hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Liken planusu olan hastalarda serum TNF-α düzeyinin araştırılması
The measurement of serum TNF-α levels in patients with lichen planus
Yazar: YEŞİM AKPINAR KARA
Danışman: DR. SEMİH TATLICAN
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Amaç: Liken Planus, sık görülen multifaktöriyel etiyolojisi olan mukokutanoz inflamatuar deri hastalıklarındandır. Sitokinler pathogenezinde anahtar role sahiptir. Çalışmamızda sitotoksisisteyi başlatan primer sitokin olarak düşündüğümüz TNF-α düzeyini ve hastalık şiddeti ile ilişkisini araştırmayı amaçladık. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 34 Liken Planusu olan hasta ile yaş ve cinsiyet uyumlu 20 sağlıklı kontrol grubu dahil edildi.TNF-α serum düzeyleri, Human TNF-α ELISA test kitleri ile ölçülerek,istatiksel olarak iki gurup karşılaştırıldı.
Bulgular: Ortalama serum TNF-α düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek saptandı. Serum TNF-α düzeyi, oral mukozal tutulum ve cinsiyet ile ilişkili bulunmadı. 
Sonuç: TNF-α, Liken Planus patogenezinde proinflamatuar sitokinlerden olup, önemli role sahip olabileceği düşünüldü.TNF-α, liken planuslu hastalarda inflamatuar durumu göstermek için etkili bir  belirleyici olabilir. 
Anahtar Kelimeler: Liken Planus, sitokinler, Tümör Nekrozis Faktör (TNF-α)

Abstract:
Background: Lichen planus is a common mucocutaneous inflammatory skin disease with a multifactorial etiology. Cytokines play a key role in lichen planus pathogenesis. This study investigates the relationship between disease severity and levels of tumor necrosis factor-α (TNF-α), which is considered a primary cytokine that initiates cytotoxicity.
Material and methods: Serum TNF-α levels were compared between a patient group (n = 34) and a control group (n = 20). TNF-α serum levels were measured using human TNF-α Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) test kits, and the two groups were statistically compared to each other.
Results: Mean serum TNF-α levels were found to be significantly higher in the patient group than in the control group (p < 0.005). However, no significant association was observed between TNF-α levels and oral mucosal involvement (p > 0.005). No relationship was detected between TNF-α levels and patients' sex.
Conclusion: It is thought that TNF-α, a proinflammatory cytokine, may play an important role in the pathogenesis of lichen planus. TNF-α may be a simple and effective predictor to illustrate the inflammatory status in patients with lichen planus.
Keywords: lichen planus, cytokines, tumor necrosis factor-α (TNF-α)
Allogreft diş protezin kobay (guinea PİG) orta kulakmukozasında oluşturduğu histolojik reaksiyonlar /
Yazar: UTKU KUBİLAY
Danışman: PROF. DR. OZAN SEYMEN SEZEN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Allogreft kobay diş protezleri Ph 5.6'da %4'Iük formolde 72 saat
tutuldu daha sonra 135°C 20 dakika steril edildi ve Ph 7'de %0.5 formol
solüsyonunda +4°C saklandı. Protezlerin 3.,5.,10.,20.,40., ve 60.günde
ikişerli gruplar halinde sakrifiye edilen 12 kobay temporal bullasında
oluşturduğu histolojik reaksiyonlar ışık mikroskobu ile değerlendirildi.
60 günlük takip süresinde prezerve allogreft diş protez kobay orta
kulak mukozası tarafından yabancı cisim gibi algılanmadı. Orta kulak
mukozasının devamı olan mukoza, implantı otolog olarak kabul ederek
normal orta kulak mukozasına benzerlikler gösteren tek katlı küboidal
epitel ile kapladı ve etrafında oluşan fibroepitel kapsül implantı timpanik
bullaya stabilize etti.

