Psödotümör serebri tanılı hastalara uygulanan lumboperitoneal şant ameliyatlarının uzun süreli sonuçlarının incelenmesi
Examination of long-term results of lumboperitoneal shunt surgery applied to patients with pseudotumor cerebri
Yazar: RASİM KHOJAYEV
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HALİL ULUTABANCA
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroşirürji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Lumboperitoneal şant = Lumboperitoneal shunt ; Papilödem = Papilledema ; Pseudotümör cerebri = Pseudotumor cerebri ; Serebrospinal sıvı = Cerebrospinal fluid ; İntrakraniyal basınç = Intracranial pressure

Özet:
Giriş ve Amaç: Psödotümör serebri hidrosefali, intrakranial kitle, enfeksiyon veya yapısal lezyon olmaksızın, normal fizyolojik BOS bileşimi zemininde artmış intrakranial basınç semptom ve bulguları ile karakterize bir sendromdur. Görme kaybı PTS'nin en önemli komplikasyonudur.
PTS'de akut veya hızlı ilerleyen şiddetli optik nöropati varlığı veya medikal tedavi başarısızlığı durumunda cerrahi tedavi yöntemi seçilmektedir. En yaygın kullanılan cerrahi tedavi yöntemi ise lumboperitoneal şant takılmasıdır. 
Bu retrospektif çalışmada PTS nedeniyle lumboperitoneal şant takılan hastalarda ameliyat sonrası dönemde baş ağrısı, papilödem ve görme alanı gibi sepmptom ve bulgularda düzelme olup olmadığı, şant enfeksiyonu, tıkanması, kopması ve malpozisyonundan dolayı şantın revizyon ihtiyacı olup olmadığının araştırılması ve literatür ışığı altında değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya PTS tanısı alan ve lumboperitoneal şant takılan, 18 yaş üstü, en az 6 ay takibi toplam 39 hasta dahil edildi. Olguların baş ağrı semptomları Vizüel Analog Skala kullanılarak derecelendirildi. Hastaların kilo durumu vücut kitle indeksine göre belirlendi. Bu çalışmada, lumboperitoneal şant takıldıktan sonra hastanın semptom ve bulgularında düzelme olup olmadığı, lumboperitoneal şantın uzun dönemde revizyon ihtiyacının olup olmaması ve revizyon endikasyonları incelenerek istatistiksel yöntemlerle analiz edildi. 
Bulgular: Bu çalışmada baş ağrısı ve papilödemin PTS'nin en sık görülen klinik semptom ve bulgusu olduğu görüldü. Ameliyat endikasyonları medikal tedaviye dirençli baş ağrısı ve ilerleyici görme kaybı idi. Lumboperitoneal şant takıldıktan sonra hastaların klinik semptom ve bulgularında anlamlı düzelme kaydedildi. 
Şant revizyonlarının en sık nedeni şant tıkanmasıydı (%53.3). Bunu sırasıyla şant kopması (%46.7) ve şant malpozisyonu (%40 ) takip etti. Olgularımızda şant enfeksiyonu ise hiç görülmedi.
Sonuç: Komplikasyon oranlarına rağmen, lumboperitoneal şantların PTS ile ilişkili inatçı baş ağrılarının ve görme kaybının tedavisinde son derece etkili olduğu ve yerleştirilmesinden yıllar sonra bile hastaların büyük çoğunluğunda klinik semptom ve bulgularında iyileşme sağlamaya devam ettiği görülmektedir.
Anahtar kelimeler: Psödotümör serebri, lumboperitoneal şant, papilödem

Abstract:
Introduction and objective: Pseudotumor cerebri hydrocephalus is a syndrome characterized by signs and symptoms of increased intracranial pressure on the basis of normal physiological CSF composition, without an intracranial mass, infection or structural lesion. Vision loss is the most important complication of PTS.
In the presence of acute or rapidly progressive severe optic neuropathy or medical treatment failure in PTS, surgical treatment is preferred. The most commonly used surgical treatment method is lumboperitoneal shunt insertion.
In this retrospective study, it was aimed to investigate whether there is improvement in symptoms and findings such as headache, papilledema and visual field in the postoperative period in patients with lumboperitoneal shunt insertion due to PTS, and whether the shunt needs revision due to shunt infection, occlusion, rupture and malposition, and to evaluate it in the light of the literature.
Material and Method: A total of 39 patients who were diagnosed with PTS and had a lumboperitoneal shunt, over the age of 18, followed up for at least 6 months, were included in the study. Headache symptoms of the cases were graded using the Visual Analogue Scale. The weight status of the patients was determined according to the body mass index. In this study, whether the patient's symptoms and signs improved after the lumboperitoneal shunt was placed, whether the lumboperitoneal shunt needed revision in the long term, and revision indications were analyzed using statistical methods.
Results: In this study, headache and papilledema were found to be the most common clinical symptoms and signs of PTS. Indications for surgery were headache resistant to medical therapy and progressive vision loss. After the lumboperitoneal shunt was placed, a significant improvement was noted in the clinical symptoms and findings of the patients.
The most common reason for shunt revisions was shunt occlusion (53.3%). This was followed by shunt rupture (46.7%) and shunt malposition (40%). Shunt infection was never seen in our cases.
Conclusion: Despite the complication rates, it is seen that lumboperitoneal shunts are highly effective in the treatment of persistent headaches and vision loss associated with PTS and continue to improve clinical symptoms and findings in the majority of patients even years after their placement.
Keywords: Pseudotumor cerebri, lumboperitoneal shunt, papilledema