Opioid kullanım bozukluğu olan erkek hastalarda duygu düzenleme güçlüğünün değerlendirilmesi ve intihar girişimi ile ilişkisi
Evaluation of emotion regulation difficulties in male patients with opioid use disorder and its relationship with suicide attempt
Yazar: BEHİYE KURU KOYUNCU
Danışman: DOÇ. DR. İKBAL İNANLI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Amaç: Opioid kullanım bozukluğu (OpKB), yaygınlığı giderek artan, birçok faktörün rol oynadığı, kronik seyirli, depreşme ve iyileşme dönemleriyle seyreden bir hastalıktır. OpKB tanılı hastalarda intihar davranışı sık görülür ve seyri olumsuz etkilemektedir.  Yapılan çalışmalarda, duyguları düzenleme güçlükleri intihar davranışıyla ilişkili bulunmuştur. Bu çalışmanın amacı OpKB olan erkek hastalarda, duygu düzenleme güçlüğünü değerlendirmek, duygu düzenleme güçlüğünün intihar 
girişimi ile olan ilişkisini incelemektir. Ayrıca aşerme ile duygu düzeleme güçlüğü ve diğer klinik özelliklerin ilişkisini belirlemektir.   
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 15 Ocak 2024-31 Mayıs 2024 tarihleri arasında Konya Beyhekim Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Alkol ve Madde Bağımlılığı Tedavi ve Eğitim Merkezi polikliniğine başvuran OpKB tanısı olup tedavi sonrası stabilizasyon dönemi tamamlandıktan en az 2-4 hafta sonra takip ve tedavi amaçlı başvuran gönüllü 188 hasta dahil edildi. Tüm katılımcılara; Sosyodemografik Veri Toplama Formu, 
İntihar Davranış Ölçeği (İDÖ), Beck Umutsuzluk Ölçeği (BUÖ), Duygu Düzenleme  
Güçlüğü Ölçeği (DDGÖ), Madde Aşerme Ölçeği (MAÖ), Barratt dürtüsellik ölçeği11 (BDÖ), Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HDÖ), Hamilton anksiyete değerlendirme ölçeği (HAÖ) uygulandı.  
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastalardan 38 kişinin (%20,2'si) yaşam boyunca en az bir kez intihar girişiminde bulunduğu belirlendi.  Çalışmamızda intihar girişiminde olanlarda olmayanlara kıyasla; İDÖ, BDÖ, HDÖ, HAÖ, BUÖ, MAÖ skorlarının daha yüksek olduğu bulundu (sırasıyla, p<0,001, p=0,001, p<0,001, p<0,001, p<0,001, p<0,001). İntihar girişiminde bulunan grupta DDGÖ-Açıklık, DDGÖ-Farkındalık, DDGÖ-Kabul, DDGÖ-Hedef, DDGÖ-Dürtü, DDGÖ-Strateji ve toplam 
puanları intihar girişiminde bulunmayanlara göre daha yüksek bulundu (sırasıyla p=0,001, p<0,001, p=0,003, p=0,002, p<0,001, p<0,001, p<0,001).  DDGÖ skorları ile klinik özelliklerin korelasyonu incelendiğinde; madde kullanım süresi ve intihar girişimi sayısı arasında pozitif ilişki olduğu belirlenmiştir (sırasıyla p=0,026, p<0,001). Hastaların MAÖ skorları ile klinik özelliklerin korelasyonu incelendiğinde; madde kullanım süresi ve intihar girişimi sayısı arasında pozitif ilişki olduğu belirlenmiştir (sırasıyla p=0,032, p<0,001). Hastaların MAÖ skoru ile DDGÖ toplam ve alt kategori puanlarının korelasyonu incelendiğinde, pozitif ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0,001). Hastaların DDGÖ toplam puanı ile İDÖ, BDÖ, HDÖ, HAÖ, BUÖ puanlarının korelasyonu incelendiğinde, pozitif   ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0,001). Hastaların MAÖ puanı ile İDÖ, BDÖ, HDÖ, HAÖ, BUÖ puanlarının 
korelasyonu incelendiğinde, pozitif ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0,001). Yapılan regresyon analizi sonucunda İDÖ, MAÖ ve HAÖ puanında artışın intihar girişimi ile ilişkili olduğu saptandı (sırasıyla p=0,001, p=0,035, p=0,044). HDÖ ve BDÖ puanları; 
MAÖ puanını yordayan değişkenler olarak belirlendi (sırasıyla; p=0,018, p=0,009).  Sonuç: Çalışmamızda OpKB tanılı erkek hastalarda intihar girişiminde olanlarda; duygu düzenleme güçlüğünün daha fazla olduğu, aşerme, umutsuzluk, dürtüsellik, depresyon ve anksiyete belirti düzeyinin daha yüksek olduğu ve duygu düzenleme güçlüğünün; umutsuzluk, dürtüsellik, depresyon ve anksiyete belirti düzeyleri ile ilişkili olduğu belirlendi. Aşerme, depresyon ve intiharla ilişkili düşüncelerin; intihar girişimi ile ilişkili olduğu, anksiyete ve dürtüselliğin aşermeyi yordadığı belirlendi. İntihar davranışı ve aşerme birçok durumla ilişkili olup, ayrıntılı değerlendirilmeli ve 
müdahale edilmelidir. Bu çalışma duygu düzenleme güçlüklerinin OpKB olan hastalarda intihar davranışı riskini ve aşermeyi olumsuz etkileyebileceği varsayımını desteklemektedir. Sonuçlarımız; bağımlılık tedavisinde duygu düzenlemeye yönelik müdahaleleri içeren tedavi yaklaşımlarının yer alması yararlı olacağını düşündürmektedir.  Özellikle bu alanda yapılacak uzunlamasına çalışmalar, hem duygu düzenleme ve aşermeye ait bilgilerimizi arttıracak, hem de hangi alt 
kategorilere ait müdahalelerin daha etkin olacağını anlayıp tedavi üzerine etkinliğini değerlendirmemize yol gösterecektir.  
