Siyasî amaçlı haçlı seferlerine bir örnek: Alman imparatoru II. Friedrich'in Doğu'ya seferi (1228-1229)
An example of the political purpose crusades: German emperor Friedrich II's expedition to the east
Yazar: İSMAYİL RAHİMLİ
Danışman: PROF. DR. EBRU ALTAN
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı / Ortaçağ Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Tarih = History
Dizin: Friedrich II = Friedrich II ; Haçlı Seferleri VI = Crusades VI ; Haçlı seferleri = Crusades

Özet:
Mısır'a düzenlenen Beşinci Haçlı Seferi'nin (1217-1221) başarısızlıkla sonuçlanmasından altı yıl sonra Kutsal Roma Germen İmparatoru ve Sicilya Kralı II. Friedrich von Hohenstaufen, Kudüs'ü Müslümanlardan geri alarak Avrupa'daki prestijini güçlendirmek ve Hırisityanların hükümdarı olarak Lâtin Doğu'da hâkimiyet tesis etmek amacıyla yıllardır ertelediği Haçlı Seferi'ni gerçekleştirmek üzere Eylül 1227'de Brindisi'den denize açıldı. Ancak o sırada ortaya çıkan salgın hastalık yüzünden askerlerinin bir kısmı öldüğü gibi kendisi de bu hastalığa yakalanınca İtalya'ya geri dönmek zorunda kaldı. Daha önce de defalarca Haçlı yemini etmesine rağmen çeşitli sebeplerden dolayı bir türlü yola çıkamayan II. Friedrich'in hastalık gerekçesi Papa IX. Gregorius tarafından reddedildi ve hakkında aforoz hükmü çıkarıldı. Bu arada Kudüs Kraliçesi unvanını taşıyan karısının ölümü üzerine "Kudüs Kralı" sıfatını da kaybetti. Buna rağmen, II. Friedrich sonunda aforoz edilmiş bir Haçlı ve küçük yaştaki oğlu Kral Konrad'ın vasîsi olarak 28 Haziran 1228 tarihinde Doğu'ya gitmek üzere denize açıldı. Henüz yola çıkmadan önce, kardeşi ve rakibi Dımaşk hükümdarı el-Muazzam'a (1218-1227) karşı müttefik arayışı içinde olan Mısır Eyyûbî Sultanı el-Kâmil (1218-1238) ile temasa geçmiş ve onun bir nebze de olsa dostluğunu kazanmıştı. II. Friedrich'in Haçlı Seferi'nin ilk durağı, üzerinde yüksek metbûluk hakkı iddia ettiği Kıbrıs Haçlı Krallığı oldu. Kıbrıs'ta bir süre Ibelin Ailesi'yle mücadele ettikten sonra krallığın henüz yetişkin olmayan hükümdarı Henri'nin bailliliğini (nâib-liğini) Ibelinlerin elinden aldı. Daha sonra 7 Eylül 1228 tarihinde Akkâ'ya gelen II. Friedrich, burada da büyük bir muhalefetle karşılaştı. Yanındaki ordu askerî bir zafer için yeterli olmadığından diplomasi yoluyla istediğini elde etmeye çalıştı. Böylece Sultan el-Kâmil ile elçiler vasıtasıyla tekrar temasa geçerek Kudüs'ün kendisine teslim edilmesi hususunda görüştü. Her iki hükümdarın da kendi siyasî pazarlık yeteneklerini sergilediği bu görüşmeler sonucunda bir anlaşmaya varıldı. İki taraf arasında 18 Şubat 1229 tarihinde imzalanan Yafa Antlaşması ile surları yıkılmış olan Kudüs ve çevresi, Müslümanların serbest bir şekilde ibadet etmeleri şartıyla Haçlılara teslim edildi. II. Friedrich, anlaşmanın ardından Kudüs'e girerek 18 Mart 1229'da kendi eliyle krallık tacını giydi; aforoz edildiği için törene kimse katılmamıştı. Bunu takiben kilise ordularının Güney İtalya'da krallık topraklarına saldırdığını haber alan imparator 1 Mayıs 1229 tarihinde Akkâ'da ülkesine dönmek üzere gemiye bindi. Daha sonra papa ile sulh ederek hakkında afarozu kaldıran II. Friedrich, Doğu'ya gönderdiği bir nâib vasıtasıyla Haçlı Krallığını uzaktan idare etmeye çalıştı, fakat bu durum krallıkta bir iç savaşa sebep oldu.

Abstract:
Six years after the Fifth Crusade (1217-1221) organized to Egypt failed, Holy Roman Emperor and King of Sicily Frederick II von Hohenstaufen was sailed from Brindisi in September 1227 to realize the Crusade, which was delayed for ye-ars, to strengthen his prestige in Europe by taking Jerusalem back from the Muslims and to establish domination in the Latin East as the ruler of the Christians. However, when some of his soldiers died due to the epidemic at that time and he was infected with it, he had to return to Italy. Although he made Crusader vows many times be-fore the excuse of sickness of Frederick II whose vow was not completed by himself was re¬jected by Pope Gregorious IX and the judgement of his excommunicate was given off. Meanwhile, after the death of his wife, who was named Queen of Jerusa-lem, he lost the title of "King of Jerusalem". However, Frederick eventually sailed to the East on 28 June 1228, as the excommunicated Crusader and as custodian of his younger son, King Konrad. Before he sailed, he had contacted the Egyptian Ayyûbid Sultan, al-Kāmil, who was in search of an ally against his brother and his rival, the ruler of Da¬mascus, al-Mu'azzam, and gained his friendship to some extent. The first stop of Fre¬derick's Crusade was the Cyprus Crusader Kingdom, on which he claimed high autho¬rity. After struggling with the Ibelin dynasty for a while in Cyprus, he took the bailliage (regent) of Henry, the king of the kingdom, who had not yet reached his adulthood, from the hands of the Ibelines. Frederick, who then came to Acre on 7 September 1228, met with a great opposition here as well. Since the army next to him was not enough for a military victory, he obtained what he wanted through dip-lomacy. Thus, Sultan contacted al-Kāmil through the ambassadors and discussed the delivery of Jerusalem to him. As a result of these negotiations in which both rulers exhibited their political bargaining abilities, an agreement was reached. By the Tre-aty of Jaffa, signed on 18 February 1229, Jerusalem and its surroundings, whose walls were destroyed, were handed over to the Crusaders on condition that Muslims worship freely. Frederick en¬tered the Jerusalem after the treaty and wore the crown of his own on 18 March 1229; nobody attended the ceremony because it was excommunicated. Upon receiving the news that the church armies attacked the his kingdom in Southern Italy, the emperor embarked the ship in Acre to return to his country on 1 May 1229. Frederick, who later made peace with the pope and removed the excommunicate, tried to remotely rule the Crusader Kingdom through a regent sent to the East, but this caused a civil war in the kingdom.