Lateral epikondilit tedavisinde kullanılan iki farklı splintin klinik ve ultrasonografik olarak etkinliğinin karşılaştırılması: Prospektif randomize kontrollü bir çalışma
Clinical and ultrasonographic effectiveness of two different splints used in the treatment of lateral epicondylitis: A prospective randomized controlled study
Yazar: KADİR SONGÜR
Danışman: DOÇ. BANU DİLEK
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Ateller = Splints ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies ; Sargılar = Bandages ; Tenis dirseği = Tennis elbow ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı lateral epikondilit tedavisinde kullanılan iki farklı splint olan lateral epikondilit bandı (LEB) ve el bilek ekstansör splintinin (EBES) klinik ve ultrasonografik olarak etkinliğinin karşılaştırılmasıdır.
Materyal ve Metod: Çalışmaya Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı polikliniğine subakut dönemde (<12 hafta) başvuran, klinik ile ultrasonografik bulgular neticesinde unilateral lateral epikondilit tanısı alan 159 hasta alındı. Üç gruba randomize edilen hastalardan birinci gruba LEB (n=53) ve ikinci gruba EBES (n=53) 6 hafta süreyle verildi. Üçüncü gruptaki hastalar ise bekle-ve-gör yaklaşımıyla (n=53) 6 hafta boyunca izlendi. Tüm hastalar tedavi öncesi, tedavi sonrası 3. hafta ve tedavi sonrası 6. haftada değerlendirildi. Değerlendirme parametreleri olarak hastaların demografik özellikleri, ağrı için istirahat, gece ve hareket sırasındaki vizüel analog skala (VAS) skorları, ağrı duyarlılığı için algometrik ölçümleri, el kavrama kuvveti için dinamometrik ölçümleri, fonksiyonel durum için Hasta Bazlı Tenisçi Dirseği Değerlendirmesi (PRTEE) skorları, analjezik kullanım sıklığı, splint kullanım memnuniyeti ve ultrasonografik değişiklikler için kapitellar ile radiokapitellar bölge maksimum tendon kalınlığı ölçümleri ve total ultrasonografi (USG) skalası skoru (hipoekojenite, neovaskülarite, heterojenite, kemik anormalliği) kullanıldı. Primer sonlanım noktası olarak 6. hafta USG değerlendirme parametreleri (maksimum tendon kalınlığı ve total ultrasonografi skalası skoru); sekonder sonlanım noktaları olarak 6. hafta PRTEE skorları, VAS skoru, el kavrama kuvveti ve ağrı duyarlılığı ölçümleri olarak belirlenmiştir.
Bulgular: Çalışmaya katılan 159 (94 kadın ve 65 erkek) hastanın yaş ve semptom süresinin ortalama±standart sapmaları sırasıyla 46,86 ± 8,63 yıl ve 1,91 ± 0,84 ay idi. Gruplar arasında yaş, vücut kitle indeksi, atak öyküsü, dominant ve etkilenen taraf açısından anlamlı fark yoktu (p>0.05). Cinsiyet açısından gruplar arası anlamlı farklar mevcut olup EBES grubunda kadın hasta sayısı LEB grubuna göre anlamlı olarak daha fazlaydı (p<0.05). Bekle-Gör grubunda diğer gruplara göre tekrarlı aktivite oranı ve travma öyküsü varlığı daha yüksekti (p<0.05). Hastaların semptom süresi LEB grubunda Bekle-Gör grubuna göre anlamlı olarak daha uzundu (p<0.05). Hastaların 6 haftalık takipleri sonucunda algometrik ölçümleri, VAS ve PRTEE skorlarında LEB ve EBES gruplarının Bekle-Gör grubuna göre üstünlüğü gösterilirken (p<0.05), maksimum tendon kalınlığı ölçümleri ve total USG skalası skorlarında üstünlüğü gösterilememiştir (p>0.05). Total USG skalası alt parametrelerinden yalnızca hipoekojenite skoru 6. haftada LEB grubunda Bekle-Gör grubuna göre anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.05). Ayrıca el kavrama kuvveti ölçümleri ve memnuniyet değerlendirmesinde LEB grubunun EBES
grubuna göre üstünlüğü saptandı (p<0.05). Bekle-Gör grubunda oral parasetamol tedavisi ihtiyacı her iki splint grubuna göre anlamlı olarak fazlaydı (p<0.05).
