Derrida'da yasa-şiddet ilişkisi
Law-violence relation at Derrida
Yazar: MERTCAN SAKİYAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. CEM DOĞAN YAŞAT
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sosyoloji Ana Bilim Dalı / Genel Sosyoloji ve Metadoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Sosyoloji = Sociology
Dizin: Demokrasi = Democracy ; Demokratik yönetim = Democratic management ; Derrida, Jacques = Derrida, Jacques ; Otoimmünite = Autoimmunity ; Sosyolojik analiz = Sociological analysis ; Yasal müdahale = Legal intervention ; Yasal otorite = Legal authority ; Şiddet = Violence

Özet:
Şiddet kavramı, hemen hemen tüm akademik araştırma alanlarında, pek çok
farklı perspektifte çalışma imkanı sağlayan, geniş bir kapsama sahiptir. Bu çalışma,
güvenlik ve refah toplumu şiarıyla hareket eden modern devlet kurumunun bizzat
uyguladığı ya da uygulanmasına doğrudan veya dolaylı olarak müsaade ettiği kitlesel
şiddeti konu ediniyor. Demokratik yönetim biçiminin genel siyasal paradigma
olduğu modern devlet kurumunda, yönetimsel meşruiyetin öğesi olarak toplumsal
uzlaşımın (konsensus) değil, şiddet aygıtlarının egemenin tekelinde toplanmasının
esas etken olduğu iddiasını öne sürüyor.
Demokratik yönetim sisteminde, topluma yönetimsel erki veren başat öğe,
yasal tertibatlardır. Başlangıçta, yazının, kalıcı, zaman ötesi etkisiyle edinilmiş
hakları ve şiddetten sakınımı garanti eden yasal tertibatlar, mevcut hükümetin,
gerekli gördüğü durumlarda, kendisini ilga etme yetkisini bünyesinde taşır.
Olağanüstü hâl kararnameleri ve uygulamaları yasal bir zemine dayandığından,
önceden toplumsal yapıyı korumak için tek elde toplanan şiddet aygıtlarının
kullanımını meşrulaştırarak, siyasete dahil olmayan çıplak hayatlara da kitlesel şiddet
uygulanmasına mahal verir. Ancak bu noktada esas paradoksal olan, genel düzenini
toplumsal yapıdan alan yasaların yine toplumsal yapıyı yok etmek üzerine işlerlik
göstermesidir. Bu durum, varoluş amacı kendi bağışıklık mekanizmalarını yok etmek
olan oto-immün bir hastalığa benzer.


Anahtar Kelimeler: Şiddet, Yasa, Olağanüstü Hâl, Çıplak Hayat, Autoimmunity

Abstract:
The concept of violence has large extent in almost all academic research
areas, because, it is providing the opportunity to work in many different perspectives.
This study deals with the mass violence that the modern state institution, which acts
in order to create a society of security and welfare, directly or indirectly permits itself
or applies to its implementation. It claims that, in modern state institutions where
democratic government is the general political paradigm, as the element of
governmentality justification is not the consensus, but the gathering of violence tools
in the monopoly of the sovereign.
The legal dispositions is the dominant element that provides governmentality
power for society in the democratic governance system. In the beginning, the legal
dispositions which are guaranteeing the avoidance of violance and adscititious from
permanent, beyond time effects of writing; it will have the power to dismiss itself
when the current government deems it necessary. Because of the State of
Emergency's decisions and practices grounds on a legal basis, it justifies the use of
violence tools which collected in one hand to protect society earlier, and mass
violence is commited to bare lives that are not included in politics. However, a
paradoxical situation happens at that time: Laws constituted by social structure,
attacks for destroy to social structure. This is similar to an auto-immune disease,
which is destroying its own immune mechanisms of existence.



Keywords: Violence, Law, State of Emergency, Bare Life, Auto-immunity