Farklı koşullarda perkütan cerrahi eğitimi alan iki cerrahın perkütan nefrolitotomi sonuçlarının ve öğrenme eğrilerinin karşılaştırılması
Comparisons of outcomes in percutaneous nephrolithotomy and learning curves of two different surgeons trained in different locations
Yazar: MUSTAFA KADIHASANOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. CENGİZ MİROĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Böbrek taşları = Kidney calculi

Özet:
Giriş:
Günümüzde perkütan renal giriş tekniğinde meydana gelen gelişmeler, intrarenal
cerrahilerin daha güvenilir biçimde yapılmasını sağlamaktadır. Deneyimde artma ve
kullanılan aletlerin teknolojisindeki gelişmelerle perkütan nefrolitotomi (PCNL) birçok
böbrek taşı için tercih edilen ilk seçenek tedavi yöntemidir. PCNL'yle uğraşan cerrahlar için
en önemli sorun olan girişimin öğrenme eğrisi, herhangi bir işte ustalık edinebilmek için
zamana karşı geçen süreci ifade eden eğridir. Bu çalışmanın amacı, PCNL için kurslar ve bir
fellowship programını tamamlayan bir ürologla bu eğitimleri almayan ancak ilk ürologun
öğrenme eğrisini (60 olgu) tamamlamasından sonra PCNL yapmaya başlayan başka bir
ürologun PCNL deneyimlerinin karşılaştırılmasıdır.
Hastalar ve Yöntem:
Ocak 2005 ile Temmuz 2008 tarihleri arasında yapılan 356 PCNL olgusu 2 gruba
ayrılarak incelendi. Kurslar ve bir fellowship programı sonrasında PCNL yapmaya başlayan
ürologun gerçekleştirdiği girişimler grup–1'i (n=182); bu eğitimleri almayan ancak ilk
ürologun öğrenim eğrisini tamamlamasından sonra (60 olgu) PCNL yapmaya başlayan diğer
ürologun yaptığı girişimler grup–2'yi (n=119) oluşturdu. Operasyonlar; operasyon ve
floroskopi süresi, taş alanı ve hacmi, giriş için kullanılan port sayısı, kan transfüzyon sayısı,
komplikasyon oranı, operasyon öncesi ve sonrası hemoglobin ve hematokrit miktarları,
taştan arınma oranları, perkütan nefrostomi kateterinin çıkartıldığı gün sayısı ve hastanede
kalış süresi açısından karşılaştırıldı. Verilerin değerlendirilmesinde gruplar arası 
4
karşılaştırmalarda tek yönlü varyans analizi, alt grup karşılaştırmalarında Tukey çoklu
karşılaştırma testi, nitel verilerin karşılaştırmalarında ki-kare testi kullanılmıştır.
Bulgular:
Gruplar arası istatistiksel karşılaştırmada; taş alanı ve hacmi, taştan arınma, giriş için
kullanılan port sayısı, operasyon öncesi ve sonrası hemoglobin ve hematokrit miktarları,
taştan arınma oranları, perkütan nefrostomi kateterinin çıkartıldığı gün sayısı, kan
transfüzyonu, komplikasyon oranları ve hastanede kalış süreleri arasında istatistiksel anlamlı
fark saptanmadı (p>0,05). Ayrıca, her iki ürologun PCNL süreleri arasında da anlamlı fark
izlenmedi (p=0,291). Ancak, grup–2'nin floroskopi kullanım süresi grup–1'e göre anlamlı
şekilde daha düşük bulundu (p=0,003). Öğrenim eğrisinin göstergeleri olan ameliyat ve
floroskopi sürelerinin olgu sayılarına göre zaman içindeki değişimleri karşılaştırıldığında her
iki ürolog açısından fark olmadığı tespit edildi.
Sonuçlar:
Bu çalışmanın bulguları, cerrahi deneyim arttıkça operasyon ve floroskopi sürelerinin
de azaldığını göstermektedir. Deneyimli bir merkezde PCNL eğitimi almış ve öğrenim eğrisini
tamamlamış bir cerrahın bulunması, sonraki cerrahların PCNL için benzer sonuçlar elde
etmesini sağlamaktadır

Abstract:
Introduction:
The development of techniques to establish a safe and reliable percutaneous renal
access triggered the growth of percutaneous intra-renal procedures. As experience has
increased and instruments have improved, percutaneous nephrolithotomy (PCNL) has
become the preferred approach for most renal stones. The most important issue among
surgeons concerning PCNL is its learning curve defining as a graph that represents the
progress in the mastery of a skill against the time required for such mastery. The aim of this
study is to compare the outcomes of PCNL performed by two different surgeons trained in
different locations.
Patients and Methods:
From January 2005 to July 2008 the medical records of 356 PCNL procedures were
retrospectively evaluated. PCNL performance of the two surgeons, who operated on 301
renal units were compared. PCNLs performed by the surgeon who completed a fellowship
program and courses was accepted as group-1 and included 182 units, PCNLs performed by
the surgeon who did not have a training on PCNL in another center but performed
operations after the first surgeon completed his learning curve (60 units) was accepted as
the group-2 and included 119 units. PCNL outcomes were compared between the two
groups regarding to operation and fluoroscopy times, stone surface area and volume,
number of Access, blood transfusion rates, complication rates, post–preop Hb and Htc 
6
differences, stone clearance rates, time for removing percutaneous catheter, and hospital
stay. Study parameters were compared between the groups using one-way analysis of
variance, Tukey's test and chi-square tests.
Results:
Mean stone surface area and stone volume, and the localization of the Stones, mean
stone clearance, blood transfusion, and complication rates were similar between the groups
(p>0,05). Additionally, no significance difference was found between the groups regarding
mean operation time (p=0,291).However, mean fluoroscopy time in the group–2 was
significantly lower than the group–1 (p=0,003). The two accepted predictors of the learning
curve, mean operation and fluoroscopy times, were similar between the operators.
Conclusion:
Our study demonstrated that the operation and fluoroscopy times were gradually
reduced as the surgical skills increased. This study suggest that presence of a surgeon who
trained in an experienced center may provide similar success rates in PCNL procedures for
the subsequent surgeons.