Proksimal aort cerrahisinde innominate arter kanülasyonu
Innominate artery cannulation for proximal aortic surgery
Yazar: MURATCAN GÖKDUMAN
Danışman: PROF. DR. GÖKHAN ÖNEM
Pamukkale Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Giriş: Proksimal aort cerrahisi için çeşitli kanülasyon teknikleri kullanılmıştır,
ancak hangi kanülasyon yerinin en iyi olduğu tartışmalı olmaya devam etmektedir.
Santral ve periferik kanülasyon stratejileri ve bunların beyin koruyucu etkileri halen
incelenmektedir. Kanülasyon ve gerekirse antegrad serebral perfüzyon yapabilmeyi
sağlayan innominate arter kanülasyonu son yıllarda popülerlik kazanmıştır.
Proksimal aort cerrahisinde innominate arter kanülasyonunun avantajları ve
dezavantajları incelenerek postop dönemdeki mortalite ve morbiditeye olan etkileri
değerlendirildi.
Gereç ve Yöntem: 2018 ve 2023 yılları arasında Pamukkale Üniversitesi
Hastanesi'nde proksimal aort hastalıkları sebebiyle elektif ve acil cerrahi yapılan 199
hasta kaydedildi. Operasyonda eş zamanlı olarak aort kapak cerrahisi, hemiarkus
replasmanı ve total arkus replasmanı yapılan hastalar da çalışmaya dahil edildi.
Mitral ve triküspit kapak replasmanları, koroner baypas ve farklı ek kardiyak
prosedürler çalışma dışı tutuldu. Bu dönemde üstteki şartlara uygun olarak opere
edilen 199 hastadan 23 tanesinde innominate arter kanülasyonu kullanılmıştır. 
Tüm hastaların yaş ve cinsiyet, diyabet, hipertansiyon, koroner arter
hastalığı, kronik obstrüktif akciğer hastalığı veya kalp cerrahisi öyküsü
kaydedildi. Hastaların elektif ya da acil olarak operasyona alınıp alınmadığı,
operasyonda yapılan prosedürlerin tipi kaydedildi. Kardiyopulmoner baypas (KPB)
süreleri, kros klemp süreleri, total sirkulatuar arrest (TCA) süreleri ve yapılan
perfüzyon tipleri kaydedildi. Aort kapak replasmanı yapılan hastalarda mekanik ve
biyolojik kapak kullanımı not edildi. Preop hemoglobin, hematokrit, platelet, kreatin
ve üre değerleriyle postop 1. gün ve postop 7. gündeki değerler kaydedildi. Tüm
hastalardaki mortalite ve morbidite değerlendirildi. Postop yoğun bakımda ve
serviste yatış süreleri kaydedildi. Postop nörolojik olay, hemodiyaliz, revizyon ve
mortalite kaydedildi. Hastalara verilen kan ve kan ürünü replasmanı miktarları
kaydedildi. 
Bulgular: İnnominate arter kanülasyonu Grup 1 (23 Hasta), diğer
kanülasyonlar Grup 2 (176 Hasta) olarak karşılaştırıldı. Grup 1 ve 2 arasında mortalite (%13 ve %18,8 p:0,773), revizyon (%17,4 ve %13,1 p:0,526), diyaliz
ihtiyacı (%17,4 ve %14,2 p:0,752) ve nörolojik olay (%17,4 ve %16,5 p:0,526)
açısından anlamlı fark bulunmadı. Hastalara verilen ES replasmanı miktarı Grup
1'de 3,95 ± 3,21 ünite, Grup 2'de 3,04 ± 2,55 ünite (p:0,176), tüm kan ve kan
ürünleri replasmanları Grup 1'de 7,56 ± 6,33 ünite, Grup 2'de 5,65 ± 5,11 ünite
(p:0,51) olarak bulundu. Ortalama KPB süresi Grup 1'de 154,2 ± 31,6 dakika, Grup
2'de 163,5 ± 71 dakika (p:0,760), ortalama kros klemp süresi Grup 1'de 105,4 ± 30,2
dakika, Grup 2'de 111,7 ± 51,9 dakika (p:0,646) ve ortalama TCA süresi Grup 1'de
26,6 ± 8,5 dakika, Grup 2'de 28,4 ± 10,5 dakika (p:0,741) olarak bulundu. Postop
yoğun bakım yatışı Grup 1'de 3,13 ± 1,84 gün, Grup 2'de 3,07 ± 3,66 gün (p:0,167),
servis yatışı Grup 1'de 6,69 ± 3,59 gün, Grup 2'de 6,20 ± 4,85 gün (p:0,429) olarak
bulundu.
Aksiller kanülasyon yapılan 1 hastada arterin diseke olması sebebiyle greft
interpozisyonu yapıldı. 2 hastada hastane yatışı süresince yara yerinde akıntı gelişti.
1 hastada postop 3 ay sonra yara bölgesinde seröz akıntı olması sebebiyle içeride
bırakılan güdük greft parçasının eksize edilerek çıkarılması gerekti. İnnominate arter
kanülasyonu yapılan hiçbir hastada greft enfeksiyonu veya yara yeri iyileşmesiyle
ilgili bir sorun görülmedi.
İnnominate arter kanülasyonu (n = 23) ile aksiller arter kanülasyonu (n = 97)
kendi aralarında karşılaştırıldığında mortalite (%13 ve %20 p:0,560), revizyon
(%17,4 ve %12,4 p:0,506), diyaliz ihtiyacı (%17,4 ve %14,4 p:0,748) ve nörolojik
olay (%17,4 ve %20,6 p:0,728) olarak bulundu.
