Safra yolu tıkanıklığı gösterilmiş hastalarda uygulanan başarısız endoskopik retrograd kolanjiopankreatografi işlemi sonrası yapılan işlemlerin başarılarının karşılaştırılması
Comparison of the success of the procedures performed after the failed endoscopic retrograde cholangio pancreatography procedure in patients with biliary tract obstruction
Yazar: AHMET CEYLAN
Danışman: PROF. DR. OSMAN ERSOY
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Endoskopi = Endoscopy ; Kolanjiyopankreatografi-endoskopik retrograd = Cholangiopancreatography-endoscopic retrograde ; Kolestaz-ekstrahepatik = Cholestasis-extrahepatic ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Safra kanal hastalıkları = Bile duct diseases ; Safra kesesi = Gallbladder

Özet:
sağlanmamaktadır ve ERKP işlemi başarısız olarak kabül edilmektedir. ERKP
yöntemi ile biliyer kanülasyon sağlanamaması halinde tekrar ERKP işlemi
denenebilir. Bunun dışında perkütan transhepatik kolangiografi (PTK), endoskopik
ultrason rehberliğinde randevu prosedürleri ve cerrahi müdahale uygulanabilir. Biz
de çalışmamızda başarısız ERKP sonrası tercih edilen re-ERKP işlemi ile PTK
işlemlerinin sonuçlarını retrospektif olarak analiz etmeyi amaçladık.
Materyal ve Yöntem: Çalışma Şubat 2019-Ağustos 2021 tarihleri arasında
safra yolu tıkanıklığına sahip olup ERKP işlemi için yatış yapılan hastalarda yapıldı.
Hastalar epikrizleri, laboratuar bulguları, ERKP ve PTK raporları taranarak
retrospektif olarak incelendi. Kliniğimizde ERKP yapılan 1253 hastadan ERKP
işlemi başarısız olan 71 hasta bulundu. 71 hastanın 9'u klinik, laboratuvar ve
radyolojik olarak ikinci işlem gerektirmemesi üzerine dışlandı. 62 hasta çalışmaya
dahil edildi. İlk işlemi ERKP olmayan hastalar, 18 yaşından küçük hastalar ve ilk
ERKP işlemi başarılı hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Yapılan ikinci işlemdeki re-
ERKP ve PTK gruplarının işlem başarılar, tanıları, laboratuar bulguları, mortaliteleri,
hastane yatış süreleri ve mortaliteleri not edildi. İstatistiksel analizler SPSS versiyon
25.0 programı yardımıyla gerçekleştirildi. P-değerinin 0.05'in altında olduğu
durumlar istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar şeklinde değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya alınan 62 hastaya ikinci işlem uygulandı. İkinci işlem
olarak tekrar ERKP uygulanan 39 hasta vardı, PTK uygulanan 23 hasta vardı. re-
ERKP grubunun yaş ortalaması 64,76 yıl, kadın cinsiyet oranı %56,41, PTK
grubunun yaş ortalaması 73,60, kadın cinsiyet oranı %56,53'tü. Yaş ve cinsiyet
olarak istatiksel fark yoktu. ERKP'de kanülasyon başarısızlığından ikinci işleme
kadar geçen süre re-ERKP grubunda ortalama 2,66 gün ve PTK grubunda ortalama 2
gündü. re-ERKP grubunda koledokolitiazis ve benign darlık tanılı hasta sayısı
istatiksel olarak fazla iken PTK grubunda malignite tanılı hasta istatiksel olarak
fazlaydı. PTK grubundaki hastaların ortalama total ve direkt bilirubin, CRP ve INR
değerleri istatiksel olarak daha yüksekken, albümin değeri istatiksel olarak daha
düşüktü. İkinci işlemde PTK grubunun başarı oranı %91,3, re-ERKP grubunun başarı
oranı %71,8'di. İki işlem arasında başarı oranında istatiksel olarak anlamlı bir fark
yoktu (p= 0,068). PTK grubunda %13,04 oranında, re-ERKP grubunda %7,69
oranında komplikasyon gelişti. İki işlem arasında komplikasyon oranında istatiksel
olarak anlamlı bir fark yoktu. Ortalama hastanede yatış süresi PTK grubunda 26,34
günken, re-ERKP grubunda 14,46 gündü. PTK grubunda ortalama yatış süresi
istatiksel olarak daha yüksekti. Hastane yatış süresinde olan mortalite PTK grubunda
%21,73 iken, re-ERKP grubunda %2,5'di. PTK grubunda yatış süresinde olan
mortalite istatiksel olarak daha fazlaydı.
Sonuç: re-ERKP ve PTK grupları arasında teknik başarı ve komplikasyon
oranları arasında istatistiksel olarak fark olmamasına rağmen, PTK grubunda hem
hastanede yatış süresi hem de mortalite oranını istatistiksel olarak daha yüksek
saptandı.
Anahtar Kelimeler: Başarısız ERKP, ERKP, PTK, Safra yolu obstrüksiyonu

