Kamulaştırmasız elatma
Confiscation without expropriation
Yazar: MÜNEVVER KÜBRA BAKIRCI
Danışman: PROF. DR. MEHMET ERDEM
Galatasaray Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Hukuk = Law
Dizin: El koyma = Confiscation ; Kamulaştırmasız el koyma = Confiscating without nationaleisation ; Mülkiyet hakkı = Property right ; İmar planları = Zoning plans

Özet:
Çalışmamız, Türk Hukuku'nda kamulaştırmasız elatma şeklinde isimlendirilen
olguyu ve bu olgunun hüküm ve sonuçlarını konu almaktadır. Mülkiyet hakkına,
Anayasa ve kanunlarda öngörülen sınırlandırma koşullarına riayet edilmeksizin veya
bu koşullar gereği gibi işletilmeksizin, anayasal güvencelere aykırı şekilde müdahale
edilmesi hukuka aykırıdır. Kamulaştırmasız elatma da idare tarafından gerçekleştirilen
bu tür bir hukuka aykırı müdahaledir. Bu hukuka aykırı müdahale, maliki, mülkiyet
hakkından yoksun bırakacak içerikte elatma içermektedir.
Kamulaştırmasız elatmayı konu alan tezimizin başlangıç aşamasında iki temel
soru belirledik. Bu iki temel soruya dair verilebilecek cevapları, iki bölüm içerisinde
değerlendirdik. Birinci Bölümde, tez konumuzu oluşturan kamulaştırmasız elatmanın
tanımının, hukuki nitelik ve unsurlarının ne olduğu sorusuna ışık tutmaya çalıştık.
İkinci Bölümde ise kamulaştırmasız elatmanın hüküm ve sonuçlarını, öncelikle
yürürlükteki kanuni düzenlemeler ve yargısal içtihatlar üzerinden ortaya koyduk.
Ardından bu olgunun hukuki sonuçlarının özel hukuk bakış açısı ile nasıl ele
alınabileceğini Medeni Kanun ve Borçlar Kanunu'nun kavram ve kurumlarını dikkate
alarak cevaplandırdık. Bu aşamada bir model önerisi sunmak suretiyle,
kamulaştırmasız elatma sorunsalının nasıl çözülebileceği ile ilgili olarak soruya,
mülkiyet hakkını gözetecek bir çözüm önerisi ile akademik katkı sunmak istedik.
Tezimiz, Türk Hukuku'nda kamulaştırmasız elatmanın tanım, hukuki nitelik,
unsurlar, hüküm ve sonuçları ile ilgili olarak mevcut karmaşaya son vermek
maksadıyla konuya, sade ve tutarlı bir bakış açısı ile yaklaşmaktadır. Kavramın
tanımlanması, hukuki nitelendirme ve unsurlarına dair analiz, Türk Hukuku
uygulamasında kabul edilen fiili elatma ve hukuki elatma modellerinin her ikisini de
kapsayacak şekilde bütüncül bir bakış açısıyla yapılmıştır. Bütüncül bakış açısı ile
uyumlu bir şekilde olgunun, yargı kararları uyarınca şekillenen hüküm ve sonuçları ile
bir bütün olarak olgunun özel hukuk nezdinde hangi hukuki kavram ve müesseseler
üzerinden ele alınabileceği ve bu müesseseler üzerinden olası hüküm ve sonuçları da
ilginize sunulmak istenmiştir. Sunduğumuz model önerisi ile de idarenin, maliki,
taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkından mahrum bırakacak şekildeki bu ağır hukuka
aykırılık içeren eyleminin önlenebilmesine, gerçekleşmesi halinde ise etkin ve tam bir
koruma sağlanabilmesine katkı sunulması amaçlanmıştır. Kamulaştırmasız elatma
şeklindeki hukuka aykırı olguyu daha yakından ve bütüncül bir bakış açısıyla tanımak
ve tanıtmak suretiyle, hukuk devleti ilkesinin hayata geçmesinde bir nebze de olsa
katkımızın olması maksadıyla konu hakkında yazım serüvenine girişilmiştir. Umut
edilir ki, bu çalışmamız, literatürümüze önemli bir katkı sunacaktır.
Çalışmamız, mahiyeti gereği disiplinlerarası bir çalışma özelliğine sahiptir.
