Yenidoğanlarda videolaringoskop ve direkt laringoskopun, hemodinami ve entübasyon koşulları yönünden karşılaştırılması
Comparison of hemodynamic changes and intubation conditions of videolaryngoscope and direct laryngoscope use in newborns.
Yazar: HATİCE SELÇUK KUŞDERCİ
Danışman: DOÇ. DR. SİBEL BARIŞ
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Entübasyon = Intubation ; Entübasyon-intratrakeal = Intubation-intratracheal ; Hemodinamikler = Hemodynamics ; Laringoskopi = Laryngoscopy

Özet:
Anestezistler, pediyatristler, pediyatrik yoğun bakımcılar ve acil hekimleri bebek ve çocuk havayolu yönetiminde çeşitli güçlük ile karşılaşmaktadırlar. Başarısız trakeal entübasyon anestezi esnasındaki morbidite ve mortalitenin önemli bir sebebidir. Havayolu yönetimindeki yeni araç ve tekniklere rağmen endotrakeal entübasyon havayolunu güvence altına almada altın standart olma özelliğini korumaktadır1. Videolaringoskop, video teknolojisiyle larinkoskopinin harmanlanması ile üretilen yeni bir ekipmandır3. Çocuk havayolu entübasyonunda yapılan çalışmalarda, direkt laringoskopiye alternatif olarak videolaringoskopi çeşitleri birkaç çalışmada kullanılmıştır5,6,7. Biz bu çalışmamızda, yenidoğanlarda videolaringoskopi ve direk laringoskopinin hemodinamik yanıt, entübasyon koşulları üzerine etkilerini karşılaştırmayı amaçladık.Bu çalışma Ondokuz Mayıs Üniversitesi Etik Kurul izni ve hasta yakınının yazılı onayı alındıktan sonra 2009-2011 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya genel anestezi altında entübe olarak operasyon geçirecek ASA I-II-III, yaşları 0-28 gün arasında olan toplam 100 hasta dahil edildi. Prematür doğan, düşük doğum ağırlıklı, güç havayolu beklenen ve oda havasında periferik oksijen saturasyonu (SpO2) < % 94 olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Entübasyon işlemi yapılırken baş nötral pozisyonda tutuldu, 3 denemeden sonra entübasyon gerçekleştirilemeyen girişimler başarısız kabul edildi. SpO2 % 94'ün altına düşünce % 100 O2 ile maske ventilasyonu uygulandı ve alternatif yöntemlere geçildi. Tüm entübasyon girişimleri tez asistanı tarafından gerçekleştirildi. Olguların hiçbirine premedikasyon uygulanmadı. Hastaların preoperatif muayenesinde yaş, cinsiyet, kilo, ASA, tiromental mesafe değerleri kaydedildi. Grup DL'de; entübasyon Miller düz bleyd laringoskop ile tez asistanı tarafından uygulandı. Grup VL'de; entübasyon 25 defa pediyatrik ve erişkin, 20 defa yenidoğan hastada Truview EVO2 infant laringoskopu kullanmış olan tez asistanı tarafından uygulandı.Hastaların hemodinamik ve solunumsal parametrelerinin 1, 3, 5 ve 10. dakika ölçümleri kaydedildi. Entübasyonun kaçıncı denemede başarılı olduğu, entübasyon durum skoru (maske ventilasyonu, çene gevşemesi, vokal kord pozisyonu, laringoskopi, ıkınma refleksi, extremite hareketi), entübasyon esnasında oluşan komplikasyonlar (kanama, laserasyon, diş hasarı vs), entübasyon güçlük nedenleri (tüpü yerleştirmede), maske ventilasyonunda airway kullanıp kullanılmadığı, entübasyon işlemi sırasında krikoid bası uygulanıp uygulanmadığı ve ekstübasyon sonrası komplikasyonlar (ses kısıklığı, laringeal ödem, stridor, öksürük, laringospazm) kaydedildi.Grupların demografik özellikleri, Cormack-Lehane sınıflaması, kalp hızı, sistolik kan basıncı, diastolik kan basıncı, ortalama kan basıncı ve periferik oksijen saturasyonları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05). Videolaringoskopi grubunda entübasyon süresi direkt laringoskopi grubuna göre daha uzundu (p<0.0001). End-tidal karbondioksit (ETCO2) değerleri videolaringoskopi grubunda direkt laringoskopi grubuna göre yüksekti (p<0.05). ETCO2 değerleri 35'in üzerine çıkmadığından, istatistiksel olarak fark olsa da, bu fark klinik olarak anlamlı değildi. Çalışmamızda VL grubunda 1(% 2) hastada entübasyon başarısız kabul edildi. Direkt laringoskopi grubunda 1 hastada ekstübasyon sonrası ses kısıklığı gelişti.Sonuç olarak; yaptığımız çalışmada, videolaringoskopi, direkt laringoskopi ile karşılaştırıldığında, entübasyon süresini uzatması nedeniyle yenidoğanlarda rutin uygulamada avantajlı görünmemektedir. Zor entübasyonda, ağız içi patolojilerde, anatomiyi değerlendirmede, entübasyonu öğretmede ve öğrenmede erişkinlerde olduğu gibi yenidoğan olgularda da faydası konusunda ileri ve geniş serileri içeren çalışmalara gerek vardır.

