Platon'da aletheia ve etik bir yaratma faaliyeti olarak imkanı
Aletheia in Plato and its possibility as an ethical practice
Yazar: EDA ÇAÇA
Danışman: ÖĞR. GÖR. KAAN ATALAY
İstanbul Bilgi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe ve Toplumsal Düşünce Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Hakikat = Truth ; Platon = Platon ; Yaratma = Creating

Özet:
Bu çalışma, Platon'un aletheia (hakikat) anlayışını ve onun yaşamda imkânsızlık olarak ele alınmasının, etik bir yaratma faaliyetinin imkânına nasıl dönüşebileceğini tartışmaktadır. Aletheia'nın Platon üzerinden ele alınma biçimi, bizi günümüzün hâkim hakikat anlayışından farklı bir anlayışa götürmekte ve hakikati insanın varoluşuna, varoluşundaki gerilime dair bir mesele olarak ele almaktadır. Bu nedenle hakikat olarak tercüme edilen ve "gizlememek", "unutmamak", "açıklık", anlamlarına da gelen aletheia'yı Platon üzerinden tartışırken bilmemiz gereken en temel nokta, aletheia'nın dışsallaştırmaktan, onun neticesinde zorunlu olarak oluşan özne-nesne dikotomisinden  uzak, bu sayede olmanın-bilmenin-eylemenin mutlak birliği; mutlaklığın tek ânı olması ve bunu mümkün kılan ontolojik koşulların içinde yaşadığımız alemde, tabi olunan bedenin yasaları gereği imkansız olmasıdır. Ancak söz konusu imkansızlık Platon'da görülmesi, üstlenilmesi ve insanın olma ve davranma biçimi, yani eylemi ve sözüyle (logos) cevap vermesi gereken bir mesele olduğu ölçüde etik bir keşif ve yaratma faaliyeti olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın son iki bölümü itibarıyla, Platon'da bu faaliyetin her zaman için insanın eş zamanlı olarak kendisiyle, ötekiyle ve şeylerle kurduğu temsile, kibre (hubris) ve tahakküme dayalı ilişkisini ölçülülüğü, açıksözlülüğü ve cesareti gerektiren adil bir ilişkiye dönüştüren koşulları keşfetme ve yaratma faaliyeti olduğu ve bu faaliyete imkân ve ihtimâl verenin, ruhun (psuche) tabiatı ve Aşk olduğu görülecektir.

Abstract:
In this study, the understanding of aletheia (truth) in Plato and the transformation of its impossibility into the possibility of an ethical practice are discussed. The way Plato deals with aletheia is completely different than the current / common understanding of truth, since Plato's understanding of aletheia closely connected with the problem of human existence, and its tension between mortality / immortality; finiteness / infinity; unknowable / knowable. That's the reason why we should take into account and be familiar with this relation, and in addition to that we should also take into account some crucial points in this investigation of aletheia, which connotes "unforgetfulness", and "not concealing". One of them is the fact that aletheia is an absolute unity of acting-knowing-being, and thus it is an overcoming any kind of externalization, subject-object dichotomy. On the other hand, second point is that such unity is an ontological impossibility for us because of the nature / laws of body (soma). However insofar as aforesaid impossibility is a kind of matter that we should see, undertake and respond via ways of being, acting and of speech (logos), it is also a kind of matter of ethical practice. And in last two parts of this study, it is going be understood that ethical practice transforms the nature of our relationships with ourselves, others, and things from representative, arrogant (hubris), and dominant one into temperate, frank, and courageous, and that the nature of soul (psuche) and of Love give necessary and sufficient conditions for the possibility of this practice.