hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Tekrarlayan gebelik kaybı olan hastalardan alınan histeroskopik biyopsi örneklerinde cd34 ve cd 58 çalışması
Assesment of cd34 and cd58 at hysteroscopic biopsy samples  which were taken from patients with recurrent pregnancy loss
Yazar: EMİNE AYDIN
Danışman: DR. ABDULLAH TANER USTA
Sağlık Bakanlığı / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Yapmış olduğumuz bu çalışmada tekrarlayan gebelik kaybı olan hastalarda proliferatif dönemde endometrial biyopsiler yapılarak CD34 ile boyanması sonucunda elde edilen preparatların anjiogenez/damarlanma açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu bağlamda çalışmaya proliferatif dönemde tekrarlayan gebelik kaybı olan hastalar ile canlı gebeliği olan hastalar dahil edilmiştir. Çalışmada toplam 28 kişi kullanılmış olup bunlardan 15 tanesi hasta grubunu, 13 tanesi ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Çalışma sonucunda elde edilen veriler SPSS 17.0 programı ile analiz edilmiştir. Analizlerde ortalama değerler, dağılımlar, yüzde oranları verildi. Bunun yanı sıra iki değişkenli grupların karşılaştırmasında bağımsız değişkenler t testi, 2'den fazla değişkenli grupların karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi (One Way ANOVA) kullanıldı. Ayrıca çalışmada çapraz tablolar kullanılarak analiz yapıldı ve bu şekilde korelasyonları da belirlendi. Analizlerden elde edilen sonuçlar daha önce konu ile ilgili yapılmış olan çalışmalarla kıyaslanmıştır.

Abstract:
We aimed to compare the preparations obtained from the staining of endometrial biopsies of the patients with Recurrent Pregnancy Loss (RPC) in proliferative period according to the angiogenesis/vascularity. In this respect, patients with recurrent pregnancy loss in proliferative period and women with alive pregnancy participated to the study. A total of 28 individual used in the study, 15 of them constitute patients group and 13 of them control group. Data obtained from the study was analyzed with SPSS 17.0 (Statistical Package for Social Sciences). Means, frequencies and percentages were given at the analyses. In addition, independent samples t-test was used to compare two variables and One Way ANOVA to compare multiple variables. Also analyses were made by using cross tabs, in this way correlations were determined. Values determined with the statistical analyses compared with the results of the previous studies about this subject.
VATS lobektomide öğrenme ve gelişim süreci
Learning and development process in VATS lobectomy
Yazar: TUĞBA COŞGUN
Danışman: DOÇ. DR. SELAMİ VOLKAN BAYSUNGUR
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Amaç: Bu çalışmada video-yardımlı torakoskopik lobektomi (VATS lobektomi) sonuçları değerlendirildi.
Çalışma planı: Ocak 2006 - Eylül 2012 tarihleri arasında Süreyyapaşa Göğüs ve Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çeşitli nedenlerle VATS lobektomi yapılan ve torakotomiye dönülen toplam 86 hastanın (59 erkek, 27 kadın; ort. yaş 55.2±15.9 yıl; dağılım 15-80 yıl) klinik kayıtları retrospektif olarak incelendi.

Bulgular: Ameliyat öncesi yapılan değerlendirmeye göre, VATS lobektomi yapılan ve torakotomiye dönülen erkek hastalarda ve tüberküloz öyküsü olanlarda ameliyatın başarısı anlamlı düzeyde düşük bulundu (sırasıyla p=0.006, p=0.033). Ameliyatlar genellikle üç port ile yapıldı. En sık bildirilen torakotomiye dönülme nedenleri yapışıklıklar ve inkomplet fissür idi. Tümör yerleşim yerine göre değerlendirildiğinde, VATS lobektominin başarı oranı üst loblar için daha düşük bulundu. Drenaj miktarı ve ameliyat süresi açısından ise, orta lob ve alt lob daha avantajlı bulundu.

Sonuç: Çalışma sonuçlarımızın VATS lobektomiye yeni başlayacak cerrahlara hasta seçimi konusunda birtakım ipuçları sağlayacağı görüşündeyiz.

