Apeksifikasyon tedavisinde farklı tekniklerle yerleştirilen MTA apikal tıkacının dolgu kalitelerinin mikro BT yöntemi ile karşılaştırmalı olarak incelenmesi
Comparative micro-CT evaluation of the sealing quality of MTA apical plug placed with various techniques in apexification therapy
Yazar: SELEN NİHAL SARAÇ
Danışman: PROF. DR. HAKAN ÖZBAŞ
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental materyaller = Dental materials ; Diş kökü = Tooth root ; Dişler = Teeth ; Endodonti = Endodontics ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Kök kanal tedavisi = Root canal therapy ; Tomografi-x ışınlı-bilgisayarlı = Tomography-x ray-computed ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Açık apeksli nekrotik dişlerin endodontik tedavisinde, apikal bariyer oluştururken apeksifikasyon tedavisi gerekmektedir. Apeksifikasyon tedavisinde geleneksel olarak çok seanslı kalsiyum hidroksit uygulamasının şüpheli apikal bariyer kalitesi, uzun seanslar nedeniyle enfeksiyon gelişmesi ve kök kırığı riski gibi dezavantajlarından dolayı son zamanlarda mineral trioksit agregat (MTA) ile tek seanslı apeksifikasyon tedavisi popülerleşmektedir. 
MTA apikal tıkacının kalitesi apeksifikasyon tedavisinin başarısını etkilemektedir. Diverjan duvarlı açık apeksli dişlerin apikaline, karıştırıldığında çamursu kıvamlı olan MTA' nın yerleştirilmesi diğer endodontik uygulamalara kıyasla zor olduğu bilinmektedir.
Dolayısıyla bu doktora çalışmasında, apeksifikasyon tedavisinde farklı tekniklerle yerleştirilen MTA apikal tıkacının dolgu kaliteleri mikro BT yöntemi ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
120 adet diverjan duvarlı açık apeksli diş modeli 8 çalışma grubuna ayrılmıştır. Dişlerin apikal bölgelerine ProRoot ve Angelus MTA' lar; el ile veya mekanik olarak karıştırılıp , el ile kondansasyon veya 10 saniye indirekt-ultrasonik aktivasyon ile apikal tıkaç olarak yerleştirilmiştir. Örneklerin kanal duvarları ile MTA apikal tıkacı arasında kalan boşlukların ve MTA apikal tıkacı içerisindeki poröziter boşlukların hacimsel oranı ayrı ayrı hesaplanmıştır.
İstatistiksel analizler neticesinde ProRoot MTA' nın karıştırma yöntemleri ve yerleştirme tekniklerinden bağımsız olarak dentin duvarlarına adaptasyonu, Angelus MTA' dan daha olumlu sonuçlar göstermiştir (p: 0,018; p<0,05). Kapsülasyon ile daha iyi kıvamlı MTA elde edilmesinin yanı sıra; mekanik karıştırma yöntemiyle hazırlanan MTA grupları, el ile karıştırılarak hazırlanan MTA gruplarına göre daha az porözite göstermiştir (p:0,001; p<0,01). Öte yandan ProRoot MTA; el ile karıştırılıp el ile yerleştirildiğinde Angelus MTA' ya göre daha iyi sonuçlar göstermişken (p:0,044; p<0,05); indirekt ultrasonik aktivasyon tekniğiyle yerleştirildiğinde ise Angelus MTA, ProRoot MTA' ya yakın sonuçlar göstermiştir (p: 0,724; p>0,05).

Abstract:
Endodontic treatment of non-vital teeth with open apices involves induction of apical closure by apexification procedures. The traditional use of calcium hydroxide has been associated with unpredictability of apical closure, reinfection and root fracture risks. Thus, one-visit apexification procedures with mineral trioxide aggregate (MTA) gains popularity. 
The quality of MTA apical plug influences the success rate of treatment. It is also known that, to control the placement of MTA which is a slurry paste when mixed, in blunderbuss apices is more challenging compared to other endodontic applications.
So this study compares the effects of different mixing and placement techniques to the sealing quality of MTA apical plugs by micro-computed tomography (micro-CT).  
120 teeth with standardized artificial divergent open apices were allocated into 8 groups; ProRoot  and Angelus MTA were mixed manually or mechanically, and  introduced to form 5 mm-thick apical plugs by hand condensation or indirect-ultrasonic activation for 10 seconds. Incidence of external voids between dentin walls and MTA apical plugs and porosity inside MTA were determined by volumetric analysis with micro-CT. 
According to the statistical evaluation; irrespective of mixing and placement techniques applied,  canal adaptation of ProRoot MTA was better than those of Angelus MTA (p: 0.018; p<0.05). Mechanically-mixed MTA had greater handling characteristics and also showed significantly lower porosity percentage compared to manuel mixing (p:0.001; p<0.01). On the other hand; ProRoot MTA that were mixed and placed manually had greater adaptation values than Angelus MTA (p:0.044; p<0.05) but when indirect-ultrasonic activation technique was performed, Angelus MTA showed similar properties to ProRoot MTA (p: 0.724; p>0.05).