Erişkin eklem dışı distal tibia kırıklarının cerrahi tedavisinde uygulanan minimal invazif medial ve anterolateral plak ile osteosentezin klinik ve radyolojik sonuçlarının karşılaştırılması
A comparison of the clinical and radiological results between minimal invasive medial and anterolateral plate osteosynthesis in extraarticular distal tibial fractures
Yazar: TUNA KOÇOĞLU
Danışman: PROF. DR. CEMİL KAYALI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Kemik plakları = Bone plates ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Ortopedi = Orthopedics ; Ortopedik cerrahi = Orthopedic surgery ; Tibial kırıklar = Tibial fractures

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı kliniğimizde eklem dışı distal tibia kırığı (AO 43-A tipi) nedeniyle tedavi edilen erişkin hastaların cerrahi tedavisinde kullanılan, medial ve anterolateral yaklaşımla uygulanan minimal invazif plak ile osteosentezin klinik, radyolojik ve fonksiyonel sonuçlarının karşılaştırılmasıdır.
Gereç ve yöntemler: Ekstraartiküler distal tibia kırığı nedeniyle 2010-2019 yılları arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma hastanesinde minimal invazif plak osteosentezi uygulanan 92 hasta çalışmaya dahil edildi. Tüm hastalar 18 yaşın üzerindeydi ve takip süreleri en az 1 yıldı. Hastaların mevcut kırıkları AO/OTA ve Gustillo Anderson sınıflamalarına göre sınıflandırıldı. Hastalar medial MİPO uygulanan 55 hasta ve anterolateral MİPO uygulanan 37 hasta olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Bu iki grup retrospektif olarak kaynama zamanı, AOFAS fonksiyonel skorları, VAS skorları, açısal deformite, komplikasyon ve ikincil cerrahi girişim gerekliliği açısından karşılaştırıldı.
Bulgular: Çalışmamızdaki 92 hastanın 56'sı (%60,9) erkek, 36'sı (%39,1) kadındı ve ortalama yaş 46,8'di. 67 hastada (%72,8) 43-A1 tipi kırık, 13 hastada (%14,1) 43-A2 tipi kırık, 12 hastada (%13) 43-A3 tipi kırık saptandı. Hastaların 83'ünde (%90,2) kapalı kırık, 9'unda (%9,8) açık kırık saptandı. Operasyona kadar geçen süre ortalama 5,51 gündü. 55 hastaya (%59,8) medial, 37 hastaya (%40,2) anterolateral MİPO uygulandı. 86 hastada fibula kırığı vardı. 56 distal fibula kırığından 40'ı cerrahi olarak tedavi edildi. 16 distal fibula kırığı ve tüm fibula proksimal ve diyafiz kırıkları konservatif olarak tedavi edildi. Medial MIPO grubunda ortalama AOFAS skoru 81,6, anterolateral MIPO grubunda ortalama AOFAS skoru 83,24 idi ve bu iki grup arasında anlamlı fark yoktu. Medial MİPO grubunda 24 hastada plak irritasyonu görülürken bu hastaların 2'sinde plak çıkarımına gerek duyuldu. Anterolateral MİPO grubunda ise 13 hastada plak irritasyonu görülürken bu hastaların 3'ünde plak çıkarımına gerek duyuldu. Anterolateral MİPO grubunda iritasyona bağlı plak çıkarma oranı daha yüksek olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Anterolateral MIPO grubundaki 36 hastanın 6'sında (%16,2) yeniden hastaneye
V
yatış gerektiren major komplikasyon görülürken, benzer şekilde medial MIPO grubundaki 55 hastanın 9'unda (%16,4) major komplikasyon görüldü ve iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı. Medial MIPO grubunda 2 hastada hipertrofik kaynamama 1 hastada kaynama gecikmesi görülürken anterolateral MIPO grubunda 4 hastada kaynama gecikmesi saptandı. Postoperatif saggital ve koronal açısal deformiteler açısından da iki yaklaşım arasında anlamlı fark saptanmadı.
Sonuç: Fonksiyonel sonuçlar, radyolojik sonuçlar ve komplikasyon oranları açısından değerlendirildiğinde incelenen iki yöntem de literatürle uyumlu olarak oldukça güvenlidir ve aralarında anlamlı fark bulunmamıştır. Hem medial hem anterolateral yaklaşım ile minimal invazif plakla osteosentez, eklem dışı distal tibia kırıklarında güvenle tercih edilebilir yöntemlerdir.
Anahtar kelimeler:Distal tibia kırığı, Minimal invazif plak osteosentezi, Anterolateral, Medial, Fonksiyonel sonuç, Komplikasyon oranı

Abstract:
Objective: The aim of this study is to compare the clinical, radiological and functional results of anterolateral and medial minimally invasive plate osteosynthesis in patients with extraarticular distal tibia fractures.
Material and methods: 92 patients who were surgically treated with minimally invasive plate osteosynthesis technique for extraarticular distal tibia fractures in University of Health Sciences, İzmir Bozyaka Education and Research Hospital between 2010 and 2019 were included in the study. All patients was over 18 years old and follow up period was at least 1 year. Fracture patterns of patients were classified using the AO/OTA and Gustilo Anderson classifications. Patients were divided into two groups according to the MIPO methods used; 55 patients were fixated by medial MIPO and the other 37 patients by anterolateral MIPO. These two groups were retrospectively compared with regard to time to union, AOFAS functional scores, VAS scores, angular deformity, complications and seconder surgical requirement.
Results: In our study 56 of 92 patients were male (60,9%), 36 were female (39,1%) and the average age of our patients was 46,8. 67 cases (%72,8) were AO/OTA type 43-A1, 13 cases (%14,1) were AO/OTA type 43-A2 and 12 cases (%13) were AO/OTA type 43-A3. 83 patients(%90,2) had closed fracture pattern and 9 patients (%9,8) had open fracture pattern. Average time to surgery was 5,51 days. 55(%59,8) of 92 patients surgically treated with medial MIPO and 37 (%40,2) of 92 patients surgically treated with anterolateral MIPO. 86 patients had fibula fracture. 40 of 56 distal fibula fractures was treated surgically. 16 distal fibula fracture and all fibula proximal and diaphysis fractures was treated conservatively. Average AOFAS score was 82. In medial MIPO group average AOFAS score was 81,6 and in anterolateral MIPO group average AOFAS score was 83,24 and there was no significant difference between these two groups. In medial MIPO group 24 of 55 patients had plate irritation and plate was removed 2 of these patients. In anterolateral MIPO group 13 of 37 patients had plate irritation and plate was removed 3 of these patients. Although in anterolateral MİPO group the rate of plate removal due to irritation was higher, there was no statistically significant difference. 6(%16,2) of 36 patients in anterolateral
VII
MIPO group had major complications requiring re-hospitalization and similarly 9 (%16,4) of 55 patients in medial MIPO group had major complications and there was no significant difference between two groups. In medial MIPO group hypertrophic nonunion was seen in 2 patients and delayed union was seen in 1 patient. In anterolateral MIPO group only delayed union was seen in 4 patient. There was no significant difference between the two techniques in terms of postoperative saggital and coronal angular deformities.
Conclusion: When functional results, radiological results and complication rates are evaluated, both methods are quite safe and no significant difference was found between them. Minimally invasive plate osteosynthesis with both medial and anterolateral approaches can be safely preferred in extra-articular distal tibia fractures.
Keywords:Distal tibia fractures, Minimally invasive plate osteosynthesis, Anterolateral, Medial, Functional results, Complication rate