Seboreik dermatitli hastalarda IL-1, IL-10 ve kathepsin s  seviyeleri ile hastalık şiddet ilişkisinin incelenmesi
Investigation of the relationship of IL-1, IL-10 and cathepsin s levels and disease severity in patients with seborrhoeic dermatitis
Yazar: NAGİHAN SENİRGET
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZGÜR GÜNDÜZ
Kırıkkale Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Dermatit-seboreik = Dermatitis-seborrheic ; Hastalık şiddeti indeksi = Severity of illness index ; Katepsinler = Cathepsins ; İnterlökin 1 = Interleukin 1 ; İnterlökin 10 = Interleukin 10

Özet:
Amaç: Seboreik dermatit derinin sebum bakımından zengin anatomik bölgelerinde eritem, kepeklenme ve kaşıntı ile karakterize kronik bir deri hastalığıdır. Hastalığın etiyolojisinde en sık suçlanan ajan Malassezia türü lipofilik mayalardır. Etyopatogenezinde ise en sık hipotez bu mayalara karşı oluşan inflamatuvar yanıttır ancak bu konuda yapılan bilimsel çalışmaların çoğu az sayıda in vitro çalışmaya dayanmaktadır ve biyolojik süreç ayrıntılı olarak ortaya koyulamamıştır. SDASI (seboreik dermatit alan şiddet indeksi), seboreik dermatitin klinik skorlamasına yarayan PASİ (psoriasis alan şiddet indeksi)  skorlamasından modifiye edilmiş bir skorlamadır. Bu çalışmada seboreik dermatit hastalarında IL-1, IL-10 ve Katepsin S'nin SDASİ skoru ile olan ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Hasta grubuna Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim Dalı polikliniğine başvurmuş ve seboreik dermatit klinik tanısı konulmuş olan kişiler; kontrol grubuna ise, seboreik dermatitli hastalarla yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş, seboreik dermatit dışı hastalıklar nedeniyle polikliniğe başvuran kişiler dahil edilmiştir. Çalışma grubuna dahil edilen kişilerin sosyodemografik özellikleri, sigara ve alkol kullanım durumları, VKİ'leri, hastalık başlama yaşı ve süreleri, daha önce tedavi alıp almama durumları not edilmiş ve serumda IL-1beta, IL-10 ve Katepsin S seviyeleri ölçülmüştür. Hasta grubunda ise ek olarak SDASİ skorlaması yapılmıştır.
Bulgular: Çalışmamız 18-60 yaş arası, 40 seboreik dermatit ve 40 kontrol hastası ile yürütülmüştür. Hasta ve kontrol grubu arasında sosyodemografik özellikler, alkol ve sigara kullanım durumu, VKİ'ler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Serum IL-1, IL-10 ve Katepsin S ortalama değerleri hasta grupta kontrol grubuna göre yüksek düzeyde ölçülmüştür ancak istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). SDASİ ile IL-10 ilişkisi değerlendirildiğinde SDASİ ile IL-10 değeri arasında pozitif yönlü çok güçlü (r=0,853) ilişki tespit edilmiş olup istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0,001). SDASİ ile katepsin s ilişkisi değerlendirildiğinde SDASİ ile katepsin s değeri arasında pozitif yönlü çok güçlü (r=0,871) ilişki tespit edilmiş olup istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0,001). SDASİ ile IL-1 beta ilişkisi değerlendirildiğinde SDASİ ile IL-1 beta değeri arasında pozitif yönlü çok güçlü (r=0,906) ilişki tespit edilmiş olup istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0,001). Ayrıca tedavi alan ve almayan hasta grubunda SDASİ ve inflamatuvar markerlar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir (p>0,05).

Sonuç: Çalışmamızda seboreik dermatit hastalarında SDASİ skorlaması ile IL-1, IL-10 ve Katepsin S arasında pozitif güçlü, istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır. Bu bulgu seboreik dermatit hastalarında klinik skorlama ile serum inflamatuvar markerların korelasyonu hipotezini desteklemektedir.

Anahtar kelimeler: Seboreik dermatit, SDASİ, IL-1, IL-10, Katepsin S 
Destekleyen Kurumlar: Kırıkkale Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri 
Koordinasyon Birimi

Abstract:
Aim: Seborrheic dermatitis is a chronic skin disease characterized by erythema, dandruff, and pruritus in sebum-rich anatomical regions of the skin. Malassezia type lipophilic yeasts are thought to play the most common role in the etiology of the disease. The most common hypothesis regarding the disease mechanism is the inflammatory response to these yeasts. However, most scientific studies on this subject are based on a small number of in vitro studies, and the biological process has not been fully revealed. SDASI (seborrheic dermatitis area severity index) is a scoring system modified from PASI (psoriasis severity index) for clinical scoring of seborrheic dermatitis. In this study, it was aimed to investigate the relationship between IL-1, IL-10, and Cathepsin S, which are involved in inflammatory response in seborrheic dermatitis patients, with the SDASI score.
Materials and Methods: Patients, who visited Kırıkkale University Faculty of Medicine, Department of Dermatology and Venereal Diseases and were diagnosed with seborrheic dermatitis, were included in the patient group. The control group constituted of page and gender matched outpatient clinic patients, who were not diagnosed with seborrheic dermatitis. Sociodemographic characteristics, smoking and alcohol use, BMI, disease onset age, duration of the disease, whether or not they received treatment before were noted and serum levels of IL-1beta, IL-10 and Cathepsin S were measured. SDASI scores were also calculated in the patient group.
Results: Our study was conducted with 40 seborrheic dermatitis and 40 control patients aged between 18-60 years. No statistically significant difference was found between the patient and control groups regarding demographic characteristics, alcohol and smoking status, and BMIs (p> 0.05). Mean values of serum IL-1, IL-10 and Cathepsin S were measured higher in the patient group, but there was no statistically significant difference (p>0.05). When the relationship between SDASI and IL-10 was evaluated, a very strong positive and statistically significant (r=0.853, p<0,001) correlation was found between SDASI and IL-10 value. Additionally, the correlation between SDASI and Cathepsin S was found to be very strong positive (r=0.871) and statistically significant (p<0.001). Furthermore,  a very strong positive and statistically significant (r=0.906, p<0,001) correlation was found between SDASI and IL-1beta value. In addition, there was no statistically significant difference between SDASI and inflammatory markers in the patient group who received and did not receive treatment (p>0.05).
Conclusion: In our study, a strong positive, statistically significant correlation was found between SDASI score and IL-1, IL-10 and Cathepsin S in seborrheic dermatitis patients. These findings supports the hypothesis of correlation of clinical scoring and serum inflammatory markers in seborrheic dermatitis patients.

Key words: Seborrheic dermatitis, SDASI, IL-1, IL-10, Cathepsin S 
Supported by: Scientific Research Projects Coordination Unit of Kirikkale University.