Vitiligo hastalarının lezyonlu deri bölgelerinde PD1
PDL-1 ekspresyonunun araştırılması / Investigation of PD1 / PDL-1 expression in lesioned skin areas of vitiligo patients
Yazar: ZARİF TUÇE ÖZKARA DUMAN
Danışman: PROF. DR. SELMA EMRE
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Amaç: Vitiligo, deri ve mukozalarda,  fonksiyonel epidermal melanosit kaybı sonucu oluşan, akkiz, kronik bir pigmentasyon bozukluğudur. Vitiligo etyopatogenezini açıklamaya yönelik birçok çalışma yapılmış olmasına rağmen hala tam olarak açıklanamamıştır (1,2)(1,2)(1,2)(1,2)(1,2)(1,2)(1,2). Otoimmün teori, nöral hipotez, self dekstruksiyon hipotezi olmak üzere birkaç hipotez üzerinde durulmaktır. Günümüzde otoimmün teorinin, vitiligo oluşumunda ana mekanizma olduğu düşünülmektedir. PD-1, T lenfositlerde yüksek derecede eksprese edilen, otoimmünite ve self toleransın düzenlenmesinden sorumlu bir inhibitör reseptördür. PD-1 ve onun ligandları olan PDL-1, PDL-2 tarafından sağlanan inhibitör sinyaller, çeşitli mekanizmalarla santral ve periferik toleransı düzenler. Giderek artan kanıtlar, otoimmün hastalıkların patogenezinde PD-1/PDL-1 yolunun rolünü göstermiştir. Otoimmün hastalık olan vitiligo patogenezinde PD-1, PDL-1 ekspresyonunu araştıran çok fazla çalışma yapılmamıştır. Biz bu çalışmamızda vitiligolu hastaların lezyonlu derilerinde PD-1/PDL-1 moleküllerinin ekspresyonunu araştırmayı amaçladık.
Gereç ve yöntem: Çalışmaya yaşları 18 ile 65 arasında değişen, tanıları histopatolojik olarak doğrulanan, 29 vitiligo hastası ve kontrol grubu olarak 15 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Hasta ve kontrol grubundan alınan deri biyopsisi örneklerine, anti PD-1 ve PDL-1 antikoru uygulandı. PD-1 ve PDL-1'in sitoplazmik ve membranöz boyanması pozitif olarak değerlendirildi. Her bir vaka için boyanan immün hücre sayısı değerlendirildi. Boyanan hücreler; <5, 5-10, 11-20, >20, >50 arasında skorlandı.
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 38.79 ± 14.55, kontrol grubunun yaş ortalaması 44.13 ± 12.35 olduğu hesaplanmış olup, hasta ve kontrol grupları arasında anlamlı farklılık yoktu (p=0.233). Hasta grubunda PD-1 boyanan hücre sayısı <5: 11 (%37.9), 5-10: 10 (%34.5), 11-20: 5 (%17.2), >20: 3(%10.3) olarak hesaplandı. Kontrol grubunda ise <5: 4 (%26.7), 5-10: 5 (%33.3), 11-20: 4(%26.7), >20: 2 (%13.3) olarak hesaplandı. PDL-1 ile 27 (%93.5) hastada, 14 (%93.3) kontrolde boyanma olmadı. Hasta grubunda PDL-1 boyanan hücre sayısı  <5 : 2 (%6.5) olarak , kontrol grubunda <5 : 1 (%6.7) olarak hesaplandı. Hasta ve kontrol grupları bazında PD-1 ve PDL-1 ile boyanma oranı istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemektedir (p=0.831, p=0.977) (Tablo 3).
Sonuç: Vitiligo hastalarının lezyonlu deri örneklerinde, immun hücrelerde PD-1 ve PDL-1 ekspresyonu, sağlıklı kontroller ile karşılaştırıldığında anlamlı farklılık göstermemektedir.

Anahtar kelimeler: PD-1, PDL-1, otoimmünite, vitiligo.

Abstract:
Objective: Vitiligo is an acquired chronic pigmentation disorder that occurs as a result of functional epidermal melanocyte loss in the skin and mucous membranes. Although many studies have been done to explain the etiopathogenesis of vitiligo, it is still not fully explained. Several hypotheses are emphasized, including autoimmune theory, neural hypothesis, and self destruction hypothesis. Autoimmune theory is now thought to be the main mechanism in vitiligo. PD-1 is a highly expressed inhibitory receptor in T lymphocytes responsible for the regulation of autoimmunity and self-tolerance. Inhibitory signals provided by PD-1 and its ligands PDL-1, PDL-2 regulate central and peripheral tolerance by various mechanisms. Increasing evidence has demonstrated the role of the PD-1/PDL-1 pathway in the pathogenesis of autoimmune diseases. There have not been many studies investigating the expression of PD-1 and PDL-1 in the pathogenesis of vitiligo. In this study, we aimed to investigate the expression of PD-1/PDL-1 molecules in the lesioned skin of patients with vitiligo.
Materials and Methods: Twenty-nine vitiligo patients and 15 healthy volunteers, whose diagnosis was histopathologically confirmed, aged between 18 and 65 years, were included in the study. Anti PD-1 and PDL-1 antibodies were applied to the skin biopsy samples taken from the patient and control groups. Cytoplasmic and membranous staining of PD-1 and PDL-1 was evaluated as positive. The number of immune cells stained for each case was evaluated. Stained cells were scored between <5, 5-10, 11-20,> 20,> 50.
Results: The mean age of the patients was 38.79 ± 14.55, the mean age of the control group was 44.13 ± 12.35, and there was no significant difference between the patient and control groups (p=0.233). The number of PD-1 stained cells in the patient group was calculated as <5: 11 (37.9%), 5-10: 10 (34.5%), 11-20: 5 (17.2%),> 20: 3 (10.3%). In the control group, it was calculated as <5: 4(26.7%), 5-10: 5(33.3%), 11-20: 4 (26.7%), > 20: 2 (13.3%). There was no staining with PDL-1 in 27 (93.5%) patients and 14 (93.3%) controls. PDL-1 stained cell count was <5: 2 (6.5%) in the patient group and <5: 1 (6.7%) in the control group. The rate of staining with PD-1 and PDL-1 does not show a statistically significant difference between patient and control groups (p=0.831, p=0.977) (Table 3).
Conclusion: PD-1 and PDL-1 expression in immune cells in lesional skin samples of vitiligo patients do not differ significantly when compared with healthy controls.

Key Words: Autoimmunity, PD-1, PDL-1, vitiligo