hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Meme kanserli 1073 olguda postoperatif radyoterapi uygulama sonuçları
Postoperative radiotherapy results in 1073 cases with breast cancer
Yazar: BİNNUR DÖNMEZ YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA ÜNSAL
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Radyasyon Onkolojisi Ana Bilim Dalı / Radyasyon Onkolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Radyasyon Onkolojisi = Radiation Oncology

Özet:
Amaç: Meme kanseri kadınlarda en sık görülen kanser türlerinden biridir ve ilk basamak tedavisi cerrahidir.Hastanın durumuna bağlı olarak meme koruyucu cerrahi, modifiye radikal mastektomi, radikal mastektomi,basit mastektomi seçilebilir.Tedavi kılavuzlarına göre göğüs duvarı tutulumu, aksiller lenf tutulumu ve >5 cm tümör varlığında radyoterapi tedaviye eklenmelidir.Lokal kontrolü sağlamak ve uzak metastazları önlemek için ameliyat sonrası radyoterapi gereklidir.Ek olarak, aksiller tutulumlu erken evre meme kanserinde kemoterapi uzak metastazları önleyerek sağkalımı artırır.Radyoterapinin mastektomi sonrası lokal ve uzak kontrole katkısı incelendi.

Yöntem ve Sonuçlar: Bu retrospektif çalışmada, beş yıllık bir süre içinde kliniğimize başvuran 1.073 meme kanserli hasta değerlendirildi.Ameliyat sonrası radyoterapi tedavi sonuçları değerlendirildi.

Sonuç: Radyoterapi uygulanan hastalarda beş yıl sonunda %6 lokal nüks ve %88 sağkalım bulundu. Ayrıca, bölgesel tekrarlama
radyoterapi uygulananlarda istatistiksel ve anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,0001).

Abstract:
Objective: Breast cancer is one of the most common types of cancer in women, and the first-line treatment for it is surgery. Depending on 
the patient's condition, either of the following may be selected: breast-conserving surgery, modified radical mastectomy, radical mastectomy, 
or simple mastectomy. According to treatment guidelines, chest wall involvement, axillary lymph involvement, and tumors >5 cm should 
be treated with radiotherapy. Postoperative radiotherapy is required to provide local control and prevent distant metastases. In addition, 
chemotherapy in early stage breast cancer with axillary involvement increases survival by preventing distant metastases. The contribution of 
radiotherapy to local and remote control after mastectomy was examined.
Methods and Results: In this retrospective study, 1,073 breast cancer patients who were admitted to our clinic during a period of five years 
were included and their postoperative radiotherapy treatment results were evaluated.
Conclusion: In patients undergoing radiotherapy, a 6% local recurrence and 88% survival was found in five years. Also, locoregional recurrence 
was statistically and significantly lower in those undergoing radiotherapy (p=0.0001).
Diabetik maküler ödem tedavisinde lazer fotokoagülasyon /
Yazar: AHMET Ş. TOSUN
Danışman: DR. TUGAY AKMUT
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Diabetik retinopati = Diabetic retinopathy ; Işınla koagülasyon = Light coagulation ; Makula ödemi = Macular edema

Özet:
ÖZET 34 1994-1995 yılları arasında diabetik maküla ödemi nedeni ile grid makülar lazer fotokoagülasyon uygulanmış. 4-11 ay arası takip süresi olan 39 gözün tedavi sonuçlan retrospektif olarak değerlendirildi. Gözlerin tümünde, hem nonproliferatif diabetik makülapatisi hem de proliferatif diabetik retinopatisi olanlarda makülada difiüz diabetik makülerödem mevcut idi. Katarakt, vitreus hemorajisi ye glokom gibi görmeyi etkileyebilecek diğer komplikasyonu olan gözler çalışma kapsamına alınmadı. Yaygın proliferatif diabetik retinopatisi olan gözlere panretinal lazer fotokoagülasyon da uygulandı. Uygulanan grid lazer fotokoagülasyon sonrasında en.erken 4 aylık takip sonucunda difiüz diabetik maküler ödemde regresyon ve görme prognozunda olumlu etki saptandı. Grid lazer fotokoagülasyonun etkili olduğu ancak görmede iyileşmeden çok stabilizasyon sağlandığı belirlendi.

