Rektal karsinomda neoadjuvan kemoradyoterapi öncesi ve sonrası tedaviye yanıtın değerlendirilmesinde difüzyon ağırlıklı mrg'de difüzyon katsayısının rolü
The role of apparent diffusion coefficient measurement in assessment of rectal cancer response before and after neoadjuvant chemoradiotherapy
Yazar: DINARA MAMEDOVA
Danışman: DOÇ. DR. DENİZ SÖZMEN CILIZ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Difüzyon katsayısı = Diffusion coefficient ; Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme = Diffusion magnetic resonance imaging ; Karsinoma = Carcinoma ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Rektal hastalıklar = Rectal diseases ; Rektal neoplazmlar = Rectal neoplasms ; Tedavi = Treatment ; İlaç tedavisi = Drug therapy

Özet:
Bu çalışmanın amacılokal ileri ve/veya lenf düğümü tutulumu olan rektum
kanseri nedeniyle uzun dönem neoadjuvan kemoradyoterapi (KRT) uygulanan
hastalarda tümörün T ve N evresinde gerileme ve patolojik tam yanıt oranlarının
belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç için rektum duvarının, rektum tümörünün ve lenf
nodlarının difüzyon katsayısı (ADC) değişimine hem KRT öncesi hem de sonrası
bakıldı. Tek başına tedavi sonrası ADC ölçümlerinin patolojik yanıtı tahmin etmede
yeterli olup, olamayacağı araştırıldı. Ayrıca ADC ölçümlerinin tam, kısmi ve yanıtsız
hastaları ayırt edip, etmediğine bakıldı.DAG'ın rektum kanserinin tedavi sonrası
yeniden evrelemesinde standart FSE-MRG'ye katkısı araştırıldı.
Lokal ileri evre rektal kanserli (≥T3 veya lenf tutulumu) 86 hastanın KRT
öncesi ve sonrası, 1.5-T FSE MRG ve difüzyon ağırlıklı görüntülüleri retrospektif
olarak, sonuçlara kör bir radyolog tarafından değerlendirildi. Tedavi yanıtının
değerlendirilmesindetümör kalınlığında azalma ve sinyal intasite değişimlerine
bakarak tümör regresyon skorları (RS) olarak derecelendi.Tümör ADC değerleri tam
yanıt ve kısmi yanıt hastalarında üç defa ölçüldü ve kaşılaştırıldı. Patolojik tam yanıtın
doğruluk oranını bulmak için üç ölçüme ROC eğrisi analizi uygulandı.Sonuçların
kesinliği: Duyarlılık, özgüllük ve genel tanısal doğruluk hesaplandı.
Standart FSE MRG ile T evresi %40 hastada doğru bulundu. Standart MRG'ye
diffüzyon MRG eklendiğinde T evresi doğruluğu %76.6'ya yükseldi. Standart FSE
MRG ile N evresi %56.9 hastada doğru bulundu. Standart MRG'ye diffüzyon MRG
eklendiğinde N evresi doğruluğu %60'a yükseldi. N evrelemede standart MRG'ye
DAG'ın eklenmesi doğru tahmin etmede anlamlı artış göstermediği görüldü (p=0.48).
Tam yanıtlı (n=20) hastada post-KRT ADC (1.43±0.10) (×10−3 mm2/s) ve yüzde
değişim oranı (%23.3) tam yanıt göstermeyen (n=56)(sırasıyla 1.14±0.18, %76.7)
hastalara oranla anlamlı şekilde yüksek çıktı(her ikisinin p değeri <0.0001). KRT
öncesi ADC (0.6±0.10) tam yanıtlı hastalarda kısmı yanıtlı hastalara göre anlamlı
farklılık göstermedi (0.52±0.14)(P=0.4094). KRT sonrası patolojik tam yanıtlı
hastalarda ADC, doğruluk oranı ile yüzde değişiminin karşılaştırmalı yaklaşık p değeri
(p = 0.788) hesaplandı. Bununla birlikte, ilkinin toplam doğruluk oranı (% 87) ikinciye
göre (% 75) daha yüksek(P = 0.049) oldu.
Sonuç olarak, tek başına post-KRT ADC'nin incelenmesi, lokal ileri evre rektal
kanserlerde pTY'lı hastaları pKY ve yanıtsız hastalardan güvenilir bir şekilde
ayırabilir.Ancak kısmi yanıtlı hastalarda iyi yanıt ve kötü yanıt arasında ADC değerleri
ile güvenilir bir şekilde ayırım yapılamayacağı sonucuna varılmıştır. Tedavi öncesi ve
sonrası standart FSE bulguları ile DAG sinyal intensite değişimlerinin birlikte
değerlendirilmesinin yeniden T evreleme doğruluğunu arttırabilir.

Abstract:
The aim of this study were to determine pathologic regression and complete
response rates of T and N tumors in patients recieving long term neoadjuvant
chemoradiation therapy (CRT) for locally advanced rectal cancer (LARC) or lymph
node involvment. For this purpose, changes in the apparent diffusion coefficient
(ADC) of, rectal tumor, and lymph nodes were assessed both before and after CRT.
We evaluated whether change in the apparent diffusion coefficient (ADC) after CRT
would more accurately predict pathological complete response (pCR) than analysing
the pre- or post-CRT ADC individually. Whether the ADC measurements can
distinguishe complete, partial, and unresponsive patients was also evaluated. The
added value of DWI to standard FSE-MRI after treatment for rectal cancer was
investigated.
Eighty-six patients with LARC (≥T3 or lymph node positive) underwent preand
post-CRT, 1.5-T diffusion weighted imaging and were evaluated retrospectively.
A blinded radiologist measured the tumour ADCs and evaluated standart MRI. In
evaluating treatment response, tumor regression scores (RS) were graded based on
reduction of tumor maximal thickness and signal intensity changes. The three
measures were compared with regard to CR and non-CR. To calculate accuracy for
determining pCR, receiver-operating characteristic curve (ROC) analysis was applied
to the three measures. For Precise results: Sensitivity, specificity and general
diagnostic accuracy were calculated.
82
Accuracy of standard FSE MRI, in determining T stage 40%, added value of
diffusion to standart FSE MRI in determing T stage was 76.6%. N stage was found in
56.9% with standard MRI and 60% with added value of DW MRI. The addition of
DWI to standard MRI in determining N stage did not show a significant increase in
accuracy (p=0.48). However, the overall accuracy rate of the second was higher than
the first.
The post-CRT ADC (1.43±0.10) (×10−3 mm2/s) and the percentage change
(23.3%) in the CR (n=20) were significantly higher than those in the non-CR (n=56)
(1.14±0.18, 30.2±21.7%, respectively)(both, P<0.0001). The pre-CRT ADC
(0.6±0.10) of the pCR did not differ significantly from that of the non-pCR
(0.52±0.14)(P=0.4094). The post-CRT ADC showed comparable relativeaccuracy for
determining pCR to that of the percentage change (P=0.788). However, overall
accuracy of the former (87%) was higher than that of the latter (75%) (P=0.049).
Conclusion Analyzing post-CRT ADC alone can reliably differentiate pCR
from non-pCR in LARC. However, partial responders, good responders and poor
responders can not be reliably distinguished by ADC values. Concomitant evaluation
of DWI signal intensity changes with standard FSE findings before and after treatment
may improve the accuracy of T-staging