Asemptomatik primer hiperparatioridili hastalarda CDKN1A, CDKN1B, CDKN2C, GCM-2 genlerinin analizi
In patients with asymptomatic primary hyperparatioridismanalysis of  CDKN1A, CDKN1B, CDKN2C, GCM-2 genes
Yazar: BURAK CEYLAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLHAN DUMAN
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Gen ifadesi = Gene expression ; Genetik = Genetics ; Genler = Genes ; Hipertiroidizm = Hyperthyroidism ; Hipoparatiroidizm = Hypoparathyroidism ; Paratiroid bezleri = Parathyroid glands ; Paratiroid hastalıkları = Parathyroid diseases ; Paratiroid hormon = Parathyroid hormone ; Tiroid hastalıkları = Thyroid diseases

Özet:
Paratiroid bezlerinin hastalıkları, tarihin her döneminde merakla gözlem konusu olmuştur. Paratiroid bezleri, çoğu hastada tiroid bezi ile yakın ilişki içinde bulunan endokrin bezleridir. Hiperparatiroidizm, paratiroid bezlerinden parathormonun aşırı sekresyonu ile karakterizedir.Aşırı sekresyonun nedenine göre, hiperparatiroidizm birincil, ikincil veya üçüncül olarak sınıflandırılabilir.
Primer hiperparatiroidizmin birkaç sınıfı bulunmakla beraber son yıllarda artış gösteren hafif belirti ve semptomların olduğu yada hiç semptomun olmadığı ılımlı biyokimyasal sonuçlarla giden asemptomatik hasta grubu tanımlanmıştır.Sporadik primer hiperparatiroidizme  genellikle tek bir bez adenomu (hastaların% 85'i) neden olur, ancak aynı zamanda dört bezin de hiperplazisi (% 10), çift adenomlar (% 2-5) veya nadiren paratiroid karsinomları (<% 1) neden olduğu tespit edilmiş ve adenomlar, hiperplaziler ve karsinomların ortaya çıkışında spesifik genetik yolakları gösteren veriler bulunmuştur. Ancak epigenetik değişikliklerin paratiroid tümör oluşumuna da aktif olarak katılabileceği görülmektedir.Bu alanda tarihsel genetik sürece baktığımızda son yıllarda, yeni tanımlanmış genler, mutasyonun taşıyıcılarının ve taşıyıcı olmayanlarının güçlü bir şekilde taranması dahil olmak üzere birçok çalışmayı mümkün kılmıştır.Bizde literatürde çalışılan genleri taradığımızda asemptomatik primer hiperparatiroidili hasta ve sağlıklı kontrol grubumuzda CDKN1A,CNKDN2C,CDKND1B,GCM2 gen analizini yapmayı planladık.CDKN2C ve CDKN1B'de tek nükleotid varyasyonlu mutasyonları saptadık.Kontrol grubunda ise aynı mutasyonlara rastlamadık ve patogenezde rol oynayabileceğini düşündük.Mutasyon dağılımları ile klinik verileri kıyas ettiğimizde anlamlı bir fark bulamadık.
Sonuç olarak çalışmamızda elde ettiğimiz veriler bu genlerin patogenezde rol oynayabileceğine işaret etmektedir.Ancak konuyla ilgili daha fazla genetik ve klinik çalışmaya ihtiyaç duyulduğu aşikardır.

Abstract:
Diseases of the parathyroid glands have been the subject of curiosity in every period of history. The parathyroid glands are endocrine glands that are in close association with the thyroid gland in most patients. Hyperparathyroidism is characterized by excessive secretion of parathormone from the parathyroid glands. According to the cause of excessive secretion, hyperparathyroidism can be classified as primary, secondary or tertiary. 
Although there are several classes of primary hyperparathyroidism, an increasing group of asymptomatic patients with mild or no symptoms has been described in recent years, with mild or no symptoms. Sporadic primary hyperparathyroidism is usually caused by a single gland adenoma (85% of patients), but also by four. Glandular hyperplasia (10%), double adenomas (2-5%), or rarely parathyroid carcinomas (<1%), and data indicating specific genetic pathways in the occurrence of adenomas, hyperplasias, and carcinomas have been found. However, it is seen that epigenetic changes may also actively participate in the formation of parathyroid tumors. When we look at the historical genetic process in this area, newly identified genes have enabled many studies, including strong screening of carriers and non-carriers of the mutation. When we scanned the genes studied in the literature,we planned to perform CDKN1A,CDKN2C,CDKN1B,GCM2 gene analysis in our patient group. We detected single nucleotide variation SNV mutations in CDKN2C and CDKN1B. We did not encounter the same mutations in the control group and we thought that it may play a role in the pathogenesis. We could not find a significant difference when we compared the mutation distributions with clinical data. We detected similar localizations only in CDKN2C gene mutations related to adenoma localizations.
In conclusion, the data we obtained in our study indicate that these genes may play a role in the pathogenesis. However, it is obvious that more genetic and clinical studies are needed on the subject.