Intraperitoneal kemoterapotik ajanların ameliyat sonrasi karın içi yapışıklık oluşumu üzerine etkilerinin araştırılması (Deneysel çalışma)
Intraperitoneal chemotherapy of intraabdominal adhesions after surgery on the effects of the formation of the investigation
Yazar: GÜNDÜZ AKGÖL
Danışman: DOÇ. DR. KÜRŞAT KARADAYI
Cumhuriyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Adezyonlar = Adhesions ; Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Cerrahi-abdominal = Surgery-abdominal ; Periton = Peritoneum

Özet:
Karın içi yapışıklıklar abdominal organları birbirine veya karın duvarına bağlayan fibröz bantlardır. Karın içindeki her türlü cerrahi girişim sonrası gelişebilirler. Bu yapışıklıklar aslında iyileşmenin bir komplikasyonudur. Karın içi yapışıklıklar hasta için morbidite ve bazen mortalite sebebi, sağlık sistemi için de mali yüktür. İntraabdominal operasyon geçiren hastalarda oluşan adezyonların ortalama %64-97 arasında değiştiği, açık cerrahi girişimler sonrası bu oranın laparoskopik girişimlere oranla daha yüksek olduğu görülmüştür .Son yıllarda peritoneal tutulum olan apandiks ve over kanseri başta olmak üzere kolorektal ve mide kanserlerinin karsinomatozisi, abdominopelvik sarkomların sarkomatozisi, psödomiksoma peritonei, pe¬ritoneal mezotelyoma ve primer peritoneal karsinomatozis gibi periton yüzey malignitelerin tedavisinde sitoredüktif tedavi (sitoredüktif cerrahi ve intraperitoneal kemoterapi) ile olumlu sonuçlar elde edilmiştir.Tüm abdominal cerrahi girişimlerin karın içi yapışıklık oluşumu için bir risk faktörü olduğu düşünüldüğünde peritoneal karsinomatozisli hastalarda yapılan sitoredüktif cerrahi ve beraberinde uygulanan intraperitoneal kemoterapi sonrasında da karın içinde yapışıklık gelişme olasılığı kaçınılmazdır.Bu çalışmada sitoredüktif cerrahi girişimi takiben uygulan intraperitoneal kemoterapotik ilaçların karın içi yapışıklık oluşumu üzerine etkisi araştırıldı.Bu çalışmada 35 adet Wistar-Albino erkek sıçan kullanıldı. Deney hayvanları rastgele 7 şerli olarak 5 gruba ayrıldı. Her deneğin 2 cm lik median laparotomi ile karınları açıldıktan sonra çekumları açığa çıkarıldı ve 15 nolu bistüri kullanılarak çekum ön duvarı travmatize edildi. Sonrasında çekum karın içine yerleştirildi. Sırasıyla karın içine 1. gruba serum fizyolojik, 2. gruba 5-fluorouracil, 3. gruba cisplatin, 4. gruba paclitaxel ve son gruba mitomycin-c içeren solüsyonlar uygulandı ve karınları kapatıldı. Sıçanlar 14. gün sonunda sakrifiye edildi ve karın alt kısmından ?U? şeklinde bir kesi ile karın aşıldı ve periton boşluğu ve çekum değerlendirildi. Karın içi yapışıklıkları makroskopik olarak değerlendirilip skorlama yapıldı.Sonuç olarak yapılan değerlendirme, skorlama ve istatistik çalışmarına göre intraperitoneal kemoterapotik ilaçlar içinde paclitaxel, kontrol gruna ve diğer ilaçlara göre karın içi yapışıklık oluşmasını anlamlı bir şekilde artırmaktadır. Paclitaxel içeren intraperitoneal kemoterapi uygulanacak hastalara, yapışıklık önleyici özelliği kanıtlanmış ilaçlar veya bariyerlerin kullanılması önerilir.

Abstract:
İntra-abdominal adhesions are the fibrous bands connecting the abdominal organs to each other or to the abdominal wall. They may develop after any abdominal interventions. These adhesions are a major complication of healing. Furthermore these adhesions may cause morbidity and sometimes mortality for patients, and also are a financial burden to the health system. Proportion of the adhesions occuring in patients who underwent intra-abdominal surgery is uttered as average varies between 64-97% and also rate seems to have an increase after open surgical procedures when it compared to the laparascopic interventions.Positive results were achieved after the cytoreductive surgery (cytoreductive surgery and intraperitoneal chemotherapy) especially in advanced stages of appendix and over cancer with peritoneal involvement, and also in peritoneal surface malignancies such as carcinomatosis of colorectal and stomach cancers, sarcomatosis of abdominopelvic sarcoma, pseudo-myxoma peritonei, peritoneal mesothelioma, primary peritoneal carcinomatosis. As well as after the all surgical procedures, there is a probable risk of occuring adhesions after the intraperitoneal chemotherapy followed by the cytoreductive surgical intervention in the patients with peritoneal carcinomatosis.In this study, the affect of the chemotherapeutic drugs application on formation of intra-abdominal adhesions after the cytoreductive surgical interventions were investigated.In this study, Wistar-albino male rats were used. Test animals were randomly divided into 5 groups each content 7 rats. After opening the abdomens of each subject with 2 cm median laparotomy, cecum was exposed and the front wall of the cecum was traumatized with a 15 number of scalpel. Afterwars, cecum was placed into the abdomen. Solutions containing saline to the first group, 5-fluorouracil to the 2. group, cisplatin to the 3. group, paclitaxel to the 4. group and mitomycin-C to the last group were performed in to the abdomen, respectively. The rats were sacrificed 14 days after and abdomen exceeded with an ?U? shaped incision from the inferior abdomen and the cecum was evaluated. The intra-abdominal adhesions were scored after the macroscopic evaluation.Consequently, among the chemotherapeutic drugs, paclitaxel significantly increases occuring of intra-abdominal adhesions in comparsion with the control group and the other drugs according to the evaluation of scoring and statistical studies. It is suggested to use the drugs which have a proven anti-adhesion feature or barriers to the patients who are going to be applied intraperitoneal chemotherapy with paclitaxel.