hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Acil servise travma ile başvuran hastaların vertebral kolon muayenesi ile radyolojik bulgularının karşılaştırılması
Comparison of examination of the vertebral column of trauma patients admitted to the emergency department with radiological findings
Yazar: SERDAR KAVAK
Danışman: DOÇ. DR. SERKAN BİLGİÇ
GATA / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Fizik muayene = Physical examination ; Omurga = Spine ; Radyografi = Radiography ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Travma hastaları, acil servislere başvuruların önemli bir kısmını oluşturmaktadırlar. Bu hasta grubunun bir kısmında da vertebral kolon travmaları görülmektedir. Vertebral kolon hasarının değerlendirilmesinde ilk önce fizik muayene ve ardından radyolojik görüntüleme yöntemleri gelmektedir. Vertebral kolon muayenesinde patoloji düşünülen ve radyolojik tetkik uygulanan hastaların acil servisteki işlemlerinin tamamlanmasının ardından dosyalarının üzerinden veriler toplandı. Çalışmaya dahil edilen 131 hastaya 181( 117 vertebra grafisi, 50 bilgisayarlı vertebra tomografisi, 14 manyetik rezonans görüntüleme ) radyolojik tetkik uygulandı. Hastaların %11,45' inde ( n=15 ) patoloji saptanmış ancak sadece ikisinde %1,52' inde yatış ve ameliyat gerektirecek medulla spinalis ve anstabil vertebra kırığı tespit edilmiştir. Hekimlerin muayene bulgularının duyarlılığı %100' dür.Sonuç olarak hekimlerin muayene bulguları ile radyolojik patolojilerin bulunduğu bölge çok büyük oranda tutmaktadır. Öte yandan muayene pozitif radyoloji, negatiflik oranı yüksek düzeydedir. Manyetik rezonanslı görüntüleme tekniği ayırıcı tanıda en değerli yöntemdir.Anahtar Kelimeler: Travma, vertebra, fizik muayene, radyolojik görüntüleme

Abstract:
Trauma patients, constitute an important part of the emergency services applications. This patient group shows a portion of the vertebral column injuries. First, followed by physical examination and evaluation of the vertebral column injury means of radiological imaging methods. Considered pathologic and radiologic examination of the vertebral column of patients undergoing emergency department after completion of operations on the data files were collected. 181 of the 131 patients included in the study (117 spine radiography, 50 computed tomography of vertebral, 14 magnetic resonance imaging) was performed radiological examinations. 11.45% of the patients (n = 15) pathology was detected but only two ( 1.52% ) of them were had unstable fracture and medulla spinalis injury and admitted to the hospital for surgery. The sensitivity of the physicians examination findings was %100.As a result, physicians examination findings and radiological results are very strong by the positive pathology. On the other hand positive physical examination findings and negative radyologic results are also has higher ratios. Magnetic resonance imaging technique is the most valuable method for the differential diagnosis.
Sakrokoksigeal pilonidal sinüsün cerrahi tedavisinde modifiye limberg flep ile primer kapamanın karşılaştırılması
Comparison of the short-term results of modified limberg flap and primary closure for pilonidal disease: A prospective randomized analysis
Yazar: BARIŞ COŞARLAR
Danışman: PROF. DR. M. LEVHİ AKIN
GATA / Haydarpaşa Eğitim Hastanesi  / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Cerrahi tedavi = Surgical treatment ; Pilonidal sinüs = Pilonidal sinus

