Kur`an-ı Kerim`de seb`a semavat /
Yazar: ALİ RIZA ÇELİK
Danışman: PROF. DR. MEVLÜT GÜNGÖR
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1998
Konu: Din = Religion
Dizin: Dinler tarihi = History of religions ; Evren = Universe ; Sema = Sky ; Yaratılış = Creation ; İslamiyet = Islam

Özet:
Çelik,' Ali Rıza, Kur'ân-ı Kerim' de Seb'a Semâvât. Yüksek Lisans Tezi, Danışman: Prof. Dr. Mevlüt Güngör, XVIII-335 s. Kur'ân-ı Kerim çerçevesinde kâinat bütünü ele alındığında, göze çarpan ilk olgu, kâinatın bir bütün olarak, sadece insanların gözleyip algıladığı ve tanımlamaya çalıştığı evrenden, yani sadece uzay-zaman bütününden ibaret olmadığıdır. Hatta insanların algıladığı şekliyle bile evren, bu algılananların dışında, daha bir çok şeye ev sahipliği yapmaktadır. İnsanların gözledikleri bu evren, algılanan ve algılanamayan kısımlarıyla bir bütün olarak, Kur'ân'ın tanımlamaya ve tasvir etmeye çalıştığı ve ısrarla vurguladığı yedi adet semâdan sadece bir tanesini oluşturmaktadır. Kâinat yapısı içerisinde, bu yedi semâ' dan sonra; Kürsî, ardından Arş ve ondan sonra da Sidretü'l- Müntehâ gibi varlık kesitleri gelmektedir. Ancak bunların yaratılışı hakkında tafsilâtlı açıklamalar yap ılmamaktadır. Yedi semâvâtın yapısı ise, Kur'ân çerçevesinde değerlendirildiğinde, bu yapının nur, zerreden küçük parçacıklar ve insanların algılayamadığı madde yapısından meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu yedi semâ, içinde yedi arzları barındırmaktadır. Evrenimiz olarak algıladığımız uzay-zaman bütününün, Kur' ân' da ifade edilen yedi semâdan sadece bir tanesi olduğu ve "dünyâ semâ" diye adlandırıldığını biliyoruz. Sadece dünyâ semâya ait arz, yeryüzünün temsil ettiği, ve onun maddesel yapısını oluşturan tüm mikro ve makro yapılardan oluşmaktadır. Ayrıca yedi semâ misali yedi arzın meydana getirildiğini ifade eden ayet ise, bu arzlardan her birinin bir semâ boyutlarında olduğunu vurgulamaktadır. Dolayısıyla tanımlanamayan madde yapısı hariç, dünyâ semânın, arz ve semâ özelliği arzeden iki temel yapısal özellikten oluştuğu anlaşılmaktadır. Dünyâ semânın bu arzsal yapısı, yerküre gibi oluşumların meydana geldiği yapıyı, yani yıldız, gezegen ve benzeri tüm makro yapıları ve bunları oluşturan mikro yapıları temsil etmektedir. Buna ilâveten, dünyâ semâyı meydana getiren tüm arzsal, semâsal ve algılanamayan madde yapısı, bir bütün olarak ikinci semânın bir üyesi olarak tanımlanmaktadır. Yani dünyâ semânın, ikinci semâda Güneş sistemimize benzer düzenli bir sistemin bir üyesi olarak gezegenimsi bir yapı oluşturduğu açıkça Kur'ân' da yer almaktadır. İkinci semâ da, bir bütün olarak üçüncü semânın bir arzını meydana getirir ve bu olay, yedi semâ ile yedi arzın oluşumu tamamlanana kadar devam eder.Kur' ân' ın bütünselliği içinde tüm bu semâların, algıladığımız dört boyut dışında bir çok boyutlardan oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu boyutlardan, algıladığımız şekliyle dört boyuttan her biri temel olarak yedi semâvâtta açılım gösterirken, diğer bazı boyutlar da algılanamayan madde yapısında, yine tüm semâvâtta açılım göstermektedir. Bu genel açılım gösteren boyutlar dışında kalan bazı boyutlarsa lokal açılımlar gösterek, bu semâlarda canlı türlerin oluşmasını sağlamaktadır. Bu bazı boyutların lokal açılımlarıyla meydana gelen yaşam türleri Kur' ân' da üç değişik yaşam formu olarak belirtilmektedir. Bunlar insan yaşam formu, cin ve şeytan ortak yaşam formu