Resim sanatında figüratif ve soyut biçimlerin birlikteliği: Jenny Saville örneği
The combination of figurative and abstract forms in painting: The case of Jenny Saville
Yazar: FUNDA YERLİKAYA
Danışman: DOÇ. NEVİN YAVUZ AZERİ
Akdeniz Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Figüratif resim = Figurative picture ; Figüratif sanat = Figurative art ; Resim sanatı = Painting art ; Saville, Jenny = Saville, Jenny

Özet:
Resim sanatı, tarihi sürecinde birçok aşamadan geçmiştir. Bazı gelişmeler resim 
sanatının yönünü değiştirirken, bazı gelişmeler de resim sanatında karanlık dönemlerin 
yaşanmasına neden olmuştur. Resim sanatının soyutlamalarla başladığını 
söyleyebiliriz. Bu süreçte figüratif uygulamalar sembolik ve kavramsal niteliktedir. İlk 
Antik Yunan sanatında kullanıldığı görülen perspektif yasaları Rönesansta yetkinliğe 
ulaşarak resimde cisimsel-dolgun kurgu yerini uzamsal-derin kurguya bırakır. Bu 
kurguda tüm biçimler tek odaklı bakışa göre düzenlenmekte, resimsel malzeme 
yanılsamayı yaratmaya yaramaktadır. Modern sanatın başlamasına kadar geçen sürede 
Batı sanatında figüratif anlayış, dış gerçekliği olabildiğince yakalamak olarak 
tanımlanan Natüralizme evirilmiştir. 20. yy başlarında etkili olmaya başlayan Modern 
sanatın adı soyut sanatla birlikte anılır. Bu süreç figüratif reisime ait yanılsama, anlatı, 
ışık-gölge gibi tüm kazanımların terk edildiği, dış gerçeklik yerine, evrensel ideal 
gerçekliğin arandığı bir dönemdir. Özellikle New York ekolü, Soyut-Dışavurumculuk 
figüratif resmi tasviye etmiştir. 1960'ta Pop-Art la gündeme gelen hazır-nesne 
kavramı, 1970'lerde Kavramsal sanatın yapısalcı yaklaşımı, malzemesinin dil olması 
ve gösteren-gösterilen bağlamında, gösterenin sanatsal biçimle ilişkilendirilerek, sanat 
üretiminde biçime gerek duyulmadığı vurgusu, resim sanatını bitirme noktasına 
getirmiştir. Öte taraftan A. C. Danto biten resim sanatı değil, onun gelişimsel tarihi 
olmuştur, tezini ileri sürer ve artık resim sanatında ileriye dönük bir sürecin işlemeyeceğini, resim sanatında tarih ötesi bir sürecin başladığını savlar. Tarih ötesi 
resim, tarihin her dönemindeki resim anlayışının ve her üslubun eşit düzeyde olduğunu 
kabul eder, hiçbir dönem diğerinden daha önde ya da daha geride değildir.
1980'lerde böyle bir ortamda Yeni-Dışavurumcu Sanat adı altında yeniden tuval, 
yeniden boya, yeniden anlatı diyerek yola çıkan sanatçılar, Soyut-Dışavurumcu ve 
Kavramsal Sanatın resim sanatında yarattığı boşluğu doldurmak ister, resim sanatını 
yeniden ilgi odağı haline getirir.
Jenny Savill Yeni-Dışavurumcu sanatçılar arasında gösterilmektedir. Onun 
eserlerinde biçimsel yapılanmanın izini sürmek, resim sanatının biçimsel yapılanması, 
tarihsel süreci ve gelinen son durumu hakkında aydınlatıcı olacaktır. Sanatçının 
eserlerinin biçimsel yapılanmasında tarih ötesi bir yaklaşım görülmektedir. Bu nedenle 
geleneksel etkiler terk edilmemiştir. Çok odaklı bakışa denk gelecek imge kullanımı 
ile çoklu uzam-zaman anlatısına sahiptir. Bunun yanında eklektik biçimde farklı 
yaklaşımları eşzamanlı kullanmaktadır. Figüratif ve soyut biçimler bir aradadır. 
