Alkol dışı sebeplere bağlı karaciğer sirozu hastalarda Growth hormon, Somatomedin-C ve Hipotalamus Pitüiter Adrenal aks değerlendirilmesi
Evaluation of non-alcoholic liver cirrhosis in hypothalamic pituitary adrenal axis tients and growth hormone, somatomedin C
Yazar: MUSTAFA YILMAZ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. AHMET CUMHUR DÜLGER
Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; Gastroenteroloji = Gastroenterology
Dizin: Adrenal bezler = Adrenal glands ; Adrenal korteks fonksiyon testleri = Adrenal cortex function tests ; Büyüme hormonu = Growth hormone ; Karaciğer sirozu = Liver cirrhosis

Özet:
Non-alkolik karaciğer sirozu tanısı ile takip edilen 20' si kadın, 39' u erkek toplam 59 hasta çalışmaya alındı. Yaş ortalaması kadın 48.2±15,3, erkek 52.2±15,5 idi. Hastalarımızda en sık karaciğer sirozu nedeni, Van yöresi için viral nedenler %72,87 ile ilk sırada idi. Genel olarak bakıldığında en sık neden bölgemiz için HDV (%35.59) iken, ikinci sırada HBV (%28.81), üçüncü sırada HCV (%6.78) idi.Çalışmamızda karaciğer sirozu ağırlaştıkça, GH düzeyinde artış ve İGF-1 düzeyinde düşüş saptandı. İGF-1 düzeyi ile albümin pozitif, GH ile albümin arasında negatif korelasyon vardı. GH ile ensefalopati arasında anlamlı pozitif bir korelasyon vardı. GH ile ensefalopati ve Child grupları arasında pozitif korelasyon vardı. Çalışmamızda assit ağırlığı ile GH pozitif , İGF-1 ile negatif korelasyon saptandı. Ayrıca assit miktarı ile albümin arasında negatif korelasyon mevcuttu. Karaciğer sirozlu hastalarımızda GH / IGF-1 oranı, yaş ile negatif, ensefalopati şiddeti ve CTP puanı ile pozitif korelasyon vardı. Özellikle hastalardaki bu oranın ensefalopati ile anlamlı pozitif korelasyonu dikkat çekici idi. Asit miktarı ile kortizol, GH pozitif korele, DHEAS ve IGF-1 ile negatif korele idi.. Hastalarımızı GH 5ng/dl altında ve üstünde olmak üzere iki guruba ayırdığımızda, GH düzeyi ile ACTH arasında pozitif korelasyon saptandı. Siroz ağırlaştıkça, GH ve ACTH artışı olmakta bu artış da kortizol yanıtının korunmasında etkili olmaktadır. Bu çalışmada, elde ettiğimiz bulgulara göre assit miktarı ile İGF-1 ve GH arasında indirek bir ilişki olabileceği sonucuna varılabilir ancak GH'nun doğrudan ensefalopati ve assit ağırlığına etkisini desteklemek için daha geniş bir çalışmaya ihtiyaç vardır. Hormonal dengede İGF-1 ve GH arasındaki değişiklikler göz önüne alındığında hastalarda GH direncinden ziyade İGF-1 sentezindeki azalmaya bağlı arttığını düşüncesindeyiz ve beklide siroz hastalarında komplikasyonları azaltmada ve albümin sentezinde ve barsaklardan emiliminde İGF-1 verilmesinin daha yaralı olabileceği düşüncesindeyizKaraciğer sirozlu hastalarımızda GH / IGF-1 oranı yapıldı parametreler arasındaki korelasyonu incelendi. Yaş ile negatif korele, ensefalopati şiddeti ve CTP puanı ile pozitif korelasyon vardı. Özellikle hastalardaki bu oranın ensefalopati ile anlamlı pozitif korelasyonu dikkat çekici idi. GH / IGF-1 oranı literatürde yeni tanımladığımız bir parametre idi ve bu oran ensefalopatili hastaların değerlendirilmesinde önemli bir parametre olarak kullanılabilir. Bu korelasyon GH-İGF sistemimin ensefalopatiye direk etkisini destekleyebilecek bir veri olarak görünmekte idi.Non alkolik sirozlu hastalarda Child sınıfları arasında 250 mcgr synacten testine kortizol yanıtı açısından anlamlı bir farklılık yoktu. Araştırmamızda, tüm hastalar synacten testine yanıtlı bulunmuştur. Dolayısı ile terminal dönemdeki Child C hastalarında bile glukokortikoid sekresyon fonksiyonu korunmaktadır.Yaptığımız çalışmada Child grupları arasında fibrinojen düzeyi arasında anlamlı bir ilişki yoktu. CTP evresi ile D-dimer seviyeleri arasında anlamlı bir artış vardı. Karaciğer sirozu ağırlaştıkça fibrinojen arasında anlamlı bir ilişki olmamasına rağmen, D-dimer miktarında anlamlı bir artış vardı.D-dimer / fibrinogen oranı hesaplandı ve D-dimer /fibrinogen oranı CPT puanı ile anlamlı bulundu. D-Dimer / fibrinogen oranı ayrıca GH/IGF-1 oranı, INR, ensefalopati şiddeti, total bilirübin, GH ile korele idi. Bu oran karaciğer sirozu ağırlaştıkça artmakta idi. Bu oranının CTP evrelemesinde kullanılan INR assit miktarı, ensefalopati şiddeti, total bilirübin ile korele olması bu oranın CTP evrelemesinde çok önemli bir parametre olabileceğini göstermektedir.