Kardiyak implante edilebilir elektronik cihazların pektoral kasa sabitlenmesinde kullanılan iki dikiş yönteminin akut ve kronik dönemde lead sabitleme etkinliklerinin karşılaştırılması
Comparison of acute and chronic term lead stabilization efficiencies of two suturing methods used in pectoral muscle fixation of cardiac implantable electronic devices
Yazar: MUSTAFA TALHA GÜNEŞ
Danışman: DOÇ. DR. EVRİM ŞİMŞEK
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç

Kardiyak implante edilebilir cihazlar (KİEC) aritmilerin tedavisinde sıkça kullanılmaktadır. Bu cihazların programlandıkları şekliyle çalışabilmeleri için leadlerin etkin bir şekilde sabitlenmesi önem arz etmektedir. Leadlerin pektoral kasa sabitlenmesinde yaygın olarak iki farklı dikiş tekniği kullanılmaktadır (8-dikiş ve O-dikiş tekniği). Bu iki dikiş tekniğinin lead sabitleme etkinliklerini karşılaştıran in-vitro bir çalışma bulunmakla birlikte in-vivo bir çalışma mevcut değildir. Bu çalışmada 8-dikiş ve O-dikiş tekniklerinin pektoral kasa leadlerin sabitlenmesi üzerindeki etkinlikleri karşılaştırılmıştır.

Yöntem

Çalışmaya yirmi adet tavşan ile başlanmış ve tavşanlar eşit sayıda tavşan içeren iki gruba ayrılmıştır. Bir grupta leadler pektoral kasa 8-dikiş tekniğiyle sabitlenmiş, diğer grupta ise O-dikiş tekniği kullanılmıştır. Tavşanlar iki (akut dönem) ve dört hafta (kronik dönem) boyunca izlenmiştir. 

İki haftalık izlem grubunun izlem süresinin sonunda leadler spontan dislokasyon açısından değerlendirilmiş, leadlerin en az 10 N traksiyon kuvvetine dayanıklılıkları araştırılmış ve leadlerin sleeve içerisinde sabit kalıp kalmadığı ölçümle doğrulanmıştır. Dört haftalık izlem grubunun izlem süresinin sonunda ise bu kriterlere ek olarak dikişin geçtiği bölgeyi de içine alacak şekilde alınan pektoral kas biyopsi örneklerinde nekroz araştırılmıştır. Günlük pratikte daha hızlı ve kolay olduğu için tercih edilen O-dikiş tekniği ile 8-dikiş tekniğinin lead sabitleme işlemi için gereksindiği süre her iki dikiş tekniği grubunda işleme alınan son iki tavşan üzerinde ölçülmüştür.

Bulgular

İki haftalık izlem grubunda 7 tavşan (4 tane 8-dikiş, 3 tane O-dikiş), dört haftalık izlem grubunda ise 9 tavşan (5 tane 8-dikiş, 4 tane O-dikiş) sonuçlar için değerlendirilmiştir. İzlem süresinde 4 tane tavşan exitus kabul edilmiş, bunlar içindeki iki tane tavşan anestezi komplikasyonu nedeniyle işlem esnasında exitus olmuştur. Exitus olan tavşanların postmortem incelemesinde lead veya dikiş ile ilgili bir komplikasyon izlenmemiştir. 

	Akut ve kronik dönemde değerlendirilen 8-dikiş tekniğiyle sabitlenen leadlerin tamamında (9 tavşan) leadlerin izlem süresi boyunca yerini koruduğu, leadlerin 10 N traksiyon kuvvetine dayanıklı olduğu ve leadlerin sleeve içinde sabit kaldığı saptanmıştır.

	İki haftalık izlem grubundaki O-dikiş tekniğiyle sabitlenen leadlerin (3 tavşan) yerinde sabit kaldığı izlenmiştir. Bu leadlerin yalnızca bir tanesinde 10 N traksiyon kuvvetine dayanıklılık saptanmıştır. Bu lead için yapılan ölçümde leadin sleeve içinde 0,5 cm disloke olduğu saptanmıştır.

