Türkiye acil tıp kliniklerinde ağrı yönetim pratiklerinin değerlendirilmesi
Evaluation of pain management practices in turkey's emergency departments
Yazar: GİZEM YILDIZ
Danışman: PROF. DR. ORHAN ÇINAR
Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil tıp = Emergency medicine ; Acil tıp servisleri = Emergency medical services ; Analjezi = Analgesia ; Analjezikler = Analgesics ; Anketler = Questionnaires ; Ağrı = Pain ; Ağrı yönetimi = Pain management ; Opioidler = Opioids

Özet:
AMAÇ: Bu araştırmanın amacı, Türkiye acil tıp kliniklerinde ağrı yönetimi pratiklerini, sorun alanlarını ve farklılıkları ortaya koymak, mevcut durumun uluslararası kabul görmüş standartlar göz önüne alındığında ne durumda olduğunu tespit etmek ve bu konuda yapılacak iyileştirme çalışmalarına basamak oluşturmaktır.
METOD: Acil tıp kliniklerinde görev yapan acil tıp uzman ve asistanlarının ağrı yönetim pratiklerini değerlendirmek amacıyla kesitsel, tanımlayıcı bir anket çalışması tasarlanmıştır. Çalışmada kurumsal ve bireysel olmak üzere 2 farklı anket ile veri toplanması planlanmıştır. İlk anket kurumsal nitelikte olup kliniklerin prosedürlerini, lojistik imkanlarını, idari farklılıklarını değerlendirmek amacıyla klinik sorumlu hekimlerine uygulanmıştır. İkinci anket ise bireysel uygulama eğilimlerini değerlendirmek amacı ile acil tıp uzman ve asistanlarına uygulanmıştır.
BULGULAR: Çalışmaya bireysel anketleri yanıtlayan 386, kurumsal anketleri yanıtlayan 8 kişi dahil edildi. Acil serviste her zaman rutin olarak ağrı skalası kullanım sıklığı triajda %4,4 (n=17), gözlem kısmında %5,4 (n=21), hekimler arasında %7,5 (n=29),  taburculuk öncesi ise %7,5 (n=29) olarak tespit edilmiştir. Hekimlerin çeşitli ağrı senaryolarında acil serviste uygulamayı tercih ettikleri ilk analjezi grubunun NSAID (mean: %45, n=174)  olduğu görüldü. IM analjezi %46,5 (n=157) oranla en sık analjezik uygulama yolu olarak tespit edildi. Hekimlerin %41 (n=157) tanıyı geciktirmek ya da mevcut klinik tabloyu maskelemesine sebep olmak gibi nedenlerle analjezi vermeyi her zaman ve çoğunlukla ötelediği, % 40.3'ünün (n=144) hiçbir zaman ya da nadiren opioid kullandıkları, % 75,3'ünün hiçbir zaman opioid reçete etmedikleri saptanmıştır. Katılımcıların çalıştıkları acil servislerde ağrı yönetimi konusunda standart algoritmaların varlığı oranı %11,4 (n=44) olarak tespit edilmiştir. 
SONUÇ: Türkiye'de acil tıp uzmanlık eğitimi veren acil servislerde ağrı skalası ve standart ağrı yönetim algoritması kullanım oranlarının çok düşük olduğu, NSAID kullanımının ve IM uygulama yolunun yüksek olduğu, opiofobi ve tanı gecikmesi gibi gerekçelerin oligoanaljezi riski açısından sorun alanları olabileceği değerlendirilmiştir. 
Anahtar Kelimeler: Ağrı, acil servis, oligoanaljezi, opiofobi, ağrı yönetimi.

Abstract:
OBJECTIVE: The aim of this research is to reveal pain management practices, problem areas and differences about pain management in Turkeys emergency medicine clinics, and to determine what is the situation considering the standards internationally recognized in current practices and to create places to study improvements to be made in this regard.
METHODS: A cross-sectional, descriptive survey study was designed to evaluate the pain management practices of emergency medicine specialists and residents working in emergency medicine clinics. In this study, it is planned to collect data with two different questionnaires, institutional and individual. The first questionnaire was institutionalized and applied to clinically responsible physicians in order to evaluate the procedures, logistical facilities and administrative differences of clinics. The second questionnaire was applied to emergency medicine specialists and residents in order to evaluate individual application trends.
RESULTS: The study included 386 respondents who responded to individual questionnaires and 8 respondents who responded to institutional questionnaires. Routine pain scale use frequency in the emergency room was 4.4% (n = 17) at triage, 5.4% (n = 21) at observation and 7.5% (n = 29) before discharge, respectively. 5 (n = 29). NSAIDs (mean: % 45, n=174) were the first analgesia group in which the physicians preferred to use the emergency department in various pain scenarios. IM analgesia was the most frequent analgesic route with 46.5% (n = 157). 41% (n = 157) of physicians always and mostly delayed giving analgesia for reasons such as delaying the diagnosis or masking the current clinical picture; 40.3% (n = 144) rarely used opioids and 75% never used opioids for pain management. The presence of standard algorithms for pain management in the emergency departments where the participants were working was determined as 11.4% (n=44).
CONCLUSION: Use of pain scale and standard pain management algorithm is very low, NSAID use and IM route of administration is high in Turkeys residency training emergency departments. It is assessed to be the problematic areas for oligoanalgesia such as opiophobia and the risk of delayed diagnosis.
Key Words: Pain, emergency department, oligoanalgesia, opiophobia, pain management.