İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Kampüsü (Gülbahçe-İzmir) ve civarının neotektonik özellikleri: Batı Anadolu-Türkiye
Neotectonic characteristics of the Izmir Institute of Technology Campus (Gülbahçe-Izmir) and surrounding area: Western Anatolia-Turkey
Yazar: TAYGUN UZELLİ
Danışman: PROF. DR. RAMAZAN KADİR DİRİK
Hacettepe Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2013
Konu: Jeoloji Mühendisliği = Geological Engineering
Dizin: Neotektonik = Neotectonic

Özet:
Güneyde Sığacık Körfezi, kuzeyde Gülbahçe Körfezi'ne kadar devam eden, gidişi KB-GD ve KD-GB arasında değişen bir dizi faylardan oluşmuş Gülbahçe Fay Zonu ve Kuşçular-Urla Fay Zonu Batı Anadolu'da Karaburun yarımadasındaki en önemli yapısal unsurlar arasında yer alırlar. Gülbahçe Fay Zonu'nun İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü (İYTE) civarındakı kısımları ve Kuşçular-Urla Fay Zonu'nun kuzeybatı kesiminin neotektonik özellikleri ile sismik etkinliğinin incelenmesi ve tartışılması çalışmanın ana amacını oluşturur.
Bölgede yüzeyleyen kayaçlar, temel ve örtü kayaçlar olmak üzere ikiye ayrılırlar: Nohutalan formasyonu ve Bornova Filiş Zonu'na ait kaya toplulukları temel kayaçları oluşturmaktadır. Örtü birimleri ise Alt-Orta Miyosen Yağcılar formasyonu, Alt Miyosen Gülbahçe volkanitleri, Orta-Üst Miyosen Urla volkanitleri ve Pleyistosen Ballıkaya çakıltaşı biriminden oluşur ve temel kayaçları açısal uyumsuzlukla örterler. Alüvyon yelpazeleri, yamaç molozları ve alüvyonlar güncel çökelleri oluştururlar.
Ballıkaya segmenti, Söğütköy Fayı ve İçmeler Fayı, Gülbahçe Fay Zonu'nun kuzey kısmını oluşturmaktadır. Gülbahçe ve İYTE çevresindeki fayların topografik ve morfolojik belirtileri, bölgenin stres dağılımıyla olan ilişkileri, bu fayların genel olarak normal faylar ve doğrultu atımlı faylar olduğunu göstermiştir.
İzmir Körfezi ve çevresindeki büyük ölçekli yapıların kinematik analizleri Geç Senozoyik zamanında hakim olan üç farklı deformasyon evresini belirtmektedir. Birinci evre, K-G yönlü genişleme ve D-B sıkışması karakterinde olup, normal bileşene sahip doğrultu atımlı fayların oluşmasını sağlayan Erken-Geç Miyosen aralığında gerçekleştiği düşünülen açılmalı-makaslamalı evredir.
İkinci evre ise Miyosen yaşlı birimleri etkileyen, doğrultu atımlı faylar ve oblik/normal atımlı fayların kontrolünde şekillenen deformasyon ile açıklanmıştır. Bu evredeki gerilme rejimi K-G yöndeki sıkışmaya bağlı gelişen D-B açılma karakterindedir. İkinci evrenin Erken Pliyosen'de gerçekleştiği tahmin edilmektedir.
Üçüncü evredeki verilere göre Kuvaterner-Holosen döneminde İzmir-Balıkesir Transfer Zonu (İBTZ) üzerinde, açılmalı-makaslamalı rejime bağlı, K-G, KD-GB yönde açılma, D-B ve KB-GD yönde ise sıkışma rejimleri etkilidir.
Win-Tensor programı ile Angelier tarafından geliştirilen programda yapılan kinematik analizler sonucunda tez bölgesinde; Erken-Orta Miyosen yaşlı birimlerde K-G sıkışması ve D-B açılması, Pleyistosen ve daha genç birimlerde ise K-G yönlü açılma olan iki farklı deformasyon evresi vardır. Bu sonuçların İBTZ çalışmaları kapsamında belirlenen bölgesel gerilme rejimleri ile uyumlu olduğu görülmektedir.
Yapılan bu analizler ve depremlerin merkez üslerinin dağılımları bu fay zonlarının potansiyel aktif hatlar olmasının yanında sismik aktivitesinin olduğunu da açıkça ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler: Batı Anadolu, Neotektonik, Gülbahçe Fay Zonu, Kuşçular-
Urla Fay Zonu, İzmir-Balıkesir Transfer Zonu, Kinematik Analiz, Gülbahçe, Urla,
İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü.

Abstract:
The Gülbahçe and Kuşçular-Urla Fault Zones are the most important structures in the Karaburun peninsula of Western Anatolia and are composed of series of NW-SE to NE-SW trending faults, extending from Sığacık Bay in the south to Gülbahçe Bay in the north. Researching and discussing neotectonic characteristics and seismic activity of the parts of Gülbahçe Fault Zone near İzmir Institute of Technology (IYTE) and northwestern parts of Kuşçular-Urla Fault Zones constitute the main subject of this research.
Rock units in the study area are divided into two main grups: basement and cover rocks. The Nohutalan Formation and rocks of The Bornova Flysch Zone form the basement rocks. The cover units, Lower-Middle Miocene Yağcılar formation, Lower Miocene Gülbahçe volcanics, Middle-Upper Miocene Urla volcanics and Pleistocene Ballıkaya conglomerate unit cover the basement with in angular unconformity. Alluvial fans, talus and alluvium form the recent deposits.
The Ballıkaya segment, Söğütköy Fault and İçmeler Fault form the northern part of Gülbahçe Fault Zone. Morphological expressions of the faults near Gülbahçe and IYTE and their relationships to regional stress system indicate that these faults are mostly normal and strike-slip faults.
Kinematic analyses of large-scale structures indicate that three different deformation phases in İzmir Bay region during the Late Cenozoic. The first phase is transtansional and characterized by N-S extension and E-W contraction are represented by strike-slip faults with normal components and took place during the Early-Late Miocene.
Second phase is described as the strike-slip and oblique-normal slip fault controlled deformation that took place in the Miocene units. The stress regime is characterized by E-W extension owing a N-S contraction. The second phase is probably took place during the Early Pliocene.
The data about third stage revealed that, N-S, NE-SW directed extension and E-W, NE-SW directed contraction due to transtansional regime effective on in Izmir-Balıkesir Transfer Zone (IBTZ) during Quaternary-Holocene time interval.
Kinematic analysis in Win-Tensor program and the program developed by Angelier reveals that the thesis area has two different deformation phases; N-S directed contraction and E-W directed extension in Early-Middle Miocene units and N-S directed extension in Pleistocene and the younger units. And these results appears to be consistent with the regional stress regimes based on İBTZ studies.
These analyses and distribution of the earthquake epicenters clearly show that these fault zones are seismically active and potentialy active tectonic lines.

Keywords: Western Anatolia, Neotectonic, Gülbahçe Fault Zone, Kuşçular-Urla
Fault Zone, Izmir-Balıkesir Transfer Zone, Kinematic Analysis, Gülbahçe, Urla,
Izmır Instıtute of Technology.