Generalize eklem hipermobilitesinde ulnar sinir hipermobilitesi varlığının araştırılması: Klinik ve ultrasonografik değerlendirme
Investigating the presence of ulnar nerve hypermobility in generalized joint hypermobility: Clinic and ultrasonographic evaluation
Yazar: EBRU İRGİ
Danışman: PROF. DR. MERİH SARIDOĞAN
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Eklem gevşekliği = Joint instability ; Eklemler = Joints ; Ulnar sinir = Ulnar nerve ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Ulnar sinir hipermobilitesi, dirsek fleksiyonu sırasında ulnar sinirin medial epikondil apeksinin üzerine subluksasyonu veya epikondilin anterioruna dislokasyonu ve dirsek ekstansiyonu ile tekrar oluğuna geri dönmesi durumudur. Generalize eklem hipermobilitesi (GEH) yaygın ligamantöz laksiteye bağlı, artmış eklem hareket açıklığı ile karakterizedir. GEH, semptomatik olduğunda selim eklem hipermobilite sendromu (SEHS) olarak adlandırılır.Ulnar sinir hipermobilitesine yol açabilecek nedenler içinde en çok konjenital olarak destek ligamanların laksitesi veya yokluğu üzerinde durulmaktadır. Kollajen fibrillerinin daha ince ve düzensiz yapıda olduğu GEH'de dirsek ekleminde ligamantöz laksiteye bağlı ulnar sinir hipermobilitesi gelişimine yatkınlık oluşabileceğini düşünerek GEH'li olgularda ulnar sinir hipermobilitesi varlığını araştırdık.GEH tanısı almış 40 olgu ve kontrol grubu olarak da 40 olgu olmak üzere toplam 80 olgu (160 dirsek) çalışmaya dahil edildi. Her iki gruba da dirsekte ulnar sinir hipermobilitesiyle ilgili ayrıntılı klinik ve ultrasonografik değerlendirme yapıldı. GEH Beighton skorlaması, SEHS ise revize Brighton kriterleri kullanılarak değerlendirildi. Ulnar sinir hipermobilitesi GEH'li grupta kontrol grubuna göre ileri derecede anlamlı olarak daha yüksek saptandı(p<0.001).Çalışmamız literatürde GEH ile ulnar sinir hipermobilitesinin ilişkisini erişkin yaş grubunda araştıran ilk çalışmadır. Sonuç olarak çalışmamızda elde ettiğimiz bulgular ulnar sinir hipermobilitesinin çoğunlukla bilateral, asemptomatik ve gözden kaçabilen bir durum olabileceğini göstermektedir. GEH'li olgularda eşlik edebilecek ulnar sinir hipermobilitesi açısından ayrıntılı bir değerlendirme yapılması gerektiği görüşündeyiz.

Abstract:
Ulnar nerve hypermobility is a condition that, the ulnar nerve may subluxe over the tip of the epicondyle or dislocate anterior to it during flexion of the elbow and then return inside the tunnel when the joint is extended. Generalized joint hypermobility (GJH) is characterized by excessive range of motion (ROM) in joints because of ligaments laxity. GJH when associated with symptoms is termed as the benign joint hypermobility syndrome (BJHS).Congenital absence or laxity of the supporting ligaments would be the most likely cause in the cases for the ulnar nerve hypermobility. Therefore, in our study we searched for the presence of a tendency to developing ulnar nerve hypermobility in GJH cases, because the collagen fibers are thinner and more irregular in GJH and that structure is related to increased laxity in the elbow joint.40 people with diagnosis of GJH and 40 people as a control group; totally 80 cases (160 elbow) were enrolled in this study. Detailed clinical and ultrasonographic evaluation for ulnar nerve hypermobility in the elbow joint were done on two groups. GJH was evaluated by using Beighton score although BJHS was evaluated by using revised Brighton criteria. Ulnar nerve hypermobility was found significantly more in GJH group compared with control group(p<0.001).This is the first study that examined the relationship between GJH and ulnar nerve hypermobility in adult population. Consequently, our study shows that ulnar nerve hypermobility is usually bilateral, asymptomatic and probably underdiagnosed condition. We believe that the cases with GJH should be evaluated in detail for accompanying ulnar nerve hypermobility.