Mandibula subkondiler kırıklarda kullanılan farklı kalınlıklardaki trapezoidal plakların biyomekanik değerlendirmesi: servo hidrolik test cihazıyla ın vıtro çalışması
Biomechanical assessment of different thickness of trapezoidal plates for mandibular subcondylar fracture : an in vitro study with a servohydraulic testing unit
Yazar: İZZET İLKER AYDOĞAN
Danışman: PROF. DR. ERCAN DURMUŞ
Selçuk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Maksillofasiyal travmalar oldukça yaygın olmakla beraber,estetik ve fonksiyonel önemli değişikliklere de sebep olabilmektedir. Maksillofasiyal kırıkların %42'si mandibulada görülmektedir.Bunun öne çıkan nedeni ise mandibulanın,kafatasının hareket eden tek kemiği olmasıdır.Kondiler bölge kırıkları ise tüm mandibular kırıkların yaklaşık %25-%35'ini oluşturmaktadır ve bu kırıkların tedavisi ise hala ihtilaflıdır. Mandibular kondil kırıklarının tedavisinde açık ve kapalı yaklaşımlar tercih edilebilmekte ve izlenecek tedavinin seçiminde ise hasta ve hekime bağlı pek çok kriter söz konusu olmaktadır. Uygulanacak cerrahi tedavinin avantajları ise ; kırık fragmanların anatomik olarak redükte edilmesi,oklüzal stabilitenin sağlanması,erken fonksiyon kazandırılması ve daha iyi fasiyal simetri sağlanmasıdır. Fragmanların fikse edilmesinden sonra meydana gelen stres ise baskı,gerilim ve makaslama kuvvetleri olarak sınıflandırılmaktadır.
 Tüm bunlardan yola çıkarak yapacağımız çalışmada,günümüzde subkondiler kırık fiksasyonunda geçerliliği temellendirilen trapezoidal plak kullanımının farklı kalınlıklarda fikse edilmesinin biyomekanik değerlendirilmesi ve neticesinde klinik pratiğe aktarılmasında yol gösterici olması hedeflenmektedir.
  
 Planladığımız bu çalışmada mandibulanın kortikokansellöz yapısını çok iyi taklit eden toplamda 30 adet hemimandibula örneği kullandık. Bütün modellerimize subsigmoidal başlayıp midramusta sonlanacak şekilde osteotomiler gerçekleştirerek subkondiler kırıklar oluşturduk. Gerçekleştirdiğimiz kırıklardan sonra ise özel olarak titanyum grade IV alaşımdan ürettirdiğimiz 0.7mm, 1.6mm ve 2mm kalınlıklarındaki trapezoidal plaklarla ve 2mm çaplı 7mm uzunluğundaki mini vidalarla kırık hatlarının fiksasyonlarını tamamladık.
 
  Çalışmamızın hipotezi 0'ı plak kalınlıklarındaki artışın oransallığı biyomekanik dirençlerinde aynı olmadığıydı. Yapmış olduğumuz biyomekanik değerlendirmede elde ettiğimiz sonuçlar da hipotezimizi doğrular nitelikte bulunmuş olup, subkondiler sahadaki kırıklarda daha ince plak kullanımının mümkün olabileceğini ispatlamış bulunmaktayız.

Abstract:
Although maxillofacial traumas are quite common, they can also cause significant aesthetic and functional changes. 42% of maxillofacial fractures are seen in the mandible. The prominent reason for this is that the mandible is the only moving bone of the skull. Condylar region fractures constitute approximately 25%-35% of all mandibular fractures, and the treatment of these fractures is still controversial. Open and closed approaches can be preferred in the treatment of mandibular condyle fractures, and there are many criteria depending on the patient and the physician in the selection of the treatment to be followed. The advantages of the surgical treatment to be applied are; anatomical reduction of fracture fragments, providing occlusal stability, early function and better facial symmetry. The stress that occurs after the fixation of the fragments is classified as compression, tension and shear forces. After fixation, deformation forces are seen in the bone. Compressive forces cause the bone to shorten and tension forces cause it to try to lengthen. While the fixation method is very important, it is still a controversial issue because the system to be used is expected to stabilize the entire fracture site with minimal stress. In a study in which three-dimensional titanium mini-plates were compared biomechanically, it was revealed that the most successful results were obtained with trapezoidal plates. In another study, the comparison of the plates used in different thicknesses was made, and the results were instructive in its clinical use.

  Based on all these, our study aims to guide the biomechanical evaluation of the use of trapezoidal plate fixation at different thicknesses, whose validity is currently based in subcondylar fracture fixation, and its transfer to clinical practice as a result.

  In our study, we use hemimandible models because of their similarity to natural bone. Models were prepareted for subcondylar fracture with osteotomy from subsigmoidal notch to midramus mandible. Then fracture lines were fixated with custom made trapezoidal plates which their thickness 0.7mm, 1.6mm, 2mm and 2mm mini screws.

 Our thought about this study when we planned that if the plate thickness was greater, it affected biomechanical resistant. This was our hypothesis null. The results we obtained in our biomechanical evaluation have also been found to confirm our hypothesis, and we have proven that it is possible to use thinner plates in fractures in the subcondylar area.