Halluks rigidusu olan hastalarda peloid ve parafin tedavilerinin etkinliklerinin karşılaştırılması
Comparison of the efficiencies of peloidotherapy and paraffine treatments in patients with hallux rigidus
Yazar: SEDA ÇIRA
Danışman: DOÇ. DR. HALİL EKREM AKKURT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Konya Şehir Hastanesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Egzersiz = Exercise ; Halluks rigidus = Hallux rigidus ; Parafin = Paraffin ; Peloidler = Peloids ; Peloidoterapi = Peloidotherapy

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı; peloid ve parafin tedavisi verilen semptomatik halluks rigidus (HR) hastalarında ağrı, fonksiyonel durum ve yaşam kalitesi üzerine etkileri araştırmak ve sonuçları karşılaştırmaktır.
Gereç ve yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi (SBU) Konya Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniklerimize başvuran ve klinik ve/veya radyolojik olarak HR tanısı alarak tedaviye gönderilen hastalar incelendi. Bu hastalardan üç ay veya daha uzun süreyle 1. Metatarsofalangeal (MTF) eklemde 0-10 nokta Vizüel Analog Skalaya (VAS) göre 3 veya daha şiddetli ağrı-kısıtlılık olan, palpasyonla 1. MTF üzerinde lokalize hassasiyeti olan, 35 yaş üstü 80 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar basit rastgele örneklem tipine göre peloidoterapi (n:40) ve parafin tedavisi (n:40) olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların detaylı öyküleri alınarak, sosyodemografik ve klinik özellikleri kaydedildi. Birinci gruba 2 hafta süreyle, haftada 5 gün toplamda 10 seans olamk üzere, 42 °C, 20 dakika peloidoterapi tedavisi, ikinci gruba 2 hafta süreyle, haftada 5 gün toplamda 10 seans olmak üzere parafin tedavisi verildi. Her iki tedavi grubuna ev egzersiz programı eklendi. Hastalar tedavi öncesinde (1. ölçüm), tedavi sonrası (2. ölçüm) ve tedavi sonrası 1. Ayda  (3. ölçüm) değerlendirildi. Yürürken ve istirahatteki ağrı düzeyi VAS, fonksiyonel durum ve yaşam kalitesi Foot Ankle Outcom Score (FAOS) ve yaşam kalitesi Short Form 36 (SF-36) ile belirlendi. İlaveten 1.MTF dorsifleksiyon ve plantar fleksiyon eklem hareket açıklığı (EHA) gonyometre ile ölçülerek not edildi. 
Bulgular: Her 2 tedavi grubunda da VAS, FAOS, SF-36 ve EHA parametrelerinde tedavi sonrası ve 1. ay kontrolünde tedavi öncesine kıyasla istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler sağladığı tespit edilmiştir. Etki büyüklüklerine bakıldığında SF-36 fiziksel ve mental bileşen boyutunda parafin tedavisi orta düzeyde, peloidoterapi ise düşük düzeyde etkin bulunmuştur. Parafin tedavisinde özellikle erken olmayan evrelerde(özellikle evre 2) dorsifleksiyon açısı artışını daha fazla saptanmıştır. Tedavi sonrası sonuçlara göre hangi tedavinin daha etkili olduğunu belirlemek için bakılan değişim skorlarına göre her iki tedavi yönteminin de benzer düzeyde etkili olduğu, skorlar üzerindeki etkilerin tedavi yöntemine göre farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Sonuç: Çalışmamızın sonuçları semptomatik HR tedavisinde ev egzersiz tedavisine ek olarak verilen parafin tedavisinin ve peloidoterapinin her ikisinin de ağrı, fonksiyonellik, yaşam kalitesi ve eklem hareket açıklığı açısından, kısa dönemde büyük düzeyde etkin olduğunu ve parafin tedavisinin fonksiyonellik ve yaşam kalitesi kazanımları açısından peloidoterapiye göre daha etkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca peloidoterapiden farklı olarak parafin tedavisinde özellikle erken olmayan evrelerde dorsifleksiyon açısı artışını daha fazla saptadık. Buna dayanarak erken olmayan evrelerde dahi öncelikle konservatif tedaviler denenmesi gerektiği sonucuna vardık. Çalışmamız bir OA olan HR'de peloidoterapi ve parafin tedavisinin etkin olduğunu saptayan ve birbirlerine üstünlükleri olmadığı sonucuna ulaşan ilk çalışmadır. Biz bu sonuçlar ışığında, semptomatik HR tedavisinde peloidoterapi ve parafin tedavilerinin ve ek olarak ev egzersiz programlarının, tedavi tercihinde öncelikli olarak akla gelmesi gerektiğini düşünmekteyiz.


