Taranto Kontu Bohemond (Hayatı ve faaliyetleri)
Bohemond, Count of Taranto (His life and deeds)
Yazar: UMUT BAŞAT
Danışman: PROF. DR. YUSUF AYÖNÜ
Ege Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı / Ortaçağ Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Tarih = History
Dizin: 11. yüzyıl = 11. century ; Antakya Haçlı Prinkepsliği = Principality of Antioch Crusaders ; Biyografi = Biography ; Bohemond = Bohemond ; Haçlı seferleri = Crusades

Özet:
11. yüzyılda İtalya'nın güneyine damgasını vurmuş olan Normanlar, bölgenin yerlileri olan Lombardları saf dışı bırakarak onların boşalttıkları idareci koltuklarına oturmuşlardı. İçlerinden büyük liderler çıkarmışlar, etki sahalarını Güney İtalya'nın dışına taşımışlardı. Bu liderlerden en göze batanı ve bu tezin de konusunu teşkil etmiş olanı Robert Guiscard'ın oğlu Bohemond idi. Hayatı 11. Yüzyılın ikinci yarısının başlarında başlamıştı. Maceralı geçen ömrünün ilk safhalarını babası Robert Guiscard'ın ordusunda geçirmiş,  askerî disiplin içinde yetişmiş ve kaynaklarda ilk kez adının geçtiği 1081-1085 Norman-Bizans mücadelesinde ikinci komutan olarak babasının yanında yer almıştı. Bu, ilk ciddi askerî deneyimi olmuştu. Seferin ikinci safhasında, ordunun başında Bizans İmparatoru Aleksios Komnenos'a karşı ciddi başarılar elde etmişti. Yirmili yaşlarının sonunda, aldığı askerî eğitimin hakkını vermiş ve gerçek bir lider olduğunu herkese göstermişti. 1085 yılında babası Robert Guiscard'ın ölümünün ardından üvey kardeşi Roger Borsa'nın babasının yerine Apulia Dükalığı tahtına geçmesiyle birlikte hayatındaki tüm dengeler değişmişti. Kendisine verilen küçük bir toprak parçasıyla yetinmemiş ve bir fırsat olarak değerlendirdiği Birinci Haçlı Seferi'ne katılmaya karar vermişti. 1096'da başlayan Birinci Haçlı Seferi, ona istediği şânı ve şerefi kazanma fırsatı vermişti. Nitekim 3 Haziran 1098'de Haçlıların eline geçen Antakya'da bir Haçlı devleti kurmayı başarmıştı. Bununla birlikte Anadolu ve Suriye siyasetinde etkili bir konuma yükselmişti. Antakya'da kurduğu devletin kalıcı olabilmesi için hem Bizans ile hem de bölgedeki Türkmen emîrlerle mücadeleye başlamıştı. Bu süreçte 1101 yılında Danişmendlilere esir düşmüş ve 1103 senesinde serbest kalmasının ardından Doğu'da tutunamayarak Bizans ile mücadele etmek için İtalya'ya dönmüştü. Burada Bizans'a karşı bir Haçlı Seferi organize etmeyi başarmış, ancak 1107-1108 yılları arasındaki mücadeleden utanç verici bir mağlubiyetle ayrılmış ve Devol Antlaşması'na imza atmak zorunda kalmıştı. Kalan ömrü bu utanç altında ezilerek geçmiş ve yeni bir Bizans seferi hazırlığı içindeyken 1111 yılında ölmüştü. Başarılarla başlamış olan hayatı ağır bir hezimetle son bulmuş ve geriye hala yaşamakta olan ismi kalmıştı.

Abstract:
The Normans, which had left their mark on the south of Italy in the 11th century, took out the Lombards, the natives of the region, and became the rulers instead for them. They had great leaders among them and moved their influence outside of Southern Italy. The most prominent of these leaders and the subject of this thesis was Robert Guiscard's son Bohemond. His life began in the second half of the 11th century. He put in the first phases of his adventurous life in the army of his father Robert Guiscard, grew up in military discipline, and took his father's side as his second commander in the 1081-1085 Norman-Byzantine struggle, which was first mentioned in the sources. This was his first serious military experience. In the second phase of the campaign, he had serious success against the Byzantine Emperor Alexios Komnenos at the head of the army. At the end of his twenties, he had remunerated to military training he had received and had shown everyone that he was a true leader. After the death of his father Robert Guiscard in 1085, all the balances in his life had changed when his half-brother Roger Borsa succeeded his father to the throne of the Duchy of Apulia. He was not content with a small piece of land given to him and decided to join the First Crusade, which he considered as an opportunity. The First Crusade, which began in 1096, had given him the opportunity to earn the glory and honour he desired. In fact, he succeeded in establishing a crusader state in Antioch, which was taken by the Crusaders on 3 June 1098. However, he rose to an influential position in Anatolian and Syrian politics. He started to fight both Byzantine and Turkmen emirs in the region in order for the state he established in Antakya to be permanent. During this period, he was captured by Danishmends in 1101 and after his release in 1103, he could not hold in the East and returned to Italy to fight Byzantine. Here he managed to organize a Crusade against Byzantine, but broke away from the struggle between 1107-1108 with an disgraceful defeat and had to sign the Treaty of Devol. His remaining life was crushed under this shame and he died in 1111 while he was preparing for a new Byzantine expedition. His life, which had begun with success, ended with a heavy defeat, and his name was still alive.