Osteoporotik kemik modelinde yapılan çift sıra rotator manşet tamirinde kullanılan 4 farklı dikiş konfigürasyonun iç sıradaki ankorların yerinden çıkma gücü üzerine etkisi
The effect of 4 different suture configurations used in double row rotator cuff repair performed in the osteoporotic bone model on the pullout strength of the anchors in the medial row
Yazar: HAKAN EŞKARA
Danışman: DOÇ. DR. YUNUS İMREN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Basınç = Pressure ; Biyomekanik = Biomechanics ; Osteoporoz = Osteoporosis ; Rotator manşet = Rotator cuff ; Sütür teknikleri = Suture techniques ; Sütürler = Sutures

Özet:
AMAÇ
Rotator manşet yırtıklarının en sık ileri yaşta görülmesi ve ileri yaşla birlikte kemik kalitesinin bozularak osteoporotik hale gelmesi, ip ankorun zayıf tespitine neden olmaktadır. Literatürde en sık başarısızlık bölgesinin sütür-tendon arayüzünden kaynaklandığı bildirilmiş olsa da özellikle osteoporotik hastalarda ip ankorun yerinden çıkma (kemik-ankor arayüzü) insidansı ile alakalı literatür yetersizliği vardır. Rotator manşet yırtıkları için tanımlanmış birçok çift sıra tespit konfigürasyonu vardır, fakat en iyi teknik üzerinde bir fikir birliği yoktur. Bu çalışmanın amacı; günümüzde rotator manşet cerrahisinde standart olarak uygulanan transosseöz eşdeğeri (TOE) düğümsüz ve medial düğümlü teknik ile tanımladığımız yeni serbest bağımsız çift sıralı medial tespit tamir tekniklerini biyomekanik test uygulayarak; medial sıra ankorların yerinden çıkma gücü, başarısızlık tipleri, tendon ayak izindeki temas alanı ve basıncını karşılaştırmaktır.
GEREÇ VE YÖNTEM
Çalışmamız 4 grupta, osteoporotik özellikte sert poliüretan köpük blokları ve yerel mezbahaneden tüketim amacıyla kesilmiş sığır infraspinatusları kullanılarak oluşturulan rotator manşet modeli üzerinde yapılmıştır. Poliüretan bloklar ve tendonlar 4 gruptan birine randomize edildi. Karşılaştırdığımız 4 farklı sütür konfigürasyonun temas basıncı ve alanı; sert poliüretan köpük modeli ve infraspinatus tendonu arasına Tekscan® basınç haritalama sensörü yerleştirilerek ölçüldü. Çekme testi için oluşturulan düzenek ile 0,5 mm/saniye hızında örneklere başarısızlığa kadar yük uygulandı ve başarısızlık tipi ve nihai yük değerleri kaydedildi.
BULGULAR
	Yeni tanımladığımız teknik olan grup 3 ve grup 4'te, standart TOE tekniklere göre anlamlı düzeyde başlangıç temas basıncı elde edildi. Grup 3 ve Grup 4'te temas alanı ve nihai yetmezlik kuvveti ortalaması diğer gruplara göre daha yüksek bulunsa da anlamlı fark oluşturmadı. Çalışmamızda başarısızlık tiplerine baktığımızda ip ankorun yerinden çıkması %40, sütürün tendonu sıyırması %32,5, lateral düğümsüz ankorun yerinden çıkması %22,5 ve düğüm gevşemesi %5 şeklinde başarısızlık tipleri kaydedildi.
SONUÇ
Serbest bağımsız çift sıralı medial tespit gruplarında standart çift sıralı tekniklerden daha üstün temas basıncı ve benzer nihai yetmezlik ve temas alanı verileri elde ettik. Bu veriler değerlendirildiğinde, osteoporotik hastalarda bu teknikle iyi sonuçlar alınabilir.
Anahtar kelime: ankor, biyomekanik, çift sıra, rotator manşet onarımı, temas basıncı, transosseöz eşdeğeri

Abstract:
AIM
Rotator cuff tears are most common in old age and bone quality deteriorates and becomes osteoporotic with advanced age, causing poor fixation of the soft anchor. Although it has been reported in the literature that the most common failure site originates from the suture-tendon interface; especially in osteoporotic patients there is an inadequacy in literature regarding the incidence of soft anchor pullout (bone-anchor interface). Among many double row fixation configurations, there is no consensus on the best technique. The aim of this study is to compare the new free independent double row medial fixation repair techniques that we defined with the transosseous equivalent (TOE) knotless and medial knotted technique (a current standard in rotator cuff surgery) in the pullout strength of the medial row anchors, failure types, contact area and pressure in the tendon footprint by applying biomechanical test.
MATERIALS AND METHODS
Our study was conducted in 4 groups on a rotator cuff model created by using rigid polyurethane foam blocks of osteoporotic properties and bovine infraspinatus tendons from a local slaughterhouse. Polyurethane blocks and tendons were randomized to one of 4 groups. The contact pressure and area were measured using the Tekscan ® pressure mapping sensor between the rigid polyurethane foam model and the tendon. With the device created for the tensile test, a load of up to failure was applied to the samples at a speed of 0.5 mm/second, and the failure type and ultimate load values were recorded.
RESULTS
In group 3 and 4, which is the technique we just defined, a significant initial contact pressure was obtained compared to standard TOE techniques. Although the average of contact area and ultimate failure strength in Group 3 and 4 were higher than the other groups, there was no significant difference. The failure types in our study were recorded as 40% pullout of the soft anchor, 32.5% of the suture tendon stripping, 22.5% pullout of the lateral knotless anchor, and 5% of the knot loosening.
CONCLUSION
We obtained contact pressure and similar ultimate strength and contact area data in free independent double-row medial fixation groups that are superior to standard double-row techniques. When these data are evaluated, good results can be obtained with this technique in osteoporotic patients.
Keywords: Anchors; Biomechanical; Double row; Rotator cuff repairs; Contact pressure; Transosseous equivalent