Abstract:
Allograft guinea pig prosthesis in Ph 5.6 for 72 hours in 4% formol
kept, then sterilized at 135 ° C for 20 minutes, and 0.5% formol in Ph 7
The solution was stored at + 4 ° C. On the 3rd, 5th, 10th, 20th, 40th, and 60th day of dentures
Twelve guinea pigs were sacrificed in groups of two.
Histological reactions were evaluated by light microscopy.
Preserved allograft dental prosthetic guinea pig medium at 60-day follow-up
It was not perceived by the ear mucosa as a foreign body. Middle ear
mucosa, the continuation of its mucosa, accepting the implant as an autologous
single-layer cuboid with similarities to normal middle ear mucosa
covered with epithelium and fibroepitel capsule implant formed around the tympanic
stabilized to bulla.
Tıkanma sarılığında böbrek yetmezliği profilaksisi
Renal failure in obstructive jaundice
Yazar: HACI MURAT ÇAYCI
Danışman: DOÇ. DR. ADAM USLU
Sağlık Bakanlığı / SSK İzmir Tepecik Eğitim Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Akut obstruktif ikter oldukça sık karşılaşılan bir patoloji olup, safranın barsağa ulaşmasını engelleyen patolojilere sekonder gelişen bir durumdur.Akut obstruktif sarılıklı hastalarda preoperatif ve postoperatif dönemde sepsis,gastrointestinal kanama, bozulmuş yara iyileşmesi vb komplikasyonlarda artma gözlenirken, mortalite ve morbiditesinin yüksekliği ile akut böbrek yetmezliği en ciddi ve ilgi çekici problemlerden birini oluşturmuştur.
1910 yılında Clairmont ve Von Heberer akut obstruktif sarılık ve akut renal yetmezlik arasındaki ilişkiyi tanımlamışlardır. Beş obstruktif sarılıklı hastaya cerrahi girişim yapılmasından sonra hastaların tümünde akut böbrek yetmezliği ve buna bağlı ölümlerin olması ile bu iki klinik patoloji arasındaki ilişki gündeme gelmiştir. Çok sayıda klinik çalışma ve incelemede akut obstruktif sarılıklı hastalarda akut renal yetmezlik gelişmesi insidansı tam olarak belirlenememiştir. Akut obstruktif sarılıklı hastalarda ortalama mortalite oranı %14 olarak bildirilmiş, ancak izlem ve tedavi süresince bu hastalarda renal yetmezlik gelişimi sonrasında mortalite oranının %68'e kadar çıktığı belirtilmiştir. Değişik çalışmalarda ameliyat edilen hastalarda akut böbrek yetmezliği gelişme insidansı ortalama %8 (%0-18) ve bu komplikasyonun mortalitesi ortalama %71 (%0-100) olarak bildirilmiştir.
Tez çalışmamızda obstruktif sarılıklı hastalarda perioperatif dönemde akut böbrek yetmezliği profilaksisinin sağlanmasında ekstrasellüler sıvı volümü ve elektrolit dengesinin sağlanması ve idame ettirilmesinin ve oral laktuloz tedavisinin etkinliği ortaya konmaya çalışılmıştır

Abstract:
Plazma okside ldl düzeyinin diyabetik makrovasküler hastalık ile ilişkisi /
Yazar: MÜGE BİLGE
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ METİN ACAR
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Güçlü kanıtlar oksidatif süreçlerin aterogenezi arttırdığını göstermektedir. NEG ve AGE oluşumu her ne kadar in vivo olarak gösterilememişse de diyabetlilerde ateroskleroz sıklığındaki artışın bir açıklaması olabilir. NEG ve oksidasyon ile apoproteinlerin ve proteinlerin modifikasyonu benzer süreçler ve benzer ara ürünler ile ortaya çıkar. Lipoprotein oksidasyonu ve AGE ürünleri aterogenezi benzer mekanizmalarla arttırabilir ve her iki süreçte de benzer artışlar olabilir. Bu anolojiler hem diyabetik hem de öglisemik hastalarda aterojenik oluşum için yeni gelişmeler gösterebilir.

