Çocukluk çağı travmaları ve affetmenin evlilik uyumu ile ilişkisi
The relationship between childhood traumas, forgiveness and marital adjustment
Yazar: PELİN SEVİNÇ
Danışman: PROF. DR. FERYAL CEM ÇELİKEL
Işık Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Klinik Psikoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Psikoloji = Psychology
Dizin: Bağışlama = Forgiveness ; Evlilik = Marriage ; Evlilik uyumu = Marital adjustment ; Travma = Trauma ; Çocukluk çağı travmaları = Childhood traumas ; Ölçekler = Scales

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocukluk çağı travmaları ile affetmenin, evlilik uyumu
üzerindeki yordayıcı rolünün araştırılmasıdır.
Yöntem: Bu amaç doğrultusunda çalışmanın örneklemini 22-69 yaş aralığındaki
(41.07±11.04) 344 evli birey (175 kadın, 169 erkek) oluşturmaktadır. Çalışmada
katılımcılar gönüllülük esasına dayalı olarak yer almışlardır. Veri toplamak amacıyla
Sosyodemografik ve Diğer Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ),
Heartland Affetme Ölçeği (HAÖ) ve Çift Uyum Ölçeği (ÇUÖ) katılımcılara 'online'
olarak sunulmuştur. Verilerin analiz sürecinde, betimleyici analizler, ölçeklerin
psikometrik analizi, Pearson korelasyon analizi, bağımsız gruplar T-testi, tek yönlü
varyans analizi (ANOVA), basit doğrusal regresyon ve çoklu regresyon analizleri
SPSS programı ile yapılmıştır.
Bulgular: Bulgulara göre, çocukluk çağı travmaları ile affetme evlilik uyumunu
anlamlı olarak yordamaktadır. Erkeklerin, tanışarak/flört ederek evlenenlerin ve
çocuğu olmayan katılımcıların evlilik uyumlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu
saptanmıştır. Evlenme yaşı ve evlilik süresi arttıkça evlilik uyumunun da arttığı
gözlenmiştir.
Sonuç: Çalışmada, evli bireylerin çocukluk çağı travmalarının ve affetmenin evlilik
uyumları üzerindeki etkisi incelenmiş ve anlamlı bulgular elde edilmiştir. Elde edilen
bulgular ilgili alan yazın ışığında tartışılmıştır. Araştırma sonuçlarının, evlilik
uyumunu etkilemesi olası problemleri anlayarak evlilik uyumunun arttırılmasına
yönelik yararı olacağı düşünülmektedir. Klinik uygulamalar açısından ise çocuklukta
maruz kalınan travma yaşantılarının ve affetmenin önemi konusunda yol gösterici
olması beklenmektedir.

Abstract:
Objective: The aim of this study was to investigate the role of childhood traumas and
forgiveness in predicting marital adjustment.
Method: For this purpose, the sample of the study consisted of 344 married individuals
(175 females, 169 males) between ages of 22-69 (mean age=41.07±11.04).
Participants took part in the study on a voluntary basis. In order to collect data,
Sociodemographic and Other Information Form, Childhood Trauma Questionnaire
(CTQ), Heartland Forgiveness Scale (HFS) and Dyadic Adjustment Scale (DAS) were
applied via an online survey platform. In the study, descriptive analysis, psychometric
analysis of scales, Pearson correlation analysis, independent groups T-test, one-way
analysis of variance (ANOVA), simple linear regression and multiple regression
analysis were conducted by SPSS Statistics.
Results: According to our results, childhood traumas and forgiveness significantly
predicted marital adjustment. Marital adjustments were significiantly higher in those
participants, who were males, who got married after a flirting period and who had no
children. It was also observed that marital adjustment increased as the participants'
age of marriage increased and the duration of marriages decreased.
Conclusion: In the study, the predictive roles of childhood traumas and forgiveness
on marital adjustment of married individuals were examined, significant findings were
obtained and discussed in the light of the current literature. The results of the study are
expected to guide the clinicians in understanding the related problems and thus in
increasing marital adjustment. Besides in practice, may lead the clinicians about the
importance of forgiveness and trauma experiences in childhood.