Örgüt topluluklarında yeni örgüt formlarının oluşumu: Türkiye ve Avrupa bağlamında bir araştırma
Formation of new organizational forms in organizational populations: A study in the context of Türkiye and Europe
Yazar: SENCER ÖZEL
Danışman: PROF. DR. NACİYE AYLİN ATAAY SAYBAŞILI
Galatasaray Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İşletme Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: İşletme = Business Administration
Dizin: Stratejik yönetim = Strategic management ; İşletme yönetimi = Business management

Özet:
Organizasyon teorisi, işletmeleri sosyal aktörler olarak ele alır. Karmaşık
sistemlerden oluşan bu birimler, değişen rekabet koşulları ve yerleşik kurumsal
normların varlığında sınırlarını ve varlıklarını koruma motivasyonlarıyla hareket
ederler. Bu eksende işletmelerin birbirleriyle ve diğer paydaşlarıyla etkileşimlerini
inceleyen organizasyon teorisi, modern yönetim konularına ışık tutan bir alandır. Bu
doğrultuda, araştırmada endüstrilerdeki yeni yönetim biçimlerinin, stratejik
etkinliklerin ve organizasyonel yapılanmaların ortaya çıkışı ve sektörlerle birlikte
evrimleri konu edilmiştir. Türkiye'de otomotiv yedek parça ve elektrikli el aletleri
endüstrileriyle bağlantılı ticaret sektörlerinin ve onların içerisinde faaliyet gösteren
firmaların 50 yıllık gelişimleri araştırmanın kapsamını oluşturmuştur. Bir yenilik ve
yayılma merkezi olarak Avrupa'daki ilgili endüstriler de araştırmanın kapsamına
alınarak karşılaştırmalı bir durum çalışması çerçevesi oluşturulmuştur. İşletmeleri
onların sınırlarını tanımlayarak incelemeye olanak sağlayan özelliklerinden "örgütsel
formlar" olarak bahsedilmiştir. Örgütsel formlar, değerlendirici kitle tarafından
çekirdek özellikleri bakımından benzer ve diğer sınıflardan ise belirli yönleriyle
ayrışan sınıfları ifade ederler (Fiol ve Romanelli, 2012). Örgütsel form kavramı çeşitli
boyutlar ile karakterize edilebilmektedir. Bunlar işletmenin iş gücü, sunduğu ürün
veya hizmet, makine-ekipman ve teknolojik altyapı özelliği, iş bölümü derecesi,
kontrol yapısı, sahiplik ve yönetim özellikleri, iş ve kaynak ağları içerisindeki konumu,
ana faaliyet alanları ve temel pazar stratejileri olarak ifade edilebilir (Heydebrand,
1989; Hannan ve Freeman, 1989). Örgütsel formların yazın tipolojilerinin de
yardımıyla araştırmada sektörel ve kültürel bağlam ilişkileri özelinde görgül (ampirik)
olarak tespit edilmesi, araştırılan olguyu öncelikle "anlama" ve çözümlemeye temel
oluşturma açısından kavramsal bir amaç taşımaktadır.
Araştırmada, yeni örgütsel formların oluşumunun süreçsel doğasını aydınlatmak
amaçlanmıştır. Bu amaca yönelik olarak, birden fazla sektörel ve kültürel bağlam
içerisinde faaliyet gösteren birçok işletme boylamsal olarak incelenmek üzere bilinçli
örnekleme yoluyla seçilmiştir. Sektörlerin ve işletmelerin kendine özgü yapısal
dinamikleri ile aktörlerin algılama, anlamlandırma ve özümseme gibi kişisel
özellikleri çerçeveye katılarak sosyal gerçekliğe çok yönlü bir şekilde ulaşılmak
istenmiştir. Bu yönüyle araştırmada, bağlamı en iyi temsil edecek örneklem ile
genellenebilirlik ölçütünü arttırmak ve bağlamın ötesindeki geçerlilikle ilgili fikir
sahibi olmayı sağlayacak derinlemesine öğrenme ve bilgi üretmek amaçlanmıştır.
Birçok farklı teori irdelenerek oluşturulan entegre edici araştırma çerçevesi sayesinde,
"oluşum" olgusu olay bazlı olarak hem ilişkisel hem de örüntü arayıcı bakış açısıyla
ele alınmıştır. Bu anlamda araştırma, indirgemeci ve bütüncü yaklaşımların bir arada
kullanıldığı evrimsel bir incelemedir. Oluşturulan araştırma modeli, farklı 
endüstrilerin yapısal özelliklerinin ve form çeşitliliğinin hangi ilişkiler kümesiyle
meydana geldiğini açıklamaya yardımcı olmuştur.
