Septik şoklu hastalarda hidrokortizon gereksiniminin anjiotensin II ve anjiotensin II reseptörleri üzerine etkisi: Prospektif gözlemsel çalışma
The effect of hydrocortison requirement on angiotensin II and angiotensin receptors in patients suffering from septic shock: A prospective observational study
Yazar: ŞEYMA BAYKAN
Danışman: PROF. DR. AYŞE BELİN ÖZER
İnönü Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anjiyotensin II = Angiotensin II ; Hidrokortizon = Hydrocortisone ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies ; Reseptörler-anjiotensin = Receptors-angiotensin ; Sepsis = Sepsis ; Şok-septik = Shock-septic

Özet:
Amaç: Anjiotensin II, AT1 ve AT2 reseptörlerinin katekolamine yanıtlı ve katekolamine dirençli septik şoktaki rolü, hidrokortizon gereksinimi olan katekolamine yanıtsız (refrakter) septik şokta hidrokortizon tedavisinin yeri ve Anjiotensin II, AT1 ve AT2  üzerine etkisinin araştırılmasıdır.
Materyal ve Metot: Çalışmamıza Sepsis 3 kriterlerine göre septik şok tanısı konulan 40 hasta dahil edildi. Ortalama arter basıncını 65 mmHg'nın üzerinde tutmak için gereken noradrenalin infüzyon hızı 0.5 µg/kg/dk'nın altında olan septik şok hastaları kontrol grubu (n=20); 0.5 µg/kg/dk'nın üzerinde olan ve hidrokortizon tedavisi başlanan septik şok hastaları hidrokortizon grubu (n=20) olarak sınıflandırıldı. Hastalardan tanı anında, bundle veya hidrokortizon tedavisinden bir saat sonra ve 3. günde plazma anjiyotensin II, AT1, AT2 düzeylerini analiz için kan örnekleri alındı ve eş zamanlı minimal invaziv devamlı kardiyak output ölçüm yöntemi ile hemodinamik parametreler kaydedildi. 
Bulgular: Hidrokortizon grubunda tüm dönemlerde anjiyotensin II ve AT1 düzeyinin kontrol grubundan iki kat fazla olduğu görüldü. Hidrokortizon grubunda hidrokortizon tedavisi sonrası anjiyotensin II ve AT1 düzeyi farklılaşmazken, AT2 düzeyinde anlamlı azalma gözlendi. Her iki grupta SVRI dışındaki minimal invaziv kardiyak output ölçümü değerleri benzer ve normal sınırlarda idi. SVRI değeri kontrol grubunda fizyolojik değerden anlamlı farklılık göstermedi, hidrokortizon grubunda ise hidrokortizon tedavisine kadarki dönemde fizyolojik değerin altında seyrederken, tedavi sonrası normal fizyolojik değere yaklaştı. 28 günlük mortalite hidrokortizon grubunda hastaların %70'inde, kontrol grubunda ise %35'inde görüldü.
Sonuç: Anjiyotensin II ve AT1'in katekolamine yanıtsız refrakter septik şokta görülen vazoplejinin bir biyobelirteci olarak kullanılabileceği, hidrokortizonun bu hastalardaki hipotansiyonu tedavi edici etkisini AT2 düzeyini azaltarak gerçekleştirdiği, AT2'nin vazopleji kaynaklı hipotansiyonun tedavisinde terapötik bir hedef olarak araştırılması gerektiği ve minimal invaziv kardiyak output yöntemiyle ölçülen SVRI'nın vazopleji tanı ve takibinde yararlı bir parametre olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
Aim: This study aims to evaluate the role of angiotensin II, AT1, and AT2 on catecholomine responsive and catecholomine resistant septic shock, and the effect of hydrocortisone traetment on catecholomine resistant septic shock and angiotensin II, AT1, and AT2.
Material and Method: This study was enrolled 40 patients diagnosed with  septic shock according to Sepsis 3 criteria. The patients with septic shock who needed a noradrenaline infusion rate of up to 0.5µg/kg/min to maintain MAP>65 mmHg  were classified as control group (n=20) and the ones who required a noradrenaline infusion rate above 0.5µg/kg  were classified as hydrocortisone group (n=20).  Blood samples were taken for analysis of plasma angiotensin II, AT1, AT2 levels at the time of diagnosis, one hour after and on the 3rd day of the bundle and the hydrocortisone treatment. Hemodynamic parameters simultaneously obtained by continuous minimal invasive cardiac output measurement method were recorded. 
Results: It was observed that angiotensin II and AT1 levels in the hydrocortisone group were two times higher than the control group. In the hydrocortisone group after hydrocortisone treatment, angiotensin II and AT1 levels didn't differ, while AT2 level decreased significantly. Except for SVRI,  all minimally invasive cardiac output measurement values were similar and within normal limits in both groups.  SVRI value did not differ significantly from the physiological value in control group. In the hydrocortisone group while it was below the physiological value before the hydrocortisone treatment, it approached to the normal value after the hydrocortisone treatment. The 28-day mortality was seen in 70% of the patients in the hydrocortisone group and in 35% of the patients in the control group.
Conclusion: Angiotensin II can be used as a biomarker of vasoplegia observed in refractory septic shock unresponsive to catecholamine. In these patients; therapeutic effect of hydrocortisone on hypotension was performed by decreasing AT 2 level, AT2 should be investigated as a therapeutic target in the treatment of vasoplegia-induced hypotension and SVRI measured by minimally invasive cardiac output method suggests that it can be used as a useful parameter in the diagnosis and follow-up of vasoplegia