Çalışmamızın temelinde mülkiyet hakkı bulunmaktadır. Mülkiyet ve mülkiyet hakkı
kavramları ile temel hak olan mülkiyet hakkına yönelik sınırlandırmalar kapsamında
Anayasa Hukuku'nun ve bu çerçevede uluslararası insan hakları belgelerinin temel
ilkelerinden faydalanılmıştır. Kamulaştırmasız elatma, idare kişileri tarafından gerçekleştirilen bir eylemdir. Bu sebeple de idare kişilerinin yetki ve görevlerinin
kapsam ve içeriklerinin belirlenmesi ile yetkilerini kullanma, görevlerini yerine
getirme usulleri ile ilgili olarak İdare Hukuku'nun kuralları temel alınmıştır. Diğer
yandan ise kamulaştırmasız elatma olgusu, idarelerin, İdare Hukuku uyarınca sahip
oldukları kamu gücü yetkisinin dışına çıkarak özel hukuka tabi olan mülkiyet hakkına
yönelik hukuka aykırı müdahalesidir. Bu çerçevede fiili elatma ile hukuki elatmanın
hüküm ve sonuçları açısından Medeni Hukuk ve Borçlar Hukuku ilke ve müesseseleri
değerlendirilmiştir.
Tez içerisinde, 1956 tarihli Yargıtay içtihadı birleştirme kararlarından günümüze
uzanan süreçte Yargıtay, Danıştay, Uyuşmazlık Mahkemesi'nin kararları, Anayasa
Mahkemesi'nin iptal ve bireysel başvuru kararları ile Avrupa İnsan Hakları
Mahkemesi'nin kararlarından yararlanılmış, gerekli görülen yerlerde ilgili karar
doğrudan alıntılanmıştır. Konu ile ilgili pek çok kanuni düzenleme ile genel
düzenleyici işlemlere yer verilmiştir. Konunun mevzuattaki yansımaları, tarihsel
süreçteki değişiklikler de aktarılmak suretiyle mevzuata dair değerlendirilmeler
gözetilerek paylaşılmıştır. Disiplinlerarası bir çalışma olması hasebiyle farklı hukuk
disiplinlerinden konu ile ilgili literatür taraması yapılmış, kimi zaman doğrudan
alıntılama kimi zaman da dolaylı alıntılama yöntemi ile kanaatler aktarılmıştır. Gerek
mevzuat gerekse de literatür taraması, konunun mahiyeti gereği, ulusal bir hukuki
sorun olması hasebiyle Türk Hukuku ile sınırlandırılmıştır. Tez kapsamında ele alınan
hususlar ile ilgili olarak "olan hukuk (de lege lata)" açısından değerlendirme yapıldığı
gibi "olması gereken hukuk (de lege ferenda)" açısından da değerlendirmelerde
bulunulmuştur.
Tez konumuz olan olgu için "kamulaştırmasız elatma" kavramı tercih edilmiştir.
Bu suretle tez çalışmamızın temel konusu olan olguya ilişkin zihinlerde doğru bir
tasarımın canlanması istenmektedir. Kavram, Türk Hukuku'nda, bireysel somut hak
ihlali iddiaları hakkında verilen yargı kararları üzerinden gelişim ve dönüşüm
geçirmiştir. Mevzuat ise yargı kararları ile yaşanan değişim, dönüşüm veya gelişimi
takip etme, engelleme veya sınırları belirleme fonksiyonlarını üstlenmiştir.
Kamulaştırmasız elatma kavramının tarihsel gelişiminde fiili elatma ve hukuki elatma
ayrımının yapıldığı görülmektedir. Bu iki elatma modeli arasındaki bağlantı, her iki
müdahale aracının da hak sahibini mülkiyet hakkından yoksun bırakmasıdır. Bu
çerçevede kavram, her iki elatma modelini de kapsayacak şekilde tanımlanmış,
nitelendirilmiş ve tarif edilmiştir.
