Ortaöğretim 11. sınıf öğrencileriyle süreçsel drama temelli felsefe öğretim
Processive drama based philosophy teaching with 11th grade secondary school students
Yazar: SİBEL KIŞ ALTIPARMAK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ İHSAN METİNNAM
Ankara Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı / Yaratıcı Drama Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Felsefe = Philosophy ; Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Modern felsefe = Modern philosophy ; Siyaset felsefesi = Political philosophy ; Skolastik felsefe = Scholastic philosophy ; Süreç drama = Process drama ; Yaratıcı drama = Creative drama

Özet:
Bu araştırmanın temel amacı, 15-17. yüzyıl ve 18-19. yüzyıl felsefesinde sanat eserlerinin ön metin olarak kullanıldığı yaratıcı drama yaklaşımlarından süreçsel dramanın öğrenmeye etkisini incelemektir. Bu amaçla tema ve öğrenme alanına uygun olabilecek sanat eserleri seçilmiştir. Seçilen eserler arasında Umberto Eco'nun "Gülün Adı" romanı, Raffaello'nun "Atina Okulu Freski", Shakespeare'in "Hamlet" oyunu, Bertolt Brecht'in "Galileo" oyunu ve Goya'nın "Aklın Uykusu Canavarlar Yaratır" tablosu yer almaktadır. Bowell ve Heap'in süreçsel drama ilkeleri doğrultusunda atölyeler oluşturularak, felsefe tarihinin problemleri sanat eserlerinin karakterleriyle bir kurguda buluşturulup felsefi tartışmalar yapılmıştır. Çalışma grubu, 21 kişiden oluşan 11. sınıf öğrencilerinden seçilmiş ve çalışma 6 hafta süresince, toplam 12 saat olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada temel nitel araştırma deseni kullanılmış ve süreç boyunca katılımcılardan onay alınarak video ve ses kaydı yapılmıştır. Toplanan veriler betimsel ve içerik analizi yöntemleriyle çözümlenmiştir. Farklı kodlama çeşitleri kullanılarak kategoriler üzerinden süreç değerlendirilmiştir. Öğrencilerin yaratıcı drama yoluyla felsefe yapılmasına dair görüşleri metaforlarla toplanmış ve bu metaforlar içerik analiziyle incelenmiştir. Öğrencilerin genel görüşleri, yaratıcı drama ile yapılan felsefe dersinin tarihsel bağlam içinde daha merak uyandırıcı, akılda kalıcı ve yaratıcı olduğu, sanat eserlerinin kullanımının estetik haz sağlarken eğitimin niteliğini artırdığı yönündedir. Ancak, öğrencilerin çoğunluğunun drama geçmişi olmadığı için bedenin yoğun olarak kullanıldığı oyunsu süreç ve canlandırmalara odaklanıldığında bilginin geri planda kaldığını vurgulamışlardır. Bu önyargının azalması için tüm eğitim kademelerinde yaratıcı drama dersinin en az bir kez zorunlu olarak alınması önerilmiştir.

Abstract:
The main purpose of this research is to examine the effect of processual drama, one of the creative drama approaches in which works of art are used as pre-text in 15-17th century and 18-19th century philosophy, on learning. For this purpose, works of art suitable for the theme and learning area were selected. The selected works include Umberto Eco's novel "The Name of the Rose", Raffaello's "Fresco of the School of Athens", Shakespeare's play "Hamlet", Bertolt Brecht's play "Galileo" and Goya's painting "The Sleep of Reason Creates Monsters". Workshops were organized in line with Bowell and Heap's processual drama principles, the problems of the history of philosophy were brought together with the characters of works of art in fiction, and philosophical discussions were held. The study group consisted of 21 11th-grade students and the study was conducted for a total of 12 hours in 6 weeks. A basic qualitative research design was used in the study and video and audio recordings were made throughout the process with the consent of the participants. The collected data were analyzed using descriptive and content analysis methods. The process was evaluated through categories using different coding types. Students' views on doing philosophy through creative drama were collected through metaphors and these metaphors were analyzed through content analysis. The general opinions of the students were that the philosophy course conducted with creative drama was more intriguing, memorable, and creative within the historical context and that the use of artworks provided aesthetic pleasure and increased the quality of education. However, since most students did not have a drama background, they emphasized that the knowledge remained in the background when focusing on the playful process and animations in which the body was used intensively. To reduce this prejudice, it is recommended that creative drama courses should be taken at least once at all levels of education.