Abstract:
Background: This study aims to evaluate the results of videoassisted thoracoscopic lobectomy (VATS lobectomy).
Methods: A total of 86 patients (59 males, 27 females; mean age 55.2±15.9; range 15 to 80 years) who underwent VATS lobectomy due to several reasons and were switched to thoracotomy at Süreyyapaşa Thoracic and Cardiovascular Diseases Education and Research Hospital between January 2006 and September 2012 were retrospectively analyzed.

Results: Based on the preoperative assessment, the success rate of surgery significantly lower in male patients and those with previous history of tuberculosis who underwent VATS lobectomy and were switched to thoracotomy (p=0.006, p=0.033, respectively). Surgery was often able to be performed via three ports. The most frequently reported reasons for switching thoracotomy were adhesions and incomplete fissure. According to the localization of tumors, the success rate for VATS lobectomy was lower for the upper lobes. The drainage quantity and duration for surgery were more advantages in the middle and lower lobes.

Conclusion: We believe that our study results would offer some clues on the patient selection to incipient surgeons for this procedure.
Ddd pacemaker implantasyonu sonrasında sol atrium hacmindeki değişim ve atrial elektrofizyolojik remodelling'inincelenmesi
Change in the left atrium volume and atrial electrophysiological remodelling after ddd pacemaker implantation
Yazar: CEVDET DÖNMEZ
Danışman: PROF. DR. KADİR GÜRKAN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Çalışmamızda DDD pacemaker implantasyonu yapılan hastalarda P dalgası uzunluğunun, atrial ERP'nin ve atrial volumun bazal değerlerini ve zaman içindeki değişimini inceledik.
Çalışmaya AV blok nedeniyle DDD pacemaker implantasyonu yapılmış 21 hasta dahil edildi.
Hastaların elektrofizyolojik ve ekokardiyografik ölçümler pacemaker implantasyonundan hemen sonra, 1. ayda ve 3. ayda yapıldı. 
Pacemaker implantasyonunu takiben ilk ayda P dalgasında istatistiksel olarak anlamlı artış olduğunu ve bu artışın daha sonraki  aylarda devam etmediği görüldü. 
Pacemaker implantasyonunu takiben atrial ERP değerlerinin istatistiksel olarak anlamlı  olarak ilk ayda kısalmakta olduğu ve bu değerdeki düşüşün 3. ayda da devam ettiği saptandı.
Sol atrial volumdeki değişiklik ilk ayda istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde artmakta olduğu fakat 1. ay ile 3. ay arasında bu artışın devam etmediği tespit edildi. 
Sonuç olarak çalışmamızda DDD pacemaker implantasyonu yapılmış hastalarda elektriksel ve ekokardiyografik remodelling'in implantasyonu takiben ilk aydan itibaren oluştuğu ve 1. aydan sonra da devam ettiği gösterildi.

