Diyabete bağlı böbrek yetmezliğinin erken evrelerinde laminin düzeyinin incelenmesi
Investigation of laminin levels in the early stages of diabetes-associated renal failure
Yazar: BETÜL KÖSTEK
Danışman: PROF. DR. YÜCEL ARMAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; Laminin = Laminin ; Mikroalbüminüri = Microalbuminuria

Özet:
AMAÇ: Dünyada yaklaşık 500 milyon Diyabetes Mellitus hastası vardır. Hastalık sürecinde birçok komplikasyon gelişmektedir. Diyabetik nefropati son dönem böbrek yetersizliğinin en sık sebeplerinden birisidir. Laminin hücre içi ve hücre dışını bağlayan, sinyal iletiminde rol alan bazal membran proteinidir. Yapılan çalışmalarda böbrek yetersizliği ve proteinüride laminin düzeyinin arttığı görülmüş. Çalışmamızda diyabete bağlı böbrek yetmezliğinde erken bir belirteç adayı olarak serum laminin düzeyini araştırdık.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya 18-65 yaş arasında bulunan Tip 2 DM tanısı olan 80 hasta alındı. Mikroalbüminüri varlığına göre 2 gruba ayrıldı. Serumda laminin düzeyleri çalışıldı. Demografik ve biyokimyasal veriler karşılaştırıldı.
BULGULAR: Gruplar arasında yaş, cinsiyet, VKİ, diyabet süresi açısından anlamlı farklılık saptanmadı (p<0,005). HbA1c, Laminin ve spot idrar albümin/kreatinin oranı gruplar arasında farklı bulundu (p<0,005). Laminin ile spot idrar albümin/ kreatinin ve ACEi/ARB kullanım süresi arasında korelasyon saptandı (r:0,713 p<0,001, r:0,257 p:0,021). Lojistik regresyon analizinde HbA1c (p:0,013), ve serum laminin düzeyleri (p:0,021) mikroalbüminüride bağımsız olarak etkili bulundu. Laminin ve mikroalbüminüri için bakılan ROC analizinde (EAA 0,958, %95 CI:0,907-1,000, p<0,001) saptandı. Laminin sınır değer 127,400 ng/L olarak alındığında daha büyük değerler için % 95 sensitivite ve % 92.5 spesifite ile nefropati gelişimi açısından tanı koydurucu olabileceği saptandı. ACEi/ARB kullanan grupta mikroalbüminüri olan ve olmayan gruplar karşılaştırıldığında laminin düzeylerinde
anlamlı farklılık saptandı (p<0,001). ACEi/ARB kullanmayan grupta mikroalbüminüri olan ve olmayan gruplar karşılaştırıldığında da laminin düzeylerinde anlamlı farklılık saptandı (p<0,001). Mikroalbüminürisi olmayan grupta ACEi/ARB kullananlarda kullanmayanlara göre laminin anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p:0,036).
SONUÇ: Çalışmamızda diyabetli hastalarda mikroalbüminüri ve laminin düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Serum laminin düzeylerinin ilerleyen dönemlerde yapılacak çalışmalarla beraber nefropati tanısında ve takibinde kullanılabileceğini düşünüyoruz.
Anahtar Kelimeler: Diyabetik nefropati, Laminin, Tip 2 Diyabetes Mellitus, Mikroalbüminüri

Abstract:
AIM: There are approximately 500 million people with diabetes mellitus in the world. Many complications develop during the period of the disease. Diabetic nephropathy is one of the most common causes of end-stage renal failure. Laminin is a basement membrane protein that binds intracellular and extracellular and is involved in signal transduction. Studies have shown that laminin levels are increased in renal failure and proteinuria. In our study, we investigated serum laminin level as an early marker candidate in diabetes-related renal failure.
MATERİAL AND METHODS: The study included 80 patients aged 18-65 years with Type 2 DM. They were divided into 2 groups according to the presence of microalbuminuria. Serum laminin levels were studied. Demographic and biochemical data were compared.
RESULTS: No significant difference was found between the groups in terms of age, gender, BMI and duration of diabetes (p<0.005). HbA1c, laminin and spot urine albumin/creatinine ratio were different between the groups (p<0.005). Laminin was correlated with spot urine albumin/creatinine and duration of ACEi/ARB use (r:0.713 p<0.001, r:0.257 p:0.021). In logistic regression analysis, HbA1c (p:0.013) and serum laminin levels (p:0.021) were independently associated with microalbuminuria. ROC analysis (AUC 0.958, 95% CI: 0.907-1.000, p<0.001) for laminin and microalbuminuria. When the cut-off value of laminin was taken as 127,400 ng/L, it was found to be diagnostic for the development of nephropathy with 95% sensitivity and 92.5% specificity for higher values. In the group using ACEi/ARB, a significant difference was found in laminin levels when the groups with and without microalbuminuria were compared (p<0.001). In the non-ACEi/ARB group, a significant difference was found in laminin levels when the groups with and without microalbuminuria were compared (p<0.001). In the group without microalbuminuria, laminin was significantly higher in ACEi/ARB users compared to non-users (p:0.036).
CONCLUSION: In our study, a significant relationship was found between microalbuminuria and laminin levels in patients with diabetes. We think that serum laminin levels can be used in the diagnosis and follow-up of nephropathy with future studies.
Key words: Diabetic nephropathy, Laminin, Microalbuminuria, Type 2 Diabetes Mellitus