Epidermal büyüme faktörü reseptörü (EGFR), hepatosit büyüme faktörü reseptörü (c-Met) ve c-erbB2 (HER2-neu) ile klinikopatolojik parametrelerin kordoma patogenez ve prognozundaki rolü
The role of EGFR, c-MET, c-erbB2 and clinicopathologic parameters in chordoma patogenesis and prognosis
Yazar: ZEYNEP SEVER
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SÜHEYLA UYAR BOZKURT
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Patoloji = Pathology
Dizin: Epidermal büyüme faktörü = Epidermal growth factor ; Genler-C-Erbb-2 = Genes-C-Erbb-2 ; Hepatositler = Hepatocytes ; Kordoma = Chordoma ; Reseptörler = Receptors

Özet:
AmaçGünümüzde, tümörlerin genetik yapılarının anlaşılması ve tümörlerde ekspresyonu görülen moleküllere yönelik yeni tedavi şekillerinin geliştirilmesi, onkoloji hastalarının sağkalım sürelerini arttırmaktadır. Özellikle, agresif büyüme paterni gösteren, sık nüks eden ve radyoterapiye dirençli tümörü olan hastaların tedavisinde moleküler tedavi yöntemleri gün geçtikçe daha da önem kazanmaktadır.Kordoma, çok nadir görülen, notokord kaynaklı, yavaş büyüyen, düşük dereceli bir malign kemik tümörüdür. Ancak bu özelliklerine karşın, hastalarda oldukça fazla oranda nüks görülmektedir. Bu olgularda tedavide cerrahinin yanında radyoterapi ve ?gamma knife? tedavisi uygulanmasına karşın, prognozları kötü seyretmektedir. Literatürde bu tümörlerde bu tedavi yöntemlerinin prognoz ve sağkalıma etkisinin araştırıldığı sınırlı sayıda yayın bulunmaktadır. Kordoma, kemiğe ve yumuşak dokulara çok yüksek oranda invazyon gösterdiğinden ve geniş alanlara yayıldığından, bu olgularda, tam olarak cerrahi rezeksiyon yapılması her zaman mümkün olmamaktadır.Kordoma olgularında, literatürde, mitoz, nekroz gibi histolojik özelliklerin prognoza ve sağkalıma etkisini inceleyen çalışmalar bulunmasına karşın, olgu sayıları oldukça az ve çalışma sonuçları birbirleri ile uyumlu değildir. Bu parametrelerin prognoza etkileri halen tam olarak anlaşılamamıştır.Son yıllarda yapılan çalışmalarda; ErbB ailesinin üyelerinden ErbB1 (EGFR) ve ErbB2 (HER2-neu)'ye ve hepatosit büyüme faktörü reseptörü olan c-met'e karşı geliştirilen antikorların, bu reseptörlerin ekspresyonunun görüldüğü akciğer, meme kanseri ve glioblastom tedavisinde kullanıma başlanması, hastalar için yeni bir umut ışığı olmuştur. Kordoma, epitelyal ve mezenkimal farklılaşma gösterebilen bir tümördür. Birçok tümörde izlenen EGFR, c-Met ve c-ErbB2 ekspresyonu, epitelyal ve mezenkimal farklılaşma gösteren kordomada da görülebilir. Kordomada bu moleküllerin ekspresyonlarının araştırılması kordoma patogenezine ışık tutacaktır.Bu çalışmadaki amaç; kordomalarda histopatolojik özelliklerin, c-ErbB2, EGFR ve c-Met immünekspresyonlarının, patogenezdeki rollerinin yanısıra sağkalım ve nüks üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi, bu parametreler ile birlikte tedavi şekillerinin prognoz ve sağkalım üzerindeki etkilerinin araştırılmasıdır.Gereç ve YöntemMarmara Üniversitesi Nörolojik Bilimler Enstitüsü'nde 