Tip 1 diyabet patogenezinde regülatör T hücre fonksiyonları ve hücre etkileşimlerinin in vitro değerlendirilmesi
In vitro evaluation of regulatory T cell functions and cell interactions in the pathogenesis of type 1 diabetes
Yazar: PINAR ATAR
Danışman: PROF. DR. ALİ OSMAN GÜROL
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İmmünoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Allerji ve İmmünoloji = Allergy and Immunology ; Moleküler Tıp = Molecular Medicine ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
İmmünolojik açıdan tip 1 diyabet, genetik ve çevresel faktörlerin etkisi ile regülatör T hücrelerin (TREG) azalması, otoreaktif hücrelerin artışı ve sonuçta beta hücre hasarı ile karakterize kompleks bir hastalıktır.  Bu çalışmada on yeni tanılı (YTT1DM), on beş eski tanılı Tip 1 diyabet (ETT1DM) hastası ve on beş sağlıklı bireyin B, T lenfosit ve özellikle TREG, foliküler T hücre (TFH), foliküler regülatör T (TFR) hücrelerinin diyabet patogenezindeki rollerini belirleyerek, vitamin D ve progesteronun bu hücrelere etkisini değerlendirmek, kişiye özel hücre tedavisi açısından kliniğe katkı sağlamak amaçlanmıştır. Kültür öncesi uyarımsız (taze kan) ve anti-CD3+anti-CD28, anti-CD3+anti-CD28+vitamin D, anti-CD3+anti-CD28+progesteron ve anti-CD3+anti-CD28+vitamin D+progesteron uyarımları sonrası, TREG (CD4+CD25+CD127-CXCR5-), TFH (CD4+CD25-CXCR5+) ve TFR (CD4+CD25+CD127-CXCR5+) hücreleri akan hücre ölçer sistemi ile analiz edilmiştir. Bu hücre gruplarının sitoplazmik boyama ile CTLA4 ve FOXP3, yüzey boyama ile PD1 düzeyleri belirlenmiştir. IL-10, TGF-β, IL-21, IL-17, IL-4, TNF-α, IFN-γ düzeyleri kültür üst sıvısında çalışılmıştır. IFN-γ, TNF-α, IL-21 seviyeleri tüm gruplarda kontrole göre yüksek bulunmuştur. Progesteron, vitamin D ve birlikte uyarım sonucunda IL-21 seviyeleri kontrol seviyesine inmiştir. IL-10 düzeyi tüm diyabetlilerde diğer uyaranlara göre özellikle vitamin D ve progesteronun birlikte uyarımıyla artmıştır. Diyabet hastalarının TFR düzeyi kontrole göre düşük, TFH oranı ise yüksek bulunmuştur. Diğer uyaranlara göre, vitamin D ve progesteron uyarımı CD3+CD4+ ve TFR hücreleri arttırmış, CD3+CD8+ hücreleri azaltmıştır. Vitamin D immün sistem hücrelerine otoimmünite açısından olumlu etki etmiş ve progesteron etkisiyle bu etki kuvvetlenmiştir. Bu uyarımlarla otolog hücre tedavisi uygulandığında, klinikte umut verici olacağı görülmektedir.

Abstract:
Immunologically, T1DM is a complex disease characterized by a decrease in TREG, an increase in autoreactive cells, and ultimately beta cell damage, under the influence of genetic and environmental factors.  In this study, by determining the roles of B, T and especially TREG, TFH, TFR cells in the pathogenesis of diabetes of ten new-onset, fifteen previously diagnosed diabetes patients and fifteen healthy individuals, it is aimed to evaluate the effects of vitamin D and progesterone on these cells and to contribute to clinic in terms of personalized cell therapy. TREG(CD4+CD25+CD127-CXCR5-), TFH(CD4+CD25-CXCR5+), TFR(CD4+CD25+CD127-CXCR5+) was analyzed with flow cytometry system before culture unstimulated (fresh blood) and after anti-CD3+anti-CD28, anti-CD3+anti-CD28+vitamin D, anti-CD3+anti-CD28+progesterone, anti-CD3+anti-CD28+vitamin D+progesterone stimulations. The levels were determined with intracellular staining of CTLA4, FOXP3 and surface staining of PD1 on these cells. IL-10, TGF-β, IL-21, IL-17, IL-4, TNF-α, IFN-γ levels were measured from culture supernatant. IFN-γ, TNF-α, IL-21 levels were found to be high in all groups to control. IL-21 levels decreased to control levels with the stimulations. Il-10 levels especially were increased with vitamin D+progesterone stimulation to other stimulations. The TFR level of diabetic patients was found to be lower and the TFH rate was higher than the control group. Compared to other stimulations, vitamin D+progesterone stimulation increased CD3+CD4+ and TFR cells and decreased CD3+CD8+ cells. Vitamin D had a positive effect on immune system cells in terms of autoimmunity, and this effect was strengthened by the progesterone. With these stimulations, autologous cell therapy seems to be promising in the clinic.