Skolyoz cerrahisinde kan ve kan ürünleri kullanımının etkinlik ve güvenilirliği
The efficacy and safety of blood and blood products in scoliosis surgery
Yazar: SELEN ÇAKICI ARSLAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. NESİL COŞKUNFIRAT
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Cerrahi tedavi = Surgical treatment ; Hemorajiler = Hemorrhage ; Kan = Blood ; Kan transfüzyonu = Blood transfusion ; Skolyoz = Scoliosis

Özet:
Skolyoz cerrahisinde intraoperatif kan kaybı çoğunlukla kan transfüzyonu yapılmasını gerektirir. Skolyoz cerrahisinde intraoperatif kan kaybının ve transfüzyon riskinin önceden tahmin edilmesine katkı sağlayan faktörler ve kan transfüzyonunun postoperatif etkileri araştırılmakta olan konulardır. Biz de çalışmamızda kliniğimizde esas olarak skolyoz cerrahisinde allojenik kan ürünleri kullanım alışkanlığımız ve uygulamalarımızın değerlendirilmesini ve allojenik kan ürünleri kullanım potansiyelinin belirlenmesini ve ikincil olarak da intraoperatif kan transfüzyonlarının postoperatif dönemdeki kan transfüzyonlarına ve postoperatif sonuçlara etkilerinin değerlendirilmesini amaçladık.
01 Ocak 2009 – 31 Aralık 2014 tarihleri arasında yaptığımız bu retrospektif çalışmada skolyoz cerrahisi geçiren 207 hasta değerlendirilmiş olup kayıtlarına ulaşılamayan 5 hasta çalışma dışı bırakılmıştır. Çalışmamızda kliniğimizde skolyoz cerrahisi yapılan hastaların perioperatif kan transfüzyonu ve transfüzyonun postoperatif süreçte hastaya etkileri incelenmiş olup anestezi kayıtlarından yaş, cinsiyet, kilo, ASA skoru, komorbid hastalıkları gibi demografik özellikleri, füzyon seviyesi, anestezi ve operasyon süresi, preoperatif hemoglobin değeri, eritrosit süspansiyonu transfüzyonu öncesi hemoglobin değeri, eritrosit süspansiyonu transfüzyonu endikasyonu, intraoperatif kan ve kan ürünleri transfüzyonu, intraoperatif inotrop/vazopressör ihtiyacı, YBÜ/ASBÜ kalış süresi, mekanik ventilasyon süresi, postoperatif ilk hemoglobin değeri, postoperatif kan ve kan ürünleri transfüzyonu ve postoperatif taburculuk süresi gibi parametreleri incelenmiştir.
Çalışma 138 kadın ve 64 erkek hastadan oluşmaktaydı. Hastalar başlıca intraoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılan ve intraoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılmayan olarak 2 gruba ayrılmıştır. Çalışmamızda operasyon süresi ile intraoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. İntraoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılan
116 hastanın ortalama operasyon süresi 339 (SD±98) dakika; intraoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılmayan 86 hastanın ortalama operasyon süresi 193 (SD±106) dakika olup bu iki grup arasında anlamlı farklılık saptanmıştır (p ˂ 0,001). Hastalar füzyon yapılan vertebra seviyelerine göre ≤3, 4-8 arası ve ≥ 9 olarak 3 kategoriye ayrılmıştır. Bu üç grupta füzyon seviyesi ve yatış boyunca eritrosit süspansiyonu transfüzyonu uygulaması arasında ilişki değerlendirilmiş olup anlamlı farklılık saptanmamıştır (p=0,104). İntraoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılan ve yapılmayan hastaların postoperatif taburculuk süresi boyunca eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılma oranlarına bakılmış olup intraoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılan hastaların postoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyon ihtiyacı artmış olarak saptanmıştır (p<0,001). Hiç eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılmamış hastaların gerek postoperatif dönemdeki mekanik ventilatör süreleri gerekse taburculuk süreleri eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılan hastalara göre daha kısa bulunmuştur.
Sonuç olarak çalışmamızda intraoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu yapılmasının skolyoz cerrahisinde erken dönem postoperatif sonuçları olumsuz yönde etkilediği gösterilmiştir. Bizim çalışmamızın sonuçlarına göre skolyoz cerrahisinde, intraoperatif kan kaybı ve allojenik kan transfüzyon miktarını azaltmak için yöntemler geliştirilmesinin hastaların postoperatif sürecine olumlu katkılar sağlayacağı söylenebilir.

Anahtar sözcükler: Skolyoz cerrahisi, allojenik kan transfüzyonu.

Abstract:
Intraoperative blood loss during scoliosis surgery often leads to blood transfusion. Predictors of intraoperative blood loss, risk of transfusion and the postoperative effects of intraoperative blood loss and blood transfusion are extensively being investigated. In our study our primary aim was to investigate our habit and practice of using allogenic blood during scoliosis surgery. Our secondary aim was to investigate the influence of intraoperative blood transfusion on postoperative blood transfusion rate and postoperative outcomes.
In this retrospective study 207 patients who have undergone scoliosis surgery between January 1st of 2009 and December 31th of 2014 were determined. Five of these patients were excluded from the study as we could not reach their records. In our study to investigate the perioperative transfusions and their effect on the patients in the postoperative period we recorded and investigated the following parameters; age, gender, body weight, ASA score, comorbid disease, fusion levels, operative and surgical times, preoperative hemoglobin levels, the hemoglobin levels just before the transfusion, intraoperative blood and blood product transfusion, intraoperative inotrope / vasopressor use, ICU and PACU time, time of mechanical ventilation, postoperative first hemoglobin levels, amount of intra/postoperative blood products transfusion and postoperative hospital stay times were recorded.
Data of 138 women and 64 men were assessed. Patients were grouped according to the intraoperative allogenic blood transfusion usage. The mean operative times in the transfused group (n=116) was 339 (SD±98) minutes; and 193 (SD±106) minutes in the non-transfused group (n=86) (p ˂ 0,001). There were no difference between groups regarding fusion levels of ≤ 3, between 4-8 and ≥ 9 (p=0,104). The hospital discharge times of the intraoperative transfused patients were significantly longer than the non-transfused group (p<0,001). Postoperative blood transfusion rates were also significantly higher in patients in the intraoperative transfused group compared to non-transfused group (p<0,001).
Postoperative mechanical ventilation times were significantly less in the non-transfused patients compared to the intraoperative transfused patients and only postoperative transfused patients (p˂0,001).
In conclusion, our results reveal that intraoperative blood transfusions have a negative affect on early postoperative results. We can say that the perioperative strategies to decrease blood loss and transfusion of allogenic blood products in scoliosis surgery will be beneficial for our patients.

Key words: Scoliosis surgery, allogenic blood transfusion.