Son 5 yıl içinde Tekirdağ Namık Kemal üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'na karın ağrısı nedeniyle başvuran çocukların retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evalution of children who applied to  tekirdag namik kemal university medical faculty pediatri̇c health and di̇seases department due to  absolute pain in the last 5 years
Yazar: AYTAJ MANAFOVA
Danışman: DOÇ. DR. İSMAİL YILDIZ
Namık Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Abdomen-akut = Abdomen-acute ; Ağrı = Pain ; Karın ağrısı = Abdominal pain ; Sıvı tedavisi = Fluid therapy ; Tekirdağ = Tekirdağ

Özet:
Karın ağrısı, çocukluk yaş grubunda acil servislere ve poliklinik başvurularına neden olan en sık şikayetlerden biridir. Karın ağrısı kostaların alt kısmıyla pelvis arasında herhangi bir bölgede hissedilen ağrı olarak tanımlanmaktadır. Ancak genellikle karın ağrısı iyi huyludur. Karın ağrısı ile başvuran çocukta tanı da nispeten zordur. Basit karın ağrısından cerrahi işlem gerektirecek karın ağrısına kadar geniş yelpazede değişmektedir. Çocuklarda karın ağrısının nedeni genellikle organik nedenlere bağlı olmayıp, fonksiyonel nedenler daha ön plandadır. Karın ağrısıyla başvuran çocukta öykü ve fizik muayene önemli olup, muayene zamanı karın bölgesindeki bütün organlar göz önünde bulundurulmalıdır. Çalışmamızda son 5 yılda karın ağrısı ile hastanemiz otomasyon sisteminden ulaşılabilen hasta kayıtlarından elde edilen 1980 olguda; olguların demografik özellikleri, karın ağrısı ve beraberinde eşlik eden şikayetler ile ilgili anamnez verileri, eş zamanlı yapılan fizik muayene bulguları, yapılan laboratuvar tetkikleri (kan, idrar, dışkı vb) ve görüntüleme yöntemleri (ADBG, USG, BT, MR), hastalara konulan ön tanı veya tanılar, hastalara yapılan tedaviler retrospektif olarak incelendi. Bu hastaların 904'ü (%45.7) erkek, 1076'sı (%54.3) kız idi. Hastaların yaşları 2 ile 17 arasında değişmekte olup ortalaması yaş 8,0±3.8 idi. Karın ağrısına eşlik eden semptom varlığı %69.0 olarak görülmüştür. Eşlik eden semptomlar arasında en sık sırasıyla kusma %28.1, ateş %17.3, bulantı %14.7, ishal %14 saptanmıştır. Karın ağrısı ile başvuran çocuklarda en sık neden medikal hastalıklar olup, bu medikal nedenler sırasıyla akut gastroenterit %24.9, solunum yolu hastalıkları 20.6%, konstipasyon %19.1, idrar yolu enfeksiyonu %13.2, fonksiyonel karın ağrısı %12.2, mezenterik lenfadenit %3.8, hiperkalsüri %2.5 olarak tespit edilmiştir. Acil cerrahi tedavi gerektiren akut karın ağrısı nedenleri %5.3 oranında bulundu. Fizik muayene bulgularında %39.4 oranında özellik saptanmıştır. Cerrahi tanı grubunda özellik varlığı istatistiksel olarak anlamlı yüksek idi. Laboratuvar tetkik yapılma oranı %78.5 olarak saptanmış olup medikal ve cerrahi tanı grupları arasında lökosit, nötrofil, monosit, potasyum, klor, CRP, Glukoz, Total Bilirubin, idrar dansitesi istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Hastalara %70.6 oranında görüntüleme yapılmış olup; cerrahi tanı grubunda görüntüleme yapılma oranı medikal gruptan istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Hastaların %7.8'ine cerrahi konsültasyon, %28.6'sına müşahede gözlem yapılmıştır. Tedavi yöntemleri %5.3 cerrahi, %94.7 oranında medikal olarak saptanmıştır. Yatış oranı %5.8 olup, cerrahi grupta istatistiksel olarak anlamlı tespit edilmiştir.

Abstract:
Abdominal pain is one of the most common complaints in the pediatric age group that causes applications to emergency services and outpatient clinics. Abdominal pain is defined as pain felt anywhere between the lower ribs and the pelvis. Fortunately, abdominal pain is usually benign pain. Diagnosis of abdominal pain in the childhood age group is relatively difficult. It varies in a wide range from simple abdominal pain to abdominal pain that will require surgical intervention. The cause of abdominal pain in children is not usually due to organic causes, but functional causes are more prominent. History and physical examination are important in a child presenting with abdominal pain, and all organs in the abdomen should be considered at the time of examination. In our study, the total number of 1980 patients with abdominal pain in the last 5 years obtained from the patient records accessible from the automation system of our hospital were reviewed retrospectively according to demographic characteristics of the cases, anamnesis data about abdominal pain, and accompanying complaints, simultaneous physical examination findings, laboratory tests (blood, urine, stool, etc.), imaging methods (Abdominal X-Ray, USG, CT, MRI), diagnoses and treatments. Of these patients, 904 (45.7%) were male and 1076 (54.3%) were female. The ages of the patients ranged from 2 to 17, and the mean age was 8.0±3.8. The presence of symptoms accompanying abdominal pain was 69.0%. Among the accompanying symptoms, vomiting 28.1%, fever 17.3%, nausea 14.7%, and diarrhea 14% were found to be the most common, respectively. The most common reason for children presenting with abdominal pain was medical diseases, which were determined as acute gastroenteritis 24.9%, respiratory tract diseases 20.6%, constipation 19.1%, urinary tract infection 13.2%, functional abdominal pain 12.2%, mesenteric lymphadenitis 3.8%, hypercalciuria 2.5%. The causes of acute abdominal pain requiring emergency surgical treatment were found in 5.3%. Physical examination findings were found to be characteristic in 39.4%. In the surgical diagnosis group, the feature was statistically significantly higher. The rate of laboratory examination was found to be 78.5%. Statistically significant difference was determined in monocytes, urea, potassium, chlorine, CRP, glucose, total bilirubin, and urine density. Imaging was performed in 70.6% of the patients. The rate of imaging in the surgical diagnosis group was found to be statistically significantly higher than in the medical group. Surgical consultation was performed in 7.8% of the patients, and observation was made in 28.6%. The treatment methods were determined as 5.3% surgical and 94.7% medical. The hospitalization rate was 5.8% and it was found to be statistically significant in the surgical group.