1995-2007 yılları arasında tanı alan 49 kordoma olgusunda EGFR (c-ErbB1), c-ErbB2 ve c-Met immünekspresyonu ?streptavidin-biotin horseradish peroksidaz? yöntemi ile gösterilmiştir. Bu reseptörlerin immünekspresyon durumlarının, olguların histopatolojik özellikleri (tip, pleomorfizm, mitoz, nekroz, apoptoz, hiperkromatik nukleus varlığı, ekstrasellüler musin varlığı, kondroid benzeri alanlar içermesi), tedavi şekilleri (cerrahi, radyoterapi, ?gamma knife? tedavisi) ve klinik özellikleri (hasta yaşı, cinsiyeti, sağkalım, prognoz) ile ilişkisi araştırılmıştır.Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için NCSS 2007&PASS 2008 Statistical Software (Utah, USA) programı kullanılmıştır.Sağkalım analizlerin değerlendirilmesinde Kaplan Meier Sağkalım analizi ve Log rank (mantel-Cox) analizi kullanılmıştır. Sonuçlar % 95'lik güven aralığında, anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirilmiştir.BulgularTedavide cerrahiden sonra RT alan olgularda nüks oranı diğer gruplardan düşük bulunmuştur (p<0.05). Nekroz görülen olgularda sağkalımın daha kısa olduğu gözlemlenmiştir (p<0.05). Nüks ile yaş, cinsiyet, lokalizasyon, histolojik parametreler (histolojik tip, mitoz, nekroz, pleomorfizm, hiperkromatik nukleus, kondroid benzeri alanlar) arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki izlenmemiştir. Kırkdokuz olgunun immünhistokimyasal değerlendirmesinde, olguların 36'sında (%73.5) yaygın EGFR immünekspresyonu, 6'sında (%12.2) yaygın c-Met ekspresyonu izlenmiştir. Olgular boyanma şiddeti açısından değerlendirildiğinde ise olguların 38'inde (%77.6) şiddetli EGFR immünekspresyonu, 6'sında (%12.2) şiddetli c-Met immünekspresyonu olduğu görülmüştür. Hiçbir olguda c-ErbB2 ile boyanma izlenmemiştir. İmmünhistokimyasal olarak şiddetli c-Met ekspresyonu görülen olgularda nüks daha sık olarak görülmüştür (p<0.05). EFGR ile c-met immünekspresyonları arasında pozitif yönde ilişki izlenmiştir (p<0.05). Sağkalım analizi Kaplan Meier yöntemi ile değerlendirildiğinde sağkalım ile yaş, cinsiyet, lokalizasyon, nekroz dışındaki histolojik parametreler, tedavi şekli, operasyon öncesi radyoterapi alma durumu ve EGFR ve c-Met immünekspresyonlarının yaygınlığı veya şiddeti ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır.SonuçKordoma olgularında, yüksek derecede EGFR immünekspresyonu izlenmesine karşın, nüks ve sağkalımla ilişki saptanmamıştır. Ancak daha geniş serilerde yapılacak çalışmalarda EGFR immünekspresyonunun araştırılması, cerrahi ve radyoterapinin mümkün olmadığı hastalarda EGFR inhibitörlerinin kullanımı açısından yararlı olabilir. EGFR immünekspresyonu yaygın olan hastalarda c-Met immünekspresyonlarının da yaygın olarak görülmesi bu iki reseptörün ?downstream? yolaklarında benzer moleküller olduğuna ve kordoma patogenezinde rolleri olduğuna işaret etmektedir. c-Met immünekspresyonu yüksek olan hastalarda sıklıkla nüks geliştiğinin saptanması, bu olgularda c-Met inhibitörleri ile tedavinin planlanması açısından önemli olabilir.

