Acil servis hekimlerinin tıbbi toksikoloji bilim dalı hakkındaki farkındalığının ve tıbbi toksikoloji temel konuları hakkında bilgi düzeyinin araştırılması
Investigation of the awareness and knowledge level of the emergency physicians in medical toxicology
Yazar: HAZAL TOPÇUOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. AYNUR ŞAHİN
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine ; Sağlık Eğitimi = Health Education

Özet:
Amaç: Araştırmamızın amacı acil serviste çalışan hekimlerin oluşturduğumuz anket aracılığı ile tıbbi toksikoloji bilim dalı hakkındaki farkındalıkları ve bilgi düzeyleri hakkında fikir sahibi olmak ve bu konudaki eksikliklerin tespit edilerek giderilmesi için çözümler üretmek, ülkemizde bu bilim dalının gelişmesi için gereken çalışmaların artırılması açısından yardımcı olmaktır.
Yöntem: Çalışmamız tıbbi toksikoloji bilim dalı hakkındaki farkındalığın ve temel konuları hakkındaki bilgi düzeyinin belirlenmesi için alanında yetkin uzman hekimler tarafından hazırlanan, tanımlayıcı bilgiler ve klinik bilgi düzeyini ölçmeye yönelik toplam 125 soruluk bir anketle gerçekleştirildi. Etik kurul onayı alındıktan sonra ülke genelindeki acil servislerde çalışan acil tıp uzmanları ve acil tıp uzmanlık öğrencilerine uygulandı. Elde edilen sonuçlar yeterli ve yeteriz olarak iki alt grupta değerlendirildi. Verilerin analiz aşamasında SPSS 22.0 paket programı kullanıldı. Bağımsız kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında Ki-Kare testi ve Fisher's Exact testi kullanıldı. İstatistiksel olarak p<0.05 olması önemli olarak kabul edildi.
Bulgular: Araştırmamıza 182 acil servis hekimi katıldı. Zehirlenmelere genel yaklaşım ve toksidromlar başlığında 72 (%39.6) hekim yeterli olurken, spesifik zehirlenmeler başlığında 20 (%11.0) hekim yeterli oldu. Genel toplamda ise 48 (%26.4) hekimin yeterli olduğu görüldü.  Hiçbir başlıkta yeterli olamayan hekim sayısı 110 (%60.4), bir başlıkta yeterli olan 52 (%28.6) ve iki başlıkta da yeterli olan 20 (%11.0) olarak saptandı. Uzmanlık eğitimi sürecinde toksikoloji eğitimi alanlar, aldığı eğitimi yeterli bulanlar, zehirlenen hastayı yönetmede kendini yeterli hissedenler, çalışma yılı uzun olanlar ve acil tıp uzmanlarında istatistiksel olarak daha yüksek yeterlilik oranları saptandı.
Sonuç: Bu araştırma ile acil tıp asistanları ve uzmanlarının zehirlenme hastalarının tıbbi yönetimi konusundaki bilgi düzeyi değerlendirildi. Çalışmamızda elde ettiğimiz sonuçlar ışığında acil servis hekimlerinin zehirlenme hastalarının yönetimi konusunda eksiklerinin olduğu ve geliştirilmesi gereken konuların bulunduğu, tıbbi toksikolojinin resmi bir uzmanlık alanı olarak tanınmasının ve Acil tıp uzmanlık eğitiminde standart bir tıbbi toksikoloji eğitim programı ile rotasyonunun oluşturulması konusundaki gereklilik vurgulanmaktadır.

Abstract:
Aim: The aim of our research is to have an idea about the awareness and knowledge levels of the physicians working in the emergency department through the questionnaire we created, and to identify and eliminate the deficiencies in this field, to help increase the studies required for the development of this discipline in our country.
Method: Our study was carried out with a 125-question questionnaire prepared by specialist physicians who are competent in the field to measure the level of descriptive information and clinical knowledge in order to determine the awareness about the medical toxicology discipline and the level of knowledge about its basic subjects. After the approval of the ethics committee, it was applied to emergency medicine specialists and emergency medicine residents working in emergency departments across the country. The results obtained were evaluated in two subgroups as "adequate" and "insufficient". SPSS 22.0 package program was used in the analysis of the data. Chi-square test and Fisher's Exact test were used to compare independent categorical variables. Statistically a p<0.05 was considered significant.
Results: 182 emergency physicians participated in our study. While 72 (39.6%) physicians were sufficient in the general approach to poisonings and toxidromes, 20 (11.0%) physicians were sufficient in the title of specific poisonings. In general, 48 (26.4%) physicians were found to be sufficient. The number of physicians who were not sufficient in any of the titles was 110 (60.4%), 52 (28.6%) were sufficient in one title, and 20 (11.0%) were sufficient in both titles. Statistically higher proficiency rates were found among those who received toxicology training during the residency training, those who found the training sufficient, those who felt competent in managing the poisoned patient, those who had long working years and those who were emergency medicine specialists.
Conclusion: With this study, the knowledge level of emergency medicine residents and specialists on the medical management of poisoning patients was evaluated. In the light of the results we obtained in our study, it is emphasized that emergency physicians have deficiencies in the management of poisoning patients and there are issues that need to be improved, the necessity of recognizing medical toxicology as an official specialty and creating a rotation with a standard medical toxicology training program in emergency medicine residency training.