Pediatrik yaş grubu uzun kemik deformitelerinin düzeltme prosedürlerinde hareket sensörü kullanımı
Use of motion sensors in correction procedures of long bone deformities in the pediatric age group
Yazar: ABDULLAH NAVRUZ
Danışman: DOÇ. DR. MUHAMMED ÇAĞATAY ENGİN
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, pediatrik deformitelerin cerrahi tedavisinde optimum sonuçlar alınabilmesi için, intraoperatif açı ölçümlerindeki hassasiyetin artırılması, bilgisayar destekli sensörler yardımıyla kompleks açısal düzeltmelerin yapılabilmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metot: Prospektif, randomize, kontrollü ve tek kör olarak planlanan çalışmamızda, intraoperatif açı ölçümü için bilgisayar destekli sensörler kullanılarak cihaz tasarımı yapılmıştır. Uzun kemiklerde, transvers plan deformitelerinden rotasyonel deformiteleri ve sagital plan deformitelerinden diz ekleminde ekstansiyon kısıtlılığı olan hastalar belirlenmiştir. Hastalar geleneksel ve sensörlü yöntemlerle (tasarlanan cihazla) opere edilmiştir. Preoperatif deformiteler fizik muayene yöntemleri ve direkt grafilerle ölçülerek hedeflenen düzeltme açıları (HDA) belirlenmiştir. İntraoperatif, geleneksel yöntemde gonyometre, sensörlü yöntemde tasarlanan cihaz kullanılarak açı ölçümleri yapılmıştır. Postoperatif açısal düzeltme miktarları (DM) belirlenmiştir.
Bulgular: Rotasyonel deformiteleri düzeltilen hastalarda, geleneksel yöntem ve sensörlü yöntem arasında preoperatif HDA- postoperatif DM (geleneksel yöntemde 4.47 ± 1.8), (sensörlü yöntemde 1.57 ±1.2) kıyaslandığında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (P < 0.0001).
Sonuç: Özellikle femur kaynaklı rotasyonel deformitesi bulunan hastalarda, cerrahi süreyi kısaltması ve geleneksel yöntemlere göre açı ölçümünde daha doğru sonuçlar alınması açısından sensörlü yöntemin kullanımının yaygınlaştırılması önerilir.
Anahtar Kelimeler: rotasyonel deformiteler, ekstansiyon osteotomisi, intraoperatif açı ölçümü, pediatrik ortopedi

Abstract:
Objective: In this study, we aimed to increase the precision of intraoperative angle measurements and to perform complex angular corrections with the help of computer-aided sensors in order to obtain optimum results in the surgical treatment of pediatric deformities.
Materials and Methods: In our prospective, randomized, controlled and single-blinded study, the device was designed using computer-assisted sensors for intraoperative angle measurement. Patients with rotational deformities from transverse plane deformities and knee extension limitation from sagittal plane deformities in long bones were identified. Patients were operated by conventional and sensorized methods (using the designed device). Preoperative deformities were measured by physical examination methods and direct radiographs and targeted correction angles (TCA) were determined. During the operation, angle measurements were made using a goniometer in the traditional method and the designed device in the sensorized method. Postoperative angular correction amounts (ACA) were determined.
Results: In patients whose rotational deformities were corrected, a statistically significant difference was found between preoperative TCA and postoperative CA (4.47 ± 1.8 in the traditional method) and 1.57 ± 1.2 in the sensor method (P < 0.0001).
Conclusion: Especially in patients with rotational deformity originating from the femur, it is recommended to expand the use of the sensor method in terms of shortening the surgical time and obtaining more accurate results in angle measurement compared to traditional methods.
Keywords: rotational deformities, extension osteotomy, intraoperative angle measurement, pediatric orthopedics