Rehabilitasyon merkezi çalışanlarının rekreasyonel aktivitelere katılım frekansının mutluluk ve yaşam kalitesi üzerine etkileri
The effects of rehabilitation center employees on the happiness and quality of life in participation in recreational activities
Yazar: EZEL DEMİRBAŞ
Danışman: DOÇ. DR. FATMA İLKER KERKEZ
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Rekreasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Spor = Sports
Dizin: Mutluluk = Happiness ; Rehabilitasyon merkezleri = Rehabilitation centers ; Rekreasyon = Recreation ; Rekreasyonel aktiviteler = Recreational activities ; Yaşam kalitesi = Quality of life ; Çalışanlar = Workers ; Ölçekler = Scales

Özet:
Bu çalışmanın amacı, Muğla ili Fethiye ilçesinde bulunan rehabilitasyon merkezi çalışanlarının rekreasyonel aktivitelere katılım frekansının mutluluk ve yaşam kalitesi üzerine etkileri araştırmaktır. Çalışmaya farklı rehabilitasyon merkezlerinde çalışan toplam 122 personel (% 66,4'ü kadın, % 33,6'sı erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; (1) tanımlayıcı bilgi formu (personelin cinsiyet, yaş, medeni durum, görev ve gelir durumu), (2) Hills ve Argyle (2002) tarafından geliştirilen, Doğan ve Akıncı Çötok (2011) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Oxford Mutluluk Ölçeği (OMÖ-K), (3) Kim, Woo ve Uysal (2015) tarafından geliştirilen Yaşam Kalitesi Ölçeği ve (4) rekreasyonel aktivite listesi kullanılmıştır. Anket formlarının çalışanlar tarafından cevaplanmasında yüz yüze görüşme yöntemi uygulanmıştır. Elde edilen veriler; rehabilitasyon merkezi personelinin rekreasyonel aktivitelerden en çok entellektüel aktiviteleri (4,16±0,84), en az ise doğada gerçekleştirilen aktiviteleri tercih ettiklerini (2,68±1,15) göstermiştir. Cinsiyet değişkenine göre incelendiğinde kadınların rekreasyon aktivitelerine katılım oranı ( =3,46±0,6) erkeklere ( =3,15) göre yüksek bulunmuştur (p=0,016). Yapılan regresyon analizi sonucuna göre katılımcıların rekreasyonel aktivitelere katılımları ile mutluluk arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki tespit edilmiştir (t=4,195; p<0.001). Katılımcıların rekreasyonel aktivitelere katılımları ile yaşam kalitesi ilişkisi anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Rehabilitasyon merkezlerinde çalışmakta olan personelin, zihinsel ve fiziksel engelli bireylerle sağlıklı iletişim kurabilmesi ve hizmet verebilmesi için mutlu hissetmeleri ve yaşam kalitelerinin yüksek olması önem arz etmektedir. Bu anlamda çalışma dışındaki serbest zamanlarını uygun rekreasyonel etkinliklerle değerlendirmeleri için farklı olanaklar sunulmalıdır.

Abstract:
The aim of this study is to investigate the effects of the rehabilitation center employees in Muğla, Fethiye, on the happiness and quality of life. A total of 122 staff (66.4% women, 33.6% men) participated in the study voluntarily. As a data collection tool in the research; (1) descriptive information form (gender, age, marital status, duty and income status of staff), (2) Oxford Happiness Scale (OHS) developed by Hills and Argyle (2002) and adapted to Turkish by Doğan and Akıncı Çötok (2011), (3) Life Quality Scale developed by Kim, Woo, and Uysal (2015) and (4) recreational activity list were used. The face-to-face interview method was used in answering the questionnaire forms by the employees. The data obtained; showed that the rehabilitation center staff preferred the most intellectual activities (4.16 ± 0.84) from the recreational activities and the least preferred activities (2.68 ± 1.15). When analyzed by the gender variable, the participation rate of women in recreation activities (= 3.46 ± 0.6) was found higher than men (= 3.15) (p = 0.016). According to the results of the regression analysis, a positive relationship was found between the participants' participation in recreational activities and happiness (t = 4,195; p <0.001). The relationship between participants' participation in recreational activities and quality of life was not significant (p> 0.05). It is important for the staff working in rehabilitation centers to feel happy and have a high quality of life in order to be able to communicate and provide health services to individuals with mental and physical disabilities. In this sense, different possibilities should be offered to evaluate their free time outside the work with appropriate recreational activities.