Probleme dayalı öğrenme-Entegre tıp eğitimi programında öğrencilerin klinik akıl yürütme becerisinin değerlendirilmesi
Evaluation of clinical reasoning skill of students in PBL-based-integrated medical curriculum
Yazar: MERAL DEMİRÖREN
Danışman: PROF. DR. ÖZDEN PALAOĞLU
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıp Eğitimi ve Bilişim Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Probleme dayalı öğrenme = Problem based learning ; Tıp eğitimi = Education-medical

Özet:
Çalışmada, AÜTF'de PDÖ - entegre tıp eğitimi programına devam eden öğrencilerin klinik akıl yürütme (KAY) beceri düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, 2006?2007 Eğitim-öğretim yılında, 156 Dönem 3 (%64) ve 98 Dönem 5 (%72) öğrencisi ile yürütülmüştür.Çalışmada, Groves ve arkadaşları (2002) tarafından geliştirilen Klinik akıl yürütme problemleri (KAYP) kullanılmıştır. KAYP ile, KAY'ın ilk üç adımı; hipotez yaratma, ilgili klinik özellikleri belirleme ve yorumlama becerileri değerlendirilmiş, tanısal doğruluk değil, klinik akıl yürütme sürecine (KAYS) odaklanılmıştır. KAYP'nin güvenirlik katsayısı Cronbach Alfa yöntemi ile 0.76 olarak belirlenmiştir.Araştırmada öğrencilerin ortalama KAYS puanı 159,69 ± 36,19 (maksimum 344) olarak belirlenmiştir Dönem 5 öğrencilerinin ortalama KAYS puanları, Dönem 3 öğrencilerinden yüksek bulunmuştur (p< .001). Ortalama KAYS puanları, kız öğrencilerde erkek öğrencilerden daha yüksek (p< .001) gözlenirken, mezun olunan orta öğretim kurumunun türüne farklılık göstermemiştir (p> .05).Dönem 5 öğrencilerinin ortalama olgu puanları, iki olgu dışında Dönem 3 öğrencilerinden yüksek bulunmuştur (p< .05). Öğrencilerin yaklaşık dörtte üçü, üç olgu dışında, her olgu için en az bir güçlü hipotez üretmiştir. Öğrencilerin güçlü hipotez yaratmada en az başarı gösterdikleri olgular, KAYS performanslarının en düşük olduğu olgulardır. Dönem 5 öğrencilerinin güçlü hipotez bildirme oranları, iki olgu dışında Dönem 3 öğrencilerinden yüksektir (p= .000).Çalışma kapsamında, öğrencilerin tanı ile ilgili özellikleri belirleme performansları, olgu 6 dışında dönemlere göre farklılık göstermemiştir (p> .05).Çalışmadan elde edilen bulgular, KAY'ın bilgiden bağımsız olmadığı, bilgi ve deneyimin artışı ile geliştiğini ve uzmanların acemilere göre daha iyi hipotez yaratığına yönelik çalışma bulgularını desteklemektedir.Çalışmada, KAYP'nin tıp eğitiminin farklı düzeyindeki öğrencilerin KAYS performanslarını ayırt etme gücüne sahip olduğu gösterilmiştir. KAYP, tıp eğitiminde KAY sürecinin değerlendirilmesinde geçerli ve güvenilir bir araç olarak kullanılabilir. Bu çalışma, KAY kazanımının tıp eğitimi boyunca gelişimini ortaya koyan zamansal izlem çalışması (longutidunal) ile desteklenebilir.Anahtar sözcükler: Klinik akıl yürütme, klinik akıl yürütme problemleri, tıp eğitimi, probleme dayalı öğrenme.

Abstract:
The present study was undertaken to evaluate the level of clinical reasoning of students following the PBL-based-integrated new curriculum of Ankara University School of Medicine. The study was conducted in 2006-2007 academic year, with 156 third year (%64) and 98 fifth year (%72) students.Clinical Reasoning problems (CRP) developed by Groves et al (2002) were used in the study. First 3 steps of the clinical reasoning process, generating hypothesis, determining related clinical features and interpreting related clinical features were tested using a set of CRP consisting 10 clinical problems. Primary focus point was the clinical reasoning process rather than diagnostic accuracy. Reliability (Cronbach Alfa) of CRPs was found to be 0.76.Average total score of CRP was determined as 159.69 ± 36.19 (max. 344). Average CRP scores of 5th year students were found to be higher than 3rd year students? (p< .001). Average CRP scores of girls was observed to be higher than boys (p< .001), although difference was not significant between the scores of students graduated from different kinds of high schools (p> .05).Average score of each clinical problem (CP) was observed to be higher in 5th year students than 3rd year except for two CP. (p< .05). Approximately three fourths of students generated at least one powerful hypothesis for seven CPs. It was observed that the CPs in which students succeeded the least in generating powerful hypotheses were the the ones that the lowest clinical reasoning process performances were scored. Hypothesis generating rates of 5th year students were higher than 3rd year students? except for two CPs (p= .000).Performances of students in determining related clinical features were not different except CP 6 (p> .05).Results of the present study supports the previous findings that CRP is dependent on knowledge, improves as knowledge and experience grows, and experts are better in generating hypotheses than novices.Moreover, it is shown that CRP is a reliable instrument in discriminating clinical reasoning performances of students at different levels of medical training. CRP can be used as a valid and reliable assessment tool for evaluation of clinical reasoning process in medical education. The results can be more supported with longitudinally designed studies which will show the development of clinical reasoning skills all through medical education.Key words: clinical reasoning, clinical reasoning problems, medical education, problem-based learning.