AİHM'in kavramı, kural olarak, Türk Hukuku'ndaki kavramsallaştırma,
tanımlama, nitelendirme, idari yargı ya da adli yargı nezdinde, hangi hükümlere
dayanarak çözümleneceğine dair değerlendirmelerden bağımsız bir şekilde ele alındığı
gözlemlenmiştir. Mülkiyet hakkı ile ilgili olarak geliştirilen otonom inceleme modeli
takip edilmek suretiyle olayda hak ihlali olup olmadığı değerlendirilmektedir. Otonom
inceleme modeli uyarınca, mülkiyet hakkına yönelik bir müdahale, "kanunilik",
"meşru amaç" ve "adil denge" kriterleri üzerinden hukukilik denetimine tabidir.
AİHM'in, kamulaştırmasız elatma kapsamında ele alınabilecek pek çok uyuşmazlıkta,
adil denge kriterine yoğunlaştığı ve bu kritere aykırılık sebebiyle ihlal kararı verdiği
görülmektedir.
AYM'nin ise kamulaştırmasız elatma kavramını kullandığı ve kavramı, fiili
elatma ile hukuki elatmayı kapsayacak şekilde "fiilen veya hukuken bedelsiz olarak el
koyma işlemi" olarak tanımladığı görülmektedir. AYM, kamulaştırmasız elatma olgusunu hukuka aykırı bir durum olarak nitelendirmekte ve bu halin Türk Hukuku
açısından sistematik bir sorun olduğu vurgusunu yapmaktadır. AİHM'nin
değerlendirme modeline uygun şekilde, uyuşmazlığın hangi kural kapsamında ele
alınacağına ilişkin tespitten sonra, hak ihlali olup olmadığını "kanunilik", "meşru
amaç", "orantılılık" şeklindeki üç temel ilke üzerinden değerlendirmektedir Anayasa
Mahkemesi, fiili elatmaya konu olabilecek uyuşmazlıkları, kanunilik ilkesine aykırılık
sebebiyle, hukuki elatmaya konu olabilecek uyuşmazlıkları ise ölçülülük ilkesi
üzerinden değerlendirerek hak ihlali olup olmadığına hükmetmektedir.
Kamulaştırmasız elatma olgusunun hüküm ve sonuçları, bütün yönleri ile ele
alınmış ve değerlendirilmiştir. Öncelikle 221 sayılı Amme Hükmi Şahısları veya
Müesseseleri Tarafından Fiilen Amme Hizmetlerine Tahsis Edilmiş Gayrimenkuller
Hakkında Kanun ile Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesindeki istisnai
düzenlemeler ele alınmıştır. Bu düzenlemeler ile kanunkoyucunun, geçmişe dönük
olarak belli bir zaman aralığındaki kamulaştırmasız elatma niteliğindeki hukuka aykırı
uygulamaları meşru kılacak çözümler geliştirmeye çalıştığı gözlemlenmiştir. Bu özel
kanuni düzenlemeler dışındaki kamulaştırmasız elatma vakaları, yargı makamları
tarafından geliştirilen modellemeler üzerinden çözümlenmektedir. Bu çerçevede fiili
elatma halinde, mülkiyet hakkına yönelik haksız bir elatmanın olduğu ve adli yargı
nezdinde elatmanın önlenmesi davası veya bedel davasının açılabileceği kabul
edilmektedir. Haksız fiil sorumluluğuna dayalı tazminat davası ve ecrimisil
davalarının da bu ana taleplere ek olarak açılabileceği belirtilmektedir. Türk yargı
makamlarının bu yaklaşım tarzı, genel itibariyle Türk Doktrini tarafından da kabul
görmektedir. Hukuki elatma haline konu uyuşmazlıklar ise genel itibariyle, idari işlem
ya da eylemden kaynaklı zarar verici hal olarak kabul edilmektedir. Bu çerçevede de
idari yargının görev alanında, iptal davası ve çoğunlukla da tam yargı davasının
konusu yapılmaktadır. Türk yargı makamlarının bu kabulü, Türk Doktrininin
çoğunluğu tarafından kabul görmekte, ancak azınlıkta kalan görüş sahipleri tarafından
eleştiriler dile getirilmektedir.
