Hipospadias onarımı ameliyatı olan çocuklarda taburculuk planlamasının etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effectiveness of discharge planning in children with Hypospadias repair surgery
Yazar: ASLIHAN ALTUN
Danışman: DOÇ. DR. AYFER EKİM GÜNAYDIN
İstanbul Arel Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Hemşirelik Bilimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Hemşirelik = Nursing

Özet:
Bu araştırmanın amacı, hipospadias tanısı almış ve cerrahi operasyon geçiren çocuklara yönelik hazırlanan taburculuk planlamasının etkinliğini değerlendirmektir. Yarı deneysel tasarımdaki bu araştırmanın örneklem grubunu, hipospadias tanısı ile hastaneye yatan ve ameliyat olan 70 çocuk hastanın ebeveyni (35 girişim, 35 kontrol) oluşturmaktadır. Çocuk ve Aile Bilgi Formu, Durumluluk Kaygı Envanteri, Taburculuk Sonrası Görüşme Formu ve Taburculuk Sonrası Yaşanan Güçlüklerle Baş Etme Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Taburculuk planlamasında, çocuğun hastaneye yattığı ilk gün ebeveyne 0. gün eğitimi, ameliyat sonrası 3. günde postoperatif 3. gün eğitimi verilmiştir. Ayrıca, taburcu olurken, 'Hipospadias Ameliyat Sonrası Taburculuk Eğitim Kitapçığı' ailelere verilmiştir. Taburculuk sonrası 3. günde ebeveyn,  telefon ile aranarak 'Taburculuk Sonrası Görüşme Formu' ve 3. haftasında tekrar aranarak 'Taburculuk Sonrası Başetme Zorlukları Ölçeği' doldurulmuştur. Araştırmada, çocukların yaş ortalaması 4,43±0,77 [girişim grubu=4,43±0,91; kontrol grubu=4,42±0,60] yıl idi. Girişim grubu ebeveynlerin kontrol grubuna göre durum kaygı düzeyi puanlarında anlamlı azalma olduğu görüldü. Taburculuk planı uygulanan girişim grubundaki ebeveynlerin kontrol grubuna göre taburculuk sonrası çocuğun bakımında daha az zorluk yaşadıkları saptandı. Sonuç olarak, hipospadias onarımı ameliyatı olan çocukların ebeveynine uygulanan planlı taburculuk programının, ebeveynin kaygı düzeyini azalttığı ve ebeveynlerin taburculuk sonrası çocuğun bakımında daha az zorluk yaşadıkları belirlenmiştir. Hastaneye yatış ile birlikte başlatılan taburculuk planlaması, çocuk hastaların aile merkezli uygulamalar, çocuğun yaşı ve hastalığa özgü bakımın planlanmasında hemşirelere kılavuz olabilir.

Abstract:
The purpose of this study is to evaluate the effectiveness of discharge planning prepared for children diagnosed with hypospadias and undergoing surgical operations. The sample group of this quasi-experimental design study consisted of the parents of 70 pediatric patients (35 intervention, 35 control) who were hospitalized with a diagnosis of hypospadias and underwent surgery. 'Child and Family Information Form', State Anxiety Inventory, Post-Discharge Interview Form and Coping with Post-Discharge Difficulties Scale were used as data collection tools. Within the scope of discharge planning, postoperative day 0 education was given to the parents on the first day the child was hospitalized, and postoperative day 3 education was given on the 3rd postoperative day. Additionally, an educational booklet titled 'Care of the Child After Hypospadias Surgery' was given at discharge. On the 3rd day after discharge, the parents were called by phone and the 'Post-Discharge Interview Form' was filled out, and on the 3rd week, the 'Coping with Post-Discharge Difficulties Scale' was filled out. In the study, the mean age of the children was 4.43±0.77 [intervention group=4.43±0.91; control group=4.42±0.60] years. It was observed that there was a significant decrease in the state anxiety level scores of the intervention group parents compared to the control group. It was determined that parents in the intervention group, where a discharge plan was applied, had less difficulty in caring for the child after discharge than in the control group. As a result, it was determined that the planned discharge program applied to the parents of children who had hypospadias repair surgery reduced the parent's anxiety level and the parents experienced less difficulty in caring for the child after discharge. Discharge planning initiated with hospitalization can guide nurses in family-centered practices for pediatric patients and in planning care specific to the child's age and disease.