Fasiyal sinir hasarı sonrası melatonin ve steroidin iyileşme üzerine etkisinin elektrofizyolojik ve histopatolojik olarak karşılaştırılması
Electrophysiological and histopathological comparison of the effects of melatonin and steroid on healing after facial nerve damage; experimental animal study
Yazar: ABDULKERİM TAŞDEMİR
Danışman: DOÇ. DR. RAUF OĞUZHAN KUM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Deksametazon = Dexamethasone ; Elektrofizyoloji = Electrophysiology ; Elektromiyografi = Electromyography ; Histopatoloji = Histopathology ; Melatonin = Melatonin ; Periferik sinir hasarları = Peripheral nerve injuries ; Steroidler = Steroids ; Yara iyileşmesi = Wound healing ; Yüz siniri = Facial nerve

Özet:
Amaç: Fasiyal sinir travmatik hasarı günlük hayatta sıkça görülmekte ve
tedavisi klinikte önemli bir yer tutmaktadır. Bu nedenle farklı tedavi modaliteleri
geliştirmek amacıyla literatüre her geçen gün yeni çalışmalar eklenmektedir. Biz de
bu çalışmamızda melatonin ve deksametazonun travmatik fasiyal sinir hasarının
tedavisindeki etkilerini elektrofizyolojik ve histopatolojik olarak araştırmayı
amaçladık.
Materyal – Metod: Çalışmamızda 40 adet Wistar Albino erkek rat kullanıldı.
Kontrol, melatonin, deksametazon ve melatonin+deksametazon olmak üzere dört eşit
gruba ayrılan deneklerin sol fasiyal sinirleri 'crush injury' modeli ile hasarlandı. Bir
hafta süreyle planlanan sistemik tedavi uygulanan ratlar sekiz hafta boyunca takip
edildi. Sekizinci hafta sonunda hasarlanan sinir bölgesi rezeke edilerek histopatolojik
olarak değerlendirildi. Ayrıca hasar öncesinde, sonrasında ve sekizinci haftada ratların
fasiyal sinir fonksiyonları elektrofizyolojik olarak değerlendirildi.
Bulgular: Dört grup arasında fasiyal sinir fonksiyonlarının hasarlama öncesi ve
hemen sonrası yapılan elektrofizyolojik karşılaştırmasında gruplar arasında
istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi. Sekizinci haftada iyileşme miktarını
karşılaştırmak için yapılan elektrofizyolojik incelemede kontrol grubuna göre
deksametazon ve deksametazon+melatonin grubunda istatistiksel olarak anlamlı
oranda daha iyi düzelme gösterdiği izlendi. Melatonin grubunda ise istatistiksel olarak
anlamlı farklılık izlenmedi.
Sakrifiye edilen ratlarda yapılan histopatolojik incelemede, deksametazon
grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha az ödem,
aksonal makrovakualizasyon ve vasküler konjesyon izlendi. Diğer gruplar ile kontrol
grubu arasında histopatolojik değerlendirmede istatistiksel olarak anlamlı farklılık
saptanmadı.

viii
Sonuç: Çalışmamızda elde ettiğimiz elektrofizyolojik ve histopatolojik
sonuçlara göre, fasiyal sinir travmatik hasarında melatoninin iyileşme üzerine olumlu
etkisi olmamasına rağmen deksametazonun olumlu etkileri olduğu gözlendi.

Anahtar Kelimeler: Fasiyal sinir, melatonin, deksametazon, elektromiyografi

Abstract:
Objective: Traumatic injury of the facial nerve is frequently seen in daily life
and its treatment has an important place in the clinic. For this reason, new studies are
added to the literature every day in order to develop different treatment modalities. In
this thesis, we aimed to investigate the electrophysiological and histopathological
effects of melatonin, which is thought to play an active role in reducing cellular
damage thanks to its antioxidant activity, and to compare these effects with
dexamethasone in the treatment of traumatic facial nerve injury.
Material and Method: Forty Wistar rats were used during the study. The left
facial nerves of the subjects, who were divided into four equal groups with the
classification of control, melatonin, dexamethasone and melatonin + dexamethasone,
were damaged by the 'Crush injury' model. The rats, which received systemic
treatment for one week, were followed up for eight weeks. At the end of the eighth
week, the damaged nerve area was resected and evaluated histopathologically. In
addition, facial nerve functions of the rats were evaluated electrophysiologically
before, after and at the eighth week of injury.
Results: There was no statistically significant difference between the groups in
the electrophysiological comparison of facial nerve functions before and immediately
after injury between the four groups. In the electrophysiological examination
performed to compare the amount of improvement at the eighth week, it was observed
that the dexamethasone and dexamethasone+melatonin groups showed statistically
significantly better improvement compared to the control group. No statistically
significant difference was observed in the melatonin group.
In the histopathological examination of sacrified rats, statistically significantly
less edema, axonal macrovacuumization and vascular congestion were observed in the
dexamethasone group compared to the control group. No statistically significant

x
difference was found in the histopathological evaluation between the other groups and
the control group.
Conclusion: According to the electrophysiological and histopathological
results of our study, it was observed that dexamethasone had positive effects, although
melatonin did not have a positive effect on healing in traumatic injuries to the facial
nerve.

Key Words: Facial nerve, melatonin, dexamethasone, electromyography