ST elevasyonlu miyokard infarktüsü hastalarında total oksidan seviye ve total antioksidan kapasitenin miyokard infarktüsü sonrası atriyal fibrilasyon gelişmesi sıklığı üzerine etkisi
The association between total oxidative status and total antioxidant capacity and development of atrial fibrillation in patients presenting with ST elevated myocardial infarction
Yazar: HASAN AYDIN BAŞ
Danışman: PROF. DR. MEHMET ÖZAYDIN
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Atriyal fibrilasyon = Atrial fibrillation ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; Oksidanlar = Oxidants ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; ST segmenti = ST segment

Özet:
Amaç: Atriyal fibrilasyon (AF) ST elevasyonlu miyokard infarktüsü (STEMİ) sonrası en sık görülen supraventriküler aritmidir. Atriyumların yapısal ve elektriksel yeniden yapılanması AF patofizyolojisinde önemli bir role sahiptir ve oksidatif stres  atriyal yapısal ve elektiriksel yeniden şekillenmeye neden olabilir. Bu çalışmada serum total oksidan seviye (TOS) ve total antioksidan kapasitenin (TAK) ve enflamasyon göstergesi olan yüksek duyarlılıklı C reaktif proteinin (hs-CRP) STEMİ hastalarında AF gelişmesi üzerine etkisi araştırıldı.  
Metod: Bu prospektif çalışmada akut STEMİ tanısı ile koroner yoğun bakım ünitesinde takip edilen 346 hasta incelendi. Hastalardan hastaneye yattıkları anda alınan venöz kan örnekleri -80 °C?de saklanarak Erel yöntemi ile TAK ve TOS çalışıldı. Yüksek duyarlılıklı C reaktif protein kemilüminesans immunoassay yöntemi kullanılarak hastaneye başvurudan 12-24 saat sonra alınan venöz kan örneğinden çalışıldı. Hastaların klinik bilgileri, önceden kullandığı ilaçlar ve hastanede başlanan ilaçlar kaydedildi. Hastalar AF gelişen ve gelişmeyenler olarak iki gruba ayrıldı. Atriyal Fibrilasyon prediktörleri çoklu regresyon analizi kullanılarak saptandı. 
Bulgular: ST elevasyonlu Mİ ile başvuran toplam 346 hastanın 33?ü (%9,5)  AF?ye girdi. Atriyal fibrilasyona gelişen grupta gelişmeyen gruba göre TAK anlamlı olarak düşük, TOS ve oksidatif stres indeksi (OSI) anlamlı olarak yüksek saptandı (sırasıyla p=0,003, p=0,002, p<0,0001). Çoklu regresyon analizi ile, yaş (Olasılık Oranı=1,05; %95 Güvenlik Aralığı=1,01-1,09; p=0,006), bayan cinsiyet (Olasılık Oranı=3,76; %95 Güvenlik Aralığı=1,52-9,27; p=0,004), vücut kitle indeksi (Olasılık Oranı=1,13; %95 Güvenlik Aralığı=1,01-1,27; p=0,026), sol atriyum çapı (Olasılık Oranı=1,339; %95 Güvenlik Aralığı=1,15-1,54; p<0,0001), hs-CRP (Olasılık Oranı=1,018; %95 Güvenlik Aralığı=1,00-1,03; p=0,004), ve OSI (Olasılık Oranı=1,11; %95 Güvenlik Aralığı=1,04-1,19; p=0,001) AF gelişimi için bağımsız prediktörler olarak bulundu.
 Sonuç: Bu çalışma, STEMİ hastalarında oksidatif stresin AF gelişmesi üzerine etkili olduğu, diğer bağımsız risk prediktörlerin ise yaş, bayan cinsiyet, vücut kitle indeksi, sol atriyum çapı ve hs-CRP olduğu bulundu. 

Anahtar Kelimeler: Miyokard infaktüsü, atriyal fibrilasyon, oksidatif stres

Abstract:
Objective: Atrial fibrillation (AF) is the most common supraventricular arrhythmia following ST elevated myocardial infarction (STEMI). Compelling evidence has confirmed that atrial structural and electrical remodeling is a critical process in the pathophysiology of AF and oxidative stress may cause atrial structural and electrical remodeling. We evaluated the association between total oxidative status (TOS), total antioxidant capacity (TAC), high-sensitivity C-reactive protein (hs-CRP) as an indicator of inflammation and development of AF in patients presenting with acute STEMI. 
Methods: This prospective study consisted of 346 patients with acute STEMI who were admitted to coronary care unit. Venous blood samples were taken at the admission of the patients were stored at -80 ° C and serum TAC and TOS were assessed by Erel's method. Hihg sensitivity C-reactive protein was measured using chemiluminescent immunometric assay within 12 to 24 hours after admission. Patient?s clinical data, previous medication history and medications started after hospitalization were recorded. Patients were divided into two groups: those with and without atrial fibrillation. Predictors of AF were determined by multivariate regression analysis.
Results: From a total of 346 patients presenting with STEMI, 33 (9,5%) developed AF. Total antioxidant status was significantly lower, TOS and oxidative stres index (OSI) were significantly higher in patients with AF compared to without AF (p=0,003, p=0,002, p<0,0001, respectively). Multivariate regression analysis results showed that, age (Odds Ratio=1,05; 95% Confidence Interval=1,01-1,09; p=0,006), female gender (Odds Ratio=3,76; 95% Confidence Interval=1,52-9,27; p=0,004), body mass index (Odds Ratio=1,13; 95% Confidence Interval=1,01-1,27; p=0,026), left atrial diameter (Odds Ratio=1,339; 95% Confidence Interval=1,15-1,ndhf; p<0,0001), hs-CRP (Odds Ratio=1,018; 95% Confidence Interval=1,00-1,03; p=0,004) and OSI (Odds Ratio=1,11;  95% Confidence Interval=1,04-1,19; p=0,001) were associated with development of AF in patients with acute STEMI.
Conclusios: This study showed that, oxidative stress were associated with the development of AF in patients presenting with acute STEMI. Other independent predictors of AF were age, female gender, body mass index, left atrial diameter and hs-CRP.

Key Words: Miyocardial infarction, atrial fibrillation, oxidative stress