Sanat öğretiminde oyun yöntemi
Game method in art education
Yazar: DİLARA BULMAN
Danışman: PROF. DR. NİHAT BOYDAŞ
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Resim-İş Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1999
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Oyunlar = Games ; Sanat eğitimi = Art education ; Çocuk eğitimi = Child education ; Çocuk oyunları = Children's games ; Öğretim = Teaching ; Öğretim teknikleri = Teaching techniques

Özet:
ÖZET Oyun tanımlan arasında; çocuk, oyun ve eğitim açısından en içeriklisi, oyun, çocuğun öğrenme laboratuarıdır; çocuğun zeka, beden ve kişilik gelişimini sağlayan bir faaliyettir, tanımlamasıdır. Tanımda da belirtilen bütün değerleri kapsayan kişiliğin temel malzemesi oyundur. Çocuğun psikososyal gelişimine bakıldığında her devrede, oyun, çocuğun başlıca yaptığı işidir. Her devrede de değişen, gelişen bir olgudur. Oyun, hayvanlardan insanlara kadar her canlıda görülen egonun bir fonksiyonudur. Oyun, ayrıca kültürel bir olgudur. Kültürden kültüre farklılık gösteren, ama, özde aynı neden ve sonuçlara bağlı olan bir davranıştır. Her kültürde dini ibadetlerden günlük yaşama kadar görülür, insanın psikolojik olarak oyuna, oynamaya ihtiyacı vardır. Oyun teorilerine göre; insan bulunduğu ruh haline göre farklı şekillerde oyuna yönelmektedir. Oyun çeşitleri, insanın bulunduğu sosyal farklılıklar, psikolojik durumlar ve meraklar dahilinde geliştirilebilmektedir. Çocuğun doğumundan gelişimine kadar oyunlarında, çeşitlilik görülmektedir. Oyun, çocuğun iç dünyasının aynasıdır. Bu nedenle onun eğitiminde ve tedavisinde bu dünyaya girebilmek için oyun bir araç olarak kullanılabilir. Oyun terapi ile çocuğun iç dünyasında yaşadığı buhranlarım, sevinçlerini, ilgilerini ve psikolojik gelişimlerini rahatlıkla analiz etmek mümkündür. Oyuna getirilen psikoanalitik görüşlere göre; çocuğun oyununda cinsel eğilimlerinden, ebeveyni ve çevresiyle yaşadığı iyi ya da kötü olaylara kadar, hepsinden izler bulunmaktadır. Bu nedenle, çocuğu analiz etmekte, psikanalizin temel aleti olan "serbest çağrışım" bir kenara bırakılmış ve "serbest oyun" kullanılmaya başlanmıştır. Oyun, psikolojide konu edildiği kadar felsefede de yer almaktadır. Bir çok düşünür bu konuya, eserlerinde değinmektedir. Felsefe düşünürleri, eğitimden boş zaman geçirmeye kadar oyunu irdelemişlerdir. Sofistlerin yaptıkları temsillerbile oyunsal bir tavır olarak görülmektedir. Aynca, ünlü felsefecilerin diyaloglarında da oyunsal unsurlar göze çarpmaktadır. Bir çok düşünür, sanatın da oyundan doğduğunu belirtmektedir. Çocuklar oyun oynarken rol yapmakta, şarkılar söyleyip dizeler kurmakta, çizimler yapmaktalar; bu çocuksu oyunların uzantısı ve evrimi de sanatı doğurmuştur. Sanat da, oyun gibi, gönüllü ve çıkarsızdır. Oyım, dinsel ve büyüsel amaçlarla sanatlaşmıştır. Taklit iç güdüsü, oyunda da sanatta da ortaktır. Oyunun öğrenmede de rolü çok büyüktür. Çocuk oyunu sevdiği için, oyunla daha kolay öğrenir, öğrendikleri kalıcı olmaktadır. Bu yüzden oyun bir eğitim aracı olarak da görülebilir. Çocuğun eğitiminde sanat eğitimi de çok önemlidir. Sanat çocuğa farklı bir yaşantı vermektedir. Bu yüzden tüm sanatların, çocuğun yaşantısına girmesi sağlanmalıdır. Bireyin yaşantısını ve yaratıcılığını etkileyecek çok özel bir eğitim olan sanat eğilimi içinde, bazı yöntemler geliştirilmiştir. Oyun ve oyunlaştırma, bu yöntemlerin arasında çocuğa en yakın olanıdır. Bu yöntemle çocuklar, yalnızca dinlemek ya da tartışmak yerine olayların nasıl, oluştuğunu izlerler ve konunun ayrıntısına inerler. Çocuk bu yöntemle başka bir kimliğe bürünmekte ve sanatsal faaliyetlerin yapılışındaki duygu ve düşünceleri bizzat yaşamaktalar. Sanat eğitimi için, uygun ortam ve oyunlar düzenlendikten sonra, çocuk, eğitimin yanı sıra öğretimi de yaşayabilmektedir. Oyun yöntemi, sanat öğretimi için yöntem olmaktan çok bir güdüleme etkinliğidir. Bu özelliği ile oyun yöntemi, dört sanat disiplini (eleştiri, estetik, sanat tarihi, uygulama) için birleştirici öğretim aracı olarak kullanılabilmektedir.

Abstract:
Ill SUMMARY Game is a laboratory for children for learning, it is an activity to develope child's intelligence, personality and to grow its body is the most extensive description for game definition about child, game and education the basic item at the personality which has whole valves in this description is the game. If you take are about the psycho-social development of the child, you see that the game is the basic work that the child does. It is a changing and developing subject in every cycle of the child's life. The game is a function that can be observed for human beings and for animals as well. It is also a cultural fact. It's variable for different cultures but at the end it is a behavior appeared because of the same reasons and same results. It can be observed from religions to daily life in every culture. Human beings need games. They play games according to their psychologies interest and psychological situations. Various games can be observed during the process from the child's birth and to the time up to the child being an adult. The game is a mirror of the child's inner world. For this reason it can be used as a material for the child's education. By the game sessions, you can analize the child's joys, crisis, interests and psychological development. Most experts say that you can see traces about the child's sexual inclination and about the action (bad or good) that it lives by observing it's game. Because of this, "free reminding" of psychoanalize is left and "free game" is started to use for analizing the child. The game is not only used in psychology but in philosophy as well. Most intellectuals write about this in their works. Intellectuals worked about the game from education to spare time. The representations those sophists arranged and most intellectuals dialogs include elements look like games.IV Most intellectuals think that the art had been born in games. The children role, sing, speak life reading poem, draw pictures while they are playing games. The evolution of those childish games had given birth to the art. The art is volunteer and profitless as games. Game has become art because of religion and sorcery. The imitation instilled is same in art and in games. The role of games is also important in education. Since the child likes games, it can learn easily and has those know ledges (for a long time) in mind. So game is a material for education. For this reason all kinds of art must be gotten in child's life. There had been some methods improved for art which is very important in persons creation and life. Game is the closest method to the children. By this method the child not only listen or argue but also observe how the action's happened and try to understand the details. In this way the child gets an other identity and live those feelings which appeared by art. After the suitable conditions and games have been arranged for art education the child can learn lessons with in it's education. Method of game is motivation activity more than being a method of art lesson. Method of game can be used as a combining tool for four art discipline (criticism, esthetic, art history, application) with this property.