Ebeveynlerinde tip 2 diabetes mellitus tanısı olan prediyabeti olmayan kişilerde sarkopeni sıklığının tespiti ve sarkopeni ile trigliserid glukoz indeksi ve nötrofil/lenfosit oranı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Diagnosis of type 2 diabetes mellitus in their parents  without prediabetes people detection of the frequency sarcopenia and evaluation of the relationship between sarcopenia and triglyceride glucose index and neutrophil/lymphocyte ratio
Yazar: MERYEM YILDIZ
Danışman: UZMAN SELMA KARAAHMETOĞLU ; DOÇ. DR. SEVİL UYGUN İLİKHAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Kas gücü, kas kütlesi ve işlevselliğinde azalma ile karakterize olan sarkopeni önemli bir morbidite ve mortalite sebebidir. Progresif seyredebilen bu hastalık sosyal, ekonomik ve sağlık açısından hastalara ve topluma ciddi bir yük oluşturmaktadır. Sarkopeni ile Tip 2 Diyabetin çeşitli ortak mekanizmalarla birbirini tetiklediği belirlenmiştir. Bu iki önemli hastalıkla ilgili erken müdahaleden fayda görebilecek riskli gurubun belirlenmesi ve buna yönelik stratejilerin geliştirilmesi önemlidir. Diyabet aile öyküsü, Tip 2 Diyabet gelişimi için değiştirilemez bir risk 
faktörüdür; fakat bu kişilerde alınacak önlemlerle diyabet ve komplikasyonlarının gelişiminin önlenebileceğine dair ümit verici çalışmalar mevcuttur. Trigliserid 
glukoz indeksi insülin direncinin bir belirteci olarak pratikte yerini almıştır. Nötrofil/lenfosit oranı ise son yıllarda inflamasyonun basit ve pratik bir göstergesi olarak kullanılmaktadır.Sarkopeninin etiyopatogenezinde rol oynadığı düşünülen 
inflamasyon ve insülin direncinin göstergeleri olan bu iki parametrenin son yıllarda çeşitli popülasyonlarda sarkopeni ile ilişkisi saptanmıştır. Çalışmamızda ebeveynlerinde diyabet tanısı olan kişilerde sarkopeni riskinin belirlenmesi ve trigliserid glukoz indeksi ile nötrofil lenfosit oranının bu kişilerde sarkopeni ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ankara Bilkent Şehir Hastanesi İç Hastalıkları 
Polikliniklerine başvuran 18-40 yaş arasındaki bireylerden, ebeveynlerinden bir veya 
her ikisinde Tip 2 diyabet tanısı olan 60 kişi ile diyabet aile öyküsü olmayan 60 kişi 
olmak üzere toplam 120 kişi cinsiyet dağılımı eşit olacak şekilde dahil edilmiştir. 
Prediyabet veya aşikar diyabet, malabsorbsiyon ve herhangi bir kronik hastalık tanısı 
olan; aktif sigara içicisi ve düzenli alkol kullanıcısı olan; düzenli spor ve egzersiz 
yapan; aktif enfeksiyonu olan; immobil ve obez olan kişiler dahil edilmemiştir. 
Katılımcıların yaş, cinsiyet, diyabet aile öyküsü sorgulanarak kaydedilmiştir. Boy, 
kilo, vücut kitle indeksi (BMI), bel, kalça, orta üst kol, baldır çevresi ve biceps deri 
kıvrım kalınlığı ölçülmüştür. Laboratuvar verileri toplanmış ve nötrofil/lenfosit oranı 
ile trigliserid glukoz indeksi ölçülmüştür. Sarkopeni değerlendirilmesi için Yaşlılarda 
Sarkopeni Avrupa Çalışma Grubu 2 (EWGSOP2)'nin 2018 tanımlaması 
kullanılmıştır. Kas gücü el kavrama gücü ölçülerek değerlendirilmiştir. Kas kütlesi ölçümü için biyoelektriksel impedans yöntemi kullanılmıştır. Fiziksel performans 4 metre yürüme testi ile değerlendirilmiştir. 
