Âşıklık geleneği içinde Karaşarlı Veli Namlı'nın hayatı, sanatı ve eserleri
Karaşarli Veli Namli's life
Yazar: MESUT DİNÇ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. FATMA AHSEN TURAN
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
ÖZETAnkara'nın Beypazarı ilçesi Karaşar nahiyesinde 1935 yılında dünyaya gelen Veli Namlı, ilkokul yıllarında birkaç dize de olsa irticalen şiirler söylemeye başlar. Yazdıklarından bazıları okul dergisinde yayımlanır. Bu, şairi yüreklendirir. Asıl şiirlerini 13-14 yaşlarından sonra yazmaya başlamıştır. Yazdığı şiirleri bir ajandada saklar ve bu ajandayı yanında taşır. Ancak sonraları ajandayı kaybeder ve ilk şiirleri yok olur. Şair ilk şiirlerini beğenmez. O dönemlerde kafiyeyi, ölçüyü bilmediğini vurgular. Saz çalmaya merakı vardır, çok uğraşır; ancak bir türlü çalmak nasip olmaz. 1950'de okulu bitirince Ankara'ya gelir ve ağabeylerinin iğne iplik tezgahında bir müddet çalışır. Ağabeylerinden pek ilgi göremeyince geri döner. 1953'te Malıköy'ünde ağabeyiyle birlikte bir lokanta işletirler. Ancak işler iyi gitmez ve lokantayı kapatırlar. Köyüne döndükten sonra babasıyla at satışı için köyünden çıktığı olur. Askere gider. Askerden dönünce ehliyet ve kamyon alır. Eski teknolojiye sahip kamyonlar onu bir hayli yorar. Dağ başlarında arızalanan araçlar ona şiirler söyletmiştir. 1963'te her şeyi bırakıp Ankara'ya gelir ve memuriyet hayatı başlar. Burada da devletin çeşitli birimlerinde çalışır. Şoförlüğünü yaptığı müdürü yanlış yere götürmesiyle ?Şaşkın? mahlası iyice yayılır. En çok yazdığı dönem, emekli olmadan önceki iş hayatı dönemidir. Bunu, çekilen zorluklara bağlamaktadır. Ona göre dert, söyletir. Yaşadığı değişken meslek hayatı, onun şairliğini pekiştirmiştir. 1987'de emekli olur.Şair üç evlilik yapmıştır. İlk iki evliliğinden çocukları olmayan şairin son evliliğinden, Hatice Hanım'dan, Şule, Emine, Ali, Deniz ve Emel isminde beş çocuğu olmuştur.Âşığın şiirleri, âşık şiirinin özelliklerini gösterir niteliktedir. Şiirlerinde 7'li, 8'li, 11'li, 14'lü, 16'lı hece ölçüsünü kullanır. Bunlar arasında en çok 11'li hece ölçüsünü (103), ikinci olarak 8'li hece ölçüsünü (59) kullanır. 9 tane 7 heceli, 9 tane 14 heceli, 13 tane 16 heceli şiir yazmıştır. En çok kullandığı nazım şekli olan koşmanın hem konu bakımından hem de biçim bakımından hemen hemen her çeşidiyle şiir yazar. Yalnız taşlamaları apayrı bir yer tutar. Ona göre şiir, sevgi işidir. Yazmak için sevmeyi bilmek gerekir. Neredeyse her konuda şiir yazar. Bunların başında beşerî aşk, sosyal konular, siyaset, gurbet, dert ve ıstırap, ihtiyarlık, dinî konular gelmektedir. Şair rüşvete, yolsuzluğa, haksızlığa karşı şiirlerinde olabildiğince sesini yükseltir. Özellikle siyasilerin milleti düşünmeyen tavrı, onun şiirlerinin ana konusu olmuştur. O da bir memurdur ve geçim sıkıntısını iyi bilenlerdendir. Şair olarak haksızlıklara, sosyal adaletsizliklere tepki göstermiştir.Uzun yıllar önce Karaşar'dan ayrılmıştır; ama asla Karaşar'la bağını koparmamıştır. Bu nedenle şiirlerinde mahallî söyleyişlere ve deyimlere sık sık rastlanır. Atasözlerine de şiirlerinde yer verir. Pastoral ve lirik şiirlerinde oldukça coşkuludur. Ölçüye uyması için bazı kelimelerde ses düşmesi veya ses değişikliği yapmıştır. Âşık Veysel için ve Atatürk'ün Ankara'ya geliş yıldönümünde hazırlanan şiir yarışmalarına katıldı. Şiirleri bazı şiir antolojilerinde yayınlandı. Ayrıca şairle Ankara Devlet Konservatuarı müzik hocası Günay Günaydın da özel olarak ilgilendi, Karaşar folkloruyla ilgili tezinde şairin şiirlerinden örnekler verdi. Bazı türkülerini notaya aldı. Bazı sanatçılar tarafından türküleri çalınıp söylendi.Veli Namlı şu anda Tüm Halk Ozanları Derneği'ne üyedir. Şair, Ankara Abidinpaşa'daki evinde, şiirlerini söylemeye ve antika gramofonundan taş plaklarını dinlemeye devam etmektedir.

