Patolojik tanısı olmayan endobronşial lezyonlarda tam tümör eksizyonu yapılmalı mı?
Should full tumor excision be done for endobronchial lesions without pathological diagnosis?
Yazar: SELEN ZORLUTUNA
Danışman: PROF. DR. AYDIN YILMAZ ; DOÇ. DR. AYPERİ ÖZTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Atatürk Göğüs Has. ve Göğ. Cerr.Eğt. ve Arş. Hast. / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Amaç: Santral hava yollarının obstrüksiyonu (SHYO), önemli bir morbidite ve mortalite nedeni olup çeşitli nedenlerden kaynaklanmaktadır. SHYO' nun gerçek insidansı ve prevalansı bilinmemektedir. Akciğer kanserinde gelişen santral hava yolu obstrüksiyonu yaşam kalitesinde kötüleşmeye neden olur ve kötü prognozla ilişkilidir. Girişimsel bronkoskopik tedaviler SHYO varlığında semptomları hafifletmek ve palyasyon sağlamak için kılavuzlarda önerilmektedir. Çalışmamızda patolojik tanısı olmayan SHYO' nda bronkoskopik tedavilerin tümör rezeksiyon başarı oranlarını ortaya koymayı; bu tedavilerin zamanlamasının (tanı anında ya da hastalık tedavi sürecinde) sağkalıma etkisini göstermeyi amaçladık.
Gereç-Yöntem: Çalışmamız Ocak 2018- Nisan 2021 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Girişimsel Pulmonoloji Kliniği'nde endobronşiyal tedavi uygulanan hastalar ile retrospektif olarak planlandı. İşlem yapılan 550 hastanın 260'ı dışlama kriterlerine göre çalışma dışı bırakıldı; 290 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaş, cinsiyet, komorbid hastalıkları, ASA skoru, kullandıkları antikoagülan/antiagregan ilaçlar, işlem zamanı, işlem başarısı, kullanılan yöntem, girişimsel işlem amacı, toraks BT bulguları, trakeobronşial darlık oranı, endobronşial lezyonun yeri, malign ise evresi, son patolojik tanısı ve komplikasyonları kaydedildi. Ayrıca tam tümör rezeksiyonu yapılmış malign havayolu obstrüksionu (MHO) olan hastaların 1- 6-12-18 ve 24 aylık sağkalımları kaydedildi. Uygun istatiksel yöntemler kullanılarak veriler analiz edildi.
Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 290 hastanın %88.28 (n=256)'i erkekti. Hastaların yaş ortalaması 61,82±11,13 olarak saptandı. SHYO' larının %91.7 (n=266)' si MHO nedenli idi. MHO olan hastaların %88,46 (n=184)' sına, benign hava yolu obstrüksiyonu (BHO) olan hastaların tamamına (n=24)  tanı-eş zamanlı tedavi amacıyla endobronşial tedavi yapıldı. Tanı anında işlem yapılan MHO hastalarının %85,86 (n=158)' sına, BHO olan hastaların %86,59 (n=23)' una tam tümör rezeksiyonu yapılmıştı. BHO olan hastaların tamamı (n=24) hayattaydı. MHO nedeniyle tanı anında tam tümör rezeksiyonu yapılmış hastaların ortalama sağ kalım süresi 10 ay, yapılamamış hastaların sağ kalım süresinin 8,5 ay olduğu saptandı (p>0.05). Tedavi- takip sürecinde tam tümör rezeksiyonu yapılan ve yapılmayan hastaların ortalama sağ kalım süresinin eşit olduğu (8,5 ay) dolayısıyla tam tümör rezeksiyonunun sağ kalım üzerine etkisi olmadığı saptandı. Patolojik tanısı olmayan tam tümör rezeksiyonu yapılmış evre 3 hastaların ortalama sağ kalımı 12,5 ay iken tedavi-takip sürecinde tam tümör rezeksiyonu yapılan evre 3 hastaların ortalama sağ kalım süresi ise 10 aydı (p>0,05). Tanı anında işlem yapılmış evre 4 hastaların ortalama sağ kalım süresi 7,4 ay; tedavi- takip sürecinde tam tümör rezeksiyonu yapılan evre 4 hastaların ortalama sağ kalım süresi 7 ay saptandı. Bu iki grup arasında da girişimsel işlem zamanı açısından istatistiksel anlamlı fark saptanmadı  (p>0,05).