Abstract:
Anaesthetists, pediatrists, pediatricians intensive care doctors and emergency doctors, sometimes experience difficulty on airway management of infants and children. Failed tracheal intubation is one of the major causes of morbidity and mortality of anesthesia. In contrast to recent tools and techniques, endotracheal intubation is the gold standart for securing the airway1. Videolaryngoscope is a new equipment which incorporates video technology and laryngoscopy3. There are a few studies which compares videolaryngoscopy and direct laryngoscopy on management of child airway5,6,7. In this study, our goal is to compare the efficacies of videolaryngoscopy and direct laryngcoscopy on hemodynamic responce and intubation parameters.This study was performed In Ondokuz Mayis University between 2009-2011. Ethic committee approval of the institution and informed consent of all patients has taken. Total 100 patients who were ASA I-II-III status, 0-28 days old and will undergo general anesthesia which requires endotracheal intubation has included to the study. Prematures, smalls for gestational age, difficult airway predictors positive patients, and patients whom oxygen saturations were lower 94% excluded from the study.In the time of intubation, head stabilized at neutral position. After 3 attemps, if intubation was not succesfully performed, it was called `?failed intubation??. If saturation falled down <94%, mask ventilation with 100% oxygen has performed. All the intubation attemps were done by the thesis resident. No premedications administered to any of the patients. Age, sex, weight, ASA status, Thyro-mental distance of the patients has recorded. For Grup DL; intubations were performed with Miller straight blade. For Grup VL; intubations were performed with Truview EVO2 infant laryngoscope. The thesis resident had experienced Truview EVO2 infant laryngoscope 25 times on pediatrics and adults, and 20 times on infants.In 1, 3, 5 and 10 th minutes, hemodynamic and respiratuary parameters were recorded. In which attempt that succesfull intubation performed, intubation state score (mask ventilation, jaw relaxation, vocal cord position, limb movement, coughing), complications (bleeding, laseration, dental trauma), causes for difficult intubation, use of airway, external larygeal pressure requirements were recorded.There were no statistically difference for demographic charesteristics, Cormack-Lehane grade, heart rate, arterial blood pressures and peripheral oxygen saturations (p?0.005). Intubation times were longer in Videolaryngoscopy Group than Direct laryngoscopy Group (p<0.0001). End-tidal CO2 (ETCO2) values were higher in VL group (p<0.005). But this hasn?t got any clinical importance because no patient has ETCO2 value higher 35 mmHg. There was one failed intubation in VL Group (2 %). In DL Group one patient had post-extubation roup.In Conclusion; we couldn?t find significiant advantage of videolaryngoscopy over direct laryngoscopy because of prolonged intubation time in newborns. More detailed and more comprehensive studies are required for newborns, as difficult intubation in adults, oral cavity pathologies, evaluating the anatomy, learning and teaching endotracheal intubation.