Çalışmamızda karaciğer sirozlu hastalarda assit ile D-dimer korelasyonu saptanmıştır. Karaciğer sirozlu hastalarda D-Dimer düzeyi dekompansasyonun bir bulgusu gibi görünüyordu. Asitli olan siroz hastalarında assit takibinde veya asiti olmayan karaciğer sirozunda HCC markerı olarak kullanılabilir. Ayrıca asitsin miktarının azaltılması assitin fibrinolitik etkisi azaltarak koagülopatiye bağlı kanama komplikasyonlarını azaltabilir. Siroz hastalarındaki hematolojik değişikliklerden en önemlisi fibrinojen sentezinin siroz hastalarının son evresine kadar korunma çalışılması fibrinojen yıkımınında muhtemel asitsin fibrinolitik özelliğinde dolayı yıkımının artması idi. Hastalarda DiC tablosu gibi görünsede gerçek bir DİC tablosu olmadığı idi. D-dimer hastaların kompanze dekompanze ayrımı ve assit tedavisine yanıtı değerlendirmede önemli bir parametre olabileceği düşüncesindeyiz.Siroz hastalarının değerlendirilmesinde yeni parametre olarak öne sürdüğümüz D-dimer/ fibrinojen oranın ve GH/ İGF-1 oranının hastaları değerlendirmede daha etkin olabileceğini düşünmekteyiz. Çalışmamızı desteklemek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. GH/IGF-1 oranı literatürde yeni tanımladığımız bir parametre idi ve bu indeks ensefalopatili hastaların değerlendirilmesinde önemli bir parametre olarak kullanılabilir. Bu korelasyon GH-İGF sistemimin ensefalopatiye direk etkisini destekleyebilecek bir veri olarak görünmekte idi.Sonuç olarak, non alkolik sirozlu hastalarda hormonal ve hematolojik değişiklikler karaciğer hasarı ile anlamlı olarak değişmektedir ve fizyolojik denge karaciğer sirozunun son evresine kadar korunmaktadır

Abstract:
Totally 59 patients, whose 20 are women and 39 are men, followed with the diagnose of non-alcoholic liver cirrhosis were taken to the study. The mean age of women was 48.2±15,3, men was 52.2±15,5. For Van region, the most common cause of liver cirrhosis in our patients was viral causes with 72.87% in the firs place. When looked up in general, while the most common cause for our region was HDV (35.59%), HBV was in the second place (28.81%), and HCV was in the third place(6.78%).As the liver cirrhosis became severe in our study, an increase in GH level and a decrease in IGF-1 level were determined. Albumin with IGF-1 level was positive, and there was a negative correlation between GH and albumin. There was a significant positive correlation between GH and the encephalopathy. There was a positive correlation between Child groups, GH and encephalopathy. In our study, GH with the weight of ascites was positive, negative correlation with IGF-1 was determined. Furthermore, there was a negative correlation between the amount of ascites and albumin. In our patients with liver cirrhosis, the rate of GH / IGF-1 was negative with the age, and there was a positive correlation between the severity of encephalopathy and CTP score. The significant positive correlation of this rate especially in patients with encephalopathy was remarkable. The amount of acid and cortisol was GH postive correlated, but was negative correlated with DHEAS and IGF-1.When we divided our patients into two groups as GH 5ng/dl below and above, a positive correlation was determined between ACTH and GH level. As the cirrhosis becomes sever, GH and ACTH have increased and this increase has been effective in the protection of the cortisol response In this study, according to the findings we obtained, it may be concluded that there will be an indirect relationship between the amount of ascites and IGF-1 and GH, but in order to support GH's direct effect onto the encephalopathy and ascites interval, a larger study is needed. When the changes between IGF-1 and GH are taken into consideration in the hormonal balance, we have thought that the IGF-1 synthesis rather than the GH resistance has increased due to reduction and we are in opinion that