Aksiyel spondiloartritli hastalarda fleksibilite ölçümünde otur-eriş testinin kullanımı ve geçerliliğinin araştırılması
Investigation of the use and validity of the sit-andreach test in the measurement of flexibility in patients with axial spondyloarthritis
Yazar: ONUR DOĞANER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ İSA CÜCE
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
AKSİYEL SPONDİLOARTRİTLİ HASTALARDA FLEKSİBİLİTE
ÖLÇÜMÜNDE OTUR-ERİŞ TESTİNİN KULLANIMI VE
GEÇERLİLİĞİNİN ARAŞTIRILMASI
ÖZET
Giriş ve Amaç: Aksiyal spondiloartrit (aks-SpA), inflamatuvar bel ağrısı, tutukluk ve
azalmış fleksibilite ile karakterize kronik romatizmal bir hastalıktır. Otur-eriş (O-E)
testi, sağlıkla-ilişkili (fiziksel uygunluk) fleksibiliteyi değerlendirmede yaygın olarak
kullanılan bir testtir. Bu çalışmanın amacı, aks-SpA hastalarında O-E testinin
kullanımının yanı sıra geçerliliği ve güvenilirliğini araştırmaktı.
Gereç ve Yöntem: Araştırmaya, 75 aks-SpA hastası ve eşleştirilmiş 50 sağlıklı kontrol
dâhil edildi. Tüm katılımcılarda O-E testi, düz bacak kaldırma testi (DBKT), aktif diz
ekstansiyon (ADE) testi, modifiye Schober testi (MST), el parmak zemin mesafesi
(EPZM) ve diğer metrolojik ölçümler değerlendirildi. Hastaların bel için ağrı şiddeti
[vizüel analog skala (VAS)], hastalık aktivitesi [Ankylosing Spondylitis (AS) Disease
Activity Score C-reaktif protein (ASDAS-CRP) ve Bath AS Disease Activity Index
(BASDAI)], fonksiyonel durumu [Bath AS Functional Index (BASFI)], radyografik
hasarı [modified Stoke AS Spine Score (mSASSS)] ve yaşam kalitesi [AS Quality of
Life (ASQoL)] değerlendirildi. Hasta grubundan rastgele seçilen 32 katılımcıya O-E
testi, MST ve EPZM ilk değerlendirmeden 7 gün sonra tekrarlandı. O-E testinin
geçerlilik ve güvenirliğini araştırmak için gruplar arası karşılaştırma, korelasyon
analizi, sınıf-içi korelasyon katsayısı (SKK), Bland-Altman analizi ve çoklu doğrusal
regresyon analizi kullanıldı. O-E testinin yapılışı ile ilgili algılanan rahatsızlık düzeyi
likert-tipi skala ile değerlendirildi.
Bulgular: Hasta ve kontrol grubunun ortalama O-E testi skorları sırasıyla 17,94 ±
11,73 cm ve 24,49 ± 7,58, cm idi (p<0,001). Hasta grubunda, O-E testi skorları ile
MST skorları çok düşük düzeyde (r=0,261; p=0,024), ADE testi skorları yüksek
düzeyde pozitif koreleydi (r=0,890; p<0,001). VAS (bel) ve BASFI skorları çok düşük
düzeyde (sırasıyla r=-0,193; p=0,031 ve r=-0,232; p=0,045), EPZM ise yüksek
düzeyde negatif koreleydi (r=-0,723; p<0,001). Buna karşın, O-E testi skorları ile
BASDAI veya ASDAS-CRP, mSASSS ve ASQoL skorları arasında anlamlı ilişki
saptanmadı (hepsi için p>0,05). O-E testi için test-tekrar test SKK 0,978 (%95 güven
aralığı, 0,955 – 0,989) bulundu. Test-tekrar test ölçümleri arasındaki ortalama fark ise
0,305 (%95 güven aralığı, -0,536 – 1,146) idi ve sistematik yanlılık yoktu. Çoklu
doğrusal regresyon analizi EPZM (β=-0,546, p<0,001) ve DBKT (β=0,236, p=0,004)
skorlarının O-E testi skorlarını etkileyen bağımsız değişkenler olduğunu gösterdi. OE
testinin yapılışı ile ilgili algılanan rahatsızlık hasta grubunda ve kontrol grubunda
düşük düzeyde olup birbirine benzerdi (p=0,344).
