Kliniğimizdeki in vitro fertilizasyon-embriyo transferi(IVF-ET) uygulamalarında GnRH antagonist ve agonist protokollerin karşılaştırılması: 1000 siklusun retrospektif analizi
Comparasion of gnrh antagonist and agonist protocols in in-vitro fertilization-embryo transfer(İVF) cycles in our clinic: retrospective analysis of 1000 cycles
Yazar: SEDA ŞAHİN AKER
Danışman: PROF. DR. RUŞEN AYTAÇ
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Antagonistler = Antagonists ; Embriyo nakli = Embryo transfer ; Fertilizasyon = Fertilization ; Fertilizasyon-in vitro = Fertilization-in vitro ; Gebelik = Pregnancy ; GnRH = GnRH ; Over hiperstimülasyon sendromu = Ovarian hyperstimulation syndrome ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies

Özet:
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalında İn vitro fertilizasyon-embriyo transferi( IVF-ET ) uygulanan 1000 siklusun GnRH antagonist ve agonist protokollerinin etkinliğinin karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Ekim 2007- Ekim 2012 yılları arasında 20-39 yaşları arası,primer ya da sekonder infertil,düzenli menstrüel siklusu olan,VKİ 18-29  kg/m2 arasında  olan,bazal FSH değeri ≤13 IU/L olan, prolaktin ve TSH seviyeleri normal sınırlarda olan hastalar ve taze sikluslar çalışmaya dahil edilmiştir. Retrospektif  tarama ile 1000 siklus çalışmaya dahil edilmiştir, bu siklusların 283'üne agonist protokol,717'sine antagonist protokol uygulanmıştır. Her iki protokol grubu demografik özellileri, tedavi karakteristikleri, gebelik oranları açısından karşılaştırılmıştır.
Antagonist protokol grubunda hastaların yaş ortalamaları, FSH düzeyleri agonist gruptakilere göre anlamlı ölçüde daha yüksek olduğu görüldü(p<0,001). Agonist protokol grubunda indüksiyon süresi (10,27±2,1 gün), hCG günü estradiol düzeyi(3057±2119pg/mL), en yüksek estradiol düzeyi (3427±2464 pg/mL), toplanan oosit sayısı (12,99±7,28), transfer edilen embriyo sayısı (2,21±1,16), elde edilen metafaz 2 oosit sayısı (11,04±6,79) istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p<0,001). Günlük  kullanılan ortalama gonadotropin dozu antagonist protokol grubunda (249±82,87 ünite) istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p=0,02). Agonist protokol grubunda 'coasting' uygulaması ve OHSS gelişimi istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p<0,001). Siklus iptal oranlarına bakıldığında antagonist protokol grubunda istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p<0,001). Agonist protokol grubunda siklus başına kimyasal gebelik oranı %40,3 iken antagonist protokol grubunda %28,5'tir. Agonist protokol grubundaki bu değer istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p<0,001). Agonist protokol grubunda klinik gebelik oranı %31,4 devam eden gebelik oranı %27,2 iken antagonist grupta sırasıyla %27,2 ve %25,1'di. Her iki protokol grubunda agonist gruptaki bu yükseklik istatistiksel olarak anlamlı değildi (sırasıyla p=0,179 ve p=0,115). Agonist ve antagonist protokol grubunda transfer başına kimyasal gebelik oranı agonist protokol grubunda %42,1,antagonist protokol grubunda %32,8 idi. Agonist protokol grubunda bu oran istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,008). Agonist protokol grubunda transfer başına klinik gebelik oranı %32,8,devam eden gebelik oranı %28,4'tü. Antagonist protokol grubunda bu oranlar sırasıyla %31,4 ve %28,9'du. Her iki protokol grubunda agonist gruptaki bu yükseklik istatistiksel olarak anlamlı değildi (sırasıyla p=0,660 ve p=0,873).
