Psöriazisli hastalarda mTORC1 ve mTORC2 düzeyleri
mTORC1 and mTORC2 levels in patients with psoriasis
Yazar: İLAYDA ESNA GÜNGÖR
Danışman: DOÇ. DR. ASLI AKSU ÇERMAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Amaç: Psöriazis patogenezinde genetik, çevresel ve immün yolakların kompleks etkileşimi söz konusudur. Son yıllarda, psöriazis patogenezinde hücre içi sinyal yolaklarından biri olan ve metabolizmanın ana kontrol yolağı olarak bilinen mTOR yolağının rolü üzerinde durulmaktadır. mTOR bir serin/treonin kinaz olup, hücre içinde mTORC1 ve mTORC2 multiprotein komplekslerinde yer alır ve bu komplekslerin katalitik alt birimini oluşturur. Literatürde psöriazis patogenezinde mTOR yolağının rolü ile ilgili pek çok derleme mevcut olmasına rağmen, psöriazisli hastaların serumlarında mTORC1 ve mTORC2 seviyesini araştıran bir çalışma mevcut değildir. Bu sebeple biz bu çalışmamızda, psöriazisli hastaların serumlarındaki mTORC1 ve mTORC2 seviyelerini inceleyerek, mTOR yolağının psöriazis patogenezindeki önemini araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 40 psöriazisli hasta ve 40 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Hastaların sosyodemografik verileri, hastalık şiddeti, hastalık süresi gibi klinik özelliklerini içeren verileri kaydedildi. Tüm katılımcılardan serum örnekleri alınarak uygun koşullarda santrifüj edildi ve örneklerin çalışılacağı güne kadar -80 derece soğutucuda saklandı. ELİSA yöntemiyle serum mTORC1 ve mTORC2 düzeylerinin çalışılması için toplanan örnekler dış merkezde bulunan bir laboratuvara gönderildi ve elde edilen sonuçlar tarafımıza bildirildi.
Bulgular: Psöriazisli hastalarda serum mTORC1 ve mTORC2 düzeyleri, kontrol grubu ile kıyaslandığında daha düşüktü ve aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (mTORC1 için p=0,001; mTORC2 için p=0,024). Hasta grubu kendi içinde psöriazis alan şiddet indeksi (PAŞİ) skoruna göre hafif, orta ve şiddetli olarak üç alt gruba ayrıldı. Hastaların serum mTORC1 ve mTORC2 seviyeleri ile hastalık şiddeti arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamazken hastalık süresi ile serum mTORC1 ve mTORC2 düzeyleri arasında negatif korelasyon vardı (mTORC1 için p=0,041, r=-0,320; mTORC2 için p=0,046, r=-0,314).  
Sonuç: Bu çalışma, psöriazisli hastaların serum mTORC1 ve mTORC2 düzeylerinin incelendiği ilk çalışma olma özelliğini taşımaktadır. Literatürde yapılan doku düzeyindeki immünohistokimyasal çalışmalarda ve in vitro çalışmalarda psöriazis patogenezinde mTOR yolağının aktif rol aldığı gösterilmiştir. Bizim çalışmamızda hücre içinde aktif olan mTOR yolağına ait mTORC1 ve mTORC2 komplekslerinin serum düzeylerinin hasta grubunda daha düşük saptanması, bu moleküllerin hücre içinde artmış aktivasyonunun bir göstergesi olabileceğini düşündürmüştür ve psöriaziste mTOR yolağını hedefleyen tedaviler yeni bir adjuvan tedavi seçeneği olabilir.

Abstract:
Aim: There is a complex interaction of genetic, environmental and immune pathways in the pathogenesis of psoriasis. In recent years, the role of the mTOR pathway, which is one of the intracellular signaling pathways and known as the main control pathway of metabolism, in the pathogenesis of psoriasis has been emphasized. mTOR is a serine/threonine kinase that takes place in the mTORC1 and mTORC2 multiprotein complexes in the cell and forms the catalytic subunit of these complexes. Although there are many reviews in the literature regarding the role of the mTOR pathway in the pathogenesis of psoriasis, there is no study investigating the levels of mTORC1 and mTORC2 in the serum of patients with psoriasis. Therefore, in this study, we aimed to investigate the importance of the mTOR pathway in the pathogenesis of psoriasis by examining the mTORC1 and mTORC2 levels in the serum of patients with psoriasis.
Material and Methods: Forty patients with psoriasis and 40 healthy volunteers were included in the study. Data including sociodemographic data and clinical features such as disease severity and duration of disease were recorded. Serum samples were taken from all participants, centrifuged under appropriate conditions, and stored in a -80 degree refrigerator until the day of the analysis. Samples collected for the study of serum mTORC1 and serum mTORC2 levels with the ELISA method were sent to the laboratory and the results were reported to us.
Results: Serum mTORC1 and mTORC2 levels were lower in patients with psoriasis when compared to the control group, and the difference was statistically significant (p=0.001 for mTORC1, p=0.024 for mTORC2). The patient group was divided into three subgroups as mild, moderate and severe according to the psoriasis area severity index (PASI) score. There was no statistically significant difference between patients' serum mTORC1 and mTORC2 levels and disease severity, while there was a negative correlation between disease duration and serum mTORC1 and mTORC2 levels (p=0.041, r=-0.320 for mTORC1, p=0.046, r=-0.314 for mTORC2). 
Conclusion: This study is the first to examine the serum mTORC1 and mTORC2 levels of patients with psoriasis. In the tissue-level immunohistochemical studies and in vitro studies in the literature, it has been shown that the mTOR pathway plays an active role in the pathogenesis of psoriasis. In our study, the lower serum levels of mTORC1 and mTORC2 complexes belonging to the mTOR pathway, which are active in the cell, were found to be lower in the patient group, suggesting that it may be an indicator of increased intracellular activation of these molecules, and treatments targeting the mTOR pathway in psoriasis may be a new adjuvant treatment option.