İnmeli bireylerde farklı ikili görev (dual task) uygulamalarının günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkisi
The effect of different dual task practies on activities of daily living in stroke individuals
Yazar: ÇİSEM TAŞKIN
Danışman: DOÇ. DR. AYŞE ZENGİN ALPÖZGEN
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Nörolojik Fizyoterapi-Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Nörolojik rehabilitasyon = Neurological rehabilitation ; Toplumsal katılım = Social participation ; İnme rehabilitasyonu = Stroke rehabilitation

Özet:
Giriş: İnmeli bireylerde motor, duyusal ve kognitif etkilenimlere bağlı olarak bireyler günlük 
yaşam aktivitelerini (GYA) gerçekleştirmede zorlanmakta ve bireylerin günlük yaşama 
katılımları kısıtlanmaktadır. Günlük hayatta bireyler çoğunlukla tek bir görevi gerçekleştirmek 
yerine farklı iki görevi aynı anda gerçekleştirmek durumunda kalmaktadır. 
Amaç: Çalışmamızın amacı inmeli hastalarda nörogelişimsel tedaviye eklenen farklı ikili görev 
uygulamalarının günlük yaşam aktiviteleri üzerine etkinliğini araştırmaktır.   
Yöntem: Çalışmada dahil edilme kriterlerini karşılayan 32 inme tanılı olgu randomize olarak 
iki gruba ayrıldı. Olguların yaş ortalaması 65,42 ± 13,35, 14'ü kadın, 15'i erkek, 9'u akut, 9'u 
subakut ve 11'i kronik dönem inme hastasıydı. Olgulara nörogelişimsel tedaviye ek olarak 
motor ikili görev (MİG) grubuna motor&motor ikili görev egzersizleri, kognitif ikili görev 
(KİG) grubuna ise motor&kognitif ikili görev egzersizleri 6 hafta boyunca, hastanede, 
fizyoterapist süpervizyonunda, 5 gün/haftada ve 1 seans yaklaşık 45 dakika olacak şekilde 
uygulandı. Olgular tedavi öncesi ve sonrası Modifiye Barthel İndeksi, Nottingham Genişletilmiş Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi, İnme Etki Ölçeği 3,0, 10 Metre Yürüme 
Testi, Zamanlı Kalk Yürü Testi, Berg Denge Ölçeği, Motor Aktivite Günlüğü-28 ve Montreal 
Bilişsel Değerlendirme Ölçeği ile değerlendirildi. Verilerin analizinde SPSS 20.0 programı 
kullanıldı. Tüm analizlerde p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. 
Bulgular: 29 olgunun verileriyle yapılan analizler doğrultusunda her iki grupta da tüm 
değerlendirme parametrelerinde anlamlı gelişme sağlandığı görüldü (p<0,05). Tedavi bitiminde 
sadece algılanan inmeden iyileşme düzeyi skorunun KİG grubunda anlamlı düzeyde daha 
yüksek olduğu (p=0,040), diğer skorların benzer olduğu (p>0,05) saptandı. Gruplarda meydana 
gelen farklar karşılaştırıldığında ise Berg Denge Ölçeği skorlarında MİG grubu lehine anlamlı 
fark bulundu (p=0,037). 
Sonuç: İnmeli hastalarda GYA bağımsızlığını ve katılımı geliştirmeyi hedefleyen 
rehabilitasyon programlarında, motor&motor ikili görevlere alternatif olarak motor&kognitif 
ikili görevler verilebilir.

Abstract:
Introduction: The motor, sensory, and cognitive impairments experienced by stroke survivors 
significantly impede their ability to engage in activities of daily living (ADLs) and constrain 
their participation in societal routines. In the course of daily activities, individuals frequently 
encounter the necessity to concurrently execute multiple tasks, rather than singular ones.  
Aim: Our study aims to assess the efficacy of various dual-task interventions integrated into 
neurodevelopmental treatment regimens, with a focus on their impact on the performance of 
ADLs among stroke patients. 
Methods: 32 stroke-diagnosed cases meeting the inclusion criteria were randomly divided into 
two groups. The mean age of the cases was 65.42 ± 13.35, with 14 females and 15 males. 
Among them, 9 were in the acute phase, 9 in the subacute phase, and 11 in the chronic phase of 
stroke. The Motor Dual-Task group (MDG) received motor and motor dual-task exercises 
alongside neurodevelopmental treatment, while the Cognitive Dual-Task group (CDG) 
underwent motor and cognitive dual-task exercises. These interventions were administered in the hospital, under the supervision of a physiotherapist, five days/week for six weeks, with each 
session lasting approximately 45 minutes. Pre- and post-treatment evaluations were conducted 
utilizing various assessment tools, including the Modified Barthel Index, Nottingham Extended 
Activities of Daily Living Scale, Stroke Impact Scale 3.0, 10 Meter Walk Test, Timed Up and 
Go Test, Berg Balance Scale (BBS), Motor Activity Log-28, and Montreal Cognitive 
Assessment Scale. Statistical analysis was performed using SPSS Version 20.0. A significance 
level of p<0.05 was adopted for all analyses.  
Findings: Based on the analysis conducted with data from 29 cases, significant enhancements 
were noted across all assessment parameters in both groups (p<0.05). Following the treatment 
period, it was observed that only the perceived level of stroke recovery score exhibited a notable 
increase within the CDG (p=0.040), while the remaining scores showed no significant 
differences (p>0.05). Furthermore, upon comparison between the groups, a significant 
discrepancy was identified in the BBS scores, favoring the MDG (p=0.037).  
Conclusion: Within rehabilitation protocols designed to enhance ADL independence and 
participation among stroke patients, the incorporation of motor and cognitive dual-task 
exercises may serve as a viable alternative to motor-motor dual-task interventions.