Suçların içtimaı (zincirleme suç - fikri içtima - bileşik suç)
Mixed offences (successive offence - mixed offence - compound offence)
Yazar: MUSTAFA ÖZEN
Danışman: DOÇ. DR. MUHARREM ÖZEN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı / Ceza ve Ceza Usul Hukuku Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2008
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Ceza hukuku = Criminal law

Özet:
Bu tez dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, suçların içtimaına ilişkingenel bilgiler, suçların içtimaının karşılaştırmalı hukuktaki düzenlenişi, tarihi geçmişi vesuç tekliği ? suç çokluğu kavramlarına yer verilmiştir. Özellikle, suçların içtimaıbakımından temel teşkil eden, suç tekliği ? suç çokluğu sorunu üzerinde durulmuştur.Çünkü, suçların içtimaında, gerçekte birden çok suç, tek suç kabul edilmektedir. Bunedenle, suç tekliği- suç çokluğu sorununda, üzerinde durulan temel konulara ve bukonuda ileri sürülen görüşlere yer verilmiştir.İkinci bölümde, bileşik suç incelenmiştir. Bileşik suç incelenirken, 5237 sayılıTCK'nun getirmiş olduğu düzenleme, 765 sayılı mülga TCK'ndaki düzenleme ve 1930tarihli İtalyan Ceza Kanunu'ndaki (İCK) düzenlemelerle karşılaştırılarak incelenmiştir.Bileşik suçun düzenlendiği 42. maddedeki hükmün, bir düzenleme değil tanım hükmüolduğuna vurgu yapılmıştır. Tanım yapılırken de, kelimeler yerli yerinde seçilmediği için,madde hükmünü anlama ve uygulama açısından sorunlarına yol açabilecek bir durumoluşturduğu ifade edilmiştir. Özellikle, 5237 sayılı TCK'nun, 142/4 ve 150. maddelerindekidüzenlemelere dikkat çekilmiştir. Çünkü, bu düzenlemeler, gerek 765 sayılı mülga TCKgerek 1930 sayılı İCK ve gerekse de, bileşik suçun tarihi geçmişi ile bağdaşmayanhükümler içermektedir. 150. maddenin, bileşik suçun bölünmezliği ilkesine ters düştüğüvurgulanmıştır.Üçüncü bölümde zincirleme suç incelenmiştir. Zincirleme suçun incelenirken, 5237sayılı TCK'ndaki düzenlemesi, 765 sayılı mülga TCK'ndaki düzenleme ve 1930 tarihli İCKdüzenlemelerle karşılaştırılmıştır. Zincirleme suçun zincirleme suçun düzenlendiği 43.maddenin 1. fıkrasında, suçun mağduru, zincirleme suçun bir unsuru olarak kabul edildiğive fakat 43. maddenin 2. ve 3. fıkralarındaki düzenlemelerle, suçun mağdurununzincirleme suçun bir unsuru olmaktan çıkarıldığına işaret edilmiştir. Özellikle, aynı maddeiçerisinde, temel kuralın bir sonraki fıkralarla ortadan kaldırılmasının, kanun yapmatekniği ile bağdaşmadığına vurgu yapılmıştır. Zincirleme suçun düzenlendiği 43. maddenin3. fıkrasında, bazı suçlar, zincirleme suç kapsamı dışında tutulmuşlardır. Bu suçların niçinzincirleme suç kapsamı dışında tutulduğuna ilişkin ikna edici bir gerekçenin bulunmadığıifade edilmiştir.Dördüncü ve son bölümde, fikri içtima incelenmiştir. Bu inceleme yapılırken de,5237 sayılı TCK'nun getirmiş olduğu düzenleme, 765 sayılı mülga TCK'ndaki düzenlemeve 1930 İCK düzenlemelerle karşılaştırılarak incelenmiştir. Bu incelemede özellikle, fiilkelimesinin anlamı üzerinde durulmuştur. Çünkü, 765 sayılı mülga TCK'nunda da, fiilkelimesine yer verilmiş olup, bu kelimenin anlamı üzerinde gerek öğretide ve gerekseuygulamada görüş birliği bulunmamaktaydı. 5237 sayılı TCK'nda da aynı kelimeye yerverilmiş olması, tartışmaların 5237 sayılı TCK döneminde de devam edeceğine işaretedilmiştir.

Abstract:
This thesis comprises four chapters. In the first chapter, the concept of mixedoffences (suçların içtimaı) and its historical background has been examined.Especially, the distinction between the concepts of single offence and plural offences isemphasized since it is important to understand the concept of mixed offences because inmixed offences, plural offences are considered as a single offence.The second chapter deals with the concept of compound offence. In this chapter, theregulation in the Turkish Penal Code (TPC) Law No. 5237 relating to the compoundoffences was examined comparatively with the regulation of defunct Turkish PenalCode (TPC) Law No. 765 and Italian Penal (IPC) dated 1930. It is emphasized thatArticle 42 of the Turkish Penal Code defines the concept of compound offence ratherthan regulating it. The definition in Article 42 is problematic since it includes some notso hand picked words and may cause wrong applications. Especially, paragraph 4 ofArticle 42 and Article 150 of Turkish Penal Code include provisions which do notaccord with the regulations of defunct Penal Code.The third chapter examines the concept of successive offence (zincirleme suç). Theconcept of successive offences was also examined comparatively. Article 43 of theTurkish Penal Code (TPC) Law No. 5237 which regulates successive offence wascompared with the regulation of defunct Turkish Penal Code (TPC) Law No. 765 andItalian Penal (IPC) dated 1930 in this regard. Article 43 of the Penal Code includessome incoherent provisions. While in the first paragraph of Article 43 victim wasconsidered as an element of successive offence, following paragraphs does not take intoaccount the victim as an element of successive offence.The fourth chapter has been allocated to the examination of the idea of mixedoffences. In this chapter also a comparative methodology was followed and provisionsof new Turkish Penal Code were compared with the provisions of defunct TPC andItalian Penal Code. Especially, it was emphasized that the fact that TPC makesreference to the concept of ?act? which was employed by defunct TPC and widelycriticized shows that the debate in this regard will continue.