Distal radius uç kırıklarında brakioradialis kas tenotomisinin el bilek fonksiyonu ve radyolojik parametrelerine etkisi
The effect of brachioradialis tenotomy on wrist function and radiologic parameters in distal radius fractures
Yazar: SAKHAVAT SHAMAYEV
Danışman: PROF. DR. SİNAN ADIYAMAN
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Bilek = Wrist ; Kemik plakları = Bone plates ; Radius = Radius ; Radius kırıkları = Radius fractures ; Tendonlar = Tendons ; Teşhis = Diagnosis

Özet:
Distal radius kırıklarında bir çok tespit yöntemi kullanılsa da en sık tercih edilen yötem volar kilitki plaklar ile tespittir. Bu tespitin gerçekleşmesi için farklı cerrahi yaklaşımlar ile olur. Standart Henry yaklaşımı en çok tercih edilen yaklaşımdır. Bu yaklaşımda brakioradialis kasının tenotomisi tartışma konusudur. Radial sinir tarafından innerve edilen bu kas ön  kola fleksiyon ve pronasyondaki elbileğine supinasyon yaptırır.
Çalışmamız prospektif, tek merkezli, randomize, kontrollü olarak yapıldı. Çalışmaya Ankara Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji anabilim dalına acil servis ve poliklinikten distal Radius kırığı nedeniyle yatırılan 49 hastayı dahil ettik. Hastaları Fernandez sınıflamasına göre gruplara ayırdık. Yaş ortalaması 49.8 idi. 27 kadın 22 erkek hastanın 24'ünde brakioradialis kasını gevşetmedik (Grup 1).  25 hastada ise bu kası subperiostal ayırdık ve fiksasyon sonrası plağı pronator teres ile örterken brakioradialis tendonunu da fikse ettik (Grup 2). Tüm hastalarımızda aynı marka plak ve vida kullandık. Hastaların ameliyat öncesi ve sonrası çekilen arka-ön ve yan grafilerinden preop, postop radial yükseklik, radial eğim, palmar tilt, ulnar varyans ölçülerek değerlendirildi. Ayrıca fonksiyonel değerlendirme için preop ve postop Kol, Omuz ve El Sorunları Anketi (DASH-T) skorlaması ve vizüel analog skala (VAS) skorlaması yapıldı. Eklem hareket açıklığı ölçümleri değerlendirilmesi için ön kol nötralde dirsek fleksiyon açısı, ön kol supinasyonda dirsek fleksiyon açısı, ön kol pronasyonda dirsek fleksiyon açısı ve ön kol supinasyon açısı ölçüldü. Hastalar 2 ayrı senyör cerrah tarafından opere edildi. Hastaların takipleri ve değerlendirilmeleri tek ortopedist tarafından yapıldı.
Gruplar kendi içinde karşılaştırıldığında hastaların preoperatif döneme göre, postoperatif açıları daha normale yakın, fonksiyon skorları daha iyi, eklem hareket açıklıkları  artmış olarak izlendi. Bu farklar istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05).
Gruplar birbiriyle karşılaştırıldığında postoperatif dönemde dönemde grupların radyolojik parametreleri, DASH-T skoru ve eklem hareket açıklıklıları benzerdi. Sadece palmar tilt açısı gruplar arasında istatistiksel olarak farklıydı (p=0.03).     Yine de  her iki gruptada bu değer normal sınırlar içindeydi. Ayrıca VAS skoru gevşetme yapılan hastalarda daha yüksekti ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.02).
Brakioradialis tendonunun gevşetilmesi, distal fragmanı brakioradialis kasından ve önkol fasyasından ayırır, bu da distal radius kırığının açık redüksiyonu sırasında distal radyal fragmanların redüksiyonunu kolaylaştırabilir. Bundan dolayı hastalarda belirgin bir fonksiyon kaybı olmayacaktır. Ancak gevşetme yapılan hastalarda bir süre ağrının devam edeceği unutulamamalıdır.
Anahtar kelimeler: distal radius kırıkları; kırık tespiti;volar kilitki plaklar.

Abstract:
Although many fixation methods are used in distal radius fractures, the most preferred method is fixation with volar locking plates. In order for this determination to occur, it is possible with different urgical approaches. The standard Henry approach is the most preferred approach. In this approach, the tenotomy of the brachioradialis muscle is a matter of debate. Innervated by the radial nerve, this muscle supinates the forearm in flexion and pronation of the wrist.
Our study was conducted as a prospective, single-center, randomized, controlled study. We included 49 patients who were admitted to the emergency department and outpatient clinic of Ankara University orthopedics and traumatology department due to distal radius fracture. We divided the patients into groups according to the Fernandez classification. The mean age was 49.8 years. We did not relax the brachioradialis muscle in 24 of 27 female and 22 male patients (Group 1). In 25 patients, we separated this muscle subperiosteally and fixed the brachioradialis tendon while covering the plate with pronator teres after fixation (Group 2). We used the same brand of plate and screw in all our patients. Preop, postoperative radial height, radial inclination, palmar tilt, ulnar variance were measured from the preoperative and postoperative posterior-anterior and lateral radiographs of the atients. In addition, preoperative and postoperative Arm, Shoulder and Hand Problems Questionnaire (DASH-T) scoring and visual analog scale (VAS) scoring were performed for functional evaluation. In order to evaluate the joint range of motion measurements, the elbow flexion angle in forearm neutral, elbow flexion angle in forearm supination, elbow flexion angle in forearm pronation, and forearm supination angle were operated by 2 different senior surgeons. Follow-up and evaluation of the patients were done by a single orthopedist. When the groups were compared within themselves, it was observed that the postoperative angles of the patients were closer to normal, their function scores were better, and their range of motion increased compared to the preoperative period. These differences were statistically significant (p<0.05).
When the groups were compared with each other, radiological parameters, DASH-T score and range of motion of the groups were similar in the postoperative period. Only palmar tilt angle was statistically different between groups (p=0.03). However, this value was within normal limits in both groups. In addition, the VAS score was higher in patients who underwent relaxation, and this difference was statistically significant (p=0.02). Release of the brachioradialis tendon separates the distal fragment from the brachioradialis muscle and forearm fascia, which may facilitate reduction of the distal radial fragments during open reduction of a distal radius fracture. Therefore, there will be no significant loss of function in patients. However, it should not be forgotten that the pain will continue for a while in patients who are loosened.
Key words: : distal radius fractures; fracture fixation; volar locking plates .