Dejeneratif rotator kaf yırtıklarında oksidatif stresin değerlendirilmesi
Evaluation of oxidative stress in degenerative rotator cuff tears
Yazar: İZZETTİN YAZAR
Danışman: DOÇ. DR. BARAN SARIKAYA
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Ortopedi = Orthopedics ; Rotator manşet = Rotator cuff

Özet:
Amaç: dejeneratif zeminde gerçekleşen rotator manşet yırtığı olan hastalarda serum okstidatif stres parametrelerinin ve artroskopik tamir sonrası elde edilen klinik sonuçların değerlendirilmesi.
Materyal ve Metod: Prospektif çalışmamızda omuzunda dejeneratif rotator manşet yırtığı olan ve artroskopik cerrahi uygulanan 30 hasta (Grup 1), ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası klinik açıdan ve serum oksidatif stres parametreleri açısından değerlendirildi. Serumdan elde edilen oksidatif biyokimyasal veriler benzer yaş grubunda bulunan 30 sağlıklı kontrol grubuyla (Grup 2) mukayese edildi. Hastaların serum oksidatif stres parametreleri olarak; Total Antioksidan Seviye (TAS), Total Oksidan Seviye (TOS), Oksidatif Stres İndeksi(OSİ), Tiyol/Disülfit dengesi belirteçleri, Nükleer Faktör Eritroid-2 İlişkili Faktör-2 (Nrf2) enzimi değerlendirildi. Klinik değerlendirmeleri; ASES ve Constant skorlamaları ile yapıldı.
Bulgular: Grup 1'de yaş ortalaması 57,33 ± 6,96 ve grup 2'de yaş ortalaması 56,77 ± 6 yıldı. Toplam takip süresi tüm hastalar için 12 ay idi. Grup 1'deki 30 hastanın preop ve postop, ASES ve Constant skorlamalarında istatiksel olarak anlamlı düzeyde artış gözlendi (p=0,001). Grup 1 ve grup 2 serum oksidatif stres parametreleri açısından değerlendirildiğinde; TAS, Native tiyol (NT) ve Native tiyol/Total tiyol (NT/TT) hasta grupta kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olup, TOS, OSİ, Disülfid/Native tiyol (DS/NT), Disülfid/Total tiyol (DS/TT) ve Nrf2 değerleri de istatiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti. Oksidatif stres parametrelerinden TAS, NT/TT değerleri grup 1'deki preop hastalarda postop hastalara göre istatiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olup NT ve TT değerleri istatiksel olarak anlamlı olmasa da düşük olduğu belirlendi. Oksidatif stres parametrelerinden TOS, OSİ, DS/NT, DS/TT ve Nrf2 değerleri de preoperatif hastalarda postoperatif hastalara göre istatiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti.

Sonuç: Dejeneratif rotator manşet yırtığı olan hastalarda artroskopik tamir sonrası klinik olarak tatmin edici düzeyde sonuçlar elde edilebilmektedir. Serum oksidatif stres parametrelerinden TOS, OSİ ve Nrf2'nin dejeneratif rotator manşet yırtığı olan hasta grubunda yüksek seviyelerde saptanması ve operasyon sonrası da yine kontrol grubuna göre daha fazla düzeyde olması rotator manşet dejenerasyonu etiyopatogenezinde total oksidatif stresinde bir faktör olabileceğini düşündürmektedir. Artroskopik tedavi sonrası oksidatif streste azalmanın olması da rotator manşet patolojilerinin başlı başına bir oksidatif stres nedeni olabileceğini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelime: Rotator manşet, oksidatif stres, artroskopi.

Abstract:
Purpose: The study aims to investigate serum oxidative stress parameters and clinical results obtained following arthroscopic repair in the patients with degenerative rotator cuff tears.
Materials and Method: In this prospective study, 30 patients (Group 1) with degenerative rotator cuff tears on their shoulders who underwent arthroscopic surgery were evaluated preoperatively and postoperatively in terms of clinical considerations and oxidative stress parameters. The oxidative biochemical data obtained from serum were compared to the control group consisting of 30 healthy individuals (Group 2) of similar age. Total Antioxidant Level (TAL), Total Oxidant Level (TOL), Oxidative Stress Index (OSI), Thiol / Disulfide balance markers and Nuclear Factor Erythroid-2 Related Factor-2 (Nrf2) enzyme were evaluated as serum oxidative stress parameters of the patients. The clinical evaluation was conducted according to ASES and Constant scores.
Findings: The mean age for Group 1 was 57.33 ± 6.96, and 56.77 ± 6 years for Group 2. Total follow-up time was 12 months for all the patients. A statistically significant increase was observed in preoperative and postoperative ASES and Constant scores of 30 patients in Group 1 (p=0.001). Oxidative stress parameters of TAL, Native thiol (NT) and Native thiol / Total thiol (NT / TT) of the patient group were found to be significantly lower while TOL, OSI, Disulfide / Native thiol (DS / NT), Disulfide / Total thiol (DS / TT) and Nrf2 scores of the same group were significantly higher when compared to the scores of the control group. Preoperative TAL and NT / TT values, among the oxidative stress parameters, were significantly lower than the postoperative values while NT and TT values were found to be low, although not statistically significant. TOL, OSI, DS / NT, DS / TT and Nrf2 preoperative values were also significantly higher than the postoperative values.
Conclusion: Clinically satisfactory results can be obtained after arthroscopic repair in patients with degenerative rotator cuff tears. Preoperative and postoperative higher scores than the control group pertaining to serum oxidative stress parameters of TOL, OSI and Nrf2 in the patient group with degenerative rotator cuff tears suggest that total oxidative stress may be a factor in the etiopathogenesis of rotator cuff degeneration. The decrease in oxidative stress after arthroscopic treatment also reveals that rotator cuff pathology may be a cause of oxidative stress on its own.
Keywords: rotator cuff, oxidative stress, arthroscopy