Posterior tibial eğim ve patellar tendonoryantasyon ilişkisinin ön çapraz bağ rüptürüüzerine etkisi
The effect of the relationship of posterior tibialslope and patellar tendon orientation on ancientcross-ligate ruptureposteri̇or tibial eğim
Yazar: MEHMET DEMİRYÜREK
Danışman: PROF. DR. ONUR BİLGE
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
GİRİŞ: Ön çapraz bağ yaralanması sıklıkla karşımıza çıkan diz ve diz çevresi bağ
yaralanmalarından biridir. Bu tür yaralanmalarda yaşa ve hastanın fiziksel durumuna göre
cerrahi tedavi gerekebilmektedir. Birçok çalışmada ön çapraz bağ (ÖÇB) yaralanmasının
etyolojisi ve mekanizması araştırılmaktadır. Artmış posterior tibial eğim (PTE) ve ön çapraz
bağ yaralanması arasında ilişki olduğunu gösteren çalışmalar mevcuttur. Ancak hem PTE hem
de patellar tendon oryantasyonu (PTO) ile ÖÇB rüptürü arasındaki ilişkiyi araştıran çalışma
bildiğimiz kadarıyla literatürde incelenmemiştir. Bu çalışmanın amacı PTE ve PTO'nun ön
çapraz bağ rüptürü ile ilişkisinin araştırılmasıdır.
YÖNTEMLER: 2015-2021 yılları arasında Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi
Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı kliniğinde ÖÇB rüptürü nedeniyle opere edilen hastalar
retrospektif olarak analiz edildi. Çalışmanın dışlama kriterleri medial ve lateral menisküs yırtığı,
geçirilmiş alt ekstremite cerrahisi, nöromuskuler ve hematolojik hastalıklar, alt ekstremite
dizilim bozuklukları, (bacak boy uzunluk eşitsizliği, koronal ve sagittal plan deformiteleri
patellar insitabilite), dejeneratif artrit (Kellgren Lawrance evre 2-3-4), radyolojik ölçümü için
uygun diz yan grafisi olmayan hastalar, 18 yaş altı ve 50 yaş üstü hastalar idi. Radyolojik
ölçümler için uygun, tibia şaftını içeren standart diz yan grafileri olan, diz MRG'leri bulunan ve
izole ÖÇB rüptürü olan 80 hasta ve yaş, cinsiyet açısından benzer dağılımda MRG de normal
diz görüntüsü olan 80 hasta kontrol grubu olmak üzere 2 grup halinde toplam 160 kişi
çalışmaya dahil edildi. Çalışmamızda PTE ölçümleri tibia şaftını içeren, femur kondilleri birbiri
üzerinde ekspoze olmuş tam yan radyografilerde; medial plato üzerinden geçen çizginin tanjantı
ile tibia anatomik aksı arasındaki açı ölçülerek hesaplanmıştır. Aynı zamanda tam yan grafide
vi
patellar tendon uzunluğu (tuberositas tibia ile patella alt polu arası mesafe) ve patellanın
diagonal uzunluğu ölçüldü. Patellar tendon uzunluğu, patella uzunluğuna oranlanarak InsallSalvati oranı hesaplandı. Ayrıca patellar tendon trasesinden (tuberositas tibia-patella inferior
polü) geçen doğru ile tibia platolarına teğet geçen doğru arasındaki tibial eğim-patellar tendon
açısı (TEPTA) hesaplandı.
