Çocuk acil kliniği'ne başvuran okul öncesi vizingli hastaların klinik bulgularının değerlendirilmesi ve astım skorlarının karşılaştırılması
Evaluation of clinical findings and comparison of asthma scores  in preschool wheezing patient that admitted to child emergency clinic
Yazar: NURDAN ÇİFTCİ
Danışman: PROF. DR. BÜLENT ALİOĞLU ; UZMAN EMİNE VEZİR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Astım = Asthma ; Nüks = Recurrence ; Okul öncesi çocuklar = Preschool childrens ; Risk faktörleri = Risk factors ; Solunum sesleri = Respiratory sounds ; Ölçekler = Scales

Özet:
Giriş ve Amaç: 
Hışıltı; çocuklarda solunum yolu hastalıklarının sık görülen semptomlarından olup, ıslığa benzeyen müzikal bir sestir. Tekrarlayan hışıltı atakları yaşam kalitesini bozmakta ve hastaneye başvuruların önemli bir nedenini oluşturmaktadır. Tekrarlayan hışıltı ataklarına sebep olan faktörlerin tespit edilmesi morbitide ve mortalitenin azaltılmasında önemlidir. Okul öncesi yaş grubunda tekrarlayan hışıltı atakları sık görülmektedir ve hışıltıya sebep olabilecek birçok risk faktörü olduğu gösterilmiştir. Bu tez çalışmasının amacı, hışıltısı olan okul öncesi dönemdeki çocuklarda atağı tetikleyen risk faktörlerini tespit etmek ve astım skorlama sistemleri ile aralarındaki ilişkileri değerlendirmektir.

Materyal ve Metod:
Çalışmaya Çocuk Acil Servisine tekrarlayan hışıltı (en az 2 kez geçirmiş) şikayeti ile başvuran, 2-6 yaş arasındaki 70 hasta dahil edildi. Benzer yaş ve cinsiyet dağılımına sahip sağlıklı 49 çocuk sağlıklı kontrol grubuna alındı. Hasta grubu kendi içinde son 1 yılda 3 ve daha fazla atak geçirenler ile 3'ten az atak geçirenler olmak üzere karşılaştırıldı. Hastaların risk faktörleri için anket formu, skor hesaplaması için skorlama formları (başvuru anında ve atak sonunda) doldurulur iken, hastane verilerinden hemogram, C-reaktif protein, eritrosit sedimantasyon hızı ve immunglobulin sonuçları kaydedildi.

Bulgular:
Hasta grubunda70 hastanın 43'ü erkek (% 61), 27'si kız (% 39) ve ortanca yaşları 41,50 ay idi. Hasta grubunun ortanca doğum haftası 38,50 (37-40) idi ve sağlıklı kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı düşük saptandı (p=0,001). Hasta grubunda prematüre doğum öyküsü olanların sayısı 15 (% 21,4) idi ve sağlıklı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha fazla saptandı (p=0,008). Hasta grubunda evinde küf olanların sayısı 12 (% 17,1) idi ve sağlıklı kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı fark saptandı (p=0,030). Hasta grubunda evlerinde sigara içilenlerin sayısı 46 (% 65,7) idi ve sağlıklı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha fazla saptandı (p=0,020). Hasta grubunda evde içilen sigara adedi ortanca değeri 4,5 (0-15) idi ve sağlıklı kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı yüksek saptandı (p=0,009). Hasta grubunda kardeşinde astım olanların sayısı 11 (% 15,7) idi ve sağlıklı kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı fazla olduğu saptandı (p=0,045). Hasta grubunda eozinofilisi olanların sayısı 14 (% 20) idi ve sağlıklı kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı fazla olduğu saptandı (p=0,033). Atak sonrası taburcu olan hastalar ile takibine devam edilen hastaların başvuru ve atak sonu skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p<0,001). Son 1  yılda 3 ve daha fazla atak geçirenler ile 3'en az atak geçirenler arasında atakların grip olmadan tetiklenmesi ve atak sonrası takibine devam edilmesi açısından istatiksel olarak anlamlı fark saptandı. (sırasıyla p=0,037, p=0,012). Son 1 yılda 3 ve daha fazla atak geçirenlerin başvuru skorları son 1 yılda 3'ten az atak geçirenlere göre istatistiksel olarak daha yüksek idi (KAS için p=0,010, AŞS için=0,019, BKS için=0,019).

