Işıklı reaksiyon sistemleri ile yapılan antrenmanların boksörlerin vuruş mekaniğine, sürat, çeviklik ve çabukluklarına olan etkisinin incelenmesi
Investigation of the effects of light reaction systems training on boxers' stroke mechanics, speed, agility and quickness
Yazar: ERDAL BAL
Danışman: DOÇ. DR. BERGÜN MERİÇ BİNGÜL
Kocaeli Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı / Spor Bilimleri Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2020
Konu: Spor = Sports
Dizin: Antrenman = Training ; Biyomekanik = Biomechanics ; Boks = Boxing ; Boksörler = Boxers ; Işık = Light ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen ; Sürat = Speed ; Vuruş testi = Impact test ; Çeviklik = Agility

Özet:
Boks spor oyunu yüksek seviyede antrenman ve musaba evrelerinde oluşan zorlu mücadele sporları arasındadır. Başarı elde edebilmek için birçok fizyolojik ve fiziksel özellikleri bir arada bulundurmak ve geliştirmek gerekmektedir. Yapılan çalışmada boksörlerin ışıklı reaksiyon antrenmanları sonucunda gerçekleştirilen vuruş mekaniğine, sürat, çeviklik ve çabukluk özellikleri üzerine olan etkileri incelenmiştir. 
Yöntem: Ulusal ve uluslararası turnuvalarda başarı elde etmiş 22 boksör araştırmaya katılmıştır. 10 sporcu kontrol grubu 12 sporcuda antrenman grubu olarak seçilmiştir. Çalışma da ön test ve son test uygulanmıştır. Testler Simi hareket analiz sistemi 120 Hz'lik 2 adet dijital kamera kullanılmıştır. Boks torbasının ağırlığını ölçmek için Zen marka 300 kg kapasiteli Dahonıng elektronik hassas terazi kullanılmıştır. Işıklı antrenman sistemi, 12 adet lazer sensörlü mavi, kırmızı ve yeşil ışık vericisinden oluşan, elde manuel olarak kullanılabilen android işlemci bir tablet kullanılmıştır. Hexagon çabukluk ve 5-10-15 Poroçiviklik testleri için profesyonel Casıo hs-70w-1d kronometre kullanılmıştır. Sürat Testi için Sport Expert professional sport technologies marka fotosel kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan testler olarak Işıklı Reaksiyon testi, 40 Yard sürat testi, (5-10-15) Pro-çeviklik testi ve Hexagon çabukluk testleri uygulanmıştır. Kontrol grubundaki boksörler 8 hafta boyunca haftanın 5 günü normal boks antrenmanlarına devam etmiştir. Antrenman grubunda bulunan 11 sporcu 8 hafta boyunca haftanın 3 günü ışıklı antrenman sistemi ile sürat, çeviklik, çabukluk ve reaksiyonlarını geliştirmeye yönelik antrenmanlar yapıştırılmış diğer iki günde normal boks antrenmanlarına devam ettirilmiştir. Çalışmalar 8 haftanın sonunda aynı tesislerde, aynı protokole dayalı ve aynı zaman aralığında son testler uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 24 paket programıyla istatistikleri yapılmıştır. Kontrol grubunun karşılaştırılmasında Mann Whitney U testi, grupların gelişim düzeyinin belirlenmesinde Wilcoxon testi kullanılmıştır
Bulgular: Ön test ve son test değerlerinde, antrenman grubunun lehine sürat çeviklik ve çabukluk özelliklerinin istatiksel anlamda farklılık bulunmuştur (P<0,05). Kontrol grubunda bir farklılığa rastlanılmamıştır. Reaksiyon zamanlamanın ön test ve son test değerlerinde elde edilen sonuçlara göre antrenman grubu ve kontrol grubunda istatiksel anlamda farklılık bulunmuştur. (p<0,05). Boksörlerin uyguladıkları üç tekniğin ön test ve son test değerlendirilmesinde kontrol grubunun gelişim yüzdeleri sağ direk vuruşta %14,30, sol-sağ direkte %12,15 oranında bir gelişme sağlarken, son teknik olan sol-sağ-sağ direk vuruşlarında herhangi bir gelişme sağlamamıştır. Antrenman grubunun gelişim değerleri ise sağ direk vuruşunda %27,8, sol-sağ direk vuruşunda %17,29, sol-sağ-sağ direk vuruşunda % 21,56 oranında bir gelişme sağlamıştır. 
Sonuç: Sürat, çeviklik ve çabukluk çalışmalarının antrenman grubu lehine pozitif yönde bir gelişme gösterdiği, kontrol grubunda herhangi bir farklılığa, sonuçlarda rastlanılmamıştır. Reaksiyon zamanı değerlendirmelerinde, kontrol grubu ve antrenman grubunun lehine istatiksel anlamda farklılıklar bulunmuştur. Her iki grup içinde yaptıkları çalışmalar reaksiyon özelliğinin gelişimine katkı sağlamıştır. Antrenman grubu kontrol grubunda daha fazla bir gelişme gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Boksörlerin vuruş değerlerinin, yapılan çalışmaların etkili olduğu ve belli oranlarda gelişme gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
Objectives: The sport of boxing is among the toughest combat sports that consists of high training and competition stages. In order to achieve success, it is necessary to keep and develop many physiological and physical features together. In the study, the effect of light reaction training on different hitting techniques and its effect on speed, agility and quickness were examined.
Results: 22 boxers who achieved success in national and international tournaments participated in the research. Control group was consist of 10 athletes and 12 athletes was selected as training group. In the study, pretest-posttest method was used. In the tests, SIMI-Motion analysis system with three 120Hz digital cameras was used. In order to measure the weight of the boxing bag, Zen Dahoning electronic precision scale with 300 kg capacity was used. The light training system consisting of 12 laser sensors with blue, red and green light transmitter is used manually with an android processor tablet. Professional Casıo hs-70w-1d stopwatch was used for Hexagon quickness and 5-10-15 Pro agility tests. For Speed Test, Sport Expert professional sport technologies photocell was used. In the research, Light Reaction test, 40 Yard speed test, (5-10-15) Pro-agility test and Hexagon quickness tests were used.  Boxers in the control group continued their normal boxing training 5 days a week for 8 weeks. The 11 athletes in the training group were trained with the light reactions training system to improve their speed, agility, quickness for 3 days a week, and continued their normal boxing training in the other two days for 8 weeks. At the end of 8 weeks, post-tests based on the same protocol and at the same time interval were performed in the same facilities. The data obtained were analysed with SPSS 25 statistical package programm.
Conclusion: Statistically significant difference was found in pretest and post test results of training group (P<0,05). There was no difference in the control group. According to the results obtained from the pretest and posttest values of the reaction timing, statistically significant difference was found between the training group and the control group (P <0.05).
In the pre-test and post-test evaluation of the three techniques applied by the boxers, the development percentages of the control group improved by 14,30% in the right straight punch and 12,15% in the left-right straight punch, while the last left-right-right straight technique did not improve. The training group was improved 27.8% in the right straight punch, 17.29% in the left-right straight punch, and 21.56% in the left-right-right straight punch. Mann Whitney U test was used to compare the control group and Wilcoxon test was used to determine the level of development of the groups.
Conclusions: In the study, a positive improvement was found in terms of speed, agility and quickness training on behalf of training group however, no differences in the control group were found in the results. In the reaction time evaluations, statistically significant differences were found in favor of both the control group and training group. The training they did in both groups contributed to the development of the reaction feature. It was concluded that the training group showed more improvement than the control group. From the punch force values of the boxers, it was concluded that the trainig performed were effective and showed some improvement at certain rates.