Yaygın anksiyete bozukluğunda mizofoni sıklığı
Frequency of mizophonia in general anxiety disorder
Yazar: EZGİ TOROS
Danışman: DOÇ. DR. SİNAY ÖNEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Amaç: Mizofoni, muzdarip olanların yaşam kalitesini önemli ölçüde etkileyen, kişinin
mesleki ve sosyal işlevselliklerini bozabilecek, iletişimini aksatabilecek bir tür azalmış
ses toleransıdır. Mizofoniden etkilenen kişiler, her bireye özgü belirli ses uyaranlarına
maruz kaldıklarında, genellikle aşırı buldukları istenmeyen duygular yaşarlar.
Yaklaşık 20 yıllık bir geçmişi olan mizofoni ile ilgili çalışmaların günümüzde daha da
sıklaşması ile yakın gelecekte mizofoninin ruhsal bozukluklardaki yerini belirlemek
kolaylaşacaktır. Geniş örneklemde yapılacak bu çalışmalar yaşam kalitesini önemli
ölçüde etkileyen mizofoninin gelişimini, mizofoni ile ilişkili diğer bozuklukları
tanımak ve mizofoniye yönelik tedavi protokolleri geliştirebilmek adına önemlidir.
Mizofoni ve anksiyete ilişkisinden yola çıkarak, bu çalışmada yaygın anksiyete
bozukluğu tanısı almış bireylerde mizofoni belirtilerinin sıklığını, özelliklerini ve
anksiyete düzeyi ile ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır.
Mizofoninin henüz DSM-5 ve ICD-10 gibi tanısal sınıflamalarda yer almaması ile
birlikte birçok hastalık ile paralellik göstermesi ve işlevselliği etkileyebilmesi
mizofoniyi ilgi çekici kılmaktadır. Mizofoni çalışmalarının genellikle vaka
serilerinden oluşması ve Yaygın Anksiyete Bozukluğu ve mizofoni sıklığının daha
önce geniş ölçekli araştırılmamış olması bizi bu çalışma için yüreklendirmiştir.
Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel gözlemsel çalışma SBÜ Bursa Yüksek İhtisas
Eğitim ve Araştırma Hastanesi psikiyatri polikliniğine 15/12/2022 – 15/06/2023
tarihleri arası başvuran, DSM-5 tanı kriterlerine göre Yaygın Anksiyete Bozukluğu
tanısı alan, araştırmaya katılmaya gönüllü 200 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Tüm
katılımcılar çalışma hakkında bilgi verilmiş ve yazılı onamları alınmıştır. Katılımcılara
araştırmacılar tarafından hazırlanan sosyodemografik veri formu, Yaygın Anksiyete
Bozukluğu-7 (YAB-7) testi, Mizofoni Görüşme Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği, Beck
Anksiyete Ölçeği verilmiştir.
Bulgular: Çalışma sonuçlarımız YAB'lu bireylerde mizofoni tanısı sıklığının ve tanı
kriterlerini karşılamayan mizofonik belirtilerin sıklığının genel popülasyondan daha
vi
fazla olduğunu, YAB'lu bireylerde anksiyete ve depresif belirti şiddeti arttıkça
mizofonik belirtilerin arttığını, YAB-şiddeti, anksiyete ve depresif belirtilerin
mizofonik belirtileri yordadığını göstermiştir. YAB'lu bireylerde Mizofoni tanısının
kadınlarda erkeklerden daha fazla olduğu, başlangıç yaşı, hastalık seyri, eşlik eden
öfke, iğrenme gibi duygular, kaçınma ve baş etme davranışları bakımından YAB ile
mizofoni arasında klinik benzerlikler olduğu bulunmuştur.
Bu nedenle psikiyatri polikliniğine anksiyete yakınması ile başvuran hastalarda
mizofoni belirtilerinin sorgulanması hem ayırıcı tanı hem de YAB ile komorbiditenin
tanınması bakımından önemlidir.
