ile araştırarak; PCR'ın duyarlılık ve özgüllüğünü belirledik. PCR pozitifliği ile hastalığın radyolojik olarak yaygınlığı, kavite varlığı, body-mass indeksi, albümin değeri, semptom süresi, ek hastalık varlığı ve hastaların karakteristik özellikleri ile arasındaki ilişkiyi inceledik. 
Bu amaçla Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahi Merkezine Şubat 2001- Eylül 2001 tarihleri arasında başvuran, daha önceden hiç antitüberküloz tedavi almamış, yeni vaka, yayma pozitif akciğer tüberkülozu olan 40 hasta ile hiçbir hastalığı olmayan ve daha önceden tüberküloz geçirmeyen 20 vakadan oluşan kontrol grubu alındı. Tüm olguların periferik kan örneği alınarak Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Tüberküloz Araştırma ve Referans Laboratuvarında PCR yöntemiyle Mycobacterium tuberculosis DNA'sı araştırıldı. 
Balgam ARB yayma pozitif akciğer tüberkülozu olan hastalarda, kanda PCR yönteminin duyarlılığı %40, seçiciliği %100 ve doğruluk oranı %60 bulundu. 
Balgam ARB yayma pozitiflik derecesi ile kan PCR pozitifliği arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p:0.003). Akciğer grafisinde yaygın lezyonu olan veya kavitesi olan hastalarda kan PCR pozitifliğinin istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu görüldü (p:0.001). Ancak kan PCR sonucu ile albümin değeri, body-mass indeksi, ek hastalık varlığı, alkol kullanımı, semptom süresi, yaş ve cinsiyet arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamadı.
Sonuçta; HIV-seronegetif pulmoner tüberkülozu olan hastaların %40'ında PCR ile kanda M. tuberculosis DNA'sını saptayarak bu hastalarda göz ardı edilen hematojen yayılımın önemli olduğunu ve akciğer tüberkülozu tanısında kanın, uygun bir materyal olarak kullanılabileceğini düşünmekteyiz. Devam eden çalışmalar sonucunda PCR yöntemiyle ilgili bir standardizasyon sağlanması ile bu testin rutin kullanımdaki yerinin daha iyi tayin edileceğine inanıyoruz.

Abstract:
.
Preterm,term bebekler ve süt çocuklarında tek doz povidon iyot uygulamasının tiroid fonksiyon parametreleri ile idrar iyot düzeyleri üzerine etkileri
The effect of single dose povidone-iodine on serum thyrotyropin,thyroxine levels and urinary iodine excretion in preterm and full-term newborns and infants
Yazar: DENİZ AKGÜN
Danışman: PROF. DR. H. TAHSİN TEZİÇ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bu çalışmada Dr Sami Ulus Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde izlenen 30 preterm, 40 term ve 50 süt çocuğu olmak üzere toplam 120 hastada tek doz iyotlu antiseptiğin tiroid fonksiyonları ve idrar iyot düzeylerine etkisi araştırıldı. Antiseptik uygulanmadan önce ve sonra  tüm hastalarda TSH,tT4 ve sT4 ve idrarda iyot düzeyleri çalışıldı. Preterm, term ve süt çocuklarında antiseptik kullanımı sonrası TSH,tT4 ve sT4 değerleri arasında anlamlı fark bulunmazken(p>0.05), preterm ve term bebeklerde  iyot düzeyleri anlamlı olarak artış gösterdi(p<0.05). Bu artış preterm ve term bebeklerin süt çocuğu dönemine kıyasla cilt altı dokusunun ince oluşu ve iyodun büyük kısmının absorbe olmasına bağlandı. Çalışmamızda tek doz iyotlu antiseptik ile cilt dezenfeksiyonunun tiroid fonksiyon testlerine olumsuz etki yapmadığı ; aksine iyot eksikliği olan bölgelerde faydalı olabileceği kanısına varıldı.

Abstract:
Forty full term and 30 preterm neonates and 50 infants were enrolled in our study.Serum TSH,tT4, fT4 and urinary iodine levels were measured before and after applying single dose iodine containing antiseptic. There was no significant difference in TSH , tT4 and fT4 levels among three groups of patients after antiseptic usage (p>0.05).Urinary iodine excretion was significantly increased in preterm and term newborns (p<0.05). We believe that this was due to massive absorption of iodine in preterm and term newborns with thinner subcutaneous tissues compared to infants. We believe that single dose iodine antiseptic may be useful in iodine deficient areas.
Kronik hepatit C'li hastalarda immünolojik göstergeler
Immunological indicators in patients with chronic hepatitis C
Yazar: TAHİR BURAN
Danışman: DOÇ. DR. BELKIS ÜNSAL
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Gastroenteroloji Ana Bilim Dalı / Gastroenteroloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology

Özet:
Genellikle parenteral bula~an hepatit C virtisti %50-80 oranmda kronik hepatite neden
olmaktadlt'. Hepatit C virusu ve bu vi1iisun neden oldugu enfeksiyonun klinik ozellikleri 1989
. yilmdan beri bilinmesine ragmen, virus ile immun sistem arasmdaki etkile~im ve
enfeksiyonun kronikle~me patogenezi tarn olarak anla~1lamam1~t1r. Yap1lan 9ah~malarda
kronik hepatit C'li hastalarda karaciger d1~1 immlinolojik anormalliklerin s1k gorlildugli
bildirilmi~tir.Bizler de, Ocak 1999 ile Ocak 2001 y1llan arasmda izmir Atatlirk Egitim
Hastanesi Gastroenteroloji klinigine ba~vuran ve yap1lan kan tetkikleri ve karaciger biyopsisi
sonucu kronik hepatit C tarus1 konulan 61 hastay1 inceledik. Hastalarm tamammm serum C3
ve C4 seviyelerine, 46'smm serum kriyoglobulinine, 36'smm sernm RF seviyelerine ve
30'unun serum otoantikorlanna bakllabildi. Kronik hepatit C'li hastalarda sernm C3 ve C4
seviyeleri kontrol grubuna oranla daha dti~uk bulundu. Aynca hasta grubunda serum
kriyoglobulin, romatoid faktor ve otoantikor pozitifligi kontrol grnbuna gore daha yliksekti.
Bu bulgular bize, hepatit C viri.isunun otoantikor olu~umunu ve otoimmlin
mekanizmalan indUkledigini du~Ondtirtmektedir.