Fiili elatma idarenin haksız fiili olarak nitelendirilirken, hukuki elatmanın da
idarenin haksız fiili olarak nitelendirilmesi mümkün olabilir mi sorusuna verdiğimiz
olumlu cevap uyarınca kamulaştırmasız elatmanın hüküm ve sonuçlarının, özel hukuk
bakış açısıyla Medeni Kanun ve Borçlar Kanunu'nda düzenlenen hukuki kavram ve
kurumlar üzerinden ele alınması gerekmektedir. Medeni Kanun kapsamındaki istihkak
davası, elatmanın önlenmesi, haksız zilyetliğin iadesi hükümleri, haksız yapı, taşkın
yapı, olağanüstü zamanaşımı yoluyla mülkiyet kazanımı ve zilyetliğin korunmasına
hizmet edici mahiyetteki kuvvet kullanma yetkisi ile zilyetliğin iadesi veya zilyetliğe
yönelik saldırının sona erdirilmesi hukuki enstrümanları üzerinden vardığımız temel
sonuçları, Türk Hukuku'nda yerleşmiş fiili elatma ve hukuki elatma ayrımını dikkate
alarak sizlere sunmak istedik. Borçlar Kanunu kapsamında ise haksız fiil kurumu ile
sebepsiz zenginleşme kurumu açısından fiili elatma ile hukuki elatmanın olası hüküm
ve sonuçlarını değerlendirdik. Medeni Kanun ve Borçlar Kanunu kapsamındaki
hukuki kurumlar üzerinden kamulaştırmasız elatma halinde gündeme gelebilecek talep
haklarının, mahiyet veya işlevleri uyuştuğu ölçüde birbiri ile yarışan talepler olduğu
kabul edilmektedir. Bu suretle, hak sahibinin kendisi açısından en iyi hukuki koruma
ve telafiyi sağlayacak mekanizmayı serbestçe seçmesine hizmet edilmiş olunacaktır.

Abstract:
This Dissertation examines the proceeding called "confiscation without
expropriation" in Turkish Law and its effects and consequences. It is unlawful to
interfere with the ownership right in any way that is adverse to Constitutional
assurances, without observing the restrictive conditions stipulated in the Constitution
and laws or without properly invoking said conditions. Confiscation without
expropriation that is enforced by governmental entities also qualifies as an unlawful
interference of the foregoing nature. Such unlawful interference involves a seizure
process by which the owner is to be dispossessed of their ownership right.
We have set two basic questions in the preface to our dissertation which analyzes
confiscation without expropriation. We assessed possible answers to these basic
questions in two sections. First Section purposes to shed a light on definition, legal
nature and elements of confiscation without expropriation, the topic of the present
Dissertation. Second Section manifests the effects and consequences of this
phenomenon primarily in light of operative statutory provisions and judicial
precedents. Then, we elucidated how should legal consequences of this proceeding be
handled on private law perspective in consideration of Civil Code and Code of
Obligations concepts and practices. In this stage, we wanted to bring in an academic
contribution by introducing a proposed model that takes note of ownership right, for
resolving the problematic of confiscation without expropriation.
Our Dissertation approaches the matter from a simple and consistent standpoint
to eliminate existent perplexity over the definition, legal nature, elements, effects and
consequences of confiscation without expropriation in Turkish Law. Definition of
concept and analysis of its legal description and elements has been made from a
holistic point of view to include both of de facto and statutory seizure patterns accepted
in Turkish law practices. In keeping with this holistic point of view, we also aim to
draw your attention to the private law concepts and practices on which the matter may
be tackled and to the possible effects and consequences of such practices, taken
together with its effects and consequences shaped by judicial decisions. Proposed
model we have presented has a contributory objective to stop such grossly unlawful
proceeding by the administration that would dispossess the owner of their ownership
right to the real property and where such proceeding has been already executed, to
ensure an efficient and full protection against it. As a touch of contribution to bringing
the rule of law principle into being, we have embarked on an adventure of writing on
the subject in an effort to know and introduce the unlawful act of confiscation without
expropriation from a closer and holistic perspective. We hope this work will make a
notable contribution to our literature.
This Dissertation is an interdisciplinary work, as warranted by its nature. It is
centered on ownership right. The basic principles of Constitutional Law and
international human rights documents are utilized to portray the concepts of ownership
and ownership right and restrictions on the ownership right as a fundamental right.
Confiscation without expropriation is a proceeding executed by governmental entities.
