Epilepsi hastalarında psikosomatik tanı ve klinikle ilişkisi
Psychosomatic diagnosis and clinical relationship in epilepsy patients
Yazar: AYŞE TERZİ
Danışman: DOÇ. DR. HÜSEYİN GÜLEÇ ; DR. YASEMİN ŞIPKA KURTULMUŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Epilepsi = Epilepsy ; Psikosomatik tıp = Psychosomatic medicine ; Teşhis = Diagnosis ; Teşhis teknikleri ve prosedürleri = Diagnostic techniques and procedures ; Yaşam kalitesi = Quality of life

Özet:
Giriş ve Amaç: Epilepsi kişinin günlük yaşam aktivitelerini, işlevselliğini
bozan ve yaşam kalitesini ileri derecede etkileyen yaygın görülen kronik nörolojik bir
hastalıktır. Epilepsi psikiyatrik belirti ve/ya hastalıklarla çok sık birliktelik göstermesi
nedeniyle psikosomatik yaklaşım ile değerlendirilmesi önemli olabilir. Amacımız,
epilepsi tanılı hastalarda psikiyatrik yükü; psikosomatik bozukluk grubuna özgü
geliştirilmiş Psikosomatik Araştırmalar için Tanı Ölçütleri Görüşmesi (DCPR)
sınıflandırma sistemi ile aralarındaki farklılaşmayı anlamak için Mental Hastalıkların
Tanısal ve Sayımsal El Kitabı (DSM) ile değerlendirmektir. Ayrıca, psikosomatik
tanıların yaşam kalitesine etkisi üzerinden hastalık sürecine olan etkisini incelemektir.
Yöntem: Çalışma, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Nöroloji
Kliniği Epilepsi Özel Dal Polikliniği'ne başvurup epilepsi tanısı konmuş, ardı sıra 100
gönüllü hasta ile yürütüldü. Tüm katılımcılara yapılandırılmış DCPR ve SCID-I
görüşmesi yanı sıra Veri Toplama Formu ve Kısa Form (SF-36) uygulandı.
Bulgular: Epilepsi hastalarının DCPR ile %87'sine tanı konulurken, SCID
ile %82'sine tanı konuldu. DCPR ile değerlendirildiğinde; %52 aleksitimi, %44 tip A
davranış, %36 irritabilite, %35 hastalık inkarı, %35 kalıcı somatizasyon, %35
dirençsizlik, %22 psikiyatrik hastalığa ikincil somatik belirtiler, %18 konversiyon, %7
ölüm korkusu, %7 sağlık kaygısı ve %7 hastalık korkusu tanıları saptandı. SCID
görüşmesi sonrasında, epilepsi hastalarının %82'sinde psikiyatrik hastalık saptandı. En
sık psikiyatrik eştanılar depresyon (%37) ve distimi (%10) idi. SCID ile tanı konulan
hastaların %90.2'sine (n:74) DCPR ile de tanı konulurken, SCID ile tanı konulmayan
hastaların %72'sine (n:13) DCPR ile tanı konuldu. DCPR ile konulan tanıların, daha
fazla sayıdaki yaşam kalitesi alt ölçeğiyle ve daha güçlü ilişkili olduğu saptandı.
Sonuç: Epilepside psikiyatrik yükü DCPR sınıflandırma sistemi, DSM
sınıflandırmasına göre daha yüksek oranda saptamaktadır. DCPR görüşmesiyle elde
edilen bozukluklar yaşam kalitesiyle daha ilişkilidir.

Anahtar Kelimeler: Epilepsi, tanı sistemleri, DCPR, DSM, psikosomatik
tıp, yaşam kalitesi

Abstract:
Introduction and Objective: Epilepsy is a common chronic neurological
disorder that affects and disrupts a person's daily life activities, functioning, and
quality of life at an advanced stage. Since epilepsy is often associated with psychiatric
symptoms and / or diseases, it may be important to evaluate it with a psychosomatic
approach. The purpose of this study is to evaluate psychiatric burden in patients with
epilepsy, the Differential Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders
(DSM) in order to understand the differentiation between the Diagnostic Criteria for
Psychosomatic Researches (DCPR) classification system which is developed for
psychosomatic disorder group. Also to examine the effect of psychosomatic diagnoses
on the quality of life through effect on the disease process.
Method: This study was performed with 100 voluntary patients diagnosed
epilepsy who were admitted to Erenköy Psychiatry Hospital Neurology Clinic
Epilepsy Special Branch Policlinic. All participants were administered structured
DCPR and SCID-I interview, as well as Data Collection Form and Short Form (SF-
36).
Results: 87% of the epileptic patients were diagnosed with DCPR, and 82%
were diagnosed with SCID. When assessed by DCPR; 52% alexithymia, 44% type A
behavior, 36% irritability, 35% disease denial, 35% permanent somatization, 35%
demoralization, 22% somatic symptoms secondary to psychiatric disorder, 18%
conversion, 7% thanatophobia, 7% health anxiety, and 7% disease fobia diagnoses
were detected. Psychiatric disease was detected in 82% of epilepsy patients after SCID
interview. The most common psychiatric comorbidities were depression (37%) and
dysthymia (10%). While 90.2% (n:74) of the patients diagnosed with SCID were
diagnosed with DCPR, 72% of the patients not diagnosed with SCID were diagnosed
with DCPR. It was found that the diagnoses with DCPR were associated with a greater
number of quality of life subscales and stronger correlations.
Conclusion: The epilepsy psychiatric burden is determined by the DCPR
classification system, which is higher than the DSM classification. Disorders acquired
by DCPR interview are more related to quality of life.

Keywords: Epilepsy, diagnosis systems, DCPR, DSM, psychosomatic
medicine, quality of life