Anahtar Kelimeler: Opioid kullanım bozukluğu, duygu düzenleme güçlüğü, aşerme.

Abstract:
Objective: Opioid use disorder (OpKD) is a chronic disease with increasing prevalence, in which many factors play a role, accompanied by periods of depression and recovery. Suicidal behavior is common in patients diagnosed with OpKB and negatively affects the course.  In studies, difficulties in regulating emotions have been found to be associated with suicidal behavior. The aim of this study is to evaluate the difficulty of emotion regulation in male patients with OpKD, to examine the relationship of emotion regulation difficulty with suicide attempt. In addition, it is to determine the relationship between craving and difficulty in recovering emotions and other clinical features.   
Materials and Methods: January May 15, 2024-31, 2024, 188 patients with OpKB diagnosis who were admitted to the outpatient clinic of Konya Beyhekim Training and Research Hospital, Alcohol and Substance Abuse Treatment and Training Center and who applied for follow-up and treatment at least 2-4 weeks after the stabilization period after treatment were completed were included in the study. Dec. 188 patients were admitted for follow-up and treatment purposes between January 15, 2024 and May 31, 2024. To all participants; The Sociodemographic Data Collection Form, Suicidal Behavior 
Scale (IDE), Beck Hopelessness Scale (BUÖ), Emotion Regulation Difficulty Scale (DGÖ), Substance Craving Scale (MAÖ), Barratt impulsivity scale-11 (BDÖ), Hamilton Depression Rating Scale (HDÖ), Hamilton anxiety assessment scale (HAÖ) were applied.  
Results: It was determined that 38 people (20.2%) of the patients included in the study had attempted suicide at least once during their lifetime.  In our study, it was found that the scores of IDÖ, BDÖ, HDÖ, HAÖ, BUÖ, MAÖ were higher in those who attempted suicide compared to those who did not (p<0.001, p=0.001, p<0.001, p<0.001, p<0.001, respectively). DGÖ-Openness, DGÖAwareness, DGÖ-Acceptance, DGÖ-Goal, DGÖ-Impulse, DGÖ-
Strategy and total DGÖ scores were higher in the group that attempted suicide than those who did not attempt suicide (p=0.001, p<0.001, p=0.003, p=0.002, p<0.001, p<0.001, respectively).  When the correlation of Dec scores and clinical characteristics was examined, it was determined that there was a positive relationship between the duration of substance use and the number of suicide attempts (p=0.026, p<0.001, respectively). When the correlation of clinical features with patients' MA scores was examined; it was determined that there is a positive relationship between the duration of substance use and the number of suicide attempts (p=0.032, p<0.001, respectively). Dec. When the correlation of the MAE score of the patients and the total and subcategory DGÖ scores was examined, it was determined that there was a positive relationship 
(p<0.001). When the correlation of the total DGÖ score of the patients with IDÖ, BDÖ, HDÖ, HAÖ, BUÖ scores was examined, it was determined that there was a positive relationship (p<0.001). When the correlation of MAÖ score of patients with IDÖ, BDÖ, HDÖ, HAÖ, BUÖ scores was examined, it was determined that there was a positive relationship (p<0.001). As a result of the regression analysis, it was found that the increase in IDE, MAE and HAE scores was associated with suicide attempt (p=0.001, p=0.035, p=0.044, respectively). The HDÖ and BDÖ scores were determined as the variables predicting the MAÖ score (p=0.018, p=0.009, respectively).   
Conclusion: In our study, it was determined that the difficulty of emotion regulation was greater in male patients diagnosed with OpKB who attempted suicide, the symptom level of craving, hopelessness, impulsivity, depression and anxiety was higher, and the difficulty of emotion regulation was associated with the symptom levels of hopelessness, impulsivity, depression and anxiety. It was determined that thoughts related to craving, depression and suicide were associated with suicide attempt, anxiety and impulsivity predicted craving. 
Suicidal behavior and craving are associated with many situations and should be evaluated in detail and intervened. This study supports the assumption that emotion regulation difficulties may negatively affect the risk of suicidal behavior and cravings in patients with OpKD. Our results suggest that it would be useful to include treatment approaches that include interventions for emotion regulation in the treatment of addiction.  Longitudinal studies, especially in this area, will both increase our knowledge of emotion regulation and craving, and will guide us to understand which subcategories of interventions will be more effective and evaluate their effectiveness on treatment.  
Key Words: Opioid use disorder, suicide, emotion dysregulation, craving.