Fakoemülsifikasyon cerrahisi sırasındavitreus içine düşmüş lens parçaları olgularındapars plana vitrektomi sonuçları /
Yazar: GAMZE ÖZTÜRK KARABULUT
Danışman: PROF. DR. MEHMET ÇAKIR
Sağlık Bakanlığı / Prof.Dr.N.Reşat Belger Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Biz çalışmamızda fakoemülsifikasyon cerrahisi esnasında arka kapsül rüptürü
ve lens materyalinin vitreusa düştüğü 23' ü ( % 41,8 ) kadın, 32'si ( % 58,2 ) erkek
toplam 55 hastada gelişen komplikasyonlar ve bu komplikasyonların tedavisinde pars
plana vitrektomi sonuçlarımızı değerlendirmeye çalıştık.
PPV öncesi tüm hastalardan alınan anamnezde fakoemülsifikasyon yeri ve
tarihi sorgulandı. Hastaların yaşı, cinsiyeti kaydedildikten sonra Snellen eşeline göre
en iyi düzeltilmiş görme keskinliği ölçüldü. Biyomikroskopik muayene ile korneanın
durumu, ön kamara reaksiyonu, intraoküler inflamasyon, iris, pupilla ve lens
kapsülünün durumu değerlendirildi. Göz içi basınçları (GİB) Goldmann aplanasyon
tonometrisi ile ölçüldü. Fundusu aydınlanan olguların fundus muayeneleri kontakt ya
da non-kontakt biyomikroskopik oftalmoskopi ya da binoküler indirekt oftalmoskopi ile
yapıldı. Fundusu aydınlanmayan olgularda A/B System Mentor Advent marka B
mode ultrasonografi yapıldı. Afakik olanlarda biyometrik olarak aksiyel uzunluk
ölçümü yapıldı. Aksiyel uzunluğu 21- 24 mm arasında olanlarda SRK II, 21 mm
altında ve 24 mm üzerinde olanlarda SRK T formülü ile göz içi lens gücü
hesaplandı.
Ameliyat tekniği ve tampon madde kullanımı kaydedildi.
Ameliyat sonrası birinci gün ve son kontrol muayenesinde en iyi düzeltilmiş
görme keskinliği, GİB, kornea ödemi, intraoküler inflamasyon, GİL durumu, retina
dekolmanı, koroid dekolmanı, vitre içi hemoraji varlığı, ek operasyonlar ve eşlik eden
fundus patolojileri değerlendirildi.
Tüm operasyonlar Optikon Antares 2000 ve Accurus cihazı ile yapıldı. Bütün
hastalara standart üç girişli vitrektomi yapıldı.
Hastaların PPV öncesi ortalama 0,06 ± 0,16 olan görme keskinliği, son
kontrolde ortalama 0,21 ±0,26 olarak bulundu. PPV öncesi görme keskinliği ile
postoperatif görme keskinliği kıyaslandığında istatistiksel olarak anlamlı artış görüldü
(eşleştirilmiş t testi, p= 0,001). Ortalama GİB; PPV öncesi 20,66 ± 12,9 iken PPV
sonrası 16,83 ± 8,33 olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu
(Eşleştirilmiş t testi p> 0,05).
PPV sonrası erken dönemde kornea ödemi % 58,2 ve intraoküler inflamasyon
% 27,2 olarak bulundu. Kornea ödemi artmış görünmekle beraber postoperatif birinci
61
günde operasyona bağlı ödemin de tabloya eklendiğini düşündük. Son kontrolde ise
sadece 1 hastada büllöz keratopatiye bağlı keratoplasti kararı alındı. Ayrıca göz içi
inflamasyon, retina dekolmanı komplikasyonlarının tedavisinde de başarı sağlandı.
Katarakt cerrahisi ile PPV arasında geçen sürenin sonuç görme keskinliği
üzerine etkisi istatistiksel olarak anlamlı olmasa da klinik olarak dikkate alınması
gereken bir durumdur. Ayrıca geçen süre ile retina dekolmanı gelişimi, GİB artışı ve
intraoküler inflamasyon gelişimi arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı.
Vitrektom kullanımı, fakofragmatom kullanımı ve limbal yoldan çıkarma
teknikleri arasında sonuç görme keskinliği açısından istatistiksel olarak anlamlı fark
saptanmadı. PFCL kullanımının da sonuç görme keskinliğine etkisi bulunmadı.
Preoperatif ve postoperatif göz içi lensi yerinin sonuç görme keskinliğine etkisi
ANOVA ile yapılan analizde gruplar arasında anlamlı bulundu. PPV öncesi afak
olupta GİL sulkusa yerleştirilen ve fakoemülsifikasyon ile aynı seansta opere edilen
hastalarda GİL sulkusa konduğunda görme keskinliği artışı istatistiki olarak anlamlı
idi ( p< 0,05).
