Akut romatizmal ateşli çocuklarda klas 1 ve klas 2 HLA antijenlerinin dağılımı
Distribution of HLA class 1 and class 2 antigens in children with acute rheumatic fever
Yazar: SELÇUK YAZICI
Danışman: DOÇ. DR. NACİ CEVİZ
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Akut romatizmal ateş (ARA) A grubu p-hemolitik streptokokların neden olduğu üst solunum yolu enfeksiyonunun ardından gelişir. Otoimmunitedeki temel etkileri nedeniyle HLA antijenleri ile ARA arasındaki ilişkiyi inceleyen pek çok çalışma yapılmış ve hastalık değişik toplumlarda farklı HLA antijenleri ile ilişkili bulunmuştur. Mevcut çalışmalarda hasta gruplarının homojen olmadığı dikkat çekmektedir. Bizim çalışmamızın amacı yaşadığımız toplumda ARA ile ilişkili olabilecek HLA antijen tiplerini, nisbeten daha homojen hasta gruplarında araştırmaktır. Çalışma grubunu kliniğimizde Jones kriterlerine göre ARA tanısı alan 80 hasta (10.6±2.6 yaş, aralık 5-18 yaş) ve kontrol grubunu 63 sağlıklı kemik iliği veya böbrek vericisi oluşturdu. Tüm hastalarda HLA antijen tiplendirmesi Polimerise Chain Reaction metoduyla yapıldı. Tüm ARA'lı hastalar ile kontroller arasında HLA antijenlerinin sıklıkları açısından anlamlı bir farklılık saptanmadı. Hastalar ilk ataktaki major bulgularına göre ayrıldığında izole karditli hastalarda (n=25) HLA-B27 (p<0.05), poliartrit+karditli hastalarda (n=30) HLA-B57 (p<0.05), izole koreli hastalarda (n=3) HLA-A2 ve B48 (p<0.05) ve kore+karditli hastalarda (n=14) HLA-B13 (p<0.05) kontrol vakalardan daha yüksek sıklıkta saptandı. İzole artrit için böyle bir ilişki saptanmadı. İzole karditli vakalarda ilk atakta MY+AY birlikte olanlarda HLA-DQB1*08 (P<0.05), birinci yıldan sonra MY+AY kalanlarda HLA-DRB1*07 (PO.05), DRB1*08 (PO.05) ve DQB1*08 (PO.05) kontrollere göre yüksek sıklıkta saptandı. Karditlilerde ilk atakta izole MY ile HLA ilişkili bulunmazken birinci yıldan sonra izole MY'si kalanlarda HLA-B27 (P<0.05) kontrollerden yüksek sıklıkta idi. Sonuçlar hastalığın farklı major bulgu birlikteliklerinin ayrı hastalık tabloları olabileceğini, buna bağlı olarak da genetik kontrolünün farklı olabileceğini düşündürdü. Homojenize gruplarda yapılan analizler hastalığın ilk atağının gelişmesinde HLA Klas I antijenlerinin, romatizmal kapak hastalığı gelişmesinde ise HLA Klas II antijenlerinin daha belirleyici olabileceğine işaret etti. İleri derece homojen gruplar oluşturulduğundan alt gruplardaki vaka sayısı az olmuştur. Bu nedenle her alt grupta daha fazla hastanın olacağı geniş çalışmalarla sonuçlarımızın doğrulanması gerekmektedir.Anahtar kelimeler: Akut romatizmal ateş, HLA antijenleri

Abstract:
Distrubition of HLA Class I and Class II Antigens in Children With Acute Rheumatic Fever Acute rheumatic fever (ARF) occurs after upper respiratory track infection caused by group A p-hemolitic streptococcus. Due to the basic effects of HLA on autommunity, several studies, investigating the assciation of HLA with ARF, were performed and the disease was found to be in association with different alleles in different populations. It is noted that patient groups in the present studies are not homogenised. The aim of our study was to examine the relation of HLA antigens, that may probably be associated with ARF in our population, in relatively more homogenised patient groups. Our study grup consisted of 80 patiens (10.6±2.6 years, median 5-18 years) diagnosed in our clinic by Jones criteria, and the control group consisted of 63 healthy bone marrow or renal donors. Tissue typing of all patients was performed by Polimerise Chain Reaction. According to the HLA frequencies, no significant association was found between the ARF patients and the controls. HLA-B27 (p<0.05) in patients with isolated carditis (n=25), HLA-B57 (p<0.05) in patients with poliarthritis+carditis (n=30), HLA-A2 and B48 (p<0.05) in patients with isolated chorea (n=3) and HLA-B13 (p<0.05) in patients with chorea+carditis (n=14) were found more frequent than controls when patients were divided into subgroups by major clinical manifestations at first attack. No similiar relation for isolated arthritis was observed. HLA-DQB1*08 (P<0.05) in cases of isolated carditis with aortic+mitral insufficiency at first attack, and HLA-DRB1*07 (P<0.05), DRB1*08 (P<0.05) and DQB1*08 (P<0.05) in the same group with residual aortic+mitral insufficency after the first year, were more frequent than controls. In carditis group there was no association of HLA with isolated mitral insufficiency, but by the first year HLA- B27 (P<0.05) in patients with residual mitral insufficiency was more frequent than controls. In conclusion; clinical antities of different major manifestations may really be different diseases, and so the genetic control of the disease may vary. Analysis performed on homogenised groups suggested that HLA Class I antigens may be more effective on the development of first attack, and HLA Class II antigens on the development of rheumaticvnı heart disease. The number of cases in subgroups has been insufficent due to strict homogenisation. So the results of our study should be supported by further studies including more patients in each subgroup.Key words: Acute rheumatic fever, HLA antigens