Abstract:
Aim: Common bile duct cannulation cannot be achieved in 5-15% of ERCP
procedures. These operations are considered unsuccessful. If biliary cannulation
cannot be achieved, ERKP can be tried again. Apart from this, percutaneous
transhepatic cholangiography (PTC), endoscopic ultrasound-guided appointment
procedures and surgical intervention can be applied. In our study, we aimed to
retrospectively analyze the results of the preferred re-ERKP procedure and PTK
procedures after unsuccessful ERCP.
Materials and Methods: The study was conducted in patients who had bile
duct obstruction and were hospitalized for ERCP between February 2019 and August
2021. Epicrisis, laboratory findings, ERCP and PTC reports of the patients were
reviewed retrospectively. There were 1253 patients who underwent ERCP. There
were 71 patients who failed the ERCP procedure. 9 of 71 patients did not require a
second procedure clinically, laboratory and radiologically. These patients were
excluded. 62 patients were included in the study. Patients whose first procedure was
not ERKP, patients younger than 18 years of age, and patients whose first ERCP
procedure was successful were not included in the study. Technical success,

diagnosis, laboratory findings, mortality, hospital stay and mortality rates of the re-
ERCP and PTC groups in the second procedure were noted. In statistical analysis, p

< 0,05 value was accepted as significant.
Results: The second procedure was applied to 62 patients included in the
study. As the second procedure, there were 39 patients who underwent re-ERCP, and
there were 23 patients who underwent PTC. The mean age of the re-ERCP group was
64.76 years, and the female sex ratio was 56.41%. The mean age of the PTC group
was 73.60, and the female sex ratio was 56.53%. There was no statistical difference
in terms of age and gender. The mean time from the first procedure to the second
procedure was 2.66 days in the re-ERCP group and 2 days in the PTC group. While
the number of patients with a diagnosis of choledocholithiasis and benign stenosis
was statistically higher in the re-ERCP group, the number of patients with a diagnosis of malignancy was statistically higher in the PTC group. While the patients
with choledocholithiasis and benign stenosis were statistically higher in the re-ERCP
group, the number of patients with malignancy was statistically higher in the PTC
group. While the mean total and direct bilirubin, CRP and INR values of the patients
in the PTC group were statistically higher, the albumin value was statistically lower.
In the second procedure, the technical success rate of the PTC group was 91.3%, and
the technical success rate of the re-ERKP group was 71.8%. There was no
statistically significant difference in the success rate of the two procedures (p=
0,068). Complications occurred at a rate of 13.04% in the PTC group and 7.69% in
the re-ERCP group. There was no statistically significant difference in the
complication rate of the two procedures. The mean hospital stay was 26.34 days in
the PTC group and 14.46 days in the re-ERCP group. The mean length of stay was
statistically higher in the PTC group. Mortality at hospitalization was 21.73% in the
PTC group, while it was 2.5% in the re-ERCP group. Mortality at hospitalization was
statistically higher in the PTC group.
Conclusion: There was no statistical difference in technical success and
complication rates between re-ERCP and PTC groups. In the PTC group, both the
length of hospital stay and the mortality rate were statistically higher.
Keywords: Failed ERCP, ERCP, PTC, Bile duct obstruction