Özet:
Çalışmada, pilonidal sinüs tedavisinde sıklıkla uygulanan iki yöntem olan eksizyon ve primer kapama ile eksizyon ve modifiye limberg flep operasyonlarının erken dönem sonuçlarını karşılaştırılması amaçlandı. Pilonidal sinüs hastalığı tanısı konan hastalar ileri dönük, rastgele bir şekilde iki gruba ayrıldı. Birinci gruba, pilonidal sinüs eksizyonunu takiben basit primer kapama, ikinci gruba ise modifiye limberg flep tarzında kapama uygulandı. Her iki grupta 43 hasta olmak üzere toplam 86 hasta çalışmaya dahil edildi. Gruplar arasında operatif ve postoperatif komplikasyonlar açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Hastaların postoperatif analjezik ihtiyacı ikinci grupta belirgin olarak daha azdı. Her iki grup arasında takip süresince nüks açısından anlamlı fark saptanmadı. Hastalar yaşam kalitesi ölçeğiyle değerlendirildiğinde ise ikinci grupta yer alan hastaların memnuniyet derecelerinin daha yüksek olduğu saptandı. Sonuç olarak; primer kapama ve modifiye limberg flep yöntemleri komplikasyon ve erken dönem nüks açısından benzer sonuçlar vermekle birlikte, hasta memnuniyeti açısından değerlendirildiğinde flep yönteminin daha avantajlı olacağı sonucuna varılmıştır.

Abstract:
In the study, the comparison of the short term results of two commonly used surgıcal closure techniques after excision of pilonidal sinus, simple primary closure and modified Limberg flap, was aimed.Patients with pilonidal sinus disease prospectively divided into two randomized groups. Excision with simple primary closure technique was used in the first group and Rhomboid excision with modified Limberg flap closure was used for the other. Each group was consisting of 43 patients and 86 was the total number of patients.According to the results, no statistical difference was found between postoperative complications of two surgical techniques. Postoperative analgesic intervention need was less common in the second group. there was no statistically significant difference for recurrences between the two groups during follow-up period. According to the quality of life scale, higher scores of satisfaction with quality of life were observed in the second group.Although primary closure and modified Limberg flap have same results for complications and early recurrences, it was concluded that flap closure technique is more favorable when the patients' quality of life taken into account.
Kapalı göz yaralanmalarında görsel sonuçların optik koherens tomografi, multifokal elektroretinografi ve mikroperimetri ile değerlendirilmesi
Assessing the visual outcomes of ocular traumas caused by closed globe injuries using optical coherence tomography, multifocal electroretinography and microperimetry
Yazar: ALFRİDA PELLUMBİ
Danışman: PROF. DR. ALİ HAKAN DURUKAN
GATA / Tıp Fakültesi / Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Elektroretinografi = Electroretinography ; Görme alanı testleri = Visual field tests ; Görme keskinliği = Visual acuity ; Göz yaralanmaları = Eye injuries ; Tomografi-optik koherens = Tomography-optical coherence

Özet:
Çalışmamızda, kliniğimizde tedavi ve izlemleri yapılan 43 kapalı göz travmalı hastanın klinik özellikleri değerlendirildi. Hastaların demografik özellikleri, klinik bulguları, gelişen komplikasyonlar, uygulanan cerrahi tedaviler ve tedavi sonrası görme düzeyleri belirlendi. Hastaların yaş ortalaması 25±6.4 yıl olup, travma sonrası başvuru süresi 12 saat ile 14 gün arasında değişmekte idi. Takip süresi 92±14 gündü. 20 hastada sağ (%46.5), 23 hastada sol (%53.5) göz etkilenmişti. Hastalar santral ve periferik lezyonlu olmak üzere iki gruba ayrıldı. 17 gözde (%39.5) santral lezyon ve 26 gözde (%60.5) periferik lezyon tespit edildi. Uygulanan tedavilerle hastaların görme düzeylerinde belirgin iyileşme gözlendi. Kapalı göz yaralanmalarının %79.1'i kontüzyon, %9.3'ü lameller laserasyon, %11.6'sı ise mikst tip yaralanmaydı. Uygun medikal tedavilerle ciddi mekanik göz yaralanması olan gözlerin önemli bir kısmında fonksiyonel görme düzeylerine ulaşılmıştır. Santral lezyonlu hastalarda görme keskinliğinin sırasıyla mikroperimetri, optik koherens tomografi ve multifokal elektroretinografi ile karşılaştırmalı olarak yapılan ilk ve 3 ay sonraki muayeneleri arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulundu.

