IGF-I adlı otokoid ajanın sistemik kullanımda sıçan arter anastomozu üzerine etkileri
The effect of systemic use of IGF-I on the arterial anastomosis in rats
Yazar: BARIŞ KEKLİK
Danışman: PROF. DR. İSMAİL ERMİŞ
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Anastomoz = Anastomosis ; Arterler = Arteries ; Histopatoloji = Histopathology ; Mikrocerrahi = Microsurgery ; Sıçanlar = Rats ; İnsülin benzeri büyüme faktörü I = Insulin like growth factor I

Özet:
Mikrocerrahi plastik cerrahinin onarım kısmında çok önemli bir yer tutmaktadır. Anastomozun en uygun teknikle ve olabildiğince hatasız yapılması mikrovasküler cerrahide başarının büyük bir kısmını oluşturmaktadır. Mikrovasküler anastomozda başarısızlığın en önemli nedenlerinden biri başarılı bir anastomoz sonrasında oluşan trombozdur. Bu nedenle literatürde bir çok ajan denenmiş ve başarılı sonuçlar elde edilmiştir. IGF-I'in bir çok doku üzerindeki etkisi literatürde çalışılmıştır. Özellikle vasküler dokunun üzerindeki etkileri tartışmalı sonuçlar ortaya çıkarmıştır. IGF-I'in vasküler dokular üzerindeki etkisi çok iyi bilinmektedir. Literatürde mikrovasküler anastomoz üzerine farmakolojik ajanların etkisi bir çok madde için gösterilmiş fakat IGF-I bu amaçla hiç çalışılmamıştır. Bizim bu çalışmadaki amacımız IGF-I'in mikrovasküler anastomoz hattı ve patens üzerine etkilerini göstermektir. Çalışmamızda 16 adet Sprague-Dawley cinsi erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar randomize bir biçimde her grupta sekizer adet denek olacak biçimde deney (Grup 1) ve kontrol (Grup 2) grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Sıçanların femoral arterleri kullanılarak toplam 16 anastomoz yapıldı. Anastomozun 5. dakikasında sağma testi ile patensler kontrol edildi ve değerlendirildi. LONG® R3 IGF-I human; IGF-I'in rekombinant analoğu, 0,1 molar asetik asit solusyonuyla liyofilize edilerek hazırlandı ve Grup 1 (Deney Grubu)'e 2 mg/kg olacak şekilde intraperitoneal yoldan 0. , 3. ve 7. günde toplamda 3 defa olmak üzere uygulandı. Grup 2 (Kontrol Grubu)'ye herhangi bir şey uygulanmadı. Post-op 2.hafta, sağma testi ile patens değerlendirildi ve 1 cm lik biopsiler alındı. Alınan biopsi materyelleri hemotoksilen eozin ile boyanıp ışık mikroskobu altında ödem, inflamasyon, damar duvar hasarı, intimal hiperplazi, medial atrofi, trombüs, kalsifikasyon, damar duvarında yabancı cisim reaksiyonu ve endotelizasyon parametleri dikkate alınarak incelendi. Elde edilen bulgular, ilaç uygulanan grupta ödem ve Damar Duvar Hasarı oluşumu anlamlı olarak düşük bulunmuştur. Diğer parametrelerde iki grubun karşılaştırılması istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç vermemiştir. Elde edilen veriler ışığında IGF-I adlı ajanın anastomoz ve patens üzerinde başarıyı etkileyecek düzeyde fayda sağlanamadığı sonucu çıkarılabilir.

Abstract:
Microsurgery plays a very important role in reconstructive plastic surgery. Anastomosis made by the most appropriate technique and error-free as possible constitutes a large part of success in microvascular surgery. One of the most important reasons for the failure of microvascular anastomosis is the thrombosis that occurs after a successful anastomosis. For this reason, many agents tested and successful results were obtained in the literature. The effect of IGF-I in many tissues was studied in the literature. In particular the effects on vascular tissue have revealed controversial results. The effect of IGF-I on the vascular tissues is well known. The effect of pharmacological agents on microvascular anastomosis in the literature shown for many agents however IGF-I never studied for this purpose. Our aim in this study is to show the effects of IGF-I on the microvascular anastomosis and patency. In our study 16 male Sprague-Dawley rats were used. Rats were randomized to one of eight subjects in each group so that the experiment (Group 1) and control (Group 2) groups were divided into two groups. Anastomosis was performed using a total of 16 femoral arteries of rats. At the fifth minute of the anastomosis milking patency test was checked and evaluated. LONG ® R3 IGF-I, human, recombinant IGF-I analogue, 0.1 molar acetic acid solution were prepared by freeze-dried and 2 mg/kg LONG ® R3 IGF-I was administered intraperitoneally to Group 1 (experimental group) at the day of surgery, third and seventh days in a total of 3 times. No process made to group 2 (control group). Post-op Week 2, anastomoses were evaluated with a milking patency test and biopsies were taken at 1 cm. The biopsy materials taken from stained with hematoxylin eosin and under the light microscope, edema, inflammation, vascular wall injury, intimal hyperplasia, medial atrophy, thrombus, calcification, foreign body reaction in the vessel wall, and endothelisation parameters were examined. The findings, Group 1 (experimental group) were significantly lower in the formation of edema and vascular wall damage. Other parameters, the comparison of the two groups did not give a statistically significant result. In the light of the obtained data; we can conclude that IGF-I does not have an effect on the success of anastomoses and patency.