Çoklu doz insülin tedavisi alan tip 1 diyabetli çocuklarda gece ara öğün seçeneklerinin nokturnal glisemiye etkilerinin incelenmesi
Assessment of the impact of bedtime snack choices on nocturnal glycemia in young children with type 1 diabetes undergoing multiple dose insulin injection therapy
Yazar: TUĞBA GÖKÇE
Danışman: PROF. DR. HÜLYA GÖKMEN ÖZEL
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Diyetetik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Beslenme ve Diyetetik = Nutrition and Dietetics
Dizin: Beslenme = Nutrition ; Beslenme bozuklukları = Nutrition disorders ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Diyet = Diet ; Glisemik indeks = Glycemic index ; Glükoz = Glucose ; Hipoglisemi = Hypoglycemia ; Çocuklar = Children ; İnsülin = Insulin

Özet:
Bu çalışmada, 5-8 yaş çoklu doz insülin tedavisi alan 28 çocukta kontrol ve test öğünleri tüketimi sonrası glukoz verileri değerlendirilerek tip 1 diyabetli küçük çocuklarda nokturnal normoglisemiyi korumak için gece ara öğünü ihtiyacı olup olmadığının saptanması ve gece ara öğünü seçeneklerinin nokturnal glisemiye etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Tüm çocuklarda 4 farklı günde eşdeğer miktarda (10 g) karbonhidrat içeriğine sahip aynı marka süt (200 mL), yoğurt (140 g) ve kefirin (200 mL) gece ara öğününde tüketilmesi ile ara öğün alınmaması durumları karşılaştırılmıştır. Test öğünleri sonrasındaki 6 saatlik glukoz verileri (CGM) ile kaydedilmiş ve 112 deneme günü glukoz verileri analiz edilmiştir. Kapiller glukoz ölçümü değerinin 300 mg/dL'ye ulaşması veya 70 mg/dL'nin altına düşmesi durumunda kontrol veya test öğünleri sonlandırılmıştır. Sonlanıma kadarki glukoz verileri erken dönem (0-2 sa), geç dönem (2-6 sa) ve toplam test süresi (0-6 sa) glisemik etki olarak Tekrarlı Ölçümler Anova Testi ile analiz edilmiştir. Glisemik parametreler, Uluslararası CGM uzlaşı raporuna göre glukoz değerlerinin hedef aralıkta olma yüzdesi (TIR), 1. ve 2. düzey hiperglisemi (TAR1 ve TAR2) ve hipoglisemide (TBR1 ve TBR2) olma yüzdeleri bakımından değerlendirilirken, öğün sonrası eğri altında kalan alanlar (iAUC) da karşılaştırılmıştır. iAUC değerleri erken dönem (0-2 sa), geç dönem (2-6 sa) ve toplam test süresince (0-6 sa) süt, yoğurt ve kefir öğünleri için kendi aralarında benzer iken, bu değerler test öğünü verilmeyen durumdan anlamlı olarak daha fazla bulunmuştur (p<0,001). Tüm zamanlarda ortalama TIR süt, yoğurt, kefir öğünleri ve ara öğün verilmeyen durumda sırasıyla % 34,7, % 38,7, % 45,9 ve % 75,5'tir. Ara öğün verilmeyen deneme günlerinde TIR en fazla, ortalama glukoz değeri ise en düşük bulunmuştur (p<0,001). Geç dönemde, süt öğünü sonrası TAR2 değeri, yoğurt öğünü ve ara öğün verilmeyen deneme günlerinden daha fazla iken, TAR1 süt, yoğurt ve kefir günlerinde benzerdir. Süt yoğurt, kefir ve ara öğün verilmeyen deneme günlerinde yüksek değer nedeniyle sonlandırılma oranları sırasıyla % 7, % 4, % 1 ve % 0 iken, düşük değer nedeniyle sonlandırılma oranları ise sırasıyla % 0, % 1, % 0 ve % 2'dir. Sonuçlar, gece ara öğünü almamanın ara öğün seçeneklerine kıyasla normogliseminin sürdürülmesi için daha iyi bir seçenek olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, hipogliseminin önlenmesi açısından gece ara öğünü alınması için sensor glukoz eşik değerinin belirlenmesine ihtiyaç vardır.

Abstract:
This study was designed as a trial with regards to assessment of glucose values after 4 different snack choices in 4 different trial day, and conducted on 28 participants aged between 5-7 with Type 1 diabetes using multiple daily injection theraphy (MDI) in order to determine if young children require a bedtime snack to maintain overnight glycemia, also assess of the impact of different bedtime snack options. Substitutions of 10 g carbohydrate of milk, yoghurt and kefir compared to no snack option. Continuous glucose monitoring (isCGM) was used to measure 6-hour glucose levels after snacks, a total of 112 patient-days were analyzed. If capillary glucose value reaches 300 mg/dL or falls below 70 mg/dL, the trial day was ceased. The data up to this point were analyzed for the early (0 to 2 hours), late (2 to 6 hours) and total (0-6 hours) postprandial period with Repeated Measures Anova. While glycemic parameters were evaluated as Time in Range (TIR), Time Above Range for level 1 and level 2 (TAR1-TAR2) and Time Below Range for level 1 and level 2 (TBR1-TBR2) according to the International CGM Consensus Report, the incremental area under the curve (iAUC) of 6 hours following the snacks as well as glucose levels were compared. Glycemic response was significantly higher in milk, yoghurt and kefir in comparison to the no snack option, both in the early (0-2 h iAUC), late (2-6 h iAUC) and total (0-6 h iAUC) period (p<0,001). There was not a statistically significant difference in glycemic response after milk, yoghurt and kefir options. The 0-6 hour mean TIR were 34,7 %, 38,7 %, 45,9 % and 75,5 % milk, yoghurt, kefir and no snack groups respectively and the TIR of the no snack condition was higher than snack options (p<0.001). In the late postprandial period, TAR2 was higher in the milk group than in the no snack and yogurt groups, while TAR1 was similar among the snack options. In the milk, yoghurt, kefir and no snacks conditions, the percentages of children who were ceased early due to high values were 7 %, 4 %, 1 % and 0 %; due to low values were 0 %, 1 %, 0 % and 2 %, respectively. In terms of time in range centered diabetes care, our results suggest no bedtime snack is the good option. But in terms of preventing the hypoglycemia, sensor glucose cut-off values need to be determined for the bedtime snack recommendation.