Hiltonculuk kavramına bir örnek olarak Tarabya oteli: İç mekânın dönüşümünü izlemek
Tarabya hotel as an example of the understanding of hiltonism: Watching the transformation of the interior
Yazar: EMİNE NUR BÜYÜKKAPLAN
Danışman: DOÇ. DR. EFSUN EKENYAZICI GÜNEY
Bahçeşehir Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Ana Bilim Dalı / İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: İç Mimari ve Dekorasyon = Interior Design and Decoration

Özet:
Bu çalışmada ülkemizde hiltonculuk bağlamında ele alınan son örnek olan ve diğer örneklerinden net prizmatik kütle kurgusunun farklı olması bağlamında belirli bir ölçüde ayrışan Büyük Tarabya Oteli'nin iç mekân bağlamında yıllar içinde geçirdiği değişim analiz edilmektedir. Bu bağlamda öncelikle turizm konusuna eğilen çalışma kapsamında, turizm yapılarını ele alır ve dünyanın önemli otel zincirlerinden biri olan Hilton otellerini inceledikten sonra turizm konusunu ulusal bağlamda araştırır. Burada, turizm yapılarına değindikten sonra İstanbul Hilton Oteli'ne değinir ve Hiltonculuk elestirisine yer verir. Hiltonculuk bağlamında ele alınan örnekleri inceledikten sonra Büyük Tarabya Oteli'nin mimarı Kadri Eroğan'ın mimarlık yaklaşımına değinir ve otelin iç mekan yolculuğuna odaklanır. Otelin geçmiş yıllarına ait iç mekan analizi için son yıllarda karşımıza alternatif bir okuma yöntemi olarak çıkan Türk sineması filmlerinden elde edilen görüntülerden faydalanıldığı gibi çeşitli arşivlerden elde edilen kartpostallardan da yardım alınmıştır. Otelin güncel durumu ise otele yapılan ziyaretlerden elde edilen fotoğraflar, otelin web sitesi ve sosyal medya hesapları üzerinden elde edilen görseller üzerinden analiz edilmiştir. Ede edilen sonuçlara göre bir hiltonculuk örneği olan Büyük Tarabya Oteli, dış cephe ve iç mekân tasarımıyla Hilton otellerinde karşılaşılan genel tasarım ilkelerini yansıtmaktadır. Otelin cephesi, burada da düz çizgiler, geniş cam pencerelerle modernist bir yaklaşım izler ve monoblok cephe tasarımı ve prizmatik bloklarlarıyla Hilton otellerinin rasyonel ve geometrik yaklaşımını yansıtır. İç mekanda ise bu rasyonel dilin farklılaştığı görülür. Cephe ve iç mekan arasındaki bu farklı ilişkinin yıllar içindeki değişimini takip eden bu çalışma, otelin iç mekânının 1960'lardan günümüze en az iç kez mekansal bağlamda değişikliğe uğradığını görsel verilerle ortaya koyar.

Abstract:
In this study, the changes that the Grand Tarabya Hotel, which is the last example of Hiltonism in our country and which differs from other examples to a certain extent in terms of its clear prismatic mass structure, are analyzed in terms of interior space over the years. In this context, within the scope of the study that primarily focuses on tourism, it deals with tourism structures and investigates the issue of tourism in a national context after examining Hilton hotels, one of the world's important hotel chains. Here, after touching on tourism structures, he touches upon the Istanbul Hilton Hotel and criticizes Hiltonism. After examining the examples in the context of Hilton, he touches upon the architectural approach of Kadri Eroğan, the architect of the Büyük Tarabya Hotel, and focuses on the interior journey of the hotel. For the interior analysis of the hotel's past years, images obtained from Turkish cinema films, which have emerged as an alternative reading method in recent years, were used, as well as postcards obtained from various archives. The current situation of the hotel was analyzed through photographs obtained from visits to the hotel and images obtained from the hotel's website and social media accounts. According to the results obtained, Büyük Tarabya Hotel, which is an example of Hiltonism, reflects the general design principles encountered in Hilton hotels with its exterior and interior design. The hotel's facade follows a modernist approach with straight lines and large glass windows, and reflects the rational and geometric approach of Hilton hotels with its monoblock facade design and prismatic blocks. In the interior, this rational language is seen to differ. This study, which follows the change of this different relationship between the facade and the interior over the years, reveals with visual data that the hotel's interior has changed in spatial context at least once since the 1960s.