Farklı antrenman metodlarının güreşçilerin bazı fiziksel ve fizyolojik parametrelerine etkisi
The effect of different trainings methods on some physical and physiological parameters of wrestlers
Yazar: MUHSİN DURAN
Danışman: DOÇ. DR. İLHAN ŞEN
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Spor Sağlık Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Spor = Sports
Dizin: Antrenman = Training ; Fiziksel parametreler = Physical parameters ; Fizyolojik özellikler = Physiological properties ; Güreş = Wrestling ; Güreşçiler = Wrestlers ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen

Özet:
Amaç: Bu doktora tez çalışmasında, üç farklı antrenman metodunun güreşçilerin fiziksel ve fizyolojik özelliklerine etkilerini belirlemek ve karşılaştırılmak amaçlanmıştır. 
Materyal ve Metot: Yaşları 15-17 arasında değişen 37 güreşçi basit rastgele örneklem yöntemiyle Direnç (DG; n=12), Kalistenik (KG; n=12) ve Güreş (GG; n=13) olarak üçe ayrılmışlardır. Toplam 16 hafta süren çalışmada, gruplar haftada 4 gün antrenman yapmışlardır. DG ve KG Pazartesi ve Çarşamba günleri kendi antrenman programlarına ayrıca Cuma ve Cumartesi günleri GG ile birlikte güreş antrenmanlarına katılmışlardır. GG haftada 4 gün (Pazartesi, Çarşamba, Cuma ve Cumartesi) kendi antrenörleriyle güreş antrenmanlarını sürdürmüşlerdir. Her üç grupta yer alan sporcuların; boy vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, dinamik denge, esneklik, sürat, çeviklik, el kavrama, bacak ve sırt kuvveti, anaerobik güç, reaksiyon zamanı, maksimum oksijen hacmi ve vital kapasite ölçümleri ön ve son test olarak alınmıştır. Elde edilen bulgular SPSS İstatistik Paket Programında analiz edilmiş; tanımlayıcı istatistikler verilmiştir. Her üç grupta örneklem sayısı 30'un altında olmasına rağmen verilerin normalliği Shapiro-Wilk testi ile denenmiş ve normal dağılım olmadığı görülmüştür. Bağımlı iki örneklemin karşılaştırılmasında NonparametrikWilcoxon İşaretli Sıralar Testi, ikiden fazla bağımsız örneklemin karşılaştırmasında Non-Parametrik Kruskal Wallis (K IndependentSamples) testi kullanılmıştır. Farkın kaynağını belirlemek için Non Parametrikbağımsız iki örneklem Mann Whitney U testi ile çoklu karşılaştırmalar yapılmıştır. Anlam düzeyi p<0.05 ve güven aralığı % 95 olarak kabul edilmiştir. 
Bulgular: Çalışmadan elde edilen bulgulara göre; direnç antrenmanı güreşçilerin boy (Z=.3.002; p=.038;<.05) ve vücut kitle indeksine (Z=-2.269; p=0.23; <.05) anlamlı etki ederken kalistenik ve güreş antrenmanı; boy (Z=-2.836; p=.005;<.05; Z=-3.111; p=.002;<.05) ve vücut ağırlığına (Z=-2.669; p=.008; <.05; Z=-2.691; p=0.07; <.05) anlamlı etki etmiştir. Gruplararası karşılaştırmalarda dinamik denge (χ2= 15.886, p=000<.05) ve çeviklik (χ2=6.979; p=.031;<.05) puanlarında fark bulunmuştur. Anaerobik güç (χ2=12.940;p=.002<.05) gruplar arasında fark göstermiştir DG ve KG arasında etki benzerliği vardır. Kalistenik ve direnç antrenmanı sağ el görsel reaksiyon zamanı gelişiminde güreş antrenmanından daha etkilidir (χ2=8.922; p=.012;<.05) ama sol el görsel reaksiyon zamanı gelişiminde her üç antrenman yönteminin etkileri benzerdir.
Sonuç: Bu doktora tezinden elde edilen sonuçların genellenebilmesi için benzer bilimsel çalışmaların farklı antrenman sürelerinde ve sporcu gruplarında tasarlanması önerilmiştir.

Abstract:
Aim: In this doctoral dissertation study, it was aimed to figure out/and compare the effect of three different training methods on some physical and physiological parameters of wrestlers. 
Material and Method: The wrestlers, aged 15-17, divided into three groups as Resistance (RG; n=12), Calisthenics (CG; n=12), and Wrestling (WG; n=13) by simple random sampling method. All groups continued to train for 4 days a week. RG and CG participated in their own training programs on Mondays and Wednesdays and also wrestling trainings with WG on Fridays and Saturdays. WG continued their wrestling trainings with their coaches for 4 days (Monday, Wednesday, Friday, and Saturday) a week. Height, body weight, body mass index, dynamic balance, flexibility, velocity, agility; hand grip, leg, and back strength anaerobic power, reaction time, (VO2max), and vital capacity measurements of the athletes in all three groups were taken as pre- and post-test. The findings were analyzed in SPSS Statistical Package Program; descriptive statistics were given. Although the number of sample was below 30 in all three groups, the normality of the data was tested using the Shapiro-Wilk test and no normal distribution was found. The Wilcoxon Signed Rank nonparametric test was used for comparing two related samples and the Kruskal Wallis (K Independent Samples) nonparametric test was used for comparing more than two independent samples. Multiple independent comparisons were made to determine the source of the difference with nonparametric independent two-sample Mann Whitney U test. Meaning level was accepted as p <0.05 and confidence interval was 95%. 
Results: With respect to the results obtained from the study; resistance training significantly influenced the height (Z=.3.002; p=.038;<.05) and body mass index (Z=-2.269; p=0.23; <.05), while calisthenics and wrestling training significantly influenced the height (Z=-2.836; p=.005;<.05; Z=-3.111; p=.002;<.05) and body weight  (Z=-2.669; p=.008; <.05; Z=-2.691; p=0.07; <.05) of wrestlers. In group comparisons significant differences were exposed in dynamic balance (χ2= 15.886, p=000<.05) and agility (χ2=6.979; p=.031;<.05) in the RG and CG compared to the group performing WT. Anaerobic power (χ2=12.940; p=.002<.05) was significantly different between groups but there is a similarity of effect between RG and CG. Both calisthenics and resistance training are more effective than wrestling training in the development of right hand visual reaction time (χ2=8.922; p=.012;<.05), but the effects of all three training methods are similar in the left hand visual reaction time development. 
Conclusion: It is proposed that similar scientific studies be designed in different training periods and in athletic groups in order to generalize the results obtained from this doctoral thesis.