Abstract:
daha sonra doldurulacaktır
Evre I-II supradiafragmatik yerleşimli hodgkin lenfomalı hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of patients diagnosed with stage I-II supradiaphragmatic presentation hodgkin's lymphoma
Yazar: TANJU BERBER
Danışman: UZMAN ADNAN YÖNEY
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Radyasyon Biyolojisi Anabilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Radyasyon Onkolojisi = Radiation Oncology

Özet:
Bizim yaptığımız bu çalışma daha önce herhangi bir yerde yayınlanmamış olmasına rağmen, her iki yöntemin eşit olabileceği üzerine olan genel kanaat üzerine başlatılmıştır. Biz çalışmamızda 8 MV fotonla bolüs kullanarak sadece tek ön alan mantle ısınlama ile Co 60 ile ön arka alandan yaptığımız haftada beş gün, günde tek fraksiyon halinde 160-200 cGy/gün, toplam 36 Gy ışınlamaları eş bulduk. Ancak 8 MV ile yapılan tedavide periferde olabilecek doz düşüşleri göz önünde bulundurulup bu bölgelere gerektiğinde boost tedavisi ile tamamlanmıştır. Ayrıca mediastenin eksik kalabilecek dozu arka alandan tamamlanmalıdır. Tek ön alandan mantle ışınlamalar özellikle hasta yoğunluğu fazla olan kliniklerde similasyon ve setup kolaylığı sağlayacağı ve bu yüzden rahatça uygulanabileceği kanaatindeyiz.

Abstract:
Although our study has not been published anywhere before, it was started on the general opinion that both methods can be equal. In our study, who were irradiated with a dose of 160-200 cGy/day, a total of 36 Gy, in a single fraction per day, five days a week, from the techniques we applied we found that the treatment results of patients who were treated with mantle field irradiation using 8 MV photons with a bolus from only  anterior field were equal to the treatment results of patients treated with Co 60 anterior-posterior field irradiation.However, in the treatment with 8 MV, dose reductions that may occur in the periphery were taken into account and these areas were completed with boost therapy when necessary. In addition, the missing dose of the mediastinum should be completed from the posterior area. We believe that mantle irradiation from a only anterior field  will provide simulation and set-up convenience, especially in clinics with high patient density, and therefore can be applied easily.
Hirsutizmli kadınlarda insülin rezistansı
Insulin resistance in women with hirsutism
Yazar: FİLİZ CEBECİ
Danışman: PROF. DR. NAHİDE ONSUN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Dermatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Bu çalışmamızda Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dermatoloji Polikliniği'ne aşırı kıllanma yakınması ile başvuran ve hirsutizm tanısı alan hastalarda insülin rezistansı olup olmadığını araştırdık. Çalışma grubumuzu 28 polikistik over sendromlu, 12 idiyopatik hirsutizmli olmak üzere 40 kişilik hirsutizmli hasta ve 20 kişilik kontrol grubundan oluşturduk. İnsülin rezistansı tanısı için Glukoz(G)/İnsülin(İ) ve HOMA(homeostasis model assessment) olmak üzere 2 farklı metod kullandık. G/İ oranı kullandığımızda gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlılık saptanmazken(p > 0.05), HOMA metodu ile polikistik over sendromlu grupta insülin rezistansı saptadık(p < 0.05). Polikistik over sendromlu grubun tek başına insülinemi değerleri bile idiyopatik hirsutizm ve kontrol grubundan yüksekti .İdiyopatik hirsutizmli grupta her iki yöntemle de insülin rezistansı tespit edilmedi. İnsülin rezistansının belirlendiği polikistik over sendromlu grup, yaş ve kilo ile eşleştirilmiş kontrol grubu ile karşılaştırıldı. Hirsutizmli nonobez polikistik over sendromlu hastalarda insülin rezistansı saptandı. Böylelikle insülin rezistansının obeziteden bağımsız olduğu görüşüne de varıldı.

Abstract:
In this study, we investigated whether there was insulin resistance in patients who were admitted with hirsutism, in the Dermatology  Outpatient  Clinic of Okmeydanı Education and Research Hospital. Twenty-eight women with PCOS (polycystic  ovary  syndrome), 12  with IH (idiopathic hirsutism), and 20 healthy women were included in the study. The presence of insulin resistance was investigated by using G(Glucose)/Insulin (I) ratio and the HOMA (homeostasis model assessment) score in the study group. G/I ratios were similar in all groups and there were no statistically significant differences. However, patients with  PCOS had significantly higher basal insulin levels and HOMA scores than patients with IH and control subjects (p < 0.05). Insulin levels and HOMA scores in patients with IH did not show any differences from the control subjects (p > 0.05). In addition,  Insulin resistance was detected in patients with nonobese policystic over syndrome. Our findings showed that insulin resistance develops independently from obesity in all hirsute women with PCOS.