Akciğer adenokarsinomlarında PDL-1 ekspresyonu, mikroçevre ve sürücü onkogen varyasyonlarının histopatolojik özellikler ve prognoz ile ilişkisi
Relationship between PDL-1 expression, microenvironment and driver oncogene variations with histopathological features and prognosis in lung adenocarcinoma
Yazar: AYNUR İSAOĞLU
Danışman: PROF. DR. EBRU TAŞTEKİN
Trakya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Akciğer kanseri dünya çapında kanser ölümünün en sık nedenidir. Erkeklerde kadınlardan daha yaygındır. Dünya Sağlık Örgütü hedefe yönelik tedaviler için tanı koymanın yanı sıra moleküler testler için de dokunun korunmasını önermiştir. Son zamanlarda akciğer kanserinin tedavisinde, özellikle Programlanmış ölüm-1/Programlanmış ölüm-ligandı 1'i hedef alan immünoterapiler monoklonal antikorların kullanımında bir çağ açmıştır. Çalışmamızda Programlanmış Ölüm Ligandı-1 yüksek pozitif, düşük pozitif ve negatif gruplar arasında genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım açısından anlamlı fark bulunmadı.
Son yıllarda yapılan bazı çalışmalarda Küçük Hücreli Dışı Akciğer Karsinomu'nda Programlanmış Ölüm Ligandı-1 ekspresyonu ve sürücü onkogen değişiklikleri arasındaki ilişki ortaya konmuş olsa da sonuçlar hala tartışmalıdır. Çalışmamızda Kirsten Rat Sarkom 2 Viral Onkogen Homolog mutasyonu varlığı ile yüksek Programlanmış Ölüm Ligandı-1 ekpresyonu arasında istatistiksel olarak anlamlılık saptanmıştır.
Tümör stromasında tümörü infiltre eden lenfositlerin varlığı, güçlü prognostik belirteçtir. Küçük Hücreli Dışı Akciğer Karsinomu kohortunda yapılan yeni bir çalışmada Tümörü İnfiltere Eden Lenfositlerin yoğunluğunun daha uzun genel sağkalım ve hastalıksız sağkalım ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Son yıllarda tümör stroma oranı, bir prognostik faktör olarak kullanılabilir ve yüksek riskli akciğer kanserinde tanımlayıcı bir parametre olarak kullanılabilir. Tümör stroma oranı yüksek grupta Progresyonsuz sağkalım süresi, tümör stroma oranı düşük gruba göre daha uzun bulundu ve istatistiksel olarak anlamlıydı.
Genel sağkalım süresinin Tümör stroma oranı ve Tümörü infiltre eden lenfositlerin düzeylerine göre dağılımı değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlılık saptanmadı.
Çalışmamız sonuçlarına bakıldığında Programlanmış ölüm ligandı-1 ekspresyonu ile stromal Tümörü infiltre eden lenfosit seyrek ve yoğun gruplar arasında arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Çalışmamız akciğer adenokarsinomlarında Programlanmış ölüm ligandı-1 ile sürücü onkogen değişiklikleri ve tümör mikroçevresi ilişkisine kapsayıcı bir bakış açısı sunmaktadır.

Abstract:
Lung cancer is the most common cause of cancer death worldwide. It is more common in men than in women. In addition to diagnosis, preservation of tissue for molecular testing has been recommended by the WHO for targeted treatment options. Recently, immunotherapies targeting Programmed Death-1/Programmed Death Ligand-1 have opened an era in the use of monoclonal antibodies in the treatment of lung cancer. In our study, no significant difference was found in overall survival and progression-free survival between programmed death-ligand -1 high positive, low positive and negative groups. Although some studies conducted in recent years have revealed the relationship between programmed death-ligand -1 expression and driver oncogene alterations in Non Small Cell Lung Cancer, the results are still controversial. In our study, statistical significance was found between the presence of Kirsten Rat Sarkom 2 Viral Onkogen Homolog mutation and high programmed death-ligand-1 expression. The presence of Tumor-infiltrating lymphocytes in tumor stroma is a strong prognostic indicator. A recent study in a large Non Small Cell Lung Cancer cohort showed that dense Tumor-infiltrating lymphocytes infiltration is associated with longer survival and longer disease-free survival.
In recent years, tumor-stroma ratio can be used as a prognostic predictor factor and can be used as a descriptive parameter for high-risk lung cancer patients. Progression-free survival time in the group with high tumor-stroma ratio was found to be longer than in the group with
low tumor-stroma ratio and was statistically significant. When the distribution of overall survival time according to Tumor Stroma Ratio and Tumor infiltrating lymphocyteslevels was evaluated, no statistically significant relationship was found. When the results of our study were examined, no significant relationship was found between Programmed Death Ligand-1 expression and stromal Tumor infiltrating lymphocytessparse and dense groups.
Our study provides a comprehensive perspective on the relationship between Programmed Cell Death Ligand-1 and driver oncogene changes and tumor microenvironment in lung adenocarcinomas.