Sıçan sırtından hazırlanan random dolaşımlı deri flebinde kombine tikagrelor aspirin tedavisi ile izole tikagrelor tedavilerininin flep yaşayabilirliğine olan etkilerinin karşılaştırılması
Assessing the impact of combined ticagrelor and aspirin treatment versus soleticagrelor treatment on dorsal skin flap survival in rats
Yazar: MURAT ÇELİK
Danışman: PROF. DR. UĞUR KOÇER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı / Cerrahi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Deri = Skin

Özet:
Giriş ve Amaç: Flepler vücuttaki çeşitli fonksiyonel ve estetik kayıplara neden
olan defektlerin onarımında kullanılan ana silahlardan biridir. Flep cerrahisinde
görülen en önemli problemlerden flep distalinde görülen parsiyel nekrozdur. Parsiyel
flep nekrozunun azaltılması flep yaşayabilirliğinin artırılması ile olabilmektedir. Flep
yaşayabilirliğinin artırılması için farklı tedavi yöntemleri kullanılmıştır. Bu
tedavilerden olan anti-trombosit ajanlar arasındaki aspirin ve tikagrelor flep
yaşayabilirliğinin artırılmasında kullanılmıştır. Bu ajanların kombine uygulanması
kardiyoloji alanında kullanılmasına rağmen, flep yaşayabilirliğinin üzerine etkisi
araştırılmamıştır. Bu çalışmadaki amaç kombine aspirin tikagrelor tedavisinin
etkilerinin tikagrelor ve aspirin kombine tedavisi ile olan etkinliklerinin
karşılaştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntem: Sprague Dawley tipi 200-250 gram ağırlığındaki yaşları 2-
4 ay arasında değişen sıçanlar denek olarak kullanılmıştır. Sıçan sırtından hazırlanan
random dolaşımlı deri flebi olan kombine Mc-Farlane flep, flep modeli olarak
kullanılmıştır. Flep boyutları 9x3 cm olacak şekilde dorsal bazlı olarak tasarlanmıştır.
Çalışmada kontrol, aspirin, tikagrelor ve kombine tikagrelor ve aspirin grupları olmak
üzere 4 çalışma grubu tasarlanmıştır. Her grupta 10 sıçan olmak üzere toplamda 40
sıçan çalışmada kullanılmıştır. Kontrol grubunda serum fizyolojik, aspirin grubunda
20mg/kg doz, tikagrelor grubunda 150mg/kg doz ve kombine aspirin tikagrelor
grubunda sıraıyla 20mg/kg ve 150mg/kg dozlar kullanılmıştır. İlaçlar hemen işlem
öncesi ve takiben 7 günlük süreçte günlük dozlar olacak şekilde verildikten sonra
7.günde sıçanlar sakrifiye edilmiştir. Sıçanlar radyonükleit sintigrafik inceleme,
fotografik inceleme ve histopatolojik inceleme ile incelenmiştir.
Bulgular: Yaşayan flep alanları kontrol grubunda 10,96cm2
, aspirin grubunda
11,91cm2
, tikagrelor grubunda 12,47 cm2
ve kombine grupta 11,77 cm2 olarak
bulundu. Yaşayan flep alan ortalaması kontrol grubunda %51,36, aspirin grubunda
ix
%52,52, tikagrelor %56,92 ve kombine grupta %54,28 olarak bulundu. İstatistiksel
olarak gruplar arasında anlamlı bir fark yoktu. Sintigrafik incelemeye göre yaşayan
flep alan oranları kontrol grubunda %52, aspirin grubunda %62, tikagrelor grubunda
%65 ve kombine grupta %69 olarak bulundu. Sintigrafide yaşayan flep alan
ortalamasına göre gruplar arasında anlamlı fark mevcuttu (p<0.001). Patolojik
inceleme sonuçları sağlıklı geçiş bölgesi olan B bölgesinde vaskülarizasyon değerleri
ortalama kontrol grubunda 11.80, aspirin grubunda 19.90, tikagrelor grubunda 23.40,
aspirin-tikagrelor grubunda 21.00 sayıldı. Gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak
anlamlı bulundu. Akut inflamasyon ve kronik inflamasyon sayıları kombine grup ve
tikagrelor grubunda daha azdı.
