Artroskopik parsiyel medial menisektomi yapılan dizlerin aynı kompartımanında bulunan fokal kıkırdak lezyonlarının prognoza etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of focal cartilage lesions in the same compartment of knees undergoing arthroscopic partial medial meniscectomy:  Long-term follow up
Yazar: OSMAN NURİ EROĞLU
Danışman: PROF. DR. İBRAHİM HALİT PINAR
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Kıkırdak = Cartilage ; Kıkırdak hastalıkları = Cartilage diseases ; Kıkırdak-artiküler = Cartilage-articular ; Menisküs = Meniscus ; Prognoz = Prognosis

Özet:
Giriş ve Amaç: Çalışmamızın amacı; artroskopik parsiyel medial menisektomi (APMM) ile tedavi edilmiş medial menisküs yırtıklarının tedavisi sırasında medial kompartmanda (femur, tibia veya hem femur hem tibiada) fokal kıkırdak lezyonu olanlar (Grup A) ve artroskopik parsiyel medial menisektomi yapılan ancak herhangi bir kompartmanda kıkırdak lezyonu bulunmayan hastaların (Grup B) retrospektif olarak klinik ve radyolojik sonuçlarının karşılaştırılmasıdır.
Olgular ve Yöntem: 1991-2008 yılları arasında tek ortopedik cerrah tarafından artroskopik tedavileri yapılan olgular çalışmaya alındı. 18 - 50 yaş arasında, herhangi bir nedene bağlı olarak gelişmiş ve APMM ile tedavi edilmiş izole medial menisküs yırtığı olan hastalar olarak incelendi. Değerlendirmeye alınan hastalardan medial kompartmanda fokal kıkırdak lezyonu olan 21 hasta grup A olarak ve herhangi bir kompartmanda kıkırdak lezyonu olmayan 25 hasta grup B olarak adlandırılıp çalışmaya dahil edildi. Olguların demografik özellikleri, preoperatif, peroperatif ve postoperatif bilgileri, klinik skorlamaları ve radyografik verileri parametrik dağılıp dağılmamasına göre Student-t test, Mann Whitney U test, Ki-kare testi kullanılarak; korelasyon testleri ise Spearman test ile yapıldı. Tüm analizlerde SPSS 24.0 istatistik analiz yazılımı kullanıldı ve istatistik anlamlılık karar değeri p<0.05 olarak kabul edildi.
Bulgular: Her iki gruptaki hastaların operasyon esnasındaki yaş ortalamaları, ortalama izlem süreleri, ortalama vücut kitle indeksleri arasında istatistiksel olarak fark bulunamamıştır. Grup A'nın değerlendirme sırasındaki yaş ortalaması Grup B'nin yaş ortalamasına göre 3 yaş fazladır ancak istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Hastalar bütün düşünüldüğünde preoperatif Lysholm skorlarının postoperatif dönemde istatistiksel anlamlı şekilde yükseldiği bulunmuştur. İki grubun preoperatif Lysholm ile postoperatif ortalama VAS skorları ve Tegner aktivite skalaları benzerdir. Ancak postoperatif dönemde yapılmış Lysholm, İKDC ve KOOS skorlamaları B grubu lehine anlamlı farklıdır. Ayrıca iki grup arasındaki opere olan dizlerin Kellgren Lawrence dereceleri yine B grubu lehine anlamlı farklı bulunmuştur. Yapılan korelasyon testleri sonrası A grubunda VKİ ile sırasıyla post op Lysholm, Tegner, İKDC ve KOOS skorları arasında negatif korelasyon olduğu görülmüştür ancak VAS skoru ile herhangi bir korelasyon bulunamamıştır. Diğer yandan kontrol grubunda VKİ ile herhangi bir skor arasında korelasyona rastlanmamıştır. 
Sonuç: APMM uygulanmış ve ortalama 20 yıllık takipli hastaların opere olan dizlerinin fonksiyonel olarak iyileştiği görülmüş; APMM esnasında kıkırdak lezyonu olmayan grubun fonksiyonel olarak daha iyi olduğu izlenmiştir. Fonksiyonel olarak iyileşmeye rağmen radyolojik olarak hastaların tamamında dejenerasyon geliştiği ve APMM esnasında kıkırdak defekti olan hastaların fonksiyonel ve radyolojik olarak daha kötü bir dize sahip olduğu görülmüştür.
Anahtar kelimeler: menisküs yırtığı, artroskopik menisektomi, eklem kıkırdağı hasarı, uzun dönem sonuçlar.

Abstract:
Obective: To compare the retrospective clinical and radiological results between patients with arthroscopic partial medial meniscectomy with cartilage lesions in the medial compartment and patients with arthroscopic partial medial meniscectomy (APMM) without any cartilage lesions in any compartment.
Method: The patients who underwent arthroscopic treatment by a single orthopedic surgeon between 1991-2008 were included in the study. Patients between 18 and 50 years of age with isolated medial meniscal tears developed due to any cause and treated with APMM were evaluated retrospectively. Among the patients evaluated, 21 patients with cartilage lesions in the medial compartment were named as group A and 25 patients without cartilage lesions in any compartment were named as group B and were included in the study. 
Results: Preoperative Lysholm and postoperative mean VAS scores and Tegner activity scales were similar in both groups. However, postoperative Lysholm score, IKDC and KOOS were significantly different in favor of group B. Kellgren Lawrence scores were significantly different between the groups in favor of the B group. Negative correlation between BMI and post-op Lysholm, Tegner, İKDC and KOOS scores were observed in group A. However no correlation was observed between BMI and any score in group B.
Conclusion: Patients with APMM followed for an average of 20 years had improved functionally; Better functional results were observed in patients without cartilage lesions during APMM. Despite functional improvement, radiological degeneration was observed in both groups.

Keywords: meniscal tears, arthroscopic meniscectomy, joint cartilage defect, long term results.