Telerehabilitasyon-tabanlı egzersiz eğitiminin konstipasyon semptomları ve yaşam kalitesi üzerine etkisinin incelenmesi
Investigation of the effect of telerehabilitation-based exercise training on constipation symptoms and quality of life
Yazar: ÖMER FARUK CAN
Danışman: DOÇ. DR. RAZİYE ŞAVKIN
Pamukkale Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
Bu çalışmanın amacı, telerehabilitasyon tabanlı egzersiz eğitiminin konstipasyon
semptomları ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışma, Pamukkale
Üniversitesi Hastanesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Gastroenteroloji polikliniğine
başvuran ve kronik konstipasyon tanısı alan bireyler üzerinde gerçekleştirilmiştir.
Araştırmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan katılımcılar bilgisayarlı randomizasyon
yöntemi ile kontrol grubu (n=16) ve müdahale grubu (n=16) olmak üzere iki gruba ayrıldı.
Kontrol grubuna yalnızca yaşam tarzı önerileri sunulurken, müdahale grubuna bu
önerilere ek olarak 4 hafta boyunca, haftada 3 gün, 40-60 dakika süren telerehabilitasyon
tabanlı egzersiz programı uygulandı. Değerlendirmeler başlangıçta ve 4. haftanın
sonunda gerçekleştirildi. Katılımcıların konstipasyon semptomları (Konstipasyon
Değerlendirme Ölçeği ve Konstipasyon Ciddiyet Ölçeği), dışkılama alışkanlıkları
(Bristol Görsel Dışkı Ölçeği), yaşam kalitesi (Kronik Konstipasyon Hasta Değerlendirme
ve Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Kısa Form-12) ve fiziksel aktivite düzeyleri (Fiziksel
Aktivite Ölçeği 2) ölçüldü. Müdahale grubundaki katılımcıların ortalama yaşı 40,81 ± 14
yıl, kontrol grubundaki katılımcıların ise 37,63 ± 16,77 yıldı. Bristol Görsel Dışkı Ölçeği
sonuçlarına göre ilk değerlendirmede her iki grupta da normal dışkı tipi saptanmazken
(Tip 3 ve Tip 4), 4. haftadaki değerlendirmede müdahale grubundaki katılımcıların
%68,8'inde (n=11), kontrol grubundaki katılımcıların %37,5'inde (n=6) normal dışkı tipi
saptandı. Ayrıca müdahale grubunda başlangıçta görülen aşırı kabızlık tipi (Tip 1)
tamamen ortadan kalktı. Müdahale grubunda Konstipasyon Değerlendirme Ölçeği ve
Konstipasyon Ciddiyet Ölçeği'nin tüm alt ölçekleri ile toplam skorunda anlamlı gelişme
tespit edildi (p≤0,05). Kronik Konstipasyon Hasta Değerlendirme ve Yaşam Kalitesi
Ölçeği'nin semptom skoru (p=0,013) ve tatmin alt boyutunda (p=0,008), Kısa Form-
12'nin mental bileşen alt ölçeğinde (p=0,042) müdahale grubu lehine belirgin gelişmeler
kaydedildi. Bu çalışmanın bulguları, 4 haftalık telerehabilitasyon tabanlı egzersiz
eğitiminin kronik konstipasyon semptomlarını hafifletmede ve yaşam kalitesini artırmada
etkili bir yöntem olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar, telerehabilitasyonun kronik
konstipasyon tedavisinde tamamlayıcı bir yaklaşım olarak kullanılabileceğini
desteklemektedir.

Abstract:
The objective of this study was to examine the impact of telerehabilitation-based exercise
training on constipation symptoms and quality of life. The study was conducted on
individuals who had applied to the Department of Internal Medicine, Gastroenterology
outpatient clinic at Pamukkale University Hospital and had been diagnosed with chronic
constipation. The participants who met the inclusion criteria were randomly assigned to
either the control group (n=16) or the intervention group (n=16) using a computerised
randomisation method. The control group was provided with only lifestyle
recommendations, whereas the intervention group was subjected to a telerehabilitationbased
exercise programme, comprising 40 to 60 minutes of exercise on three days per
week for a period of four weeks. Assessments were conducted at the outset of the study
and at the conclusion of the fourth week. The severity of constipation symptoms was
assessed using the Constipation Rating Scale and the Constipation Severity Scale.
Defecation habits were evaluated using the Bristol Visual Stool Scale. Quality of life was
measured using the Chronic Constipation Patient Assessment and Quality of Life Scale
and the Short Form-12. Physical activity levels were determined using the Physical
Activity Scale 2. The mean age of participants in the intervention group was 40.81 ± 14
years, while that of the control group was 37.63 ± 16.77 years. The initial evaluation of
the Bristol Visual Stool Scale revealed that normal stool type was not observed in either
group (Type 3 and Type 4). However, in the fourth-week evaluation, normal stool type
was identified in 68.8% (n=11) of the intervention group and 37.5% (n=6) of the control
group. Furthermore, excessive constipation (Type 1), which was observed at the outset of
the intervention period, was entirely resolved. Significant improvements were observed
in all subscales and total scores of the Constipation Assessment Scale and the
Constipation Severity Scale in the intervention group (p≤0.05). Significant improvements
were observed in the symptom score (p=0.013) and satisfaction subscale (p=0.008) of the
Chronic Constipation Patient Assessment and Quality of Life Scale, as well as in the
mental component subscale (p=0.042) of the Short Form-12, with the intervention group
exhibiting superior outcomes. The findings of this study demonstrate that a 4-week
exercise training programme delivered via telerehabilitation is an effective method of
alleviating the symptoms of chronic constipation and improving quality of life. These
results support the use of telerehabilitation as a complementary approach in the treatment
of chronic constipation.