Lokal ileri neoadjuvan tedavi alan meme kanserli hastalarda radyolojik olarak ölçülen sarkopeninin tedavi yanıtına olan etkisi
In breast cancer patients receiving locally advanced neoadjuvant therapy the effect of radiologically measured sarcopenia on treatment response
Yazar: ÖZGE DENİZ KARACA
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA YILDIZ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Onkoloji = Oncology

Özet:
Amaç: Onkoloji hastalarında ortaya çıkan sarkopeni hastaların sağkalımı ve tedavi yan etkileri üzerine önemli etkilere sahiptir. Yapılan son çalışmalarda meme kanseri hastalarında sarkopeninin kötü prognostik gösterge olduğu, sarkopenik hastalarda toplam sağkalım süresinin azaldığı gösterilmiştir. Çalışmamız  neoadjuvan kemoterapi alan lokal ileri meme kanserli hastalarda radyolojik olarak sarkopeni ölçümüne bakarak tedavi yanıtına etkisini öngörebilmeyi amaçlamaktadır.

Yöntem: Çalışmaya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji Kliniğinde 2015-2021 tarihleri arasında tedavi görmüş meme kanserli hastalar dahil edildi. Hastaların geçmiş PET-CT görüntülerinden kemoterapi öncesi ve sonrası sarkopeni ölçümleri incelendi, patoloji raporları tarandı. Hastaların sarkopeni ölçümleri ile bu veriler karşılaştırılarak sarkopeninin sağkalım ve hastalığın prognozunu öngörmedeki yeri saptandı.

Bulgular: Çalışmaya alınan 226 kadın hastanın yaş ortalaması 50,0±11,5'tir. Hastaların %55,8'i postmenopozal dönemdedir ve %72,6'sı kilolu veya obezdir. Hastaların neoadjuvan kemoterapi öncesinde ve sonrasında hem sağ hem sol PMA değerleri ölçülmüştür. Başlangıç PMA değer ortalaması 502,8±118,0 mm 2 iken kemoterapi sonrası ortalama PMA değeri 454,3±115,1 mm 2 olarak ölçülmüştür. PMA değerlerine göre yapılan sarkopeni gruplamasında hastaların başlangıçta %24,8'inde; neoadjuvan kemoterapi sonrasında ise %40,7'sinde sarkopeni olduğu saptanmıştır. Neoadjuvan kemoterapi öncesi sarkopeni saptanmayan 45 hastada tedavi sonrası sarkopeni geliştiği gözlenmiştir. Tedavi öncesi sarkopeni olarak değerlendirilen 9 hastada ise tedavi sonrasındaki ölçümlerde sarkopeni durumunun düzeldiği görülmüştür. Sarkopeni hasta sayısında neoadjuvan kemoterapi sonrası artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,001) . Başlangıçta ve post-nac sarkopenisi olan hastalar arasında yaşam yılı ve hastalıksız yaşam yılı arasındaki ilişki varlığı değerlendirilmiştir. Sağkalım süreleri ise başlangıçta sarkopenisi olanlarda 6,9 (%95 GA 6,3-7,5), post-NAC sarkopeni gelişen hastalarda 7,1 (%95 GA 6,3-7,9) yıldır.

Sonuç: pre-NAC ve post-NAC sarkopeni ile neoadjuvan tedaviye yanıtın en önemli belirteci olan pCR arasında çalışmamızda istatistiksel bir ilişki görülmemiştir. Ancak; VKİ 30 ve üzeri olan hastalarda NAC öncesi ve sonrası sarkopeninin istatistiki olarak anlamlı şekilde fazla olduğu ve post-NAC süreçte bu durumun daha da belirgin hale geldiğini saptadık. Bulduğumuz diğer bir sonuç ise nükssüz sağkalım ve genel sağkalımın sarkopenik durumdan etkilenmediği idi. 

Anahtar kelimeler: Meme kanseri,  sarkopeni,  neo-adjuvan kemoterapi

Abstract:
Aim: Sarcopenia occurring in oncology patients has significant effects on patient survival and treatment side effects. Recent studies have shown that sarcopenia is a poor prognostic indicator in breast cancer patients and that the overall survival time decreases in sarcopenic patients. Our study aims to predict the effect of treatment response by looking at radiological sarcopenia measurement in patients with locally advanced breast cancer receiving neoadjuvant chemotherapy.

Material and Method: Breast cancer patients who were treated at the Medical Oncology Clinic of Health Sciences University Antalya Training and Research Hospital between 2015 and 2021 were included in the study. Sarcopenia measurements before and after chemotherapy were examined from the patients' past PET-CT images, and pathology reports were scanned. By comparing these data with the sarcopenia measurements of the patients, the place of sarcopenia in predicting survival and prognosis of the disease was determined.

Results: The average age of 226 female patients included in the study was 50.0±11.5. 55.8% of the patients are in the postmenopausal period and 72.6% are overweight or obese. Both right and left PMA values of the patients were measured before and after neoadjuvant chemotherapy. While the mean initial PMA value was 502.8±118.0 mm2, the mean PMA value after chemotherapy was measured as 454.3±115.1 mm2. In the sarcopenia grouping made according to PMA values, initially 24.8% of the patients; After neoadjuvant chemotherapy, 40.7% were found to have sarcopenia. It was observed that sarcopenia developed after treatment in 45 patients whose sarcopenia was not detected before neoadjuvant chemotherapy. In 9 patients who were evaluated as having sarcopenia before treatment, it was observed that sarcopenia improved in post-treatment measurements. The increase in the number of patients with sarcopenia after neoadjuvant chemotherapy was found to be statistically significant (p<0.001). The existence of a relationship between years of life and years of disease-free life between patients with sarcopenia at baseline and post-nac was evaluated. Survival times are 6.9 (95% CI 6.3-7.5) years in patients with sarcopenia at baseline and 7.1 (95% CI 6.3-7.9) years in patients who developed post-NAC sarcopenia.

Conclusion: No statistical relationship was observed in our study between pre-NAC and post-NAC sarcopenia and pCR, which is the most important indicator of response to neoadjuvant treatment. However; We found that sarcopenia was statistically significantly higher before and after NAC in patients with a BMI of 30 and above, and this situation became even more evident in the post-NAC period. Another result we found was that relapse-free survival and overall survival were not affected by sarcopenic status.

Keywords: Breast cancer, sarcopenia, neo-adjuvant chemotherapy