Tip 1 ve Tip 2 diyabette IL-10, IL-13, IL-17 ve CXCL-8, CXCL-10 sitokin ve kemokinlerinin hastalığın gelişimi ve prognozu ile ilişkisinin incelenmesi
A study of TYPE 1 and TYPE 2 diabetes on cytokines and chemokines such as; IL-10, IL-13, IL-17 ve CXCL-8,CXCL-10 in relation to the development and prognosis of the disease
Yazar: MINA EBRAHIMZADEH
Danışman: PROF. DR. ALİ  OSMAN GÜROL
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İmmünoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Allerji ve İmmünoloji = Allergy and Immunology
Dizin: Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Kemokinler = Chemokines ; Prognoz = Prognosis ; Sitokinler = Cytokines ; İnflamasyon = Inflammation ; İnsülit = Insulitis ; İnterlökin 10 = Interleukin 10 ; İnterlökin 13 = Interleukin 13 ; İnterlökin 17 = Interleukin 17

Özet:
Ebrahimzadeh, M. (2018). Tip 1 ve Tip 2 Diyabette IL-10, IL-13, IL-17 ve CXCL-8, CXCL-10 Sitokin ve Kemokinlerinin Hastalığın Gelişimi ve Prognozu ile İlişkisinin İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İmmünoloji A.D. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
Anahtar Kelimeler: Diyabet, Sitokin, Kemokin, Insülitis, Inflamasyon
Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Birimi tarafından desteklenmiştir. Proje No: TYL-2017-23598.
Diabetes mellitus (DM) insülin eksikliği ve insülin etkisindeki bozulmalar sonucunda organizmanın karbonhidrat, yağ ve protein metabolizmasının alterasyona uğramasıyla ortaya çıkan hiperglisemi özellikli kronik bir hastalıktır. Diyabet olgularının büyük çoğunluğu etyopatogenetik olarak ikiye ayrılır: tip-1-diyabet(T1D) ve tip-2-diyabet(T2D). 
Tip 1 diyabet (T1D) pankreasın Langerhans adacıklarındaki insülin üreten beta hücrelerinin progresif ve selektif destrüksiyonu ile karakterize olurken; T2D'de periferal insülin direnci, hepatik glukoz üretiminde regülasyon bozukluğu ve beta hücre disfonksiyonu bulunmaktadır.
Beta hücrelerinden salınan çözünebilir faktörlerin kemotaktik sitokinler (kemokinler) gibi işlev görmesi T1D ve T2D arasındaki en önemli ortak noktalardan biridir. Dolayısıyla T (CD4+ ve Treg) ve/veya B lenfositlerden salınan sitokinler ve kemokinler arasındaki denge oldukça önemli arz eder. T-hücre altgrupları arasındaki dengenin bozulması halinde diyabet gelişebilmekte ve komplikasyonları ortaya çıkabilmektedir. Diyabette sitokin ve kemokinlerin tanı ve tedavi açısından eşit derecede önemsenerek çalışılması ve değerlendirilmesinin yararlı olacağı düşüncesiyle; pro-inflamatuar IL-17, CXCL8, CXCL10, anti-inflamatuar IL-10 ve IL-13 çalışılarak, tip-1 ve tip-2 diyabet tanısı konmuş, herhangi bir kronik rahatsızlığı ve malignite durumu olmayan 2 gruba ayrılmış 1 ila 5 ve 5 ila 10 yıllık hastalar arasındaki benzer veya farklı düzeyler incelenmiştir. Kontrol grubu olarak hasta gruplarının yaş aralığına uyan, kronik rahatsızlığı ve malignitesi olmayan bireyler alınmıştır. T ve B lenfositlerden salınan sitokinler ve kemokinler dengesinin diyabet süreciyle olan ilişkisini araştırmak amacıyla serum örneklerinde IL-10, IL-13, IL-17, CXCL-8, CXCL-10 parametreleri değerlendirilmiştir. Her bir gruptan elde edilen kan örneklerinin serumlarında sitokin tayini yapılmıştır.

Abstract:
Ebrahimzadeh, M. (2018). A Study of Type 1 and Type 2 Diabetes on Cytokines and Chemokines such as; IL-10, IL-13, IL-17 Ve CXCL-8, CXCL-10 in relation to the Development and Prognosis of the Disease. Istanbul University, Institute of Health Science, Department of Immunology. Master Thesis. Istanbul.  
Key words: Diabetes, Cytokines, Chemokines, Insulitis, Inflammation
The present work was supported by the Research Fund of Istanbul University. Project No: TYL-2017-23598
Diabetes mellitus (DM) is a chronic hyperglycemia disorder characterized by insulin deficiency and impaired insulin action that is emerged by alterations of carbohydrate, fat and protein metabolism. Most diabetic cases are divided into two etiopathogenetic groups as Type-1-diabetes (T1D) and Type-2-diabetes (T2D). Whereas the progressive and selective destruction of insulin-producing beta cells in the pancreatic islets of Langerhans leads to autoimmune T1D, T2D is mostly associated with peripheral insulin resistance, dysregulation of hepatic glucose production and beta cell dysfunction. 
The chemotactic cytokine-like function of soluble factors, released from beta cells is one of the most important common feautures in TD1 and TD2. Thus, the balance between cytokines and chemokines which are released from T (CD4+ and Treg) and/or B lymphocytes stands to be very important. Disruption of balance between T-cell subgroups may lead to diabetic complications and eventually development of diabetes.
Considering that cytokines and chemokines should be studied and evaluated with equal importance in terms of diagnosis and treatment of diabetes; pro-inflammatory IL-17, CXCL8, CXCL10, anti-inflammatory IL-10 and IL-13 were studied in patients, who were diagnosed with type-1 and type-2 diabetes without any other chronic disease or malignancy. Similar or different cytokine and chemokine levels between patients, divided into two different groups as 1 to 5 years and 5 to 10 years of disease history were evaluated. The control group was consisted of healthy individuals with similar age range of the patient groups. IL-13, IL-17, CXCL-8, CXCL-10 parameters in serum samples were analyzed in order to evaluate the association of DM prognosis with the balance of cytokines and chemokines released from T and B lymphocytes. Cytokines were identified in serum samples of each individuals.