Antenatal dönemde üriner sistemin konjenital anomalisi tanısı alan bebeklerin bir yıllık klinik izlemi
Congenital anomaly of the kidney and urinary system in infants diagnosed in the antenatal period: ONE-YEAR clinical follow-up
Yazar: NAZLI İDİL FİL
Danışman: DOÇ. DR. ÖZGE SÜRMELİ ONAY
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Akut böbrek hasarı = Acute kidney injury ; Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Bebekler = Infant ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Konjenital anomaliler = Congenital abnormalities ; Prognoz = Prognosis ; Üriner sistem = Urinary tract

Özet:
Üriner sistemin konjenital anomalisi (USKA), böbrek ve toplayıcı sistemin doğuştan anomalilerini içeren geniş bir hastalık grubunu ifade eder. Gebelerin antenatal takiplerinin düzenli yapılması, ayrıntılı ultrasonografinin yaygınlaşması USKA tanı oranını arttırmakta, 1000 gebelikte yaklaşık 0,4-4 oranında saptanmaktadır. Çalışmamızda Ocak 2014- Aralık 2020 tarihleri arasında ESOGÜ Tıp Fakültesi'nde antenatal ultrasonografide USKA saptanan olguların yaşamın ilk yılındaki klinik sonuçlarını, renal fonksiyonlarının seyrini, antenatal ve yenidoğan dönemlerinde prognostik faktörleri araştırmak amacıyla retrospektif olarak yapıldı. Çalışma kriterlerine uyan 55 hasta çalışmaya dahil edildikten sonra hastalar toplayıcı sistem anomalileri ve renal parankimal malformasyonlar olarak iki grupta incelendi. Toplayıcı sistem anomalileri grubu antenatal dönemde %54,5, postnatal dönemde de %56,4 oran ile daha fazla tespit edildi. En sık USKA tipi antenatal dönemde %47,2 ile hidronefroz iken, postnatal dönemde hidronefrozun altta yatan etiyolojilerinin aydınlatılmasıyla izole hidronefroz, üreteropelvik darlık, vezikoüretral reflü gibi alt gruplara ayrıldı. Parankimal böbrek malformasyonları grubunda hem antenatal hem de postnatal tanılarda en sık USKA tipi multikistik displastik böbrek (%38,2) idi. İki grup arasında yenidoğan döneminde de bir yıllık izlemde de akut böbrek hasarı (ABH) saptanması açısından fark yok iken, kronik böbrek hasarı (KBH) parankimal böbrek malformasyonları grubunda daha fazla saptandı. ABH gelişen hastalarda hem yenidoğan dönemi hem de bir yıllık takipte oligohidramnios, postnatal ultrasonografide kortikomedüller ayrımda silikleşme daha yüksek oranda tespit edildi. Antenatal dönemde iyi prognoz kriterlerine sahip olan hiçbir hastada ABH gelişmedi. Parankimal böbrek hastalarında KBH riski daha fazla olsa da tüm USKA tanılı bebeklerin yenidoğan döneminden itibaren böbrek koruyucu yaklaşımla izlenmesinin yararlı olacağı kanaatindeyiz.

Abstract:
Congenital anomaly of the kidney and urinary system (CAKUT) refers to a large group of diseases that include congenital kidney and collecting system anomalies. Regular antenatal follow-up of pregnant and the widespread use of detailed ultrasonography increase the diagnosis of CAKUT. The cases with CAKUT detected retrospectively in antenatal ultrasonography at ESOGÜ Faculty of Medicine between January 1, 2014 and December 31, 2020 were studied. The goal was to look at prognostic markers in the antenatal and neonatal periods, as well as clinical outcomes in the first year of life. The study included 55 patients who met the study criteria; the patients were divided into two groups: collecting system anomalies and renal parenchymal malformations. Anomalies in the collecting system were found more frequently in the antenatal and postnatal periods, with rates of 54.5% and 56.4%. While the most common type of CAKUT was hydronephrosis with 47,2% in the antenatal period, after elucidating the underlying etiologies in the postnatal period, isolated hydronephrosis, ureteropelvic stenosis etc. In the parenchymal kidney malformations group, the most common type of CAKUT was MCDK (38.2%) in both antenatal and postnatal diagnoses. When it came to identifying AKI in the newborn period and throughout the one-year follow-up, there was no difference between two groups. However CKD was more prevalent in parenchymal kidney malformations group. Oligohydramnios and in the postnatal ultrasonographi loss of corticomedullary differentiation were found to be more common in patients who developed AKI during both the neonatal period and the one-year follow-up. Furthermore, no patients who met the good prognosis criteria in the antenatal period developed AKI during postnatal follow-up. Although the risk of CKD is higher in patients with parenchymal kidney anomalies, we believe it would be beneficial to treat all infants with CAKUT with kidney-protective approach from birth.