Abstract:
In our study, clinical features of 43 closed globe trauma patients whose treatment and follow-ups had been carried out in our clinic were investigated. Demographic features, clinical findings, complications, surgical treatments and visual acuities after treatment were recorded. The mean age was 25±6.4 years and the interval between the event and reference ranges from 12 hours to 14 days. The mean duration of follow up was 92+14 days. 20 (%46.5)patients were injured on the right and 23 (%53.5) on the left. Patients were divided into two groups regarding the location of the lesion; central or peripheral. 17 eyes (%39.5) had central and 26 eyes (%60.5) had peripheral lesions. Patients? visual acuity showed significant improvement after treatment. %79.1 of the cases were diagnosed as contusion, %9.3 as lamellar laceration and %11.6 as mixed. In a considerable number of patients, functional visual acuity was achieved by proper medical treatments. Visual acuity of patients with central lesions was correlated with microperimetry, optical coherence tomography and multifocal electroretinography in the first and the second visit after 3 months.
İnvitro fertilizasyon siklusuna giren olguların midsekretuar endometrial biyopsi örneklerinde LIF, COX2, VEGF, NOS un implantasyon başarısına etkisi
The effect of LIF, COX2, VEGF, NOS at endometrial biopsy samples of cases having invitro fertilization cycles on implantation success
Yazar: ERCAN BALIKCI
Danışman: DOÇ. DR. S. TEMEL CEYHAN
GATA / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Endometriyum = Endometrium ; Fertilizasyon-in vitro = Fertilization-in vitro ; Lösemi = Leukemia ; Nitrik oksit = Nitric oxide ; Prostaglandin-endoperoksit sentazlar = Prostaglandin-endoperoxide synthases ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors

Özet:
Çalışmamız Eylül 2011 ? Mart 2012 tarihleri arasında Gülhane Askeri Tıp Akademisi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde yapılmıştır. Metodolojik çalışmamızda, IVF planlanan hastalara IVF siklusu öncesinde implantasyon penceresi döneminde (postovulatuar 5-9. günler) ofis histeroskopi işlemi uygulanarak biopsi örneklerini aldık. Alınan biopsi örneklerini GATA Patoloji AD Başkanlığında immunohistokimyasal yöntemler ile boyanarak LIF-COX2-VEGF-NOS varlığı ya da yokluğu tespit edildi. Araştırma sonunda IVF tedavisi sonrası gebelik elde edilen gurup ile gebelik elde edilmeyen grubun sonuçları karşılaştırıldı.İmplantasyon penceresi döneminde alınan biopsi örneklerinde LIF ve COX2 pozitifliğinin implantasyonu öngörmede istatistiksel olarak anlamlı yüksek olduğu saptandı. Ancak LIF'in negatif prediktif değerinin COX2'ye göre yüksek olduğundan implantasyonu öngörmede çalışılan markerlar içinde en değerli marker olduğu saptandı.

Abstract:
Our study was performed at Gülhane Military Medicine Academy, Obstetrics and Gynecology Clinic, between September 2001 and March 2012. In our methodological study, we obtained biopsy samples by office hysteroscopy at implantation window period (between postovulatory 5th and 9th days) from the patients whom to IVF were planned before the IVF cycles. The samples were immunostrained for LIF-COX2-VEGF-I-NOS at GATA Pathology Department. At the end of the study, the results of the group those were pregnant after IVF treatment were compared with non-pregnant group.LIF and COX2 positivity at the samples obtained during implantation window period was found to be statistically significant. However, LIF was considered to be the most valuable method as its negative predictive value was higher than COX2.
Klinik örneklerden izole edilen anaerop bakterilerin laboratuvar tanısı ve antibiyotik duyarlılıklarının belirlenmesi
Laboratoary identification of anaerobic bacteria isolated from clinical specimens and determination of their antibiotic susceptibilities
Yazar: SİNEM KAYA
Danışman: PROF. DR. AHMET CELAL BAŞUSTAOĞLU
GATA / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Agar = Agar ; Antibiyotikler = Antibiotics ; Antienfektif ajanlar = Anti infective agents ; Bakteriler-anaerobik = Bacteria-anaerobic ; Testler = Tests ; İlaçlara direnç = Drug resistance