Sonuç: SHYO' da mekanik tümör rezeksiyonu en sık ileri evre akciğer kanseri olan hastalara uygulanmaktadır. Tanı anında yapılan tam tümör rezeksiyonu bu hastalarda kısmen sağ kalım süresine katkı sağlamaktadır. BHO olan hastalarda ise endobronşial tedavilerin başarısı oldukça yüksektir. Endobronşiyal tedavi seçenekleri, hava yolunu güvenli ve etkin hale getirerek hastanın hayat kalitesini ve semptomlarını iyileştiren etkili ve güvenli tedavilerdir.

Abstract:
Aim: Obstruction of the central airways (CAO) is an important cause of morbidity and mortality and is due to various reasons. The true incidence and prevalence of CAO are unknown. Central airway obstruction in lung cancer causes deterioration in quality of life and is associated with poor prognosis. Interventional bronchoscopic treatments are recommended in guidelines to alleviate symptoms and provide palliation in the presence of CAO. In our study, we aimed to reveal the tumor resection success rates of bronchoscopic treatments in CAO without a pathological diagnosis; We aimed to show the effect of the timing of these treatments (at the time of diagnosis or during the treatment process) on survival.
Materials and Methods: Our study was retrospectively planned with patients who underwent endobronchial treatment at the Health Sciences University Atatürk Chest Diseases and Thoracic Surgery Health Practice and Research Center Interventional Pulmonology Clinic between January 2018 and April 2021. Of the 550 treated patients, 260 were excluded according to the exclusion criteria; 290 patients were included in the study. Patients' age, gender, comorbid diseases, ASA score, anticoagulant/antiaggregant drugs used, procedure time, procedure success, method used, purpose of interventional procedure, thoracic CT findings, tracheobronchial stenosis rate, endobronchial lesion location, if malignant stage, final pathological diagnosis and complications were recorded. In addition, 1- 6-12-18 and 24-month survivals of patients with malignant airway obstruction (MAO) who underwent complete tumor resection were recorded. Data were analyzed using appropriate statistical methods.
Results: Of the 290 patients included in our study, 88.28% (n=256) were male. The mean age of the patients was 61.82±11.13 years. 91.7% (n=266) of CAO' s were due to MAO. Endobronchial treatment was performed for 88.46% (n=184) of patients with MAO and all (n=24) patients with benign airway obstruction (BAO) for diagnosis and simultaneous treatment. Complete tumor resection was performed in 85.86% (n=158) of the MAO patients and 86.59% (n=23) of the patients with BAO who were treated at the time of diagnosis. All of the patients with BAO (n=24) were alive. The mean survival time of patients who underwent complete tumor resection due to MAO at the time of diagnosis was 10 months, and the survival time of patients who could not be performed was 8.5 months (p>0.05). During the treatment-follow-up period, it was determined that the mean survival time of the patients who had and could not have undergone complete tumor resection was equal (8.5 months), therefore, complete tumor resection had no effect on survival. While the mean survival of stage 3 patients who underwent complete tumor resection without a pathological diagnosis was 12.5 months, the mean survival time of stage 3 patients who underwent complete tumor resection during the treatment-follow-up period was 10 months (p>0.05). The mean survival time of stage 4 patients who were treated at the time of diagnosis was 7.4 months; The mean survival time of stage 4 patients who underwent complete tumor resection during the treatment-follow-up period was 7 months. There was no statistically significant difference between these two groups in terms of interventional procedure time (p>0.05).
Conclusion: Mechanical tumor resection in CAO is most commonly performed in patients with advanced lung cancer. Complete tumor resection at the time of diagnosis partially contributes to survival in these patients. In patients with BAO, the success of endobronchial treatments is quite high. Endobronchial treatment options are effective and safe treatments that improve the patient's quality of life and symptoms by making the airway safe and effective.