Deneysel akut pankreatitte pentoksifilinin serum tümör nekroz faktör alfa düzeyine etkileri
The effects of pentoxyphylline on tumor necrosis factor-alpha in experimental acute pancreatitis
Yazar: MUSTAFA YİĞİT
Danışman: UZMAN OP. DR. EMEL BAŞKAN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
GiRiŞ:  Akut pankreatitin fizyopatogenezi tam olarak aydınlatılamamış olmasına rağmen çalışmalar, akut pankreatitin patogenezinde sitokin degişimlerinin rolü olduğunu göstermiştir. 
I
AMAÇ: Ratlarda biliyopankreatik kanal bağlanarak oluşturulan deneysel akut pankreatit modelinde pentoksifilin tedavisinin koruyucu etkilerini başta TNF- α olmak üzere biyokimyasal ve histolojik olarak analiz etmek.
GEREÇ VE YÖNTEM: Ağırlıkları 250-300 gr arasında degişen, yetişkin 55 adet Wistar Albino cinsi erkek rat randomize olarak 3 gruba ayrıldı. Grup I (Sadece Laparatomi, n=15), Grup II (Kontrol, n=20), Grup III ( Pentoksiflin n=20). Grup II ve III'de biliyopankreatik kanal 5/0 prolenle bağlanarak akut pankreatit oluşturuldu. Her bir ana gruptan operasyonun bitiminden itibaren geçen süre esas alınarak 6, 12 ve 48 saatlik alt gruplar oluşturuldu. Grup III'e operasyon sırasında, 6, 12 ve 24. saatte olmak üzere 12mg/kg dozunda pentoksifilin tedavisi intraperitoneal olarak uygulandı. Grup I ve II'ye ise aynı hacimde %0,9 NaCl çözeltisi operasyon sırasında, 6, 12 ve 24. saatlerde intraperitoneal olarak uygulandı. Oluşturulan alt gruplar 6, 12 ve 48. saatlerde sakrifiye edilerek serum örnekleri alındı ve pankreas dokuları çıkarıldı. Serumda amilaz ve TNF-α değerleri çalışıldı. Pankreasin ıslak ağırlıkları ölçüldü, pankreas dokusu hemotoksilen eozin ile boyanıp ışık  mikroskopisinde degişiklikler incelendi.
BULGULAR: Biliyopankreatik kanal bağlanmasi ile oluşturulan akut pankreatit sonrası; serum amilaz değerleri, pentoksifilin ile tedavi edilen grup ve kontrol grubunda sadece laparotomi grubuna göre her üç zaman diliminde de daha yüksekti (p<0,05). Pankreatitli gruplar arasında serum amilaz aktivitesindeki artiş bakimindan farklılık saptanmadı. Pankreatit oluşturulan gruplarda 6. saatte TNF-α düzeyi açısından fark yok iken 12. ve 48. saatte pentoksifilin ile tedavi edilen grupta TNF-a düzeyinin düştüğu gözlendi (p<0,05). Pankreatik ıslak ağırlık bakımından gruplar arasında farklılık saptanmadı. Histolojik olarak ödem, asiner nekroz, hemoraji ve yağ nekrozu pentoksifilin tedavisi alan grupta daha az gözlendi (p<0,05). Toplam histolojik skor da 48. saatte pentoksifilin alan grupta kontrol grubuna göre daha düşük olarak bulundu (p<0,05).
SONU。Deneysel olarak biliyopankreatik kanal bağlanarak oluşturulan akut pankreatit modelinde uygulanan pentoksifilin tedavisi TNF-α seviyelerini belirgin olarak baskılamakta, histolojik değişikliklerin önemli bir kısmında anlamlı düzelme sağlamaktadır.
Anahtar Kelimeler: Deneysel akut pankreatit, tümör nekrozis faktör-alfa, pentoksifilin.

Abstract:
ABSTRACT
Background: Although the physiopathogenesis of acute pancreatitis has not been fully elucidated, studies have shown that cytokine changes play a role in the pathogenesis of acute pancreatitis.
Aim: To analyze the protective effects of pentoxifylline treatment biochemically and histologically, particularly TNF-α, in the experimental acute pancreatitis model created by ligating the biliopancreatic duct in rats. 
Methods: 55 adult male Wistar Albino rats, weighing between 250-300 grams, were randomly divided into 3 groups: Group I (Laparotomy only, n=15), Group II (Control, n=20), Group III ( Pentoxifylline n=20). In groups II and III, acute pancreatitis was created by ligating the biliopancreatic duct with 5/0 prolene. Based on the time, elapsed from the end of the operation from each main group, subgroups of 6, 12 and 48 hours were formed. In Group III, 12mg/kg pentoxifylline treatment was administered intraperitoneally at the 6th, 12th and 24th hours during the operation. In Groups I and II, the same volume of 0.9% NaCl solution was administered intraperitoneally during the operation, at the 6th, 12th and 24th hours. The formed subgroups were sacrificed at 6, 12 and 48 hours, serum samples were taken and pancreatic tissues were removed. Serum amylase and TNF-α values were investigated. Wet weights of pancreas were measured, pancreatic tissue was stained with hematoxylin-eosin and changes were examined under light microscopy. 
Results: After acute pancreatitis created by ligation of the biliopancreatic duct; serum amylase values were higher in the pentoxifylline treated group and control group than in the laparotomy group alone in all three time periods (p<0.05). There was no difference between the groups with pancreatitis in terms of increase in serum amylase activity. While there was no difference in TNF-α levels in the groups with pancreatitis at the 6th hour, it was observed that the TNF- α level decreased in the group treated with pentoxifylline at the 12th and 48th hours (p<0.05).  There observed no difference between the groups in terms of pancreatic wet weight. Histologically, edema, acinar necrosis, hemorrhage and fat necrosis were observed less frequently in the pentoxifylline treatment group (p<0.05). The total histological score was also found to be lower in the group receiving pentoxifylline at the 48th hour compared to the control group (p<0.05). 
Results: Pentoxifylline treatment, applied in the acute pancreatitis model created experimentally by the ligation of the biliopancreatic duct, substantially suppresses TNF-α levels and provides a significant recovery in a remarkable number of histological changes. 
Key Words: Experimental acute pancreatitis, tumor necrosis factor-alpha, pentoxifylline.