Çocuk yoğun bakım ünitesinde ailelere verilen danışmanlık hizmetinin ailelerin kaygı ve stresle başa çıkma düzeylerine etkisinin incelenmesi
Examining the effect of counseling services given to families in the pediatric intensive care unit on the families' coping with anxiety and stress
Yazar: GİZEM GÜR AYKUT
Danışman: DOÇ. DR. FİLİZ ARSLAN
Yeditepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hemşirelik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Aile = Family ; Aile eğitimi = Family education ; Anksiyete = Anxiety ; Danışmanlık = Consulting ; Stres = Stress ; Stres yönetimi = Stress management ; Yoğun bakım üniteleri = Intensive care units ; Yoğun bakım üniteleri-pediyatrik = Intensive care units-pediatric ; Çocuklar = Children

Özet:
Giriş: Çocuk yoğun bakım ünitesinde ebeveynler için en büyük stresörlerden biri, çocuktan fiziksel ayrılma, çocuğa bakmak için sınırlı fırsatlarının olması ve çocuğun bakımında artık bağımsız, birincil karar veren kişiler olmamaları nedeniyle ebeveyn rolünün değişmesi veya kaybedilmesidir. Hastalığın çocuğun yaşamını tehdit etmesi, tanı ve tedavi işlemlerinin bilinmemesi, yoğun bakım ünitesi içerisinde bulunan araç-gereçler, personelin çalışma temposu ve çocuğuyla iletişim kuramaması ailenin stres ve kaygı düzeyini arttırır.
Amaç: Bu çalışma, çocuğu yoğun bakım ünitesinde yatan ailelere, çocuk yoğun bakım ünitesini, ekibini, kullanılan araç ve gereci ve rutinleri anlatan aile bilgilendirme kitapçığının verilmesi ve hemşire tarafından sürekli bilgilendirme ile sağlanan danışmanlık hizmetinin, ailenin kaygı ve stresle başa çıkma düzeyleri üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini Kocaeli Üniversitesi çocuk yoğun bakım ünitesinde 18.01.2017-01.02.2019 tarihleri arasında çocuğu yatan 50 aile oluşturmuş ve ilk 25 çocuğun ailesi kontrol grubunu, sonraki 25 çocuğun ailesi ise deney grubunu oluşturacak şekilde aileler araştırmaya randomize olarak alınmıştır. Araştırmanın verileri, "Çocuğu Yoğun Bakım Ünitesinde Yatan Aileleri ve Çocuklarını Tanıtıcı Bilgi Formu", "Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri" ve "Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği" ile toplanmıştır. Deney ve kontrol grubundaki ebeveynler 7 günlük izlem içerisinde doktorlardan rutin bilgi almaya devam ederken, deney grubundaki ailelere "Çocuk Yoğun Bakım Aile Bilgilendirme Kitapçığı" verilerek rutin bilginin yanında hergün öğlen saat 13-14 arasındaki ziyaret saatlerinde çocuklarının durumu konusunda araştırmacı tarafından bilgi ve danışmanlık sağlanmıştır. Çocuğun yatışının 7. gününde her iki gruptaki ailelere "Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri", "Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği" formları tekrar uygulanmış ve çalışma sonlandırılmıştır. Veriler SPSS 20.0 paket programında tanımlayıcı istatistiksel analizler ( sayı, yüzde, ortalama, standart sapma) Kolmogorov- Smirnov, Shapiro- Wilkinson, Mann Whitney U testi ve Wilcoxon işaret testi, kullanılarak %95 güven aralığında ve p<0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. 
Bulgular: Araştırmanın sonucunda; deney ve kontrol grubundaki ebeveynlerin sosyodemografik özellikleri açısından aralarında istatistiksel olarak fark olmadığı saptanmıştır (p>0.05). Çocuğun hastalığıyla ilgili özellikler açısından, ebeveynlerin destek almak istedikleri alanlar dışında, gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Deney grubuna verilen bilgi ve danışmanlık sonucunda; deney ve kontrol grubunun durumluk kaygı son test puan ortalamaları arasındaki fark anlamlı bulunurken (p<0.05) sürekli kaygı son test puan ortalamaları arasındaki fark anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Stresle başa çıkma tarzları ölçeği puan ortalaması son testte artmakla beraber kontrol grubuna oranla düşük bulunmuş ve aralarında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Deney grubunun KGY ve İY ön test puan ortalamasının kontrol grubundan anlamlı düzeyde düşük olduğu, KGY son test puan ortalamasının deney grubunda anlamlı düzeyde artarken İY puan ortalamasında anlamlı değişim olmadığı, deney grubunun BEY son test puan ortalamasının ön teste göre anlamlı düzeyde artarken kontrol grubunda anlamlı bir değişim olmadığı bulunmuştur. 