Abstract:
Larenjeal maske uygulamalarında propofol ve midazolam indüksiyonlarının karşılaştırılması
Comparison of inductions with propofol and midazolam for laryngeal mask insertions
Yazar: KUTLU HAKAN ERKAL
Danışman: UZMAN YAMAN ÖZYURT
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Amaç: Propofol ve midazolamın lerenjeal maske (LM) yerleştirilmesine ve hemodinamik parametrelere etkileri değerlendirildi.
Hastalar ve Yöntemler: Yaş dağılımı 15-65 olan, ASA I-II, kısa süreli cerrahi girişim geçirecek 200 hasta, rastgele olarak iki gruba ayrıldı. Midazolam ve propofol gruplarına indüksiyonda fentanil eklendi. Anestezi idamesi iki grupta da %1-3 konsantrasyonda sevofloran ile sağlandı. Tüm hastalarda, LM takma girişimi sayısı, ortalama arter basıncı, kalp atım hızı, periferik oksijen satürasyonu değerleri ve gelişen komplikasyonlar kaydedildi.
Bulgular: İki grupta da hastalara ait demografik özellikler ve ameliyat süreleri benzerlik gösteriyordu. Propofol grubunda LM'ye uyum ve birinci yerleştirmedeki başarı oranı (%89) midazolam grubuna göre (%86) yüksek bulundu (p>0.05). Hemodinamik ve solunumla ilgili değişiklikler ve komplikasyonlar iki grup arasında anlamlı farklılık göstermedi. İndüksiyondan sonraki 1., 3. ve 5. dakikalardaki ortalama arter basıncı değerlerinin propofol grubunda anlamlı derecede düşük seyrettiği görüldü (p>0.05).
Sonuç: Bulgularımız, midazolamın belirgin hemodinamik ve solunumsal yan etkilere yol açmadan, düşük komplikasyon oranıyla LM yerleştirilmesi amacıyla indüksiyonda kullanılabileceğini gösterdi.

Abstract:
Objectives: We evaluated the effects of propofol and midazolam on laryngeal mask(LM) insertion and hemodynamic parameters.
Patiens and Methods:Two hundered ASA I-II patients aged 15 to 65 years were randomly divided into two groups equal in size before surgery of short duration. Induction was performed with midazolam or propofol which were given with fentanyl. Maintenance of anesthesia was obtained wih 1-3% sevofluorane in both groups. The number of attempts  for LM insertion, mean arterial pressure, heart rate, and peripheral oxygen saturation were recorded before, during, and after the operation. 
Results: There were no significant differences between the two groups with respect to demographic features and duration of the surgery. Patients' compliance and the sucess rate in the first attempt were higher in the propofol group (89% versus 86%, p>0.05). Differences in hemodynamic and respiratory changes and in complications were not significant. However, it was found that the mean arterial pressure were significantly decreased in the propofol group in the first, third and fifth minutes following induction (p<0.05).
Conclusion: Our data showed that induction with midazolam is not associated with significant hemodnamic and respiratory events and complications; thus, it may preffered for LM insertion.
Yırtıklı retina dekolmanlarında minimal cerrahi tekniği /
Yazar: MÜBERRA AKDOĞAN KAMAY
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Cerrahi-göz = Surgery-eye ; Retina dekolmanı = Retinal detachment

