Total diz artroplastisinde tibial komponentin sagital konumunun patellofemoral eklem üzerine etkisinin klinik ve radyolojik olarak incelenmesi
Clinical and radiological investigation of the effect of the sagital location of the tibial component on the patellofemoral joint in total knee artroplasty
Yazar: SAMET BAYRAM
Danışman: PROF. DR. HASAN BOMBACI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroplasti = Arthroplasty ; Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Eğim = Slope ; Patella = Patella ; Tibia = Tibia

Özet:
ÖZET
Amaç: Total diz artroplastisi yapılan hastalarda tibial komponentin posterior
eğimi hakkında hâlâ kesin bir görüş birliği yoktur. Bu çalışmanın amacı TDA
vakalarımızda tibial komponentin sagittal konumunun patellofemoral eklem üzerine
etkisinin incelenmesidir.
Gereç ve Yöntemler: Ocak 2007 ile Aralık 2015 tarihleri arasında
kliniğimizde yapılmış olan TDA'lar incelendi. Çalışmamıza toplam 129 hastanın 169
dizi dahil edildi. Hastalarımızın 112 tanesi kadın, 17 tanesi erkekti. 40 hastanın
bilateral dizleri incelendi. Hastaların en genci 52, en yaşlısı 94 yaşındaydı. Olguların
yaş ortalaması 73.04±7.03'dür. En kısa takip süresi 24.8 ay, en uzun takip süresi 144
aydı. Ortalama takip süresi 56±27.78 ay. Hastalarımızın hepsinde sabit insert
kullandık. Hiçbir hastamıza revizyon cerrahisi ve patella replasmanı yapılmamıştır. 9
farklı cerrah tarafından protezler uygulanmıştır. Hastalara son kontrollerinde
radyolojik olarak diz ön-arka grafi, diz yan grafi, ortoröntgenografi tetkikleri yapıldı.
Hastaların grafilerinde posterior tibial eğim ölçüldü; 3° altında, 3° ve 7° arasında, 7°
üzerinde olacak şekilde gruplandılar. Klinik sonuçlar SF36, VAS, ROM değerleri,
memnuniyet durumu (memnuniyet, ağrı azalması, aktivitlere tekrar dönüş) ve diz
skorları (KOOS, Kujala formu, OXFORD) ile değerlendirildi.
Bulgular: Artroplasti yapılan hastalarımızdan kadınların VKİ(Vücut Kitle
İndeksi) erkeklerden anlamlı olarak yüksek bulundu. Tibial komponentlerimizin
eğimi ortalama 4,65±2,32 bulundu. Artroplasti öncesi diz çevresi cerrahi müdahele
geçiren hastaların KOOS Pain, KOOS ADL, KOOS Sport değerleri yüksek idi, fakat
anlamlı değildi(p>0,05). KOOS QOL anlamlı olarak yüksekti(p<0,05). Postop
KUJALA ve postop OXFORD skorları düşüktü fakat anlamlı değildi(p>0,05). Tibial
komponent posterior eğimi 7° ve üzeri olanlarda KOOS Symptoms anlamlı olarak
yüksek idi(p<0,05). KOOS Pain, KOOS QOL yüksek fakat anlamlı değildi(p>0,05).
Postop KUJALA skoru düşük fakat anlamlı değildi(p>0,05). Caton-Deschamps
indeksi tibial komponent eğimi 7° ve üzeri olanlarda diğer gruplara göre anlamlı
derecede yüksekti(p<0,05). Caton-Deschamps indeksleri ile postop KUJALA
skorları arasında anlamlı bir ilişki görülmedi. Tibial komponent posterior eğimi 3°
altı ve 3°-7° arasında olanların postop ağrılarının azalması, postop aktivitelere dönüş,
postop cerrahi memnuniyetleri anlamlı olarak tibial eğim 7° üzerinde olan gruptan
yüksek idi(p<0,05).
Sonuçlar: Son yıllarda yapılan ''finile element'' çalışmalarında yüksek
posterior tibial eğim derecelerinin olumlu sonuçları görülse bile; klinik olarak
instabilite riski, periprostetik stres kalkanı etkisinin artması ve düşük hasta
memnuniyeti sebebiyle 7° altı posterior tibial eğimin hasta memnuniyeti ve klinik
sonuçlar açısından daha olumlu olduğu görülmüştür.
Anahtar Sözcükler: TDA, slope, posterior tibial eğim, patellofemoral eklem,

Abstract:
Purpose: There is still no agreement about posterior slope of the tibial
component in patients who underwent total knee arthroplasty(TKA). The aim of this
study is to examine the effect of the sagital position of the tibial component on the
patellofemoral joint.
Material and Method: TKAs performed in our clinic between January 2007
and December 2015 were examined. Totally 169 knees of 129 patients were included
in our study. 112 of our patients were female and 17 of them were male. Bilateral
knees of 40 patients were examined. The youngest one of patients was 52, the oldest
one of patients was 94 years old. The average age of cases was 73.03±7.04. The
shortest length of follow-up was 24.8, the longest length of follow-up was 144
months. The average length of follow-up was 56±27.78. We used a fixed insert in all
of our patients. None of our patients was performed revision surgery and patella
replacement. TKA's were performed by 9 different surgeons. The patients were
evaluated radiologically with the knee antero-posterior radiography, lateral knee
radiography and orthoroentgenography at the final follow-up. Posterior tibial slope
was measured on the patient's lateral radiographs. They were grouped under 3°,
betwwen 3°-7° degrees and over 7°. Clinical results were evaluated with SF36, VAS
ROM values, satisfaction status (satisfaction, pain reduction, return to activities)
and knee scores (KOOS, Kujala form, OXFORD)
Results: It was found that the BMI(Body Mass Index) of the female patients
who underwent arthroplasty was significantly higher than males. The slope of tibial
components was found average 4,65±2,32. KOOS pain, KOOS ADL and KOOS
Sport values of patients, who had surgery around knee before arthroplasty were not
significant (p>0,05). KOOS QOL was significantly high(p>0,05). Scores of Postop
KUJALA and postop OXFORD were low but not significant(p>0,05). KOOS
symptoms were significantly high in patients with posterior slope of the tibial
component 7° and above(p<0,05). KOOS pain, KOOS QOL was high but not
significant(p>0,05). Score of postop KUJALA was low but not significant (p>0,05).
Caton-Deschamps index tibial component slope was significantly higher in patients
with 7° and above compared the other groups(p>0,05). There was no significant
relation between Caton-Deschamps indexes and postoperative KUJALA scores.
Postoperative pain reduction, return to postop activity and postoperative surgical
satisfaction of patients with tibial component posterior slope between below 3° and
in the range 3°-7° were significantly higher than group of tibial inclination above
7°(p<0,05).
Conclusion: Even if it was observed positive results of high posterior tibial
inclinations in the ''finite element'' studies done in recent years , posterior tibial slope
of below 7° was found to be more favorable in terms of patients satisfaction and
clinical results due to clinical instability risk, increased effect of periprosthetic stress
shield and low patient satisfaction.
Key Words: TKA, slope, posterior tibial slope, patellofemoral