Jean-Paul Sartre'ın varoluşçuluk düşüncesinde özgürlüğün siyasal boyutları
Political extents of freedom in the existentialist thought of Jean-Paul Sartre
Yazar: UMUTCAN TARCAN
Danışman: DOÇ. DR. TUBA KANCI DOĞAN
Kocaeli Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı / Siyaset ve Sosyal Bilimler Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Felsefe = Philosophy ; Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Sartre, Jean Paul = Sartre, Jean Paul ; Sivil itaatsizlik = Civil disobedience ; Varoluşçuluk = Existentialism ; Özgürlük = Freedom

Özet:
Yirminci yüzyılın en etkili entelektüellerinden biri olan Fransız düşünür Jean-Paul Sartre, varoluşçuluğu döneminin başat öğretisine dönüştürmeyi başarmıştır. Edebî yetenekleri ve üretkenliğinin yanı sıra felsefe, psikanaliz ve tarih gibi pek çok disipline yönelik ilgisi ile de entelektüel tarihe damgasını vuran Sartre, çalışmaları ve toplumsal bunalımlar arasında özgün bir bağ kurmuştur.
"Varoluşun özden önceliği" anlayışıyla temellendirilen varoluşçuluğun Sartre ile özdeşleşmesinin nedeni, düşünürün çalışmalarını öğretiye özgülemesidir. Sartre, öğretiye ilkesel bir yaklaşım getirmiş ve onu 20. yüzyıl toplumunun beklentileriyle sentezlemiştir. Öğretinin insana atfettiği mutlak özgürlük, eyleme ve sorumluluğa dayanması nedeniyle aktivist ve bireyci bir dünya görüşü yaratmıştır.
Sartre'ı yalnızca bir yazar veya bir düşünür olarak incelemek, onun öğretisini bizzat yaşama arzusundan ötürü olanaksız duruma gelmiştir. Sartre, varoluşçuluğu asla soyut bir felsefe geleneği olarak kabul etmemiş, onu kendi eylemleri yoluyla gerçekleştirme amacı taşımıştır.
Bu tez, Sartre'ın varoluşçuluğundan meydana gelen özgürlük anlayışını özgün bir bakış açısıyla değerlendirme girişimidir. Birinci bölümde Sartre, kamusal bir entelektüel olarak deneyimlediği siyasal koşullar ile birlikte analiz edilmiş, ikinci bölümde düşünürün varoluşçuluğu tarihsel ve felsefi boyutlarıyla birlikte incelenmiş, üçüncü ve son bölümde ise düşünürün özgürlük anlayışı bir sivil itaatsizlik pratiği olarak ele alınmıştır.

Abstract:
Jean-Paul Sartre, one of the most inspirational intellectuals in the 20th century, has succeeded in making existentialism into the dominant doctrine of his era. While leaving his mark on intellectual history not only with his literate talents and productivity but also with his great interest in different disciplines such as philosophy, psychoanalysis, and history, he correlated his works with social crises in an authentic way.
The reason why existentialism, the core principle of which is "the precedence of existence to the essence," is identified with Sartre is him dedicating his entire bibliography to the thought. Sartre took a principal approach towards existentialism and synthesized it with the expectations of the 20th-century society. The radical freedom projected by the thought created an individualist and activist worldview.
Studying Sartre solely as an author or a philosopher is impossible because of his ambition to live his philosophy in propria persona. He did not regard existentialism as an abstract tradition of philosophy and aimed to realize it through his actions.
This thesis is an attempt to analyze the Sartrean perceptive of existentialist freedom from an authentic perspective. In the first chapter, Sartre is analyzed as a public intellectual with his era's political events. In the second chapter, Sartrean existentialism is explained with its historical and philosophical aspects. Finally, in the third chapter, the Sartrean concept of freedom is evaluated as a praxis of civil disobedience.