Sekiz haftalık iki farklı eş zamanlı antrenman programının sporcu performansı ve fizyolojik parametreler üzerine etkisinin incelenmesi
Examination of the effects of 8-week two different concurrent training programs on athletes performance and physiological parameters
Yazar: BİRGÜL ARSLAN
Danışman: PROF. DR. SALİH PINAR ; DR. ÖĞR. ÜYESİ FİGEN ÇİLOĞLU
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı / Hareket ve Antrenman Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Spor = Sports
Dizin: Kuvvet antrenmanı = Strength training

Özet:
Amaç: Araştırmada sekiz haftalık yüksek şiddetli aralıklı antrenman (HIIT) ve yüksek şiddetli
aralıklı fonksiyonel antrenman (HIFT) ile kuvvet antrenmanı (K) içeren iki farklı eş zamanlı
antrenman modelinin fizyolojik parametreler (kan laktat konsantrasyonu (LA), kalp atım hızı
(KAH) ve borg skalası (AZD)), sporcu performansı (maksimal kuvvet, patlayıcı kuvvet, Yo-
Yo aerobik dayanıklılık, 20 m sprint) ve biyokimyasal çıktılar üzerine etkisi incelendi.
Gereç ve Yöntem: Araştırmaya, toplamda 21 orta düzeyde aktif genç futbolcu katıldı.
Katılımcılar yedişer kişilik gruplardan oluştu (Kontrol, K+HIFT, K+HIIT). Tüm katılımcılara
sekiz haftalık antrenman öncesi ve sonrası testler uygulandı. Tüm katılımcılar testler öncesi bir
haftalık adaptasyon çalışmalarına tabi tutuldular. Araştırmada kullanılan testler; vücut
kompozisyonu ölçümleri, biyokimyasal kan ve idrar analizleri, Yo-Yo aerobik dayanıklılık
ölçümleri (VO2maks), sprint testi (20 m), maksimal kuvvet (1TM) ve patlayıcı kuvvet (CMJ)
ölçümlerinden oluştu. Kontrol grubu geleneksel antrenman süreçlerine devam ederken
araştırma grupları iki farklı eş zaman antrenman modeli gerçekleştirdiler. Verilerin analizi,
SPSS 24 yazılımı (SPSS Inc. Chicago, IL, USA) kullanılarak yapıldı. Katılımcıların deneme
öncesi ve sonrası performans, fizyolojik ve biyokimyasal verilerinin incelenmesinde Karışık
Desen ANOVA analizi kullanıldı. Çoklu karşılaştırmalar için Bonferroni düzeltmesi kullanıldı.
Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alındı.
Bulgular: Erkek futbolcularda VO2maks, CMJ, 1TM bench press ile Yo-Yo testi sonrası
toparlanma süreçlerindeki (KAH, LA, AZD) fizyolojik çıktılar ile sporcu performansını
arttırmada kontrol grubuna göre (geleneksel antrenman) etkiliydi. Deneme sürecinde K+HIIT,
K+HIFT ve kontrol gruplarındaki biyokimyasal değişimler arasında anlamlı farklılık yoktu.
Sonuç: İki farklı eş zamanlı antrenman modelinin sporcu performansı ve fizyolojik çıktılar
üzerine olumlu etkileri tespit edilirken biyokimyasal çıktılar üzerine anlamlı bir değişiklilik
gözlenmedi.
Anahtar Kelimeler: Eş zamanlı antrenman, sporcu performansı, K+HIIT, K+HIFT

Abstract:
Objective: The study investigated the impact of two concurrent training models, namely eight
weeks of high intensity interval training (HIIT) and high intensity functional training (HIFT),
along with strength training (ST), on various physiological parameters (blood lactate
concentration (LA), heart rate (HR), and Borg scale (AZD)), athlete performance (maximal
strength, explosive strength, Yo-Yo aerobic endurance, 20 m sprint), and biochemical
outcomes.
Materials and Methods: A total of 21 young soccer players who engaged in moderate
physical activity participated in the study. The participants were categorized into three groups
consisting of seven individuals each: the Control group, the K+HIFT group, and the K+HIIT
group. All participants were tested before and after eight weeks of training. All participants
underwent a one-week adaptation period before the tests. The study employed a battery of tests
including body composition measures, biochemical analysis of blood and urine, Yo-Yo aerobic
endurance measurements (VO2max), a 20-meter sprint test, 1-RM strength assessment, and
explosive strength evaluation (CMJ). Data were analyzed using SPSS 24 software (SPSS Inc.
Chicago, IL, USA). The performance, physiologic, and biochemical data of the subjects were
analysed using a mixed design ANOVA analysis, both before and after the session. The
Bonferroni correction was employed to account for multiple comparisons. Significance level
was taken as p<0.05.
Results: It was effective compared to the control group (traditional training) in increasing
athletic performance with physiological outcomes in VO2max, CMJ, 1TM bench press and
recovery processes (HR, LA, AZD) after Yo-Yo test in male soccer players. There was no
significant difference between the biochemical changes in the K+HIIT, K+HIFT and control
groups during the trial period.
Conclusion: In summary, two different concurrent training models had positive effects on
sports performance and physiological outcomes, but not on biochemical outcomes.
Keywords: Concurrent training, sport performance, S+HIFT, S+HIIT