Araştırmaya, endüstrilerin incelenmesine zemin hazırlamak ve boyutlar ile
ölçekleri tanımlamak amacıyla sektörel alan araştırmaları ve uzman görüşmeleri
gerçekleştirerek başlanmıştır. Böylece araştırmanın modeli oluşturulmuş, kapsamına
ve örneklemine karar verilmiştir. Veriler yarı yapılandırılmış derinlemesine
görüşmeler ve doküman incelemesi yöntemleriyle çeşitlendirilerek toplanmıştır.
Veriler, tematik içerik analizi aracılığıyla anlamlandırılmış ve çözümlenmiştir.
Kaydedilen olaylar ve davranışlar, ilişkisel ve etkileşimsel yöntem ile olguyu
açıklamakta kullanılmıştır.
Türkiye ve küresel iş dünyası, teknolojik ve toplumsal gelişmelerin
doğrultusunda 1980'li yıllarla beraber büyük değişime sahne olmuştur. Bu süreçte
büyük bir ivmeye kavuşan küreselleşme ile bilgi teknolojilerindeki gelişmeler, üretim
ve yönetimin profesyonelleşmesi, üreten kesimin aynı zamanda tüketen kesim haline
gelmesi, değişen işgücü profili, ürün çeşitliliği ve rekabet, karşılıklı ve zincirleme
ilişkiler halinde değişimin ve dönüşümün hızını farklı bir boyuta taşımış, şirket yaşam
süreleri kısalmış, örgüt sınırları bulanıklaşarak yeni örgüt formları ortaya çıkmıştır.
Değişen tüketici değerleri ile birlikte çevreye ve sosyal hayata karşı oluşan sorumluluk
beklentisi, firmaların sanayi devriminin etkileriyle ortaya çıkan ve süregelen verimlilik
yöntemlerinden istifa ederek sektör ortalaması üzerinde getiri elde etmesini olanaksız
hale getirmiş ve yeni düzenin kurumlarıyla uyumlu olarak meşruiyet kazanma,
stratejik işbirliği ağları oluşturma, ihtiyaçların temeline inerek yeni niş pazarlar
oluşturma, sosyal ve entelektüel sermaye, özümseme kapasitesi, öğrenen
organizasyonlar, örgüt kültürü ve dönüşümcü liderlik kavramları önem kazanmıştır.
Planlama, klasik anlamda emir-komuta-denetim anlayışı ve örgüt tasarımına ait temel
unsurlardan oluşan temel yönetim fonksiyonları, kriz yönetimi, örgüt kültürüne ait
unsurlar, koordinasyon, motivasyon ve etkin liderlik anlayışına dönüşmüştür (Koçel,
2003). Yöneticinin planlama ve idare rollerine, etkili iletişim, takım çalışması, stratejik
hareket ve küresel düşünme rolleri de eklenmiştir. Stratejik planlama kavramının
örgütsel alandaki geleneksel etkinliği yerini öğrenme ve self-organizasyon
kavramlarıyla paylaşmaya başlamıştır.
Organizasyonları anlamaya ve açıklamaya yönelik olarak doğan ve gelişen
yönetim ve organizasyon yazını, sosyal hayat ve iş dünyasındaki gelişmelere paralel
olarak 1970'li yıllardan itibariyle yenilenmeye başlamıştır. Geleneksel misyonuyla
etkin ve verimli bir örgütün nasıl olması gerektiğini açıklayan uygulamaya dönük alan
yazını, bir ayağı normatif ve işlevselci paradigmalar ışığında, sistem anlayışı etrafında,
doğa bilimlerinin kavram ve yöntemlerinden faydalanarak farklı örgütsel tasarım
modellerinin nasıl ortaya çıktığı, örgütlerin neden bu kadar çeşitli olduğu, hangi
örgütlerin neden hayatta kaldığı, örgütlerin neden birbirine benzediği gibi sorulara
cevap arayan, diğer ayağı da post-modern yaklaşım kapsamında yorumlayıcı ve
eleştirel çalışmalar ile üretilen bilgiyi sorgulayan bir alana dönüşmüştür (Sargut ve
Özen, 2007). 1990'lardan itibaren, alanın işlevsel ayağının devamını temsil eden
çalışmalar, çeşitlenen örgütsel yaklaşımları bütünleştirme ve üretilen bilgiyi entegre
edebilme arayışına girerken, eleştirel ayağı ise kurumsal baskıların da etkisiyle yönünü
işlevsel bilgiye katkı sağlayacak yorumlayıcı çalışmalara çevirmiştir (Üsdiken ve
Leblebici, 2001).