Sonuçlar: Bu sonuçlar göstermiştir ki kombine tikagrelor-aspirin ve izole
tikagrelor tedavisi flep yaşayabilirliğinin artırılmasında izole aspirin ve kontrol
tedavisine göre daha başarılıdır. Bunun yanında tikagrelor'un aspirinle kombinasyonu
sırasında ek bir fayda görülmediği için, izole tikagrelor tedavisi ek komplikasyon
getirmediği için aynı etkinlikte olsa bile kombine tedaviye göre daha faydalı
bulunmuştur. Sonuç olarak izole tikagrelor tedavisi araştırılan diğer tedavi
yöntemlerine ve kontrol grubuna göre flep yaşayabilirliğinin artırılmasında daha
etkilidir

Abstract:
Introduction and Objective: Flaps are one of the main weapons used in the
repair of defects that cause various functional and aesthetic losses in the body. One of
the most important problems seen in flap surgery is partial necrosis seen in the distal
part of the flap. Reducing partial flap necrosis can be achieved by increasing flap
viability. Different treatment methods have been used to increase flap viability.
Among these treatments, anti-platelet agents, aspirin and ticagrelor, were used to
increase flap viability. Although the combined application of these agents is used in
the field of cardiology, its effect on flap viability has not been investigated. This study
aims to compare the effects of combined aspirin and ticagrelor treatment with those of
combined ticagrelor and aspirin treatment.
Materials and Methods: Sprague Dawley-type rats, weighing 200-250 grams
and aged between 2-4 months, were used as subjects. The combined McFarlane flap,
which is a random circulation skin flap prepared from the rat's back, was used as the
flap model. It was designed on a dorsal basis, with flap dimensions of 9x3 cm. Four
study groups were designed in the study: control, aspirin, ticagrelor, and combined
ticagrelor and aspirin groups. A total of 40 rats, 10 rats in each group, were used in the
study. Physiological saline was used in the control group, 20mg/kg dose in the aspirin
group, 150mg/kg dose in the ticagrelor group, and 20mg/kg and 150mg/kg doses were
used in the combined aspirin-ticagrelor group, respectively. The rats were sacrificed
on the 7th day after the drugs were given in daily doses immediately before the
procedure and for a subsequent 7-day period. Rats were examined by radionuclide
scintigraphic examination, photographic examination, and histopathological
examination.
Results: Viable flap areas were found to be 10.96 cm2
in the control group,
11.91 cm2
in the aspirin group, 12.47 cm2
in the ticagrelor group, and 11.77 cm2
in the
combined group. The average viable flap area was found to be 51.36% in the control
group, 52.52% in the aspirin group, 56.92% in ticagrelor, and 54.28% in the combined
xi
group. There was no statistically significant difference between the groups. According
to scintigraphic examination, the rates of surviving flaps were 52% in the control
group, 62% in the aspirin group, 65% in the ticagrelor group, and 69% in the combined
group. There was a significant difference between the groups according to the average
surviving flap area in scintigraphy (p<0.001). Pathological examination results showed
that the average vascularization values in zone B, which is the healthy transition zone,
were 11.80 in the control group, 19.90 in the aspirin group, 23.40 in the ticagrelor
group, and 21.00 in the aspirin-ticagrelor group. The difference between the groups
was found to be statistically significant. The numbers of acute inflammation and
chronic inflammation were lower in the combined group and ticagrelor group.
Conclusıon: These results showed that combined ticagrelor-aspirin and
isolated ticagrelor treatment was more successful in increasing flap viability than
isolated aspirin and control treatment. In addition, since no additional benefit was
observed when combining ticagrelor with aspirin, isolated ticagrelor treatment was
found to be more beneficial than combined treatment, even if it had the same
effectiveness, as it did not bring additional complications. As a result, isolated
ticagrelor treatment is more effective in increasing flap viability than other
investigated treatment methods and the control group.