Bulgular: Çalışmamızda sarkopeni prevalansı genel popülasyonda %17,5, kadınlarda %23,3 ve erkeklerde %11,66 olarak belirlenmiştir. Diyabetik ebeveyne sahip olmak, aşikar sarkopeni varlığında anlamlı artışla ilişkili saptanmamıştır(p:0,233). Annede DM tanısı olması (p:0,309), babada DM tanısı 
olması(p:0,273), her iki ebeveynde DM tanısı olması (p:0,738) ve annenin gebelikte 
antidiyabetik ilaç kullanmasının (p:0,245) sarkopeni ile anlamlı ilişkisi tespit 
edilmemiştir. Kavrama gücü değerleri cinsiyet bağımsız kıyaslandığında diyabet aile 
öyküsü ile ilişkili saptanmamıştır(p:0,108); fakat diyabetik ebeveyne sahip olan 
erkeklerde kontrol grubundaki erkeklere göre kavrama gücü değerleri istatistiksel 
olarak anlamlı şekilde ortalama 4,919 kg daha düşük saptanmıştır(p:0,002). 
Appendiküler kas kütlesi(p:0,370) ve iskelet kası indeksi(p:0,478) iki grup arasında 
anlamlı farklı tespit edilmemiştir. Kas kalitesi diyabetik ebeveyne sahip olan grupta 
kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha düşük 
saptanmıştır(p:0,041). Hem diyabetik ebeveyne sahip olan grupta (p:0,003) hem de 
kontrol grubunda (p<0,001) kadınlarda sarkopeni erkeklere göre anlamlı şekilde 
yüksek saptanmıştır. AST/ALT(p:0,007) ve MPV(p:0,040) ile sarkopeni arasında 
pozitif yönlü; BMI (p:0,003), üst kol çevresi(p:0,020) ve baldır çevresi(p:0,018) ile 
sarkopeni arasında negatif yönlü ilişki saptanmıştır. TyG(p:0,818) ve 
NLR(p:0,753)'nin sarkopeni ile anlamlı ilişkisi tespit edilmemiştir. Diyabetik 
ebeveyne sahip olan grupta kontrol grubuna göre açlık kan glukozu (p:<0,001), 
HbA1c (p:0,033), BMI (p:0,030), bel/kalça oranı (p:0,027), TyG (p:0,005) ve 
MPV(p:0,018) anlamlı şekilde daha yüksek saptanmıştır. Açlık plazma glukozunun 
babasında DM tanısı olanlarda, annesinde DM tanısı olanlara göre istatistiksel 
anlamlı şekilde daha yüksek olduğu görülmüştür(p:0,035). 
Sonuç: Çalışmamızda diyabetik ebeveyne sahip olmak aşikar sarkopeni 
varlığı ile ilişkili saptanmasa da kas kalitesindeki değişimlerin sarkopeniye yatkınlığı 
artırmış olabileceğini ve bu konuda daha fazla hasta ile yapılacak çalışmalarda daha 
farklı sonuçlar elde edilebileceğini düşünmekteyiz. Obezite dışlandığında genç ve 
sağlıklı popülasyonda TyG ve NLR'nin sarkopeni ile ilişkili olmadığı görülmüştür. 
Anahtar Kelimeler: Sarkopeni, Tıbbi Öykü, Tip 2 Diyabetes Mellitus

Abstract:
Aim: Sarcopenia, characterized by a decrease in muscle strength, muscle 
mass, and functionality, is an important cause of morbidity and mortality. This 
disease, which can progress progressively, poses a serious burden to patients and 
society in terms of social, economic, and health aspects. It has been determined that 
sarcopenia and Type 2 Diabetes trigger each other through various common 
mechanisms. It is essential to identify the risk group that may benefit from early 
intervention for these two important diseases and to develop strategies for them. 
