Peri-implantitis tedavisinde farklı yüzey dekontaminasyon yöntemlerinin in vitro olarak karşılaştırılması
İn vitro evaluation of different decontamination method for treatment of peri-implantitis
Yazar: KEREM ÇAĞLAR GÜMÜŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLBAHAR USTAOĞLU
Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2019
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dekontaminasyon = Decontamination ; Dental implantlar = Dental implants ; Hidroksiapatitler = Hydroxyapatites ; Periimplantitis = Periimplantitis ; İn vitro = In vitro

Özet:
Çalışmamızın amacı; intraoral olarak kontamine edilmiş titanyum diskler üzerinde nano-hidroksiapatit dekontaminasyon yöntemini test etmek ve bu yöntemi peri-implantitis tedavisinde kullanılan mevcut dekontaminasyon yöntemleriyle karşılaştırmaktır. 
Çalışmamızda diskler her grupta 10 disk olacak şekilde 8 gruba ayrılmıştır. Grup1 titanyum küret 120 sn, Grup 2 PEEK uçlu ultrasonik kazıyıcı 120 sn, Grup 3 PEEK uçlu ultrasonik kazıyıcı 120 sn + %3 H2O2 30 sn, Grup 4 air-abraziv sistem (nano-HA)  30 sn, Grup5 air-abraziv sistem(nano-HA)  120 sn, Grup 6 Er:YAG lazer (120 mJ/pulse,10 Hz) 120 sn, Grup 7 kontamine diskler ve Grup 8 steril titanium disklerden oluşmaktadır.
Titanyum diskler dekontaminasyonun ardından rezidüel biyofilm, yüzey değişiklikleri, yüzey kimyasal içeriği, yüzey enerjisi ve ıslanabilirliği Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) , Enerji Dağılımlı X-Işını Spektroskopisi (EDS) ve Damlama Testi kullanılarak değerlendirildi.
Varyanslar homojen olduğunda, grupları karşılaştırmak için Kruskal-Wallis testi kullanıldı.Farklı gruplar parametrik olmayan Dunn post hoc testi veya Games-Howel post hoc testi ile belirlenmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p <0,05 idi ve hesaplamalar için SPSS 25 (SPSS IBM, ABD) programı kullanıldı.
Çalışmanın bulguları ışığında, en yüksek karbon (C) atomu yüzdesi negatif kontrol grubunda , en düşük  C atomu yüzdesi "air-abraziv 120 sn" ve sırasıyla "air-abraziv 30 sn" , "Er:YAG lazer", "ultrasonik + H202" , "ultrasonik" ve "mekanik" dekontaminasyon gruplarında belirlendi.
Islanabilirlik açısından incelendiğinde  en düşük temas açısı sırasıyla, "air-abraziv 120 sn", "Er:YAG lazer"  ve  "air-abraziv 30 sn" gruplarında gözlendi. Air-abraziv 120 sn ve Er:YAG lazer tekniklerinin, yüksek ıslanabilirlik sağladığı ve  yüzey orjinal yapısını  korumasından dolayı, reosseointegrasyona katkıda bulunabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler: Air-abraziv sistem, dental implant, hidrofilite, hidroksiapatit, periimplantitis

Abstract:
The aim of our study was to test the nano- hydroxyapatite powder decontamination method on intraorally contaminated titanium discs and to compare this method with current decontamination methods in the treatment of peri-implantitis.	
Our discs were assigned to eight groups: Group 1 titanium hand curette for 120s ; Group 2 ultrasonic scaler with a PEEK tip  ; Group 3 ultrasonic scaler with a peek tip+3%H2O2; Group4 air abrasive system (nano-hydroxyapatite) for 30 s; Group 5  air abrasive system (nano-hydroxyapatite) for 120 s; Group6 Er:YAG laser (120mJ/pulse at 10 Hz); Group7 contaminated disc (negative control); and Group8 sterile disc (positive control). After decontamination of titanium discs, residual biofilm, surface changes, surface chemical content, surface energy and wettability were evaluated using Scanning Electron Microscopy (SEM), Energy Dispersive X-Ray Spectroscopy (EDS) and Drop Test.
Levene test was used to test the homogeneity of the variance between the groups. When the variances were homogenous, Kruskal-Wallis test was used to compare the groups. Different groups were determined by nonparametric Dunn post hoc test or Games-Howel post hoc test. The statistical significance level was P <0.05 and SPSS 25 (SPSS IBM, USA) program was used for the calculations.
The highest percentage of carbon (C) atoms was observed in the negative control group, and the lowest percentage of C atoms was found in the airflow 120 sn, followed by the airflow short-term, laser, ultrasonic, ultrasonic+H2O2 and mechanical groups.
 When the groups were examined for wettability, the lowest contact angle degree was observed in the "airflow 120 sn", laser group and "airflow 30 sn groups.
Nano-hydroxyapatite and laser treatments were the most suitable techniques for cleaning and protecting   titanium surfaces at implant surface decontamination.
Keywords: Air-abrasive, dental implants, hydrophilicity, hydroxyapatites, periimplantitis