Özet:
Bu çalışmada hastanemizde değişik kliniklerden anaerop enfeksiyon şüphesiyle gelen 345 çeşitli klinik örnek işleme alınarak, anaerop bakterilerin izolasyonu, identifikasyonu ve antimikrobiyal duyarlılıklarının belirlenmesi hedeflenmiştir. Bu 345 klinik örneğin 49'u laboratuvar reddetme kriterlerine göre işleme alınmamış, geri kalan 296 klinik örnekten 26 anaerop bakteri izole edilmiştir. Çalışmamızda 26 anaerop bakterinin 18'inin cins ve tür düzeyinde identifikasyonu yapılmıştır. Diğer 8 anaerop bakterinin tanımlanması ise Gram boyama düzeyinde yapılarak kliniklere bildirilmiştir. Bakterilerin identifikasyonunda klinik örneğin makroskopik ve mikroskopik incelemesinin yanı sıra, yarı otomatize sistem API 20A kullanılmıştır. İzole edilen bakterilerin 11'inin antimikrobiyal duyarlılığı belirlenebilmiştir. İzolatların antimikrobiyal duyarlılıklarının belirlenmesi için CLSI'ın referans yöntem olarak belirlediği agar dilüsyon yöntemi kullanılmıştır. İzolasyon oranı düşük bulunduğundan istatistiksel değerlendirme yapılmamıştır.

Abstract:
In this study, it was aimed to isolate and identify the anaerobic bacteria from different clinical specimens (n: 345) submitted to our laboratory when an anaerobic infection was suspected in patiens. In addition, the determination of antimicrobial susceptibilities of isolated organisms was also planned. Of 345 clinical samples, the 49 samples were rejected when rejection criteria were applied. A total of 26 anaerobic bacteria was isolated from the samples (n: 296) handled. Of these 26 isolates, 18 were identified to genus and species level. The identity of the remaining isolates (n: 8) was limited to their Gram stained characteristic and they were reported to the related clinics only with this information. In identification process, both macroscopic and microscopic examinations along with the use of a semi-automated identification system, API 20A, were performed. The antimicrobial susceptibility testing was performed only for 11 anaerobic bacteria isolated. For the susceptibility testing, the agar dilution technique recommended as the reference method by CLSI was used. Statistical analysis could not be performed due to low rate of isolation.
Levosimendan ve n-asetilsisteinin karaciğer iskemi/reperfüzyon hasarına olan etkisinin hayvan modelinde incelenmesi
Investigation of the efficacy of levosimendan and n-acetylcysteine on liver ischemia/reperfusion injury
Yazar: SERKAN SUAKITICI
Danışman: PROF. DR. SEZAİ ÖZKAN
GATA / Haydarpaşa Eğitim Hastanesi  / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Karaciğer = Liver ; Karaciğer hastalıkları = Liver diseases ; Levosimendan = Levosimendan ; N-asetilsistein = N-acetylcysteine ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Reperfüzyon = Reperfusion ; Reperfüzyon lezyonu = Reperfusion injury ; Sıçanlar = Rats ; İnflamasyon = Inflammation ; İskemi = Ischemia

