Göç ve kente uyum; Çay Mahallesi örneği (Mersin)
Migration and adaptation to the city; the case of Çay Mahallesi (Mersin)
Yazar: MAHMUT ÇELİKEL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ SEÇKİN HARDAL
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Coğrafya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Coğrafya = Geography ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Göçler = Migrations ; Kentleşme = Urbanization ; Kentsel yaşam = Urban life ; Mahalleler = Neighborhoods ; Mersin = Mersin ; Uyum = Adaptation ; İç göçler = Internal migrations

Özet:
Türkiye'de nüfusun hızlı artışı ve tarımda makineleşme sonucunda 1950'li yıllardan itibaren kırsal alanlardan kentsel alanlara doğru göçler yaşanmaya başlanmıştır. Plansız gerçekleşen bu göçler ilk yıllarda Ankara, İstanbul, İzmir gibi büyük kentlere doğru olmuştur. Daha sonraki yıllarda Adana, Mersin, Antalya gibi diğer büyük kentlerde bu göçlerden etkilenmiştir. Göç sürecinde yaşanan birçok zorluğun yanı sıra kırsal alandan kentsel alanlara göç eden bireyler kent yaşamına uyumda zorluklar yaşamışlardır. Bu çalışmanın çıkış noktasını da Çay mahallesine yaşanan göç sürecinde karşılaşılan zorluklar ve kente uyum konusunu araştırmak oluşturmuştur. Çalışma sahasını oluşturan Çay Mahallesi Mersin kentinin Akdeniz ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahalle özellikle 1980'li yıllar itibariyle Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinin kırsal alanlarından göç eden bireyler tarafından kurulmuştur.
Bu çalışmanın temel amacı kentsel alanlara göç eden bireylerin kentsel uyumu sağlayıp sağlamadıkları ve göç sürecinde karşılaştıkları zorlukları araştırmaktır. Bu doğrultuda nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme yöntemine başvurulup Çay mahallesine göç ile gelmiş 50 kişi ile görüşmeler yapılmıştır. Yapılan görüşmeler betimsel analiz yöntemi ve içerik analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Göç edildikten sonraki yaşanılan süreç ve göç eden bireylerin kente uyum sağlayıp sağlayamadıkları araştırılmıştır. Yapılan görüşmeler sonucunda görüşmecilerin kent imkânlarından yeterince faydalanamadığı, kente uyum sağlayamadıkları ve imkânlarının olması durumunda geri dönmeye istekli oldukları tespit edilmiştir. Eğitim seviyesi ve ekonomik şartların kente uyum noktasında önemli faktör olduğu sonucu elde edilmiştir. Eğitim seviyesi düşük ve ekonomik olarak alt gelire sahip bireylerin kent imkânlarından yeterince faydalanamadığı tespit edilen bir diğer sonuçtur. Görüşmeciler oturdukları mahalleye yüksek oranda aidiyet hissederken kentin bütününe ve kent yaşamına aidiyet duymamaktadırlar.

Abstract:
As a result of the rapid growth of the population and mechanization in agriculture in Turkey, migration from rural areas to large areas began to occur since the 1950s.  These unplanned migrations were towards big cities such as Ankara, Istanbul and Izmir in the first years.  In the following years, other big cities such as Adana, Mersin and Antalya were affected by these migrations.  In addition to many difficulties experienced during the migration process, children who migrated from rural areas to outside areas experienced difficulties in adapting to urban life.  The aim of this study was to investigate the difficulties of the migration processes and the results of adaptation to the city from this exit point to the Çay neighborhood.  Çay Mahallesi, which constitutes the study area, is a neighborhood of the Akdeniz district of Mersin city.  The neighborhood was established especially in the late 1980s by communities who migrated from the rural areas of Eastern and Southeastern Anatolian regions.
In this context, the main purpose is to investigate whether comprehensive areas provide coverage of cells that migrate and whether they encounter in the migration process.  In this direction, the semi-search method, one of the qualitative research methods, was applied and meetings were held with 50 people who migrated to the Çay neighborhood.  The interviews were analyzed with descriptive analysis method and content analysis method.  The next process of migration and whether the migrating individuals can adapt to the city were investigated.  As a result of the interviews, it was determined that the interviewees could not make use of the city's facilities sufficiently, that they could not adapt to the city, and that they went back if they had the opportunity.  It has been concluded that education level and economic conditions are important factors in adapting to the city.  Another result is that individuals with low educational level and low economic income cannot benefit from urban opportunities sufficiently.  While the interviewees have a high level of belonging to the neighborhood they live in, they do not feel any help to the whole city and city life.