Renal hücreli kanserin alt tiplerinin ayrımında multiparametrik MRG'nin tanısal etkinliği
The diagnostic efficacy of multiparametric MRİ in determining subtypes of renal cell cancer
Yazar: CEMAL AYDOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. AYŞEGÜL CANSU
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Karsinoma-renal hücreli = Carcinoma-renal cell ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Teşhis = Diagnosis ; Teşhis teknikleri ve prosedürleri = Diagnostic techniques and procedures

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı konvansiyonel T2 ağırlıklı görüntüler, dinamik kontrastlı MRG ve ADC değerleri kullanılarak, multiparametrik MRG'nin renal hücreli kanserin (RHK) sık görülen alt tiplerinin ayrımındaki tanısal etkinliğinin değerlendirilmesidir.
Gereç ve yöntem: Çalışmamıza böbrekte kitle nedeniyle opere edilen ve operasyon öncesi kontrastlı dinamik üst abdomen MRG incelemesi bulunan 91 hastadaki (18'i kadın, 73'ü erkek; yaş aralığı, 18-85 yaş; ortalama yaş 61,8) 59 şeffaf hücreli tip, 29 papiller hücreli tip ve 10 kromofob tip 98 adet tümör (ortalama tümör çapı, 4 cm) dahil edildi. 3 Tesla MRG cihazı ile aksiyel planda DAG sekansları, T2 ağırlıklı sekanslar, kontrast öncesi ve sonrasında üç fazda (kortikomedüller faz, nefrografik faz, ekskretuar faz) T1 ağırlıklı sekanslar değerlendirildi. Normal renal parankimden ve tümörden ''region of interest'' (ROİ) ölçümleri kullanılarak sinyal intensite değişim yüzdesi, tümör-korteks kontrastlanma indeksi, kontrast yıkanma oranı, tümör apperent diffusion coefficient (ADC) değeri, tümör-korteks ADC oranı ve tümörün kalitatif olarak T2 skorlaması yapıldı. Şeffaf hücreli RHK'yi şeffaf dışı RHK'den ayırt etmek için, ROC (receiver operating characretistics) analizi kullanıldı. Nominal ve ordinal değişkenler arasındaki uyumun değerlendirilmesinde Cramer's V katsayısı hesaplandı. İstatistik anlamlılık sınır değeri olarak p<0,05 kabul edildi.
Bulgular: Şeffaf hücreli RHK'yi şeffaf dışı RHK'den ayırt etmek için; kortikomedüller fazda sinyal intensitesi değişim yüzdesinin duyarlılığı %78, özgüllüğü %88 (AUC 0,88, kesim noktası>%130,6), tümör-korteks kontrastlanma indeksinin duyarlılığı %86 ve özgüllüğü %82 (AUC 0,89, kesim noktası>0,52), tümör ADC değerinin duyarlılığı %81 ve özgüllüğü %90 (AUC 0,92, kesim noktası>1,14), ADC oranının duyarlılığı %80 ve özgüllüğü %87 (AUC 0,91, kesim noktası>0,61), kontrast yıkanma oranının duyarlılığı %76, özgüllüğü ise %70 (AUC 0,72, kesim noktası>%5,82) bulundu. T2 skoru ile şeffaf hücreli ve şeffaf dışı RHK'leri belirlemede istatistiksel olarak anlamlı, yüksek düzeyde bir uyumun olduğu gösterildi (Cramer's V=0,762, p<0,001).
Sonuç: Şeffaf, papiller ve kromofob hücreli RHK'ler dinamik kontrastlı MRG'de farklı kontrastlanma paterninin yanı sıra özgül difüzyon ve T2 sinyal özelliği göstermektedir. RHK'nin en sık görülen alt tiplerinin ayrımında T2 skorlama sistemi ve ADC oranının da dahil olduğu bileşenlerden oluşan multiparametrik MRG kullanımının tanısal doğruluğu arttırdığı düşünülmektedir.

Abstract:
Purpose: The aim of this study is to evaluate the diagnostic efficiency of multiparametric MRI in differentiation of common subtypes of renal cell cancer (RCC) by using conventional T2-weighted images, dynamic contrast-enhanced MRI and ADC values.
Materials and Methods: Ninety-eight tumors (mean tumor diameter, 4 cm) of 59 clear cell type, 29 papillary cell type and 10 chromophobe type renal cell cancers in 91 patients (18 female, 73 male; age range, 18-85 years; mean age 61.8 years) who were operated for renal cell cancer and had pre-operative contrast enhanced upper abdomen MRI were included in our study. In the axial plane, DWI sequences, T2-weighted sequences, pre-contrast T1-weighted sequence and after contrast T1-weighted sequences in three phases (corticomedullary phase, nephrographic phase, excretory phase) were obtained. Region of interest measurements within uninvolved renal parenchyma and tumor were used to calculate signal intensity change percentage, tumor-cortex contrast index, contrast washout rate, apperent diffusion coefficient (ADC) value of the tumor, tumor-cortex ADC ratio and qualitive T2 scoring. In order to distinguish clear cell RCC from non-clear cell RCCs, ROC (receiver operating characretistics) analysis was used to determine the cutting points of the radiological parameters and the area under the curve, sensitivity and specificity values were calculated. The level of significance was determined as p<0,05.
Findings: In differentiating clear cell RCC from non-clear cell RCC, the sensitivity of corticomedullary phase signal intensity change was 78%, specificity 88% (AUC 0.88, cut-off point> 130.6%), sensitivity of tumor-cortex enhancement index was 86%, and specificity 82% (AUC 0.89, cut-off point> 0.52), sensitivity of tumor ADC value 81% and specificity 90% (AUC 0.92, cutoff point> 1.14), sensitivity of ADC ratio 80% and specificity 87% (AUC 0.91, cut-off point> 0.61), the sensitivity of the washout rate was 76%, and the specificity was 70% (AUC 0.72, cut-off point> 5.82%). It was shown that there is a statistically significant, high level of agreement between the T2 score and the presence of clear cell RCC in pathological evaluation (Cramer's V=0,762, p<0,001).
Conclusion: Clear cell, papillary and chromophobe RCCs demonstrate different enhancement patterns on dynamic contrast-enhanced MR images as well as specific diffusion and T2 signal characteristics. We think that the diagnostic sensitivity and specificity of the use of multiparametric MRI, which consists of components including the T2 scoring system and ADC ratio used in our study, is high in distinguishing the most common subtypes of RCC