Sonuç: Bu çalışma, aks-SpA hastalarında fleksibilitenin değerlendirilmesinde O-E
testinin kolay uygulanabilir, geçerli ve güvenilir bir yöntem olduğunu gösterdi. Ayrıca
aks-SpA'da non-farmakolojik tedaviler dışında sıklıkla önerilen egzersiz
programlarının etkinliğini değerlendirmede de alternatif bir test olarak kullanılabilir.
Anahtar Kelimeler: Aksiyal spondiloartrit, fleksibilite, tutukluk, otur-eriş testi,
Schober testi

Abstract:
INVESTIGATION OF THE USE AND VALIDITY OF THE SIT-ANDREACH
TEST IN THE MEASUREMENT OF FLEXIBILITY IN PATIENTS
WITH AXIAL SPONDYLOARTHRITIS
ABSTRACT
Introduction and Aim: Axial spondyloarthritis (ax-SpA) is a chronic rheumatic
disease characterized by inflammatory back pain, morning stiffness, and decreased
flexibility. The sit-and-reach (SR) test is widely used to assess health-related (physical
fitness) flexibility. The aim of this study was to investigate the validity and reliability
of the SR test in patients with ax-SpA.
Materials and Methods: This study included 75 ax-SpA patients and 50 matched
healthy controls. The SR test, straight leg raise (SLR) test, active knee extension
(AKE) test, modified Schober test (MST), fingertip-to-floor distance (FFD), and other
metrological measurements were evaluated in all participants. The visual analogue
scale (VAS) for back pain, Ankylosing Spondylitis (AS) Disease Activity Score Creactive
protein (ASDAS-CRP) and Bath AS Disease Activity Index (BASDAI) for
disease activity, Bath AS Functional Index (BASFI) for functional status, modified
Stoke AS Spine Score (mSASSS) for radiographic damage, and AS Quality of Life
(ASQoL) for quality of life were used. The SR test, MST, and FFD were repeated
seven days after the first measurements in 32 randomly selected participants from the
patient group. A comparison of the two groups, correlation analysis, intraclass
correlation coefficient (ICC), Bland-Altman analysis, and multivariate linear
regression analysis were used to test the validity and reliability of the SR test.
Perceived discomfort associated with the SR test was evaluated using a Likert-type
scale.
Results: The mean SR test scores of the patient and control groups were 17.94 ± 11.73
cm and 24.49 ± 7.58 cm, respectively (p<0.001). In the patient group, MST scores
were very low (r=0.261; p=0.024), and AKE test scores were highly positively
correlated (r=0.890; p<0.001) with SR test scores. The VAS (low back) and BASFI
scores were very low (r=-0.193; p=0.031 and r=-0.232; p=0.045, respectively), and
FFD was highly negatively correlated (r=-0.723; p<0.001) with SR test scores.
However, no significant correlation was found between SR test scores and BASDAI,
ASDAS-CRP, mSASSS, and ASQoL scores (p>0.05 for all). The test-retest ICC for
the SR test was 0.978 (95% confidence interval, 0.955 – 0.989). The mean difference
between test-retest measurements was 0.305 (95% confidence interval, -0.536 – 1.146)
and there was no systematic bias. FFD (β=-0.546, p<0.001) and SLR test (β=0.236,
p=0.004) were independent variables affecting SR test scores. Perceived discomfort
related to performing the SR test was low in the patient and control groups and similar
to each other (p=0.344).
Conclusion: This study showed that the SR test is an easily applicable, valid, and
reliable method for assessing flexibility in patients with ax-SpA. It can also be used as
an alternative test to evaluate the effectiveness of commonly recommended exercise
programs in the management of ax-SpA.
Keywords: Axial spondyloarthritis, flexibility, stiffness, sit-and-reach test, Schober
test