Ayak bileği kırıklı hastalarda posterior malleolun posterolateral girişimle tespitinin klinik sonuçlar üzerine etkisinin değerlendirilmesi
The evaluation of clinical results of posterolateral approach application on detection of posterior malleolar in patients with ankle fracture
Yazar: FIRAT FİDAN
Danışman: DOÇ. DR. UFUK ÖZKAYA ; DR. AHMET AYBAR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ayak bileği = Ankle ; Ayak bileği eklemi = Ankle joint ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Tomografi-emisyon-bilgisayarlı = Tomography-emission-computed

Özet:
Amaç: Çalışmada posterior malleol komponenti olan ayak bileği kırıklarında bu fragmanın boyutuna bakmaksızın posterolateralden tespitinin ayak bileği klinik sonuçlarının üzerine olan etkisini değerlendirmeyi amaçladık.
Yöntem: 2012-2015 yılları arasında GOP Taksim EAH Ortopedi Kliniğine başvuran posterior malleol komponenti olan 65 ayak bileği kırıklı hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların preoperatif grafileri ve BT'lerindeki kırık fragmanın boyutunun toplam eklem yüzeyine oranları karşılaştırıldı.Tüm hastalarda posterolateral insizyonla posterior malleol tespiti yapıldı. Hastalar postoperatif dönemde; klinik olarak eklem açıklığı ve AOFAS sonuçları, radyolojik olarak direk grafi ve BT görüntüleriyle değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 65 hastanın toplam 29'u erkek (%44,6) ve 36'sı kadındı (%55,4). Hastaların yaş ortalaması 39,61±14,2 (17-89) yıl idi. 65 hastanın 40'ında (%61,5) lateral grafide kırık gözlenmezken çekilen BT de kırık saptandı. BT'de lateral grafideki kırık oranları karşılaştırılıdığında BT de kırık oranı anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,001). Hiç bir hastada klinik ve radyolojik olarak instabilite bulgusu gözlenmedi. Postoperatif AOFAS ortalama 91,6 (69-100) olarak hesaplandı. Eklem hareket açıklığı karşı taraf ile karşılaştırıldığında uyumlu olarak saptandı.
Sonuç: Bilgisayarlı tomografi ile posterior malleol kırığının ve sindesmozun patoanatomisi daha iyi anlaşılacağından instabiliteye neden olabilecek avülsiyon kırıkları da gözden kaçmamış olur. İnstabilteye neden olabilecek bu avülsiyon kırıklarının boyutuna bakılmaksızın tespitini önermekteyiz. Postoperatif çekilecek olan bilgisayarlı tomografi ile de redüksiyonun daha iyi değerlendirilebilceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Purpose: The purpose of this study is to evaluate the effects of determination of posterior malleolar fragment without looking at the size in ankle fractures via posterolateral approach on clinical results.
Methods: 65 patients having ankle fracture with posterior malleolar component who applied Gaziosmanpasa Taksim Education and Research Hospital Orthopedics Clinic between February 2012- April 2016 are included in this study. Patients' preoperative graphies and the ratios of size of fractured fragment on CT to the articular surface are compared. In all patients, posterior malleolar are detected via posterolateral incision. In postoperative period, patients are treated clinically by looking at their joint spacing, AOFAS results and radiologically with the results of direct graphy and CT images. Findings:Among 65 patients included in this study, 29 (44.6%) of patients are men and 36 (55.4%) of them are women. The average age of the patients is 39.61± 14.2(17-89). In 40 (61.5%) of them, although fracture cannot be observed in lateral graphy, it is detected in CT. When fracture rates are compared between CT and lateral graphy, in CT fracture rates found become significantly higher (p<0.001).It is not observed instability indication in any of the patients. Postoperative mean AOFAS is calculated as 91.6 (69-100). Joint spacing is found compatible compared to other ankle.
Results: With CT (Computerized Tomography)posterior malleolar fractures and syndesmosis can be detected better also avulsion fractures which might lead to instability won't be overlooked. We recommend determination of this instability-causing avulsion fractures without looking at their size. We think that reduction can be determined better by way of postoperative CT.