İnfertil hasta grubunda mikrobesin desteğinin fertilite üzerine etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of micronutrient supplementation on fertility in i̇nfertile patients
Yazar: NAFİHA ÖZER BARUT
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÇAĞRI ATEŞ ; PROF. DR. ABDULAZİZ GÜL
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, infertil hasta grubunda mikrobesin desteğinin fertilite üzerine olan etkisinin araştırılmasıdır. Mikrobesinlerin, özellikle antioksidan özellikteki vitamin ve minerallerin üreme sağlığı üzerindeki olası olumlu etkilerini incelemek ve bu desteğin gebe kalma oranlarını nasıl etkilediğini ortaya koymak hedeflenmiştir.

Yöntem: Bu çalışma, 2023-2024 yılları arasında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı İnfertilite Polikliniği'ne başvuran primer ve sekonder infertilite tanısı konmuş 60 hasta üzerinde randomize kontrollü olarak gerçekleştirilmiştir. Hastalar iki gruba ayrılmıştır; birinci grupta mikrobesin desteği uygulanmış, ikinci grupta ise herhangi bir ek tedavi verilmemiştir. Her iki grup 3 ay boyunca takip edilmiştir ve gebe kalma oranları karşılaştırılmıştır. Katılımcıların yaş, beden kütle indeksi (BKİ), FSH, LH, AMH, progesteron ve prolaktin gibi demografik ve laboratuvar parametreleri de değerlendirilmiştir.

Bulgular: Çalışmaya katılan 60 hastanın yaş ortalaması 26.8±4.7 yıl, kilo ortalaması 63.3±7.2 kg, boy ortalaması ise 159.5±14.3 cm olarak bulunmuştur. Vücut kitle indeksi (VKİ) ortalaması 24.4±2.8 olup, infertilite süresi ortalaması 2.5±1.24 yıl olarak hesaplanmıştır. Katılımcıların parite ortalaması 0.21±0.5, abort sayısı ise 0.07±0.25 olarak bulunmuştur. Mikrobesin desteği alan grupta; VKİ ortalaması 25.2±2.2 olarak tespit edilirken, kontrol grubunda bu değer 23.6±3.2 idi. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0.028). Kilo ortalaması mikrobesin grubunda 65.5±6.18 kg, kontrol grubunda ise 61.1±7.5 kg olarak hesaplanmış ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p=0.016). LH seviyeleri mikrobesin alan grupta 5.1±3.64 mIU/ml, kontrol grubunda ise 6.2±2.85 mIU/ml olarak ölçülmüş ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0.034). AMH seviyeleri mikrobesin grubunda 4.15±1.76, kontrol grubunda ise 5.22±3.4 olarak bulunmuş, ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p=0.311).
Sonuç: Bu çalışma, mikrobesin desteğinin infertilite tedavisinde gebe kalma oranları üzerinde doğrudan bir etki yaratmadığını, ancak üreme sağlığını destekleyici bir rol oynayabileceğini göstermiştir. Özellikle LH seviyeleri üzerindeki etkisi, mikrobesinlerin hormonal dengeyi düzenlemede potansiyel bir katkı sağlayabileceğini düşündürmektedir. Daha uzun süreli ve geniş katılımlı çalışmalarla bu bulguların desteklenmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: Antioksidanlar, Fertilite, Gebelik oranı, İnfertilite, Mikrobesin desteği

Abstract:
Objective: The aim of this study is to investigate the effect of micronutrient supplementation on fertility in an infertile patient group. The study aims to explore the possible positive effects of micronutrients, particularly antioxidant vitamins and minerals, on reproductive health and to determine how this supplementation influences pregnancy rates.

Methods: This randomized controlled trial was conducted on 60 patients diagnosed with primary or secondary infertility who presented to the Infertility Clinic of the Department of Obstetrics and Gynecology at Van Yüzüncü Yıl University Faculty of Medicine between 2023 and 2024. The patients were divided into two groups; the first group received micronutrient supplementation, while the second group did not receive any additional treatment. Both groups were followed for 3 months, and pregnancy rates were compared. Demographic and laboratory parameters, including age, body mass index (BMI), FSH, LH, AMH, progesterone, and prolactin levels, were evaluated.

Results: The mean age of the 60 participants was 26.8±4.7 years, with a mean weight of 63.3±7.2 kg, and a mean height of 159.5±14.3 cm. The mean BMI was 24.4±2.8, and the mean duration of infertility was 2.5±1.24 years. The mean parity was 0.21±0.5, and the mean number of abortions was 0.07±0.25. In the micronutrient supplementation group, the mean BMI was 25.2±2.2, whereas the control group had a BMI of 23.6±3.2. This difference was statistically significant (p=0.028). The mean weight in the micronutrient group was 65.5±6.18 kg, compared to 61.1±7.5 kg in the control group, with a statistically significant difference (p=0.016). LH levels were 5.1±3.64 mIU/ml in the micronutrient group and 6.2±2.85 mIU/ml in the control group, also showing a statistically significant difference (p=0.034). AMH levels were 4.15±1.76 in the micronutrient group and 5.22±3.4 in the control group, but this difference was not statistically significant (p=0.311).

Conclusion: This study suggests that micronutrient supplementation does not directly increase pregnancy rates in infertility treatment but may play a supportive role in reproductive health. Specifically, the observed effects on LH levels indicate that micronutrients may contribute to hormonal balance. Further long-term studies with larger sample sizes are needed to confirm these findings.

Keywords: Antioxidants, Fertility, Pregnancy rate, Infertility, Micronutrient supplementation