Sıfır - on iki ay yaş aralığında olan  çocuklardaki travmaların incelenmesi
Analysis of traumas in children aged 0-12 months
Yazar: BURAK SAMED KALABALIK
Danışman: PROF. DR. ÖMER LEVENT AVŞAROĞULLARI
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı acil servisimize başvuran 0-12 ay yaş aralığında olan çocukların travmalarının oluş mekanizmasını, klinik özelliklerini ve sonuçlanma durumlarını incelemektir. 
Gereç ve Yöntem: Geriye dönük ve tanımlayıcı tipte olan bu çalışmada 01.01.2022-31.12.2022 tarihleri arasında, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalına başvuran 0-12 ay yaş aralığındaki çocuklarda travmaların oluş mekanizmaları, klinik özellikleri ve sonuçlanma durumları incelenmiştir. Hasta kayıtlarından elde edilen bilgiler önceden hazırlanmış olan veri formuna kaydedilip, daha sonra elektronik ortama aktarılmış ve istatistiksel analizleri yapılmıştır. Hasta kayıtlarından elde edilen demografik özellikler, klinik bilgiler ve sonuçlanma durumları bilgisayar ortamında kaydedilmiş ve istatistiksel analizleri yapılmıştır.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 475 hastanın yaş ortalaması 6.77 ay (± 3.12) olarak bulunmuştur.  Hastaların %51.6 'sının kız çocuklar olduğu tespit edilmiştir. En sık travma mekanizmasının yüksekten düşme (%59.82), travmaların en sık meydana geldiği yerlerin ev olduğu (%74.3) görülmüştür. Travma sonrası ilk 1 saat içinde başvuranların oranı %36.8, 1-2 saat arasında başvuranların oranı %32 olarak tespit edilmiştir. En sık başvuru şikayetinin ağlama olduğu görülmüştür (%32.4). Belirgin bir şikayeti olmayan hastaların oranı %9.9; kafada şişlik nedeniyle başvuranların oranı ise, %9.5 olarak bulunmuştur.  Baş-boyun en sık yaralanan bölge olarak (%70.3) tespit edilmiştir. En sık istenen görüntüleme tekniğinin direkt radyografi (%57.7), ikinci sıklıkta istenen görüntüleme tekniğinin BT (Bilgisayarlı Tomografi) (%44.4) olduğu görülmüştür. Hastaların %14.3 'ü için konsültasyon istenmiştir. En sık konsültasyon istenen bölümün Beyin ve Sinir Cerrahisi (%5.9) olduğu tespit edilmiştir.   En sık tanının yüksekten düşme (%43.2), ikinci en sık tanının yumuşak doku yaralanması (%27.8) olduğu görülmüştür. Hastaların % 30.3 'üne küçük müdahaleler uygulanmıştır. En sık pansuman (%10.7) ve ikinci sıklıkta elastik bandaj (%5.9) uygulaması yapılmıştır. Hastaların %94.3 'ü acil servisten taburcu edilmiştir, % 4.6 'sı tedaviyi reddetmiştir, %0.8 'i sevk edilmiş ve %0.2 'si hastaneye yatırılmıştır. Çalışmada acil cerrahi ihtiyacı olan veya ölen hasta tespit edilmemiştir.
Sonuç: Sıfır - on iki ay yaş aralığındaki çocukların travmalarının büyük oranda ev içi ve önlenebilir kazalar olduğu tespit edilmiştir. Alınacak önlemlerle ve daha dikkatli yaklaşımlarla bu kazaların birçoğunun önüne geçilebilir. 
Anahtar Kelimeler: Pediatrik Travma, Sıfır-On İki Ay Çocuk, Acil Servis, Kaza, Travma Mekanizmaları

Abstract:
Objective: The aim of this study is to investigate the mechanisms, clinical features, and outcomes of traumas in children aged 0-12 months who presented to our emergency department.
Materials and Methods: This retrospective and descriptive study included children aged 0-12 months who presented to the Emergency Medicine Department of Erciyes University Medical School between January 1, 2022, and December 31, 2022. The mechanisms, clinical features, and outcomes of traumas were examined. Information obtained from patient records was recorded on a pre-prepared data form, then transferred to an electronic environment for statistical analysis. Demographic characteristics, clinical information, and outcome data obtained from patients' records were recorded in a computerized system and subjected to statistical analyses.
Results: The average age of the 475 patients included in the study was found to be 6.77 months (± 3.12). It was determined that 51.6% of the patients were female. The most common trauma mechanism was falling from a height (59.82%), and the most common locations for traumas were homes (74.3%). The rate of those presenting within the first hour after trauma was 36.8%, while the rate for those presenting between 1-2 hours was 32%. The most common presenting complaint was crying (32.4%). The rate of patients without a significant complaint was 9.9%, and those presenting due to head swelling were 9.5%. The head-neck region was identified as the most frequently injured region (70.3%). The most requested imaging technique was direct radiography (57.7%), followed by CT (Computed Tomography) scans (44.4%). Consultation was requested for 14.3% of the patients, with Neurosurgery being the most frequently consulted department (5.9%). The most common diagnosis was falling from a height (43.2%), followed by soft tissue injury (27.8%). Minor interventions were applied to 30.3% of the patients. The most common intervention was dressing (10.7%), followed by elastic bandage (5.9%). The majority of the patients (94.3%) were discharged from the emergency department, 4.6% refused treatment, 0.8% were referred, and 0.2% were admitted to the hospital. No patients who required emergency surgery or died were identified in the study.
Conclusion: It was determined that the traumas in 0-12 months age group of children were largely due to household accidents and preventable incidents. Many of these accidents can be prevented with measures and more careful approaches.
Keywords: Pediatric Trauma, Children Aged Zero-to-Twelve Months, Emergency Department, Accident, Trauma Mechanisms