Normal popülasyonda beden kitle indeksi artışı ile glikozile albümin düzeylerinin değişiminin izlemi
The observation of changes in glycated albumin levels with increase in body mass index in normal population
Yazar: SERHAT UYSAL
Danışman: DOÇ. DR. FÜSUN ERDENEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Albüminler = Albumins ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Hemoglobin A-glikolize = Hemoglobin A-glycosylated ; Obezite = Obesity ; Vücut kitle indeksi = Body mass index ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Amaç: Obezite bireyin ağırlık, boy, cinsiyet ve ırksal özelliklere göre belirlenmiş olan ideal değerlerin üstünde olmasıdır. Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından sağlığı bozacak ölçüde yağ dokularında anormal veya aşırı miktarda yağ birikmesi şeklinde tanımlanan obezitenin oluşturduğu birçok komplikasyon bulunmaktadır. Bu komplikasyonların en başında Tip 2 diyabetes mellitus gelmektedir. Glikozile Albümin (GA) diyabetin kısa süreli regülasyonunun takibinde ve komplikasyonlarla ilişkisini gösterilmesinde kullanılan HbA1c'ye alternatif olarak gösterilen önemli bir markırdır. Bu markırın HbA1c'nin yerini alabileceğini belirten çalışmalar olsa da bir takım dezavantajları olduğunu öne süren düşünceler de bulunmaktadır. Bunlardan birisi de obeziteye bağlı oluşan subklinik inflamasyona sekonder Glikozile Albümin düzeylerinin olması gerekenden daha düşük bulunmasına yönelik düşüncelerdir. Biz de normal popülasyonda obeziteye bağlı komplikasyonlar oluşmadan ortaya çıkan subklinik inflamasyonun Glikozile Albümin düzeylerinde düşmeye sebep verdiğini, böylece beden kitle indeksi artmış diyabetiklerde olması gerekenden düşük bulunarak kullanımının kısıtlandığını göstermeyi amaçladık. Ayrıca bu markırın hastaların çeşitli demografik ve biyokimyasal parametreleri ile ilişkisini araştırmayı da amaçladık.
Gereç ve yöntem: Çalışmaya hastanemiz polikliniklerine başvuran 18 yaş üzeri çalışma için onamı alınmış, kooperasyon ve oryantasyonu yeterli olan, beden kitle indeksi normal, diyabeti olmayan 49 gönüllü ve beden kitle indeksi artmış (fakat morbid obez olmayan) diyabeti olmayan 52 gönüllü dahil edildi. 101 kişiden ilave olarak alınan kan örnekleri santrifüj edildi ve bu örneklerden uygun kit temin edildikten sonra Glikozile Albümin düzeyleri çalışıldı. Gebeler, akut infeksiyon, akut vasküler olay, malignite hikayesi olanlar ile kooperasyon ve oryantasyonu yetersiz hastalar çalışmaya dahil edilmedi.
Bulgular: Yaş ortalamaları 29,5±4,8 olan 51 kadın, 50 erkek toplam 101 kişi çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya katılan hastaların beden kitle indeksi ortalamaları 25,5±4.4 idi. Hastaların ortalama Glikozile Albumin düzeyi ise 252.0±34,8 umol/L olarak saptandı. Çalışmamızdaki tüm hasta grupları değerlendirildiğinde beden kitle indeksi artmış vaka grubu hastalarında, beden kitle indeksi normal kontrol grubuna göre Glikozile Albümin seviyeleri anlamlı olarak daha düşük saptandı. Ayrıca vaka grubunda CRP değeri, sedimentasyon değeri kontrol grubundan anlamlı olarak daha yüksekti.  Vaka grubunda albümin değeri, GA/HbA1c değeri kontrol grubundan anlamlı olarak daha düşüktü. Vaka ve kontrol grubunda bakılan WBC değeri, mikroalbumin/kreatinin değeri anlamlı farklılık göstermedi.
Sonuç: Çalışmamız sonucunda kısa süreli diyabet regülasyonu ve diyebetik komplikasyonlarla ilişkisi gösterilen Glikozile Albümin'in beden kitle indeksi artmış grupta düşük bulunduğu gösterilmiştir. Ayrıca CRP, sedimantasyon gibi akut faz reaktanlarının da beden kitle indeksi artmış grupta arttığı gözlenmiştir. Bu sebeple beden kitle indeksi artmış hastalarda daha herhangi bir hastalık ortaya çıkmadan subklinik inflamasyonun başladığı gösterilmiş olup, Tip 2 DM'li hastaların büyük kısmının beden kitle indeksinin artmış olduğu da göz önünde bulundurulursa Glikozile Albumin kullanımının kısıtlı olacağı kanaatine varılmıştır. 

