İmmünohistokimya yöntem ile boyanan EZH2 (Enhancer of zeste homologue) veINI1(SMARCB1) markerlarının hepatosellüler kanserde boyanma sıklığı, prognoz üzerine etkisi ve prediktif değeri
EZH2 (Enhancer of zeste homologue) and INI-1 (SMARCB1) markers stained by immunohistochemistry on hepatocellular cancer staining frequency, the effect of prognosis and predictive value
Yazar: MEHMET MUTLU KIDI
Danışman: PROF. DR. BERKSOY ŞAHİN
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Biyobelirteçler-tümör = Biomarkers-tumor ; Epigenez-genetik = Epigenesis-genetic ; Gen ifadesi = Gene expression ; Genetik = Genetics ; Karaciğer hastalıkları = Liver diseases ; Karaciğer neoplazmları = Liver neoplasms ; Karsinoma-hepatoselüler = Carcinoma-hepatocellular ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prognoz = Prognosis ; İmmünohistokimya = Immunohistochemistry

Özet:
Giriş ve Amaç: HSK, genellikle altta yatan bir kronik hepatit veya siroz
zemininde gelişen tek veya çok sayıda nodüllerle seyreden primer malign karaciğer hastalığıdır. HSK moleküler patogenezi oldukça kompleks ve heterojen bir kanserdir. HSK moleküler patogenezi genetik ve epigenetik değişikliklerin katıldığı çok basamaklı bir süreçtir. HSK henüz patogenezi tam olarak aydınlatılmamış bir malignitedir. Patogenezini anlayabilmek için çok sayıda epigenetik ve genetik çalışmalar yapılmaktadır. Biz de EZH2 ve SMARCB1/INI-1 ekspresyon düzeyinin HSK epigenetiğindeki önemini anlamayı amaçladık.
Gereç ve yöntem: 2011-2019 yılları arasında ÇÜTF' nde takip edilen
patolojik tanısı bulunan 103 HSK' li vaka seçildi. EZH2 ve SMARCB1/INI-1 immunohistokimya yöntemi ile değerlendirildi. Sorafenib ve/veya lokal ablatif işlem yapilmis hastalarin EZH2 ve SMARCB1/INI-1 ekspresyon düzeyine göre alt grup analizi ile değerlendirildi. Daha sonra istatiksel olarak hastaların sagkalım ve tedaviye yanıt analizi yapıldı.
Bulgular: Çalışmamıza alınan hastaların 89' u (% 86,4) erkek, 14' ü (%
13,6) kadındı. Hastaların median yaşı 68 (min17- max 89) idi. İmmunohistokimya yöntemi ile bakılan EZH2, 45 (% 43,7) hastada pozitif boyanma gösterdi, 58 (% 56,3) hastada boyanma gözlenmedi. INI-1 ise 92 (%89. 3) hastada pozitif boyanma gösterdi, 11 (% 10. 9) hastada boyanma gözlenmedi. Çalışmamızda progresyonsuz sağkalım ve toplam sağkalım için EZH2' nin prognostik önemine değindik. Prediktif değer için yeterli hasta sayısına ulaşılamadı. INI1 için sonuçlar istatistiksel olarak anlamlılığa yakın bulundu.
Sonuç: HSK patogenezinde epigenetik faktörlerin rolü hâlâ araştırılma
aşamasında olup EZH2' nin HSK için prognostik önemini vurgulamaya çalıştık. 
Anahtar Kelimeler: EZH2, SMARCB1/INI1, HSK

Abstract:
Introduction and Goal: HCC is a primary malignant liver disease usually
presenting with single or multiple nodules developing on the basis of an underlying chronic hepatitis or cirrhosis. HCC molecular pathogenesis is a highly complex and heterogeneous cancer. HCC molecular pathogenesis is a multi-step process involving genetic and epigenetic changes. HSK is a malignancy whose pathogenesis is not yet fully elucidated. Numerous epigenetic and genetic studies have been conducted to understand its pathogenesis. We aimed to understand the importance of EZH2 and SMARCB1 / INI-1 expression levels in HCC epigenetics.
Materials and Methods: 103 patients with pathological diagnosis followed
by CUTF between 2011-2019 were selected. EZH2 and SMARCB1 / INI-1 were evaluated by immunohistochemistry. Sorafenib and/or local ablative procedures were evaluated by subgroup analysis according to EZH2 and SMARCB1 / INI-1 expression levels. Then, survival and treatment response analysis were performed statistically.
Results: 89 (86,4 %) patients were male and 14 (13,6 %) were female.
The median age of the patients was 68 (min17- max 89). Immunohistochemically, EZH2 showed positive staining in 45 (43,7 %) patients and no staining was observed in 58 (56,3%) patients. INI-1 showed positive staining in 92 (89,3 %) patients and no staining was observed in 11 (10,9 %) patients. In our study, EZH2 had prognostic significance for progression-free survival and overall survival. The number of patients for predictive value could not be reached. Results for INI-1 were found to be statistically near meaningfulness.
Conclusion: The head of epigenetic factors in the pathogenesis of HCC is
still under investigation, and it is established to emphasize the prognostic significance of EZH2 for HCC.
Keywords: EZH2, SMARCB1/INI-1, HCC