Ali Özkan Manav'ın senfonik yaratıcılığı
Ali Özkan Manav's symphonic creativity
Yazar: İSTEMİ FURKAN YUR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ALİ ÖZDEK
Erciyes Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Müzik Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Müzik = Music

Özet:
Bu araştırma ile Türk besteci Ali Özkan Manav'ın müzikal yaratıcılığı özelinde senfoni orkestrası için bestelediği eserlere esas oluşturan ve yön veren dinamiklerin nasıl şekillendiğini açıklamak amaçlanmaktadır. Yani, bestecinin senfoni orkestrası için eserlerinin üretim safhasında genel post–tonal yönelimleri, eserlerin ses gereçleri, ritmik öğeleri, biçimi, doku, denge ve işlev özellikleri üzerinde post–tonal müzik üretim gereçlerin kullanımı, geleneksel üslup tercihleri ve diğer bestecilerden elde ettiği esin kaynakları araştırılmıştır. 
Nitel bir desene sahip olan bu araştırmada iki ana yöntem takip edilmiştir. Besteci ile yarı yapılandırılmış bir görüşme (mülakat) gerçekleştirilmiş ve bu görüşme verileri içerik analizine tabi tutularak bulgular bölümünün bir kısmı oluşturulmuştur. Ayrıca, bestecinin Portamento Lento ile Dört Türkü eserleri başta olmak üzere, senfoni orkestrası için bestelenen tüm eserleri içerik analizine tabi tutulmuştur. Andante Lugubre, Sforzandolar, Dört Türkü, Haydar Haydar, Çoğul ve Senza Rallentando ile üflemeli çalgılar, timpani ve ksilofon için yazılmış Sinfonietta, viyolonsel ve piyano için Üç Türkü ve iki piyano için İki Anadolu Ezgisi araştırmanın katma ve özgün değeri açısından incelenen diğer eserler arasında yer almıştır. Eser inceleme kıstasları (ses gereçleri, ritim, biçim, doku, denge ve işlev) ve diğer gerekli bilgiler kavramsal çerçeve kısmında "senfonizm'in tarihsel gelişim yolu" ve "post–tonal dönem akımları ve senfonizm üretim gereçleri" başlıkları altında detaylı olarak açıklanmıştır. 
Araştırmanın çarpıcı bir sonucu olarak, Özkan Manav'ın biçim, çizgisel yapı kuruluşu ve bazı orkestralama tercihleri gibi hususlarda geleneksel bestecilik yaklaşımlarını müzikal yaratıcılığında bir nevi içselleştirdiği gözlemlenmiştir. Bu minval üzere,  hocaları Saygun ile Usmanbaş'tan ve özellikle Lutoslavsky, Penderecki gibi Polonya ekolü besteciler ile Ligeti, Berio ve Xenakis gibi isimlerden ilham aldığı senfoni orkestrası için eserlerinde, özellikle de çalgılama konusunda Manav'ın post–tonal yönelimler sergilemiş olduğu, bestecinin söylemleri ve yapılan eser incelemeleri ile anlaşılmıştır. Bahsedilen post–tonal yönelimler, genişletilmiş çalgı teknikleri ve geleneksel orkestralarda bulunmayan çalgıların kullanımı ve Ligeti'nin mikropolifoni, Lutoslavsky'nin kontrollü rastlamsallık, Webern'in noktacılğı gibi, bahsi geçen etki sahibi diğer bestecilerin genel doku kompozisyonu yönelimleridir. Besteci, Andante Lugubre, Sforzandolar, Portamento Lento ve Senza Rallentando eserlerinde olduğu üzere,  yaratıcılığında  "salt (mutlak) müzik"  felsefesine vermiş olduğu önem ve değer ile beraber, Dört Türkü, Haydar Haydar ve Çoğul gibi eserlerinde Türk ezgilerinin orkestral yönde işlenmesinin, tekseslilik–çokseslilik gibi dar tartışmalarının ve temel orkestralama yaklaşımlarının uzak ara ötesine taşınabildiğini göstermiştir.

Abstract:
This research aims to explain how the dynamics that form the basis and direct the musical creativity of Turkish composer Ali Özkan Manav, especially the works he composed for the symphony orchestra, are shaped. In other words, the composer's general post-tonal tendencies during the symphonic composition phase, the use of post–tonal musical composition tools on the sound materials, rhythmic elements, form, texture, balance and functional characteristics of the works, his traditional stylistic preferences and the sources of inspiration he obtained from other composers were investigated.
In this research, a semi-structured interview was conducted with the composer and this interview data was subjected to content analysis and a part of the findings section was created with them. In addition, all of the composer's works composed for symphony orchestra, primarily Portamento Lento and Four Folk Songs, were subjected to analysis. Andante Lugubre, Sforzandolar, Four Folk Songs, Haydar Haydar, Plural and Senza Rallentando and Sinfonietta,written for wind instruments, timpani and xylophone, Three Folk Songs, for cello and piano and Two Anatolian Melodies, for two pianos are among the other works analysed in terms of increasing the original value of the research. The work analysis criteria (sound materials, rhythm, form, texture, balance and function) and other necessary information are explained in detail in the conceptual framework section under the headings "historical development path of symphonism" and "post–tonal period movements and musical production materials".
As a striking result of the research, it has been observed that Manav has internalized traditional composition approaches in his musical creativity, such as form, linear structure (counterpoint) establishment and some orchestration preferences. In this regard, in his symphonism, in which he was inspired by his teachers Saygun and Usmanbaş, and especially by Polish school composers such as Lutoslavsky, Penderecki, and names such as Ligeti, Berio and Xenakis, that was mentioned by the composer himself and understood through investigations. The mentioned post-tonal tendencies are the extended techniques (for instruments) and the use of instruments not found in a traditional orchestra, and the general texture composition tendencies of other influential composers mentioned, such as Ligeti's micropolyphony, Lutoslavsky's controlled aleatorism, Webern's pointillism. The composer, along with the importance and value he gave to the philosophy of "pure (absolute) music" in his creativity, as in his works Andante Lugubre, Sforzandolar, Portamento Lento and Senza Rallentando, also used the orchestral processing of Turkish musical elements in his works such as Four Folk Songs, Haydar Haydar and Plural, has shown us that the quotations can be carried far beyond that shallow discussions such as monophony–polyphony and basic orchestration approaches.