Neoadjuvan kemoterapi alan meme kanserlerinde tümör biyolojisinin tedavi sonrası meme ve aksilla yanıtıyla ilişkisi
Relationship of tumor biology with post-treatment breast and axilla response in breast cancers receiving neoadjuvant chemotherapy
Yazar: OĞUZHAN DENİZ
Danışman: PROF. DR. GÜLDENİZ KARADENİZ ÇAKMAK
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Meme kanseri günümüzde dünya üzerinde çok sık görülen bir hastalıktır. Yıllar içerinde tedavisi değişerek gelişmektedir. Lokal ileri evrede tanı almış meme tümörlerinde kemoterapi, operasyon öncesinde iyi bir tedavi seçeneği olarak öne çıkmaktadır. Neoadjuvan kemoterapi alması planlanan bu hastaların tedavileri tümör patolojisi ve biyolojisine göre şekillenmekte ve bu biyolojiye göre yanıt beklenmektedir. Tümör biyolojisi; tümör hücrelerindeki reseptörlerin varlığına ve çeşidine göre farklı subtipler olarak sınıflandırılmaktadır. Bu çalışmamızın amacı, neoadjuvan kemoterapinin farklı subtiplerdeki etkinliğini araştırmak ve tedavi öncesi ve sonrası prognostik öngörüleri tartışmaktır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız 2021 – 2023 arasında meme kanseri tanısı ile neoadjuvan kemoterapi alan ve sonrasında opere edilmiş 176 kadın hastayı kapsamaktadır. Bu 176 hastanın verileri retrospektif olarak incelenmiş ve toplanmıştır. Çalışmada hastanın yaşı, cinsiyeti, preoperatif patolojik tanısı, immünohistokimyasal incelemesi, moleküler subtipi, tedavi rejimi, tedavi öncesi klinik evresi, tedavi sonrası klinik evresi, postoperatif patolojik tanısı, patolojik evresi gibi veriler yer almıştır. Moleküler subtip çeşitlerine göre meme ve aksilla yanıtında farklılıklar incelenmiş ve analizler yapılmıştır. Farklı subtiplerdeki yanıtlar birlikte karşılaştırılmış ve istatistiksel analizler yapılmıştır.
Bulgular: Hastaların 20'si (%11,4) Luminal A, 57'si (%32,4) Luminal B, 31'i (%17,6) Triple Negatif ve 68'i (%38,6) HER2(+) grup kanser olarak saptandı. Kemoterapi öncesi T değerleri ile kemoterapi sonrası T değerleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı derecede fark bulundu. Kemoterapi öncesi N değerleri ile kemoterapi sonrası N değerleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı derecede fark bulundu. Neoadjuvan kemoterapinin T ve N değerlerinin azalmasında anlamlı derecede etkili olduğu görüldü. Hastaların kemoterapi öncesi ve kemoterapi sonrası klinik evreleri incelendiğinde, 135 (%76,70) hastanın evresinde gerileme, 1 (%0,57) hastada evre durumunda kötüleşme ve 40 (%22,72) hastanın evre durumunun değişmediği görüldü. Kemoterapi öncesi ve sonrasında hastaların evre durumları arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark olduğu görüldü. Kemoterapi sonrası tüm subtiplerde T ve N değerlerinde istatistiksel açıdan anlamlı bir azalma olduğu görüldü. Ancak subtipler arasında T ve N ölçümlerine verilen yanıtlar açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Luminal A ve B subtiplerinde evre durumundaki iyileşmenin HER2(+) gruba göre anlamlı derecede yüksek olduğu görüldü.
Sonuç: Çalışmamızın amacı meme kanseri tanısı ile neoadjuvan kemoterapi alan meme tümörlerinin tedavi yanıtını değerlendirmekti. 176 hastalık heterojen bir grup üzerinde yapılan analizler neticesinde neoadjuvan kemoterapinin tüm subtiplerde etkili bir şekilde klinik ve patolojik yanıt sağladığı görüldü. Kemoterapi öncesi ve sonrası yapılan klinik evrelemeler neticesinde 135 hastada iyileşme sağlanmış, 1 hastanın evresinde progresyon saptanmıştır. Bu hastanın Triple Negatif grupta olduğu görülmüştür. Luminal gruplarda klinik yanıtın HER2(+) gruba göre fazla olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, bulgularımız neoadjuvan kemoterapinin meme kanseri subtiplerinde klinik sonuçları iyileştirmede etkili olduğunu güçlü bir şekilde ortaya koymaktadır. 
Anahtar Kelimeler: Neoadjuvan kemoterapi, meme kanseri, moleküler subtipler

Abstract:
Objective: Breast cancer is a very common disease in the world today. Its treatment has changed and developed over the years. Chemotherapy stands out as a good treatment option before surgery in breast tumors diagnosed at a locally advanced stage. The treatments of these patients who are planned to receive neoadjuvant chemotherapy are shaped according to the tumor pathology and biology, and a response is expected according to this biology. Tumor biology is classified as different subtypes according to the presence and type of receptors in tumor cells. The aim of this study is to investigate the effectiveness of neoadjuvant chemotherapy in different subtypes and to discuss the prognostic predictions before and after treatment. 
Materials and Methods: Our study includes 176 female patients who received neoadjuvant chemotherapy with a diagnosis of breast cancer between 2021 and 2023 and then underwent surgery. The data of these 176 patients were retrospectively examined and collected. The study included data such as patient age, gender, preoperative pathological diagnosis, immunohistochemical examination, molecular subtype, treatment regimen, pre-treatment clinical stage, post-treatment clinical stage, postoperative pathological diagnosis and pathological stage. Differences in breast and axillary responses were examined and analyzed according to molecular subtypes. Responses in different subtypes were compared together and statistical analyses were performed. 
Results: 20 (11.4%) of the patients were detected as Luminal A, 57 (32.4%) as Luminal B, 31 (17.6%) as Triple Negative, and 68 (38.6%) as HER2(+) group cancer. A statistically significant difference was found between pre-chemotherapy T values and post-chemotherapy T values. A statistically significant difference was found between pre-chemotherapy N values and post-chemotherapy N values. Neoadjuvant chemotherapy was found to be significantly effective in reducing T and N values. When the clinical stages of the patients before and after chemotherapy were examined, it was seen that 135 (76.70%) patients had stage regression, 1 (0.57%) patient had stage progression and 40 (22.72%) patients had stage unchanged. It was seen that there was a statistically significant difference between the stage statuses of the patients before and after chemotherapy. It was seen that there was a statistically significant decrease in T and N values in all subtypes after chemotherapy. However, there was no statistically significant difference in terms of responses to T and N measurements between the subtypes. It was seen that the improvement in stage status in the Luminal A and B subtypes was significantly higher than in the HER2(+) group.
Conclusion: The aim of our study was to evaluate the treatment response of breast tumors diagnosed with breast cancer and receiving neoadjuvant chemotherapy. As a result of the analyses performed on a heterogeneous group of 176 patients, it was seen that neoadjuvant chemotherapy provided effective clinical and pathological response in all subtypes. As a result of clinical staging before and after chemotherapy, improvement was achieved in 135 patients and progression was detected in 1 patient. This patient was found to be in the Triple Negative group. It was observed that the clinical response was higher in the luminal groups than in the HER2(+) group. In conclusion, our findings strongly suggest that neoadjuvant chemotherapy is effective in improving clinical outcomes in breast cancer subtypes.
Key words: Neoadjuvant chemotherapy, breast cancer, molecular subtypes