Fosfatidil kolince zenginleştirilen yüksek yağlı diyet ve streptozotosin ile deneysel diyabet oluşturulan sıçanlarda plazma trimetil amin N-oksit düzeyleri
Plasma trimetylamino N-oxide levels in rats with experimental diabetes induced HİGH fatty diet and streptozotocin enriched by phosphatidyl choline
Yazar: MİRAÇ BAKIR
Danışman: PROF. DR. MEHMET FERİT GÜRSU
Fırat Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Fosfatidilkolinler = Phosphatidylcholines ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Mikrobiyota = Microbiota ; Sitokinler = Cytokines ; Streptozotosin = Streptozotocin ; Sıçanlar = Rats ; Trimetilamin N-oksit = Trimethylamine N-oxide

Özet:
Araştırmada 250±20 gram ağırlığında olan 36 adet sıçan 6 gruba ayrılmıştır. Bazal diyetle beslenen kontrol grubu (Grup 1), yüksek yağlı diyet (Grup 2), fosfatidilkolince zengin yüksek yağlı diyet (Grup 3), fosfatidilkolince zengin yüksek yağlı diyet+spreptozotosin (STZ) (Grup 4), fosfatidilkolince zengin yüksek yağlı diyet+spreptozotosin+SFN (Grup 5) ve fosfatidilkolince zengin yüksek yağlı diyet+spreptozotosin+DMB (Grup 6) olarak oluşturulan sıçanlar, 13 hafta boyunca beslendikten sonra alınan kan örneklerinde TMAO, LPS, CRP, IL-10, IL-6, TNF-alfa, IL 1beta düzeyleri ile diğer biyokimyasal parametreler çalışılmıştır.
 Grup 1 ve Grup 2 arasında TMAO düzeyleri açısından anlamlı bir fark görülmemiştir (p<0,05).Grup 3 ve 4'de TMAO düzeyleri Grup 1 ve Grup 2'ye göre anlamlı derecede arttmıştır (p<0,05).Grup 4 de TMAO düzeyleri ile glukoz düzeylerinin hemen hemen aynı oranda arttığı görülmüştür. Bu grupta CRP, IL-1Beta, IL-6, TNF-alfa ve LPS seviyeleri daha yüksek iken IL-10 değeri ise daha düşük bulunmuştur (p<0,001). SFN ve DMB ile tedavi sonrasında, TMAO, glukoz, LPS, TNF-alfa, IL-6, IL-1Beta düzeylerinin benzer oranlarda azaldığı görülmüştür.
Karaciğer histolojik ve immünohistolojik açıdan incelenmiş Grup 3 ve 4' de karaciğerde steatoz, fibroz, balonlaşma, inflamasyon hücrelerinde artış olduğu görülmüştür. Tedavi gruplarında (Grup5 ve Grup 6) karaciğerde steatoz ve fibroz oluşumunda azalma olduğu tespit edilmiştir.
 Sonuç olarak yüksek yağlı ve fosfatidil kolince zengin diyet ile plazma TMAO düzeylerindeki yükseklikler, plazma LPS, CRP, IL-1Beta, IL-6 ve TNF-alfa düzeylerini artırmaktadır. Ayrıca YYD+PK diyete STZ eklenince plazma TMAO ve glukoz düzeylerinde 3-4 kata varan artış olduğu tespit edilmiştir. Bunun nedeni inflamatuar bir metabolit olan TMAO'nun glukoz uptake'ini engellemesi veya hücreye glukoz girişini önlemesidir. Ayrıca uygulanan SFN ve DMB tedavisi ile TMAO,LPS,CRP,IL-1Beta,IL-6 ve TNF-alfa düzeylerinde azalmalar görülmüştür. YYD ve bağırsak florasında TMAO oluşturan diyet türlerinin hem TMAO hem de inflamatuar sitokinlerin düzeylerini arttırarak diyabet oluşumuna neden olabileceği ve diyabetiklerde TMAO düzeylerini normale getirmenin ileride bir tedavi seçeneği olabileceğini düşünüyoruz.
Anahtar kelimeler: Bağırsak mikrobiyotası, TMAO, İnflamatuar sitokinler.

Abstract:
The aim of this study was to investigate the relationship between TMAO, the level of which is increased in the intestinal flora by high fat and phosphatidylcholine-rich diet, and Type 2 Diabetes.
In the study, 36 rats weighing 250±20 grams were divided into 6 groups. Control group fed with basal diet (Group 1), high fat diet (Group 2), phosphatidylcholine rich high fat diet (Group 3), phosphatidylcholine rich high fat diet+spreptozotocin (STZ) (Group 4), TMAO, LPS, CRP, IL-10, IL-6, TNF-alpha, IL 1beta levels and other biochemical parameters were studied in the blood samples taken after the rats were fed with phosphatidylcholine rich high fat diet+spreptozotocin+SFN (Group 5) and phosphatidylcholine rich high fat diet+spreptozotocin+DMB (Group 6) for 13 weeks.
There was no significant difference between Group 1 and Group 2 in terms of TMAO levels (p<0.05). In Group 3, TMAO levels increased significantly compared to Group 1 and Group 2 (p<0.05).In Group 4, TMAO levels and glucose levels increased almost at the same rate. In this group, CRP, IL-1Beta, IL-6, TNF-alpha and LPS levels were higher while IL-10 levels were lower (p<0.001). After treatment with SFN and DMB, TMAO, glucose, LPS, TNF-alpha, IL-6, IL-1Beta levels decreased.
The liver was examined histologically and immunohistologically and it was observed that steatosis, fibrosis, ballooning and inflammation cells increased in Groups 2 and 3. In the treatment groups (Group 5 and Group 6), there was a decrease in steatosis and fibrosis formation in the liver.
 In conclusion, elevated TMAO levels induced by high-fat and phosphatidyl choline-rich diet and flora increase plasma LPS and CRP, IL-1Beta, IL-6, TNF-alpha levels. This is because TMAO, an inflammatory metabolite, inhibits glucose uptake and prevents glucose entry into the cell. In addition, TMAO and LPS and CRP, IL-1Beta, IL-6, TNF-alpha levels decreased with SFN and DMB treatment. We think that HFD and dietary types that create TMAO in the intestinal flora may cause diabetes by increasing the levels of both TMAO and inflammatory cytokines and normalizing TMAO levels in diabetics may be a treatment option in the future.
 Keywords:  Gut microbiota, TMAO, Inflammatory cytokines.