Spİnoza'nın 'Conatus' ilkesi ile Nıetzsche'nin 'Der Wılle Zur Macht' ilkesinin ahlak felsefeleri bakımından ilişkisi
The relationship between Spinoza's 'Conatus' principle and Nietzsche's 'Der Wille Zur Macht' principle in terms of moral philosophy
Yazar: TUĞBA BAYŞAHAN ÖZYAZICIOĞLU
Danışman: PROF. DR. NEDİM YILDIZ
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Ahlak = Morality ; Conatus = Conatus ; Güç istenci = Power will ; Kötülük = Evil ; Nietzsche, Friedrich Wilhem = Nietzsche, Friedrich Wilhem ; Spinoza, Baruch = Spinoza, Baruch ; İyi = Good

Özet:
Bu çalışma, Nietzsche'nin "güç istenci" ilkesi ile Spinoza'nın "conatus" ilkesinin paralellik göstermesini ele alır ve bu ilkelere dayalı ahlak felsefelerini inceler. Nietzsche'nin felsefesinde yaşamın değerinin belirlenmesinin temelinde yatan "güç istenci" ilkesi, var olan her şeyin güçlenme, gelişme ve yayılma eğiliminde olduğunu öne sürer. Bu noktada, Spinoza'nın doğadaki her şeyin varlıkta kalma ve varlığını sürdürme çabası olan conatus ilkesiyle paralellik gösterir. Spinoza'ya göre, insanın doğadaki her şey gibi kendi varlığını sürdürme çabası, onun özünün bir yansımasıdır. Nietzsche'nin ve Spinoza'nın bu konudaki yaklaşımlarını özellikle Nietzsche'nin Spinoza üzerine değerlendirmeleri ekseninde ele almaya yönelen bu çalışma aynı zamanda bu iki ilkenin özellikle iyi ve kötü kavramlarıyla ilişkileri üzerinden, Spinoza ve Nietzsche'nin ahlak anlayışlarına nasıl yansıdığını ele alır. Bu bağlamda Spinoza'nın conatus ilkesinin yetkin insan doğası modeliyle Nietzsche'nin güç istenci ilkesine bağlı üst insan doğası modeli arasında kurduğu anlamlı analoji de incelenir. Son kertede Spinoza'nın conatus ilkesi ile Nietzsche'nin güç istenci ilkesi arasındaki ilişki, Nietzsche'nin Spinoza'ya yönelik sert eleştirileri üzerinden değerlendirilerek incelenir.
Esasında böyle bir özün yazılış amacı nelerin yapılacağı değil, yapılması amaçlananın ana problemlerini ve bu problemlerin ele alınmasıyla beraber ulaşılan sonuçlardır.

Abstract:
This study focuses on the parallels between Nietzsche's principle of "will to power" and Spinoza's principle of "conatus" and analyzes the moral philosophies based on these principles. In Nietzsche's philosophy, the principle of "will to power", which underlies the determination of the value of life, suggests that everything that exists tends to strengthen, develop and spread. At this point, it parallels Spinoza's principle of conatus, which is the effort of everything in nature to remain and maintain its existence. According to Spinoza, humankind's effort to maintain its own existence, like everything else in nature, is a reflection of its essence. This study, which analyzes Nietzsche's and Spinoza's approaches to this issue, especially through Nietzsche's evaluations on Spinoza, also examines how these two principles are reflected in Spinoza's and Nietzsche's conceptions of morality, especially through their relationship with the concepts of good and evil. In this context, the meaningful analogy between Spinoza's conatus principle's model of a competent human nature and Nietzsche's model of a "Übermensch" (Overman)'s  nature based on the will to power is also analyzed. Finally, the relationship between Spinoza's principle of conatus and Nietzsche's principle of the will to power is analyzed through Nietzsche's severe criticism of Spinoza. 
In other words, the purpose of writing such an essence is not what is to be done, but the main problems of what is intended to be done and the conclusions reached by addressing these problems