Kronik pelvik ağrı sendromlu hastalardainterlökin-10 ve mangan-süperoksit dismutaz genpolimorfizmi
In patients with chronic pelvic pain syndromeinterleukin-10 and manganese-superoxide dioxidase genepolymorphysis
Yazar: MURAT CAN KİREMİT
Danışman: PROF. DR. ERBİL ERGENEKON
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Giriş: Prostatit 50 yaşından küçük erkeklerde en sık, 50 yaşından sonra da benin
prostat hiperplazisi (BPH) ve prostat kanserinin ardından 3. en sık tanı konulan
ürolojik hastalıktır. Bu yüksek insidansına rağmen hastalığın etyoloji ve patofizyolojisi
net olarak ortaya konulamamıştır.Biz bu çalışmada Kronik Pelvik Ağrı Sendromu'nun
(KPAS) oksidatif stres ile olan ilişkisini ve kontrol grubuyla KPAS hastalarının
subgruplarının antioksidant enzim-sitokin düzey farklılığını araştırdık.
Yöntem ve Gereç: Mart 2003-Ocak 2006 tarihleri arasında prostatit tanısı konulan 84
hasta ve kontrol grubu olarak da 40 gönüllü sağlıklı erkek çalışmaya alındı. 12 hasta
çalışmaya dahil edilme kriterlerine uymadıklarından çalışma dışında bırakıldılar.
Hasta ve kontrol grubundaki kişilerden serum ve semen örnekleri alınarak İnterlökin10 (IL-10) ve Mangan süperoksit dismutaz (Mn-SOD) düzeyleri ve DNA'ları izole
edilerek gen polimorfizmleri incelendi.
Bulgular: KPAS hastalarının 30'u tip 3a, 42'si ise tip 3b idi. IL-10 GCC genotipi (IL10-1082) tip 3a prostatit hastalarında tip 3b ve kontrol grubuna nazaran daha yüksek
bulundu. (p<0,005) Tip 3a ve tip 3b hastaları genotip dağılımı açısından
karşılaştırıldığında IL-10 için 1082 bölgesinde, MnSOD'da ise Ala/Val
polimorfizminde istatistiki açıdan anlamlı fark gösterdiği bulundu.(p<0,05) Mn-SOD
enzim aktivitesi KPAS hastalarında kontrol grubuna göre istatistiki anlamlı daha
düşük bulundu. (Tip 3a için p=0,0034 Tip 3b için p=0,046) KPAS subgrupları kendi
içinde değerlendirildiğinde anlamlı bir fark saptanmadı.
Sonuç: KPAS hastalarındaki düşük antioksidan düzeyleri hastalığın patofizyolojisinin
ortaya konmasında önemli bir ipucu olabilir.IL-10 düzeylerindeki farklılık da
otoimmüniteyi potansiyel bir etyolojik faktör olarak düşündürmektedir.

Abstract:
Introduction: Prostatitis is the most common urological disorder of the male
population under 50 years old, and the third most common one after the BPH and
Prostate cancer older than 50 years old. Although the high incidence of this disease,
its etiology and pathophysiology are not clear.In this study we aimed to evaluate the
relationship between CPPS and oxidative stress and the difference of antioxidant
enzyme-cytokine levels among the control group and the subgroups of CPPS
patients.
Material&Methods: Between March 2003-January 2006 84 patients who were
diagnosed as prostatitis and 40 healthy men as voluntary were included to the study.
12 patients had been excluded because they didn't meet the inclusion criteria.
Serum and semen samples had been taken from the control group and patients.
Interleukin-10, Mangane superoxide dismutase levels and gene polymorphisms of
isolated DNA's were evaluated.
Results: Thirty of the CPPS patients were type 3a and 42 of them were type 3b. IL10 GCC genotype (IL-10-1082) were much more higher in the type 3a patients than
type 3b and control group.(p<0,005) When we compare the 3a and 3b patients with
the control group according to the distribution of the genotype at the region of 1082
for IL-10 and Ala/Val polymorphism of Mn-SOD, a statistically significant difference
had been found. (p<0,05) Mn-SOD activity of CPPS patients were significantly lower
than control group. (p=0,0034 for type 3a and p=0,046 for type 3b). When the
subgroups of the CPPS were evaluated, no significantly difference was obtained.
Conclusion: The low antioxidant levels in patients with CPPS shall be an important
clue for evaluating the pathophysiology of the disease. The differences of the IL-10
levels realized the potential etiological factor for otoimmunity.