Epitelyal over kanserinde in vitro kemosensitivite testlerinin kullanımı ve klinik önemi
The use of in vitro chemosensitivity assays in epithelial ovariancancer and the clinical significance
Yazar: BURAK TATAR
Danışman: PROF. DR. ZAFER SELÇUK TUNCER
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Epitelyal over kanseri
jinekolojik kanserler içinde en agresif seyreden ve vaka–ölüm oranı en yüksek olan
kanserdir. Özellikle nükseden tümörlerde ilaç direnci önemli bir sorundur. İlaç
direnci histopatolojik değerlendirme ile öngörülememekte ve ancak kemoterapinin
başlamasından sonra anlaşılmaktadır. Bu açıdan in vitro kemosensitivite (İVKS)
testleri, özellikle tümörün direnç göstereceği ilaçları kemoterapi protokolü
başlamadan önce öngörmek ve hastayı fayda görmeyeceği bir kemoterapi rejiminin
gereksiz toksik etkisinden korumak için kullanılmaktadır. Bu çalışmada yeni teşhis
alan ve evreleme cerrahisi yapılan primer over kanserli 26 hastadan alınan tümör
örnekleri, MTT [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyl tetrazolium bromide],
ATP ve DISC (Differential Staining for Cytotoxicity) testleri ile çalışılmıştır. Her üç
test ile tümör spesimenlerinin, karboplatin, docetaksel, paklitaksel, topotekan ve
doksorubusin için kemosensitiviteleri ölçülmüştür. Beş ilaç için her üç testin
kemosensitivite profilinde anlamlı fark görülmemiştir ve bu bulgu, testlerin
sonuçlarının birbirleri ile uyumunu göstermektedir. Sadece gemsitabin için anlamlı
fark görülmüştür (p<0.05). Altı ilaç arasındaki in vitro etkinlik farkı incelenmiştir ve
bu etkinlik farkı anlamlı bulunmuştur (p=0.026). Altı ilaç arasındaki in vitro etkinlik
farkı yaşa, tümor evrelerine, tümör gradelerine, histolojik tiplere, CA 125
düzeylerine ve işlemin teknik kalitesine göre gruplandırılıp da değerlendirilmiştir;
ileri evrede (p=0.028), histolojisi seröz olanlarda (p=0.004) ve orta–kötü teknik
kaliteyle yapılan işlemlerde (p=0.001) ilaçlar arası etkinlik farkı saptanmasına
rağmen diğer gruplarda anlamlı değişiklik bulunmamıştır. Bunun nedeni bazı
gruplara düşen vaka sayısının azlığı olabilir. Maliyet etkinlik analizi ile üç testten biri
gerekli durumlarda klinisyen ve hastanın isteği ile kullanılabilir. İVKS testlerinin
rutin kullanıma girebilmesi için standart tedavi ile testlerin yönlendirdiği tedaviyi
kıyaslayan geniş randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Epithelial ovarian
cancer is one of the most aggressive gynecological cancers with the highest casefatality rate. Drug resistance is a major problem, especially in recurrent tumors. Drug
resistance cannot be estimated with histopathological evaluation before the onset of
chemotherapy. In this respect, in vitro chemosensitivity assays (IVCAs) are used to
predict resistance of the tumor to chemotherapy and to protect patients from
unnecessary toxic effects of an ineffective empirically selected chemotherapy
regime. In this study, samples are taken from surgical staging specimens of 26 newly
diagnosed primary ovarian cancer patients and MTT [3 - (4,5-dimethylthiazol-2-yl) -
2,5-diphenyl tetrazolium bromide] ATP and DISC (Differential staining for
Cytotoxicity) assays were studied. Chemosensitivity of tumors are measured for
carboplatin, docetaksel, paclitaxel, topotecan and doksorubusin with each of the three
assays. No significant difference was observed for five of the six drugs and it shows
that the results of the tests are compatible with each other. The only significant
difference was observed for gemcitabine (p <0.05). The difference between in vitro
activities of the six drugs was studied, and the difference in efficacy was statistically
significant (p = 0.026). The difference between in vitro activities of the six drugs was
also evaluated according to age, tumor stage, tumor grade, histological type, CA 125
level and the technical quality of the process. In advanced stage (p=0.028), serous
histology (p=0.004), and medium-poor technical quality (p=0.001), difference
between the drugs was detected, but with other variables no difference in efficacy
was detected. The reason for this may be the small number of cases falling in some
groups. If necessary according to the clinician and the patient's request, one of the
three tests can be used with cost-effectiveness analysis. Large randomized controlled
trials comparing standard and assay-directed therapy are needed before the routine
utilization of IVCAs.