Lobus insularis anatomisi ve arteriyel beslenmesi
The anatomy and arterial supply of the insular lobe
Yazar: ALİ CAN KORKMAZ
Danışman: PROF. DR. AYSUN UZ
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anatomi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Anatomi = Anatomy ; Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Anatomi = Anatomy ; Arteria cerebri posterior = Arteria cerebri posterior ; Beyin = Brain ; Cerrahi = Surgery ; Mikrocerrahi = Microsurgery ; Nöroanatomi = Neuroanatomy ; Serebral arterler = Cerebral arteries ; Sulcus lateralis = Sulcus lateralis ; İnsular lob = Lobus insularis

Özet:
Amaç
Lobus insularis'in topografik ve nörovasküler ilişkilerini ortaya koyarak buraya yapılan cerrahi girişimlerin daha güvenli olmasını sağlamayı amaçlamaktayız.

Gereç ve Yöntem
Formaldehitle fikse edilmiş kırk adet hemispherium cerebri üzerinde sulcus lateralis diseksiyonu yapılarak lobus insularis'e ulaşıldı. Ardından diseksiyon substantia perforata anterior'a kadar ilerletildi. Diseksiyon sırasında arterler korundu. Lobus insularis'in beynin lateral yüzüne göre derinliği, lobus insularis'in gyri ve sulci yapıları ve bunların hangi arterler tarafından beslendiği, aksesuar ve transvers insular giruslar ile arteria cerebri media bifurkasyonunun insular apekse göre yerleşimi ve arteria cerebri media'nın dallanma paterni incelendi.

Bulgular
Lobus insularis'in en uzun sınırı superior periinsular sulkus (59,58±6,48 mm), en kısa sınırı ise anterior periinsular sulkustur (23,38±4,61 mm). Lobus insularis'e beynin lateral yüzeyindeki en yakın bölge operculum frontale'nin pars opercularis'idir (21,58±3,60 mm). Lobus insularis'in en kısa girusu orta kısa insular girus (17,01±3,89 mm), en uzun girusu ise arka uzun insular girustur (27,72±5,69 mm). İnsular apekse göre aksesuar insular girus en sık saat 9 (sol) ve 3 (sağ) yönündeyken transvers insular girus ve arteria cerebri media bifurkasyonu en sık saat 6 yönünde yer almaktadır. Superior trunk çapı 2,03±0,41 mm, inferior trunk çapı 2,34±0,46 mm, orta trunk çapı 1,94±0,36 mm'dir. Orta trunk 15 hemispherium cerebri'de görülmektedir (11 hemispherium cerebri'de inferior trunk, 4 hemispherium cerebri'de superior trunktan köken alır). Arteria polaris temporalis, arteria cerebri media'dan 32 hemispherium cerebri'de erken dal olarak ayrıldı. Arteria cerebri media bifurkasyonundan sonra çıkan arterler arasında en çok dallananlar arteria sulci precentralis, arteria sulci centralis, arteria parietalis anterior, arteria parietalis posterior ve ramus gyri angularis'tir. Erken dallar arasında en çok dallananlar ise ramus temporalis anterior ve ramus temporalis medius'tur. M2 segmentlerine göre lobus insularis'in beslenmesine en az katkıda bulunlar arteria polaris temporalis, ramus temporalis anterior, ramus temporalis medius ve ramus temporalis posterior'dur. Arteria cerebri media proksimal segment anomalilerinden fenestrasyon 1 hemispherium cerebri'de, aksesuar arteria cerebri media 2 hemispherium cerebri'de (bilateral) gözlenmiştir.

