Temporamandibular eklem ve yumuşak doku mobilizasyon teknikleri bening paroksimal pozisyonel vertigo tanılı bireylerde etkin midir?
Is the temporomandibular joint and soft tissue mobilization technique effective in individuals with benign paroxysmal positional vertigo diagnosis?
Yazar: DİLARA GÜLER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AYÇA ARACI
Bahçeşehir Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Kayropraktik  Ana Bilim Dalı / Kayropraktik Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Manipülasyon-kayropraktik = Manipulation-chiropractic

Özet:
Amaç: Temporamandibular eklem ve yumuşak doku mobilizasyonunun Benign Paroksismal Pozisyonel Vertigo (BPPV) hastalarında etkinliğini araştırmayı amaçladık. Araç ve yöntemler: ilk değerlendirmede tüm hastalara tanıyı doğrulamak için Dix Hallpike manevrası uygulandı. Dix Hallpike testi pozitif ise Epley manevrası uygulandı. Hastalar çalışma grubu (n=21) ve kontrol grubu (n=21 ) olmak üzere randomize 2 gruba ayrıldı. Temporomandibular eklem ve yumuşak doku teknikleri fizyoterapist tarafından 4 hafta boyunca haftada bir 30 dakika uygulandı. Kontrol grubuna rutin ilaç tedavisi uygulandı. Her iki gruptan da telefon uygulaması üzerinden gönderilen vestibüler egzersiz videolarından oluşan ev egzersiz programını günde iki kez yapmaları istendi. Haftada bir telefonla aranarak egzersizlerin yapılıp yapılmadığı sorgulandı. Hastalar Baş Dönmesi Engellilik Envanteri (BEE), Baş Dönmesi Değerlendirme-Visüel Analog Skala (VAS), Vertigo Semptom Skalası-Kısa Form (VSS), Beck Anksiyete Ölçeği (BECK), Vertigo Dizziness Dengesizlik Soru Anketi (VDI), Tinnitus Engellilik Ölçeği (Tedavi öncesi ve sonrasında TEÖ), Romberg Testi, Tandem Denge Testi, Semitandem Tandem Denge Testi, Fonseca Anamnestik İndeksi (FAI) ve ağız açma miktarı gonyometre ile ölçüldü. Bulgular: çalışma grubunun tandem ve semitandem test sonuçlarının kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha anlamlı artış gösterdiği görüldü (p<0,05). Tedavi öncesi ve sonrası BEE, VAS, BECK ve VDI değişiklikleri her iki grupta da istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). FAI çalışma grubunun değerlerinin kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olduğu görüldü (p<0,05). Tedavi sonrası çalışma grubunun ağız açma, sağ ve sol lateralizasyon ve protrüzyon hareketleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05). Çözüm: Her iki grupta da düzelme görülmekle birlikte, çalışma grubunda kontrol grubuna göre vertigo şiddeti ve semptomları, vertigoya bağlı özürlülük düzeyi, çene eklemi seslerinin anlamlı olarak azaldığı, yaşam kalitesinin ve çene eklemi hareketlerinin arttığı gözlendi. Tüm bu sonuçlara göre TME ve yumuşak doku mobilizasyonlarının BPPV'li hastalarda etkili olduğu ve tedavi protokolüne eklenebileceği vurgulanabilir.

Anahtar Kelimeler: Benign Paroksismal Pozisyonel Vertigo, Temporomandibular Eklem, Epley Manevrası, Yumuşak Doku Mobilizasyonu, Eklem Mobilizasyonu

Abstract:
Aim: We aimed to investigated effectiveness of temporamandibular joint and soft tissue mobilization on patients with Benign Paroxysmal Positional Vertigo (BPPV). Material and Methods; Dix Hallpike maneuver was administered to all patients to confirm the diagnosis at the initial evaluation. If the Dix Hallpike test was positive, Epley maneuver was applied The patients were randomly divided into 2 groups as study group (n=21) and control groups (n=21 ). Temporomandibular joint ve soft tissue techniques were applied 30 minutes once a week for 4 weeks by physiotherapist. Routin medication therapy was applied to control group. Both groups were asked to do the home exercise program twice a day consisting of vestibular exercise videos sent over whatss app. It was questioned with a phone call once a week whether the exercises were done or not. Patients were evaluated by Dizziness Disability Inventory (DHI) , Dizziness Assessment- Visual Analogue Scale (VAS), Vertigo Symptom Scale-Short Form (VSS) , Beck Anxiety Inventory (BECK) , Vertigo Dizziness Imbalance Questionnaire (VDI) , Tinnitus Disability Scale (TDS), Romberg Posture Test , Tandem Posture Test, Semitandem Tandem Balance Test, Fonseca's Anamnestic Index (FAI) and amount of mouth opening was measured with goniometer before and after treatment. Results: It was observed that the tandem and semitandem test results of the study group showed a statistically more significant increase compared to the control group (p<0.05). DHI, VAS, BECK and VDI changes were found to be statistically significant in both groups before and after treatment (p<0.05). It was observed that the values of the FAI study group were statistically significantly lower than the control group (p<0.05). post-treatment mouth opening, right and left laterilasation and protrusion movements of the study group were found to be statistically significantly higher than the control group (p<0.05). Conclusion: Although improvements were observed in both groups, it was observed that vertigo severity and symptoms, disability level due to vertigo, jaw joint sounds decreased significantly, quality of life and jaw joint movements increased in the study group compared to the control group. According to all these results, it can be emphasized that TMJ and soft tissue mobilizations are effective in patients with BPPV and can be added to the treatment protocol.

Keywords: Benign Paroxysmal Positional Vertigo, Temporomandibular joint, Epley Maneuver, Soft Tissue Mobilization, Joint Mobilization