Soliter böbrekli hastalarda perkütan nefrolitotominin etkinliği ve güvenilirliği
The safety and effectiveness of percutaneous nephrolithotomy in patients with solitary kidney
Yazar: HÜSEYİN BEŞİROĞLU
Danışman: UZMAN ERKAN MERDER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç: Üriner sistem taş hastalığı, üroloji pratiğinde en sık karşılaşılan hastalıklardan biridir ve taşlı hasta popülasyonu giderek artmaktadır. Soliter böbrekli hastalar bu popülasyonda özel bir yere sahiptir. Bu çalışmada kliniğimizde soliter böbrekli hastalara uygulanan perkütan nefrolitotomi operasyonunun güvenilirliği ve etkinliği araştırılmıştır.

Gereç ve yöntem: 2009 Aralık ile 2014 Ekim tarihleri arasında perkütan nefrolitotomi uygulanan soliter böbrekli 33 ve bilateral böbrekli 434 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar yaş, vücut kitle indeksi, taş boyutu, ortalama ameliyat süresi, ortalama akses sayısı, peroperatif transfüzyon gerektiren kanama, ortalama nefrostomi kalış süresi, ortalama hastanede kalış süresi, taşsızlık oranı, postoperatif ateşli hasta oranı, üriner sistem enfeksiyon yüzdesi, nefrostomi traktından uzamış kaçak oranı, kan transfüzyon oranı açısından istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Ayrıca her iki gruptaki hastalar postoperatif 3. aydaki ve preoperatif dönemdeki kreatinin değerleri ve glomerüler filtrasyon oranları açısından değerlendirilmiştir.

Bulgular: Soliter ve bilateral böbrekli hasta gruplarında yaş ve vücut kitle indeksi açısından istatistiksel bir farklılık saptanmadı. Bilateral böbrekli hastaların ortalama taş boyutu soliter böbrekli hastalara göre yüksek saptandı (p<0,05). Her iki grupta taşsızlık oranları yönünden istatistiksel farklılık saptanmamıştır (p>0,05). Peroperatif ve postoperatif kanama, üriner trakttan uzamış kaçak, postoperatif ateş gibi komplikasyonlar yönünden de gruplar arasında bir fark saptanmamıştır. Ortalama ameliyat süresi ve akses sayısı açısından da iki grup arasında istatistiksel olarak  
anlamlı bir farklılık saptanmadı. Ancak soliter böbrekli hastaların nefrostomi kalış süresi ve hastanede kalış süresi daha uzun bulunmuştur (p<0,05). Soliter böbrekli hastalara peroperatif DJ stent konulma oranı da daha yüksek bulunmuştur. Postoperatif 3. aydaki kreatinin değerleri ve glomerüler filtrasyon oranlarında soliter böbrekli hastalarda belirgin bir düzelme saptanmıştır (p<0,05).

Sonuç: Soliter böbrekli hastalarda bilateral böbrekli hastalar ile aynı perkütan nefrolitotomi prosedürü uygulanmış ve araştırılan çeşitli faktörler arasında yapılan istatistiksel çalışmalarda benzer sonuçlar elde edilmiştir. Bu bulgular perkütan nefrolitotomi işleminin soliter böbrekli hastalarda güvenli ve etkili bir yöntem olduğunu düşündürmektedir.

Anahtar kelimeler: böbrek taşı, perkütan nefrolitotomi, soliter böbrek

Abstract:
Aim: Urolithiasis is one of the most common diseases of Urology practice and the population of that is increasing. Patients with solitary kidney has special importance in this population. In this study, the safety and effectiveness of percutaneous nephrolithotomy in  patients with solitary kidney was investigated.

Material-Methods: Thirty-three patients with solitary kidney and 434 patients with bilateral kidney underwent percutaneous nephrolithotomy between 2009 December-2014 September and both groups were evaluated retrospectively. The patients were compared in terms of age, body mass index, stone size, mean operation time, mean access number, peroperative blood transfusion for bleeding, mean nephrostomy removal time, mean hospitalization duration, stone free rate, postoperative febrile patients rate, urinary tract infection rate, prolonged leakage from nephrostomy tract, blood transfusion rate. The patients were also evaluated in terms of creatinine and glomerular filtration rate levels preoperatively and three months after surgery.

Results: There was no statistical difference between two groups in terms of age and body mass index. The stone size of patients with bilateral kidney was higher than those with solitary kidney (p<0.05). There was no statistical difference in terms of stone free rate in patients with solitary and bilateral kidney (p>0.05). No statistical difference was observed between groups in terms of complications like preoprerative and postoperative bleeding, prolonged leakage from nephrostomy tract and postoperative fever. There was also no statistical difference between two groups in terms of mean operation time and access number. However, the length of nephrostomy removal and hospitalization time was found longer in solitary kidney group (p<0.05). The rate of peroperative DJ insertion was also higher in patients with solitary kidney. A significant improvement was detected after three months of surgery creatinine and glomerular filtration rate level in patients with solitary kidney (p<0.05).

Conclusions: The same percutaneous nephrolithotomy procedure was performed to the patients with solitary and bilateral kidney and we observed that multipl factors which was investigated and evaluated statistically were similar in both groups. These results indicate that percutaneous nephrolithotomy is a safe and effective method in patients with solitary kidney.

Keywords: kidney stone, percutaneous nephrolithotomy, solitary kidney