Farklı şelasyon ajanlarının kalsiyum silikat esaslı tamir materyallerinin itme bağlanma dayanımı üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of different chelation agents on the push-out bond strength of calcium silicate-based repair materials
Yazar: NİHAL FİRDEVS ARIKAN
Danışman: PROF. DR. ÖZKAN ADIGÜZEL
Dicle Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Biodentin = Biodentine ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; EDTA = EDTA ; Etidronik asit = Etidronic acid ; Kalsiyum silikat = Calcium silicate ; Mineral trioksit agregat = Mineral trioxide aggregate ; Sitrik asit = Citric acid ; Şelasyon tedavisi = Chelation therapy

Özet:
Amaç
Bu çalışmanın amacı, kök kanal tedavisinde kullanılan %20 sitrik asit, %17 EDTA ve %9 HEDP+%2.5 NaOCl solüsyonlarıyla muamele edilmiş dentin dokusunun, biyoseramik esaslı kök kanal tamir materyallerinden MTA Angelus ve Biodentine'nin itme bağlanma dayanımlarına olan etkisini ve materyal içindeki meydana gelen bağlanma başarısızlıklarını araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem
Bu çalışma için 15 adet tek köklü ve tek kanallı daimi insan maksiller santral dişi kullanıldı. Dişlerin kronları elmas fissür frez (Microdont, São Paulo-SP, Brezilya) ile mine sement sınırından kesilip uzaklaştırıldı ve akrilik bloklara (Imicryl SC; Imicryl Dental Materials, Inc, Konya, Turkey) gömüldü. Koronal kök bölgesinden su soğutmalı kesme cihazında (Isomet, Buehler, ABD) elmas separe kullanılarak 1 mm kalınlığında 3 adet horizontal kesitler alınarak toplam 45 adet dentin disk örnekleri hazırlandı. Her bir dentin diskine 1 mm çapında bir elmas frez yardımıyla kanal lümeninin her iki yanına 2 adet standart yapay kaviteler oluşturuldu. Dentin diskleri 3 ayrı solüsyonda bekletilmek üzere rastgele 3 ayrı deneysel gruba ayrıldı: %17 EDTA (n=15) (Promida, Eskişehir, Turkey), %20 sitrik asit (n=15)  (Promida, Eskişehir, Turkey) ve %9 etidronik asit+% 2.5 NaOCl (n=15) (Microvem AF, İstanbul, Türkiye). Her bir deney grubu kendi solüsyonunda 1 dk bekletildi. Sonrasında açılan kavitelerden birine MTA Angelus (Angelus, Londrina, Brezilya), diğerine Biodentine (Septodont, Saint Maur des Fossés, Fransa) yerleştirilip 24 saat süre ile etüv cihazında bekletildi. Hazırlanan örnekler itme bağlanma dayanımı testine (Shimadzu Co., Kyoto, Japonya) tabi tutuldu. Veriler IBM SPSS versiyon 23 ile analiz edildi. İtme bağlanma testi sonucu materyal içindeki bağlantı başarısızlıkları SEM cihazında (Quanta FEG 250, FEI Ltd. Oregon, A.B.D.) incelenip adeziv, koheziv ve karışık tipte olmak üzere yüzde olarak belirlendi.
Bulgular
Şelasyon ajanının ana etkisi itme bağlanma dayanımı üzerinde anlamlı bulunmuştur (p=0,046). Sitrik asit grubunda ortalama itme bağlanma dayanımın değeri 17,08 MPa, EDTA grubunda 13,97 MPa ve HEDP/NaOCl grubunda 11,81 MPa'dır. Sitrik asit grubu, HEDP/NaOCl grubuna göre anlamlı derecede daha fazla itme bağlanma dayanımı göstermiştir (p<0,05). Sitrik asit grubu ile EDTA grubu arasında ve EDTA grubu ile HEDP/NaOCl grubu arasında ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Biyomateryalin ana etkisi itme bağlanma dayanımı üzerinde anlamlı bulunmuştur (p=0,005). Biodentine'nin itme bağlanma dayanımı ortalama değeri 16,75 MPa iken MTA Angelus'un 11,81 MPa'dır. Biodentine, MTA Angelus'a göre anlamlı derecede daha fazla itme bağlanma dayanımı göstermiştir (p<0,05). Şelasyon ajanı ve biyomateryal etkileşimi itme bağlanma dayanımı üzerinde anlamlı bulunmuştur (p=0,021). 
