Biguanodin-sülfanomid grubuna ait yeni sentez maddesinin genetik markerler ile insan periferal lenfositlerinde geno-sitotoksik etkisinin belirlenmesi
Determination of the geno-cytotoxic effect of a new synthesis substance of biguanodine-sulfanomide group on human peripheral lymphocytes by genetic markers
Yazar: AHMET KARDÖL
Danışman: PROF. DR. AHMET KAYRALDIZ
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Biyoloji = Biology ; Farmasötik Toksikoloji = Pharmaceutical Toxicology ; Genetik = Genetics

Özet:
Alzheimer hastalığının tedavisinde kullanılan ilaçlar gün geçtikçe artmaktadır. Bu 
amaçla sentezlenen ilaçlar genellikle asetilkolinesterazı (AChE) inhibe edici aktiviteye 
sahip bileşiklerdir. Bu amaç doğrultusunda biguanodin sülfanomid grubuna ait yeni sentez 
madde geliştirilmiştir. Bu çalışmada sentez maddenin geno-sitotoksik etkisinin incelenmesi 
için insan periferal lenfositleri kullanılarak Kromozom Anormalliği (KA) testi, SH-SY5Y 
hücre grubu kullanılarak, MTT ve Komet testleri yapılmıştır. Periferal kan lenfositleri ön 
çalışma ile belirlenen 0.312, 0.625, 1.25 µg/ml konsantrasyonları ile 24 ve 48 saat 
muameleye tabi tutulmuşlardır. Hücre başına düşen anormallik miktarı (KA/Hücre), 
anormal hücre yüzdesi (AH%), mitotik indeks (MI) değerlerine bakıldığında kontrole göre 
istatistiki olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. SH-SY5Y hücre hatlarına uygulanan 
MTT testinde maddenin 0.625, 1.25, 2.5, 5 mg/mL konsantrasyonlarında kontrol ile
kıyaslandığında istatistiki olarak anlamlı bir fark ortaya çıkmıştır. Maddenin yüksek 
konsantrasyonlarda sitotoksik olabileceğinin göstergesidir. Komet testinde SH-SY5Y 
hücre gruplarının 1 saatlik 0.106, 0.213, 0.417 mg/mL etken madde ile muamelesi 
sonucunda hasarlı hücre yüzdesi (%HHY) değerlerinde tüm dozlarda kontrole göre 
istatistiki olarak anlamlı fark bulunmuştur. Genetik hasar indeksi (GHI) değerlerine 
bakıldığında ise muameleli gruplar ile kontrol arasında istatistiki olarak anlamlı bir fark 
bulunamamıştır. Yapılan tüm çalışmalar sonucunda maddenin zayıf genotoksik bir 
etkisinin olduğu, kullanım dozunun artmasına bağlı olarak sitotoksik etki göstereceği 
sonucuna varılmıştır. Sentez maddenin genetik materyal üzerinde zayıf etki göstermemesi 
ilaç öncü maddesi olabilme olasılığını artırmaktadır. Bunun tam olarak belirlenebilmesi 
için farklı hücre gruplarında ve farklı test sistemleri ile in vitro ve in vivo çalışmalar 
yapılması gerekmektedir.

Abstract:
Drugs used in the treatment of Alzheimer's disease are increasing day by day. 
Drugs synthesised for this purpose are generally compounds with acetylcholinesterase 
(AChE) inhibitory activity. For this purpose, a new synthesised substance belonging to 
biguanodine sulfanomide group was developed. In this study, Chromosome Abnormality 
(CA) test using human peripheral lymphocytes, MTT and Comet tests using SH-SY5Y cell 
line were performed to investigate the geno-cytotoxic effect of the synthesised substance. 
Peripheral blood lymphocytes were treated with concentrations of 0.312, 0.625, 1.25 µg/ml 
for 24 and 48 hours. No statistically significant difference was found in the abnormality 
amount per cell (KA/Cell), abnormal cell percentage (AH%), mitotic index (MI) values 
compared to the control. In the MTT test applied to SH-SY5Y cell lines, a statistically 
significant difference was found at concentrations of 0.625, 1.25, 2.5, 5 mg/mL compared 
to the control. It is an indication that the substance may be cytotoxic at high 
concentrations. In the Comet test, as a result of 1-hour treatment of SH-SY5Y cell groups 
with 0.106, 0.213, 0.417 mg/mL active substance, a statistically significant difference was 
found in the damaged cell percentage (DCC) values at all doses compared to the control. 
When the genetic damage index (GHI) values were examined, no statistically significant 
difference was found between the treated groups and the control. As a result of all the 
studies, it was concluded that the substance does not have a genotoxic effect and will show 
cytotoxic effect depending on the increase in the dose of use. The fact that the synthesised 
substance does not show any effect on the genetic material increases the possibility that it 
may be a drug precursor. In vitro and in vivo studies in different cell groups and with 
different test systems are required to determine this exactly.