Omuz instabilitelerinde artroskopik cerrahi tedavi sonuçlarımız
Arthroscopic surgical treatment results of glenohumeral joint instabilities
Yazar: MUHAMMED ÇAĞATAY ENGİN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. MEHMET KÖSE
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Omuz = Shoulder ; Omuz ağrısı = Shoulder pain ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Omuz çıkıkları = Shoulder dislocation ; Ortopedi = Orthopedics

Özet:
Omuz çıkıkları acil servislerde sıkça karşılaşılan ortopedik yaralanmalardır. Omuz çıkıkları sonrası gelişen instabil eklem ise hastanın günlük hayatını ve spor aktivitelerini ciddi oranda etkilemektedir. Glenohumeral instabiliteler, instabilite yönüne doğru sınıflandırıldığına; anterior, posterior ve çok yönlü olmak üzere üç tiptir. En sık görülen tipi anterior instabilitedir. Geçmişten günümüze pekçok cerrahi teknik instabilitenin düzeltilmesi amacıyla tanımlanmış ve uygulanmıştır. Günümüzde gelişen teknoloji ve hekimlerin artan artroskopi deneyimleri sonucu altın standart kabul edilen açık cerrahi tamir yerini artroskopik rekonstrüksiyon prosedürlerine bırakmıştır. Uygulanan tedavi metodu kadar rehabilitasyon programının etkinliği de hastaların fonksiyonel sonuçları için büyük önem arz etmektedir.
Çalışmamızda kliniğimizde 1 Ocak 2013- 15 Ekim 2016 tarihleri arasında omuz instabilitesi tanısı konmuş ve artroskopik tedavi uygulanmış 39 hastanın postoperatif dönem eklem hareket açıklıkları ile fonksiyonel sonuçları Rowe ve Wosi Skorları ile değerlendirilmiştir. 39 hastanın 35'inde anterior, 2'sinde posterior, 2'sinde de çok yönlü glenohumeral instabilite mevcuttu. Çalışmamızda 20 yaş altında 3 hasta(%7,69), 21-30 yaş arası 28 hasta (%71,79), 31-40 yaş arası 6 hasta (%15,38), 40 yaş üstü ise 2 hasta (% 5,12) mevcuttu. Toplamda 29 erkek(%74,3) 10 kadın(25,6) hasta çalışmaya dahil edildi.
39 hastanın preoperatif ortalama omuz eklem fleksiyonu 176,03 derece iç rotasyonu 85,77 derece, dış rotasyonu ise 86,79 derece iken postoperatif dönemde fleksiyon 168,21 derece iç rotasyon 80,13 derece, dış rotasyonu da 86,79 derece olarak kaydedildi. Preoperatif dönem Wosi Skoru ortalaması 1083,97 iken postoperatif dönemde bu skor 128,72 idi. Rowe Skoruna göre preoperatif dönemde tüm hastalarda kötü sonuç mevcut iken postoperatif dönemde 34 hastada çok iyi, 1 hastada iyi, 3 hastada orta, 1 hastada ise kötü sonuç elde edildi.
Glenohumeral instabilite artroskopik tedavisi tecrübeli kişiler tarafından yapıldığında açık cerrahi tamir ile benzer sonuçlar vermektedir. 20 yaş altında omuz çıkığı olan hastalarda instabilite gelişim riski artmakta ve bu hastalarda cerrahi tamir düşünülmelidir. Yaş arttıkça eklenen rotator cuff yırtığı gibi patolojiler ve ek problemler fonksiyonel başarı skorunun düşmesine neden olmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Glenohumeral İnstabilite, Artroskopi, Omuz Çıkığı

Abstract:
Arthroscopic Surgical Treatment Results of Glenohumeral Joint Instabilities
Shoulder dislocations are frequent orthopedic injuries encountered in emergency services. The instabilized joint developed after shoulder dislocations seriously affects the daily life of the patient and sports activities. Glenohumeral instabilites are classified for the direction of instability; anterior, posterior and multidirectional. The most common type is anterior instability. From past to present, many surgical techniques have been identifined and used to correct instability. Increasing arthroscopic experience of physicians and developing technology, nowadays has left the place of open surgical repair, which is considered as the final gold standard, to arthroscopic reconstruction procedures. The effectiveness of the rehabilitation program as much as the method of treatment applied has also great importance for the functional outcomes of the patients.
In our study, 39 patients diagnosed as shoulder instability and treated arthroscopically in our clinic between January 1, 2013 and October 15, 2016, postoperative range of motion and functional results are evaluated with Rowe and Wosi Scores. Thirty-nine of 39 patients had anterior, 2 posterior, and 2 versatile glenohumeral instability. In our study, 3 patients (7,69%) were under 20 years old, 28 patients (71,79%) between 21-30 years, 6 patients (15,38%) between 31-40 years and 2 patients , 12). A total of 29 men (74.3%) were included in the study, with 10 women (25.6).
Preoperative mean shoulder joint flexion was recorded as 85.77 degrees and the external rotation was 86.79 degrees and 176.03 degrees, respectively. In the postoperative period, the flexion was recorded as 168.11 degrees internal rotation 80.13 degrees and the external rotation was 86.79 degrees. The mean preoperative Wosi Score was 1083.97, whereas this score was 128.72 postoperatively. According to the Rowe Score, there were poor results in all patients in the preoperative period, whereas 34 patients were very good, 1 patient was good, 3 patients were moderate and 1 patient had poor results in the postoperative period.
Arthroscopic treatment of glenohumeral instability has similar functional outcomes with open surgical repair when performed by experienced personnel. Patients with a shoulder dislocation under 20 years of age are at increased risk of instability and surgical repair should be considered in these patients. Pathologies as rotator cuff tears and additional problems that increase with age cause the functional success score to decrease.
Key Words: Glenohumeral Instability, Arthroscopy, Shoulder, Dislocation