Deprese tibia plato kırıklarında greftsiz fiksasyon uygulaması
Fixation application without grafting in depressed tibial plateau fractures
Yazar: CAN BURAK ÖZKAN
Danışman: DOÇ. DR. ALİ ÇAĞRI TEKİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Giriş: Tibia plato kırıkları, kompartman sendromu, ameliyat sonrası enfeksiyon, diz instabilitesi ya da sertliği ve travma sonrası osteoartrit gibi komplikasyonların yanı sıra kıkırdak, yumuşak doku hasarı gibi faktörler nedeniyle genellikle kötü prognoz ile ilişkilendirilir. Bu nedenle, cerrahi zorlukların yanı sıra hayat kalitesi ve fonksiyonel bağımsızlık üzerine de önemli bir olumsuz etki oluştururlar. Günümüzde tibia plato kırıkları sonrası en iyi sonuçların eklem yüzeyinin anatomik restorasyonu ve stabil fiksasyonu sonrası elde edildiği bilinmektedir.
Amaç: Metafizyel kayıp oluşan tibia plato çökme kırıklarında restore edilen eklem yüzeyini yerinde tutabilmek için metafizde oluşan defektin doldurulması amacıyla greft uygulaması çoğu cerrah tarafından rutin olarak kullanılmaktadır. Fakat kemik greftlerinin artan travma, operasyon süresinin uzaması, kanama, persistan ağrı, lokal enfeksiyon, hastalık geçişi gibi çok sayıda minör ve majör komplikasyonları mevcuttur. Bu çalışmada, deprese tibia plato kırıklarında greft kullanmaksızın eklem subkondral serbest vidalarla desteklenmiş olup hastaların postoperatif fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Mayıs 2021 - Mayıs 2022 tarihleri arasında T.C. Sağlık Bakanlığı Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Acil Ortopedi Polikliniği'ne başvuran 18 yaş ve üstü, tibia platosunda çökmenin mevcut olduğu, nörovaskuler yaralanmanın eşlik etmediği kapalı kırıklar, kırık olan dizinden daha önce geçirilmiş cerrahi öyküsü bulunmayan ve tarafımızca operasyon kararı alınan 21 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalara preoperatif değerlendirme ve cerrahi planlama amacıyla direkt grafilerine ek olarak BT ve MRG çekilerek radyografik ölçümler yapıldı ve eşlik eden intraartiküler yumuşak doku yaralanmaları kayıt altına alındı. Tüm hastalara greft konulmaksızın açık redüksiyon ve internal fiksasyon uygulandı. Hastalar postoperatif 1. yıl kontrollerinde Rasmussen Radyolojik Skorlaması, Rasmussen Klinik Skorlaması ve Lysholm Diz Skoru ile değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmamıza toplam 21 hasta dahil edildi. Hastaların yaşları 18 ile 61 arasında olup ortalama yaş 41,57 olarak saptandı. Hastaların 15'i erkek (%71,43), 6'sı kadındı (%28,57) ve 10 hastada sağ taraf (%47,62), 11 hastada ise sol taraf tibia plato (%52,38) kırığı saptandı. AO/OTA sınıflamasına göre 4 hastada tip 41B2 (%19,05), 11 hastada tip 41B3 (%52,38) ve 6 hastada tip 41C (%28,57); Schatzker sınıflamasına göre ise 4 hastada tip 3 (%19,05), 11 hastada tip 2 (% 52,38), 2 hastada tip 5 (%9,52) ve 4 hastada tip 6 (%19,04) tibia plato kırığı tespit edildi. 12 hastada lateral menisküs yırtığı, 1 hastada total ön çapraz bağ rüptürü, 1 hastada ön çapraz bağ avulziyon kırığı ve 1 hastada ise parsiyel ön çapraz bağ rüptürü saptandı. Hastaların preoperatif eklem yüzeyi çökme miktarlarının ortalaması 14,74 mm (10,5 mm – 36,8 mm) olup postoperatif 1. yıl çökme ortalaması 1,14 mm (0 mm – 4,2 mm) olarak hesaplandı. Preoperatif kondiler genişleme miktarı ortalaması 5,26 mm (2,8 mm – 16,4 mm), postoperatif 1. yıl bu değer ortalama 0,69 mm (0 mm – 2,8 mm) olarak saptandı. Hastaların postoperatif 1. yıl RKS skorları ortalama 26,67 (20-29), RRS skorları 16,57 (14-18), Lysholm skorları ise 85,17 (69-95) olarak hesaplandı.