BULGULAR: ÖÇB rüptürü olan hastaların 47'si(%58,7) erkek 33'ü(%41,3) kadın, kontrol
grubu hastaların 44'ü(%55) erkek 36'sı(%45) kadındı. ÖÇB rüptürü olan hastaların PTE
ortalama değeri: 10.65º±1.91º, kontrol grubu hastaların PTE ortalama değeri: 9.52º±1.50º
bulundu. ÖÇB rüptürü olan hastaların PTE değerleri kontrol grubuna göre anlamlı düeyde
yüksek bulundu.(p=0.005) ÖÇB rüptürü olan hasta grubunun insall-salvati oranı kontrol
grubuna göre anlamlı düzeyde düşük bulundu.(p꞊0.043) Hastaların rekonstrüksiyon öncesi ve
sonrası yapılan tibial eğim patellar tendon açısı(TEPTA) ölçümleri kıyaslandığında
rekonstruksiyon sonrası TEPTA değeri rekonstruksiyon öncesi yapılan TEPTA ölçümlerine
göre anlamlı düzeyde yüksek bulundu.(p<0.001) Rekonstrüksiyon yapılan hastaların TEPTA
değerleri ile kontrol grubu TEPTA değerleri karşılaştırıldığında rekonstrüksiyon yapılan
hastaların TEPTA değerleri anlamlı düzeyde yüksek bulundu.(p<0.001)
TARTIŞMA VE SONUÇ: Bu çalışmanın en önemli bulgusu patellar tendon oryantasyonunun
ÖÇB rüptürü ve Insall-Salvati oranı ile ilişkili olabileceğini göstermesidir. TEPTA ile ÖÇB
rüptürü arasındaki ilişkiyi incelediğimizde ÖÇB rekonstrüksiyonu yapılan hastaların TEPTA'sı
ÖÇB rüptürü olan grup ve kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksekti. Bu yönüyle
çalışmamız patellar tendon oryantasyonunun ÖÇB rüptürü ile ilişkili olabileceğini göstermiştir.

Abstract:
INTRODUCTION: Anterior cruciate ligament injury is one of the most common knee and
knee ligament injuries. In such injuries, surgical treatment may be required depending on the
age and physical condition of the patient. Many studies investigate the etiology and mechanism
of anterior cruciate ligament (ACL) injury. There are studies showing an association between
increased posterior tibial slope (PTE) and anterior cruciate ligament injury. However, the study
investigating the relationship between both PTE and patellar tendon orientation (PTO) and ACL
rupture has not been reviewed in the literature to the best of our knowledge. The aim of this
study is to investigate the relationship of PTE and PTO with anterior cruciate ligament rupture.
METHODS: Patients who were operated for ACL rupture in Necmettin Erbakan University
Meram Medical Faculty Department of Orthopedics and Traumatology between 2015-2021
were analyzed retrospectively. Exclusion criteria of the study were medial and lateral meniscal
tear, previous lower extremity surgery, neuromuscular and hematological diseases, lower
extremity malalignment, (leg length inequality, coronal and sagittal plane deformities, patellar
instability), degenerative arthritis (Kellgren Lawrance stage 2-3-4 ), patients without knee
radiography suitable for radiological measurement were patients under the age of 18 and over
the age of 50. A total of 160 patients were divided into 2 groups, consisting of 80 patients with
standard knee lateral radiographs including the tibial shaft, suitable for radiological
measurements, with knee MRIs, and isolated ACL rupture, and 80 patients with a similar
distribution in terms of age and gender, with a normal knee image on MRI, as the control group.
Person was included in the study. In our study, PTE measurements were made on full lateral
radiographs containing the tibial shaft, with the femoral condyles exposed on each other; The
angle between the tangent of the line passing over the medial plateau and the tibia anatomical
viii
axis was calculated by measuring. At the same time, patellar tendon length (the distance
between tuberositas tibia and lower pole of the patella) and diagonal length of the patella were
measured in the full lateral radiograph. The Insall-Salvati ratio was calculated by proportioning
the patellar tendon length to the patella length. In addition, the tibial tilt-patellar tendon angle
(TEPTA) between the line passing through the patellar tendon trace (tuberositas tibia-patella
inferior pole) and the line tangent to the tibial plateaus was calculated.
RESULTS: 47 (58.7%) of the patients with ACL rupture were male, 33 (41.3%) were female,
and 44 (55%) of the control group patients were males and 36 (45%) were females. The mean
PTE value of the patients with ACL rupture was 10.65º±1.91º, the mean PTE value of the
control group patients: 9.52º±1.50º. The PTE values of the patients with ACL rupture were
found to be significantly higher than the control group.(p=0.005) The insall-salvati ratio of the
patient group with ACL rupture was found to be significantly lower than the control
group.(p꞊0.043) The tibial slope patellar When the tendon angle (TEPTA) measurements were
compared, the TEPTA value after the reconstruction was found to be significantly higher than
the TEPTA measurements performed before the reconstruction. <0.001)
DISCUSSION AND CONCLUSION: The most important finding of this study is that patellar
tendon orientation may be associated wıth ACL rüptüre and Insall-Salvati ratio. When we
examined the relationship between TEPTA and ACL rupture, the TEPTA of the patients who
underwent ACL reconstruction was significantly higher than the group with ACL rupture and
the control group. In this respect, our study showed that patellar tendon orientation may be
associated with ACL rupture.