Patojenik iki farklı acanthamoeba türünün kozmetik kontakt lenslere adezyonun in vitro değerlendirilmesi
İn vitro evoluation of adhesion of  two different acanthamoeba strains to cosmetic contact lenses
Yazar: BERNA BAYSAL BAKAY
Danışman: PROF. DR. ZÜBEYDA AKIN POLAT
Cumhuriyet Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Parazitoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Parazitoloji = Parasitology
Dizin: Acanthamoeba = Acanthamoeba ; Adezyonlar = Adhesions ; Kontak lensler = Contact lenses ; Lensler = Lenses ; Patojenler = Pathogens

Özet:
Çevrede oldukça yaygın bir şekilde bulunan Acanthamoeba türlerinin, göze yerleşmesi sonucu oluşabilen Acanthamoeba keratiti; ağrılı, görme sağlığını tehdit eden, tedavide geç kalınması durumunda korneada ülserasyon, görme kaybı hatta körlük ve enükleasyon ile sonuçlanabilen bir enfeksiyondur. Bu enfeksiyonunun başlangıcında amiplerin oküler yüzeye adezyonu gerekmektedir. Oküler yüzeye adezyonda, korneal travma ve çoğunlukla da kontakt lens kullanımı ve özellikle de yumuşak kontakt lensler sorumlu tutulmaktadır. 1980'li yıllardan itibaren kontakt lens kullanımındaki artışa bağlı olarak, tüm dünyada Acanthamoeba keratiti görülme sıklığında önemli derecede artış olmuştur. Son yıllarda ise kontakt lensler, herhangi bir tedavi amacı olmadan sadece kozmetik sebeplerle göz rengini değiştirmek amacıyla kolay ve ucuz bir şekilde yetkisiz kişilerden elde edilmektedir. Bu şekilde bilinçsizce lens kullanımına bağlı olarak tanısı ve tedavisi zor olan bu enfeksiyonun görülme sıklığı da giderek artmaktadır.
Kozmetik kontakt lensler yüzeyine Acanthamoeba trofozoitlerinin adezyonu üzerine etki eden faktörleri belirlemek amacıyla yaptığımız çalışmada, üretim materyalleri ve su içerikler göz önünde bulundurarak; Hema copolimer (HM) (%38.5 H2O), Phemfilcon A (PF) (%55 H2O), Polymacon (PM) (%38 H2O), Polyhema (PH) (%42 H2O), Hema (HM55) (%55 H2O) üretim materyallerine sahip lensler seçilmiştir. Lensler üzerine Acanthamoeba türünün etkisi olup olmadığını görmek amacıyla A. castellanii (Pat06 suşu) ve A. hatchetti (2HH suşu) türleri kullanılmıştır. Acanthamoeba trofozoitlerinin lens yüzeyine yapışma sayıları zamana bağımlı olarak (15. dakika, 1. ve 24. saat) değerlendirilmiştir. Ayrıca lens yüzey topolojisinin adezyona etkisini değerlendirmek amacıyla lens yüzeyinin scanning elektron mikroskobu (SEM) analizleri yapılmıştır.
Elde ettiğimiz verilere göre, her iki amip türünde de kontakt lens yüzeyine yapışan amip sayısı PF ve PH üretim materyaline sahip lenslerle HM, PM ve HM55 üretim materyaline sahip lenslerle kıyaslandığında düşük bulunmuştur (p˂0.05). Bütün kontakt lens türlerinde yapışan amip türleri açısından anlamlı fark belirlenmemiştir (p˃0.05). Su içeriğinin amip adezyonuna etkisini görmek için Hema üretim materyaline sahip fakat su içerikleri farklı olan (%45 ve %55) kontakt lensler arasında yapışan amip ortalaması açısından anlamlı fark tespit edilmemiştir (p˃0.05). SEM analizleri sonucunda yüzey topolojisinin adezyona etkisi olmadığı görülmüştür.
Elde edilen veriler ışığında; kozmetik kontakt lens yüzeyine Acanthamoeba adezyonunun, lenslerin su içeriğinden ve lensin  yüzey özelliklerinden bağımsız olarak lensin doğal polimer yapısından ve/veya kimyasal çekiciliğinden kaynaklandığı ve buna ek olarak amip adezyonunda Acanthamoeba türlerine bağlı faktörlerin de etkili olabileceği sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
Acanthamoeba keratitis, which can occur as a result of the settlement of Acanthamoeba species, that are very common in the environment, is a painful, vision-health threatening infection that can result in corneal ulceration, vision loss even blindness and enucleation in case of late treatment. At the beginning of this infection, amoeba need to be adhered to the ocular surface. Corneal trauma and the mostly contact lenses use, especially use of soft contact lenses, are responsible for ocular surface adhesions. Due to the increased use of contact lenses since the 1980s, the incidence of Acanthamoeba keratitis has increased significantly all over the world. In recent years, contact lenses are obtained from unauthorized people, easily and inexpensively, simply to change the eye color cosmetically, without any therapeutic aim. With this unconscious usage of contact lenses, the incidence of this infection which is difficult to diagnose and treat is increasing more and more. 
In our study to determine the factors affecting the adhesion of Acanthamoeba trophozoites to the surface of cosmetic contact lenses, considering production materials and water content, Hema copolymer (HM) (38.5% H2O), Phemfilcon (PF) (55% H2O), Polymacon (PM) (38% H2O), Polyhema (PH) (%42 H2O), Hema HM55 Production materials were selected. A. castellanii (Pat06 strains) and A. hatchetti (2HH strains) were used to determine whether the lenses were affected by the Acanthamoeba strains. Adhesion numbers of Acanthamoeba trophozoites to lens surface were assessed as time dependent (15 minutes, 1st and 24 hours). In addition, scanning electron microscopy (SEM) analyzes of the lens surface were performed  in order to evaluate the effect of lens surface topology on adhesion.
According to our results, in both amoebic strains, the number of amoeba adhered to the contact lens surface was found lower with PF and PH production materials, than lenses with HM, PM and HM55 production materials (p˂0.05). No significant difference was detected in terms of amoebic strains adhered in all the contact lenses types (p˃0.05). No significant difference was found on average amoeba adhesion between contact lenses with Hema production material but different water contents (45%, 55%), to see the effect of water content on amoebic adhesion (p˃0.05). As a result of SEM analyzes, surface topology showed no effect on adhesion.

According to the obtained data; it has been reached the results of that, Acanthamoeba adhesion to cosmetic contact lens surface is being orginated by the natural polymer structure and / or chemical attractiveness of the lens, as irrespective of the water content and the surface properties of the lenses, in addition Acanthamoeba species-related factors may be effective in amoebic adhesion.