TSH reseptör antikorlarının tespitinde kullanılan mevcut yöntemlerin analitik performanslarının/klinik faydalarının karşılaştırmalı analizi
Comparative analysis of analytical performance/clinical benefits of current methods used for detecting TSH receptor antibodies
Yazar: SEDA GÖKGÖZ ACAR
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA KAVUTÇU
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
Amaç:
 Graves hastalığı (GH)'nın tespitinde önemli rol oynayan TSH reseptör antikor
(TRAb)'ları, işlevsel özelliklerine göre uyarıcı TRAb, bloke edici TRAb ve nötr TRAb
olmak üzere üç tipte sınıflandırılırlar. Bunlar arasında sadece uyarıcı TRAb'ların, yani
tiroid uyarıcı immunoglobulin (TSI)'lerin, tiroid bezinin sürekli uyarılmasından sorumlu
olduğu bilinmektedir. Bu nedenle TSI'nın spesifik tespiti GH'nin doğru teşhisi için
önemlidir. Klinik laboratuvarlarda şu anda TSHR'ye yönelik antikorların düzeyini
değerlendirmek için iki farklı yöntem kullanılmaktadır.
 1. Reseptör veya TSH bağlanma inhibisyon testleri (TBII); tiroid uyarıcı hormon
(TSH), insan monoklonal uyarıcı otoantikor (M22) veya rekombinant fare monoklonal
antikorun saflaştırılmış veya rekombinant TSH reseptörüne bağlanmasını engelleyen
immunoglobulinleri saptar. Uyarıcı, bloke edici ve nötr aktiviteye sahip antikorları ayırt
etmez.
 2. TSH reseptör bioassay testleri (TSAb, TSI), cAMP ve iyodür alımını uyaran tiroid
uyarıcı immünoglobulinleri (TSAb, TSI) saptamak için hücreleri-Fischer rat thyroid cells
(FRTL-5) veya daha yakın zamanda insan TSH reseptörü ile transfekte edilmiş Chinese
hamster ovary cell (CHO)-kullanır. Bioassay testleri işlevlerine göre otoantikor tiplerini
ayırt edebilmelerine rağmen zaman alıcıdırlar ve doku kültürü tesisleri gerekir. Bu yüzden
sınırlı laboratuvarlarda kullanılır. Dolayısıyla klinik laboratuvarlarda yakın zamanda
geliştirilen daha otomatize sistem olan köprü testi, TSAb (TSI)'ların tespitinde daha yaygın olarak kullanılmaktadır. Güncel olarak geliştirilen TSH reseptör antikor ölçüm
yöntemlerinin Graves hastalığının teşhisinde kullanılabilirliğini değerlendirmeyi
amaçladık. Bu nedenle TBII ve TSI ölçümü yapan kitleri karşılaştırmayı planladık.
Gereç ve Yöntem:
 Prospektif olarak planlanan çalışmada, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji
Bilim Dalı tarafından Tirotoksikoz tanısı alan ve takibi yapılan hastaların, TSH reseptör
antikor düzeyi ölçümü için alınan ve laboratuvara gönderilen kanları çalışıldıktan sonra
elde edilen TSH reseptör antikor sonuçları kaydedilmiştir ve kalan serumlar ependorflara
porsiyonlanıp -80 santigrad derecede diğer kitler ile çalışılacağı güne kadar
dondurulmuştur. Çalışma günü geldiğinde ependorflanmış numuneler diğer kitlerle de
çalışılmıştır. Tüm hastaların klinik takibi Endokrinoloji Bilim Dalı ile yapılmıştır ve
sonuçlar topluca değerlendirilmiştir.
Bulgular:
 Üç yöntem arasında Immulite TSI en yüksek sensivite (%84,2) ve NPV (%96,6)'yi,
Roche Elecsys TRAb ise en yüksek spesifite (%98,4) ve PPV (%91,3)'yi göstermiştir. ROC
eğrisi altında kalan alan (AUC) değeri DIAsource RIA Trab, Immulite TSI ve Roche
Elecsys TRAb için sırasıyla 0,893; 0,913; 0,899'dur. DIAsource RIA TRAb ve Immulite
TSI'nın Passing Bablok Regresyon analizinde koralasyon katsayısı 0,761; kappa katsayısı
0,764 ve ICC değeri 0,566'dır. DIA source RIA TRAb ve Roche Elecsys TRAb'ın
korelasyon katsayısı 0,858; kappa katsayısı 0,762 ve ICC değeri 0,748'dir. Immulite TSI
ve Roche Elecsys TRAb'ın korelasyon katsayısı 0,862; kappa katsayısı 0,820 ve ICC
değeri 0,907'dir.
Sonuç:
 Immulite TSI testinin tanı performansı diğer iki yöntemden üstündür. Graves
hastalarını doğru bir şekilde tespit etmenin yanı sıra analit düzeylerinin çok düşük
değerlerini de doğru bir şekilde tespit etmeye imkan sağlar. Ortaya çıkan yüksek analitik
duyarlılık, bu yöntemi antitiroid tedavinin kesilmesinden sonra Graves hastalarının takibi
sırasında tercih edilen yöntem haline getirebilir ve olası nüksleri erken tespit etmede yararlı
olabilir. Ancak çalışmamız Immulite TSI testinin sadece S-TRAb'lar için özgüllüğünü
kanıtlayamamıştır.

