Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinin Aile içi şiddet farkındalık ve şiddete yönelik tutumlarının değerlendirilmesi
Evaluation of the awareness and the attitudes of domestic violence among aydin Adnan Menderes University Faculty of Medicine students
Yazar: AYŞEGÜL ÇITAK AKBULUT
Danışman: PROF. DR. MUSA DİRLİK
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine

Özet:
Şiddet; fiziksel güç veya iktidarın kasıtlı bir tehdit veya gerçeklik biçiminde bir başkasına uygulanması sonucunda maruz kalan kişide yaralanma, ölüm ve psikolojik zarara yol açması durumudur. Bu çalışmada; toplumda eğitim düzeyi yüksek olduğu kabul gören ve aynı zamanda mezuniyet sonrası dönemde aile içi şiddet bildiriminde aktif görev alacak olan tıp fakültesi öğrencilerinin aile içi şiddete karşı bilgi ve farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi, gelecekteki meslek hayatlarında sergileyecekleri tutum ve davranışların ortaya konması amaçlanmaktadır.
Çalışmamıza, 01.10.2022 ile 01.02.2023 tarihleri arasında Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde öğrenim görmekte olan öğrencilerden çalışmaya katılmayı kabul eden 352 öğrenci dahil edilmiştir. Katılımcılara sosyodemografik veri formu, Aile İçi Şiddet Farkındalık Ölçeği (AİŞFÖ) ve Üniversite Öğrencilerinde Şiddete Yönelik Tutum Ölçeği (ÜÖŞYTÖ) uygulanmıştır.
Katılımcıların %50,9'unun (n=179) daha önce kendi ailesi/ yakın çevresi içinde yaşanan bir şiddet olayına tanık olduğu, %31,3'ünün (n=110) kendi ailesi içinde yaşanan bir şiddet olayına maruz kaldığı saptanmıştır. Öğrencilerin %70,5'inin (n=248) aile içi şiddet hakkında eğitim almadığı görülmektedir. AİŞFÖ ve ÜÖŞYTÖ toplam puan ortalamalarının yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Aile içi şiddet farkındalık ve şiddete yönelik tutum düzeylerinin; klinik dönemde eğitim görmekte olan öğrencilerin preklinik dönem öğrencilerine göre, kadınların erkeklere göre,  aile içi şiddet hakkında eğitim alanların almayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur.  Şiddete tanık olanların ve/veya maruz kalanların şiddeti daha çok kabullendiği ve şiddete karşı daha olumsuz bir tutum sergilediği görülmektedir.
Çalışmamızdan elde edilen verilere göre; şiddete tanık olma ve maruz kalma oranının yüksekliği dikkat çekmektedir. Şiddetin toplumsal bir sorun olduğu göz önünde bulundurularak toplumun her kesimine erken yaşlardan itibaren eğitim verilmesi ve bu eğitimlerin aralıklarla tekrar edilmesi önemli faydalar sağlayabilir. Özellikle aile içi şiddet vakalarının tanısının konulmasında, adli bildiriminin yapılmasında, mağdurlara tıbbi bakım sağlanmasında ve kişilerin topluma yeniden kazandırılmasında önemli görevler alan sağlık çalışanlarına eğitimler verilmesinin, adli tıp eğitiminin preklinik dönem müfredatına da eklenerek tıp fakültesi müfredat programında daha kapsamlı olacak şekilde güncellenmesinin bu sorunun çözümüne katkı sağlayacağını düşünmekteyiz.

Abstract:
Violence is the intended application or the threat of physical force or power that potentially causes physical and psychological harm, or to the deprivation of needs and resources in the recipient persons or groups. This study aims to measure the extent of knowledge and awareness about domestic violence among students from the faculty of medicine, those who can be considered highly educated in society. Considering their future active role in the forensic reporting of domestic violence following their graduation, this study aims to reflect on the future attitudes and behaviour of the students.
This study includes 352 students who agreed to participate while proceeding with their studies between 01.10.2022 and 01.02.2023 at the Aydın Adnan Menderes University Faculty of Medicine. The study was carried out under the socio-demographic data form, Domestic Violence Awareness Scale (AİŞFÖ), and the Attitude Towards Violence in University Students Scale (ÜÖŞYTÖ). 
The study indicated that %50,9 (n=179) of the participants had previously witnessed domestic violence inflicted on a family member or in their close circle and %31,3 (n=110) had experienced domestic violence in their own family. Additionally, %70,5 (n=248) of the students had not received any education regarding domestic violence. The study determined that the total sum of AİŞFÖ and ÜÖŞYTÖ average marks were high. The findings show a statistically significant difference which confirms higher levels of awareness about domestic violence among students in their clinic terms compared to the pre-clinic students, as well as among female students compared to male students, and among students who had received trainings regarding domestic violence compared to those who had not. It was also observed that the students who witnessed or experienced violence tended to further accept the reality of domestic violence, and had a worse attitude towards it. 
According to the collected data in our study, it is safe to suggest that the percentages of witnessing and experiencing violence are worthy of attention. Considering that violence is a societal problem, significant benefits can be provided by offering trainings to every segment of  society from a young age, in addition to the regular repetition of these trainings. It is our recommendation to provide training and education materials for health professionals who are undertaking significant roles especially in diagnosing domestic violence cases, providing their forensic reports, as well as in the reintegration of victims into society. We suggest that the addition of the relevant training to the pre-clinic term curriculums within forensic medicine education will provide a thorough update to the faculty of medicine syllabus, and will effectively contribute to the solution of this problem.