Müzik öğretmenliği programı piyano derslerinde tek el eserlerin kullanılabilirliği
The usability of one hand piano pieces in the piano courses of music education
Yazar: TUĞBA ÇAĞLAK EKER
Danışman: PROF. ENVER TUFAN
Gazi Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Müzik Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Müzik = Music
Dizin: Aday öğretmenler = Candidate teachers ; Ders programları = Curriculum ; El tercihi = Hand prefecence ; Eğitim programları = Education programs ; Eğitim yöntemleri = Education methods ; Müzik dersi = Music lesson ; Müzik eğitimi = Music education ; Piyano = Piano ; Çalgı eğitimi = Instrumental education ; Çalgılama teknikleri = Instrumentation techniques

Özet:
Müzik öğretmenliği programlarında öğrenim gören öğrenciler çalgı eğitimi kapsamında zorunlu piyano eğitimi görmektedirler. Öğrenciler, piyano öğretmenlerinin oluşturduğu piyano zümresi tarafından daha önce belirlenen ve bulundukları sınıf ve dönemin gerektirdiği seviyedeki kararlaştırılmış eserleri çalışırlar. Ancak hem öğrenci hem öğretmen açısından oldukça hassas ve sistematik bir biçimde ilerleyen bu süreçte beklenmedik durumlar olabilmekte ve öğrenci el veya kol uzuvlarında fiziksel rahatsızlıklara maruz kalabilmektedir. Öğrencilerin fiziksel rahatsızları nedeniyle piyano derslerinden uzaklaşmamaları, öğrenim sürelerini uzatarak zarar görmemeleri, ve halen görev yapmakta olan müzik öğretmenlerinin yaşayabilecekleri benzer sorunlar nedeniyle enstrümanlarından uzak kalmamaları için tek el piyano eserlerinin kullanılabilirliğinin incelenmesi bu çalışmanın problem durumunu oluşturmuştur. Türkiye'de yapılan araştırmalarda müzik öğretmenliği programlarında kullanılan iki elle çalınan piyano literatüründe tek el piyano eserlerinin kullanılabilirliğine yönelik bir çalışmaya rastlanmamıştır. Buradan hareketle yapılan çalışmanın genel amacı; müzik eğitimi anabilim dallarındaki piyano derslerinde tek el eserlerin kullanılabilirliğini araştırmaktır. Bu doğrultuda, tek el piyano repertuarının hazırlanması ve bunlara ilişkin öğrenci ve öğretim üyelerinin görüşlerinin alınması amaçlandığından, araştırmada nitel ve nicel karma model kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda müzik öğretmenliği programlarında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin tek el piyano repertuarına ilişkin görüşlerinin alınması amacıyla anket uygulaması yapılmış ve öğrencilerin görüşleri nicel araştırma yöntemlerinden tarama araştırma modeli ile belirlenmiştir. Araştırmada müzik öğretmenliği programlarında öğrenim gören öğrencilerin piyano dersinde tek el piyano repertuarına ilişkin görüşlerinin belirlenmesinin yanı sıra bu görüşlerinin öğrencilerin cinsiyetlerine, sınıf düzeylerine, ana çalgılarına ve mezun oldukları lise türüne göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi de amaçlanmıştır. Bu bağlamda araştırmanın nicel boyutunda bağımlı değişkenini öğrencilerin tek el piyano repertuarına ilişkin görüşleri; bağımsız değişkenlerini ise öğrencilerin cinsiyetleri, sınıf düzeyleri, ana çalgıları ve mezun oldukları lise türü oluşturmaktadır. Araştırmanın nitel boyutunda üniversitelerin müzik öğretmenliği programlarında görev yapmakta olan öğretim üyelerinin, müzik öğretmenliği programı piyano dersi için oluşturulan tek el piyano repertuarına ilişkin görüşleri ele alınmıştır. Araştırma, nitel araştırma desenlerinden durum çalışmasına örnektir. Araştırmanın evrenini İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan üniversitelerin müzik öğretmenliği programlarına devam eden 2, 3 ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Tek el piyano eserlerinin kullanılabilirliğine yönelik görüşlerin belirlenmesi amacıyla yapılan anket uygulaması sonucunda, araştırmaya katılan öğrencilerin genel olarak olumlu katılım gösterdikleri tespit edilmiştir. Öğrencilerin tek el piyano eserlerinin kullanılabilirliğine ilişkin görüşlerinin cinsiyet, sınıf düzeyi ve mezun oldukları okul türüne göre anlamlı bir farklılık göstermediği görülürken; ana çalgılarına göre farklılık gösterdiği, ana çalgısı bağlama olan öğrencilerin tek el piyano eserlerinin uygulanabilirliğine ilişkin en fazla katılım gösterdiği; ana çalgısı piyano olan öğrencilerin ise en az katılım gösterdiği saptanmıştır. Araştırma kapsamında müzik eğitiminde tek el piyano repertuarının kullanılabilmesi amacıyla etüt, egzersiz ve eser olmak üzere üç ana başlıkta repertuar hazırlanmıştır. Hazırlanan repertuar için öncelikle iki öğretim üyesinin görüşleri alınmıştır. Ardından, oluşturulan repertuarın müzik öğretmenliği programında piyano dersinde öğrencilerin gerekli becerilerini ölçüp ölçemeyeceğinin belirlenmesi amacıyla üç öğretim üyesinden oluşan bir uzman grubu oluşturulmuştur. Repertuarlar uzman grubuna repertuar değerlendirme ölçütlerinin yer aldığı bir kontrol listesi ile incelettirilmiştir. Uzmanların incelemeleri sonucunda elde edilen veriler betimsel istatistik yöntemler kullanarak hesaplanmış ve sonuçlar tablolaştırılarak yorumlanmıştır.

