Genç yetişkinlerde bağlanma stilleri ile öz-şefkat arasındakii ilişkinin algılanan sosyal destek bakımından incelenmesi
Examining the relationship between attachment styles and self-compassion in young adults in terms of perceived social support
Yazar: FATMA HAZAL NAMOĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ PINAR ARSLANTÜRK
İstanbul Okan Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Psikoloji Ana Bilim Dalı / Klinik Psikoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Psikoloji = Psychology
Dizin: Algılanan sosyal destek = Perceived social support ; Güvenli bağlanma = Attachment security ; Kaygılı ve kaçınan bağlanma = Attachment anxiety and avoidance ; Yetişkinlerde bağlanma = Adult attachment ; Öz duyarlılık = Self compassion

Özet:
Bu araştırmada, genç erişkinlerin bağlanma stilleri ve öz-şefkat düzeyleri arasndaki ilişkinin algılanan sosyal destek bakımından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 256 genç yetişkin birey katılmıştır. Katılımcılara demografik bilgi formu, Öz-Şefkat Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Üç Boyutlu Bağlanma Ölçeği uygulanmıştır. İlişkisel tarama modeli uygulanan araştırmada, algılanan sosyal desteğin öz-şefkat ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkide aracı rolü incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, öz-şefkat alt boyutlarıyla güvenli bağlanmanın pozitif yönlü; kaygılı ve kaçınan bağlanma stillerinin ise negatif yönlü olduğu bulunmuştur. Ayrıca, öz- şefkat ile bireylerin aileden, arkadaştan ve özel birinden algıladıkları sosyal destek düzeyleria arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Alt boyutlar olarak incelendiğinde, öz-sevecenlik güvenli bağlanma tarafından pozitif ve kaçınan bağlanma tarafından negatif yönlü yordanmaktadır. Öz-yargılama alt boyutu güvenli bağlanma tarafından negatif ve kaçınan bağlanma tarafından pozitif yönlü yordanmaktadır. Paylaşımların bilincinde olma alt boyutu güvenli bağlanma ve özel birinden algılanan sosyal destek boyutları tarafından pozitif yönlü ve kaçınan bağlanma tarafından pozitif yönlü yordanmaktadır. İzolasyon alt boyutu kaçınan bağlanma alt boyutu tarafından pozitif yönlü ve aileden algılanan sosyal destek tarafından negatif yönlü yordanmaktadır. Bilinçlilik alt boyutu güvenli bağlanma tarafından pozitif yönlü yordanmaktadır. Aşırı özdeşleştirme yaş tarafından negatif ve kaçınan bağlanma tarafından pozitif yönlü yordanmaktadır. Öz-şefkatin toplam puanının ise güvenli bağlanma tarafından pozitif ve kaçınan bağlanma tarafından negatif yönlü yordandığı bulunmuştur. Algılanan sosyal desteğin aracı rolüne ilişkin sonuçlara bakıldığında, kaçınan bağlanmanın öz-şefkat izolasyon boyutunu yordadığı ve aileden algılanan sosyal desteğin anlamlı aracı rolü olduğu bulunmuştur. Diğer bir alt boyut olan paylaşımların bilincinde olma alt boyutunda hem güvenli hem de kaçınan bağlanma ile anlamlı yordayıcı ilişkisinde özel birinden algılanan sosyal desteğin anlamlı aracı rolü olduğu bulunmuştur. Bu doğrultuda, algılanan sosyal desteğin öz-şefkat ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkide kısmi aracı rolü olduğu söylenebilir. Elde edilen sonucun hem klinik pratik hem de araştırma alanlarına katkı sağlayabileceği ve ileri çalışmalarla desteklenebileceği düşünülmektedir.

Abstract:
In this study, it is aimed to examine the relationship between attachment styles and self- compassion levels of young adults in terms of perceived social support. 256 young adults participated in the study. Demographic information form, Self-Compassion Scale, Multidimensional Perceived Social Support Scale and Three Dimensional Attachment Scale were applied to the participants. The mediating role of perceived social support in the relationship between self-compassion and attachment styles was investigated in the study by using the relational screening model. Based on the findings, secure attachment is positively associated with self-compassion sub-dimensions; whereas anxious and avoidant attachment styles were found to be negatively correlated with self-compassion. In addition, a positive and significant relationship was found between self-compassion and the level of social support perceived by family, friends, and significant other. When examined as sub-dimensions, self-affection is positively predicted by secure attachment and negatively predicted by avoidant attachment. Self-judgment subscale is negatively predicted by secure attachment and positively predicted by avoidant attachment. Awareness of sharing sub-dimension is positively predicted by secure attachment and perceived social support from a special person, and positively by avoidant attachment. Isolation sub-dimension is positively predicted by the avoidant attachment sub-dimension and negatively predicted by perceived social support from the family. Mindfulness sub- dimension is positively predicted by secure attachment. Over identification is predicted negatively by age and positively by avoidant attachment. It was found that the total score of self-compassion was predicted positively by secure attachment and negatively predicted by avoidant attachment. Mediation analysis indicated that avoidant attachment predicted the self-compassion isolation dimension and perceived social support from the family had a significant mediator role. In the sub-dimension of being aware of sharing, another sub-dimension, it was found that perceived social support from a significant other had a significant mediator role in the significant predictor relationship with both secure and avoidant attachment. Accordingly, it can be said that perceived social support has a partial mediating role in the relationship between self-compassion and attachment styles. It can be considered that the result obtained can contribute to both clinical practice and research areas and can be supported by further studies.