Antenatal hidronefroz tanılı ve postnatal sintigrafik değerlendirmede supranormal renal fonksiyon saptanan çocukların takibinde biyomarkerların rolü
Urinary biomarkers can identify the need for pyeloplasty in presence of supranormal differential renal function in antenatally diagnosed unilateral hydronephrosis
Yazar: ÖMER BARIŞ YÜCEL
Danışman: DOÇ. DR. TAYFUN MEVLÜT OKTAR
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Giriş ve Amaç
Çalışmada, tek taraflı antenatal hidronefroz (ANH) tanılı, üreteropelvik bileşke (ÜPB)
darlığı şüphesiyle takip edilen ve supranormal renal fonksiyon (SnDRF) saptanan hastalarda
üriner IP-10, MCP-1, NGAL, CA19-9 ve KIM-1'in tanısal değerleri araştırıldı.
Gereç ve Yöntem
Ocak 2006 tarihinden itibaren, İstanbul Tıp Fakültesi Üroloji Anabilim Dalı Çocuk
Ürolojisi polikliniğine ANH nedeniyle başvuran ve tek taraflı ÜPB darlığı şüphesiyle takip ve
tedavi edilen çocukların dosyaları incelendi. İdrar tahlilinde piyüri ya da hematüri saptanan,
bilateral dilatasyonu olan, ek üriner anatomik veya fonksiyonel anomalisi bulunan
(megaüreter, üreterosel, çift sistem, PUV, VUR) ve ek komorbiditeli vakalar çıkarıldı.
Prospektif olarak toplanan veriler ile vaka-kontrol çalışması planlandı.
Çalışma grubu (SnDRF grubu), antenatal tanılı, tek taraflı izole hidronefrozu olan,
MAG3 sintigrafide etkilenen tarafta diferansiyel renal fonksiyon (DRF) >%50 olan 20
hastadan oluşturuldu (ortalama DRF: %54,7±3,1; ortalama APD: 26,2±15,1mm). Bu gruptaki
6 hasta için örnek tarihindeki tetkiklerinde APD'de önceye göre progresif artış saptandığı için
piyeloplasti kararı verildi (ortalama DRF: %54±1,7; ortalama APD: 40,5±20mm). Operasyon
kararı alınanlar SNF/Obstruktif, diğerleri SNF/NOD alt grubuna dâhil edildi.
Obstruktif grup, klinik olarak ÜPB darlığı düşünülen, DRF<%50 saptanan ve
piyeloplasti kararı alınan 19 hastadan oluşturuldu (ortalama DRF: %35,6±7,2; ortalama APD:
30,1±11,8mm).
NOD grubu, antenatal saptanan hidronefrozu devam eden ancak cerrahi tedavi
endikasyonu bulunmayan ve DRF<%50 saptanan 14 hastadan oluşturuldu (ortalama
DRF:%47,7±2,3; ortalama APD:16,4±4,3mm).
Sağlıklı kontrol grubunda, herhangi bir hastalığı bulunmayan, yaş ve cinsiyet
dağılımları çalışma grubuna uygun olan 19 çocuk yer aldı.
IP-10, MCP-1, NGAL, CA 19-9, KIM-1 düzeyleri Sandviç Elisa yöntemi, kreatinin
düzeyleri ise Jaffe reaksiyon yöntemi ile spektrofotometrik olarak ölçüldü. İstatistiksel
analizde p ≤0.05 olması anlamlı olarak kabul edildi.
Bulgular
IP-10 düzeyleri obstruktif grupta, NOD ve kontrol grubuna göre anlamlı yüksek izlendi
(p=0,04 ve p<0,001). Üriner IP-10 122,3 pg/mg kreatinin cut-off değeri ile obstruktif grubu

