Biodentin ve cam iyonomer simanın yapay çürük dentin lezyonlarında remineralizasyona etkisi ve mikrosızıntılarının in-vitro karşılaştırılması
An in vitro comparison of remineralization and microleakage of Biodentin and glass ionomer cement on the artificial carious dentin lesions
Yazar: HASİBE ELİF KURU
Danışman: PROF. DR. NESRİN ERONAT
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2020
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Biodentin = Biodentine ; Biyomedikal ve dental materyaller = Biomedical and dental materials ; Cam iyonomer çimentoları = Glass ionomer cements ; Dental sızma = Dental leakage ; Dentin = Dentin ; Diş demineralizasyonu = Tooth demineralization ; Diş çürükleri = Dental caries ; Çocuk diş hekimliği = Pediatric dentistry

Özet:
Çalışmamızda diş sert dokularının remineralizasyonunu sağladıkları ileri sürülen, bu
nedenle biyoaktif materyaller olarak değerlendirilen kalsiyum silikat esaslı Biodentin
materyali ve cam iyonomer simanın, yapay çürük oluşturulmuş dentin lezyonlarında
remineralizasyona etkilerinin ve restorasyon materyali olarak kullanıldıklarında
mikrosızıntılarının in-vitro karşılaştırılması amaçlandı.
Çalışmanın birinci bölümünde remineralizasyonun saptanması için çekilmiş otuz dört
adet üçüncü azı dişlerden elde edilen dentin kesitleri üzerine 1x1x1 mm boyutlarında
dört adet standart kavite açıldı. Bir kavite, aside dayanıklı tırnak cilası ile (Gr 1, pozitif
kontrol) örtüldü. Dentin kesitleri, yapay çürük solüsyonunda 37ºC, 96 saat
demineralize edildi. Kavitelere Biodentin (Gr 2) ve cam iyonomer siman (CİS, Fuji
IX)(Gr 3) uygulandı. Dördüncü kavite ise restore edilmeden bırakıldı (Gr 4, negatif
kontrol). Daha sonra örnekler yirmi bir gün simüle vücut sıvısında (SBF) 37 ºC'da
bekletildi. Kavitelerin ortasından geçecek şekilde vertikal yönde kesitler elde edildi.
Remineralizasyonun saptanması için kesitlerde siman-dentin arayüz görüntüleri
SEM'de incelendi ve SEM-EDX cihazı ile restorasyona komşu dentinde Ca/P oranları
belirlendi. Gruplar arası karşılaştırmalar için veriler istatistiksel olarak Bonferroni testi
ile incelendi.
Çalışmanın ikinci bölümünde mikrosızıntı testi için, otuz dokuz adet çürüksüz üçüncü
azı diş rastgele üç uygulama grubuna ayrıldı(n:13): Gr A: Biodentin, Gr B: CİS, Gr C;
Kompozit (pozitif kontrol). Dişlerin okluzal üçlüsünden horizontal kesit alınarak düz
dentin yüzeyi elde edildi, 4x2x2 mm boyutlarında okluzal dentin kaviteleri hazırlandı
ve materyaller üreticinin önerileri doğrultusunda uygulandı. Tüm örneklere
termosiklus işlemi uygulandı ve daha sonra örnek yüzeyleri restorasyon kenarlarından
1 mm uzakta kalacak şekilde tırnak cilası ile örtülendi. Bazik fuksin solüsyonunda 24
saat bekletilen örneklerden bukkolingual doğrultuda kesitler alındı. Restorasyondentin
arayüzünde boyanma, iki gözlemci tarafından stereomikroskopta değerlendirildi (Kappa değeri: 0.85). Elde edilen veriler Kruskal-Wallis testi ile
istatistiksel olarak değerlendirildi (p<0.05).
Çalışmanın bulgularına göre Ca/P değerlerinin, Biodentin grubunda (Gr 2), cam
iyonomer siman grubuna (Gr 3) kıyasla anlamlı derecede yüksek olduğu bulundu.
Ca/P değerinin Gr 2 ve Gr 3 gruplarında, negatif kontrol grubundan (Gr 4) anlamlı
derecede yüksek olduğu saptandı. Gr 1 (sağlam dentin) ile Gr 2 de Ca/P değerleri
karşılaştırıldığında, bu değerin Biodentin grubunda daha yüksek ve farkın anlamlı
olduğu saptandı. Gr 3 ile Gr 1 gruplarındaki Ca/P değerleri arasında anlamlı bir
farklılık saptanmadı.
