Dişeti çekilmelerinin tedavisinde ağız içinde deepitelizasyon ve ağız dışında deepitelizasyon yöntemleriyle elde edilen palatal bağ dokusu greftlerinin histolojik olarak incelenmesi ve alıcı bölgedeki etkinliklerinin klinik olarak karşılaştırılması
Histological examination of palatal connective tissue grafts obtained by intraoral deepitelization and extraoral deepitelization methods in the treatment of gingival recessions and clinical comparison of their effectiveness in the recipient area
Yazar: FURKAN DİN
Danışman: PROF. DR. FERİHA ÇAĞLAYAN
Hacettepe Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Ağız = Mouth ; Bağ doku = Connective tissue ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Damak = Palate ; Gingiva = Gingiva ; Gingival hastalıklar = Gingival diseases ; Gingival çekilme = Gingival recession ; Histoloji = Histology ; Periodontal hastalıklar = Periodontal diseases ; Transplantlar = Transplants

Özet:
Dişeti çekilmesi, serbest dişeti kenarının apikale doğru yer değiştirerek kök yüzeyinin klinik olarak açığa çıkması olarak tanımlanmaktadır. Dişeti çekilmeleri saplı flepler, rejeneratif yaklaşımlar ve serbest greftler ile bu yaklaşımların kombinasyonları kullanılarak tedavi edilebilmektedir. Bu yaklaşımlardan bağ dokusu grefti (BDG) ile birlikte koronale kaydırılan flep (KKF) dişeti çekilmesi tedavisinde altın standart olarak kabul edilen bir tedavi yöntemdir. BDG trap-door tekniği, L tekniği, tek insizyon tekniği, çift insizyon tekniği ve deepitelize gingival greft tekniği (DGG) ile elde edilebilmektedir. Literatürde DEG elde etme yöntemlerini kıyaslayan yeterli sayıda araştırma bulunmamaktadır. Mevcut araştırmanın amacı ağız içi deepitelizasyon (aiDE) ve ağız dışı deepitelizasyon (adDE) yöntemlerinin kök kapatma ve verici saha iyileşmesindeki etkinliklerini KKF+BDG yöntemi içerisinde klinik ve histolojik açıdan karşılaştırmalı olarak incelemektir. Çalışmaya dişeti çekilmesine sahip ve dahil etme kriterlerine uyan toplam 35 gönüllü (aiDE-16 hasta, adDE-19 hasta) katıldı. Alıcı bölgeden tedavi öncesi ve sonrasında çekilme derinliği-genişliği, ataçman seviyesi, keratinize dişeti yüksekliği-kalınlığı, vestibül derinliği ile estetik, iyileşme ve hassasiyet değerleri kaydedildi. Bu değerlerin zaman içindeki değişimleri hesaplandı. Verici bölgeden ise kanama, epitelizasyon, renk uyumu, his kaybı rahatsızlık ölçümleri kaydedildi. Ayrıca cerrahi sırasında greftle ilgili sayısal değerlere ek olarak BDG'lerden deepitelizasyon öncesi ve sonrası lam örnekleri alınarak fikse edildi ve cerrahi sonrasında epitel kalıntıları açısından incelendi. adDE ve aiDE yöntemleri alıcı bölgede; kök kapanma, tam kök kapanma, keratinize doku artışı, ataçman kazancı, dişeti kalınlığı, cep derinliği, dentin hassasiyeti, estetik sonuçlar açısından, verici bölgede; kanama komplikasyonu, post-operatif rahatsızlık, analjezik tüketimi, damaktaki erken dönem iyileşme, epitelizasyon hızı ve renk uyumu açısından benzer sonuçlar verdi. aiDE yöntemi ile tedavi edilen bölgelerde adDE yöntemine göre vestibül derinliğinde daha minimal azalma gelişti. adDE yöntemi aiDE yöntemine göre keratin hücreleri bakımından daha iyi oranda deepitelizasyon sağladı. Bu sonuçlar ışığında dişeti çekilmesi tedavisinde KKF+BDG uygulaması planlanan olgularda alıcı ve verici sahadaki başarı açısından her iki deepitelizasyon yönteminin de kullanılması tavsiye edilebilir.

Abstract:
Gingival recession (GR) is defined as the displacement of the free gingival margin towards the apex. GR can be treated using pedicle flaps, regenerative approaches and free grafts, and combinations of these approaches. Among these techniques, connective tissue graft (CTG) and coronally advanced flap (CAF) is as the gold standard in the treatment method. CTG can be obtained with several techniques including deepitelized gingival graft technique (DGG). There are not adequate number of studies in the literature comparing the methods of obtaining DEG. The aim of the current study is to examine the effectiveness of intraoral deepitelization (iDE) and extraoral deepitelization (eDE) methods in root coverage and donor site healing, clinically and histologically. 35 volunteers (aiDE-16 patients, adDE-19 patients) with GR that met the inclusion criteria participated in the study. Recession depth-width, attachment level, keratinized tissue height-thickness, vestibular depth, and aesthetic, healing and sensitivity scores were recorded from the recipient area. The changes in these values over time were calculated. Bleeding, epithelialization, color match, sensation loss and discomfort measurements were recorded from the donor area. In addition to the numerical values related to the graft during the surgery, slide samples were taken from the CTGs before and after deepitelization, fixed and examined for epithelial remnants. Both methods gave similar root coverage, complete root coverage, keratinized tissue increase, attachment gain, gingival thickness, pocket depth, dentin hypersensitivity and aesthetic results whereas the results were also similar in terms of donor site bleeding, discomfort, analgesic consumption, early wound healing, epithelialization rate and color match. Vestibular depth showed less change with the aiDE method and adDE provided better deepitelization in terms of keratin cells. As a conclusion, both techniques can be recommended in CAF+CTG treatment.