Köpeklerde ön çapraz bağ kopuklarının sağaltımında üçlü tibial osteotomi tekniğinin klinik ve radyolojik değerlendirilmesi
Clinical and radiological evaluation of triple tibial osteotomy technique for treatment of ligamentum cruciatum anterior rupture in dogs
Yazar: SONER ÇAĞATAY
Danışman: PROF. DR. ÜMİT KAYA
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Cerrahi (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Cerrahi-veteriner hekimlik = Surgery-veterinary ; Diz eklemi = Knee joint ; Köpekler = Dogs ; Osteotomi = Osteotomy ; Ön çapraz bağ = Anterior cruciate ligament

Özet:
Köpeklerin ön çapraz bağ parsiyel ve tam kopuklarının sağaltımında kullanılan Üçlü Tibial Osteotomy (TTO), Tuberositas Tibiae'yi Öne Taşıma tekniği (TTA) ile Tibial Kama Osteotomi tekniğini kombine eden bir tekniktir. Diğer tekniklere göre proksimal tibia'da daha az radikal açısal değişiklik oluşturularak, tibial platoyu patellar ligamente dik hale getirmeyi, böylece tibia'nın cranial'e subluksasyonunu dinamik olarak engellemeyi amaçlar. 
Bu çalışma, ön çapraz bağ kopuklarında cerrahi sağaltım seçeneği olan TTO tekniğinin, erken dönem postoperatif komplikasyonlarını, preoperatif ve postoperatif klinik, radyolojik sonuçlarını karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlar.  
Çalışma materyalini, Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Cerrahi kliniğine topallık şikayeti ile getirilen ve ön çapraz bağ tam kopuğu teşhisi konan, vücut ağırlığı ortalamaları 44.6 kg olan 16 büyük ırk köpek oluşturdu.
TTO tekniği ile opere edilen olgular preoperatif ve postoperatif olarak 10.-30.-60.-90. günlerde klinik olarak ağrı ve topallık skalasına göre, radyolojik olarak ise osteoartritis progresyon skorlamasına göre değerlendirildi.
Postoperatif 90. günde bir olguda osteoartritis yönünden hiç ilerleme olmadı. 12 olguda minimum ilerleme, 2 olguda ise osteoartritis bakımından ılımlı ilerleme belirlendi. Bir olgu ise takip edilemedi.
Olgulara ait preoperatif ve postoperatif ağrı skorlamaları ise preoperatif ortalama skoru 3.46'dan postoperatif 90. günün sonunda ortalama 1.4'e kadar gerilemiş ve fonksiyonel iyileşme sağlanmıştır (Takip edilemeyen olgu no: 9 hesaplamaya dahil edilmemiştir).
Preoperatif ve postoperatif ortalama PTA ve TPA açıları sırasıyla; 103°-94,18°, 21°-15° olarak hesaplanmıştır.
Çalışmada tüm olgular içinde TTO komplikasyon oranı %18.75 (n=3) olarak belirlendi. İntraoperatif tuberositas tibiae kırığı, olgu no: 2 ve 12'de, postoperatif tuberositas tibiae kırığı, olgu no:3'te gözlendi. Postoperatif olarak sadece bir olguda (Olgu no:3) revizyon cerrahisi (%6.25)  yapıldı.
Sonuç olarak bu çalışma ile klinik olgular üzerinde gerçekleştirilen Üçlü Tibial Osteotomi tekniğinin, klinik ve radyolojik verilerine dayanarak, özellikle büyük köpek ırklarının ön çapraz bağ kopuğunun cerrahi sağaltımında oldukça başarılı, güvenli ve uygulanabilir bir yöntem olduğu belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler: Diz eklemi, köpek, ön çapraz bağ, üçlü tibial osteotomi

Abstract:
The Triple Tibial Osteotomy is a technique which combines tibial tuberosity advancement (TTA) and tibial wedge osteotomy (TWO) for treatment of partial and complete anterior cruciate ligament rupture in dogs. In contrast to the other techniques, this technique achieves the same outcomes, to reduce the tibial plateau slope to an angle perpendicular to the patellar ligament in order to eliminate cranial tibial thrust dynamically, with less radical angular changes in proximal tibia.
The main purpose of this study is to evaluate TTO as a surgical technique to treatment of anterior cruciate ligament rupture and its early stages postoperative complications, and to evaluate preoperative-postoperative clinical-radiological results comparatively.
The material of this study consists of 16 large breed dogs with mean body weight 44.6 kg referred to Department of Surgery, Faculty of Veterinary Medicine, Ankara University, with complaint of hind limb lameness. In these dogs, anterior cruciate ligament rupture was diagnosed.
TTO cases were assessed clinically and radiologically, preoperatively and postoperatively on the 10th, 30th, 60th and 90th days. Operated stifles were evaluated clinically by using pain and lameness scala and radiologically by using osteortritis progression scores.
Ninety days after the operation, non progression of new bone noted in one case, minimum progression in 12 cases and moderate progression in two cases. One case could not be followed up completely.
Mean pain and lameness score was 3.46 preoperatively but reduced to 1.4 on the postoperative 90th days. Functional recovery was achieved in all cases (Case 9 was not included for statistical analysis).
Preoperative and postoperative mean PTA and TPA angles were calculated as 103°-94,18°, 21°-15°.
In the study, TTO complication rate was %18.75 (n=3) in all cases. Intraoperative tuberositas tibia fracture was seen in case 2 and 12; postoperative tuberositas tibia fracture was seen in case 3 and necessitated a revision surgery (%6.25).
As a result, in this study, based on clinic and radiologic data, TTO technique was performed in large breed dogs with cranial cruciate ligament rupture. It was seemed that this technique was successful, safe and easy to apply.

Keywords: Cranial cruciate ligament, dog, stifle, triple tibial osteotomy