COVID-19 nedeniyle yatan hastaların sonuçları ve taburculuk sonrası komplikasyonlarının incelenmesi
Investigation of the consequences and post discharge complications of installed patients for COVID-19
Yazar: ERHAN AYAS
Danışman: PROF. DR. SAVAŞ ÖZTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: COVID 19 = COVID 19 ; Komplikasyonlar = Complications ; Taburcu olmak = Patient discharge ; Yatan hastalar = Inpatients

Özet:
AMAÇ: COVID-19 hastalığına yönelik gelişebilecek olası komplikasyonların yeterince bilinmemesi, bu bağlamda yetersiz tedavi uygulanması ve sonrasında hasta takibinin efektif yapılamaması COVID-19 hastalığına bağlı YBÜ yatışı, morbidite ve mortaliteyi arttıran önde gelen sebeplerindendir. Öte yandan COVID-19 hastalarının taburculuk sonrasındaki durumları ile ilgili yeterli miktarda ve ayrıntılı çalışmalara ihtiyaç vardır. Bu nedenle çalışmamızda hastanemizde COVID-19 nedeniyle yatırılıp tedavi verilerin hastalarımızın sağkalımı dahil genel sonuçlarını, laboratuvar verilerini ve taburculuk sonrası izlemi ve komplikasyonlarını irdeleyerek bu verilerinin bilimsel alana taşınması ile hastalara daha doğru tedavi sunulmasını ve takibine katkı sağlanmasını amaçladık.
BULGULAR: Asetilsalisilik asit kullananların taburculuk sonrası yeni tanı KOAH oranı kullanmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksekti. Tedavide kullanılan ilaçlardan glukokortikoid, tocilizumab, anakinra, kolşisin, İVİG kullanan hastaların YBÜ İhtiyacı Entübasyon, NİMV oranları kullanmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptandı. Bizim çalışmamızda tedavisinde DMAH kullananlarda yeni tanı kanamalı hastalık görülme oranı %2 olup DMAH kullanmayanlarda bu oran %5,4 olarak tespit edilmiştir. Hidroksiklorokin kullananların kanamalı hastalık yeni tanı oranları kullanmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunmuştur(p=0,004). Beck depresyon ölçeği sınıflamasında COVID-19 korkusu ölçeği puanının ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptadık (p=0,024). COVID-19 korkusu ölçeği puanı Beck depresyon ölçeği şiddetli olanlarda hafif olanlara göre daha yüksekti (p=0,004). Sigara içme durumlarında COVID-19 korkusu ölçeği puanlarında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı. Hiç içmemiş veya bırakmış olanların COVID-19 korkusu ölçeği puanı sigara içenlere göre istatistiksel olarak anlamlı yüksekti. Bizim çalışmamızda ise cinsiyet gruplarında Beck depresyon ölçeği sınıflaması ve COVID-19 korkusu ölçeği puanının değerlendirilmesinde istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,116 p=0,074). 
GEREÇ VE YÖNTEMLER: Çalışmamıza hastanemizde COVID-19 tanısıyla hastanemizde yatışı olup taburcu edilen hastaların yatış esnasında elde edilen verileri, ayrıntılı anamnezleri ve fizik muayene bulguları, laboratuar testleri, uygulanan tedaviler ve sonuçlarıyla ilgili sorulara hastane kayıtlarından (hekim notları, hemşire kayıtlar, tedavi tabelaları, hastane bilgi yönetim sistemimizdeki her türlü laboratuar ve görüntü raporları vb.) elde edildi. Ayrıca taburculuk sonrası birinci yıl içerisindeki olası gelişebilecek komplikasyonlarını sorgulayan bilgileri ise hastalarla veya birinci derece yakınlarıyla birebir görüşme yöntemi (poliklinik kontrolü esasında veya telefon ile) öğrenildi. Biyokimyasal kan testleri (Hemogram, kreatinin, sodyum, potasyum, albümin, CK, troponin, amilaz, lipaz, AST, ALT, LDH, CRP, troponin, prokalsitonin, d-dimer, ferritin) sonuçları incelendi. Hastaların ruhsal durumlarını değerlendirmek amacıyla Beck Depresyon Ölçeği ve COVID-19 Korkusu Ölçeği kullanıldı. Hastaların internasyon öncesi toraks tomografisindeki tutulumları hafif, orta ve ağır olarak derecelendirildi. Yatışları süresince aldıkları tedaviler değerlendirildi. Mortalite belirteçleri olarak solunum sayısı, oksijen saturasyonu, d-dimer, LDH, ferritin, fibrinojen ve lenfosit sayısı göz önüne alındı; bu parametrelerin internasyon öncesi ve internasyon esnasındaki değerleri değerlendirildi. Hastaların çıkış şekli taburcu, yoğun bakım ünitesine sevk şeklinde gruplandırıldı. Ayrıca hastanede kalış süresi, mortalite ve klinik sonlanımları ile ilgili veriler kaydedildi.SONUÇ: Komorbid durumlardan DM olan hastaların entübasyon oranı DM olmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulduk (p=0,018), diğer komorbid durumların varlığında entübasyon, YBÜ ihtiyacı ve NİMV ihtiyacı anlamlı farklılık göstermedi. DMAH / heparin kullananların DM yeni tanı oranları kullanmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı düşük saptadık. Taburculuk sonrası devam eden şikayetlerden öksürük, koku bozukluğu, saç dökülmesi oranlarında takipte düşüş; efor kapasitesinde eskiye göre azalma, sıcak basması, çarpıntı hissinde artış vardı. COVID-19 komplikasyonlarına yönelik edinilen tecrübelerimizin ulusal ve uluslararası tıp camiasında paylaşılması gelecekte ortaya çıkacak benzer salgınlara hazırlık, müdahale, korunma politikalarının oluşturulmasına, tanı ve tedavi stratejilerinin geliştirilmesine katkı sağlayabilir.
