Ütopya-teknoloji ekseninde sanal mekân için bir model olarak Yeni Babil
The New Babylon as a model for virtual space through utopia and technology
Yazar: DUYGU ÖZDERYA
Danışman: DOÇ. DR. GÖKÇEÇİÇEK SAVAŞIR
Dokuz Eylül Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı / Bina Bilgisi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Mimarlık = Architecture
Dizin: Sanal mekan = Virtual space ; Teknoloji = Technology ; Ütopya = Utopia

Özet:
Günümüzde internet sörf yapmak için, mobil telefonlar iletişim kurmak için ve bu yolla teknoloji her gün mekânsal ilişkiler yaratmak için kullanılmaktadır. Bu etkinlik zaman-mekân anlayışını değiştirmekte; sanal mekân ortaya çıkmaktadır. Bu noktada tüm sorunları ve olasılıklarıyla toplum içinde bir gerçeklik olarak yer alan teknoloji, üzerinde çalışılması gereken bir konu haline gelmektedir. Bir imkân ya da bir kontrol mekanizması olması arasındaki ikili özelliği düşünüldüğünde; teknolojiyle bir ütopya ya da bir karşı-ütopya yaratma konusu gündeme gelebilir. Teknoloji, yalın bir biçimde, bir çeşit ortaya çıkarmadır. Bu teknoloji perspektifiyle birlikte, ütopya toplum için bir proje değil; bir model olmaktadır.

     Bu çalışma, ütopya ve teknoloji ilişkisinin mimarlık alanında irdelenmesi için, yirminci yüzyıl kent ütopyalarının söz konusu teknoloji perspektifini yansıtmadığı düşüncesine temellendirilmektedir. Bu çerçevede, toplumsal düşlerden çok, geleceği ve yapı teknolojilerini merkeze yerleştiren yirminci yüzyıl kent ütopyaları arasında, Constant'ın Yeni Babil'i farklı bir yaklaşıma sahiptir. Çalışmada, Uluslararası Sitüasyonistler'in toplumsal eleştirelliğinden gelişen ve teknolojiyi bir odak olarak değil, daha iyi bir gelecek toplumu elde etmek için kullanan Yeni Babil üzerinden, kavramsal bir okuma yapılması amaçlanmaktadır. Bu tarihsel arka plana referansla, sanal mekânın özeliklerini anlamak ve kavramsallaştırmak amacıyla; ütopya, teknoloji, gösteri, avangard, kent, aylaklık, kentsel haritalar, insan ve zaman-mekân kavramları aracılığıyla Yeni Babil ve sanal mekân arasında bir karşılaştırma yapılmaktadır. Sonuçta, teknolojiyle gelişen sanal mekânın biçimlenmesinde insan, varoluşsal bir faktör olarak ortaya çıkmaktadır.

Abstract:
As internet is used to surf and mobile phones are used to communicate today, technology is used for creating spatial relations in everyday life. These activities change the understanding of space-time relationship, which also generates virtual spaces. Technology becomes a matter of fact that should be dwelled on with all its possibilities and complications. Then, the dual character of technology, as an opportunity and/or as a control mechanism, takes a role in imagining and defining an utopia or a dystopia. In a more straightforward definition, technology is a kind of revealing. In this perspective, it could also be stated that utopia is not a project for society; instead, it becomes a model for re-shaping society.

     Basing on an idea that the twentieth century urban utopias did not emerge and reflect such an understanding of technology, this study examines the relationship between technology and utopia within the field of architecture. In this framework, Constant's the New Babylon project has a different approach from the twentieth century urban utopias, which focused on future and building technologies rather than being social dreams. This study intends to re-read conceptually the New Babylon, developed by the Situationist International's social criticism and focused on utilizing technology to achieve a better future for society rather than to express it. Debating on this historical background, the characteristics of the New Babylon and virtual space are examined through the notions of utopia, technology, spectacle, avant-garde, city, wandering, urban maps, human being and time-space relationship in order to understand and conceptualize them. Consequently, it can be stated that human being is the essential aspect in creating virtual spaces that emerge from within technological developments.