İn vitro fertilizasyon başarısında bir belirteç olarak serum estradiol/oosit oranının değerlendirilmesi
Evaluating the predictive role of serum estradiol/oocyte ratio in invitro fertilisation outcome
Yazar: KAMİL MURAT KIRSAÇLIOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. İNCİ KAHYAOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Etlik Zübeyde Hanım Kadın Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Ethinyl estradiol = Ethinyl estradiol ; Fertilizasyon = Fertilization ; Fertilizasyon-in vitro = Fertilization-in vitro ; Gebelik = Pregnancy ; Oositler = Oocytes ; Üreme teknikleri = Reproduction techniques

Özet:
Amaç: 
İnfertil hastalarda, yardımcı üreme tekniklerinin sonucunun öngörülmesinde, bir belirteç olarak estradiol oosit oranının (EOR) etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlandı. 
Gereç ve yöntem:
Ocak 2007- Haziran 2017 tarihleri arasında, in vitro fertilizasyon yapılan 1054 hastanın dosya kayıtları demografik özellikler, bazal, hCG günü ve OPU günü laboratuvar tetkikleri, verilen tedavi ve toplam kullanılan gonadotropin dozu,  total antral folikül sayısı ve hCG günü çaplarına göre folikül sayıları, toplanan oosit sayısı, matür oosit sayısı, gebelik gelişip gelişmediği, OHSS varlığı için geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastaların, hCG günü serum estradiol seviyeleri, toplanan oosit sayısına göre oranlandı (EOR) ve 6 alt gruba ayrılarak gebelik gelişimi üzerine etkisi araştırıldı.
Sonuçlar 
1054 hastanın 201'inde (%10,8) βhCG pozitifliği (>10 IU/l), 91'inde (%4,9) klinik gebelik, 84'ünde (%4,5) devam eden gebelik gelişti. Klinik gebelik gelişimi ile yaş, VKİ, siklus sayısı, infertilite süresi, bazal estradiol, hCG günü estradiol, progesteron, toplanan oosit sayısı, EOR arasında ilişki saptanmadı. Klinik gebelik gelişenlerin bazal FSH değeri 6,9± 2,2 U/l olup klinik gebelik olmayanlara (8 ± 4,5 U/l) göre anlamlı oranda düşüktü (p=0,03). Klinik gebelik gelişenlerin toplam antral folikül sayısı ve matür oosit sayısı  diğerlerine göre yüksekti. EOR ile yaş, VKİ ve bazal FSH arasında pozitif korelasyon, OHSS ile arasında negatif korelasyon saptandı (sırasıyla p <0,0001, p <0,0001, p=0,01). Gebelik gelişimi açısından EOR alt grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı, ancak. en yüksek sıklıkta 100 ≤ EOR<200 ve 200 ≤ EOR<300 arasında gebelik gelişimi olduğu belirlendi. Düşük yanıtlı grupta, EOR en yüksek iken yüksek yanıtlı grupta en düşüktü. Agonist tedavi protokolü verilenlerde, hCG günü estradiol düzeyi, EOR, toplanan oosit ve matür oosit sayısı, embryo transferi yapılan hasta sayısı antagonist tedavi protokolü verilenlere göre daha fazla olup  klinik gebelik gelişimi daha düşük idi.
Karar: Estradiol oosit oranının 100-300 arasında tutulması klinik gebelik sağlamak için avantajlı olabilir.

Abstract:
Aim: 
To evaluate the efficacy of estradiol oocyte ratio (EOR) as a marker  for outcome of assisted reproductive techniques in infertile patients.
Material-Method:
The records of 1054 patients, who underwent in-vitro fertilisation between January 2007-June 2017, were reviewed for the demographic characteristics, laboratory tests (baseline, on hCG day and on OPU day), treatment protocole, total gonadotropine dosage, total antral follicle count and follicle counts according to diameters on hCG day, total retrieved oocyte count,  total mature oocyte count, achievement of pregnancy and the presence of ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS), retrospectively. Serum estradiol levels on the day of hCG proportioned to the total number of retrieved oocytes called estradiol/oocyte ratio (EOR). EOR divided to 6 subgroups.to whether to determine the efficacy on pregnancy achievement. 
Results:
Out of 1054 patients, 201 (10.8%) had chemical pregnancy (βhCG >10 IU/l), 91 (4.9%) had and 84 (4.5%) had ongoing pregnancy. There was no relationship between clinical pregnancy development and women age, body mass index (BMI), number of cycles, duration of infertility, basal estradiol, hCG day estradiol and progesterone, total number of retrieved oocytes and EOR. The baseline FSH value of patients who had clinical pregnancies was 6.9 ± 2.2 U / l and significantly lower than those without clinical pregnancy (8 ± 4.5 U / l) (p = 0.03). Patients who had clinical pregnancy had higher total antral follicle count, mature oocyte count. There was a positive correlation between EOR and age, BMI and baseline FSH, and a negative correlation between OHSS (p <0,0001, p <0,0001, p = 0,01, respectively). There was no statistically significant difference between subgroups of EOR in the  clinical pregnancy achivement. Clinical pregnancy was most frequently seen in subgroups of  100 ≤ EOR<200 and 200 ≤ EOR<300. The EOR was higher in hyporesponder group and lower in hyperresponder group. Patients who had agonist treatment protocol, had higher estradiol levels on hCG day, EOR levels, total retrieved oocyte count, mature oocyte count and number of patients whom were embryo transferred than antagonist treatment protocol, but clinical pregnancy achievement was lower in agonist treatment protocol.
Conclusion:
Keeping the EOR between 100-300 may be advantageous to provide clinical pregnancy.