Ekt uygulanan ve uygulanmayan psikotik özellikli manik hastaların tedavi protokolü, ek tedavi ve tespit uygulamaları açısından karşılaştırılması
Comparison of treatment protocol, additional treatment and restraint application in ect and non-ect psychotic manic patients
Yazar: BÜLENT YILDIRIM
Danışman: DR. NESRİN TOMRUK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Bipolar bozukluk = Bipolar disorder ; Bipolar bozukluk = Bipolar disorder ; Elektrokonvülsif tedavi = Electroconvulsive therapy

Özet:
Amaç: Manide EKT'nin etkinliği kanıtlanmıştır. Dirençli Bipolar hastalarda alternatif tedavi yöntemi olarak önerilmektedir. Bu çalışmanın amacı manik hastalarda EKT uygulanmasının, klinik belirtilere, tedavi protokolüne, tespit ve ek tedavi (CV) uygulamaları üzerine olan etkisini araştırmaktır.Yöntem: Eylül 2009-Şubat 2010 tarihleri arasında Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yatarak tedavi gören, değerlendirme ve klinik görüşmeleri kabul eden, SCID-I duygudurum ve psikotik bozukluk modülleri ile Bipolar bozukluk psikotik özellikli manik hecme tanısı konan, 39'u EKT uygulanan ve 44'ü EKT uygulanmayan olmak üzere toplam 83 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. EKT uygulanması için karar takip edildikleri klinik tarafından verilmiştir. EKT uygulanmayan hastalara; yatışın ilk üç gününde, birinci, ikinci, üçüncü haftalarda ve taburculukta Young Mani Derecelendirme Ölçeği (YMRS), Kısa Psikiyatrik Derecelendirme Ölçeği (KPDÖ), Klinik Global İzlem (CGI) Ölçeği uygulanmıştır. EKT uygulanan hastalara ise; yatışın ilk üç gününde, EKT' nin birinci seansından bir gün önce, EKT uygulamasının birinci, ikinci, üçüncü haftalarında ve taburculukta Young Mani Derecelendirme Ölçeği (YMRS), Kısa Psikiyatrik Dercelendirme Ölçeği (KPDÖ), Klinik Global İzlem (CGI) Ölçeği uygulanmıştır. Ek olarak tüm hastalara sosyodemografik ve klinik özelliklerin değerlendirildiği soru formu ile Bipolarite İndeksi (Bİ) ve ayrıca tedavi protokolünün, CV ve tespit uygulamalarının ayrıntılı kaydedildiği form uygulanmıştır.Bulgular: EKT uygulanan hastaların ilk görüşmede ve haftalık uygulanan YMRS ve KPDÖ puanları daha yüksekti ve daha şiddetli hastalık evresinde oldukları saptandı. EKT uygulanan hastalar uygulanmayanlara göre daha yüksek doz antipsikotik kullanmaktaydı. Yine bu hastaların eksitasyonları daha yoğundu ve sedasyonlarının sağlanmasında zorluklar yaşanıldığı görüldü. Eksitasyonları kontrol altına alınmayan hasta sayısı EKT uygulanan grupta daha yüksekti. Bunun sonucu olarak tespit ve CV uygulama sayıları EKT uygulanan grupta daha yüksek bulundu. EKT endikasyonlarına bakıldığında eksitasyon en sık görülen nedendi. EKT kararının eksitasyon endikasyonu olan olgularda daha erken verildiği görüldü. EKT uygulanan hastaların hastanede kalış süresi daha uzundu. Fakat EKT'nin ilk seansından itibaren değerlendirildiğinde her iki grup arasında hastanede kalış süreleri açısından fark yoktu. EKT uygulanan hastaların daha uzun süre hastanede kalmasının EKT ile bağlantısı olmadığı tespit edildi.Sonuç: Şiddetli hastalık evresinde olan, kendisi ve çevresi için risk oluşturan hastalara daha yoğun tedavi verildiği görüldü. Buna rağmen eksitasyonları kontrol edilemeyen hastalara EKT uygulandığı görüldü.

Abstract:
Objective: The efficacy of ECT in manic episodes has been demonstrated. ECT is suggested as an alternative treatment for Bipolar patients who are resistant to treatment. The purpose of this study is to analyze the effects of ECT on clinical symptoms, treatment protocol, restraint and CV applications in manic patients.Method: 83 bipolar in-patients treated in Research and Training Hospital for Psychiatry, Neurology and Neurosurgey were included in this study. 39 of the patients received ECT and 44 did not receive ECT. Patients who gave consent and were diagnosed as mania with psychotic features according to the mood and psychotic disorder modules of SCID-I were included. The decision to apply ECT to patients, were made by the clinic in which they were treated. The patients who did not receive ECT were given Young Mania Rating Scale (YMRS) Brief Psychiatric Rating Scale ( BPRS) and Clinical Global Impressions Scale during the first three days, in the first, second and third week of hospitalization and on the day of discharge. ECT patients were also given the same scales during the first three days of hospitalization, on the day before the first ECT session, on the first, second and third week of ECT course and on the day of discharge. A questionnaire assessing the sociodemographical and clinical features and a form including Bipolarity Index and the CV and restraint applications were also filled.Results: The initial YMRS and BPRS scores of the patients who received ECT were higher. ECT patients were given higher doses of antipsychotics compared to the patients who were not receiving ECT. The excitations of these patients were more intense and they were harder to sedate. The number of patients whose excitations could not be controlled were higher in the ECT group. As a result, restraint and CV application rates were higher in ECT group. Excitation was the most frequent indication for ECT. In the cases who had this indication, decision to apply ECT was made earlier. The ECT patients were hospitalized longer. However, when the first day of ECT was considered, there was no difference between the groups in the length of hospitalization. The longer hospitalization of ECT patients was not found to be related to the ECT application.Conclusion: It was observed that patients who created risk for their surroundings and who were in the severe phase of the disorder received more intense treatment. If the excitations of the patients could not be controlled, ECT was applied to them.