Sıçanda oluşturulan periferik sinir yaralanması modelinde skar önleyici ajanların periferik sinir iyileşmesi üzerindeki etkilerinin deneysel incelenmesi
The experimental investigation of the effects of scar preventing agents on peripheral nerve healing in a rat peripheral nerve injury model
Yazar: SONER KARAALİ
Danışman: PROF. DR. RİFAT ATİLLA ARINCI
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Hyalüronik asit = Hyaluronic acid ; Periferik sinir hasarları = Peripheral nerve injuries ; Skar = Cicatrix ; Sıçanlar = Rats ; Traneksamik asit = Tranexamic acid ; Yara iyileşmesi = Wound healing ; Yaralanmalar-sinir sistemi = Trauma-nervous system ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Giriş: Periferik sinir yaralanmalarından sonra sinir hücresinde gözlenen değişiklikleri inceleyen ve rejenerasyonun geliştirilmesi için yeni yöntemler tanımlamayı amaçlayan çok sayıda deneysel çalışma olmasına rağmen, sinir yaralanmaları önemli bir sorun olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada, hyalüronik asit ve traneksamik asidin sinir iyileşmesinde etkinliklerini araştırmak amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Cerrahi işlemler için 18 adet Wistar tipi dişi sıçan kullanıldı. Ketamin anestezisi kullanılarak, sağ arka ekstremitede çalışıldı. Grup 1' de sağ siyatik sinir makas ile transeke edilerek primer olarak epinöral sütürlerle onarıldı. Grup 2' de siyatik sinir transeksiyonu ve epinöral onarım sonrası hyalüronik asit uygulandı. Grup 3' te siyatik sinir transeksiyonu ve epinöral onarım sonrası hyalüronik asit ve traneksamik asit kombine olarak uygulandı. 
Postoperatif 4. hafta sonunda deneklere bir takım analizler uygulandı. Fonksiyonel test olarak deneklere siyatik fonksiyon indeks (SFİ) ve EMG uygulandı. Denekler daha sonra sakrifiye edilerek ıslak gastrokinemius kası ağırlıkları ölçüldü. Transeke edilmiş siyatik sinirlerin proksimal ve distallerinden kesitler alınıp mikroskopik inceleme yapıldı. 
Bulgular: Veriler Kruskal-Wallis yöntemi kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirildi. SFI' de ve EMG' de, Grup 2 ve grup 3; grup 1' e göre istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde yüksek bulundu (p<0.05). Grup 2 ve grup 3 arasında istatistiksel anlamlılık tespit edilmedi (p>0.05). Sağ/sol gastrokinemius ıslak ağırlıkları oranında, gruplar arasında istatistiksel anlamlılık görülmedi (p>0.05). Makroskopik adezyon skorlama testi Grup3' te; grup 1 ' e göre istatistiksel olarak anlamlılık tespit edildi (p<0.05); ancak grup 1 ve grup 2 arasında ve grup 2 ile grup 3 arasında anlamlı fark tespit edilemedi (p>0.05).
Sonuç:  Hyalüronik asit grubu, kontrol grubuna göre fonksiyonel ve mikroskopik testlerde üstündü. Hyalüronik asit ve traneksamik asit kombinasyonunun olduğu grup ise fonksiyonel ve mikroskobiye ek olarak makroskopik adezyon skorlama sisteminde de kontrol grubuna üstün bulundu. Böylece, sinir onarımı sonrası HA ya da HA' nın TA ile kombinasyonunun uygulanmasının faydalı, güvenilir ve maliyetinin uygun olmasından dolayı uygulanabilir olduğu düşünüldü. 
Anahtar kelimeler: Periferik sinir, hyalüronik asit, traneksamik asit, sıçan modeli

Abstract:
Introduction:  There are numerous experimental studies on the changes in nerve cells after peripheral nerve injuries and on new techniques that augment regeneration.   However, regeneration after nerve injuries is still a challenge. The aim of this study is to investigate the effects of hyaluronic acid and transexamic acid on nerve healing.
Materials and Methods:  Eighteen female Wistar rats were operated under ketamine anesthesia.  The right hind extremities were operated.  In Group 1, the right sciatic nerve was transected with scissors and primary neural repair was performed.  In Group 2, hyaluronic acid was applied on the repair site after the transection and the repair.  In Group 3, the combination of both hyaluronic acid and transexamic acid was applied on the repair site after the transection and the repair. Several analyses were performed on the rats on the fourth postoperative week.  Sciatic function index (SFI) and electromyography (EMG) were performed as functional tests.  The rats were sacrificed and the gastrocnemius wet muscles were weighed. Nerve slices were taken from the proximal and distal parts of the transected sciatic nerves and microscopic evaluation was performed.
Results:  The data were evaluated statistically with the Kruskal-Wallis method.  The SFI and EMG values were higher in Group 2 and Group 3 than in Group 1 and these differences were statistically significant (p<0.05).  A statistically significant difference was not found between Group 2 and Group 3  (p>0.05).  A statistically significant difference was not found in the right / left gastrocnemius wet muscle ratio between the groups  (p>0.05). Group 3 demonstrated significantly lower values than Group 1 in the macroscopic adhesion scoring test (p<0.05).  However, a statistically significant difference was not found between Group 1 and Group 2 and between Group 2 and Group 3  (p>0.05).
Conclusion:  The hyaluronic acid group was superior to the control group in both functional and microscopic tests.  Additionally, the group with the combination of hyaluronic acid and transexamic acid was superior to the control group in the macroscopic adhesion scoring system.  In conclusion, hyaluronic acid may be utilized locally after nerve repair alone or in combination with transexamic acid.  Safety and affordability are among the advantages of this application.
Keywords: Peripheral nerves, hyaluronic acid, tranexamic acid,  rat model