Elit voleybolcularda iki farklı ısınmanın sıçrama performansına etkisi
The effect of two different warm ups on jumping performance in elite volleyball players
Yazar: POLEN ÜNVER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ NALAN SUNA
Haliç Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Spor Bilimleri Ana Bilim Dalı / Spor Bilimleri Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Spor = Sports

Özet:
Bu çalışmanın amacı, voleybolda klasik ısınma ve kısa süreli yüksek şrddetli ısınma protokollerinin sıçrama performansına etkisinin değerlendirilmesidir. Araştırmaya, 15 Elit ve 15 Sub-Elit toplam 30 kadın (yaş: 26,53±3,71 yıl; boy:1,82±0,09 m; krlogram: 70,32±9,34 kg) voleybol oyuncusu gönüllü olarak katılmıştır. Çalışma, ön-son test yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Tüm sporcular ölçüme iki kez gelmiş ve ölçümler arası 2 gün dinlenme verilmiştir. Katılımcıların ısınma öncesi sıçrama yükseklikleri kaydedilmrştir. Daha sonra klasik voleybol ısınması (protokol-1) ve kısa süreli yüksek şrddetli ısınma (ptorokol-2) metotları uygulanmış ve her protokol sonrası 3 dikey sıçrama yaptırılmış ve en yüksek değer kaydedilmrştir. Değişken puanlarının Elit ve Sub-Elit gruplarından en az birinde normal dağılım göstermediği durumlarda Mann Whrtney U testi; her iki grupta da normal dağılım gösterdiği durumlarda bağımsız iki örneklem t testi kullanılmıştır. Elit grupta protokol-2 sıçrama performansı, protokol-1 sıçrama performansından anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p>0,05). Sub-Elit grupta da protokol-2 sıçrama performansı, protokol-1 sıçrama performansından anlamlı düzeyde daha yüksektir. Aynı zamanda, katılımcıların protokol -2 sıçrama performansı, protokol-1 ve başlangıç sıçrama performansından anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (p>0,05). Çalışmada üç ayrı sıçrama testi; başlangıç ısınmadan yapılan sıçrama, klasik voleybol ısınması sonrasında yapılan sıçrama (protokol 1)ve kısa süreli yüksek şiddetli ısınmadan sonra yapılan sıçrama (protokol 2)performansları arasındaki farklılıklar incelenmiştir. Çalışmamızın, en önemli sonucu protokol-2'nin sıçrama performansı üzerindeki etkisi daha fazladır. Protokol-2' de kullanılan egzersizlerin diğer ısınma protokolüne göre nöromüsküler sistemi uyararak sıçrama performansını etkileyen uzama-kısalma döngüsünü aktive ederek kas kuvvetinin hızlıca güce dönüştürmesine olanak sağladığı düşünülmektedir.

Abstract:
The aim of this study was to evaluate the effects of classical warm-up and short-term high intensity warm-up protocols on jumping performance in volleyball. A total of 30 female volleyball players (age: 26.53±3.71 years; height: 1.82±0.09 m; weight: 70.32±9.34 kg), 15 elite and 15 sub-elite, participated in the study voluntarily. The study was carried out with pre-post test method. All athletes came to the measurement twice and rest was given for 2 days between the measurements. The jump heights of the participants before warm-up were recorded. Then, classical volleyball warm-up (protocol-1) and short-term high intensity warm-up (protocol-2) methods were applied and 3 vertical jumps were performed after each protocol and the highest value was recorded. Mann Whitney U test was used when the variable scores did not show normal distribution in at least one of the Elite and Sub-Elite groups, and independent two sample t test was used when both groups showed normal distribution. In the Elite group, protocol-2 jump performance was found to be significantly higher than protocol-1 jump performance (p>0.05). In the sub-elite group, protocol-2 jump performance was significantly higher than protocol-1 jump performance. At the same time, protocol -2 jump performance of the participants was significantly higher than protocol-1 and baseline jump performance (p>0.05). In the study, the differences between the performances of three different jump tests; the jump performed after the initial warm-up, the jump performed after the classical volleyball warm-up (protocol 1) and the jump performed after a short -term high intensity warm -up (protocol 2) were analysed. The most important result of our study was that the effect of protocol-2 on jumping performance was higher. It is thought that the exercises used in Protocol-2 stimulate the neuromuscular system and activate the elongation-shortening cycle affecting the jump performance and enable the rapid conversion of muscle strength into power compared to the other warm-up protocol.