hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Diyaliz tedavisi uygulanan ve uygulanmayan  
kronik böbrek yetmezlikli hastalarda protein oksidasyon ürünlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of advanced protein oxidation products in patient with chronic renal failkure treated dialysis or not
Yazar: CİHAN COŞKUN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. NEZAKET EREN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Nefroloji = Nephrology

Özet:
Bu tez çalışmasında replasman tedavisi alan ve almayan KBY hastalarının kan protein oksidasyon ürünlerinin düzeylerini değerlendirmek ve hasta kişiler ile sağlıklı kişileri karşılaştırmak için önce kontrol grubu (n=35) ve hasta grupları oluşturuldu. Hasta grupları replasman tedavisi almayan KBY hasta grubu (n=36), hemodiyaliz tedavisi gören hasta grubu (n=64) (öncesi ve sonrası olmak üzere) ve periton diyaliz tedavisi gören hasta grubu (n=21) olmak üzere şekillendirildi. Daha sonra AOPP ve AGE düzeyleri bakımından bu gruplar değerlendirildi.
Çalışma sonucunda, replasman tedavisi almayan KBY hasta grubu AGE düzeyleri haricinde, diğer tüm grupların AOPP ve AGE değerlerinin kontrol grubu ile karşılaştırılması sonucunda artış saptandı. İstatistiksel olarak en önemli artışın ise hemodiyaliz hasta grubunda olduğu tespit edildi. Hiçbir grupta (grup içi değerlendirmeler sonucunda) AOPP ve AGE değerleri arasında ilişki saptanmadı. Bu sonuçlara göre KBY'nin oksidatif stresle birlikte seyrettiği, replasman tedavisi gören KBY hastalarında ve özellikle de hemodiyaliz tedavisi gören hastalarda oksidatif stresin çok daha şiddetli olduğu, hemodiyaliz tedavisi gören gruptaki hastaların diyabet olup olmamasının sonuçları değiştirmediği gözlemlendi. Bu konuda yapılan çalışmaların sonuçları bir araya getirildiğinde, KBY hastalarında oksidatif stres oluşumunun birçok etkene bağlı olarak değişebileceği sonucuna varıldı.

Abstract:
In this these, control group (n=35) and patient groups were made up. In order to compare the levels of protein oxidation products. The patient groups were comprised CRF patient group (n=36) that don't receive replacement therapy, patients that receive either hemodialysis (n=64) or periton dialysis (n=21). And then these groups were assessed AOPP and AGE levels.
The AOPP and AGE levels of the groups were significantly higher than the control group, except the group of CRY patients that don't receive replacement therapy. It was determined that the most significant increase were in the patient group receiving hemodialysis. AOPP and AGE levels were not correlated in any groups. According to this results, oxidative stres is higher in patients receiving replasman therapy especially hemodialysis. It was found that the results don't depend on the condition that whether hemodialysis patients are diabetic or not. As collecting the results of this and previous studies it is determined that formation of oxidative stres in CRY patients varies depending on many factors.
Akut myeloblastik lösemide CD87 (uPAR) ekspresyonu ve klinik önemi
Clinical significance of CD87 (uPAR) expression in acute myeloblastic leukemia
Yazar: FUNDA CERAN
Danışman: DOÇ. DR. GÜLSÜM ÖZET
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2007
Konu: Hematoloji = Hematology

Özet:
Normal hemopoezde uPAR'ün fonksiyonları; plazminojenin plazmine çevrilmesini sağlayarak hücre temasından sorumlu adezyon moleküllerinin proteolitik parçalanması ile ekstravazasyona aracılık etmektir. Mobilite ve degranülasyon gibi sitoskeleton bağımlı olayların regülasyonunu sağlamak ve aynı zamanda kanama için artmış yatkınlıktır. AML olgularında ise mukokutanöz infiltrasyonlar ve hepatosplenomegali uPAR'ün artmış ekspresyonu ile ilişkilidir.  
Biz çalışmamızda yeni tanı 35 AML olgusunda CD87 (uPAR) ekpresyonunu ve klinik önemini araştırdık. CD87 ekspresyonu ile yaş, cinsiyet, geliş beyaz küre sayısı, CD34 arasında anlamlı bir ilişki saptanmazken organomegali ile istatistiksel olarak anlamlı ilişki vardı. 
Monositoid farklılaşma gösteren AML olgularında pozitif saptandı. Tedaviye cevap açısından CD87 ile korelasyon bulunmadı. Prognoz üzerindeki etkisi takip süresi kısa olduğu için değerlendirilemedi. 
CD87'nin AML olgularında minimal reziduel hastalık takibinde kullanılabileceğini düşünmekteyiz. 
Gelecekteki tedavi yaklaşımları uPAR-PAI reaksiyonlarını etkilemek ve lösemik hücrelerde uPAR ekspresyonunu azaltmak için olmalı ve klinik ve prognostik önemini göstermek için sitogenetik özellikleri içeren ileri çalışmalar yapılmalıdır.

