Yürüyebilen ve yürüyemeyen serebral palsili çocuklarda ayak deformitelerinin incelenmesi
Evaluation of foot deformities in ambulatory and nonambulatory in children with cerebral palsy
Yazar: GÖZDE GÜR
Danışman: PROF. DR. YAVUZ YAKUT
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Ayak deformasyonları = Foot deformities ; Serebral palsi = Cerebral palsy

Özet:
Bu çalışma Serebral Palsi'li (SP) çocuklarda ambulasyon seviyesi ile ayak deformiteleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve yürüyemeyen SP'li çocuklarda alt ekstremitelere ağırlık aktarmanın ayakta meydana getirebileceği değişiklikleri değerlendirmek amacı ile planlandı. Çalışmaya dahil edilen ve yaşları 2-18 arasında değişen 100 SP'li çocuk Kaba motor fonksiyon sınıflandırma sistemine (KMFSS) göre yürüyebilen (seviye 1, 2, 3) ve yürüyemeyen (seviye 4, 5) olarak 2 grupta incelendi. Yürüyebilen grup da daha sonra kendi içinde unilateral-bilateral etkilenimi olanlar olarak 2 alt gruba ayrıldı. Toplamda oluşturulan üç grup, alt ekstremite spastisitesi, ayak-ayak bileği eklemi pasif hareket genişliği, gözlemsel ayak deformite analizi ve biyomekanik ayak ölçümlerini içeren değerlendirme yöntemleri kullanılarak incelendi ve uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz edildi. SP'li çocuklarda en sık görülen ayak deformitesi pes planustu. Kalkaneal valgus ve ayak bileği ekini bunu izledi. Vücut ağırlığı yürüyemeyenlerde medial arkın çökmesinde daha büyük etki gösterdi. Hemiparetiklerin sağlam taraf ayakta deformite görülme oranları etkilenen tarafları ile benzerdi. Yapılan gözlemsel analize göre ayak deformiteleri yürüyebilen ve yürüyemeyenler SP'li çocuklarda benzer sıklıkta ve benzer şekillerde görüldü. Yapılan biyomekanik ayak analizine göre deformite gelişim riskinin yürüyemeyenlerde daha fazla olduğu gözlendi. Ağırlık aktarma programları sırasında, uygun ortezlerin kullanımı ile yerçekimi kuvvetlerinin deforme edici etkisinin en aza indirilmesi ve SP'li çocuğun duruş ve ayak pozisyonunun düzgünlüğünü sağlaması önemlidir.

Abstract:
This study was planned to investigate the relationship between ambulation level and foot deformities and to determine the changes that come about by weight bearing in the non-ambulatory extremity. One hundred children with cerebral palsy with an age range between two and 18 were grouped according to Gross Motor Function Classification System as ambulatory (level 1, 2, 3) and non-ambulatory (level 4, 5). The ambulatory children were also grouped as those who were hemiparetic and not. All three groups were assessed for lower extremity spasticity, range of motion in foot and ankle, observational foot deformity analysis and biomechanical foot measurements. The data was statistically analyzed. The most recurrent deformity was pes planus, after which came calcaneal valgus and ankle equinus. Body weight was more effective in fallen medial longitudinal arch in non-ambulatory children. The incidence of foot deformities were the same in the affected and non-affected side of hemiparetic children. The occurrence of deformity in ambulatory and non-ambulatory group was the same according to observational analysis. The occurrence of deformity was higher in the non-ambulatory group according to biomechanical foot analysis. It is important to counter balance the deforming gravitational forces by means of appropriate orthoses during weight bearing - weight shifting programs and to enable good alignment in upright posture.