Sonuç
Lobus insularis'in anteroinferiorunda yer alan aksesuar ve transvers insular giruslar diğer girus yapılarına göre daha az belirgindir. Bu nedenle hem cerrahi girişimlerde hem de radyolojik çalışmalarda gözden kaçmaktadır. Çalışmamız bu iki anatomik yapının konumunu insular apekse göre belirleyerek klinik yaklaşımlara kolaylık sağlamaktadır. Çalışmamız arteria cerebri media'nın kortikal arterlerinin insula'nın beslenmesinde baskın olduğunu göstermiştir. Ancak çalışmamızda arteria cerebri media'nın lobus temporalis'i besleyen dalları (kortikal arterler) bifurkasyondan önce ayrıldığı için lobus insularis'e ulaşmadığı görülmüştür. Bu nedenle bifurkasyonda görülen anevrizmalarda lobus temporalis beslenmesinin etkilenmediği unutulmamalıdır. Ayrıca arteria cerebri media anevrizmalarından en çok etkilenen alan olan santral lobu besleyen kortikal arterlerin diğerlerine göre daha çok dallanma gösterdiği görülmüştür. Bizim çalışmamızda elde edilen bulgular kullanılarak lobus insularis'e yapılacak girişimlerin daha güvenli yapılması sağlanabilir.

Abstract:
Aim
The aim was to make the surgical procedures in the insular lobe safer by elaborating on the topography and neurovascular relationships of the insular lobe.

Materials and Methods
The insular lobe was reached by dissecting the lateral sulcus on forty formalin-fixed cerebral hemispheres. Then the dissection was extended over the anterior perforated substance. All arteries were protected during the dissection. The depth of the insular lobe to the lateral surface of the brain, the gyri and sulci structures of the insular lobe and their arterial supply, the location of the accessory insular gyrus, transverse insular gyrus, and the bifurcation of the middle cerebral artery concerning the insular apex and the branching pattern of the middle cerebral artery were examined.

Results
The longest border of the insular lobe was the superior periinsular sulcus (59.58±6.48 mm) and the shortest border was the anterior periinsular sulcus (23.38±4.61 mm). The closest distance from the insular lobe to the lateral surface of the brain was the opercular part of the inferior frontal gyrus (21.58±3.60 mm). The shortest gyrus of the insular lobe was the middle short insular gyrus (17.01±3.89 mm) and the longest gyrus was the posterior long insular gyrus (27.72±5.69 mm). According to the insular apex, the accessory insular gyrus was most frequently at 9 o'clock (left) and 3 o'clock (right), while the transverse insular gyrus and the bifurcation of the middle cerebral artery were most frequently located at 6 o'clock. The average diameter of the superior trunk was 2.03±0.41 mm, the average diameter of the inferior trunk was 2.34±0.46 mm, the average diameter of the middle trunk was 1.94±0.36 mm. The middle trunk was observed in 15 cerebral hemispheres (they originated from the inferior trunk in 11 cerebral hemispheres and the superior trunk in 4 cerebral hemispheres). The polar temporal artery fanned out as the early branch in 32 cerebral hemispheres. The artery of precentral sulcus, the artery of central sulcus, the anterior parietal artery, the posterior parietal artery, and the branch to angular gyrus were the most branching arteries among the arteries that arose after the bifurcation of the middle cerebral artery. The most branching arteries among the early branches were the anterior temporal and middle temporal arteries. The minor contributors to the arterial supply of the insular lobe according to the M2 segments were the polar temporal, anterior temporal, middle temporal, and posterior temporal arteries. We observed the fenestration of the middle cerebral artery in one cerebral hemisphere and the accessory middle cerebral artery in 2 cerebral hemispheres (bilateral).

Conclusions
Accessory and transverse insular gyri located anteroinferior on the insular lobe were less prominent than other gyri structures. For this reason, they were overlooked in both surgical approaches and radiological studies. This study provided convenience to clinical approaches by determining the location of these two anatomical structures according to the insular apex. This study has shown that the cortical arteries of the middle cerebral artery are dominant in supplying the insula. However, in our study, it was observed that the branches of the middle cerebral artery (cortical arteries) that feed the temporal lobe did not reach the insular lobe, as they were branched before the bifurcation. Therefore, it should be kept in mind that the feeding of the temporal lobe is not affected by aneurysms in the bifurcation. In addition, the central lobe was the area most affected by middle cerebral artery aneurysms. It was observed that the cortical arteries feeding this lobe were branched more than the others. It can be ensured that interventions on the insular lobe are made safer using the findings of our study.