Subakut dönemde hastaneye başvuran STEMI hastalarında prognostik faktörler
Prognostic factors of the patients admitted to the hospital at the subacut period of STEMI
Yazar: RECAİ ALEMDAR
Danışman: YRD. DOÇ. DR. İSMAİL ERDEN
Düzce Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Koroner anjiyografi = Coronary angiography ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; Prognoz = Prognosis

Özet:
Amaç: Akut miyokard infarktüsü (AMİ), ciddi morbidite ve mortalite ile seyreden yaygın bir hastalıktır. Hastaların başvuru anındaki risk derecelendirilmesinin yapılması, uygulanacak medikal ve girişimsel tedavinin belirlenmesi açısından önemlidir. ST elevasyonlu miyokard infarktüsü (STEMI) tedavisinin en önemli aşaması hızlı damar reperfüzyonudur ve pek çok çalışmada reperfüzyon ne kadar erken sağlanırsa o kadar çok canlı miyokard dokusunun kurtarıldığı gösterilmiştir. Ancak subakut dönemde başvuran hastalarla ilgili halen süren iskemiye işaret eden klinik ve/veya elektrokardiyografik kanıt bulunmaması durumunda, perkutan koroner girişimin (PKG) semptomların başlamasının üzerinden 12 saatten daha uzun bir süre geçmiş hastalarda da yararlı olup olmadığı konusunda görüş birliği bulunmamaktadır. Bu çalışmada STEMI ile uyumlu semptomların başlamasından sonra subakut dönemde hastaneye başvuran hastalarda morbidite ve mortalite üzerine etkili olabilecek faktörlerin, girişimsel ve medikal tedavi seçenekleri ile ilgili önerilerin belirlenmesi hedeflenmiştir.Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya subakut dönemde hastaneye başvurmuş 94 STEMI hastası (62 erkek, 32 bayan) dahil edilmiştir. Hastalar 29±27 ay süresince takip edilmiştir. Hastane içi dönemde ve takip süresince ölüm görülen ve hayatta kalan, takip döneminde major istenmeyen kardiyovasküler olay yaşayan ve yaşamayan hastaların klinik özellikleri ve laboratuvar değerleri birbirleri ile karşılaştırılmıştır.Bulgular: Ölen hastaların başvuru sırasındaki yaşı, Killip skoru, başvuru anında EKG'de ST elevasyon miktarı, kreatinin ve MPV değerleri yaşayanlardan anlamlı olarak daha yüksek iken ejeksiyon fraksiyonu ve hematokrit değerleri anlamlı olarak daha düşüktü. Ayrıca ölen hastalarda KKY öyküsü, hastane yatışında EKG'de atrial fibrilasyon ve geniş QRS varlığı anlamlı olarak daha fazlaydı. Hastane içi dönemde ölüm görülen hasta grubunda yaş, Killip skoru ve kreatinin değeri lojistik regresyon analizinde anlamlı mortalite belirteci olarak saptandı. Takip süresince PKG uygulanmış hasta grubunda ölüm ve major istenmeyen kardiyovasküler olay geçirme oranları daha düşük olarak tespit edildi.Sonuç: STEMI ile uyumlu semptomların başlamasından sonra subakut dönemde hastaneye başvuran hastalarda, başvuru anında morbidite ve mortalite üzerine etkili faktörlerin belirlenmesi, gerek hastane içi gerekse uzun dönem takip sonuçları ile ilgili öngörüde bulunmamıza ve hastalar için en uygun tedavi protokolünü belirlememize olanak sağlayabilir. Halen süren iskemiye işaret eden klinik ve/veya elektrokardiyografik kanıt bulunmayan hasta grubunda geç dönemde PKG uygulanması major kardiyovasküler istenmeyen olay yaşama ve ölüm görülme oranlarında azalma sağlayabilir.

Abstract:
Background: Acute myokardial infarction (AMI) is a common disease that causes severe morbidity and mortality. Assesment of risk stratification at admission is important for deciding whether medical or interventional therapy is better. The most important step of the STEMI treatment is rapid reperfusion of arteries and it is shown in many studies that, sooner you get reperfusion more you get alive myocardial tissue. But it?s not clear whether percutaneus coronary intervention (PCI) is better for the patients who applied to hospital at subacute period and not have any clinic and/or electrocardiographic evidence for continued ischemia when more than 12 hours passed from onset of the symptoms. We aimed to determine the factors that may be responsible for morbidity and mortality at the time of admission and also interventional or medical treatment options in the patients who applied to hospital at subacute period after beginning of the STEMI concordant symptoms.Methods: 94 patients with subacute STEMI were included in this study. (62 male, 32 female) Their follow-up time is 29±27 months. The patients?, who died or lived and who had or not have major adverse cardiovascular events during in-hospital and out hospital follow up time, clinic and biochemical values were compared to each other.Results: Age, Killip score, ST elevation amount on admission ECG, creatinin and MPV values of the patients who died, were significantly higher than the patients who lived and their ejection fraction, hematocrit values were significantly lower. Also history of congestive cardiac failure, atrial fibrillation on ECG at admission and large QRS existance were significantly much more than the patients who survive. Killip score, age and creatinin were determined by logistics regression analysis to be significant mortality marker in the patients who died during in hospital follow up time. Major adverse cardiovascular events and death rate were found lower in the patients who underwent PCI during follow up time.Conclusions: Determination of the factors that may be responsible for morbidity and mortality at the time of admission in the patients who admitted to hospital at subacute period after beginning of the STEMI concordant symptoms, can help us to predict patients? in hospital and life time prognosis and to decide the most suitable therapy for the patients. Late percutaneus coronary intervention (PCI) may reduce major adverse cardiovascular events and death rate in the patients who not have any clinic and/or electrocardiographic evidence for continued ischemia.