Spinopelvik dizilimin diz osteoartriti üzerindeki etkisi
Effect of spinopelvic alignment on KNEE osteoarthritis
Yazar: ÖYKÜ TOMAY AKSOY
Danışman: PROF. DR. BÜLENT BÜTÜN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Ağrı ölçümü = Pain measurement ; Denge = Equilibrium ; Omurga = Spine ; Osteoartrit = Osteoarthritis ; Osteoartrit-diz = Osteoarthritis-knee ; Pelvis = Pelvis ; Ölçekler = Scales

Özet:
Diz osteoartriti (OA) etiyolojisi net olarak aydınlatılamamış dünyada en sık görülen eklem hastalığıdır. Bu çalışmada spinopelvik parametrelerin diz OA'sı üzerindeki etkisini değerlendirmek amaçlanmıştır.
Çalışmaya 50-70 yaş arası evre 2 ve üzeri diz OA tanısı alan 69 olgu dahil edildi. Evre 2 hastalar erken, evre 3 ve 4 hastalar ileri evre OA olarak kabul edildi. Olguların demografik verileri kaydedildi, detaylı klinik öyküleri alındı, fizik muayeneleri yapıldı. Hastalarda bel ve diz ağrısının değerlendirmesi için Vizüel Analog Skala (VAS), diz eklemindeki fonksiyon ve disabilitenin değerlendirilmesi için Western Ontario ve McMaster Üniversiteleri Osteoartrit İndeksi (WOMAC), bel ağrısına bağlı engelliliğinin değerlendirilmesi için Oswestry Bel Ağrısı Engellilik Anketi (ODİ) kullanıldı. Tüm gönüllülerin lateral skolyoz grafileri çekildi. Bu görüntüler PACS sisteminden alınarak Surgimap v2.3.2.1 programına yüklendi. Ölçülen pelvik insidans (PI), pelvik tilt (PT), sakral eğim (SE), lomber lordoz (LL), torakal kifoz (TK) ve sagittal vertikal aks (SVA) değerleri kaydedildi.
Çalışmaya yaş ortalaması 61,62±5,13 ve VKİ ortalaması 31,84±6,05 kg/m2 olan toplam 69 hasta dahil edildi. 36 hasta (%52,2) erken evre ve 33 hasta (%47,8) ileri evre OA olarak sınıflandırıldı. Hastaların diz fleksiyon açısı (DFA) değerleri ile Pİ- LL (r=0,357; p=0,003) ve TK (r=0,258; p=0,033) değerleri arasında pozitif yönde zayıf korelasyon izlendi. Hastalarda VKİ (OR: 1,239; p=0,007), SVA (OR: 1,055; p=0,008) ve Pİ-LL arttıkça (OR: 1,274; p=0,001) osteoartrit şiddetinin yüksek olma riskinin arttığı saptandı. VKİ (β=0,245, p=0,020), sagittal vertikal aks (β=0,247, p=0,018) ve Pİ-LL değerlerinin (β=0,349, p=0,001) WOMAC toplam skoru ile pozitif yönde; sakral slop değerlerinin ise WOMAC toplam skoru ile negatif yönde (β=-0,219, p=0,026) bağımsız olarak ilişkili olduğu tespit edildi.
Bu çalışmada global sagittal imbalans ve lumbopelvik uyumsuzluğun diz OA'sının şiddetini arttırdığı saptandı. Pelvik retroversiyon, diz OA'sının radyografik şiddeti ile ilişkili bulunmamasına rağmen dizdeki kötü fonksiyonel sonuçlar ile ilişkili bulunmuştur. Diz OA' sı saptanan hastalarda kinetik zincirin komponenti olan sagittal dengenin değerlendirilmesi, saptanabilecek imbalansa düzeltmeye yönelik kişiye özel egzersiz programlarının oluşturulması, dejenerasyonun progresyonunu önleyebilirken, dizabilitenin azalmasına katkı sağlayabilir.

Abstract:
Knee osteoarthritis (OA) is the most common joint disease in the world, the etiology of which has not been clearly elucidated. In this study, it was aimed to evaluate the effect of spinopelvic parameters on knee OA.
69 female patients with stage 2 and above knee osteoarthritis were included in the study. Stage 2 patients were considered early, stage 3 and 4 patients were considered severe stage OA. Demographic data of the cases were recorded, detailed clinical histories were taken, and physical examinations were performed. Visual Analogue Scale (VAS) was used to evaluate low back and knee pain in patients, Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC) was used to evaluate knee joint function and disability, and Oswestry Low Back Pain Disability Questionnaire (ODI) was used to evaluate disability due to low back pain. Lateral scoliosis radiographs of all volunteers were taken. These images were taken from the PACS system and uploaded to the Surgimap v2.3.2.1 program, and measured pelvic incidence (PI), pelvic tilt (PT), sacral slope (SE), lumbar lordosis (LL), thoracic kyphosis (TK), and sagittal vertical axis (SVA) values were recorded.
A total of 69 patients with a mean age of 61.62±5.13 years and a mean BMI of 31.84±6,05 kg/m2 were included in the study. 36 patients (52.2%) were classified as early stage and 33 patients (47.8%) were classified as severe stage OA. There was a weak positive correlation between patients' knee flexion angle (DFA) values and PI-LL (r=0.357; p=0.003) and TK (r=0.258; p=0.033). It was determined that the risk of high osteoarthritis severity increased with increasing BMI (OR: 1.239; p=0.007), SVA (OR: 1.055; p=0.008) and PI-LL (OR: 1.274; p=0.001). BMI (β=0.245, p=0.020), sagittal vertical axis (β=0.247, p=0.018) and PI-LL values (β=0.349, p=0.001) were positively correlated with the WOMAC Total score;Sacral slop values were found to be negatively correlated with the WOMAC total score (β=-0.219, p=0.026).
Global sagittal imbalance and lumbopelvic dissonance increased the severity of knee OA, while pelvic retroversion was associated with disability in the knee. Pelvic retroversion was not associated with radiographic severity of knee OA, but was associated with poor functional outcomes in the knee. Evaluation of sagittal balance, which is a component of the kinetic chain in patients with knee OA, and the creation of personalized exercise programs to correct the imbalance that can be detected may prevent the progression of degeneration and contribute to the reduction of disability.