Orifis tutulumu olan mesane tümöründe orifisin monopolar ve bipolar ile rezeksiyonun onkolojik ve fonksiyonel sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison oncologic and functional outcomes of monopolar and bipolar resection of orifice in bladder tumors with orifice involvement
Yazar: YUSUF KADİR TOPÇU
Danışman: DR. SERKAN YARIMOĞLU ; DR. ERTUĞRUL ŞEFİK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Hidronefroz = Hydronephrosis ; Mesane hastalıkları = Urinary bladder diseases ; Mesane neoplazmları = Urinary bladder neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Nüks = Recurrence ; Orifisler = Orifices ; Üreter tıkanmaları = Ureteral obstruction

Özet:
Orifis Tutulumu Olan Mesane Tümöründe Orifisin Monopolar ve Bipolar ile Rezeksiyonun Onkolojik ve Fonksiyonel Sonuçlarının Karşılaştırılması
Amaç: TUR esnasında orifis elektro-rezeksiyonu, stenoza neden olabilir. Aynı zamanda üreteral musküler fiber yapısının bozulması, intramural üreterin kısalmasına, üreter orifisinin dilatasyonuna, dolayısıyla VUR'a neden olur. Çalışmamızda literatürde ilk olarak monopolar ve bipolar TUR MT esnasında yapılan orifis rezeksiyonunda, orifis stenozu,müdahale gereksinimi ve sekonder ÜÜTST gelişimine etkisini karşılaştırmayı amaçladık.
Gereç ve yöntem: 2015 – 2019 yılları arasında, orifis lokalizasyonunda yer alan ürotelyal tümör nedenli trans üretral tümör rezeksiyonu yapılan hastalar retrospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Mesane kanseri öyküsü varlığı, üst ürotelyal sistem tutulumu varlığı, hidronefroz varlığı, ASA skorurezeke edilen orifis tarafı, tümör boyutu, tümör sayısı, tümör evresi, eşlik eden CIS, derece, kas dokusu varlığı, orifis lokalizasyonunda rekürrens sayısı ve rekürrens gelişme süresi, ÜÜTST gelişme sayısı ve gelişme süresi, obstrüksiyon sayısı, obstrüksiyon gelişme süresi bilgileri retrospektif olarak eklendi ve çalışmaya dahil edildi.
Bulgular: 46 hastaya (%42) monopolar, 66 hastaya (%58) bipolar rezekstoskop ile TUR uygulandı. Sırasıyla grup 1, grup 2 olarak adlandırıldı. Demografik verilerde farklılık saptanmadı. Hastalık evresi açısından iki grupta fark saptanmadı (p=0,221). Grup1 ve 2'de 29'ar hastada rekürrens görüldü ve istatiksel farklılık saptandı (p=0,047).ÜÜTST grup 1'de 5 (%10), grup 2'de ise sadece 1 (%1) hastada mevcut idi (p= 0,066). Genel rekürrenssiz sağ kalım süresi açısından fark görülmezken (grup 1 11,6±2,5 ay, grup 2 9,9±1,6ay, p=0,629) ÜÜTST rekürrenssiz sağ kalım açısından anlamlı fark görülmüştür (grup 1 39,4 ±23,25 ay, grup 2 5±0 ay, p=0,025). Grup 1'de 11 (%23), grup 2'de 17 (%25) hastada hidroüreteronefroz gelişimi görüldü (p=0,603). Grup 1'de 7, grup 2'de 6 hastaya endoskopik müdahale gerekti.
Sonuç: Üreter orifis rezeksiyonu sırasında bipolar sistemin kullanılmasını ve rezeksiyon yapılan hastaların daha sık takip edilmesini önermekteyiz. Daha geniş örneklem büyüklüğü ile daha ileri ekstenal validasyonların yapılması gerekmektedir.
Anahtar kelimeler:hidronefroz,mesane kanseri, üreteral obstriksiyon, üriner mesane neoplazm, rekürrens

Abstract:
ABSTRACT

Comparison Oncologic and Functional Outcomes of Monopolar and Bipolar Resection of Orifice in Bladder Tumors with Orifice Involvement
Aim: During electro-resection of the orifice may cause stenosis. At the same time, disruption of the ureteral muscular fiber structure leads to shortening of the intramural ureter, dilatation of the orifice, and finally VUR. In this study as it is first in the literature, we aimed to compare the effect of monopolar and bipolar resection of orifice, about orifice stenosis, intervention requirement and following UTUC development.
Materials and Methods: Between 2015 and 2019, patients who underwent trans urethral tumor resection due to urothelial tumor in orifice localization were retrospectively included in the study. Presence of a history of bladder cancer, upper urothelial system involvement, hydronephrosis, resected orifice side, ASA score, tumor size, tumor count, tumor stage, accompanying CIS, degree, presence of muscle tissue, number of recurrences in orifice localization and recurrence development time, the number of UTUC and development time, the number of obstructions, the duration of obstruction development was retrospectively added and included in the study.
Results: 46 patients (42%) and 66 patients (58%) underwent TUR with monopolar and bipolar resectoscope and named after group 1 and group 2, respectively. There was no difference in demographic datas. There was no difference between two groups in terms of disease stage (p = 0.221). Recurrence was observed in 29 patients for each group and statistical difference was found (p = 0.047). UTUC was present in 5 (10%) patients in group 1 and only 1 (1%) patient in group 2 (p = 0.066). Although there was no difference in terms of overall recurrence-free survival time (group 1 11,6±2,5 months, group 2 9,9±1,6 months, p=0,629), there was significant difference in UTUC recurrence-free survival time (group 1 39,4 ±23,25 months, group 2 5±0 months, p=0,025). Hydroureteronephrosis were developed in 11 (23%) and 17 (25%) patients in group 1 and 2 respectively (p = 0.603). 7 patients in group 1 and 6 patients in group 2 were required endoscopic intervention.
Conclusion: We recommend using bipolar system during ureter orifice resection and more frequent follow-up of resected patients. Further external validations should be made with a larger sample size.
Keywords: bladder cancer, hydronephrosis, ureteral obstruction, urinary bladder neoplazm, recurrence