İnterstisyel akciğer hastalığında egzersiz kapasitesi, egzersize fizyolojik yanıtların değerlendirilmesinde 6 dakika yürüme testi ve artan hızda mekik yürüme testinin karşılaştırılması, egzersize dayanıklılıkta endurans mekik yürüme testi
Comparison of six-minute walk test and incremental shuttle walk test in the evaluation of exercise capacity, physiological response to exercise in interstitial lung disease, and endurance shuttle walking test in exercise endurance
Yazar: PELİN PINAR DENİZ
Danışman: PROF. DR. PINAR ERGÜN ; PROF. DR. YURDANUR ERDOĞAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Göğüs Has. ve Göğ. Cerr.Eğt. ve Arş. Hast. / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
İnterstisyel akciğer hastalığı (İAH), çoğu ortak klinik, radyolojik ve fizyojik özelliklere sahip olan ve akciğer interstisyumunu tutan, bilinen veya bilinmeyen nedenlere bağlı gelişen,   heterojen bir hastalık grubudur.
           Egzersiz testleri gaz alışverişi anormalliklerinin saptanmasında ve prognostik bilgi edinmede istirahatte uygulanan testlere göre çok daha hassastır. Kardiyopulmoner egzersiz testi (KPET) sırasında saptanan peak oksijen tüketimi (V02 peak) fonksiyonel kapasitenin ölçümünde altın standarttır ancak bu testler daha fazla teknik ekipman ve deneyim gerektiren pahalı testlerdir. Treadmill ve bisiklet ergometrenin bu gibi zorlukları nedeni ile son yıllarda basit yürüme testleri geliştirilmiş ve klinikte veya araştırma yapmak amacıyla bu testler sıkça kullanılmıştır. Klinikte en sık kullanılan testler altı dakika yürüme testi (6 DYT) ve mekik yürüme testidir (MYT). Daha önce kronik hava yolu obstrüksiyonu ve kalp yetmezliği olan hastalarda 6 DYT ve MYT'yi karşılaştıran çalışmalar yapılmakla birlikte İAH'de bu iki yürüme testinin egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesindeki etkinliğini karşılaştıran çalışma yoktur. 
         Bu çalışmanın birincil hedefi İAH'de egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesinde iki alan testinin karşılaştırılması, ikincil hedefi de alan testleri ile belirlenen egzersiz kapasitesinin solunum fonksiyon testleri (SFT), dispne algılama dereceleri, egzersizde oksijenizasyon düzeyleri ve artan hızda mekik yürüme testi (AHMYT)'nden hesaplanan V02 peak ile ilişkisinin incelenmesinin yanısıra bu testlerden belirlenen egzersiz kapasiteleri ile, egzersize fizyolojik yanıtların ve SFT'lerin ilişkisinin incelenmesidir. İAH'de egzersize dayanıklılığın değerlendirilmesinde kullanılan endurans mekik yürüme testi (EMYT) ve dayanıklılık süresi ile bu hasta grubunun temel verileri, SFT'leri, oksijenizasyon düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılması hedeflenmiştir.
           Çalışmaya alınan 30 stabil dönem İAH'li olguya çalışma protokolü çerçevesinde 6 DYT, AHMYT ve EMYT uygulandı. Dispne algılama derecesi egzersiz öncesi ve sonrası Borg dispne skalası ile değerlendirildi. Testlerin önce ve sonrasında olguların oksijen satürasyonları, kalp atım hızları ve birincil ölçüm hedefi olan yürüme mesafeleri kaydedildi. Yapılan değerlendirmelerde  6 DYT ve AHMYT sırasındaki  oksijen desatürasyonu açısından fark izlenmedi  ve bu iki testteki  desatürasyon oranı DLCO(%) ve DLCO/VA ile ilişkili bulundu. AHMYT'deki yürüme mesafesinden hesaplanan V02 peak, FVC(%) ile zayıf ve DLCO(%) ile kuvvetli korelasyon gösterdi. 
