Yaylı çalgılar eğitiminde kullanılan Suzuki Metodunun teknik ve pedagojik açıdan incelenmesi
Technical and pedagogic analysis of the Suzuki Method used in string instruments education
Yazar: DİLARA ÖZMEN
Danışman: DOÇ. DR. İ. EBRU TUNCER BOON
Dokuz Eylül Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı / Müzik Öğretmenliği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Müzik = Music
Dizin: Eğitim yöntemleri = Education methods ; Müzik eğitimi = Music education ; Suzuki, Shinichi = Suzuki, Shinichi ; Yaylı çalgılar = String instruments ; Çalgı eğitimi = Instrumental education ; Çalgılama teknikleri = Instrumentation techniques

Özet:
Bu çalışmayla, Amerika Birleşik Devletleri'nde yankı uyandıran, farklı ülkelerde de yaylı çalgı eğitimcileri tarafından uygulanan Suzuki Metodu'nun, hangi teknik gelişimler, basamaklandırmalar ve pedagojik yaklaşımlar içererek ilerlediğinin ortaya konması ve bu analizler neticesinde elde edilen verilerin Türkiye'deki başlangıç düzeyindeki yaylı çalgı eğitimi uygulamalarına katkı sağlaması amaçlanmıştır. Bu araştırmada içerik analizi yöntemi kullanılmış ve veriler Suzuki Keman, Viyola, Çello ve Kontrbas Okulu Cilt 1, 2 ve 3 örneklem grubu ile sınırlandırılmıştır. Suzuki yaylı çalgılar metotlarında yer alan eserlerin yapısal analizleri ve hedef davranışları tablolar halinde sunulmuştur. Bu tablolar tonalite, tartım, form, parmak dizilimi/pozisyonu, yay kullanımı ve sağ el /kol, sol el/kol, teori ve kulak eğitimi alt başlıklarında incelenmiştir. Devamında metotların içerdiği hedef davranışlar ve teknik basamaklar; keman için belirlenen hedef davranış ve teknik basamaklandırmanın diğer çalgılara yönelik geçerliliği; hedef davranış, teknik çalışma ve pedagojik prensiplerde olabilecek eksiklikler sorgulanarak metodun olumlu ve olumsuz olarak eleştirilebilir özellikleri şeklinde sunulmuştur. Sonuç olarak, metotlarda dört yaylı çalgı için de ortak hedef davranışların; sağ el/kol tekniği, teori ve kulak eğitimi olduğu, buna karşın keman ve viyoladan farklı olarak çello ve kontrbas metotlarında sol el/kol tekniği ile ilgili farklıklar olduğu saptanmıştır.

Abstract:
The Suzuki String Method, which was very popular in the 20th century around the world and used by many string instrument trainers, has been examined in this study. Instruments studied here include violin, viola, cello and double bass at all levels. This study reveals technical developments and pedagogical approaches for which the Suzuki method has progressed for each instrument, and the data obtained here is intended to provide guidance to educators who teach string instruments in Turkey. In this research, content analysis method was used and data was limited to Suzuki violin, viola, cello and double bass school in Volume-1,2,3 sample groups. Structural analysis and target behaviors of the pieces in Suzuki string instruments are presented in Tables. These tables are examined in tonality, time signature, form, fingering/finger position, use of bow in addition right hand/arm, left hand/arm, theory and ear training. Then, the target behaviors and technical steps included in the methods; the validity of the target behavior and technical cascading for violin towards the other instruments; target behavior, technical study and deficiencies in pedagogical principles were questioned and presented as positive and negative criticisms of the method. In conclusion, the common target behaviors for all four string instruments in the methods are right hand/arm technique, theory, and ear training. On the other hand, unlike violin and viola, there are differences in cello and double bass methods concerning left hand/arm technique.