1970'li yılların ortalarından itibaren, kuramcıların biyoloji, ekonomi ve sosyoloji
gibi farklı kökenlerden gelmesinin de etkisiyle çeşitlenen modern sonrası örgüt
kuramlarının temel bakış açılarında göze çarpan ve ilgili yazındaki araştırma ve
tartışmaları besleyen en önemli farklılıklar, örgütsel formların oluşumu ve hayatta
kalması ile ilgili olarak uyum-seçilim, hür irade-belirlenimcilik ve yapı-eylem
ikilikleri etrafında oluşmaktadır. Rasyonellik kuramlarından doğan hür irade yaklaşımı
yönetim uygulamasının ve araştırma alanının temelini oluşturmuştur (Lewin ve
Volberda, 1999). Hür irade yaklaşımından evrilen örgütsel strateji, kaynak bağımlılığı,
işlem maliyeti ve vekalet kuramları bilinçli "stratejik seçim" mantığını vurgularken,
örgütsel ekoloji yaklaşımı, eylem ve seçimlerin sınırlı rasyonellik altında, değişen
çevre koşullarının hızı ve belirsizliği karşısında önemsiz kaldığını ve seçilimin esas
olduğunu vurgulamıştır. Kurumsal kuram ise kendine özgü bir çizgide gelişerek
çeşitlenmiş, temelde iç uyuma dayalı bir yapısal sürüklenmeyi ve kurumsal çevrenin
yarattığı seçilim baskısını savunan yaklaşımlardan oluşmaktadır. Hepsinin ortak
özelliği, açık sistem ve yadsınamaz çevre faktörü çerçevesinde, var olan toplum düzeni
ve sosyal bir gerçeklik anlayışı içerisinde örgüt içi insan ilişkilerinin yaratacağı farktan
bağımsız bir kavrayış ve açıklama sunmaktır.
Organizasyonların davranışlarını ve dinamiklerini farklı taraflardan inceleyen
teorik perspektiflerin birbiriyle karşılaştırılamaz, hatta birbirinin temel aksiyomlarını
yanlışlar konumda olması, alanın bilgi üretimini zedeleyici olarak değerlendirilmiş ve
alanda bir üst kuram (meta kuram) etrafında birleşme önermelerini gündeme
getirmiştir. Bu üst kuramın, çeşitlenmiş modern sonrası kuramları birbirini yanlışlayan
sivri köşelerinden sakınarak entegre etmek veya en temel modern dönem kuramın
ilkelerini benimsemek arasındaki tartışmanın sürdüğü sırada, karmaşıklık ve kaos
teorisinin doğa bilimlerindeki edinimleri örgütsel yazında ilgi görmeye başlamıştır.
Karmaşıklık ve kaos teorilerinin ilkeleri temelindeki birlikte evrim yaklaşımı, yönetim
ve organizasyon yazınında sistematik ve yararlı bilgi üretimini sağlamak üzere geniş
bir ilgi uyandırmıştır. Bu güncel yaklaşımda, denge odaklı geleneksel Newton ve
Darwin bilim anlayışından farklı olarak, dengesizlik, doğrusal olmama ve çok yönlü
nedensellik aksiyomları ilke edinilmektedir. Olguya dair ilişkisel değişkenlerin çok
yönlü, çok katmanlı ve doğrusal olmayan karakteristiği, anlamlandırma temelli
keşifsel araştırmaları gerekli kılmaktadır. Karmaşıklık ve kaos teorileri temelli birlikte
evrim yaklaşımı, tarihsel olarak bilgilendirilmiş ve bağlama özgü özellikler göz önüne
alınmış bir biçimde daha zengin ve sistematik bilgi üretimi vaat etmektedir.
Tezin birinci bölümünde, çeşitli organizasyon teorileri ortaya çıkış dönemlerine
ve sebeplerine göre tanıtılmış, örgüt yazınındaki merkezi ikilikler açıklanmış ve tüm
bu yaklaşımların çevreye ve yöneticiye biçtiği roller tartışılmıştır. Bölümün sonunda
tezin merkezi ikilikler ile ilgili tutumu ve çevre-yönetici etkinliğindeki konumu
açıklanmıştır.
