Ebû Muâviye ed-Darîr ve Kütüb-i Tis'adaki rivâyetlerinin hocaları ve rivâyet lafızları açısından tahlîli
Ebû Muâviye ed-Darîr and the analysis of his narratives in the nine books of hadith in terms of his teachers and his ways of reporting
Yazar: İSMAİL YAŞA
Danışman: PROF. DR. MAHMUT YEŞİL
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Hadis Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Din = Religion
Dizin: Ebu Muaviye = Ebu Muaviye ; Hadis = Hadith ; Kütüb-i Tis`a = Al-Ktub al-Tis`ah ; Rivayetler = Rumours ; İslamiyet = Islam

Özet:
İslam'ın birincil kaynaklarından hadislerin tahrife uğramadan aktarılmasında râvîlerin büyük rolü olmuştur. Muhammed ibn Hâzim de o râvilerden biridir ve Ebû Muâviye künyesiyle meşhurdur. 113/731 yılında doğan ve 195/810 yılında vefat eden Ebû Muâviye, küçük yaşta görme duyusunu kaybetmiştir. Sika, sadûk ve hatta zayıf olduğu söylenmiş, ircâ ve tedlîs ile itham edilmiştir. Bununla birlikte temel hadis kitaplarında nakledilen hadislerin senetlerinde ismine sıkça rastlanmaktadır. A'meş'in yanında uzun süre bulunmuş ve onun en ünlü öğrencisi olmuştur. Onlarca hocası olmasına rağmen A'meş'ten naklettiği rivâyetlere daha çok itibar edilmiştir. Bu çalışmamızın birinci bölümünde Ebû Muâviye ed-Darîr'in biyografisi yer almakta, münekkit âlimlerinin onun hakkındaki görüşleri değerlendirilerek cerh ve ta'dîl açısından mertebesi tespit edilmektedir. İkinci bölümde ise Ebû Muâviye'nin Kütüb-i Tis'a'nın her bir kitabındaki rivâyetleri hocaları ve rivâyet sîgaları açısından ayrı ayrı incelenmektedir. Bu şekilde cerh ve ta'dîl âlimlerinin Ebû Muâviye hakkındaki tenkîtlerinin uygulamaya yansımaları, teori ile pratik arasındaki uyum ve Kütüb-i Tis'a müelliflerinin her birinin Ebû Muâviye'nin rivâyetlerine yaklaşımı tespit edilmektedir. Bu arada konunun daha iyi anlaşılması için Ebû Muâviye'nin rivâyet ettiği hadislerden örnekler verilmektedir.

Abstract:
The narrators had a great role in transmitting the hadiths, one of Islam's primary sources, without being distorted. Muhammad ibn Khâzim was one of those narrators and famous by the epithet Abu Muâwiya. He was born in 113/731 and died in 195/810, and he lost his sense of vision at a young age. He was said to be thiqah, sadûq and even da'îf. He was accused of being murji' and mudallis. Nevertheless, his name is frequently encountered in the chains of narrators of the hadiths reported in the main hadith books. He has been with A'mash for a long time and became his most famous student. Although he had dozens of teachers, the narratives he reported from A'mash were more accredited. The first part of this study includes the biography of Abu Muâwiya and his degree in terms of al-jarh wa al-ta'dîl has been determined through evaluating the opinions of the critic scholars about him. In the second part, the narratives of Abu Muâwiya in each of the Nine Books have been analysed in terms of his teachers and his ways of reporting. In this way, the reflection of the criticisms of the scholars of al-jarh wa al-ta'dîl about Abu Muâwiya on practice, the harmony between theory and practice, and the approach of each of the authors of the Nine Books to the narrations of Abu Muâwiya are determined. In the meantime, some examples of hadiths narrated by Abu Muawiyah are given for a better understanding of the subject.