Çocuklarda soliter rektal ülser sendromu: Retrospektif değerlendirme
Solitary rectal ulcer syndrome in children: Retrospective evaluation
Yazar: DURAN ARSLAN
Danışman: PROF. DR. ÖMER ÖZBAKIR
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Çocuk Gastroenterolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2010
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Hemorajiler = Hemorrhage ; Rektal hastalıklar = Rectal diseases ; Rektum = Rectum ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Çocuklar = Children ; Ülser = Ulcer

Özet:
Amaç: Çocukluk çağında nadir bir rektal kanama nedeni olan soliter rektal ülser sendromu tanısı alan hastalarımızın klinik, endoskopik ve laboratuar verilerini değerlendirmek.Metodlar: 1998 ? 2007 yılları arasında soliter rektal ülser sendromu tanısı alan 18 yaş ve altı çocuklar geriye dönük olarak demografik özellikleri, başvuru yakınmaları, klinik, laboratuar, endoskopik ve histopatolojik bulguları açısından değerlendirildiBulgular: Çalışmaya dahil edilen 11 hastanın tamamı erkek idi. Hastaların ortalama yaşları 12,02 ± 4,57 yıl idi. En sık başvuru yakınması rektal kanama (% 100) iken bunu karın ağrısı (%45.5), konstipasyon (% 27.3) ve mukus çıkarma (% 27.3) izliyordu. Hiçbir hastada kanama diyatezi yoktu. Hastaların ortalama hemoglobin düzeyi 11,31 ± 1,08 g/dl idi, dört hastada demir eksikliği anemisi saptanırken bir hastaya kan transfüzyonu yapıldı. Endoskopik incelemede vakaların % 63.6 sında ülser birden fazla idi. Makroskopik olarak vakaların % 72.7 sinde ülseratif, % 27.3 ünde polipoid/nodüler lezyonlar vardı. Lezyonlar anal kenardan itibaren 2-10 cm de izlendi. Histopatolojik bulgular soliter rektal ülser sendromu ile uyumlu bulundu. Tedavide oral veya rektal laksatifler, lifli diyet, lokal sukralfat ve lokal steroidler kullanıldı. Tedaviye rağmen % 63.4 hastada semptomlar devam etti, iki hasta cerrahiye verildi.Sonuç: Çocuklarda soliter rektal ülser sendromu sanıldığı kadar nadir değildir. Karın ağrısı, tuvalette uzun süre kalma, ıkınma, tenezm ve mukus çıkarma ile birlikte rektal kanaması olan çocuklarda soliter rektal ülser sendromu daha sık akla gelmelidir. Tedavi ile ilgili zorluklar ve semptomların sürebileceği ve/veya tekrarlamalar olabileceği göz önünde tutulmalıdır.

Abstract:
Aim: To evaluate clinical, endoscopic and laboratory properties of children who have solitary rectal ulcer syndrome which is a rare cause of rectal bleeding in childrenMethods: Demographic characteristics, application complaints, clinical, laboratory, endoscopic and histopathologic fetaures of children (under 18 years) with a diagnosis of solitary rectal ulcer syndrome between 1998 to 2007 were evaluated retrospectively.Results: All of the 11 patients were male.. Mean ages of patients were 12,02 ± 4,57 years. When the most application complaint was rectal bleeding (100 %), abdominal pain (45.5 %), constipation (27.3 %) and mucus discharge (27.3 %) were following it. None of the patients have bleeding diathesis. Mean hemoglobin concentrations of the patients were 11,31 ± 1,08 g/dl. While iron deficiency anemia was detecting in four patients, one of them was transfused. In endoscopic evaluation, more than one ulcer were detected in 63.6 % of patients. Macroscopically, there were ulcerous lesions in 72.7 % of patients and polypoid/nodular lesions in 27.3 % of patients. The lesions were observed at 2-10 cm from anal edge. Histologic findings of the patients were compatible with solitary rectal ulcer syndrome. Oral and rectal laxatives, diet with fiber, local sucralfate and corticosteroids were used in therapy. Symptoms were persisted 63.4 % of the patients despite treatment and two patients were underwent to surgery.Conclusion: Solitary rectal ulcer syndrome is not a rare disease in children as supposed. Solitary rectal ulcer syndrome must keep in mind more frequently in children with rectal bleeding associated with abdominal pain, staying in toilet for a long time, straining, tenesm and mucus discharge. Difficulties about therapy and persistence and/or recurrence of symptoms must take into account