Sıçanlarda kafa travması sonrası beyin omurilik sıvısının kırık kaynaması üzerine etkisi
The effects of cerebrospi̇nal flui̇d after head trauma on fracture uni̇on on rats
Yazar: ALAADDİN LEVENT ÖZGÖZEN
Danışman: PROF. DR. İSMET TAN
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Kafa yaralanmaları = Head injuries ; Kafatası kırıkları = Skull fractures ; Kırık iyileşmesi = Fracture healing ; Serebrospinal sıvı = Cerebrospinal fluid ; Sıçanlar = Rats ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
ÖZET
Sıçanlarda Kafa Travması Sonrası Alınan Beyin Omurlik Sıvısının Kırık Kaynaması Üzerine Etkisi

Amaç: Kafa travmalı hastalarda hızlanmış kırık iyileşmesi literatürde bildirilmesine rağmen kırık kaynamasını hızlandıran mekanizma net olarak bilinmemektedir. Çalışmamızda hipotez olarak kafa travması sonrası beyin omurilik sıvısının kan dolaşımına karışarak kırık kaynamasını hızlandırdığını ileri sürdük. Bu hipotezi kanıtlamak üzere sıçan modeli üzerinde kafa travması sonrası beyin omurilik sıvısının kırık kaynaması üzerine etkilerini göstermeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntem: 42 adet Wistar albino tipi sıçan üç gruba ayrıldı. Bunlardan birincisi kafa travması grubu, ikincisi çalışma grubu, üçüncüsü kontrol grubuydu. 12 sıçandan oluşan birinci gruba kafa travması uygulandı, işlem esnasında iki sıçan öldüğü için 10 sıçandan beyin omurilik sıvısı temin edilebildi. 15'er sıçandan oluşan çalışma ve kontrol gruplarında femur kırığı oluşturuldu ve intramedüller tespit uygulandı. Çalışma grubundaki sıçanların kırık hattına, kafa travması grubundan elde edilen beyin omurilik sıvısı enjekte edildi. İşlem sonrası 5. günde çalışma grubundan bir sıçan öldüğü için çalışma grubu 14 sıçan üzerinden değerlendirildi. İşlem sonrası 30. günde çalışma ve kontrol grubundaki sıçanların femurları kalçadan dezartiküle edildi. Kırık hattında gelişen kallus dokusu radyolojik olarak enine, boyuna ve Lane ve Sandhu'nun radyolojik kaynama skoruna göre ve histolojik olarak ise Huo ve arkadaşlarının skalasına göre değerlendirildi.  İstatistiksel önem düzeyi 0,05 alındı.

Bulgular: Radyolojik ölçümlerimizde çalışma grubunda kallus dokusu boyları anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p=0,0001). Çalışma grubunda kallus dokusu enleri daha yüksek olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,158). Lane ve Sandhu'nun radyolojik kaynama skoruna göre gruplar arası anlamlı fark saptanmadı (p=0,700). Çalışma grubunun histolojik olarak kaynama skoru kontrol grubundan anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p=0,014).

Sonuçlar: Kafa travması sonrası izlenen hızlanmış kırık kaynamasının altında yatan mekanizma bilinmemektedir. Sıçan modeli üzerinde, kafa travması sonrası temin edilen beyin omurilik sıvısı, radyolojik incelemelerimizde kallus dokusu boyunu arttırmakta ve histolojik incelemelerimizde kırık kaynamasını hızlandırmaktadır. Kafa travması sonrası beyin omurilik sıvısında artan bazı moleküller kallus dokusu üzerine etki ediyor olabilir. Kafa travması sonrası temin edilen beyin omurilik sıvısının hangi mekanizma ile kırık kaynamasına etki ettiğini anlamak için daha fazla çalışma yapılması gerekmektedir.

	Anahtar Sözcükler: Kafa travması, kırık kaynaması, beyin omurilik sıvısı

Abstract:
ABSTRACT
The Effect of Cerebrospinal Fluid, Collected After Head Trauma, on Fracture Union on Rats

Objectives: Accelerated fracture healing after head trauma is reported in the literature, although the mechanism of this event is not clear yet. In this study, our hypothesis was that cerebrospinal fluid mixes into the blood circulation after the traumatic brain injury and accelerates the fracture union. To prove this hypothesis we aimed to show the effect of cerebrospinal fluid, collected after head trauma on fracture union on rat model.

Material and Methods: 42 Wistar albino male rats were divided into three groups as control group, study group and head trauma group. Head trauma group consisted of 12 rats, for each rat we performed head trauma. Two of them died after the trauma so we collected cerebrospinal fluid of remaining 10 rats. Study group and control group consisted of 15 rats. For each group we performed femur fracture and intramedullar fixation and we injected the cerebrospinal fluid that is taken from head trauma group, to the interfragmanter area of the study group. Because of a rat's death on fifth day, the study group assessed on 14 rats. On 30'th day of our study we disarticulated the operated femur from the acetabulum of both study and control groups. The callus tissue of femur fracture was observed radiologically according to the width and length of callus tissue, defined by Lane and Sanhu's radiographical scale. The callus tissue was observed histologically according to the scale of Huo et al. 0,05 was considered as statistically significance level.

Results:  In our radiological measurements, the study group's callus tissue length found to be significantly higher than the control group (p=0,0001). On the other hand, study group's callus tissue mean width was found as higher than the control group but there was no significant difference (p=0,158). There was no significant difference between the Lane and Sandhu's radiographical scale of each group (p=0,700). In our histological measurements, the study group's callus tissue grade found to be significantly higher than the control group (p=0,014).

Conclusion: The underlying mechanism of accelerated fracture union after head trauma is still unknown. On rat model, the cerebrospinal fluid collected after head trauma, accelerated the fracture union histologically and affected the length of callus tissue histologically. It is possible that after head trauma some agents may increase in the cerebrospinal fluid and affects the fracture union. More studies are needed to understand the mechanism of cerebrospinal fluid's effects on fracture union after head trauma.

	Key Words: Head trauma, fracture union, cerebrospinal fluid.