Okul çağı çocuklarında refraksiyon ölçüm yöntemlerinin retinoskopi ile karşılaştırılması /
Yazar: NESRİN TUTAŞ GÜNAYDIN
Danışman: PROF. DR. AYŞE YEŞİM ORAL
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Görme bozuklukları = Vision disorders

Özet:
AMAÇ: Polikliğimize başvuran 5-16 yaş arası çocuklarda sikloplejisiz otomatik kızılötesi videoretinoskopi (PlusoptiX S08), sikloplejisiz ve sikloplejili klasik otorefraktometre (Topcon RM-A7000B) ve sikloplejili taşınabilir otorefraktometre (Nikon Retinomax) ile saptanan refraksiyon değerlerini sikloplejili retinoskopi sonuçları ile karşılaştırmak ve bu yöntemlerin klinik olarak kullanılabilirliğini ve güvenilebilirliğini değerlendirmek.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya 5-16 yaş arası 100 çocuk dahil edildi. Rutin oftalmolojik muayenesi yapılan çocukların önce otomatik kızılötesi videoretinoskopi (PlusoptiX S08) ile refraksiyonları ölçüldü. Sonrasında çocukların her iki gözüne 5 dakika ara ile 2 defa siklopentolat %1 damlatıldı. İlaç damlatıldıktan 1 saat sonra klasik otorefraktometre (Topcon RM - A7000B) ve taşınabilir otorefraktometre (Nikon Retinomax) ile ölçümleri yapıldı. Her cihaz farklı bir araştırmacı tarafından kullanılırken, retinoskopi aynı hekim tarafından yapıldı ve yapılan ölçümler maskelendi.
BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen çocukların ortalama yaĢı 9.25 ± 2.43 idi. Sikloplejili retinoskopi ile sikloplejisiz ve sikloplejili klasik otorefraktometre (Topcon RM-A7000B), sikloplejili taşınabilir otorefraktometre (Nikon Retinomax) ve sikloplejisiz otomatik kızılötesi videoretinoskopi (PlusoptiX S08) yöntemleriyle ölçülen sferik, silindirik, sferik ekivalan ortalamaları ve aks açısı ortalamaları arasında sınıf içi korelasyon karĢılaĢtırılmaları yapıldı ve yöntemler birbirleri ile uyumlu bulundu. Sikloplejisiz klasik otorefraktometrenin sferik, silindirik değer ve sferik ekivalan değer ortalamaları sikloplejili retinoskopi sonuçlarından istatistiksel olarak anlamlı derecede düĢük saptanırken (p=0,0001), sikloplejili klasik otorefraktometre sferik ve sferik ekivalan ortalamaları, sikloplejili retinoskopi sonuçlarına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olarak bulundu (p=0,0001). Sikloplejisiz klasik otorefraktometre ve sikloplejili retinoskopi ile
67
ölçülen aks açısı ortalamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmazken (p=0,710), sikloplejili klasik otorefraktometre silindirik değerleri (p=0,081) ve aks açısı ortalamaları (p=0,289) arasında da istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmedi. Sikloplejili taĢınabilir otorefraktometre ile sikloplejili retinoskopi sferik değer (p=0,289), silindirik değer (p=0,911), aks açısı (p=0,695) ve sferik ekivalan değerlerinin (p=0,288) ölçüm ortalamaları arasında da istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmedi. Sikloplejisiz videoretinoskopi sferik değer ortalaması sikloplejili retinoskopiye göre 0.15D düĢük saptanırken, bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p=0,882). Sikloplejisiz videoretinoskopi silindirik değer ortalamaları sikloplejili retinoskopi sonuçlarından istatistiksel olarak anlamlı derecede düĢük (p=0,026) saptanırken, sikloplejisiz videoretinoskopi aks açısı ortalamaları (p=0,007) sikloplejili retinoskopi sonuçlarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. Fakat özellikle aks ortalamaları açısından ulaşılan bu istatistiksel sonucun, çocuklarda refraksiyon muayenesi ile ilgili klinik uygulamalarda göz ardı edilebileceği düşünüldü.
SONUÇ: Çocuklarda refraksiyon kusurlarının tespiti açısından sikloplejisiz olarak uygulanabilecek tek güvenilir yöntem videoretinoskopi; sikloplejili olarak ise çocuklarda kolay uygulanabilmesi ve sikloplejili retinoskopi sonuçlarına yakın sonuçlar vermesi yönüyle taĢınabilir otorefraktometredir.

Abstract:
PURPOSE:To compare the results of different refractive error measurement devices including table-mounted and hand-held autorefractors and videoretinoscopy with cycloplegic retinoscopy (CR) in children to evaluate the usability and reliability of these devices in measuring refractive errors.
METHODS:Two hundred eyes of 100 children underwent autorefraction using table-mounted autorefractor with and without cycloplegia and videoretinoscopy after cycloplegia. All results were compared statistically.
RESULTS:The mean spheric values (SV) and spherical equivalent values (SEV) of the non-cycloplegic table-mounted autorefractor were found to be significantly lower and those of the cycloplegic table-mounted autorefractor were found to be significantly higher than CR results. There was no statistically significant difference in terms of mean SV and SEV between the hand-held autorefractor and CR. Although the mean SV using videoretinoscopy were 0.15 diopters lower than CR, this difference was not significant. Comparing CR with the other refraction methods, all devices correlated with each other. Sensitivity in diagnosing myopia was low for all methods but sensitivity in diagnosing hyperopia and astigmatism was high for table-mounted and hand-held autorefractors. The other reliability parameters were found to be similar for all devices.
CONCLUSIONS:Both videoretinoscopy and hand-held autorefractor can be used in both screening and examination for children as an alternative to CR and table-mounted autorefractor.