Konvansiyonel döküm, lazer sinterleme ve CAD/CAM ile üretilen metal altyapıların marjinal ve internal uyumlarının bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi
Evaluation of the marginal and internal fit of metal substructures manufactured by conventional casting, laser sintering and CAD/CAM by computerized tomography
Yazar: KÜBRA TOKAY KIZILIRMAK
Danışman: PROF. DR. EVŞEN TAMAM
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: CAD/CAM = CAD/CAM ; Frezeleme = Milling ; Sinterleme = Sintering ; Takma diş tabanları = Denture bases ; Termomekanik işlem = Thermomechanical treatment ; Yapay yaşlandırma = Artificial aging

Özet:
Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı; konvansiyonel döküm, CAD/CAM frezeleme ve lazer sinterleme üretim yöntemlerinin metal altyapıların marjinal ve internal uyumları üzerindeki etkisini ve termomekanik yaşlandırmayı takiben uyumun nasıl etkileneceğini Mikro-BT ile değerlendirmektir. Gereç-Yöntem: Çalışmada, preparasyonu yapılan model dişten dijital ölçü alındı ve ExoCAD yazılımıyla metal altyapılar tasarlandı. Tasarıma ait .stl formatındaki veriden 3 üretim yöntemiyle Co-Cr metal altyapılar üretildi (n=15). Klinik şartları in vitro ortama yansıtabilmek amacıyla metal altyapılara porselen fırınlama simülasyonu yapıldı. Örneklere 1 yıllık kullanıma eşdeğer olacak şekilde termomekanik yaşlandırma uygulandı. Yaşlandırma işlemi öncesinde ve sonrasında metal altyapıların marjinal ve internal uyumu mikrometrik ve volumetrik olarak Mikro-BT ile analiz edildi. Yaşlandırmanın etkisinin karşılaştırılmasında normal dağılım gösteren değerler için Eşleştirilmiş T Testi, normal dağılım göstermeyen değerler için Wilcoxon Testi uygulandı. Üretim yöntemlerinin etkisinin karşılaştırılmalarında ise normal dağılım gösteren değerler için One- Way ANOVA; farkın hangi gruptan kaynaklandığını tespit etmek için varyanslar homojen olduğunda Tukey, varyanslar homojen değilse Tamhane testleri kullanılmıştır. Normal dağılım göstermeyen değerler için Kruskal Wallis testi, farkın hangi gruptan kaynaklandığını tespit etmek için Dunn's Testi kullanıldı (α = 0,05). Sonuç: Konvansiyonel döküm yöntemine kıyasla bilgisayar destekli yöntemler daha iyi uyum göstermiştir. Termomekanik yaşlandırma 3 üretim yönteminde de uyumsuzluğu artırmıştır. Belirlenen tüm noktalarda, yaşlandırma öncesinde ve sonrasında, konvansiyonel döküm yönteminde en yüksek mesafe değerleri ölçülmüştür. Hacimsel değerlendirmelerde, hem yaşlandırma öncesinde hem de sonrasında en yüksek uyumun lazer sinterleme yönteminde, en düşük uyumun ise konvansiyonel döküm yönteminde olduğu görülmüştür.

Abstract:
Purpose: The aim of this in vitro study is to evaluate the effect of conventional casting, CAD/CAM milling, and laser sintering production methods on the marginal and internal fit of metal frameworks and how the fit will be affected following thermomechanical aging using Micro-CT method. Materials-Methods: In the study, digital impressions were taken from the prepared tooth and metal frameworks were designed with ExoCAD software. Co- Cr metal frameworks were manufactured with 3 production methods from the design data in .stl format (n=15). In order to reflect the clinical conditions in the in vitro environment, porcelain firing simulation was performed on metal frameworks. Thermomechanical aging was applied to the specimens, equivalent to 1 year of clinical use. Before and after the aging process, the marginal and internal fit of the metal frameworks were analyzed micrometrically and volumetrically by Micro-CT. In comparison of the effect of aging, Paired T-Test was used for normally distributed values and Wilcoxon Test was used for non- normally distributed values. In comparison of the effects of production methods, One-Way ANOVA for normally distributed values; Tukey tests were used when the variances were homogeneous and Tamhane tests were used if the variances were not homogeneous. Kruskal Wallis test was used for values that did not show normal distribution, and Dunn's test was used to determine which group the difference originated from (α = 0.05). Conclusion: Compared to the conventional casting method, computer aided methods showed a better fit. Thermomechanical aging increased misfit in all 3 production methods. At all determined points, before and after aging, the highest gaps were measured in the conventional casting method. In volumetric evaluations, both before and after aging, it was seen that the highest fit was in the laser sintering method, and the lowest fit was in the conventional casting method.