Çiğneme sistemi fonksiyonel kas rahatsızlıklarında stabilizasyon splint tedavisinin çiğneme kaslarının elektromyografik aktivitesine etkisinin değerlendirilmesi
Efficacy of stabilization splintns on electromyographic activity of masticatory muscles in patients with functional masticatory muscle disorders
Yazar: POLEN GİZEM TÜTÜNCÜ
Danışman: PROF. DR. YAVUZ BURGAZ
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Ateller = Splints ; Elektromiyografi = Electromyography ; Temporomandibular eklem = Temporomandibular joint ; Çiğneme = Mastication ; Çiğneme kasları = Masticatory muscles

Özet:
Bu çalışmanın amacı stabilizasyon splinti ile tedavi edilen kas kaynaklı temporomandibular düzensizliğe sahip hastaların işaret ve semptomları ile masseter ve anterior temporal kaslarınının elektromyografik aktiviteleri arasındaki ilişkiyi karşılaştırmaktır. Son yıllarda elektromyorafi tempromandibular düzensizliklerin teşhisinde, kas fonksiyonunun tanımlanmasında sıklıkla kullanılmaktadır.  Bu yöntem kasların gövdesine yerleştirilen elektrodlar sayesinde aksiyon potansiyellerinin kaydedilmesini sağlamaktadır. Elektromyografi birçok araştırmada okluzal splintlerin çiğneme kasları üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amacıyla kullanılmaktadır. Okluzal splintler temporomandibular düzensizliklerin tedavisinde sıklıkla kullanılmaktadır. Okluzal splintler maksilla ya da mandibulaya uygulanan ve genellikle sert akrilikten yapılan apareylerdir. Bu apareyler temporomandibular eklemin foksiyonunu düzenlemek, çiğneme sisteminin fonksiyonlarını geliştirmek ve normal olmayan kas aktivitesini düzenlemek, dişleri aşınmadan ve travmatik kuvvetlerden korumak için kullanılırlar. Birçok oklıuzal splint tipi olmasına rağmen kas kaynaklı rahatsızlıklarda sıklıkla stabilizasyon splintleri kullanılmaktadır. Bu çalışma kas kaynaklı rahatsızlığı olan 24 hasta üzerinde yapılmıştır. Hastalar 6 hafta boyunca stabilizasyon splinti kullanımı ile tedavi edilmiştir. Çalışmada incelenen kaslar çift taraflı masseter ve anterior temporal kaslardır. Elektromyografik kayıtlar stabilizasyon splintinin hastaya teslim edildiği seansta ve stabilizasyon splintini kullanmaya başladıktan 6 hafta sonra alınmıştır. Masseter ve anterior temporal kaslardan çift taraflı alınan elektromyografik kayıtlar mandibulanın istirahat pozisyonunda ve maksimum diş sıkma fonksiyonu sırasında alınmıştır. Yaptığımız bu tez çalışmasında stabilizasyon splintinin masseter ve anterior temporal kasların elektromyografik aktivitesinde belirgin olarak düşüş sağladığı gösterilmiştir. Kas kaynaklı temporomandibular düzensizliklerin işaret ve semptomlarının azalmasında stabilizasyon splintinin etkili olduğu gösterilmiştir. Elektromyografik bulgular stabilizasyon splintinin çiğneme kaslarının hiperaktivitesini azalttığını işaret etmektedir. Splint tedavisinin çiğneme kaslarının elektromyografik aktivitesi ile ilişkili olduğu gösterilmiştir.

Abstract:
The purpose of this study was to compare the electromyographic activity level of masseter and anterior temporalis muscles and signs and symptoms in patients with myogenous temporomandibular disorders treated with stabilization splint. In the recent years, electromyography is used in the diagnosis and defining the muscle functions. This method provides recording of the differences in the action potentials of the muscles, by applying electrodes on the body of muscles. Electromyography has been used in many investigations that examine the effect of the occlusal splints on masticatory muscles. Occlusal splints are widely used in the treatment of temporomandibular disorders. An occlusal splint is a device which is usually made of hard acrylic, that is applied to maxilla or mandibula. Occlusal splints are used to fix and stabilize the functions of temporomandibular joints, in order to improve the functions of masticatory system; alter abnormal muscle activity; and protect the teeth from attrition and traumatic forces. Many occlusal appliances have been used in temporomandibular disorders but the most widely used is stabilization splint in myogenous temporomandibular disorders. In this study, twenty-four patients with myogenous temporomandibular disorder were examined. Patients were treated with stabilization splint for six weeks. The muscles studied in this work were bilateral masseter and anterior temporalis. Electomyographic registrations were made during the two sessions; Session 1, at the beginning of the treatment, on the day splint was inserted; Session 2, after six weeks of splint use. Electromyographic measurements for masseter and anterior temporalis muscles were performed at mandibular postural position and maximum clenched position.  In the current study, the stabilization splint gave an immediate, significant decrease of the total value of the electric activity of masseter and anterior temporalis muscles. The splint therapy outcome had a correlation with the electromyographic changes in the masticatory muscles. Based on the results it might be proposed that stabilization splint could eliminate or decrease the signs and symptoms of myogenous temporomandibular disorders. Electromyographic analysis indicates that the wearing of stabilization splint might reduce the degree of fatigue of the masticatory muscles.