Uterus koruyucu laparoskopik lateral meş süspansiyonu operasyonunun anatomik, subjektif ve ultrasonografik sonuçlarının değerlendirilmesi
Preliminary results of uterus-preservinglaparoscopic lateral suspension with mesh after minor modifications: Assessment with anatomic, subjective and transperineal ultrasonography outcomes
Yazar: MURAT YASSA
Danışman: DOÇ. DR. NİYAZİ TUĞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Cerrahi meş = Surgical mesh ; Hasta memnuniyeti = Patient satisfaction ; Laparoskopi = Laparoscopy ; Pelvik organ prolapsusu = Pelvic organ prolapse ; Pelvik taban bozuklukları = Pelvic floor disorders ; Ultrasonografi = Ultrasonography ; Uterus = Uterus

Özet:
Amaç:
Dubuisson'un uterus koruyucu laparoskopik lateral meş süspansiyonu (LLMS) apikal
prolapsus tamirinde promontoryum diseksiyonu gerektirmeyen etkili ve güvenli yeni
bir cerrahi yöntemdir. Bu tekniğe ait verilerin önemli kısmı aynı cerrahi ekibe ait olup,
farklı merkezlerden verilere ihtiyaç vardır. Bu çalışmada minör modifikasyonlar
eşliğinde uygulanan LLMS'nin ön sonuçlarının sunulması amaçlandı.
Gereç ve Yöntem:
Bu tek kollu longitudinal kohort çalışmasında semptomatik apikal prolapsusu (≥ Grade
2) olan 17 hastaya lateral abdominoservikopeksi uygulandı. V şeklinde meş
hazırlanması, serviksi bulunan hastalarda çıpa noktası olarak vajen lateral forniksleri
yerine serviks kullanılması, serviks anterioruna geç emilen tacker ile fiksasyonu ve
bilateral Eksternal oblik kas fasyasına 2.0 prolen ile sütürasyon minör
modifikasyonlardır. Prolapsus seviyeleri POP-Q sistemi ile belirlenmiştir. Tüm
hastalara preoperatif ve postoperatif propapsus ilişkili yaşam kalitesi, üriner
inkontinans ve cinsel fonksiyon skalaları uygulanmıştır. Transperineal ultrasonografi
ile pelvik taban biyometrisi görüntülemeleri yapılmış ve noktüri, pelvik ağrı ve
disparoni gibi sekonder semptomlar sorgulanmıştır. Preoperatif ve postoperatif
karşılaştırmaları bağımlı T-Testi ve Wilcoxon Signed Rank testleri ile belirlenmiştir.
Bulgular:
Hastaların ortalama izlem süresi 390.4 (133-538) gündür. POP-Q Ba değeri ortalama
24.53 ± 10.19 mm ve C değeri ortalama 69.82 ± 14.42 mm istatistiksel olarak anlamlı
ix
derecede azalmıştır (p <0.001). Postoperatif anatomik objektif başarı apikal
kompartmanda %100 ve ön kompartmanda %88.2 (Grade 2 ve üstü n=2, %11.8) olarak
ve subjektif başarı %100 olarak bulunmuştur. Preoperatif retrovezikal açı ortalama
131.29 ± 41.38 iken postoperatif ortalama retrovezikal açı değeri 104.35 ± 34.15
derece olarak bulunmuştur. Valsalva durumunda anteroposterior hiatal ortalama 3.79
± 6.95 mm ile istatistiksel olarak anlamlı bir azalma saptanmıştır (p = 0.039). Prolapsus
ile ilişkili semptomlardan noktüri, pelvik ağrı ve disparoni semptomlarının şiddeti
ameliyat sonrası takipte ameliyat öncesi döneme göre istatistiksel olarak anlamlı
derecede azalmıştır (p <0.001).
Sonuç:
Bu çalışma Uterus koruyucu Laparoskopik Lateral Meş Süspansiyonu operasyonunun
apikal ve anterior prolapsus tamirinde hem subjektif hem de objektif açıdan etkin,
güvenli ve pratik bir yöntem olduğunu desteklemektedir. Uterin prolapsusunun yanı
sıra anterior vajen duvarını desteklemek suretiyle Petros'un tarif ettiği "posterior
forniks sendromu"nun bileşenleri olan noktüri, pelvik ağrı ve urgency semptomlarında
iyileşme sağlandığı; mesane tabanını uygun biçimde desteklemek suretiyle
retrovezikal açıda düzelme ve dolayısıyla işeme fonksiyonlarında iyileşme sağlandığı
görülmektedir.

Abstract:
PRELIMINARY RESULTS OF UTERUS-PRESERVING LAPAROSCOPIC LATERAL SUSPENSION WITH MESH AFTER MINOR MODIFICATIONS: ASSESSMENT WITH ANATOMIC, SUBJECTIVE AND TRANSPERINEAL ULTRASONOGRAPHY OUTCOMES

Aim:
Uterus-preserving lateral mesh suspension with mesh described by Dubuission was
demonstrated to be a novel, efficient and safe technique that does not require
promontorium dissection for apical predominant pelvic organ prolapses. The majority
of the literatural experience about LLMS was originated from the same center, thus
external data is needed. It was aimed to present our preliminary results after minör
modifications.
Patients and Methods:
Lateral abdominocervicopexy was performed in 17 patients with symptomatic apical
pelvic organ prolapse (grade 2 and higher) in this longitudinal single-armed cohort
study. Preparation of V-shaped mesh, use of cervix for anchor point instead of vaginal
lateral fornices, fixation of mesh with only late absorbable Tacker and suturing the
bilateral mesh ends to the external oblique muscle fascia were the minor modifications
from the original technique. The degree of prolapses was assessed by POP-Q system.
Preoperative and postoperative validated subjective scales about quality of life, urinary
incontinence and sexual function were performed. Pelvic floor anatomy was assessed
by Transperineal ultrasonography. Secondary symptoms such as nocturia, pelvic pain
and dyspareunia were scored by the patients. Paired T-test and Wilcoxon Signed Rank
tests were used for statistical comparisons.
xi
Results:
Mean follow-up was 390.4 (133-538) days. The decrease in POP-Q Ba and C measurements
was statistically significant with 24.53 ± 10.19 mm and 69.82 ± 14.42 mm, respectively
(p <0.001). Postoperative anatomical objective success was 100% in the apical
compartment and 88.2% (Grade 2 and higher n=2, 11.8%) in the anterior compartment.
Mean preoperative and postoperative retrovesical angle was 131.29 ± 41.38 and
104.35 ± 34.15 degree, respectively.Anteroposterior hiatal distance in Valsalva
maneuver was statistically significantly decreased with 3.79 ± 6.95 mm (p = 0.039).
The frequency and severity of nocturia, pelvic pain and dyspareunia were significantly
decreased when compared to preoperative period (p <0.001).
Conclusion:
This study supports that laparoscopic lateral mesh suspension is subjectively and
objectively efficient, safe and practical method in apical and anterior pelvic organ
prolapse. Significant improvement was observed in voiding functions possibly by
properly sustaining bladder base and correction in retrovesical angle. Nocturia, pelvic
pain and dyspareunia that were known to be components of posterior fornix syndrome
were relieved.