Febril konvülziyon geçiren hastalarda IL 2, IL 6 ve IL10 sitokin genlerinin yeni nesil dizi analizi ile araştırılması
Investigation of IL 2, IL 6 and IL 10 cytokine genes in patients with febrile convulsions by next generation sequence analysis
Yazar: FATİH KAYA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖNDER KILIÇASLAN
Düzce Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Dizi analizi = Sequence analysis ; Genler = Genes ; Mutasyon = Mutation ; Nöbetler-febril = Seizures-febrile ; Sitokinler = Cytokines ; İnterlökin 10 = Interleukin 10 ; İnterlökin 2 = Interleukin 2 ; İnterlökin 6 = Interleukin 6

Özet:
Giriş: Febril Konvülziyon (FK) patogenezi tam olarak açıklanamamakla birlikte aile öyküsü ve genetik yatkınlık tüm çalışmalarda dikkat çekilen en önemli faktörlerdir. Aile öyküsündeki genetik mutasyonların patogenezdeki rolü ülkemizde ve dünyada yapılan çalışmalarda literatürle uyumlu ve ilgi çekicidir. Yapılan bazı çalışmalarda, ateşle seyreden febril nöbetler ile birlikte altta yatan genetik yatkınlık proinflamatuarların ve antiinflamatuarların  düzenlenmesi için rol oynayan sitokinler olan interlökin (IL) 2, 6, 10 ve tümör nekroz faktörü (TNF) ile bağlantılı olduğu düşünülmüştür. Bu çalışmada yöremizde nedeni bilinmeyen febril konvüzyonlu hastalarda IL 2, IL 6 ve IL 10 sitokinleri kodlayan genlerdeki değişiklikler araştırılmıştır.
Gereç ve Yöntem : Ağustos 2018 ve Mayıs 2019 tarihleri arasında Çocuk Acil Servisine başvuran FK tanısıyla değerlendirilmiş 42 kişilik Hasta Grubu belirlenen kriterlere göre prospektif olarak çalışmaya alındı. Kontrol Grubu ise yine belirlenen kriterlere göre 12 kişilik Hasta Grubuyla benzer yaş aralığından seçilmek üzere çalışmaya eklendi. Hasta Grubunun genetik analizleri yanısıra hasta yakınları tarafından doldurulmak üzere 30 soruluk febril konvülziyon geçiren hastalarda anamnez anket formu dağıtıldı, elde edilen veriler çalışma bulgularına eklenerek hastaların cinsiyetleri, ilaç kullanımları, aile öyküleri, nöbet sayıları, nöbet tipleri, tam kan sayımları, C-reaktif protein değerleri ve EEG tetkik sonuçları çalışmada mukayese edildi. Kontrol Grubunun genetik analizleri yanısıra alınan kan tetkiklerinde tam kan sayımları ve serum reaktif protein değerleri FK geçiren hasta grubuyla karşılaştırıldı. 
Bulgular: Febril konvülziyon tanısı alan 42 hastanın 27'si erkek (%59,5), 15 tanesi ise kız (%40,5) dı. Erkek / kız oranı 1,47/1 olarak saptandı. Çalışmamızda Hasta Grubunda nöbet tipi baz alındığında 42 kişilik Hasta Grubundan 32 (%76,2) kişide basit tipte FK gözlenirken, 10 (%23,8) kişide komplike FK tanımına uyan nöbet türü gözlendi. Hasta Grubunda 24 (%57,1)  kişinin 1. ve 2. dereceden akrabalık ilişkisi olan yakınlarında çocukluk döneminde febril konvülziyon öyküsü saptandı, 18 (%42,9) çocukta ise ailede febril konvülziyon geçirme öyküsü  bulunmamaktaydı. Çalışmamızda 42 hastadan 31 (%73.8)  hastada olmak üzere genetik varyasyon olduğu gözlendi, genetik varyasyon sayısı en çok IL 10 c.378+19T>C rs1554286 homozigot yönünde görüldü, Kontrol Grubunda ise 12 kişilik grubtan 8'inde (%66,6) benzer şekilde IL 10 c.378+19T >C rs1554286 homozigot genetik varyasyonu izlendi, ayrıca kontrol grubunun kalan 4 kişilik kısmında IL 10 c.378+19T > C rs1554286 heterozigot genetik varyasyonu saptandı.

