Acil serviste çalışan hemşirelerin çocuk istismarı ve adli olgulara yaklaşımlarının incelenmesi
Investigation of the approaches of nurse working in emergency department to child abuse and forensic facts
Yazar: BURCU ALTIN
Danışman: DOÇ. DR. NURŞAH BAŞOL
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine ; Hemşirelik = Nursing
Dizin: Acil hemşirelik = Emergency nursing ; Acil servis = Emergency service ; Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Adli vakalar = Forensic case ; Hemşireler = Nurses ; Hemşirelik araştırmaları = Nursing research ; Çocuk acil servisi = Pediatric emergency medicine ; Çocuk ihmali = Child negligence ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı = Child abuse

Özet:
Giriş ve Amaç: Acil servis; hem adli olguların hem de çocuk istismar ve ihmali olmuş olguların sıkça görüldüğü bir birimdir. Bu olguların tanınması, bildirimi ve genel yaklaşımı çok önemlidir. Acil servis hemşirelerinin bu konuda yeterliliklerini, tutumlarını incelemek olası sorunların tespiti ve çözüme yönelik adımlar atılması için önemli olacaktır. Bu çalışmada; Acil serviste çalışan hemşirelerin, çocuk istismarı ve ihmali vakaları ile karşılaştıklarında belirti ve riskleri tanılama düzeylerini, şüphelendikleri veya bildikleri vakaları raporlayabilme yeterliliklerini ve adli olgulara karşı bilgi düzeyi ve yaklaşımlarını belirlemek amaçlanmıştır.
Materyal ve Metot: Kesitsel ve tanımlayıcı tipte olan bu çalışmanın örneklemini Tokat Kamu Hastaneleri Başkanlığına bağlı ikinci basamak sağlık tesislerinde ve Tokat Gaziosmanpaşa Üniversite Hastanesi Acil Servislerinde görev yapan 150 acil servis hemşiresi oluşturdu. Veriler, acil servis hemşirelerinin sosyo-demografik özelliklerini ve adli olgulara yaklaşımlarını içeren Adli Olgulara Yaklaşım Tanılama Formu, Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanmasına Yönelik Ölçek ve Hemşirelerin Çocuk İstismarı ve İhmalini Raporlama Öz-yeterlilik Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde ortalama ± standart sapma, yüzdelik dağılımlar, t-testi ve Anova testi kullanıldı. Normal dağılım göstermeyen iki kategorili değişkenlerin puan hesaplamaları için Mann-Whitney U testi, ikiden fazla kategorili değişkenlerin puan hesaplamaları için Kruskal Wallis H testi kullanıldı. p<0,05 anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 29,87±7,95 olan 150 acil servis hemşiresi katıldı. Katılımcıların büyük çoğunluğunun adli hemşirelik eğitimi ve adli hemşireliğe yönelik hizmet içi eğitim almadıkları belirlendi. Acil servis hemşirelerinin adli olgu ile karşılaştığında en çok zorlandıkları aşamalar öykü alma (%39,53), prosedür hakkında bilgi eksikliği (%27,13), yasal süreç (%13,95), ilgili kurumlara bildirim yapma (%6,98), fiziksel muayene (%6,98) ve kayıt (%4,65) olduğu saptandı. Hemşirelerin çocuk ihmal ve istismarının belirti ve risklerini tanılama düzeylerinin orta seviyelerde olduğu ve alt boyutlarından en yüksek çocuk üzerindeki fiziksel belirtileri tanılama (41,84±8,47) , en düşük puanı ihmale yatkın çocuk özellikleri alt boyutundan (14,13±2,92) elde ettikleri bulundu. Hemşirelerin Çocuk İstismarı ve İhmalini Raporlama Öz Yeterlilik Ölçeğinin şüpheli (130,74±27,77) ve bilinen (132,27±28,95) vakalar için etkinlik beklentileri ile sonuç beklentilerini (94,75±22,42) belirleme düzeylerinin yeterli olduğu saptandı. 
Sonuç: Hemşirelere mezuniyet öncesinde çocuk istismarı ve ihmali ile adli olgulara yaklaşım konusunda müfredat programları oluşturulmalıdır. Çalıştıkları kurumda belirli aralıklar ile hizmet içi eğitim programları planlanarak bilgiler güncel tutulmalıdır.

Abstract:
Introduction: Emergency service is a unit where both forensic cases and cases of child abuse and neglect are frequently seen. Recognition, reporting and general approach of these cases are very important. It will be important to examine the competencies and attitudes of the emergency service nurses in this regard, to identify possible problems and to take steps towards solution. The present study aimed to determine the level of diagnosis of symptoms and risks of nurses working in the emergency department when faced with cases of child abuse and neglect, their ability to report cases they suspect or know, and their knowledge level and approach to forensic cases.
Material and Method: The sample of this cross-sectional and descriptive study consisted of 150 emergency nurses working in the secondary health facilities of the Tokat Public Hospitals Presidency and the Emergency Services of Tokat Gaziosmanpaşa University Hospital. Data were collected using the Forensic Approach Diagnostic Form, which includes the socio-demographic characteristics of emergency room nurses and their approach to forensic cases, the Scale for Diagnosing the Symptoms and Risks of Child Abuse and Neglect, and the Nurses' Self-Efficacy Scale for Reporting Child Abuse and Neglect. Mean ± standard deviation, percentile distributions, t-test and Anova test were used to evaluate the data. The Mann-Whitney U test was used for score calculations for variables with two categories that did not show normal distribution, and the Kruskal Wallis H test for score calculations for variables with more than two categories. p<0.05 was considered significant.
Results: 150 emergency nurses with a mean age of 29.87±7.95 participated in the study. It was determined that the majority of the participants did not receive forensic nursing education and in-service training on forensic nursing. The stages that emergency nurses have the most difficulty when faced with forensic cases are taking a history (39.53%), lack of knowledge about the procedure (27.13%), legal process (13.95%), reporting to relevant institutions (6.98%). , physical examination (6.98%) and registration (4.65%). The nurses' levels of diagnosing the symptoms and risks of child neglect and abuse were at moderate levels, the highest score was the diagnosis of physical symptoms of abuse on the child (41.84±8.47), the lowest score was the characteristics of the child prone to neglect (14.13±2, 92) were found. Nurses' Reporting Child Abuse and Neglect Self-Efficacy Scale is sufficient to determine effectiveness expectations and outcome expectations (94.75 ± 22.42) for suspected (130.74 ± 27.77) and known (132.27 ± 28.95) cases is seen.
Conclusion: Before graduation, curriculum programs should be established for nurses on child abuse and neglect and approach to forensic cases. The information should be kept up to date by planning in-service training programs at regular intervals in the institution they work for.