Abstract:
Strong evidence suggests that oxidative processes increase atherogenesis. Although the formation of NEG and AGE has not been demonstrated in vivo, it may be an explanation for the increased incidence of atherosclerosis in diabetics. Modification and oxidation of apoproteins and proteins by NEG occurs through similar processes and intermediates. Lipoprotein oxidation and AGE products may increase atherogenesis by similar mechanisms, and similar increases may occur in both processes. These analogies may represent new developments for atherogenic formation in both diabetic and euglycemic patients.
Vertebral metastazların değerlendirilmesinde ve benign kompresyon fraktüründen ayırımında difüzyon ağırlıklı görüntülemenin yeri
The importance of diffusion-weighted imaging in evaluating vertebral metastases to distinction benign compression fracture
Yazar: ELİF EVRİM EKİN
Danışman: DOÇ. DR. ZEHRA HİLAL ADIBELLİ
Sağlık Bakanlığı / SSK İzmir Eğitim Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Amaç: Metastaz-patolojik vertebra fraktürü ile osteoporotik vertebra fraktürü ayırıcı tanısında difüzyon ağırlıklı MR incelemenin katkısı araştırıldı.
Materyal-Metod: Bu prospektif çalışmada, tüm hastalara 1 yıl takip yapılmıştır. 1.grup: 12 hasta, toplam 14 osteoporotik vertebra fraktürü. 2.grup: malignitesi bilinen 14 hasta, toplam 42 vertebra metastazı. Tüm hastalara 2 yönlü vertebra X-ray, vertebra MR ve difüzyon MR çalışılmıştır. 2.grup hastaların sintigrafik incelemesi mevcuttur.
Bulgular: 1. Grupta tüm kompresyon fraktürleri difüzyon MR'da hipointens izlendi. 2.grupta 25 vertebral lezyon hiperintens, 6 ılımlı hiperintens, 11 vertebra hipointens olarak saptandı. 2.grupta hipointens izlenen tüm vertebra metastazlarının BT veya X-ray ile korelasyonu sonucu sklerotik olduğu gözlendi. 
Sonuç: Difüzyon ağırlıklı MR inceleme litik vertebra metastazı tanısında konvansiyonel MR sekanslarına katkı sağlamaktadır. Difüzyon ağırlıklı görüntülemenin sklerotik metastazlarda ise tanı değeri kısıtlıdır.

Abstract:
Objective: The contribution of diffusion-weighted MRI to differantial diagnosis between metastasis-pathologic vertebral fracture and osteoporotic vertebral fracture was investigated.
Material and Method: In this prospective study, all patients were followed up for 1 year. Group 1: 12 patients, total 14 osteoporotic vertebra fractures. Group 2: 14 patients with known malignancy, total 42 vertebra metastases. All patients were investigated with vertebral X-ray, vertebral MRI and diffusion MRI. Scintigraphic examination of the second group of patients is available.
Results: In group 1, all compression fractures were hypointense on diffuse MRI. In the second group, 25 vertebral lesions were hyperintense, 6 moderate hyperintense, and 11 vertebrae hypointense. All hipointens metastases in the 2nd group were diagnosed as sclerotic by correlation with CT or X-ray.
Conclusion: Diffusion-weighted MRI contribute to the conventional MR sequences in the case of lytic vertebral metastasis. Diffusion-weighted imaging has limited diagnostic value in sclerotic metastases.
Hepatit c virüs infeksiyonu ile beraber görülen deri hastalıkları
Cutaneous manifestations in patients positive for anti-hepatitis c virus antibodies
Yazar: SEÇİL SOYLU
Danışman: PROF. DR. ÜLKER GÜL
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Şu anda dünya popülasyonunun yaklaşık %2-3'ünün infekte olduğu, non-A, non-B hepatitinin major etkeni olan hepatit C virüsü (HCV), karaciğer hastalıkları dışında bazı ekstrahepatik bozukluklara da neden olmaktadır. Bu bozuklukların en önemli bir kısmını deri ile ilgili hastalık ve bulgular oluşturmaktadır (1,2)
Çalışmamızda HCV antikoru pozitif tespit edilen hastalarda, deri hastalıkları ve semptomlarının bulunma sıklığının araştırılması hedeflenmiştir. Bu amaçla hepatit B yüzey antijeni ve insan immün yetmezlik virüs (HIV) antikoru negatif olan; anti-HCV antikoru poziitif olan hastaların, HCV infeksiyonuyla ilişkili olabilecek her türlü semptom ve deri bulgusunun varlığı araştırıldı. değerlendirmeler hem anti-HCV antikoru pozitif hastalar ile kontrol grubu arasında, hem de hepatit C'li olguların HCV RNA pozitif olan ve olmayanlar arasında yapıldı.

