Suç işlemiş psikoz tanılı hastalarda öfke , bağlanma ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkinin remisyonda olan psikoz hastaları ve sağlıklı gönüllüler ile karşılaştırılması
Comparison of the relationship between anger, attachment, and childhood traumas in psychosis diagnosed individuals with criminal behavior to remitted psychosis patients and healthy volunteers
Yazar: SIRRI ONUR ÖZPINAR
Danışman: DOÇ. DR. RABİA NAZİK EKİNCİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı yüksek güvenlikli adli psikiyatri hastanesinde işlediği suç nedeniyle takip ve tedavisi yapılmakta olan psikoz tanılı hastalarda; öfke, bağlanma stilleri ve çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkinin remisyonda olan psikoz hastaları ve sağlıklı gönüllüler ile karşılaştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntem: Tek merkezli, hastane ve toplum tabanlı, tanımlayıcı kesitsel tasarıma sahip bu çalışma, Ankara Şehir Hastanesi Yüksek Güvenlikli Adli Psikiyatri Hastanesi'nde (YGAP) 01/05/2023 ile 15/10/2023 tarihleri arasında takip edilen suç işlemiş 50 psikoz tanılı hasta, Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği (PANSS) ölçeğine göre en az 6 aydır remisyonda olan 50 psikoz tanılı hasta ve 50 sağlıklı gönüllü ile yürütülmüştür. Gruplar arasında bireylerin sosyodemografik özellikleri, İlişki Ölçekleri Anketi (İÖA), Sürekli Öfke ve Öfke Tarz Ölçeği (SÖ-SÖT-Ö), Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği (ÇÇTÖ) puanları karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 50 sağlıklı kontrol, 50 psikoz hastası kontrol ve 50 YGAP hastasının cinsiyet dağılımı benzer iken, sağlıklı kontrol grubu, psikoz kontrol grubu YGAP grubundan daha genç bireylerden oluşmaktadır. Boşanma oranları en fazla, ekonomik düzeyi en kötü YGAP grubu iken, bu grupta çalışanların çoğu mavi yakalıdır. YGAP grubunda, sigara ve madde kullanımı ve geçmiş psikiyatri servisi yatışı daha fazladır. Psikoz hastalarında en çok kullanılan antipsikotikler; paliperidon (%24), olanzapin (%18), aripiprazol (%15,0) ve ketiapin (%14,0) olarak belirlenmiştir. YGAP hastalarının medyan geçmiş suç sayısı 2,0 iken, %20'sinin devam etmekte olan davası bulunmaktadır. YGAP hastalarının geçmişte işledikleri suçlar arasında en sık yaralama (%44,0), tehdit/hakaret (%40,0) ve hırsızlık (%16,0) yer almaktadır. YGAP grubunda diğer çalışma gruplarına göre, tüm aile içinde, babada ve kardeşlerde geçmiş suç öyküsü ve geçmiş cezaevi öyküsü ve ayrıca ailede yaralama suçu daha fazla sıklıkta görülmektedir. Hem geçmişte intihar öyküsü hem de psikolojik ve/veya fiziksel şiddet öyküsü sıklığı en fazla YGAP grubunda, en az ise sağlıklı kontrol grubundadır. İÖA'ne göre; sağlıklı kontrol grubunda en fazla sıklıkta güvenli bağlanma tipi (%62,0) gözlenirken, psikoz kontrol grubunda kayıtsız bağlanma tipi (%38,0), YGAP grubunda ise korkulu bağlanma tipi (%38,0) en fazla görülen bağlanma türüdür. SÖ-SÖT-Ö'ne göre; sürekli öfke durumu, YGAP grubu ve psikoz kontrol grubunda sağlıklı kontrol grubuna göre daha şiddetlidir (sırasıyla SÖ puanı: 25,0, 23,0 ve 18,0, p<0,001). Bununla beraber, sağlıklı kontrol grubu öfke kontrolünde psikoz kontrol ve YGAP grubuna göre daha başarılıdır. Ayrıca, psikoz kontrol grubu ve YGAP grubu sağlıklı kontrol grubuna göre, öfkelerini daha fazla şekilde içe ve dışa yöneltmektedir. ÇÇTÖ'ne göre; psikoz kontrol grubu ve YGAP grubu sağlıklı kontrol grubuna göre, duygusal istismar, duygusal ihmal, fiziksel istismar ve fiziksel ihmal açısından daha kötü bir durumda iken, cinsel istismar gruplar arasında benzerdir. Bununla birlikte, minimizasyon alt ölçeğine göre sağlık kontrol grubunun psikoz kontrol grubuna ve YGAP grubuna göre, çocukluk çağı travmalarını inkar oranı daha fazladır.