Sonuç: Çalışmamızda her iki splintin (LEB ve EBES) 6 haftalık kullanımı ile subakut evre lateral epikondilit tedavisinde etkili yöntemler olduğu gösterilmiştir. LEB ve EBES'nin ağrı, fonksiyonel durum ve ağrı duyarlılığı ölçümlerine olan etkileri bekle-ve-gör yöntemine göre üstün olduğu gösterilirken, maksimum tendon kalınlığı ölçümleri ve total USG skalası skoru bakımından hipoekojenite skoru hariç üstünlüğü gösterilememiştir. Bununla birlikte LEB'nın EBES'e göre el kavrama kuvvetini ve memnuniyeti daha olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir.
Anahtar kelimeler: Lateral epikondilit, lateral epikondilit bandı, el bilek ekstansör splinti, ultrasonografi

Abstract:
Introduction: This study aims to compare the clinical and ultrasonographic efficacy of two splints, lateral epicondylitis band (LEB) and wrist extensor splint (WES), used in the treatment of lateral epicondylitis.
Material and Methods: In this study, 159 patients diagnosed with unilateral epicondylitis because of clinical and ultrasonographic findings who applied to the outpatient clinic of Dokuz Eylul University Faculty of Medicine, Department of Physical Medicine and Rehabilitation in the subacute period (<12 weeks) were included. Of the patients randomized to three groups, WES (n=53) was given to the first group and WES (n=53) to the second group for 6 weeks. The patients in the third group were followed for 6 weeks with a wait-and-see approach (n=53). All patients were evaluated before treatment, at 3 weeks after treatment, and at 6 weeks after treatment. Demographic characteristics of patients, visual analog scale (VAS) scores at rest, night, and movement for pain, algometric measurements for pain sensitivity, dynamometric measurements for hand grip strength, Patient-Rated Tennis Elbow Evaluation (PRTEE) scores for functional status, frequency of analgesic use, evaluation of satisfaction with splint use, capitellar-radiocapitellar region maximum tendon thickness measurements, and total ultrasonography (US) scale score (hypoechogenicity, neovascularity, heterogeneity, bone abnormality) were used as patient evaluation parameters. US evaluation parameters at the 6th week (maximum tendon thickness and total ultrasonography scale score) were described as the primary outcome measure and secondary outcome measures were determined as 6th-week
PRTEE scores, VAS score, hand grip strength, and pain sensitivity measures.
Results: The mean ± standard deviations of age and symptom duration of 159 (94 female and 65 male) patients included in the study were 46.86 ± 8.63 years and 1.91 ± 0.84 months, respectively. There was no significant difference between the groups concerning age, body mass index, history of attack, and dominant or affected side (p>0.05). There were significant differences between the groups for gender, and the number of female patients in the WES group was significantly higher than in the LEB group (p<0.05). The rate of repetitive activity and the presence of a history of trauma were higher in the Wait-and-See group compared to the other groups (p<0.05). The symptom duration of the patients was significantly longer in the LEB group than in the Wait-and-See group (p<0.05). As a result of the 6-week follow-up of the patients, the superiority of the LEB and WES groups over the Wait-and-See group was demonstrated in algometric measurements, VAS, and PRTEE scores (p<0.05), while no superiority was demonstrated in maximum tendon thickness measurements and total US scale scores (p>0.05). Only the hypoechogenicity score, among the sub-parameters of the total US scale, was significantly lower in the LEB group in the 6th week compared to the Wait-and-See group (p<0.05). In addition, the LEB group was found to be superior to the WES group in hand grip strength measurements and evaluation of satisfaction (p<0.05). The necessity for oral paracetamol treatment was significantly higher in the Wait-and-See group than in both splint groups (p<0.05).
Conclusion: In our study, using 6 weeks of both splints (LEB and WES) is an effective method for the treatment of subacute stage lateral epicondylitis. While the effects of LEB and WES on pain, functional status, and pain sensitivity measurements were superior to the wait-and-see method, no superiority could be demonstrated in maximum tendon thickness measurements and total US scale score, except for the hypoechogenicity score. However, it has been determined that LEB has a more positive effect on hand grip strength and patient satisfaction than WES.
Keywords: Lateral epicondylitis, lateral epicondylitis band, wrist extensor splint, ultrasonography