COVID 19 pnömonisinde yoğun bakımda tedavi edilen hastalarda tocilizumab kullanımının klinik iyileşme üzerine etkilerinin değerlendirmesi
Evaluation of the effects of tocilizumab use on clinical improvement in patients treated in intensive care unit for COVID 19 pneumonia
Yazar: SALİH GALE
Danışman: DOÇ. DR. NİLGÜN KAVRUT ÖZTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: COVID 19 = COVID 19 ; Fonksiyonel iyileşme = Recovery of function ; Korona virüs enfeksiyonları = Coronavirus enfections ; Korona virüsler = Coronaviridae ; Pnömoni = Pneumonia ; Sitokin salınım sendromu = Cytokine release syndrome ; Solunum sıkıntı sendromu = Respiratory distress syndrome ; Tosilizumab = Tocilizumab ; Yoğun bakım = Intensive care ; Yoğun bakım üniteleri = Intensive care units

Özet:
Giriş ve Amaç: COVİD-19 enfeksiyonu, tüm Dünya'yı etkileyen, asemptomatik enfeksiyondan ağır bir solunum yetmezliğine neden olacak kadar geniş bir kliniğe sahiptir. Yüksek interlokin-6 (IL-6) seviyeleri görülen sitokin salınımı sendromunun, COVİD-19 enfeksiyonunda mortalite ile ilişkili olduğu düşünülmüştür. Bu çalışmada hastanemiz yoğun bakımlarında yatan COVİD-19 enfeksiyonu ile takip edilen hastalarda, sitokin salınımı sendromu tedavisinde kullanılan İnterlökin-6 (IL-6) inhibitörü olan Tocilizumab'ın mortalite, klinik iyileşme durumlarını ve hasta risk faktörlerinin mortalite üzerine olan etkilerini gözlemlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak yapılan bu çalışmada, hastanemiz yoğun bakımlarında COVİD-19 pnömonisi nedeniyle 01.03.2020 ve 01.09.2021 tarihleri arasında takip edilen hastaların verileri incelenmiştir. Çalışmamızda, tocilizumab verilen (Grup T) ve tocilizumab verilmeyen (Grup N) hastalar olacak şekilde iki gruba ayrılmıştır. İki grup arasında demografik veriler, mortalite düzeyi, yoğun bakımda kalış süresi, mekanik ventilatör ihtiyacı ve laboratuvar parametreleri incelenmiştir. Bulgular: Çalışmada COVİD-19'a bağlı akut solunum yetmezliği nedeni ile yoğun bakım ünitesine yatışı yapılan 117 Grup  T ve 276 grup N hastası olmak üzere toplam 393 hastanın verileri değerlendirildi. Her iki grupta da yoğun bakımda kalış süresi, mekanik ventilatör ihtiyacı ve mekanik ventilatörde kalış süresinde istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi. Mortaliteyi etkileyen faktörler değerlendirildiğinde, mortalite ile seyreden grupta yoğun bakımda kalış süresinin artışının ve sitokin afarez yönteminin kullanılmasının mortaliteyi istatistiksel olarak anlamlı derecede artırdığı görüldü. Pulse kortikosteroid kullanımının diğer değerlerden bağımsız olarak incelendiğinde mortaliteyi etkilemede istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görüldü. Sonuç: Bu çalışma, COVİD-19 enfeksiyonu sebebiyle hastanemiz Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniği yoğun bakımlarında takip edilen hastalarda, tocilizumab kullanımının mortalite üzerine etkisi görülmemiştir. Ayrıca, tocilizumabın hastaların yoğun bakımda kalış süresi, mekanik ventilatör ihtiyacı ve mekanik ventilasyonda kalış süresini etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, tüm faktörler bağımsız olarak değerlendirildiğinde artan yaş, artan CRP ve artan LDH düzeyinin mortaliteyi arttırdığı görülmüştür.

Abstract:
Introduction and Aim: COVID-19 has such a wide range of clinics that it affects the whole world, from asymptomatic infection to severe respiratory failure. Cytokine release syndrome with elevated interlockin-6 (IL-6) levels has been considered to be associated with mortality in COVID-19. In this study, it has been aimed to evaluate the differences in mortality, clinical improvement and laboratory tests of Tocilizumab, an Interleukin-6 (IL-6) inhibitor used in the treatment of cytokine release syndrome in patients hospitalized in the intensive care units of Antalya Training and research hospital, and to observe the effects of patient risk factors on mortality. Materials and Methods: In this retrospective study, the data of the patients who were followed up for COVID-19 pneumonia in the intensive care units of our hospital between 01.03.2020 and 01.09.2021 were examined. In our study, the patients who were given tocilizumab (Group T) and those who were not given tocilizumab (Group N) were analyzed, and the demographic data, mortality level, clinical findings and laboratory data of the patients who were given and not given this drug were scrutinized. Findings: In the study, the data of a total of 393 patients, 117 Group T and 276 Group N patients, who were hospitalized in the intensive care unit due to acute respiratory failure resulted COVID-19, were evaluated. There was no statistically significant difference in the length of stay in the intensive care unit, the need for mechanical ventilator, and the length of stay in the mechanical ventilator in both groups. When the factors affecting mortality were evaluated, it was observed that the increase in the length of stay in the intensive care unit and the use of the cytokine apheresis method significantly increased the mortality statistically in the group with mortality. When the use of pulse corticosteroids was examined independently of other values, it was recorded that there was no statistically significant effect on mortality. Conclusion: In this study, there was no effect of tocilizumab use on mortality in patients followed up in the intensive care units of our hospital due to COVID-19 infection. In addition, it was concluded that tocilizumab did not affect the length of stay in the intensive care unit, the need for mechanical ventilators, and the length of stay in mechanical ventilation. As a result, when all factors were evaluated independently, it was seen that increasing age, increasing CRP and increasing LDH level increased mortality.