Dirençli epilepsi gelişiminde risk faktörlerinin değerlendirilmesi
The evaluation of risk factors  on intractable epilepsia improvement
Yazar: RAMAZAN DENİZ ORAL
Danışman: PROF. DR. MUZAFFER POLAT
Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Epilepsi = Epilepsy ; Prognoz = Prognosis ; Risk faktörleri = Risk factors ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; Çocuklar = Children ; İlaçlara direnç = Drug resistance

Özet:
Dirençli epilepsi, izlemlerinde iki veya daha fazla uygun antiepileptik ilacı tek tek veya birlikte kullanmasına ve etkin serum seviyesinde almasına rağmen üç ay nöbetsiz dönemi olmayan, ortalama her ay bir nöbet geçiren hastalar için yapılan tanımlamadır.
Dirençli epilepsili hastalarda, uygun antiepileptik tedaviye rağmen nöbetlerinin devam etmesi, çocuklarda önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Bu durum çocuk ve ailenin yaşam kalitesini düşürmekte ve ülke ekonomisi içinde büyük bir yük oluşturmaktadır. Her ne kadar günümüzde epilepsi gelişimini tam anlamıyla önlemek mümkün olmasa da dirençli epilepside rol alan risk faktörlerinin erken saptanması, bunlara yönelik koruyucu tedbirlerin alınması ve alternatif tedavi yöntemlerinin geliştirilmesi önemlidir.
Çalışmamızda dirençli epilepsili hastalardaki risk faktörlerini saptamak amacıyla, Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji Bilim Dalı Polikliniğinde 01.01.2010–31.12.2015 tarihleri arasında nöbet geçirme nedeni ile başvuran 2200 hastanın dosyalarındaki bilgiler incelendi. En az bir yıl düzenli takibe gelen 61'i dirençli ve 180'i dirençli olmayan olmak üzere toplam 241 epilepsili hasta çalışmaya dâhil edildi. Hastalarınyaş aralığına bakıldığında; bu dağılım 1 ile 18 yaş arasında değişmekte olup yaş ortalaması 7.13±(4.47) olarak saptandı. Dirençli epilepsili grubun yaş ortalaması 7.00±(4.36) iken, dirençli olmayan epilepsili grubun yaş ortalaması 7.18 (±4.51) olarak bulundu. Tüm hastaların cinsiyetlerine göre dağılımına bakıldığında, vakaların 111'i kız (%46.1), 130'u erkek (%53.9) çocuktan oluşmaktaydı. Dirençli epilepsili hastaların 35 i erkek (%57.4) 26'sı kız (%42.6) dı. Dirençli olmayan epilepsili hastaların ise 95 i erkek (%52.8) 85 i kız (%47.2) idi. Çalışmamızda, risk faktörleri açısından, her iki grubun karşılaştırılmasında elde edilen sonuçlarda ilk nöbet başlama yaşının dirençli grupta 0-1 yaş aralığında daha fazla görüldüğü, asfiktik doğumun, yenidoğan döneminde yoğun bakımda yatış öyküsü varlığının, nörolojik muayenede

patoloji varlığı, ebeveynlerde akraba evliliği öyküsü, mental motor gelişim geriliği, EEG de ve kranial MRI da patoloji varlığının dirençli epilepsi gelişimini, literatür bilgilerine de paralel olarak artırdığı saptanmıştır. İlk nöbet tipinin diğer çalışmalara bakıldığında da farklılık gösterdiğini, en sık nöbet tipinin çalışmamızda parsiyel tipte olduğunu saptadık. Cinsiyet farkı, prematürite varlığı ve ailede nöbet öyküsü varlığının dirençli epilepsi gelişimini artırmadığını bulduk. Epileptik ensefalopatilerin dirençli epilepsili grupta yüksek oranda bulunmasınıda (%45.9) dikkat çekici bir risk faktörü olarak belirledik.
Epilepsi takibinde de bu risk faktörlerin varlığı dikkatle sorgulanmalıdır. Her ne kadar epilepsi gelişimi durdurulamasa da, başlangıçta uygun olmayan ve gecikmiş tedavi epilepside direnci arttıracağından risk faktörleri saptanan hastalar çocuk nöroloji bölümüne, yakın takip ve tedavi amacıyla yönlendirilmelidir. Dirençli epilepsi için risk faktörleri taşıyan hastalarda yapılacak daha ileri çalışmalar epileptogenezin daha iyi anlaşılmasına ve yeni tedavi seçeneklerin sunulmasını sağlayacaktır.

Abstract:
Definition of Intractable epilepsia is that the children were followed for epilepsia for to years and they were given three or more antiepileptic in combination or separately. However; although effective serum concentration was achieved, they had seizures in three months and they who have least one seizure in every month were accepted as intractable epilepsia patients. Family life quality and quality of children is reduced by this situation also economic of the Turkey is responsible againts the situation. Even if in today's world improvement of epilepsia can not be prevented, the risk factors will be diagnose early and it is too significant that the protective precations can be taken immediately, besides, alternative treatments can be developed by experts.
The aim of this study was to define the risk factors of the intractable epilepsia patients who admitted to Celal Bayar University of Medicine Department Pediatric Neurology Policlinic between 01.01.2010 and 31.12.2015
The data were obtained from the records of the epilepsia patients who were followed up at least for one year in the Celal Bayar University of Medicine Department Pediatric Neurology Policlinic between 01.01.2010 and 31.12.2015
Two patient group such as intractable group and who are not intractable were included in the study. There were total 2200 patients whom 61 were in intractable group, 180 were in group who are not intractable. There were 111 female (%46,1),130 male (%53,9). While the average age of intractable epilepsia group is 7.00 (± 4,36), the average age of the group who are not intractable epilepsia is 7.18 (± 4.51). The epilepsia diagnosis of the patient were 1-18 years (mean 7.13 (± 4.47). When we study observe in terms of risk factors, according to both of two group, starting to first seizures ages is more prevalent between age of 0-1 years. 35 (%57,4) male who are intractable epilepsia, 26 (%42,6) female who are intractable epilepsia. While 95 (%52,8)
95
male who are not intractable epilepsia, 85 (%47,2) female who are not intractable epilepsia.
The existence of this risk factors should be checked attentively. Even if improvement epilepsia can not be prevented by experts, epileptic children ought to be directed to Pediatric Neurology Policlinic for following and treatment. Experts should study over patients who have risk in terms of intractable epilepsia. These provide experts to recognize epileptogenesis and develope new treatments.