Kronik inmeli hastalarda kor stabilizasyon egzersizlerinin gövde ve pelvik kaslar üzerine fonksiyonel ve sonografik etkileri
Functional and sonographic effects of core stabilization exercise on trunk and pelvic muscles in patients with chronic stroke
Yazar: HİLAL BÜŞRA AYÇİÇEK TÜFEKÇİ
Danışman: PROF. DR. EDA GÜRÇAY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gülhane Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Denge = Equilibrium ; Egzersiz = Exercise ; Egzersiz tedavisi = Exercise therapy ; Kaslar = Muscles ; Kor stabilitesi = Core strenght ; Kronik hastalık = Chronic disease ; Pelvis = Pelvis ; Ultrasonografi = Ultrasonography ; Yaşam kalitesi = Quality of life ; İnme = Stroke

Özet:
Amaç: Kronik inmeli hastalarda konvansiyonel tedavinin ve kor stabilizasyon egzersiz tedavisinin motor fonksiyon, fonksiyonel bağımsızlık, gövde kontrolü, denge, mobilite, yaşam kalitesi ve sonografik olarak değerlendirilen kor kaslarının kalınlığı üzerine etkilerini belirlemek ve her iki tedaviyi karşılaştırmak, ayrıca fonksiyonel ve sonografik sonuçları etkileyen faktörleri dokümante etmek hedeflenmiştir. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya dahil edilen 50 hasta randomizasyon şemasına göre, Kor Stabilizasyon Egzersiz Tedavi (KSET) grubu (n=25) ve Konvansiyonel Egzersiz Tedavi (KET) grubu (n=25) olarak ikiye ayrıldı. KET grubu 3 hafta boyunca haftada 5 gün, her seans 45 dakika olacak şekilde standart konvansiyonel egzersiz tedavisi alırken KSET grubuna 3 hafta boyunca haftada 5 gün, 30 dakika konvansiyonel egzersiz tedavisi; 15 dakika ise kor stabilizasyon egzersiz tedavisi uygulandı. Değerlenirmelerde alt ekstremite Motrisite İndeksi, alt ekstremite Brunnstrom evrelemesi, Gövde Kontrol Testi, Gövde Bozukluk Skalası, Berg Denge Ölçeği, Zamanlı Kalk ve Yürü Testi, 6 Dakika Yürüme Testi ve İnmeye Özgü Yaşam Kalitesi ölçeği kullanıldı. Sonografik olarak hem paretik hem non-paretik taraf kor kaslarının (rektus abdominis, eksternal oblik, internal oblik, transversus abdominis, multifidus, gluteus medius) kalınlık ölçümleri yapıldı. Hastalar başlangıçta ve 3 haftalık tedavi sonrası değerlendirildi. 
Bulgular: Tedavi bitiminde hem konvansiyonel hem de kor stabilizasyon egzersiz tedavisinin kronik inmeli hastalarda motor fonksiyon, fonksiyonel bağımsızlık, gövde kontrolü, denge, mobilite ve yaşam kalitesi üzerine etkili olduğu saptandı (p˂0.05). Motor fonksiyon, denge, mobilite, fonksiyonel bağımsızlık ve yaşam kalitesindeki iyileşme açısından KSET grubundan elde edilen sonuçlar KET grubuna kıyasla daha iyi olmakla beraber; istatistiksel olarak anlamlı sınıra ulaşmadı. Tedavi sonrası KSET grubunda non-paretik taraf multifidus kas kalınlığı KET grubuna göre daha fazla artarken (p=0.033); diğer kas kalınlık değişimlerinde fark kaydedilmedi. Ayrıca eksternal oblik ve rektus abdominis kaslarının kalınlık değişiminin sol hemiplejik hastalarda daha fazla olduğu görüldü (sırasıyla, p=0.016 ve p=0.031).
Sonuç: Kronik inmeli hastalarda konvansiyonel egzersiz tedavisi ve kor stabilizasyon egzersiz tedavisi motor, fonksiyonel durum, gövde kontrolü, denge, mobilite, yaşam kalitesi ve kas kalınlıkları bakımından benzer düzeyde katkı sağlamıştır. Olumlu etkiler egzersizlerin düzenli yapılmasıyla, gruplarda üstünlük elde edilmemesi tedavi sürelerin eşit tutulmasıyla ilişkilendirilmiştir. Klinisyenlerin etkili bir inme rehabilitasyon programı oluştururken konvansiyonel tedavilerin yanı sıra daha uzun intervallerle ve daha uzun süreli kor stabilizasyon egzersizlerini dahil etmeleri durumunda fonksiyonel ve sonografik bakımdan daha anlamlı sonuçlar elde edeceklerini düşünüyoruz. Ayrıca kor stabilizasyon egzersizlerinin etkinliğini göstermek için geniş örneklemlerle ve uzun takipli çalışmaların yapılmasını önermekteyiz.

Anahtar Kelimeler: Denge, egzersiz tedavisi, inme, rehabilitasyon, sonografi, yaşam kalitesi

Abstract:
Aim: To determine the effects of conventional therapy and core stabilization exercise therapy on motor function, functional independence, trunk control, balance, mobility, quality of life, and sonographically evaluated core thickness in patients with chronic stroke, and to compare both treatments, and also to document the factors affecting functional and sonographic outcomes. 
Materials and Methods: The participants were randomly allocated into Core Stability Training (CST) group (n= 25) and Conventional Therapy (CT) group (n=25). CT group received conventional therapy for 45 minutes each per day five times a week for 3 weeks. CST group performed core stability trainig for 15 minutes and conventioanl therapy for 30 minutes each per day five times a week for 3 weeks.  Lower extremity Motricity Index, lower extremity Brunnstrom stage, Trunk Control Test (TCT), Trunk Impairment Scale (TIS), Berg Balance Scale (BBS), Timed Up and Go Test (TUG), 6-Minute-Walk Test (6MWT) and Stroke Specific Quality of Life (SS-QoL) scale were used for evaluations. Musculoskeletal ultrasonography was performed to measure the thicknesses of core muscles (rectus abdominis, external oblique, internal oblique, transversus abdominis, multifidus, gluteus medius) on both paretic and non-paretic sides. Patients were evaluated at baseline and after 3 weeks treatment.
Results: At the end of the treatment, both conventional and core stability training  therapies were found to be effective on Motricity Index, Brunnstrom stage, TCT, TIS, BBS, 6MWT, TUG and SS-QoL in patients with chronic stroke (p˂0.05). Although the results obtained from the CST group were better than the CT group in terms of improvement in motor function, functional independence, balance, mobility, and quality of life, they did not reach the statistically significant limit. After treatment, the non-paretic side multifidus muscle thickness increased more in the CST group than in the CT group (p=0.033). The inter-group comparison demonstarted no difference for the other muscles. In addition, it was observed that the thickness change of the external oblique and rectus abdominis muscles were higher in left hemiplegic patients (p=0.016 and p=0.031, respectively).
Conclusion: Conventional exercise and core stabilization exercise therapies in chronic stroke patients provided similar positive effects on motor, functional status, trunk control, balance, mobility, quality of life and muscle thickness. The positive effects were associated with regular exercise, and the lack of superiority in the groups was associated with keeping the treatment durations equal. We think that clinicians will achieve more functional and sonographically meaningful results if they include longer intervals and longer duration core stabilization exercises in addition to conventional treatments while creating an effective stroke rehabilitation program. We also recommend conducting studies with large samples and long follow-up to demonstrate the effectiveness of core stabilization exercises.

Keywords: Balance, exercise therapy, quality of life, rehabilitation, sonography, stroke