Ödemli nefrotik sendromlu çocuklarda damar içi sıvı hacmi ve tedavi etkinliğinin değerlendirmesi
Evaluation of intravscular volume and treatment efficiency in children with edemed nefrotic syndrome
Yazar: ÖZLEM SARISOY
Danışman: PROF. DR. ZELAL BİRCAN
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Zootekni Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ:
Ödem, nefrotik sendromun çok önemli bir klinik bulgusu olmasına karşın tedavisi konusunda kanıta dayalı veriler yeterli değildir. Bu çalışma minimal değişiklik gösteren nefrotik sendromda ödem gelişimi ve gerilemesi sırasında etkili olan mekanizmanın belirlenmesi ve çocukluk çağındaki nefrotik ödeme klinik yaklaşımda kullanılacak somut bilgileri belirlemek amacıyla yapıldı.
GEREÇ VE YÖNTEM:
Çalışma Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları servisinde minimal değişiklik gösteren nefrotik sendrom tanısı ile izlenen 18 çocukta yapıldı. Kontrol grubunun ve hastaların ekokardiyografi ile inferior vena kava çapı ölçülerek damar içi sıvı hacimleri değerlendirildi. Hastalar tedavi öncesinde ödem durumlarına göre değerlendirilerek tedavi planı yapıldı. Solunum sıkıntısı veya günlük aktivitesini engelleyecek derecede ödemi olan hastalar albümin-furosemid, daha az ödemli hastalar prednisolon tedavi edildi. Albümin ve furosemid verildikten sonra ödemleri azalan, fakat remisyona girmeyen hastaların tedavisine prednisolon ile devam edildi. Albümin-furosemid tedavisi verilen hastaların tedavi öncesinde, tedavinin 2. ve 24.saatinde ağırlık, kan basıncı ve ödemleri değerlendirildi. Renin, anjiotensin II, aldosteron ve ANP için kan, FENa ve protein/kreatinin hesaplamak için idrar örnekleri alındı ve damar içi hacimleri ölçüldü. Prednisolon tedavisi verilen hastalarda da tedavi öncesi, diürezin başladığı gün ve remisyon gününde aynı işlemler uygulandı. BULGULAR:
Ödemli minimal değişiklik gösteren nefrotik sendromlu hastaların damar içi sıvı hacimleri kontrol grubuna göre artmış olarak bulundu. Albümin-furosemid tedavisinin 2.saatinde damar içi sıvı hacminde artış, renin, anjiotensin II ve aldosteron değerlerinde baskılanma ve ANP' de artış saptandı. Tedavinin 24.saatinde damar içi sıvı hacminin, renin, anjiotensin II ve aldosteron ve ANP' nin tedavi öncesi değerlere geri döndüğü görüldü. Prednisolon tedavisi verilenlerde diürezin başlaması ile damar içi sıvı hacminde azalma görüldü. Remisyonda damar içi sıvı hacmi tedavi öncesine göre azalmış bulundu. RAAS'ta anlamlı değişiklik olmazken, ANP'de artış tespit edildi.
44
SONUÇ:
Çalışmanın bulgularının, minimal değişiklik gösteren nefrotik sendromlu çocuklarda ödem varsayımlarından "overfill"'i desteklemektedir. Albümin-furosemid tedavisinin geçici olarak damar içi sıvı hacmini genişletmekte ve bu etki 24.saatte kaybolmaktadır. Prednisolon, remisyon sağlayarak damar içi sıvı hacminin azalmasına neden olur.

Anahtar kelimeler: Nefrotik sendrom, overfill, damar içi hacim, albümin-furosemid, prednisolon

Abstract:
INTRODUCTION:
Although edema is one of the most important clinical sign of nephrotic syndrome, the evidence based data on the treatment are insufficient yet. This study is designed for determining the influential mechanisms on the developing and regression of edema in patients with minimal change nephrotic syndrome.
MATERIAL AND METHOD:
Eighteen patients with diagnosis of nephrotic syndrome of minimal change followed up by Kocaeli University Faculty of Medicine, Department of Pediatrics were included to the study. The diameter of inferior vena cava of patients and control group were measured with echocardiography for determining their intravascular fluid volume.The patients were classified according to edema status and the plan for therapy was determined. The patients which had dispnea or severe edema that restricting daily activity were treated with albumin- frusemide combination, whereas patients with less edema were treated by prednisolone only. Patients given albumin-frusemide combination were evaluated for weight, blood pressure and edema status before and after 2 and 24 hours of treatment. Venous blood was obtained for determining the renin, angiotensine II, aldosterone and ANP levels. For calculating FENa and Protein/Creatinine ratio urine samples were collected. The same procedures were applied to the patients which had been given prednisone, before treatment, at the day of diuresis had began and at the day of remision.
FINDINGS:
The intravascular volumes of patients with minimal cahange nephrotic syndrome with edema had found to be increased compared to control group. At the 2nd hour of albumin- frusemide therapy, intravascular volume had increased whereas RAAS had supressed and ANP had elevated. At the 24th hours of therapy intravascular volume, RAAS and ANP levels had returned to the pretreatment values. In the prednisolone treatment group intravascular volume had been found to decrease with the beginning of diuresis. In remission intravascular volume had decreased. RAAS showed no significant change and ANP was elevated. RESULT:
This study supports overfill hypothesis in pediatric patients with nephrotic syndrome. With albumin-frusemide combination theraphy intravascular volume had been shown to
46
expanced and that this effect had extinguished at the 24th hour of the theraphy. Prednisolone was shown to decrease the intravascular volume.
Key Words: Nephrotic syndrome, overfill, intravascular volume, albumin-frusemid, prednisolone