Sonuçlar: Mizofoni tanısı konulduğunda hastanın YAB semptomlarının farmakolojik
ve psikoterapötik tedavisinin yanında, mizofonik belirti ve tepkilere yönelik
psikiyatrik müdahalelerin eş zamanlı uygulanması hastanın işlevselliğinin artmasına
katkıda bulunacaktır. Mizofonik belirtileri olan bireylerin tedavi başvurularının
arttırılması için toplumsal farkındalığın sağlanması gereklidir. Mizofoni ayrı bir tanı
olarak mı kabul edilmelidir, sınıflandırma sisteminde nasıl yer almalıdır ve tedavisinde
ne yapılmalıdır gibi sorulara yanıt bulunması için geniş örneklemli ve kapsamlı daha
çok araştırmaya gerek olduğu açıktır.
Anahtar Kelimeler: mizofoni, yaygın anksiyete bozukluğu, anksiyete, depresyon

Abstract:
Aim: Misophonia is a type of decreased sound tolerance that can significantly affect
the quality of life of those who suffer, disrupt the person's occupational and social
functionality, and interfere with communication. When people affected by misophonia
are exposed to certain sound stimuli unique to each individual, they often experience
undesirable emotions that they find excessive.
With the increasing frequency of studies on misophonia, which has a history of about
20 years, it will be easier to determine the place of misophonia in mental disorders in
the near future. These studies, which will be conducted in a large sample, are important
in terms of recognizing the development of misophonia, other disorders associated
with misophonia, and developing treatment protocols for misophonia. Based on the
relationship between misophonia and anxiety, this study aimed to investigate the
frequency and characteristics of
misophonia symptoms and their relationship with anxiety level in individuals
diagnosed with generalized anxiety disorder.
Although misophonia is not yet included in diagnostic classifications such as DSM-5
and ICD-10, it is interesting that it has parallels with many diseases and can affect
functionality. The fact that misophonia studies are generally composed of case series
and that the prevalence of Generalized Anxiety Disorder and misophonia have not
been studied on a large scale before has encouraged us to undertake this study.
Materials and Methods: This cross-sectional observational study was carried out
with 200 participants who applied to the psychiatry outpatient clinic of SBU Bursa
Yüksek İhtisas Training and Research Hospital between 15/12/2022 – 15/06/2023 and
were diagnosed with Generalized Anxiety Disorder according to the DSM-5
diagnostic criteria and voluntarily participated in the study. All participants were
informed about the study and their written consent was obtained. The participants were
given a sociodemographic data form prepared by the researchers, the Generalized
viii
Anxiety Disorder-7 (GAD-7) test, the Misophonia Interview Scale, the Beck
Depression Inventory, and the Beck Anxiety Inventory.
Results: Our study results showed that the frequency of misophonia diagnosis and
misophonic symptoms that do not meet the diagnostic criteria are higher in individuals
with GAD than in the general population, misophonic symptoms increase as anxiety
and depressive symptom severity increase in individuals with GAD, and GADseverity, anxiety and depressive symptoms predict misophonic symptoms. It was
found that the diagnosis of misophonia in individuals with GAD was higher in women
than men, and there were clinical similarities between GAD and misophonia in terms
of age of onset, disease course, accompanying emotions such as anger, disgust,
avoidance and coping behaviors.
For this reason, it is important to question the symptoms of misophonia in patients who
apply to the psychiatry outpatient clinic with the complaint of anxiety, both in terms
of differential diagnosis and recognition of comorbidity with GAD.
Conclusion: When misophonia is diagnosed, the simultaneous application of
psychiatric interventions for misophonic symptoms and reactions, as well as
pharmacological and psychotherapeutic treatment of the patient's GAD symptoms,
will contribute to the improvement of the patient's functionality. It is necessary to raise
social awareness in order to increase the treatment applications of individuals with
misophonic symptoms. It is clear that more research with large samples and
comprehensiveness is needed to answer questions such as whether misophonia should
be considered as a separate diagnosis, how it should be included in the classification
system, and what should be done in its treatment.
Key words: misophonia, generalized anxiety disorder, anxiety, depression