Hematolojik neoplazilerde pegile interferon kullanımı
Use of pegylated interferon in hematologic neoplasms
Yazar: ADİLE BEGÜM BAHÇECİOĞLU
Danışman: PROF. DR. YAHYA BÜYÜKAŞIK
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Granülom = Granuloma ; Hematoloji = Hematology ; Kan hastalıkları = Hematologic diseases ; Lenfoma = Lymphoma ; Miyeloproliferatif hastalıklar = Myeloproliferative disorders ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Toksisite = Toxicity ; İnterferonlar = Interferons

Özet:
İnterferon (IFN-α) neoplastik hastalıklarda anlamlı aktivite göstermekle birlikte, yan etki profili ve uygulaması zor dozlam şeması nedeniyle tedavi bırakma oranlarının yüksek oluşu tedavinin dezavantajlarıdır. Pegile (PEG) IFN-α'nın yarı ömrü daha uzun olup, kabul edilebilir toksisite, tolerabilite ve aktivite profiline sahiptir. 
Bu çalışmada farklı hematolojik neoplazilerde PEG-IFN-α kullanımı, tedavide kalma süreleri yanıt durumları ve toksisite durumları araştırılmıştır. PEG-IFN-α kullanılmış olan 12 polisitemia vera, 6 esansiyel trombositoz, 2 KML, 1 primer miyelofibrozis, 3 sistemik mastositoz, 1 hipereozinofilik sendrom, 4 Erdheim-Chester hastalığı (ECH), 1 lenfomatoid granülomatozis hastasının bilgilerine hasta dosyaları ve hastane elektronik kayıt sisteminden ulaşılmıştır.
30 hastanın 12'sinde (%40) PEG-IFN-α'ya geçiş nedeni önceki tedavilere direnç, 10'unda (%33,3) önceki tedavilerle toksisite görülmesiydi. Hastaların 8'inde (%26,7) ise, ilk basamak tedavi olarak PEG-IFN-α verildiği görüldü. PV hastalarında %41.6'sında tam yanıt elde edilirken, hastaların %50'sinde kısmi yanıt elde edildiği, ET hastalarındahastalarının %83,3'ünde tam yanıt gözlenirken, %16,7'sinde yanıtsızlık olduğu gözlendi. Sistemik mastositoz tanılı 3 hastaya da birinci basamak tedavi olarak PEG-IFN-α başlandığı ve hesinde klinik iyileşme olduğu, ECHECH tanılı 4 hastada da PET ile yapılan kontrol görüntülemelerinde 2 hastada stabil hastalık, 1'inde kısmi yanıt, 1'inde de yanıtsızlık olduğu görüldü. Hipereozinofilik sendrom hastasında ve lenfomatoid granülomatozis hastasında kısmi yanıt elde edildiği görüldü. Toplamda 30 hastadan 8'inde (%26,6) toksisite çıktığı ve 6'sının (%20) toksisite nedeniyle tedavisinin kesilmek zorunda kalındığı tespit edildi.
Sonuç olarak PEG-IFN-α etkin bir ilaç olmasına ve yarı ömrü uzatılmış olması nedeniyle haftada tek doz enjeksiyon imkanı sağlamasına rağmen, toksisite nedeniyle tedavinin kesilme oranları literatürde standart IFN-α ile belirtilen oranlara benzerdir.
Anahtar sözcükler: Pegile interferon, miyeloproliferatif hastalıklar, Erdheim-Chester Hastalığı, lenfomatoid granülomatozis

Abstract:
Interferon (IFN-α) is frequently used in various hematologic neoplastic and  IFN-α has shown significant activity in treatment, but the therapy is handicapped by high dropout rates due to side effects and cumbersome dosing schedules. Pegylated (peg) IFN- α has longer serum half-life and acceptable toxicity, tolerability and activity profiles. 
In this study, the use of PEG-IFN-α in different hematologic neoplasms, duration of response to treatment and toxicity were investigated. The data of 12 patients with polycythemia vera, 6 essential thrombocytosis, 2 CML, 1 primer myelofibrosis, 3 systemic mastocytosis, 1 hypereosinophilic syndrome, 4 Erdheim-Chester disease (ECD), 1 lymphomatoid granulomatosis patient were obtained from patient files and hospital electronic registration system using PEG-IFN-α.
The reason for the transition to PEG-IFN-α in 12 of 30 (40%) patients was resistance to previous treatments, and 10 (33.3%) had toxicity with previous treatments. In 8 patients (26.7%), PEG-IFN-α was given as the first-line treatment. Complete response was obtained in 41.6% of PV patients, partial response was obtained in 50% of patients, complete response was observed in 83.3% of ET patients, and 16.7% of patients were unresponsive. In 4 patients with systemic mastocytosis, PEG-IFN-α was initiated and clinical improvement was seen as the first-line treatment. In 4 patients with ECD, control images of PET showed stable disease in two patients, one patient had partial response and one patient had no response. Partial response was seen in patients with hypereosinophilic syndrome and lymphomatoid granulomatosis. In total, 8 out of 30 patients (26.6%) were found to have toxicity and 6 (20%) had to be discontinued due to toxicity.
As a result, despite the fact that PEG-IFN-α is an effective drug and its half-life has been prolonged, discontinuation rates due to toxicity are similar to the rates reported by the standard IFN-α in the literature.
Key words: Pegylated Interferon, myeloproliferative neoplasms, Erdheim- Chester Disease, lymphomatoid granulomatosis