hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Şizofreni tanılı bireylerde ve sağlıklı kontrollerde metabolik parametreler ile bilişsel işlevler arasındaki ilişkinin incelenmesi /
Yazar: EMİNE AKSOY SOYYİĞİT
Danışman: PROF. DR. SİBEL ÖRSEL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Şehir Hastanesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Çalışma verilerimize göre şizofreni tanılı bireylerde bilişsel bozulmanın kontrollere göre daha fazla olduğu sonucuna ulaşmış bulunmaktayız. Metabolik parametreler ile bilişsel fonksiyonlar arasında çeşitli korelasyonlar çıkmış olup, metabolik sendromu olan şizofreni tanılı bireylerin bilişsel testlerinde olmayanlara göre bozulma olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bilişsel fonksiyonların işlevsellik üzerine olan etkisini değerlendirmek için uzunlamasına yapılacak çalışmalara ihtiyaç duyulduğu sonucuna ulaşmış bulunmaktayız, çalışmamızda düşük güçte korelasyonlar olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Tüm bunlar göz önünde bulundurulduğunda şizofreni hastalarının metabolik değerlerinde olan bozulmanın önüne geçilebilirse bilişsel fonksiyonlarındaki bozulmanın da bir miktar önüne geçilebileceğini düşünmekteyiz. Yeni ilaç hedefleri, diyet, egzersiz programları üzerine daha fazla çalışma yapılmasının önünü açabileceğini düşünmekteyiz. Çalışmamızın bu bağlamda literatüre önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Abstract:
Based on the data from our study, we have concluded that individuals diagnosed with schizophrenia experience greater cognitive impairment compared to the control group. Various correlations were found between metabolic parameters and cognitive functions, indicating that schizophrenia patients with Metabolic Syndrome show more impairment in cognitive tests than those without Metabolic Syndrome. We also found that longitudinal studies are needed to assess the impact of cognitive functions on functionality, as our study showed low-power correlations. Considering all these findings, we believe that preventing deterioration in the metabolic values of schizophrenia patients may help mitigate cognitive impairment to some extent. We suggest that further studies on new drug targets, diet, and exercise programs could be beneficial. We believe that our study will make a significant contribution to the literature in this context.
Mikroprolaktinomalı gebeliklerin takibi
Follow-up of pregnancies with microprolactinomas
Yazar: SÜHEYLA AYDOĞMUŞ
Danışman: DOÇ. DR. BÜLENT GÖKMEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1990
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç:
Mikroprolaktinomalar hipofizde en sık görülen adenomlardır. Adet görmeme, galaktore, kısırlık gibi şikayetlerle Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniklerine başvurur. Bu çalışmada normal gebeler ile mikroprolaktinmalı gebeleri karşılaştırmayı amaçladık.
Yöntem:
Çalışma bazı olgularda mikroprolaktinoma oluşan iki grup ve normal gebeliği olan hastalarda kontrol grubu arasında yürütülmüştür.
Sonuçlar:
Prolaktin düzeyleri gebeliğin ilk iki trimesterinde kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksekti (p<0.05). Son trimesterde prolaktin seviyeleri iki grup arasında anlamlı farklılık göstermedi (p>0.05).
Sonuçlar:
Gebelikte mikroprolaktinoma, yakın klinik takip ve gerekirse bromokriptin tedavisine başlanması şartıyla anne ve bebek için güvenli kabul edilir.

