Rotator manşet yırtıklarında düğümlü ve düğümsüz artroskopik transosseöz eşdeğeri tamir tekniklerinin karşılaştırılması: Randomize prospektif klinik çalışma
Comparison of arthroscopic knot-tying and knotless suture-bridge rotator cuff repair techniques: Randomized prospective clinical trial
Yazar: KORAY ŞAHİN
Danışman: DOÇ. DR. ALİ ERŞEN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Cerrahi = Surgery ; Cerrahi işlemler-operatif = Surgical procedures-operative ; Ortopedi = Orthopedics ; Radyografi = Radiography ; Rotator manşet = Rotator cuff

Özet:
Amaç: Artroskopik rotator manşet tamiri (RMT) rutin pratikte en sık uygulanan girişimlerden biridir. Son yıllarda, daha iyi sonuçlara ulaşmak amacıyla transosseöz eşdeğeri (TOE) RMT gibi yeni teknikler geliştirilmiştir. Bu gelişmelere rağmen RMT sonrası yeniden yırtıklar halen sorun teşkil etmektedir. Yeni yapılan çalışmalarda TOE-RMT'de medial sıra düğümlü ve düğümsüz teknikleri karşılaştırılmıştır; ancak ulaşılan sonuçlar tartışmalıdır. Her iki tekniğin de kendine ait avantajları ve dezavantajları gösterilmiştir. Bununla beraber, bu iki tekniği karşılaştıran klinik çalışma sayısı oldukça azdır. Bu çalışmanın amacı bu iki tekniği klinik ve radyolojik sonuçlar açısından karşılaştırmaktır.
Hastalar ve Yöntem: Bu çalışma randomize kontrollü tek kör prospektif bir klinik çalışma olarak tasarlandı. Mayıs 2017 – Temmuz 2019 tarihleri arasında kliniğimizde tam kat rotator manşet yırtığı tanısıyla artroskopik TOE-RMT uygulanan 75 hasta çalışmaya dahil edildi. Uygulanan işleme göre 37 omuz düğümlü (grup I), 38 omuz ise düğümsüz (grup II) tamir gruplaırnı oluşturdu. Olguların ortalama yaşı grup I'de 53,84±9,89; grup II'de 55,63±7,70 yıl olarak bulundu. Ortalama takip süresi grup I'de 21,54±7,71; grup II'de 19,91±6,26 ay olarak bulundu. Klinik değerlendirme ağrı skoru (VAS), eklem hareket açıklıkları ve Constant skoru ile yapıldı. Postoperatif radyolojik değerlendirme ise ameliyattan ortalama 9,4±2,15 ay sonra çekilen manyetik rezonans (MR) görüntülemeler ile Sugaya sınıflandırmasına göre yapıldı.
Bulgular: İki grup arasında demografik veriler, preoperatif klinik veriler ve preoperatif MR görüntülerindeki yırtık büyüklükleri ve retraksiyon miktarları arasında fark görülmedi. Grup I'de ortalama VAS skoru 7,29±1,85'ten 1,15±2'ye düşerken grup II'de 7,38±1,177'den 0,95±1,78'e düştü (p<0,01). Ortalama Constant skoru grup I'de 52,32±13,25'ten 87,27±10,87'ye yükselirken grup II'de 49,29±19,51'den 87,29±15,47'ye yükseldi (p<0,01). Postoperatif MR görüntülerindeyse yeniden yırtık oranı grup I'de %18,9; grup II'deyse %31,6 olarak bulundu. Grup I'de tespit edilen yeniden yırtıkların %71,4'ünün, grup II'dekilerin ise %25'inin müskülotendinöz bileşkeden olduğu; diğer yeniden yırtıkların ise tendonun lateralinden olduğu gözlendi. Her iki grup arasında klinik sonuçlar, yeniden yırtık oranları ve oluşan yeniden yırtıkların patternleri açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0,05)
Sonuç: Her iki TOE-RMT tekniğinin de oldukça başarılı klinik sonuçları olduğu ve iki teknik arasında anlamlı fark olmadığı gözlendi. Düğümsüz teknikte yeniden yırtık oranı daha yüksek olsa da bu farkın anlamlı olmadığı görüldü.

Abstract:
Objective: Arthroscopic rotator cuff repair (RCR) is one of the most commonly performed procedures in routine practice. Recently, new techniques such as suture-bridge (SB) RCR have been developed in an attempt to improve the results. However, one of the most serious matters after surgery is still the retear rate. In recent studies; knot-tying and knotless SB RCR techniques have been evaluated but the results are controversial; each technique has its own advantages and shortcomings. Besides that, there have been few studies comparing clinical and structural outcomes of these two techniques. The aim of this study is to compare clinical and structural outcomes of two arthroscopic SB RCR techniques which are medial knot-tying and knotless SB RCR
Patients and Methods: This study is a randomized controlled single-blinded prospective clinical trial. We enrolled 75 patients who underwent arthroscopic SB RCR with a diagnosis of full thickness rotator cuff tear. Regarding the repair technique, 37 shoulders were enrolled in a conventional knot-tying SBT group (group A) and 38 shoulders in a knotless SBT group (group b). The mean age at the time of operation was 53.84±9.89 in group A and 55.63±7.70 in group B. The mean follow-up  period was 21.54±7.71 months in group A and 19,91±6,26 months in group B. Clinical outcomes comprised pain scores (visual analogue scale – VAS), range of motion (ROM) values and Constant scores. Structural outcomes were evaluated with postoperative magnetic resonance images (MRI) according to the Sugaya's classification after a mean of 9.4±2.15 months.
Results: There were no differences between two groups regarding age, gender, body mass index, preoperative pain scores, fonctional scores and ROM values as well as anteroposterior extension and retraction size of tear on preoperative MRIs. Mean VAS score decreased from 7.29±1.85 to 1.15±2 in group A and from 7.38±1.77 to 0.95±1.78 in group B (p<0.01). Mean Constant score increased from 52.32±13.25 to 87.27±10.87 in group A and from 49.29±19.51 to 87.29±15.47 in group B (p<0.01). According to the postoperative MRIs, the retear rate was 18.9% (7/37) in group A and  31.6% (12/38) in group B. Medial cuff failure rate in the retorn shoulders was 71.4% (5/7) in group A and 25% (3/12) in group B. No statistical difference was found regarding clinical outcomes, retear rates and retear patterns between two groups (p>0,05).
Conclusion: Both SB RCR techniques achieved succesful clinical outcomes without significant difference between two groups. A higher retear rate was seen in the knotless SB technique, however the difference was not significant.