Family history of diabetes is a non-modifiable risk factor for the development of 
Type 2 Diabetes; however, there are promising studies showing that the development 
of diabetes and its complications can be prevented by taking precautions in these 
people. The triglyceride glucose index has taken its place in practice as a marker of 
insulin resistance. In recent years, the neutrophil/lymphocyte ratio has been used as a 
simple and practical indicator of inflammation. These two parameters, which are 
indicators of inflammation and insulin resistance, are thought to play a role in the 
etiopathogenesis of sarcopenia and have been associated with sarcopenia in various 
populations in recent years. In our study, we aimed to determine the risk of 
sarcopenia in people whose parents were diagnosed with diabetes and to evaluate the 
relationship between triglyceride glucose index and neutrophil-lymphocyte ratio with 
sarcopenia in these people. 
Materials and Methods: A total of 120 individuals between the ages of 18 
and 40 who applied to Ankara Bilkent City Hospital Internal Medicine Polyclinics 
were included in the study, with an equal gender distribution of 60 people with a 
diagnosis of Type 2 diabetes in one or both of their parents and 60 people without a 
family history of diabetes. The ones who are diagnosed with prediabetes or overt 
diabetes, malabsorption, and any chronic disease; active smokers and regular alcohol 
users; those who do sports and exercise regularly; people with active infection; and 
people who are immobile and obese are not included. Participants' age, gender, and 
family history of diabetes were questioned and recorded. Height, weight, body mass 
index (BMI), waist, hip, mid-upper arm, calf circumference, and biceps skinfold 
thickness 
were measured. Laboratory data were collected, and the neutrophil/lymphocyte ratio and triglyceride glucose index were measured. For the 
evaluation of sarcopenia, the 2018 definition of the European Working Group on 
Sarcopenia in the Elderly 2 (EWGSOP2) was used. Muscle strength was evaluated 
by measuring hand grip strength. The bioelectrical impedance method was used to 
measure muscle mass. Physical performance was evaluated with the 4-meter walk 
test. 
Results: In our study,the prevalence of sarcopenia was determined as 17.5% 
in the general population, 23.3% in women, and 11.66% in men. Having a diabetic 
parent was not found to be associated with a significant increase in the presence of 
overt sarcopenia (p: 0.233). A diagnosis of DM in the mother (p:0.309), a diagnosis 
of DM in the father (p:0.273), a diagnosis of DM in both parents (p:0.738), and the 
mother's use of antidiabetic drugs during pregnancy (p:0.245) were not significantly 
associated with sarcopenia. When grip strength values were compared independently 
of gender, they were not found to be associated with family history of diabetes 
(p:0.108); however, grip strength values in men with diabetic parents were found to 
be statistically significantly lower, on average, by 4.919 kg, compared to men in the 
control group (p:0.002). Appendicular muscle mass (p: 0.370) and skeletal muscle 
index (p: 0.478) were not significantly different between the two groups. Muscle 
quality was statistically significantly lower in the group with diabetic parents than in 
the control group (p:0.041). Sarcopenia was found to be significantly higher in 
women than in men, both in the group with diabetic parents (p:0.003) and in the 
control 
group (p<0.001). There was a positive correlation between 
AST/ALT(p:0.007) and MPV(p:0.040) and sarcopenia; A negative relationship was 
found between BMI (p:0.003), upper arm circumference (p:0.020) and calf 
circumference (p:0.018) and sarcopenia. No significant relationship was found 
between TyG(p:0.818) and NLR(p:0.753) and sarcopenia. Fasting blood glucose (p: 
<0.001), HbA1c (p: 0.033), BMI (p: 0.030), waist/hip ratio (p: 0.027), TyG (p: 
0.005), and MPV(p:0.018) in the group with diabetic parents compared to the control 
group was found to be significantly higher. It was observed that fasting plasma 
glucose was statistically significantly higher in those whose fathers were diagnosed 
with DM than in those whose mothers were diagnosed with DM (p:0.035).Conclusion: Although having a diabetic parent was not found to be associated with the presence of overt sarcopenia in our study, we think that changes in muscle quality may have increased the susceptibility to sarcopenia, and different results may be obtained in studies with more patients on this subject. When obesity 
was excluded, TyG and NLR were not associated with sarcopenia in a young and 
healthy population. 
Key Words: Medical History Taking, Sarcopenia, Type 2 Diabetes Mellitus