Atriyal fibrilasyon kriyobalon ablasyon tedavisi uygulan hastalarda kalıcı iyatrojenik atriyal septal defekt varlığının araştırılması
Persistent iatrogenic atrial septal defect after cryoballoon ablation of atrial fibrillation
Yazar: GÖRKEM YILDIZ
Danışman: DOÇ. DR. BAŞAR CANDEMİR
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Ablasyon = Ablation ; Aritmi-kardiyak = Arrhythmia-cardiac ; Atriyal fibrilasyon = Atrial fibrillation ; Ekokardiyografi = Echocardiography ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kalp septum defektleri-atrial = Heart septal defects-atrial ; Pulmoner venler = Pulmonary veins

Özet:
Amaç: Atriyal Fibrilasyon (AF) en sık tedavi edilen kardiyak aritmidir. Paroksismal atriyal fibrilasyon tedavisinde pulmoner ven izolasyon (PVI) yöntemlerinden olan kriyobalon ablasyon yönteminin güvenilir ve etkin olduğu bilinmektedir. Kriyobalon ablasyon (KA) yöntemi, perikardiyal tamponad, perikardit, pulmoner ven stenozu, çevre doku hasarı gibi komplikasyonlar açısından araştırılmıştır. KA işlemi, büyük çaplı 15Fr (4.95mm) transseptal kılıf kullanılması nedeni ile iyatrojenik atriyal septal defekt (iASD) riski taşımaktadır.  Çalışmamızın amacı kriyobalon ablasyon tekniği ile PVI işlemi uygulanan atriyal fibrilasyon hastalarında ekokardiyografik olarak kalıcı iASD varlığının incelenmesidir. 
Gereç ve Yöntemler: Çalışma, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji kliniğinde Arctic Front® kriyobalon ablasyon sistemi kullanılarak pulmoner ven izolasyonu uygulan hastalarda yapılmıştır. Kriyobalon ablasyon işlemi öncesinde ve işlemden 3 ay veya daha sonrasında transozefageal ve transtorasik ekokardiyografisi yapılmış olan hastalar çalışmaya dâhil edilmiştir. Hastaların hepsinde tek ponksiyon yapılmış ve 15Fr transseptal kılıf (Flexcath, Medtronic, Minneapolis, MN) kullanılmıştır. Hastaların işlem sonrası transozefageal ekokardiyografilerinde iASD olup olmadığı incelenmiştir. 
Bulgular:  Çalışmaya 15'i kadın (% 54) ve 13'ü erkek (%46) toplam 28 hasta alındı. Çalışmaya dâhil edilen hastaların 4'ünde persistan (%14), 24'ünde paroksimal (%86) atriyal fibrilasyon mevcuttur. Çalışma grubunun yaş ortalaması 55.8 + 15.5 yıldır. Ortalama 17.3 + 6.2 ay sonra yapılan transozefageal ekokardiyografilerde iASD 11 (%39.3) hastada tespit edilmiştir.  KA işleminin ortalama süresi, iASD tespit edilen grupta (119.0 + 8.8 dk),  iASD olmayan gruptakine (92.9 + 21.0 dk)  göre anlamlı olarak daha uzun tespit edilmiştir (p=0.01). Takip süresinde iASD'ye bağlı gelişebilecek serebral iskemik olay veya pulmoner arter basıncıda anlamlı artış izlenmemiştir. 
Sonuç: Kriyobalon ablasyon işleminden ortalama 17.3 + 6.2 ay sonra yapılan transozefageal incelemelerde yüksek oranlarda (%39.3)  iASD tespit edilmiştir. Önceki çalışmaları destekleyecek şekilde takip süresinde iASD'ye bağlı gelişebilecek komplikasyonlar izlenmemiştir. Çalışmamızda KA işlem süresinde uzamanın iASD'yi öngördüren tek faktör olduğu tespit edilmiştir. 

Anahtar Sözcükler: İyatrojenik atriyal septal defekt; kriyobalon ablasyon; pulmoner ven izolasyonu; atriyal fibrilasyon

Abstract:
Persistent Iatrogenic Atrial Septal Defect after Cryoballoon Ablation of Atrial Fibrillation
Aim: Atrial fibrillation (AF) is the most common encountered cardiac arrhythmia in clinical practise. Pulmonary vein isolation (PVI) by cryoballoon ablation (CA) technology is effective and safe treatment option for atrial fibrillation. Pericardial tamponade, pericarditis, pulmonary vein stenosis, injury to adjacent tissue are the best known complication of CA. CA is performed by large diameter, 15Fr (4.95mm) transseptal sheath that may lead to creation of iatrogenic atrial septal defect (iASD).  The objective of this study was to assess the incidence of iASD in patients who had undergone CA. 
Methods:  Patients with atrial fibrillation who were treated by Arctic Front® CA and had a subsequent transesophageal echocardiography (TEE) examination in Ankara University Cardiology Department during post-ablation follow up were consecutively enrolled. In all patients, preprocedural TEE was performed to exclude ASD and thrombus. During CA, single transseptal puncture was performed and 15-Fr transseptal sheath (Flexcath, Medtronic, Minneapolis, MN) was utilized in all patients.  TEE examinations during follow-up period were searched for iASD. 
Results:  Twenty eight patients (15 females, mean age 55.8 + 15.5) with paroxysmal (n=24) or persistent (n=4) AF formed study group.  iASD was present 11 (%39.3) of them  after mean follow-up time of 17.3 + 6.2 months. Mean CA procedural time was 119.0 + 8.8 minutes in patients with iASD and 92.9 + 21.0 minutes in patients without iASD. The procedural time is significantly longer in patient with iASD (p=0.01). No patients died or suffered from any clinically significant cerebral ischemic event. There were no signs of increase in systolic pulmonary arterial pressure (sPAP).
Conclusion: iASD after CA for AF was found to be present in up to 39.3% of patient during a mean follow-up time of 17.3+ 6.2 months. No adverse clinic events that might be related to iASD during follow-up period was observed. The prolonged CA procedural time was the only factor that predicted iASD in our study. 

Keywords: Iatrogenic atrial septal defect; pulmonary vein isolation; cryoballoon ablation; atrial fibrillation