Diyabetik nefropatili hastalarda trandolapril, telmisartan ve verapamilin ikili ve üçlü birlikte kullanılmalarının aşikar proteinüri üzerine etkilerinin araştırılması
The investigation of trandolapril, telmisartan and verapamil use, in double or triple combinations, on overt proteinuria in patients with diabetic nephropathy
Yazar: BÜLENT ALBAYRAK
Danışman: DOÇ. DR. RAMAZAN ÇETİNKAYA
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Nefroloji = Nephrology

Özet:
Diyabetik nefropati (DNP), son dönem böbrek yetmezliği (SDBY)'nin en önemli nedenlerinden biri olup sıklığı hızla artmaktadır. Hastalarda hipertansiyon ve ilerleyici proteinüri artışının varlığı önemli bulgulardandır.Bu çalışmada belirgin nefropatisi olan diyabetik hastalarda `angiotensin konverting enzim inhibitörü' (ACEİ) trandolapril, `angiotensin reseptör blokeri' (ARB) telmisartan ve non-dihidropiridin grubu kalsiyum kanal blokeri verapamilin, ikili ve üçlü birlikte kullanılmalarının proteinüri üzerindeki etkileri araştırıldı.Çalışmaya DNP tanısı konulmuş, aşikar proteinürisi olan, 78 hasta (yaş ortalaması 56,11 +11,26 yıl, 47 kadın, 31 erkek) alındı. Çalışmaya alınan hastalar dört gruba ayrılarak ikili ve üçlü kombine şekilde trandolapril, telmisartan ve verapamil (1. grup; telmisartan 80 mg/gün, trandolapril 2 mg/gün, 2. grup; trandolapril 2 mg/gün, verapamil 120 mg/gün, 3. grup; telmisartan 80 mg/gün, trandolapril 2 mg/gün, verapamil 120 mg/gün, 4. grup; verapamil 120 mg/gün, telmisartan 80 mg/gün) verildi. İlaç kombinasyonlarının, proteinüri, glomerüler filtarsyon hızı (GFH), elektrolitler, serum albumin, LDL-kolesterol, HbA1C ve ortalama arteriyel kan basıncı (OAKB) üzerine olan etkileri üç aylık tedavi sonucunda gerek grup içi gerekse gruplar arası karşılaştırıldı.Gruplar arasında, yaş, cinsiyet, diyabet süresi, BMI, retinopati sıklığı açısından istatistiksel anlamlı fark yoktu. Tüm gruplarda proteinüri ve OAKB anlamlı olarak düştü. Proteinüri ve OAKB'nı düşürmede gruplar arasında fark bulunmadı. Proteinürideki azalma, tüm gruplarda OAKB'nda oluşan azalmadan bağımsız olarak bulundu. (1. grupta proteinürideki azalma oranı % 39 (p<0,001), ikinci grupta % 37 (p<0,001), 3. grupta % 42 (p<0,001), 4. grupta % 43 (p<0,001) ve OAKB' ındaki azalma oranı 1. grupta % 10,6 (p<0,001), ikinci grupta % 13,7 (p<0,001), 3. grupta % 17,5 (p<0,001), 4. grupta % 15,4 (p<0,001) olarak bulundu.) Tüm gruplar göz önüne alındığında tedavi öncesi HbA1C düzeyini 3. ve 4. grupta yer alan ilaç kombinasyonları diğer iki gruptan farklı olarak anlamlı düzeyde azaltmıştır. Hiperkalemi gibi ciddi yan etkiye rastlanmadı. Gruplar arası GFH, LDL kolesterol, albumin, potasyum açısından aralarında fark yoktu. Tüm gruplardaki hastalar ilaçları iyi tolere etti.Sonuç olarak, DNP'li hastalarda telmisartan, trandolapril ve verapamilin kombine kullanılmaları hem proteinüriyi hem de kan basıncını etkin olarak düşürmektedir. Proteinüri ve kan basıncını düşürmede gruplar arasında fark yoktur. Üçlü kombinasyon tedavisi ikili kombine tedavilere üstünlük göstermemiştir. DNP'de proteinüri üzerine kombinasyon tedavileri etkin olup tedavide hastanın klinik durumuna göre uygun kombinasyon tedavileri seçilebilir.

Abstract:
The Investigation of Trandolapril, Telmisartan and Verapamil Use, in Double or Triple Combinations, on Overt Proteinuria in Patients with Diabetic NephropathyDiabetic nephropathy (DN) is one of the most important causes of end-stage renal failure (ESRF) and its frequency increases by time. The presence of hypertension and progressive proteinuria is among the important findings.In this study, the effects of double and triple combinations of trandolapril, telmisartan and verapamil on proteinuria were investigated in diabetic patients with nephropathy.Seventy eight patients (mean age: 56.11+ 11.26 years; 47 females and 31 males) with overt proteinuria and DN were included in this study. The patients were divided into four groups: group I (n:18, Trandolapril + Telmisartan), group II (n:20, Trandolapril + Verapamil), group III (n:20, Trandolapril +Telmisartan + Verapamil) and group IV (n:20, Telmisartan + Verapamil). At the end of a three month therapy, the effects of the use of double or triple drug combinations on proteinuria, glomerular filtration rate (GFR), electrolytes, serum albumin, LDL-cholesterol, HbA1C and within and between group comparisons were done.There was not any significant difference among groups in terms of age, gender, diabetes duration, body mass index (BMI) and retinopathy frequency. There were significant decreases in proteinuria and mean arterial blood pressure (MABP) in all groups. No significant difference in decreasing proteinuria and MABP was observed among the groups. The decrease in proteinuria was independent of the decrease in MABP (the reduction rate in proteinuria was 39 % (p<0,001) in group I, 37 % (p<0,001) in group II, 42 % (p<0,001) in group III and 43 % (p<0,001) in group IV; the reduction rate in MABP was 10.6 % (p<0,001) in group I, 13.7 % (p<0,001) in group II, 17.5 % (p<0,001) in group III and 15.4 % (p<0,001) in group IV). Among all groups, decrease in HbA1C (before and after treatment) was significant in groups III and IV when compared to groups I and II. Any adverse event, like hyperkalemia, was not observed. There was not any significant difference among the groups in terms of GFR, LDL-cholesterol, albumin and potassium. All the patients tolerated well the drugs.As a conclusion, in patients with DN, both double or triple combinations of trandolapril, telmisartan and verapamil resulted in significant decreases in proteinuria and MABP. Triple combinations did not have any superiority over double combinations. Therefore, the suitable drug combinations may be chosen according to clinical status of a patient.