Cerrahinin zamanlamasının eğer vitreoretinal cerrah bulunuyorsa katarakt
cerrahisi ile aynı seansta olmasını önermekteyiz. Eğer aynı gün cerrahi mümkün
olmuyorsa korneal ödemin ve oküler konjesyonun azalması için vitreoretinal
cerrahiyi bir süre ertelemenin mantıklı olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Biz çalışmamızda fakoemülsifikasyon cerrahisi esnasında arka kapsül rüptürü
ve lens materyalinin vitreusa düştüğü 23' ü ( % 41,8 ) kadın, 32'si ( % 58,2 ) erkek
toplam 55 hastada gelişen komplikasyonlar ve bu komplikasyonların tedavisinde pars
plana vitrektomi sonuçlarımızı değerlendirmeye çalıştık.
PPV öncesi tüm hastalardan alınan anamnezde fakoemülsifikasyon yeri ve
tarihi sorgulandı. Hastaların yaşı, cinsiyeti kaydedildikten sonra Snellen eşeline göre
en iyi düzeltilmiş görme keskinliği ölçüldü. Biyomikroskopik muayene ile korneanın
durumu, ön kamara reaksiyonu, intraoküler inflamasyon, iris, pupilla ve lens
kapsülünün durumu değerlendirildi. Göz içi basınçları (GİB) Goldmann aplanasyon
tonometrisi ile ölçüldü. Fundusu aydınlanan olguların fundus muayeneleri kontakt ya
da non-kontakt biyomikroskopik oftalmoskopi ya da binoküler indirekt oftalmoskopi ile
yapıldı. Fundusu aydınlanmayan olgularda A/B System Mentor Advent marka B
mode ultrasonografi yapıldı. Afakik olanlarda biyometrik olarak aksiyel uzunluk
ölçümü yapıldı. Aksiyel uzunluğu 21- 24 mm arasında olanlarda SRK II, 21 mm
altında ve 24 mm üzerinde olanlarda SRK T formülü ile göz içi lens gücü
hesaplandı.
Ameliyat tekniği ve tampon madde kullanımı kaydedildi.
Ameliyat sonrası birinci gün ve son kontrol muayenesinde en iyi düzeltilmiş
görme keskinliği, GİB, kornea ödemi, intraoküler inflamasyon, GİL durumu, retina
dekolmanı, koroid dekolmanı, vitre içi hemoraji varlığı, ek operasyonlar ve eşlik eden
fundus patolojileri değerlendirildi.
Tüm operasyonlar Optikon Antares 2000 ve Accurus cihazı ile yapıldı. Bütün
hastalara standart üç girişli vitrektomi yapıldı.
Hastaların PPV öncesi ortalama 0,06 ± 0,16 olan görme keskinliği, son
kontrolde ortalama 0,21 ±0,26 olarak bulundu. PPV öncesi görme keskinliği ile
postoperatif görme keskinliği kıyaslandığında istatistiksel olarak anlamlı artış görüldü
(eşleştirilmiş t testi, p= 0,001). Ortalama GİB; PPV öncesi 20,66 ± 12,9 iken PPV
sonrası 16,83 ± 8,33 olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu
(Eşleştirilmiş t testi p> 0,05).
PPV sonrası erken dönemde kornea ödemi % 58,2 ve intraoküler inflamasyon
% 27,2 olarak bulundu. Kornea ödemi artmış görünmekle beraber postoperatif birinci
61
günde operasyona bağlı ödemin de tabloya eklendiğini düşündük. Son kontrolde ise
sadece 1 hastada büllöz keratopatiye bağlı keratoplasti kararı alındı. Ayrıca göz içi
inflamasyon, retina dekolmanı komplikasyonlarının tedavisinde de başarı sağlandı.
Katarakt cerrahisi ile PPV arasında geçen sürenin sonuç görme keskinliği
üzerine etkisi istatistiksel olarak anlamlı olmasa da klinik olarak dikkate alınması
gereken bir durumdur. Ayrıca geçen süre ile retina dekolmanı gelişimi, GİB artışı ve
intraoküler inflamasyon gelişimi arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı.
Vitrektom kullanımı, fakofragmatom kullanımı ve limbal yoldan çıkarma
teknikleri arasında sonuç görme keskinliği açısından istatistiksel olarak anlamlı fark
saptanmadı. PFCL kullanımının da sonuç görme keskinliğine etkisi bulunmadı.
Preoperatif ve postoperatif göz içi lensi yerinin sonuç görme keskinliğine etkisi
ANOVA ile yapılan analizde gruplar arasında anlamlı bulundu. PPV öncesi afak
olupta GİL sulkusa yerleştirilen ve fakoemülsifikasyon ile aynı seansta opere edilen
hastalarda GİL sulkusa konduğunda görme keskinliği artışı istatistiki olarak anlamlı
idi ( p< 0,05).
Cerrahinin zamanlamasının eğer vitreoretinal cerrah bulunuyorsa katarakt
cerrahisi ile aynı seansta olmasını önermekteyiz. Eğer aynı gün cerrahi mümkün
olmuyorsa korneal ödemin ve oküler konjesyonun azalması için vitreoretinal
cerrahiyi bir süre ertelemenin mantıklı olduğunu düşünmekteyiz.