İzmir acil sağlık ambulans hizmetleri çalışanlarının intihar olgularına yaklaşımları
The approaches of prehospital emergency care professionals to suicide cases in İzmir
Yazar: DEVRİM SERTAÇ ÖZKAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ZEHRA DEMİROĞLU UYANIKER
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Acil tıp servisleri = Emergency medical services ; Ambulanslar = Ambulances ; Sağlık insangücü = Health manpower ; Sağlık personeli = Health personnel ; Tıbbi sorumluluk = Medical liability ; İntihar = Suicide ; İzmir = Izmir

Özet:
Giriş ve Amaç: İntiharlar, şiddet sonucu ölümlerin önemli bölümünü oluşturmakta ve önlenebilir bir halk sağlığı sorunu olarak kabul edilmektedir. Sağlık çalışanlarının tümünün intiharların önlenmesinde belirgin rolleri olduğu bilinmekte ve intihar olgularına yaklaşımda kendilerine önemli mesleki, etik ve yasal sorumluluklar düşmektedir. Hastane öncesi acil sağlık hizmetlerinde görevli kişiler intihar olguları ile ilk karşılaşan sağlık çalışanı olabilmektedir. İntiharların önlenmesinde bu olgulara doğru tutum ve yaklaşımın önemi pek çok kaynakta vurgulanmaktadır.
Bu çalışmanın amacı, hastane öncesi acil sağlık çalışanlarının intihar ve intihar girişimleri ile ilgili bilgi birikimi ve tutumlarını değerlendirmek, bu olgularda mesleki, etik ve yasal sorumlulukları yerine getirirken yaşadıkları sorunları ortaya koymaktır.
Gereç ve Yöntem: Kesitsel olarak planlanan çalışmamızda T.C. Sağlık Bakanlığı İzmir İl Sağlık Müdürlüğü Acil Sağlık Hizmetleri Şube'sine bağlı İzmir il merkezinde acil yardım istasyonları ve komuta kontrol merkezinde görevli 464 acil yardım sağlık çalışanına 25 soruluk bir anket uygulanmıştır. Yaş, cinsiyet, meslek, çalışma yılı gibi demografik veriler çalışmanın bağımsız değişkenlerini, anket formunda yer alan, intihar ile ilgili bilgi, tutum soruları ve yasal, etik sorumluluklar ile ilgili sorular bağımlı değişkenler olarak ele alınmıştır.  İstatiksel analizde Statistical Package for the Social Sciences (SPSS 15) kullanılmıştır. 
Bulgular: Anketi yanıtlayanların %59.9'u kadın, yaş ortalaması 33,3±10,3, çalışma yılı ortalaması 10,9±8,2 yıldı.  Katılımcıların % 44'ü ATT (Acil Tıp Teknisyeni), % 19,8'i paramedik, % 14,7'si hekim, geri kalanlar hemşire ve sürücüydü.  %81,4'ünün intihar konusunda hizmet içi eğitim almadığı, %53.4'ü intihar girişimi olgularına yaklaşımda kendilerini yeterli hissetmedikleri, %63,5'inin intihar girişiminde bulunmuş hastalar karşısında nötr ve negatif duygulara sahip oldukları gözlendi.
İntihar olgularına yaklaşımda katılımcıların % 79.35'inin yasal ve etik sorumluluklarının farkında oldukları gözlendi. İntiharla ilgili bilgi, risk etmenleri ve tutumla ilgili önermelere katılımcıların büyük kısmının katılmadığı ya da fikri olmadığı, en sık hasta ve hasta yakınları, polis, jandarma ve olay yeri ekibi ile sorun yaşadıkları gözlendi. Hizmet içi eğitim alma, meslekte çalışma yılı uzunluğunun bilgi ve tutum sorularına verilen yanıtlarda istatistiksel anlamlılık yarattığı gözlendi (p < 0,05).
Tartışma: Yerli ve yabancı araştırmalarla karşılaştırıldığında, bizim çalışmamızda da intihar girişiminde bulunmuş hastalara yaklaşımda, hastane öncesi acil sağlık çalışanlarının nötr yada olumsuz tutumları olabildiği belirlenmiştir. Çalışmamızda, hastane öncesi acil sağlık çalışanlarının, intihar girişiminde bulunmuş olgulara yaklaşım ve yönetimde sorunlar yaşandığı, bu sorunların bilgi eksikliğinden kaynaklandığı düşünülmüştür.
Sonuç ve öneriler: 112 acil sağlık çalışanlarının intihar girişimi olgularıyla ilk karşılaşabilen sağlık görevlileri olduğu ve intihar sonucu ölümleri önlemede önemli rolleri göz önüne alındığında konuyla ilgili mezuniyet öncesi ve sonrası eğitimlere gereksinim olduğu görüşüne varılmıştır.

Abstract:
Introduction: Suicides constitute a substantial part of deaths due to violence and are considered as a preventable public health concern. It is known that all health care professionals take a significant part in suicide prevention and they bear important occupational, ethical and legal responsibilities while approaching suicide cases. The staff responsible for prehospital emergency medical services might be the first health care professionals to approach suicide cases. Importance of proper attitude and approach towards these cases in suicide prevention is emphasized in plenty of sources.
This study intends to evaluate the knowledge and attitude of prehospital emergency care professionals on suicides and suicide attempts, seeks to establish the problems they encounter while they are fulfilling their occupational, ethical and legal responsibilities.
Methods: In our cross sectional study, a 25 question survey was delivered hand out by 464 emergency care professionals based in emergency care stations and command & control center in İzmir city centre, under Ministry of Health, İzmir Provincial Directorate of Health, Emergency Medical Services Division.  Demographics such as age, gender, occupation and working year were independent variables; survey questions regarding knowledge on suicide, approach towards suicide, legal and ethical responsibilities were dependent variables.  Data management and analysis were performed using Statistical Package for the Social Sciences (SPSS 15). 
Results: Average age of survey participants was 33.3±10.3, 59.9% were female, average working year was 10.9±8.2 years.  44% of respondents were emergency medical technicians, 19.8% paramedics, 14.7%  medical doctors, rest were nurses and drivers.  It was observed that 81.4% of the participants did not attend any training a continue proffessionel development training on suicide, 53.4% did not feel competent approaching suicide cases, 63.5% had neutral or negative feelings towards patients who attempted suicide.
Regarding approach towards suicide cases, %79.35 of the participants were aware of their legal and ethical responsibilities. It was noted that majority of respondents did not agree with or did not have an opinion on questions concerning knowledge on suicide, risk factors and approach; participants most frequently encountered problems with patient, patient's relatives, police, gendarme and crime scene investigation team. Attending a continue proffessionel development training and a longer work expenence caused statistically significant difference in answers to knowledge and attitude questions (p < 0.05).
Discussion: Consistent with other local and foreign studies, our study also revealed prehospital emergency care professionals may have neutral or negative attitudes in their approach to patients who attempted suicide. In our study, it is thought that prehospital emergency care professionals experience problems approaching and managing cases who have attempted suicide and these problems stem from lack of knowledge.
Conlusion and suggestions: Considering 112 emergency care professionals might be the first to approach attempted suicide cases and bearing in mind their important roles in preventing deaths due to suicide, we have come to the conclusion that pre-graduate and post-graduate training on this subject is required.