Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda fiziksel aktivitenin otonomik disfonksiyon ve nöropatik ağrı ile ilişkisi
Association of physical activity with autonomic dysfunction and neuropathic pain in patients with type 2 diabetes mellitus
Yazar: ÖZTÜRK GÜRER TUTU
Danışman: PROF. DR. ERHAN YENGİL
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı / Aile Hekimliği Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmada birinci basamağa başvuran Tip 2 Diyabetes Mellituslu hastalarda fiziksel aktivitenin, otonomik disfonksiyon ve nöropatik ağrı ile arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır.

Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı tipte olan araştırma 18-65 yaş arasındaki birinci basamağa başvuran tip 2 DM'li hastalara; sosyodemografik özellikleri, BBFAA, COMPASS-31 ve 'S-LANSS ağrı skalasını' içeren anket ve ölçekler uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Verilerinin analizi SPSS 21 istatistik programıyla yapılmış ve anlamlılık düzeyi olarak p <0,05 kabul edilmiştir.

Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 248 kişinin yaş ortalaması 54,3 ± 9,54 (21-65) olup %53,6 kadın, %46,4 erkek idi. Diyabet regülasyonu ile eğitim düzeyi ve diyabetik komplikasyon varlığı arasında ilişki bulundu (p=0,028, p<0,001). Hastaların diyabet regülasyonu ve otonomik disfonksiyon puanları karşılaştırıldığında ortostatik intolerans (p<0,001), sekretomotor (p<0,001), GİS (p=0,049) ve toplam COMPASS-31 (p<0,001) puanları non regüle hastalarda (154) anlamlı olarak yüksek bulundu. Fiziksel aktivite düzeyleri ile diyabet regülasyonu arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). Non-regüle grupta nöropatik ağrı varlığı anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,001). BBFAA düzeyine göre hastalar değerlendirdiğinde nosiseptif ağrısı olan hastalar ile nöropatik ağrısı olan hastalar arasında anlamlı düzeyde fark bulundu (p=0,004). Fiziksel aktivite düzeylerine göre otonomik disfonksiyon puanları karşılaştırıldığında, ortostatik intolerans, sekretomotor, mesane, toplam COMPASS-31 puanları anlamlı derecede farklı bulundu. (p<0,001, p=0,007, p=0,026, p<0,001). 
Sonuçlar: Tip 2 DM non-regüle olan hastalarda otonomik disfonksiyona yönelik semptom ve nöropatik ağrı varlığı fazla bulunmuştur . Fiziksel hareket durumuna göre; hareketli hastalarda hareketsiz hastalara göre nöropatik ağrının az olduğu bulunmuştur. Fiziksel hareket durumlarına göre en aktif hastalarda otonomik disfonksiyonun az olduğu görülmüştür.
Anahtar kelimeler : Tip 2 Diabetes Mellitus, Fiziksel Aktivite, Egzersiz, Otonomik Disfonksiyon, Nöropatik Ağrı

Abstract:
Aim: In this study, it was aimed to examine the relationship between physical activity, autonomic dysfunction and neuropathic pain in patients with Type 2 Diabetes Mellitus who applied to primary care, with and without regulated blood sugar.
Method: The study, which is a cross-sectional descriptive type, included patients with type 2 DM between the ages of 18-65 who applied to the primary care; sociodemographic characteristics, GPPAQ, COMPASS-31 and 'S-LANSS pain scale' were applied questionnaires and scales. The analysis of the data was made with the SPSS 21 statistical program and p <0.05 was accepted as the level of significance.
Results: The mean age of the 248 people included in the study was 54,3 ± 9,54 (21-65), 53,6% female and 46,4% male. A relationship was found between diabetes regulation, education level and presence of diabetic complications (p<0.05, p<0.001). When diabetes regulation and autonomic dysfunction scores of the patients were compared, orthostatic intolerance (p<0.01), secretomotor (p<0.01), GIS (p<0.05) and total COMPASS-31 (p<0.01) scores were found to be significantly higher in non-regulated patients (154). No significant correlation was found between the physical activity levels and the diabetes regulation(p>0.05). The presence of neuropathic pain was found to be significantly higher in the non-regulated group (p=0.001). When the patients were evaluated according to the GPPAQ level, a significant difference was found between patients with nociceptive pain and patients with neuropathic pain (p=0.004). When the autonomic dysfunction scores of the patients participating in the study were compared according to their physical activity levels, orthostatic intolerance, secretomotor, bladder, and total COMPASS-31 scores were found to be significantly different. (p<0.001, p=0.007, p=0.026, p<0.001).
Conclusions: Symptoms of autonomic dysfunction and neuropathic pain were found to be higher in non-regulated patients with type 2 DM. Neuropathic pain was found to be less in mobile patients compared to inactive patients. When autonomic dysfunctions were analyzed, it was seen that the most physically active patients had less autonomic dysfunction.
Key words: Type 2 Diabetes Mellitus, Physical Activity, Exercise, Autonomic Dysfunction, Neuropathic Pain