Özet:
Bu çalışmada; Eylül 93-Nisan 96 tarihleri arasında Şişli Etfal Hastanesi Göz Kliniği Retina Birimi'ne başvuran ve yırtıklı retina dekolmanı tanısı konan 50 olgunun 50 gözüne mümkün olan minimal dekolman cerrahisi ve klasik dekolman cerrahisi uygulanmıştır. Grupların anatomik, fonksiyonel başarıları ile komplikasyonları tartışılmıştır. I. grupta 30 olgunun 30 gözüne mümkün olan minimal dekolman cerrahisi uygulanmıştır. Bu gruptaki hastalar en az 5 ay, en fazla ise 2 yıl takip edilmiştir. Bu olgularda %93.3 oranında anatomik başarı, %80 oranında ise görsel başarı elde edilmiştir. Anatomik ve görsel başarıyı olumsuz yönde etkileyebilecek önemli bir komplikasyonla karşılaşılmamıştır. II. grupta ise 20 olgunun 20 gözüne klasik dekolman cerrahisi uygulanmıştır. Bu gruptaki hastalar en az 4 ay, en fazla ise 1.5 yıl takip edilmiştir. Bu olgularda %60 oranında anatomik başarı, %60 oranında ise görsel başarı elde edilmiştir. %20 subretinal hemoraji, %10 vitreus hemorajisi, %5 retina inkarserasyonu ve %20 koroid dekolmanı gibi fi-?anatomik ve görsel başarıyı olumsuz olarak etkileyebilecek subretinal mayi drenajı ile ilgili komplikasyonlarla karşılaşılmıştır. Sonuç olarak; yırtıklı retina dekolmanlı hastalar zamanında hekime başvurdukları takdirde, minimal cerrahi yöntemi uygulanarak oldukça iyi anatomik ve görsel başarı elde edilecektir. Uygun olan hasta grubunda ilk seçenek minimal cerrahi tekniği olmalıdır. M

Abstract:
Gelişimsel kalça çıkığı nedeniyle salter ve pemeberton operasyonları yapılan 1-6 yaş arası çocuklarda bt ile ölçülen femoral antetorsiyon değerlerinin süreç içerinde değişiminin araştırılması
The effect of salter and pemberton osteotomy on fa monitored by the ct in ddh patients between 1-6 years of age
Yazar: MEHMET BÜLENT BALİOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. GAZİ ZORER
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Eğitim Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Femoral anteversiyon (FA) hastadan hastaya değişen, genel olarak normal versiyon sınırlarında artış gösteren bir değer olarak kabul edilebilir. Her gelişimsel kalça çıkıklı (GKÇ) çocukta artmayabilir. Asetabuluma yönelik cerrahi işlemler (Salter, Pemberton operasyonları) FA üzerine etkili olmamaktadır. Unilateral sağlam kalçaların FA ları normal olarak tanımlanmamalıdır. Kalçaların gelişimi normal gibi gözükmekle birlikte, gerçekte FA normal kalçalar gibi gelişmemektedir. BT ile FA ölçümü her zaman gerekli değildir. Klinik ve radyolojik olarak çıkık kalçanın patolojisinin yeteri kadar açıklanamadığı hastalarda özellikle komplikasyonlu olgularda tercih edilmesi önerilebilir.

Abstract:
Femoral anteversion (FA) varying according to the patient, in general, can be considered a value that indicates an increase in the normal version of the limits. FA every developmental dysplasia of the hip (DDH) can not increase a child.Surgical procedures for acetabulum (Salter, Pemberton operations) is not effective on the FA. The FA unilateral hip sound is different from normal. Although seem normal development of the hip, the FAA is in fact different from the normal hip development. CT measurement with FA is not always necessary. All this information under the light measurement with CT, FA is not always necessary. Especially can not be explained enough of Clinical and radiologic pathology in patients with complicated advisable prefer.
Prematüre bebeklerin fiziksel ve psikomotor gelişimlerinin takibi /
Yazar: TÜLİN GÖKMEN
Danışman: PROF. DR. GÜLTEN TANYER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-prematür = Infant-premature ; Psikomotor performans = Psychomotor performance