Anahtar Kelimeler: COVID-19, COVID-19 Tedavisi, COVID-19 Komplikasyonları, COVID-19 Sonrası Dönem

Abstract:
OBJECTIVE: Not knowing enough about possible complications related to COVID-19 disease, applying inadequate treatment in this context, and ineffective follow-up of patients afterward are the leading causes of ICU hospitalization due to COVID-19 disease, increasing morbidity and mortality. On the other hand, there is a need for adequate and detailed studies on the post-discharge status of COVID-19 patients. For this reason, in our study, we aimed to provide more accurate treatment and contribute to the follow-up of patients hospitalized due to COVID-19 by examining the general results of the treatment data, including the survival of our patients, laboratory data, and post-discharge follow-up and complications, and transferring these data to the scientific field.
RESULTS: The rate of newly diagnosed COPD after discharge of acetylsalicylic acid users was statistically significantly higher than those who did not use it. Patients using glucocorticoids, tocilizumab, anakinra, colchicine, İVİG among the drugs used in the treatment, ICU Need Intubation, and NIMV rates were found to be statistically significantly higher than those who did not use it. In our study, the rate of newly diagnosed bleeding disease was 2% in those who used LMWH for their treatment, and this rate was 5.4% in those who did not use LMWH. The rate of a new diagnosis of hemorrhagic disease in those using hydroxychloroquine was found to be statistically significantly higher than those who did not use it (p=0.004). We found a statistically significant difference in the mean scores of the COVID-19 fear scale in the Beck depression scale classification (p=0.024). The COVID-19 fear scale score was higher in the severe Beck depression scale than the mild ones (p=0.004). A statistically significant difference was found in the COVID-19 fear scale scores in smoking situations. The COVID-19 fear scale score of those who have never smoked or quit was statistically significantly higher than those who smoked. In our study, however, no statistically significant difference was found in the assessment of Beck depression scale classification and COVID-19 fear scale scores in gender groups (p=0.116 p=0.074).
MATERIALS AND METHODS: The data obtained during hospitalization, detailed anamnesis and physical examination findings, laboratory tests, treatments applied, and the results of the patients who were hospitalized and discharged from our hospital with the diagnosis of COVID-19 were included in our study from hospital records (physician notes, nurse records, treatment charts, All kinds of laboratory and image reports, etc. in our hospital information management system) were obtained. In addition, information about possible complications that may develop in the first year after discharge was learned, and the method of one-to-one interviews with patients or their first-degree relatives (based on polyclinic control or by phone). Results of biochemical blood tests (hemogram, creatinine, sodium, potassium, albumin, CK, troponin, amylase, lipase, AST, ALT, LDH, CRP, troponin, procalcitonin, d-dimer, ferritin) were analyzed. Beck Depression Scale and COVID-19 Fear Scale were used to evaluate the mental status of the patients. The involvement of the patients in the pre-international thorax tomography was graded as mild, moderate, and severe. The treatments they received during their hospitalization were evaluated. Respiratory rate, oxygen saturation, d-dimer, LDH, ferritin, fibrinogen, and lymphocyte count were considered as mortality markers; The values of these parameters before and during internation were evaluated. The way of discharge of the patients was grouped as discharge and referral to the intensive care unit. In addition, data on length of hospital stay, mortality, and clinical outcomes were recorded.
CONCLUSION: We found that the intubation rate of patients with DM, which is one of the comorbid conditions, was statistically significantly higher than those without DM (p=0.018), in the presence of other comorbid conditions, the need for intubation, ICU need, and NIMV did not differ significantly. We found statistically significantly lower DM new diagnosis rates of LMWH / heparin users compared to those who did not. A decrease in the rates of cough, odor disorder, and hair loss, which are the complaints that continue after discharge; There was a decrease in effort capacity, hot flashes, and an increase in palpitation compared to the past. Sharing our experience of COVID-19 complications in the national and international medical community may contribute to the preparation, intervention, prevention policies, and the development of diagnosis and treatment strategies for similar epidemics that may occur in the future.
Keywords: COVID-19, COVID-19 Treatment, COVID-19 Complications, Post-COVID-19 Period