Minimal invazif açık kalp cerrahisi uygulanan olgular ile medyan sternotomi uygulanan olguların peroperatif ve postoperatif verilerinin karşılaştırılması
A comparison of the peroperative and postoperative data of the cases performed by minimal invasive open heart surgery and by applicable media sternotomy
Yazar: SEBİL MERVE ŞEN TOPCU
Danışman: PROF. DR. CEVDET UĞUR KOÇOĞULLARI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Aort kapak yetmezliği = Aortic valve insufficiency ; Cerrahi-kardiyovasküler = Surgery-cardiovascular ; Kalp septum defektleri-atrial = Heart septal defects-atrial ; Mitral kapak yetmezliği = Mitral valve insufficiency ; Perioperatif dönem = Perioperative period ; Postoperatif dönem = Postoperative period ; Sternum = Sternum ; Torakotomi = Thoracotomy

Özet:
Amaç: Hastanemizde 2015-2020 yılları arasında yapılan Atriyal septal defekt
onarımı (ASD), Mitral kapak replasmanı (MVR) ve Aort kapak replasmanı (AVR)
operasyonlarında; minimal invazif açık kalp cerrahisi uygulanan olgular ile medyan
sternotomi uygulanan olguları retrospektif olarak inceleyerek; benzer demografik
özellikler ve Euroscore II değerine sahip hastaların preoperatif verileri, peroperatif
verileri ve postoperatif dönem morbidite ve mortalite verileri karşılaştırıldı.
Gereç ve Yöntem: Çalışma retrospektif ve gözlemsel olarak tasarlandı. Dr. Siyami
Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim Araştırma Hastanesi'nde; 01.01.2015 -
31.07.2020 tarihleri arasında yapılan AVR, MVR, ASD hastalarından; 20'si ASD,
11'i MVR, 11'i AVR hastası olmak üzere 42 tane minimal invazif uygulanan hasta
ile demografik özellikleri ve Euroscore II değeri benzer olan 49'u ASD, 38'i MVR,
10'u AVR hastası olmak üzere 97 tane medyan sternotomi uygulanan, toplamda 139
hasta çalışmaya alınmıştır. Hastalar cerrahi ekipler bazında incelenerek 10 ve üzeri
sayıda minimal invaziv girişim tecrübesi olan ekiplerin yaptıkları ameliyatlar
çalışmaya dâhil edilmiştir. Bu hastalar operasyon yöntemine göre iki gruba ayrıldı.
Grup I: Minimal invazif açık kalp cerrahisi uygulanan hastaların tamamında sağ
anterior mini torakotomi yöntemi ile operasyon yapılmıştır. Grup II: Açık kalp
cerrahisi uygulanan hastaların tamamında medyan sternotomi yöntemi ile operasyon
yapılmıştır.
Grup I ve Grup II'de ki benzer demografik özellikler ve Euroscore II değerine sahip
hastaların preoperatif verileri, peroperatif verileri, postoperatif dönem verileri
karşılaştırıldı. İstatistiksel analiz için SPSS (Statistical Package for the Social
Sciences) programı kullanıldı ve istatistiksel anlamlılık p<0,05 olarak kabul edildi.
Bulgular: Grup I'deki olguların yaşları, cinsiyet dağılımları, VKİ ölçümleri,
Euroscore II değerleri, Grup II'deki olgular ile benzerdir. Diabetus mellitus,
ekstrakardiyak arteriopati, kronik akciğer hastalığı, nörolojik disfonksiyon,
geçirilmiş kardiyak operasyon, unstabil angina, miyokard infarktüsü, aktif
endokardit, torasik cerrahi ve kombine cerrahi yapılma oranları arasında istatistiksel
olarak anlamlı farklılık bulunmamaktadır (p>0,05). Hastaların hiçbirinde kritik

