Myelodisplastik sendromlu hastalarda DNA metil transferaz inhibitörlerinin etkinlik ve hematolojik toksisite açısından karşılaştırılması
Comparision of efficacy and hematologic toxicity of DNA methyl transferase inhibitors in patients with myelodysplastic syndrome
Yazar: ESİN AVŞAR
Danışman: YRD. DOÇ. DR. OZAN SALİM
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Anemi = Anemia ; Azasitidin = Azacitidine ; DNA = DNA ; DNA analizi = DNA analysis ; Desitabin = Decitabine ; Metiltransferaz = Methyltransferase ; Miyelodisplastik sendromlar = Myelodysplastic syndromes

Özet:
Bu çalışmanın amacı MDS RAEB-1 ve RAEB-2 tanılı hastalarda azasitidin ve desitabin tedavisinin etkinlik, sağkalım, AML'ye dönüşüm süresi, hematolojik toksisite ve transfüzyon gereksinimi açısından retrospektif olarak karşılaştırılmasıdır.
Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Hematoloji kliniklerinde takip edilen MDS RAEB-1 ve RAEB-2 tanılı, 18 yaş ve üstü, azasitidin ve desitabin tedavileri uygulanan toplam 51 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmanın birincil sonlanım noktası, tedavi grupları arasında 12 ay sonunda akut miyeloid lösemiye (AML) dönüşüm oranlarının karşılaştırılması; ikincil sonlanım noktaları ise toplam sağkalım süreleri, tedavi yanıtı, transfüzyon ihtiyaçları, febril nötropeni oranları ve tedavi süresince antifungal tedavi kullanım sıklığı olarak belirlendi. Tedavi yanıtı, MDS Uluslararası Çalışma Grubu kriterlerine göre sınıflandırıldı.
Gruplar arasında yaş, cinsiyet, performans skoru, tanı ve etyoloji açısından anlamlı fark olmadığı saptandı. Aynı şekilde tedavi siklus sayısı açısından gruplar arasında anlamlı fark gözlenmedi. Olguların çoğunluğunda hipometile edici ajanların en az 4 siklus uygulanabildiği görüldü. Kemik iliği hücreselliği ve kemik iliği blast yüzdesi açısından da her iki grup arasında anlamlı fark olmadığı görüldü.
Gruplar arasında tedaviye genel yanıt açısından anlamlı bir fark saptanmadı (p = 0,55). Eritrosit ve trombosit transfüzyon ihtiyacı ve febril nötropeni gelişimi açısından da anlamlı fark saptanmadı (p = 0.46, p = 0.27, p = 0.19). Hastaların ortalama takip süresi azasitidin alan grupta 31 ay, desitabin alan grupta 20 aydı. Hastalar 12 aylık genel sağkalım açısından karşılaştırıldığında iki grup arasında anlamlı fark gözlenmedi (p = 0,15). Bir yıllık AML'ye dönüşüm insidansı azasitidin grubunda %26, desitabin grubunda %33 idi. Bu oran desitabin grubunda yüksek görünse de fark istatiksel olarak anlamlı değildi (p =0,55).
Sonuçta hem azasitidin hem desitabinin MDS RAEB-1 ve RAEB-2'nin tedavisinde etkili olduğu ve iki tedavi arasında yanıt, genel sağkalım, lösemik dönüşüm ve hematolojik toksisite açısından anlamlı fark olmadığı gözlenmiştir. Yüksek riskli MDS hastalarının dahil edildiği alt grup analizi içeren çalışmalar, benzer etkinlikteki bu iki ajanın etkinlik ve yan etki profilinin karşılaştırmak açısından yararlı olacaktır

Anahtar kelimeler: MDS RAEB-1, MDS RAEB-2, Azasitidin, Desitabin

Abstract:
The aim of this retrospective study is to compare the efficacy, overall survival, time to AML transformation, hematological toxicity and transfusion requirement of azacitidine and decitabine in patients with MDS RAEB-1 and RAEB-2.
A total of 51 patients over the age of 18, diagnosed as MDS RAEB-1 and RAEB-2 treated with azacitidine and decitabine in various hematology sections of hospitals were evaluated respectively. The primary end point of the study was time to AML transformation at the end of the 12 months. The second end points were overall survival, response to treatment, transfusion requirement, febril neutropenia frequency and the antifungal treatment necessity during the treatment period. Response to treatment was classified according to International Working Group response criterias.
There was no significant difference between the groups in terms of age, gender, performance score, diagnosis, etiology, treatment cycles, bone marrow cellularity and blast percentage. The most of the patients received at least 4 courses of both azacitidine and decitabine. 
There was no significant difference in overall survival between the azacitidine and decitabine groups (p= 0.55). Likewise, there was no difference in red blood cell and platelet transfusion requirement and febril neutropenia frequency (p = 0.46, p = 0.27, p = 0.19). The median follow- up duration of patients was 31 months for azacitidine and 20 months for decitabine; the 12 months overall survival rates did not differ significantly between the groups (p = 0,15). 1 year incidence of transformation to AML was %26 in azacitidine group and %33 in decitabine group. This rate may seen higher in decitabine group, but the difference was not statistically significant (p= 0.55).
In conclusion both azacitidine and decitabine regimens were effective in the treatment of patients with MDS RAEB-1 and RAEB-2, and there was no significant difference between the treatments in terms of response rates, overall survival, leukemic transformation and hematologic toxicity. Studies including high risk MDS patients and subgroup analysis, would be useful to compare the efficacy and the side effect profile of these two similar agents

Key words: MDS RAEB-1, MDS RAEB-2, Azacitidine, Decitabine