Özet:
Bu çalışmada amacımız ratlarda oluşturulan karaciğer iskemi/reperfüzyon modelinde; bir inotropik ajan olan levosimendan ile bir antioksidan ve glutatyonun öncüsü olan N-asetilsisteinin karaciğer iskemi/reperfüzyon hasarına olan etkilerini incelemektir. 38 rat randomize 5 gruba ayrıldı. Gruplara iskemi öncesinde belirlenen miktar ve sürede serum fizyolojik, N-asetilsistein, Levosimendan ve N-asetilsistein ile Levosimendanın yükleme dozları verildi ve infüzyon çalışma sonuna kadar devam etti. Hepatik pedikül atravmatik damar klembi ile ligate edildi ve 60 dk iskemi oluşturuldu. Sonrasında klemp açıldı ve 60 dk reperfüzyon sağlandı. Deney sonrası alınan karaciğer doku örneklerinden histopatolojik inceleme yapıldı ve doku MDA ve MPO bakıldı. Alınan kan örneklerinden ise serum TNF-?, AST, ALT ve MPO düzeyleri çalışıldı. Histopatolojik hasar skoru, plazma MPO, AST, ALT, ve doku MPO değerleri çalışma gruplarında kontrol grubundan anlamlı düşük bulundu. Çalışmamızın sonuçlarına baktığımızda karaciğer iskemi reperfüzyon hasarında N-asetilsistein ve levosimendanın ayrı ayrı ve birlikte kullanımı inflamasyon ve oksidatif stresi baskılayarak karaciğer iskemi reperfüzyon hasarını azaltmakdadır.

Abstract:
Our aim in this study, to examine effects of levosimendan, which is a inotropic agent in phosphodiesterase inhibitors group and N-acetylcysteine which is an antioxidant and glutathione precursor, on hepatic ischemia / reperfusion in rat model. 38 rats were divided randomly into five groups. Before ischemia normal salin, levosimendan, N-acetylcysteine, levosimendan with N-acetylcysteine were given in calculated  dose and specified time for loading dose and infusion continued to end of the study.Hepatic pedicle was ligated with atraumatic vascular clamp and ischemia was induced in 60 minutes. After  clamp was opened and 60 minutes reperfusion was performed. After the experiment, liver tissue samples were taken, examinated about histopathological and tissue MDA and MPO. Blood samples were taken from the serum, TNF-?, AST, ALT and MPO levels were examinated. Histopathological and serum AST, ALT, MPO and tissue MPO levels were found significantly decreased in the study groups than control. Looking at the results of our study, N-acetylcysteine and levosimendan reduce hepatic ischemia-reperfusion injury, when used together or alone by suppression of inflammation and oxidative stress
Deneysel Osteoartrit modelinde ESWT ve LIPUS Modalitelerinin Etkinliklerinin Karşılaştırılması /
Yazar: VOLKAN YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. İLTEKİN DUMAN
GATA / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: ESWT = ESWT

Özet:
Osteoartrit (OA) kıkırdak ve subkondral kemikle ilgili dejeneratif değişikliklere ek olarak, eklem kıkırdağının bütünlüğünün bozulması, bununla ilgili olarak eklem le ilişkili bulgu ve belirtilere yol açan heterojen grup bir hastalıktır. Subkondral kemik üzerinde bulunan kıkırdak için hem bir mekanik destek, hem de beslenmeyi sağlayan bir dokudur. Son yıllarda yapılan çalışmalar, OA patogenezinde subkondral kemik değişiklilerinin kıkırdak değişikliklerinden önce başladığını göstermiş, bu nedenle bu doku tedavi modalitelerinin önemli bir hedefi haline gelmiştir. Ekstrakorperal şok dalgaları, enerjinin ani salınımı ile ortaya çıkan basınç dalgalarıdır. Ultrason, insan işitme sınırı olan 17-20 bin hertzin üzerinde frekansa sahip ses dalgalarıdır. Bu çalışmanın amacı, subkondral kemikte OA ile ilişkili erken dönem değişikleri incelemek, bu değişikliklerin üzerinde ESWT ve LIPUS modalitelerinin etkinliklerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır.