ix

preoperatif durum yaşanmamış ve acil cerrahi gerekmemiştir. Hastaların hepsi elektif
vaka olarak opere edilmiştir.
Olguların kardiyopulmoner baypas süreleri, aortik kros klemp süreleri torakotomi
uygulanan hastalarda daha uzun bulunmuştur fakat istatistiksel olarak anlamlı
farklılık göstermemektedir. Grup I'de baypas süresi ortalama 115,3±59,78 dakika,
kros klemp süresi ortalama 79,07±46,04 dakikadır. Grup II'de ise baypas süresi
ortalama 93,75±34,63 dakika, kros klemp süresi 62,87±26,34 dakika olarak
saptanmıştır.
Grup I'deki hastaların hastanede yatış süreleri ortalama 8,28±3,49 gün olup, Grup
II'deki hastaların ortalama 8,8±3,32 gündür. Grup I'de hastanede yatış süresi,
istatistiksel olarak Grup II'dekilerden anlamlı olarak düşük saptanmıştır (p=0,037).
Yoğun bakım ünitesinde yatış süreleri ve entübasyon süreleri ise istatistiksel olarak
anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0,05).
Komplikasyon görülme ve revizyon yapılma, drenaj miktarları, kan
transfüzyonu ihtiyacı, inotropik ilaç ihtiyaçları, atriyal fibrilasyon (AF) görülme ve
yara yeri enfeksiyonu görülme oranlarında iki grup arasında istatistiksel olarak
anlamlı düzeyde farklılık saptanmamıştır. ASD yapılan 1 hasta, düzelmeyen hipoksi
nedeniyle ilk 12 saat içinde revizyona alınmış ve sternotomiye geçilerek tekrar ASD
onarımı yapılmıştır.
Grup I'deki olguların preop kreatinin, hesaplanan kreatin klirensi ve postop kreatinin
değerleri ile Grup II'deki olgular arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık
saptanmamıştır (p>0,05). Postoperatif dönemde her iki grupta da akut böbrek
yetmezliği (ABY) gelişmemiştir ve diyaliz ihtiyacı olmamıştır. Olguların
ekokardiyografi sonuçlarında; preoperatif ve postoperatif ejeksiyon fraksiyonu (EF)
ve pulmoner hipertansiyon (PHT) değerleri istatistiksel olarak anlamlı farklılık
göstermemektedir. EF değerleri korunmuş ve PHT değerleri azalarak normal
değerlere geldiği görülmüştür.
ASD, MVR, AVR ameliyatı yapılan hastalar kendi içlerinde her iki grup açısından
karşılaştırıldığında benzer sonuçlara ulaşılmıştır.
Sonuç: Giderek artan tıbbi teknolojik gelişmelere bağlı olarak, hem hasta hem de
cerrahın tercihi minimal invazif yöntem lehine giderek artmaktadır. Teknolojik
yeniliklerin cerrahiye adaptasyonu ile daha iyi stabilizasyon ve eksposure

x

imkanlarının sağlanması ameliyat süresi, baypas ve kros klemp süresinin
kısaltılmasını sağlayacaktır. Bu sürelerin uzun olması, minimal invazif yöntemin
kozmetik açıdan değerli olduğu kadar postoperatif oluşabilecek komplikasyonların
az olması, mekanik ventilatör desteği süresini azaltması, hastane ve yoğun bakım
ünitesinde yatış süresini kısaltması, kan transfüzyon ihtiyacının az olması, yara yeri
enfeksiyonlarının daha az görülmesi ve hastanın daha rahat postoperatif dönem
geçirmesi gibi olumlu sonuçları göz önüne alındığında, sternotomiye göre belirgin
üstünlüğünü korumaktadır. Hasta sayısı arttıkça, hem ekip hem de cerrahi
merkezlerin tecrübeleri gelişerek daha az komplikasyon ve revizyon görülmesi
beklenir. Literatürdeki benzer çalışmalarla uyumlu gelen sonuçlarımız minimal
invazif girişimlerin gelecekte daha da önem kazanıp yaygınlaşacağını
düşündürmektedir. Çalışmamızda incelediğimiz ASD, MVR, AVR yapılan hastalara
ek olarak koroner arter ve aort cerrahisi gibi daha geniş alanlarda minimal invazif
yöntem kullanımının artacağı düşünmekteyiz.

