Posttransplant proteinürinin renal greft sağkalımına etkisi
The effect of posttransplant proteinuria on renal graft survival
Yazar: MİHRİBAN GÜNGÖR
Danışman: PROF. DR. KENAN KEVEN
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Böbrek yetmezliği = Kidney failure ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Proteinüri = Proteinuria ; Transplantasyon = Transplantation ; Transplantlar = Transplants

Özet:
Giriş ve Amaç: Böbrek nakli, renal replasman tedavileri içinde en başarılı ve hayat kalitesini en fazla arttıran tedavi yöntemidir. Son yıllarda böbrek nakli sonrası erken dönemde akut rejeksiyon ve diğer komplikasyonlara yönelik belirgin iyileşme sağlansa da geç dönem greft sağkalımında belirgin bir düzelme sağlanamamaktadır. Bu nedenle uzun dönem renal greft sağkalımını etkileyen risk faktörleri üzerinde çalışmalar devam etmektedir. Biz bu çalışmamızda posttransplant proteinürinin genel sağkalım ve renal greft sağkalımı üzerine etkisi, posttransplant proteinüriyi arttıran risk faktörlerini ortaya koymayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Transplantasyon Merkezi'nde 01/01/2009 ve 01/10/2020 yılları arasında canlıdan ve kadavradan nakil yapılmış 457 hastanın demografik verileri, klinik özellikleri ve takip verileri hastane veri sistemi ve nakil dosyalarından retrospektif olarak incelendi. 18 yaşın altında olan ve başka merkezde nakil yapılan hastalar dışlandı. Spot idrarda protein/kreatinin oranının (PCR) 500 mg/g ve üzerinde olması proteinüri olarak kabul edildi. Hastalar proteinüri miktarına göre <500 mg/g, 500-999 mg/g, 1000-3000 mg/g ve >3000 mg/g olarak 4 gruba ayrıldı. İstatistiksel değerlendirme için SPSS 25 programı kullanıldı. P<0,05 için sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Toplamda 457 hastanın %59,5'u erkek cinsiyette olup ortalama yaşları 40±12 yıldı. Hastaların 126'sına (%27,6) preemtif nakil yapılmış. Proteinüri prevelansı %46,3 olarak bulundu. Takipte 73 hasta (%16) öldü. Kadavra nakillerde, idrar yolu enfeksiyonu ve akut rejeksiyon öyküsü olanlarda proteinüri daha fazla oranda bulundu (sırasıyla p=0,004, p=0,038 ve p=0,022). Proteinürisi olan grupta daha fazla oranda greft kaybı (%13,2 vs %7,2 p=0,038) ve ölüm (%21,7 vs %11 p=0,002) görüldü. Posttransplant 6.ay, 12.ay ve 24.ayda proteinürisi olan gruplarda renal greft kayıp oranı daha fazla izlendi. 
Sonuç: Proteinüri, eGFH azalması ve greft kaybı için önemli bir risk faktörüdür. Posttransplant proteinüri renal greft sağkalımı için prognostik faktör olarak değerlendirilmeli ve buna yönelik önleyici tedaviler planlanmalıdır. 

Anahtar kelimeler: Son Dönem Böbrek Yetmezliği, Böbrek Nakli, Proteinüri

Abstract:
Background & aims: A kidney transplant is the best renal replacement therapy for end-stage chronic kidney failure. Although there has been a significant improvement in acute rejection and other complications in the early period after kidney transplantation in recent years, no remarkable improvement in late graft survival had achieved. Therefore, studies on risk factors affecting long-term renal graft survival are ongoing. In this study, we aimed to examine the risk factors of proteinuria and its' effects on graft survival.
Methods: We included 457 patients who underwent Kidney Transplantation (KTx) at Ankara University School of Medicine Transplantation Unit between 01/01/2009 and 01/10/2020. Exclusion criteria were (i) patients aged less than 18 years of age, (ii) underwent KTx at another center (iii) posttransplantation follow-up of fewer than six months. The proteinuric group was defined as protein-to-creatine in a ratio ≥500 mg/g. Patients were classified into four groups according to their proteinuria levels <500 mg/g, 500-999 mg/g, 1000-3000 mg/g, and >3000 mg/g. We retrospectively examined demographic properties, clinical data, and graft survival. Multivariate statistical tests with the SPSS V25 statistics program were used to analyze the data. P <0.05 was taken to indicate statistical significance.  
Results: The mean age of patients was 40±12 years, and most were male (59.5%). Prevelance of proteinuria was 46.3%. The number of preemptive transplants was 126 (27.6%). Proteinuria was related to cadaveric transplantation, urinary tract infection, and acute rejection (p=0.004, p=0.038, and p=0.022, respectively). Graft loss (13.2 % vs 7.2% p=0.038), and death (21.7% vs 11% p=0.002) were more common in the proteinuric group compared with the non-proteinuric. Renal graft survival at the 6th, 12th, and 24th months was decreased in the proteinuric group compared with the non-proteinuric and increased proteinuria was a risk factor for graft loss.      
Conclusion: Proteinuria is an important risk factor for eGFR decline and graft loss. Proteinuria can be used as a prognostic marker for graft survival.                      

Keywords: End-stage renal disease, Kidney Transplantation, Proteinuria