ile melek yaşam formu olarak ifade edilmektedir. Gerek bu yaşam formlarının değişik versiyonlarında ve gerekse daha değişik yaşam formlarında olsun, insan ve cinlerin dışında, bu yedi semâda başka mükellef (sorumlu) canlıların olabileceği ve bunların birbirleriyle iletişimlerinin olabileceği Kur' ân' da açıkça vurgulanmaktadır. Ayrıca zaman boyutunun izafiliği ile birlikte, kâinat bütünü içerisinde, bizim algıladığımızın dışında bir zaman boyutunun da varlığı Kur' ân' da göze çarpmaktadır. Bizim algıladığımız türden bir zaman boyutu sadece yedi arz ve semâlara has bir boyut olarak görünmektedir. Arz ve semâlardaki zaman boyutu tükenir cinsten, yani sonlu bir boyut oluştururken, bunların dışındaki kâinat yapılarındaki zaman boyutunun ise tükenmeyen cinsten, yani sonsuz olduğu belirtilmektedir. Kur'ân'ın ifade etmeye çalıştığı yedi semâ ve yedi arzın oluşum sürecini kısaca şöyle özetlemek mümkündür: 1- İlk dört günlük süreç: Bu süreç arzın Revâsî, çoğalma ve Ekvât niteliklerini kazandığı ve semâ ile birlikte duman halinde nüvesel bir plazmatik yapı oluşturduğu dönemi ifade eder. Ayrıca bu yapıya belli bir bilinç düzeyi izafe edilmektedir. 2- Bu dört günlük süreçten sonra, duman halindeki nüvesel semâ ve arzın bu plazmatik bileşiği iki günlük süreçte yine nüvesel ölçekte (boyutta) yedi semâyı meydana getirirler. Bu altı günlük sürecin bitiminden sonra ise, her bir semâya görevi ve işlevi vahyedilir. Yani her bir semânın kendi yapısına uygun mikro ve makro yapıları oluşturmaları emri verilir. Bu vahiy ve emir her bir semâya iletildikten sonra ancak bunlardan bir tanesi, yani bizlerin de içinde bulunduğu dünyâ semâ yıldızlarla donatılır ve koruma altına alınır.Altı günlük nüvesel ölçekteki yedi semâdan her birinin ve özellikle evrenimiz olan dünyâ semânın, bundan sonraki yaratılış evrelerinin gelişimi Kur'ân'a göre şöyle cereyan etmektedir: a- İlk etapta, semânın varolan kalınlığının yükseltilmesi: Nüvesel ölçekteki yedi semadan her birinin üç boyutlu yapısı, kalınlığının yükseltilmesi sayesinde genişletilmekte ve sonuç olarak ışıma durumundan zifiri karanlık durumuna dönüştürülmektedir. b- Bir sonraki evrede ise güneşten kaynaklanan bir fenomen olarak kuşluk vakti anlamındaki semânın 'duhâ'sının ortaya çıkartılması süreci meydana gelmektedir. Bu da yıldızsal oluşumların ancak bu evrede meydana getirildiğine işaret etmektedir. d- Yerküre anlamındaki arz ve gezegenlerin oluşma süreci, ancak yıldızsal oluşumlardan sonra meydana gelmektedir. Çünkü tüm bu evrelerden sonra arzın yuvarlanmak, düzenlenmek ve düz hale gelmek anlamındaki (dahv' edilme evresinin geldiği ayette açıkça ifade edilmektedir. e- Arzın yerküre şeklinde gezegensel oluşma evresini takibeden ayetlerde ise, arzın düzenleniş evreleri şöyle ifade edilmektedir: İnsan yaşam formunun ve bu formun değişik versiyonları olarak hayvanların yararlanması için, arzda, suyun ve mera'nın yani bitkilerin ortaya çıkarılması, dağların sabitleştirilmesi evrelerinin geldiği belirtilmektedir. Ayrıca her bir semânın kendi iç yapısal gelişmesini anlatan bu ayetlerde zaman faktörünün ifade edilmemiş olması, bu evrelerin, zikredilmeyi gerektirmeyecek kadar uzun süreçlerde oluştuğundan kaynaklanıyor olabilir. Bu evrelerin oluşum sürecinde zaman faktörünün kullanılmamış olması, yukarıda bahsettiğimiz altı günlük yaratılış evresinin, sadece nüvesel ölçekte semâların oluşmasıyla ilgili olduğu tezimizi de doğrular niteliktedir.

