Hipertrofik obstruktif kardiyomiyopati tanılı hastalarda ameliyat prosedürüne göre postoperatif erken ve orta dönem değerlerdirilmesi
Evaluation of postoperative early and mid-term results according to the surgical procedure in patients with hypertrophic obstructive cardiomyopathy
Yazar: MUSTAFA KARAARSLAN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMED YANARTAŞ ; UZMAN HASAN ERDEM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğt. Ve Arş. Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Cerrahi-kardiyovasküler = Surgery-cardiovascular ; Hipertrofi = Hypertrophy ; Kardiyomiyopati-hipertrofik = Cardiomyopathy-hypertrophic ; Mitral kapak = Mitral valve ; Mitral kapak yetmezliği = Mitral valve insufficiency ; Postoperatif dönem = Postoperative period ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Ventriküler fonksiyon-sol = Ventricular function-left

Özet:
Amaç: Septal miyektomi; semptomatik hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopatili hastalarda altın standart tedavi yöntemidir. Bu çalışma ile klasik morrow ve modifiye morrow ameliyatı yapılan hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopatili hastaların erken ve orta dönem sonuçlarının sonuçlarının karşılaştırılması amaçlandı.
Gereç ve Yöntem:  Retrospektif olarak tasarlanan çalışmaya 2014-2019 yılları arasında septal miyektomi ameliyatı yapılan 48 hasta dahil edildi. Hastalar ameliyat prosedürüne göre iki gruba ayrıldı. Bu hastalardan 28'i klasik morrow, 20' si modifiye morrow tekniği ile ameliyat edilmiştir. Gruplar arası demografik/hasta verileri, preoperatif ve postoperatif septal kalınlık, sol atriyum çapı, kalıcı pacemaker ihtiyacı, sol vetrikül outflow gradiyent değerleri, ve mitral kapak yetmezlik dereceleri değerlendirildi.
Bulgular: Klasik Morrow ve Modifiye Morrow gruplarının yaş ortalamaları, cinsiyet dağılımları, boy, kilo ortalamaları arasında anlamlı bir fark gözlenmedi (p > 0,05).  Gruplar arası Diyabet,  KOAH varlığı, kalıcı pacemaker ihtiyacı, kross ve tpz, postoperatif ekstübasyon süresi, yoğun bakım yatış süresi, hastanede kalış süreleri arasında anlamlı bir fark gözlenmedi (p > 0,05). Klasik morrow grubunda 9, modifiye morrow grubunba 7 hastaya mitral kapak replasmanı yapılmıştır. Klasik morrow grubunda 4 hastaya mitral ring annuloplasti ameliyatı yapılmıştır. Gruplar arası ventriküler septal kalınlık, ejeksiyon fraksiyonu açısından arasında anlamlı bir fark gözlenmedi (p > 0,05). Modifiye morrow grubunun preoperatif- postoperatif gradiyent düzelme ortalamaları klasik morrow grubunun ortalamalarından anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,0001). Gruplar arası preoperatif- postoperatif mitral kapak yetmezlik düzelme ortalamaları arasında anlamlı farklılık gözlenmedi. (p=0,693).
Sonuç: Klasik morrow ve modifiye morrow prosedürü sol ventrikül çıkış yolu obstrüksiyonu azaltıp hastaların semptomlarının hafiflemesini sağlamaktadır. Modifiye morrow miyektomi prosedürünün sol ventrikül çıkım yolu gradiyentinin düşürülmesi ile birlikte mitral kapak replasmanı insidansının azalması açısından klasik morrow prosedürüne göre daha üstün olduğu görülmüştür. Kısıtlı hasta sayısına rağmen bu çalışmadan elde edilen veriler yapılacak daha büyük, prospektif çalışmalar için yol gösterici olacaktır.
Anahtar Kelimeler: Hipertrofik Obstrüktif Kardiyomiyopati, Sol Ventrikül Outflow Tract, Sistolik Anterior Motion

Abstract:
Objective: Septal myectomy; is the gold standard treatment for patients with symptomatic hypertrophic obstructive cardiomyopathy. The aim of this study was to compare early and midterm surgical results of patients with hypertrophic obstructive cardiomyopathy underwent either classic Morrow septal myectomy or modified morrow surgery.
Material and Method: This retrospective study included 48 patients who underwent septal myectomy surgery between 2014-2019. Among them, 28 patients were treated by the classic Morrow myectomy and 20 patients via the modified procedure. Intergroup preoperative demographic / patient data,  preoperative and postoperative septal thickness, left atrium diameter, left ventricular outflow tract (LVOT) pressure gradient (PG), and the presence of a permanent pacemaker and mitral valve insufficient grade were recorded after operation and follow-up.
Results: There was no significant difference between the mean age, gender distribution, height, weight average of Classic Morrow and Modified Morrow groups (p> 0.05). There was no significant difference between the groups in terms of diabetes mellitus, presence of COPD, need for permanent pacemaker, cross and tpt, postoperative extubation time, ICU stay, hospital stay (p> 0.05).  9 patients in the classic morrow group and 7 patients in the modified morrow group was underwent mitral valve replacement. 4 patients in the classic morrow group undervent mitral ring annuloplasty. There was no significant difference between groups in terms of ventricular septal thickness and ejection fraction (p> 0.05). The mean preoperative and postoperative gradient improvement of the modified morrow group was significantly higher than that of the classical morrow group (p = 0.0001). There was no significant difference between preoperative and postoperative mitral valve insufficiency improvement between the groups. (P = 0.693).
Conclusion: The classic morrow and modified morrow procedure reduces left ventricular outflow obstruction and alleviates symptoms. The modified morrow myectomy procedure was found to be superior to classical morrow procedure in terms of decreasing the incidence of mitral valve replacement with decreasing left ventricular outflow tract pressure gradient. Despite the limited number of patients, the data from this study will guide to the larger prospective studies in the future.
Key Words: HOCM = hypertrophic obstructive cardiomyopathy, LVOT = left ventricular
outflow tract, SAM = systolic anterior motion.