Farklı deproteinizasyon ajanlarının fissür örtücü mikrosızıntı ve penetrasyon kabiliyetlerine etkisi
The effect of different deproteination agents on fissure sealing microleakage and penetration capabilities
Yazar: KÜBRA YAMAN ŞİŞMAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ EZGİ BALTACI
Trakya Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Çocuk Diş Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Bromelin = Bromelain ; Dental sızma = Dental leakage ; Diş çürükleri = Dental caries ; Papain = Papain ; Penetrasyon = Penetration ; Proteinler = Proteins ; Çukur ve fissür örtücüler = Pit and fissure sealants

Özet:
Amaç: Bu araştırmanın amacı fissür örtücü için diş yüzeyini hazırlamada
kullanılan farklı deproteinizasyon ajanlarının; sodyum hipoklorit, 2 farklı marka papain
enzimi içeren jel (Papacarie Duo ve Brix 3000) ve bromelain solüsyonunun fissür örtücü
mikrosızıntısı ve penetrasyon kabiliyetleri üzerine etkilerini in vitro olarak
değerlendirmektir.
Materyal ve Metot: Çürüksüz 170 adet insan 3. Büyük azı dişi çalışmaya dahil
edilerek, 5 gruba ayrıldı. Birinci gruptaki örneklerde mineye fosforik uygulamasının
ardından fissür örtücü yerleştirildi. İkinci gruptaki örneklerde minenin fosforik asitle
pürüzlendirilmesinden önce %5,25 NaOCl uygulanarak mine yüzeyi deproteinize edildi,
ardından fosforik asit uygulanarak fissür örtücü yerleştirildi. Üçüncü gruptaki örneklerde
minenin fosforik asitle pürüzlendirilmesinden önce Papacarie Duo jel uygulanarak mine
yüzeyi deproteinize edildi, ardından fosforik asit uygulanarak fissür örtücü yerleştirildi.
Dördüncü gruptaki örneklerde minenin fosforik asitle pürüzlendirilmesinden önce Brix
3000 jel uygulanarak mine yüzeyi deproteinize edildi, ardından fosforik asit uygulanarak
fissür örtücü yerleştirildi. Beşinci gruptaki örneklerde minenin fosforik asitle
pürüzlendirilmesinden önce %10 bromelain solüsyonu uygulanarak mine yüzeyi
deproteinize edildi, ardından fosforik asit uygulanarak fissür örtücü yerleştirildi. Örnekler
24 saat 37 ºC' de distile su içerisinde etüvde bekletildikten sonra 5-55 ºC arasında 1000
kez termal döngüye tabi tutuldu. 24 saat %0,5'lik bazik fuksin solüsyonu içerisinde,
37ºC'de etüvde bekletilen örneklerden kesitler alınarak stereomikroskopta mikrosızıntı
ve penetrasyon skorları değerlendirildi. Gruplar arası karşılaştırmalarda ki-kare ve Fisher
Exact testleri kullanıldı. Post hoc Bonferroni düzeltmeleri uygulandı. Risk
hesaplamalarında Odds oranı kullanıldı. p<0,05 istatistiksel anlamlılık sınırı kabul edildi.
Bulgular: En yüksek ortalama penetrasyon skoru (2,29 ± 0.46) ve en düşük
ortalama mikrosızıntı skoru (0,76 ± 1) Brix 3000 jel uygulanan grupta belirlendi.
Mikrosızıntı skorları açısından kontrol grubu ile Brix 3000 grubu dışındaki materyaller
80
anlamlı farklılık göstermedi (p>0,05). Ancak Brix 3000 grubu, kontrol grubuna göre
anlamlı şekilde daha az mikrosızıntı gösterdi (p<0,05).
Brix 3000 jel ve Papacarie Duo jelin mikrosızıntı skorları ikili olarak
karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı şekilde Brix 3000 materyalinin pozitif
olarak farklılaştığı tespit edildi (p<0,05). Sodyum hipoklorit grubu mikrosızıntı
skorları açısından kontrol grubu ve diğer gruplarla anlamlı bir fark göstermedi. En
düşük ortalama penetrasyon değeri bromelain uygulanan grupta belirlendi. En yüksek
ortalama mikrosızıntı değerini gösteren grup Papacarie Duo grubu olarak tespit edildi.
Sonuçlar: Bu çalışmanın sınırları dahilinde deproteinizasyon amaçlı kullanılan,
esasen papain enzimi içeren yeni bir kemomekanik çürük temizleyici ajan olarak piyasaya
sürülen Brix 3000 jelin, toksik olmaması, biyouyumlu olması, düşük mikrosızıntı ve
yüksek penetrasyon değerleri göstermesinden dolayı diğer materyallere göre avantajlı
olduğu düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler: deproteinizasyon, fissür örtücü, papain, bromelain, Brix
3000, Papacarie Duo

Abstract:
Aim: The aim of this study is to evaluate the effects of different deproteinization
agents; sodium hypochlorite, 2 different brands of gels containing papain enzyme
(Papacarie Duo and Brix 3000) and bromelain solution, used to prepare the tooth surface
before fissure sealant application, on microleakage and penetration abilities in vitro.
Material and method: 170 caries-free human 3rd molar teeth were included in
the study, and divided into five groups. In the first group, fissure sealant was placed after
the application of phosphoric acid to the enamel. In the second group, before the
phosphoric acid application, the enamel surface was deproteinized by applying 5,25%
NaOCl, then fissure sealant was placed after phosphoric acid application. In the third
group, before the phosphoric acid application, the enamel surface was deproteinized by
applying Papacarie Duo jel, then fissure sealant was placed after phosphoric acid
application. In the fourth group, before the phosphoric acid application, the enamel
surface was deproteinized by applying Brix 3000 jel, then fissure sealant was placed after
phosphoric acid application. In the fifth group, before the phosphoric acid application, the
enamel surface was deproteinized by applying 10% bromelain solution, then fissure
sealant was placed after phosphoric acid application. After the samples were kept in an
incubator in distilled water at 37 ºC for 24 hours, they were thermally cycled 1000 times
between 5-55 ºC. After the thermal cycle applied, samples were kept in an incubator at
37ºC in 0,5% basic fuchsin solution for 24 hours. After that sections were taken from the
samples. Microleakage and penetration scores were evaluated using a stereomicroscope.
Chi-square and Fisher Exact tests with post hoc Bonferroni corrections were used to
compare groups. Odds ratios were calculated for risk assessments. p values less than 0,05
were considered statistically significant.
Results: The highest mean penetration score (2,29 ± 0,46) and the lowest mean
microleakage score (0,76 ± 1 ) were determined in the Brix 3000 gel group. In terms of
microleakage scores, there was no significant difference between the control group and
the materials except the Brix 3000 group (p>0,05). However, the Brix 3000 group showed
significantly less microleakage than the control group (p<0,05). When the microleakage
scores of Brix 3000 gel and Papacarie Duo gel were compared in pairs, it was determined
82
that Brix 3000 material differed positively in a statistically significant way (p<0,05). The
sodium hypochlorite group did not show a significant difference with the control group
and other groups in terms of microleakage scores. The lowest mean penetration value was
determined in the bromelain group. The group showing the highest mean microleakage
value was determined as the Papacarie Duo group.
Conclusion: Brix 3000 gel, which was launched as a new chemomechanical caries
cleaning agent containing papain enzyme, used for deproteinization within the limits of
this study, is considered to be advantageous over other materials due to its non-toxicity,
biocompatibility, low microleakage and high penetration values.
Keywords: deproteinization, fissure sealant, papain, bromelain, Brix 3000,
Papacarie Duo