ER; CR: YSGG lazer ve farklı remineralizasyon ajanlarının süt dişi minesinin çürüğe karşı direncini artırmadaki etkilerinin incelenmesi
Evaluation of the effects of ER; CR: YSGG laser, fluoride and remineralization agents in increasing the caries resistance of primary enamel
Yazar: PINAR SERDAR EYMİRLİ
Danışman: PROF. DR. MELEK DİLEK TURGUT
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Diş remineralizasyonu = Tooth remineralization ; Diş çürükleri = Dental caries ; Dişler = Teeth ; Florürler = Fluorides ; Kalsiyum fosfat = Calcium phosphates ; Lazerler = Lasers ; Süt dişleri = Tooth deciduous

Özet:
Serdar-Eymirli P. Er; Cr: YSGG Lazer ve Farklı Remineralizasyon Ajanlarının Süt Dişi Minesinin Çürüğe Karşı Direncini Artırmadaki Etkilerinin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Pedodonti Programı Doktora Tezi, Ankara, 2017. Diş çürüğünün önlenmesinde; remineralizasyon ajanları olan florürler, kalsiyum-fosfat bileşikleri (CPP-ACP) ve lazer kullanılmaktadır. Çalışmamızın amacı, dört farklı remineralizasyon ajanının yalnız veya lazerle birlikte kullanımının çürüğe karşı koruyucu etkisini değerlendirmektir. Çalışmamızda 150 adet çürüksüz süt azı dişinin başlangıç mikrosertlik değerleri ölçüldükten sonra dişler rastgele olarak Kontrol (K), NaF, APF, florür cilası (FC), CPP-ACP, Lazer (L), L+NaF, L+APF, L+FC, L+CPP-ACP olmak üzere 10 gruba ayrılmıştır (n=15). Gruplardaki işlemler ve pH siklusu sonrasında mikrosertlik ölçümleri tekrarlanmış ve veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Her gruptan birer örnek; işlem öncesi, sonrası ve pH siklusu sonrasında tarama elektron mikroskobunda incelenmiştir. Çalışmamızda, tüm deney gruplarında başlangıca göre işlem sonrasındaki mikrosertlik (Δ1) artarken, işlem sonrasına göre pH siklusu ardından mikrosertlik (Δ2) azalmıştır (p<0.05). Δ1 açısından, K grubu ile deney gruplarından sadece L grubu arasında anlamlı bir fark yoktur (p>0.05). Δ2 açısından, K ile APF, L, L+NaF, L+APF, L+FC, L+CPP-ACP grupları arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). pH siklusu sonrası ile başlangıç arasındaki fark (Δ3) açısından, K ile NaF, CPP-ACP grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.05). L ile L+NaF, L+APF, L+CPP-ACP arasında anlamlı fark yokken (p>0.05), L ile L+FC arasında anlamlı fark vardır (p<0.05). L+FC ile NaF, CPP-ACP, L grupları arasında anlamlı fark vardır (p<0.05). Sonuç olarak, çocuk dişhekimliği pratiğinde sık kullanılan remineralizasyon ajanlarından FC, lazerle beraber kullanıldığında, lazerin tek kullanımına göre daha etkilidir. Diğer remineralizasyon ajanlarından NaF, CPP-ACP ve lazer, lazerle beraber kullanılan FC'ye göre süt dişlerini asit ataklarına karşı korumada daha yetersiz kalabilmektedir.

Anahtar kelimeler: Remineralizasyon, Demineralizasyon, Florür, Lazer, CPP-ACP

Abstract:
Serdar-Eymirli P. Evaluation of the Effects of Er; Cr: YSGG Laser, Fluoride and Remineralization Agents in Increasing the Caries Resistance of Primary Enamel, Hacettepe University Health Sciences Institute PhD Thesis in Pediatric Dentistry, Ankara, 2017. The remineralization agents, fluorides and calcium-phosphate compounds (CPP-ACP) along with laser, have been used for prevention of tooth decay. The aim of the present study is to determine the protective effect against caries of four different remineralization agents used with or without laser. After measuring the initial microhardness values of 150 non-caries primary molars, the teeth were randomly assigned to 10 groups of Control (C), NaF, APF, Fluoride Varnish (FC), CPP-ACP, Laser (L), L+NaF, L+APF, L+FC, L+CPP-ACP (n = 15). The microhardness measurements were repeated after the treatments and the pH cycle. The obtained data were analyzed statistically. One sample from each group was examined before treatment, after treatment and after the pH cycle with a scanning electron microscope. In the study, in all experimental groups, microhardness after treatment increased compared to baseline (Δ1), but decreased after the pH cycle compared to after treatment (Δ2) (p<0.05). With respect to Δ1, among all the experimental groups, there was no significant difference between group L and group C (p>0.05). There were significant differences between groups C and APF, L, L+NaF, L+APF, L+FC, L+CPP-ACP in terms of Δ2 (p <0.05). There were no statistically significant differences between groups C and NaF; C and CPP-ACP in regard to the difference in microhardness after the pH cycle compared to the baseline (Δ3) (p> 0.05). There was a significant difference between groups L and L+FC (p <0.05), while no significant difference was noted between groups L and L+NaF, L+APF, L+CPP-ACP (p>0.05). Statistically significant differences between the groups L+FC and NaF, CPP-ACP, L were noted (p<0.05). As a conclusion, FC, which is one of the commonly used remineralization agents in pediatric dentistry practice, is more effective when used in combination with laser than laser alone. Of the other remineralization agents, NaF, CPP- ACP and laser may be insufficient in protecting the primary teeth against acid attacks compared to FC used with laser.

Keywords: Remineralisation, Demineralisation, Fluoride, Laser, CPP-ACP