Abstract:
Objective: Between 2015-2020 atrial septal defect (ASD), mitral valve replacement
(MVR) and aortic valve replacement (AVR) operations were performed in our
hospital; Preoperative data, peroperative data, and postoperative morbidity and
mortality data of minimally invasive open heart surgery cases and the cases who
underwent median sternotomy with similar demographic characteristics and
European System for Cardiac Operative Risk Evaluation (Euroscore) scores are
examined.
Methods: The study was designed as retrospective and observational. Dr. Siyami
Ersek Thoracic and Cardiovascular Surgery Hospital; among AVR, MVR and ASD
repair patients who were operated between 01.01.2015-31.07.2020; 42 minimally
invasive patients were included, 20 of them with ASD, 11 with MVR, and 11 with
AVR. 97 patients with similar demographic characteristics and Euroscore II were
operated via median sternotomy, 49 of them with ASD, 38 with MVR, and 10 with
AVR. A total of 139 patients were included in the study. The patients were examined
on the basis of surgical teams and the surgeries performed by teams with 10 or more
minimally invasive procedures were included in the study. These patients were
divided into two groups according to the operation method:
Group I: Patients who underwent minimally invasive open heart surgery,
operated with the right anterior mini-thoracotomy method. Group II: Patients who
underwent open heart surgery, operated with the median sternotomy method.
Patients with similar demographic characteristics and Euroscore II score in
Group I and Group II were compared. Their preoperative data, perioperative data and
postoperative data were compared. Statistical Package for the Social Sciences (SPSS)
program was used for statistical analysis and p<0.05 was accepted as statistically
significant.
Results: Age, gender distribution, body mass measurements, Euroscore II
scores of Group I patients were similar with Group II. The incidences of diabetes
mellitus (DM) , extracardiac arteriopathy, chronic pulmonary disease, neurological
dysfunction, past cardiac surgery, active endocarditis, unstable angina pectoris
(USAP), miyocardial infarction (MI), combined or thoracic surgical procedure rates

xii

were not significantly different (p>0.05). None of the patients were critically
unstable and needed emergent surgery, all of the operations were scheduled.
Cardiopulmonary bypass (CPB) durations and aortic cross clamp times were
longer in Group I patients but the difference was not statistically significant. The
mean CPB time was 115,3±59,78 minutes and the mean cross clamp time was
79,07±46,04 minutes in Group I. These values were 93,75±34,63 and 62,87±26,34
minutes respectively in Group II.
Mean hospitalisation time were 8,28±3,49 days for Group I patients and
8,8±3,32 days for Group II patients. Hospitalisation times of the Group I patients
were significantly shorter than Group II. (p=0.037). The duration of intensive care
unit (ICU) stay and intubation time of the two groups were not statistically different
(p>0.05)
There was no statistically significant difference between the two groups in the
incidence of complications and revisions, amount of drainage, need for blood
transfusion, need for inotropic drugs, incidence of atrial fibrillation (AF) and wound
infection. One patient who underwent ASD underwent revision within the first 12
hours due to unresolved hypoxia, and ASD repair was performed again by
sternotomy.
There was no statistically significant difference between the preoperative
creatinine, calculated creatinine clearance and postoperative creatinine values of the
cases in Group I and Group II (p>0.05). None of the patients developed acute renal
failure in the postoperative period and required dialysis. In the echocardiography
results of the cases; preoperative and postoperative ejection fraction (EF) and
pulmonary artery pressure (PAP) measurements do not show any statistically
significant difference. EF values were preserved and PAP values decreased to normal
values postoperatively.
When the patients who underwent ASD, MVR, AVR surgery were compared
in terms of their own, similar results were obtained.
Conclusion: Depending on the increasing medical developments, the
preference of both the patient and the surgeon is increasing in favor of the minimally
invasive method. Adaptation of technological innovations to surgery will provide
better stabilization and exposure opportunities and shorten the operation time, CBP

xiii

and cross-clamp time. Although these periods are long, the minimally invasive
method is cosmetically valuable, as well as having fewer postoperative
complications, reducing the duration of mechanical ventilator support, shortening the
length of stay in the hospital and intensive care unit, less need for blood transfusion,
less incidence of wound infections, and most comfortable postoperative period.
Considering its positive results such as these, minimal invasive cardiac surgery does
not lose its superiority compared to sternotomy. As the number of patients increases,
the experience of both the team and surgical centers will improve, fewer
complications and revisions are expected. Our results, which are compatible with
similar studies in the literature, suggest that minimally invasive interventions will
gain more importance and become widespread in the future. It is predicted that the
use of minimally invasive methods will increase in larger areas such as coronary
artery bypass surgery and aortic surgery, in addition to the patients who underwent
ASD, MVR, AVR, which we examined in our study.