Meme kanseri hastalarında peroksizom proliferatör aktive reseptör gama gen varyasyonlarının etkilerinin incelenmesi
An investigation on the effects of peroxisome proliferator-activated receptor gamma gene variations in breast cancer patients
Yazar: ESRA ÜNAL
Danışman: PROF. DR. HÜLYA YILMAZ AYDOĞAN
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Moleküler Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Moleküler Tıp = Molecular Medicine
Dizin: Genetik varyasyon = Genetic variation ; Genler = Genes ; Meme kanseri =   ; Meme neoplazmları = Breast neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Peroksizom proliferatörü ile aktive olan reseptörler = Peroxisome proliferator-activated receptors

Özet:
Meme kanseri, dünyada kadınların en yaygın kanseri ve kanserden ölümlerin başlıca sebeplerinden bir tanesidir. Çeşitli mekanizmalarla gelişen meme kanserinde etkili olan önemli faktörlerden bir tanesi Peroksizom Proliferatör Aktive Reseptör Gama (PPAR Gama)'dır. PPAR Gama, nükleer reseptör süperailesine ait ligand-aktive transkripsiyon faktörüdür ve çeşitli kanser tiplerinde etkili olduğu bilinmektedir. Meme kanseriyle ilgili yapılan çalışmaların sonuçları ise birbiriyle çelişkilidir. Bu reseptörlerin agonistlerinin ve antagonistlerinin meme kanserinde tümörlü hücre büyümesine etkileri ve apoptozla ilişkileri tam olarak bilinmemektedir. 
Pro12Ala ve meme kanseri ilişkisini inceleyen çalışmalar oldukça sınırlı sayıdadır ve sonuçları birbiriyle çelişkilidir. Çalışmamızda meme kanseri hasta örneklerinde PPARgama gen varyasyonları Pro12Ala ve C161T, sağlıklı bireylerden oluşan kontrol grubuyla kıyaslanarak, polimorfizmlerin meme kanseri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Çalışmamız her iki varyasyonun meme kanseriyle ilişkisini incelemesi açısından ilktir. Bu amaçla, meme kanseri hastası 95 birey deney grubu, ailesinde ve kendisinde kanser hastalığı bulunmayan 119 sağlıklı birey ise kontrol grubu olarak seçilmiştir. Bu amaçla Polimeraz Zincir Reaksiyonu-Restriksiyon Fragman Uzunluk Polimorfizmi (PZR-RFLP) ve jel elektroforezi yöntemleri kullanılarak polimorfizmler tespit edilmiştir. Pro12Ala polimorfizmi incelendiğinde ProPro genotipinin hasta bireylerde, kontrole göre yüksek olduğu gözlenmiş ve allel frekansına bakıldığında Pro allelinin hastalarda, kontrol grubuna oranla istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunduğu görülmüştür (p<0,001). C161T polimorfizmine bakıldığında ise minör T alleline meme kanseri hastası bireylerde, kontrole göre daha çok rastlanmıştır ve sonuçlar istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,001). Lojistik regresyon analizi ile ProPro genotipi ve T alleli taşımanın meme kanseri gelişimi için risk olduğu doğrulanmıştır (p<0,001). 
Çalışmamızda, PPAR gama Pro12Ala ProPro genotipi ve C161T T alleli meme kanseri riskinde artışla ilişkili bulunmuştur. Ayrıca riskli allellerin birlikte taşınma durumunun meme kanserinde  artan riskle ilişkili olduğu gözlenmiştir. Sonuç olarak, PPAR gama aktivitesini değiştiren gen varyasyonlarının meme kanseri riskini etkileyebileceğini söyleyebiliriz.

Abstract:
Breast cancer is one of the main causes of cancer deaths and the most common cancer in the world. One of the important factors that are effective in breast cancer mechanisms is Peroxisome Proliferator-Activated Receptor Gamma (PPAR Gama) which is a ligand-bound transcription factor of the nuclear receptor superfamily and is known to be effective in a variety of cancer types. Yet, the results of studies on breast cancer and PPAR-gamma relation are contradictory. The effects of agonists and antagonists of these receptors on tumor cell growth in breast cancer and their relation to apoptosis are not fully known.
Studies that examine Pro12Ala and breast cancer associations are quite limited, and the results are inconsistent. In our study, the effects of polymorphisms on breast cancer were investigated by comparing the PPARgamma gene variants Pro12Ala and C161T in healthy control subjects and breast cancer patients. The thesis is the first study to investigate the effects of both variations in breast cancer. For this purpose, 95 breast cancer patients were selected as the experimental group, and 119 healthy individuals whose family members and themselves had no cancer disease were selected as the control group. Polymorphisms were determined using Polymerase Chain Reaction-Restriction Fragment Length Polymorphism (PCR-RFLP) and gel electrophoresis methods. When Pro12Ala polymorphism was examined, it was observed that the ProPro genotypes were higher in the patients than the control, and when allele frequency was examined, it was found that Pro alleles were significantly higher in patients than the control group (p<0,001). For the C161T polymorphism, minor T alleles were more common in breast cancer patients than in the control group, and the results were statistically significant (p<0.001). Logistic regression analysis proved that carrying ProPro genotype and T allele are risk factors for the progression of breast cancer. 
In our study, ProPro genotype of Pro12Ala variation and T allele of C161T variation were associated with an increased risk of breast cancer. It has also been observed that the risk of joint involvement of risk alleles is associated with increased risk of breast cancer. As a result, we can say that genetic variations that alter PPAR gamma activity may affect breast cancer risk.