Öğrenme stilleri ve stüdyo mekânı etkileşimi
Learning styles and studio space interaction
Yazar: HALİME TÜRKMEN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM DEMİRKAN
KTO Karatay Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Mimarlık = Architecture
Dizin: COVID 19 = COVID 19 ; Deneysel öğrenme = Experimental learning ; Mekan = Space ; Mimarlık eğitimi = Architectural education ; Öğrenme = Learning

Özet:
Mimarlık eğitiminin yapısı gereği öğrencilerin mekân deneyimlemeleri ve birbirleri ile olan etkileşimleri öğrenme süreçlerini desteklemektedir. Covid 19 Pandemisi sürecinde derslerin tamamı uzaktan eğitim sistemi ile yürütülmüştür. Covid 19 Pandemisi öncesinde mimarlık öğrencileri stüdyo mekânını deneyimlerken Covid 19 Pandemi sürecinde yapılan karantinalar ve beraberinde gelen uzaktan eğitimle öğrenciler öğrenmenin en yoğun olduğu stüdyo mekânından uzak kalmıştır. Normalleşme süreci ile yüz yüze ve hibrit eğitime dönüş yapılmıştır.  
Çalışmanın amacı Covid 19 Pandemisi ile uzaktan eğitim sürecinde deneyimlenen sanal eğitim ortamının ve geleneksel stüdyo ortamının öğrencilerin öğrenme stillerine göre yüz yüze, dijital ve hibrit eğitimdeki etkileşim düzeyini araştırmaktır. Tarama yöntemi ile literatürdeki kaynaklar incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi KTO Karatay Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi, Mimarlık ve İç Mimarlık Bölümü öğrencileridir. Öğrencilerin mimarlık eğitiminde aldığı uygulamalı derslerden biri olan ''Mimari Tasarım Stüdyosu'' dersi üzerinden öğrenme stilleri Kolb Öğrenme Stili Envanteri' ne göre belirlenmiştir. Eğitiminde yüz yüze, uzaktan ve hibrit eğitimi deneyimleyen öğrenciler ile yapılan anket yanıtlar değerlendirilerek kıyaslanmıştır. Anket sorularında stüdyo ortamının beceri ve yetenek geliştiriciliği, etkili iletişim, soyut bilginin somutlaştırılması, motivasyon, verimli çalışma ortamı sağlama durumu, beceri geliştirme, kolektiflik, geri bildirim ve deneyim sağlayıcılığı ve dijitalleşme ana başlıkları içindeki ifadeler ile değerlendirilmeye çalışılmıştır.  Çalışmaya tüm sınıflardan öğrencilerin dahil edilmesindeki sebep her sınıfın farklı eğitim modellerini deneyimlemiş olmasıdır. Bu nedenle öğrenme stillerinin dağılım oranlarının öğrencilerin sınıf düzeylerine, okudukları bölümlere, cinsiyete, göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek için de ki-kare analizi yürütülmüştür. 
Mekâna dair değerlendirmeler ile yüz yüze, dijital ve hibrit eğitim sürecindeki stüdyonun mekânsal deneyimlerine sahip olan ve olmayan öğrencilerin öğrenme stilleri ve mekân etkileşimi arasındaki ilişki incelenmiştir.

Abstract:
The pedagogical framework of architectural education is such that the spatial encounters and social interactions among students serve as a means to facilitate the learning process. Amidst the COVID-19 pandemic, all courses were delivered through the modality of distance education. Prior to the onset of the COVID-19 pandemic, architecture students were able to engage with the studio space in a physical capacity. However, due to the quarantine measures implemented during the pandemic, students were compelled to pursue distance education, which resulted in their inability to access the studio space, which is widely regarded as the most conducive environment for immersive learning. The normalization process resulted in a resurgence of face-to-face and hybrid educational models.The aim of the study is to investigate the interaction level of the virtual education environment and the traditional studio environment experienced in the distance education process with the Covid 19 Pandemic in face-to-face, digital and hybrid education according to students' learning styles. Current sources in the literature and previous studies were examined with the scanning method. The sample of the research is the students of KTO Karatay University Faculty of Fine Arts and Design, Department of Architecture and Interior Architecture. The learning styles of the students were determined according to the Kolb Learning Style Inventory through the "Architectural Design Studio" course, which is one of the applied courses taken in architecture education. The survey responses of students who experienced face-to-face, distance and hybrid education in their education were evaluated and compared. In the survey questions, it was tried to be evaluated with the statements under the main headings of skill and ability development of the studio environment, effective communication, concretization of abstract information, motivation, providing a productive working environment, skill development, collectivity, feedback and experience provider and digitalization.  The reason for including students from all classes in the study is that each class has experienced different education models. For this reason, a chi-square analysis was conducted to examine whether the distribution rates of learning styles differed according to students' grade levels, departments they studied, gender.Spatial evaluations revealed the relationship between learning styles and spatial interaction of students with and without spatial experiences of the studio in face-to-face, digital and hybrid education process.