Çalışmamızda klinik gebelik üzerine her iki protokol grubunun etkileri benzer bulunmuştur (OR=0,814,%95 CI=0,603-1,099; p=0,18).  Kimyasal gebelik üzerinde GnRH agonist protokol daha başarılı bulunmuştur (OR =1,696,%95 CI=1,272-2,262;p<0,001). Devam eden gebelik üzerine etkisine bakıldığında her iki  protokolün benzer olduğu bulunmuştur (OR=1,115,%95 CI=0,817-1,523; p=0,493).
Sonuç olarak GnRH agonist  protokol grubunda daha fazla sayıda ve kalitede oosit elde edilmesi, daha fazla sayıda embriyo transferine rağmen; GnRH agonist ve GnRH antagonist protokol grubunda benzer klinik ve devam eden gebelik oranları bulunmuştur. GnRH agonist protokolün uzun stimülasyon süresi ve OHSS görülme sıklığı nedeniyle son yıllarda GnRH antagonist protokol tedavilerde öncelikle tercih edilmektedir.

Abstract:
Aim of this study was to compare effectiveness of gonadotrophin releasing hormone (GnRH) agonist  in-vitro fertilization(IVF) cycles compared to GnRH antagonist in 1000 IVF cycles in Ankara University School of Medicine Obstetrics and Gynecology Department.
Between September 2007 and October 2012, women who have been treated with IVF for subfertility were included in the study. For inclusion subjects were required to have either primary or secondary infertility, regular menstrual cycles, body-mass index between 18 to 29 kg/m2, basal FSH levels below 13 IU/mL, normal prolactin and thyroid stimulating hormone levels, and embryo transfer from fresh embryo cycles. Patients records were retrospectively evaluated and fresh GnRH agonist and GnRH antagonist cycles were compared.
In all, 1000 fresh cycles were used in analysis. 283 GnRH agonist protocols were compared with 717 GnRH antagonist protocols. GnRH antagonist group had a higher mean age and FSH levels compared to GnRH agonist groups (p < 0,001). Duration of induction (10,27±2,1 days), estradiol levels on day of hCG administration (3427±2464 pg/ml), collected oocyte count (12,99±7,28), transferred embryo count (2,21±1,16), mature oocyte count (11,04±6,79) were higher in the GnRH agonist group compared to antagonist group (p<0,001).  
Daily dose of gonadotrophin (249±82,87)  were higher in the GnRH antagonist group (p=0,02), Agonist cycles had significantly more cases of coasting and ovarian hyperstimulation syndrome (p<0,001). Cycle cancellation rates were more common in GnRH antagonist group (p<0,001). Biochemical pregnancy rates were higher in the GnRH agonist group (40.3%) compared to GnRH antagonist group (28.5%) and the difference was stastistically significant (p<0,001). Clinical pregnancy and ongoing pregnancy rates were higher in the GnRH agonist group (31,4% and 27,2% respectively) compared to GnRH antagonist group (27,2%, and 25,1% respectively). However difference between groups did not yield statistical significance (p=0,179 and p=0,115, respectively). Biochemical pregnancy rates per cycle were higher in the GnRH agonist group (42,1%) compared to antagonist group (32,8%) and the difference was stastistically significant (p=0,008).  Clinical pregnancy and ongoing pregnancy rates per cycle in GnRH agonist group (32,8% and 28,4% respectively) were higher compared to GnRH antagonist group (31,4%  and 28,9%, respectively) but difference was not statistically significant (p=0,660 and p=0,873, respectively).
In our study;we found no significant difference in clinical pregnancy between groups(OR=0,814, 95% CI=0,603-1,099;p=0,18). Biochemical pregnancy rates were higher in the GnRH agonist protocol (OR =1,696, 95 %CI=1,272-2,262;p<0,001). The ongoing pregnancy rates were similar between groups  (OR=1,115, 95% CI=0,817-1,523; p=0,493).
In summary, GnRH agonist group had significantly more retrieved mature oocytes, and similar ongoing pregnancy rates despite significantly more transferred embryos. GnRH agonist cycles have longer induction duration, and higher rates of OHSS, and similar pregnancy rates with antagonist cycles. GnRH agonist use in IVF cycles is falling behind GnRH antagonist use in contemporary practice.