Abstract:
In our study, we examined the basal values ​​of P wave length, atrial ERP and atrial volume, and its change over time in patients who underwent DDD pacemaker implantation.
21 patients who underwent DDD pacemaker implantation due to AV block were included in the study.
Electrophysiological and echocardiographic measurements of the patients were made immediately after pacemaker implantation, at 1 month and at 3 months.
It was observed that there was a statistically significant increase in P wave in the first month following pacemaker implantation and this increase did not continue in the following months.
Following Pacemaker implantation, atrial ERP values ​​were found to be statistically significantly shorter in the first month and the decrease in this value continued in the third month.
It was determined that the change in left atrial volume increased statistically significantly in the first month, but this increase did not continue between the 1st and 3rd months.
As a result, it was shown in our study that electrical and echocardiographic remodeling occurred in the first month after implantation and continued after the first month in patients who underwent DDD pacemaker implantation.
Karpal tünel sendromu açık cerrahi tedavisinde epinevrektomi ve tenosinoviektominin sonuçlara etkisi
Effects of tenosynoviectomy and epineurectomy on the open surgical treatment of carpal tunnel syndrome
Yazar: SERDA DUMAN
Danışman: PROF. DR. VEDAT ŞAHİN
Sağlık Bakanlığı / Metin Sabancı Baltalimanı Kemik Hastalıkları Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Karpal tünel sendromu, bütün periferik sinir lezyonlarının en sık görülen şeklidir ve bütün tuzak nöropatilerin yaklaşık %95'ini oluşturmaktadır. Bu kadar sık görülen bir hastalığın tedavisinin temelini oluşturan cerrahi tedavide ilk sıradaki yöntemle ilgili literatürde fikir birliğinin olmayışı ve bunun klinik uygulamada yarattığı kafa karışıklığı nedeni ile bu çalışmaya ihtiyaç duyulmuştur. Bu çalışmada karpal tünel sendromu cerrahi tedavi seçenekleri arasında yer alan transvers karpal ligaman gevşetilmesinin yer aldığı standart açık cerrahi yöntem ile ligamanın gevşetilmesine ek olarak tenosinoviektomi ve epinevrektominin yer aldığı açık cerrahi yöntem karşılaştırılmıştır. 
Çalışmada, Mart 2009- Ekim 2012 tarihleri arasında, Sağlık Bakanlığı Baltalimanı Metin Sabancı Kemik Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 47 hastanın 61 üst ekstremitesi iki farklı yöntemle ameliyat edilmiştir. Bu hastaların 1 yıllık takipleri yapılmış ve hastaların ameliyat öncesi ve sonrası klinik sorgulama anketleri sonuçları ve EMG değerleri gruplar içinde ve gruplararası olarak karşılaştırılmıştır.
Sonuç olarak; her iki grup arasında postoperatif sonuçlarda anlamlı farklılık saptanmamıştır. Epinevrektomi ve tenosinoviektomi literatürden farklı olarak beraber eklenmesine rağmen başarıya katkı sağlamamıştır ve rutin olarak karpal tünel cerrahisinde uygulanmasına gerek yoktur.

Abstract:
Carpal tunnel syndrome is the most common form of peripheral neuronal lesions and comprises 95% of all entrapment neuropathies. The lack of consensus on the first surgical treatment option of such a common disease and the confusion it creates in clinical practice, require the study on the topic. This study is a comparison of loosening of carpal ligament, one of the standart surgical treatment options of carpal tunnel syndrome with open surgical treatments; tenosynovectomy and epineurectomy along with the loosening of transvers carpal ligament.
For the study, a sample of 47 patients with 61 upper extremities is treated with two different surgeries at Metin Sabancı Baltalimani Bone and Joint Disease Hospital during the period of March 2009- October 2012. The patients are followed up for a year after operation additionally, of all patients, pre and post operation patient surveys are registered and inter- and intra-group EMG levels are compared.
As a result, no significant difference between two groups of patients is observed. Unlike existing literature on tenosynoviectomy and epineurectomy, there is no observed improvement in case of combining the two techniques with loosening of transvers carpal ligament; therefore, it is not required in carpal tunnel sugical practices.
Düşük over rezervi nedeniyle koh uygulanan hastaların amh düzeylerine göre siklus özelliklerinin ve siklus başarılarının değerlendirilmesi
Evaluation of cycle characteristics and cycle successes according to amh levels of patients who underwent koh due to low ovarian reserve
Yazar: SEDA KESKİN
Danışman: PROF. DR. OĞUZ YÜCEL
Sağlık Bakanlığı / Süleymaniye  Kadın Hastalıkları ve​ Doğum Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Çalışmamızın sonucuna göre; AMH değeri 0,32'nin altında olan
hastalarda prognoz çok kötüyken, AMH değeri 0,33 ve üzerinde olan hastalarda
daha iyi klinik sonuçlar elde ettik. AMH'sı 0,32 ve altında başka parametrelere
ihtiyaç kalmaksızın yalnızca AMH değerine bakarak daha düşük peak E2, daha
az sayıda oosit, daha az canlı doğum elde edilmesini öngörebiliyor iken; AMH'sı
0,33 ve üstünde olan hastalarda AMH değerine ek olarak bazal FSH, AFS gibi
veriler eşliğinde değerlendirmenin daha uygun olacağını düşünmekteyiz.

