İnmemiş testis: Türkiye'de bir üçüncü basamak hastanenin çeyrek yüzyıllık klinik deneyimleri
Undescended testicle: Quarter century of clinical experiences of a single tertiary hospital in turkey
Yazar: SERTAÇ AKMAN
Danışman: DOÇ. DR. AYŞE KARAMAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery
Dizin: Kriptorşidizm = Cryptorchidism ; Malformasyonlar = Abnormalities ; Orşiektomi = Orchiectomy ; Skrotum = Scrotum ; Testis = Testis ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Amaç: İnmemiş testis, yenidoğan erkek çocuklarda en sık görülen anomalidir ve çocuğun ileride çocuk sahibi olamama ihtimalinden başlayarak testis malignansisine kadar uzanan geniş bir risk yelpazesine sahiptir. İnmemiş testis takip ve tedavisindeki yaklaşımlar halen tartışmalıdır. Bu çalışmada kliniğimizde geçmişten günümüze inmemiş testis tanısı almış olgulara yaklaşımımız, uygulanan tedavi yöntemleri ve sonuçlarımızın değerlendirilmesi hedeflenmiştir.
Gereç ve Yöntem: 01 Ocak 1993 – 31 Aralık 2017 tarihleri arasında Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, Çocuk Cerrahisi Kliniği'nde tanı alan, takip ve tedavisi yapılan inmemiş testisli hastalar değerlendirildi. Olgulara ait tüm bilgiler hastane bilgi işlem sistemindeki hasta dosyaları ve bölüm arşiv kayıtlarından derlenerek bilgisayar ortamına alındı. Hastaların başvuru yaşları, doğum zamanları, inmemiş testisin tarafı, palpabl olup olmadığı, muayene-ultrasonografi bulguları, takipte testisin spontan inip inmediği, ek anomalileri, ameliyat bulguları, postoperatif takipler ve komplikasyonlar değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya 3406 hasta dahil edildi. Hastaların sadece %25'i bir yaşından önce (ortanca 3 yaş) hastanemize başvurmuştu, bu hastaların %9,8'inin takipte testisi spontan olarak skrotuma indi. Bunların %52'si hayatın ilk 6 ayında, %48'i ise 6 ay-1 yıl arasında slkrotuma indi. Testisin spontan skrotuma inişi, prematürelerde (%20), bilateral inmemiş testiste (%14,3) ve distal yerleşimli testislerde (%31,6) daha yüksek oranda bulundu. Hastaların %44,5'inde sağ, %34,2'sinde sol ve %21,3'ünde bilateral inmemiş testis tespit edildi. İnmemiş testislerin %84,8'i palpabl olup, en sık inguinal kanalda yerleşimliydi (%58,5). İnmemiş testis tanısında fizik muayene (%88) ve ultrasonun (%89,2) tanısal duyarlılığı benzer bulundu. Hastaların %35'inde eşlik eden sistem ya da organ anomalisi saptandı. En sık endokrin, nörolojik ve inguinal bölge hastalıkları saptandı. İnmemiş testis torsiyonu %0,6 oranında saptandı, bu testislerin sadece %7,1'i kurtarılabildi. Ameliyat olan hastaların %96'sında inguinal eksplorasyon, %4'ünde laparoskopik eksplorasyon uygulandı. İnmemiş testislerde testis ve eklerine ait anomaliler, karın içi-iç halka bölgesinde yerleşimli testislerde daha sık saptandı. Ameliyat sonrası %4,3 nüks inmemiş testis, %3,9 kanama, yara yerinde enfeksiyon ve %1 testis atrofisi gelişti. İnmemiş testislerin %93,4'ü başarıyla skrotuma indirilebildi. Testis tümörü %0,07 oranında tespit edildi.