Abstract:
The functions of uPAR in normal hemopoiesis are conversion of plasminogen to plasmin, extravasation mediated by proteolytic cleavage of adhesion molecules responsible for cell contact, regulation of cytoskeleton dependent processes such as mobility and degranulation, increasing disposition for bleeding. In AML patients, high uPAR expression is correlated with mucocutaneous infiltrations and hepatosplenomegalies. 
In this study, we investigated CD87 (uPAR) expression and clinical significance for 35 AML patients at initial diagnosis. Although we found that CD87 expression is not significantly correlated with age, sex, initial white blood cell, it is statistically correlated with CD87 according to response to treatment. We could not evaluate the response on prognosis since follow up time was not enough. 
We think that CD87 can be used for monitoring the minimal residuel disease in AML cases. The future treatment approaches should aim to influence the UPAR/PAI reactions, and decrease UPAR expression on leukemic cells. Also more studies including cytogenetic features are required to investigate the clinical and prognostic significance of CD87.
Karıniçi ameliyat geçiren hastalarda  erken dönem relaparatomi nedenleri
Reasons for early period relaparatomy in patients who were performed abdomi̇nal surgery
Yazar: MUSTAFA AYDIN
Danışman: DR. MURAT AKAYDİN
Sağlık Bakanlığı / Bezm-i Alem Vakıf Gureba Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı / Cerrahi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Post operatif komplikasyonlar hasta , hekim ve maliyet açısından  ciddi sonuçlara yolaçmaktadır
Hastaların ilk operasyonlarda  olası komplikasyon ve relaparatomiyi önlemek için gerekli tedbirler alınmalıdır.Her türlü özene rağmen hastanın sahip olduğu hastalığa bağlı olarak  yine de birçok hastada erken dönem relaparotomi gerekecektir. Relaparatomi sonrası mortalite ve morbiditeyi azaltmak için gerekli tedbirler alınmalıdır.

Abstract:
Post-operative complications lead to serious consequences in terms of patient, physician and cost.
Necessary precautions should be taken to prevent possible complications and relaparotomy in the first operations of the patientsDespite all care, many patients will still require early relaparotomy, depending on the disease the patient has. Necessary measures should be taken to reduce mortality and morbidity after relaparotomy.
Kronik otitis medialı hastalarda saptanan nazal patolojiler /
Yazar: KAMRAN SARI
Danışman: PROF. DR. MÜGE ÖZCAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç: Bu çalişmada kronik otitis mediali (KOM) hastalarda nazal patolojiler araştırildi.
Gereç ve Yöntemler: Ocak 2007 ile Temmuz 2007 tarihleri arasinda KOM tanisi olan 150 hasta (87 kadin, 63 erkek; ort. yaş 35.6; dağilim 7−78) ile kontrol grubu olan 100 hasta (57 kadin, 43 erkek; ort. yaş 43.9; dağilim 7−85) incelendi. KOM'lu hastalarda ve kontrol grubunda nazal patolojiler incelendi. Verilerin analizi SPSS 11,5 paket programinda yapildi.
Bulgular: İncelenen 150 KOM'lu hastanin 73'ünde septum deviasyonu (%48.7) saptandi. 100 hastadan oluşan kontrol grubunda 28 (%28) hastada septum deviasyonu saptandi. Ayrica KOM'lu hastalarda ve kontrol grubunda alt konka hipertrofisi, paradoks orta konka ve Waters filmleri karşilaştırildi ama istatiksel olarak anlamli bir fark saptanmadi.
Sonuç: Yaptığimiz bu çalişmada, KOM'lu hastalarda kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamli oranlarda septum deviasyonu saptanmasi, bize KOM etyopatogenezinde bu patolojilerin rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Bu nedenle fizik muayene ile çok kolay tespit edilebilen bu patolojinin tedavisinde gecikilmemesi ve KOM'lu hastalarda eşlik eden septum deviasyonunun ku− lak operasyonundan önce tedavi edilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.
Anahtar kelimeler: Kronik otitis media; Septum deviasyonu; Nazal patoloji.

