Kalp yetmezliğinde perirenal yağ doku kalınlığı ile klinik, ekokardiyografik, biyokimyasal parametrelerin ilişkisi
The relationship between perirenal fat tissue thickness and clinical, echocardiographic, and biochemical parameters in heart failure
Yazar: ONUR CAN POLAT
Danışman: PROF. DR. BÜLENT BEHLÜL ALTUNKESER
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Kalp yetmezliği (KY) tek bir patolojik tanı değil, belirtilerin (örn. juguler venöz basınç artışı, pulmoner raller ve periferik ödem)  ve eşlik edebilen ana semptomlardan (örn. nefes darlığı, ayak bileği ödemi ve yorgunluk) oluşan bir klinik sendromdur.  İstirahatte veya egzersiz sırasında yetersiz kalp debisine neden olan, kalbin yapısal veya işlevsel bir anormalliğidir. Spesifik patoloji sonraki tedaviyi belirleyebileceğinden, KY tanısında altta yatan kardiyak disfonksiyonun etiyolojisinin tanımlanması zorunludur. En yaygın olarak, KY miyokardiyal disfonksiyona bağlıdır [1]. Kalp yetmezliği etyolojisinde koroner arter hastalığı , hipertansiyon , kalp kapak hastalıkları ,konjenital kalp hastalıkları , aritmiler, endokrin bozukluklar, enfeksiyöz nedenler, infiltratif nedenler, depo hastalıkları gibi bir çok sebep de yer almaktadır [2].  Perirenal yağ doku (PRYD), böbrek ile komşu retroperitoneal dokular, renal parankim ve adrenal bez arasındaki retroperitoneal boşluğu dolduran bir visseral yağ dokusudur [3]. Perirenal yağ ; glomerüler hidrostatik basıncı arttırmak, renin-anjiyotensin-aldosteron sistemini aktive etmek ve böbrek hastalığına ilerlemeyi hızlandırmak gibi böbrekler üzerinde doğrudan lipotoksik etkilerle ilişkilendirilmiştir  [4-6] .Perirenal yağın, yaygın antropometrik ve metabolik parametrelerden bağımsız olarak KVH için bağımsız bir risk belirleyicisi olduğunu kanıtlanmıştır [7]. Perirenal adipoz doku afferent sinirlerinin ablasyonunun; L1-L2 dorsal kök ganglion nöronları tarafından artan CGRP üretimi yoluyla, yüksek kan basıncının uzun vadeli azalmasına yol açtığını gösterilmiştir [8]. Li ve arkadaşlarının fareler üzerinde yaptığı çalışmalarda a-CGRP'nin kalp yetmezliğinde fibrozis inflamasyon ve hücre ölümünü azaltarak kardiyoprotektif rolü olduğunu ortaya koymuşlardır [9]. Adipoz dokuda keşfedilen bir diğer polipeptit olan resistinin, makrafojlar gibi diğer hücre türleri tarafından da üretildiği keşfedilmiştir [10]. Resistin konsantrasyonunun , koroner kalp hastalığı (KKH) riski , böbrek fonksiyon bozukluğu riski ve inme hastalarında sonuçlarla korelasyonu ilişkilendirilmiştir [11]. Sağlıklı bireylerde, düşük plazma adiponektin seviyeleri, artmış kardiyovasküler olay riski ile ilişkilendirilmiştir [12]. Kalp atış hızı değişkenliği veya kalp periyodu değişkenliği, kardiyak otonomik işlevi yansıtan atımdan atıma (RR) aralıkların döngüsel varyasyonlarının bir ölçüsüdür[13].Ortalama kalp hızı, yaş, cinsiyet ve klinik risk faktörleri için düzeltme yapıldıktan sonra 2 saatlik R-R intervalleri arasında stardart sapma (SDNN) kardiyak olay riski ile anlamlı şekilde ilişkili olarak bulunmuştur [14].Biz bu çalışmamızda düşük ejeksiyon fraksiyonlu ve korunmuş ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetmezliği hastalarında;  perirenal yağ dokusunun ekokardiyografik  parametreler , CGRP, resistin ve adiponektini içeren biyokimyasal markerlar ile ilişkisini ve tüm bu parametrelerin kalp atış hızı değişkenliği ile olabilecek ilişkilerini incelemeyi amaçlamış bulunmaktayız.

Abstract:
Heart failure (HF) is not a single pathological diagnosis, but a clinical syndrome consisting of signs (eg, increased jugular venous pressure, pulmonary rales, and peripheral edema) and the main accompanying symptoms (eg, dyspnea, ankle edema, and fatigue). A structural or functional abnormality of the heart that causes insufficient cardiac output at rest or during exercise. Defining the etiology of the underlying cardiac dysfunction is imperative in the diagnosis of HF, as the specific pathology may determine subsequent treatment. Most commonly, HF is due to myocardial dysfunction (1). There are many reasons such as coronary artery disease, hypertension, heart valve diseases, congenital heart diseases, arrhythmias, endocrine disorders, infectious causes, infiltrative causes, and storage diseases in the etiology of heart failure (2). Perirenal adipose tissue (PRAT) is a visceral adipose tissue that fills the retroperitoneal space between the kidney and adjacent retroperitoneal tissues, renal parenchyma, and adrenal gland (13). Perirenal fat ; It has been associated with direct lipotoxic effects on the kidneys, such as increasing glomerular hydrostatic pressure, activating the renin-angiotensin-aldosterone system, and accelerating progression to kidney disease (16-18). Perirenal fat has been proven to be an independent risk predictor for coronary heart disease (CHD), independent of common anthropometric and metabolic parameters ( 19). Ablation of perirenal adipose tissue afferent nerves; It has been shown that it leads to long-term reduction of high blood pressure through increased calsitonin gene related peptide (CGRP) production by L1-L2 dorsal root ganglion neurons (20). In their studies on mice, Li et al. revealed that a-CGRP has a cardioprotective role in heart failure by reducing fibrosis, inflammation and cell death (21). It has been discovered that resistin, another polypeptide discovered in adipose tissue, is also produced by other cell types such as macrophages (22). Resistin concentration has been correlated with CHD risk, risk of renal dysfunction, and outcomes in stroke patients (23). In healthy individuals, low plasma adiponectin levels have been associated with an increased risk of cardiovascular events (27). Heart rate variability, or heart period variability, is a measure of cyclic variations in beat-to-beat (RR) intervals reflecting cardiac autonomic function (28). Mean heart rate was significantly associated with cardiac event risk after adjusting for age, sex, and clinical risk factors. found (29). In this study, in heart failure patients with low ejection fraction and preserved ejection fraction; We aimed to examine the relationship of perirenal adipose tissue with echocardiographic parameters, biochemical markers including CGRP, resistin and adiponectin, and the possible relationships between all these parameters and heart rate variability.