Dijital miksoid psödokist hastalarının demografik ve klinik özellikleri ile tedaviye yanıtının değerlendirilmesi
Evaluation of the demographic and clinical features of digital myxoid pseudocyst patients and their response to the treatment
Yazar: GAYE GÜLDİKEN
Danışman: PROF. DR. FATİH GÖKTAY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Demografi = Demography ; Dijital miksoid psödokistler = Digital myxoid pseudocyst ; Nüks = Recurrence ; Tedavi = Treatment

Özet:
Amaç: Dijital miksoid psödokistler (DMP), tırnak ünitesinin en sık görülen benign dejeneratif lezyonlarıdır. Literatürdeki serilerde istikrarlı bir başarı bildirilmediği için hastalığın ilk seçenek tedavi yöntemi hakkında fikir birliği bulunmamaktadır. Bu çalışmada 2013-2020 tarihleri arasında kliniğimize DMP ile başvuran hastaların, demografik ve klinik özelliklerinin incelenmesi, uygulanan tedavilerin, tedavi sonrası nüks oranlarının ve nükse etki edebilecek faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Deri ve Zührevi Hastalıklar kliniğinde 2013-2020 yılları arasında DMP tanısı alıp; tedavi yapılmamış, basit drenaj tedavisi (BDT) yapılmış, drenaj ve kompresyon tedavisi (DKT) yapılmış veya eksizyon ile tedavi edilmiş olan tüm hastalar çalışmaya dahil edildi. Lezyonlara gerçekleştirilen farklı tedaviler sonrasında tedaviye yanıt ve nüks oranlarının, ayrıca cerrahiyle tedavi edilen hastalarda farklı cerrahi tekniklerin ve hastaların klinik ve demografik özelliklerinin nükse etkileri araştırıldı. Hastalardan telefon ile ulaşılabilenlerin tümünden günümüz itibariyle lezyonlarında nüks olup olmadığı bilgisi de toplandı.
Bulgular: Çalışmamızda cerrahi tedavi yapılan lezyonlarda tedaviye başlangıçta tam yanıt oranı (%100), DKT'ye tam yanıt oranına (%73) üstündü. Ancak, her iki tedavi yönteminde takiplerde nüks oranları arasında (sırasıyla %9,5 ve %12,5 ) istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Cerrahi eksizyon sonrasında çoğunluğu geçici; ağrı, hissizlik, fleksiyon kısıtlılığı gibi %59 oranda komplikasyon görülürken, diğer tedavi yöntemleri sonrasında komplikasyon görülmemişti. DKT ve cerrahi eksizyon yöntemleri arasında da tırnak plağında tam düzelme oranları (sırasıyla %80, %82) arasında istatistiksel fark saptanmadı. Cerrahisinde metilen mavisi (MM) kullanılan ve kullanılmayan lezyonlardaki nüks oranları (sırasıyla %9, %10) arasında; ve de MM kullanılarak eklem boşluğuyla arasında bağlantı saptanan ve saptanmayan lezyonların nüks oranları (sırasıyla %15, %0) arasında anlamlı fark saptanmadı.
Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre DKT, özellikle proksimal tırnak kıvrımı veya distal interfalengeal eklem üzerinde yerleşen DMP'lerin birinci basamak tedavisinde konservatif tedavi seçeneği olarak etkili ve güvenilir bir yöntem gibi görünmektedir. Cerrahi eksizyonun ise, DKT ile tedavi edilen ancak tam yanıt alınamayan ya da tam yanıt alınan ancak nüks görülen komplike lezyonlarda ikinci basamak tedavi seçeneği olarak tercih edilmesi uygun görünmektedir. Çalışmamızda cerrahi eksizyon esnasında intraartriküler MM kullanılanlar ile kullanılmayanlar arasında nüks açısından fark görülmemiştir. Ancak MM kullanımının nüks üzerine etkisinin daha net olarak ortaya konulabilmesi için aynı cerrahi teknikle tedavi edilen homojen gruplarda gerçekleştirilecek randomize çalışmalara ihtiyaç olduğu kanaatindeyiz.

Abstract:
Aim: Digital myxoid pseudocysts (DMP) are the most common benign degenerative lesions of the nail unit. Since no consistent success has been reported in series in the literature, there is no consensus on the first-line treatment method of the disease. In this study, it was aimed to examine the demographic and clinical characteristics of patients who applied to our clinic with DMP between 2013-2020, to evaluate the treatments applied, the recurrence rates after treatment, and the factors that may affect recurrence.
Patients and Methods: All patients who were diagnosed with DMP between 2013 and 2020 in Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital Department of Dermatology and Venereology, who were not treated, were treated with simple drainage treatment (SDT), underwent drainage and compression therapy (DCT), or were treated with excision were included in the study. The response and the recurrence rates after different treatments performed on lesions, as well as the effects of different surgical techniques and clinical and demographic characteristics of the patients on recurrence were investigated. Information was also collected from all patients who could be reached by phone, whether their lesions had recurrence as of today. 
Results: In our study, the initial complete response rate (100%) to surgical treatment was superior to the rate of complete response to DCT (73%). However, no statistically significant difference was found between the recurrence rates (9.5% and 12.5%, respectively) in the follow-up of both treatment methods. Most of which being temporary, after surgical excision; complications such as pain, numbness, and limitation of flexion were seen in 59%. No complications were observed after other treatment methods. There was no statistical difference between the nail plate recovery rates of DCT and surgical excision (80%, 82%, respectively). There was no statistically significant difference between the recurrence rates (9%, 10%, respectively) of lesions treated with or without methylene blue (MB) in surgery; or between the recurrence rates (15%, 0%, respectively) of the lesions which did or did not have a connection with joint space with MB.
Conclusion: According to the results of our study, DCT seems to be an effective and reliable method as a first-line treatment option for DMPs, especially on proximal nail fold and distal interphalangeal joint. Surgical excision seems to be more favorable as a second-line treatment option in complicated or recurrent lesions or lesions with no complete response after DCT. In our study, there was no difference in recurrence between those who used intraarticular MB during surgical excision and those who were not. However, in our opinion, randomized studies are needed to be conducted in homogeneous groups that are treated with the same surgical technique to reveal the effect of MB use on recurrence more clearly.