Anahtar sözcükler: halluks rigidus, parafin tedavisi, peloidoterapi, egzersiz

Abstract:
ABSTRACT: COMPARISON OF THE EFFICIENCIES OF PELOİDOTHERAPY AND PARAFFINE TREATMENTS IN PATIENTS WITH HALLUX RIGIDUS 

Aim: The aim of this study; to investigate the effectiveness of peloid and paraffin treatments on pain, functional status and quality of life in the treatment of symptomatic hallux rigidus (HR) and compare the results.
Materials and methods: Patients who applied to our SBU Konya Physical Medicine and Rehabilitation polyclinics and were diagnosed with HR clinically and/or radiologically and sent to treatment were analyzed. Of these patients, 80 patients over 35 years of age, who had 3 or more severe pain-limitation in the 1st MTF joint for three months or longer, and localized tenderness on the 1st MTF by palpation, were included in the study. The patients were divided into two groups as peloidotherapy (n:40) and paraffin therapy (n:40) according to the simple random sample type. Detailed histories of the patients were taken and their sociodemographic and clinical characteristics were recorded. The first group was given peloidotherapy treatment at 42 °C, 20 minutes for 2 weeks, 5 days a week (10 sessions in total), and the second group was given paraffin treatment for 2 weeks, 5 days a week (10 sessions in total). Home exercise program was added to the treatment of both groups. Patients were evaluated before treatment (1st measurement), after treatment (2nd measurement), and at 1 month after treatment (3rd measurement). Pain level while walking and resting was determined by VAS, functional status and quality of life were determined by Foot Ankle Outcom Score (FAOS) and quality of life was determined by Short Form 36 (SF-36). In addition, 1.MTF dorsiflexion and plantar flexion range of motion were measured with a goniometer and noted.
Results: In both treatment groups, it was determined that there were statistically significant improvements in VAS, FAOS, SF-36 and EHA parameters after treatment and in the 1st month control compared to pretreatment. Considering the effect sizes, paraffin treatment was found to be moderately effective in SF-36 physical and mental component dimensions, and peloidotherapy was found to be low-effective. In paraffin treatment, especially in non-early stages (especially stage 2), the increase in dorsiflexion angle was detected more. According to the change scores used to determine which treatment is more effective, it was concluded that both treatment methods were similarly effective, and the effects on the scores did not differ according to the treatment method.
Conclusion: The results of our study show that both paraffin and peloidotherapy given in addition to exercise therapy in symptomatic HR treatment are highly effective in the short term in terms of pain, functionality, quality of life and joint range of motion, and paraffin therapy is more effective than peloidotherapy in terms of functionality and quality of life gains. In addition, unlike peloidotherapy, we detected a higher dorsiflexion angle increase in paraffin treatment, especially in non-early stages. Based on this, we concluded that conservative treatments should be tried first, even in non-early stages. Our study is the first study to determine that peloidotherapy and paraffin treatment are effective in HR and to conclude that they are not superior to each other. Based on these results, we think that peloidotherapy and paraffin treatments should be preferred primarily in the treatment of symptomatic HR, depending on their availability in addition to exercise programs.

Key words: hallux rigidus, paraffin therapy, peloidotherapy, exercise