Acil servis kritik bakım biriminde takip edilip dış merkezdeki yoğun bakımlara sevk olan hastalarda OASIS, SCS, MEDS ve CCI ile mortalitelerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of mortality using OASIS, SCS, MEDS, and CCI in patients monitored in the emergency department critical care unit and referred to external intensive care units
Yazar: ALİ AYDIN
Danışman: DOÇ. DR. MELTEM SONGÜR KODİK
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, acil serviste takip edilen ve yoğun bakıma yatırılan kritik hastalarda kullanılan mevcut mortalite skorlarının etkinliğini değerlendirmek ve bu skorların kısa ve orta vadeli (1, 3, 7, 30 gün) zamanlarda mortaliteyi öngörmedeki performanslarını karşılaştırmaktır. Ayrıca, bu popülasyona özgü olarak geliştirilebilecek yeni skorlama modellerinin performanslarını inceleyerek, mevcut skorlama sistemlerine kıyasla potansiyel katkılarını araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif, tek merkezli çalışmada, 2018-2023 yılları arasında acil servisten yoğun bakıma yatırılan kritik hastaların mortalite skorları olan Oxford Akut Hastalık Şiddeti Skoru (OASIS), Basit Klinik Skor (SCS), Acil Serviste Sepsiste Mortalite (MEDS) ve Charlson Komorbidite İndeksi (CCI)'nin kısa ve orta vadeli mortaliteyi öngörme performansları ROC analizi ile değerlendirildi. Sensitivite ve spesifite analizleri yapılarak bu skorların söz konusu popülasyona uygunluğu incelendi ve anlamlı parametreler üzerinden yeni bir skorlama modeli geliştirme potansiyeli değerlendirildi.
Bulgular: OASIS, SCS, MEDS ve CCI skorları, 3, 7 ve 30. günlerdeki mortalite tahmininde anlamlı bulunmuştur (p<0,001). Bilinç değişikliği, terminal dönem hastalık ve düşük sistolik kan basıncı parametreleri kullanılarak yapılan birinci skorlama modelinde, 30 günlük mortalite tahmininde ROC analizinde AUC değeri 0,682 (Sensitivite %41,5, Spesifite %81,4) bulunmuştur. 7 günlük mortalite tahmininde ise, hipoksi/takipne, böbrek ve karaciğer hastalıkları, idrar çıkışı, düşük sistolik kan basıncı, terminal hastalık ve bilinç değişikliği parametrelerinin kullanıldığı ikinci skorlama modelinde AUC değeri 0,682 bulunmuştur (Sensitivite %21,3, Spesifite %97,4). OASIS, SCS, MEDS ve CCI skorlarında sırasıyla AUC değerleri 0,634; 0,672; 0,657 ve 0,677 olarak saptanmıştır. Bu bulgular, yeni skorlama modellerinin istatistiksel olarak anlamlı olduğunu ve mevcut skorlama sistemlerine kıyasla daha iyi bir performans sunduğunu ortaya koymuştur.
Sonuç: Acil servis ve yoğun bakım arasında mortalite tahmininde mevcut skorlama sistemleri belirli bir katkı sağlamış olmakla birlikte, yeni skorlama modellerinin bu süreçleri daha verimli hale getirdiği gözlenmiştir. Özellikle yoğun bakım kaynaklarının daha iyi kullanımı için bu tür yeni modellerin entegre edilmesi önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler: Mortalite, Yoğun Bakım Üniteleri, Acil Servis, Hastane, Risk Değerlendirmesi, Türkiye

Abstract:
Objective: This study aimed to evaluate the effectiveness of existing mortality scores used for critically ill patients admitted to the intensive care unit from the emergency department and to compare their performance in predicting short- and mid-term mortality (1, 3, 7, 30 days). Additionally, it aimed to assess the potential contributions of new scoring models tailored to the specific characteristics of the local population compared to existing scoring systems.
Materials and Methods: In this retrospective, single-center study, the short- and mid-term mortality prediction performance of the Oxford Acute Severity of Illness Score (OASIS), Simple Clinical Score (SCS), Mortality in Emergency Department Sepsis (MEDS), and Charlson Comorbidity Index (CCI) were evaluated using ROC curve analysis in critically ill patients admitted to the intensive care unit from the emergency department between 2018-2023. Sensitivity and specificity analyses were conducted to investigate the suitability of these scores for the local population, and the potential for developing new scoring models based on significant parameters was explored.
Results: OASIS, SCS, MEDS, and CCI scores were found to be significant predictors of mortality at 3, 7, and 30 days (p<0.001). In the first scoring model, which used parameters such as altered mental status, terminal illness, and low systolic blood pressure, the AUC value for predicting 30-day mortality was 0.682 (Sensitivity 41.5%, Specificity 81.4%). For predicting 7-day mortality, the second scoring model, which included parameters such as hypoxia/tachypnea, kidney and liver diseases, urine output, low systolic blood pressure, terminal illness, and altered mental status, yielded an AUC value of 0.682 (Sensitivity 21.3%, Specificity 97.4%). The AUC values for OASIS, SCS, MEDS, and CCI were 0.634, 0.672, 0.657, and 0.677, respectively. These findings demonstrated that the newly developed scoring models were statistically significant and performed better than the existing scoring systems.
Conclusion: While existing scoring systems provide a certain level of contribution to mortality prediction between the emergency department and intensive care unit, the new scoring models have been shown to make these processes more efficient. It is recommended that such new models be integrated to optimize the utilization of intensive care resources.
Keywords: Mortality; Intensive Care Units; Emergency Service, Hospital; Risk Assessment; Turkey