Filipinler'de sosyal hareket çalışmaları üzerine bir meta-sentez analizi: Ferdinand Marcos dönemi, sonrası ve Mindanao deneyimleri
A meta-synthesis analysis on the social movements in philippines: Before and after Ferdinand Marcos era, and the Mindanao experience
Yazar: ADRİANNE MAE D. ASKALİ
Danışman: Assist. Prof. Dr. ALİ ONUR ÖZÇELİK
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Filipinler = Philippines ; Marcos, Ferdinand = Marcos, Ferdinand ; Meta-sentez yöntemi = Meta-synthesis method ; Siyaset = Politics ; Siyaset sosyolojisi = Political sociology ; Siyasetçiler = Politicians ; Sosyal hareketler = Social movements

Özet:
21. yüzyıl, toplumsal hareketlerin önemli ölçüde gelişmesine ve sayısal olarak çoğalmasına tanıklık etti. Toplumsal hareketin çeşitli biçimleri, örneğin öğrenci aktivizmi, işçi hareketleri, isyanlar, toplanmalar ve protesto gösterileri yaygın mekanizmalar haline geldiler. Öyle ki radikal hale gelen bazı toplumsal hareketler, mücadelelerini politik ve/veya toplumsal değişim için yönlendirmenin yolunu buldular. Güneydoğu Asya'da, özellikle Filipinler'de, toplumsal hareketlerin derinleşmesi ve hızlı büyümesinin katalizörü haline gelen Ferdinand Marcos'un diktatörlük rejimi sırasında, toplumsal değişim çağrısı ortaya çıktı. Filipin toplumsal hareketleri, sosyal haklarından mahrum edilmiş bir grup insan için, elit istilası altındaki politik kurumlardan ve hükümetin ekonomi politikalarından duydukları memnuniyetsizliğin ifade edilmesi için araç oldu. Marcos sonrası yönetim, çeşitli kaçınılmaz ve benzersiz siyasi sonuçlar ile farklı mekanizmalar üreten yeni aktörlerin, yeni fikirlerin ve yeni kanalların ortaya çıkışına yol açtı. Ferdinand Marcos dönemini ve sonrasını inceleyen bu çalışma aynı zamanda Mindano deneyimlerini tez boyunca analiz etmiştir. Nitel araştırma yöntemi olarak sistematik tematik sentez kullanılan bu çalışmada önemli bir takım bulgulara ulaşmıştır. Bu bulgular şu şekilde ifade edilebilir: Marcos Dönemi'nde siyasi sonuçlar, tarım reformu ve köylülerin radikalleşmesiydi ve bu sonuçlar, radikalleşmesiyle sonuçlanmış olup radikalleşme mekanizması önemli bir araç işlevi görmüştür. Marcos sonrası dönemde, siyasetin moralizasyonu ve aşağıdan yukarıya doğru yeniden yapılandırılması, EDSA I Hareketi tarafından sunulan demokratik geçiş yoluyla kazanılan önemli siyasi çıktılardır.  Ancak bu durum Luzon ve Visayas bölgeleri ile sınırlı kalmıştır. Son olarak, Marcos sonrası dönemdeki Mindanao deneyiminin siyasi çıktıları, İslamileşmenin, aynı zamanda bu sonuçların sağlandığı mekanizma olarak hizmet ettiği İslamileşme ve devrimci bilincin oluşmasına katkı sağlamıştır.

Abstract:
The 21st century witnessed the flourishing of social movements which played a pivotal role in architecting collective actions. The diverse forms of social movement e.g. student activism, the labor movement, rebellion, rally, and protest, to name a few, have become widespread mechanisms and an avenue for marginalized communities to channel their struggles for political and social change. In Southeast Asia, the Philippines, in particular, the urge for social change surfaced during the dictatorial regime of Ferdinand Marcos which became the catalyst for the profound exponential growth of social movements. The Philippine social movements serve as machinery for people, especially the underprivileged, in addressing their dissatisfaction in the elite infested political institution and weak economic policies of the government. The post – Marcos regime spelled the emergence of new actors, new interests and new channels that produced diverse political outcomes and mechanisms that are imperative and inimitable. Utilizing the systematic thematic synthesis as method of qualitative research, this study showed the following results. In the Marcos Era, political outcomes were agrarian reform and radicalization of peasants all were achieved by radicalization as the mechanism. During the Post-Marcos period, the moralization of politics and reconfiguration of politics from below were the political outcomes of this period (only true to Luzon and Visayas) which were achieve through the democratic transition offered by the EDSA Movement I. Lastly, still in the Post-Marcos period, the Mindanao experience, political outcomes were Islamization and revolutionary consciousness wherein Islamization which is also a political outcome serve as the mechanism through which those outcomes were achieved.