Mikrosızıntı çalışmasında elde edilen bulgulara göre; Gr A ve Gr B gruplarının
ortalama mikrosızıntı değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu ve
Biodentin'in sızdırmazlığının cam iyonomer simandan daha yüksek olduğu saptandı
(p>0.1). Biodentin ile kompozit gruplarına ait değerler karşılaştırıldığında, anlamlı bir
farklılık saptanmadı. CİS grubunda mikrosızıntı değerleri, kompozit grubundan
anlamlı derecede daha yüksek bulundu. Ayrıca sıra değeri ortalamasına göre Biodentin
grubunun ortalama mikrosızıntı değerinin, diğer gruplara kıyasla en düşük olduğu
belirlendi.
Sonuç olarak yapılan bu in vitro çalışmanın sınırları dahilinde, yapay çürük
oluşturulmuş dentin lezyonlarında Biodentinin gerek remineralizasyon kabiliyetinin
gerekse sızdırmazlığının cam iyonomer simandan daha yüksek olduğu saptandı.
Biodentinin restoratif amaçla kullanılabileceği, ancak başarısının değerlendirileceği
uzun dönemli klinik çalışmalara gerek olduğu sonucuna varıldı.

Abstract:
This in-vitro study aimed to compare the effects of calcium silicate-based Biodentin
and glass ionomer-cement (Fuji IX) on remineralization in artificial dentin lesions and
comparatively evaluate the microleakage when used as restorative material.
In the first part of the study four standart cavities in each tooth (1x1x1 mm) were
prepared on thirty-four dentin sections obtained from extracted sound human third
molars to detect remineralization. One cavity was covered with acid-resistant nail
polish (Gr 1, positive control). Specimens were soaked in demineralization solution at
37 º C for 96 hours to induce artificial caries lesions. Biodentin (Gr 2) and Glass
ionomer cement (GIC, Gr 3) were applied to the other cavities, fourth cavity was
unrestored (Gr 4, negative control). Then they were immersed in simulated body fluid
(SBF) for twenty-one days. Vertical sections were obtained perpendicular to the
cavities. In order to detect remineralization, SEM images of the cement-dentin
interface were evaluated and Ca/P values in dentin adjacent to the restoration were
determined using SEM-EDX. The data were statistically analyzed using Bonferroni
test.
For microleakage testing, thirty nine non-carious third molars were randomly assigned
to three groups (n:13): Gr A: Biodentin, Gr B: GIC, Gr C; Composite (positive
control). The flat dentin surface was exposed by taking a horizontal section from the
occlusal third of teeth and an occlusal cavity of 4x2x2 mm was prepared on the dentin
surfaces. They were than restored with the materials as manufacturers' instructions.
After thermocycling the samples were covered with nail polish, keeping the surfaces
1 mm away from the restoration edges. They were stained with basic fuchsin solution,
sectioned in buccolingual direction and measured for microleakage. The staining at
the restoration-dentin interface was scored in the stereomicroscope by two examiners.
The data were evaluated statistically using Kruskal-Wallis test (p <0.05).
According to the findings of the remineralization study, Ca/P values were significantly
higher in Gr 2 compared to the Gr 3. It was determined that Ca / P values in Gr 2 and Gr 3 were significantly higher than Gr 4. When Ca / P values in Gr 2 and Gr 1 were
compared, it was significantly higher in the Biodentin group. No significant difference
was found between Ca / P values in Gr 3 and Gr 1.
When analysing the data for microleakage, there was a significant difference between
mean micoleakage scores of Gr A and Gr B (p> 0.1). No statistical difference in
microleakage was found between Gr A and Gr C, while Gr B exhibited higher
microleakage than Gr C. According to the mean rank, it was determined that the
average microleakage values of the Biodentin group were the lowest compared to the
other groups.
Within the limitations of this in-vitro study it is concluded that both the
remineralization ability and the sealing performance of Biodentin were higher than
glass ionomer cement. It was thought that Biodentin can be used for restorative
purposes. However, long-term clinical studies should be conducted to evaluate the
success of the material.