Anahtar kelimeler: Diyabet, Glikozile Albümin, Obezite, Subklinik İnflamasyon.

Abstract:
Aim: Obesity is being above the ideal values of an individual determined to that individual's weight, height, gender and racial characteristics. Obesity, defined by the World Health Organization (WHO) as abnormal or excessive accumulation of fat in the adipose tissues to a degree that would deteriorate health, has many complications. Type 2 diabetes mellitus is the most common of these complications. Glycated Albumin (GA) is an important marker as an alternative to HbA1c which is used to monitor the short-term regulation of diabetes and to demonstrate its association with complications. Although there are some studies indicating that this marker can replace HbA1c, there are some arguments that reflect some disadvantages of its use. One of the arguments asserts that lower levels of Glycated Albumin might be seen secondary to subclinical inflammation due to obesity. We aimed to show that, in normal population subclinical inflammation before the complications of obesity develops causes a decrease in Glycated Albumin levels, so its use is restricted in diabetics with high body-mass-index since it is found decreased in them already. We aimed to show that, subclinical inflammation in the normal population without obesity-related complications leads to a decrease in Glycated Albumin levels, and since it is found lower than normal in diabetics with high body-mass-index, this causes a restriction in its use. In addition, we aimed to investigate the relationship of this marker with various demographic and biochemical parameters of patients.
Materials and Methods: In this study, among people applied to outpatient clinics of our hospital, 49 volunteers with older than 18 years of age, adequate cooperation and orientation, normal valued body mass index, no history of diabetes, and 52 volunteers with increased body mass index (but not morbid obesity or diabetes) were included. Their informed consents were obtained. The blood samples of these 101 patients were centrifuged and Glycated Albumin levels were studied after obtaining the appropriate kit. Pregnant women, acute infection, acute vascular event, patients with a history of malignancy and inadequate cooperation and orientation were excluded from the study.
Findings: A total of 101 patients (51 female, 50 male) with a mean age of 29.5 ± 4.8 were included in the study. The mean body mass index of the patients included in the study was 25.5 ± 4.4. The mean Glycated Albumin level of the patients was 252.0 ± 34.8 umol / L. When all patient groups in our study were evaluated, it is found that when compared to control group patients with normal body mass index, Glycated Albumin levels were significantly lower in case group patients with higher body mass index. In addition, CRP and sedimentation value were significantly higher in the case group than the control group. In the case group, albumin value and GA / HbA1c was significantly lower than the control group. The WBC and microalbumin / creatinine values were not significantly different in case and control groups.
Result: As a result of our study, Glycated Albumin associated with short-term diabetes regulation and diabetic complications has been shown to be low in the case group with higher body mass index. It was also observed that acute phase reactants such as CRP and sedimentation increased in the group with increased body mass index. Therefore, it has been shown that in patients with increased body mass index, subclinical inflammation begins without any disease starts to develop. It is concluded that, considering that the body mass index of the majority of patients with type 2 DM is increased, the use of Glycated Albumin is thought to be limited.

Key words: Diabetes, Glycated Albumin, Obesity, Subclinical Inflammation.