Sonuç: İnmemiş testis tanısında en duyarlı yöntem dikkatli bir fizik muayene yapılmasıdır. İnguinoskrotal muayenenin tüm çocuk hastalarda mutlaka yapılması gereklidir. Bu sayede inmemiş testisli hastalara daha erken tanı koyulması mümkün olacaktır. İnmemiş testisin bir yaşına kadar kendiliğinden skrotuma inme ihtimali vardır, bu dönemde inmemiş testis torsiyonu açısından ailelerin bilgilendirilmesi önemlidir. Testisin yüksek ısıdan etkilenip zedelenmesini önlemek için hastaların 1 yaşında ameliyat edilmeleri önemlidir. Preoperatif muayene sırasındaki saptanan testis lokalizasyonu ile ameliyat anındaki testis yerleşiminin farklı çıkabileceği akılda tutulmalı, hastalar ameliyat öncesi anestezi altında tekrar muayene edilmelidir. Orşiyopeksi sonrası nüks inmemiş testis, testis atrofisi ve testis tümörü gelişme ihtimali nedeniyle hastaların uzun dönem takipleri yapılmalıdır.

Abstract:
Purpose: Undescended testis is the most common anomaly in male neonates and has a wide range of risks begining from infertility in adulthood period to the malignancy of the testes. Follow-up and treatment approaches of undescended testis is still controversial. In this study, we aimed to evaluate our approach, treatment modalities and outcome of patients with the diagnosis of undescended testis from past to present in our clinic.
Methods:  Boys with undescended testis who were diagnosed and treated in Dr. Sami Ulus Maternity and Children's Health Practice and Research Center, Department of Pediatric Surgery between January 1, 1993 and December 31, 2017 were retrospectively reviewed. All the information of patients was collected from hospital computer system and archive records of the department. The age of patients at diagnosis, gestational age, side of undescended testis, findings of the physical examination and ultrasonography, occurrence of spontaneous testicular descent, additional anomalies, operative findings, postoperative follow-ups and complications were reviewed.
 Results:  A total of 3406 patients were included in the study. Only 25% of  patients were admitted to our hospital before 1 year of age (median: 3 years), and spontaneous testicular descent occured in 9.8% of these patients. Fiftytwo percent of this spontaneous testicular descent occured in the first 6 months of life and 48%  occured from 6 months to 1 year of life. The spontaneous descent of testis was high in premature patients (20%), bilateral undescended testes (14.3%) and distally located ones (31.6%). Undescended testis was located right side in 44.5% of the patients, left side in 34.2%, and bilateral in 21.3% them. 84.8% of the undescended testes were palpable and most commonly located in the inguinal canal (58.5%). Physical examination (88%) and ultrasonography (89.2%) had similar diagnostic sensitivity for undescended testis. Additional anomalies were detected in 35% of the patients. The most common ones were endocrinological, neurological and inguinal diseases. Undescended testicular torsion was detected at 0.6%, and only 7.1% of these testicles could be recovered. Inguinal exploration was performed in 96% of the patients and laparoscopic exploration was performed in 4% of the patients who underwent surgery. Anomalies of the testis and the adjacent structures were more frequently detected in the testes that were located at internal ring or intra-abdominal. Postoperative reccurrence of undescended testis were detected in 4.3%, bleeding and wound infection were detected in 3.9% and testicular atrophy were detected in 1% of the patients who underwent surgery. 93.4% of undescended testes could successfully be scrotalized. Testicular tumor was detected in 0.07%.
Conclusion: The most sensitive method for the diagnosis of undescended testis is a careful physical examination. The inguinoscrotal examination must be performed in all pediatric patients to make early diagnosis possible. There is a possibility that the undescended testis will spontaneously descent until the age of one, it is important to inform the parents about the undescended testis torsion during this period. For preventing the testicle from being affected by high temperatures, it is important to operate the patient until 1 year of age. It should be kept in mind that the location of the testis in the preoperative examination may be different from the location of the testis in the operation, and the patients should be re-examined under preoperative anesthesia. After orchiopexy, long-term follow-up of patients should be performed due to the risk of recurrence of undescended testis, testicular atrophy and testicular tumor development.