Türkiye'de mağduriyet söyleminde din ve siyaset ilişkisi: Adalet ve Kalkınma Partisi örneği
The relationship between religion and the politics in the discourse of unjust treatment in Turkey: The case of the Justice and Development Party
Yazar: İSMET YİYİT
Danışman: PROF. DR. NADİR SUĞUR
Anadolu Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sosyoloji Bölümü / Sosyoloji Ana Bilim Dalı / Sosyoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Adalet ve Kalkınma Partisi = Adalet ve Kalkınma Party ; Din = Religion ; Din sosyolojisi = Religious sociology ; Din-siyaset ilişkileri = Religious-politics relations ; Mağduriyet = Unjust treatment ; Siyasi partiler = Political parties ; İslam dini = Islam religion

Özet:
Mağdur olma durumu ?Ben? ve ?öteki? ikiliğinde politik görünümler yaratır. Zulme uğramış kişiler veya toplumlar mağduriyetleri üzerinden ontolojik bir kopuş yaşadıklarında kendi anlam dünyalarını inşa ederler. Bu kopuş beraberinde söylem düzeyinde epistemolojik özerkliği getirir. Mağduriyet söylemi bağlamından kopan gerçekliği tüm imkanlarını kullanarak kutsallaştırır. Toplumların ?gaddar? karşısında düştükleri ekonomik, sosyal, politik ve dinsel yoksunluklar mağduriyet söyleminin kuşatıcılığı altında kutsallaştırılırken toplumların kolektif bilinçaltında yer edinirler. Mağduriyet söylemi bilinçaltında konumlanırken dinin ve tarihin çelişkileri ile beslenir ve her yeni mağduriyet eskisiyle bütünleşerek kutsal bir alan ortaya çıkarır. Politika kendi zemini gaddar - mağdur gerilimi üzerine inşa ettiğinde ise öz biçime, gerçek söyleme dönüşür. Politikanın üretken zemini adeta yok olurken, bu yoksunluk mağduriyetin devamını sağlayan bir kısır döngü yaratır. Mağduriyet söylemi Türk toplumunun ve Türk siyasal hayatının içerisinde birbirinden farklı görünümler üretmiştir. Bu çalışma ise mağduriyet söyleminin görünümlerini ?Adalet ve Kalkınma Partisi?nin söylem ve eylemlerinde izini sürmeyi amaçlamaktadır.

Abstract:
?The situation of ?unjust-treatment? creates political appearances by means of the dualities of ?me? and the ?other?. The people and societies that have been oppressed to construct their world of meanings when they experience dissociation because of their grievance. This dissociation brings at the same time an epistemological sovereignty on the level of discourse. Besides, by using its all possibilities the discourse of injury causes the reality which is broken from its context to be regarded as the sacred. The economic, social, political and religious deprivations in which societies find themselves against the ?cruel? place in collective sub-consciousness of societies while these deprivations are sanctified under the surrounding discourse of unjust-treatment. While the discourse of unjust-treatment is placed in subconscious, it is nourishing by discrepancies of religion and history and every new unjust-treatment reveals a sacrificed field by combining with the old one. When the politics constructs its ground upon the tension between ?the cruel?-?the victim?, the essence becomes a bonafide shape and the real becomes a kind of discourse. As the productive ground of politics render invisible, this deprivation provides a vicious circle which ensures the continuity of unjust-treatment. The discourse of unjust-treatment produces a wide range of appearances in Turkish society and the Turkish political life. This study aims to look at the appearances of the discourse of unjust-treatment and traces the actions of ?the Justice and Development Party?.