Opere edilen falanks kırıklarının etiyolojikve epidemiyolojik özelliklerinin retrospektifolarak değerlendirilmesi
Restrospective evaluation of the etiological and epidemiological characteristics of operated phalanx fractures
Yazar: TÜRKAY GÖKERİ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ İLKER ÜSÇETİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
El kırıkları insan vücudunun en sık karşılaştığı travmatik yaralanmalardan
biridir. Falanks kırıkları tıbbi acil servislerde karşılaşılan vakaların yaklaşık
%10'unu veya tüm el yaralanmalarının üçte birini oluşturur[1]. İş kazaları, darp,
trafik kazaları, düşmeler, spor kazaları ve ev kazaları gibi çok çeşitli etiyolojik
faktörler falanks kırığına sebebiyet verebilir. Bu etiyolojik sebepler, kırığın
mekanizması, kırığın lokalizasyonu ile ilişkili olduğundan tedavi tercihlerini
doğrudan etkilemektedir.
Bu çalışmada, Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesi Plastik,
Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Kliniği'ne, 1 Ocak 2018 - 1 Ocak 2023 tarihleri
arasında falanks kırığı sebebiyle ile başvuran ve ameliyat edilen 743 hasta
incelenmiştir. Bu çalışmada hastaların epidemiyolojisi, etiyolojisi, kırık
lokalizasyonu, kırık mekanizması ve tedavide kullanılan yöntemler retrospektif
olarak taranmıştır. Elde edilen bu bilgiler ışığında falanks kırıkları için yüksek riskli
gruplar belirlenebilir, klinikte kullanılan tedavi planında yol gösterici olarak
kullanılabilir.
Çalışmamızda falanks kırığı sebebi ile opere edilen 743 hasta retrospektif
olarak incelenmiştir. Hastaların yaşları 1-88 arasında değişmektedir. Hastaların


ortalama yaşı 33,1 olarak bulunmuştur. Bu hastaların %19,25'i kadın, %80,75'i
erkektir. Hastaların %50,87'si sigara içmekte olup, %13,19'unun diyabetis mellitus
hastalığı vardır. Falaks kırığı olan hastaların meslekleri incelenecek olursa
%52,09'unun el gücü kullanılan mesleklerde çalıştığı görülmektedir. Falanks kırığı
etiyolojisi incelendiğinde, %36,47 oranla en sık düşme, ardından %22,34 ile iş
kazaları ve üçüncü sırada %10,09 oranı ile darp yer almaktadır. Hastaların kırığa
sebep olan mekanizmaları incelenecek olursa, en sık %56,66 oranla künt
yaralanmalar, 2. en sık %21,13 ile kesici yaralanmalar ve 3. sırada %18,71 ile
ezilme yaralanması olarak sonuçlanmıştır. Falanks kırıkları %33,24 oranında en sık
kış mevsiminde görülmüştür.
Opere edilen falanks kırıkları anatomik olarak incelendiğinde en sık sol elde
ve %36,32 oranla D5'te ve en sık proksimal falanksda olduğu görülmüştür. En sık
kırık tipi ise %20 oranla transvers şaft, 2. en sık %18,68 oranla oblik şaft kırığı
olmuştur. %13,59 oranında açık kırık, %7,81 oranında çoklu kırık, %25,71
oranında tendon sinir yaralanmaları görülmüştür.
Falanks kırığının tedavisinde tercih edilen yöntemlere bakıldığıda %82,24
hastada en sık K teli ile tespit, %11,71 hastada K teli ve serklaj tercih edilmiş, %3,16
hastada plak-vida tercih edilmiştir. %.1,32 hastada ise kemik greftine ihtiyaç
duyulmuştur.

Anahtar Sözcükler: falanks kırığı, etiyoloji, tedavi, travma

Abstract:
Hand fractures are one of the most common traumatic injuries encountered
in the human body. Phalangeal fractures accounts for approximately 10% of cases
seen in medical emergency departments or one-third of all hand injuries [1] Various
etiological factors, such as work-related accidents, physical assaults, traffic
accidents, home accidents, sports injuries and falls can lead to phalangeal fractures.
These etiological causes are directly related to the mechanism of the fracture,
influencing the choices of treatment.
In this study 750 phalangeal fracture patients who were operated at Prof. Dr.
Cemil Taşcıoğlu City Hospital Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery Clinic
between january 1, 2018 and january 1, 2023 were examined. Epidemiological
information, etiology, mechanism of injury and treatment methods were
retrospectively evaluated. The aim of this study was to identify high risk groups for
phalangeal fractures thus necessary precautions can be taken to prevent and lower
the risk for these fractures. Data obtained from this study can be used as a guide
while making the decision for the treatment of phalangeal fractures.
In our study, 743 patients who underwent surgery due to a phalanx fracture
were retrospectively examined. The ages of the patients range from 1 to 88, with a
mean age of 33.1. Of these patients, 19.25% are female, and 80.75% are male.
50.87% of the patients smoke, and 13.19% have diabetes mellitus.
Analyzing the occupations of patients with phalanx fractures, it is observed that
52.09% have jobs that involve manual labor. When examining the etiology of
phalanx fractures, falls are the most common cause with a rate of 36.47%, followed
by work-related accidents with 22.34%, and physical assault with 10.09%. When
investigating the mechanisms leading to the fractures, blunt trauma is the most
common at 56.66%, followed by cutting injuries at 21.13%, and crushing injuries at
18.71%. Phalanx fractures are most commonly seen in the winter season, accounting
for 33.24%.
An anatomical examination of the surgically treated phalanx fractures reveals
that the left hand and D5 (fifth digit) with a rate of 36.32% are the most common
locations. The most frequent fracture type is transverse shaft with a rate of 20%,
followed by oblique shaft fractures at 18.68%. Open fractures are observed in
13.59% of cases, multiple fractures in 7.81%, and tendon/nerve injuries in 25.71%.
Regarding the preferred methods in the treatment of phalanx fractures, K-
wire fixation is the most common choice in 82.24% of cases, followed by K-wire and
cerclage in 11.71%, and plate-screw fixation in 3.16%. Bone grafting is required in
1.32% of cases.

Keywords: phalangeal fracture, etiology, treatment, trauma