Periton diyalizi hastalarında antihipertansif tedavi olarak raas blokeri ve kalsiyum kanal blokeri kullanımının kalan böbrek işlevi ve periton membran geçirgenliğine olan etkisinin değerlendirlmesi /
Yazar: AHMET SAFA KAYNAR
Danışman: DOÇ. DR. İSMAİL KOÇYİĞİT
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Diyaliz = Dialysis ; Kalsiyum kanal blokerleri = Calcium channel blockers ; Periton diyalizi = Peritoneal dialysis

Özet:
Giriş: KBH'ın son döneminde bulunan hastalarda böbrek yerine koyma tedavileri planlanır. RRT ile amaç hastalara kaliteli ve uzun bir yaşam imkanı sağlayabilmektir. Diyaliz tedavisi alan hastalarda yaşam kalitesini artıran ve mortalite üzerine olumlu faydaları tespit edilen kalan böbrek işlevinin korunması diyaliz tedavisinde gözetilmesi gereken bir hedeftir. PD hastalarında RRF korunabilmesi HD göre bir avantaj olarak görünmektedir. PD hastalarında en sık rastlanan ölüm nedeni kardiyovasküler hastalıklardır. Kardiyovasküler hastalıklar için bilinen risk faktörleri içinde hipertansiyon diyaliz hastalarında da başlıca nedenlerdendir. Bu çalışmada Erciyes Üniversitesi Nefroloji Bilim Dalı Periton Diyaliz Ünitesinde PD tedavisi alan hastalardan antihipertansif tedavi olarak RAAS blokeri ve KKB kullanımının kalan böbrek işlevi ve periton membran geçirgenliği üzerine etkilerini incelendi.
Materyal ve Metod: Periton Diyaliz Ünitesinde takipli en az bir yıldır PD yapan, bir yıllık rutin takiplerine devam eden, kalan böbrek işlevi, periton drenaj hacimleri, diyaliz yeterliliği ve periton eşitlenme testi ölçümleri takiplerinde düzenli olarak yapılmış, ekokardiyografik ve ambulatuar tansiyon ölçümleri yapılmış, aynı anda biyokimyasal analizleri yapılmış antihipertansif tedavi RAAS blokeri ve KKB kullanan 44 hastanın verileri geriye dönük olarak incelendi. Hastaların verileri ve bilgileri kullandıkları antihipertansif ilaç grubuna göre iki gruba ayrılarak kategorize edildi. Klinik inceleme ve labarotuvar verileri arasındaki farklar iki grup arasında karşılaştırmalı olarak incelendi.
Sonuçlar: RAAS blokeri ve KKB kullanan hastalarda kan basıncı ölçümlerinin (SKB, DKB, OKB-gündüz, gece, 24 saatlik) tamamında bazal değerler ile yıl sonu değerler arasında anlamlı azalma oldu (p1<0,05) ve ejeksiyon fraksiyonunda anlamlı artma oldu. (p1<0,05 her iki grup için). Dren sıvı hacmi verilerinde iki grupta da bazal değerlere göre yıl sonu değerlerinde artış oldu. RAAS blokeri kullanan grupta %8,08 (p1=0,033), iken KKB kullanan grupta % 12,91 (p1=0,026) artış oldu. Bu değişim oranları da gruplarda istatiksel olarak anlamlı bulundu. Artış yüzdeleri gruplar arasında karşılaştırıldığı zaman KKB grubundaki artış RAAS blokeri kullanan hasta grubuna göre anlamlı bulundu (p4=0,028).
Çıkarımlar: PD yapan hastalarda hem RAAS blokeri kullanımı hem de KKB kullanımı drenaj hacmindeki artış ile ilişkili olabilir. PD hastalarında KKB kullanımı RAAS blokeri kullanımına oranla drenaj hacmini daha fazla arttırmaktadır. 
Anahtar Kelimeler: Periton diyalizi, kalan böbrek işlevi, dren sıvı hacmi, Kalsiyum kanal blokeri, RAAS blokeri, ejeksiyon fraksiyonu.

Abstract:
Background: Renal replacement therapies are planned for patients with end-stage CKD. The aim of RRT is to provide quality and long life to the patients. Preserving the remaining renal function, which improves quality of life and has positive benefits on mortality, is a target that should be considered in dialysis treatment. Preservation of RRF in PD patients seems to be an advantage over HD. The most common cause of death in PD patients is cardiovascular diseases. Among the known risk factors for cardiovascular diseases, hypertension is a major cause of dialysis patients. In this study, the effects of RAAS blocker and CCB use on residual renal function and peritoneal membrane permeability were evaluated as antihypertensive treatment in PD patients in Erciyes University Nephrology Department Peritoneal Dialysis Unit. 
Methods: Peritoneal dialysis unit was followed by PD for at least one year, continued routine follow-up for one year, residual renal function, peritoneal drainage volumes, dialysis adequacy and peritoneal equalization test measurements were performed regularly, echocardiographic and ambulatory blood pressure measurements were performed. The data of 44 patients using antihypertensive treatment RAAS blocker and CCB were analyzed retrospectively. Data and information of the patients were categorized into two groups according to the antihypertensive drug group. Differences between clinical examination and laboratory data were compared between the two groups.
Results: There was a significant decrease between baseline values and end-year values in all of the blood pressure measurements (SBP, DBP, MBP-day, night, 24-hour) in RAAS blocker and CCB patients (p1 <0.05) and significant increase in ejection fraction. (p1<0.05 for both groups). Drain fluid volume data showed an increase in year-end values compared to baseline values in both groups. The rate of increase in RAAS blocker group was %8,08 (p1 = 0,033), whereas it was %12,91 (p1 = 0,026) in CCB group. These changes were statistically significant in the groups. When the percentages of increase were compared between the groups, the increase in CCB group was found to be significant compared to the patient group using RAAS blocker (p4= 0.028).
Conclusion: Both RAAS blocker use and CCB use in PD patients may be associated with increased drainage volume. The use of CCB in PD patients increases the drainage volume more than the use of RAAS blocker.
Key words: Peritoneal dialysis, residual renal function, drainage fluid volume, Calcium channel blocker, RAAS blocker, ejection fraction.