Yeni Türk Sinemasında biçem
Stylistics in the new Turkish Cinema
Yazar: SERHAT KOCA
Danışman: PROF. ZAUR MUKARRAM
Anadolu Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sinema Televizyon Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Radyo-Televizyon = Radio and Television ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Amerikan sineması = American cinema ; Estetik = Aesthetics ; Sanat sineması = Art cinema ; Sinema = Cinema ; Türk sineması = Turkish cinema ; Üslup = Stylistic

Özet:
Sanat bağlamında düşünüldüğünde biçem; bir sanatçının, bir eserin, bir dönemin, bir ülkenin ya da bir çağın kendine özgü biçimlendirme, söyleyiş, anlayış, anlatış biçimi olarak kabul edilir. Fotoğrafik görüntünün hareket kazanmasıyla doğan sinema, giderek bir öykü anlatma aracına doğru evrilmiş ve öykü anlatımına hareket ve zaman öğesine de ekleyerek, insanoğluna yeni bir anlam yaratma, algılama, ve alımlama biçimi kazandırmıştır. Sinemaya özgü bu biçim, eseri meydana getiren araca özgü bileşenlerin nasıl kullanıldığı, yani biçemin nasıl kurulduğu ile ilgilidir. 

Türkiye'de 1990'lı yılların ortalarında başlayan ve 2000'li yıllarda uluslararası bir görünürlük kazanan sinema alanındaki dönüşüm; "Yeni Türk Sineması", "Yeni Türkiye Sineması", "Bağımsız Sinema" ya da "Sanat Sineması" olarak kavramsallaştırılmış ve çeşitli boyutlarıyla birçok araştırmacının inceleme konusunu oluşturmuştur. Bu dönemi geçmiş sinema anlayışından ayıran temel belirleyici ise dönemin özellikle sinema dilinin kullanımı açısından geçmiş dönemlerden farklı olarak, özgün bir yaklaşım geliştirebilmiş olmasıdır.  Bu çalışmada, Türk sinemasında, yeni bir estetik yaklaşımın ilk yetkin örneklerinin ortaya çıktığı bir dönemin filmleri, biçem yönüyle ele alınmıştır. Bu bağlamda araştırmanın amacı; Türk sinemasında yeni dönemin biçemsel yönelimlerini saptamak ve ortaya çıkan benzerlikleri, farklılıkları biçem yönüyle ortaya koymaktır.

Anahtar Kelimeler: Yeni Türk Sineması, Biçem, Sinema Estetiği

Abstract:
When we consider style in terms of art, it is regarded as the way of specific formation, saying, perception and narration of an artist, a work, a period, a country or an age. Cinema which emerged upon the movement of the photographic images turned into a narration tool for stories and it provided human beings a new form of making meanings, perception and reception through adding the elements of movement and time to the story-telling. This form which is specific to cinema deals with how the components peculiar to the instrument composing a work, namely how a style is established.  

In Turkey, the transformation in the field of cinema which has gained international visibility beginning with mid-1990's and going on during 2000's was conceptualized as "New Turkish Cinema", "New Cinema of Turkey", "Independent Cinema" or "Cinema of Art" and it constituted a matter of research for numerous researchers with its various dimensions. The factor which discriminates this period from previous perceptions of cinema is its achievement in developing a specific approach different than previous ones. In this study, the films of a period which included the first competent examples of a new aesthetical approach in Turkish cinema were discussed in terms of their style. Within this context, the objective of this study is to determine the stylistic approaches in Turkish cinema and reveal the emerging similarities and differences in terms of style. 

Key Words: New Turkish Cinema, Stylistics, Film Aesthetics