Kronik inmeli bireylerde alt ekstremite ayna terapisi ve ikili görev eğitiminin denge,düşme ve mobiliteye etkisi
The effects of lower extremity mirror therapy and dual task training on balance, fall and mobility in individuals with chronic stroke
Yazar: SERAY DİLER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ SEDA SAKA
Haliç Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
İnme geçiren bireylerde denge, yürüme, ayakta durma ve günlük yaşam aktivitelerinde etkilenimlere yönelik fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarında alternatif tedavi yöntemleri denenmektedir. Alt ekstremite ayna terapisi ve ikili görev eğitimi uygulamaları hala etkinliği araştırılan alternatif yöntemler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu doğrultuda çalışmamızda, alt ekstremite ayna terapisi ve ikili görev eğitiminin denge, düşme ve mobilite üzerine etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmamıza; 18-65 yaş aralığında kronik inmeli 50 birey dahil edilmiştir. Katılımcılar, ayna terapisi ve ikili görev eğitim gruplarına randomize edilmiştir. Tüm katılımcılar, denge değerlendirmesi için, Berg Denge Ölçeği, düşme için Fes-I Uluslararası Düşme Etkinlik Ölçeği ve mobilite değerlendirmesi için Timed-Up Go (TUG) testi kullanılarak müdahale öncesi ve sonrası değerlendirilmiştir. Her iki gruba da öncelikle 20 dakika konservatif tedavi uygulanmıştır. Ayna terapisi grubuna ise ek olarak 20 dakika ayna terapisi uygulanırken, ikili görev eğitimi grubuna ise ek olarak 20 dakika ikili görev eğitimi uygulanmıştır. Çalışmamızda tüm egzersizler fizyoterapist eşliğinde, haftada 2 kez 6 hafta boyunca uygulanmıştır. İkili görev eğitimi alan bireylerde tedavi sonrası, tedavi öncesine göre Time-Up Go, Fes-I ve Berg denge skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,050). Ayna terapisi eğitimi alan kişilerde tedavi sonrası, tedavi öncesine göre Time-up Go skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken (p=0,062), Fes-I ( p=0,008) ve Berg denge (p=0,032) skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Tüm sonuç ölçümlerinde oluşan tedavi sonrası fark gruplar arasında karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,050).
Sonuç olarak ayna terapisi eğitimi ile düşme ve denge skorlarının iyileştiği ancak mobilitede bir iyileşme meydana gelmediği görülürken, ikili görev eğitiminin tüm bu parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı iyileşme oluşturmadığı görülmüştür. Ayrıca, ikili görev eğitimi alan grup ve ayna terapisi alan grup karşılaştırıldığında, grupların müdahalelerin etkinliği açısından birbirlerine üstün olmadığı belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Alt Ekstremite, Ayna Terapisi, İkili Görev, İnme

Abstract:
Alternative treatment methods are tried in physiotherapy and rehabilitation programs aimed at affecting balance, walking, standing, and daily living activities in individuals with stroke. Lower extremity mirror therapy and dual task training applications are alternative methods whose effectiveness is still being investigated. In this direction, it is aimed to investigate the effects of lower extremity mirror therapy and dual task training on balance, falls, and mobility in our study. Fifty individuals with chronic stroke between the ages of 18 and 65 were included in our study Participants were randomized into mirror therapy and dual-task training groups. All participants were assessed pre- intervention and post-intervention using the Berg Balance Scale for balance assessment the Fes-I International Fall Activity Scale for falls, and the Timed-Up Go (TUG) test for mobility assessment. Firstly, conservative treatment was applied to all individuals in 20 minutes. Twenty minutes of lower extremity mirror therapy for the mirror therapy group and 20 minutes of dual task training for the dual task group were applied in addition to conservative treatment. All exercises were performed 2 times a week for 6 weeks with the supervision of a physiotherapist. There was no statistically significant difference between Time-up Go, Fes-I, and Berg balance scores after the intervention compared to before intervention in individuals who received dual task training (p>0.050). While there was no statistically significant difference in Time-up Go score (p = 0.062), there was a statistically significant difference in Fes-I (p = 0.008) and Berg balance (p = 0.032) scores between pre-intervention and post-intervention assessments in the mirror therapy group. No statistically significant difference was found when the post-intervention difference in all outcome measurements was compared between the groups (p>0.050).
As a result, it was observed that fall and balance scores improved with mirror therapy training, but there was no improvement in mobility, while dual task training did not create a statistically significant improvement in all these parameters. Additionally, when the group receiving dual task training and the group receiving mirror therapy training were compared, it was determined that the groups were not superior to each other in terms of the effectiveness of the interventions.
Keywords: Lower Extremity, Mirror Therapy, Dual Task, Stroke.