Pascal Dusapin'in "Exeo" isimli yapıtının ses malzemesi ve doku açısından analizi ve orkestra için prımatıva resonat
Analysis of Pascal Dusapin's music named Exeo in terms of sound and texture and primativa resonat for orchestra
Yazar: YUSUF İZEDDİN MESÇİ
Danışman: PROF. DR. ALİ AHMET ALTINEL
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Müzik Ana Sanat Dalı / Kompozisyon Ve Orkestra Şefliği Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Müzik = Music
Dizin: Klasik müzik = Classical music ; Modern müzik = Modern music ; Senfonik müzik = Symphonic music ; Çağdaş müzik =

Özet:
Müzik tarihinde 20. yüzyıldan itibaren bestecilerin, eserlerinde yeni ses öğeleri, yeni dokular ve tınılar aradığı görülür. Bunu yer yer genişletilmiş enstrüman teknikleri kullanımı gibi geleneksel çalım yöntemlerinin dışına çıkarak, yer yer yeni ses dokuları, orkestrasyona dair yeni yaklaşımlarla elde etmeye çalışmışlardır. Bunların yanı sıra bestecilerin müziklerinde tercih ettiği bazı ses malzemeleri de yeni yaklaşımlar ortaya çıkarmıştır. Ortaya çıkan bu yaklaşımlar çoğu bestecinin tercih sebebi olup bestecileri kategorize etmeye yardımcı olduğu gibi bazen de daha kişisel yaklaşımlar gözlemlenmiştir. Müzikal kimliğinde, belli başlı bir akım, yaklaşım bulunmayan bestecilerde ise kendine özgü müzik dili, özgün doku yaratma şekilleri gözlemlenir. Kendine özgü müzikal anlayışı, üretimi olan Pascal Dusapin de bu konu bağlamında önemli bir konumda bulunur. 
Fransız besteci Pascal Dusapin'in, hem büyük ölçüde etkilendiği, hayranlık duyduğu ve bazıları ile çalışma fırsatı bulduğu I. Xenakis, F. Donatoni ve Edgard Varèse gibi isimler de şüphesiz ki bestecinin üretim hayatındaki bu özgün yönelimde büyük rol oynar. Ancak bu etkilere rağmen elbette bestecinin etkilendiği isimlerden farklı olarak tercihleri de bulunur. Bahsi geçen bu tercihlerin ne olduğuna, Dusapin'in müzikleri arasındaki görülen bazı ortak tutarlılıklar ortaya çıkaracaktır. Bu eser metninde Dusapin'in orkestra için bestelediği Solo No.5: Exeo üzerinden ses ve doku analizleri yapılıp bestecinin müzikal dili, müzikteki malzemesini nasıl şekillendirdiği, doku işleyiş tercihleri gibi konular açıklanarak besteciyi anlamaya yönelik araştırmalar yapmak hedeflenmiştir. Exeo isimli eserin analizi ile beraber ortaya çıkan gözlemler sonucu, ortaya çıkan veriler, yer yer örnek alınarak, yer yer de bu gözlemlerden farklı olarak bireysel yaklaşımlarla, orkestra için yeni bir müzik bestelenmiştir.

Abstract:
From the 20th century onwards in the history of music, it is observed that composers sought new sound elements, new textures, and timbres in their works. They achieved this sometimes by stepping outside traditional playing methods, such as through the use of extended instrumental techniques, and sometimes through new sound textures and innovative approaches to orchestration. In addition to these, some of the sound materials preferred by composers in their music also led to the emergence of new approaches. These emerging approaches often served as the preference for many composers, helping to categorize them, while sometimes more personal approaches were observed. In composers who do not follow a specific movement or approach, unique musical languages and original methods of creating textures can be observed. Pascal Dusapin, with his unique musical understanding and production, holds a significant position in this context. 
The influences of Iannis Xenakis, Franco Donatoni, and Edgard Varèse—composers whom Dusapin greatly admired, was significantly influenced by, and had the opportunity to work with—undoubtedly played a major role in shaping his unique orientation in his compositional life. However, despite these influences, Dusapin also has preferences that differ from those of the composers who influenced him. Understanding what these preferences are and identifying the common consistencies seen among Dusapin's works will elucidate this. This text aims to conduct sound and texture analyses of Dusapin's orchestral piece Solo No.5: Exeo, exploring topics such as his musical language, how he shapes his musical material, and his texture processing preferences, to understand the composer better. The observations derived from the analysis of Exeo, along with the resulting data, will be used to compose new music for orchestra, drawing sometimes from these examples and sometimes from different individual approaches.