Serum total bilirubin düzeyinin perfore akut apandisit hastalarının tanı ve prognozuna etkisi
Effect of serum total bilurubine levels on the diagnosis and prognosis of patients with acute appandicitis
Yazar: OKTAY ÖZPOLAT
Danışman: PROF. DR. ZEYNEP ÇAKIR
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery ; İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Abdomen = Abdomen ; Apendektomi = Appendectomy ; Bilirubin = Bilirubin

Özet:
Serum Total Bilirubin Düzeyinin Perfore Akut Apandisit Hastalarının Tanı Ve Prognozuna Etkisi
Giriş ve Amaç: Akut apandisitte, tanı ve tedavideki gecikmenin perforasyona ve peritoniye yol açma riski nedeniyle acil apendektomi yapılması gerekirken, plastron veya abse gelişen durumlarda medikal tedavi önerilmektedir. Perforasyona bağlı batın içine yayılan enfektif mataryel portal venöz sisteme invaze olarak hepatik parankimi etkiler. Bilirubin atılımı engellenir ve hiperbilirubinemi olur. Son yıllarda, hiperbilirubineminin potansiyel olarak apandisit ile ilişkili olduğu ve ameliyat öncesi apendiks perforasyonu ve gangreni olan hastaların belirlenmesinde faydalı bir laboratuar testi olabileceği önerilmiştir.
Amaç: Total bilirubin düzeyinin perfore apandisit tanısı almış akut apandisit hastalarında perforasyonun şiddetini belirlemede ve hastaların prognozunu üzerindeki etkisini araştırmayı amaçladık.
Yöntem: 01.01.2015 ile 01.07.2017 tarihleri arasından acil servisten yatırılan, apendektomi olan hastalar retrospektif incelendi. Hastaların patoloji raporlarına göre perfore apandisit olanlar birinci grup, perfore apandisit gelişmeyen hastalar ikinci grup olarak belirlendi. Hastaların hemogram parametreleri, total bilirubin, direkt bilirubin ve indirekt bilirubin seviyeleri hastane elektronik dosya sisteminden ulaşıldı. Analizler IBM SPSS 20.0 istatistik analiz programı ile yapıldı.
Bulgular: Hastaların %57,6'sı erkek ve yaş ortalaması 34,41 ± 15,83 idi. Vakalarımızın %16,2'si perforasyon gelişen AA grubunu oluşturmaktaydı. Perforasyon gelişen AA hasta grubunda total bilirubin değeri, direkt ve indirekt bilirubin değeri, kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı yüksek bulundu. P değerleri sırasıyla (p=0,002), (p=0,000), (p=0,050) idi. Perforasyon gelişen grupta total bilirubinin değerinin sensitivitesi %66, spesifitesi %50 olarak tespit edildi. Gruplar arasında hemogram parametreleri karşılatırdığımızda perforasyon gelişen AA hastalarında WBC, nötrofil, lenfosit değerleri ve nötrofil-lenfosit oranı istatiksel olarak anlamlı yüksek iken, p değerleri sırasıyla (p=0,006), (p=0,001), (p=0,000), (p=0,000) idi. Perforasyon gelişen AA hasta grubunda hastanede yatış süresi, kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p=0,000).
Sonuç: Çalışmamızda perforasyon gelişen AA grubundaki hastalarda total bilirubin, direk ve indirek bilirubin değerleri, perforasyon gelişmeyen AA grubundaki hastalara göre anlamlı yüksek bulundu.
Anahtar Kelimeler: Akut apandisit, acil sevis, hiperbilirubinemi, perforasyon, total bilirubin, direk ve indirek bilirubin.

Abstract:
Effect of Serum Total Bılurubıne Levels on the Diagnosıs and Prognosıs of Patients With Acute Appandicitis
Introductıon: In acute appandicitis, immediate appandectomy must be performed becuase delays in diagnosis and treatment leads to perforation and peritonitis; in the cases of plastrone or abcess medical approach is suggested. Infective content of perforated appandicitis spreaded in abdomen by portal venous system result in damage in hepatic parenchyma. Bilurubine excretion is decreases and hyperbiluribinemia occures. Recently, it has been suggested that hyperbilurubinemia is related to acute appandicitis and might be a usefull indicator of perforation and gangrene before operation, potentially.
Aım: The present study aims that wheter total bilurubine levels are linked to perforated appandicitis and severity of perforation.
Method: Patients who admited to emergency room and had apandectomy between 01.01.2015 and 01.07.2017 investigated retrospectively. Patients divided as group 1, who had perforated appandicites, and group 2, who had unperforated appandicitis in accordance with pathology reports. Hemogram parameters, total bilurubine, direct bilurubine and indirect bilurubine levels were obtained via electronical medical record system of the hospital. Statistical analyses was performed by IBM SPSS 20,0.
Fındıngs: 57,36% of patients were male (n=220) and mean of age was 34,41 ± 15,83. 16,2% of patients were in group 1. Total, direct and indirect bilurubine levels in patiens who had perforated appandicitis were higher, statistically significant. P values were p=0,002, p=0,000, p=0,050, respectively. Sensitivity and spesifity of total bilurubine levels in group 1 were 66% and 50%, respectively. Comparing hemogram parameters between groups, WBC, neutrophile, lenfocyte levels and NLR were statistically significant in group 1. P values were p=0,006, p=0,001, p=0,000, p=0,000, respectively. Hospitalisition duration in group 1 was longer, statistically significant.
Conclusıon: In the present study total, direct and indirect bilurubine levels in group 1 was higher than levels of group 2, statistically significant.
Key Words: acute appandicitis, emergency service, hyperbilurubinemia, perforation, total bilurubine, direct bilurubine, indirect bilurubine.