Santral periferik vertigo ayrımında s100b, nöronspesifikenolaz, adrenomedulin yeri /
Yazar: BAHAEDDİN ONUR
Danışman: DOÇ. DR. TUBA CİMİLLİ ÖZTÜRK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
ÖZET 
Giriş 
Vertigo hareket olmadan rotasyon veya dönme şeklinde ortaya çıkan hareket  illüzyonudur. Santral ve periferik nedenli olarak iki temel gruba ayrılmaktadır. Genel  toplumdaki görülme sıklığı %5-10 düzeyindedir. Bu nedenle acil servise sık başvuru  nedenleri arasındadır. Santral ve periferik vertigonun ayrımında BT ve MR gibi  görüntüleme yöntemlerinden faydalanılır. Literatürde MR görüntüleme yöntemine ek  olarak tanıyı destekleyici, MR'dan daha spesifik bir biyobelirteç olmamakla beraber  bu konudaki çalışmalar kısıtlıdır. 
Amaç 
Bu çalışma Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisine  baş dönmesi şikayeti ile başvuran hastalarda santral ve periferik vertigo ayrımında  S100B, NSE, ADM biyobelirteçlerinin tanısal değerliliğinden ne kadar  faydalanıbileceğini tespit etmektir. İkincil amacımız ise, hastalarda bu belirteçlerin  patolojik MR tanılarını öngördürecek eşik değerlerini tanımlamak, bu eşik değerlerin  tanısal değerliliklerini belirlemek ve ilk değerlendirmede elde edilen veriler ile MR  sonucunu öngördürecek bir tanı modeli oluşturmaktır.  
Materyal ve Metod 
Bu çalışma Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisine Mart 2014 ile Mart 2015 tarihleri arasında baş dönmesi şikayeti ile  başvuran 88 hastanın dahil edildiği prospektif tanısal test değerliliği araştırmasıdır.  Çalışma kriterlerine uyan tüm hastalardan onam alındıktan sonra MR çekilmesiyle eş  zamanlı olarak kanları alınıp S100B, NSE, ADM düzeyleri bakıldı. İstatistiksel  analizler IBM SPSS 22.0 ve MedCalc istatistik paket programları ile yapıldı. 
Bulgular 
Çalışmamız 51'i (%58) kadın 37'si (%42) erkek olmak üzere toplam 88 vaka  ile tamamlanmıştır. Kan sonuçları ile MR sonuçları arasındaki korelasyon incelendi.  MR'da lezyon tespit edilen olguların sırasıyla S100B, NSE, ADM ortalamaları, MR 
sonucu negatif olan olgulardan istatistiksel olarak sırasıyla anlamlı düzeyde daha  yüksek tespit edilmiştir (sırasıyla, p<0,01;), (p<0,05;), (p<0,05). MR'da patolojik  bulgu varlığı tanısı koymada anormalliklerini tahmin etmede ise S100B, pre-ADM  ve NSE'nin doğrulukları ROC analizinin parametrelerinin eğri altında kalan  alanlarının karşılaştırılmasıyla kıyaslanmış olduğunda aralarında istatistiksel olarak  anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). 
Sonuç 
Acil servise baş dönmesi şikayeti ile gelen hastalarda santral ve periferik  vertigo ayrımında S100B, NSE ve ADM'nin MR'da lezyon varlığını belirlemede  tanıya yardımcı biyobelirteçler olarak kullanılabileceği ancak; düşük duyarlılıktan  dolayı ekartasyon testi olarak anlamsız oldukları sonucuna varıldı. Bu sonucun  topluma genellenmesi için daha geniş örneklemli çalışmalara ihtiyaç vardır. 
Anahtar Sözcükler : Vertigo, S100B, Nöron Spesifik Enolaz, Adrenomedullin,  MRG

Abstract:
ABSTRACT 
Introduction 
Vertigo is one of the illusions of self-motion which refers to a phenomenon  that occurs when someone feels like their body is moving when no movement is  taking place. Vertigo may result from either central or peripheral causes. Incidence  of vertigo ranges between 5-10% in normal population, therefore, it is among the  most common presenting complaints to the emergency department. Diagnostic  imaging, such as CT or MRI, is utilized in differentiation of central and peripheral  vertigo. No diagnostic tool or biomarker was reported to be more accurate than MRI  in the literature, although, number of studies on this subject are limited. 
Aim 
This study was performed at Fatih Sultan Mehmet Education and Research  Hospital, Department of Emergency Medicine. The primary purpose of this study  was to determine the diagnostic value of S100B, NSE and ADM biomarkers in  differentiation of central and peripheral vertigo. Secondary aims were to determine  the cut-off values to rule-in a central pathology as the cause of vertigo, to report the  diagnostic utility of biomarkers at those cut-offs and to comprise a model using the  variables gathered during first evaluation of the patients which would predict the  MRI diagnosis. 
Material and Methods 
This diagnostic accuracy study was performed at Fatih Sultan Mehmet  Education and Research Hospital, Department of Emergency Medicine between  March 2014 and March 2015. 88 patients who presented with vertigo were included  in this prospective cohort. After consent was obtained, all included patients  underwent MRI and blood samples were drawn for S100B, NSE, ADM  simultaneously. Istatistical datas were analyzed with IBM SPSS 22.0 and MedCalc  programs.
Results 
This study was concluded with 51 female (58%) and 37 male (42%) patients. The correlation between blood and MRI results was investigated. S100B, NSE,  ADM levels were significantly higher in MRI positive patients compared to MRI  negative patients (p<0.01, p<0.05, p<0.05, respectively). Accuracy of S100B, pre ADM and NSE in diagnosing a pathological finding in MRI was determined by the  AUC of ROC analysis and no statistically significant difference between biomarkers  was found (all p>0.05). 
Conclusion 
In conclusion, S100B, NSE and ADM biomarkers may be used as diagnostic  aids in differentiating central and peripheral causes of vertigo among patients who  were presented with vertigo to the emergency department. However, these  biomarkers were found to have insufficient sensitivity to rule-out the presence of any  pathology in MRI. Future studies should be performed to confirm these results in  broader patient population. 
Key Words : Vertigo, S100B, Neuron Specific Enolase, Adrenomedullin, MRI