	Dört haftalık izlem grubundaki O-dikiş tekniğiyle sabitlenen leadlerin (4 tavşan) bir tanesinde sadece leadin disloke olduğu izlenirken bir diğer leadin sleeve ile birlikte disloke olduğu izlenmiştir. Diğer leadlere uygulanan 10 N traksiyon kuvvetine sadece bir lead dayanıklılık göstermiştir. Bu lead için yapılan ölçümde leadin sleeve içinde dislokasyon izlenmezken sleeve ile birlikte ayrılmış olan leadin ayrıca sleeve içinde 0,8 cm disloke olduğu görülmüştür. Dört haftalık izlem grubunda 8 tavşan materyali patolojik incelemeye tutulmuştur. İncelenen 5 adet 8-dikiş tekniği uygulanan tavşanların hiçbirinde nekroz izlenmezken O-dikiş tekniği uygulanmış 3 tavşan materyalinden 2'sinde nekroz izlenmiştir.

	Her iki dikiş tekniğine ait işleme alınan son iki tavşanda leadlerin sabitlenmesi için gereken süre O-dikiş tekniği için ortalama 215 sn, 8-dikiş tekniği için ortalama 313,5 sn olarak saptanmıştır.

Sonuç

	KİEC leadlerinin pektoral kasa sabitlenmesinde 8-dikiş tekniği O-dikiş tekniğine göre akut ve kronik dönemde daha etkili mekanik sabitleme sağlamaktadır. O-dikiş tekniği kronik dönemde nekroz riskini artırmaktadır. O-dikiş tekniğinin uygulanması 8-dikiş tekniğine göre yalnızca 98,5 sn daha hızlıdır ve lead sabitleme etkinliği göz önüne alındığında avantaj sağlayacak kadar işlem süresini kısaltmamaktadır.

Abstract:
Purpose

	Cardiac implantable electronic devices (CIED) are frequently used in treatment of arrhythmias. Stable lead position is important for proper work of the CIEDs. There are two suturing techniques that commonly used to fix the leads to pectoral muscle (simple knot and anchor knot techniques). While there is one in-vitro study comparing lead stabilising efficacy of these two techniques, there is no in-vivo study in  the literature. In this in-vivo study, lead stabilisation efficacy of these two techniques on pectoral muscle was compared .

Methods

Twenty rabbits were included in this study and they were divided into two equal groups. The anchor knot technique was used in one group while the simple knot technique was used in other group. The rabbits was followed up two weeks (acute term) and four weeks (chronic term).

At the end of the acute term, the leads were evaluated for spontaneous dislocation and resistance of the leads to at least 10 N of traction force. Whether the leads remained stabilised in sleeve was confirmed by measurement.

At the end of four weeks, in addition to these criteria, necrosis was evaluated on pectoral muscle biopsy specimens that including the area where suture was taken.

The two suturing techniques were also compared for procedural time on the last two rabbits of the each group.

Results

	Seven and nine rabbits were evaluated for outcomes in two-week and four-week follow-up groups, respectively. Four rabbits died which two of them died by anesthetical complications. No lead- or suture-related complications were observed at postmortem examinations of dead rabbits.

In acute and chronic terms all leads fixed by anchor knot technique remained in sleeve and were resistant to at least 10 N of traction force. The leads fixed by simple knot (three rabbits) remained their position in the acute term while only one of them were found to be resistant to at least 10 N of traction force. 0,5 cm dislocation was observed between that lead and its sleeve.

Only two of the leads fixed by simple knot in chronic term (four rabbits) remained their position. In one of them lead and sleeve dislocated together while the other lead is found seperately dislocated from its sleeve. One of the two other leads was resistant to at least 10 N of traction force and that lead was in stable position in sleeve. However 0,8 cm dislocation was observed in the lead which was dislocated from pectoral muscle with sleeve.

Eight rabbits' specimens were evaluated for necrosis. Two of the 3 simple knot group had necrosis however any of the 5 rabbits that included in anchor knot technique group had necrosis.

In the last two rabbits of each suturing technique group, the time required for complete stabilisation process were 215 s and 313,5 s for simple knot and anchor knot techniques, respectively. 

Conclusion

The anchor knot technique provided more effective mechanical stabilisation compared to simple knot technique in acute and chronic terms. Simple knot technique increased necrosis risk in chronic term. Applying the simple knot technique was faster than anchoring knot technique by only 98,5 s. However this time difference is not long enough for considering importance of lead stabilization efficiency of anchor knot technique.