Düşük akım anestezisinde kullanılan akım miktarlarının anestezi güvenilirliğine etkisi
Impact of flow rate on safety issues in low flow anaesthesia
Yazar: ALİ BESTEMİ KEPEKÇİ
Danışman: DR. ECDER ÖZENÇ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Azot protoksit ve sevofloran kulandığımız bu çalışmayı planlarken amacımız, genel anestezi uygulanacak vakalarda daha düşük taze gaz akımları ile düşük akım ve minimal akım anestezisinin değerlendirilmesini ve uygulanabilirliğini araştırmaktı.
  
Genel anestezi sırasında N2O kullanılmasında sakınca olmayıp elektif cerrahi uygulanacak hastalar çalışmaya dahil edildi. Entübasyon sonrası Drager-Primus anestezi ventilatörü ile tidal volüm 6-8 ml/kg, solunum frekansı 12 ve  PEEP 5 cm H2O olacak şekilde ayarlanarak volüm kontrol modunda ventilasyon sağlandı. Anestezi idamesinde 4l/dk % 40 O2- % 60 N2O ve % 1.0-2 sevofluran ile başlanan hastalardan hemen entübasyon sonrası AKG alındı. 10 dk. devam edildikten sonra hastalar açılan taze gaz akım miktarlarına göre 3 gruba ayrıldı.  

A grubuna % 40 O2 - % 60 N2O ve % 1.0-2 sevofluran ile devam edilirken akım 2 l/dk'- dan devam edilen hastalar alındı. 2 l/dk düşük akımın üst sınırı olarak kabul edilmekle birlikte; biz bu grubu yüksek akım olarak anlandırdık.  

B grubuna % 40 O2 - % 60 N2O ve % 1.0-2 sevofluran ile devam edilirken akım 
1l/dk'ya düşürülerek düşük akıma geçilen hastalar alınarak düşük akım olarak kabul edildi. 
C grubuna % 60 O2 - % 40 N2O ve % 1.0-2 sevofluran ile devam edilirken akım 
0,5l/dk'ya düşürülerek kapalı devre anestezi uygulanan hastalar alındı ve minimal akım grubu olarak kabul edildi. 

Entübasyonun hemen ardından, 30. ve 60. dk'larında hasta takip amacıyla rutin alınan arter kan gazı ( AKG) örnekleri  entübasyondan sonra 15 dk aralıklarla hastanın, kalp atım hızı( KAH), sistolik kan basıncı(SAB), diyastolik kan basıncı (DAB), ortalama arter basıncı (OAB) periferik oksijen satürasyonu (SPO2) takibi, DRÄGER-Primus anestezi cihazının  monitörü vasıtasıyla end-tidal karbondioksit (ETCO2) düzeyi, alınan gaz örnekleri inspire ve ekspire edilen O2, N2O ve inhalasyon ajan konsantrasyonları, vaporizatör üzerindeki hastaya uygulanan inhalasyon anesteziği miktarı, MAC değerleri karşılaştırıldı. Gruplar arasında değerler arasında anlamlı fark olmadığını gözlemledik.  

Operasyon son 10.dk.'da inhalasyon gazları kesildi, operasyon bitiminde % 100 O2 'ne geçilerek akım 6 l/dk'ya yükseltildi. Ekstübasyon sırasındaki sonraki soluma, ekstübasyon, göz açma, sözel emire yanıt, Aldrete Skorunun 9-10 olma zamanı kayıt altına alındı. 
Düşük akım anestezisi uygulamalarında azotprotoksitinde kullanılmasının, uygun vakalar seçilmesi koşulu ile bir dezavantaj teşkil etmediğini hatta bu gazın sistemden hızla uzaklaştırılabilmesi (wash-out), sağladığı doz düşürücü etkiyle derlenmeyi hızlandırabileceğini gözlemledik.

Abstract:
The aim of this study was to investigate the feasibility and feasibility of low-flow and low-flow anesthesia with lower fresh gas flow rates in patients undergoing general anesthesia.
Patients undergoing elective surgery were excluded from using N2O during general anesthesia. After intubation, the Drager-Primus anesthesia ventilator was used to adjust the tidal volume to 6-8 ml / kg, respiratory frequency 12 and PEEP to 5 cm H2O to provide ventilation in volume control mode. Patients underwent anesthesia with 40% O2-60% N2O and 1.0-2% sevoflurane in the management of anesthesia immediately after intubation. 10 min. patients were divided into 3 groups according to the amount of fresh gas flow.
Patients in group A were maintained with 40% O2 - 60% N2O and 1.0-2% sevoflurane, while the patients who were continued for 2 l / min were included in the study. 2 l / min is considered to be the upper limit of the low current; we understood this group as high current.
B group was treated with 40% O2 - 60% N2O and 1.0-2% sevoflurane.
While C group was continued with 60% O2 - 40% N2O and 1.0-2% sevoflurane, the patients were taken to closed circuit anesthesia by decreasing the current to 0.5 l / min and accepted as minimal flow group.
Immediately after intubation, the patient's arterial blood gas (ABG) samples taken at 30th and 60th min following the intubation, the patient's heart rate (HR), systolic blood pressure (SBP), diastolic blood pressure (DBP) at intervals of 15 min after intubation ), mean arterial pressure (MAP), peripheral oxygen saturation (SPO2) follow-up, end-tidal carbon dioxide (ETCO2) level by means of the monitor of the DRÄGER-Primus anesthesia device, inspected and expired gas samples O2, N2O and inhalation agent concentrations, to the patient on the vaporizer The amount of inhalation anesthesia applied, MAC values were compared. We observed no significant difference between the groups.
In the last 10 minutes of the operation, inhalation gases were discontinued. Next inhalation, extubation, eye opening, response to verbal response and time of Aldrete score 9-10 were recorded during extubation.
We have observed that the use of nitrogen dioxide in low flow anesthesia applications is not a disadvantage if appropriate cases are selected and even this gas can be rapidly removed from the system by means of a dose lowering effect.