Kamu yayıncılığı ve bir kitle iletişim kurumu olarak Türkiye Radyo Televizyon Kurumu (TRT)
Public broadcasting and Turkish Radio and Television Corporation (TRT) as an institution of mass communication
Yazar: ESRA EREN
Danışman: PROF. SAMİ ŞEKEROĞLU
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sinema Televizyon Ana Sanat Dalı / Sinema Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Radyo-Televizyon = Radio and Television
Dizin: Kamu yayıncılığı = Public broadcasting ; Radyo = Radio ; TRT = Turkish Radio and Television Corporation ; TRT yayınları = Turkish Radio and Television Corporation broadcasts ; Televizyon = Television ; Televizyon yayıncılığı = Television broadcasting

Özet:
Ülkemizde uzun yıllar TRT'nin tekeli ve denetiminde devam eden radyo ve televizyon yayınları, 1990'lı yıllarda özel yayıncılığın başlamasıyla büyük bir değişim göstermiştir. Başlangıçta, bu yayınlarla ilgili yasal düzenlemelerin bulunmamasından dolayı uzun bir süre özel radyo ve televizyonlar kuralsız bir şekilde yayınlarını sürdürmüştür. Eğitme ve bilgilendirmeden ziyade eğlenceye yönelik bir yayıncılık anlayışına sahip olan bu kanallar daha fazla seyirci toplama ve reklam alma rekabeti içindedirler. Bu da radyo ve televizyonlarda hep birbirinin benzeri yayınların olmasına sebep olmuş, çok sayıdaki kanalın varlığına rağmen çok seslilik yaratılamamıştır.Özel radyo ve televizyonlar yayın hayatına başladıktan sonra, uzun yıllar toplumun tek haber, eğlence ve eğitim kaynağı olan TRT, tıpkı Avrupa'daki kamu yayın kurumlarında olduğu gibi etkisini kaybetmiştir. Bu da devletin sesini, kültür, ahlak ve sanat anlayışını yansıtan TRT'den sonra bu yeni yayıncılığın halk için ilgi çekici hale gelmesinden kaynaklanmaktadır. Ancak ülkemizin kamu hizmeti yayıncılığı yapmakla görevli TRT'nin de yayınlarına ihtiyacı vardır.1990'lı yıllardan itibaren özel yayın kurumlarının da kamu hizmeti yaptığı dolayısıyla kamu yayıncılığına gerek kalmadığı tarzında düşünceler öne sürülmüştür. Ancak yaşanan gelişmeler, ticari kanalların toplumun demokratik, sosyal ve kültürel gereksinimlerini karşılamaya yetmediklerini göstermiştir. TRT'den farklı yayın politikalarıyla ilk zamanlar büyük bir ilgiyle karşılanmış olsalar da toplum artık özel radyo ve televizyonların başlangıcındaki ilgi çekici etkisinden yavaş yavaş bilinçlenerek çıkmakta ve bilgilenebileceği, faydalanabileceği, tarafsız bir yayın organı aramaktadır. TRT ise bugünkü görünümüyle bir kamu hizmeti yayıncısından çok uzaktır. Kurumun düşüncesi hiçbir zaman izlenme paylarının yüksekliği olmamalı ve programcılık anlayışıyla da özel kanallara öykünmemelidir. Arzulanan, ülke yayıncılığında örnek bir kurum olmasıdır.ANAHTAR KELİMELER: TRT, Kamu Yayıncılığı, BBC.

Abstract:
Television broadcasting, which had been continued under supervision and monopoly of TRT for many years in our country, has changed dramatically as private radio and TV channels started in the 1990s. At the beginning, private radio and television channels continued to broadcast without any rule since there was no legal arrangement for such operation. These channels, whose understanding of broadcasting have focused on entertainment rather than providing education and information, want to get more viewers and compete for selling advertisement spots. This has led to radio and television programmes which are generally similar to one another; and despite the high number of channels, multi-voiced broadcasting could not has been created.Just like the public broadcasting institutions in Europe, TRT, which had been the only source of news, entertainment and education of the society, has lost its effect after private radio and television channels began broadcasting. This has happened since the new broadcasting approach became more interesting for the public after TRT which is used to reflect voice, culture and art concept of the governments. However, the programmes broadcasted by TRT, which is assumed to make public service broadcasting, is also needed in our country.Some have claimed that private broadcasting institutions have also provided public service since 1990 and therefore public broadcasting was no longer needed. However, the experience has shown that private channels have been far from meeting democratic, social and cultural needs of the society. Even though they received great interest at the beginning thanks to their broadcasting policy which differs than that of TRT, the society has become more conscious in time and broken free from the attractive effect which the private radio and television channels had in their early days, and look for an objective broadcasting organ which is beneficial and provide information. On the other hand, TRT with its present condition is far from being a public broadcasting organization. TRT should never concentrate on high ratings and emulate private channels with its programming policy. What is desired from TRT is to become a model organization for broadcasting activities in the country.KEY WORDS: TRT, Public Broadcasting, BBC.