Therefore, rules of Administrative Law are predicated on when setting the scope and
content of governmental entities' authorities and duties and the procedures by which
such authorities and duties are exercised and discharged. That said, confiscation
without expropriation is an unlawful interference applied against the ownership right,
that is subject to private law, by governmental authorities outstepping the authority
vested on them pursuant to Administrative Law. In this context, tenets and practices
of Civil Code and Code of Obligations are analyzed in terms of de facto seizure and
statutory seizure.
Dissertation draws on the decisions of the Court of Cassation, Council of State,
Court of Jurisdictional Disputes and annulment and individual application decisions
of the Constitutional Court and the decisions of the European Court of Human Rights
which were handed down from the time dating back to Court of Cassation decision of
1956 on the unification of judicial precedents to present, and relevant decisions has
been directly quoted where considered necessary. A great number of statutory
arrangements and general regulatory acts regarding the subject are included.
Reflections of the matter in the legislation are shared, including the changes in the
historical process and relevant legislative assessment. Because the Dissertation is an
interdisciplinary work, literature search on the subject is performed to encompass
different legal disciplines and opinions are stated by way of direct and indirect
citations, situationally. Both legislative and literature searches are kept limited to
Turkish Law, as the subject matter hereof is essentially a national legal issue. The
matters addressed herein are examined from both "de lege lata" (the law as it exists)
and "de lege ferenda" (what the law should be) angles.
The concept "confiscation without expropriation" is preferred to denote the
subject matter proceeding of this Dissertation. In that way, we aim to construct an
accurate mental picture of such phenomenon. The concept has evolved and
transformed through court rulings which were handed down on individual allegations
of palpable rights violations in Turkish Law. However, the legislation has assumed
functions to pursue, ban or delimit the change, transformation or evolution arising from
court decisions. Historical evolution of the concept has noted a distinction between de
facto confiscation and statutory confiscation. The connection between these two
models is that both interfering vehicles dispossess the right holder of their ownership
right. Accordingly, the concept has been defined and qualified to incorporate both
models.
It is observed that ECHR approaches the concept, as a rule, independently of its
Turkish Law conceptualization, definition, qualifications, and of the considerations on
which it is to be adjudicated at administrative or ordinary courts. The autonomous
examination model developed for ownership right is used to assess whether the case
involves rights violation. Pursuant to autonomous examination model, an interference
against ownership right is subject to legality review in terms of "lawfulness"
"legitimate purpose" and "fair balance" criteria. We see that, in many disputes that
could be treated in the context of confiscation without expropriation, ECHR focused
on fair balance criterion and decided for violation due to contrariety to that criterion.
Conversely, the Constitutional Court uses the notion "confiscation without
expropriation" and defines it as "de facto or statutory uncompensated confiscation proceeding" including both de facto and statutory versions. Constitutional Court
describes confiscation without expropriation as an unlawful situation, marking it a
systematic problem in terms of Turkish Law. In conformity with ECHR's assessment
model, Constitutional Court, after determining the rule by which the dispute is to be
handled, assesses if there is a rights violation based on three fundamental principles of
"lawfulness" "legitimate purpose" and "proportionality". To find if there is a rights
violation, Constitutional Court bases its rulings on the existence of contrariety to
principle of lawfulness in case of de facto confiscation related disputes, and on
principle of proportionality in case of disputes that may be subject to statutory
confiscation.
Effects and consequences of confiscation without expropriation are dealt with
and studied in all respects. First, exceptional arrangements in Law no. 221 on Real
Properties De Facto Allotted to Public Services by Governmental Entities or
Institutions and in interim article 6 of Expropriation Law are covered. By those
arrangements, legislator attempted to develop solutions to retroactively legitimize
unlawful confiscation without expropriation practices that extend across a certain
timespan. Confiscation without expropriation cases other than special legal
arrangements above are being resolved on modellings developed by judicial
authorities. In this regard, it is agreed that, where de facto confiscation takes place,
actio negatoria (action to deny) or appraisal of property action may be filed before the
courts of law because it is a wrongful seizure against ownership right. It is also stated
that, in addition to foregoing primary claims, lawsuit for damages based on tort
liability and lawsuit for damages for unlawful occupation may be filed. This approach
by Turkish judicial authorities is also generally accepted in Turkish doctrine. However,
statutory confiscation-related disputes are generally reckoned as nuisances that are
caused by an administrative act or process. They are thus tried in an annulment action
and full remedy action in administrative jurisdiction. This view of Turkish judicial
authorities is accepted by the majority of Turkish doctrines, albeit the criticism uttered
by holders of minority opinions.
