Diyabetik retinopatili olgularda arka hyaloidin durumunun tedavi başarısına etkisi
The effect of pofterior hyaloid status on treatment success in diabetic rethinopathy cases
Yazar: MERYEM DİLARA KILIÇ
Danışman: PROF. DR. ERKAN ÇELİK
Sakarya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ: Diyabetik maküla ödemi (DMÖ) nedeni ile intravitreal
enjeksiyon (İVE) uygulanan olgularda, optik koherens tomografi (OKT) ile
değerlendirilen arka hyaloid (AH) ayrışmasının tedavi yanıtına etkisini
değerlendirmek.
YÖNTEM: Çalışmaya DMÖ tanısı almış, 4-6 hafta arayla 3 doz İVE uygulanmış,
12 ay takipli ve OKT ile AH durumu değerlendirilebilen olgular dahil edildi. Çalışma
başlangıcında AH ayrışmış olan (Grup 1) ve olmayan (Grup 2) gözler; başlangıç, 3.
Ay (yükleme sonrası [YS] 1. Ay), 6. ay ve 1. yılda en iyi düzeltilmiş görme
keskinliği (EİDGK, LogMAR) ve değişimi, merkezi maküla kalınlığı (MMK, µm) ve
değişimi açısından karşılaştırıldı.
BULGULAR: Çalışmaya, Ocak 2012-Ocak 2022 tarihleri arasında 4-6 hafta arayla
3 doz intravitreal bevacizumab (İVB), ranibizumab (İVR) ve aflibercept (İVA)
tedavisi uygulanan 284 DMÖ hastasının 457 gözü dahil edildi. Başlangıçta 133
gözde (%29.1) AH'in ayrıştığı, 269 gözde (%58.8) AH'in intakt olduğu ve 55 gözde
(%12.1) AH durumunun değerlendirilemediği kaydedildi. AH durumunun
değerlendirilemediği olgular çıkarıldığında elimizde kalan örneklemin 132'si kadın
(%53), 117'si erkek (%47) olmak üzere 249 hastanın 399 gözü idi. Ortalama yaş
63.6±9.1 yıl ve ortalama DM süresi 15.4±7.2 yıl idi. Bu iki grup anti-VEGF etkinliği
açısından karşılaştırıldığında, 1. Yılda AH'in ayrıştığı gözler ile ayrışmadığı gözler
arasında başlangıç EİDGK, 1. Yıl EİDGK, başlangıç MMK, İVE sayısı ve vizit
sayısı açısından anlamlı fark olmadığı (sırasıyla başlangıç EİDGK LogMAR
0.62±0.36 ve 0.59±0.39; p: 0.064, 1. Yıl EİDGK LogMAR 0.48±0.44 ve 0.43±0.35;
p: 0.363; başlangıç MMK 498.922±209.221 ve 466.241±105.237; p: 0.205, İVE
sayısı (min-max) 4.34±1.36 (1-9) ve 4.68±1.49 (1-11); p:0.245, vizit sayısı (minmax) 7.36±2.11 (4-13) ve 8.22±2.33 (4-13); p: 0.145) gözlendi.1. Yıl MMK'nın ise
AH'in ayrıştığı olgularda istatistiksel açıdan anlamlı derecede daha az olduğu
görüldü (sırasıyla 294.35±94.456 ve 357.66±139.341; p<0.001)
SONUÇ: DMÖ nedeni ile İVE uygulanan olgularda; başlangıçta AH'in ayrışmış
olmasının, 1.yıl sonunda EİDGK değişimini etkilemediği, enjeksiyon ve vizit
sayısını değiştirmediği; sadece1.yıl sonunda MMK'nı olumlu etkilediği gözlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Anti-VEGF, arka hyaloid, diyabetik maküla ödemi, inrtavitreal
enjeksiyon.

Abstract:
INTRODUCTION AND AIM: The aim of this study was to evaluate the effect of
posterior hyaloid (PH) detachment, assessed by optical coherence tomography
(OCT), on the treatment response in cases receiving intravitreal injections (IVIs) due
to diabetic macular edema (DME).
METHODS: Patients diagnosed with DME, who received 3 doses of IVIs with a 4-6
week interval, and were followed up for 12 months with OCT evaluation of the PH,
were included in the study. Eyes were divided into two groups: those with PH
detachment at baseline (Group 1) and those without detachment (Group 2). Bestcorrected visual acuity (BCVA, LogMAR) and its change, central macular thickness
(CMT, µm) and its change were compared at baseline, 3 months (1 month after
loading dose), 6 months, and 1 year.
RESULTS: A total of 457 eyes of 284 patients with DME, who received 3 doses of
intravitreal bevacizumab (IVB), ranibizumab (IVR), or aflibercept (IVA) between
January 2012 and January 2022, were included in the study. At baseline, PH
detachment was observed in 133 eyes (29.1%), PH was intact in 269 eyes (58.8%),
and the evaluation of PH status was not possible in 55 eyes (12.1%). After excluding
cases with unassessable PH status, the remaining sample included 399 eyes of 249
patients, of which 132 were female (53%) and 117 were male (47%). The mean age
was 63.6±9.1 years, and the mean duration of diabetes was 15.4±7.2 years. When
comparing the two groups in terms of anti-VEGF efficacy, no significant difference
was observed in BCVA at baseline and 1 year, BCVA change at 1 year, baseline
CMT, number of IVIs, and number of visits (p-values provided). However, at 1 year,
CMT was significantly lower in eyes with PH detachment (p<0.001).
CONCLUSION: In cases treated with IVIs due to DME, the presence of PH
detachment at baseline did not significantly affect BCVA change and the number of
injections and visits during the first year. However, it positively influenced CMT at 1
year.
Keywords: Anti-VEGF, diabetic macular edema, intravitreal injection, posterior
hyaloid