Sonuç ve öneriler: Bu araştırmada çocuk yoğun bakımda olan ailelere hemşire tarafından verilen danışmanlık ve bilgilendirme hizmetinin ebeveynlerin durumluk kaygı düzeylerini düşürmede etkili olduğu ve stresle baş etme tarzlarından kendine güvenli yaklaşım puanını artırdığı bulunmuştur. Bu çalışma tez çalışma süresi dâhilinde yapıldığı için örneklem sayısı sınırlı sayıda olduğundan özellikle stresle başa çıkma tarzları üzerindeki olumlu etkilerinin daha iyi ortaya konulabileceği daha geniş popülasyonda ve daha uzun sürecek araştırma tasarımları ile tekrarlanması önerilebilir.
Anahtar Kelimeler: Kaygı, stresle başa çıkma, danışmanlık, çocuk yoğun bakım

Abstract:
Introduction: One of the major stressors for parents in the pediatric intensive care unit is the change or loss of the parental role due to physical separation, limited opportunities to take care of the child, and no longer independent, primary decision-makers in the care of the child. The disease threatens the life of the child, the diagnosis and treatment procedures are not known, the equipment in the intensive care unit, the tempo of the staff, the inability to communicate with the child increase the stress and anxiety level of the family.
Aim: The aim of this study was to determine the effect of the counselling services on the families coping with anxiety and stress by providing them continues counselling by the nurse, and by giving an information booklet that is about the intensive care unit, the routines, the team and the tools and equipments used in the intensive care unit.
Materials and Methods: The sample of the study consisted of 50 families in the intensive care unit of Kocaeli University between 18.01.2017-01.02.2019 and the families of the first 25 children were the control group and the next 25 children were the experimental group. Families were randomly assigned to the study.(control group and experimental group). The data of the study was collected by using the "Child Intensive Care Unit Hospital Information Form" and "Form State-Trait Anxiety Inventory" , "Coping Style of Stress Scale".During the 7-day follow-up period, families in the experimental and control groups continued to receive routine information from the doctors, and the families in the experimental group were given a Child Intensive Care Family Information Booklet and were informed and counselled between 13.00-14.00 every noon  about the status of their children. On the 7th day of hospitalization, "State and Trait Anxiety Inventory and Coping Style Stress Scale" forms were applied again to the families in both groups and the study was terminated. Data were analyzed using SPSS 20.0 program (number, percentage, mean, standard deviation) using descriptive statisticalanalysis Kolmogorov-Smirnov, Shapiro-Wilkinson, Mann Whitney U test and Wilcoxon sign test, and were evaluated at 95% confidence interval and p <0.05 significance level.
Results: As a result of the research; There were no statistically significant differences between the groups in terms of their sociodemographic characteristics (p> 0.05). In terms of characteristics of the child's disease, there was no statistically significant difference between the groups except for the areas where parents wanted to receive support (p> 0.05). As a result of the given information and counseling to the experimental group, the difference between state anxiety posttest mean scores of control group and experimental group were significant (p <0.05). There was no significant difference between the test mean scores of trait anxiety. (p> 0.05). Although the stress coping styles scale mean score increases It is lower than the control group and there were no statistically significant difference was found between the groups (p> 0.05). It was observed that the KGY and İY mean pre-test score of the experimental group was significantly lower than the control group, the KGY mean post-test score of the experimental group increased significantly while there was no significant change in the mean score of the experimental group. BEY posttest mean scores of the experimental group increased significantly compared to the pre-test, but no significant change was observed in the control group.
Conclusions and recommendations: As a result of this study, it was found that the counseling and information services provided were effective in lowering the state anxiety levels of the parents and increased the self-confident approach  submissive approach to coping with stress. Since this study is done within the thesis study time, the number of samples is limited, it can be suggested that samples should be repeated with longer research designs, especially in larger population.
Key words: Anxiety, coping with stress, counseling, child intensive care