Sistemik skleroz hastalarında park-7 ekspresyonunun klinik parametrelerle  korelasyonunun değerlendirilmesi
Evaluation of the correlation of park-7 expression with clinical parameters in patients with systemic sclerosis
Yazar: EMİNE ÖZTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. RIDVAN MERCAN
Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Bağ doku hastalıkları = Connective tissue diseases ; Genler = Genes ; Skleroderma-sistemik = Scleroderma-systemic ; Skleroz = Sclerosis

Özet:
SSk etyopatogenezi tam açıklanamayan multisistemik tutulum gösteren otoimmün bir hastalıktır. PARK-7 birçok dokuda bulunan multifonksiyonel bir proteindir. Antioksidan, anti-apoptotik ve anti-inflamatuar yolakları regüle etmektedir. Başlangıçta onkoprotein olarak gösterilse de  çalışmalarda parkinson, diyabet ve erkek infertilitesi, böbrek yetmezliği gibi hastalıkların patogenezinde ;sepsis ve ateroskleroz gibi immün ve inflamatuar bozukluklarda da rolü olduğu gösterilmiştir.
	Çalışmamıza Tekirdağ Namık Kemal Üniversite Hastanesi Romatoloji polikliniğine başvuran  SSk tanılı 50 hasta, kontrol grubuna ise 30 sağlıklı kişi alındı. Hastaların demografik özellikleri, klinik bulguları, laboratuvar ve radyoloji sonuçları, SFT ve ekokardiyografi raporları, komorbid hastalıkları ve ilaç tedavilerine ilişkin verileri hasta dosyaları, hastane sistemi incelemeleri ve hastalar ile görüşmelerden elde edildi.Cilt fibrozisi mRCS kullanılarak değerlendirildi. İAH SFT ve HRCT bulgusu , PAH ise ortalama PAB'nin 25 mmHg üzerinde olması ile tanımlandı. Hastalık aktivitesi EScSG ve UK Fonksiyonel aktivite skorlama hesaplanarak kaydedildi.Tez çalışmasına katılan hastaların kan örneklerinde PARK-7 düzeyi ELISA yöntemi ile ölçüldü.
Sonuç olarak SSk hastalarında PARK-7 düzeyi kontrol grubuyla karşılaştırıldığında daha yüksek bulundu ancak bu istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,220 ). Korelasyon analizinde PARK-7 düzeyi ile hastaların aldığı tedaviler arasındaki ilişki incelendiğinde MMF, kortikosteroid ve PPİ kullanımı ile istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır (sırasıyla p= 0,037,  0,057 , 0,056 ). PARK-7 ile diğer klinik ve laboratuvar parametreleri arasında anlamlı ilişki bulunmadı. EScSG skorlamasına göre hastalık aktif kabul edilen grupta ve PAB artışı olan hastalarda PARK-7 düzeyi anlamlı yüksek bulundu (sırasıyla p=0.019 , 0.015).
Araştırmamızın kesitsel  olması  nedeniyle PARK-7'nin hastalık progresyonu ,aktivite belirlenmesi ve tedavi seçeneği olarak geliştirilmesinde prospektif çalışmalara ihtiyaç duyulacaktır.
Anahtar Kelimeler: Sistemik Skleroz, Skleroderma, PARK-7

Abstract:
EVALUATION OF THE CORRELATION OF PARK-7 EXPRESSION WITH CLINICAL PARAMETERS IN PATIENTS WITH SYSTEMIC SCLEROSIS
SUMMARY
The etiopathogenesis of SSc is preserved as an autoimmune disease with unexplained multisystem involvement. PARK-7 is a multifunctional protein found in many tissues. It regulates antioxidant, anti-apoptotic and anti-inflammatory pathways. Although oncoprotein was initially shown, conservatives believe that in the pathogenesis of the disease, such as Parkinson's, diabetes and male infertility, radiation death;
 In our study, 50 patients with SSc and 30 healthy people in the control group were included in the cells of Tekirdağ Namık Kemal University Hospital Rheumatology outpatient clinic. Demographic characteristics of the patients, clinical pictures, laboratory and radiology results, PFT and echocardiography reports, data on comorbid diseases and drug treatments were obtained from patient files, hospital system examinations and interviews with the patient. Skin fibrosis was evaluated using mRCS. ILD was defined by PFT and HRCT findings, and PAH was defined as a mean PAP above 35 mmHg. Disease distribution was recorded by calculating EScSG and UK Functional activity scoring. It was measured by ELISA method at PARK-7 level in the blood samples of the patients who participated in the thesis.
As a result, PARK-7 level was found to be higher in SSc patients compared to the control group, but it was not evaluated as this weight (p=0.220). In the correlation analysis, the correlation between PARK-7 level and the treatments received by the patients was highly limited by the use of MMF, corticosteroid, and PPI (p= 0.037, 0.057, 0.056, respectively). No correlation was found between PARK-7 and other clinical and laboratory parameters. According to the EScSG scoring, the group with active disease and the groups with increased PAP were found to have a high PARK-7 level (p=0.019 , 0.015, respectively).
Due to the cross-sectional nature of our research, PARK-7 will need to be heard in the prospective chapters when it comes together as a disease progression, activity detection and treatment option.

 Keywords: Systemic Sclerosis, Scleroderma, PARK-7