Okluzal çatışmaların çiğneme kasları üstündeki etkisinin elektromyografik olarak değerlendirilmesi
Research about the effects of occlusal interferences on masseter and anterior temporalis muscles with electromyographic method
Yazar: SELİN GÜLŞAH TOLUNAY
Danışman: PROF. DR. KORAY ORAL
Yeditepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2013
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental oklüzyon = Dental occlusion ; EMG =   ; Elektromiyografi = Electromyography ; Temporomandibular eklem = Temporomandibular joint ; Temporomandibular eklem hastalıkları = Temporomandibular joint disorders ; Çiğneme = Mastication ; Çiğneme kasları = Masticatory muscles

Özet:
Tolunay, SG. (2013) Okluzal çatışmaların çiğneme kasları üzerindeki etkisinin
elektromyografik olarak değerlendirilmesi. Yeditepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri
Enstitüsü, Protetik Diş Tedavisi AD. Doktora tezi. İstanbul.
Araştırmamızın amacı, varolan okluzal durumun masseter ve temporalis anterior
kaslarında oluşturduğu EMG aktivite ile okluzal çatışma yerleştirilmesi sonucu max diş
sıkma esnasında kaslarda oluşan EMG aktivitenin karşılaştırılmasıdır. Araştırmamız 2013
yılı şubat ayında, araştırmaya dahil olma kriterlerine uygun toplam 30 denek üzerinde
yapıldı. Deneklerin ağız içi ve ağız dışı tüm tetkikleri tamamlandıktan sonra T-Scan
®
III
5.2 cihazıyla doğal temaslar bilgisayar ortamında tespit edildi. T-Scan III kaydının
ardından bilateral masseter ve anterior temporalis kaslarının EMG kaydı alındı. EMG
kayıtları, fizyolojik istirahat pozisyonunda ve interküspal pozisyonda max diş sıkma
esnasında alındıktan sonra her denekte standardize edilmiş 1mm.? lik kompozitle
yaratılan erken temasların sırasıyla sağ 1. Küçük azı dişi bukkal tüberkülü (E1), sağ 1.
Büyük azı dişi distobukkal tüberkülü (E2) ve aynı anda sağ-sol 1. Büyük azı dişleri
distobukkal tüberküllerine (E3) yerleştirilerek max diş sıkma esnasında alındı.
İnterküspal pozisyonda kaydedilen entegre EMG potansiyellerinin ortalaması, sonraki
data analizi için bir standart olarak kullanıldı.
Bu araştırma sonucunda; E1, E2 ve E3 çatışmaları sonrası tüm kaslarda max diş sıkma
ortalamasında görülen düşüş istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı bulunmuştur. Tüm
kaslar içerisinde en büyük yüzde azalış E1 çatışması sonucu sol anterior temporalis
kasındadır. E1 ve E2?den sonra max diş sıkma ortalamasındaki düşüş dengeleyen taraf
kaslarında, çalışan taraf kaslarına göre anlamlı şekilde yüksektir ancak erken temas
görülen olgularda, E1 ve E2?den sonra çalışan taraf kaslarında görülen yüzde düşüş
ortalaması, dengeleyen taraf kaslarından anlamlı şekilde düşüktür. Sol masseter hariç tüm
kaslarda; E1 sonrası elde edilen max diş sıkma ortalamalarında görülen düşüş yüzdesi,
E2?den istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı yüksek bulunmuştur. Tüm kaslarda, E1
sonrası elde edilen max diş sıkma ortalamalarında görülen düşüş yüzdesi, E3?ten istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Sonuç olarak; Okluzal çatışma
varlığında çiğneme kasları, stabilizasyona katkıda bulunmak zorunda kalmakta ve
kompanse edici bir mekanizmayla maksimum kasılma miktarlarını değiştirmektedirler.
Doğal olarak erken teması olan ve olmayan sağlıklı bireyler, çatışmalara karşı farklı
cevaplar verebilmektedir.

Abstract:
Tolunay SG. Research about the effects of occlusal interferences on  masseter and anterior temporalis muscles with electromyographic method. Yeditepe University Health Sciences Institute, Department of Prosthodontics, PhD Thesis, Istanbul, 2013.
The purpose of our study is comparing masseter and temporalis anterior muscles? EMG activity during max voluntary clenching by changing the existing occlusal support. The study was performed on 30 different subjects, who are suitable for all research criteria, in February 2013. Intraoral and extraoral tests are completed, natural contacts are detected and recorded with the T-Scan® III 5.2   computerized device. Then, bilateral masseter and anterior temporalis muscle EMG activity during max voluntary clenching in physiological resting position and maximum intercuspidation is recorded. Occlusal interferences are sequentially created with the standardized 1 mm composite material on the right first Premolar buccal cusp (E1), right first Molar distobukkal cusp (E2) and both right-left first Molar distobukkal cusps (E3). The average of EMG recordings during maximum intercuspal position is deployed as a standard for subsequent data analysis. 
It is observed that the statistical average of max voluntary clenching is significantly reduced after the insertion of E1, E2, and E3 interferences. The largest decrease among all muscles is on the left anterior temporalis muscle at E1 interference. After the insertion of E1 and E2 interferences, decrement in average EMG during max voluntary clenching is higher on balancing side muscles than the working side muscles. During max voluntary clenching, on all muscles, except for the left masseter muscle; the decrease of EMG level at E1 is statistically significantly higher than E2.  On all muscles, the decrease of EMG level at E1 is statistically significantly higher E3. As a result, in the presence of occlusal interference, masticatory muscles are forced to contribute to the stabilization and change the amount of contraction with a compensation mechanism. Depending on natural premature contact, subjects might respond differently to interferences.