Ahval-i Kıyamet 60b-118a (inceleme-çeviri yazılı metin-dizin-tıpkıbasım)
Ahval-i Kıyamet 60b-118a (examination-translated text-index- facsimile)
Yazar: RUMEYSA ÖZTAŞ
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA TOKER
Selçuk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Türk Dili Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Bu çalışmada Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu'nda 06 Mil Yz A 8208/1 arşiv numaralı kayıtta yer alan Ahvâl-i Kıyâmet adlı eser incelenmiştir. Ahvâl-i Kıyâmet, eserin adından anlaşılacağı üzere kıyametin alametlerinin anlatıldığı bir eserdir. Eser dinî içeriğe sahip olmasına rağmen dil açısından sade ve anlaşılır bir şekilde yazılmıştır. Eserde Arapça ve Farsça kelimeler yer alsa da bu kelimelerin halk tarafından sıkça kullanılan ve anlaşılan kelimeler olmasına özen gösterilmiştir. 
Çalışmada eser transkripsiyonlu bir şekilde Latin harflerine aktarılmış; yazmadaki dil bilgisi konusu şekil bilgisi başlığı altında incelenmiştir. Eserin söz varlığı ise Dizin başlığı altında verilmiştir.
Ahvâl-i Kıyâmet, H 1318'de (M 1900-1901) istinsah edilmiştir. Eserin dil özelliklerinden hareketle Eski Anadolu Türkçesi dönemi imlasından izler taşıdığı görülmektedir. Lakin eserde o dönemde kullanılan bazı gramatikal yapıların kullanıldığı, kullanılmayan birtakım gramatikal yapıların da kullanıldığı görülmektedir. Özellikle ses bilgisi açısından artık günümüz Türkçesine yakın söyleyişlerin bulunması eserin dikkati çeken unsurlarından bazılarıdır. Bu çalışmayla Osmanlı Türkçesinin son dönemine ait materyallere bir katkı sunulmakla birlikte dönemin dili üzerine yapılan çalışmalar için de dikkati çekici bir eserin incelenmiş olduğunu düşünüyoruz. 
Anahtar Kelimeler: Ahvâl-i Kıyâmet, Abdurrahman oğlu Molla Hüseyin, Osmanlı Türkçesi, Kıyamet ve Ahiret Hayatı, Cennet ve Cehennem

Abstract:
In this study, the work named Ahvâl-i Kıyâmet, which is included in the record with archive number 06 Mil Yz A 8208/1 in the National Library Manuscripts Collection, was examined. Ahvâl-i Kıyâmet, as the name of the work suggests, is a work in which the signs of the apocalypse are told. Although the work has religious content, it is written in a simple and understandable way in terms of language. Although there are Arabic and Persian words in the work, care has been taken to ensure that these words are frequently used and understood by the public.
In the study, the work was transcribed into Latin letters; The subject of grammar in writing is examined under the heading of shape information. The vocabulary of the work is given under the title of Index.
The manuscript Ahvâl-i Kıyâmet was transcribed in the year H 1318 (AD 1900-1901). Based on the linguistic features of the work, it is observed that it carries traces of the orthography from the Old Anatolian Turkish period. However, it is noted that while some grammatical structures characteristic of that period are used, others are not. Particularly striking is the presence of phonetic features closer to modern Turkish pronunciations. This study not only contributes to the materials of the late period of Ottoman Turkish but also examines a noteworthy work for research on the language of that era.
Keywords: Ahvâl-i Kıyâmet, Molla Hüseyin, son of Abdurrahman, Ottoman Turkish, Apocalypse and Afterlife, Paradise and Hell