Abstract:
According to the results of our study; While the prognosis was very poor in patients with an AMH value below 0.32, we had better clinical results in patients with an AMH value of 0.33 and above. While AMH of 0.32 and below can predict lower peak E2, fewer oocytes and fewer live births by only looking at the AMH value, without the need for other parameters; We think that it would be more appropriate to evaluate patients with an AMH of 0.33 and above, in addition to the AMH value, in the presence of data such as basal FSH and AFS.
Fakoemülsifikasyon tekniği ile yapılan katarakt cerrahisinde lens kapsül bütünlüğünün bozulmasına etki eden faktörlerin araştırılması
Assessment and analysis of factors affecting the lens capsule integrity in phacoemulsification cataract surgery
Yazar: ŞULE BERK ERGUN
Danışman: DOÇ. DR. HASAN BASRİ ÇAKMAK
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Bu çalışma, fakoemülsifikasyon ile katarakt cerrahisi sırasında lens kapsül bütünlüğünün bozulmasına etki eden faktörleri ve bu faktörlerin nicel değerlerini belirlemeyi amaçlamaktadır.
Ağustos 2006- Ağustos 2011 yılları arasında fakoemülsifikasyon ile katarakt cerrahisi geçirmiş ve lens kapsülü ile ilişkili komplikasyon gelişmiş olan vakalar tarandı. Ağustos 2011 yılından geriye doğru ardışık vakalar ise kontrol grubu olarak belirlendi. Sonuçta komplike olmayan 403 göz, komplike olan ise 83 göz analiz edildi ve çoklu adımsal regresyon analizleri kullanılarak risk faktörleri belirlendi. 
Kapsül komplikasyonu ile belirgin ilişkili faktörler yaş, erkek cinsiyet, pupil boyutu ≤3mm, matür-brunesan katarakt, ön kamara derinliği <2,5mm, arka polar katarakt, diabetik retinopati, koroner arter hastalığı ve cerrah faktörü idi. Bu komplikasyonun olasılığını tahmin etmek için bir Excel programı geliştirildi.
Sonuç olarak, yüksek riskli vakalar cerrahi öncesinde tahmin edilebilirler. Böylelikle cerrahın gerekli önlemleri almasına, hastanın daha iyi bilgilendirilmesine ve özellikle eğitim görmekte olan cerrahlar için vakaların daha uygun seçilmesine fırsat verilmiş olur.

Abstract:
This study aims to determine and quantify the risk factors for disruption of lens capsule integrity during phacoemulsification cataract surgery.
The medical records of the patients who had undergone phacoemulsification cataract surgery and had a complication associated with lens capsule between August 2006 and August 2011 were reviewed. Consecutive cases from August 2011 were also reviewed in reverse chronological order as a control group. As a result, 403 uncomplicated, 83 complicated eyes were analysed and risk factors were identified by using multiple stepwise logistic regresssion analysis.
Age, male gender, pupil size ≤3mm, mature-brunescent cataract, anterior chamber depth <2,5mm, posterior polar cataract, diabetic retinopathy, coronary artery disease and surgeon factor were among the factors significantly related to a capsule complication. An Excel programme has been developed according to these results to predict the probability of this complication. 
As a conclusion, higher-risk cases can be predicted preoperatively, thus allowing surgeons to take appropriate precautions, better informing the patient, and better selecting the cases especially for trainee surgeons.
Perkütan nefrolitotomi cerrahisinde genel anestezi ile epidural anestezinin karşılaştırılması
Comparison of general anesthesia and epidural anesthesia in percutaneous nephrolithotomy surgery
Yazar: SERKAN TELLİ
Danışman: UZMAN ECDER ÖZENÇ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
PNL operasyonları yaygın olarak genel anestezi tekniği ile uygulanmaktadır. Ancak yapmış olduğumuz bu çalışmada PNL operasyonlarında uygulamış olduğumuz bu iki anestezi metodunun sonuçlarına bakıldığında görülüyor ki benzer yapıdaki insan popülasyonlarında, benzer taş büyüklüğü ve benzer operasyon süreleri içinde hemodinamik açıdan, kan kaybı açısından, perop komplikasyon veya yan etki açısından herhangi bir farklılık söz konusu değildir. Ayrıca hastaların operasyon sonrasında görülen VAS skorlarının karşılaştırmasında epidural anestezi grubunda ağrı düzeyleri çok daha az saptanmış olup dolayısıyla post op analjezik ihtiyaçları daha az saptanmıştır. Bu bulgular yayınlanmış pek çok yayınla da paralellik göstermektedir.
Bu bulgulara dayanarak PNL operasyonlarında epidural anestezi yönteminin yaygın olarak kullanılan genel anestezi kadar güvenli ve etkili bir anestezi metodu olduğu söylenebilir.