Sonuç: Çalışmamızın ana sonucu; tibia plato kırıklarında anatomik redüksiyonun sağlanması ile beraber greft uygulanmaksızın eklemin subkondral serbest vidalar ile desteklenmesi, olası postoperatif çökmenin önlenmesi ve redüksiyonun sürdürülmesinde etkin bir yöntem olup hastaların 1 yıllık takip sonuçları tatmin edicidir.
Anahtar Kelimeler: Tibia plato kırığı, çökme, kondiler genişleme, greftsiz, subkondral vida.

Abstract:
İntroduction: Tibial plateau fractures are often associated with a poor prognosis due to complications such as compartment syndrome, post-operative infection, knee instability or stiffness, and post-traumatic osteoarthritis, as well as factors such as cartilage and soft tissue damage. Therefore, in addition to surgical difficulties, they also have a significant negative impact on life quality and functional independence. At the present time, it is known that the best results after tibial plateau fractures are obtained after anatomical restoration and stable fixation of the articular surface.
Aim: Graft application is routinely used by most surgeons to fill the metaphyseal defect in order to keep the restored joint surface in place in depressed tibial plateau fractures with metaphyseal loss. However, bone grafts have many minor and major complications such as increased trauma, prolonged operation time, bleeding, persistent pain, local infection, and disease transition. In this study, we aimed to evaluate the postoperative functional and radiological results of the patients who were supported by subchondral free screws without using grafts in depressed tibial plateau fractures.
Material and Method: Between May 2021 and May 2022, 21 patients aged 18 years and older, with depressed tibial plateau, closed fractures not accompanied by neurovascular injury, no history of previous surgery on the fractured knee, and for whom an operation decision was made, were included in the study. For preoperative evaluation and surgical planning, CT and MRI were performed in addition to direct radiographs and radiographic measurements were performed and accompanying intra-articular soft tissue injuries were recorded. All patients underwent open reduction and internal fixation without grafting. The patients were evaluated with Rasmussen Radiological Score, Rasmussen Clinical Score and Lysholm Knee Score at their postoperative 1-year follow-up.
Results: A total of 21 patients were included in our study. The ages of the patients were between 18 and 61, and the mean age was 41.57. Fifteen of the patients were male (71.43%), 6 patients were female (28.57%). Ten patients (47.62%) had fractures of the right side and 11 patients had left-sided tibial plateau (52.38%) fractures. According to AO/OTA classification, type 41B2 in 4 patients (19.05%), type 41B3 in 11 patients (52.38%), and type 41C fractures in 6 patients (28.57%) were detected. According to the Schatzker classification, type 3 (19.05%) in 4 patients, type 2 (52.38%) in 11 patients, type 5 (9.52%) in 2 patients, and type 6 (19.04%) tibia plateau fractures in 4 patients were detected. Lateral meniscus tear in 10 patients, medial meniscus tear in 2 patients, total anterior cruciate ligament rupture in 1 patient, anterior cruciate ligament avulsion fracture in 1 patient and partial anterior cruciate ligament rupture in 1 patient were detected. The mean preoperative joint surface depression amount of the patients was 14.74 mm (10.5 mm – 36.8 mm), and the mean postoperative 1st year collapse was calculated as 1.14 mm (0 mm – 4.2 mm). The mean preoperative amount of condylar widening was 5.26 mm (2.8 mm – 16.4 mm), and this value was 0.69 mm (0 mm – 2.8 mm) at the postoperative 1st year. The mean postoperative 1st year RCS scores of the patients were 26.67 (20-29), RRS scores were 16.57 (14-18), and Lysholm scores were 85.17 (69-95).
Conclusion: The main result of our study; obtaining anatomical reduction in tibial plateau fractures, supporting the joint with subchondral free screws without grafting is an effective method in preventing possible postoperative collapse and maintaining reduction, and the results of 1-year follow-up of the patients are satisfactory.
Keywords: Tibial plateau fractures, depression, condylar widening, graft-free, subchondral screw.