Streptozosinle oluşturulmuş tip 1 diyabet sıçanların ovaryumlarında astaksantin'in etkisi
The effect of astaxanthin in the ovary of streptozocin-induced TYPE 1 diabetes rats
Yazar: SERHAN ÇAMOĞLU
Danışman: PROF. DR. KEMAL ERGİN
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Histoloji ve Embriyoloji = Histology and Embryology
Dizin: Astaksantin = Astaxanthin ; Diabet komplikasyonları = Diabetes complications ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Over = Ovary ; Overyan folikül = Ovarian follicle ; Streptozotosin = Streptozotocin ; Sıçanlar = Rats ; İnsülin = Insulin

Özet:
Amaç : Diyabetin overde oluşturduğu hasarına Astaksantin'in etkisini belirlemek, Astaksantin'in İnsülin'le beraber kullanılması durumunda bu etkideki değişikliği tespit etmektir. Astaksantin'in histolojik etkilerine, otofajik anlamda immunohistokimyasal belirteçlerine, biyokimyasal olarak oksidasyon parametrelerine bakılmıştır.
Gereç Yöntem : Çalışmamızda her grupta 6'şar hayvan bulunan 5 grup oluşturulmuştur: Kontrol, Diyabet, Diyabet+Astaksantin, Diyabet+İnsülin, Diyabet+Astaksantin+İnsülin. Diyabet olan tüm gruplarda intraperitoneal 50mg/kg Streptozosin enjeksiyonu yapılmıştır. Deneyin ilk 4 haftası tamamlandıktan sonra 5. Hafta boyunca 7 gün D+A grubundaki her deneğe oral gavajla 25 mg/kg Astaksantin  verilmiştir, D+I grubundaki her deneğe 0,5 IU/kg İnsülin i.p olarak uygunlanmıştır, D+A+I grubundaki her deneğe ise 25 mg/kg Astaksantin oral gavajla, 0,5 IU/kg İnsülin ise intraperitoneal verilmiştir.
Bulgular : Deneklerden toplanan overlerde histopatolojik ve immunohistokimyasal değerlendirmeler için Hematoksilen-eozin (H-E), Masson Trikrom, ATG5 ve LC3 antikorların boyamaları yapıldı. Kistik folikül, atretik folikül, dejenere granüloza hücresi, CL dejenerasyonu, fibrotik ve hemorajik Medulla görülme sıklığının kontrol grubuna göre Diyabet'te görülme sıklığının arttığı, başta D+A+I olmak üzere tedavi gruplarındaysa normale daha yakın olduğu görüldü. TAS ve GSH değerlerinin Diyabet grubunda kontrol grubuna göre düşükken, tedavi gruplarındaki değerin normale daha yakın olduğu, MDA değerininse Diyabet grubunda kontrol grubuna göre artmış olduğu ama tedavi gruplarında normale daha yakın değerlere geldikleri tespit edildi. ATG5 ve LC3 için gruplar arasında anlamlı bir fark görülmemiştir.
Sonuç : Astaksantin, Tip I Diyabet'in over üzerinde oksidasyon aracılığıyla yaptığı hasarların azaltınmasında İnsülin'e etkili bir alternatif ya da  kombine olabilecek potansiyele sahiptir. Konu hakkında farklı dozların, farklı canlı türlerinin deneyleri gereklidir.

Abstract:
Aim of the Study : To determine the effect of Astaxanthin on the damage caused by diabetes in the ovary, and to determine the change in this effect when Astaxanthin is used together with or without Insulin. Histological effects, autophagic immunohistochemical markers, and biochemical oxidation parameters of astaxanthin were examined.
Material and Method : In our study, 5 groups with 6 animals in each group were formed: Control, Diabetes, Diabetes+Astaxanthin, Diabetes+Insulin, Diabetes+Astaxanthin+Insulin. Intraperitoneal 50mg/kg Streptozocin injection was performed in all groups with diabetes. After the first 4 weeks of the experiment were completed, 25 mg/kg Astaxanthin was administered by oral gavage to each subject in the D+A group for 7 days during the 5th week, 0.5 IU/kg Insulin i.p was administered to each subject in the D+I group. 25 mg/kg Astaxanthin was given by oral gavage and 0.5 IU/kg Insulin was given intraperitoneally to each subject.
Results : Hematoxylin-Eosin (H-E), Masson Trichrome, ATG5 and LC3 antibodies were stained for histopathological and immunohistochemical evaluations in the ovaries collected from the subjects. It was observed that the incidence of cystic follicle, atretic follicle, degenerated granulosa cell, CL degeneration, fibrotic and hemorrhagic medulla increased in Diabetes compared to the control group, and was closer to normal in the treatment groups, especially in D+A+I. It was determined that TAS and GSH values were lower in the Diabetes group compared to the control group, the values in the treatment groups were closer to normal, and the MDA values were increased in the Diabetes group compared to the control group, but they were closer to normal values in the treatment groups. There were no significant difference between groups for ATG5 and LC3.
Conclusion : Astaxanthin has the potential to be an effective alternative or a combination to insulin in reducing the damage done by Type I Diabetes on the ovary through oxidation. Experiments of different doses and different living species are required on the subject.