Özet:
Perinatoloji ve neonatolojideki gelişmelerle birlikte son yıllarda preterm yenidoğanlann yaşam oranlan oldukça artmıştır. Azalan mortalite beraberinde artmış morbiditeyi getirmiştir. Bu nedenle, preterm bebeklerin term bebeklere göre daha sık aralıklarla ve daha uzun süre izlenme zorunluluğu doğmuştur. S. B. Ankara Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Yenidoğan Ünitesi'nde 1993-1995 yıllan arasında takip edilen gestasyonel yaşı 26-36 hafta arasında olan 50 preterm bebek fiziksel ve psikomotor gelişim yönünden prospektif olarak iki yıl süreyle takip edildi. Hastalar büyümeyi yakalama, psikomotor gelişim ve prematürite retinopatisi yönünden incelendi, Denver Gelişimsel Tarama Testi uygulandı. Olguların 24'ü (% 48) kız, 26'sı (% 52) erkek idi. Bebeklerin % 92 'sinin 1 yaşında, % 100 'ünün 2 yaşmda normal büyümeyi yakaladığı görüldü. İki yaşm sonunda Çok Düşük Doğum Ağırlıklı üç olguda (% 75) boy ve kiloya göre persentiller % 10-25, bir olguda (% 25) ise % 25 olarak bulundu. Düşük Doğum Ağırlıklı grupta boy ve kiloya göre persentiller olguların 17'sinde (% 58) % 10-25 arasında, 12'sinde (% 42) % 25'in üzerindeydi. Doğum ağırlığı 2000 gramın üstünde olan grupta ise boy ve kiloya göre persentiller olguların üçünde (% 17) % 25-50, 14'ünde (% 83) % 50'nin üzerinde bulundu. İki yaşını tamamlamış bebeklerin 47'sinde (% 94) normal psikomotor gelişim izlendi. Prematüre retinopatisi hiçbir hastada saptanmadı. Sonuçlar preterm bebeklerin geleceği açısından ümit verici olarak değerlendirildi.

Abstract:
A-v fistüllü hastalarda mekanik travmaya bağlı gelişen hemolitik anemiler
Hemolitic anemia due to mechanical trauma in patients with a-v fistula
Yazar: MEHMET SALİH İYİKESİCİ
Danışman: PROF. DR. AYDOĞAN ALBAYRAK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Çalışmamızda yer alan hemodializ gerektiren kronik böbrek yetersizlikli 23 hastaya A-V fistül uygulamadan önce periferik yayma, indirekt bilirubin, LDH, haptoglobulin, BUN, ve kreatinin değerleri alındı. A-V fistül uygulandıktan sonra bu değerler tekrarlandı.

23 hastanın ortalama labaratuvar değerleri karşılaştırıldığında istatiksel olarak fark saptanmadı. 11 hastanın periferik yaymalarında eritrosit faragmantasyonu ile uyumlu değişiklik saptanmasına rağmen bu 11 hastanın sadece 6'sının labaratuvar değerinde eritrosit faragmantasyonu lehine değişiklik saptandı.

Abstract:
Peripheral smear, indirect bilirubin, LDH, haptoglobulin, BUN, and creatinine values ​​were taken before applying A-V fistula to 23 patients with chronic renal failure requiring hemodialysis. These values ​​were repeated after A-V fistula was applied.

When the mean laboratory values ​​of 23 patients were compared, no statistical difference was found. Although changes consistent with erythrocyte fragmantation were detected in the peripheral smears of 11 patients, only 6 of these 11 patients showed a change in favor of erythrocyte fragmantation in the laboratory value.
Diabetik maküler ödemde lazer fotokoagülasyon tedavisi /
Yazar: AŞKIN ADIŞEN
Danışman: DR. SUNAY DUMAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Diabetik retinopati = Diabetic retinopathy ; Işınla koagülasyon = Light coagulation ; Makula ödemi-kistoid = Macular edema-cystoid