Sonuç:
Çalışmamızda hışıltısı olan çocuklarda risk faktörü olarak; prematürite, doğum haftasının düşüklüğü, küflü evde yaşama, sigara maruziyeti, evde içilen sigara adedi, kardeşte astım öyküsü ve eozinofili varlığı saptandı. Son 1 yılda 3 ya da daha fazla atak geçirenlerin ataklarının grip olmadan tetiklenme  riskinin bulunduğu ve atak sonrası takibine devam edilmesi gerektiği sonucuna varıldı. Bu hastaların başvuru skorlarının daha yüksek olduğu saptandı. Hastalara uygulanan her üç klinik skorlama sisteminin korele olduğu ve birbiri yerine kullanılabileceği saptandı. Skor yüksekliğinin hastanede kalış süresini etkilediği sonucuna varıldı.

Abstract:
Background and objective:
Wheezing is a musical sound like a whistle and it is one of the most common symptoms of the respiratory tract diseases in children. Recurrent wheezing attacks lowers the quality of life and is an important reason for the hospital admissions. Determining the factors causing recurrent wheezing  episodes is crucial to decrease morbidity and mortality. Recurrent wheezing episodes are common in preschool age children and many risk factors were demonstrated causing wheezing attacks. The aims of this thesis study are to determine the risk factors triggering wheeze episodes in preschool age children and to evaluate the association between these factors and asthma scoring systems.

Patients and methods:
Seventy patients (2-6 years of age) who were evaluated at the Department of Pediatric Emergency with recurrent wheezing (at least 2 episodes of wheezing) were included into the study. The control group was cosisted of 49 healthy children with similar age and gender distribution. The patient group was divided into two as patients with 3 or more attacks in the last year and the ones with less than 3 attacks in the last year. The rsik factors were evaluated with questionnaires and scoring forms (at the time of admission and the end of the episode) were used for asthma/bronchiolitis scoring while complete blood count, C- reactive protein, eryhtrocyte sedimentation rate, and immunoglobuline were recorded from hospital medical records of the patients.

Results:
There were 70 patients; 43 males (61%) and 27 females (39%) and the median age was 41.5 months. The median gestatitonal week was 38.5 (37-40) weeks in the patient group and it was significantly lower in the patients than controls (p=0.001). There were 15 (21.4%) patients in the patient group with premature birth history and this was significantly higher than the control group (p=0.008). The number of individuals with mold in their houses was 12 (17.1%) in the patient group and this was significantly higher than the controls (p=0.03). In the patient group, in 46 (65.7%) patients' houses, there was smoking and this was also higher than the controls (p=0.020). Of note, the median number of cigarettes smoked in the houses  of these patients; 4.5 (0-15) was higher than the controls, as well (p=0.009). Sibling history of asthma was present in 11 (15.7%) patients in the patient group and this was higher than the controls (p=0.045). The numbe rof patients with eosinophilia was 14/20%) in the patient group; significantly higher than the controls (p=0.033).
The scores were significantly different at the time of admission adn at the end of the episode between patients who were followed-up after the episode and who were dismissed from the hospital after the episode (p<0.001). In the patients with 3 or more episodes in the last year, the triggering of attacks without upper respiratory tract infection and continuous follow-up after the episode was more frequent than the patients with less than 3 episodes in the last year (p=0.037 and p=0.012, respectively). Of note, the scores at the time of admission was higher in patients with 3 or more episodes in the last year than patients with less than 3 episodes ( p=0.010 for CAS, 0.019 for both ASS and BCS).

Conclusion:
In our study, risk factors for wheezing were determined as prematurity, lower gestatitonal week, the presence of mold in the house, exposure to smoking, the number of cigarettes smoked in the house, sibling asthma history, and eozsinophilia. We also demonstrated that there was risk for triggering wheezing episodes without respiratory tract infections in the patients with 3 or more episodes in the last year adn the follow-up should be longer in these patients. Of note, the scores were higher at the time of admission in these patients. Another result was that the three clinical scoring systems were correlated and could be used instead of each other. Lastly, high scores were effecting the duration of hospitalization.