Tavşan modelinde kronik rotator manşet rüptürü tamirine yağ kaynaklı kök hücre ve n-asetil sistein 'in etkisi
Repair of chronic rotator cuff rupture in a rabbit model effect of adipose derived stem cell (ADSC) and n-acetyl cysteine (NAC)
Yazar: ANIL AYDIN
Danışman: DOÇ. DR. ERDAL UZUN
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Tavşan rotator manşet yırtığı modelinde lokal olarak uygulanan ADSC'nin ve oral verilen NAC'ın birlikte veya ayrı ayrı kullanıldığında tendonun iyileşmesi üzerindeki etkilerinin histolojik, immünoimyasal ve biyomekanik olarak araştırılıp sonuçların karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir.
Gereç ve Yöntemler: Etik kurul onayından sonra 32 adet beyaz Yeni Zelanda tavşanı randomize şekilde sekizerli dört (Grup A, Grup B , Grup C , Grup D) gruba ayrıldı. Gruplardaki tavşanların sağ ve sol omuz supraspinatus tendonları kemiğe yapışma yerinden kesilerek kronik rotator manşet (RM) yırtık modeli oluşturuldu. Altı hafta sonra transosseöz tamir tekniğiyle RM onarımı yapıldı. Grup A'nın (kontrol grubu) onarım bölgesine lokal olarak serum fizyolojik (SF), Grup C ve D'de onarım bölgesine lokal ADSC uygulaması yapıldı. Grup B ve D'ye onarım işleminden sonra altı hafta boyunca oral NAC verildi. On ikinci haftada gruplardaki tavşanlar sakrifiye edildikten sonra tavşanların cerrahi olarak supraspinatus tendonu humerus kemiği proksimaliyle birlikte çıkartıldı. Sağ omuzdan alınan örnekler histolojik (histolojik skor ve yağ infiltrasyonu,) ve immünokimyasal ( kolajen tip I yoğunluğu) inceleme için , sol omuzdan alınan örnekler ise biyomekanik çekme testi (tendon gücü ve dayanıklılık ) için kullanıldı. 
Bulgular: Çalışmamızda en fazla skar dokusu görünümü kontrol grubu olan Grup A'dayken, Grup D'deki makroskopik olarak skar dokusunun diğer gruplara göre daha az olduğu görüldü. Tendonların değerlendirilmesinde kullandığımız histolojik skora (kolajen liflerinin yapısı , lif düzenliliği, tendonların iğsi şekli , vaskülarite, inflamasyon) bakıldığında Grıp C ve D istatistiksel olarak benzer olmasına rağmen en iyi tendon iyileşmesi histolojik olarak Grup D'de , en kötü iyileşme ise Grup A da görüldü. Yağlı dejenerasyon değerlendirildiğinde ise Grup D'den Grup A'ya doğru histolojik olarak doku içerisindeki yağ infiltrasyonunun arttığı görüldü (p<0.001). İmmünokimyasal incelemedeyse tip I kolajen yoğunluğunun (COL-1) Grup B'nin Grup A'dan histolojik yapılan değerlendirmelerde yüksek olduğu görüldü (p<0.001). Grup C ve D'deki tip I kolajen yoğunluğu istatistiksel olarak benzer olmasına rağmen diğer gruplara göre tip I kolajen yoğunluğunun en iyi olduğu gruplardır. Biyomekanik olarak bakıldığında ise Grup C ve Grup D arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olmamasına rağmen Grup D' nin ortalama 97.41 N ile diğer gruplara göre daha yüksek dayanıklılığa sahip olduğu görüldü. (p<0.001) En düşük dayanıklılığa sahip grup ise ortalama 59.10 N değeriyle Grup A idi.
Çıkarımlar: Kronik rotator manşet yırtıklarının tedavisinde cerrahi bölgeye uygulanan yağ kaynaklı kök hücrelerin (ADSC) ve oral olarak verilen NAC'ın histolojik ve biyomekanik açıdan tendon iyileşmesi üzerine etkisi olumlu yöndedir . Yağlı dejenerasyon gibi kronik süreçlere bağlı gelişen ve cerrahi tamir sonuçlarını olumsuz yönde etkileyen patolojik süreçleri azalttığı görülmüştür. Birlikte kullanıldığında her ne kadar Tip I kolajen yoğunluğu lokal ADSC uygulamasıyla aynı olsa da tendon iyileşmesi ve tendon dayanıklılığı üzerine olumlu etkileri daha da artırdığı görülmüştür. Bu çalışma gelecekte yapılacak klinik çalışmalarla desteklenmelidir.
Anahtar Kelime: Rotator Manşet Yırtığı, N-Asetil Sistein, Yağ Kaynaklı Kök Hücre, Tendon.

Abstract:
Purpose: The aim of this study was to investigate histologically, immunochemically and biomechanically the effects of locally applied ADSC and orally administered NAC on tendon healing when used together or separately in a rabbit rotator cuff tear model and to evaluate the results comparatively.
Materials and Methods: After ethics committee approval, 32 white New Zealand rabbits were randomly divided into 4 groups of 8 (Group A, Group B, Group C, Group D). The right and left shoulder supraspinatus tendons of the rabbits in the groups were cut from the bone attachment site and a chronic rotator cuff (RM) tear model was created. Six weeks later, RM repair was performed with transosseous repair technique. In Group A (control group), saline (SF) was applied locally to the repair site, and in Groups C and D, ADSC was applied locally to the repair site. Groups B and D received oral NAC for six weeks after the repair procedure. At the twelfth week, the rabbits in the groups were sacrificed and the supraspinatus tendon was surgically removed together with the proximal humerus bone. Samples from the right shoulder were used for histologic (histologic score and fat infiltration) and immunochemical (collagen type I density) examination, while samples from the left shoulder were used for biomechanical tensile testing (tendon strength and endurance). 
Results: In our study, Group A, which was the control group, had the highest scar tissue appearance, while macroscopically scar tissue in Group D was less than in the other groups. Although Groups C and D were statistically similar in terms of histological score (structure of collagen fibers, fiber arrangement, spindle shape of tendons, vascularity, inflammation), the best tendon healing was histologically observed in Group D and the worst healing was observed in Group A. When fatty degeneration was evaluated, histologically, fatty infiltration in the tissue increased from Group D to Group A (p<0.001). Immunochemical examination showed that type I collagen density (COL-1) was higher in Group B than Group A in histologic evaluations (p<0.001). Although the type I collagen density in Groups C and D were statistically similar, they had the best type I collagen density compared to the other groups. In terms of biomechanics, although there was no statistically significant difference between Group C and Group D, Group D had a higher endurance with an average of 97.41 N compared to the other groups. (p<0.001) The group with the lowest endurance was Group A with a mean value of 59.10 N.
Conclusions: In the treatment of chronic rotator cuff tears, adipose derived stem cells (ADSC) applied to the surgical site and orally administered NAC have a positive effect on tendon healing in terms of histological and biomechanical aspects. It has been shown to reduce pathological processes such as fatty degeneration, which develop due to chronic processes and negatively affect the results of surgical repair. When used together, although Type I collagen density is the same with local ADSC application, it has been observed to further increase the positive effects on tendon healing and tendon durability. This study should be supported by future clinical studies.
Keywords: Rotator Cuff Tear, N-Acetyl Cysteine, Adipose Derived Stem Cell, Tendon.