Neoadjuvan radyoterapi alan rektum kanseri hastalarında neoadjuvan tedavi öncesi nötrofil lenfosit oranının neoadjuvan tedavi sonrası nötrofil lenfosit oransal değerine olan farkının (DELTA NLR) patolojik tam yanıtı göstermedeki etkisi
The affect of difference between neutrophil lymphocyte ratio before and after the neoadjuvant chemotherapy (DLNR) on prediction of pathologic complete response in the patient with rectum cancer
Yazar: İSMAİL SOLAK
Danışman: PROF. DR. HIZIR YAKUP AKYILDIZ
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Rektum kanseri karmaşık tanı, evreleme, tedavi seçimi ve prognostik süreçleri açısından pek çok araştırıcının ilgisini son zamanlarda çekmektedir. Araştırmamızda neoadjuvan kemoradyoterapi almış rektum kanserli hastaların prognostik sürecine katkı sunabilecek basit, hızlı uygulanabilir, düşük maliyetli bir yöntem olan nötrofil lenfosit oranındaki değişimi yani dNLR (delta nötrofil lenfosit oranını değerlendirmeyi hedefledik.
Materyal ve Metot: Çalışmamız Kayseri Erciyes Üniversitesi Genel Cerrahi Kliniği'nde neoadjuvan kemoradyoterapi almış ve opere edilmiş hastaların dosyaları retrospektif olarak taranarak yapılmıştır. Hastaların periferik kan örnekleri neoadjuvan tedavi ve cerrahi öncesi olacak şekilde kaydedildi. Her iki kan örneğindeki NLR oranları arasındaki fark kaydedilerek dNLR oranı bulunmuştur. Bunun yanı sıra hastaların tüm klinik ve patolojik verileri, uygulanan kemoradyoterapi protokolleri de kayıt altına alınarak değerlendirilmiştir. Çalışmamızda laboratuvar değerlerindeki değişim Wilcoxon testi ile değerlendirilirken; tedavi yanıtı, patolojik yanıt ile laboratuvar değerleri Mann Whitney-U testi ile değerlendirildi. NLR'nin patolojik yanıt ve kemoradyoterapi değerlendirmesine etkisi ROC ve regresyon analizi ile değerlendirildi.
Bulgular: Araştırmamıza 26 kadın 41 erkek olmak üzere toplam 67 hasta dahil edilmiştir. Bu hastaların %91'i adenokarsinom tanılıydı. Hastaların %54'ü low anterior rezeksiyon operasyonu geçirirken %46'sı abdominoperineal rezeksiyon operasyonu geçirmiştir. Hastaların %20'sinde operasyon sonrası malignite saptanmamış olup bu hastalarda neoadjuvan tedaviden tam yanıt alınmıştır. Neoadjuvan kemoradyoterapi öncesi ve sonrasında (cerrahi öncesi) hastaların nötrofil, lenfosit, CEA ve NLR değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı değişimler saptanmıştır. Hastaların kemoradyoterapi den tam veya tama yakın fayda görmesiyle CEA seviyeleri arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Patolojik tam yanıt ile NLR, dNLR arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır.
Sonuç: Çalışmamızda NLR, dNLR ayrı ayrı incelendiğinde neaoadjuvan kemoradyoterapi önce sonrasında anlamlı olarak değişirken patolojik tam yanıt açısından CEA değerleri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Araştırmamızdaki bu farklılığın kemoradyoterapi içeriği ve cerrahi dahil olmak üzere tüm tedavi süreçlerinin hastaya spesifik oluşu, çalışmamızın sağkalımı değerlendirebilecek geniş zaman aralıklarında yapılmamış olması sayılabilir. Prognostik belirteç olarak NLR için daha standart ve geniş çaplı araştırmalar planlanmalıdır.

Abstract:
Objective: Rectal cancer recently gets the attention of many researchers in terms of its complex diagnosis, staging, treatment modalities and prognostic processes. In our study, we aimed to evaluate the change in neutrophil-lymphocyte ratio (NLR), namely dNLR (delta neutrophil-lymphocyte ratio), which is a simple, fast applicable and cost effective method that can contribute to the prognostic process of patients with rectal cancer who have received neoadjuvant chemoradiotherapy.
Materials and Methods: Our study was conducted by retrospectively scanning the files of the patients who received neoadjuvant chemoradiotherapy and were operated in Kayseri Erciyes University General Surgery Clinic due to the rectal cancer. Peripheral blood samples of the patients were recorded before neoadjuvant treatment and before surgery. The dNLR ratio was found by recording the difference between the NLR ratios in theese blood samples. In addition, all clinical and pathological data of the patients, chemoradiotherapy protocols conducted were recorded and evaluated. In our study, the change in laboratory values was evaluated with the Wilcoxon test; treatment response, pathological response and laboratory values were evaluated with Mann Whitney-U test. The effect of NLR on the evaluation of pathological response and chemoradiotherapy was evaluated by ROC and regression analysis.
Results: A total of 67 patients, 26 female and 41 male, were included in our study. 91% of these patients were diagnosed with rectal adenocarcinoma. While 54% of the patients underwent low anterior resection, 46% underwent abdominoperineal resection. No malignancy was detected after the operation in 20% of the patients, and a complete response was obtained from neoadjuvant therapy in these patients. Statistically significant changes were found in the neutrophil, lymphocyte, CEA and NLR values of the patients before and after neoadjuvant chemoradiotherapy (pre-surgery). A significant correlation was found between the patients' complete or almost complete benefit from chemoradiotherapy and their CEA levels. No statistically significant correlation was found between pathological complete response and NLR, dNLR.
Conclusion: In our study, when NLR and dNLR were examined separately, while neoadjuvant chemoradiotherapy changed significantly before and after, CEA values were found to be statistically significant in terms of pathological complete response. This difference in our study can be attributed to the fact that all treatment processes, including chemoradiotherapy and surgery, were patient-specific, and our study was not conducted in large time intervals that could evaluate survival. More standardized and large-scale studies should be planned for NLR as a prognostic marker. 
Keywords: Rectal Cancer, Neoadjuvant Chemotherapy, NLR