Özet:
1991-1994 yıllan arasında diabetik maküler ödemi nedeni ile maküler fotokoagülasyon uygulanmış 6-40 ay takip süresi olan 85 gözün tedavi sonuçlan retrospektif olarak değerlendirildi Gözlerin 48'inde (%56.5) proliferatif retinopati mevcut idi Proliferatif diabetik retinopatiH gözlere maküler fotokoagülasyonun yanısrra panretinal fotokoagülasyonda uygulandı. 6 aylık takip sonunda nonproliferatif diabetik retinopatili 48 gözün 41'inde (%85.4) görme arttı veya aynı kaldı, 7'sinde (%14.6) 2 sıra veya daha fazla azaldı. Proliferatif diabetik retiaopatisi olan 37 gözün 29 'unda görme arttı veya aynı kaldı, 8 'inde (%21.6) görme 2 sıra veya daha fazla azaldı Diabetik maküler ödemin erken proliferatif diabetik retinopatide maküler fotokoagülasyonla tedavisinin vizüel sonuçlan, nonproliferatif gruba yakın sonuç verdi ve arada istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamadı. (P>0.05) 41

Abstract:
Tekrarlayan düşük ve intrauterin ölüm olgularında antifosfolipid antikorların ve protein S düzeylerinin araştırılması /
Yazar: HALE ARAL
Danışman: DOÇ.DR. SELMA ÇEKİRDEK
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Göztepe Eğitim Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Abortus = Abortion ; Antifosfolipid sendromu = Antiphospholipid syndrome ; Protein C = Protein C ; Protein S = Protein S

Özet:
Bu çalışma, 1 995 yılında SSK-Göztepe Hastahanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği Infertilite Polikliniğine başvuran 45 hana üzerinde yapıldı. Olgularda Antifosfolipid Antikor prevalansı % 49 bulundu. Antifosfolipid Antikor pozitif bulunan olgularda serbest Protein S düzeylerinde önemli bir değişiklik gözlenemedi. Tekrarlayan düşüklerde koagülasyonla ilgili immünolojik bozuklukların varlığı bilin mektedir. Ve bu tür olgularda sistemik olarak immünolojik açıdan araştırma yapılması uygundur.

Abstract:
Patojen candida türlerinde salgısal asit proteinaz varlığının araştırılması /
Yazar: NİLGÜN SÖNMEZ KARABICAK
Danışman: UZMAN ENGİN GÜVENER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Refik Saydam Hıfsısıhha Merkezi / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
Değişik maya türlerinin, SAP'larının incelendiği bu çalışma iki aşamalı olarak
planlanmıştır. İlk aşamada çeşitli klinik örneklerden patojen etken olarak izole edilen
Candida türlerinin proteinaz a!.ciiviteleri saptanmıştır. Türlere göre proteinaz
aktivitelerinin dağılımları değerlendirildiğinde, C.albicans' da 54/73, C.parapsilosis' de
517, C.tropica!is'de 4/8 ve C.glabrata'da 2/ll oranında proteinaz aktivitesi
gösterilmiştir. Proteinaz enzimi salgılayan bu dört türün insanda klinik örneklerden
sıklıkla izole edilen türler olması dikkat çekicidir. İkinci aşamada ise, klinik örneklerden
izole edilen C.albicans grubu ile farklı anatomik bölgelerin nonnal floralarından izole
edilen C.albicans grubunun proteinaz aktiviteleri karşılaştırılmış ve klinik örneklerden
izole edilen C.albicans suşlarının SAP aktivitelerinin anlamlı bir şekilde yüksek olduğu
gözlenmiştir.(p

