Primer perkütan koroner girişim uygulanan ST yükselmeli miyokard enfarktüsü hastalarında enfarkt alanı ile serum il-10, apelin ve crp arasındaki ilişki
The relationship between infarct area and serum il-10, apelin and crp level in patients with ST elevation myocardial infarction undergoing pri̇mary percutaneous coronary intervention
Yazar: RAUF MACİT
Danışman: DOÇ. DR. YAVUZER KOZA
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Çalışmamızda primer perkutan koroner girişim (PPKG) uygulanan ST yükselmeli miyokard enfarktüsü (STYME) hastalarında enfarkt alanı ile serum İnterlökin-10 (IL-10), apelin ve yüksek duyalıklı C-reaktif protein (hsCRP) düzeyleri arsındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık
Metot:.Prospektif olarak tasarladığımız bu çalışmaya 2024 ylında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji Kliniğine STYME tanısı ile başvuran 88 ardışık hasta dahil edildi. İskemi semptomları başladıktan sonra 6 saat içerisinde PPKG öncesi ve PPKG sonrası 24± 2. Saatte venöz kandan EDTA içeren tüplere serum IL-10 ve apelin-36 örnekleri alındı.. PPKG sonrası 30. günde sol ventrikül ejeksiyon farksiyonu (SVEF) ve enfarkt alanı göstergesi olarak determine skoru hesaplandı. Serum IL-10, apelin-36, hsCRP seviyeleri determine skoru karşılaştırıldı. Hastalar hastane içi ve taburcukluk sonrası stent trombozu, kardiyovasküler kaynaklı ölüm, mekanik kompliksyon, iskemik ve hemorajik serebrovasküler olaylar açısından 30 gün takip edildi.
Bulgular: PPKG öncesi serum apelin-36 düzeyinde (793,21 ± 99,99 pg/ml), PPKG sonrası 24 ± 2. saatte serum apelin-36 düzeyine (674,19 ± 101,93 pg/ml) kıyasla anlamlı azalma izlendi (p<0,001). PPKG öncesi IL-10 düzeyinde (3,23 ± 1,35 pg/mL), PPKG sonrası 24 ± 2. Saatte serum IL-10 düzeyine (4,03 ± 1,05 pg/ml) kıyasla anlamlı artma izlendi (p<0,001). PPKG öncesi ve sonrası serum apelin-36  ile determine skoru arasında anlamlı ilişki bulunmadı. (sırasıyla, p=0,08, p=0,91). PPKG öncesi ve sonrası serum IL-10 düzeyleri ile determine skoru arasında anlamlı ilişki izlenmedi (sırasıyla, p=0,13 ve p=0,13). PPKG sonrası 30. günde ölçülen SVEF  ile determine skoru arasında yüksek düzeyde negatif korelasyon izlenmiştir (r=-0,625, p<0001). Prognostik biyobelirteçler pik troponin I ve  N-terminal beyin natriüretik peptid (NT-proBNP) ve hsCRP,  düzeyleri yüksek olan hastaların  determine skoru daha yüksek bulundu. (sırasıyla, p<0,001, p=0,001, p=0,005). Miyokard enfarktüsünde tromboliz (TIMI)-3 akım izlenen hastaların PPKG öncesi serum IL-10 seviyesi TIMI-2 akım izlenen hastaların PPKG öncesi serum IL-10 seviyesinden daha düşük bulunmuştur(p=0,044)
Sonuç: PPKG öncesi ve sonrası serum apelin-36 ve IL-10 seviyerleri ile determine skoru arasında bir ilişki bulunamamıştır.  Determine skoru enfarkt alanını gösteremede SVEF ile benzer duyarlılığa sahiptir. Prognostik biyobelirteçler troponin I, NT-proBNP ve hsCRP düzeyi yüksek olan hastaların determine skoru daha yüksek bulunmuştur.

Abstract:
Objective: This study aims to investigate the relationship between the infarct area and serum levels of Interleukin-10 (IL-10), apelin and high-sensitivity C-reactive protein (hsCRP) in patients with ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI) undergoing primary percutaneous coronary intervention (PPCI).
Methods: This prospective study included 88 consecutive patients diagnosed with STEMI who presented to the Cardiology Clinic of Atatürk University Faculty of Medicine in 2024. Venous blood samples for serum IL-10 and apelin-36 were collected in EDTA-containing tubes within 6 hours after the onset of ischemic symptoms before PPCI and at 24±2 hours post-PPCI The left ventricular ejection fraction (LVEF) and infarct area indicator, determine score, were calculated at 30 days post-PPCI. Serum IL-10, apelin-36, and hsCRP levels were compared with the determine score. Patients were followed for 30 days for in-hospital and post-discharge outcomes, including stent thrombosis, cardiovascular mortality, mechanical complications, and ischemic and hemorrhagic cerebrovascular events.
Results: A significant decrease was observed in serum apelin-36 levels from before PPCI (793.21 ± 99.99 pg/ml) to 24 ± 2 hours post-PPCI (674.19 ± 101.93 pg/ml) (p<0.001). Conversely, serum IL-10 levels significantly increased from before PPCI (3.23 ± 1.35 pg/mL) to 24 ± 2 hours post-PPCI (4.03 ± 1.05 pg/ml) (p<0.001). No significant relationship was found between pre- and post-PPCI serum apelin-36 levels and determine score (p=0.08, p=0.91, respectively). Similarly, no significant relationship was found between pre- and post-PPCI serum IL-10 levels and determine score (p=0.13, p=0.13, respectively). A high level of negative correlation was observed between LVEF measured at 30 days post-PPCI and determine score (r=-0.625, p<0.001). Patients with higher levels of prognostic biomarkers such as peak troponin I, N-terminal pro-brain natriuretic peptide (NT-proBNP), and hsCRP had higher determine scores (p<0.001, p=0.001, p=0.005, respectively). The pre-PPCI serum IL-10 level in patients with thrombolysis in myocardial infarction (TIMI)-3 flow was found to be lower than in patients with TIMI-2 flow (p=0.044).
Conclusion: No relationship was found between serum apelin-36 and IL-10 levels and determine score before and after PPCI. The determine score has similar sensitivity to LVEF in indicating infarct area. Patients with higher levels of prognostic biomarkers such as troponin I, NT-proBNP, and hsCRP had higher determine scores.