Meme karsinomlarında VEGF VE P53 immün belirleyicilerinin prognostik parametrelerle ilişkisi /
Yazar: PERİHAN ÖZLEM DOĞAN
Danışman: DOÇ. SEVGİ BAKARİŞ
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Patoloji = Pathology
Dizin: Biyobelirteçler-tümör = Biomarkers-tumor ; Genler-P53 = Genes-P53 ; Karsinoma = Carcinoma ; Ki-67 = Ki-67 ; Meme neoplazmları = Breast neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prognoz = Prognosis ; Teşhis = Diagnosis ; Teşhis-ayırıcı = Diagnosis-differential ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors

Özet:
Meme kanseri dünya genelinde ve Türkiye'de kadınlarda en sık görülen kanser
çeşididir. Klasik parametrelerin prognozu ve tedaviyi yönlendirmede yeterli olmaması
ve uygulanan tedavilerin yetersizliği nedeniyle yeni, güvenilir belirleyicilere gerek
vardır.
Biz çalışmamızda toplam 77 adet meme karsinomu olgusunu değerlendirdik.
P53 ve VEGF immün belirleyicilerinin rutinde prognostik değerlendirmede kullanılan
diğer 4 immünohistokimyasal belirleyici (Östrojen, Progesteron, C-erbB2, Ki-67) ve
prognostik parametrelerle ilişkisini araştırdık.
63 adet invaziv duktal karsinom olgusunda VEGF ile lateralizasyon, tümör gradı
ve lenfovasküler invazyon arasında istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar elde edildi
(p<0.05). Ayrıca normal meme dokularının tamamında VEGF ile negatif boyanma
izlenirken, hiperplazi, in situ karsinom, invaziv karsinom arasında VEGF boyanma
paterni karşılaştırıldı ve tümör progrese oldukça boyanma şiddetinin arttığı görüldü
(p<0.05).
İnvaziv karsinom olgularında p53 ile tümör çapı istatistiksel olarak korele
bulunurken, invaziv duktal karsinom vakalarında p53 ile ki-67 ve tümör gradı arasında
istatistiksel olarak anlamlı korelasyon ve p53 ile ER arasında anlamlı zıt korelasyon
tespit edildi (p<0.05). Yine tümörün invaziv ve in situ alanında p53 boyanma
paternlerinde istatistiksel olarak anlamlılık bulundu (p<0.05).
Çalışmamızda çıkan sonuçlar daha geniş çalışmalarla desteklendiği takdirde,
aynı tümörün invaziv alanı ile in situ alanı arasında p53 ile boyanma oranları arasında
korelasyon görülmesi, in situ evredeyken tümörün davranışını tahmin etme ve tedaviyi
yönlendirmede yardımcı olabilir. VEGF'ün bizim verilerimize göre grade 1'den grade
2'ye doğru artan boyanma şiddeti, grade 3'te azalmaktadır. Hiperplazi safhasından
itibaren artmaya başladığı gösterilen VEGF'ün tümör progresyonundaki rolü ve birçok
prognostik faktörle ilişkisi aşikardır. VEGF'ü seçici olarak hedef alan etkili anjiogenez
inhibitörlerinin bulunması kanser oluşumu, progresyonu ve invazyonunu
durdurabileceği gibi, meme kanseri de dahil birçok kanser tipinin tedavisinde etkili
olabilir.
Anahtar Kelimeler : Ki-67, meme kanseri, prognoz, p53, VEGF.

Abstract:
Breast cancer is the most common type of cancer among women worldwide and in
Turkey. Since classic parameters are not sufficient in guiding prognosis and treatment,
and due to the deficiency of implemented treatments, there is a need for new and
reliable markers.
In this study, we evaluated 77 cases totally. The relationship of p53 and VEGF
immune markers with other four immunohistochemical markers (Estrogen,
Progesterone, C-erbB2, Ki-67) used for prognostic evaluation routinely and prognostic
parameters was investigated.
Statistically significant results were obtained across lateralization with VEGF,
tumor grade and lymphvascular invasion in 63 patients with invasive ductal carcinoma
(p<0.05). Furthermore, while negative staining with VEGF was observed in all normal
breast tissues; when VEGF staining pattern between hyperplasia- in situ carcinoma and
invasive carcinoma was compared, it was discovered that the more tumor was
progressed the more staining intensity was increased (p<0.05).
While p53 and tumor diameter was found to be statistically correlated in
invasive carcinoma cases, statistically significant correlation was found among p53 and
Ki-67, and p53 and tumor grade in cases of invasive ductal carcinomas, and opposite
correlation was found between p53 and ER (p<0.05). P53 staining patterns were also
statistically significant in the in situ and invasive field of tumor.
If the results of this study are supported with more comprehensive studies,
observing the correlation with p53 staining ratios across invasive and in situ areas can
help to predict the behavior of tumor in in-situ stage and to guide the treatment.
According to this research`s data, staining intensity of VEGF increased towards grade 1
to grade 2 and decreased in grade 3 tumors. The role of VEGF, which was started to
increase by hyperplasia stage, in tumor progression and its relation with many
prognostic factors is evident. Finding effective inhibitors of angiogenesis, which
selectively target VEGF, can prevent cancer formation, progression and invasion, in
addition to being effective in the treatment of many cancer types including breast
cancer.
Key Words : Breast cancer, ki-67, prognose, p53, VEGF.