Yavuz Sultan Selim (1512-1520) döneminde Osmanlı Devleti'nde harp-sulh ve menziller
War-peace and menzils during the period of Yavuz Sultan Selim in the Ottoman State
Yazar: FUNDA ACAR
Danışman: PROF. DR. ŞEFAETTİN SEVERCAN
Erciyes Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı / İslam Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2001
Konu: Tarih = History

Özet:
XIV. yüzyılın başında Bizans-Selçuklu sınırında bir uc beyliği olarak ortaya çıkan Osmanlı Devleti'nin bir dünya devleti haline gelmesinde en büyük etkiyi devletin takip ettiği fetih politikası ve bunun paralelinde gelişen askerî teşkilât oluşturmuştur. Osmanlı askerî teşkilâtı, beyliğin coğrafî açıdan büyümesine paralel olarak büyümüş ve gelişmiştir. Askerî ihtiyaçlar dikkate alınarak zamanla muazzam bir askerî teşkilât halini alan Osmanlı askerî teşkilâtı, çalışmamıza esas teşkil eden Sultan Selim zamanında şu şekli almıştır: 
1- Kapukulu Askerleri: a- Piyadeler: Acemi ocağı, yeniçeri ocağı, cebeci ocağı, topçu ocağı, top arabacıları ocağı. b- Süvariler: Sipah, silâhdar, sağ ulûfeciler, sol ulûfeciler, sağ garipler, sol garipler.
2- Eyalet Askerleri
Fethe yönelik bir politika takip eden Osmanlı Devleti'ni savaşın eşiğine getiren bilinen ve bilinmeyen sebepler vardır. Osmanlı Devleti'nin bilinen savaş açma nedenleri arasında dînî, insanî, siyâsî, ekonomik ve politik sebepler ilk sırayı almaktadır.
Çağdaş olan devletlerin iktisadî, içtimaî, siyasî, kültürel ve benzeri zarûretler sebebiyle birbirleriyle ilişki kurmaları tabiîdir. Çağdaş devletlerin birbirleriyle olan ilişkileri, ilişkinin mahiyetine göre düşmanca ve dostça olmak üzere iki kısma ayrılır. Sultan Selim zamanında Batı ile kurulan ilişkileri, iyi ilişkileri olarak değerlendirmek mümkündür.
Osmanlılardan önce hüküm sürmüş veya onunla çağdaş olan Türk devletlerinde ve diğer Müslüman devletlerde olduğu gibi Osmanlılarda da askerî ve ticarî gayelerle memleketin dört bir tarafına ulaşan yol şebekesi meydana getirilmiş ve haberleşmeyi sağlayabilmek gayesiyle de bir teşkilat kurulmuştur. Osmanlılarda hem haberleşmeyi sağlayan hem de sefer esnasında ordunun konakladığı ve ihtiyaçlarının giderildiği bir merkez, yabancı elçilerin ağırlandığı bir misafirhane olma gibi işlevleri bulunan bu teşkilât menzil olarak adlandırılmaktadır. Evvelâ yollarda coğrafi şartlara göre değişen mesafelerde, haberin yerine bir an önce ulaştırılması gayesiyle kurulan menziller, daha sonraları, ordunun sefer esnasında iaşesinin sağlaması, özel haberleşmeler, şehirler arasında irtibat temini ve ticarî malların nakli maksadı için de kullanılmışlardır.

Abstract:
In the beginning of the XIV. century, the Ottoman State was principality on the border of Byzantine and Anatolian Selçuk State. The main factors of its being of a wold state were its conquest policy and military organization developed parallelling to the firs factor. Military organization of the Ottoman State became large and was developed depending on expansion of principality in terms of geograpy. By paying attention to the military necessities, Ottoman military organizationin the course of time became an enermous organization. In this respect, the organization at the time of Sultan Selim that is our subject in the present study, has formed as follows:
1-Palace Servants: Consist of two units:
a-Foot Soldiers: Consist of Acemi ocağı, Yeniçeri ocağı and Cebeci ocağı, Topçu ocağı, Top arabacıları ocağı units,
b-Cavalries: Consist of sipah, silâhdar, sağ ulûfeciler, sol ulûfeciler, sağ garipler and sol garipler units.
2-Province Soldiers
The Ottoman State who always aims at conquering, had some known and unknown reasonsfor fightig. Among reasons are religious, political, economical, humanitarian etc. 
During the reign of Sultan Selim political relationship with the West could be regarded in good position.