Pterional kraniotomide temporal kas diseksiyon tiplerinin cerrahi özgürlük ve cerrahi yönelime olan etkisi
The effect of different temporal muscle disseksion techniques on surgical freedom while performing pterional craniotomy
Yazar: SİAVASH HAŞİMOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. İHSAN DOĞAN
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Amaç: Pterional kraiotomi beyin cerrahisinde en sık kullanılan kraniotomilerden biridir. Temporal kasın mobilizasyonu için muskülökutan, interfasyal ve subfasyal teknikler tanımlanmıştır. Cerrahi özgürlük, cerrahın cerrahi koridorda elde ettiği maksimum manevra kabiliyetini temsil eden bir parametredir. Bu çalışmanın amacı pterional kraniotomide farklı temporal kas diseksiyon tekniklerinin cerrahi saha hakimiyeti ve cerrahi özgürlük üzerindeki etkisini kantitatif olarak analiz etmek ve karşılaştırmaktır.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, 2 adet postmortem kafa spesmeni diseksiyon için kullanıldı. Pterional kraniotomi kemik flep yüzey alanı, temporal lob yüzey alanı, sfenoid kanat ve orbital çatı yüzey alanı ve belirlenen cerrahi hedefler için cerrahi özgürlük hacmi üç farklı diseksiyon tekniğiyle elde edildi ve karşılaştırıldı. Veriler çerçevesiz stereotaktik navigasyon cihazıyla elde edilen kartezyen koordinatlarının matematiksel yöntemler ve ilgili yazılımlar kullanılarak hesaplanmasıyla elde edilmiştir.

Bulgular: Pterional kraniotomide çift katmanlı diseksiyon teknikleri olan interfasyal ve subfasyal teknikler tek katmanlı diseksiyon tekniği olan muskulokutan tekniğe göre daha geniş cerrahi saha hakimiyeti ve cerrahi özgürlük hacmi sağlamaktadır. Çift katmanlı diseksiyon teknikleri arasında ise subfasyal teknik interfasyal tekniğe kıyasla belirlenen parametrelerde daha üstün bulunmuştur.

Sonuç: Çalışmamızda pterional kraniotomide cerrahi özgürlük ve cerrahi alan hakimiyetinde subfasyal tekniğin diğer tekniklere göre daha üstün olduğu izlendi. Özellikle anterior ve medial doğrultuda derin yerleşimli kaide yapıları, orta serebral arter dışı ön sirkülasyon anevrizmalarının cerrahisinde, proksimal silvian fissur, temporal pol ve geniş temporal lob hakimiyeti gerektiren patolojilerin cerrahisinde subfasyal teknik tercih edilebilir.

Abstract:
Aim: The pterional craniotomy is one of the most commonly used craniotomies in neurosurgery. Myocutaneous, subfascial and interfascial techniques have been described for dissection of the temporalis muscle in pterional craniotomy. Surgical freedom represents the maximum degree of maneuverability achieved by the surgeon in the surgical corridor. The aim of this study is to compare the effects different temporal muscle dissection techniques on surgical freedom.

Material and methods: In this study, 2 head specimens were used for dissection. Pterional craniotomy bone flap surface area, temporal lobe surface area, sphenoid wing, and orbital roof surface area, and volume of surgical freedom for the determined surgical targets were obtained and compared with three different dissection techniques. The data was obtained by calculating the cartesian coordinates acquired with the frameless stereotactic navigation device using mathematical methods and relevant software.

Results: The double-layer dissection techniques, which are interfascial and subfascial techniques, provide greater surgical field and surgical freedom compared to the single-layer dissection technique, which is the musculocutaneous technique. Among the double-layer dissection techniques, the subfascial technique is superior to the interfascial technique in acordance with the specified parameters.

Conclusion: In our study, it was observed that the subfascial technique is superior to other techniques in terms of surgical freedom and surgical field control in the pterional approach. The subfascial technique may be preferred especially in the surgery of deeply located basal structures in the anterior and medial direction, anterior circulation aneurysms other than the middle cerebral artery, and in the surgery of pathologies requiring proximal Sylvian fissure or wide temporal lobe control.