Muskuler distrofili hastalarda d vitamininin fiziksel performansa, kemik mineral yoğunluğuna ve kırık gelişimine etkisi
The effect of vitamin d on physical performance, bone mineral density and fracture development in muscular distrophy
Yazar: HÜSEYİN ARSLAN
Danışman: PROF. DR. NACİYE FÜSUN TORAMAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Fiziksel performans = Physical performance ; Kas distrofileri = Muscular dystrophies ; Kemik dansitesi = Bone density ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Vitamin D = Vitamin D ; Vitamin D eksikliği = Vitamin D deficiency

Özet:
Amaç: Musküler distrofili (MD) hastalarda 25(OH)D düzeyi ve D vitamin
takviyesinin fiziksel performansa (FP), kemik mineral yoğunluğuna (KMY) ve kırık
gelişimine etkisini araştırmaktı.
Materyal ve Metod: Nöromuskuler Hastalık Merkezi'nde izlenen, farklı MD
tiplerindeki hastalar retrospektif olarak değerlendirmeye alındı. Hastalar vitamin D düzeyi
(≤20ng/ml, >20 ng/ml), ambulasyon durumu ve yaşa (≤18, >18yaş) göre 8 gruba ayrıldı ve
25(OH)D düzeyine göre, kolekalsiferol ve kalsiyum karbonat verilmiş olan hastaların D
vitamin tedavi öncesindeki ve 6 ay sonraki verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Sonuç
ölçütleri; kırık varlığı, FP testleri (kavrama ve pinch kuvveti, 30 sn ve 5 kez otur kalk,
merdiven inme/çıkma, 10 m ve 6 dk. yürüme, Vignos, Brooke), serum Ca, P, ALP, 25(OH)D
vitamin düzeyi ve KMY olarak belirlendi.
Bulgular: Çalışmaya katılan 152 hastanın %52'si ≤18 yaş, %48'i >18 yaş grubunda,
%58'i ambulatuvar, %42'si nonambulatuvar düzeydeydi. Olguların %39'u Duchenne MD,
%7'si Becker MD, %11'i Limb Girdle MD, %5'i fasiyoskapulohumeral MD, %22'si
miyotonik MD, %15'i MD, %3'ü kongenital MD ve %1'i kongenital miyotoni tanı
grubundaydı. Başlangıçta, >18 yaş grubundaki nonambulatuvar hastalarda, serum 25(OH)D
düzeyi ≤20 ng/dl olanlarda, >20 ng/dl olan hastalara göre kavrama ve pinch kuvveti daha
düşük bulundu. Diğer FP testleri, kırık sıklığı ve KMY yönünden gruplar arasında fark yoktu.
D vitamin takviyesi sonrası 6.aydaki kontrolde gruplar arasında kırık, FP ve KMY yönünden
farklılık saptanmadı. Serum 25(OH)D>20ng/ml olan, ≤18 yaş, nonambulatuvar grupta,
≤20ng/ml olan gruba göre toplam kas puanındaki azalma, daha düşüktü.
Sonuç: Bu çalışma sonucunda 25(OH)D ≤20ng/ml düzeyinin, nonambulatuvar, >18
yaş MD olgularında kavrama ve pinch kuvvetinde farklılığa neden olduğu; D vitamin
takviyesinin FP, kırık ve KMY üzerine etkili olmadığı, ancak ≤18 yaş, nonambulatuvar grupta
kas kuvvetindeki azalmaya etkili olduğu belirlendi.
Anahtar Kelimeler: Muskuler distrofi, vitamin D, fiziksel performans, kemik mineral
yoğunluğu

Abstract:
Objective: The aim of this study is to investigate the effect of 25(OH)D and D
vitamin supplementation on physical performance (PP), bone mineral density (BMD) and
fracture development in patients with muscular dystrophy (MD).
Material and Methods: Patients in different MD types followed at the
Neuromuscular Disease Center were retrospectively evaluated. Patients were divided into
eight groups according to vitamin D levels (≤20 ng/ml,>20ng/ml), ambulatory status and age
(young group ≤18, adult group >18 years) and cholecalciferol and calcium carbonate were
given according to 25(OH)D levels. Patients were evaluated before vitamin D treatment and 6
months later. Outcome measures were fracture development, FP (grip and pinch strength, sit
up in 30 sec and 5 times, step up and down, 10 m and 6 min walk, Vignos, Brooke), serum
Ca, P, ALP, 25(OH)D levels and BMD.
Results: Of the 152 patients who participated in the study, 52% were ≤18 years, 48%
were >18, 58% were ambulatory, and 42% were nonambulatory. 39% of the patients were
Duchenne MD, 7% were Becker MD, 11% were Limb Girdle MD, 5% were
facioscapulohumeral MD, 22% were myotonic MD, 15% were MD, 3% congenital MD and
1% were congenital myotonia. At baseline, PP, fracture frequency and BMD did not differ
between the groups, but grip and pinch strength were lower in nonambulatory adult group
who had ≤20ng/dl 25(OH)D level, than > 20ng/dl 25(OH)D level. PP, fracture frequency, and
BMD level between the groups were not different after vitamin D supplementation except
total muscle score. The decrement of total muscle score was lower in the nonambulatory
young group who had 25(OH)D >20ng/ml than who had 25(OH)D ≤20 ng/ml.
Conclusion: As a result of this study, it was found that 25(OH)D levels of ≤20 ng / ml
resulted in differences in grip and pinch strength in nonambulatory, >18 age group. Vitamin D
supplementation is not effective on PP, fracture and BMD, however the decrement of total
muscle strength was lower in nonambulatory young age group who had >20ng/ml vitamin D
level.
Key words: Muscular dystrophy, vitamin D, physical performance, bone mineral density