İtme bağlanma dayanımı testi sonucunda tüm örneklerde karışık tipteki bağlantı başarısızlığı koheziv tip başarısızlık ile hemen hemen aynı bulunmuştur. Adeziv tip başarısızlık tüm gruplara kıyasla ciddi bir oranda daha düşük bulunmuştur.
Sonuç
HEDP/NaOCl solüsyonunun kalsiyum silikat esaslı tamir materyallerinin dentine adezyonunun EDTA'nınkiyle karşılaştırılabilir olduğunu ve etidronik asitin EDTA ile yapılan geleneksel tedavinin yerini alma potansiyeli gösterdiği düşünülmüştür. Etidronik asidin endodonti alanındaki uygulamaları için daha ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Bağlantı başarısızlığı, Biodentine, EDTA, Etidronik asit, İtme bağlanma dayanımı, MTA, Sitrik asit.

Abstract:
Aim
The objective of this study was to investigate how 20% citric acid, 17% EDTA, and 9% HEDP + 2.5% NaOCl solutions employed for dentine tissue treatments in root canals affect the push-out bond strength of the bioceramic root canal repair materials MTA Angelus and Biodentine and the bonding failure within the materials.
Material and Method
For this study, 15 single-rooted and single-canal permanent human maxillary central teeth were used. The crowns of the teeth were cut away from the enamel cement border with a diamond fissure bur (Microdont, São Paulo-SP, Brazil) and embedded in acrylic blocks (Imicryl SC, Imicryl Dental Materials, Inc, Konya, Turkey). A total of 45 dentin disc samples were prepared from the coronal root region by taking three horizontal sections of 1 mm in thickness using a water-cooled cutting device (Isomet, Buehler, USA). Two standard artificial cavities were created on each side of the canal lumen with a diamond bur that was 1 mm in diameter on each dentin disc. These discs were randomly divided into three different experimental groups to be kept in three different solutions: 17% EDTA (n=15) (Promida, Eskişehir, Turkey), 20% citric acid (n=15) (Promida, Eskişehir, Turkey), and 9% etidronic acid + 2.5% NaOCl (n=15) (Microvem AF, Istanbul, Turkey). Each experimental group was kept in its own solution for 1 min. Afterwards, MTA Angelus (Angelus, Londrina, Brazil) was placed in one of the opened cavities and Biodentine (Septodont, Saint-Maur-des-Fossés, France) was placed in the other, and they were kept in an incubator for 24 hours. The prepared samples were subjected to the push-out bond strength test (Shimadzu Co., Kyoto, Japan). Data were analyzed with IBM SPSS version 23. The bond failures in the materials as a result of the push-out bond test were examined using an SEM device (Quanta FEG 250, FEI Ltd., Oregon, USA), and their percentages were determined for adhesive, cohesive, and mixed types.
Result
The main effect of the chelating agent was found to be significant on the push-out bond strength (p=0.046). The mean value of the thrust-bond strength was 17.08 MPa in the citric acid group, 13.97 Mpa in the EDTA group, and 11.81 MPa in the HEDP/NaOCl group. The citric acid group showed significantly higher tensile bond strength than the HEDP/NaOCl group (p<0.05). There was no significant difference between the citric acid group and the EDTA group or between the EDTA group and the HEDP/NaOCl group in terms of bond strength. 
The biomaterial's main effect was discovered to be significant on the push-out bond strength (p=0.005). The average tensile bond strengths of Biodentine and MTA Angelus were 16.75 MPa and 11.81 MPa, respectively. Biodentine showed significantly higher tensile bond strength than MTA Angelus (p<0.05). The interaction between the chelating agent and biomaterial was found to be significant on the push-out bond strength (p=0.021). As a result of the push-out bond strength test, the incidence of mixed-type joint failure was revealed to be almost the same as that of the cohesive-type failure in all samples. Adhesive-type failure rates were significantly lower than in all groups.
Conclusion
The adhesion of the calcium silicate-based repair materials of the HEDP/NaOCl solution to the dentin was comparable to that of EDTA, and etidronic acid was considered to have the potential to replace conventional EDTA treatment. Further studies are needed on the applications of etidronic acid in the field of endodontics.
Keywords: Biodentine, Citric acid, EDTA, Etidronic acid, Failure patterns, MTA, Push-out bond strength.