2

NOD grubundan %84 duyarlılık ve %71 özgüllükle; operasyon kararı verilen toplam 25
hastayı takip kararı verilen 28 hastadan %80 duyarlılık ve % 64 özgüllük ile ayırabildi.
MCP-1 idrar düzeyi, obstruktif grupta diğer gruplara göre belirgin yüksek izlendi
(p<0,001). Üriner MCP-1 234 pg/mg kreatinin cut-off değeriyle, obstruktif grubu NOD
grubundan %74 duyarlılık ve %100 özgüllükle ve 144,3 pg/mg kreatinin cut-off değeri ile
operasyon kararı verilen 25 hastayı takip kararı verilenlerden %80 duyarlılık ve %79
özgüllükle ayırabildi.
Üriner NGAL düzeyi obstruktif grupta, NOD ve kontrol grubuna göre anlamlı yüksek

izlendi (p<0,001). Üriner NGAL, obstruksiyon/NOD grubu ayrımı 13,4ng/mg kreatinin cut-
off değeriyle %79 duyarlılık ve %86 özgüllükle saptayabildi. Tüm gruplar içinde operasyon

kararı verilen hastalar takip kararı verilenlerden 13,9 ng/mg kreatinin değeri ile %80
duyarlılık ve %75 özgüllükle, sadece SnDRF grubu içinde değerlendirildiğinde ise %83
duyarlılık ve %86 özgüllük ile belirlenebildi. SNF/Obstruktif grubunda median NGAL düzeyi
95,8 ng/mg kreatinin olarak hesaplandı, bu değer obstruktif grupla benzer olarak saptanırken,
SNF/NOD grubundaki median 8,3 ng/mg kreatinin değerine göre anlamlı yüksek izlendi.
Üriner KIM-1 obstruktif grupta, sadece kontrol grubuna göre anlamlı yüksek izlendi
(p<0,001), diğer gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. Sadece SnDRF grubu içinde olan
hastalar değerlendirilince operasyon kararı alınan 6 hasta, idrar KIM-1 düzeyi ile %83
duyarlılık ve %71 özgüllükle belirlenebildi.
CA 19-9 71,15 U/mg kreatinin cut-off değeri ile operasyon kararı verilen toplam 25
hastayı, takip kararı verilenlerden %80 duyarlılık ve %68 özgüllükle, sadece SnDRF grubu
içinde değerlendirildiğinde, 113,85 U/mg kreatinin değeri ile %100 duyarlılık ve %79
özgüllük ile ayırabildi.
Sonuç
Çalışmamızda, antenatal hidronefroz tanılı, postnatal dönemde etkilenen tarafta
supranormal diferansiyel fonksiyon saptanan olguların, diğer tek taraflı, izole hidronefroz
tanısı ile takip edilen hastalarda da gözlendiği gibi, obstruktif veya nonobstruktif karakterde
olabileceği biyomarker düzeyleri ile gösterilmiştir.
Üriner MCP-1, operasyon kararı verilen 25 hastayı %80 duyarlılık ve %79 seçicilik gibi
yüksek değerlerle ayırabilmiştir. DRF ile arasında negatif korelasyon olmasına rağmen,
SnDRF grubunda da obstruksiyonu tanıyabilmesi, üriner MCP-1'in obstruksiyona, oluşmuş
hasardan daha duyarlı olduğu şeklinde yorumlanabilir.

3

IP-10 ve NGAL, üreteropelvik bileşke darlığını, supranormal fonksiyon izlenen
hastalarda da başarı ile tanıyabilmiştir.
NGAL ve CA 19-9, SnDRF izlenen hastalarda da operasyon kararını vermede yüksek
doğruluk gösterdiği ortaya konmuştur. SnDRF grubu içinde operasyon kararı alınan hastaları
%100 duyarlılık ve %79 özgüllük ile tanıyan CA 19-9, supranormal fonksiyon izlenen ÜPB
darlıklarının tanısında ek tetkik olarak kullanılabilir.
KIM-1, obstruktif/NOD grubunu ayırmada %79 duyarlılık ve %43 özgüllük
göstermiştir.
MCP-1, IP-10, NGAL, CA 19-9 ve KIM-1 idrar düzeylerinin supranormal renal
fonksiyon saptanan hastalarda da, obstruktif ÜPB darlığı ve nonobstruktif hidronefrozun ayırt
edilmesinde başarı ile kullanılabileceği çalışmamızda gösterilmiştir.

