Geleneksel Türk tahkiyesinin modern Türk hikâyesine yansımaları (1990-2010)
Reflections of traditional Turkish narration texts on Turkish short stories written between 1990-2010
Yazar: İSMAİL KEKEÇ
Danışman: PROF. DR. NURULLAH ÇETİN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: 1990 sonrası = After 1990 ; Anlatı = Narrative ; Destanlar = Epics ; Halk hikayeleri = Folk tales ; Hikaye = Story ; Masallar = Tales ; Meddah = Meddah ; Tahkiye = Narration ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Yeni Türk edebiyatı = New Turkish literature

Özet:
Bu tez, geleneksel Türk tahkiye metinlerinin (destan, masal, mesnevî, halk hikâyeleri, meddah hikâyeleri) 1990-2010 arasında yayımlanan Türk hikâyelerine olan yansımasını ele almaktadır. 
Tanpınar, Huzur adlı romanında; "bir vehim bile olsa, bir şeyin devamı olmaya ihtiyacımız var." diyerek milletlerin sürekliliklerini sağlamalarının kökleriyle olan irtibatlarına bağlı olduğuna dair bir atıfta bulunur. Kuşkusuz bu köklerden biri de toplumların edebî birikimleridir. Hemen her devirde tevarüs ettikleri bu edebî mirası geleneğin boyunduruğu altına girmeden yeni baştan yorumlayan ve bu doğrultuda verimler ortaya koyan anlatıcılar/yazarlar olmuştur.   
Bu bakış açısıyla ele alındığında Türk milletinin de verimli bir tahkiye geleneğine sahip olduğu görülecektir. Bu bağlamda geleneksel anlatılar da tahkiye geleneğini değerlendirme adına başvurulabilecek esas kaynaklar olması bakımından önemli bir işleve sahiptirler. Gerek geleneksel anlatıların gerekse 1850'lerden itibaren başlayan çeviri faaliyetleriyle örnekleri görülmeye başlanan Batı tarzı hikâye anlayışının, modern hikâye formuna ulaşılmasında katkısı olmuştur. 
Bu çalışma da, Türk edebiyatı tarihinde çeşitli isim ve formlar halinde ortaya konulan geleneksel tahkiye metinlerinin günümüz hikâye anlayışının şekillenmesinde ne gibi katkılar sunduğunu, modern Türk hikâyesinin de bu metinlerin hangi kurgu ve teknik özelliklerinden yararlandığını tespit etme amacını taşımaktadır. 


Anahtar Kelimeler: Tahkiye, gelenek, modern hikâye.

Abstract:
This thesis deals with the reflection of traditional Turkish narration texts (epic, tale, mathnavi, folktale, meddah stories) on Turkish short stories written between 1990-2010.
Tanpınar, in his novel Huzur, by stating "though it is a doubt, we need to be a continuation of a thing" refers to nations' providing their durability according to their relations with their roots. Doubtless, one of these roots is society's literary accumulation. Almost in every period, there are narrators/authors who re-evaluated this literary inheritance without passing under the yoke of tradition.
Under this point of view, it is seen that Turkish nation has a prolific narration tradition. In this context, traditional narrations have an important function with respect to their being main referable sources on the evaluation of narration tradition. Both traditional narrations and western-style short story understanding -first examples started with the translation movement since 1850s- have a contribution to gaining modern short story form.
This study aims at identifying how traditional narration texts in various names and forms contribute to forming today's short story understanding and how modern Turkish short story benefits from these texts' fictional and technical features.


     
Keywords: Narration, tradition, modern short story.