Schopenhauer'den Nietzsche'ye yaşamın kolektifleşmesi
Collectivization of life from Schopenhauer to Nietzsche
Yazar: BULUT YAVUZ
Danışman: PROF. DR. HAMDİ BRAVO
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı / Sistematik Felsefe ve Mantık Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Dionysos = Dionysian ; Düşsellik = Imaginariness ; Estetik = Aesthetics ; Kolektifleştirme = Collectivization ; Nietzsche, Friedrich Wilhem = Nietzsche, Friedrich Wilhem ; Schopenhauer, Arthur = Schopenhauer, Arthur ; Yaşam = Life ; Yaşama felsefesi = Philosophy of life

Özet:
Bu tezin amacı, Schopenhauer ve Nietzsche arasında bir hat çizerek, felsefe tarihindeki önemli dönüşümlerden birini göstermektir. Bu dönüşüm, felsefenin hakikat ve akla dair özgüveninin logos merkezli akılsal bakış açılarının eleştirisini içerir. Bu eleştiri yaşam için akılsal olmayanın da eş derecede gerekli olduğunu gösterir. Schopenhauer ve Nietzsche bunu hakikat ve akıldan tamamen vazgeçmeden başaran düşünürlerdir. Bu nedenle ilk bölümde, Schopenhauer temel eseri İsteme ve Tasarım Olarak Dünya üzerinden betimlenmiştir. Bu betimlemede Schopenhauer'in estetiğini politik bir alana açmamış olması politikasız bir estetik olarak işaretlenmiştir. Öbür taraftan  bu betimleme aynı zamanda Nietzsche'nin kavram havuzunun Schopenhauer'deki köklerini de açığa çıkarmaktadır. İkinci bölümde ise, Nietzsche'nin erken dönem düşüncesi ele alınmıştır. Burada, mythos ve logos arasında bir fark konmuş ve felsefenin logos olarak yücelttiği şeyin, aslında mutlak ve tek bir hakikat olmadığı gösterilmiştir. Logosun da gerçekliğin üzerine giydirilmiş bir örtü, yaşama bakışın yalnızca bir veçhesi olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Gerçekliğin üzerine giydirilen örtünün düşsellik olduğu ve başka örtülerin varolabilmesi için mevcut örtünün her zaman simgesel değiş-tokuş işlemi ile ortadan kaldırılması gerektiği belirtilmiştir. Bu ilişkinin mythos boyutu Schopenhauer'in dehasını, Nietzsche'nin Apollon'unu içermektedir. Schopenhauer'den farklı olarak ise, simgesel değiş-tokuşun Nietzsche'deki karşılığı olan Dionysos'u karşılamaktadır. Ayrıca Nietzsche'nin esas eleştirdiği Sokratik kültür ele alınarak, onun kendisini mutlak ve tek hakikat olarak sunmasının logos olarak görüldüğü, aslında mythoslardan yalnızca birisi olduğu belirtilmiştir. Simgesel değiş-tokuş işleminin uygulaması ise, Nietzsche'nin Çağa Aykırı Bakışlar kitapları üzerinden gösterilmiştir. Bütün bunlardan, Nietzsche'nin her zaman politik bir alana açılmaya çalışan bir düşünür olduğu sonucu çıkarılmış ve buna estetik-politik denmiştir. Bu da yaşama bakışın her veçhesinin politik bir uzamı işgal ettiği ve mevcut olanın dışında kavramlar ve bakışlar üreterek toplumsala ait olanın yaratıcı ve değiştirici gücü olduğunu göstermektedir.
Anahtar Kelimeler: Nietzsche, Friedrich; Schopenhauer, Arthur; Düşsel; gerçek; simgesel; Apollon; Dionysos; deha; yeter sebep; kültür; yaşam; estetik; politika.

Abstract:
The main aim of this thesis is to show a crucial breakthrough in the history of philosophy by drawing attention to the continuity from Schopenhauer's ideas to Nietzsche's understanding in terms of their approaches to life. This breakthrough leads to the critics of logocentric perspective of philosophy which makes the truth and the reason absolute. This critic indicates the equivalence of non-rational and rational from the perspective of life. Schopenhauer and Nietzsche are thinkers who achieve this equivalence without giving up on truth and reason. In this regard, Schopenhauer's thought is described through his magnum opus, The World as Will and Representation, in the first chapter. In this description, the aesthetics of Schopenhauer marked as an aesthetics without politics which lacks a collective status. The core that is introduced in Schopenhauer's thinking in this subject can be traced in Nietzsche's concepts. In the second part of the thesis, Nietzsche's early thought is examined. Here, the difference between mythos and logos is taken into account and logos deified or sublimated as the absolute and only truth by philosophy is revealed as not an absolute or only truth but a veil over the reality and an aspect of life. This veil over reality is demonstrated as an imaginary or fictional thing and it is necessary to unveil it by means of symbolic exchange in order to make other veils possible. The mythos aspect of this relationship is indicated by Schopenhauer's concept of genius and Nietzsche's thought of Apollo. Different from Schopenhauer's view, the symbolic exchange in Nietzsche's thinking corresponds to his understanding of Dionysus. Besides, by focusing on Nietzsche's critique of Socratic culture which presents itself as the absolute and only truth and which is related to logos, I emphasize that the Socratic culture is only a mythos among others. Implementation of symbolic exchange is achieved through Nietzsche's work Untimely Meditations. From aforementioned points, I concluded that Nietzsche is always a thinker who ventures to present a political aspect that I entitle aesthetics-politics. This leads to the idea that every perspective or veil of life is intertwined with a political field and by creating new concepts and perspectives apart from the existing ones, things that belong to society do have transformative and creative power. 
Key Words: Nietzsche, Friedrich; Schopenhauer, Arthur; Imaginary; Real; Symbolic; Apollo; Dionysus; Genius; Culture; Life; Aesthetics; Politics.