Resimlerde, bulunan bir eğilimden diğerine geçiş ya da kurgunun şeffaf katmanlardan 
oluşması, resimlerde bitmiş, tamamlanmış olmak yerine bir süreç etkisi yaratmaktadır. 
Bu yönü ile açık yapıt niteliğindeki resimler izleyicinin yaratıcı imgelemi ve 
duygulanımı ile yeniden üretimde bulunmasını dolayısıyla daha etkin bir rol 
üstlenmesini sağlamaktadır. 
Araştırma metni Jenyy Saville'nin resimlerinde biçimsel yapılanmaya 
odaklanarak, oluşum ve gelişim süreci ortaya konmuştur. Araştırmada nitel araştırma 
yöntemi doğrultusunda santçı ile ilgili gözlem ve görüşme kayıtları, uzman yazı ve 
yorumlarından oluşan doküman taraması ile elde edilen veriler, içerik analizi ile elde 
edilen kavram ve kuramlarla desteklenerek eser çözümlemeleri yapılmıştır.

Abstract:
The art of painting has passed through many stages in its history. While some 
developments changed the direction of the art of painting, some developments caused 
dark periods in the art of painting. We can say that the art of painting begins with 
abstractions. In this process, figurative applications are symbolic and conceptual. 
Perspective laws, which isseen to be used in Ancient Greek art at first, reached 
competence in the Renaissance, and left the place of bodily-full fiction to spatial-deep 
fiction in painting. In this fiction, all forms are arranged according to a single-focused 
view, and the pictorial material serves to create the illusion. In the p eriod that before 
the beginning of modern art, the figurative understanding in Western art has evolved 
into Naturalism, which is defined as capturing the external reality as much as possible. 
The name of Modern art, which starts to be influential in the early 20th century, is 
mentioned with abstract art. This is a period in which all acquisitions of figurative
painting such as illusion, visual narrative, and lightshadow are abandoned, and the 
universal ideal reality is sought instead of external reality.Especially the New York 
school, Abstract-Expressionism has cleared out figurative painting. The concept of 
ready-made object, which came to the fore with Pop-Art in 1960, the structuralist 
approach of Conceptual art in the 1970s, the fact that its material is language and in 
the context of the signifier-signified, the signifier is associated with artistic form, and 
the emphasis that form is not needed in art production has brought the art of painting to the p oint of termination. On the other hand, A. C. Danto puts forward the thesis that 
the end is not the art of painting, but its developmental history, and argues that the 
process of forwardlooking will no longer work and that a transhistorical process has 
begun in the art of painting. Transhistorical painting accepts that the understanding of 
painting is at an equal level in every style and in every period of history, no period is 
ahead or behind the other.
In such an environment in the 1980s, artists who set out under the name of NeoExpressionist Art saying canvas, repaint, renarrative, want to fill the gap which created 
by Abstract-Expressionist and Conceptual Art in painting art, and make painting art 
the center of attention again.
Jenny Savill is nominated as for being among the Neo-Expressionist artists. 
Tracing the figural structuring in her works will be illuminating about the figural 
structuring of the art of painting, its historical process and its current state. A 
transhistorical approach is seen in the figural structuring of the artist's works, so 
traditional influences have not been abandoned. She has a multiple space-time 
narrative with the use of images that will correspond to the multifocal vision. Beside 
that, She uses different approaches in an eclectic manner simultaneously. Figurative 
and abstract forms remain together. In the paintings, the transition from one trend to 
another or since the fiction is consisting of transparent layers creates the effect of a 
process instead of being finished or completed in the p aintings. With this aspect, the 
paintings, which are revealing artefacts, enable the viewer to reproduce with their
creative imagination and emotion, and thus to assume a more active role.
In this study, it is revealed that the formation and the development process of 
Jenyy Saville's paintings by focusing on the figural structuring. In the study, in 
accordance with the qualitative research method, the work analyzes is made through 
the data obtained by scanning the documents which consisting of observation and 
interview records, expert writings and comments about the artist, and the data which 
also supported by the concepts and theories obtained through content analysis.