Abstract:
Aim:
Microprolactinomas are the most common adenomas in pituitary. It present to the Obstetrics and Gynecology Clinics with complaints like amenorrhea, galactorrhea and infertility. In this study, we aimed to compare normal pregnant women and the pregnant women who have microprolactinoma.
Method:
The study was conducted between two groups in which microprolactinoma was formed in some cases and in the control group in patients with normal pregnancy. 
Results:
Prolactin levels were significantly higher in the first two trimesters of pregnancy compared to the control group (p<0.05). In the last trimester, prolactin levels were not significantly different between the two groups. (p>0.05).
Conclusions:
Microprolactinoma during pregnancy is considered safe for mother and baby provided that close 
clinical follow-up and if necessary, starting bromocriptine treatment.
Unilateral testis torsiyonunun kontralateral testis kan akımına etkileri: Köpeklerde deneysel bir çalışma
Effects of unilateral testicular torsion on the blood flow of contralateral testis: An experimental study on dogs
Yazar: MEHMET ERKAN ERBAY
Danışman: DOÇ. DR. FATİH TARHAN ; PROF. DR. UĞUR KUYUMCUOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı / Tıp Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç: Testis torsiyonunun kontralateral testis kan akımı üzerine etkilerini araştırmak.
Gereç ve Yöntem: Kontrol (yalancı operasyon) ve torsiyon gruplarını içeren 2 grup erişkin köpek kullanıldı. Her iki testisin kan akımı torsiyon öncesi ve sonrasında renkli Doppler ultrasonografi ile değerlendirildi. Çalışma sonunda bilateral orşiektomi yapılarak testisler histopatolojik incelemeye alındı. 
Bulgular: Torsiyon sonrası kontralateral testislerde renkli Doppler ultrasonografi ile tespit edilen tepe sistolik hızlar, diyastol sonu hızlar ve rezistif indeks değerleri torsiyon öncesi ipsilateral, kontralateral ve kontrol grubunun her iki testisinde ölçülen değerlerden istatistiksel olarak farklı değildi (p>0.05). Kontralateral testislerde histopatolojik değişiklikler görülmemesine rağmen, yalancı operasyon grubunun manipüle edilen testislerinde minimal ödem ve konjesyon saptandı. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında çalışma grubunun kontralateral testislerinin kan akımında anlamlı değişiklik bulunamadı. 
Sonuç: Unilateral testiküler torsiyon renkli Doppler ultrasonografi ile tayin edilen kontralateral testiküler kan akım hızını etkilememektedir.

Abstract:
The effects of unilateral testicular torsion on the blood flow of the contralateral testis were investigated. Fourteen adult male dogs were recruited. Seven dogs underwent unilateral testicular torsion of 4 h duration, and the other seven dogs had a control operation. Testicular blood flow was determined by colour Doppler ultrasonography before and after the testicular torsion. Bilateral orchidectomy was performed at the end of the study and histopathological changes were evaluated. Values of peak systolic velocity, end diastolic velocity, and resistive index were not statistically significant between ipsilateral and contralateral testes in the study group (p > 0.05). On comparison with the control group, blood flow in the contralateral testes showed no statistically significant difference (p > 0.05). Oedema and congestion were seen on ipsilateral testes in the study group. No histopathological changes were noted on the contralateral testes. Minimal oedema and congestion secondary to manipulation were found in the control operation testes. We conclude that unilateral testicular torsion does not decrease contralateral testicular blood flow as shown by colour Doppler ultrasonography.
Kliniğimizin serviks kanseri olgularının retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of cervical cancer cases in our clinic
Yazar: AHMET NEDİM KAHRAMAN
Danışman: DR. OKTAY İNCEKARA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Onkolojisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Radyasyon Onkolojisi = Radiation Oncology

Özet:
Servikal kanserlerde radyoterapi, gerek ileri gerekse de erken evrede définitif bir role sahiptir. Erken evre serviks kanserinde radyoterapinin, cerrahiyle eşit lokal kontrol sağladığı kanıtlanmıştır. İleri evrelerde kombine kemoterapi ve radyoterapi altın standart halini almıştır. Serviks kanseri tanısıyla kliniğimize müracaat eden 31 olgunun tedavi sonuçları retrospektif olarak değerlendirilmiştir.Cerrahi evresinde, erken tanı konulan hasta grubunda yaşam kalite ve sonuçları daha iyidir. Bu erken evre hastalıkta tedavi sonuçlarının daha iyi olmasından kaynaklanmaktadır. Bizim hasta serimizde cerrahi tedavi yapılmayan ve sadece radyoterapi ile tedavi edilen hastalar erken evre hastalarla kıyaslandığında nüks oranları ve nüks süresi değişmemiştir. Bu sonuç olgu sayımızın düşük olmasına rağmen radyoterapinin serviks kanserinde cerrahi ile benzer oranlarda lokal kontrolü sağladığı klasik bilgisiyle paralellik göstermektedir.

