Transvers patella kemik kırığı modelinde modifiye gergi bandı yöntemi uygulanırken kirschner teli konfigürasyonunun biyomekanik olarak fiksasyon üzerine etkileri
Biomechanical effects of kirschner wire configuration on fixation while using modified tension band wire method in transverse patella fracture model
Yazar: MEHMET MADEN
Danışman: UZMAN ALİ MURAT DÜLGEROĞLU
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Biyomekanik = Biomechanics ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Ortopedi = Orthopedics ; Ortopedik aygıtlar = Orthopedic equipment ; Ortopedik cerrahi = Orthopedic surgery ; Ortopedik implantlar = Orthopedic implants ; Patella = Patella

Özet:
Transvers kırıklar en sık görülen patella kırık tipidir ve modifiye gergi bandı tekniği altın standart cerrahi tedavi yöntemi olarak kabul edilmiştir. Bu çalışmanın amacı, transvers patella kırıklarının tespitinde farklı kirschner teli konfigürasyonlarını biyomekanik olarak değerlendirmektir.
Sentetik patella kemiği modellerinde testere yardımıyla standart olarak transvers kırığa uygun kesi oluşturuldu. Numuneler, her grupta toplam 7 adet olacak şekilde randomize bir şekilde altı farklı tespit grubundan birine yerleştirildi. 
Grup 1A: Anterior-Medial iki paralel tel, Grup 1B: Posterior-Medial iki paralel tel, Grup 2A: Anterior-Orta hat iki paralel tel, Grup 2B: Posterior-Orta hat iki paralel tel, Grup 3A: Anterior-Lateral iki paralel tel ve Grup 3B: Posterior-Lateral iki paralel tel olacak şekilde toplam altı farklı çalışma grubu oluşturuldu. Tüm materyaller diz eklemini 60 derece fleksiyonda taklit eden ve quadriceps tendon traksiyonuna benzer bir aksiyel yüklenme altında biyomekanik olarak değerlendirildi. Aksiyel yüklenme sonrası 2mm, 4mm ayrışma ve tespit yetmezliğine yol açan kuvvetler ölçülüp fiksasyon grupları istatiksel olarak kıyaslandı. 
Kırık hattındaki 2mm ve 4mm ayrışmaya yol açan ortalama kuvvet değerleri karşılaştırıldığında, Grup 3A'da ölçülen değerler diğer gruplara göre anlamlı derecede düşük bulundu. (p<0.05) İmplant yetmezliğine yol açan maksimum kuvvet değerleri kıyaslandığında ise Grup 1A ve Grup 2A'da diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksek değerler ortaya çıktı. (p<0.05)
Biyomekanik testler, modifiye gergi bandı tekniğinde kirschner tellerinin anterior-lateral konumlandırmasının daha dayanıksız bir fiksasyon yöntemi olduğunu ve anterior-medial ve anterior-orta hat yerleştirilmesinin daha fazla güç ve denge sağladığını göstermiştir.

Abstract:
Transverse fractures are the most common type of patellar fractures and the modified tension band wire technique has been regarded as the gold standard surgical treatment method. The aim of this study is to biomechanically evaluate different kirschner wire configurations in the fixation of transverse patellar fractures.
Identical osteotomies for transverse patella fracture were created in synthetic patella speciemens using a saw. The specimens were randomly assigned to one of the six fixation groups (n =7 per group)
Group 1A: Anterior-Medial two parallel wires, Group 1B: Posterior-Medial two parallel wires, Group 2A: Anterior-Midline two parallel wires, Group 2B: Posterior-Midline two parallel wires, Group 3A: Anterior-Medial two parallel wires and Group 3B: Posterior-Lateral two parallel wires, a total of six different study groups were formed. All materials were evaluated biomechanically under an axial load similar to quadriceps tendon traction and imitating the knee joint at 60 degrees of flexion. After axial loading the forces causing 2mm, 4mm separation and fixation failure were measured and the fixation groups were compared statistically.
Mean force values at 2mm and 4mm displacement in the fracture line were compared, the values measured in Group 3A were found to be significantly lower than the other groups. (p<0.05) Comparison of the maximum force values causing implant failure revealed significantly higher values in Group 1A and Group 2A than the other groups.  (p<0.05)
Biomechanical testing showed that anterior-lateral positioning of the kirschner wires is a less durable fixation method and the placement of the anterior-medial and anterior-midline seems to provide more strength and balance in the modified tension band wire technique.