Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi çalışanlarında Covıd-19 hastalığı ve ilişkili faktörler
Covid-19 disease and related factors in Kahramanmaras Sutcu Imam University healthcare workers Faculty of Medicine
Yazar: BİLGEHAN İSPİR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ERHAN KAYA
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Halk Sağlığı = Public Health
Dizin: Aşılama = Vaccination ; COVID 19 = COVID 19 ; COVID 19 aşıları = COVID 19  vaccines ; Kahramanmaraş = Kahramanmaraş ; Korona virüs enfeksiyonları = Coronavirus enfections ; Korona virüsler = Coronaviridae ; Sağlık personeli = Health personnel ; Çalışanlar = Workers

Özet:
AMAÇ: Bu çalışmada, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi çalışanlarında COVID-19 hastalığı ve ilişkili faktörler belirlenmiştir. Bu faktörlerin, semptomlar ve tedavi sürecine etkisi değerlendirilmiştir. Ek olarak, kalıcı COVID-19 semptomları ile ilişkisini değerlendirmek amaçlanmıştır.

GEREÇ VE YÖNTEM: Bu araştırma, kesitsel ve tanımlayıcı tipte bir anket çalışmasıdır. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Mart 2020 ile Mayıs 2022 tarihleri arasında COVID-19 hastalığına yakalanan sağlık çalışanları araştırmaya dahil edildi. Doğrulanmış tanılı 680 COVID-19 hastası olduğu tespit edildi. Çalışmamızın evreninde toplam 2273 sağlık personeli bulunmaktadır. Çalışmamızın örneklem büyüklüğünü 680 sağlık çalışanı oluşturmaktadır. Konuyla ilgili literatür taranarak bir anket formu oluşturulmuştur. 680 doğrulanmış tanılı COVID-19 sağlık çalışanından 342 gönüllü katılımcıya ulaşıldı.

BULGULAR: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi çalışanlarında COVID-19 hastalık prevalansı %29,9 olarak tespit edildi. Araştırma kapsamındaki 342 katılımcıların %45,3'ü erkek, %54,7'si kadındı. Ankete katılanların yaş medyan değeri 30, vücut kitle indeksi medyan değeri 24,69 olarak tespit edildi. Çalışanların %31,6'sı doktor, %26,6'sı hemşire, %41,8'i diğer meslek gruplarındandı. Tıp fakültesi çalışanlarının %80,1'inin COVID-19 ilişkili bölümlerde en az bir kez bulundukları tespit edildi. %96,8'i COVID-19 geçirirken semptomu olduğunu, %38,3'ü hastanede tedavi gördüğünü, %63,2'si COVID-19 enfeksiyonu nedeniyle ilaç tedavisi aldığını, %3,8'i oksijen desteği aldığını ifade etti. Katılımcıların %95'inin aşı yaptırdığı ve çoğunlukla (%90,9) iki ve üzeri aşı yaptırdıkları sonucuna varıldı. Sağlık çalışanlarının %60,4'ü 12 haftadan uzun süren kalıcı semptomu olduğunu belirtti. Bir kez veya birden daha fazla COVID-19 geçirenlerle sürekli ilaç kullanım oranları arasında anlamlı bir farklılık bulundu. Eşlik eden hastalık olması durumuyla hastalık seyri arasında anlamlı ilişki vardı. Ek olarak, eşlik eden hastalığın COVID-19 geçirirken oksijen desteği alma üzerinde anlamlı etkisi olduğu ve ek komorbiditenin kalıcı semptom gelişmesiyle anlamlı bir fark oluşturduğu gözlemlendi. Toplam yaptırılan aşı sayısıyla meslek grubu arasındaki ilişki anlamlıydı. Sigara içme durumunun aşı yaptırma sayısını anlamlı olarak etkilediği görüldü. COVID-19 hasta bulunan yerde çalışanların anlamlı olarak daha yüksek sayıda aşı yaptırdığı tespit edildi. Ayrıca, yaptırılan aşı sayısıyla hastalık seyri arasındaki fark anlamlıydı. Hastalık seyrinin yaş medyan değeriyle anlamlı ilişkisi vardı. Göğüs tomografisi çektirme ile vücut kitle indeksi medyan değeri arasında anlamlı ilişki bulundu. Ayrıca, vücut kitle indeksi medyan değerinin hastalık seyri üzerine anlamlı etkisi olduğu gözlemlendi. 