Abstract:
Cutaneous diseases can indicate the presence of hepatitis C virus (HCV) infection. The aim of this study was to analyse the frequency of cutaneous findings in HCV infection and HCV RNA positive cases in Turkey. Fifty consecutive patients positive for anti-HCV antibodies, negative controls, and patients positive and negative for HCV RNA were examined for any cutaneous findings that could be associated with HCV infection. The risk of infected patients developing cutaneous finding was higher than for non-infected individuals. Only pruritus showed a statistically significant difference in separate assessment of cutaneous symptoms. There were no differences in cutaneous findings in HCV RNA positive and negative cases. The risk of developing a dermatological finding, especially pruritus, was increased in HCV infection. However, because the number of patients in this study was too low to allow statistical evaluation of the prevalence of dermatological symptoms and diseases, multicentre studies including large numbers of patients are needed
Çok ilaca dirençli mycobacterium tuberculosis suşlarının minör antitüberküloz ilaçlara duyarlılığının saptanması
The rates of resistance to second line drugs in multidrug resistant mycobacterium tuberculosis strains
Yazar: REVASİYE KAYALI
Danışman: PROF. DR. NİLAY ÇÖPLÜ
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı / Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
Çok ilca dirençli tüberküloz (ÇİD) tedavisinde minör antitüberküloz ilaçlara gereksinim vardır ve bu nedenle ilaç duyarlılık testleri yapılmalıdır. bu çalışmanın macı minör antitüberküloz ilaçlara karşı duyarlılık testlerinin kurulması, standardizasyonu ve direnç yüzdeleri hakkında veri elde etmektir. minör ilaca karşı duyarlılık testleri, ülkenin çeşitli bölgelerinden toplanmış olan 50 ÇİD Mycobacterium tuberculosis suşu için proporsiyon yöntemiyle ve Loewnstein-Jensen besiyeri kullanılarak yapılmıştır.

Abstract:
The treatment of multidrug resistant tuberculosis (MDR-TB)requires the use of minor antituberculosis drugs, thus susceptibilities against these minor drugs should be performed. the aim of this study wasto establishand standardize the susceptibility testing methods for minor antituberculosis drugs in this laboratory and to obtain data about the resistance rates. drug  susceptibility tests were performed by proportion method in Loewnstein-Jensen media for 50 MDR Mycobacterium tuberculosisisolates that have been collected from different regions of our contry.
Karbamazepin ve valproik asit tedavisi alan hastaların serum lipid profili ve ateroskleroz ilişkisi /
Yazar: SEVİM KÖROĞLU
Danışman: DR. RENGİN ŞİRANECİ
Sağlık Bakanlığı / SSK İst. Bakırköy Doğ. Kadın ve Çoc. Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Bu çalışma İstanbul SSK Bakırköy Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Nörolojisi Polikliniğinden epilepsi tanısını yeni alan ve daha önce antiepileptik ilaç «kullanmamış 43 hasta üzerinde yapılmıştır. Karbamazepin ve valproik asid tedavisi başlanan bu hastaların tedavinin 3. ve 6. aylarındaki lipid parametreleri incelenerek, bu ilaçların aterosklerosisle ilişkisi araştırılmıştır. Karbamazepin tedavisi alan hastalarda tedavi başladıktan 3 ve 6 ay sonra alman serum örneklerinde, tedavi öncesi değerlere göre HDL-C seviyelerinde artış tesbit edilmiştir. Diğer parametrelerde anlamlı değişiklik olmamıştır. Valproik asid tedavisi alan hasta grubunda ise tedaviye başlandıktan 3 ve 6 ay sonra alınan serum örneklerinde total kolesterol, VLDL-C, trigliserid düzeylerinde başlangıca göre azalma saptanmıştır. Diğer parametrelerde ise anlamlı değişiklik gözlenmemiştir. Gerek karbamazepinin HDL-C i artırıcı, gerekse valproik asidin total kolesterol, trigliserid ve VLDL-C i düşürücü etkisi ateroskleroz açısından koruyucu olabilir. LDL-C in major aterojenik lipoprotein ve LDL-C/HDL-C oranının ateroskleroz riskini değerlendirmede en önemli kriter olduğu düşünülürse her iki grupta da bu parametrelerin değişmemiş olması karbamazepin ve valproate ateroskleroz oluşumuna bir etki yapmadığım düşündürmektedir. Sonuç olarak kronik epilepsi tedavisi alan hastaların lipid parametrelerini bilmenin önemi büyüktür. Bu ilaçların daha uzun vadede kullanımının etkilerinin belirlenebilmesi için daha geniş vaka grupları ve daha uzun süreli takibe ihtiyaç vardır. 62