Abstract:
PNL operations are commonly performed with general anesthesia technique. However, when we look at the results of these two anesthesia methods that we applied in PNL operations in this study, it is seen that in human populations with similar structures, with similar stone sizes and similar operation times, there is no difference in terms of hemodynamics, blood loss, preoperative complications or side effects. In addition, in the comparison of the VAS scores of the patients after the operation, the pain levels were found to be much less in the epidural anesthesia group and therefore the postoperative analgesic needs were found to be less. These findings are parallel to many published publications.
Based on these findings, it can be said that epidural anesthesia is as safe and effective anesthesia method as the commonly used general anesthesia in PNL operations.
Laparoskopik kolesistektomi vakalarında preoperatif uygulananfarklı pregabalin dozlarının intraoperatif hemodinami, uyanıklık,anestezik madde tüketimi üzerine etkisinin plasebo kontrollüaraştırılması
Laparoskopi̇k kolesi̇stektomi̇ vakalarinda preoperati̇f uygulananfarkli pregabali̇n dozlarinin i̇ntraoperati̇f hemodi̇nami̇, uyaniklik,anestezi̇k madde tüketi̇mi̇ üzeri̇ne etki̇si̇ni̇n plasebo kontrollüaraştirilmasi
Yazar: MİNE ALTINKAYA ÇAVUŞ
Danışman: DOÇ. SEYHAN YAĞAR
Sağlık Bakanlığı / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Çalışmamızda pregabalin gruplarında anestezik madde tüketiminde klinik olarak anlamlı azalma saptanmıştır. 150 mg ve 300 mg pregabalin gruplarının her ikisinde birden ultiva ve propofol dozlarının istatistiksel olarak anlamlı azaldığı bulunmuştur. Ancak 300 mg pregabalin grubunda 150 mg pregabalin grubuna göre bir düşüş olmadığı tespit edilmiştir. Çalışmamıza göre dozun 300 mg' a çıkılmasının anestezik madde dozlarını azaltmada bir etkisinin olmadığı gözlenmiştir. 
      Preoperatif pregabalin kullanımının intraoperatif anestezik madde tüketimi üzerine yararlı etkileri, opioid ihtiyacı ve bulantı, kusma, solunum depresyonu, kaşıntı, üriner retansiyon gibi opioid ilişkili yan etkileri azaltıcı etkisi bulunmaktadır. Yine anksiyolitik ve sedatif etkisinden faydalanılarak preoperatif olarak premedikasyon amacıyla kullanılabilir. Ayrıca indüksiyonda ve idamede kullanılan anestezik ajan miktarını düşürerek ameliyatın toplam maliyetini azaltmada katkısı olacaktır. Bu konuyla ilgili daha fazla yapılacak çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract:
In our study, a clinically significant decrease was found in anesthetic substance consumption in the pregabalin groups. It was found that ultiva and propofol doses were statistically significantly decreased in both 150 mg and 300 mg pregabalin groups. However, it was determined that there was no decrease in the 300 mg pregabalin group compared to the 150 mg pregabalin group. According to our study, it was observed that increasing the dose to 300 mg had no effect on reducing the anesthetic agent doses.
      Preoperative use of pregabalin has beneficial effects on intraoperative anesthetic consumption, reducing opioid need and opioid-related side effects such as nausea, vomiting, respiratory depression, pruritus, urinary retention. It can also be used for premedication preoperatively by making use of its anxiolytic and sedative effects. It will also contribute to reducing the total cost of the surgery by reducing the amount of anesthetic agent used in induction and maintenance. More work is needed on this subject.
Karbonmonoksit zehirlenmesinde Rdw'nin yeri
The role of Rdw in carbonmonoxide poisoning
Yazar: ŞÜKRÜ YORULMAZ
Danışman: DOÇ. DR. FEVZİ YILMAZ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine
Dizin: Karbon = Carbon ; Karbonmonoksit zehirlenmesi = Carbon monoxide poisoning

