Açık apeksli immatür daimi dişlerde uygulanan tedavi seçenekleri, kullanılan medikamanlar ve koronal bariyer materyallerinin kırılma dirençlerinin değerlendirilmesiin vitro araştırma
Evaluation of fracture resistance of treatment options, medications used and coronal barrier materials in immature permanent teeth with open apex  in vitro research
Yazar: DİLAN KOTTAŞ
Danışman: PROF. DR. HALE ARI AYDINBELGE
Selçuk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Antibiyotikler = Antibiotics ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Diş apeksi = Tooth apex ; Diş kırıkları = Tooth fractures ; Dişler = Teeth ; Endodonti = Endodontics ; Kalsiyum = Calcium

Özet:
Bu çalışmanın amacı açık apeksli immatür dişlerde uygulanan farklı tedavilerin, farklı medikamanların ve farklı koronal bariyer materyallerinin dişlerin kırılma direncine etkisini incelemektir.
	Çalışmamızda 150 örnek kullanılmış olup 15 diş pozitif kontrol grubu için hiçbir işlem uygulanmadan ayrılmıştır. Geriye kalan örnekler; standardizasyonu sağlamak amacıyla kron ve kök boyları eşitlenip, açık apeksli diş simülasyonu için peeso reamer ile genişletilmiştir. Preperasyonu yapılan 15 diş negatif kontrol grubu olarak tedavi uygulanmamak üzere ayrılmıştır. 15 örnek geleneksel apeksifikasyon tedavisi için, 3 ay boyunca kalsiyum hidroksit ile muamele edilip 3 ayın sonunda guta perka ile kanal dolumu gerçekleştirilmiştir. 15 diş tek seans apeksifikasyon tedavisi için 1 hafta boyunca kalsiyum hidroksit ile muamele edilip 1 haftanın sonunda MTA ile apikal tıkaç oluşturularak guta perka ile kanal dolumu yapılmıştır. Rejeneratif endodontik tedavi için rastgele seçilen 90 örnek ikiye ayrılıp 1 ay boyunca bir grup kalsiyum hidroksit diğer grup antibiyotik patı ile nemli ortamda bekletilmiştir. Bir ayın sonunda medikamanlar uzaklaştırılıp koronal bariyer materyali uygulanmak üzere her grup 3 ayrı gruba ayrılmıştır. Rastgele seçilen örneklere MTA, Biodentin ve CEM materyali uygulanmıştır. Her grup uygulanan tedavilerin ardından akrilik bloklara gömülerek açılı kırma aparatına yerleştirilip Universal Test Cihazında kırılmış kırıldıkları andaki değerler Newton(N), cinsinden kaydedilmiştir. Ayrıca kırılma seviyeleri restore edilebilirlik açısından kaydedilmiştir.
Kırılma dirençleri değerlendirildiğinde gruplar arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). En yüksek kırılma direnci gösteren grup pozitif kontrol grubu iken; bunu tek seans apeksifikasyon yöntemi izlemektedir. En düşük kırılma direnci negatif kontrol grubu ve geleneksel apeksifikasyon tedavisinde bulunmuştur. Rejeneratif endodontik tedaviler; tek seans apeksifikasyon tedavisinden düşük kırılma direnci gösterirken, geleneksel apeksifikasyondan yüksek kırılma direnci gösterdiği bulunmuştur. Rejeneratif endodontik tedavilerde kullanılan medikamandan bağımsız olarak kullanılan koronal bariyer materyallerinin kırılma direnci etkisi üzerinde istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p >0,05). Koronal bariyer materyali olarak MTA kullanılan kalsiyum hidroksit ve antibiyotik patı gruplarında kırılma direnci olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Buna karşın koronal bariyer materyali olarak CEM ve Biodentin kullanılan gruplarda antibiyotik patı kullanılan örneklerin kırılma direnci kalsiyum hidroksit kullanılan örneklerden daha yüksek bulunmuştur (p<0,05).
Restore edilebilirlik açısından değerlendirildiğinde en yüksek restore edilebilir kırık %80 ile pozitif kontrol grubu iken onu %47 ile geleneksel apeksifikasyon %40 ile tek seans apeksifikasyon izlemiştir. Negatif kontrol grubu ve rejeneratif endodontik tedavi gruplarında diğer gruplardan daha fazla restore edilemez kırıklar meydana gelmiştir.
Çalışmamızın sonuçlarına göre kırılma direnci açısından en başarılı tedavi tek seansta MTA ile apikal tıkaç oluşturulan tedavidir. Kalsiyum hidroksitin uzun süreli kullanımı kırılma direncini azalttığı görülmüştür. En düşük kırılma direnci 3 ay kalsiyum hidroksit ile muamele edilip geleneksel apeksifikasyon tedavisi uygulanmış örneklerde bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: açık apeksli diş; apeksifikasyon; CEM; kırılma direnci; rejeneratif endodontik tedavi

Abstract:
The aim of this study is to examine the effects of different treatments, different medicaments and different coronal barrier materials on the fracture resistance of teeth in immature teeth with open apex.
In our study, 150 samples were used and 15 teeth were separated without any treatment for the positive control group. The remaining examples are; In order to ensure standardization, crown and root lengths were equalized and enlarged with a peeso reamer for open apex tooth simulation. Fifteen prepared teeth were assigned as negative control group without treatment. For conventional apexification treatment, 15 samples were treated with calcium hydroxide for 3 months and filled with gutta percha after 3 months. 15 teeth were treated with calcium hydroxide for 1 week for a single session apexification treatment, and at the end of 1 week, apical plug was formed with MTA and canal filling with gutta percha. For regeneration, 90 randomly selected samples were divided into two and kept in a humid environment with one group of calcium hydroxide and the other group of antibiotic paste for 1 month. At the end of one month, the medicaments were removed and the coronal barrier material was applied, and each group was divided into 3 separate groups. MTA, Biodentin and CEM materials were applied to randomly selected samples. After the treatments, each group was embedded in acrylic blocks and placed in an angled crushing apparatus, and the values at the time of fracture were recorded in Newtons (N) in the Universal Test Device. Also, fracture levels were recorded for restorability.
When the fracture resistances were evaluated, there was a significant difference between the groups as the (p <0.05). While the group with the highest fracture resistance was the positive control group; This is followed by a single session apexification method. The lowest fracture resistance was found in the negative control group and conventional apexification treatment. While regeneration treatments showed lower fracture resistance than single-session apexification treatment, it was found to show higher fracture resistance than conventional apexification. Regardless of the medicament used in regeneration treatments, no statistically significant difference was found on the fracture resistance effect of the coronal barrier materials used (p>0.05). There was no significant difference in fracture resistance between calcium hydroxide and antibiotic paste groups using MTA as a coronal barrier material (p>0.05). On the other hand, in the groups using CEM and Biodentin as coronal barrier material, the fracture resistance of the samples using antibiotic paste was found to be higher than the samples using calcium hydroxide (p <0.05).
When evaluated in terms of restorability, the highest recoverable fracture was the positive control group with 80%, followed by traditional apexification with 47% and single session apexification with 40%. More irreversible fractures occurred in the negative control and regeneration groups than in the other groups.
According to the results of our study, the most successful treatment in terms of fracture resistance is the treatment in which an apical plug is created with MTA in a single session. Long-term use of calcium hydroxide has been shown to reduce fracture resistance. The lowest fracture strength was found in samples treated with calcium hydroxide for 3 months and treated with conventional apexification treatment.
Keywords: open apex tooth; apexification; CEM; fracture resistance; regenerative endodontic treatment