2020-2021 yılları arasında travma nedeni ile başvuran 15 yaş ve üstü olguların mağdur profili açısından değerlendirilmesi
Evaluation of victim profiles aged 15 and over who applied due to trauma between 2020-2021
Yazar: SELİN ÇABUK
Danışman: PROF. DR. SÜLEYMAN SERHAT GÜRPINAR
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine
Dizin: Adli bilimler = Forensic sciences ; Duygusal istismar = Emotional abuse ; Epigenez-genetik = Epigenesis-genetic ; Mağdur = Wronged ; Psikolojik istismar = Psychological maltreatment ; Psikolojik travma = Psychological trauma ; Reviktimizasyon = Revictimization ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı-cinsel = Child abuse-sexual ; Çocukluk çağı travmaları = Childhood traumas

Özet:
Amaç: Bu çalışmada 1 Ocak 2020 – 15 Nisan 2021 tarihleri arasında Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalına yaşadığı bir travma nedeni ile başvuran hastalar değerlendirerek mağdur profilini oluşturan etkenlerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 1 Ocak 2020 – 15 Nisan 2021 tarihleri arasında Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalına yaşadığı bir travma nedeni ile başvuran hastalar geriye dönük inceleme ile belirlenerek telefonla aranmış ve çalışma hakkında bilgilendirme yapıldıktan sonra Anabilim Dalımıza davet edilmiştir. Çalışmaya katılmaya onam veren gönüllülere yaş, cinsiyet, medeni hal, eğitim durumu, aylık gelir, yaşama ortamı, alkol, sigara kullanımı olup olmadığı, yaşama ortamı, doğum öyküsü, tıbbi öyküsü, anne-babalarında alkol ve sigara kullanımı olup olmadığı, anne-baba ve 3 kuşak önceye kadar 2 ve 3. dereceden akrabalar da dahil olmak üzere psikiyatrik rahatsızlık/intihar girişimi/travma (doğal afet, yangın, patlama, trafik kazası, iş kazası, zehirlenme, saldırı, psikolojik şiddet vs.) yaşamış bir aile bireyi olup olmadığı, kendisinin bu travma çeşitlerinden birine maruz kalıp kalmadığı, bilinen ek psikiyatrik hastalığı olup olmadığı, olumsuz ev ortamı yaşantısı olup olmadığı şeklindeki sosyodemografik özellikleri ortaya koyan anket ve Beck Anksiyete ve Depresyon ölçekleri uygulanmış, bulgular literatür ışığında incelenip mağdur profili değerlendirilmiştir.
Çalışmamız prospektif bir çalışma olup istatistiksel karşılaştırmalarda Pearson ki-kare, T testi, Varyans Analizi, Kruskal Wallis, Mann Whitney U, Binary Lojistik Regresyonu testleri  kullanılmıştır. 
Bulgular: Elde edilen verilere göre; düzenli alkol kullanımı, ailede psikiyatrik hastalık, ailede intihar girişimi bulunan birey varlığı, ailede geçmiş travma, evde doğum, psikiyatrik hastalık, istenmeyen cinsel eylem maruziyeti ve olumsuz ev ortamının tekrarlayan travmalar için risk faktörü olduğu,
Travmaya maruz kalan kişilerin depresyon ve anksiyete ölçek puan ortalamalarının travma maruziyeti olmayan kişilerden istatistiksel anlamlılıkta yüksek bulunduğu saptanmıştır.
Sonuç: Tekrarlayan şiddete maruz kalan insanlar genelde; önceki jenerasyonlarından gelen genetik yükler, annelerinin gebeliği sırasında yaşadığı psiko-fizyolojik düzensizlikler, kendi çocukluk, ergenlik dönemlerinde ve yetişkinliklerinde yaşadıkları sorunlara bağlı olarak suçluluk ve utanç duyguları taşırlar. 
Söz konusu suçluluk ve utanç duyguları bilinçdışı süreçlerle oluştuğundan ve kendi farkındalıkları olmadığı için tedavi planlaması ve yöntemlerine de defans gösterebilirler. Alanda mağdurlarla çalışan doktorlar, yardımcı sağlık çalışanları, sosyal destek çalışmacıları, avukatlar, savcılar ve hakimler de mağdur profili farkındalığında olmazlarsa şiddet mağdurunu gereken tedavi ve rehabilitasyon süreçlerine yönlendirmekte ihmal gösterebilirler.
Alanda çalışanlar mağdurların kendi psikoloji ve fizyolojilerindeki hangi mekanizmalarla saldırganların hedefi durumuna geldiklerini kavradığında onları tedaviye yönlendirme süreçlerini önemseyecek ve mağduriyetlerinin tekrarlanmasını önlemeye katkıda bulunacaktır.

Anahtar Kelimeler: Tekrarlayan mağduriyet, mağdur profili, epigenetik, çocukluk çağı kötü muamelesi, travma

Abstract:
Evaluation of Victim Profiles Aged 15 and over Who Applied due to Trauma Between 2020-2021

Objective: The aim of this study is to reveal the factors that identify the victim profiles by evaluating the patients who applied to the Forensic Medicine Department of Süleyman Demirel University Faculty of Medicine between January 1, 2020 and April 15, 2021 due to a trauma.
Materials and Methodology: In our study, patients who applied to the Forensic Medicine Department of Süleyman Demirel University Faculty of Medicine between January 1, 2020 and April 15, 2021 were identified by retrospective analysis. Subjects were called by phone, informed about the study and invited to the Department.  Information regarding age, gender, marrital status, educational status, monthly income, living environment, alcohol consumption, smoking, living environment, birth history, medical history, alcohol and cigarette habits of parents, consent of parents to participate in the study and family members with psychiatric illness/suicide attempt/trauma (natural disaster, fire, explosion, traffic accident, work accident, poisoning, assault, psychological violence, etc.), including 2nd and 3rd degree relatives, up to 3 generations ago was collected. A questionnaire and Beck Anxiety & Depression scales were applied to reveal the sociodemographic characteristics such as whether there was any trauma, the subjects' exposure to one of these types of trauma, whether she/he had any known additional psychiatric illness, whether she/he had a negative home environment. The findings were then examined in the light of the literature and the victim profile evaluations.
 Our study is a prospective study and Pearson chi-square, T test, Analysis of Variance, Kruskal Wallis, Mann Whitney U, Binary Logistic Regression tests were used for statistical comparisons.
Results: According to the data obtained; regular alcohol use, family history of psychiatric illness, family history of suicide attempt, family history of trauma, birth at home, psychiatric illness, exposure to sexual harrassment and negative home environment are risk factors for recurrent traumas. It was determined that the depression and anxiety scale mean scores of people exposed to trauma were statistically significantly higher than those who were not exposed.
Conclusion: Subjects who carry feelings of guilt and shame due to genetic burdens from their previous generations, psycho-physiological disorders experienced by their mothers during pregnancy, and subjects with problemmatic childhood, adolescence and adulthood experience are more prone to being exposed to repeated violence. Since these feelings of guilt and shame are formed by unconscious processes and the subjects are not self-aware, they may also resist treatment planning and methods.  Doctors, allied health workers, social support workers, lawyers, prosecutors and judges working with victims in the field may also neglect to direct the victims of violence to the necessary treatment and rehabilitation processes if they are not aware of the victim profile. Should the researchers and practitioners in this field figure out the mechanisms in the victims' psychology that become the target of the aggressors, they will pay more attention to the process and direct the subjects to treatment and will contribute to preventing the repetition of their traumas and thus grievances.

Keywords: Repetitive victimization, victim profile, epigenetic, childhood maltreatment, trauma