Omuz impingement sendromlu hastalarda ekstrakorporeal şok dalga tedavisinin etkinliğinin araştırılması
The effectiveness of extracorporeal shockwave treatment in patients with shoulder impingement syndrome
Yazar: HACER SERVET GÜLLÜ
Danışman: DOÇ. DR. YASEMİN ÇIRAK
İstinye Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Omuz sıkışma sendromu = Shoulder impingement syndrome

Özet:
Çalışmanın amacı, İmpingement Sendromu tanısı konulan hastalarda konvansiyonel
fizyoterapi uygulamalarına ek olarak uygulanan Ekstrakorperal Şok Dalga Tedavisi
(ESWT) uygulamasının etkinliğini araştırmaktır. Uşak Medical Park Hastanesi Fizik
Tedavi ve Rehabilitasyon ve İstinye Üniversitesi Gaziosmanpaşa Hastanesi Fizik
Tedavi ve Rehabilitasyon kliniklerine başvuran impingement sendromu tanısı
konulmuş 30 hasta randomize olararak eşit sayıda iki gruba ayrıldı. Birinci gruptaki
hastalara (n=15) üç hafta boyunca haftada 5 gün ultrason, TENS ve infraruj
uygulamasından oluşan konvansiyonel fizyoterapi programına ek olarak haftada bir
gün toplamda üç seans Ekstrakorporeal Şok Tedavisi (ESWT) uygulandı. İkinci
gruba (n=15) ise yalnızca konvansiyonel fizyoterapi programı uygulandı. Ayrıca her
iki gruba da egzersiz programı verildi. Değerlendirmeler tedavi öncesi ve tedavi
sonrasında yapıldı. Hastaların takip süresi üç hafta idi. Değerlendirmede fonksiyonel
değerlendirme için Constant Murley, UCLA, SPADI skorlama bataryaları, Mc-Gill
Ağrı Anketi ve VAS, etkilenen taraf omuz aktif ve pasif eklem hareket açıklıkları,
uyku kalitesi için ise PUKİ anketi kullanıldı. Hastaların Constant Murley, UCLA ve
SPADI skorlamasının tüm alt parametre skorlarının zaman içindeki değişimi anlamlı
iken, grup zaman etkileşimine bakıldığında Constant Murley için ağrı ve GYA alt
parametresi hariç diğer alt parametre skorlarının ve toplam skorunun, UCLA için
fonksiyon, aktif öne fleksiyon, fleksiyon kas gücü alt parametresi hariç diğer alt
parametre skorlarının ve toplam skorunun, SPADI için ise tüm alt ve toplam
skorlarının anlamlı olduğu tespit edildi. Tedavi sonrası her iki grupta da etkilenen
eklem hareket açıklıklarında düzelme oldu ancak bu değişim gruplar arasında farklı
değildi. Hastaların PUKİ skorunun zaman içindeki değişimi anlamlı iken, grup
zaman etkileşimine bakıldığında anlamlı olmadığı tespit edildi. Sonuç olarak,
Konvansiyonel fizyoterapiye ek olarak ESWT kullanımının ağrı, omuz fonksiyonel
düzey ve hasta memnuniyeti açısından tek başına konvansiyonel yaklaşıma göre daha
etkili olduğu bulundu ve impingement tedavisinde konvansiyonel tedaviye ek bir
yaklaşım olarak kullanılabilir.
Anahtar Kelimeler: Ekstrakorporeal şok dalga tedavisi, omuz impingement
sendromu, subakromiyal sıkışma sendromu, ESWT.

Abstract:
The aim of this study is to investigate the efficacy of Extracorporeal Shock Wave
Therapy (ESWT) application in addition to conventional physiotherapy applications
in patients diagnosed with impingement syndrome. In the first group (n = 15), in
addition to the conventional physiotherapy program consisting of ultrasound, tens
and infrared application for 5 days per week for three weeks, extracorporeal shock
therapy (ESWT) was applied in three sessions. In the second group (n = 15) only
conventional physiotherapy program was applied. In addition, both groups were
given exercise programs. Evaluations were performed before and after treatment. The
follow-up period was 3 weeks. In the evaluation, for functional evaluation Constant
Murley, UCLA, SPADI scoring batteries were used, for the pain Mc-Gill Pain
Questionnaire and VAS were used, affected side shoulder active and passive joint
range of motion was measured and PSQI questionnaire was used for the sleep quality.
Constant Murley, UCLA and SPADI scores of the patients were significantly
different for all sub-parameter scores over time. When the group time interaction was
considered, for Constant Murley, all the sub-parameter scores except pain and DLA
sub-parameter and total score, for UCLA, all sub-scales except the function of active
forward flexion, flexion muscle strength sub-parameter and total scores, for SPADI,
all subscale and total scores were significant. After treatment, there was improvement
in the range of motion of the affected joints in both groups but this change was not
different between the groups. The change in the PSQI score of the patients was
significant in terms of time, but the group time interaction was not significant. In
conclusion, the use of ESWT in addition to the conventional approach has been found
to be more effective than the only conventional approach in terms of pain, shoulder
functional level and patient satisfaction, and can be used as an additional approach to
conventional treatment in the treatment of impingement.
Keywords: Extracorporeal shock wave therapy, shoulder impingement syndrome,
subacromial impingement syndrome, ESWT.