Sonuç: Suç ve şiddet davranışı riskinin daha yüksek olduğu psikiyatrik hastalıkların alt gruplarının belirlenmesi, bu hastalarda şiddet davranışı riskini artıran faktörlerin saptanması ve bu faktörlere yönelik müdahaleler geliştirilmesi, hem hastaların ve hasta yakınlarının hem de toplumun sağlık ve güvenliğini iyileştirebilecektir.

Abstract:
Aim: The aim of this study is to compare the relationship between anger, attachment styles, and childhood traumas in individuals diagnosed with psychosis who are undergoing monitoring and treatment for a crime committed in a high-security forensic psychiatry hospital with remitted psychotic patients and healthy volunteers.
Materials and Methods: This single-center, hospital- and community-based, descriptive cross-sectional study was conducted at Ankara City Hospital High-Security Forensic Psychiatry Hospital (HSFPH) between 01/05/2023 and 15/10/2023. The study included 50 individuals diagnosed with psychosis who had committed a crime and were monitored during this period, 50 individuals diagnosed with psychosis who had been in remission for at least 6 months according to the Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS), and 50 healthy volunteers. The sociodemographic characteristics, and the Relationship Scales Questionnaire (RSQ), the State-Trait Anger Expression Inventory (STAXI), and the Childhood Trauma Questionnaire (CTQ) scores were compared between the groups.
Results: While the gender distribution was similar among the 50 healthy controls, 50 psychosis patient controls, and 50 HSFPH patients included in the study, the healthy control group consisted of younger individuals compared to the psychosis control group and the HSFPH group. The HSFPH group had the highest divorce rate and the lowest economic level, with most individuals in this group being blue-collar workers. In the HSFPH group, the prevalence of smoking, substance use, and past psychiatric hospitalizations was higher. The most commonly used antipsychotics in psychosis patients were determined to be paliperidone (24%), olanzapine (18%), aripiprazole (15.0%), and quetiapine (14.0%). The median number of past crimes committed by HSFPH patients was 2.0, and 20% of them had ongoing legal cases. Among the past crimes committed by HSFPH patients, assault (44.0%), threats/insults (40.0%), and theft (16.0%) were the most common. Compared to other study groups, in the HSFPH group, a history of past crimes and incarceration was more frequently observed in the entire family, father, and siblings, and incidents of assault within the family were also more frequent. Both a history of suicide attempts and the frequency of psychological and/or physical violence were highest in the HSFPH group and lowest in the healthy control group. Respect to the RSQ evaluation, the secure attachment type was most frequently observed in the healthy control group (62.0%), while the dismissive attachment type was most common in the psychotic control group (38.0%), and the fearful attachment type (38.0%) was most common in the HSFPH group. According to the STAXI, the state anger state was more severe in the HSFPH group and the psychotic control group compared to the healthy control group (respectively, STAXI score: 25.0, 23.0, and 18.0, p<0.001). However, the healthy control group was more successful in anger control compared to the psychotic control and HSFPH groups. Additionally, both the psychotic control and HSFPH groups directed their anger more inwardly and outwardly compared to the healthy control group. In line with the CTQ scoring, the psychotic control and HSFPH groups were in a worse condition than the healthy control group in terms of emotional abuse, emotional neglect, physical abuse, and physical neglect, while the groups were similar in terms of sexual abuse. However, according to the minimization subscale, the healthy control group denied childhood traumas more than the psychotic control and HSFPH groups.
Conclusion: The identification of subgroups with a higher risk of criminal and violent behavior among psychiatric disorders, the determination of the factors that increase the risk of violent behavior in these patients, and the development of interventions aiming these factors could enhance the health and safety of both patients and their families, as well as the community.