Diyabetik retinopatisi olmayan pediyatrik tip 1 diabetes mellitus olgularında spektral domain optik koherens tomografisi bulgularının incelenmesi
Evaluation of spectral domain optical coherence tomography findings in pediatric type 1 diabetes mellitus patients without diabetic retinopathy
Yazar: BAŞAK CAN ERMERAK
Danışman: PROF. DR. AHMET ALİ YÜCEL
Uludağ Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Diabetik retinopati = Diabetic retinopathy ; Koroid = Choroid ; Retina = Retina ; Retina hastalıkları = Retinal diseases ; Sinir lifleri = Nerve fibers ; Tomografi-optik koherens = Tomography-optical coherence

Özet:
Tip 1 diabet mellitus (DM), çocukluk çağında daha sık görülen kronik metabolik bir hastalıktır. Retinal nörodejenerasyon, koroidal vasküler değişiklikler ve sonuç olarak gelişen diyabetik retinopati (DR) bu hastalığın önemli komplikasyonlarındandır. Biz çalışmamızda; optik koherens tomografisi (OKT) yardımı ile pediyatrik Tip 1 DM hastalarında DR'nin göz ile görülebilen bulguları oluşmadan önce meydana geldiği varsayılan santral maküler kalınlık (SMK), peripapiller retinal sinir lifi tabakası (pRSLT), maküler ve peripapiller koroidal kalınlık değişikliklerini saptamayı; böylelikle hastalığın erken retinal tutulumunu ortaya çıkarmayı amaçladık.
Ocak 2015–Nisan 2016 tarihleri arasında Uludağ Üniversitesi Göz Hastalıkları Pediatrik Oftalmoloji polikliniğine başvuran Tip 1 DM'lu 103 çocuğun 206 gözü (yaş aralığı; 7-18 yıl) ile benzer yaş grubundaki sağlıklı 41 çocuğun 82 gözü; OKT ile ölçülen pRSLT kalınlığı, SMK, makular ve peripapiller koroidal kalınlıkları açısından karşılaştırıldı.
Ortalama ve sekiz kadran (superior, superonazal, nazal, inferonazal, inferior, inferotemporal, temporal, superotemporal) pRSLT kalınlıkları Tip 1 DM grubunda kontrol grubuna göre daha ince saptanmakla birlikte sadece temporal kadranda istatistiksel olarak anlamlı incelme bulundu (p=0.032). Ortalama SMK açısından gruplar arasında istatistiksel olarak fark saptanmadı (p=0.742). Subfoveal, nazal ve temporal kadran makular koroid kalınlıkları çalışma grubunda kontrol grubuna göre daha ince saptandı ancak istatistiksel olarak fark izlenmedi (p=0.835, p=0.305, p=0.054). Aynı sekiz kadran peripapiller koroid kalınlık ölçümleri çalışma grubunda kontrol grubuna göre her kadran için daha ince bulundu; superonazal, nazal, inferonazal, ve inferior kadranlarda istatistiksel olarak fark saptandı (p=0.010, p=0.020, p=0.019, p=0.018).
Tip 1 DM hastaları için OKT'nin; tanıdan itibaren retinal nörodejenerasyon ve koroidal kalınlık değişikliklerinin erken saptanmasında yardımcı bir metod olabiliceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Type 1 Diabetes Mellitus  (DM) is a  chronic metabolic disease which is more common in pediatric population. Retinal neurodegeneration and choroidal vascular changes leading to diabetic retinopathy (DR) are the major complications of this disease. We designed our study in pediatric Type 1 DM patients without visible signs of DR, for evaluating central macular thickness (CMT), peripapillary retinal nerve fiber layer (pRNFL) thickness, macular and peripapillary choroidal thickness by optical coherence tomography (OCT), therefore defining the early stage retinal findings.
Twohundredandsix eyes of 103 children with Type 1 DM (range:7-18 years of age)  and 82 eyes of 41 healthy children who admitted to Uludag University Pediatric Ophthalmolgy Department between January 2015- April 2016 were included in this study. pRNFL, CMT, macular and peripapillary choroidal thickness measurements were compared between two groups.
Eventhough average and eight sector (superior, superonasal, nasal, inferonasal, inferior, inferotemporal, temporal, superotemporal) pRNFL thickness measurements were thinner in the study group; only temporal sector value was statistically significant (p=0.032). We didnot detect any statistical significance between groups in terms of average CMT (p=0.742). Choroidal thickess values of  subfoveal, nasal and temporal macula were thinner in the study group but no statistical significance was found (p=0.835, p=0.305, p=0.054). Peripapillary choroidal thickness measurements of eight sectors were also thinner in the study group; superonasal, nasal, inferonasal and inferior sector values were significantly different (p=0.010, p=0.020, p=0.019, p=0.018).
We believe, OCT can be a useful modality  for early  stage  retinal neurodegeneration and choroidal thickness changes of DM Type 1 patients.