Rivayetlerde hayvan figürleri ile anlatım
Expression with animal figures in narratives
Yazar: BAKİ ÖCAL
Danışman: PROF. DR. KEMALETTİN ÖZDEMİR
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Din = Religion
Dizin: Anlatım = Expression ; Benzetme = Converge ; Hadis = Hadith ; Hayvan figürleri = Animal figures ; Hayvanlar = Animals ; Hz. Muhammed = Hz. Muhammed ; Rivayetler = Rumours ; İslamiyet = Islam

Özet:
Hz. Peygamber insani olan herhangi bir durumda ve İslam davetinde insanlara hitap ediyordu. Onun bu hitabı bazen İslami bir emrin uygulanması için yapılan açıklamada, bazen de ümmetine nasihati gerektirecek bir konudaki beyanında yer buluyordu. O, Mekke döneminde Arapçayı en iyi bilen bir kavmin içinde onlara kendi diliyle hitap etti. Bu daveti kabul eden etmeyen herkes onun hitabında, dili kullanımında asla bir kusur bulmadığı gibi aksine onun hitabına hayran kalmışlardı. Özellikle Mekke döneminde ne söylediği belli olmayan bir peygamberle karşı karşıya kalsalardı, o gün hiç şüphesiz muarızları bunu bir itiraz gerekçesi olarak kullanmaktan asla çekinmeyeceklerdi. O, dili süslü değil ancak anlaşılır, özlü ve hikmetli bir şekilde anlam yüklü söylerdi. Dinleyeni yormadan, anlamının da dışına çıkmadan maksada uygun ifadeler kullanırdı. Belagat ve Arap dili tabiriyle fasih bir üsluba sahipti.
Peygamberler gönderildiği topluluğa Allah'ın yüklediği mesajı en mükemmel şekilde ulaştırmakla görevlendirilmiş ve o toplumun diliyle gönderilmiştir. Zira gönderildiği toplumla dil konusunda anlaşamayan, karşılıklı konuşamayan ve onların dillerinin inceliklerini bilmeyen bir peygamberin risalet görevini hakkıyla yapması düşünülemezdi.
Rivayetlerde hayvan figürleri ile anlatımın Hz. Peygamber ümmetini eğitmedeki hassasiyetini, dili kullanımındaki inceliğini ve ne denli belagat içeren bir üsluba sahip olduğunu göstermektedir. Hayvan figürleri ile anlatım aynı zamanda her insanın muttali olduğu objeler üzerinden benzetme yapıldığından evrensel bir dilin kullanımıdır. Bu vesileyle anlatılmak istenen şeyin hafızalarda en kısa yoldan daha kalıcı hale gelmesi sağlanır ve konu daha iyi anlaşılmış olur.

Abstract:
The Prophet was addressing people in any humanitarian situation and in the invitation to Islam. His appealing sometimes took place in the implementation of an Islamic order and sometimes in his statements on a subject that requires advice to his ummah. In the Meccan period, he addressed them in his own language among a people who knew Arabic the best. Everyone who was awarer of this invitation did not find any fault in his address and use of language, but on the contrary, they were amazed by his oratory. Especially if they had experienced a prophet whose speech was not clear during the Meccan period, their opponents would have never hesitated to use it as a reason for objection that day. He spoke with meaning, not with fancy words, but in a clear, concise and wise manner. He used expressions suitable for the purpose without tiring the listener and without taking the meaning out of context. He had an eloquent and fluent style in the Arabic language. 
The prophets were sent to convey the message of Allah in the most perfect way to the communities they were sent and they were assigned in the language of that community. Because it was unthinkable for a prophet who did not know the subtleties of the language of the society to which he was sent to fulfill his prophetic duty properly. 
In the narrations, the Prophet demonstrates his sensitivity in educating his ummah, his delicacy in the use of the language and his eloquent style in the expression of animal figures. Expression with animal figures is also the use of a universal language since analogy is made through objects that every human being is familiar with. On this occasion, it is ensured that what is wanted to be told becomes more permanent in the memories in the shortest way. In addition, the subject will be better understood.