Vitreoretinal hastalıklarda23 gauge pars plana vitrektomi sonuçları
23 gauge pars plana vitrectomy results in vitreoretinal diseases
Yazar: ERKUT KÜÇÜK
Danışman: DOÇ. DR. DEFNE KALAYCI
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Otuz yılı aşkın bir süredir pars plana vitrektomi çeşitli vitreoretinal hastalıkların tedavisinde uygulanmaktadır. Bu süre içerisinde teknolojinin de ilerlemesiyle vitreoretinal cerrahide çeşitli gelişmeler olmuştur. Son zamanlarda önce 25 gauge sonrasında da 23 gauge transkonjonktival sütürsüz vitrektomi sistemleri tanıtılmıştır. Bu sistemlerle ameliyat süresini uzatan konjonktiva diseksiyonu ve cerrahi sonrasında konjonktiva ve skleral insizyonların kapatılması gereğinin ortadan kalkması hedeflenmektedir. 

Bu çalışmanın amacı çeşitli vitreoretinal hastalıklarda 23 gauge transkonjonktival sütürsüz pars plana vitrektominin etkinliğini ve komplikasyonlarını değerlendirmektir

Ocak 2008-Haziran 2009 tarihleri arasında 23 G PPV uygulanan ve en az 3 ay izlemi olup dosya bilgilerine ulaşılabilen ardışık olgular çalışmaya alındı. Çalışmamıza 28'i erkek (%58,4) ve 20'si kadın (%41,6)  olmak üzere toplam 48 olgunun 50 gözü dahil edildi. Hastaların ortalama yaşı 50,58 ± 17,65 (7-83) idi.  Hastaların ortalama takip süresi 196 (90-490) gündü. Çalışmamızdaki hastaların cerrahi endikasyonları; proliferatif diabetik retinopatiye bağlı traksiyonel retina dekolmanı+/-vitre hemorajisi (PDR-TRD+/-VH), proliferatif diabeti retinopatiye bağlı vitre hemorajisi (PDR-VH), diğer sebeplere (yaşa bağlı makula dejenerasyonu, retinal ven dal tınanıklığı) bağlı vitre hemorajisi (VH diğer), regmatojen retina dekolmanı (RRD), proliferatif vitreoretinopatili regmatojen retina dekolmanı (RRD-PVR), dev yırtıklı regmatojen retina dekolmanı (RRD-dev yırtık), maküla deliği, maküla ödemi, göz içi yabancı cisim (GİYC), vitre opasiteleri şeklindeydi. 

Hastaların ortalama görme keskinliklerinde postoperatif son kontrolde preoperatif değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı(p<0,001). %82 olguda görme keskinliğinde artış tesbit edildi. Postoperatif 1. gün 9(%18) gözde hipotoni tesbit edildi(GİB≤6 mmHg). Postoperatif 1. haftada hiçbir gözde hipotoni saptanmadı. Cerrahi sonunda sklerotomilerden sızıntı nedeniyle 18 (%36) gözde sklerotomi sütürasyonu gerekti. Anatomik başarı 48(%96) gözde, fonksiyonel başarı 49 (%98) gözde elde edildi. İntraoperatif komplikasyon olarak2 gözde mikrokanülün yerinden çıkması, 1 gözde suprakoroidal-subretinal hemoraji, 1 gözde suprakoroidal efüzyon saptandı. Postoperatif komplikasyon olarak 21(%42) gözde göz içi basıncı artışı, 12(%24) gözde katarakt, 1(%2) gözde maküler pucker saptandı. Yoğun ön kamara reaksiyonu olan 9 (%18) gözde topikal steroid tedavisi ile rezolüsyon sağlandı.

Yirmi üç G transkonjonktival sütürsüz vitrektomi vitreoretinal hastalıkların cerrahi tedavisinde etkili bulunmuştur. 23 G aletlerin yaygınlaşması ve cerrrahi tecrübenin artmasıyla daha yaygın kullanım alanı bulacağı görünmektedir. 

Komplikasyonlar açısından güvenilirliğinin belirlenmesi için daha geniş serili ve kontrol gruplu çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Summary
Pars plana vitrectomy has been used in the treatment of various vitreoretinal diseases for over thirty years. During this time, with the advancement of technology, there have been various developments in vitreoretinal surgery. Recently, 25 gauge transconjunctival sutureless vitrectomy systems have been introduced, followed by 23 gauge. With these systems, it is aimed to eliminate the need for conjunctival dissection, which prolongs the operation time, and needs to close the conjunctiva and scleral incisions after surgery.
The aim of this study is to evaluate the efficacy and complications of 23 gauge transconjunctival sutureless pars plana vitrectomy in various vitreoretinal diseases.
Consecutive cases who underwent 23 G PPV between January 2008 and June 2009 and were followed up for at least 3 months with access to file information were included in the study. Fifty eyes of a total of 48 cases, 28 male (58.4%) and 20 female (41.6%), were included in our study. The mean age of the patients was 50.58 ± 17.65 (7-83). The mean follow-up period of the patients was 196 (90-490) days. Surgical indications of the patients in our study were  tractional retinal detachment due to proliferative diabetic retinopathy +/- vitreous hemorrhage (PDR-TRD +/- VH), vitreous hemorrhage due to proliferative diabetic retinopathy (PDR-VH), vitreous hemorrhage due to other causes (age-related macular degeneration, branch retinal vein occlusion) ( VH other), rhegmatogenous retinal detachment (RRD), rhegmatogenous retinal detachment with proliferative vitreoretinopathy (RRD-PVR), giant tear rhegmatogenous retinal detachment (RRD-giant tear), macular hole, macular edema, intraocular foreign body (IOFB), and  vitreous opacities.
A statistically significant increase was found in the mean visual acuity of the patients compared to the preoperative values at the last postoperative control (p <0.001). Visual acuity increased in 82% of the cases. Hypotonia (IOP ≤6 mmHg) was detected in 9 (18%) eyes on postoperative day 1. Hypotonia was not detected in any eye in the postoperative 1st week. At the end of surgery, 18 (36%) eyes required sclerotomy suturing due to leakage from sclerotomies. Anatomical success was achieved in 48 (96%) eyes, functional success was achieved in 49 (98%) eyes. Intraoperative complications were dislocation of the microcannula in 2 eyes, suprachoroidal-subretinal hemorrhage in 1 eye, and suprachoroidal effusion in 1 eye. Postoperative complications were increased intraocular pressure in 21 (42%) eyes, cataract in 12 (24%) eyes, and macular pucker in 1 (2%) eye. In 9 eyes (18%) with intense anterior chamber reaction, resolution was achieved with topical steroid therapy.
Twenty-three g transconjunctival sutureless vitrectomy has been found to be effective in the surgical treatment of vitreoretinal diseases. With the widespread use of 23 G instruments and the increase in surgical experience, it seems that they will find more common use.
Studies with larger series and control groups are needed to determine its reliability in terms of complications.