Now that we affirmatively answered the question of whether statutory
confiscation may be characterized as an unlawful act of the administration likewise de
facto confiscation; effects and consequences of such confiscation without
expropriation should be looked into as per Civil Code and Code of Obligations
concepts and practices from a private law perspective. In the context of Civil Code,
we have presented our key conclusions concerning the statutory vehicles that comprise
replevin, actio negatoria (action to deny), restitution of wrongful possession
provisions, wrongful construction, encroached structures, recovery of title via
extraordinary prescription, authority for exerting force to maintain possession, return
of possession, and discontinuance of offenses against possession, in view of the
established distinction between de facto confiscation and statutory confiscation in
Turkish Law. As for Code of Obligations, we have assessed possible effects and
consequences of de facto confiscation and statutory confiscation with regard to tort
and unjust enrichment. To the extent that claims that would possibly arise in the event
of confiscation without expropriation under Civil Code and Code of Obligation
practices concur as to their nature or function, such claims are deemed to be competing
claims. In this way, right owner will be afforded a service to freely choose the
mechanism that would secure the best protection and redress for them.




Notre étude porte sur le phénomène appelé confiscation sans expropriation en
Droit Turc et sur les jugements et conséquences de ce phénomène. Il est illégal de
porter atteinte au droit à la propriété et sans respecter les conditions de limitation
stipulées dans la Constitution et les lois en violation des garanties constitutionnelles
ou sans agir comme l'exigent ces conditions. La confiscation sans expropriation est
également une ingérence illégale de la part d'entités publiques. Cette ingérence illégale
entraîne la confiscation de manière à priver le propriétaire du droit de propriété.
Dans la phase initiale de notre thèse sur la confiscation sans expropriation, nous
avons identifié deux questions fondamentales. Nous avons évalué les réponses à ces
deux questions fondamentales en deux sections. Dans la première section, nous avons
tenté d'expliquer la question de savoir quelles sont les qualifications juridiques et les
éléments de la définition de la confiscation sans expropriation qui constitue notre sujet
de thèse. Dans la deuxième section, nous avons présenté les dispositions et les
conséquences de la confiscation sans expropriation principalement à travers les
réglementations légales et la jurisprudence judiciaire en vigueur. Ensuite, nous avons
répondu en examinant les concepts et les institutions du Code Civil et du Code des
Obligations comment les conséquences juridiques de ce phénomène peuvent être
traitées du point de vue du droit privé. En présentant une proposition type à ce stade,
nous voulions apporter une contribution académique à la question de savoir comment
résoudre le problème de la confiscation sans expropriation avec une proposition de
solution qui prendra en compte le droit à la propriété.
Notre thèse aborde le sujet dans une perspective simple et cohérente afin de
mettre fin à la confusion actuelle concernant la définition, la nature juridique, les
éléments, les dispositions et les conséquences de la confiscation sans expropriation en
Droit Turc. La définition de la notion, la qualification juridique et l'analyse de ses
éléments ont été faites dans une perspective holistique, couvrant à la fois les modèles
de confiscation effective et de confiscation légale acceptés dans la pratique du Droit
Turc. Conformément à la perspective holistique, il vise à présenter les dispositions et
les résultats du phénomène façonnés conformément aux décisions judiciaires et aux
concepts et institutions juridiques par lesquels le phénomène dans son ensemble peut
être traité en droit privé et les dispositions et résultats possibles par le biais de ces
institutions. Avec la proposition type que nous avons présentée, il s'agit de contribuer
à prévenir l'action de l'administration, qui implique une violation de cette loi lourde
d'une manière qui prive le propriétaire du droit de propriété sur le bien immobilier, et
d'assurer une protection effective et complète si elle se produit. En reconnaissant et en
introduisant le phénomène illégal de la confiscation sans expropriation plus
étroitement et d'un point de vue holistique, une aventure d'écriture sur le sujet a été
lancée afin de contribuer à la mise en œuvre du principe de l'état de droit. Nous
espérons que cette étude apportera une contribution importante à notre littérature.