Abstract:
Saglıklı term yenidoganlarda ortaya çıkanbelirgin hiperbilirubineminin tahmininde 6-12. saatve 24. saat bilirubin degerlerinin önemi /
Yazar: GAMZE ÖZGÜRHAN
Danışman: DR. ÖZGÜL YİĞİT
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bezm-i Alem Valide Sultan Vakıf Gureba  Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Yenidogan indirekt hiperbilirubinemisi lerm yenidoganlarda sık görülür, nöroloksik
etkisi nedeniyle yenidoganın yakın takibi gerekir. Buna karşın erken taburcu edilme,
anne ve bebek araslndaki yakml~manın erken dönemde saglanması ve uzun süre
hastanede kalmanın gelirdigi maliyeı yükünün azalıılması açısından önemlidir. Bu
nedenle bebeği taburcu etmeden önce gelişebilecek belirgin hiperbilirubinemiyi ıahmin
etmemizi sağlayacak parametrelerin ortaya konması gerekmektedir.
Çalışmarruzda miadında dogan(~38 GW), sağlıklı 134'ü erkek, 142'si kız 276
yenidogan degerlendirildi. Klinik sanlık 276 olgunun 240'ında(%86) görüldü. 216
olgunun 37'sinde(% 13.4) belirgin hiperbilirubinemi gelişti. American Aeademy of
Pediatrics'in sağlıklı lerm yenidoganlar için belirlediği fololerapi sınırlan gözönünde
bulundurularak belirgin hiperbi1irubinemi gelişen hastalara fololerapi uygulandı .
Olguların 6-12. saatler arasındaki ve 24. saatteki bi1irubin değerl eri ROC Curve Analizi
ile değerlendirildi. 6-12. saatler arasındaki 3.9 mg/dl'nin Uzerindeki bilirubin degerleri
%67.6 sensitivile, %64.9 spesifile ile (p

Abstract:
Gündüz hiperkapnisinin uyku ve solunum bozuklukları ile ilişkisi
Cornelation between daytime hypercapnia and sleep and respinatory disorder
Yazar: İMREN MUTLU
Danışman: UZMAN TUĞRUL ŞİPİT ; UZMAN SELMA FIRAT GÜVEN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Göğüs Has. ve Göğ. Cerr.Eğt. ve Arş. Hast.
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Uykunun, santral solunum merkezi, havayolu rezistansı ve solunum kas tonüsü üzerine etkisi açıkça bilinmektedir. Gündüz hiperkapnisi olan olgularda yani hipoventilasyon sendromlan denen hastalık grubunda uykuda kan gazı parametrelerinin daha da kötüleştiği gösterilmiştir. OSAS ve KOAH'ın tek başına hiperkapniye yol açması çok sık karşılaşılan bir durum değildir. KOAH'ta ancak FEVİ %35'in altında olan olgularda bir başka deyişle FEVİ 1 litrenin altına indiğinde, hiperkapni görülmeye başlar. OHS'nin eklenmesi veya overlap sendrom varlığı hiperkapni olasılığım arttırmaktadır. Çalışmamıza hiperkapnik olguların hiperkapni etyoloj isini ve Wperkapninin solunum bozuklukları ile ilişkisini araştırmayı amaçladık ve bu amaçla gündüz hiperkapnisi olan yaş ortalamaları 55.97±10.69 olan toplam 38 olguyu inceledik. Bu olguların 21 'inde (%55.2) overlap sendromu, 10'unda (%26.8) sadece KOAH, 3'ünde (%7.8 ) OHS, 3'ünde (%7.8) sadece OSAS, l'de (%2.6) primer alveolar hipoventilasyon sendromu saptadık. Çalışmamızda BKİ'nin Sa02 ile negatif korelasyonunu obezlerde OSAS riskinin artmış olduğunu ve PAP'la AHÎ arasında pozitif ilişki olduğunu ve uyku Wpoksemisinin pulmoner hipertansiyon gelişmesinde rol oynadığım düşündük. Yaptığımız çalışmada, hiperkapnik olguların %63.16'sında OSAS tespit etmemizle C02 hemostazında obezite, endokrin modulasyon, solunumsal kas gücü, pulmoner fonksiyon ve uyku evrelerinin rol oynadığım ve sonuç olarak gece boyunca oluşan hipoventilasyonun gündüz PaC02 düzeyinden sorumlu olduğunu mevcut O S AS' m hiperkapnin bir nedeni olabileceği ve OSAS 'm KOAH' a eşlik etmesinin hipoventilasyon için artmış riske sebep olduğunu kanısına vardık. Sonuç olarak; gündüz hiperkapnisi olan hiperkapnik olgularda OSAS sorgulanmalı klinik şüphe olanlar uyku laboratuvanna refere edilmelidir. 59

