Tinnituslu bireylerde fiziksel aktivite düzeyinin değerlendirilmesi
Evaluation of the physical activity level in individual with tinnitus
Yazar: BÜŞRA GÜLTEN ÇALIŞKAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET FATİH ÖĞÜT
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Fiziksel aktivite = Physical activity ; Hastalık şiddeti indeksi = Severity of illness index ; Tinnitus = Tinnitus ; Yaşam kalitesi = Quality of life

Özet:
Amaç: Tinnitus, mekanizması tam olarak bilinmeyen ve klinikte en sık karşılaşılan
problemlerden biridir ve herhangi bir dış uyaran olmaksızın işitsel bir hissin
algılanmasıdır (Baguley, McFerran, & Hall, 2013). Yapılan çalışmalar tinnitus
prevalansını %11,9 ile %30,3 arasında olduğunu göstermektedir ve yaş ilerledikçe
artmaktadır (McCormack, Edmondson-Jones, Somerset, & Hall, 2016). Subjektif ve
objektif tinnitus olarak iki grupta incelenir (Møller, 2006). Tinnitus, bireylerin yaşam
kalitesini olumsuz etkileyerek depresyon, anksiyete ve uyku problemlerine neden
olur (Baguley et al., 2013; McCormack et al., 2016). Bu çalışmanın amacı, tinnitusa
sahip bireylerin fiziksel aktivite düzeyini belirlemektir. Bununla beraber tinnitusa
sahip bireylerde depresyon, yaşam kalitesi ve uyku kalitesinin değerlendirilmesi
amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz
Anabilim Dalı'na Ekim 2020-Aralık 2020 tarihleri arasında tinnitus şikayetiyle
başvuran 18-65 yaş arası 105 hasta ile gerçekleştirildi. Katılımcılar Kulak Burun
Boğaz hekimi tarafından muayene edildi ve odyolojik testleri yapıldı. Katılımcıların
Olgu Rapor Formu ile demografik bilgileri, hastalık öyküsü ve genel sağlıkları
değerlendirildi. Tinnitus Engellilik Anketi (TEA), Uluslararası Fiziksel Aktivite
Anketi (UFAA), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Kısa Form 36 (SF36) ve Pittsburgh
Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) doldurtuldu. Çalışmada elde edilen veriler SPSS
(Statistical Package for Social Sciences) for Windows 22 programı kullanılarak ve
bilgisayarda kaydedilerek analiz edildi.
Bulgular: Çalışmamızdan elde edilen sonuçlara göre tinnitusa sahip bireylerin
sadece %21'i yeterli fiziksel aktivite düzeyine sahiptir. Katılımcıların TEA düzeyleri
ile UFAA sınıfları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulundu (p<0,05).
UFAA puanı ile BDÖ ve PUKİ puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki
bulunamadı (p>0,05). SF36 alt boyutu olan emosyonel rol güçlüğü ile UFAA toplam
puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönde düşük düzeyde ilişki saptandı
IV
(p<0,05). Genel sağlık algısı ile TEA toplam puanı arasında istatistiksel olarak
anlamlı negatif yönde orta düzeyde ilişki saptandı (p<0,05).
Sonuç: Tinnitusa sahip bireylerin fiziksel aktivite düzeyleri yeterli düzeyde değildir.
TEA sonucuna göre ılımlı ve şiddetli düzeyde tinnitusa sahip bireylerin fiziksel
aktivite düzeyleri oldukça düşüktür. Bu nedenle fiziksel aktivite düzeyini artırmak
tinnitusun olumsuz etkilerini azaltmada etkili olabileceği düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler; tinnitus; tinnitus şiddeti; fiziksel aktivite düzeyi; yaşam kalitesi

Abstract:
Purpose: Tinnitus is one of the most common problems encountered in the clinic
and its mechanism is not known exactly and it is the perception of an auditory
sensation without external stimuli (Baguley, McFerran, & Hall, 2013). Studies show
that the prevalence of tinnitus is between 11,9% and 30,3%, and it increases with age
(McCormack, Edmondson-Jones, Somerset, & Hall, 2016). It is examined in two
groups as subjective and objective tinnitus (Møller, 2006). Tinnitus negatively
affects the quality of life of individuals, causing depression, anxiety and sleep
problems (Baguley et al., 2013; McCormack et al., 2016). The aim of this study is to
evaluate the level of physical activity in individuals with tinnitus and to investigate
the relationship between physical activity level and tinnitus-related sleep, depression
and quality of life.
Material and Methods: This study was conducted with 105 patients with tinnitus
between the ages of 18-65 who referred to Ege University Medical Faculty of
Otorhinolaryngology between October 2020-December 2020. Participants were
examined by Otorhinolaryngology physicians and audiological tests were performed.
Demographic information, disease history and general health of the participants were
evaluated with the Case Report Form. Tinnitus Handicap Inventory, International
Physical Activity Questionnaire, Beck Depression Inventory, Short Form 36 and
Pittsburgh Sleep Quality Index were completed. All data were recorded on the
computer in SPSS (Statistical Package for Social Sciences) for Windows 22 and
analyzed.
Findings: According to the results of our study, only 21% of individuals with
tinnitus have sufficient physical activity level. A statistically significant relationship
was found between the TEA levels of the participants and their UFAA classes
(p<0.05). No statistically significant relationship was found between UFAA score
and BDI and PSQI scores (p>0.05). A statistically significant positive and low-level
correlation was found between role limitations due to emotional problems, which is
the SF36 sub-dimension, and the UFAA total score (p<0.05). A statistically 
VI
significant negative moderate correlation was found between the general perception
of health and the total TEA score (p<0.05).
Results: Physical activity levels of individuals with tinnitus are not sufficient. As a
result, it can be said that physical activity level is low at individuals with moderate
and severe tinnitus. For this reason, it is thought that increasing the level of physical
activity may be effective in decreasing the negative effects of tinnitus.
Keywords; tinnitus;tinnitus severity; physical activity level; life quality