Pseudomonas aeruginosa izolatlarında virulans faktörlerinin fenotipik ve genotipik yöntemlerle araştırılması
Investigation of virulence factors in Pseudomonas aeruginosa isolates by phenotypic and genotypic methods
Yazar: ERHAN ÖZSOY
Danışman: DOÇ. DR. UMUT SAFİYE ŞAY COŞKUN
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı / Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases ; Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Pseudomonas aeruginosa = Pseudomonas aeruginosa

Özet:
Pseudomonas aeruginosa (P. aeruginosa) aerob, sporsuz, hareketli, düz veya hafif kıvrımlı, 42 C°de üreyebilen Gram negatif basildir. P. aeruginosa; son yıllarda artan insidansı, ürettiği virülans faktörlerinin çeşitliliği ve sürekli yükselen antibiyotik direnç oranlarıyla sık rastlanan, mortalite ve morbiditesi yüksek, tedavisi güç enfeksiyonların etkenidir. P. aeruginosa patogenezinde rol alan virülans faktörleri olan hücre dışı pek çok faktör görev almaktadır. Bu virülans faktörlerinin patogenezdeki temel mekanizmaları anlamak ve her birinin tedaviyi nasıl etkilediği ya da terapotik bir ajan olarak kullanılabileceğini araştıran çalışmalar önemlidir. Bu çalışmadaki amacımız P. aeruginosa suşlarının direnç durumunu ve virulans faktörlerinin araştırılmasıdır. Bu çalışmaya Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, Mikrobiyoloji Laboratuvarı'nda hastalara (n:80)  ait örneklerden izole edilen ve P.aeruginosa olarak tanımlanan suşlar çalışmaya dahil edildi. 
Örneklerin gönderildiği kliniklere göre dağılımına bakıldığında izolatların en çok Göğüs Hastalıkları Servisinden  (%13), Dahiliye Servisinden (%12) ve Kardiyoloji Yoğun bakım (%10) en az ise Anestezi Yoğun bakımdan  (%1), Cerrahi Onkolojisinden  (%1) ve Üroloji Servisinden  (%1) gelen örneklerden üretildiği saptanmıştır. P. aeruginosa izolatlarının 35'inin (%43.8) balgam, 19'unun (%23.8) yara,17'sinin (21,3) idrar,  7'sinin (%8,8) kan, 1'inin (%1) steril vücut sıvısı ve 1'inin (%1) burun örneklerinden izole edildiği görülmüştür. P. aeruginosa izolatlarının en çok piperasilin-tazobaktam (%65) en az ise tobramisin (%6) ve amikasin'e (%6) karşı dirençli oldukları tespit edilmiştir. P. aeruginosa izolatlarının üretilmiş olduğu örnekler ile izolatların antibiyotiklere karşı direnci arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p≥0,05). P. aeruginosa izolatlarının %81.3'ünün ekzotoksin A , % 30'unun eksoenzim S, %32.5'inin fosfolipaz C,  %42.5'inin elastaz üretttiği saptanmıştır. İzolatların %70.4'ünün hareketli olduğu, %33.9'unun pyosyanin, %41,3'inin pyoverdin, %1,8'nin pyoverdin ürettiği %8,9'unun ise pigmentasyon özelliğinin olmadığı saptanmıştır.  P. aeruginosa izolatlarının üretildiği örnekler ve virülans faktörleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir (p≥0,05).  Ayrıca antibiyotik direnci ile virülans faktörlerinin varlığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p>0.005).  
P.aeruginosa virulansı oldukça yüksek non-fermenter bir bakteri olup toplum kökenli enfeksiyonlara, özellikle immün sistemi zayıf hastalarda, birçok hastane kaynaklı infeksiyona neden olması ve giderek artan antibiyotik direnci ile dikkat çeken bir patojendir. Antibiyotik direnç durumunun ve enfeksiyonun seyrini değiştirme potansiyeli olan virülans faktörlerinin sıklığının incelenmesinin, bu mekanizmalar bütününü hedef alabilecek olası farklı terapotik uygulamalara temel oluşturması açısında faydalı olacağını düşünmekteyiz.

Abstract:
Pseudomonas aeruginosa (P. aeruginosa) aerob have been Gram-negative bacilli that can produce at 42° C without spores, motile, straight or slightly curved. P. aeruginosa has high mortality and morbidity, which has been common with its increasing incidence in recent years, the variety of virulence factors that have been the cause of difficult-to-treat infections and the constantly rising antibiotic resistance rates. Many extracellular factors that are virulence factors that has played a role in pseudomonasaeruginosapathogenesis. These virulence factors have been important in understanding the basic mechanisms in the pathogenesis and studies investigating how each affects treatment or can be used as a therapeutic agent.In this study our aim has been to investigate the resistance status of P. aeruginosa strains and virulence factors. Identified as P.aeruginosa in the Microbiology Laboratory of Tokat Gaziosmanpaşa University Medical Faculty Hospital and isolated from patient samples has been included in this study. (n:80)  
According to the samples which have been sent to clinics considering its distribution the isolates have been mostly from Chest Diseases Service (13%), Internal Medicine Service (12%) and Cardiology Intensive Care (10%) and at least Anesthesia Intensive Care (1%), Surgical Oncology (1%) and it has been determined that it has been produced from samples (1%) from the urology service. P. aeruginosa isolates have been determined to be most resistant to piperacillin-tazobactam (65%) and least to tobramycin (6%) and amikacin (6%). Any statistically significant relationship has not been determined between the samples from which P. aeruginosa isolates were produced and the resistance of the isolates against antibiotics. (p≥0,05). It has been determined that 81.3% of P. aeruginosaisolates produced Tox A, 30% of Exo S, 32.5% of PLC, 30% of Exo S, 42.5% Las B. It has been determined that 70.4% of the isolates were mobile, 33.9% produced pyocyanin, 41.3% of pyoverdin, 1.8% of pyoverdin but 8.9% of have not had pigmentation feature. Moreover, there has not been detected statistically significant difference between antibiotic resistance and the presence of virulence factors (p>0.005). P.aeruginosa virulanns have been highly non-fermenting bacteria that cause community-acquired infections and have been a notable pathogen, especially in patients with weak immune systems, with increased antibiotic resistance and many hospital-acquired infections. We think that examining the antibiotic resistance status and the frequency of virulence factors that have the potential to change the course of the infection will be useful in terms of providing the basis for possible different therapeutic applications that can target these mechanisms.