İmplant üstü hibrid protezlerde altyapı ve diş eti materyali bağlantısının değerlendirilmesi
Bond strength between framework materials and gingiva colored materials of implant supported hybrid prosthesis
Yazar: FATMA USLU
Danışman: DOÇ. DR. YURDANUR UÇAR
Çukurova Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2018
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Dental porselen = Dental porcelain ; Dental protezler = Dental prosthesis ; Gingiva = Gingiva ; Protezler ve implantlar = Prostheses and implants ; Takma diş tabanları = Denture bases ; Zirkonyum = Zirconium

Özet:
Bir hastanın osteointegre implantlar kullanılarak tam ağız rekonstrüksiyonu, diş hekimliğinde kabul gören bir tedavidir. Dişsiz hasta için tedavi seçenekleri temel olarak kalan kemik kalitesi ve kemik hacmine bağlıdır. Dikey ve yatay doku kaybı uygulanmak istenen implant pozisyonunu ve protez tipini sınırlandırdığı zaman tedavide zorluklar ortaya çıkar. Kayıp dokuların bir kısmı yeniden rehabilite edilebilse de sınırlamalar mevcuttur. Fonksiyon, estetik ve dişeti yapısını yeniden rehabilite edebilmek için metal alaşımı-akrilik, metal alaşımı-kompozit, metal alaşımı-porselen, zirkonya-kompozit ve zirkonya-porselen dahil olmak üzere farklı malzeme kombinasyonları kullanılmıştır. İmplant destekli sabit protezlerde biyolojik ve mekanik komplikasyonlar sıklıkla görülmektedir. Özellikle, implant ve abutment arasında pasif uyum eksikliği, yorgunluk ve stres, implant destekli protezlerde görülen en yaygın teknik komplikasyonlardır.
Mevcut çalışmanın amacı, dişeti materyallerinin Co-Cr ve zirkonya altyapı materyallerine bağlanma dayanımlarını karşılaştırmaktır.
Lazer sinterize Co-Cr alaşımı diskler (EOS Co-Cr SP-2, EOS) ve zirkonya (IPS e.max ZirCAD, Ivoclar) diskler 25 mm×3 mm boyutlarda hazırlandı. Silikon karbid kağıtlar ile örnekler zımparalandı. Örneklere AlO2 tozları ile kumlama işlemi uygulandı ve sonra % 90 alkol ile ultrasonik banyoda temizlendi, ardından örnekler distile suda bekletildi. Her iki gruptaki örneklere primer (Clearfil Ceramic Primer, Kuraray) ve rezin (Panavia Fluora Cement, Kuraray) uygulandı. Opak (Ceramage Pre Opaque, Kuraray) sadece Co-Cr örneklerin yüzeylerine uygulandı. Örnekler iki alt gruba ayrıldı. Bir alt gruba pembe porselen (IPS e.max Ceram, Ivoclar) diğerine pembe kompozit (Gradia Gum Shades, GC) uygulandı. Makaslama bağlanma dayanımı universal test cihazı ile dakikada 1mm'lik bir hız ile ölçüldü. Her alt gruptan 2'şer örnek kırık yüzey analizi ve element içeriğinin değerlendirilmesi için sırası ile SEM ve EDS cihazları kullanılarak incelendi.
Altyapı ve dişeti materyallerinin her ikisinin de bağlanma dayanımını etkilediği bulundu. Co-Cr grubun ortalama (±SD) bağlanma dayanımı (10,09±5,25 MPa) zirkonya grubun bağlanma dayanımından (7,91±3,53 MPa) daha yüksektir. Pembe porselen grubunun ortalama (±SD) bağlanma dayanımı (12,09±4,20 MPa) pembe kompozit grubundan (5,80±2,04 MPa) daha yüksektir. Dört alt grup arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmaktadır. Metal-porselen grubunun (14,11±3,83 MPa) en yüksek bağlanma dayanımını gösterdiği bulundu. Metal-porselen grubunu sırasıyla, zirkonya-porselen (9,98±3,53 MPa), zirkonya-kompozit (5,95±2,19 MPa) ve metal-kompozit (5,65±1,92 MPa) grupları takip etmektedir. Kırık yüzey grafileri ve elemental içerik sonuçları değerlendirildiğinde bağlanma dayanımı sonuçları ile paralel sonuçlar elde edildi. 
İmplant destekli hibrid protezler hazırlanırken, iki faktör de bağlanma dayanımına etki ettiği için, altyapı ve dişeti materyallerinin seçimi kritik öneme sahiptir.

Abstract:
Full mouth reconstruction of an edentulous patient with osseointegrated implants is a well-accepted treatment in dentistry. Treatment options for the edentulous patient mainly depend on the residual bone quality and bone volume. The treatment can be a challenge when vertical and horizontal tissue resorption limits the desired implant position and prosthesis type. Although some of the lost tissue may be reestablished, challenges still exist. To reestablish function, esthetics, and gingival architecture, different material combinations have been used including metal alloy-acrylic, metal alloy-composite, metal alloy-ceramic, zirconia-composite and zirconia-ceramic. Biological and technical complications frequently occur with full-arch implant-supported fixed prosthesis. Especially, the lack of passive fit between implant and abutment, fatigue load and stress were the most common prosthesis-related technical complications reported with implant-supported complete dental prostheses.
The aim of this in-vitro study was to compare the shear bond-strength between two different gingiva-colored materials bonded to Co-Cr alloy and zirconia framework materials.
 Laser sintered Co-Cr alloy (EOS Co-Cr SP-2, EOS) and pre-sintered zirconia (IPS e.max ZirCAD, Ivoclar) discs with dimensions of 25 mm×3 mm were prepared. SiC papers were used for wet-grinding. Specimens were subjected to AlO2 sandblasting and treated with ultrasonic-cleaning using 90% alcohol, kept in room-temperature distilled-water. Specimens in both groups were pre-treated using primer (Clearfil Ceramic Primer, Kuraray) and resin cement (Panavia Fluora Cement, Kuraray). Opaque (Ceramage Pre-Opaque, Kuraray) was applied only on Co-Cr specimens. Gingiva-colored composite material (Gradia Gum Shades, GC) was applied on half of the specimens while pink porcelain (IPS e.max Ceram, Ivoclar) was applied on the rest in both groups. Shear bond-strength was measured in a universal testing machine with a crosshead speed of 1mm/min. SEM and EDS devices were used to evaluate the fracture surface and elemental content of the prepared specimens.
Both framework and gingiva materials significantly affected the bond-strength. The mean (±SD) bond-strength of Co-Cr groups (10,09±5,25 MPa) was significantly higher than zirconia groups (7,91±3,53 MPa). The mean (±SD) bond-strength of porcelain specimens (12,09±4,20 MPa) was significantly higher than composite specimens (5,80±2,04 MPa). A statistically significant difference was also found between all subgroups. Metal-porcelain group (14,11±3,83 MPa) showed the highest bond-strength value, followed by zirconia-porcelain (9,98±3,53 MPa), zirconia-composite (5,95±2,19 MPa) and metal-composite (5,65±1,92 MPa) groups. Results gained from fracture surface and elemental analysis results were in accordance with the bond strength results.
Selection of framework and gingiva materials when constructing implant-supported hybrid restorations is critical since both factors affect the bond-strength.