İnnominate arter kanülasyonu (n = 23) ile femoral arter kanülasyonu (n = 13)
kendi aralarında karşılaştırıldığında mortalite (%13 ve %46 p:0,046), revizyon
(%17,4 ve %38,5 p:0,235), diyaliz ihtiyacı (%17,4 ve %23,1 p:0,686) ve nörolojik
olay (%17,4 ve %23,1 p:0,686) olarak bulundu. İnnominate arter kanülasyonunda
mortalite femoral arter kanülasyonuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha
düşük bulundu.
Sonuç: Çalışma sonucunda innominate arter kanülasyonu tekniğinin güvenli
olduğu, arter yaralanması veya diseksiyonu ile sonuçlanmadığı ve diğer kanülasyon
tekniklerine göre eşdeğer ya da daha az mortalite ve nörolojik komplikasyon riskiyle
uygulanabileceği gösterilmiştir.

Abstract:
Introduction: Various cannulation techniques have been used for proximal
aortic surgery, but which cannulation site is best remains controversial. Central and
peripheral cannulation strategies and their brain-protective effects are currently
being studied. Innominate artery cannulation, which allows cannulation and, if
necessary, antegrade cerebral perfusion, has gained popularity in recent years. In
our study, the advantages and disadvantages of innominate artery cannulation in
proximal aortic surgery were examined and its effects on mortality and morbidity in
the postoperative period were evaluated.
Materials and Methods: Between 2018 and 2023, 199 patients who
underwent elective and emergent surgery due to proximal aortic diseases at
Pamukkale University Hospital were recorded. Patients who underwent aortic valve
surgery, hemiarchus replacement and total arch replacement simultaneously during
the operation were also included in the study. Mitral and tricuspid valve
replacements, coronary bypass and different additional cardiac procedures were
excluded from the study. In this period, innominate artery cannulation was used in
23 of 199 patients who were operated in accordance with the above conditions.
Age and gender of all patients and whether they had a history of
hypertension, diabetes mellitus, chronic obstructive pulmonary disease, coronary
artery disease or previous cardiac surgery were recorded. The type of procedures
performed during the operation (elective or emergency) were recorded.
Cardiopulmonary bypass times (CPB), cross-clamp times, total circulatory arrest
times (TCA) and perfusion types were recorded. Mechanical and biological valve
use was noted in patients who underwent aortic valve replacement. Preoperative
hemoglobin, hematocrit, platelet, creatine and urea values, as well as postoperative
day 1 and postoperative day 7 values were recorded. Mortality and morbidity in all
patients were evaluated. Postoperative length of stay in the intensive care unit and
ward; postoperative neurological events, hemodialysis, revision and mortality and
the amounts of blood product replacement given to the patients were recorded.
Results: Innominate artery cannulation was compared as Group 1 (23
Patients), and other cannulations were compared as Group 2 (176 Patients).
Between Group 1 and Group 2; in hospital mortality rate was 13% vs 18.8%
(p:0.773), revision rate was 17.4% vs 13.1% (p:0.526), need for dialysis was 17.4%
vs 14.2% (p:0.752) and rate of neurological events was 17.4% vs 16.5% (p:0.526).
The amount of ES replacement given to patients was 3.95 ± 3.21 units in Group 1
and 3.04 ± 2.55 units in Group 2 (p:0.176). All blood and blood product
replacements were found to be 7.56 ± 6.33 units in Group 1 and 5.65 ± 5.11 units in
Group 2 (p:0.51). Mean CPB duration was 154.2 ± 31.6 minutes in Group 1, 163.5 ±
71 minutes in Group 2 (p:0.760). Mean cross clamp time was 105.4 ± 30.2 minutes
in Group 1, 111.7 ± 51.9 minutes in Group 2 (p:0.646). Mean TCA time was 26.6 ±
8.5 minutes in Group 1 and 28.4 ± 10.5 minutes in Group 2 (p:0.741). Postoperative
intensive care stay was 3.13 ± 1.84 days in Group 1, 3.07 ± 3.66 days in Group 2
(p:0.167). Postoperative ward stay was 6.69 ± 3.59 days in Group 1 and 6.20 ± 4.85
days in Group 2 (p:0.429).
In 1 patient who underwent axillary cannulation, graft interposition was
performed because the artery was dissected. In 2 patients, discharge developed at
the wound site during hospitalization. In 1 patient, the stump graft piece left inside
had to be excised and removed due to serous discharge in the wound area 3
months postoperatively. No graft infection or wound healing problems were
observed in any patient who underwent innominate artery cannulation.
When innominate artery cannulation (n = 23) and axillary artery cannulation
(n = 97) were compared among themselves, in hospital mortality rate was 13% vs
20% (p:0.560), revision rate was 17.4% vs 12.4% (p:0.506), need for dialysis was
17.4% vs 14.4% (p:0.748) and rate of neurological events was 17.4% vs 20.6%
(p:0.728).
When innominate artery cannulation (n = 23) and femoral artery cannulation
(n = 13) were compared among themselves, in hospital mortality rate was 13% vs
46% (p:0.045), revision rate was 17.4% vs 38.5% (p:0.235), need for dialysis was
17.4% vs 23.1% (p:0.686) and rate of neurological events was 17.4% vs 23.1%
(p:0.686). Mortality was found to be significantly lower in innominate artery
cannulation than in femoral artery cannulation.
Conclusion: As a result of the study, it was shown that the innominate artery
cannulation technique is safe, does not result in artery injury or dissection, and can
be applied with an equal or less risk of mortality and neurological complications than
other cannulation techniques.