Sıçan mide dokusunun indometazin toksisitesine karşı adaptasyonu
Adaptation of rat gastric tissue against indomethacin toxicity
Yazar: BEYZAGÜL POLAT
Danışman: DOÇ. DR. HALİS SÜLEYMAN
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Farmasötik Toksikoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Eczacılık ve Farmakoloji = Pharmacy and Pharmacology

Özet:
İndol asetik asit türevi non-steroidal antiinflamatuvar (NSAİİ) bir ilaç olan indometazin çeşitli inflamatuvar hastalıkların tedavisinde kullanılmaktadır. Ancak indometazinin özellikle gastro-toksik etkilerinin fazla olması, bu hastalıkların tedavisinde kullanımını kısıtlamaktadır. Bu nedenle bu çalışmada, indometazinin çeşitli dozlarda tekrarlanmış (kronik) uygulanması sonrasında, sıçanlarda bu ilacın gastrotoksik etkisine karşı adaptasyon gelişip gelişmediği araştırıldı ve adaptasyon olayının mide dokusundaki oksidan ve antioksidan mekanizmalarla ilişkisinin olup olmadığı incelendi. Adaptasyon mekanizmasını kısmen de olsa aydınlatabilmek için, çeşitli dozlarda kronik indometazin verilen sıçan mide dokularındaki glutatyon (GSH), malondialdehit (MDA), nitrik oksit (NO) düzeyleri ile glutatyon peroksidaz (GPx), glutatyon-S-transferaz (GST), süperoksit dismutaz (SOD) ve miyeloperoksidaz (MPO) aktiviteleri ölçüldü. Elde edilen tüm sonuçlar 25 mg/kg tek doz indometazin alan kontrol grubu ile karşılaştırılarak, oksidan ve antioksidan parametrelerin adaptasyon mekanizmasındaki rolü değerlendirildi. 0.5, 1, 2, 3, 4, 5 mg/kg dozlarda kronik indometazin alan sıçan midelerinde ülser alanlarının ortalaması sırasıyla 19.5±3.7, 12.5±3.3, 10±5.2, 4.5±3.6, 8.6±2.4, 9.5±2.1 mm2 iken; 25 mg/kg tek doz indometazin alan kontrol grubunda bu alan 21.3±2.6 mm2 olarak ölçüldü. Sonuç olarak, indometazinin çeşitli dozlarda kronik uygulanması sonrasında, sıçan mide dokularında gastrik hasara karşı belirgin bir adaptasyon geliştiği ve gastrik hasarın azaldığı görülmüştür. En iyi adaptasyon, 3 mg/kg kronik indometazin alan sıçan mide dokusunda saptanmıştır. Hasar azalmasına paralel olarak oksidan parametrelerin (MDA ve MPO) azaldığı, antioksidan parametrelerin (GSH, NO, GPx, GST ve SOD) ise arttığı gösterilmiştir. Bu durum bize adaptasyon mekanizmasında oksidan ve antioksidan parametrelerin kısmen de olsa rolü olabileceğini göstermektedir.Anahtar kelimeler: gastrik adaptasyon; indometazin; mide ülseri; oksidan ve antioksidan parametreler; sıçan.

Abstract:
Indomethacin, an indol acetic acid derivative non-steroidal anti-inflammatory drug (NSAID), is used in the treatment of various inflammatory diseases. But the drug toxicity is a big problem and limits usage. For this reason, in this study it was investigated whether adaptation occurred after various dosages of repeated (chronic) indomethacin in rats to the gastro toxic effects of indomethacin. It was also examined whether the adaptation was related to oxidant-antioxidant mechanisms in gastric tissue. To illuminate the adaptation mechanism, in the gastric tissue of rats given various dosages of chronic indomethacin, the glutathione (GSH), malondialdehyde (MDA), nitric oxide (NO) levels and glutathione peroxidase (GPx), glutathione-S-transferase (GST), superoxide dismutase (SOD) and myeloperoxydase (MPO) activities were measured. Results were compared to the control group, which received a 25-mg/kg single dose of indomethacin, and the role of oxidant and antioxidant parameters in the adaptation mechanism was evaluated. The average ulcer areas of gastric tissue of the 1-, 2-, 3-, 4-, and 5-mg/kg dosages of chronic indomethacin given to rats were 19.5±3.7, 12.5±3.3, 10±5.2, 4.5±3.6, 8.6±2.4, and 9.5±2.1 mm2, respectively. This rate was measured as 21.3±2.6 mm2 in the control group. Consequently, after various dosages of repeated (chronic) indomethacin administration in rats, it was observed that a clear adaptation developed against gastric damage and the damage was reduced. The best adaptation was observed in the gastric tissue of the 3-mg/kg chronic indomethacin group. In parallel with the damage reduction, the oxidant parameters (MDA and MPO) were reduced, and the antioxidant parameters (GSH, NO, GPx, GST, and SOD) were increased. This circumstance shows that oxidant and antioxidant parameters may play a partial role in the adaptation mechanism.Key words: gastric adaptation; indomethacin; gastric ulcer; oxidant and antioxidant parameters; rat.