İmmunoglobulin g alt grup eksikliği tanısı alan hastalarımızın retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of our patients diagnosed withimmunoglobulin G subclass deficiency
Yazar: MEHMET KOCAOĞLU
Danışman: PROF. DR. İSMAİL REİSLİ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Çocuk İmmünolojisi ve Allerji Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Antikorlar = Antibodies ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Çocuklar = Children ; İmmünoglobülin A = Immunoglobulin A ; İmmünoglobülinler = Immunoglobulins

Özet:
IgG alt grup eksiklikleri; asemptomatik olabildiği gibi, tekrarlayan enfeksiyonlarla
gelebilir veya başka bir hastalığa eşlik edebilir. Bu çalışmanın amacı IgG alt grup eksikliği
tanılı çocuk olguların demografik, klinik ve laboratuvar bulgularını retrospektif olarak
incelemek ve IgG alt grup eksikliğinin klinik öneminin daha iyi anlaşılmasına katkı
sağlamaktır.
Bu çalışmaya, Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Çocuk Allerji
ve İmmünoloji polikliniğine Ocak 2006 ile Ekim 2021 tarihleri arasında başvurmuş ve
serumda IgG alt gruplarından en az biri yaşa göre olması gereken değerin 2 standart
sapmasının altında ölçülerek, IgG alt grup eksikliği tanısı almış 111 olgu alındı. Yaşları 2
ile 18 yıl arasında değişen bu olguların izole IgG alt grup eksikliği olup serum IgG, IgA ve
IgM düzeyleri normal olanlar grup 1 ve IgG alt grup eksikliğine ek olarak IgG, IgA ve
IgM'den herhangi birinin serumda düşüklüğü saptananlar ise grup 2 olarak sınıflandırıldı.
Grup 1'de 55 hasta (%49,54), grup 2'de ise 56 (%50,45) hasta yer aldı. Çalışmamızda
olguların %61,26'sı (n = 68) erkek, %38,73'ü (n = 43) kız idi ve IgG alt grup eksikliği
erkek cinsiyette fazlaydı (p<0,05). Ortalama tanı yaşı 88,5 ± 49 ay olarak saptandı.
Olgularımızın %18,01'inde (n = 20) yenidoğan yatış öyküsü, %54,95'inde (n = 61) en az
bir kez enfeksiyon sebebiyle hastane yatışı ve %49,54'ünde tekrarlayan enfeksiyon öyküsü
vardı ve bu üç durumun sıklığı grup 2'de istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti
(p<0,05). Tekrarlayan enfeksiyonlar sebebiyle hastalarımızın %43,24'üne (n = 48)
antibiyotik proflaksisi ve %21,62'ine (n = 24) immunoglobulin destek tedavisi yapılmış
olup, bu tedavilere ihtiyacı olan hastaların sayısı grup 2 de daha fazlaydı (p<0,05). IgG alt
v
grup eksikliği saptanan hastalarımızın %37,27'sinde (n = 41) alerjik hastalık ve
%20,72'sinde (n = 23) astım saptandı. En sık görülen IgG alt grup eksikliği IgG3 eksikliği
%76,57'sinde (n = 85) idi. IgG1 ve IgG4 düşüklüğü istatiksel açıdan anlamlı bir şekilde
grup 2'de daha fazlaydı (p<0,05). IgG alt grup eksiklikleri kendi içinde periferik lenfosit
alt grup değerleri ile karşılaştırıldığında aralarında anlamlı ilişki bulunmadı (p>0,05). Bir
yıldan fazla süreyle takip edilebilen 45 olgudan yalnızca 15'i (%33,33) düzelmişti.
Sonuç olarak, IgG alt grup eksikliği saptanan olgularda eşlik eden ana grup
immünoglobulin eksiklikleri enfeksiyonların sayı ve şiddetini artırarak, hastaneye yatışlara,
ayrıca antibiyotik ve immünoglobulin destek tedavisi gereksinimine neden olabilir. Bu
nedenle IgG alt grup eksikliği saptanan olguların izlem ve tedavilerinin bu özellikler göz
önüne alınarak planlanması, aralıklı olarak ana grup eksiklikleri yönünden de
değerlendirilmelerinin uygun olacağı kanaatindeyiz.

Abstract:
IgG subclass deficiencies may have an asymptomatic course, and present with
recurrent infections or may accompany another disease. The objective of this study is
retrospective evaluation of demographic, clinical and laboratory findings of pediatric cases
diagnosed with IgG subclass deficiency, and making contribution to better understanding
of clinical importance of IgG subclass deficiencies.
In this study, 111 cases, which admitted to Pediatric Allergy and Immunology
outpatient clinic of Necmettin Erbakan University, Meram Faculty of Medicine between
January 2006 and October 2021 and diagnosed with IgG subclass deficiency based on
having an age-adjusted serum level of any IgG subclass below 2 standard deviation, were
included. Of these patients aged 2-18 years; those with isolated IgG subclass deficiency
with normal serum IgG, IgA and IgM levels were classified as group 1 and those with
coexisting deficiency of any of IgG, IgA and IgM were classified as group 2. In the Groups
1 and 2, 55 (49.54%) and 56 (50.45%) patients were included, respectively. Of the cases
included in the study; 61.26% (n = 68) were male and 38.73% (n = 43) were female, with
higher rate of IgG subclass deficiency among male gender (p<0.05). Mean age at diagnosis
was determined to be 88.5 ± 49 months. Of the cases; 18.01% (n=20) had a history of
hospitalization during neonatal period, 54.95% (n=61) had at least one infection-related
hospitalization, and 49.54% had history of recurrent infections, frequencies of which were
statistically higher in the group 2 (p<0.05). Due to recurrent infections, 43.24% (n = 48) of
our patients had been on antibiotic prophylaxis and 21.62% were given intravenous
immunoglobulin replacement therapy; number of the patients requiring these treatments
vii
also was significantly higher in the group 2 (p<0.05). Of our patients with IgG subclass
deficiency; 37.27% (n = 41) were found to have an allergic disease and 20.72% (n = 23)
were found to have asthma. The most common IgG subclass deficiency was determined to
be IgG3 deficiency at a rate of 76.57% (n = 85). IgG1 and IgG4 deficiencies were
statistically more common in the group 2 (p<0.05). No significant correlation between IgG
subclass deficiencies in itself and absolute count of peripheral lymphocyte subsets was
found (p>0.05). Of 45 cases which could be followed-up for more than one year; only 15
(33.33%) had recovered.
In conclusion, deficiency of major immunoglobulin classes in patients diagnosed
with IgG subclass deficiency may lead to hospitalizations, as well as need for antibiotic
treatment and immunoglobulin replacement therapy by increasing frequency and severity
of infections. We are, therefore, in thought of that follow-up and treatment of the cases
diagnosed with IgG subclass deficiency should be determined by taking into consideration
these characteristics, and that evaluation of these patients also for deficiency of major
immunoglobulin classes will be appropriate.