Sistemik skleroz tanısı olan hastalarda tedavi ile total oksidan, antioksidan düzeylerindeki değişim ile klinik ve laboratuvar verileri arasındaki ilişki
The relationship between the total oxidant , antioxidant levels and clinical, laboratory data change of the systemic sclerosis patients with treatment
Yazar: YILMAZ ASLAN
Danışman: DOÇ. DR. AHMET MESUT ONAT
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Antioksidanlar = Antioxidants ; Oksidanlar = Oxidants ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Siklofosfamid = Cyclophosphamide ; Skleroderma-sistemik = Scleroderma-systemic ; Skleroz = Sclerosis

Özet:
Sistemik skleroz (SSk) deri ve iç organlarda fibrozise neden olan kronik otoimmün bir hastalıktır. Patogenezinde oksidatif stresin önemli rol oynadığı düşünülmekte olup antioksidan tedavi yöntemleri geliştirmek için bir çok çalışma yapılmıştır. Gıdasal antioksidanlar, vazodilatatör tedaviler, ksantin oksidaz inhibisyonu denenmiş fakat etkisiz oldukları ya da sonuçlarının çelişkili olduğu görülmüştür. Literatürde daha önce immünsupresiflerin SSk'lı hastalarda oksidatif stres ve hastalık aktivitesi üzerine olan etkisini değerlendiren çalışma yoktur. Çalışmada altı ay siklofosfamid ile hastaların tedavi öncesi ve sonrası total oksidan statüs (TOS), total antioksidan statüs (TAS) ile oksidatif stres indeksi (OSİ) düzeyinin ölçülmesi planlandı. Oksidatif stresin hastalık patogenezinde ki rolü, hastalık aktitesi ile ilişkisi ve immünsupresif tedavinin oksidatif strese etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı.Çalışmaya 22'si kadın, 4'ü erkek daha önce tedavi almamış erken dönem 26 SSk'lı hasta alındı. Hastaların 15'i diffüz, 11'i limitli tipte idi. Kontrol grubunda ise 26 kadın gönüllü vardı. 14 hastaya oral, 12 hastaya intravenöz siklofosfamid uygulandı. Gerekli olan hastalara vazodilatatör ve steroid tedavisi verildi.Tedavi öncesi TOS ve OSİ değerleri kontrol grubuna göre oldukça yüksek saptandı (sırasıyla p=0.001, p=0.005). Tedavi sonrası TOS, OSİ ve valentini aktivite skorlarında anlamlı derecede düşüş saptandı (sırasıyla p=0.001, p=0.004, p=0.007)Sonuç olarak immunsüpresif tedavi sonrası TOS ve OSİ değerlerinin anlamlı olarak düşmesi siklofosfamidin erken dönemde artmış oksidan ürünlerinin hücre ve doku üzerndeki etkilerini azaltarak faydalı olabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca valentini hastalık aktivite skorunun da TOS ve OSİ ile paralel düşmesi nedeniyle TOS ve OSİ'nin hastalıkta aktivite belirteci olarak kullanılabileceği düşünülebilir.

Abstract:
Systemic sclerosis (SSc) is an autoimmune chronic disease that causes fibrozis on the skin and innards. It is thought that oxidative stress has an important role in the pathogenesis. There have been many studies to develop antioxidant therapy methods. Dietary antioxidants, vasodilator therapies, inhibition of xanthine oxidase were tested but they were ineffective or the results were contradictory. In literature there has been no study to evaluate the immunosuppresants' effects on the oxidative stress and disease activity of the SSc. In our study we arranged to measure levels of total oxidant status (TOS), total antioxidant status (TAS) and oxidative stress index (OSI) before and after six months treatment with cyclophosphamide. We aimed to evaluate the role of oxidative stress in the pathogenesis of SSc, its relationship with disease activity and the effects of immunosuppressive treatment on oxidative stres.We herein evaluated 26 early SSc?ed patients of which 22 were women and 4 were males `who have not previously received treatment?. 15 of the patients were diffuse,11 of them were the type of limited. There were 26 female volunteers in the control group.14 patients were treated orally, the other 12 patients were treated with intravenous cyclophosphamide. The vasodilator and steroid therapies were given to the essential patients.TOS and OSI values were very high compared to the control group (p=0.001, p=0.005) before treatment. TOS, OSI and Valentini activity scores showed significant decreases after treatment (p=0.001, p=0.004, p=0.007).After immunosuppressive therapy, as a result of the significantly decrease on TOS and OSI values, cyclophosphamide might be useful in SSc by reducing the impact of early increased oxidative products on cells and tissues. Valentini disease activity score was decreasing in parallel with TOS and OSI's values so it can be considered to use TOS and OSI?s values as a marker of disease activity.