giving IGF-1 may be more useful in reducing complications in patients with cirrhosis and in the albumin synthesis and in the intestinal absorption. In our patients with liver cirrhosis the rate of GH / IGF-1 was done and the correlation among the parameters was analyzed. There was a negative correlation with the age,but there was a positive correlation with the severity of encephalopathy and CTP score.Especially, the significant positive correlation of this rate with encephalopathy in patients was attractive. The rate of GH / IGF-1 was a parameter in the literature that we have just described and this rate can be used as an important parameter in the evaluation of patients with encephalopathy. This correlation has been seen as a data which could support the direct effect of GH-IGF system to the encephalopathy. There was not a significant difference in terms of cortisol response in patients with non-alcoholic cirrhosis among Child class in 250 mcgr Synacten test. In our research, all patients have been found responsive to the synachten test. That's why, ,the function of glucocorticoid secretion even in the patient of Child C in the terminal phase has been protected. There was no significant correlation between the fibrinogen level in the study we have carried out among the Child groups. There was a significant increase between the CTP stage and D-dimer levels. Although there was a significant relationship between the fibrinogen as the cirrhosis of the liver became sever, there was a significant increase in the amount of D-dimer. The rate of D-dimer / fibrinogen was performed and the rate of D-dimer / fibrinogen was found significant with the CPT score and stage. The rate of D-dimer / fibrinogen was also correlated with the rate of GH/IGF-1, INR, the amount of ascites, the severity of encephalopathy,total bilirubin,and GH. This rate was in the increase as the liver cirrhosis became severe. Being correlated with the severity of encephalopathy, total bilirubin, INR amount of ascites, used in the CTP staging of this rate has indicated that this rate will be able to be a very important parameter in the CTP staging. The correlation of ascites and D-dimer in patients with liver cirrhosis has been determined in our study. D-dimer level in patients with liver cirrhosis was being seen as a finding of decompensation. HCC can be used as a marker in the cirrhotic patients with ascites, in the follow-up of ascites or in the liver cirrhosis, which does not have the ascites. The reduction of the amount of ascites by reducing the effect of ascites fibrinolytic can also lower the bleeding complications which belongs to the coagulopathies. The most important of the hematologic changes in patients with cirrhosis was that the synthesis of fibrinogen in patients with cirrhosis was to be tried to be protected up to the last stage and was the increase of demolition in the fibrinogen demolition of the possible ascites due to its fibrinolytic property. There was no real DIC table even if it was seen like the DIC table in patients. We are in the opinion that the D-dimer patients in the evaluation of the response against the distinction of compensated, decompensated, and ascite treatment may be an important parameter. We think that, in the evaluation of the patients with cirrhosis, the rate of the D-dimer / fibrinogen and the GH / IGF-1 that we suggested as a new parameter will be able to be more effective in the evaluation of the patients. More studies are needed in order to support our study. The rate of GH/IGF-1 was a new parameter that we desvribed in the literature, and this index can be used as an important parameter in the evaluation of the patients with encephalopathy. This correlation has been seen as a data which will be able to support the direct effects of the system of GH-IGF to the encephalopathy. As a result, hormonal and hematological changes in the patients with non-alcoholic cirrhosis have significantly changed with the damage of the liver, and the physiological balance has been protected until the last stage of the liver cirrhosis.