Abstract:
Çelik, Ali Rıza, The seven cosmoses in the Holv Our'an,The master of science thesis, The thesis advisor: Prof. Dr. Mevlüt Güngör, XVIH-335p. When we consider the whole universe within the framework of the Holy Qur'an, the first thing striking the eye, the universe as a whole is not only consist of the cosmos that the humans percieve and define but more to it. Even the cosmos. with the way it is percieved by humans hosts many other things with respect to the Holy Qur'an. The cosmos percieved by humans as a whole with the observed and unobserved parts is one of the seven cosmoses repeatedly mentioned and described in the Holy Qur'an. Within the structure of the universe there exist sub-structures called Kürsi, Arş and Sidretû'l-Münteha beside the seven cosmoses mentioned. But there is not much information about these structures in the Holy Qur'an. When we look at the cosmos from the perspective of the Holy Qur'an, the structure of the seven cosmoses are made of nur ( - energy ), small particles and the matter which have not been perceived by humans. These seven cosmoses include "seven earths". We know that the cosmos we perceive is one the seven cosmoses mentioned and named as "near cosmos" in the Holy Qur'an. The verse saying that seven earths exist as in seven cosmoses emphasises that each one of these earths belongs to different cosmos. Therefore, beside the matter which have not been identified so for, the near cosmos is made of two structural property called earth and space. This earthly property of the "near cosmos" represents all planets, stars and other micro- and macro- structures exist. In addition, the all earthly, cosmic and unperceived matter is being defined wholly as a part of the second cosmos. That is, it is mentioned in the Qur'an that the "near cosmos" is a member of a system resembling the solar system in the second cosmos. And similiarly the second cosmos is wholly a part of the third cosmos and this structure continues to the completion of the formation of the seven cosmoses and earths. Within the framework of the Holy Qur'an it is understood that the structure of all these seven cosmoses are made of more than 4- dimensions that we perceive for the "near cosmos". The Holy Qur'an mentiones three distinct life forms by name. There are human, genie and angel life forms existing in the universe. In addition, the Qur'an mentions the different versions (or derivations) of these life forms and the other responsible life forms and their interactions with each other.In the Holy Qur'an the another fact striking the eye, is the existene of a absolute time for the whole universe, beside the relative one we perceive. It seems that the time dimension we perceive belongs to seven cosmoses and "the earths". In Qur'an it is expressed that the time valid for the seven cosmoses and "the earths" will come to an end. But the absolute time for the whole universe is limitless. It is possible to summerize the process of the formation of the seven cosmoses and the earths mentioned in the Holy Qur'an as : 1 - The first 4 days period, this period is the one in which "the earth" gains the Revâsî, the multiplication, and the Ekvât proparties and in a plasmatic state with the cosmos. In addition it is expressed that this structure has a kind of cosciousness. 2- After the period of 4 days, the cosmos and "the earth" in a plasmatic state are transformed into seven cosmoses in a two days period. After the ending of these 6 days period, it is assinged to each cosmos it's duty and function that is, the commond is given to each cosmos to form -micro and macro- structures properly. After this command is transmitted to each cosmos then only one of them, the one in which we reside is donated with stars and put under protection. The development of the each one of the seven cosmoses that are in a nucleic scale and at the age of six days, specially the cosmos we reside is described in the Qur'an as follows : a - Firstly, The elevation of the present thickness of the cosmos; the three dimensional structure of the each seven cosmoses in a nucleic scale was being expended and as a result was being transformed into the darkness from the shiny state. b - In the second phase it comes the process of the extraction of the "Duka (dawn), as a phenomenon originating from the sun, in the cosmos. This indicates that the star formation starts in this phase. c - The becoming of the planets and "arz" in the meaning of the earth comes after the star formation. Because after all these phases, it is stated that the phase in which the earth was being "dahv" in the meaning of being put into the spherical shape comes. d - The happenings in the following phases of the "arz" were stated as : The bringing forth the water, the planets, and the fixation of the mountains for the benefit of the humans and different life forms. In addition the fact that time factor has not been mentioned in the internal and structural development of the cosmoses indicates that the six days of the phase of creation is related to the formation of the cosmoses in nucleic scale. f.ij. YÜKUBtiİÜaHİİü DOtraMITASYGfl ÜEIİ