Sepsisli ratlarda deksmedetomidin ve midazolamın immünite üzerine etkileri
Effects of dexmedetomidine and midazolam on immunity in sepsis rats
Yazar: FEYZA YAR
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ÇİĞDEM ÜNAL KANTEKİN
Bozok Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Deksmedetomidin = Dexmedetomidin ; Midazolam = Midazolam ; Sepsis = Sepsis ; Sıçanlar = Rats ; İmmün sistem = Immune system ; İmmünite = Immunity

Özet:
Giriş: Sepsis yıllarca tıp dünyasının tedavisi güç ve mortalitesi yüksek
sorunlarından biri olmuştur. Sepsis ve septik şok acil tedavi edilmesi gereken,
günümüzde hala önemli ölçüde mortalite ve morbiditeye sahip klinik bir tablodur;
mortalite oranı ortalama olarak %40'ın üzerindedir. Uzun süren çalışmalar
sonucunda sepsis sendromunun konakçının infeksiyon etkenine karşı geliştirdiği bir
grup yanıtlar dizisi olduğu, klinik bulgularda salıverilen sitokinlerin büyük oranda
sorumlu olduğu anlaşılmıştır. Sedatif ilaçlardan olan hem peroperatif hemde
postoperatif kullanılabilen deskmedetomidin ve midazolam ilaçlarının immünite
üzerine olumlu etkilerini gösteren yayınlar olmuştur. Çalışmamızda bu ilaçların sepsis
modeli oluşturulmuş ratlarda immünite üzerine etkilerini araştırdık.
Materyal Metod: Bu çalışmada sepsis ya da herhangi bir hastalığı
olmayan 40 farede sepsis yapılarak iki anestezik ilacın immünite üzerine etkilerini
incelemek hedeflendi. Böbrek ya da karaciğer fonksiyon bozukluğu olmayan 40 erkek
fare rastgele dört gruba ayrıldı. Kontrol grubunun batın bölgesi açılıp dışarı çıkartıldı
ve tekrar yerine yerleştirilerek süture edildi. Sepsis grubuna ÇLD yapıldı.
Deksmedetomidin grubuna ÇLD yapıldıktan 8 saat sonra deksmedetomidin 0.01
mg/kg dozda verildi. 24 saat sonra kan ve doku örnekleri alınıp IL-1, IL-6 ve TNF alfa
düzeyleri bakıldı. Midazolam grubuna ÇLD yapılıp 8. Saatte 0,01 mg/kg dozda
midazolam verildi. 24 saat sonra kan ve doku örnekleri alınıp IL-1, IL-6 ve TNF alfa
düzeyleri bakıldı. Alınan doku ve kan örnekleri üreticinin yönergelerine göre ELISA
kitleriyle çalışıldı.
Bulgular: Kontrol grubuyla kıyaslandığında sepsis grubunda TNF-α, IL-1
ve IL-6 düzeyleri yüksek bulunmuştur. Deksmedetomidin verilen grupta bu
parametrelerde hem serumda hem de dokularda anlamlı düşüş görülmüştür.
Midazolam verilen grupta TNF-α, IL-1 ve IL-6 değerleri de serum da ve dokuda
anlamlı bir düşüş olduğu kaydedilmiştir.
Sonuç: ÇLD modeli sepsis oluşturmada başarılı bir yöntemdir.
Deksmedetomidin ve midazolamın sepsisin oluşturduğu proinflamatuvar sitokinleri
düşürmede etkili olduğu görülmüştür. Deksmedetomidin ve midazolamın bu iyileştirici
etkileri immünmodulatör etkileri ile açıklanabilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Sepsis, deksmedetomidin, midazolam, immünite

Abstract:
Background: Sepsis is one of the serious health problems whose
management is very difficult and it has high mortality rates around the world for many
years. Sepsis and septic shock is a clinical picture which needs to be treated urgently
because of having high mortality and morbidity rates. Its mortality rate is over 40%.
Many previous studies showed that sepsis syndrome is a series of response
reactions of host against infectious agent. It was found that release of cytokines is
largely responsible for occurrence of clinical signs and symptoms. Positive effects of
dexmedetomidine and midazolam on immunity have been showed by many studies.
These drugs have been used with the aim of sedation in both preoperative and
postoperative period.In this study, we aimed to compare the effects of
dexmedetomidine and midazolam on immunity in experimental rat model in which
sepsis will be induced.
Materials and Methods: In this study, it was aimed to investigate the
effects of two anesthetic drugs on immunity by sepsis in 40 mice without any sepsis.
Forty male mice without renal or hepatic dysfunction were randomly divided into four
groups. The control group underwent simple laparotomy and a sham operation. Only
cecal ligation and puncture was performed in septic group. Eight hours after CLP,
dexmedetomidine groups was given at a dose of 0.01 mg / kg dexmedetomidine.
Eight hours after CLP, 0.01 mg / kg midazolam was given for midazolam groups.
Twenty four hour after CLP, blood samples were collected from all groups to
measure IL-1,IL-6 and TNF-α. Additionally liver and kidney tissues were examined for
histopathologic changes.
Results: Compared with the control group, TNF-α, IL-1 and IL-6 levels
were found to be high in sepsis group. In the group receiving dexmedetomidine,
these parameters showed a significant decrease in both serum and tissues. TNF-α,
IL-1 and IL-6 levels were also significantly decreased in the serum and the tissue in
the midazolam group.
Conclusions: The CLP model is a successful method for creating sepsis.
Dexmedetomidine and midazolam have been shown to be effective in lowering the 
52
proinflammatory cytokines produced by sepsis. These curative effects of
dexmedetomidine and midazolam could be explained by immunomodulatory effects.
Keywords: Sepsis, dexmedetomidine, midazolam, immünity