Abstract:
Introduction
In this study, we evaluated the role of IP-10, MCP1, NGAL, CA 19-9, KIM-1 as urinary
biomarkers in the differentiation between obstructive and non-obstructive dilatation in
children with unilateral antenatal hydronephrosis and supranormal renal function.
Material and Methods
Children with isolated unilateral hydronephrosis who were diagnosed prenatally at the
Department of Pediatric Urology of Istanbul Medical Faculty between January 2010 and
November 2015 were included in the study. All caregivers of the children were interviewed
and given informed consent for the children to participate in the study, and the study was
approved by the institutional review board. A prospective case-control study was conducted.
The children were categorized into 4 groups. The supranormal renal function (SnDRF)
group included 20 children with ANH and >50% differential renal function (DRF) (mean
DRF: 54,7%±3,1%; mean APD: 26,2±15,1mm). The decision was made to operate six
children of this group due to progressive increase in APD (mean DRF: 54%±1,7%; mean
APD: 40,5±20mm) These 6 patients were included in the SNF/Obstructive subgroup.
In the obstructive group there were 19 patients who underwent pyeloplasty and who had
a DRF<50% (mean DRF:35,6%±7,2%; mean APD: 30,1±11,8mm).
The non-obstructive dilatation (NOD) group included 14 children with antenatally
diagnosed hydronephrosis who did not require surgical intervention (mean
DRF:47,7%±2,3%; mean APD:16,4±4,3mm).
The control group included 19healthy children. Health status was evaluated on the basis
of the child's medical history, parental self-report, and routine laboratory examinations to rule
out the presence of acute or chronic disease.
The UPJO was confirmed by repetitive renal USG and diuretic renography. The degree
of hydronephrosis (HN) was evaluated with anteroposterior pelvic diameter (APPD). VUR
was ruled out in all patients by voiding cystourethrogram (VCUG). Exclusion criteria were
having pyuria, VUR, ureterovesical junction obstruction, posterior urethral valve, bilateral
HN, neurogenic bladder dysfunction and other deformations of the urinary system.
The biomarker levels in urine samples were measured by the quantitative sandwich
enzyme linked-immuno-sorbent assay (ELISA) method.

5

Results
The concentration of urinary IP-10 was significantly increased in the obstructive group
compared to the NOD and control groups (p=0.04, p<0.001). The best cutoff value of the
urinary IP-10 was 122,3 pg/mg creatinine with 84% sensitivity and 71% specificity in
differentiating between the obstructive and the NOD groups. Using this cutoff value IP-10
showed 80% sensitivity and 64% specificity to identify the 25 children who required surgery.
The MCP-1 concentration was significantly increased in the obstructive group
(p<0,001). Urinary MCP-1 showed 74% sensitivity and 100% specificity to identify the
obstructive group with the cut-off value at 234 pg/mg creatinine and 80% sensitivity and 79%
specificity to identify 25 children who required surgery with the value at 144,3 pg/mg
creatinine.
The NGAL concentration was significantly increased in the obstructive group
(p<0,001). Urinary NGAL showed 79% sensitivity and 86% specificity to identify the
obstructive group with the cut-off value at 13,4 ng/mg creatinine and 80% sensitivity and
75% specificity to identify children who required surgery with the value at 13,9 ng/mg
creatinine. Using the same cut off value, NGAL can differentiate between the
SNF/obstructive group and the SNF/NOD group with 83% sensitivity and 86% specificity.
The urinary KIM-1 concentration was significantly increased in the obstructive group
compared to the control group (p<0,001). KIM-1 can differentiate between the
SNF/obstructive group and the SNF/NOD group with 83% sensitivity and 71% specificity.
Urinary CA 19-9 showed 80% sensitivity and 68% specificity to identify children who
required surgery with the value at 71,15 U/mg creatinine. Using cut off value 113,85 U/mg
creatinine, CA 19-9 can differentiate between the SNF/obstructive group and the SNF/NOD
group with 100% sensitivity and 79% specificity.
Conclusion
In this study we showed that the urinary dilatation of children with antenatally

diagnosed hydronephrosis and supranormal renal function could be obstructive or non-
obstructive using urinary biomarkers.

Urinary MCP-1 can successfully identify the children who required surgery. There is a
negative correlation between DRF and MCP-1 levels. This may mean that MCP-1 is more
sensitive to obstruction than renal damage.

6

Urinary IP-10 and NGAL can successfully diagnose UPJO with or without SnDRF and
may be valuable as an additional diagnostic test.
Urinary NGAL and CA 19-9 can correctly identify the UPJO with SnDRF. CA 19-9
may be an additional diagnostic test in this group.
MCP-1, IP-10, NGAL, CA 19-9 and KIM-1 may be used as biomarkers to diagnose
UPJO with supranormal renal function.