Abstract:
Aksis travmatik spondilolisthezisinin sonlu elemanlar yöntemiyle analizi
Finite element analysis of axis traumatic spondylolystesesis
Yazar: DOĞAN GÜÇLÜHAN GÜÇLÜ
Danışman: PROF. DR. MEHMET MURAT HANCI
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Nöroşirürji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery ; Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Sonlu elemanlar yöntemi = Finite element method ; Spinal kırıklar = Spinal fractures

Özet:
Hangman kırığı vertebranın ön ve arka elemanlarını ayıran 2. servikal vertebra kırığıdır. Hangman kırığı ile ilişkili çok önemli biomekanik değerlendirmeler vardır. Servikal omurganın matematik modellerinin en sık kullanılanı, sonlu eleman metodudur.
Klinikte görülen asılmış adam kırığına daha net bir yorum getirebilmek için asılmış adam kırığının lokalizasyonu ve mekanizması lineer statik analiz ile incelenmeye çalışılmış, yer değişimi ve gerilme analizi gerçekleştirilmiştir. Atlantodental eklem yüzeyinden dens aksisin aksiyal düzlemine paralel olacak şekilde, atlas kemiğinden aktarılan 1000 N'luk bir eğme kuvveti geldiği varsayılarak ve sonlu elemanlar yöntemi kullanıldı. 
Çalışmamamız kadavra çalışmalarının bilinen deneysel sonuçlarına uyum göstermiştir. Sayısal yöntem ile yapılan analizde kabullerin, sınır şartlarının, yüklemelerin ve seçilen eleman tiplerinin doğruluğunu kanıtlar nitelikte olduğu görülmüştür.
Bu yöntemde, travma modeli ile ilgili araştırmaların yapılmasında, kadavra modeli gibi masraflı ve birbirinden nitelik olarak farklı yöntemlerin yapılması yerine sonlu elemanlar yöntemi kullanılarak, travma, ayrıntılarıyla ve hassasiyetle incelenebilmektedir

Abstract:
AHangman's fracture is fracture of the second cervical vertebra that separates the anterior and
posterior elements of the vertebrae. There are very important biomechanical consequences of a
hangman's fracture. The finite element method is the most frequently used mathematical method for
modeling the cervical vertebrae. In this study, a simulation of clinically-seen hangman's fracture was created and studied using the finite element method. The mechanism and localization of the hangman's fracture was studied by linear static analysis, and migration and tensile analyses were done from the atlantodental joint surface, parallel to the axial plane of the dens axis, considering that there is a 1000 N bending force transmitted from the atlas.
The results of our study are in accordance with the results of experimental cadaveric studies.
Thus, this study shows the accuracy of analyses by quantitative methods, as well as the limitation
conditions, loadings, and selected element types.
Instead of using an expensive cadaveric method or methods with differences in quality, with the finite element method, it is possible to examine trauma in detail and with high sensitivity.