Velayete hâkim olan ilkelerin ortak velayete uyarlanması /
Yazar: NAZLI HİLAL COŞKUN
Danışman: PROF. DR. İPEK SAĞLAM
Marmara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı / Özel Hukuk Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Boşanma = Divorce ; Evli çiftler = Married couples ; Ortak velayet = Joint custody ; Türk Medeni Kanunu = Turkish Civil Code ; Türk medeni hukuku = Turkish civil law ; Velayet = Custody

Özet:
Zamanla meydana gelen ekonomik ve sosyal beklentilerdeki değişiklikler toplumun velayet 
terimine bakış açısını değiştirmiştir. Evlilik birliği içerisinde velayeti birlikte kullanan ana ve 
babanın, boşanma sonrasında da velayeti birlikte kullanma taleplerinin artmasıyla ortak velayet 
kavramı gündeme gelmeye başlamıştır.
Birçok ülke tarafından birlikte velayet boşanma sonrası kural olarak kabul edilmiştir. Türk 
Hukuku'nda açık bir düzenlemesi bulunmayan ortak velayet doktrinde, yürürlükte olan bazı 
uluslararası sözleşmeler ve Türk Medeni Kanunu m. 182/II, 336/II ve 336/III hükümleri 
çerçevesinde uzun yıllardır tartışılmaktadır. Türk Medeni Kanunu evli çiftler dışındaki 
ebeveynlere ortak velayet düzenlemesi sağlamadığı için eleştirilmektedir. Yakın zamana kadar, 
ortak velayet uygulamasının kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle, yerel mahkemelerden 
ortak velayet kararı alınamadı. AİHS Ek 7 No'lu Protokol'ün yürürlüğe girmesiyle Yargıtay 2. 
Hukuk Dairesi 20.02.2017 tarihli 2016/15771 E., 2017/1737 K. sayılı kararıyla birlikte velayet 
konusunda görüşünü değiştirerek birlikte velayetin kamu düzenine açıkça aykırı olmadığına 
karar vermiştir. Verilen karardan sonra pek çok ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi de 
kararlarında ortak velayeti mümkün görmüştür. Ancak hala birlikte velayetin hangi hallerde 
kabul edilebileceğine dair yeknesak bir uygulama yoktur. Hem yargının kabul etmesi hem de 
çocuğun üstün yararına uygun olması nedeniyle kanunumuzda birlikte velayet düzenlemesi 
yapılmalıdır. Yargı kararlarında tekdüzeliğin sağlanabilmesi için ivedilikle ortak velayet 
hakkında açık ve ayrıntılı bir düzenleme yapılması gerekmektedir.

Abstract:
The changes in economic and social expectations that have occurred over time have changed 
society's perspective on the concept of custody. The concept of joint legal custody has begun 
to exist with the increase in the demands of divorced parents who have shared custody jointly 
throughout the marital union to arrange joint custody after divorce. Joint custody has been 
adopted as post-divorce rule by many countries. In the joint custody doctrine, which does not 
have a clear regulation in Turkish Law, some international agreements and Turkish Civil Code 
art. It has been discussed for many years within the framework of the provisions of 182/II, 
336/II and 336/III. The Turkish Civil Code has been criticized for not providing a joint custody 
arrangement to parents other than married couples. Until recently, a joint custody orders could 
not be taken from the local courts on the grounds that the common custody practice was against 
public order.Following the entry into force of Protocol No. 7 to the European Convention on 
Human Rights, the 2nd Law Department Court of Cassation changed its view regards joint 
custody and has decided that joint custody is not clearly against to public order in 2016/15771E. 
2017/1737K. numbered. After the decision, many court of first instance and Regional Courts 
of Justice have considered joint custody possible in their decisions. However, there is still no 
uniform application regarding the circumstances in which joint custody can be accepted. Joint 
custody regulation should be made in our law because it is accepted by the judiciary and the 
best interests of the child. In order to ensure uniformity in judicial decisions, a clear and detailed 
regulation on joint custody should be made urgently.