İ Mun-Gu ve Nurullah Ataç'ın denemeciliğinin karşılaştırmalı çalışması (Goançon ve Günlerin Getirdiği-sözden söze)
The work of compare the essay writings of I Mun-Gu and Nurullah Ataç (Gwancon and Günleri̇n Geti̇rdi̇ği̇-sözden söze)
Yazar: AYŞE KALAYCI
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HATİCE KÖROĞLU TÜRKÖZÜ
Erciyes Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kore Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Kore Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Doğu Dilleri ve Edebiyatı = Eastern Linguistics and Literature ; Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Ataç, Nurullah = Ataç, Nurullah ; Edebiyat = Literature ; Eleştiri = Criticism ; Karşılaştırmalı edebiyat = Comparative literature ; Kore = Korea ; Kore edebiyatı = Korea literature ; Mun-Gu, Yi = Mun-Gu, Yi ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Üslup = Stylistic

Özet:
Deneme; yazarın özgürce seçtiği bir konuda duygu, düşünce ya da yaşadıklarını konuşma havası içinde okura sunan, genellikle orta uzunlukta bir düzyazı biçimidir. Bu tanım, deneme için yapılan genel bir tanımdır. Deneme deyince Dünya Edebiyatında akla ilk gelen isim Montaigne'dir. Deneme, bir nevi onunla anlam bulmuştur diyebiliriz. 
Denemeci bir dil ustasıdır. Bilgiyi, gerçeği yaşantıya dönüştürebilmesi büyük ölçüde onun bu ustalığına bağlıdır. Denemecileri, gazete yazarlarından, eleştirmenlerden, felsefecilerden ayıran yanı da anlatacaklarını dilin incelikleri içinde vermeleridir.
Çalışmamızın ilk bölümünde denemeci ve eleştirmen olan Nurullah Ataç'ın edebi kişiliği, hayatı ve yaşadığı dönem bütün yönleriyle ele alınmıştır. 1920'lerde başlayıp 50'lerde sona eren yazı serüveninde yazarın edebiyatımıza olan katkıları ve denemeci olarak edebiyatımıza getirdiği yenilikler anlatılmıştır.
Çalışmamızın ikinci bölümünde ise Koreli deneme ve roman yazarı olan İ Mun-Gu ele alınmıştır. Aynı şekilde yazarın edebi kişiliği, hayatı ve yaşadığı dönem değerlendirilmiştir. İ Mun-Gu, 1970'li yıllarda Kore'nin sanayileşmesiyle ekonomik krize giren kırsal kesimin sorunlarını, acılarını eserlerinde sürekli dile getirdiği için 1970'li yıllarda "Kırsal Kesimin Yazarı" diye adlandırılarak yükselişe geçmiştir. Eserlerini yazarken çoğunlukla hiciv sanatını kullanmayı tercih etmiştir.
Bu çalışma sonucunda iki yazarın da kendi ülkelerinin edebiyatına büyük katkıda bulunduklarını, ülkelerinde yaşanan sorunlara kayıtsız kalmayıp bunu dillendirerek belli bir kesime halkın şikâyetlerini, isteklerini iletip toplumun ve edebiyatın sorunlarına çözüm bulmak istediklerini söyleyebiliriz. Toplumun sorunlarına, isteklerine kayıtsız kalan, gerekeni yazmayan kişi zaten edebiyatçı olamaz. Edebiyatçı çağının düşünce ve eyleminden sorumludur. Bu önemli iki yazar edebiyata yansıyanın hayata da yansıyacağı düşüncesiyle eserlerini kaleme almışlardır. 



Anahtar Sözcükler: Deneme, Edebiyat, Eleştiri, Üslup

Abstract:
Essay is generally a medium prasaism in which the writer presents his emotion, idea or life experienceon a subject he selected freely to the readers as if he was in conversation. The definition is a general definition of essay. In world literature, the first person coming to mind on essay is Montaigne. Essay finds its meaning with him.
Essayist is a language master. Transforming the information, reality to real life majorly depends on his mastership. The thing make different essayists from newspapermen, critics, philosophers is saying things with language details.
In the first part of the work,it was dealed withNurullah Ataç's – essayist and critic-  literary identity, his life and the period he lived thoroughly. His contribution to our literature in his writing adventure which began in 1920's end in 1950's and the novelties he brings to our literature is told.
In the second part of the work, essayist and novelist İ Mun-Gu was dealed with. Likewise, his literary identity, life and the life period is evaluated. In 1970's, he is named as "The writer of the rural community" because in 1970's Korea started to be modern and the rural community lived economic crisis and he often writes about their pains, problems. He often prefers irony in his writings.
At the end of the work, we can say that both writers contribute greatly to their country's literature, both are not indifferent to the country's problems and write about them, both convey public's complaints and requests to some certain parts and both want to solve problems of community and literature. A person who is indifferent to community's problems, requests and who dosen't write about the necessary things can't be a man of letters. Literary man is responsible for his era's ideas and actions. The two important writer write their works with the idea that a thing reflected to literature will be reflect to the life.



Key Words: essay, literature, criticism, speech style.