Pediatrik tendon yaralanmalarının yetişkin popülasyonla karşılaştırılarak retrospektif olarak incelenmesi
Retrospective analysis of pediatric tendon injuries compared with the adult population
Yazar: İPEK ALLI
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HASAN MURAT ERGANİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
Amaç: El tendon kesileri tüm dünyada olduğu gibi toplumumuzda çok sık karşılaşılan ve uygun şekilde tedavisi yapılmadığında morbiditesi yüksek olan yaralanmalardır. Bu konuda yetişkin hasta popülasyonda yapılmış pek çok çalışma mevcuttur. Pediatrik hasta grubuyla ilgili hala literatürde yeterli sayıda çalışma bulunmamaktadır. Bu iki grup karşılaştırılarak benzerlik ve farklılıkların ortaya konduğu çalışma daha da az bulunmaktadır. Bu tür yaralanmalar hem tanı hem cerrahi tedavi hem de fizik terapinin daha zor olmasından ötürü pediatrik yaş grubunda dramatik sonuçlara yol açabilmektedir. Pek çok hekim pediatrik hastalara "küçük yetişkin" muamelesi yaparak yetişkin hastalara benzer bir şekilde yaklaşmaktadır. Ancak bu uygulama oldukça yanlış olup, bu iki hasta popülasyonu birbirlerinden oldukça farklıdır. Bu nedenle koruyucu hekimlik uygulamaları yapan halk sağlığı ve aile hekimlerinin, hastanın ilk müdahalesini yapan acil hekimlerinin ve bu hastaların ileri tanı ve tedavilerini yapan el cerrahi ile uğraşan tüm hekimlerin pediatrik ve yetişkin hasta profillerindeki benzerlik ve farklılıklara hâkim olması hastalara en ideal tedavi sürecini sağlayabilmek için gerekmektedir. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'nde tek merkezli, retrospektif bir çalışma olarak planlanmıştır ve travmatik tendon yaralanması nedeniyle tedavi edilen hastalar incelenmiştir. Tendon yaralanmalarının pediatrik ve yetişkin hasta grupları arasındaki benzer ve farklı noktaların varlığı araştırılmıştır. Çalışmamızda pediatrik yaş grubu 15 yaş ve altı, yetişkin yaş grubu 16 yaş ve üzeri olarak alınmıştır. Kriterlere uygun olarak 638 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Olgular demografik bilgiler, yaralanma özellikleri, eşlik eden ek yaralanma varlığı, uygulanan tedavi ve anestezi tipi parametreleri açısından değerlendirilmiştir.
Bulgular: 79 pediatrik hastada erkek cinsiyetin fleksör tendon yaralanmalarının ve cam ile yaralanmanın sık olduğu olduğu görülmüştür. 559 yetişkin hastada ise yine erkek cinsiyetin baskın olduğunu; ancak pediatrik gruptan farklı olarak ekstensör tendon yaralanmalarının ve bıçak ile yaralanmanın daha sık olduğu ortaya konmuştur. Her iki yaş grubunda yaralanmanın en sık evde olduğu, yetişkinlerde bunu iş yerinin takip ettiği görülmüştür. Pediatrik grupta da 4 hastanın iş yerinde yaralandığı saptanmıştır. İzole duyu siniri yaralanmaları iki popülasyonda da en sık eşlik eden ek travmadır.
Sonuç: Pediatrik yaş grubu mental ve fiziki olarak gelişimleri devam eden ve bu nedenle hem motor koordinasyon hem de soyut tehlike algısının tamamlanmadığı bir popülasyondur. 0-5 yaş grubundaki çocuklar kazalardan kendilerini koruyabilecek yeterli motor fonksiyonlara sahip değilken, okul çağı çocukları davranışlarının tehlikeli sonuçlarını öngörememektedir. Ergen yaş gurubu ise sigara gibi kötü alışkanlıklara bu yaşlarda maruz kalmakta ve ayrıca "küçük yetişkinler" olarak ev işi ve sanayide çıraklık yapmaktadırlar. Tüm bu sebepler çocuk yaş grubunun kazaya olan eğilimlerine katkıda bulunmaktadır. 
El yaralanmaları da morbiditesi yüksek olabilecek yaralanmaları içermektedir. Bu nedenler önlenmeleri, hızlı tanı konulmaları ve ideal şekilde tedavi edilmeleri çok önemlidir. Çocuk hastalarda gelişimi devam eden uzvun yaralanması hastayı fiziksel ve gelişimsel olarak etkileyecektir. Ailelerin ve hekimlerin bu kazaların nasıl önleneceğini ve bu kazalara nasıl müdahale edilmesi gerektiğini bilmeleri elzemdir. Çalışmamızda literatürde pediatrik tendon yaralanmaları ile ilgili eksik noktalara katkıda bulunduğumuzu düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler:  ekstensör tendon, fleksör tendon, pediatrik, retrospektif, tendon yaralanmaları

Abstract:
Introduction: Hand tendon injuries are prevalent in our country and can lead to morbidity if not managed properly.. Numerous studies have been conducted on the adult patient population regarding this issue. However, there is still a lack of an adequate number of studies in the literature related to the pediatric patient group. Studies comparing these two groups and highlighting similarities and differences are even scarcer. These types of injuries can lead to more dramatic consequences in the pediatric age group due to the challenges in diagnosis, surgical treatment, and physical therapy. Many physicians tend to treat pediatric patients as "small adults," approaching them in a similar manner to adult patients. However, this practice is highly inaccurate, as these two patient populations are quite distinct. Therefore, it is essential for public health and family physicians who are engaged in preventive medicine, emergency physicians who are the first to see and intervene these injuries, and all hand surgeons involved in the advanced diagnosis and treatment of these patients to be familiar with the similarities and differences in pediatric and adult patient profiles to provide the most optimal treatment process for the patients.
Materials and Methods: This study was designed as a single-center, retrospective study, conducted at Ankara Bilkent City Hospital, focusing on patients treated for traumatic tendon injuries. The study aimed to investigate the similarities and differences between pediatric and adult patient groups regarding tendon injuries. The cut-off value for pediatric patients was 15.  Pediatric age group consisted of individuals aged 15 and below, while the adult age group included individuals aged 16 and above. A total of 638 patients were included. Patient demographics, injury characteristics, accompanying additional injuries, types of treatments, anesthetic choice were evaluated.
Results: In the pediatric group (n=79), male gender, right hand, flexor tendon injury and glass injury predominated the injuries.  In the adult group (n=559), being male, right hand,  extensor tendon injury and knife injury were more common. In both groups the most common place that the injuries occurred, were home. In adult group it was followed by workplace. There were also 4 pediatric patients being injured at the workplace. Sensory nerve injuries were the most common accompanying additional trauma in both populations.
Conclusion: The pediatric age group is a population with ongoing mental and physical development, and thus, they have not fully completed motor coordination and perception of abstract danger concept. Children aged 0-5 do not have sufficient motor functions to protect themselves from accidents, while school-age children cannot foresee the dangerous consequences of their behaviors. The adolescent age group is exposed to harmful habits such as smoking at these ages and also engages in household chores and can work at industry as apprentices. All these factors contribute to the tendency of children to accidents. Hand injuries have a high morbidity potential. Therefore, their prevention, prompt diagnosis, and optimal treatment are crucial. Injury to the developing limb in pediatric patients will affect them physically and developmentally. It is essential for families and healthcare providers to know how to prevent these accidents and intervene appropriately. We believe that our study contributes to addressing the gaps in the literature regarding pediatric tendon injuries.
Keywords: extensor, flexor, pediatric, retrospective, tendon injuries