Abstract:
In cervical cancers, radiotherapy has a definitive role in early stage education. Radiologically equivalent local therapy is under control in early stage cervical cancers. In the later stages, exercise and radiotherapy are the gold standard. It was evaluated in relation to the results of 31 cases who applied with the cervix exam. This is a better placement in an attack type at an early stage. In our series of patients, they were previously trained about the operation. This result shows parallelism with the classical knowledge of local control at similar rates with surgery in cervical cancers that are not suitable for the conditions mentioned in our case.
Sepsisli çocuklarda serum interselüler adezyon molekülü-1 düzeyleri
Serum intercellular adhesion molelcule-1 levels in children with sepsis
Yazar: UĞUR DEVECİ
Danışman: PROF. DR. MURAT ELEVLİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Ana-çocuk sağlığı = Maternal-child health

Özet:
Sepsis tanı ve tedavisinde yıllar içinde önemli gelişmeler sağlanmasına karşın önemli bir
mortalite nedeni olmaya devam etmektedir. Sepsisin tanısı erken konulduğunda mortalite
ve morbidite azalmaktadır. Enflamasyonun erken evresinde önemli immünolojik
parametrelerden biri olan interselüler adhezyon molekülü-1 (ICAM-1) sepsisin erken
tanısında önemli bir belirleyici olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada 80
sepsisli hastada serum ICAM-1 düzeyleri ELISA yöntemiyle ölçülerek aynı yaş grubunda
20 sağlıklı çocuk ile karşılaştırıldı. Çalışmamızda sepsisli hastalarda serum ICAM-1
düzeyleri sağlıklı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek
bulundu (p<0.001). Ayrıca ölen sepsisli hastalarda yaşayanlara göre serum ICAM-1
düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.001). Sonuç olarak
sepsisin tanısında ve prognozunun tayininde serum ICAM-1'in bir belirteç olabileceği
düşünüldü. Mortalite ve morbiditenin saptanmasında erken bir haberci olabileceği
kanısına varıldı.
Anahtar kelimeler: sepsis, septik şok, interselüler adezyon molekülü-1

Abstract:
Over the years, diagnosis and treatment of sepsis have undergone significant
developments; however, it continues to be an important cause of mortality. Early
diagnosis of sepsis reduces mortality and morbidity. Intercellular adhesion molecule-1
(ICAM-1), one of the important immunological markers during the early phases of
inflammation, is beginning to be used for early diagnosis of sepsis. In this study the level
of ICAM-1 in the blood of 80 children with sepsis was determined by ELISA method and
compared with an age-matched group of 20 healthy children. The level of ICAM-1 in
children with sepsis was found significantly higher when compared with that of healthy
children (p<0.001). In addition, the level of ICAM-1 in children with sepsis who died
was statistically significantly higher than that of children with sepsis who survived
(p<0.001). In conclusion, ICAM-1 may be a useful marker for diagnosis and for
estimating the prognosis of sepsis. It is thought that ICAM-1 may be an early marker for
estimating mortality and morbidity.
Key words: sepsis, septic shock, intercellular adhesion molecule-1.
Halluks valgus tedavi sonuçlarımız /
Yazar: İBRAHİM SUNGUR
Danışman: UZMAN AHMET HALDUN ERTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ayak = Foot ; Cerrahi = Surgery ; Halluks valgus = Hallux valgus ; Tedavi = Treatment

Özet:
Giriş: Çalışmanın amacı, kliniğimizde cerrahi yöntemle tedavi edilmiş Halluks valgus deformitesi olan hastaların orta dönem sonuçları değerlendirmektir.

Hastalar ve Yöntem: Halluks valgus deformitesi sebebiyle opere edilen 35 hastanın 47 ayağı radyografik ve klinik parametrelere göre değerlendirildi.

Bulgular: 18 ayağa Keller rezeksiyon artroplastisi, 13 ayağa Tachdjıan proksimal metatarsal open-up osteotomisi ve distal yumuşak doku prosedürü kombine olarak uygulanmıştır, 5 ayağa Mc Bride yumuşak doku operasyonu, 5 ayağa Golden proksimal metatarsal close up osteotomisi ve distal yumuşak doku prosedürü, 1 ayağa proksimal metatarsal close up osteotomisi ve distal yumuşak doku prosedürü, 3 ayağa distal metatarsal Mitchell osteotomisi, 1 ayağa Wilson osteotomisi, 1 ayağa da 1. MTP eklem artrodezi yapılmıştır. Romatoid artrit nedeniyle 2.3.4. MTP eklemlerinde luksasyonu olan bir ayağa Mc Bride yumuşak doku operasyonunun yanında 2.3.4. MTP eklem artrodezi uygulanmıştır. HVA'da 26.42, IMA' da ise 7.08 derecelik düzelme elde edilmiştir.