SONUÇ: Tıp fakültesi çalışanları yüksek oranda kişisel koruyucu ekipman kullanmaktadır. Sağlık çalışanlarının, yeterli düzeyde kendini izole ettikleri ve aşılandıkları görülmektedir. Buna göre, sağlık çalışanlarının sosyal çevresi ve yakınlarına hastalık bulaştırmaktan kaçınma noktasında bilinçli yaklaştığı söylenebilir. COVID-19'dan iyileştikten sonra yeniden enfeksiyon ve hastaneye yatış beklenmedik bir durum değildir. Bu nedenle, aşılamanın yanı sıra korunma ilkelerine de bağlılık esastır. Bununla birlikte, SARS-CoV-2 enfeksiyonunun yayılma riskini sınırlamak için, sağlık çalışanlarının hafif COVID-19 semptomlarının dikkate alınması ve düzenli aralıklarla serolojik taramaların yapılması gerekmektedir. Bunlar, pandeminin kontrolüne katkı sağlayabilir.

Abstract:
OBJECTIVE: In this study, COVID-19 disease and related factors were determined in healthcare workers at Kahramanmaraş Sütçü İmam University Faculty of Medicine. The effects of these factors on symptoms and treatment process were evaluated. In addition, it was aimed to evaluate the relationship with persistent COVID-19 symptoms.

MATERIAL AND METHOD: This research is a cross-sectional and descriptive survey study. Healthcare workers who had COVID-19 disease between March 2020 and May 2022 at Kahramanmaraş Sütçü İmam University Faculty of Medicine were included in the study. It was determined that there were 680 COVID-19 patients with a confirmed diagnosis. There are a total of 2273 healthcare professionals in the population of our study. The sample size of our study consists of 680 healthcare workers. A questionnaire form was created by reviewing the relevant literature. 342 volunteer participants were reached from 680 COVID-19 healthcare workers with a confirmed diagnosis.

RESULTS: The prevalence of COVID-19 disease in healthcare workers at Kahramanmaraş Sütçü İmam University Faculty of Medicine was 29.9%. Of the 342 participants in the study, 45.3% were male and 54.7% were female. The median age of the respondents was 30 years and the median body mass index was 24.69. Among the employees, 31.6% were doctors, 26.6% were nurses and 41.8% were from other occupational groups. It was determined that 80.1% of the medical faculty employees had been in COVID-19-related departments at least once. 96.8% stated that they had symptoms while having COVID-19, 38.3% received hospital treatment, 63.2% received drug treatment due to COVID-19 infection, and 3.8% received oxygen support. It was concluded that 95% of the participants were vaccinated and mostly (90.9%) received two or more vaccinations. 60.4% of healthcare workers reported having persistent symptoms lasting more than 12 weeks. A significant difference was found between the rates of continuous medication use and those who had COVID-19 once or more than once. There was a significant relationship between comorbidity and disease course. In addition, comorbidity had a significant effect on receiving oxygen support during COVID-19 and comorbidity was significantly associated with the development of persistent symptoms. The association between the total number of vaccinations received and occupational group was significant. Smoking status had a significant effect on the number of vaccinations. It was found that those working in a place with COVID-19 patients had a significantly higher number of vaccinations. In addition, the difference between the number of vaccinations and disease course was significant. Disease course was significantly associated with median age. There was a significant association between having a chest CT scan and the median value of body mass index. In addition, it was observed that the median value of body mass index had a significant effect on the disease course.

CONCLUSION: Medical faculty healthcare workers use personal protective equipment at a high rate. It is seen that healthcare workers are adequately self-isolated and vaccinated. Accordingly, it can be said that healthcare workers have a conscious approach to avoid infecting their social environment and relatives. Re-infection and hospitalisation after recovery from COVID-19 is not unexpected. Therefore, adherence to the principles of prevention as well as vaccination is essential. However, in order to limit the risk of spread of SARS-CoV-2 infection, it is necessary to take into account the mild COVID-19 symptoms of healthcare workers and conduct serological screenings at regular intervals. These can contribute to the control of the pandemic.