Mekanı anlamak, aktarmak, üretmek, öğrenmek bütününde parametrik tasarım yaklaşımlarının iç mimarlık tasarım eğitimine entegrasyonu
Integration of parametric design approaches to interior architecture design education in the whole understanding, transfering, producing, learning space
Yazar: SİNAN SAVAŞ
Danışman: DOÇ. DR. SAADET AYTIS
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / İç Mimarlık Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2019
Konu: Bilim ve Teknoloji = Science and Technology ; Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; İç Mimari ve Dekorasyon = Interior Design and Decoration
Dizin: Bilgisayar destekli tasarım = Computer aided design ; Eğitsel tasarım = Educational design ; İç mekan tasarımı = Interior design

Özet:
Tasarım eğitiminde izlenen politikalarda dünden bugüne farklılıklar gözlemlenirken eleştirel bakış açıları dijital çağ ile birleşerek yeni yöntemler doğurmaktadır. İçmimarlık tasarım eğitimini temel alan çalışma, teknolojinin yani bilgisayar destekli tasarım araçlarının ne kadar kullanıldığı konusunda farkındalık yaratmak isterken daha özelde bir araç mı, yoksa bir amaç olarak mı kullanıldığını tespit etmeyi hedeflemektedir. Bu çalışma günümüz mekân tasarımı eğitiminde kendine yer edinen hesaplamalı teknolojilerin ve parametrik tasarım araçlarının ne şekilde kullanıldığının incelenmesi; teknoloji – ideoloji ilişkisi içinde, bu teknolojilerin tasarım bilgisinin geliştirilmesine ve değerlendirmesine nasıl katkı sağlayabileceğini sorgulamaktadır. Bu bağlamda çalışma birbirini tamamlayan 5 ana bölümden oluşmaktadır.
İçmimarlık eğitimi yapma'nın ve düşünme'nin üretiminin birlikteliğine odaklanması gereken bir platformdur. Bu platform tasarım bilgisini üretmek için, İçmimarlık Bölümü öğrencisinin algı üzerinden "problemi anlama" [Bl.2], temsil üzerinden "problemi/tasarım bilgisini aktarma" [Bl.3], hesaplamalı tasarım üzerinden "tasarım bilgisini/mekanı üretme" [Bl.4] üzerinden tariflenerek yapmaya ve düşünmeye dair bir BÜTÜNÜ tanımlamaktadır.
Bölüm 2'de; algılamanın anlamlandırmayla, anlamlandırmanın deneyimle, deneyimin duyum – düşünüm ve en nihayetinde yaratıcılıkla kurduğu ilişkiyle mekân algısının, bağlama, bireye ve zamana göre yorumlanabilir olduğunu bilgisine, 
Bölüm 3'de; geleneksel yöntemlerden, çağdaş yöntemlere geçişde, 20. yy.ın başı itibariyle ana karakteri değişmeye başlayan form / mekan dilinin temsilinde kullanılan yöntemlerin kendi içindeki değişimine,
Bölüm 4'de; hesaplamalı tasarım ve parametrik tasarım kavramları üzerinden yapma ve düşünme pratiğine dair gelişim süreci irdelenerek, yapmanın ve düşünmenin parametrelerine,
ulaşılmıştır.  
Bölüm 5'de; mekanın, hangi boyutlarıyla bir deneyim (Bl.2.), hangi boyutlarıyla bir temsil (Bl.3.) alanı olduğu, bu bağlamda mekanın üretiminin (Bl.4.) yöntemleri üzerine vurgulanan alternatifler dahilinde  edilinen bilgilerle çalışma, tasarım eğitimi özeline indirgenmiştir. Bölüm, bugün  Türkiye'de İç Mimarlık (ve Çevre Tasarımı) Eğitimi veren kurumların, nasıl bir tutum içinde olduklarını anlayabilmek üzere iki alt başlıkta kurgulanmıştır. İlki, tasarım eğitiminde günümüz teknolojilerinin tasarım eğitimi içindeki yerini sorgulayan yarı yapılandırılmış görüşme üzerinden, mekan tasarımında kullanılan bilgisayar destekli tasarım araçlarının sadece bir temsil aracı olarak kullanıldığı, düşünme bilgisini üretmek amacıyla kullanılamadığı gözlemlenmiştir. İkincisi ise, tasarım eğitiminde model olarak belirlenen TOBB ETÜ, İçmimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü, 1.sınıf (temel) tasarım stüdyosu özelinde geliştirilen ve yürütülen Duyu-m Atölyeleri modeli araştırılmıştır. Burada günümüz teknolojilerinin yarattığı ideolojiyle eğitim programını şekillendiren [Bl. 4.2.1.2] Düşünmenin Parametreleri'nde konu edilen Duyu-m Atölyeleri Modeli  bu bağlamda tartışmaya açılmıştır.
Araştırmada, günümüz İçmimarlık eğitiminde, yine günümüz teknolojisinin geldiği gelişkin ortam nedeniyle (Bl.5.1'de sunulan yarı yapılandırılmış görüşme çalışmalarıyla) daha çok yapım odaklı içerikte çalışmalara odaklanıldığını; ancak aynı teknolojinin, aynı eğitim yapısında düşünme odaklı içerikte çalışmaların geri planda kaldığını kabul edilmektedir.

Abstract:
New methods are born from the combination of the critical perspectives and the digital age while differences in the policies followed in design education are observed from yesterday to today.  The study, which is based on interior design education, aims not only to raise awareness how widely in use CAD softwares but also more specifically to determine CAD softwares are used as a tool or they are the object.  The study examines how computational technologies and parametric design tools are used in today's space design education. The study also questions how these technologies can contribute to the development and evaluation of design knowledge in the relationship between technology and ideology.  In this context, the study consists of 5 main sections that complement each other.
The study of interior architecture is a platform that should focus on the unity of the production and the thinking.  In order to produce this platform design information, the students of the Department of Interior Architecture, "understand the problem" through perception [Chapter l.2], "transfer the problem / design information" through representation [Chapter l.3], "design knowledge / space production" through computational design [Chapter l.4] describes the WHOLE about thinking and doing.
In Chapter 2; inlcudes the knowledge that perception of space is interpretable according to context, individual and time with the relationship that perception makes with meaning, meaning with experience, sense - thinking and ultimately creativity.
In Chapter 3; it has been reached that in the transition from traditional methods to contemporary methods, the change in the methods used to represent the form / space language whose main character started to change as of the beginning of the 20th century.
In Chapter 4; computational design and parametric design concepts, the process of development of thinking and practicing, the parameters of thinking and doing have been reached.
In Chapter 5; the study which particulary focuses on the education of design through the methods of the production of space (Chapter 1.4) by questioning in which ways that space is an experience (Chapter 1.2) and/or a representation tool (Chapter 1.3). This section is designed under 2 subtitles in order to understand the attitudes of institutions that teach interior architecture (and environmental design) in Turkey. First, through a survey which questions the place of today's technologies in the education of design, it is observed that CAD which is used in the design of spaces is just a representation tool instead of using for the production of new ideas. Secondly, the method of sens-ation workshops (duyu-m atölyeleri) is investigated which have been developed and run by the first year fundamental design studio at the Department ofInterior Architecture and Environmental Design in TOBB ETU. In this context, the method of sensation workshops which are subjected into "the Parameters of Thinking", are discussed through today's technologies [Chapter l.4.2.1.2].
In this study, it is acknowledged that today's technologies (that are showed in the survey in Chapter 1.5.1) are more likely used for the production oriented context in the education of interior design rather than thinking oriented work.