            İAH'de geçerlilik ve güvenilirlik çalışmalarına ihtiyaç olmakla birlikte alan testlerinin difüzyon kapasitesi ile belirgin ilişki göstermesi nedeniyle  takip, tedavi yanıtı, sağkalımı öngörme  ve pulmoner rehabilitasyon programına adaylıkların ve program etkinliğinin değerlendirilmesinde kullanılabilecek, uygulanımı ve yorumlanması kolay, donanım gerektirmeyen yöntemler oldukları bu çalışma ile gösterilmiştir. 
          İAH'de egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesinde hem 6 DYT hem de AHMYT'nin etkin yöntemler olduğu bu çalışma ile gösterilmiştir. Ancak  AHMYT maksimal kapasitenin değerlendirildiği bir test olması, hesaplanabilen V02 peak'in KPET'de hesaplanan V02 peak ile korelasyon göstermesi gibi üstünlükleri nedeniyle takip, tedavi yanıtı, sağkalım, akciğer transplantasyonuna  adaylığın değerlendirilmesi gibi başlıklarda bu alan testi öne çıkmaktadır.

Abstract:
As a heterogenous group of diseases with or without known etiologies, interstitial lung diseases have common clinical, radiolgical and physiological properties with the involvement of lung parenchyme.
          Exercise tests are much more sensitive than tests applied during rest in detecting gas exchange and defining prognosis. Peak oxygen consumption (VO2 peak) measured by cardiopulmonary exercise test is the gold standard to define functional capacity, but these tests are expensive requiring sophisticated equipment and experience. Due to such difficulties of treadmill and bicycle ergometer, simple walking tests have been developed for clinical and research purposes in recent years. Six-minute walk test and shuttle walk test are the most widely used ones in clinical practice. Although six-minute walk test and shuttle walk test have been compared in patients with chronic airway obstruction and chronic heart failure, there have been no studies available to compare these tests in patients with interstitial lung diseases.
          The primary objective of this study is to compare these two field tests in measuring functional capacity in patients with interstitial lung diseases. The secondary objectives are to compare functional capacities determined by these two tests with pulmonary function tests, dyspnea and perceived exertion scores, exercise oxygenation levels, VO2 peak calculated by incremental shuttle walk test, and also to examine relationship between exercise capacities determined by these tests and physiological responses to exercise and pulmonary function tests. Also, the relationships between endurance and basic variables of the patients, pulmonary function tests and oxygenation levels are evaluated by endurance shuttle walk test.
           According to the study protocol, 30 stable patients with interstitial lung disease underwent 6-minute walk test, incremental shuttle walk test and endurance shuttle walk test. Dyspnea scores were evaluated by Borg dyspnea scale before and after exercise. Pre- and post-test oxygen saturations, heart rates and walking distances were recorded. As a result, no difference was found between 6-minute walk test and incremental shuttle walk test with regard to oxygen desaturation levels. The degree of desaturation detected by these tests was correlated with DLCO (%) and DLCO/VA. VO2 peak calculated by incremental shuttle walk test showed a weak correlation with FVC (%), but a strong correlation with DLCO (%).
          These tests are easy to apply and interpret without requiring any equipment, and they show good correlation with diffusion capacity. Although the validity and reliability of these tests in interstitial lung diseases have not been proven yet, our results imply that they can be used in the follow-up,  evaluation of response to therapy, predicting survival and defining the candidacy and response to pulmonary rehabilitation program.
           Both 6-minute walk test and incremental shuttle walk test have been shown to be effective methods in the evaluation of exercise capacity in interstitial lung diseases in our study. Since incremental shuttle walk test evaluates maximal capacity, and VO2 peak calculated by incremental shuttle walk test shows good correlation with that of measured by cardiopulmonary exercise test, this test might be more valuable in the follow-up, evaluation of response to therapy, and evaluation of candidacy to lung transplantation.