Düşük doğum ağırlıklı preterm bebeklerin taburculuk sonrasında izlemi ve rehospitalizasyon sıklığının ve nedenlerinin araştırılması
Causes and rates of rehospitalization and follow up after discharge in premature infants in the first year of life
Yazar: NİHAL BAYSOY
Danışman: DR. SULTAN KAVUNCUOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma  Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-düşük doğum ağırlığı = Infant-low birth weight ; Bebek-prematür = Infant-premature ; Bebek-yenidoğmuş hastalıkları = Infant-newborn diseases ; Bebek-yenidoğmuş hastalıkları = Infant-newborn diseases ; Hasta takibi = Follow up studies ; Neonatal tarama = Neonatal screening ; Nöroloji = Neurology ; Solunum yolları hastalıkları = Respiratory tract diseases ; Taburcu olmak = Patient discharge

Özet:
Amaç: Prematüreler; yenidoğan ve süt çocuğu döneminde gerek ciddi hastalıklar, gerekse ölüm oranlarının yüksek olması nedeniyle yakın izlem gerektiren riskli yenidoğanlardır. Bu çalışmada amacımız; 2500 gr ve/veya 37. gebelik haftasının (GH) altında doğan prematürelerin, perinatal klinik özellikleri, taburcu edildikten sonra yaşamlarının ilk bir yılında rehospitalizasyon sıklıkları ve nedenlerinin araştırılması, antenatal, natal ve postnatal dönemlere ait risk faktöleri ile ilişkinin incelenmesi, büyüme gelişme ve nörogelişimsel özelliklerinin araştırılması idi.Gereç ve Yöntem: Temmuz 2009-Ocak 2010 tarihleri arasında ünitemizde yatan ve taburcu edilen 37 hafta altındaki 330 olgu çalışmaya alındı. Olguların ailelerine telefonla ulaşıldı, süt çocuğu servisine yatırılanların dosya bilgilerine ulaşıldı. Yeniden hastaneye yatış nedenleri ve sıklığı irdelendi. Çalışmaya katılan tüm olguların her değerlendirmesinde boy, ağırlık ve baş çevreleri ölçülerek çalışma formuna işlendi. Olguların doğum sonrası beslenme şekilleri aşılanma durumları, vitamin desteği, var ise sürekli kullanmakta olduğu ilaçları, RSV profilaksisi sorgulandı. Olguların nörolojik ve gelişimsel değerlendirmesi yapıldı. Nörolojik değerlendirme için Amiel-Tison muayne yöntemiyle kas tonusu, kas gücü görme ve işitme duyuları değerlendirildi. Ailelerin sosyoekonomik düzeyleri incelenerek rehospitalizasyon ilişkisi araştırıldı.Bulgular: Çalışmamıza 1 Temmuz 2009-1 Ocak 2010 tarihlerinde 2. Ve 3. Düzey YYBÜ'de yatarak izlenen 2500 gr ve/veya <37 GH doğan 330 bebek alındı. Taburculuğu takiben 113 olgunun (%34,3) (çalışma grubu) değişik sorunlar nedeniyle bir veya daha fazla kez hastaneye yatırıldığı; 217 olgunun (%65,8) tekrar hastaneye yatırılmadığı (kontrol grubu) saptandı. Gebelik haftasına göre değerlendirildiğinde; çalışma grubunda ortalama 32,38 ± 3,43 hafta, kontrol grubunda 34,12 ± 1,99 hafta idi. Çalışma grubundaki olguların ortalama doğum ağırlığı 1608,1 ± 585 gr, kontrol gruptakilerin 1858,7 ± 471 gr idi. Hastaneye yeniden yatışı gerektiren tanlılar ve yatış sıklığı karşılaştırıldığında akciğer enfeksiyonlarının ilk sırayı aldığı, 50 olgunun en az 1 kez akciğer enfeksiyonu nedeniyle rehospitalize edildiği görüldü. Diğer yatış nedenleri incelendiğinde ise sıklık sırasına göre anemi, akciğer dışı enfeksiyonlar, hiperbilurubinemi, Konjenital kap hastalığı(KKH), sepsis, hidrosefali olarak sıralandığı saptandı. Rehospitalizasyonda ? 3 kez yatırılan olgular incelendiğinde yatış tanılarının önemli bir kısmının akciğer enfeksiyonu, hidrosefali ve cerrahi nedenlerden ötürü olduğu gözlendi. Cerrahi sorunların başlıcaları inguinal herni, posthemorajik hidrosefali idi. 1 olgu KKH nedeni ile opere edilmişti Yeniden hastaneye yatış zamanı ile hastalık arasındaki ilişkide ilk 14 günde sarılık ve anemi; 1-2 ayda anemi, cerrahi nedenler; 2-12 ayda akciğer enfeksiyonu ve akciğer dışı enfeksiyonlara bağlı nedenlerin ağırlıklı olduğu görüldü Erkek prematüreler daha sık yatırılırken gebelik haftasına göre düşük doğum kilosu ve çoğul gebelikler yeniden hastaneye yatışta istatistiksel anlamlı değildi. Bronkopulmoner displazi(BPD) tanısı alan ve palivizumab proflaksisi verilen olgular arasında akciğer enfeksiyonu nedeniyle rehospitalizasyon sıklığı incelendiğinde profilaksi uygulanan %32(18) hastanın hastaneye yatırıldığı, profilaksi alan %41 (23) BPD'li olgunun yatırılmadığı saptandı. Proflaksinin akciğer enfeksiyonunu önlemede koruyucu olduğu görüldü(p:0,000). Olguların taburculuk sonrası bir yıllık izlemi neticesinde çalışma grubundakilerin 29'unun boy ve kilo persentillerinin 3'ün altında olduğu; 33'ünde anormal nörolojik bulguların olduğu bunlarında 16'sında serebral palsi, 14'ünde işitme bozukluğu, 20'sinde göz kusurları olduğu saptandı. Kontrol grubundakilerin ise 3'ünde serebral palsi, 6'sında işitme bozukluğu, 9'unda göz kusurları tespit edildi. Sosyoekonomik düzeyi düşük aileler ile