Uykunun EEG'deki epileptiform deşarjlar ve aktivasyon yöntemleri üzerine etkisi
Effect of sleep on epileptiform discharges and activation methods in EEG
Yazar: İSMAİL BİLGİ
Danışman: DOÇ. DR. SİBEL ÜSTÜN ÖZEK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Amaç: Uykunun EEG'deki rutin aktivasyon yöntemleri esnasında saptanabilen deşarj sıklığında artış etkisinin olup olmadığını fokal ve jeneralize epilepsili hastalarda saptamak ve rutin EEG ile uyku EEG'deki interiktal deşarjları karşılaştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesi'nde Ocak 2019 ve Temmuz 2023 tarihleri arasında başvurusu bulunup video EEG çekimi yapılan hastalar retrospektif olarak tarandı. Bu hastalar arasından patolojik bulgusu olan 162 hasta çalışmaya dahil edilip iki ayrı EEG okuyucusu tarafından çalışmamız için tekrar incelendi. İstatistiksel analiz için SPSS 15.0 for Windows programı kullanıldı, ölçümlerde anlamlılık payı, p<0.05 olarak kabul edildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 162 hasta klinik, nöbet ve EEG bulgularına göre 78'i fokal epilepsi 84'ü jeneralize epilepsi olarak sınıflandırıldı. 
Jeneralize epilepsili hasta grubunda uyku öncesinde yapılan HV esnasında saptanan deşarj süresi ortalama 1,72±4,25 saniye iken uyku sonrasında 5,34±8,79 saniyeye (p<0,001) yükseldi. Uyku öncesinde İFS esnasında saptanan deşarj süresi 1,04±2,43 saniye iken uyku sonrasında 1,70±3,29 saniyeye yükseldi (p<0,006). Bu artış istatistiksel açıdan anlamlı bulundu. 
Fokal epilepsili grupta, uyku öncesinde yapılan HV esnasında deşarj saptanan hasta sayısı 18 iken uyku sonrasında 23 saptandı. Uyku öncesinde yapılan İFS esnasında deşarj saptanan hasta sayısı 11 iken uyku sonrasında da 12 saptandı. Fokal epilepsili grupta uyku sonrasında HV ile deşarj saptanma oranında minimal bir artış tespit edildi. Bu fark istatistiksel açıdan anlamlı bulunmadı. Fokal epilepsili grupta uyku sonrasında İFS ile deşarj saptanma oranında bir değişiklik saptanmadı.

Çalışmaya alınan hastalarda rutin EEG'si normal olan jeneralize epilepsili hastaların %92,5'inde, rutin EEG'si normal olan fokal epilepsili hastaların %85,1'inde uyku EEG'sinde patoloji saptandı.  
Sonuç: Uykunun HV ve İFS esnasında patolojiyi saptama oranını arttıran bir etkisi mevcuttur. Uyku öncesinde ve uyku sırasında patoloji saptanmayan sadece uyku sonrasındaki HV ve İFS uygulaması sırasında patoloji saptanabilen hastalar mevcuttur. Pratikte uyku EEG çekimleri sırasında uyku öncesinde ve sonrasında HV ve İFS uygulaması rutin olarak uygulanmalıdır.
Çalışmamızda rutin EEG'si normal olan fokal ve jeneralize epilepsili hastalarda yüksek oranda (jeneralize %92,5, fokal %85,1) uyku EEG'sinde patoloji saptanmıştır. Rutin EEG'si normal olan klinik olarak fokal veya jeneralize epilepsiden şüphelenilen hastalarda uykuyu da içeren daha uzun EEG çekimleri yapılmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Uyku, Epilepsi, EEG, Hiperventilasyon, İntermittan fotik stimülasyon, İnteriktal epileptiform deşarjlar, Uyku sonrası EEG aktivasyon yöntemleri

Abstract:
Objective: The aim is to determine whether sleep has an increased effect on the frequency of discharges that can be detected during routine activation methods in EEG in patients with focal and generalized epilepsy, and to compare interictal discharges in routine EEG and sleep EEG.
Materials and Methods: Patients who were admitted to Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu City Hospital between January 2019 and July 2023 and underwent video EEG recording were retrospectively scanned. Among these patients, 162 patients with pathological findings were included in the study and re-examined by two separate EEG readers for our study. SPSS 15.0 for Windows program was used for statistical analysis, significance in measurements was accepted as p<0.05.
Findings: 162 patients included in the study and according to clinical, seizure and EEG findings, 78 were classified as focal epilepsy and 84 as generalized epilepsy.
In the patient group with generalized epilepsy, the average discharge time detected during HV before sleep was 1.72±4.25 seconds, but it increased to 5.34±8.79 seconds (p<0.001) after sleep. While the discharge duration detected during IFS before sleep was 1.04±2.43 seconds, it increased to 1.70±3.29 seconds after sleep (p<0.006). This increase was found to be statistically significant.
In the focal epilepsy group, the number of patients with discharge during HV before sleep was 18, while it was 23 after sleep. While the number of patients with discharge detected during IFS before sleep was 11, it was detected in 12 after sleep. A minimal increase in the detection rate of HV discharge after sleep was detected in the focal epilepsy group. This difference was not found to be statistically significant. No change was detected in the rate of discharge detected by IFS after sleep in the focal epilepsy group.
In the patients included in the study, pathology was detected in the sleep EEG in 92.5% of the patients with generalized epilepsy whose routine EEG was normal. Pathology was detected in sleep EEG in 85.1% of patients with focal epilepsy whose routine EEG was normal.
Conclusion: Sleep has an effect that increases the rate of detecting pathology during HV and IFS. There are patients in whom pathology is not detected before and during sleep, and pathology can only be detected during HV and IFS application after sleep. In practice, HV and IFS should be applied routinely before and after sleep during sleep EEG recordings.
	In our study, sleep EEG pathology was detected in a high rate (generalized 92.5%, focal 85.1%) in patients with focal and generalized epilepsy whose routine EEG was normal. Longer EEG recordings, including sleep, should be performed in patients with clinically suspected focal or generalized epilepsy whose routine EEG is normal.
Keywords: Sleep, Epilepsy, EEG, Hyperventilation, Intermittent photic stimulation, Interictal epileptiform discharges, Post-sleep EEG activation methods