Acil servise başvuran kafa travmalı hastalarda GFAP ve UCH-l1'in sekonder beyin parankim hasarını, 6 aylık morbidite ve mortaliteyi ön görmesinin değerlendirilmesi
Evaluation of gfap and UCH-L1 prediction of secondary brain parenchim damage to 6 months of morbidiity and mortality in head injured patients applying to the emergency department
Yazar: ÜMMÜHAN KARAKAŞOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. TUĞBA ATMACA TEMREL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Beyin = Brain ; Biyobelirteçler = Biomarkers ; Glial fibriler asidik protein = Glial fibrillary acidic protein ; Kafa yaralanmaları = Head injuries ; Morbidite = Morbidity ; Mortalite = Mortality ; Ubiquitin C terminal hidrolaz L1 = Ubiquitin carboxy-terminal hydrolase L1 ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
AMAÇ
Travmaların büyük kısmında gerek izole olarak gerekse multisistemik yaralanmaya ek olarak kafa travmaları görülmektedir. Travmatik beyin hasarının tespiti için son dönemlerde biyobelirteçlerin kullanımı gündeme gelmektedir. Çalışmamızda acil servise kafa travmasıyla gelen hastalarda  GFAP ve UCHL1 in beyin hasarını ön görme ve acil servisten yatış/taburculuk kararı vermede etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Ayrıca acil servise başvuru anındaki GFAP ve UCHL1 değerlerinin hastane içi mortalite,28 günlük ve 6 aylık takip sonrasındaki mortaliteyi tahmin etme gücünü araştırdık.

GEREÇ VE YÖNTEM
Çalışmamız 1 Temmuz 2020-31 Aralık 2020 tarihleri arasında yapılan prospektif kesitsel gözlemsel tek merkezli bir çalışmadır. Dahil edilme kriterlerini karşılayan 101 hasta ve 49 kontrol grubu ile çalışma yapılmıştır. Hastaların acil servise başvurusunda alınan tam kan sayımı, biyokimya tetkiki, GFAP ve UCH-L1 için bir tüp kan tetkiki, bilgisayarlı beyin tomografisi (BT)'ni inceledik ve hastaların diğer verilerini kayıt altına aldık. Analiz edilen veriler ışığında hastaların GFAP ve UCH-L1 düzeylerini ve 28 günlük ve 6 aylık morbidite ve mortalite durumlarını inceledik.

BULGULAR
Çalışmaya alınan hastaların %54,7'si erkek ve yaş ortalaması 48,2'ydi. Çalışmamızın iki önemli bulgusu vardır. Birincisi GFAP ve UCH-L1'in  yüksek bir sensitivite ve spesifiteyle kafa travmasını ön gördüğüdür (her ikisi için de p<0,001 ve ROC AUC=1,0). Bir diğeri ise  acil servisten taburcu edilen hastaların GFAP ve UCH-L1 değerlerinin istatistiksel olarak anlamlı olarak düşük olmasıdır (her ikisi için de p=0,021).

SONUÇ
GFAP ve UCH-L1 kafa travması olan hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek olduğunu, yüksek bir sensitivite ve spesifiteyle kafa travmasını ön gördüğünü, GKS ile negatif bir korelasyon gösterdiğini ek olarak acil servisten taburcu edilen hastaların GFAP ve UCH-L1 değerlerinin anlamlı olarak düşük olduğunu, buna karşın girişim uygulanan hastalarda anlamlı olarak yüksek olduğunu  tespit ettik. Ayrıca hastane içi ve 6 aylık takiplerde mortaliteyi ön görmede ve taburculukta uzun dönem prognozu ön görmede yetersiz kaldı.

ANAHTAR KELİMELER: Kafa Travması, Biyobelirteç, GFAP, UCH-L1

Abstract:
OBJECTIVE
Head traumas are seen in most of the traumas, either in isolation or in addition to multisystemic injury. The use of biomarkers for the detection of traumatic brain injury has recently come to the fore. In our study, we aimed to evaluate the effect of GFAP and UCH-L1 on predicting brain damage and making the decision to hospitalize/discharge from the emergency department in patients who came to the emergency department with head trauma. We also investigated the power of GFAP and UCH-L1 values at the time of admission to the emergency department to predict in-hospital mortality and mortality after 28 days and 6 months follow-up.

MATERIALS AND METHODS
Our study is a prospective cross-sectional observational single-center study conducted between 1 July 2020 and 31 December 2020. The study was conducted with 101 patients and 49 control groups who met the inclusion criteria. We analyzed the complete blood count, biochemistry test, a tube blood test for GFAP and UCH-L1, computerized brain tomography (CT) taken at the patients' admission to the emergency department, and recorded the other data of the patients. We examined the GFAP and UCH-L1 levels of the patients and their 28-day and 6-month morbidity and mortality with the analyzed data.

RESULTS
54.7% of the patients included in the study were male and the mean age was 48.2. Our study has two important findings. The first is that GFAP and UCH-L predict head trauma with a high sensitivity and specificity (p<0.001 for both and ROC AUC=1.0). Another is that the GFAP and UCH-L values of the patients discharged from the emergency room were statistically significantly lower (p=0.021 for both).

CONCLUSION
GFAP and UCH-L1 were significantly higher in the patient group with head trauma than the control group, predicted head trauma with a high sensitivity and specificity, showed a negative correlation with GCS. In addition, the GFAP and UCH-L1 values of the patients discharged from the emergency room were significantly lower. However, we found that it was significantly higher in patients who underwent intervention. In addition, it was insufficient to predict mortality in hospital and at 6-month follow-up and predict long-term prognosis at discharge.

KEYWORDS: Head Trauma, Biomarker, GFAP, UCH-L1