Bruksizm tedavisinde kuru iğneleme yöntemi ile stabilizasyon splint tedavisinin etkinliklerinin karşılaştırılması
Comparison of the efficiency of DRY needling method and stabilization splint therapy in the treatment of bruxism
Yazar: SEZEN ALTINDİŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HATİCE HOŞGÖR
Kocaeli Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Ateller = Splints ; Ağrı ölçümü = Pain measurement ; Bruksizm = Bruxism ; Kuru iğneleme = Dry needling ; Temporomandibular eklem = Temporomandibular joint ; Temporomandibular eklem hastalıkları = Temporomandibular joint disorders

Özet:
Amaç: Bruksizim genel populasyonda oldukça sık görülen bir parafonksiyonel aktivitedir. Kişide temporomandibular düzensizlik (TMD) meydana getirdiği veya etkileri semptomatik hale geldiği zaman önlem alınıp tedavi edilmesi gereken bir durum haline gelir. Bu tez çalışmasının amacı ise bruksizm tanılı hastalarda kuru iğneleme ile stabilizasyon splint tedavilerinin etkinliklerinin klinik mauyene ve çeşitli klinik formlar ile karşılaştırılmasıdır.
Yöntem: Çalışmamıza 2014 yılında Amerikan Uyku Tıbbi Akademisi (AASM) tarafından belirlenen kriterlere uygun olarak Temporomandibular Rahatsızlıklar İçin Teşhis Kriterleri (DC/TMD) formları ile değerlendirilen toplam 40 hasta dahil edildi. Stabilizasyon splinti kullanımı ve kuru iğneleme uygulaması için 2 ayrı grup planlandı ve hasta tercihi dikkate alınarak gruplar oluşturuldu. Hastaların tedavi öncesi ve tedavi sonrası 3. ve 6. aylardaki DC/TMD form verileri, temporomandibular düzensizlikler için ağız sağlığı etki profili (OHIP-TMD) skorları ve görsel analog skala (VAS) skorları değerlendirildi.
Bulgular: Elde edilen veriler incelendiğinde hastaların ağız açıklıkları ile lateral ve protrüziv hareketlerde iki grupta da genel olarak anlamlı bir değişiklik görülmedi (p>0,05). Her iki tedavi seçeneğinde de VAS ağrı skorlarında tedavi başlangıcına göre istatiksel olarak anlamlı bir düşüş gözlendi. Ancak ilk 1 aylık süreçte kuru iğneleme tedavisinin VAS skorlarını düşürmede daha etkili olduğu belirlendi (p<0,05). Hastaların eklem şikayetlerine bağlı yaşam kalitesi değerlendirildiğinde OHIP-TMD skorları açısından iki grupta da tedavi başlangıcına göre istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı fark bulunurken (p<0,05), iki grup arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edildi (p>0,05). Ayrıca hastaların kas ağrısı ve TMD'ye bağlı baş ağrısı şikayetlerinin her iki tedavi yöntemi ile azaldığı (p<0,05) ancak tedavilerin birbirlerine göre üstün olmadığı tespit edildi (p>0,05). Ancak 0-6 ay aralığında Çenenin Fonksiyon Kısıtlanma Skalası-20 (JLFS-20) ve Hasta Sağlık Anketi (PHQ-15), 0-3 ay aralığında ise oral ve parafonksiyonel alışkanlıkların etkisinin değerlendirilmesi için oluşturulmuş Ağız Alışkanlıkları Kontrol Listesi (OBC) değerledirmeleri, tedavi etkinliği açısından kuru iğneleme grubunda istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bulundu. 
Sonuç: Kuru iğneleme tedavisi, bruksizme bağlı gelişen temporomandibular düzensizliklerin tedavisinde sıklıkla tercih edilen stabilizasyon splint tedavisine göre başarılı bulunmuştur. Maaliyeti düşük bir tedavi olması, uygulama sıklığı ve sürelerinin kısa olması nedenleri ile de hastalar açısından avantajlı olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Objective: Bruxism is a very common parafunctional activity in the general population. When temporomandibular disorder (TMD) occurs in the person or its effects become symptomatic, it becomes a condition that needs to be taken precautions and treated. The aim of this thesis study is to compare the efficacy of dry needling and stabilization splint treatments with clinical examination and various clinical forms in patients with a diagnosis of bruxism.
Method: A total of 40 patients who were evaluated with the Diagnostic Criteria for Temporomandibular Disorders (DC/TMD) forms in accordance with the criteria determined by the American Sleep Medical Academy (AASM) in 2014 were included in our study. Two separate groups were planned for the use of stabilization splint and dry needling, and groups were formed considering patient preference. DC/TMD form data, oral health impact profile (OHIP-TMD) scores for temporomandibular irregularities and visual analog scale (VAS) scores were evaluated before and after treatment at 3 and 6 months.
Results: When the data obtained were examined, no significant change was observed in the mouth openings and lateral and protrusive movements of the patients in both groups (p>0.05). In both treatment options, a statistically significant decrease was observed in VAS pain scores compared to the beginning of treatment. However, it was determined that dry needling treatment was more effective in reducing VAS scores in the first 1 month period (p<0.05). When the quality of life of the patients due to joint complaints was evaluated, there was a statistically positive difference between the two groups in terms of OHIP-TMD scores compared to the beginning of treatment (p<0.05), but there was no significant difference between the two groups (p>0.05). In addition, it was determined that the patients' muscle pain and TMD-related headache complaints decreased with both treatment methods (p<0.05), but the treatments were not superior to each other (p>0.05). However, Jaw Function Restriction Scale-20 (JLFS-20) and Patient Health Questionnaire (PHQ-15) between 0-6 months, Oral Habits Checklist (OBC) which was created to evaluate the effect of oral and parafunctional habits between 0-3 months, In terms of treatment effectiveness, it was found to be statistically positive in the dry needling group.
Conclusion: Dry needling treatment was found to be more successful than the stabilization splint treatment, which is often preferred in the treatment of temporomandibular disorders due to bruxism. We think that it is advantageous for patients due to its low cost of treatment, short application frequency and short duration.
Keywords: Bruxism, dry needling, stabilization splint