Abstract:
Students studying in Music Teaching programs do take compulsory piano education in the context of instrument training. Students study the musical pieces which have been previously determined by the piano group formed by piano teachers and which are at a level that their class and semester do require. However, during this process which progresses in a very fragile and systematic manner for both students and teachers, some unexpected situations may arise and students might be subject to physical ailments in their hands or arms. For the students not to become distant from piano courses, not to get damaged by having to prolong their education and for them not to stay away from their instruments due to similar problems that their present music teachers might face, examining the usability of single hand piano pieces has formed the problem status of this study. In studies conducted in Turkey, no work has been found in the piano literature used in music teaching programs devoted to the usability of single hand piano pieces. Thus, the general objective of the conducted study is to examine the usability of single hand pieces in piano courses of music departments. Accordingly, with the objective to prepare the single hand repertory and take the opinions of students and faculty members, quantitative and qualitative mixed models have been used in the study. In the qualitative dimension of the study, a survey has been conducted with the aim of taking the opinions of university students studying in music teaching programs about single hand piano repertory, and the opinions of students have been determined with the screening method which is one of the qualitative study methods. In addition to the identification of the opinions of students studying in music teaching programs as to the single hand piano repertory, it has also been targeted to determine whether or not those opinions show a meaningful difference according to the sex, class level, and main instrument of students as well as according to the type of high school they have graduated from. In this context, in the quantitative dimension of the study, the dependent variable has been the opinions of students as to single hand piano repertory while the independent variables have been the sex of students, their class level, their main instrument and the type of high school they have graduated from. In the qualitative dimension of the study, the opinions of faculty members working in the music teaching programs of universities have been examined as to the single hand piano repertory established for the course of piano in the music teaching program. The study is a case study example of qualitative research design. The target population of the study is formed of 2nd, 3rd and 4th class students continuing to music teaching programs in Central Anatolian universities. As a result of the survey conducted in order to determine the opinions related to the usability of single hand piano pieces, it has been determined that students participating in the study had generally exhibited a positive participation. While it has been established that the opinions of students concerning the usability of single hand pieces did not present a meaningful difference according to their sex, class level and the type of school they had graduated from; it has been determined that those opinions presented a meaningful difference as to the type of their main instrument. It has been determined that while students having for main instrument "bağlama" (instrument with three double strings) had shown the highest participation related to the usability of single hand piano pieces; students having for main instrument the piano had shown the lowest participation. Study, exercise and piece have been the three types of repertory that have been prepared in order to enable the use of single hand piano repertory in music education. First the opinions of two faculty members have been taken for the repertory that has been prepared. Then, in order to determine whether or not the prepared repertory could measure the necessary skills of students in the piano course of the music teaching program, an expert group composed of three faculty members has been established. The repertories have been examined by the group of experts with a control list where the repertory evaluation criteria take place. The data obtained as a result of the examination made by experts have been calculated by using descriptive statistical methods and the results have been tabulated and interpreted.