Torakolomber kırıklarda kırık vertebraya vida gönderilen ve gönderilmeyen olguların sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of the results of cases with fractured vertebral screw in thoracolomber fractures
Yazar: SELMAN DOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. NECDET SAĞLAM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Kemik vidaları = Bone screws ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Omurga = Spine ; Ortopedi = Orthopedics ; Spinal kırıklar = Spinal fractures

Özet:
Giriş
Torakolomber bölge kırıklarının tedavisi ile alakalı tartışmalar halen devam etmektedir. Bu kırıklarda stabil ya da instabil olmasına bağlı olarak konservatif ya da cerrahi tedavi uygulanabilir. Cerrahi tedavi de ise; anterior, posterior, kombine ya da minimal invaziv teknikler kullanılabilir. Klasik uzun segment posterior entstrumentasyon günümüze kadar popularitesini korusa da son dönemde kırık hattına vida augmentasyonu ile kısa segment posterior entrumentasyon uygulamalarında da başarılı sonuçlar alınabilmektedir.
                Materyal Metod
              Bu çalışmada Ocak 2010 tarihinden Ocak 2016 tarihine kadar Ümraniye Eğitim ve Araştırma hastanesine torakolomber bileşke(T11-L2) burst kırığı nedeni ile başvuran ve cerrahi kararı verilen 63 hastanın retrospektif değerlendirmesi yapıldı.     Çalışmamıza dahil ettiğimiz 63 hastanın 50 si erkek 13 ü kadın olarak tesbit edildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların en genci 20 en yaşlısı 79 yaşında olup ortalama yaş 43.6 olarak bulundu.              Etyolojik faktör olarak %57,14 hastada yüksekten düşme (iş kazası ya da intihar), %42.86 hastada ise trafik kazası(AİTK ya da ADTK) tesbit edilmiştir. Olguların  3 tesinde T11,10 tanesinde  T12 ,  31 tanesinde L1, 11 tanesinde L2, 7 tanesinde L1+L2,1 tanesinde  T11+T12 multipl seviye kırığı mevcut idi.             63 olgunun 18 tanesinde ek yaralanma mevcut olup çoğunlukla alt ekstremite yaralanması idi.              Hastalarımızın 20 tanesine klasik uzun segment adını verdiğimiz 2 üst 2 alt segment, 13 tanesine kırık vertebra pediküllerine de vida eklenenek 3 seviye, 13 tanesine  kırık vertebra pediküllerine de vida eklenerek 4 seviye, 17 tanesine de kırık vertebra pediküllerine vida eklenerek 2 üst 2 alt seviyeyi içine alan toplam 5 seviye posterior enstrumentasyon uygulandı. Hastalarımızın ameliyat öncesi , ameliyat sonrası  ve son takip A-P torakolomber grafileri alındı ve bu grafiler üzerinden LKA, FVCA ve son takip AKYK'ları ölçüldü. Son takipte VAS ve ODI skorları kaydedildi.
             
            Bulgular 
              Gruplar arasında ameliyat öncesi , ameliyat sonrası  ve son takip radyolojik parametreler incelendiğinde(LKA, FVCA (VWA), AKYK) istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı.  
              Yine gruplar arasında VAS ve ODI skorları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. 

           Sonuç
Çalışmamıza göre torakolomber bileşke kırıkları için kırık hattı vida augmentasyonu ile yapılan kısa segment posterior enstrumentasyon en az anterior ve/veya posterior uzun segment enstrumentasyonlar kadar mekanik stabilite sağlamakta ve cerrahi esnasında düzeltilen kifoz açısının da kaybını önlemektedir. Yine kırık hattı vida augmentasyonlu kısa segment ile uzun segmentler arasında klinik skorlamalar açısından hiçbir fark olmadığı gözlenmektedir.

Abstract:
İntroduction
Discussions regarding the treatment of thoracolumbar fractures are still ongoing. Conservative or surgical treatment may be applied to these fractures depending on their stability or instability. Surgical treatment is; Anterior, posterior, combined or minimally invasive techniques may be used. Although classic long segment posterior endostomy maintains its popularity as much as everyday, successful results can be obtained also in the application of short segment posterior intrumentation with screw augmentation to fracture line.
Material Method
              This study in January 2010 from January 2016 until the date of Ümraniye Training and Research Hospital in the thoracolumbar junction (T11-L2) presenting with burst fractures and surgical why the decision was made retrospective evaluation of 63 patients. Of the 63 patients included in our study, 50 were male and 13 were female. The youngest of the 20 patients included in the study found 79-year-old is the oldest average age of 43.6. The etiologic factors in 57.14% of patients in the high fall (occupational accident or suicide) and traffic accidents in 42.86% of patients (Aitken or ADTK) were determined. In 3 of the cases tee T12 T11,10 them, 31 were in the L1, L2, 11 said, the L1 + T11 + T12 L2,1, 7 of them in multiple levels fracture was present. Additional injuries were present in 18 of 63 patients and mostly lower extremity injuries. We provide our patients 20 one of the classic long segment name two upper second sub-segment, 13 cases fractured vertebral pedicle to the screw eklenenek third level 13 one broken four levels by adding the screw in the vertebral pedicle, 17, one of the fractures into the two upper second lower level by adding screws into the vertebral pedicle A total of 5 levels of posterior instrumentation were applied. Our patients ameliyat öncesi erative, ameliyat sonrası erative and final follow-PA thoracolumbar radiographs were taken and LKA through these X-rays, FV, and the last follow-GCGC were measured. VAS and ODI scores were recorded at the last follow-up.
Results
               When the ameliyat öncesi , ameliyat sonrası  and last follow-up radiological parameters were examined between groups (LKA, FVCA (VWA), ACHL) no statistically significant difference was found. There was no statistically significant difference between groups in terms of VAS and ODI scores.
Conclusıon
                 According to our study short segment posterior instrumentation with fracture line screw augmentation for thoracolumbar junction fractures provides mechanical stability at least as far as the anterior and / or posterior long segment instrumentation and prevents the loss of kyphosis angle corrected during surgery. Again, there is no difference in clinical scoring between the short segment with augmented screw augmentation and long segments.