sosyoekonomik düzeyi normal sınırda olan ailelerin çocukları rehospitalizasyon yönünden incelendiğinde gruplar arasında anlamlı ilişki bulunmadı (p>0.05).Sonuç: Uzun süreli morbiditelerin azaltılmasında riskli prematürelerin erken dönemde değerlendirilmesi ve multidisipliner izlemlerinin yapılması önemlidir. Riskli prematürelerin ilk bir yaştaki önemli sorunları olan; akciğer enfeksiyonu, sepsis, aneminin önlenmesinde izlem polikliniğinde bebeklere koruyucu hekimlik hizmetlerinin sunulması, ailelere; anne sütü, aşılar, beslenme ve bakım konusunda sürekli eğitim verilmesi, anormal nörolojik bulguları olanların erken rehabilitasyon programına alınması hem yatış sıklığında azalmaya neden olacak hemde ciddi morbidite ve mortaliteyi azaltacaktır.

Abstract:
bjective: The increased risk of neonatal mortality and the fact that premature infants show more severe morbidity during newborn period necessitate that such infants need close monitoring and long term postnursery follow up care. The aim of this study was to investigate the perinatally clinical outcomes of preterm infants (gestational age <37 weeks, birth weight < 2500gr) and to identify causes, risk factors and rates of rehospitalization within the first year of life.Materials and Methods: 330 preterm infants admitted to our hospital between july 2009 and january 2010 were analysed. Communication with parents was provided via telephone and related documents were found in all patients. Causes and rates for readmission were invesitaged. Measurements of body weight and height for each infant were recorded on every hospital admission. Postnatal care, nutrition, antibody response to vaccinations, vitamine or any drug intake and RSV prophylaxis were also investigated and recorded. Neurological examination and behavioral assessment was performed. Amiel Tison neurological assessment was used. The relationship between socioeconomic status and rehospitalization was investigatedResults: 330 preterm infants hospitalized in the second and third level neonatal intesive care units between july 2009 and january 2010 were enrolled in this study. 113 (34.3%) cases were once or more rehospitalized for many reasons(study group), the remaining 217() infants were not(control group). Neonatal gestational age was 32,38 + 3,43 weeks in the study group; 34,12 + 1,99 weeks in the control group. Mean (SD) neonatal birth weight was 1608,1 + 585 grams in the study group and 858,7 + 471 grams in the control group. The most frequent cause of rehospitalization was pneumonia, 50 infants were readmitted at least one time because of pneumonia. Other factors associated with rehospitalization were anemia, other infectious diseases, jaundice, KKH, septicemia and hydrocephalus. The study also found that pneumonia, hydrocephalus and surgical causes were among the most comon causes in preterm infants readmitted more than three times. The most observed surgical problems were inguinal hernia and posthemorrhagic hydrocephalus. One case had been operated because of KKH. We compared the relationship between rehospitalization time and reasons for readmission and we found that jaundice and anemia were more frequently diagnosed in the first 14 days, anemia and surgical reasons in the 1-2 months, pneumonia and other infectious diseases were more noted between 2-12 months. Although male infants were more readmitted than females, there were no significant differences in readmission of infants small for gestational age and multiple pregnancies.In preterm infants with BPD, prophylaxis with palivizumab reduced rehospitalization rate. Compared with no prophylaxis, 18(32%) cases who had prophylaxis with palivizumab were readmitted because of pneumonia while 23(41%) were not. The difference was statistically significant(p:0,000). As a result of one year follow up we found after discharge that 29 infants were under 3 percentile, 16 infants had cerebral palsy, 14 infants had hearing deficits, 20 infants had vision problems and 33 infants had neurologic disorders. In the control group, 3 infants had cerebral palsy, 6 had hearing deficits, 9 had vision problems and 15 had abnormal neurologic disorders. No statistically significant difference was found between the two groups compared for soscioeconomic status.(p>0.05)Conclusion: We concluded that early diagnosis and multidisciplinary care for preterm newborn infants is an important step in decreasing morbidity. Because of the high risk of medical and developmental problems especially in the first year of life, these infants need to be monitored closely. Protection, specialized care and support services for these infants and their parents will reduce rehospitalization and readmission rates.