Rotator manşet yırtığı tedavisinde, artroskopik iki farklı dikiş yöntemi uygulanan hastaların uzun dönem klinik sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of long-term clinical results of two different artroscopic suture methods in treatment of rotator cuff tear
Yazar: GÖKHAN ÜNLÜ
Danışman: ÖĞR. GÖR. MEHMET FARUK ÇATMA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Eklem hastalıkları = Joint diseases ; Eklemler = Joints ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies ; Rotator manşet = Rotator cuff ; Sütür teknikleri = Suture techniques ; Sütürler = Sutures

Özet:
Rotator Manşet Yırtığı Tedavisinde, Artroskopik İki Farklı Dikiş Yöntemi Uygulanan Hastaların Uzun Dönem Klinik Sonuçlarının Karşılaştırılması
Çift sıra tamir, ayak izi yapışma yerinin daha iyi restore edilmesini, daha iyi bir vasküler ingrowth sağlar ve iyileşme için kontak alanını arttırır .Artroskopik RM tamirinde çift sıra teknik uygulanan hastalarda iyi sonuçlar bildirilmiştir. Birkaç çalışmada ise hem anatomik hem de biyomekanik avantajları gösterilmiştir. Bu bilgiler ışığında çalışmamızın amacı farklı iki çıft sıra tamir tekniği ile onarılan büyük crescent rotator manşet rüptürlerinin uzun dönem klinik sonuçlarını prospektif olarak karşılaştırmak ve sonucu rapor etmektir.
Bu çalışmada prospektif ve tek merkezli olarak 2014-2015 yılları arasında artroskopik rotator kaf tamiri yapılan hastalar randomize olarak seçildi.26 hasta grup 1'e 27 hasta grup 2'ye kaydedildi.Hastaların preop, postop  24. aydaki eklem romları, Constant skorları değerlendirildi.Constant skoruna göre göre zayıf olarak belirlenen gruba çekilen MR sonucunda rerüptür oranları ve hastaların fonksiyonel sonuçları 2 grup arasında karşılaştırıldı.
Gruplar arasında; yaş, cinsiyet, taraf  ve dominant ekstremite yönünden istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur (p>0,05). MR sonuçlarına göre rerüptür oranları grup 1'de %23,1 , grup 2'de ise %18,5 olarak bulundu. İki grup arasında Constant skorları açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. Grup 1 de %69,2 hasta iyi ve mükemmel,  Grup 2 de % 77,7  hasta iyi ve mükemmel sonuç olarak bulunmuştur. Gruplar arasında postop omuz abdüksiyon açılarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. Postop omuz abdüksiyon derecesi grup 1'de 15 hastanın (%57,7) 151-180 derece arasında bulunurken grup 2'de 19 hastanın (%70,4) 151-180 derece arasında bulunmuştur.
İlk teknik daha az maliyet ve daha kısa operasyon süresi olması nedeniyle öğrenme eğrisinin başında olan cerrahlar için fonksiyonel sonuçların hemen hemen aynı olması nedeniyle daha tercih edilebilir olarak gözükmektedir. İkinci teknik ise  daha fazla maliyet, daha uzun operasyon süresi, intraoperatif implant komplikasyon sıklığı gibi dezavantajları olmasına rağmen daha stabil ve güçlü bir tesbit gibi gözükmektedir. Rerüptür oranları göze alındığında tecrübeli cerrahlar için daha uygulanabilir olarak gözükmektedir.

Abstract:
Comparison of Long-Term Clinical Results of Two Different Artroscopic Suture Methods in Treatment of  Rotator Cuff Tear     
Double row technique provides better restoration of footprint and better vascular ingrowth, and increases contact area for healing. Good outcomes have been stated for patients underwent arthroscopical rotator cuff repair. Several studies demonstrated both anatomical and biomechanical advantages. Our purpose of study is to compare long term results of crescent rotator cuff tears that have been repaired by two different double row techniques prospectively and report the results.
Patients that underwent arthroscopical cuff repair between 2014-2015 at a single center have been randomized. 26 patients were allocated in group 1 and 27 patients were allocated in group 2.  Ranges of motion and Constant scores for the patients were evaluated pre-operatively and 24 months after surgery. Rerupture rates demonstrated by MRI and functional results of the patients that have been determined as poor according to Constant scores were compared between two groups.
	No significal difference was found between groups according to age, sex, side and dominant extremity (p<0.05). According to MRI, rerupture rates were %23,1 ,in group 1 and %18,5 in group 2. There was no difference between groups according to Constant scores. Good and perfect results were seen in %6 9,2 of group 1 and %77,7 of group 2. There is no statistical difference between groups according to shoulder abduction degrees. Post-operative shoulder abduction measurement was 151-180 degrees in 15 patients (%57.7) in group 1 and 19 patients (%70,4) in group 2.
First technique looks more favorable for surgeons in the beginning of their learning curves due to lower cost and shorter operation time with similar functional outcomes. Second technique seems to provide stronger and more stable construct despite its higher cost, longer operation time and intraoperative implant complication risks. It may be a more viable option for experienced surgeons due to rerupture rates.