Sonuçlar: Çalışmamız IL 2, 6, 10 sitokin genlerinin Yeni Nesil Dizi Analizi ile eş zamanlı  araştırıldığı ilk çalışmadır. Çalışmamızda bazı öne çıkan sonuçlar mevcuttur. Bu çalışmada febril nöbet sayısı azaldıkça IL 10 c.378+19T>C rs1554286 homozigot varyasyonu taşıyan Hasta Grubunda yığılmaların arttığı tespit edildi. Sözü edilen durum IL 10 c.378+19T>C rs1554286 homozigot varyasyonunun hastalığa karşı koruyucu etkisi olabileceğini ve nöbet sayısını azalttığını düşündürmektedir. Elde edilen analiz sonuçlarına göre, IL 2 sitokin geninde varyasyon taşıyan hastalarda, varyasyon taşımayanlara oranla 1,414 kat daha fazla febril konvülzyon olma riskine sahip olduğu gözlendi (OD:1,414; CI:1,161-1,721). Bir diğer elde edilen sonuca göre, IL 6 sitokin genlerinde varyasyon taşıma, EEG'de patolojik bulgu saptanma riskini artırırdığı, IL 10'da tespit edilen varyasyonun ise EEG bulgularında bozulma riskini azalttığı, koruyucu etkisi olduğunu düşündürmektedir. Çalışmamızda elde edilen sonuçlara göre IL 10 sitokin geninde varyasyon taşımanın, FK'lı hastalarda ilaca gereksinimi azalttığı  bu anlamda koruyucu etkisi olduğu şeklinde yorumlanabilir

Abstract:
Introduction: Although the pathogenesis of Febrile Convulsion (FC) cannot be fully explained, family history and genetic predisposition are the most important factors in all studies. The role of genetic mutations in the family history in the studies of our country and in the world is compatible and interesting with the literature.In some sttudies, the underlying genetic predisposition with fever-related seizures is thought to be linked to interleukin (IL) 2, 6, 10, and tumor necrosis factor (TNF), which play a role in the regulation of proinflammatory and anti-inflammatory. In this study, changes in genes encoding IL 2, IL 6 and IL 10 cytokines were investigated in patients with febrile convulsions of unknown origin in our region.
Material and Method: 42 patients who were evaluated with the diagnosis of FK who applied to the Pediatric Emergency Service between August 2018 and May 2019 participated prospectively in the study according to the determined criteria. The Control Group was added to the study to be selected from a similar age range with a group of 12 patients according to the determined criteria. In addition to the genetic analysis of the Patient Group, a 30-question anamnesis questionnaires were distributed to patients who had febrile convulsions to be filled by their parents, The data obtained were added to the study findings, gender of the patients, drug use, family history, seizure numbers, seizure types, complete blood counts, C-reactive protein values and EEG examination results were performed in the study. In addition to the genetic analysis of the Control Group, complete blood counts and C-reactive protein values were compared with the group of patients who underwent FK.
Results: 42 patients diagnosed with febrile convulsions, 27 (59.5%)  were male and 15 (40.5%)  were female. The male / female ratio was found to be 1.47/ 1. In our study, based on the type of seizure in the Patient Group, 32 (76.2%) out of the 42 cases had simple type of FC, while 10 (23.8%) out of the patients had the type of seizure defined as complicated FC. There was a history of febrile convulsion in childhood in the Patient Group of 24 (57.1%) cases who had first and second degree relatives, 18 (42.9%) children did not have a family history of febrile convulsion. In our study, genetic variation was observed in 31 (73.8%) out of 42 patients. The highest number of observation in IL 10 c.378 + 19T> C rs1554286 homozygous genetic variation was detected in all cases participating in the study. In the Control Group, 8 (66.6%) out of 12 cases had IL 10 c.378 + 19T> C rs1554286 homozygous genetic variation, other 4 cases in the Control Group had IL 10 c.378 + 19T> C rs1554286 heterozygous genetic variation.

Conclusions: Our study is the first study to investigate IL 2, 6, 10 cytokine genes simultaneously with the New Generation Sequence Analysis. There are some prominent results in our study. In this study, as the number of febrile seizures decreased, agglomerations of cases increased in the Patient Group carrying the homozygous variation of IL10 c.378 + 19T > C rs1554286. The mentioned situation suggests that homozygous variation of IL 10 c.378 + 19T> C rs1554286 may have a protective effect against the disease and decrease the number of seizures. According to the results, it was observed that patients carrying variation in the IL 2 cytokine gene had a 1.414-fold higher risk of febrile convulsions than those who did not (OD: 1,414; CI: 1,161-1,721). According to the results obtained in our study, it can be interpreted that carrying variation in the IL 10 cytokine gene decreases the need for medication in patients with FK, and has a protective effect in this sense.