Abstract:
Ptosis olgularında değişik cerrahi yöntemlerin karşılaştırılması
Comparison of different surgical methods in ptosis cases
Yazar: OKŞAN ALPOĞAN
Danışman: UZMAN AKIN BANAZ
Sağlık Bakanlığı / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Bu çalışmada Mart-1993-Ağustos 1996 tarihleri arasında 51 ptosisli hastanın 60 gözüne uygulanan cerrahi yöntemler değerlendirildi.
Cerrahiye karar vermeden önce uygun hasta seçiminin önemli olduğu, karar verdikten sonra da doğru cerrahi uygulamanın başarıyı arttırdığı izlendi.
Cerrahi yöntem seçiminde levator fonksiyonu en önemli kriteri oluşturmaktadır. Levator fonksiyonu iyi vakalarda ptosis sebebi ve miktarı belirlenerek Fasanella-Servat, levator rezeksiyonu veya aponevroz tamiri, kötü vakalarda frontal süspansiyon planlanmalıdır. Levator fonksiyonu iyi vakalarda başarı yüksek olmaktadır.
Fasanella-Servat tekniği hafif ptosisli vakalarda çok iyi sonuçlar vermektedir. Levator rezeksiyonu ve frontal süspansiyon planlanan hastalarda operasyon sırasında kapak ayarlaması fazla ya da az düzeltme için önem taşımaktadır. Uygun hastalara yapılan aponevroz tamiri de çok iyi neticeler vermiştir. 
Operasyonun genel anestezi yerine lokal anestezi altında yapılması başarıyı arttırmaktadır. Başarısız vakalara erken reoperasyon uygulanması ve reoperasyon sırasında hiçbir anestezik materyal kullanılmaması kapak düzeyini istediğimiz gibi ayarlamak imkanını tanımıştır.
Bu netice birinci operasyondan sonra başarı oranımız %86.6 iken, ikinci operasyondan sonra başarı %91.6 olmuştur.

Abstract:
In this study, surgical methods applied to 60 eyes of 51 patients with ptosis between March-1993-August 1996 were evaluated.
It was observed that appropriate patient selection is important before deciding on surgery, and correct surgical application increases success after making the decision.
Levator function is the most important criterion in the choice of surgical method. Fasanella-Servat, levator resection or aponeurosis repair should be planned by determining the cause and amount of ptosis in cases with good levator function, and frontal suspension should be planned in bad cases. Success is high in cases with good levator function.
The Fasanella-Servat technique gives very good results in cases with mild ptosis. In patients scheduled for levator resection and frontal suspension, valve adjustment during the operation is important for over- or under-correction. Repair of aponeurosis performed in suitable patients has also yielded very good results.
Performing the operation under local anesthesia instead of general anesthesia increases the success. Early reoperation in unsuccessful cases and the use of no anesthetic materials during reoperation allowed us to adjust the level of palpebra as we wish.
This result, while our success rate was 86.6% after the first operation, the success rate was 91.6% after the second operation.
Menenjitlerin erken dönem klinik seyrinin transkranial doppler ultrasonografi ile takibi /
Yazar: IŞIL ÖZER
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Menenjitler = Meningitis ; Serebrospinal sıvı = Cerebrospinal fluid ; Ultrasonografi-doppler = Ultrasonography-doppler

Özet:
43 ÖZET Ekim 94-95 tarihleri arasında Haydarpaşa Numune Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Enfeksiyon hastalıkları bölümünde yatan 22 bakteriye!, 23 aseptik menenjitli hasta ve 32 sağlıklı çocukta' transkranial doppler ultrasonogram ile scrcbral kan akımı ölçüldü ve hastalığın erken döneminde klinik takipteki yeri araştırıldı. Bakteriyel menenjitlerde sercbral kan akımı, aseptik menen jitler ve kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, bakteriyel menenjitlerin ilk günleri ve kompîikasyonlu günlerde yüksek rezistans indeksi değerleri saptandı. Transkranial doppler ultrasonograünin bakteriyel menenjitlerin takibinde noninvazif bir yöntem olarak faydalı olduğu düşünüldü.

Abstract:
4A SUMMARY Transcranial Doppler monitoring of blood flow velocity was performed on 22 children with bacterial meningitis, 23 children with aseptic meningitis and 32 healthy children who took place at the Infection Department of the Pediatrics Clinic of Haydarpaşa Numune Hospital between 1 October 1994-20 October 1995. Importance of transcranial Doppler monitoring was researched at early period of the illness. Cerebral blood flow in bacterial meningitis was compared with aseptic meningitis and control group and as a result high resistance index measurements were obtained at first days of bacterial meningitis and the days which complications were determined in both group of meningitis. As a noninvasive method of transcranial Doppler ultrasound was thougt helpful for monitoring of bacterial meningitis and complications.