Notre étude a une caractéristique de travail interdisciplinaire en raison de sa
nature. Notre étude est basée sur les droits de propriété. Dans le cadre des notions de
propriété et de droits de propriété et des limitations du droit de propriété, qui est le
droit fondamental, les principes fondamentaux du Droit Constitutionnel et des
instruments internationaux relatifs aux droits de l'homme ont été utilisés dans ce cadre.
La confiscation sans expropriation est un acte accompli par des entités publiques. Pour
cette raison, les règles du Droit Administratif sont fondées sur la détermination de la
portée et du contenu des pouvoirs et devoirs des personnes morales publiques et sur
les procédures d'utilisation de leurs pouvoirs et d'accomplissement de leurs devoirs.
D'autre part, le phénomène de confiscation sans expropriation est l'intervention illégale
de personnes morales publiques contre le droit à la propriété de droit privé en allant
au-delà de l'autorité de puissance publique en vertu du Droit Administratif. Dans ce
contexte, les principes et les institutions du Droit Civil et du Droit des Obligations ont
été évalués en fonction des dispositions et des conséquences de la confiscation
proprement dite et de la confiscation légale.
Dans cette thèse, les décisions de la Cour de Cassation, du Conseil de Cassation,
de la Cour du Contentieux Administratif, les décisions d'annulation et de recours
individuel de la Cour Constitutionnelle et les décisions de la Cour Européenne des
Droits de l'Homme ont été utilisées dans le cadre de la procédure d'aujourd' hui et la
décision pertinente a été directement citée lorsque cela a été jugé nécessaire. Il existe
de nombreuses réglementations légales et procédures réglementaires générales en la
matière. Les réflexions sur le sujet dans la législation ont été partagées en examinant
les évaluations de la législation en transférant les changements dans le processus
historique. Étant donné qu'il s'agit d'une étude interdisciplinaire, une revue de la
littérature a été menée dans différentes disciplines juridiques et les opinions ont parfois
été transmises par citation directe et parfois par méthode de citation indirecte. Tant la
législation que l'analyse documentaire sont limitées au Droit Turc car il s'agit d'un
problème juridique national en raison de la nature du sujet. En ce qui concerne les
questions abordées dans le cadre de la thèse, des évaluations ont été faites en termes
de "la loi qui est (de lege lata)" ainsi que "la loi qui devrait être (de lege ferenda)".
La notion de "confiscation sans expropriation" a été privilégiée pour le
phénomène qui fait l'objet de notre thèse. De cette façon, on souhaite relancer une
conception correcte dans l'esprit du phénomène, qui est le sujet principal de notre étude
de thèse. Le concept a été développé et transformé dans le Droit Turc par des décisions
judiciaires sur des plaintes individuelles concrètes pour atteinte aux droits. D'autre
part, la législation a pour fonction de suivre, de prévenir ou de déterminer les limites
du changement, de la transformation ou du développement que connaissent les
décisions judiciaires. Dans l'évolution historique de la notion de confiscation sans
expropriation, on constate que la distinction entre confiscation de fait et confiscation
légale est faite. Le lien entre ces deux modèles de confiscation est que les deux moyens
d'intervention privent le titulaire du droit de propriété. Dans ce contexte, la notion a
été définie, précisée et décrite de manière à couvrir les deux types de confiscation.
En règle générale, il a été observé que le concept de la CEDH est traité
indépendamment des évaluations en termes de conceptualisation, de définition, de
qualification, de justice administrative ou judiciaire en droit turc, sur la base desquelles
dispositions seront résolues. En suivant le modèle d'examen autonome mis au point en
ce qui concerne le droit de propriété, on évalue s'il y a eu violation du droit en l'espèce.
Conformément au modèle de révision autonome, une intervention sur le droit de propriété est soumise à un contrôle judiciaire sur les critères de "légalité" , "but
légitime" et "juste équilibre". On constate que la CEDH se concentre sur le critère du
juste équilibre dans de nombreux litiges qui peuvent être traités dans le cadre d'une
confiscation sans expropriation et décide de violer ce critère.