Abstract:
Objective: Nasal pathologies encountered in patients with chronic otitis media were examined in the current study.
Material and Methods: One hundred and fifty patients (87 females, 63 males; mean age 35.6 years; range 7−78 years) diagnosed with chronic otitis media between January 2007 and July 2007 and one hundred healthy controls (57 females, 43 males; mean age 43.9 years; range 7−85 years) were examined. The nasal pathologies in the two groups were examined. The data were analyzed using SPSS package program.
Results: Nasal septal deviation was encountered in seventy−three (48.7%) patients with chronic otitis media, and in twenty−eight (28%) patients in the control group. The presence of inferior turbinate hypertrophy and paradoxical middle turbinate, and findings in Waters view radiographs of the patients with chronic otitis media and control subjects were also evaluated. There was no significant difference between the two groups in terms of the frequency of nasal pathologies.
Conclusion: In our study, the significantly higher prevalence of septal deviation observed in pa− tients with chronic otitis media compared to control group, suggests that nasal pathologies might play a role in the etiopathogenesis of chronic otitis media. We therefore postulate that treatment of such pathologies should not to be delayed considering that the condition is easy to diagnose on physical examination and accompanying septal deviation in patients with chronic otitis media should be treated before performing an ear surgery.
Primer obstrüktif megaüreter ve vezikoüreteral reflü etiyolojisinde cajal hücrelerin rolü
The role of cajal cells in the etiology of primary obstructive megaureter and vesicoureteral reflux
Yazar: DERYA YAYLA
Danışman: DOÇ. DR. İRFAN KARACA ; UZMAN BAŞAK UÇAN
Sağlık Bakanlığı / İzmir Dr.Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Ve Cerrahisi Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Çocuk Ürolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery

Özet:
Primer Obstrüktif Megaüreter ve Vezikoüreteral Reflü Etiyolojisinde Cajal Hücrelerin Rolü
Giriş: Cajal'ın interstisyel hücrelerinin (ICH) üreterin pacemaker aktivitelerinden sorumlu olduğu düşünülmektedir. Çalışmamızın amacı primer obstrüktif megaüreter (POM) ve vezikoüreteral reflü (VUR) hastalarının örneklerinde ICH ve sinir lifi sayı ve dağılımlarını etiyolojilerini aydınlatmak için karşılaştırmaktır.
Hastalar ve Yöntem: Bölümümüzde 2000-2007 yılları arasında POM (15 hasta, 17 UVJ) ve VUR (19 hasta, 26 UVJ) nedeniyle opere edilen 34 hastanın 43 üreterovezikal bileşke (UVJ) örneği incelendi. Kontrol olarak, 9 otopsiden alınan UVJ örnekleri kullanılmıştır. Spesifik antikorlar (S100 destekli nöronal hücre markerı, c-kit-Cajal hücre markerı) ile immünohistokimyasal boyama yapıldı. İstatistiksel analiz için Spearman'ın parametrik olmayan korelasyonu kullanılmıştır.
Bulgular: Her iki grupta da UVJ örneklerinde S100 proteini içeren sinir lifleri ve ICH sayısı kontrol grubuna göre anlamlı azalma gösterdi (p<0.05). POM ve VUR grupları arasında hücre sayıları ve dağılımları açısından anlamlı fark saptanmadı.
Sonuç: Sonuç olarak, ICH ve S100 protein eksikliğine bağlı azalan pacemarker aktivitesi, POM veya VUR etiyolojisinde ana faktör olmayabilir.

