Stent restenozu ve PAPP-A ilişkisi
Relationship between stent restenosis and PAPP-A
Yazar: MUSTAFA AZMİ SUNGUR
Danışman: PROF. DR. NEŞE ÇAM
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
AMAÇ: Restenoz, teknik gelişmelere rağmen, perkütan koroner girişimin (PKG) önemli bir kısıtlılığıdır. Restenozu öngördürücü faktörlerin saptanması yeni tedavi yöntemlerinin geliştirilmesi açısından da önemlidir. Gebelikle ilişkili plazma proteini-A (PAPP-A), restenoz patogenezinde yer alan neo-intimal hiperplazide insülin benzeri büyüme faktörü-1 biyoyaralanımını arttırarak etkili olduğu düşünülen bir metalloproteinazdır. Çalışmamızda PAPP-A düzeyinin restenoz ile olan ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık.
YÖNTEM: Bu çalışma, kardiyoloji bölümümüzde Ocak 2007 - Mayıs 2008 tarihleri arasında yürütülen prospektif bir çalışmadır. Kronik KAH nedeni ile sadece bir ana koroner artere veya >2 mm bir yan dala perkütan transluminal koroner arter stentlemesi öyküsü olan ve elektif kontrol koroner anjiyografi (KAG) randevusu veri- len, restenoz açısından majör risk faktörlerine ve PAPP-A artışı yapabilecek diğer nedenlere (diyabetes mellitus, çok damar hastalığı, miyokard enfarktüsü, bypass öyküsü, vb.) sahip olmayan hastalar çalışmaya alındı. Kontrol KAG'de stent içi lümen çap daralmasının ≥%50 olması restenoz olarak tanımlandı. Restenoz saptanan ve saptanmayan grupların PAPP-A seviyeleri karşılaştırıldı.
BULGULAR: Çalışmaya 42 kişi (% 71,4'ü erkek, ortalama yaş 56,7±10,5 yıl) alındı. 14 hastada (% 33,3) kontrol KAG'de restenoz saptandı. Çalışma grubunun ortanca PAPP-A seviyesi 2,75 mIU/L (2,1-3,19) olarak bulundu. PAPP-A seviyesi restenoz olan ve olmayan grupta benzer görüldü. Erkeklerde PAPP-A seviyesi kadınlara göre anlamlı olarak daha yüksek bulundu (3,05 vs 2,27 mIU/L, p=0,017). Restenoz (+) grupta restenoz (-) gruba göre anlamlı olarak azalmış HDL-kolesterol seviyesi ile anlamlı olarak artmış trigliserit ve VLDL-kolesterol seviyesi gözlendi (p = 0,01, 0,008 ve 0,008; sırası ile). İlaç salınımlı stent takılmış olan hastalarda hiç restenoz saptanmamasına rağmen, stent tipinin restenoza etkisi istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı (p=0,07).
SONUÇ: Restenoz açısından önemli kabul edilen risk faktörleri dışlanmış olan elektif olarak PKG uygulanmış kronik stabil anjina pektorisli hastalarda yapılan kontrol KAG sonuçlarına göre PAPP-A seviyesi restenoz gelişimi ile ilişkili bulunmamıştır.

Abstract:
PURPOSE: Restenosis is a significant limitation of percutaneous coronary intervention (PCI), despite technical advances. Determining the predictive factors of restenosis is also important for the development of new treatment methods. Pregnancy-associated plasma protein-A (PAPP-A) is a metalloproteinase that is thought to be effective in neo-intimal hyperplasia, which is involved in the pathogenesis of restenosis, by increasing insulin-like growth factor-1 bioavailability. In our study, we aimed to evaluate the relationship between PAPP-A level and restenosis.
METHOD: This is a prospective study conducted in our cardiology department between January 2007 and May 2008. Patients who have a history of percutaneous transluminal coronary artery stenting to only one main coronary artery or a side branch >2 mm due to chronic CAD and who are scheduled for elective control coronary angiography (CAG), and without major risk factors for restenosis and other causes that may increase PAPP-A (diabetes mellitus, multi-vessel disease, myocardial infarction, coronary artery bypass grafting history, etc.) were included in the study. Restenosis was defined as ≥50% in-stent lumen diameter narrowing in control CAG. PAPP-A levels of the groups with and without restenosis were compared.
RESULTS: 42 people (71.4% male, mean age 56.7±10.5 years) were included in the study. Restenosis was detected in control CAG in 14 patients (33.3%). The median PAPP-A level of the study group was found to be 2.75 mIU/L (2.1-3.19). PAPP-A levels were similar in the groups with and without restenosis. PAPP-A level was found to be significantly higher in men than in women (3.05 vs 2.27 mIU/L, p=0.017). A significantly decreased HDL-cholesterol level and a significantly increased triglyceride and VLDL-cholesterol level were observed in the restenosis (+) group compared to the restenosis (-) group (p = 0.01, 0.008 and 0.008; respectively). Although no restenosis was detected in patients with drug-eluting stents, the effect of stent type on restenosis did not reach statistical significance (p = 0.07).
CONCLUSION: In patients who underwent control CAG due to chronic stable angina pectoris and without risk factors considered important for restenosis, PAPP-A level was not found to be associated with the development of restenosis.