Bazı serin mevsim çim bitkilerinde uygulanan biyouyarıcıların çimlenme ve fide özellikleri ile çim kalitesi üzerine etkisi
The effect of biostimulants applied on some cool-season turfgrass on germination and seedling traits and quality
Yazar: KADRİYE ÇELİK
Danışman: PROF. DR. SÜLEYMAN AVCI
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı / Çayır Mera ve Yem Bitkileri Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Ziraat = Agriculture

Özet:
Bu çalışma, bazı serin mevsim buğdaygil çim bitkilerinin (Lolium perenne, Festuca arundinaceae, Festuca rubra, Poa pratensis) çimlenme ve bitki gelişimi özellikleri üzerine biouyarıcıların etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Deniz yosunu (Ascophyllum nodosum) arazi çalışmalarında püskürtme yoluyla 3,3 ve 6,6 g/L dozlarında ve laboratuvarda tohum çimlendirme için 1/500 dozunda uygulanmıştır. Öte yandan ek olarak P. pratensis türünde çimlenmenin düşük olması nedeniyle ön üşütme (Kontrol-oda sıcaklığı, +4 °C ıslak ve +4 °C kuru) ve farklı büyüme düzenleyiciler ile tohum uygulaması (Kontrol-Kuru, Kontrol-Su, MS, MS+50 mg/L BA, MS+100 mg/L BA, MS+100 mg/L GA3, MS+250 mg/L GA3, MS+500 mg/L GA3) çalışmaları yürütülmüştür. Arazi çalışmalarında incelenen NDVI, klorofil miktarı ve kanopi sıcaklığı için 6,6 g/L dozunun daha etkili olduğu ve P. pratensis türünün bu doza daha yüksek tepki gösterdiği belirlenmiştir. Çimlenme yüzdesi bakımından deniz yosunu ya su ile yapılan uygulamaya benzer ya da olumsuz etkiye neden olmuştur. Öte yandan su ve yosun uygulamaları yapılan tohumlar kontrole göre daha kısa sürede çimlenmiştir. F. arundinaceae türünde deniz yosunu ve diğer çim türlerinde su uygulaması sürgün uzunluğunu daha fazla artırmıştır. Kök uzunluğu bakımından L. perenne ve P. pratensis türlerinde su uygulaması, F. arundinaceae ve F. rubra'da su ve yosun uygulaması daha yüksek ve benzer sonuçlar göstermiştir. Fide yaş ağırlığı uygulama yapılmamış tohumlarda daha yüksek bulunmuş ve bu etki kuru madde oranında da benzer olmuştur. Diğer taraftan kontrol ve yosun uygulamalarının kuru madde oranları su uygulamasına göre yüksek ve benzerdir. P. pratensis türünde yapılan ön üşütme ve tohum uygulaması çalışmaları sonucu en yüksek toplam çimlenme yüzdesi %81,5 ile +4 °C kuru ön üşütme ve MS+50 mg/L BA uygulamasında belirlenmiştir.  Bu türde toplam çıkış yüzdeleri bakımından en yüksek değer %90,5 ile +4 °C'lik ıslak ön üşütmeden sonra MS muamelesi sonucu elde edilmiştir. Sonuç olarak; arazi şartlarında 6.6 g/L deniz yosunu uygulaması çim türlerinin gelişimini olumlu yönde etkilemiştir. Bununla birlikte; çimlenme ve fide özellikleri bakımında deniz yosunu beklenen etkiyi göstermemiş ve su ile tohum uygulaması daha başarılı olmuştur. P. pratensis türü üzerinde yapılan diğer çimlenme ve çıkış çalışmalarında ise yapılan ön üşütme ve tohum uygulamalarıyla çimlenme ve çıkış oranları ile fide gelişimi artırılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Deniz yosunu (Ascophyllum nodosum) çimlenme, çıkış, P. pratensis, GA3, BA

Abstract:
This study was carried out to determine the effect of biostimulants on the germination and plant gowth characteristics of some cool season gass (Lolium perenne, Festuca arundinaceae, Festuca rubra, Poa pratensis). Seaweed (Ascophyllum nodosum) was applied by spraying at doses of 3,3 and 6,6 g/L in a field experiment and at a dose of 1/500 for priming seeds in the laboratory. On the other hand, due to the low germination of P. pratensis, pre-chill (Control-room temperature, +4 °C wet and +4 °C dry) treatments and priming with different plant gowth regulators (Control-Dry, Control-Water, MS, MS+50 mg/L BA, MS+100 mg/L BA, MS+100 mg/L GA3, MS+250 mg/L GA3, MS+500 mg/L GA3) were conducted in the laboratory. It was determined that a 6,6 g/L dose was more effective for NDVI, chlorophyll content, and canopy temperature in field experiments, and P. pratensis species showed a higher response to this dose. In terms of germination percentage, seaweed was either similar to the application with water or caused a negative effect. On the other hand, the seeds with water and seaweed treatments germinated in a shorter time than the control. While seaweed increased shoot length more in F. arundinacea, water application increased in other gass species. In terms of root length, water application in L. perenne and P. pratensis species, and water and seaweed application in F. arundinaceae and F. rubra showed higher and similar results. Seedling fresh weight was found to be higher in untreated seeds and this effect was similar in dry matter ratio. On the other hand, dry matter ratios of control and seaweed applications are higher and similar to water applications. As a result of prechill and seed in P. pratensis, the highest total germination percentage was determined with 81,5% at +4 °C dry prechill and MS+50 mg/L BA application. In this species, the highest emergence percentage was obtained from MS treatment after wet prechilling at +4 °C with 90,5%. In conclusion; 6,6 g/L seaweed application in field conditions affected the development of gass species positively. However; in terms of germination and seedling characteristics of cool-season gasses, seaweed did not indicate the expected effect, and seed with water was more successful. In other germination and emergence experiments on P. pratensis, germination and emergence rates, and seedling development were increased with pre-chilling and seed applications.

Keywords: Seaweed (Ascophyllum nodosum) germination, emergence, P. pratensis, GA3, BA