Abstract:
The Role of Cajal Cells in the Etiology of Primary Obstructive Megaureter and Vesicoureteral Reflux
İntroduction: İntertitial cell's of Cajal (ICH) are thought to be responsible for pacemaker activities of ureter. The aim of our study is to compare numbers and distributions of ICH and nerve fibers in the specimens of patients having primary obstructive megaureter (POM) and vesicoureteral reflux (VUR) in order to enlighten their etiology. 
Patients and Methods: Specimens of the 43 ureterovesical junctions (UVJ)from 34 patientswho have been operated for POM (15 patient,17 UVJ)and VUR (19 patient,26 UVJ)in our department between 2000 and 2007 have been analyzed. As a contro, specimens of the UVJ from 9 autopsies have been used. Immunohistochemical staining was performed by spesific antibodies (S100-supporting neuronal cell marker, c-kit-Cajal cell marker). Spearman's non-parametric correlation has been used for statistitical analysis.
Results: Nerve fibers containing S100 protein and the number of ICH in UVJ specimens in both groups showed significant decrease, compared to the control groups (p<0.05). No significant difference has been determined in terms of the cell numbers and their distributions between the POM and VUR groups.
Conclusion: As a conlusion, the reduced pacemaker activity due to deficiency in ICHand S100 protein may not be the main factor in the etiology of POM or VUR
İndirekt hiperbilirubinemi nedeniyle fototerapi alan term yenidoğanlarda intravenöz sıvı desteğinin bilirubin seviyesi üzerine etkisi
The effect of intravenous fluid supplementation on bilirubin level in term newborns receiving phototherapy due to indirect hyperbilirubinemia
Yazar: UĞUR DEMİRSOY
Danışman: DOÇ. DR. AYSU SAY
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Hayatın ilk günlerinde sıklıkla karşılaşılan yenidoğan sarılığı gerekli tedavi uygulanmadığı takdirde ciddi sekellere neden olabilecek bir problemdir. Fototerapi, yenidoğan sarılığı tedavisinde sıklıkla kullanılmaktadır. Ancak fototerapi sırasında bebek anneden ayrılmakta, gözlerin bağlanarak kapatılması ailede huzursuzluğa neden olabilmekte, beslenme problemleri ve diğer bir takım sorunlar ortaya çıkabilmektedir. Çalışmamızda, dehidratasyonu olmayan term bebeklerde total bilirubin düşüş hızını artırarak fototerapi süresini azaltabileceğini düşündüğümüz intravenöz ek sıvı verilmesi yöntemini eğerlendirdik. Kontrol grubu ile karşılaştırma yaptığımız çalışma grubunda total bilirubin düşüş hızı ve fototerapi süresinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Bundan dolayı, yenidoğan sarılığı nedeniyle fototerapi alan term bebeklere bilirubin düşüş hızını artırmak ve fototerapi süresini kısaltmak amacıyla intravenöz sıvı uygulanmasının gerekli ve etkili olmadığı kanısına vardık.

Abstract:
Neonatal jaundice, which is frequently encountered in the first days of life, is a problem that can cause serious sequelae if the necessary treatment is not applied. Phototherapy is frequently used in the treatment of neonatal jaundice. However, during phototherapy, the baby is separated from the mother, closing the eyes by tying can cause discomfort in the family, feeding problems and other problems may arise. In our study, we evaluated the method of giving additional intravenous fluid, which we think may increased the rate of total bilirubin decline in term babies without dehydration and decrease the duration of phototherapy. There was no statistically significant difference in total bilirubin decline rate and phototherapy duration in the study group compared with the control group. Therefore, we concluded that intravenous fluid administration was not necessary and effective in order to increase the rate of bilirubin decline and shorten the phototherapy period in term infants receiving phototherapy due to neonatal jaundice.
İskemik kolon anastomoz iyileşmesinde pentoksifilin ve vinposetin'in etkileri /
Yazar: AZİZ SERKAN SENGER
Danışman: PROF. DR. EDİZ ALTINLI
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
AMAÇ
Bu çalışmada, eritrositlerin fleksibilitesini, deformabilitesini ve akışkanlığını arttıran, aynı zamanda trombositlerin agregasyon yeteneklerini azaltan pentoksifilin ile nöroprotektif, antioksidan etkisi olan vinposetinin kolon anastomozlarında iyileşme üzerine olan etkileri araştırıldı.
GEREÇ VE YÖNTEM
Çalışmamızda 30 adet Albino Wistar cinsi sıçan kullanıldı. Denekler herbiri 10 adet sıçandan oluşan 3 gruba ayrıldı. Tüm gruplarda kolon iskemisi oluşturuldu. Kolon transeksiyonu sonrası anastomoz yapıldı. Grup A'ya intraperitoneal olarak serum fizyolojik, Grup B'ye pentoksifilin ve Grup C'ye ise vinposetin verildi. Cerrahi işlem sonrası 5. günde eter anestezisi ile sakrifiye edilen sıçanların kolon patlama basınçları ölçüldü. Anastomoz bölgesi hidroksiprolin ölçümü ve histopatolojik inceleme için çıkartıldı.
BULGULAR
Gruplararası kolon patlama basınçları kontrol grubuna göre daha yüksek ölçülmekle birlikte, istatistiksel olarak anlamlı değildi. Gruplararası doku hidroksiprolin düzeyleri açısından Grup A ile Grup B, Grup A ile Grup C ve Grup B ile Grup C arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı.
SONUÇ
Vinposetinin de pentoksifilin gibi iskemik kolon anastomozlarına olumlu etkisi olduğu gösterilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Kolon anastomozu, iskemi; pentoksifilin; vinpocetin.

