Suça sürüklenen erkek çocuklarda aile aidiyeti ve yaşam doyumu ilişkisi: İstanbul örneği
Relationship between family sense of belonging and life satisfaction of male children who dragged into crime: İstanbul sample
Yazar: ESİN AÇIKEL GÜLEL
Danışman: DOÇ. DR. SERAP DAŞBAŞ
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Sosyal Hizmet Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Sosyal Hizmetler = Social Services
Dizin: Aidiyet = Belonging ; Aile = Family ; Erkek çocuklar = Boys ; Suç = Crime ; Suça iştirak = Accomplicity ; Yaşam doyumu = Life satisfaction ; Çocuklar = Children ; İstanbul = Istanbul

Özet:
Ailede başlayan sokağa, okula ve diğer toplumsal yapılara transfer edilen çocukların istenmedik davranışları hem onların gelişimlerine hem de aile yaşamına zarar vermekte ve çok ciddi sorunlara yol açmaktadır. Bu nedenle, çocukları suça iten faktörleri ortaya koymak, izlemek, bu konuda aileleri ve eğitimcileri işin içine katan hem önleyici hem de müdahale edici çalışmalar planlamak gerekmektedir.
Bu araştırmada, suça sürüklenmiş çocukların aile aidiyeti ve yaşam doyumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda farklı ceza infaz kurumlarında ve 15-18 yaş grubunda bulunan 226 suça sürüklenmiş erkek çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda Kişisel Bilgi Formu, Aile Aidiyeti Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılarak veriler elde edilmiştir. Verilerin analizinde betimsel analizler, parametrik analiz teknikleri ve pearson korelasyon analiz tekniği kullanılmıştır. 
Elde edilen bulgulara göre, araştırmaya dahil edilen çocukların kendilik aidiyeti, aile aidiyeti ve genel aile aidiyet algılarının yüksek düzeyde, yaşam doyumuna yönelik algılarının ise orta düzeyde bulunmaktadır. Çocukların yaşam doyumu arttıkça aile aidiyetinin de artış gösterdiği ya da bir başka deyişle aile aidiyeti arttıkça yaşam doyumunun da arttığı belirlenmiştir. Aylık gelir, kardeş sayısı, ailenin birlikte yaşama durumu, anne eğitim düzeyi, anne veya babanın ceza evinde kalma durumu ve evden kaçıp kaçmama durumu değişkenlerinin çocukların aile aidiyeti ve yaşama doyumu algıları üzerinde etkili olduğu gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Suça Sürüklenmiş Çocuklar, Aile Aidiyeti, Yaşam Doyumu, Şiddet

Abstract:
The undesired behaviors of the juvenile beginning their lives in the family transferred to the street, school and other social structures harm both their development and family life and cause serious problems. Therefore, it is necessary to plan and monitor the factors that push juvenile into crime, and to plan both preventive and interfering studies that involve parents and educators in this matter.
In this study, it is aimed to examine family belonging and life satisfaction of juveniles pushed to crime. In this respect, 226 boys convicts in different penitentiaries between 15-18 age group were included in the study. For the purpose of the study, data were obtained by using Personal Information Form, Family Commitment Scale and Life Satisfaction Scale. In the analysis of the data, descriptive analysis, parametric analysis techniques and Pearson's correlation analysis technique were used.
According to the findings, the self-esteem, identification with family and general family belonging perceptions of the juvenile included in the study were at a high level and their perception of life satisfaction was at medium level. If the life satisfaction of the juvenile increases, their family belonging also  increases or in other words if family belonging increases the life satisfaction increasees. It was observed that variables such as monthly income, number of siblings, family co-existence, maternal education level, maternal or paternal residence status, and home-dormancy were influential on juvenile's family belonging and life satisfaction perceptions.


Keywords: Juvenile Pushed To Crime, Family Commitment, Life Satisfaction, Violence