Özet:
GİRİŞ: KARBON BAZLI YAKITLARIN VE MALZEMELERİN EKSİK YANMASININ RENKSİZ VE KOKUSUZ BİR ÜRÜNÜ OLAN KARBON MONOKSİT (CO) GAZININ KIRMIZI KAN HÜCRESİ DAĞILIM GENİŞLİĞİ (RDW) ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİ İNCELEDİK VE KARBOKSİHEMOGLOBİN (COHB) TESTİNE ERİŞİMİN OLMADIĞI KLİNİKLERDE  RDW'NİN KULLANILIP KULLANILAMAYACAĞINI ARAŞTIRDIK
YÖNTEMLER: ACİL SERVİSİMİZE 2 YIL BOYUNCA  CO ZEHİRLENMESİ İLE BAŞVURAN 324 HASTAYI İNCELEDİK. TÜM HASTALARIN YAŞI, CİNSİYETİ, GENEL DURUMU, COHB DÜZEYLERİ, RDW DEĞERLERİ, SEMPTOMLARI VE SONUÇLARI KAYDEDİLDİ.
BULGULAR: ORTALAMA CO DÜZEYİ 26.8 ± 9.8 VE ORTALAMA RDW 14.11 ± 1.4 İDİ. EN SIK GÖRÜLEN SEMPTOMLAR BAŞ AĞRISI (%76.5) VE BULANTI (%65.1) İDİ. RDW DEĞERİ İLE CİNSİYET VEYA SAĞKALIM ARASINDA İLİŞKİ BULUNMAZKEN (SIRASIYLA P = 0,532, P = 0,268), RDW DEĞERİ İLE HASTALARIN GENEL DURUMU ARASINDA ANLAMLI BİR İLİŞKİ VARDI (P = 0,034).
SONUÇLAR: CO ZEHİRLENMESİNİN TANISINDA KULLANILAN COHB HER ORTAMDA KOLAYCA BULUNAMADIĞI İÇİN, RUTİN TAM KAN SAYIMI SIRASINDA TEST EDİLEN BİR PARAMETRE OLARAK RDW'NİN YÜKSEK RİSKLİ HASTALARI BELİRLEMEDE KULLANILABİLECEĞİNİ DÜŞÜNÜYORUZ.
ANAHTAR KELİMELER: KIRMIZI KAN HÜCRESİ DAĞILIM GENİŞLİĞİ; KARBONMONOKSİT ZEHİRLENMESİ; ACİL SERVİS; COHB; KARBONMONOKSİT

Abstract:
Introduction: We examined the effect of carbon monoxide (CO) gas, a colourless and odourless product of the incomplete combustion of carbon-based fuels and materials, on red blood cell distribution width (RDW) and investigated whether RDW can be used in clinics when there is no access to carboxyhaemoglobin (COHb) testing. Methods: We examined 324 patients who presented to our emergency department with CO poisoning during a 2-year period. The age, gender, overall condition, COHb levels, RDW values, symptoms, and outcomes of all patients were recorded. Results: The mean CO level was 26.8 ± 9.8 and the mean RDW was 14.11 ± 1.4. The most common symptoms were headache (76.5%) and nausea (65.1%). While there was no relationship between the RDW value and gender or outcome (p = 0.532, p = 0.268, respectively), there was a significant correlation between the RDW value and overall condition of patients (p = 0.034). Conclusions: Since COHb, which is used in the diagnosis of CO poisoning, is not readily available in all settings, we believe that RDW, as a parameter tested during routine complete blood count, can be used to identify high-risk patients. Keywords: Red blood cell distribution width; Carbon monoxide poisoning; Emergency service; COHb; Carbon monoxide