Abstract:
BACKGROUND
In the current study, we aimed to investigate the influences of pentoxifylline, which increases the flexibility, deformability and viscosity of the erythrocytes while reducing the aggregation abilities of the platelets, and vinpocetine, which has neuroprotective and antioxidant effects, on healing of colonic anastomoses.
METHODS
We used 30 Albino Wistar rats. Subjects were divided into three groups of 10 rats each. Colonic ischemia was established in all the groups. Following colonic transection, anastomosis was performed. Group A received intraperitoneal saline, whereas Group B and Group C received pentoxifylline and vinpocetine, respectively. The subjects were sacrificed on the postoperative 5th day by ether anesthesia, and their colonic bursting pressures were measured. The anastomotic area was excised for hydroxyproline assay and histopathologic examination.
RESULTS
According to intergroup comparisons, colonic bursting pressure was found to be higher in the treatment groups than in the control group; however, the difference was not statistically significant. Intergroup comparisons regarding tissue hydroxyproline levels showed statistically significant differences between Groups A and B, Groups A and C and Groups B and C.
CONCLUSION
Similar to pentoxifylline, vinpocetine was also shown to have a beneficial effect over ischemic colon anastomoses.

Keywords: Colon anastomoses, ischemia; pentoxifylline; vinpocetine.
Cerrahi hastalarda prospektif yara takibi
Prospective wound survailance in surgical patients
Yazar: MERVE AKIN
Danışman: PROF. DR. SERDAR TOPALOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Yara yeri enfeksiyonlar'ı için birçok takip metodu tanımlanmıştır. Bu çalışmanın amacı cerrahi alan enfeksiyonların'da (CAE) risk belirleme metotları olan SENIC ve NNIS ile postoperatif yara takip skalası olan ASEPSIS'in karşılıklı olarak değerlendirmesidir.
Materyal ve Metotlar: Kliniğimizde 1 Ocak 2003 ile 31 Aralık 2006 tarihleri arasında ameliyat olan hastalar prospektif olarak izlendi. SENIC, NNIS, ve ASEPSIS metotlarına göre kayıtlar tutuldu.
Sonuçlar: Çalışma süresince 275 CAE oluştu. CAE operasyondan sonraki 21 günlük süre içinde belirlendi. SENIC ve ASEPSIS arasındaki ilişki (rs=0.41, P<0.001); NNIS ile ASEPSİS arasındaki ilişkiden (rs=0.37, P<0.0001) daha uyumlu bulundu. Operasyon tipi ( acil ve elektif), vücut-kitle indeksi (BMI), operasyon sınıfı ve Amerikan Anestezyoloji Derneği (ASA) skoru CAE için bağımsız faktörler olarak belirlendi. 
Tartışma: Bu çalışma preoperatif risk belirleme skalaları ile ASEPSİS metodu arasında zayıf ama anlamlı bir ilişki olduğunu belirtmektedir.
Anahtar Kelimeler: Yara yeri enfeksiyonu, yara takibi, NNIS, SENIC, ASEPSIS

Abstract:
Background: Various surveillance methods have been described for surveillance of surgical site infections (SSI). The aim of this study was to examine practicality of SSI risk assessment methods (SENIC and NNIS) with a postoperative wound monitoring scale (ASEPSIS) as an outcome assessment measure. 
Materials and Methods: Patients were followed with a prospective data chart from January 1, 2003, to December 31, 2006. Correlation of SENIC and NNIS together with ASEPSIS were performed. 
Results: During the study period, 275 SSI occurred. SSIs were determined within the 21 days-period after operations. Correlation between SENIC with ASEPSIS (rs=0.41, P<0.001) was found better than that for NNIS with ASEPSIS (rs=0.37, P<0.001). Type of operation (emergency vs. elective), body mass index, operation class and American Society of Anesthesiologists scores were found independently predictive factors for SSI. 
Conclusions: This study indicates weak but significant correlation between preoperative risk assessment methods for SSI and ASEPSIS method. 
Key words: Surgical site infection, wound surveillance, NNIS, SENIC, ASEPSIS