Sonuç: Genel olarak sonuçlara baktığımızda hasta memnuniyetinin ve Mitchell kriterlerine göre sonuçların iyi olduğunu görmekteyiz. Operasyon seçiminde hastanın yaşı, aktivite seviyesi, açısal değerleri ve eklemde artroz varlığı gibi bir çok faktörün birlikte değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Introduction: The purpose of our study is to assess and evaluate the mid term results of the
patients treated surgically for Hallux Valgus deformity in our clinic.

Patients and Methods: 47 feet of 36 patients who had been operated in our clinic for Hallux valgus deformity have been evaluated by both radiographic and clinical parameters.

Results: Keller resection arthroplasty has been applied to 18 feet, Tachdjian proximal metatarsal open up osteotomy in combination with distal soft tissue procedure has been applied to 13 feet, Mc Bride soft tissue procedure for 5 feet, Golden proximal metatarsal close up osteotomy combined with distal soft tissue procedure for 5 feet, proximal metatarsal close up osteotomy with distal soft tissue procedure for 1 foot, distal metatarsal Mitchell osteotomy for 3 feet, Wilson osteotomy for 1 foot and MTP arthrodesis has been applied to one foot, respectively. In a patient with Romatoid arthritis, 2,3,4. MTP arthrodesis have been
added to Mc Bride soft tissue procedure. A mean correction of 26.42 degrees has been obtained in the HVA and a correction of 7.08 degrees has been obtained in the IMA.

Conclusion: Regarding the patients satisfaction and Mitchell criteria, we consider our
results to be good. We think that; patient's age, activity level, presence of arthrosis and the degree of angulation are important parameters for deciding on the operation type in Hallux valgus.
Korda timpani siniri kesilen tip-1 timpanoplasti hastalarında  , submandibular gland boyut ve fonksiyon    değişikliklerinin  araştırılması
Evaluation of changes in submandibular gland size and function folowi̇ng chorda tympani section in type 1 tympanoplasty patients
Yazar: BİRGÜL UZUN
Danışman: UZMAN UTKU KUBİLAY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Bu  çalışma tek taraflı kronik otitis mediası olan ve tip-I timpanoplasti
operasyonu esnasında korda timpani siniri kesilen 13 hastada, postoperatif
erken ve	geç	dönemde	submandibuler	gland boyut ve fonksiyonlarında
oluşabilecek	değişiklikleri	araştırmak	amacıyla	yapıldı.	Hastalara
preoperatif	dönemde,	postoperatif	7.	gün  ve  6.	ayda ,	bilateral submandibuler gland	ultrasonografi	ve  sintigrafi	tetkikleri	uygulanarak,	korda	timpani siniri kesilen taraf ve diğer taraf submandibuler glandda oluşan boyut ve fonksiyon
değişiklikleri	karşılaştırıldı.

Abstract:
To investigate the effects of chorda tympani section on submandibular gland size and function in the early (postoperative day 7) and late (postoperative month 6) postoperative period by ultrasonography, scintigraphy, and biochemical analysis of the saliva patients with unilateral chronic otitis media.
Deneysel modelde ani karın içi basınç artışı ve dekompresyon sonrası oktreotid'in etkisi
The effect of octreotide after the sudden increase intra-abdominal pressure and decompression  in the experimental model
Yazar: ALİ KEMAL KAYAPINAR
Danışman: PROF. DR. MEHMET YILDIRIM ; PROF. DR. FUAT İPEKÇİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Akut karın içi basınç (KİB) artışı abdominal kompartman sendromuna (AKS) yol açabilir.
İskemi/Re-perfüzyon(İ/R) hasarı AKS patogenezinde önemli bir role sahiptir. AKS'da
tedavinin temel amacı re-perfüzyon hasarına rağmen KİB'ın acilen düşürülmesidir.
Bu çalışmanın amacı, akut abdominal hipertansiyonun dekompresyonunda oktreotid'in
reperfüzyon hasarını ve bakteriyel translokasyonu azaltıp azaltmayacağını belirlemektir.
Bu amaçla sıçanlara ketamin anestezisi altında, perkutan intraperitoneal kateter
yerleştirilerek manometre sistemine bağlandı. Ratlar aşağıdaki gruplara ayrıldı.KİB 1 saat boyunca iskemi (İ) grubunda 20 mmHg düzeyinde tutuldu.
İ/R grubunda 1 saatlik bu basıncı+ dekompresyon +1 saat re-perfüzyon
İ/R grubu+ 100 mikrogram/kg oktreotid+dekompresyon
İ/R grubuna oktreotid uygulanması ile serum karaciğer enzimleri düzeylerindeki
yükselme olmamış ve bakteriyel translokasyon daha az olmuştur.
Sonuç olarak oktreotid AKS de I/R grubunda etkili bulunmuştur. Daha ileri çalışmaların
oktreotidin KİB ve AKS da daha kesin etkilerini göstereceğine inanmaktayız.