İkinci bölümde, örgütsel form kavramı derinlemesine tartışılmıştır. Bölüme,
örgütsel formları tanımlamanın araçsal önemi, yazındaki tanım tartışmaları, yazındaki
tanımların derlemesi ve tezin benimsediği çatı tanım açıklanarak başlanmıştır. Daha 
sonra, yeni örgütsel formların oluşumunun dinamiklerini açıklamaya katkı sunan
geleneksel ve güncel teoriler tanıtılmıştır. Bu teoriler, tezin araştırma modelinin
sütunlarını oluşturmuştur.
Üçüncü bölümde, araştırmanın metodolojisi yer almıştır. Bölüme araştırmanın
amacı ve önemi ile başlanmıştır. Daha sonra, araştırmanın amacına ve tezlerine
yönelik olarak oluşturulan araştırma yöntemi, örnekleme yöntemi, kapsamı, modeli ve
önermeleri tartışılmıştır. Takip eden kısımlarda veri toplama ve analiz yöntemleri
tanıtılmış, son olarak ise araştırmanın keşifsel (anlama), betimsel (tanımlama) ve
ilişkisel (açıklama) bulguları yer almıştır.
Araştırmada elde edilen temel bulgulara göre çıkarılan ana sonuçlar,
araştırmanın ana amacı olan yeni örgütsel formların oluşumu ve araştırmanın işlevsel
alt amaçları olan örgütsel form kavramının tanımı ile organizasyon yazınında
yöntembilimsel araştırma programı tartışmasına dair sonuçlar olarak üç kolda
sunulmuştur. Örgütsel alanlarda yeni örgütsel formların, aktörlerin çevrelerindeki
kaynak havuzu ile etkileşiminden meydana geldiğine ulaşılmıştır. Örgütsel alandaki
denge ve dönüşümün kuvvetlerinin değişen bileşkeleri, belirli konfigürasyonlar
üretmektedir. Bu oluşumların genel örüntüleri gözlemlenebilir olsa da sosyal olguların
karmaşık doğası gereği süresi ve rotası öngörülebilir değildir. Aktörlerin anlam
yaratma özellikleri, bilişsel algıları ve yönetimsel yetkinlikleri gibi aracılar ile
firmalara ve endüstrilere özgü düzenleyiciler karşılıklı olarak etkileşerek orantısız ve
öngörülemez gelişmeleri doğurmaktadır.
Örgütsel formların, çeşitli tipolojik temellere göre bağlam özelinde belirli
konfigürasyonlar üreterek kimlik kazandığı ortaya çıkarılmıştır. Yazındaki sistematik
bilgi birikiminin, alandaki araştırmaların niteliğini yükseltecek seviyede olduğu
gösterilmiştir. Araştırmalara örgütsel formları ve onların bağlam ilişkilerini
tanımlayarak başlamanın örneklem temsil gücünü ve araştırmanın genellenebilirlik
ölçütlerinin belirginliğini destekleyeceği sonucuna ulaşılmıştır.
Makro yönetim yazınındaki organizasyon teorilerinin, pozitivist bilgi bilimsel
özellikleri aracılığıyla birbiriyle iletişim kurabilen ve entegre olabilen yapısı
desteklenmiştir. Ayrıca, güncel organizasyon teorisindeki bütüncü yaklaşımın
etkileşimsel söyleminin, indirgemeci ve belirlenimci geleneksel kuramlar ile
desteklenerek örgütsel olguları daha derin anlamaya yönelik bir yöntem biliminin
ortaya çıkarılabileceği gösterilmiştir.

Abstract:
Organization theory views businesses as social actors. These units, which consist
of complex systems, act with the motivation to protect their borders and existence in
the presence of changing competitive conditions and established institutional norms.
Organization theory, which examines the interactions of businesses with each other
and their other stakeholders, is a field that sheds light on modern management issues.
In this regard, the emergence of new management styles, strategic activities and
organizational structures in industries and their evolution with sectors are discussed in
the research. The 50-year development of the trade sectors related to the automotive
spare parts and power tools industries in Turkey and the companies operating within
them constituted the scope of the research. A comparative case study framework was
created by including relevant industries in Europe, as a center of innovation and
diffusion, within the scope of the research. The features that enable businesses to be
examined by defining their boundaries are referred to as "organizational forms".
