Kısa süre yatan acil psikiyatrik hastaların sosyodemografik özellikler, tanı ve tedavi açısından incelenmesi
A study of short-term hospitalized emergency psychiatric patients with respect socio-demographic features, diagnosis and treatment
Yazar: ÖZGÜR ÇAĞLA CENKER
Danışman: DOÇ. DR. SOLMAZ TÜRKCAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Hastaneye yatırma = Hospitalization ; Kefalet = Suretyship ; Psikiyatrik hastalar = Psychiatric patients ; Sosyodemografik özellikler = Socio-demographic characteristics ; Tedavi = Treatment ; Teşhis = Diagnosis ; İntihar = Suicide

Özet:
Amaç: Psikiyatri hastanelerinde yatış sürelerine ilişkin çalışmalar yıllardır ilgi odağı olmuştur. Bu çalışmanın amacı, acil serviste hasta değerlendirmenin önemini, kısa süreli yatışların nedenlerini ve ilişkili olduğu parametreleri incelemektir.Yöntem: Çalışmaya, hastanemizde 01.07.2009?01.01.2010 tarihleri arasında yapılmış ve en fazla 7 gün süren 644 yatış dâhil edilmiştir. Bu süre içinde birden çok yatışı olanların ilk yatışları değerlendirmeye alınmıştır. Adli birime yatan hastalar değerlendirme dışı bırakılmıştır. Çalışma, 02.01.2010?20.07.2010 tarihleri arasında aynı hastaların tekrarlayan yatışlarının taranmaları ile tamamlanmıştır. Toplam değerlendirilen hasta sayısı bu durumda 521 olarak belirlenmiştir. Bu çalışma, geriye dönük dosya taraması şeklinde olup, tarafımızca oluşturulmuş sosyodemografik form kullanılmıştır. Bu formda, hastaya ait sosyodemografik bilgiler, hastaneye yatış ve hastalığa ait veriler değerlendirilmiştir.Bulgular: Kısa süreli yatışı yapılan hastalar sıklıkla, 21?45 yaşları arasında (%73,9), kadın (%59,5), ilkokul mezunu (%49,5) ve evlidir (%50,5). Yatış endikasyonuna göre suisid riski (%54,1) ve yatış tanıları içinde depresyon (% 41,8) ile yatış en sık görülen yatış nedenleri olarak belirlenmiştir. Hastaların %11,5'inin çıkışta tanılarının ertelendiği belirlenmiştir. Yatış öncesi ilaç almayanların oranı %56,4 iken çıkışta bu oran %27,6'a düşmüştür. Hastaneden en sık kefaletname ile ve yakınları eşliğinde çıkış yapılmıştır (%55,5). Hastaların %10,6'sının daha sonra yeniden hastaneye yatırıldıkları belirlenmiştir.Sonuç: Hastanemizde acil psikiyatrik hastaların değerlendirilmesinde, depresif semptomlarla başvuran hastaları `depresyon' öntanısıyla ve `suisid riski' nedeniyle yatırma eğilimi olduğu belirlenmiştir. Hekimlerin, ülkemizde programlı bir ayaktan takip sistemi olmaması sebebiyle suisid riski olan hastalara karşı defansif davranabilecekleri ve mevcut riski değerlendirmek için hastanın yatırılarak takibini yeğledikleri düşünülebilir. Hastaların çoğunun yatıştan kısa süre sonra yakınları tarafından kefaletname formu doldurularak hastaneden çıkartıldıkları saptanmıştır. Kısa süreli yatışı yapılan olgularda ?kriz? kavramı vurgulanarak, bu hastalar ile kısa süreli görüşmelerin yapılabileceği merkezlerin oluşturulması tartışılmıştır.

Abstract:
Objective: Duration of hospitalization in psychiatric hospitals has been discussed for many years. The aim of the study is to account for the causes, related parameters and effectiveness of short term hospitalization. The study questions the importance of effective patient evaluation under emergency conditions and the relationship between length of hospital stay and hospital admission decision.Methods: Six hundred fourty four hospital admissions lasting maximum 7 days between the dates 01.07.2009 and 01.01.2010 were included to the study. Patients admitted to forensic psychiatry services were excluded from the evaluation. Our study was then completed by investigating whether same patients were re-hospitalizated between the dates 02.01.2010 and 20.07.2010. The total number of patients evaluated was 521. The study employed retrospective file scan to collect relevant data. For this purpose, a socio-demographic data form was developed.Results: Patients with short term hospital admission were mostly between ages of 21 and 45 (73,9%), female (59,5%), primary school graduate (49,5%) and married (50,5%). The most common indication of admission for hospitalization was the risk of suicide (54,1%) and the most common diagnosis was depression (41,8%). 11,5% of patients? diagnosis were postponed at the time of discharge from hospital. The rate of non-medicated patients was 56,4% before hospital admission; however, the rate decreased to 27,6% at the time of discharge from hospital. The most common way of discharge from hospital was signing the form of discharge against medical advice (55,5%).Conclusion: In the evaluation of emergency psychiatric patients in our hospital, patients with depressive symptoms were hospitalized with pre-diagnosis of depression and risk of suicide. Due to absence of a programmed outpatient system in our country, it is possible that psychiatrists prefer defensive practice for patients with sucide risk and they allow for hospitalization to evaluate this risk. The study found out that some patients were discharged from hospital by their relatives shortly after their admissions by signing up a form of discharge against medical advice. The concept of crisis is emphasized for short-term inpatients and crises centers to intervene in those cases are considered as significant.