Akromegali hastalarında tiyol disülfid dengesi
Thiol disulfide balance in acromegaly patients
Yazar: NAZLIGÜL KARAÜZÜM YALÇIN
Danışman: PROF. DR. AYŞE ÇARLIOĞLU ; DR. HAVVA TUĞBA KİPER YILMAZ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Erzurum Bölge Eğt. ve Arş. Hast. / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Akromegali = Acromegaly ; Disülfitler = Disulfides ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Tiyoller = Thiols

Özet:
AKROMEGALİ HASTALARINDA TİYOL DİSÜLFİD DENGESİ
Giriş ve Amaç: Akromegalide aşırı GH ve insülin benzeri büyüme faktörü 1 (IGF-1) seviyeleri, yüksek oranda diyabet, hipertansiyon, ateroskleroz ve kalp yetmezliği ile ilişkilidir. Tedavi edilmeyen akromegali hastalarında mortalite ve morbidite artmıştır. Aşırı oksidatif stresin diyabet, hipertansiyon, ateroskleroz ve kalp yetmezliği gibi çeşitli hastalıkların rol oynadığı bilinmektedir. Ancak akromegalideki artmış mortalite ve morbiditenin oksidatif stres ile ilişkili olup olmadığı tam olarak netleşmemiştir.
Biz çalışmamızda akromegali hastalarında oksidatif stresin belirleyicilerinden biri olan tiyol disülfid ölçümlerini kullanarak; akromegali ve oksidatif stres arasındaki ilişkiyi araştırmayı planladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza akromegali tanılı 45 hasta ve benzer yaş, cinsiyet ve vücut kitle indeksine sahip 47 gönüllü, sağlıklı kişi dâhil edildi. Hastalardan sekiz saat açlık sonrası ön hipofiz hormonları, tiroid hormonları, glukoz, hba1c, karaciğer ve böbrek fonksiyon testleri, tam kan tetkikleri alındı. Bu tetkikler sırasında hastalardan ayrıca EDTA'lı tüpe yaklaşık 4 cc kan alındı. Alınan numuneler vakit kaybetmeden +4 °C'de 1500 devirde 10 dakika santrifüj edildikten sonra ependorf tüpüne alınarak tiyol/disülfid tetkiklerinin çalışılmasına kadar -80 °C'de saklandı. Çalışma tamamlandıktan sonra numuneler uygun koşullar altında Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıbbi Biyokimya Laboratuvarı'na gönderildi. Erel ve Neşelioğlu tarafından geliştirilen metodla tiyol disülfid parametreleri ölçüldü.

Bulgular: Çalışma sonundaakromegali tanılı hasta grubunda native tiyol (p=0,019) ve total tiyol (p=0,020)seviyeleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşük tespit edildi. Native tiyol sevyesi kontrol grubunda 440,83±53,12 μmol/L saptanırken vaka grubunda ise 404,46± 87,66 μmol/L olarak ölçüldü. Total tiyol seviyesi kontrol grubunda 487,95±55,78μmol/L saptanırken, vaka grubunda ise448,28 ± 97,29 μmol/L olarak ölçüldü. Gruplar arasında disülfid (p=0,326), disülfid/native tiyol (p=0,996), disülfid/total tiyol (p=0,951) ve native tiyol/total tiyol (p=0,952) seviyeleri açısından anlamlı fark gözlenmedi.
Sonuç:Çalışmamızda akromegali hastalarında native tiyol ve total tiyolün azaldığını dolayısıyla oksidatif stresin arttığını gözlemledik. Artan oksidatif stres akromegalide komplikasyonlarda ve erken ölümde önemli rol oynayabilir. Bu nedenle akromegali ile tiyol/disülfid dengesi arasında daha çok çalışma yapılması gerektiği görüşündeyiz.
Anahtar kelimeler: akromegali, tiyol/disülfid dengesi, oksidatif stres

Abstract:
ABSTRACT
THIOL DISULFIDE BALANCE IN ACROMEGALY PATIENTS
Introduction and Aim: Excessive levels of GH and insulin-like growth factor 1 (IGF-1) in acromegaly are associated with high levels of diabetes, hypertension, atherosclerosis, and heart failure. Mortality and morbidity have increased in patients with untreated acromegaly. It is known that excessive oxidative stress plays a role in various diseases such as diabetes, hypertension, atherosclerosis and heart failure. However, it is not clear whether the increased mortality and morbidity in acromegaly are related to oxidative stress. In our study, we planned to investigate the relationship between acromegaly and oxidative stress by using thiol disulfide measurements, which are one of the determinants of oxidative stress in patients with acromegaly.
Material and methods: 45 patients diagnosed with acromegaly and 47 healthy volunteers with similar age, gender and body mass index were included in our study. Pre-pituitary hormones, thyroid hormones, glucose, hba1c, liver and kidney function tests and whole blood tests were taken from the patients after eight hours of fasting. During these examinations, about 4 cc of blood was taken from the patients into the EDTA tube. Samples taken were centrifuged at +4 °C for 10 minutes at 1500 rpm and then taken into ependorf tube and stored at -80 °C until the study of thiol/disulfide examinations. After the study was completed, the samples were sent to Ankara Yıldırım Beyazıt University Medical Biochemistry Laboratory under favorable conditions. Thiol disulfide parameters were measured using the method developed by Erel and Neşelioğlu. 
Results: At the end of the study, native thiol (p=0.019) and total thiol (p=0.020) levels were significantly lower in the group of patients diagnosed with acromegaly than in the control group. Native thiol levels were 440.83±53.12 µmol/L in the control group and 404.46± 87.66 µmol/L in the case group. Total thiol level was 487.95±55.78 µmol/L in the control group and 448,28 ± 97.29 µmol/L in the case group. No significant difference was observed between the groups in terms of disulfide (p = 0.326), disulfide / native thiol (p = 0.996), disulfide / total thiol (p = 0.951) and native thiol / total thiol (p = 0.952) levels.
Conclusion: In our study, we observed that native thiol and total thiol decreased in acromegaly patients, thus increasing oxidative stress. Increased oxidative stress may play an important role in complications and premature death in acromegaly. Therefore, we think that more studies should be done between acromegaly and thiol / disulfide balance.
Keywords: acromegaly, thiol / disulfide balance, oxidative stress