Oküler yüzey toksisitesi nedeniyle otolog serum ya da suni gözyaşi kullanan glokom hastalarinda oküler yüzey özelliklerinin multiparametrik karşilaştirilmasi
Multiparametric comparison of ocular surface properties in glaucoma patients using autologous serum or artificial tears due to ocular surface toxicity
Yazar: MELEK KÖROĞLU CANLI
Danışman: DOÇ. DR. GÖZDE ŞAHİN VURAL
Balıkesir Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Topikal antiglokomatöz kullanımına bağlı oluşan oküler yüzeydeki toksisitenin otolog serumla ve preservansız suni gözyaşı ile tedavi edilerek, etkinliklerinin multiparametrik olarak karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Prospektif olarak planlanan bu çalışmada Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı'nda takip edilen topikal antiglokomatözlere karşı oküler yüzey toksisitesi gelişen 31 hastanın 31 gözü dahil edilmiştir. Oküler yüzey hastalığı nedeni ile semptomları bulunan tüm hastaların topikal tedavileri sonlandırılıp oral antiglokomatöz tedavi başlanmıştır. Hastalar randomize iki gruba ayrılarak bir ay boyunca suni gözyaşı ya da otolog serum başlanmıştır. Hastaların ilk başvuruda ve bir aylık tedavi sonucunda demografik verileri, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği(EİDGK), göz içi basıncı, antiglokomatöz kullanım süresi, semptomların varlığı, biyomikroskopik muayene ile kayıt altına alınan bulguları ve gözyaşı kırılma zamanı(GYKZ), oküler yüzey boyanma skoru(OYBS), Schirmer testi, korneal duyarlılık ölçümü (Cochet Bonnet Estezyometri), oküler yüzey hastalık indeksi (OYHİ) skorlaması, meibografi kayıp derecesi ve kayıp alanı, konjonktivada Matriks Metalloproteinaz-9 ( MMP-9)varlığı gibi oküler yüzey parametreleri kayıt altına alınmıştır. Verilerin analizi IBM SPSS 23.0 paket programında yapıldı ve p<0.05 için sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Suni gözyaşı ile tedavi edilen 15 kişilik grupta ortalama yaş 62,4±6,1 yıl,  otolog serum ile tedavi edilen 16 kişilik grupta ortalama yaş 63,8±11,2 yıl idi. Tedavi grupları arasında EİDGK (p=0,534), GİB  (p=0,798),düzeltilmiş GİB (p= 0,810), antiglokomatöz kullanım süresi (p= 0,176) açısından istatistiksel anlamlı farklılık yoktu. Semptomlarda her iki grupta da iyileşme olmasına rağmen otolog serumun suni gözyaşına üstünlüğü yanma(p= 0,043) ve batma (p= 0,039) semptomlarında gösterilmiştir. Tüm bulgularda her iki tedavi grubunda iyileşme olmasına rağmen konjonktival hiperemi(p=0,044), kemozis (p= 0,025), konjonktival yapışıklık(p=0,027), korneal vaskülarizasyon-limbal yetmezlik(p=0,027) açısından otolog serumun suni gözyaşına daha etkili olduğu gösterilmiştir. Suni gözyaşı ile tedavi edilen grupta GYKZ (p= 0,005), OYBS (p=0,006), OYHİ (p=0,004) parametrelerinde iyileşme saptanmıştır. Otolog serum ile tedavi edilen grupta GYKZ(p=0,001), OYBS(p=0,003), OYHİ (p=0,001) ve korneal duyarlılık (p= 0,016)parametrelerinde iyileşme saptanmıştır. Bir aylık tedavi sonucunda otolog serum suni gözyaşına OYBS (p=0,042), OYHİ (p= 0,061) ve korneal duyarlılık (p=0,029) açısından istatistiksel üstünlük sağlamıştır. Schirmer testi, GYKZ, konjonktival MMP-9 pozitiflik yüzdesi, meibografi kayıp derecesi ve kayıp alan oranı açısından tedavi gruplarının birbirine üstünlükleri anlamlı bulunmamıştır.
Sonuç: Otolog serum tedavisinin antiglokomatöz toksisitesine bağlı oküler yüzey sorunu olan hastalarda korneal duyarlılıkta iyileşme, inflamasyonu azaltıcı etkisi ve semptomları azaltıcı etkisi mevcutken, kısa süreli tedavide kronik bulguları iyileştirici etkisi ve inflamasyon üzerine suni gözyaşına üstünlüğü gösterilememiştir.

Abstract:
Purpose: It was aimed to multiparametrically compare the treatment effectiveness of ocular surface toxicity caused by topical antiglaucomatous use by treating it with autologous serum and preservative-free artificial tears.
Materials and Methods: This prospectively planned cancer was included in 31 eyes of 31 patients who were followed up in the Department of Ophthalmology, Balıkesir University Faculty of Medicine, using topical antiglaucomatous agents to eliminate the harmful effects on the ocular surfaces. In all patients scheduled for ocular surface disease, topical treatments were discontinued and oral antiglaucomatous treatment was started. The patients were randomly divided into two groups and either artificial pain or autologous serum was used for one month. Demographic data, best-corrected visual acuity (BCVA), intraocular pressure, duration of antiglaucomatous use, lifespan, expenditure recorded by biomicroscopic examination and burst refraction time (BUT), ocular surface staining were recorded at the first admission and after one month of treatment. Cutting of the ocular surface such as score (OXFORD), Schirmer test, corneal images (Cochet Bonnet Estesiometry), ocular surface disease index (OSDI) scoring, meibography degree and area, presence of Matrix Metalloproteinase-9 (MMP-9) in the conjunctiva. Data analysis was performed using the IBM SPSS 23.0 package program, and results were considered significant for p<0.05.
Results: The mean age in the group of 15 people treated with artificial tears was 62.4±6.1 years, and the mean age in the group of 16 people treated with autologous serum was 63.8±11.2 years. There was no statistically significant difference between the treatment groups in terms of BCVA (p = 0.534), IOP (p = 0.798), corrected IOP (p = 0.810), and duration of antiglaucomatous use (p = 0.176). Although there was improvement in symptoms in both groups, the superiority of autologous serum over artificial tears was demonstrated in burning (p = 0.043) and stinging (p = 0.039) symptoms. Although all findings improved in both treatment groups, autologous serum was more effective than artificial tears in terms of conjunctival hyperemia (p = 0.044), chemosis (p = 0.025), conjunctival adhesion (p = 0.027), corneal vascularization-limbal insufficiency (p = 0.027). shown. In the group treated with artificial tears, an improvement was found in the parameters of BUT (p= 0.005), OXFORD(p=0.006), and OSDI(p=0.004). In the group treated with autologous serum, an improvement was detected in the parameters of BUT(p = 0.001), OXFORD (p=0.003),OSDI (p = 0.001) and corneal sensitivity (p = 0.016). As a result of one-month treatment, autologous serum was statistically superior to artificial tears in terms of OXFORD (p = 0.042), OSDI(p = 0.061) and corneal sensitivity (p = 0.029). The superiority of the treatment groups was not found to be significant in terms of Schirmer test, BUT, conjunctival MMP-9 positivity percentage, meibography loss degree and loss area ratio.
Conclusion:  While autologous serum treatment has an improvement in corneal sensitivity, an inflammation-reducing effect and a symptom-reducing effect in patients with ocular surface problems due to antiglaucomatous toxicity, its healing effect on chronic findings in short-term treatment and its superiority over artificial tears on inflammation have not been demonstrated.