İnme hastalarında, inmeli hastalar için postüral değerlendirme ölçeği ve gövde bozukluk ölçeği için en küçük klinik önemli değişimin belirlenmesi
Minimal clinically important difference of the postural assessment scale for stroke and trunk impairment scale in patients with stroke
Yazar: TUĞBA AKA
Danışman: DOÇ. DR. TURHAN KAHRAMAN
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
Amaç: İnmeli Hastalar için Postüral Değerlendirme Ölçeği ve Gövde Bozukluk Ölçeği'nin inme hastalarında en küçük klinik önemli değişim miktarını belirlemektir.
Yöntem: Çalışmaya hastanede fizyoterapi ve rehabilitasyon programına alınan 65 inme hastası dahil edildi. Hastalara tedaviye başlamadan önce birincil sonuç ölçütü olarak İnmeli Hastalar için Postüral Değerlendirme Ölçeği ve Gövde Bozukluk Ölçeği uygulandı. İlk değerlendirmeden sonra hastalar fizyoterapist tarafından 20 seans boyunca tedaviye alındı. Tedavi süresini tamamlayan hastalar, ilk değerlendirmede kullanılan iki ölçek ile tekrar değerlendirildi. Bu iki ölçeğe ek olarak hasta ve fizyoterapist, hastanın gösterdiği değişimi Küresel Değişim Derecelendirmesi ile puanladı. Bu ölçek aynı zamanda çapa olarak kullanıldı. Elde edilen verilerle, birincil sonuç ölçütü olarak kullanılan ölçeklerin en küçük klinik önemli değişim miktarı hesaplandı.
Bulgular: Tedavi öncesi ve sonrası sonuçlar karşılaştırıldığında İnmeli Hastalar için Postüral Değerlendirme Ölçeği ve Gövde Bozukluk Ölçeği puanlarında anlamlı bir iyileşme görülmüştür (p<0,05). Kullanılan ölçekler ve Küresel Değişim Derecelendirmesi arasındaki korelasyon katsayısı yüksektir. Hastanın puanladığı çapa temel alındığında İnmeli Hastalar için Postüral Değerlendirme Ölçeği için en küçük klinik önemli değişim miktarı 3,5 bulunurken, Gövde Bozukluk Ölçeği için en küçük klinik önemli değişim miktarı 8,5 bulunmuştur.
Sonuçlar: İnmeli Hastalar için Postüral Değerlendirme Ölçeği ve Gövde Bozukluk Ölçeği, inmeli hastalara uygulanan fizyoterapi ve rehabilitasyonun etkinliğini saptayabilmektedir. Klinisyenler ve araştırmacılar, bu çalışmada sunulan en küçük klinik önemli değişim değerlerini tedavi sonuçlarını değerlendirmek için kullanabilir.

Abstract:
Aim: To determine the minimal clinically important difference in the Postural Assessment Scale for Stroke and Trunk Impairment Scale among patients with stroke.
Methods: A total of 65 patients with stroke, enrolled in the physiotherapy and rehabilitation program at the hospital, were included in the study. Prior to the initiation of treatment, both the Postural Assessment Scale for Stroke Patients and the Trunk Impairment Scale were administered as primary outcome measures. Following the initial assessment, the patients underwent a 20-session physiotherapy treatment. Upon completion of the treatment period, the patients were re-evaluated using the same two scales employed in the initial assessment. Additionally, both the patient and the physiotherapist assessed the changes observed using the Global Rating of Change scale, which served as an anchor. The data collected allowed for the calculation of the minimal clinically important difference for the primary outcome measures.
Results: Upon comparing the results before and after treatment, a statistically significant improvement was observed in both the Trunk Impairment Scale and Postural Assessment Scale for Stroke Patients scores (p<0.05). The correlation coefficient between the utilized scales and the Global Rating of Change was found to be high. As per the patient-rated anchor, the minimal clinically important difference was determined to be 3.5 for the Postural Assessment Scale for Stroke Patients, while the Trunk Impairment Scale showed a minimal clinically important difference of 8.5.
Conclusion: The Trunk Impairment Scale and the Postural Assessment Scale for Stroke Patients can determine the effectiveness of physiotherapy and rehabilitation applied to stroke patients. Clinicians and researchers can use the minimal clinically important difference values presented in this study to evaluate treatment outcomes.