Deneysel hepatik ensefalopati oluşturulmuş sıçanlarda pycnogenol'ün etkinliğinin araştırılması
Investigation the effects of pycnogenol in rats with experimental hepatic encephalopathy
Yazar: SELÇUK ŞENYAYLA
Danışman: PROF. DR. AHMET HACIMÜFTÜOĞLU
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Eczacılık ve Farmakoloji = Pharmacy and Pharmacology
Dizin: Hepatik ensefalopati = Hepatic encephalopathy

Özet:
Amaç: Bir bitki ekstresi olan piknogenol'ün antioksidan ve antiinflamatuvar etkinliği olduğu bilinmektedir. Karaciğer nakli dışında bilinen etkin bir tedavi yöntemi bulunmayan karaciğer yetmezliğinde HE gelişimini önlemek mortaliteyi ve morbiditeyi azaltacaktır. Bu çalışmada piknogenol'ün antioksidan ve antiinflamatuvar etkinliğinden dolayı HE'de protektif olup olmayacağı araştırılmıştır.
Materyal ve Metot: Bu çalışmada, TAA ile indüklenen hepatik ensefalopati modelinde piknogenol'ün etkileri Sprague-Dawley sıçanlarında değerlendirilmiştir. 32 sıçan 4 gruba ayrılmış, kontrol ve TAA gruplarına ek olarak piknogenol'ün farklı dozlarıyla tedavi edilen gruplar oluşturulmuştur. Hayvanlar, deney süresince standart koşullarda tutulmuş ve davranışsal, genetik, histopatolojik, immünohistokimyasal incelemeler gerçekleştirilmiştir. Lokomotor aktivite ve yükseltilmiş artı labirent testleri ile davranışsal analizler yapılmış, biyokimyasal parametreler, histopatolojik incelemeler ve PCR analizi ile doku örnekleri incelenmiştir. 
Bulgular: TAA uygulaması, motor aktivitelerde azalma, oksidatif stres ve inflamatuvar belirteçlerde artışa yol açmıştır. 5 ve 10 mg/kg piknogenol tedavileri, motor aktivite ve oksidatif stres parametrelerinde iyileşme sağlarken, IL-1β ve TNF-α düzeylerini düşürmüştür. Histopatolojik analizler, TAA kaynaklı şiddetli nöronal dejenerasyon ve karaciğer hasarının piknogenol ile hafiflediğini göstermiştir. İmmünohistokimyasal boyamalarda GFAP ve iNOS immünpozitifliklerinin tedavi gruplarında azaldığı gözlenmiştir. TNF-α, NF-κB ve kaspaz-3 gen ekpresyonlarında ise azalma gözlenmiştir. Bulgular, piknogenol'ün TAA kaynaklı nörolojik ve hepatik hasarı önlemede etkili olduğunu göstermektedir. Bulgular, istatistiksel analizlerle desteklenmiş ve piknogenol'ün potansiyel terapötik etkileri vurgulanmıştır.
Sonuç: Piknogenol'ün hepatik ensefalopati gelişmesinin önlenmesinde potansiyel bir tedavi alternatifi olarak kullanılabileceği görülmüştür. Piknogenol'ün oksidatif stres ve nöroinflamasyon üzerindeki iyileştirici etkileri, HE'nin bilişsel ve motor bozukluklarını azaltmada önemli bir yol olabilir. Ayrıca, bu tedavi yaklaşımı karaciğer fonksiyonlarını doğrudan iyileştirmemekle birlikte, HE semptomlarını hafifletebileceği ve hastaların yaşam kalitesini artırabileceği potansiyeline sahiptir.

Anahtar Kelimeler: Hepatik ensefalopati, inflamasyon, piknogenol, tiyoasetamid

Abstract:
Aim: Hepatic encephalopathy is an important cause of mortality in patients with liver failure. Studies on this disease, the pathogenesis of which has not yet been fully elucidated, point out the role of inflammation and oxidative stress. It is known that pycnogenol, a plant extract, has antioxidant and anti-inflammatory activity. Preventing the development of HE in liver failure, for which there is no known effective treatment method other than liver transplantation, will reduce mortality and morbidity. This study investigated whether pycnogenol would be protective in HE due to its antioxidant and anti-inflammatory activity.
Material and method: In this study, the effects of pycnogenol were evaluated in a thioacetamide (TAA)-induced hepatic encephalopathy model using Sprague-Dawley rats. A total of 32 rats were divided into four groups: a control group, a TAA group, and treatment groups receiving different doses of pycnogenol. The animals were maintained under standard conditions throughout the experiment, and behavioral, genetic, histopathological, and immunohistochemical analyses were conducted. Behavioral analyses were performed using locomotor activity and elevated plus maze tests, while tissue samples were examined through biochemical parameters, histopathological evaluations, and PCR analysis.
Results: TAA administration resulted in decreased motor activity, increased oxidative stress, and elevated inflammatory markers. Treatment with 5 and 10 mg/kg pycnogenol improved motor activity and oxidative stress parameters while reducing IL-1β and TNF-α levels. Histopathological analyses demonstrated that severe neuronal degeneration and liver damage induced by TAA were alleviated by pycnogenol treatment. Immunohistochemical staining revealed reduced GFAP and iNOS immunopositivity in the treatment groups. A reduction was observed in TNF-α, NF-κB, and caspase-3 gene expressions. These findings indicate that pycnogenol is effective in preventing TAA-induced neurological and hepatic damage. The results were supported by statistical analyses, emphasizing the potential therapeutic effects of pycnogenol.
Conclusion: Pycnogenol has been identified as a potential therapeutic alternative for the prevention of hepatic encephalopathy (HE). Its ameliorative effects on oxidative stress and neuroinflammation may play a pivotal role in mitigating the cognitive and motor impairments associated with HE. Additionally, although this treatment approach does not directly improve liver function, it has the potential to alleviate HE symptoms and enhance patients' quality of life.

Key Words: Hepatic encephalopaty, inflamation, pycnogenol, thioacetamide