Yeni tanı almış kalp yetersizliği olgularında serum adiponektin ve TNF-α düzeylerinin prognostik önemi
Prognostic significance of serum levels adiponectin and TNF-α in newly diagnosed cases with heart failure
Yazar: HİCRAN YILDIZ ŞİMŞEK
Danışman: YRD. DOÇ. DR. BAHADIR KIRILMAZ
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Adiponektin = Adiponectin ; Kalp yetmezliği = Heart failure ; Prognoz = Prognosis ; Tedavi = Treatment ; Tümör nekroz faktörleri = Tumor necrosis factors

Özet:
Giriş-Amaç: Kalp yetersizliği çeşitli hemodinamik, nörohormonal ve inflamatuvar süreçler içeren karmaşık bir klinik sendromdur ve yüksek mortalite oranına sahiptir. Kalp yetersizliğinde dolaşıma salınan Adiponektin ve TNF-? gibi sitokinler kalp yetersizliği semptomlarının şiddeti ve mortalite ile yakından ilişkilidir. Bu çalışmanın amacı, yeni tanı almış kalp yetersizliği olan hastalarda serum adiponektin ve TNF-? düzeyleri ile optimal medikal tedavinin etkisini ve prognostik değerini belirlemektir.
Materyal-Metod: Çalışmaya yeni tanı almış ve daha önce kalp yetersizliğine yönelik herhangi bir medikal tedavi almayan, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu <%40 olan, 34 kronik kalp yetersizliği hastası alındı. Tüm hastalara anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri ve Beta-bloker dahil optimal medikal tedavi verildi.  Başlangıçta ve tedavi başlangıcından sekiz hafta sonra adiponektin, TNF-? ölçümleri ve transtorasik ekokardiyografik değerlendirme yapıldı. Hastalar ayrıca onsekiz ay boyunca kardiyak son noktalar açısından takip edildi.
Sonuçlar: Ortalama yaş 61.2±11.3 idi. Çalışma gurubu 24 erkek ve 10 bayan hastadan oluşturuldu. Tedavinin başlangıç ve sekizinci haftada ölçülen serum adiponektin düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (11.7±6.7 vs. 8.9±4.3, p: 0.062). Ancak tedavi ile TNF-? düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı düşme izlendi (13.1±4.6 vs. 11.2±2.8, p: 0.002). Tedavi sonrasında sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu anlamlı olarak arttı (32.4±6.2% vs. 35.3±7.4%, p: 0.004). Sol ventrikül end-diyastolik (157.4±49.1 ml vs. 147.5±44.4 ml, p: 0.042) ve end-sistolik (106.4±41.9 ml vs. 96.3±39.9 ml, p: 0.023) volümler ise anlamlı olarak azaldığı izlendi. Sekiz haftalık tedavi sonunda TNF-? düzeyleri yüksek olan grupta istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazla   tekrarlayan hospitalizasyon izlenmiştir. 
Tartışma: Yeni tanı almış ve daha önce kalp yetersizliğine yönelik herhangi bir medikal tedavi almayan kronik kalp yetersizliği hastalarında kısa dönem optimal medikal tedavi ile TNF-? düzeyleri anlamlı olarak azaldığı izlendi. Ancak, kısa süreli medikal tedavi adiponektin düzeyleri üzerinde sınırlı bir etkisi vardır. Sekiz haftalık tedaviye rağmen devam eden yüksek TNF-?  düzeyleri, tekrarlayan hospitalizasyonla ilişkili bulunmuştur.

Anahtar kelimeler: Adiponektin, Kalp yetersizliği, Tümör Nekrosis Faktor-?, medikal tedavi.

Abstract:
Objective: Heart failure is a complex clinical syndrome involving varied hemodynamic, neurohormonal, and inflammatory processes, and has a high mortality rate. The release of adiponectin and Tumor necrosis factor-? (TNF-?) into the circulation is associated with the severity of heart failure symptoms and mortality. The aim of the present study was to determine the effect of optimal medical treatment on serum adiponectin and TNF-? levels and prognostic value in patients with newly diagnosed heart failure. 
Materials-Methods: A total of 34 patients with newly diagnosed chronic heart failure having a left ventricular (LV) ejection fraction below 40% were enrolled into the study. An optimal medical treatment including angiotensin converting enzyme inhibitors and beta blockers was administered to all patients. Measurements of serum adiponectin and TNF-? levels, and echocardiographic assessments were done before (baseline) and 8 weeks after the initiation of treatment. Patients were followed for a median of 18 months.
Results: The mean age was 61.2±11.3 years and 24 were male. Although there was no statistically significant difference between serum adiponectin levels measured at baseline and 8th week of the treatment (11.7±6.7 vs. 8.9±4.3, p: 0.062), TNF-? levels was significantly decreased after optimal medical treatment (13.1±4.6 vs. 11.2±2.8, p: 0.002). After the treatment, LV ejection fraction was significantly increased (32.4±6.2% vs. 35.3±7.4%, p: 0.004), LV end-diastolic (157.4±49.1 ml vs. 147.5±44.4 ml, p: 0.042) and end-systolic volumes (106.4±41.9 ml vs. 96.3±39.9 ml, p: 0.023) were significantly decreased. TNF-? levels were higher at the end of the 8-week treatment group showed statistically significantly more recurrent hospitalizations.
Discussion: Optimal short-term medical therapy significantly decreases the TNF-? level in patients with newly diagnosed heart failure. However, short-term medical therapy has a limited effect on adiponectin levels. Although the 8-week treatment, the continuing high levels of TNF-?, have been associated recurrent hospitalizations.

Keywords: Adiponectin, heart failure, Tumor Necrosis Factor-?, medical therapy