Abstract:
Acute intra-abdominal hypertension(IAH) may lead to abdominal
compartment syndrome (ACS). Ischaemia/reperfusion (I/R) injury plays an important
role on ACS. The aim of the management of ACS is to lower pressure despite reperfusion.
The study was performed to investigate whether octreotide improves the reperfusion injury
and bacterial translocation in a rat model. We analyzed liver blood enzymes, bacterial
samples in vena porta, and bacteria in the intestinal lymph nodes. Under ketamine
anesthesia, a percutaneous catheter was inserted intraperitoneally. The catheter was connected
to a manometer. Groups were divided as follows:
İschaemia groups: IA pressure was kept at 20 mmHg for 1h.
I/R group: 1 hour pressure +decompression+ 1 hour reperfusion.
I/R +octreotide:1 hour pressure+ octreotide 100 microg/kg i.p.+ decompression.
In results liver enzymes levels were not elevated and also bacterial transformation was
not found in the I/R +octreotide group.
In conclusion, we found that octreotide is an effective drug to prevent I/R injury at the
ACS.
We believe that further investigations will show more definite effects of octreotide at
the IAH and ACS.
Mide kanseri cerrahisinde morbidite ve mortaliteyi etkileyen faktörler
Factors affecting morbidity and mortality in gastric cancer surgery
Yazar: SEVİNÇ HÜSEYİNOVA
Danışman: PROF. DR. CİHANGİR ÖZASLAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Batı dünyasında tespit edilen tüm mide kanserlerinin %60-65'i tanı anında lokal ileri evredir. Küratif cerrahi sağkalımı etkileyen bir faktör olduğundan bu hastalara uygulanan genişletilmiş rezeksiyonlar komplikasyon riskini arttırabilmektedir. Bu çalışmanın amacı lokal ileri mide kanserlerinde ameliyat sonrası mortalite ve morbidite oranlarını belirlemektir.
Yöntemler: Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde Ocak 2002 ile Eylül 2004 tarihleri ​​arasında ameliyat edilen, metastatik olmayan, lokal ileri mide kanserli 118 hasta retrospektif olarak incelendi.
Bulgular: Hastaların 65'ine (%55,08) komşu organ invazyonu nedeniyle ek organ rezeksiyonu yapıldı. Toplam serinin morbidite ve mortalite oranları sırasıyla %21,7 ve %4,5 idi. Çok değişkenli analizlerde morbiditeyi artıran parametrenin ikiden fazla ek organ rezeksiyonu (p=0,001) olduğu, mortaliteyi artıran faktörlerin ise iki veya daha fazla ek organ rezeksiyonu (p=0,001), kardiyovasküler ve solunumsal komorbiditeler olduğu görüldü. =0,002).
Sonuç: Neoadjuvan tedavi almayan lokal ileri mide kanserli hastalarda ek organ rezeksiyonu oranlarının yüksek olması morbidite ve mortalite oranlarını arttırmaktadır.

Abstract:
Objective: 60-65% of all gastric cancers detected in the Western world are locally advanced at the time of diagnosis. Since curative surgery is a factor affecting survival, extended resections applied to these patients may increase the risk of complications. The aim of this study is to determine the postoperative mortality and morbidity rates in locally advanced gastric cancers.
Methods: 118 patients with non-metastatic, locally advanced gastric cancer who were operated on at Ankara Oncology Training and Research Hospital between January 2002 and September 2004 were retrospectively analyzed.
Results: Additional organ resection was performed in 65 (55.08%) of the patients due to adjacent organ invasion. The morbidity and mortality rates of the total series were 21.7% and 4.5%, respectively. In multivariate analyzes, it was seen that the parameter increasing morbidity was more than two additional organ resections (p=0.001), while the factors increasing mortality were two or more additional organ resections (p=0.001), cardiovascular and respiratory comorbidities. =0.002).
Conclusion: High rates of additional organ resection in patients with locally advanced gastric cancer who do not receive neoadjuvant therapy increase morbidity and mortality rates.