Staphylococcus aureus suşlarında metisilin direncinin klasik yöntemler ve moleküler yöntemlerle araştırılması
Detecting of methicillin resistance of staphylococcus aureus isolates by classical and molecular methods
Yazar: HAYRUNİSA HANCI
Danışman: PROF. DR. AHMET AYYILDIZ
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Agar = Agar ; Metisilin = Methicillin ; Oksasilin = Oxacillin ; Sefoksitin = Cefoxitin ; Staphylococcus aureus = Staphylococcus aureus ; İlaçlara direnç = Drug resistance ; İlaçlara direnç-mikrobiyal = Drug resistance-microbial

Özet:
Staphylococcus aureus Suşlarında Metisilin Direncinin Klasik Yöntemler ve Moleküler Yöntemlerle Araştırılması
Amaç: Bu çalışmanın amacı, S. aureus suşlarında metisilin direncinin belirlenmesinde kullanılan çeşitli klasik yöntemlerle genotipik bir yöntem olan mecA geni varlığının kıyaslanmasıdır.
Materyal ve Metot: Çalışmaya çeşitli klinik örneklerden izole edilen 86 metisiline dirençli ve 30 metisiline duyarlı S. aureus suşu dahil edildi. Suşların metisilin dirençleri oksasilin ve sefoksitin disk difüzyon testi ile belirlendi. MRSA kromojenik agarda üreme görüntüleri değerlendirildi. Polimeraz zincir reaksiyonu ile araştırılan mecA gen varlığı altın standart test olarak kabul edildi ve diğer sonuçların sensitivite, spesifite, pozitif ve negatif prediktif değerleri buna göre hesaplandı.
Bulgular: MRSA olarak tanımlanmış 86 suştan 8 tanesinde mecA geni bulunamadı. mecA geni bulunmayan 8 MRSA suşundan 1 tanesi sefoksitine duyarlı iken 7 tanesinin dirençli olduğu saptandı. Bu suşların tümü oksasiline dirençli idi. MRSA kromojenik agar ile yapılan çalışmada ilk 24 saatlik inkübasyondan sonra MRSA suşlarından 41' inde üreme olurken. 48 saatlik inkübasyon sonrasında bu sayı 45 oldu. Üreyen suşlardan 2 tanesinin mecA genine sahip olmadığı tespit edildi. Sensitivite, spesifite, PPD ve NPD yüzdeleri sefoksitin disk difüzyon testi için sırasıyla 98.7, 81.6, 91.7, 39.7; oksasilin disk difüzyon testi için sırasıyla 100, 78.9, 90.7, 38.5; MRSA kromojenik agar 24. saatlik değerlendirme için sırasıyla 45.8, 63.2, 70.2, 33.3; 48. saatlik değerlendirme için sırasıyla 51.4, 63.2, 72.5, 33.3 idi.
Sonuç: MRSA sorununun yüksek olduğu hastanelerde gerekli önlemlerin alınabilmesi açısından mecA araştırılması en doğru sonuca ulaşmada önemlidir. Sefoksitin ve oksasilin disk difüzyon yöntemleri sonuçları birbirine yakın bulunduğundan sefoksitin diski olmadığı durumlarda oksasilinin de bir alternatif olabileceği düşünmekteyiz. MRSA saptanması için kromojenik agarın kullanılması durumunda ise ihtiyatlı davranılması uygun olacaktır.

Anahtar Kelimeler: Kromojenik agar, mecA, MRSA, oksasilin, sefoksitin.

Abstract:
Detecting of Methicillin Resistance of Staphylococcus aureus Isolates by Classical and Molecular Methods
Aim: This study was planned to detect methicillin resistance in S. aureus strains by conventional phenotypic methods and polymerase chain reaction for mecA gene and to compare the results of these tests for their sensitivity and specificity.
Material and Method: Eighty six methicillin resistant and 30 methicillin sevsitive S. aureus from various clinical samples were included to this study. Methicillin resistance of the isolates was detected by oxacillin and cefoxitin disc diffusion method. The presence of colongy on MRSA agar medium was evaluated. The presence of the mecA gene, investigated by polymerase chain reaction, is considered to be the gold standard test and other results of sensitivity, specificity, positive and negative predictive values were calculated accordingly.
Results: The mecA gene was not found in 8 out of 86 isolates that were defined as MRSA. Out of these 8 isolates, 1 was susceptible to cefoxitin and the other 7 were resistant to cefoxitin. All of these isolates were resistant to oxacillin. In the study done with MRSA chromogenic agar, after the first 24 hours of incubation,growing occurred in 41 of the MRSA isolates. 48 hours later, this number became 45. It was detected that 2 of the isolates did not have the mecA gene. The percentage of sensitivity, specificity, PPD and NPD for the cefoxitin disc diffusion test were respectively 98.7, 81.6, 91.7, 39.7; for the oxacillin disc diffusion test respectively 100, 78.9, 90.7, 38.5 respectively; for the 24-hour evaluation MRSA chromogenic agar respectively 45.8, 63.2, 70.2, 33.3; for the 48-hour evaluation respectively 51.4, 63.2, 72.5, 33.3.
Conclusion: Investigation of mecA is crucial for taking the necessary precautions in hospitals in which the MRSA problem is common. The results for cefoxitin and oxacillin disc diffusion method were found close to each other, hence we think oxacillin can be an alternative in situations that cefoxitin disc is not present. It is advised that the chromogenic agar is used carefully.

Key Words: Cefoxitin, chromogenic agar, mecA, MRSA, oxacillin.