Oval kanallı dişlerde farklı kök kanal dolum teknikleri ve irrigasyon aktivasyon yöntemleri kullanımının dentin tübül penetrasyonu ve kök kanal dolgusunun kalitesi üzerine etkisinin konfokal lazer tarama mikroskobu ile incelenmesi
Investigation of the effect of using different root canal filling techniques and irrigation activation methods on dentinal tubule penetration and the quality of root canal filling in oval root canals by confocal laser scanning microscope
Yazar: FULYA BİLGİN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ DURMUŞ ALPEREN BOZKURT
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dişler = Teeth ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Kök kanal tedavisi = Root canal therapy ; Kök kanalı irrigantları = Root canal irrigants ; Ultrasonik dalgalar = Ultrasonic waves

Özet:
Bu çalışmanın amacı, oval kök kanal anatomisine sahip dişlerde üç farklı irrigasyon aktivasyon yönteminin (manuel irrigasyon, Er:YAG lazer PIPS ucu ile aktivasyon ve ultrasonik aktivasyon) ve üç farklı kök kanal dolum yönteminin (lateral kondensasyon, GuttaCore taşıyıcı bazlı obturasyon ve devamlı ısıyla kondensasyon) hem kanal patının dentin tübüllerine penetrasyonu hem de kök kanal dolgusunun kalitesi üzerine etkisini konfokal lazer tarama mikroskobu (KLTM) kullanarak incelemektir. 
Bu çalışmada oval kök kanal anatomisine sahip olduğu radyograflarla doğrulanan 90 adet diş, boyutları 14±1 mm olacak şekilde, mine sement seviyesinden kesilmiştir. Çalışma boylarının belirlenmesinin ardından kanallar Protaper Next eğeleriyle 40/.06 boyutuna kadar genişletilmiştir. Daha sonra irrigasyon aktivasyon yöntemlerine göre örnekler üç gruba ayrılmıştır. Birinci gruptaki kanallarda irrigasyon iğnesi kullanılarak, ikinci gruptaki kanallarda Er:YAG lazer PIPS ucu kullanılarak, üçüncü gruptaki kanallara ise ultrasonik cihaz yardımıyla 1 dk %5,25 NaOCl ve 1 dk %17 EDTA solüsyonlarıyla aktivasyon yapılmıştır. Ardından her grup üç alt gruba ayrılarak; kök kanalları lateral kondensasyon, BeeFill devamlı ısıyla kondensasyon ve GuttaCore taşıyıcı bazlı obturasyon yöntemlerinden biriyle doldurulmuştur. Bütün örneklerde apikale 3, 6 ve 9 mm mesafeden kesitler alınmış ve bu kesitler KLTM kullanılarak incelenmiştir. İncelenen kesitler üzerinde ImageJ programı yardımıyla kanal patının dentin tübüllerine penetrasyon yüzdesi, gutaperka yüzdesi, kanal patı yüzdesi ve boşluk yüzdesi hesaplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizi için üç yönlü ANOVA ve Bonferonni testi uygulanmıştır. Çalışmada 0,05 anlamlılık düzeyi referans alınmıştır. 
Elde edilen sonuçlara göre, solüsyonların PIPS ile aktive edilmesi ve kanalların GuttaCore taşıyıcı bazlı obturasyon yöntemiyle doldurulması, dentin tübül penetrasyonunu anlamlı bir şekilde arttırmıştır (p<0,05). En fazla dentin tübül penetrasyonu koronal bölgede görülürken en düşük penetrasyon yüzdesi apikal bölgeden alınan kesitlerde görülmüştür (p<0,05). GuttaCore taşıyıcı bazlı obturasyon yöntemi örneklerin genelinde en yüksek gutaperka yüzdesi ve en düşük kanal patı yüzdesine sahip yöntem olmuştur (p<0,05). Apikal ve orta bölgede en fazla gutaperka yüzdesi GuttaCore yönteminde görülürken koronal bölgede Beefill devamlı ısıyla kondensasyon yöntemiyle doldurulan örnekler, en yüksek gutaperka yüzdesine sahip olmuştur (p<0,05). Lateral kondensasyon yöntemi örneklerin genelinde en fazla kanal patı yüzdesine sahip yöntem olmuştur (p<0,05). Ancak apikal, orta ve koronal bölgeler arasında kanal patı yüzdesi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktadır (p>0,05). Boşluk yüzdeleri açısından incelendiğinde gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05).

Abstract:
The aim of this study is to use three different irrigation activation methods (manual irrigation, activation with Er:YAG laser PIPS tip and ultrasonic activation) and three different root canal filling methods (lateral condensation, GuttaCore carrier-based obturation and continuous wave condensation) in oval root canals; to examine the penetration of root canal sealer into dentinal tubules and its effect on the quality of root canal filling using a confocal laser scanning microscope (CLSM). 
In this study, 90 teeth, which were confirmed by radiographs to have oval root canal anatomy, were cut at 14±1 mm, from the enamel cement level. After the working lengths were determined, the samples were prepared up to size 40/.06 with Protaper Next files. Then, according to irrigation activation methods, samples were divided into three groups. The samples in the first group were activated using an irrigation needle, the samples in the second group were activated using an Er:YAG laser PIPS tip, and the samples in the third group were activated using an ultrasonic device with 5.25% NaOCl for 1 minute and 17% EDTA for 1 minute. Then each group is divided into three subgroups; root canals were filled with lateral condensation, BeeFill continuous wave condensation, and GuttaCore carrier-based obturation methods. Sections were taken from the apical distance of 3, 6, and 9 mm in all samples and these sections were examined using CLSM. Sections were examined with ImageJ program; penetration percentage of the sealer to the dentinal tubules, percentage of guttapercha, percentage of sealer and percentage of voids were calculated. Three-way ANOVA and Bonferonni test were applied for statistical analysis of the data. A significance level of 0.05 was taken as a reference in the study. 
According to the results, activating the solutions with PIPS and filling the canals with the GuttaCore carrier-based obturation method significantly increased dentin tubule penetration (p<0.05). The highest dentin tubule penetration was observed in the coronal region, while the lowest penetration percentage was observed in the sections taken from the apical region (p<0.05). GuttaCore carrier-based obturation method had the highest percentage of guttapercha and the lowest percentage of canal sealer in general (p<0.05). GuttaCore method had the highest percentage of guttapercha in the apical and middle regions, in the coronal region; samples filled with the Beefill continuous heat condensation method had the highest percentage of guttapercha (p<0.05). Lateral condensation technique was the method with the highest percentage of sealer in the samples (p<0.05). However, there is no statistically significant difference between the apical, middle and coronal regions in terms of the percentage of sealant (p>0.05). There was no significant difference between the groups in terms of void percentages (p>.05).