Arketip bir yolculuk içinde, narsistik bir kitap biçiminde: Beyaz Kale
In an archetypal journey, in the form of a narcissistic book: Beyaz Kale
Yazar: ÇİĞDEM YILDIRIM MİROL
Danışman: PROF. TALÂT HALMAN
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Ekonomi ve Sosyal Bilimler Enstitüsü  / Türk Edebiyatı Bölümü
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Arketip = Archetype ; Beyaz Kale = Beyaz Kale ; Narsisizm = Narcissism ; Okur merkezli kuram = Reader response approach ; Pamuk, Orhan = Pamuk, Orhan ; Türk edebiyatı = Turkish literature

Özet:
Orhan Pamuk'un üçüncü romanı Beyaz Kale (1985), yazarının ?zor okunur? ve ?anlaşılmaz? sıfatlarıyla anılmakta ünlü romanlarının da ilkidir. Okuduğu kitaplarda sabit anlam arayan konvansiyonel okurlara ait bu iki geri bildirim, hem Türkiye'de hem de Türkiye dışında, Beyaz Kale'nin edebiyatsever okur düzleminde alımlanmasında öne çıkmıştır. Ancak bu kitap, sabit bir anlam iletmek değil yapısını yazdıklarıyla göstererek birbirinden farklı şekillerde alımlanmak ve anlamlandırılmak isteyen edebî bir yapıttır. Beyaz Kale'yi, ?ne anlatmak? değil ?nasıl anlatmak? ve ?neyi var etmek? çerçevesinde aktif bir okumayla irdeleyen bu tez, üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm, Beyaz Kale'de yapının yazıyı içlediğini ve okurun bu yapının bir parçası olduğunu gösterir. İkinci bölüm, Beyaz Kale'de narstistik anlatı dinamiklerini açığa çıkarır ve bu dolayımda kitabın, yapısı ve yazısı hakkında, okurunu nasıl ?bilinçlendirdiğine? odaklanır. Üçüncü bölüm, okurun yaratıcılık edimiyle Beyaz Kale'nin arketip yolculuğuna nasıl katıldığını ele alır. Sonuç olarak bu tez, Beyaz Kale'nin kendisini yansıtan bir yapı olduğunu ve onun özünü fark eden ?sevgili okur?un onu harekete geçirip bir varlığa dönüştürdüğünü anlatılır.Anahtar sözcükler: yapı, sevgili okur, arketip yolculuk, narsistik anlatı

Abstract:
Orhan Pamuk?s third novel The White Castle (1985) is also his first novel referred to as ?hard to read? and ?incomprehensible?. These two pieces of feedback from conventional readers looking for a fixed meaning in the text has been given precedence in reception of The White Castle, on the plane of plain readers within and outside Turkey. This book, however, is not a literary work aiming to transmit a fixed meaning but wishing to be received and signified in different ways by displaying its structure with its ecriture. This thesis, which scrutinizes The White Castle less from the perspective of ?what to tell? than that of ?how to tell? and ?what to create? by an active reading, consists of three chapters. The first chapter depicts that in The White Castle the structure encompasses the ecriture and that the reader is a part of this structure. The second chapter reveals the narcissistic dynamics of The White Castle and thereby focuses on how the book ?gives awareness? to its reader about its structure and ecriture. The third chapter investigates how the reader joins the archetypal journey of The White Castle. Finally, this thesis attests that The White Castle is a self-reflexive structure, and that the ?beloved reader? who becomes aware of its essence activates it into a being.Keywords: structure, beloved reader, archetypal journey, narcissistic narrative