Tarımsal korumacılık, korumacılığın ölçümü ve türkiye
Agricultural protectionism, its measurement and turkey
Yazar: ALPER DEMİRDÖĞEN
Danışman: PROF. DR. M. NECAT ÖREN
Çukurova Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarım Ekonomisi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Ekonomi = Economics ; Ziraat = Agriculture
Dizin: Küreselleşme = Globalization ; Tarım = Agriculture ; Tarım anlaşmaları = Agricultural aggreements ; Tarım ekonomisi = Agricultural economy ; Tarım politikaları = Agricultural policies ; Tarım sektörü = Agricultural sector

Özet:
Bu çalışmada tarımsal korumacılığın kavramsal çerçevesi, ölçüm sorunu ve başlıca ülkelerde destek bileşimlerine bağlı olarak tarımsal korumacılığın zaman içerisindeki değişimi incelenmiştir. Tarımsal korumacılığın ölçümü bölümünde, dünyada bu amaçla en fazla kullanılan yöntem olan OECD yaklaşımı esas alınmış ve yönteme ilişkin eleştiriler tartışılmıştır. Başlıca ülkelerin korumacılık düzeyinin belirlenmesi için dünya tarım ürünleri piyasalarında etkili olan ve/veya korumacılık açısından önem arz eden 11 ülke belirlenmiştir. Ülkeler Nominal Yardım Katsayılarına göre düşük, orta ve yüksek düzeyde koruma sağlayan ülkeler olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Ayrıca ülkelerin farklı uygulamaları ve özgün koşulları dikkate alınarak kendi içerisinde de incelenmişlerdir. Ülkelerin korumacılık düzeylerinin değişiminde başlıca göstergeler olarak Yüzde Üretici Destek Tahmini, Nominal Yardım Katsayısı ve Nominal Koruma Katsayısı değerleri kullanılmıştır.Nominal Yardım Katsayıları düşük düzey koruma sağlayan ülkeler grubunda 1,04 ile 1,11 (Avustralya, Brezilya, Çin), orta düzeyde 1,16 ile 1,43 (Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Birliği, Kanada, Rusya, Türkiye) ve yüksek düzeyde 2,12 ile 2,76 (Güney Kore, İsviçre, Japonya) arasında değişmiştir. Üretimden bağımsız desteklerin destek bileşimleri içerisindeki oranı genel olarak artsa da, fiyat çarpıklıklarına yol açarak ticareti bozan pazar fiyatı desteğinin oranı hala yüksektir. Ayrıca neredeyse bütün ülkelerin politikalarında çevre konusunun öneminin arttığı görülmüştür. Nominal Koruma Katsayısına göre ülkelerin temel gıda hammaddesi durumunda olan ürünleri daha fazla koruduğu söylenebilir. Bu durumda, ülkelerin en azından bu ürünlerde kendine yeterli olma ve dünya piyasalarına olan bağımlılığı azaltma kaygıları etkili olmaktadır. Bu yüzden tarımın serbest ticaret görüşmelerinde en sorunlu alan olma özelliğini daha uzun yıllar koruyacağı söylenebilir.

Abstract:
This study reviews conceptual framework of agricultural protectionism, relevant measurement issues, and changes in agricultural protectionism with time in selected countries based on the composition of supports. When measuring the levels of agricultural protection, OECD method, the most widespread one, was employed, and related criticisms were discussed. In order to determine levels of protection, 11 countries, which are thought to have a significant role in the world agricultural markets and/or in terms of protectionism, were selected. These countries were grouped as low, medium and high protection countries, based on their Nominal Assistance Coefficients. Further, differing applications and specific conditions of those countries were discussed. Producer Support Estimate Percentages, Nominal Assistance Coefficient and Nominal Protection Coefficient were used to analyze changes in the protection level of the countries.Nominal Assistance Coefficients are found to be as follows: 1,04-1,11 in low protection countries (Australia, Brazil, China), 1,16-1,43 in medium protection countries (United States of America, European Union, Canada, Russia, Turkey) and 2,12-2,76 in high protection countries (South Korea, Switzerland, Japan). Although share of decoupled payments in support compositions increases, share of market price supports causing price distortions is still high. Furthermore, it was also observed that importance of environmental issues is increasing in almost all countries. Based on nominal protection coefficient, it can be said that countries are protecting staple crops more. In this case, concerns of the countries on being self sufficient at least for these crops and decreasing their dependency on world markets are affecting the decisions of those countries. Hence, it can be concluded that agriculture will remain as the most controversial issue in free trade negotiations.