Abstract:
SUMMARYVeli Namlı who was born in Karaşar in Beypazarı which is related to Ankara in 1935. He starts to tell a few line in his primary school years. Some of the written lines were pulished at his school magazine , this encouraged him end he started to write his poem at the age of 13-14. He wrote his poem in an aganda. He always carried it behind him but he lost it. Therefore he got lost his first poem at that time he did not like his poem because of the non sense of the rhyme and he was not able to use it correctly.Veli Namlı was curious to play the stringed instrument, he tried it much but he could not. In 1950 after he had finished school he came to Ankara and started to work with his brother for a while in sting yarn bench; but he could not find any interest from his brother because of this he returned back home. In 1953 in Malıköy he and his brother opened a restaurant; but they could not succoed in managing it they close it end he again returned back home and started to go with his father, there he and his father sometimes sold horses. He joind the army to do his militay service whon he came back from his military service he took his licence and an old lorry. This job was tiredness for him. Because of this old lorry and because it always got broken down every where it made hom write and say mary poems. In 1963 he left every thing and came to Ankara end started his official stuation as a driver started. He worked in many different parts there. Once he brought his manager to a false place therefore they called him(Şaşkın)Mostly he wrote his poem betore he got retired in 1987, he reasoned that because of the difficulty of life. Veli Namlı had got married three times, he did not have any children from his first and second marriege from his last marriege with Hatice he has got five children their names Şule, Emine, Ali, Deniz, and Emel.The poems of Veli Namlı has characteristics of bord poems. In his poems he uses syllablemeter 7, 8, 11, 14 and 16. He uses the most syllable meter with 11 and secondly the syllablemeter with 8. He wrot with the other syllablemeters a proximatly ten for each one. He writes poems in nearly all types of the free form of poem which is one of the type of nazım used the most in the style example either subjector shape.According to him poem is love, a poem writer should know how to love the others even though he writes nearly in all topics the head of these written are (beşerî aşk) (humman love ), social subjects, politics, oldness relignen, sickness and distress. At the some time he is againist to bribery, unlawfullness and injustice in his poems especially the subject of politicians who do not think of their military is the main topic for him. Veli Namlı has been away from his home land for a long time but he is still having relation with his relatives their as a result he uses some local words in his poem. Although he uses proverbs in his poem, adaptading to the syllables makes disapear of words and change of voices.Veli Namlı joined the compotition of the coming of a Atatürk to Ankara and Aşık Veysel?s his poems were published in the poem antholoji, at the same time he had a relation with the music teacher of the Rebublic conservatory Günay Günaydın in his thieses gave some examples of Veli Namlı?s poems why dealing with the folklore of Namlı?s home land, Karaşar.Veli Namlı is a member of Tüm Halk Ozanları Derneği, he lives in Ankara in Abidinpaşa, he tells his poems and listens to his gramophone.