Aile hekimlerinin çocuk ihmali ve istismarı vakalarına yaklaşımları ve bildirme durumları
Family physicians' approach and reporting status for child abuse and neglect cases
Yazar: MELİKE ESKİCİ
Danışman: PROF. DR. NİLGÜN ÖZÇAKAR
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Aile hekimliği = Family practice ; Cinsel saldırı suçu = Sexual attack crime ; Cinsel suçlar = Sex offenses ; Doktorlar = Physicians ; Doktorlar-aile = Physicians-family ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı-cinsel = Child abuse-sexual

Özet:
Giriş: Çocuk İhmali ve İstismarı (Ç.İ.V.İ.), sık karşılaşılan bir durumdur ve hekimler tarafından tanınması, bildirilmesi, gerekli yasal süreçlerin, uygun tedavinin başlatılması konusunda zorluklar yaşanmaktadır. Birinci basamak hekimleri özel konumları nedeniyle durumu erken dönemde saptayarak konunun önemsenmesini sağlayabilirler. 
Amaç: Bu çalışma, birinci basamak hekimlerinin konuya ilişkin bilgi, deneyim ve yaklaşımlarını belirlemek amacı ile yapılmıştır. Genel bilgilerin sonundaki amaç ile aynı mı?
Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı türdeki araştırmamızda kısa sosyodemografik özellikleri sorgulayan anket formu ve yazılı olgu örnekleri kullanılmıştır. İzmir ili evreninden rastgele belirlenen altı ilçedeki Aile Sağlığı Merkez (ASM)'lerinde çalışan 300 hekime ulaşılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 15.0 programı kullanılmış, p< 0.05 anlamlı kabul edilmiştir. 
Bulgular: Hekimlerin yaş ortalamaları 47,06±6,65 idi. İstismar türlerini doğru bilme oranları %42,0(n=126)  idi. Hekimlerin %83,0'ü(n=249) fiziksel istismara uğrayan hastasını bildireceğini, %81,0'i (n=243) cinsel istismara uğradığını düşündüğü hastasını adli tıp, psikiyatri veya cerrahiye yönlendireceğini belirti. Hekimlerin %82'si (n=246) konuyla ilgili mezuniyet sonrası eğitim almamış, %57,7'si (n=173)  Ç.İ.V.İ. ile karşılaşmamıştı. Çocuğu olanların, uzman hekimlerin ihmal ve istismarı tanımaları, kadınların fiziksel istismar bildirim düzeyleri, hekimlik yılı yüksek olanların ve Ç.İ.V.İ. ile karşılaşan hekimlerin cinsel istismar vakasında multidisipliner çalışmayı düşünmesi, Ç.İ.V.İ. ile karşılaşan hekimlerin ve mezuniyet sonrası eğitim alanların savcılığa bildirme düzeyleri yüksekti (p<0,05).  
Sonuç: Hekimlerin Ç.İ.V.İ. olgularını tanıma düzeyleri yüksek, farkındalık düzeyleri düşüktür. İstismar türleri arasındaki farkı bilmemektedirler. Olguları bildirecekleri kurum konusunda ortak fikirleri bulunmamaktadır. Hekimlerin Ç.İ.V.İ tanı ve tedavisinde multidisipliner çalışma içine girilmesi gerektiği konusunda bilgi eksikliği mevcuttur.
Anahtar kelimeler: aile hekimliği, çocuk ihmali ve istismarı, yaklaşım ve bildirim durumları

Abstract:
Introduction: Child Abuse and Neglect(CAN) is a situation seen frequently and has difficulties for physicians to be recognized, reported, required legal processes, and appropriate treatment to be initiated. Primary care physicians can provide care in early stage by considering their special position. 
Objective: Study was conducted by aim of determining knowledge, experience and approaches of primary care physicians about this subject.
Methods: In this cross-sectional descriptive study a questionnaire was used including sociodemographic characteristics and written cases. In randomly selected six districts, 300 family physicians attained from Izmir. SPSS 15.0 program was used in analysis, and p<0.05 considered significant.
Results: Mean age of physicians was 47.06±6.65. Rates of knowing types of abuse(n=126) were 42.0%. Majority of physicians (n=249,83.0%) thought they will report physical abuse, and (n=243,81.0%) sexual abuse, consulting to forensic medicine, psychiatry or surgery.
Of the physicians 82% (n=246) didn't receive postgraduate training on this topic, 57.7% of them(n=173) didn't encounter CAN. Definition of neglect and abuse by child-bearing physicians, senior doctors, levels of reporting of physical abuse by female physicians, senior physicians and encountering CAN thinking about the multidisciplinary study, physicians encountered CAN and received postgraduate education level of reporting prosecutor's was significantly higher (p<0,05)
Conclusion: Physicians have high levels of recognition of CAN cases and low awareness. They don't know the difference between types of abuse and no common ideas about the institution they will report. There is a lack of knowledge of physicians' need to be involved in multidisciplinary studies in diagnosis and treatment of CAN.

Key words: Family medicine, child neglect and abuse, approach and reporting situations