Katolik Kilisesi'nde Konsilyarizm sorunu: Cusalı Nicholas örneği
The problem of Conciliarism in the Catholic Church: The case of Nicholas of Cusa
Yazar: İBRAHİM KORHAN
Danışman: PROF. DR. İSMAİL TAŞPINAR
Marmara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı / Felsefe ve Din Bilimleri Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Din = Religion

Özet:
Bu çalışma ile Papalığın Kilise'de her zaman mutlak otoriteyi temsil etmediği ortaya konulmaktadır. Konu, Katolik Kilisesi'nde Ortaçağ'da baş gösteren konsilyarizm tartışmalarından hareketle ele alınmaktadır. Konsilyarizm, Genel Konsillerin kilisede en üst otoriteye sahip olduğunu öne süren bir doktrindir. Ortaçağ'da papanın kilisede en üst otorite olarak kabul edildiği görüşün aksine; bu anlayışa göre dini otorite Papalık makamında değil bizatihi kilisede temsil edilir ve kilise bu otoriteyi Genel Konsiller vasıtasıyla kullanır. Konsilyarizm teorisi, Büyük Batı Bölünmesi (1378-1417) döneminde, Papalık otoritesini Genel Konsiller yoluyla sınırlandırmak isteyen konsilyarist akım tarafından temsil edilmiştir. Bu akımın temel amacı, kilisenin yapısını yeniden tanımlayarak onu tek bir meşru papanın idaresi altında yeniden birliğe kavuşturmak ve kilisede reform yoluyla Papalık otoritesini sınırlandırmaktır. Ayrıca bu akım, Pisa (1409) ve Basel Konsilleri (1431-1449) arasındaki dönemde kilise içinde Papalık otoritesine karşı güçlü bir muhalif damarı temsil etmiş ve Basel Konsili'nden sonra etkisini yitirmiştir. Buna karşın bir teori olarak konsilyarizmin etkisi, bu dönemle sınırlı kalmayıp sonraki dönemlerde Papalık otoritesine muhalif olan Gallikanizm ve Febronianizm gibi farklı akımlar adı altında yeniden gün yüzüne çıkmıştır. Ayrıca konsilyarizm fikri, John Mair (1467-1550), Edmond Richer (1559-1631) ve Hans Küng (1928-2021) gibi teologlar aracılığıyla günümüze kadar ulaşmıştır.
Çalışmamızda, tarihsel süreçte kilisede en üst otorite olarak kabul görmüş papacı ve konsilyarist teolojinin otorite konusundaki doktrinleri, uygulamaları ve bunlarla ilgili kurumları ile konsil ve papalığın otorite açısından durumu incelenmiştir. Konu, konsilyarizm tartışmalarının merkezi isimlerinden biri olan Alman teolog Cusalı Nicholas'ın (Alm. Nikolaus von Kues, 1401-1464) görüşleri örneğinde ele alınmıştır.

Abstract:
In this study, it is revealed that the Papacy does not always represent absolute authority in the Church. The subject is discussed based on the discussions of conciliarism in the Catholic Church in the Middle Ages. Conciliarism is a doctrine that holds that General Councils hold the highest authority in the church. Contrary to the view that the pope was accepted as the highest authority in the church in the Middle Ages; According to this understanding, ecclesiastical authority is represented in the church itself, not in the Papacy, and the church uses this authority through General Councils. The theory of conciliarism was represented during the Great Western Schism (1378-1417) by the conciliarist movement, which sought to limit Papal authority through General Councils. The main purpose of this movement is to redefine the structure of the church, to reunite it under the rule of a single legitimate pope, and to limit the papal authority through church reform. In addition, this movement represented a strong opposition to the Papal authority in the church in the period between the Council of Pisa (1409) and Council of Basel (1431-1449) and lost its influence after the Council of Basel. On the other hand, the influence of conciliarism as a theory was not limited to this period, but resurfaced in the following periods under the name of different movements such as Gallicanism and Febronianism, which were opposed to the Papal authority. Moreover, the idea of conciliarism has survived to the present day through theologians such as John Mair (1467-1550), Edmond Richer (1559-1631) and Hans Küng (1928-2021).
In our study, the doctrines, practices and related institutions of the papalist and conciliarist theology, which were accepted as the highest authority in the church in the historical process, and the situation of the council and the papacy in terms of authority were examined. The subject is discussed in the example of the views of the German theologian Nicholas of Cusa (Ger. Nikolaus von Kues, 1401-1464), who is one of the central figures in the discussions of conciliarism.