Abstract:
AimRecent evidence has implicated a novel role of molecular therapies in the survival of oncology patients, receiving antibodies against specific receptor targets. Especially radiotherapy and chemotherapy resistent tumors may respond to these antibodies and the recurrences of tumors can be avoided. The prognosis and disease free survival rates of these tumors can be improved.Chordoma is a rare malignant bone tumor that originates from notochordal remnants and has a poor outcome. The complete resection of this tumor is not always achieved due to its invasiveness to the adjacent structures. Although radiotherapy and gamma knife surgery have been administered in the treatment of these patients, local control is also difficult because of the extensive recurrence ability of chordoma. There are few studies investigating the effects of therapeutic approaches to the survival and prognosis of patients with chordoma. The histopathological features of this tumor; like mitosis and necrosis have also been analysed in some studies in order to understand their relations with the prognosis and survival. However, limited information can be obtained from these studies and also the sample sizes are small due to the low incidence of chordoma. There are also discordances in the results of different studies. Prognostic parameters which predict survival have not been defined.Recent studies revealed that the molecular therapeutical regimens against the three receptor tyrosine kinases; ErbB1 (EGFR) and ErbB2 (HER-2neu) which are the members of the Erb family and c-met (Hepatocyte growth factor receptor) succeed in cases of lung and breast carcinomas and glioblastomas; respectively.Chordomas show dual expression of epithelial and mesenchymal proteins. EGFR, c-Met and c-ErbB2 overexpressions have been demonstrated in a majority of malignant tumors. Because of the dual differentiation ability of chordoma, expression of these molecules can also be seen in chordoma patients. The pathogenesis of chordoma can be clarified by the evaluation of the expressions of these molecules.The aim of this study was to investigate histopathological features, the expression levels of EGFR, c-Met and c-Erb-B2 and the effects of therapeutic approaches in chordomas. Their role in the pathogenesis of chordoma and the correlations of the expression levels with the prognosis and survival status of the patients have also been analyzed. Statistical analysis was performed using the NCSS 2007&PASS 2008 Statistical Software (Utah, USA) program. Survival analysis was evaluated with Kaplan Meier Survival Analysis and Log rank (mantel-Cox) analysis. Results were examined in 95% confidence interval and significancy was considered when the p value is lower than 0.05.Materials and MethodsFourty-nine skull base and non-skull base chordomas that were diagnosed in Marmara University Institute of Neurological Sciences were included in our study in order to analyze the expressions of EGFR (c-ErbB1), ErbB2 and c-Met by streptavidin-biotin horseradish peroxidase method. The expression levels of these antibodies, their correlations with the histopathological features of chordoma such as pleomorphism, mitosis, necrosis, apoptosis, hyperchromasia, extracellular mucin deposition and clinical follow up data including the patient?s age, sex, recurrences and overall survival status was searched.ResultsRecurrence rates of the patients who received radiotherapy after complete surgical removal of the tumor were lower than the patients who did not receive radiotherapy (p<0.05). Necrosis was a significant negative prognostic predictor of shortened survival (p<0.05). No statistical correlation was found between recurrence and the patient?s age, sex, the localisation and the histopathological features of the tumor (histological type of the tumour, mitosis, necrosis, pleomorphism, hyperchromasia and chondroid like areas). Of the fourty-nine patients, 36 (73.5%) and 6 (12.2%) showed diffuse overexpression of EGFR and c-Met, respectively. Intense immunoexpression was noted in 38 (73.5%) cases by EGFR and 6 (12.2%) cases by c-Met. None of the cases showed cErbB2 immunoreactivity. The recurrence rates were higher in cases showing intense overexpression of c-Met (p<0.05). Positive correlation was found between EGFR and c-Met immunoexpression levels (p<0.05). Survival analysis revealed that survival did not correlate with patient?s age, sex, the localisation of the tumor, the histopathological parameters except necrosis, radiotherapy before surgery and the expression levels of EGFR and c-Met.ConclusionAlthough a high percentage of the cases showed EGFR overexpression, no statistical correlation was found between EGFR immunoreactivity and survival. Further studies are needed in order to determine the population of patients with chordoma who are likely to benefit from EGFR inhibitors. The positive correlation between the overexpressions of EGFR and c-Met point out that common molecules may have effect in the downstream signalling pathways of these receptors and also these receptors may have an essential role in pathogenesis of chordoma. Recurrences were more in cases with c-Met overexpression than the ones with lower c-Met expression levels. c-Met inhibitors may have a role in control of disease in these patients with c-Met overexpression.