Medeni Usul Hukukunda davadan feragate ilişkin hükümlerin idari yargılama usulünde uygulanması
Implementation of the provisions of the waiving from legal actions in Civil Procedural Law into administrative procedural law
Yazar: DİNÇER YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. SEMA TAŞPINAR AYVAZ
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk (Medeni Usul ve İcra İflas Hukuku) Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Davalar = Cases ; Feragat = Waiver ; Medeni usul hukuku = Law of civil procedura ; İdari yargı = Administrative justice

Özet:
Taraf usul işlemlerinden olan davadan feragat, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 91. maddesi ile 95. maddesi arasında düzenlenmiştir. İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin yaptığı atıf nedeniyle, idari yargıda da aynı hükümler uygulanmaktadır.Davadan feragat ile davacı, kendi açtığı davayı, kendi iradesi ile sona erdirmektedir. Böylece davacı, dava dilekçesindeki talep sonucundan vazgeçmektedir. Talep sonucu, davacının yargılama sonucunda ulaşmak istediği şeydir.Derdest davadan feragat edilebilir. Hüküm kesinleşene kadar, davadan her zaman feragat etmek mümkündür. Davadan feragatin geçerliliği için, feragat beyanının davalıya ulaşması veya bunun mahkeme tarafından kabulü gerekmez. Feragat beyanının açık ve kesin olması, şartlı olmaması yeterlidir. Feragat beyanından rücu edilmesi mümkün değildir.Gerek medeni usul hukukunda, gerek idari yargılama hukukunda davadan feragatin geçerli olmadığı dava türleri bulunmaktadır. Bu durumlarda, davacının feragat beyanına rağmen, yargılamaya devam edilir.İdari yargıda, iptal davalarının soyut ve objektif özelliklerinden hareketle, hukuk devletinin bir gereği olarak düzenleyici işlemlerle, kamu yararı ağır basan davalardan feragat edilemeyeceği içtihatlarla kabul edilmektedir. Bu konuda kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır.Biz bu çalışmamızda, davadan feragat kavramını, özelliklerini, medeni yargı ve idari yargılamada benzerlik ve farklılıklarını birlikte ele alarak, yargı içtihatlarına yer vermeye çalıştık.

Abstract:
Withdrawal of the appeal which is caused by party procedure process is arranged between 91 th and 95 th elements of Acts of Rules of Civil Practice. The same laws are brought into action because of reference done by 31st element of Administrative Procedure Act.By the withdrawal of the appeal, the plaintiff closes the case sued by himself/herself by his/her own will. In this way, plaintiff quit the result of his demand specified at his/her bill in equity. Result of the demand is defined as the thing that plaintiff want to access at the end of the judging process.Pending case can be withdrawn. Withdraw of the appeal is always possible until the judgment become definite. Access of notice of renunciation to plaintiff or acknowledgement of this by the court is not necessary for the legality of withdrawal of the appeal. An open, unconditional and definite notice of renunciation is sufficient. It is impossible to dissaffirm from notice of renunciation.There are types of cases in both civil procedure and administrative procedure in which withdrawal of the appeal is not valid. Despite the notice of renunciation of plaintiff, judging continues at this situation.By referencing the objective and abstract properties of actions for nullity, and as a need of state governed by the rule of law, It is accepted that cases which are in the public interest can not be withdrawn in adminsitrative judgment by caselaw. An open regulation stands in this act about this subject.We tried to give a place to judgment caselaw, by handling the similarities and differences of withdrawal of the appeal concept and its properties, in administrative and civil judgment together.