Ratlarda oluşturulan deneysel travmatik kardiyak hasarda quercetin'in etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of quercetin in experimental traumatic cardiac injury in rats
Yazar: MUHAMMED ENES TAYSI
Danışman: YRD. DOÇ. DR. MUSTAFA ENES DEMİREL
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmada travmatik kardiyak hasara maruz bırakılan sıçanlara quercetin verilmesi suretiyle kardiyak etkilerinin araştırılması amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada 52 adet yetişkin (4 aylık) dişi sıçan (250 –300 g vücut ağırlığı; Wistar Albino türü sıçan, Bolu, TR) kullanıldı. Sıçanlar Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Deney Hayvanları Uygulama ve Araştırma Merkezi'nden temin edildi ve çalışma süresince uygun koşullarda bakımları yapıldı. Denekler 17-21 °C sıcaklık ve %50-55 nemli odalarda 12 saat aydınlık, 12 saat karanlıkta barındırıldı. Herhangi bir yem ve su kısıtlaması yapılmaksızın beslenmeleri sağlandı. Standart pelet sıçan yemi verildi ve normal musluk suyu ile beslenmeleri sağlandı. Kontrol grubunda 7, diğer gruplarda 9 adet olmak üzere toplamda 52 adet sıçan kullanılması planlandı. Quercetin gruplarında 0.5, 12 ve 24. saatlerde 10 mg, 20 mg ve 40 mg dozlarında üç ayrı gruba enjekte edildi. Gruplar 72. saatte intrakardiyak 5 ml kan alınması suretiyle sakrifiye edildi. Travma modelinde ketamin+ksilazin (90/10 mg/kg) anestezisi uygulandı.  
Bulgular: Çalışma sonucunda glutatyon peroksidaz (GPx), malondialdehit (MDA), interlökin-1(IL-1), interlökin-33(IL-33) düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edildi. İkili karşılaştırma analizlerine göre, hasar uygulanan grup ile quercetin verilen gruplar kıyaslandığında GPx ve MDA için istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı. IL-1 ve IL-33 için ise klinik açıdan anlamlı değersel farklılık saptandı. Histopatolojik olarak hasar grubu ile quercetin uygulanan gruplar arasında artan dozlarda kardiyak koruyucu etki gösteren, istatistiksel açıdan anlamlı sonuç tespit edildi. SOD ve sST2 düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. 
Sonuç: Oksidatif stres markerı olan MDA ile histopatoloji sonuçları bereber değerlendirildiğinde, quercetinin artan dozlarda kardiyak koruyucu etki gösterdiği tespit edildi. Mevcut bütün verilerimiz beraber değerlendirildiğinde, quercetinin kardiyak koruyucu etki gösterdiği tespit edildi. Her ne kadar daha geniş çaplı ve ileri araştırmalara ihtiyaç olsa da travmatik kardiyak hasarın tedavi sürecinde önemli bir ajan olarak yerini alabileceği ortaya çıkmaktadır.

ANAHTAR KELİMELER: Travmatik kardiyak hasar, quercetin, antioksidan, malondialdehit, sıçan

Abstract:
Objective: The aim of this study was to investigate the cardiac effects of quercetin in rats subjected to traumatic cardiac injury. 
Materials and Methods: Fifty-two adult (4-month-old) female rats (250 -300 g body weight; Wistar Albino strain, Bolu, Turkey) were used in the study. The rats were obtained from Bolu Abant İzzet Baysal University Experimental Animals Application and Research Center and maintained under appropriate conditions during the study. The rats were housed in rooms with a temperature of 17-21 °C and 50-55% humidity in 12 hours of light and 12 hours of darkness. They were fed without any feed and water restriction. Standard pellet rat food was given and they were fed with normal tap water. It was planned to use a total of 52 rats, 7 in the control group and 9 in the other groups. Quercetin was injected into three groups at doses of 10 mg, 20 mg and 40 mg at 0.5, 12 and 24 hours. The groups were sacrificed at 72 hours by intracardiac 5 ml blood sampling. Ketamine+xylazine (90/10 mg/kg) anesthesia was applied in the trauma model. 
Results: As a result of the study, statistically significant differences were found in glutathione peroxidase (GPx), malondialdehyde (MDA), interleukin-1 (IL-1), interleukin-33 (IL-33) levels. According to pairwise comparison analyses, a statistically significant difference was found for GPx and MDA when the injury group was compared with the quercetin-treated groups. Clinically significant differences were found for IL-1 and IL-33. Histopathologically, a statistically significant result was detected between the injury group and quercetin-treated groups, showing a cardiac protective effect at increasing doses. There was no statistically significant difference in SOD and sST2 levels.
Conclusion: When MDA, a marker of oxidative stress, and histopathology results were evaluated together, it was determined that quercetin showed cardiac protective effect at increasing doses.When all our available data were evaluated together, it was determined that quercetin showed a protective effect in cardiac trauma. Although more extensive and advanced studies are needed, it appears that quercetin may take its place as an important agent in the treatment of traumatic cardiac injury.


KEYWORDS: Traumatic cardiac injury, quercetin, antioxidant, malondialdehyde, rat