Çağdaş sanat uygulamalarında deneysel süreçler
Experimental processes in contemporary art practices
Yazar: GÜLHAN DÖNMEZ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET SUSUZ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Resim Ana Bilim Dalı / Resim Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Performans = Performance ; Sanat = Art

Özet:
Sanatın farklılaşan/değişen yapısı hem sanatçıların hem de izleyicilerin bakış açısını etkilemiştir. Geleneksel sanatın alışılmış yapısı, çağdaş sanat uygulamaları ile biçim/form ve anlam/içerik bakımından farklılıklar gösterir. Sanattaki bu farklılıkların incelenmesi ile çağdaş sanatın yapısı açıklanabilir. Teknik ve yöntem kullanımındaki farklılıklara malzemelerdeki değişkenlikler de eklenince, üretilen eserlerin izleyiciler tarafından algılanmasının zorlaştığı söylenebilir. 20. yüzyılın başları sanat için büyük farklılıkların yaşandığı, sanatta önceki dönemlerde görülmemiş değişimlerin ortaya çıktığı görülür. Bu değişimlerin kaynağı olarak Marcel Duchamp ve Dadaist sanatçıların sanat uygulamaları gösterilebilir. Dünya Savaşları'ndan kaynaklanan toplumsal değişimler, 1960 sonrası sanatın yapısında önemli değişimlere neden olmuştur. Bu dönemde ortaya çıkan farklı sanat hareketleri bağlamında üretilen eserlerde 'deneysel' özellikler görülür. Çağdaş sanat uygulamalarının üretim süreçlerindeki 'deneysel' özelliklerin incelenmesi, hem eserlerin algılanabilmesi hem de çağdaş sanatın yapısının anlaşılabilmesi açısından önemlidir. 
Bu araştırmada, deneysel süreçler bağlamında üretilen çağdaş sanat uygulamaları arasında yer alan; John Latham'ın 'Art & Culture', Marina Abramovic'in 'The Artist is Present', Nele Azevedo'nun 'Minimum Monument', Leandro Erlich'in 'Swimming Pool' ve Bernard Aubertin'in 'Tableaux-feu' isimli eserleri incelenmiştir. 'Çağdaş Sanat Uygulamalarında Deneysel Süreçler' başlıklı bu araştırmada,  çağdaş sanat uygulamalarında sanatçının, izleyicinin ve nesnenin potansiyeline yönelik ortaya çıkan değişim ve dönüşümlerin gerçekleşmesine etki eden 'deneysel süreçler' ortaya çıkartılmaya çalışılmıştır.

Abstract:
The differing/changing structure of art has affected the perspectives of both artists and viewers. The customary structure of traditional art differs from contemporary art practices in terms of form and meaning/content. The structure of contemporary art can be explained by examining these differences in art. When the variations in the materials are added to the differences in the use of techniques and methods, it can be said that it is difficult for the audience to perceive the produced works. At the beginning of the 20th century, it is seen that great differences were experienced for art, and changes in art that were not seen in previous periods emerged. The art practices of Marcel Duchamp and Dadaist artists can be cited as the source of these changes. Social changes resulting from the World Wars caused significant changes in the structure of art after 1960. The works produced in the context of different art movements that emerged in this period have 'experimental' features. Examining the 'experimental' features in the production processes of contemporary art practices is important both in terms of perceiving the works and understanding the structure of contemporary art.
In this research, among the contemporary art practices produced in the context of experimental processes; 'Art & Culture' by John Latham, 'The Artist is Present' by Marina Abramovic, 'Minimum Monument' by Nele Azevedo, 'Swimming Pool' by Leandro Erlich and 'Tableaux-feu' by Bernard Aubertin examined. In this research, titled "Experimental Processes in Contemporary Art Practices", it has been tried to reveal the "experimental processes" that affect the realization of changes and transformations in contemporary art practices regarding the potential of the artist, the audience and the object.