Geriatrik kalça kırıklarında proksimal femoral çivi yetmezliği sonrası distal tutulumlu uzun stem ve proksimal tutulumlu kısa stem hemiartroplasti sonuçlarımızın değerlendirilmesi
Evaluation of the results of our study on long stem with distal involvement and short stem hemiarthroplasty with proximal involvement after proximal femoral nail deficiency in geriatric femur fractures
Yazar: HÜSEYİN MEHMET GÜRBÜZ
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN ÇİLOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Adana Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroplasti = Arthroplasty ; Geriatri = Geriatrics ; Kalça = Hip ; Kalça kırıkları = Hip fractures ; Kemik çivileri = Bone nails ; Yaşlılar = Aged ; Ölçekler = Scales

Özet:
Geriatrik Kalça Kırıklarında Proksimal Femoral Çivi Yetmezliği Sonrası Distal Tutulumlu Uzun Stem ve Proksimal Tutulumlu Kısa Stem Hemiartroplasti Sonuçlarımızın Değerlendirilmesi
Çalışmamızda geriartrik kalça kırıklarında proksimal femoral çivi yetmezliği sonrası distal tutulumlu, diyafizden destek alan uzun femoral stemli endoprotezler ile proksimal tutulumlu kısa femoral stemli endoprotezlerin kıyaslanmasını hedefledik. 
Ocak 2017 ile Ağustos 2020 tarihleri arasında, instabil intertrokanterik kırık nedeniyle pfna yapılan hastalarda yetmezlik sonrası diyafizyel tutulumlu (distal tutulumlu, uzun femoral stemli) iler metafizyel tutulumlu (proksimal tutulumlu, kısa femoral stem) parsiyel hemiartroplasti uygulanmış ve düzenli polinik takipleri yapılabilmiş, 65 yaş ve üzeri, basit düşme sonucu kırık gelişmiş 107 hasta çalışmaya dahil edildi. 65 yaş altı, patolojik kırıklı hastalar (örneğin, birincil veya metastatik kanser), asetabular aşınma, çoklu travma ve ek organ yaralanması olan hastalar çalışmamıza dahil edilmedi. Çalışmaya dahil edilen tüm hastalara lateral dekübit pozisyonda posterolateral girişim, Moore insizyon ile aynı cerrahi ekip tarafından (ayrıca aynı kıdemli cerrah tarafınca) yaklaşım sağlandı. 
Çalışmaya almış olduğumuz 107 hastanın son durum muayeneleri ve grafileri tekrarlandı. Hastaların yaş, cinsiyet, vücut kitle endeksi, komorbid hastalıklar, AO kırık sınıflaması, ASA skorları, uygulanan anestezi tipi, perop kan tranfüzyonu, preop veya postop komplikasyonlar, Singh indeksi, Harris Kalça skoru (preop ve postop 3, 12, 24 ay), Palmer ve Parker skorları (preop ve postop 24 ay), kırık oluşumdan ameliyata kadar geçen süre, ameliyat sonrası tam ağırlıkla yürüme süresi, hastanede toplam yatış süresi kaydedilerek değerlendirildi. Tüm hastaların ameliyattan bir gün sonra harekete geçmeleri teşvik edildi. Hastaların tolere edebilecekleri ölçüde yük vermelerine izin verildi. 
Sonuç olarak çalışmamızda proksimal femoral çivi yetmezliği sonrası proksimal femoral bölgede kemik tutulumunun ve stoğunun az olmasından dolayı diafizyel tutulumlu uzun stemli endoprotez dizaynın osteoporotik geriatrik hastalarda daha başarılı sonuçlar verdiği görülmüştür. Metafizyel ve diafizyel tutulumlu endoprotezlerin kullanıldığı bu hastalarda stem dizaynın radyolojik ve klinik olarak anlamlı fark olduğu gösterilmiştir. Bu konuda randomize, prospektif, daha geniş vaka sayılı çalışmalara ihtiyaç vardır. 

Anahtar kelimeler: Diafizyel, Geriatrik, Metafizyel, PFNA, hemiartroplasti

Abstract:
Evaluation Of The Results Of Our Study On Long Stem With Distal Involvement And Short Stem Hemiarthroplasty With Proximal Involvement After Proximal Femoral Nail Deficiency In Geriatric Femur Fractures
	We aimed in our study to compare long femoral stem endoprostheses with distal involvement and supported by the diaphysis and short femoral stem endoprostheses with proximal involvement after proximal femoral nail deficiency in geriatric femur fractures.
	107 patients aged over 65 who developed fractures due to simple fall, who had Proximal Femoral Nail Antirotation (PFNA) due to unstable intertrochanteric fracture and who were applied partial hemiarthroplasty with diaphyseal involvement (distal involvement, long femoral stem) and with metaphyseal involvement (proximal involvement, short femoral stem) and whose regular outpatient follow-ups could be made between January 2017 and August 2020 were included in the study. The patients aged under 65, the ones with pathological fracture (for example; primary or metastatic cancer), acetabular corrosion, multiple trauma or additional organ injury were not included in our study. Posterolateral intervention in the lateral decubitus position and Moore incision were provided by the same surgical team (also by the same senior surgeon) to all patients included in the study.
	The final status examinations and radiographs of 107 patients included in the study were repeated. Patients' age, gender, body mass index, comorbid diseases, AO fracture classification, ASA scores, type of anaesthesia which was applied, preoperative blood transfusion, preoperative or postoperative complications, Singh index, Harris Hip score (preoperative and postoperative 3th, 12th, 24th months), Palmer and Parker scores (preoperative and postoperative 24th months), time elapsed from the formation of the fracture to the surgery, time to walk with full weight after surgery, and total hospital stay were recorded. All patients were encouraged to take action the day after surgery. Patients were allowed to bear as much weight as they could tolerate.
	We concluded in our study that the long stem endoprosthesis design with diaphyseal involvement gave more successful results in osteoporotic geriatric patients due to the low bone involvement and stock in the proximal femoral region after proximal femoral nail deficiency. It has been shown that stem design is significantly different both radiological and clinically in these patients in whom endoprostheses with metaphyseal and diaphyseal involvement are used. Randomized, prospective studies with larger samples are needed to be carried out on this issue.

Keywords: Diaphyseal, Geriatric, Metaphyseal, PFNA, Hemiarthroplasty