Ratlarda over torsiyonunda intraperitoneal ghrelin uygulamasının iskemi/reperfüzyon hasarı üzerine etkisi
The effect of intraperitoneal ghreline on ischemia/reperfusion injury in over torsion in the rats
Yazar: ELÇİN AYDIN ERENER
Danışman: UZMAN YETKİN KARASU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Ghrelin = Ghrelin ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Over = Ovary ; Over hastalıkları = Ovarian diseases ; Reperfüzyon = Reperfusion ; Reperfüzyon lezyonu = Reperfusion injury ; Sıçanlar = Rats ; Torsiyon = Torsion ; İskemi = Ischemia

Özet:
Amaç: Biz bu çalışmamızda ratlarda over torsiyonundaki iskemi/reperfüzyon hasarına ghrelinin etkilerinin değerlendirdik. 
Gereç ve yöntem: Çalışmamızda 30 adet Wistar-albino rat rastgele üç gruba ayrıldı. Gruplar sham, kontrol (torsiyon/detorsiyon) ve çalışma torsiyon/detorsiyon/ghrelin) olarak sınıflandırıldı. Bilateral adneksiyal torsiyon tüm torsiyon gruplarında 2 saat boyunca uygulandı. Ghrelin uygulanmış torsiyon/detorsiyon grubuna ghrelin 0,8 nmol/kg dozunda intraperitoneal olarak verildi. Doku kesitleri histopatolojik ve biyokimsayasal olarak değerlendirildi. Biyokimyasal olarak over dokusu örneklerinde ksantin oksidaz, glutatyon peroksidaz, süperoksid dismutaz, katalaz ve malondialdehit düzeyleri ölçüldü. Histopatolojik olarak iskemi ve reperfüzyon hasar belirteçleri folliküler hasar, ödem, hemoraji ve konjesyon değerlendirldi. Sürekli ve non parametrik değişkenlerin karşılaştırılmasında Kruskal Wallis ve Mann Whitney U; kesikli değişkenlerin karşılaştırılmasında Ki Kare testleri kullanıldı.
Bulgular: Torsiyon ve detorsiyon grupları diğer gruplarla karşılaştırıldığında biyokimyasal olarak süperoksit dismutaz dışında gruplar arasında anlamlı fark izlenmedi. Ksantin oksidaz, glutatyon peroksidaz, katalaz ve malondialdehit düzeyleri benzerdi. Histopatolojik iskemi ve reperfüzyon hasar belirteçleri (foliküler hasar, ödem, hemoraji ve konjesyon) torsiyon grubunda daha yüksek, ghrelin verilen çalışma grubunda daha düşüktü.
Sonuç: Histopatolojik bulgulara göre ghrelin over torsiyonu olgularında iskemi/reperfüzyonun neden olduğu ovaryan hasarı azaltmada etkili iken, biyokimyasal bulgulara göre anlamlı bir etki görülmemiştir.

Abstract:
Objective: In this study, we investigated the effects of ghrelinin on ischemia / reperfusion injury in ovarian torsion in a rat model.
Materials and methods: In the study, 30 Wistar-albino rats were randomly divided into three groups. Groups were classified as sham, control (torsion / detorsion) and study (torsion / detorsion / ghrelin). Bilateral adnexial torsion was performed in all torsion groups for 2 hours. Ghrelin was administered intraperitoneally at a dose of 0.8 nmol / kg ghrelin in the study group. Tissue sections were evaluated histopathologically and biochemically. Xanthine oxidase, glutathione peroxidase, superoxide dismutase, catalase and malondialdehyde levels were measured in ovaries. Statistical package for the Social Sciences (SPSS) software was used for statistical comparisons. Kruskal Wallis and Mann Whitney U in the comparison of continuous and nonparametric variables; Chi square tests were used to compare other variables.
Results: When the torsion and detorsion groups were compared with the other groups, no significant difference was observed between the groups except superoxide dismutase biochemically. Xanthine oxidase, glutathione peroxidase, catalase and malondialdehyde levels were similar. Histopathological ischemia and reperfusion injury markers (follicular damage, edema, hemorrhage and congestion) were higher in the torsion group and lower in the study group given ghrelin.
Conclusion: While ghrelin was effective histologically in reducing ovarian damage caused by ischemia / reperfusion in ovarian torsion cases, no significant effect was observed on biochemical findings.