Anahtar Kelimeler: Graves hastalığı, TSI, TBII

Abstract:
Objective:
 TSH receptor antibodies (TRAbs), which play a significant role in the diagnosis
of Graves disease (GD), are classified into three types based on their functional
properties: stimulating TRAbs, blocking TRAbs, and neutral TRAbs. Among these,
only stimulating TRAbs, namely thyroid-stimulating immunoglobulins (TSIs), are
known to be responsible for continuous stimulation of the thyroid gland. Therefore,
the specific detection of TSI is important for the accurate diagnosis of GD.
Currently, two different methods are used in clinical laboratories to assess the levels
of antibodies against TSH receptor.
1. Receptor or TSH binding inhibition tests (TBII): Detects immunoglobulins that
inhibit thyroid-stimulating hormone (TSH), human monoclonal stimulatory
autoantibody (M22), or recombinant mouse monoclonal antibody from binding to
purified or recombinant TSH receptor. It does not distinguish antibodies with
stimulatory, blocking and neutral activity.
2. TSH receptor bioassay tests (TSAb, TSI): Bioassay tests use cells-Fischer rat
thyroid cells (FRTL-5) or more recently Chinese hamster ovary cells (CHO)
transfected with human TSH receptor to detect thyroid-stimulating
immunoglobulins (TSAb, TSI) that stimulate cAMP and iodide uptake. While
bioassay tests can differentiate between antibody types based on their functions, they are time-consuming and require tissue culture facilities. Therefore, they are
used in limited laboratories. As a result, the bridge test, a recently developed more
automated system, is more commonly used in clinical laboratories for the detection
of TSAb (TSI). We aimed to evaluate the usability of recently developed TSH
receptor antibody measurement methods in the diagnosis of Graves disease.
Therefore, we planned to compare kits that measure both TBII and TSI.
Materials and Methods:
 In a prospectively planned study, blood samples obtained from patients
diagnosed with thyrotoxicosis and followed up by the Department of
Endocrinology at Gazi University Faculty of Medicine were used for the
measurement of TSH receptor antibody levels. The obtained results of TSH
receptor antibodies were recorded after analysis, and the remaining sera were
aliquoted into eppendorf tubes and stored at -80 degrees celsius until they were
analyzed with other kits on the day of the study. The clinical follow-up of all
patients was conducted by the Department of Endocrinology, and the results were
collectively evaluated.
Results:
 Among the three methods, Immulite TSI showed the highest sensitivity
(84,2%) and negative predictive value (NPV) (96,6%), while Roche Elecsys
exhibited the highest specificity (98,4%) and positive predictive value (PPV)
(91,3%). The area under the ROC curve (AUC) values were 0,893; 0,913 and 0,899
for DIAsource RIA TRAb, Immulite TSI, and Roche Elecsys TRAb, respectively. The correlation coefficient in Passing Bablok Regression analysis was 0,761, the
kappa coefficient was 0,764 and the ICC value was 0,566 for DIAsource RIA TRAb
and Immulite TSI; the correlation coefficient was 0,858, the kappa coefficient was
0,762 and the ICC value was 0,748 for DIAsource RIA TRAb and Roche Elecsys
TRAb; and the correlation coefficient was 0.862, the kappa coefficient was 0.820,
and the ICC value was 0,907 for Immulite TSI and Roche Elecsys TRAb.
Conclusion:
 The diagnostic performance of the Immulite TSI test is superior to the other
two methods. It not only accurately identifies Graves patients but also allows for
the precise detection of very low analyte levels. The high analytical sensitivity of
this method may make it the preferred method during the follow-up of Graves
patients after antithyroid treatment cessation and can be beneficial in early detection
of possible relapses. However, our study could not prove the specificity of the
Immulite TSI test only for S-TRAbs.

Keywords: Graves disease, TSI, TBII