Erişkin humerus alt uç kırıklarıcerrahi tedavi sonuçları
Adult humerus lower end fracturesresults of surgical treatment
Yazar: ÖZGÜR ERDOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET OĞUZ DURAKBAŞA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaçlar: Distal humerus kırıklarının cerrahi tedavisi, karmaşık anatomisi, sıklıkla kısa distal segment veya parçalanması nedeniyle zordur. Bu çalışmada plak tespit tiplerinin karşılaştırılması ve eşlik eden yaralanmaların sonuçlar üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Ocak 2003-Aralık 2010 tarihleri arasında distal humerus kilitli kompresyon plağı (LCP) kullanılarak açık redüksiyon ve internal fiksasyon (ORIF) uygulanan 34 hasta retrospektif olarak incelendi. Tüm hastalar 16 yaşın üzerindeydi ve minimum takip süresi 24 aydı. Hariç tutma kriterleri; revizyonlar, tekrar kırılmalar, sonuçları belgelemek için yetersiz takip, tüm tedaviye uyumu bozabilecek zihinsel bozukluklardı. Fonksiyonel sonuçlar MEPI (Mayo dirsek skorlama indeksi) ve VAS (Görsel analog skala) skoru kullanılarak değerlendirildi. Radyolojik sonuçlar avasküler nekroz, kaynamama, eklemde basamak, implant yetersizliği, artroz ve heterotopik ossifikasyon varlığı ile değerlendirildi. Artroz derecesi Broberg-Morrey ölçeği ile, heterotopik ossifikasyon derecesi Brooker ölçeği ile tanımlandı. Bulgular: Ortalama takip süresi 63 (IQR: 50-76) aydı. Travma ile cerrahi arasındaki ortalama süre 9 (IQR: 5-13) gündü. On bir (% 32) hastada eşlik eden bir yaralanma vardı. Eşlik eden yaralanmalı hastalarda fonksiyonel ve radyolojik sonuçlar daha kötüydü. İmplant yetersizliği ve instabilite oranları tek plak grubunda çift plak grubuna göre daha düşüktü. Sonuçlar: Eşlik eden yaralanmaları olan hastalar, olası kötü fonksiyonel ve radyolojik sonuçlar hakkında bilgilendirilmelidir. Teknik detaylara göre çift plak tespiti yapılmaz ise instabilite ve yetersizlik oranları artacaktır. Anahtar Kelimeler: Humerus, distal, kırık, paralel, plak.

Abstract:
Purposes: Surgical treatment of distal humerus fractures is difficult because of the complex anatomy, often short distal segment or comminution. This study aimed to compare the plate fixation types and evaluate the effects of concomitant injuries on the results. Methods: Between January 2003-December 2010, 34 patients who underwent open reduction and internal fixation (ORIF) using distal humerus locking compression plate (LCP), were investigated retrospectively. All patients were above 16 years old, and minimum follow-up was 24 months. Exclusion criteria were; revisions, refractures, an insufficient follow-up to document results, mental disorders that may impair adaptation to the whole treatment. Functional results were evaluated with using MEPI (Mayo elbow scoring index) and VAS (Visual analog scale) score. Radiologic results were evaluated by the presence of avascular necrosis, nonunion, stepping on the joint, implant insufficiency, arthrosis, and heterotopic ossification. Arthrosis grade was defined by Broberg-Morrey scale and heterotopic ossification grade was defined by Brooker scale. Results: Mean follow-up was 63 (IQR: 50-76) months. The mean interval between trauma and surgery was 9 (IQR: 5-13) days. Eleven (32%) patients had a concomitant injury. Functional and radiological results were worse in concomitant injury (+) patients. Implant insufficiency and instability rates were lower in single plate group than double plate group. Conclusions: Patients with accompanying injuries should be informed about possible poor functional and radiological outcomes. If double plate fixation is not applied by the technical details, instability and insufficiency rates will increase. Keywords: Humerus, distal, fracture, parallel, plate.