20.yüzyıl heykelinde mekanın kurgulanması ve mimari ile ilişkilendirilmesi
The design of the space in 20th century sculpture and its associationwith architecture
Yazar: FERİT YAZICI
Danışman: YRD. DOÇ. AYLA AKSUNGUR
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Heykel Ana Sanat Dalı / Heykel Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
Heykel, tarih boyunca her zaman mimariyle birliktelik içinde oldu ancak Rönesans'la birlikte Michelangelo'nun, Roma'daki Campidoglio Meydanı'nın ortasına Marcus Aurelius heykelini yerleştirmesiyle, heykel mekan kurucu öge olarak da kabul edilmeye başlandı. Heykel, bu noktadan itibaren zaman içerisinde mekanla olan diyaloğunu geliştirerek, mekanla ilişkisi açısından günümüzdeki yerine geldi.20.yüzyıla gelindiğinde, modernizmin de etkisiyle heykelin mekanla olan ilişkisi değişik bağlamlarda farklı anlamlar kazandı. Heykel, mimari mekan içerisinde varolduğu gibi, heykelin kendisi mekan oluşturacak biçimde de ele alınarak izleyiciye sunulmaya başlandı. Bu mekanlar mimari dilde olduğu gibi ?kapalı? veya ?açık? olabilirken, Land Art akımı ile birlikte boyut, malzeme ve içerik de değişti.Yüzyılın ortalarına gelindiğinde teknoloji ve bilimdeki gelişmelerin de etkisiyle heykelde malzeme, boyut ve içerik gibi özellikler de değişim gösterdi. Bu bağlamda heykelin mimari ile mimarinin de heykelle olan diyaloğu bir çok bakımdan paralellik taşımaya başladı.Son yıllarda büyük ölçüde gelişen bilgisayar teknolojisinin de etkisiyle heykelde ve mimaride bu güne dek uygulanabilirliği neredeyse imkansız olan tasarımlar günümüzün gerçeği haline gelmiştir. Bu eserler, çeşitli tanıtım ve reklam yöntemleriyle birer ?ikon?a dönüştürülüp ülkelerin ekonomilerini büyük ölçüde etkileyecek artı değerler sağlanmıştır. Bu bakımdan, çağımızın globalleşme politikalarının da etkisiyle heykel ve mimarinin yeni misyonları ortaya konmuştur.ANAHTAR KELİMELER: Mekan, Heykelde mekan, Mimari-heykel, Heykelsi-mimari.

Abstract:
Sculpture has always been intertwined with architecture during history. However, with the begin of Renaissance when Michelangelo placed his Marcus Aurelius statue in the center of Campidoglio Square in Rome, the statue began to be seen as a space organizing element. Since then, the space - statue dialogue started to evolve, and with time the statue reached its contemporary position in its relation to space.With the additional effect of modernism, the space-statue relation assumed various meanings during the 20th century. In addition to its presence within the architectural context, the statue itself has begun to be treated as a space-creating element and to be presented as such to the consumer (spectator, observer). In addition to being designated as ?closed? or ?open? in the language of architecture, the dimension, materials and contents of these spaces started to change with the Land Art trend in architecture.By the middle of the century features like materials, dimension and contents of sculpture started to change as a result of the effects of scientific and technological development. The statue-architecture and architecture-statue dialogues began to demonstrate parallelism in many regards.With the effect of the vast developments in computer technology encountered in recent years, sculptural and architectural designs that were considered almost impossible to be applied, thus, becoming a part of our reality today. By turning these art works into ?icons? with the use of various advertisement and promotion methods, significant positive values were obtained to the extent of greatly affecting country economies. In this regard, parallel to the contemporary global policies, new missions were unraveled for sculpture and architecture.KEY WORDS: Space, Space in Sculpture, Architectural sculpture, Sculptural architecture.