Dimetakrilat rezin esaslı dental restoratif materyallerden radyoterapi sonrası artık monomer salımı
Residual monomer release from dimethacrylate resin based dental restorative materials after radiotherapy
Yazar: BÜŞRA GÜLEÇ
Danışman: PROF. DR. PINAR GÜL
Atatürk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı dimetakrilat rezin içeren 13 farklı dental restoratif
materyale radyoterapi işlemi uygulandıktan sonra materyallerden salınan monomer tipi
ve miktarını tespit etmektir.
Materyal ve Metot: Bu çalışmada dimetakrilat rezin içeren restoratif materyal
olarak anterior kompozit rezin, posterior kompozit rezin, bulk fill kompozit rezin, akıcı
bulk fill kompozit rezin, poliasit modifiye kompozit rezin, ormoser, rezin modifiye cam
iyonomer, giomer, indirekt kompozit rezin ve hibrit yapıdaki seramikler kullanıldı. Her
bir materyalden üretici firma talimatlarına uygun olarak 20 adet örnek hazırlandı.
Örnekler, deney ve kontrol grubu olmak üzere rastgele iki eşit gruba ayrıldı (n=10).
Deney grubuna toplamda 60 Gy radyasyon uygulandı. Radyoterapi işlemi sonrasında
örnekler %75 lik etanol-su solüsyonunda 6 hafta bekletildi ve elde edilen solüsyonlar
analiz yapılıncaya kadar +4 °C sıcaklıkta saklandı. Materyallerden salınan artık
monomer türünü ve miktarını belirlemek amacı ile toplanan örneklerin analizi Sıvı
Kromatografi Tandem Kütle/Kütle Spektrometre (LC-MS/MS) sistemi kullanılarak
yapıldı. Elde edilen verilerin analizi Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis testleri
kullanılarak yapıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alındı.
Bulgular: Radyoterapi işleminin materyallerden salınan monomer üzerinde
anlamlı etkisinin olduğu bulunmuştur (p<0,05). Salınan monomer miktarlarının
çoğunlukla radyoterapi grubunda kontrol grubuna göre daha az olduğu tespit edilmiştir.
Restoratif materyaller arasında da monomer salımı açısından anlamlı farklılıklar
bulunmuştur (p<0,05). Monomer salım miktarları açısından en fazla salımın kompozit
rezin grubu materyallerden olurken en az salım ise hibrit seramik materyallerde
gerçekleşmiştir.
Sonuç: Bu çalışmanın limitleri içerisinde tüm materyallerden monomer salındığı
ve radyoterapinin monomer salım miktarını etkilediği bulunmuştur. Salınan monomer
miktarları ise genel olarak toksik limitlerin altındadır.
Anahtar Kelimeler: Artık monomer, LC-MS/MS, radyoterapi, rezin esaslı
restoratif materyaller

Abstract:
Aim: The aim of this study is to determine the type and amount of monomer
released from the materials after radiotherapy is applied to 13 different dental
restorative materials containing dimethacrylate resin.
Material and Method: In this study, anterior composite resin, posterior
composite resin, bulk fill composite resin, flowable bulk fill composite resin, polyacid
modified composite resin, ormoser, resin modified glass ionomer, giomer, indirect
composite resin and hybrid structured ceramics were used as restorative materials
containing dimethacrylate resin. 20 specimens were prepared from each material in
accordance with the manufacturer's instructions. The specimens were randomly divided
into two equal groups: experimental and control groups (n=10). A total of 60 Gy of
radiation was applied to the experimental group. After the radiotherapy procedure, the
specimens were kept in 75% ethanol-water solution for 6 weeks and the obtained
solutions were stored at +4 °C until analysis. In order to determine the type and amount
of residual monomer released from the materials, the analysis of the collected
specimens was performed using the Liquid Chromatography Tandem Mass/Mass
Spectrometry (LC-MS/MS) system. The analysis of the data obtained was performed
using Mann-Whitney U and Kruskal Wallis tests. Statistical significance level was
taken as p<0.05.
Results: It was found that radiotherapy had a significant effect on the monomer
released from the materials (p<0.05). It was determined that the amount of monomer
released was mostly less in the radiotherapy group than in the control group. Significant
differences were found among restorative materials in terms of monomer release
(p<0.05). In terms of monomer release amounts, the highest release was from composite
resin group materials, while the least was from hybrid ceramic materials.
Conclusion: Within the limits of this study, it was found that monomer was
released from all materials and radiotherapy affected the amount of monomer release.
The amount of monomer released is generally below toxic limits.
Key Words: Residual monomer, LC-MS/MS, radiotherapy, resin-based
restorative materials