Behçet hastalığında dna hasarları ve OGG1 gen ifade düzeyleri
DNA damages and OGG1 gene expression levels in behcet's disease
Yazar: İREM DURAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET GÜVEN
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Tıbbi Biyoloji = Medical Biology
Dizin: DNA hasarı = DNA damage ; Gen ifadesi profili = Gene expression profiling

Özet:
Behçet Hastalığı (BH) 1937 yılında ilk kez Türk dermatolog Dr. Hulusi Behçet tarafından 
tanımlanan, tekrarlayan oral aft, genital ülserlerle birlikte oküler, cilt, gastrointestinal ve sinir 
sistemi bulguları ile karakterize otoimmün bir hastalıktır. BH, evrensel bir hastalık olmakla 
birlikte yapılan çalışmalarla Türkiye'nin BH görülen diğer ülkelere kıyasla en yüksek 
prevalansa sahip olduğu gösterilmiştir. Behçet Hastalığı genellikle genç erişkinleri etkilemesi 
ve tedavisinin zor olması, organ tutulumları ile ciddi bir morbiditeye neden olması bakımından 
gün geçtikçe önemi artan bir hastalık haline gelmiştir.
İnflamasyonun yol açtığı artan reaktif oksijen türleri (ROT), organizmanın oksidan/antioksidan 
dengesini bozarak DNA gibi biyomoleküllerde hasara neden olmaktadır. ROT'ların DNA'da
yol açtığı en sık görülen DNA hasarlarından biri 8-Oxo-2'-deoksiguanozin (8-oksoG)'dir.
Behçet hastalığında tekrarlayan inflamasyon ile karakterize bir hastalık olduğundan, ROT 
kaynaklı oksidatif stresin yüksek olması ve DNA hasarlarına yol açması muhtemeldir. Yapılan 
birçok çalışmada, biyolojik materyallerde tespit edilen 8-OHdG'nin kanser, parkinson hastalığı, 
sistemik lupus eritematozus, romatoid artrit gibi hastalıklardaki mevcut DNA hasarının
belirlenmesinde kullanılan iyi bir biyobelirteç olduğunu göstermiştir. DNA'daki 8-OHdG 
hasarlarının onarımı baz çıkarma onarım (BER) yolağında görev alan OGG1 enzimi ile 
gerçekleşmektedir. Çalışmamızın amacı, BH'da muhtemel DNA hasar düzeyini ve bu 
hasarların tamirinde rol oynayan OGG1 gen ifade düzeyini belirleyerek, BH'nın patogenezinde 
DNA hasar yanıtının önemini ortaya çıkarmaktır.
Yapmış olduğumuz bu çalışmada, OGG1 gen ifade düzeyini gerçek-zamanlı polimeraz zincir 
reaksiyonu (qPZR; qPCR) ile tespit edildi. Oksidatif DNA hasarının göstergesi olan 8-OHdG 
miktarını ölçmek için ise ELISA yöntemi uygulandı. Çalışmalar, toplam 70 BH ve benzer yaş 
ve cinsiyetteki 30 sağlıklı kontrolde çalışma gerçekleştirildi.
OGG1 mRNA ifade düzeyleri açısından kontrol grubu ile tüm BH grubu karşılaştırıldığında,
iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlemlenmedi (p=0.20). Benzer şekilde 
kontrol grubu ile D-BH (Derin Ven Tromboz-BH) grubu (p=0.59) ve M-BH (MukokutanözBH) grubu (p=0.18) grubu karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit 
edilmedi. Diğer yandan, D-BH grubu (0.0040±0006) ile M-BH (0.0024±0.0002) grubu 
karşılaştırıldığında da iki grup arasında OGG1 mRNA ifade düzeyleri açısından istatistiksel 
anlamda bir fark tespit edildi (p=0.024); M-BH grubundaki OGG1 ifade düzeyi daha düşük 
olarak tespit edildi. 
8-OHdG düzeylerine bakıldığında kontrol grubu ile tüm BH grubu arasında anlamlı bir fark 
gözlemlenmedi (p=0.27). Benzer şekilde, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında D-BH grubu 
(p=0.42) ve M-BH grubu (p=0.28) arasında 8-OHdG düzeyi açısından istatistiksel olarak bir 
fark tespit edilmedi. D-BH grubu ile M-BH grubu arasında da, 8-OHdG düzeyleri açısından
anlamlı bir farklılık görülmedi (p=0.85).
DNA tamir mekanizmasının Behçet hastalığı ile ilişkisini araştırmış olduğumuz literatürdeki 
bu ilk çalışma, bu alanda yapılacak birçok çalışmaya yol gösterici olabilir.

Abstract:
Behçet's Disease (BD) was first discovered in 1937 by Turkish dermatologist Dr. BD is a 
universal disease, and studies show that Turkey has a high prevalence compared to other cases 
of BD. Behçet's Disease has become a condition of increasing importance, as it generally affects 
young adults, is difficult to treat, and causes serious morbidity with organ involvement.
Increased reactive oxygen species (ROS) caused by inflammation disrupt the 
oxidant/antioxidant distribution of the organism and cause damage to biomolecules such as 
DNA. One of the most common DNA damages caused by ROS in DNA is 8-Oxo-2'-
deoxyguanosine (8-oxoG). In Behçet's diseases, when there is no possible disease with repeated 
treatment, ROS-induced oxidative stress is likely to be high and cause DNA damage. Numerous 
reports have shown that 8-OHdG detected in biological materials is a good biomarker used to 
determine existing DNA damage in diseases such as cancer, Parkinson's disease, systemic lupus 
erythematosus, rheumatoid arthritis. Repair of 8-OHdG damage in DNA occurs with the OGG1 
enzyme, which is involved in the base excision repair (BER) pathway. The aim of our study is 
xvi
to reveal possible DNA damage in BD and to reveal the reduction of DNA damage in the 
pathogenesis of BD by identifying the OGG1 gene that plays a role in the repair of this damage.
The software we developed detected OGG1 gene expressions with real-time polymerase chain 
properties (qPCR; qPCR). Using the ELISA method to use the amount of 8-OHdG, which is an 
indicator of oxidative DNA infection. The studies were conducted in a total of 70 BDs and 30 
healthy controls of similar age and gender.
In terms of changes in OGG1 mRNA, the opposite relationships between the control group and 
the entire BD group, no significant difference was observed between the two groups (p = 0.20). 
Similarly, no significant difference was detected between the control group and the problems 
of the D-BH (Deep Vein Thrombosis-BD) group (p = 0.59) and M-BH (Mucocutaneous-BD) 
group (p = 0.18). On the other hand, a difference was detected between the D-BH 
(0.0040±0006) and M-BH (0.0024±0.0002) group sales against the two groups, where the 
OGG1 mRNA group was kept at a strategic point (p=0.024). ; OGG1 expression level was 
found to be lower in the M-BH group. 
No significant difference was observed in 8-OHdG levels between the disease control group 
and the entire GH group (p = 0.27). Similarly, no difference was detected in maintaining 8-
OHdG levels between the D-BH group (p = 0.42) and the M-BH group (p = 0.28) compared to 
the control group. There was no significant difference in 8-OHdG point between the D-BH 
group and the M-BH group (p = 0.85).
This is the first study in the literature investigating the relationship between DNA repair rates 
and Behçet's disease, and may provide many guidance in this field.