Abstract:
Osteoarthrtis (OA) is a heterogenous group of disease associated with degenerative changes in cartilage and subchondral bone associated symptoms and signs. Subchondral bone is a tissue that supports both mechanical and nutricional support for the overlying cartilage. Noval research points that initial changes initiate from subchondral bone in early pathogenesis of OA, thus this tissue is an important target for treatment modalities. Extracorpereal shock waves are pressure waves arises from abrupt influx of the energy. Ultrasound, is a sound wave with a frequency over the normal acustic frequency of 17-20 000 hertz. The aim of this study is to examine the early changes of subchondral bone in early OA pathogenesis and to compare the efficacy of ESWT and LIPUS treatment modalities.
Hemorajik şok modelinde terlipressin ve efedrin etkinliklerinin analizi
Effectivity analysis of terlipressin and ephedrine in hemorrhagic shock model
Yazar: HAYRİ CANBAZ
Danışman: DOÇ. DR. MURAT DURUSU
GATA / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Antihipertansif ajanlar = Antihypertensive agents ; Efedrin = Ephedrine ; Hemodinamikler = Hemodynamics ; Hemorajiler = Hemorrhage ; Sağkalım = Survival ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Şok = Shock ; Şok-hemorajik = Shock-hemorrhagic

Özet:
Bu çalışmada karaciğer yaralanmasına bağlı deneysel hemorajik şok modelinde standart ringer laktat infüzyonu ile birlikte terlipressin ve efedrinin sağ kalım ve temel hemodinamik parametreler üzerine etkilerinin araştırılması amaçlandı. Terlipressin, efedrin, ringer laktat  ve kontrol grubu olacak şekilde 4 grupta toplam 36 rat ile çalışmayı planladık. Batın orta hatta abdominal insizyon sonrası karaciğerin median ve sol lateral loblarının yaklaşık %65`i çıkarılarak hemorajik şok modeli oluşturuldu. Gruplar 90 dakika boyunca ortalama arter basıncı, nabız, sağkalım ve arteryel kan gazı değerleri açısından gözlendi. 90 dk sonunda sağkalım oranı, terlipressin grubunda 3/9 (%33), efedrin grubunda  1/9 (%11) diğer gruplarda 0  idi.  Terlipressin ve efedrin grupları arasında sağkalım açısından istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi. Yalnız terlipressin ve efedrin, ringer lakat ile kontrol grubuna  sağkalım açısından üstün bulundu. Doku perfüzyonu düşünülerek karşılaştırıldığında ise, terlipressin tedavisindeki grubun OAB?nın 40 mmHg?nin üzerinde, efedrin grubunun ise altında olduğu görüldü. Çalışmamızın sonuçlarına göre, hemorajik şok tedavisinde terlipressin ve efedrin alternatif bir ilaç olabilir.

Abstract:
In this study, we aimed to assess terlipressin and ephedrine's effects, with routine Ringer's lactate infusion, on survival and basic hemodynamic parameters  in an experimental  hemorrhagic shock model due to liver injury.  We designed the study with a total of 36 rats which divided in 4 groups as Terlipressin, ephedrine, ringer's lactate, and the control groups. Hemorrhagic shock model was created by subtracting about 65% of the median and left lateral lobes of the liver  after an incision to the midline of the abdomen. Groups were monitored for mean arterial pressure, heart rate, Survival and arterial blood gas values for 90 minutes. At the end of 90 min, survival rate in terlipressin group was 3/9 (33%) and it was 1/9 (11%) in ephedrine group. In the other groups it was 0. In terms of survival statistically significant difference is not calculated between the Terlipressin and Ephedrine groups. But terlipressin and ephedrine, found to be superior to Ringer Lactate and control groups in terms of survival. Considering tissue perfusion, the MAP of terlipressin group is higher than 40 mmHg but MAP is found to be under 40 mmHg in the ephedrine group. According to the results of this study, terlipressin and ephedrine may be an alternative drug in  hemorrhagic shock treatment.