Hipertiroidili hastalarda tedavi öncesi ve tedavi sonrası GLP-1 ve gıp düzeyinin değişiminin incelenmesi
Investigation of GLP1 and gip levels change in patients with hyperthyroidism before and after treatment
Yazar: DUYGU KALKAN ÇIRA
Danışman: PROF. DR. RAMAZAN SARI
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Hipertiroidizm = Hyperthyroidism ; Tedavi = Treatment ; Tiroid bezi = Thyroid gland ; Tiroid hastalıkları = Thyroid diseases ; İnkretin = Incretin

Özet:
Oral olarak verilen glukozun aynı miktardaki kan glukoz yükselmesine neden olacak kadar intravenöz glukoza göre daha belirgin insülin yanıtı oluşturması inkretin etkisi olarak bilinir. İnkretin etkinin eksikliği, rölatif insülin eksikliği ve hiperglisemiye neden olmaktadır. İnkretin etkiden sorumlu başlıca hormonlar; GIP ve GLP-1'dir. Tiroid hormonları (T4 ve T3) barsaklardan glukoz emilimini hızlandırmakta, glikojen depolarından glukoz salınımını artırmakta ve insülinin hepatik yıkımını etkilemektedirler. Hipertiroidili hastalarda gelişen glukoz intoleransı ve hiperglisemi inkretin düzeyindeki olumsuz etkilere bağlı olabilir hipotezinden yola çıkarak, çalışmamızda hipertiroidili hastalarda inkretin düzeylerini ve hipertiroidi tedavisi ile inkretin düzeylerinin değişimini araştırmayı amaçladık.
Çalışmaya 12'şer kişiden oluşan 2 grup halinde hipertiroidili hasta grubu ve sağlıklı kontrol grubu olmak üzere 24 kişi alındı ve bu gruplar birbirleri ile karşılaştırıldı. Ayrıca hipertiroidi grubundaki hastalarda tedavi ile ötiroid durum sağlandıktan sonra testler tekrarlanarak hipertiroidi ve ötiroidi durumlarındaki veriler karşılaştırıldı. Hastalara 75 gr glukoz ile oral glukoz tolerans testi yapıldı. 0., 30., 60., 90. ve 120. dakikalarda GLP-1 ve GIP ölçümleri yapıldı.
Hipertiroidi ve kontrol gruplarında oral glukoz yüküne zamansal GLP-1 ve GIP yanıtlarında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptanmadı. Her iki gruptada pik GLP-1 düzeyine 60. dakikada ulaşılırken, pik GIP düzeyine 90. dakikada ulaşıldı. Hipertiroidi ve kontrol grubunun inkretin düzeylerinin eğri altındaki alanları (EAA) karşılaştırıldığında, GLP-1 ve GIP için hesaplanan EAA'da hipertiroidi ve kontrol grubu arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptanmadı. Hipertiroidi grubunda tedavi öncesi ve ötiroidi sağlandıktan sonra yapılan GLP-1 ve GIP ölçümlerine değişme saptanmadı. Hipertiroidi grubunda tedavi öncesi en yüksek GLP-1 düzeyi 60. dakikada saptandı ancak bu grupta ötiroidi sağlandıktan sonra yapılan değerlendirmede pik GLP-1 düzeyine 30. dakikada ulaşıldı. Hipertiroidi grubunda tedavi öncesi pik GIP değerlerine 90. dakikada ulaşılırken, tadaviyle ötiroidi sağlandıktan sonra pik GIP değerlerine 30. dakika ulaşıldı. Hipertiroidi grubunda tedavi öncesi ve ötiroidi sağlandıktan sonra inkretin düzeylerinin EAA'ları karşılaştırıldığında; ötiroidi sağlandıktan sonra GLP-1 ve GIP için hesaplanan EAA'ların değişmediği saptandı.
Bu bulgular bize hipertiroidili hastalarda oral glukoz yüküne inkretin yanıtının korunmuş olabileceğini düşündürmektedir. Ancak bilindiği gibi hipertiroidide barsak transit zamanı hızlanmıştır ve bu durum GLP-1 ve GIP salınımını etkilemektedir. Çalışmamıza alınan hastalarda bu durumu standardize etmek mümkün olmamıştır. Ayrıca çalışmamıza alınan hasta sayısının kısıtlı olmasından dolayı sonuçları genel popülasyona uyarlamak zor olacaktır. Çalışmamız bu konuda yapılan ilk çalışma olduğu için daha geniş ve homojen hasta gruplarını içeren çalışmaların yapılması için yol gösterici olacaktır

Abstract:
The phenomenon that orally administered glucose results in a more prominent insulin response than the equivalent amount of intravenous glucose stimulating the same level of increase in blood glucose is called the incretin effect. Lack of incretin effect causes relative insulin deficiency and hyperglycemia. The main hormones responsible for the incretin effect are GIP and GLP1. Thyroid hormones (T4 and T3) accelerate the absorption of glucose from the intestine, increase the release of glucose from glycogen stores and affect the hepatic demolition of insulin. Development of glucose intolerance and hyperglycemia in patients with hyperthyroidism may be due to the negative effects of incretin levels. Starting from that point, we aimed to assess incretin levels and incretin levels change with hyperthyroidism treatment in patients with hyperthyroidism.
24 persons were enrolled in the study. 12 of them were hyperthyroidism group and the other 12 were healthy control group and they were compared. Besides, tests were repeated after providing euthyroidism in patients with hyperthyroidism and these results were also compared. Oral glucose tolerance test was performed in patients with 75 g glucose. GLP1 and GIP levels were measured at 0, 30, 60, 90, and 120 minute.
There was no statistically significant difference between groups in terms of temporal GLP1 and GIP response for oral glucose load. Peak GLP1 level was reached at 60 minutes and GIP was at 90 minutes in both groups. Areas under the curve (AUC) of incretin levels of hyperthyroidism and control groups were compared and statistically significant difference was not seen between groups in terms of AUCs of GLP1 and GIP. GLP1 and GIP measurements did not change before and after the treatment in the hyperthyroidism group. Peak GLP1 level was reached at 60 minutes in hyperthyroidism group before the treatment but it was reached at 30 minutes after providing euthyroidism. Peak GIP1 level was reached at 90 minutes in hyperthyroidism group before the treatment but it was reached at 60 minutes after providing euthyroidism. AUCs of incretin levels before and after providing euthyroidism were compared and it was seen that AUCs of GLP1 and GIP did not change after providing euthyroidism.
These findings suggest that incretin response for oral glucose load in patients with hyperthyroidism might be preserved. However, as it is known, intestinal transit time is accelerated in hyperthyroidism and this affects the release of GLP1 and GIP. In our study, it was not possible to standardize these conditions in patients. Furthermore, it will be difficult to adapt the results to the general population because of the limited number of patients in our study. Our study will be a guide for studies involving larger and more homogeneous groups of patients, because it is the first study done on this subject