On constate que la Cour Constitutionnelle utilise la notion de confiscation sans
expropriation et la définit comme "un processus de confiscation, de facto ou
légalement gratuit", couvrant la confiscation effective et la confiscation légale. La
Cour Constitutionnelle décrit le phénomène de confiscation sans expropriation comme
illégal et souligne que cette situation est un problème systématique au regard du droit
turc. Conformément au modèle d'évaluation de la CEDH, après avoir déterminé en
vertu de quelle règle le différend sera traité, la question de savoir s'il y a violation des
droits repose sur trois principes fondamentaux: "légalité" , "but légitime",
"proportionnalité". La Cour Constitutionnelle évalue les litiges qui peuvent faire
l'objet d'une annulation effective en raison de la violation du principe de légalité et les
litiges qui peuvent faire l'objet d'une annulation légale sur la base du principe de
modération et détermine s'il y a violation des droits.
Les modalités et les conséquences de la confiscation sans expropriation ont été
examinées et évaluées sous tous leurs aspects. Tout d'abord, les règles exceptionnelles
de l'article 6 provisoire de la Loi sur l'Expropriation sont discutées avec la Loi N° 221
sur les Biens Immobiliers Effectivement Attribués aux Services Publics par des
Personnes ou Institutions Juridiques Publiques. Avec ces règlements, il a été observé
que le législateur s'efforce d'élaborer des solutions qui légitimeront les mises en œuvre
illégales de la confiscation sans expropriation dans un certain délai rétrospectivement.
Les cas de confiscation sans expropriation autres que ces réglementations juridiques
spéciales sont résolus au moyen de modèles élaborés par les autorités judiciaires. Dans
ce contexte, en cas de saisie effective, il est admis qu'il y a confiscation abusive du
droit de propriété et qu'une action en justice peut être intentée pour empêcher la
confiscation devant la justice ou une action en paiement. Il est indiqué que des actions
en dommages-intérêts et des actions en rémunération fondées sur la responsabilité
délictuelle peuvent également être intentées en sus de ces principales réclamations.
Cette approche des autorités judiciaires turques est généralement acceptée par la
Doctrine Turque. Les litiges faisant l'objet d'une confiscation légale sont généralement
reconnus comme des situations préjudiciables découlant de procédures ou d'actions
administratives. Dans ce contexte, dans le domaine des devoirs de la justice
administrative, des actions en annulation et, pour la plupart, des poursuites judiciaires
complètes sont engagées. Cette acceptation des autorités judiciaires turques est
acceptée par la majorité de la Doctrine Turque, mais les critiques sont exprimées par
les détenteurs d'opinion qui restent minoritaires.
Alors que la confiscation de fait est décrite comme l'acte injuste de
l'administration, conformément à notre réponse positive à la question de savoir s'il est
possible de qualifier la confiscation légale d'acte injuste de l'administration, les
conditions et les résultats de la confiscation sans expropriation devraient être traités à
travers les concepts juridiques et les institutions réglementés dans le Code Civil et le
Code des Obligations du point de vue du droit privé. Nous voulions vous présenter les
résultats fondamentaux auxquels nous sommes parvenus en tenant compte de la
distinction entre confiscation effective et confiscation légale établie par la loi turque,
en tenant compte de la forçabilité à recourir à la force pour protéger la possession et
du pouvoir de recouvrer la possession par le biais de la procédure de confiscation dans le cadre du Code Civil, de la prévention de la confiscation, des dispositions relatives à
la restitution de la possession injuste, de la structure injuste, de la structure inondable,
de la prescription extraordinaire et des instruments juridiques de la restitution de la
possession ou de la cessation de l'attaque contre la possession. Dans le cadre du Code
des Obligations, nous avons évalué les conditions et les conséquences possibles de la
confiscation effective et de la confiscation légale en termes d'institution d'action
déloyale et d'institution d'enrichissement injustifié. Il est admis que les droits de
réclamation qui peuvent naître en cas de confiscation sans expropriation par
l'intermédiaire d'institutions juridiques relevant du champ d'application du Code Civil
et du Code des Obligations sont des exigences qui se font concurrence dans la mesure
où leur nature ou leurs fonctions correspondent. De cette manière, le titulaire du droit
sera libre de choisir le mécanisme qui lui assurera la meilleure protection juridique et
la meilleure indemnisation possible.