Muhammed Tâhir İbn Âşûr'un Tefsîru et-Tahrîr ve't-Tenvîr adlı eserinde mûcize
Miracle in Muhammad Tahir Ibn Ashur's work named Tafsîru et-Tahrîr ve't-Tenvîr
Yazar: MELİKE MIKIR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AYŞE UZUN
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Tefsir Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Din = Religion

Özet:
XX. yüzyılda yaşayan Tâhir b. Âşûr dönemin en önde gelen âlimlerindendir. Onun et-Tahrîr ve't-Tenvîr adlı tefsiri büyük yankı uyandırmıştır. Günümüzde de bu eser müracaat edilen tefsir kaynaklarındandır. Mûcize ilk dönemlerden bugüne farklı yorumlara muhatap olmuştur. Çağdaş dönemde ise mûcizenin vaki olup olmadığı üzerinde tartışmalar zuhur etmiştir. Biz çalışmamızda Tâhir b. Âşûr'un zihin dünyasındaki mûcize tasavvurunu okumaya çalıştık.  İbn Âşûr'un mûcizeyle eş ve yakın anlamlı kullandığı kelimeleri, mûcize tasnifinin nasıl olduğunu, mûcizeleri açıklama biçimini otuz ciltlik eserinde incelemeye gayret ettik. Çalışmamızda metin incelemesini temel bir metot olarak kullandık. Müellifin eserinde Kur'ân'ı Kerîm'in en büyük mûcize olduğunu vurguladığını ve Hz. Muhammed'in ümmî olmasıyla onun nübüvvetini tasdik eden Kur'ân'ı getirmesini mûcize olarak gördüğünü saptadık. Müfessirin eserinde âyet, beyyine, hak, furkan ve sultan kelimelerini mûcizeyle açıkladığını müşahede ettik. Müfessirin risalet, azap, be's, irhâs, keramet ve istidrâc kelimelerini tefsirinde mûcize ile yakın anlamlı olarak kullandığını tespit ettik. Mûcizeleri ilmî, gaybî ve gizli olarak tasnif ettiğini gördük. Onun mûcizeleri işlerken kıraat, kelime, gramer üzerinde durduğunu;  kelam, fıkıh, siyer gibi dinî ve buna ek olarak pozitif ilimlerle de bu âyetleri tefsir ettiğini gözlemledik. Müellifin sıkça Ehl-i kitap literatürüne başvurduğunu tespit ettik. Mamafih onun mûcizeleri kabul ettiğini fakat birkaç âyette bilimsel yorumlarda bulunarak bazı mûcizeleri te'vil ettiğini gördük.

Anahtar Kelimeler: Kur'ân-ı Kerîm, Mûcize, Tâhir b. Âşûr, et-Tahrîr ve't-Tenvîr

Abstract:
Tāhir b. Āshūr, who lived in the twentieth century, was one of the most prominent scholars of the period. His tafsīr al-Tahrīr wa't-Tanwīr had a great impact. Today, this work is one of the sources of tafsir. The miracle has been subjected to different interpretations since the early periods. In the contemporary period, debates have emerged on whether the miracle is real or not. In our study, we have tried to read the conception of miracle in the world of Tāhir b. Ashūr's mind. We have tried to examine the words Ibn Ashūr used as synonyms and close synonyms of miracle, how he classified miracles, and how he explained miracles in his thirty-volume work. We used textual analysis as a basic method in our study. We found that the author emphasised that the Qur'an is the greatest miracle and that he considered the fact that the Prophet Muhammad was an ummah and brought the Qur'an, which confirmed his prophethood, as a miracle. We have observed that the commentator explains the words verse, beyyine, right, furqan and sultan with miracle in his work. We have determined that the commentator uses the words prophecy, torment, be's, irhās, miracle and istidrāj as a close meaning with miracle in his commentary. We have seen that he classifies miracles as scientific, unseen and hidden. We have observed that he emphasised on qiraat, vocabulary, grammar while dealing with miracles; and that he interpreted these verses with religious and positive sciences such as kalam, fiqh, siyar. We have found that the author frequently refers to the literature of the Ahl al-Bayt. However, we have seen that he accepts the miracles, but in a few verses he makes scientific interpretations and theorises some of the miracles.

Keywords: Holy Qur'an, Miracle, Tāhir b. 'Āshūr, at-Tahrir wa't-Tanwir