Stres üriner inkontinans tedavi yaklaşımlarının kadınların fiziksel aktivite düzeylerine yaşam kalitelerine ve toplumsal katılımlarına etkisi
The effect of surgical and medical treatment applied to women with stress urinary incontinence on their physical activity levels quality of life depression status and collective participation
Yazar: BURÇİN UĞUR TOSUN
Danışman: PROF. DR. ÖZLEM ALTINDAĞ
Gaziantep Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Fiziksel aktivite = Physical activity ; Günlük yaşam aktiviteleri = Activities of daily living ; Kadınlar = Women ; Sosyal izolasyon = Social isolation ; Toplumsal katılım = Social participation ; Ürinasyon bozuklukları = Urination disorders ; Üriner inkontinans = Urinary incontinence ; Üriner inkontinans-stres = Urinary incontinence-stress

Özet:
Stres Üriner İnkontinans (SÜİ) tanısı alan kadınlara uygulanan cerrahi ve medikal tedavinin,  fiziksel aktivite düzeylerine, yaşam kalitelerine, depresyon durumlarına ve topluma katılımlarına etkisini belirlemek, üstünlüklerini ve farklılıklarını literatür eşliğinde değerlendirmektir. Çalışmaya SÜİ tanısı almış, 18 yaş ve üzeri 32 kadın hasta dahil edildi. Hastaların 16'sı medikal tedavi grubu (MTG), 16'sı cerrahi tedavi grubu (CTG) olarak belirlendi. Hastalar tedavi öncesi ve 8 hafta sonrası; İdrar Kaçırma Sorgulama Formu-Kısa Form (İKSF-KF), İnkontinans Yaşam Ölçeği (İYKÖ), Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalite Ölçeği-Kısa Formu (DSÖYKÖ-KF), Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi-Kısa Formu (UFAA-KF), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ve Toplumsal Katılım Anketi (TK) ile değerlendirildi. Ortalama yaş MTG'de  54,31±11,482, CTG'de 48,38±10,006 idi. MTG'nin BKİ'si 26,56±2,25, CTG'nin 27,56±2,79  idi. BKİ ve yaş ortalamaları açısından anlamlı bir fark yoktu. Tedavi sonrası gruplarda idrar kaçırma düzeylerinde, depresyon durumlarında, toplumsal katılımlarında ve genel ve hastalığa özel yaşam kalitelerinde istatistiksel olarak anlamlı iyileşme olmuştu (p<0.05). Klinik parametre ortalamalarının karşılaştırılmasında, CTG'de iyileşme MTG'ye göre istatistiksel olarak daha anlamlıydı. CTG'nin BDÖ skoru için; p=0,003, Toplumsal Katılım iş aktivitesi skoru için; p=0,020, ev aktivitesi skoru için; p=0,02, toplam puanı için; p=0,018, DSÖYKÖ-KF psikososyal alt parametresi için; p=0,045, İYKÖ'nün psikolojik alt parametresi için; p=0,049 olarak MTG'ye göre anlamlı iyileşme sağlandı. İki grubun da fiziksel aktivite düzeyinde anlamlı bir değişim olmadı. SÜİ şiddetini ve depresyonun etkilerini azaltmak, sosyal izolasyonu engellemek ve yaşam kalitesini arttırmak için iki tedavi de etkili ve kullanılabilir yöntemlerdir. SÜİ  ile ilgili  hastaların ve hekimlerin farkındalığı arttırılmalıdır. Tedavi yöntemleri ve etkinlik düzeyleriyle ilgili daha geniş hasta gruplarında yapılacak kapsamlı araştırmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
The aim of this study is to determine the effect of surgical and medical treatment applied to women with stress urinary incontinence (SUI), on physical activity levels, quality of life, depression status and collective participation to compare their superiority and differences based on the relevant literature. Thirty-two female patients, 18 years old and over, with SUI were included. Sixteen of the patients were identified as medical treatment group (MTG), sixteen as surgical treatment group (STG). The patients assessed through International Consultation on İncontinence Questionnaire Short Form (ICIQ-SF), Urinary Incontinence Quality of Life Scale (I-QOL), The World Health Organization Quality of Life-Short Version (WHOQOL-BREF), International Physical Activity Questionnaire-Short Form (IPAQ-SF), Beck Depression İnventory (BDI) and Community Integration Questionnaire (CIQ) before and after 8 weeks of treatment. The mean age in MTG was 54,31±11,482  and  48,38±10,006  in STG. The Body Mass Index (BMI) of MTG and STG was 26,56±2,25 and 27,56±2,79. There was no significant difference in term of BMI and age averages. There were a statistically significant improvement in levels of urinary incontinence, depression status, collective participation and general and disease-specific quality of life questionnaire in both groups (p<0.05). STG had significant improvement in BDI (p=0,003), social participation in work activity (p=0,020),  home activity (p=0,025), total score (p=0,018) and psycho-social subscale of WHOQOL-BREF (p=0-045), psychological subscale of I-QOL (p=0,049) after MTG. There was no significant change in the level of physical activity. Both treatments are effective and available methods to reduce the incontinence severity and depression effects, prevent social isolation and improve the quality of life. The awareness of  patients and physicians about SUI should be increased. There is a need for extensive research in larger patient groups on treatment methods and efficacy levels.