Membranöz nefropati tanılı hastalarda nötrofil/lenfosit ve platelet/lenfosit oranlarının hastalık prognozu üzerine etkisi
The effect of neutrophil/lymphocyte and platelet/lymphocyte ratios on disease prognosis in patients with membranous nephropathy
Yazar: MERVE CAN HERDİ
Danışman: PROF. DR. FUNDA SARI
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Glomerülonefrit-membranöz = Glomerulonephritis-membranous ; Nötrofil/lenfosit oranı = Neutrophil/lymphocyte ratio ; Trombosit/lenfosit oranı = Platelet/lymphocyte ratio

Özet:
Erişkin nefrotik sendromun en önemli nedeni membranöz nefropatidir (MN). MN prognozunu değerlendirmek adına bazı faktörler tespit edilmiştir. Erkek cinsiyet, Asya kökenli olmak, ileri yaş, başlangıçtaki renal fonksiyon bozukluğu, proteinürinin derecesinin yüksek olması, IgG ve α-1 mikroglobulinin idrar ekskresyonu yüksekliği, glomerüler segmental sklerozis kötü prognostik faktörlerdir.  Nötrofil/lenfosit oranı (NLR) ve platelet/lenfosit oranı (PLR) güncel olarak kullanılan sistemik inflamasyona işaret eden belirteçlerdir. Primer MN'li hastalarda NLR ve PLR'nin prognoz üzerine etkisini inceleyen literatür kısıtlıdır. Biz bu çalışmada NLR ve PLR'nin primer MN'li hastaların 5 yıllık takiplerinde prognoz üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Bununla beraber ikincil olarak sosyodemografik ve biyokimyasal değerlerin prognoz üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. 
İki farklı hastaneden toplamda 75 primer MN'li hastanın 60 aylık takiplerine dair veriler sosyodemografik veriler, biyokimya ve hemogram değerleri retrospektif olarak toplanmıştır. 6. ayda ve 12. ayda proteinürinin iyileşmesi, risk düzeyi, son dönem böbrek yetmezliğine (SDBY) gidiş (eGFR<15mL/dk/1,73m2) ve renal fonksiyonlarda kötüye gidiş (eGFR<60mL/dk/1,73m2) üzerinde tanı anındaki NLR ve PLR'nin prognostik etkisi değerlendirilmiştir. 
NLR ve PLR proteinürinin iyileşmesi üzerinde prognostik bir etkiye sahip olmayıp, risk grupları arasında da NLR v PLR düzeyleri arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Tanı anındaki yüksek kreatinin düzeyi, düşük hemoglobin düzeyi, yüksek NLR ve yüksek PLR SDBY'ye gidiş üzerinde kötü prognostik etkiye sahipken renal fonksiyonlarda kötüye gidiş üzerinde tanı anındaki yüksek kreatinin düzeyi, düşük hemoglobin düzeyi ve yüksek NLR kötü prognostik etkiye sahiptir. NLR ve PLR'nin SDBY'ye gidişi ve renal fonksiyonlarda kötüye gidişi öngörmesi adına istatiksel olarak anlamlı eşik değer bulunamamıştır. 
Sonuç olarak NLR ve PLR primer MN'li hastalarda prognostik belirteç olarak kullanılabilecek ucuz ve kolay ulaşılabilir değerlerdir. Daha büyük örneklem ve kapsamlı analizlerle yapılacak çalışmalarla primer MN'de NLR ve PLR'nin yeri daha net anlaşılacaktır.

Abstract:
The most common cause of adult nephrotic syndrome is membranous nephropathy (MN). Several factors have been identified to evaluate the prognosis of MN. Male gender, Asian ethnicity, advanced age, low initial renal function, high degree of proteinuria, high urinary excretion of IgG and α-1 microglobulin, and glomerular segmental sclerosis are poor prognostic factors. Neutrophil/lymphocyte ratio (NLR) and platelet/lymphocyte ratio (PLR) are currently used as indicators of systemic inflammation. There is limited literature on the impact of NLR and PLR on the prognosis of patients with primary MN. In this study, we aimed to evaluate the effect of NLR and PLR on the prognosis of primary MN patients during a 5-year follow-up period. Additionally, the impact of sociodemographic and biochemical values on prognosis was evaluated.
Data on sociodemographic, biochemical, and hemogram values of 75 primary MN patients from two different hospitals were collected retrospectively for a 60-month follow-up period. The prognostic effect of NLR and PLR at the time of diagnosis on proteinuria improvement, risk level, progression to end-stage renal disease (eGFR<15mL/min/1.73m2), and deterioration of renal function (eGFR<60mL/min/1.73m2) was evaluated at 6 and 12 months.
NLR and PLR did not have a prognostic effect on proteinuria improvement, and there was no significant difference in NLR and PLR levels among risk groups. However, high creatinine levels, low hemoglobin levels, high NLR, and high PLR at the time of diagnosis had a poor prognostic effect on progression to end-stage renal disease, while high creatinine levels, low hemoglobin levels, and high NLR had a poor prognostic effect on the deterioration of renal function. No statistically significant threshold values were found for NLR and PLR to predict progression to end-stage renal disease and deterioration of renal function.
In conclusion, NLR and PLR are inexpensive and easily accessible values that can be used as prognostic markers in patients with primary MN. Further studies with larger samples and comprehensive analyses will provide a clearer understanding of the role of NLR and PLR in primary MN.