Organizational forms refer to classes that are similar in terms of their core features and
differentiated from other classes in certain aspects by the evaluative audience (Fiol and
Romanelli, 2012). The concept of organizational form can be characterized by various
dimensions. These can be expressed as the workforce of the business, the product or
service it offers, machinery-equipment and technological infrastructure features,
degree of division of labor, control structure, ownership and management features,
position within business and resource networks, main areas of activity and basic
market strategies (Heydebrand, 1989; Hannan and Freeman, 1989). Determining
organizational forms empirically, specifically in terms of sectoral and cultural context
relations, with the help of literary typologies, has a conceptual purpose in terms of
primarily "understanding" the phenomenon under investigation and forming a basis
for analysis.
The research aimed to elucidate the processual nature of the formation of new
organizational forms. Toward this end, many businesses operating in multiple sectoral
and cultural contexts were selected through deliberate sampling to be examined
longitudinally. By incorporating the unique structural dynamics of sectors and
businesses and the personal characteristics of actors such as perception, interpretation
and assimilation into the framework, it was aimed to reach social reality in a versatile
way. In this respect, the aim of the research is to increase the generalizability criterion
with the sample that best represents the context and to produce in-depth learning and
knowledge that will provide insight into the validity beyond the context. Thanks to the
integrative research framework created by examining many different theories, the
phenomenon of "formation" has been discussed on an event-based basis, from both a
relational and pattern-seeking perspective. In this sense, the research is an evolutionary
investigation in which reductionist and holistic approaches are used together. The
created research model helped to explain the set of relationships through which the
structural features and form diversity of different industries occur.
The research began by conducting sectoral field research and expert interviews
in order to lay the groundwork for the examination of industries and to define
dimensions and scales. Thus, the model of the research was created and its scope and
sample were decided. Data were collected using semi-structured in-depth interviews
and document review methods. The data was interpreted and analyzed through
thematic content analysis. The recorded events and behaviors were used to explain the
phenomenon with relational and interactional methods.
Turkey and the global business world witnessed great change in the 1980s in line
with technological and social developments. Globalization, which has gained great
momentum in this process, and developments in information technologies,
professionalization of production and management, the producing segment becoming
the consuming segment at the same time, the changing workforce profile, product
diversity and competition, have carried the pace of change and transformation to a
different dimension in mutual and chain relationships, and the company Life spans
have shortened, organizational boundaries have blurred and new organizational forms
have emerged. The expectation of responsibility towards the environment and social
life, along with changing consumer values, has made it impossible for companies to
gain returns above the sector average by resigning from the ongoing efficiency
methods that emerged with the effects of the industrial revolution, and to gain
legitimacy in line with the institutions of the new order, to create strategic cooperation
networks, to meet the needs. The concepts of creating new niche markets, social and
intellectual capital, absorptive capacity, learning organizations, organizational culture
and transformational leadership have gained importance. Planning, basic management
functions consisting of the classical understanding of command-command-control and
basic elements of organizational design, crisis management, elements of
organizational culture, coordination, motivation and effective leadership have turned
into an understanding (Koçel, 2003). Effective communication, teamwork, strategic
action and global thinking roles have been added to the manager's planning and
management roles. The traditional effectiveness of the concept of strategic planning in
the organizational field has begun to be replaced by the concepts of learning and selforganization.
Management and organization literature, which was born and developed to
understand and explain organizations, started to be renewed in the 1970s in parallel
with the developments in social life and business world. The practical literature, which
explains how an effective and efficient organization with its traditional mission should
be, focuses on how different organizational design models emerge, why organizations
are so diverse, and how different organizational design models emerge, using the
concepts and methods of natural sciences, in the light of normative and functionalist
paradigms, around the system approach. It has turned into a field that seeks answers to
questions such as why organizations survive, why organizations are similar to each
other, and the other part questions the knowledge produced through interpretive and
critical studies within the scope of the post-modern approach (Sargut and Özen, 2007).
Since the 1990s, studies representing the continuation of the functional leg of the field
have sought to integrate diversified organizational approaches and integrate the
knowledge produced, while the critical leg, with the influence of institutional
pressures, has turned its direction to interpretive studies that will contribute to
functional knowledge (Üsdiken and Leblebici, 2001).
