Sebepsiz zenginleşmeye uygulanacak hukuk
Law applicable to unjust enrichment
Yazar: FEYZA ÜNVER
Danışman: PROF. DR. N. GÜNSELİ ÖZTEKİN GELGEL
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk (Uluslararası Özel Hukuk) Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Hukuk = Law ; Sebepsiz zenginleşme = Unjustifiable enrichment ; Zenginleştirme = Enrichment ; Zenginlik = Richness ; Özel hukuk = Private law

Özet:
5718 sayılı MÖHUK'ta 39. maddede düzenlenmiş olan sebepsiz zenginleşmeye ilişkin kanunlar ihtilafı kuralı sebepsiz zenginleşmeye uygulanacak hukuku ikiye ayırarak belirlemektedir: Sebepsiz zenginleşme taraflar arasındaki (mevcut veya mevcut olduğu iddia edilen) hukuki bir ilişkiden kaynaklanıyorsa sebepsiz zenginleşmeye de bu ilişkiye uygulanacak hukuk uygulanacaktır. Böyle bir ilişki yoksa, zenginleşme yeri hukuku uygulanacaktır. Ayrıca sebepsiz zenginleşmenin meydana gelmesinden sonra açıkça yapılmak kaydıyla tarafların hukuk seçme imkânı da bulunmaktadır. Roma II Tüzüğünde m. 10 düzenlemesi sebepsiz zenginleşmeye uygulanacak hukuka ilişkin bağlama kurallarına yer vermektedir. Buna göre Tüzük'te yer alan ilk bağlama kuralı sebepsiz zenginleşme ile yakın bağlantılı bir hukuki ilişkinin varlığı halinde buna uygulanacak hukukun uygulanmasını öngörür. Buna göre bir hukuk tespit edilemediğinde, sebepsiz zenginleşmeye neden olan olay anında tarafların mutat meskenleri aynı ülkedeyse, bu ülke hukuku uygulanacaktır. Bu şekilde de bir hukuk tespit edilemiyorsa, zenginleşme yeri hukuku uygulanacaktır. Kademeli olarak belirlenen bu bağlama kurallarına göre uygulanacak hukuk tespit edilse bile, daha sıkı irtibatlı hukukun varlığı halinde sebepsiz zenginleşmeye bu hukuk uygulanacaktır. Ayrıca Tüzük m. 14 hükmüne göre tarafların hukuk seçimi imkânı tanınmıştır. Devletler özel hukuku hakkaniyetinin sağlanması bakımından, MÖHUK düzenlemesinde (tesadüfi de olabilecek olan) zenginleşme yeri hukukuna yer verilirken, bunun yanında ?sıkı irtibatlı hukuka? ilişkin de bir düzenlemenin bulunması gerekirdi.

Abstract:
The conflict of laws rule of unjust enrichment regulated in Article 39 of International Private Law and Procedure Law (MOHUK) with number 5718, determines the law applicable to unjust enrichment by stating it in two parts: If unjust enrichment is caused by a (existing or alleged to exist) legal relationship between the parties, then the law applicable to this relationship shall be applied to unjust enrichment. If there is no such a relationship, then the law of place of enrichment shall be applied. In addition, after the occurrence of unjust enrichment, the parties have the opportunity to choose law, with the condition of expressly declared. Article 10 of the Rome II Regulation regulates the connecting rules regarding the law applicable to unjust enrichment. So, the first connecting rule sets forth to apply the law of the relationship, if there is a relationship closely connected with unjust enrichment. In case the law of the relationship cannot be determined, if the parties have their habitual residence in the same country when the event giving rise to unjust enrichment occurs, the law of that country shall be applied. In case the law applicable cannot be determined, then the law of the country in which the unjust enrichment took place shall be applied. Even if the law is determined according to these connecting rules, in case that there is a manifestly more closely connected law of the country, then this law shall be applied to unjust enrichment. Besides, Article 14 of the Regulation gives the parties the freedom of choice. In order to provide the fairness in international private law, there should be a regulation of ?manifestly more closely connection to the law of a country?, as there is the rule to apply the law of where enrichment took place (which could be at random) in MOHUK.