II. Abdülhamid'in Jön Türk politikası
Abdulhamid II's Young Turk policy
Yazar: NESLİHAN SEKMEN
Danışman: PROF. DR. LEVENT DÜZCÜ
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı / Yakınçağ Tarihi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Tarih = History

Özet:
Osmanlı Devleti'nde iktidar-muhalefet arasında en dikkat çeken ve belki de Türk modernleşmesinde bir dönüm noktası olan siyasi çekişme II. Abdülhamid ile Jön Türkler arasında yaşananlardır. Devletin modern eğitim sisteminin bir ürünü olan Jön Türkler iktidara taşıdıkları Sultan II. Abdülhamid'e karşı yurt dışından oldukça sert muhalefet etmişlerdir. Jön Türkler'in ilk oluşum aşaması olan Genç Osmanlılar meşrutiyeti ilan etme amaçlarını gerçekleştirecek olan padişahı tahta çıkarmak için harekete geçmeleri sonucunda, istemeyerek de olsa II. Abdülhamid ile anlaşmak ve onu tahta geçirmek zorunda kalmışlardır. Jön Türkler'in, meşrutiyeti ilan etmesi şartı ile anlaşarak tahta çıkardıkları II. Abdülhamid, tahta geçmesi ile ilk başlarda onların istekleri doğrultusunda hareket etmiş gibi görünse de aslında bu durum 30 yıl sürecek olan bir iktidar muhalefet çekişmesinin başlangıcı sayılmıştır. Yaşanan bu siyasi mücadelede iktidarda bulunan II. Abdülhamid eline geçen bütün imkanları kullanarak gerek ikna yoluyla gerekse de baskı ve zor kullanarak Jön Türk muhalefetini ortadan kaldırmaya çalışmıştır. Jön Türkler ise kendi elleriyle tahta çıkardıkları padişahın yönetim şeklinden rahatsızlık duymaları üzerine bu defa onu tahttan indirmek için onunla mücadele etmeye başlamışlardır.  Bu çalışmada, mutlak monarşi ve babadan oğula geçen bir saltanat sistemi ile yönetilen devlette, şehzadeliğinden itibaren saray içerisinde yaşanan entrikalara ve tahtan indirilen padişahların akıbetlerine birebire şahit olmuş ve hiçbir zaman için tahta geçecek bir şehzade olarak görülmediğinden bir nevi perde arkasında kalmış olan Sultan II. Abdülhamid'in Jön Türkler ile yaşadığı siyasi mücadeleye onun perspektifinden bakılmaya çalışılmıştır. II. Abdülhamid'in bu nedenlerden dolayı saltanatı ve tahtı için tehdit olarak gördüğü Jön Türkler'e uyguladığı bütün politikalar çalışmamızda belirlediğimiz sınırlar çerçevesinde objektif bakış açısından uzaklaşılmadan değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu politikalar; uzlaşmaya dayalı izlediği politikalar, yıldırmaya yönelik izlediği politikalar ve kültürel faaliyetlerine yönelik izlediği politikalardır.

Abstract:
The most notable political struggle between the ruling power and the opposition in the Ottoman Empire and perhaps a turning point in Turkish modernization was the conflict between Sultan Abdulhamid II and the Young Turks. The Young Turks, products of the state's modern education system, opposed Sultan Abdulhamid II, whom they had helped bring to power, with a notably harsh stance from abroad. The Young Ottomans, who constituted the initial formation of the Young Turks, reluctantly agreed to support Abdulhamid II's ascension to the throne to implement their objectives. The struggle between the ruling power and the opposition began when the Young Turks demanded the declaration of a constitutional regime. In this political struggle, Abdulhamid II, utilizing all means at his disposal, tried to suppress the Young Turk opposition through persuasion, pressure, and force. However, the Young Turks, dissatisfied with the rule of the sultan they had brought to power, soon began to challenge him to remove him from the throne. This study seeks to examine the political struggle between Sultan Abdulhamid II and the Young Turks from his perspective. Having personally witnessed palace intrigues and the fates of deposed sultans since his princely years, and never being considered a likely heir to the throne, Sultan Abdulhamid II remained somewhat in the background. Within the framework set by this study, we analyze Abdulhamid II's policies against the Young Turks whom he perceived as threats to his throne and rule striving to maintain an objective perspective. These policies are examined in terms of those aimed at conciliation, intimidation, and cultural initiatives.