The most important differences that stand out in the basic perspectives of postmodern organization theories, which have diversified since the mid-1970s with the
influence of theorists coming from different origins such as biology, economics and
sociology, and that feed the research and discussions in the relevant literature, are
adaptation regarding the formation and survival of organizational forms. It is formed
around the dualities of selection, free will-determinism and structure-action. The free
will approach arising from rationality theories has formed the basis of management
practice and research (Lewin and Volberda, 1999). While organizational strategy,
resource dependency, transaction cost and agency theories, which evolved from the
free will approach, emphasize the logic of conscious "strategic choice", the
organizational ecology approach emphasizes that actions and choices remain
unimportant under limited rationality, in the face of the speed and uncertainty of
changing environmental conditions, and that selection is essential. Institutional theory,
on the other hand, consists of approaches that have developed and diversified along a
unique line, essentially advocating a structural drift based on internal harmony and the
selection pressure created by the institutional environment. The common feature of all
of them is to offer an understanding and explanation independent of the difference that
intra-organizational human relations will create within the existing social order and a
social reality understanding, within the framework of the open system and the
undeniable environmental factor.
The fact that theoretical perspectives examining the behavior and dynamics of
organizations from different perspectives are incomparable with each other and even
contradict each other's basic axioms has been evaluated as damaging the knowledge
production of the field and has brought forward suggestions for unification around a
meta-theory (meta-theory) in the field. While the debate continues between integrating
the diversified post-modern theories of this meta-theory while avoiding their sharp
corners that falsify each other, or adopting the principles of the most basic modern
period theory, the acquisitions of complexity and chaos theory in the natural sciences
have begun to attract attention in the organizational literature. The co-evolution
approach, based on the principles of complexity and chaos theories, has aroused wide
interest in the management and organization literature to ensure systematic and useful
knowledge production. In this current approach, unlike the balance-oriented traditional
understanding of Newton and Darwin science, the axioms of instability, non-linearity
and multi-directional causality are adopted as principles. The multi-faceted, multilayered and non-linear characteristics of the relational variables of the phenomenon
require exploratory research based on meaning. A co-evolutionary approach based on
complexity and chaos theories promises richer and more systematic knowledge
generation in a historically informed and context-specific manner.
In the first part of the thesis, various organization theories are introduced
according to their emergence periods and reasons, the central dualities in the
organization literature are explained, and the roles assigned by all these approaches to
the environment and the manager are discussed. At the end of the chapter, the thesis's
attitude towards the central dualities and its position in environment-manager activity
are explained.
In the second chapter, the concept of organizational form is discussed in depth.
The chapter started by explaining the instrumental importance of defining
organizational forms, definition discussions in the literature, compilation of definitions
in the literature, and the framework definition adopted by the thesis. Then, traditional 
and current theories that contribute to explaining the dynamics of the formation of new
organizational forms are introduced. These theories formed the pillars of the research
model of the thesis.
The third section includes the methodology of the research. The chapter started
with the purpose and importance of the research. Then, the research method, sampling
method, scope, model and propositions created for the purpose and theses of the
research were discussed. In the following sections, data collection and analysis
methods are introduced, and finally, the exploratory (understanding), descriptive
(definition) and relational (explanation) findings of the research are included.
The main conclusions drawn according to the basic findings obtained in the
research are presented in three branches: the formation of new organizational forms,
which is the main purpose of the research, and the definition of the concept of
organizational form, which are the functional sub-goals of the research, and the results
regarding the methodological research program discussion in the organization
literature. It has been found that new organizational forms in organizational fields arise
from the interaction of actors with the resource pool in their environment. The
changing combinations of forces of balance and transformation in the organizational
field produce certain configurations. Although the general patterns of these formations
are observable, their duration and route are not predictable due to the complex nature
of social phenomena. Intermediaries such as actors' meaning-making characteristics,
cognitive perceptions and managerial competencies, and regulators specific to firms
and industries interact mutually, giving rise to disproportionate and unpredictable
developments.
It has been revealed that organizational forms gain identity by producing certain
context-specific configurations according to various typological bases. It has been
shown that the systematic knowledge in the literature is at a level that will increase the
quality of research in the field. It has been concluded that starting research by defining
organizational forms and their context relationships will support the representative
power of the sample and the clarity of the research's generalizability criteria.
The structure of organizational theories in macro management literature, which
can communicate and integrate with each other through their positivist epistemological
features, has been supported. In addition, it has been shown that a methodology for a
deeper understanding of organizational phenomena can be created by supporting the
interactional discourse of the holistic approach in current organization theory with
reductionist and deterministic traditional theories.