Kâfiyeci'nin Hulâsatü'l-Akvâl fî Hadîsi "Inneme'l-aʻmâlü bi'n-Niyyât" adlı eserinin tahkik ve değerlendirilmesi
Editing and reviewin Kholaset al Akwal fi Hadith Ennama al-a'Amalo Beniyat
Yazar: SARİYE ELCUNDİ
Danışman: PROF. DR. ALİ OSMAN ATEŞ
Çukurova Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Din = Religion ; Hukuk = Law
Dizin: Fakih = Fakih ; Hadis = Hadith ; Kur'an-ı Kerim = Koran ; Muhyiddin Kafiyeci = Muhyiddin Kafiyeci ; İslam Hukuku = Islamic Law ; İslamiyet = Islam

Özet:
Çalışma, Hanefî fakihlerden Ebû Abdullah Muhyiddin Muhammed b. Süleyman el-Kâfiyeci'ye (ö. 879/1474) ait "Hulâsatü'l-akvâl fî hadîsi inneme'l-aʻmâlü bi'n-niyyât" adlı eseri tahkik ve değerlendirmeyi hedeflemiştir.
Müellif, kitabını üç bölüm halinde ele almıştır. İlk bölümde, hadisçilerin kullandığı bazı terimlere yer verilmiştir. İkinci bölümde, öncelikle "Ameller niyetlere göredir" hadisinin belâgat ve nahiv bakımından durumunu ele almış, ardından bu hadisten çıkan bazı fıkhi hükümler ile fakihlerin bu konudaki ihtilaflarına yer vermiştir. Bu anlamda müellif, yalnızca Hanefî ve Şâfiî mezhebine mensup fakihlerin görüşlerini vermekle yetinmiştir. Çalışmasının son bölümünde ise müellif, hadisin sözlük manalarına dair değerlendirmeler yapmıştır.
Müellif (r.h.) bu kitabında, 'Sen …. dersen, ben de ….. derim' şeklinde soru ve cevap tarzında bir üslup takip etmiştir. Kitabında, herhangi bir mezhep veya görüşte taassup göstermemiştir. Mensubu olduğu Hanefî mezhebine aykırı da olsa, doğru olduğunu düşündüğü şeyi ifade etmekten geri durmamıştır.
Bu değerli el yazma eserin tahkiki sırasında karşılaştığımız en büyük zorluk, müellifin kitabında müracaat ettiği kaynakların birçoğunu belirtmemiş olmasıydı. Bu anlamda müellifin bu kitabında yüz elliden fazla kaynak kullandığını tespit ettik.

Abstract:
This research is a study and inquiry for the book "Kholaset Al Akwal fi Hadith ennama Al-A'amalo beniyat" ,written by: Abo Abdullah Mohyeldin  Mohammed ibn Solaiman Al-Kafiyeji (died in 879H)
The auther has devided his book into three sections, in which he devoted the first section to mention some of the terminology of Hadith Narrators.
The second section is to illustrate the above mentioned saying rhetorically and grammatically and to elicit some juristic judgments from the mentioned saying. He also mentioned the differences between juristis' opinions and this has been limited to the Hanafi and Shafi'i school. The third section is a conclusion of research in which he completed the linguistic meanings of the mentioned Hadith.
The method of the author (May Allah have mercy on him) in this book has been based on the question-answer technique. (If you say....?/ I would say....)
The author neither was a religious fanatic for a certain doctrine or opinion, nor has avoided saying his word of truth, even if the proponderant opinion differs from his Hanafi School's opinion.
The difficulty I have confronted while reviewing this great manuscript is that the author did not mention the sources and references from which he derived his research. And when I returned to the sources, I found more than 150 source and reference that we can return to in order to prove what the author said.