Temporomandibular eklem disfonksiyonunda manual terapinin etkinliğinin elektromiyografik değerlendirmesi
Electromographic evaluation of the efficiency of manual therapy in temporomandibular joint dysfunction
Yazar: KUMRU ATEŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ DİLBER KARAGÖZOĞLU COŞKUNSU
Bahçeşehir Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Elektromiyografi = Electromyography ; Manuel terapi = Manuel theraphy ; Temporomandibular eklem = Temporomandibular joint ; Temporomandibular eklem disfonksiyon sendromu = Temporomandibular joint dysfunction syndrome ; Temporomandibular eklem hastalıkları = Temporomandibular joint disorders ; Ölçekler = Scales

Özet:
Çalışmanın amacı miyofasyal kaynaklı temporomandibular eklem disfonsiyonu (TMD) olan hastaların tedavisinde manual terapi (MT) yöntemlerinin etkinliğini incelemektir. Çalışmaya dahil edilen miyofasiyal kaynaklı TMD'li 38 hasta randomize olarak eşit sayıda MT ve kontrol grubuna ayrıldı. MT grubuna haftada bir toplam dört seans olmak üzere 40 dakikalık MT uygulanırken kontrol grubuna bu süreçte herhangi bir tedavi uygulanmadı. Her iki grubun değerlendirmeleri başlangıçta ve 4. hafta sonunda yapıldı. İstirahat ve aktivite ağrısı (Vizüel Analog Skala-VAS), ağız açıklığı hareketleri, hassas nokta sayısı, kraniovertebral açı, basınç ağrı eşiği, anterior temporalis ve masseter kaslarının aktivite ve istirahat kas aktivasyon ölçümleri (yüzeyel elektromiyografi (yEMG)), hareket korkusu (Temporomandibular Bozukluklarda Tampa Kinezyofobi Ölçeği (TMB-TKÖ)), fonksiyonu (Çenenin Fonksiyonel Kısıtlanma Skalası-8 (ÇFKS-8)), anksiyete ve depresyon düzeyi (Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HADS)) değerlendirildi. Çalışmayı MT grubunda 17 (ort yaş: 29,58 ± 10,20) kontrol grubunda 17 (ort yaş: 31,64 ± ,47) hasta tamamladı. MT grubunun aktivite VAS, istirahat VAS, hassas nokta sayısı, tüm ağız açıklığı ölçümleri, bilateral temporalis, temporomandibular eklem (TME) laterali, masseter basınç ağrı eşiğinde ve sağ masseter istirahat kas aktivitesi hariç tüm EMG ölçümlerinde, HADS anksiyete hariç TMB-TKÖ, ÇFDS-8, HADS ölçeklerinde MT grubunda istatiksel olarak anlamlı fark bulundu. Kontrol grubunda ise hiçbir parametrede iyileşme bulunmadı (p>0,05). Grupların ölçülen değerlerinin dört haftalık değişimi karşılaştırıldığında retrüzyon, sağ TME lateral basınç ağrı eşiği, HADS ölçekleri arasında fark bulunmazken diğer ölçüm değerleri MT grubu lehine anlamlı farklı bulundu (p<0,05). EMG aktivitesinde ise sağ masseter MVC'sinde gruplar arasında fark bulundu (p=0,13). Bu sonuçlara göre, MT TMD'lu hastalarda kullanılabilecek etkili bir yöntemdir. 
Anahtar kelimeler; Temporomandibular Eklem Disfonksiyonu, Manual Terapi, Yüzeyel Elektromiyografi

Abstract:
The aim of the study is to examine the treatment methods of manual therapy (MT) with patients with temporomandibular joint dysfunction (TMD) of myofascial origin. The 38 patients with myofascial-derived TMD included in the study were randomly assigned to an equal number of MT and control groups. The MT group was given 40 minutes of MT once a week, for a total of four sessions, while the control group did not receive any treatment during this period. Evaluations of both groups were made at the beginning and at the end of the 4th week. Pain at rest and activity (visual analog scale-VAS), mouth opening movements, number of tender points, craniovertebral angle, pressure pain threshold, activity and resting muscle activation measurements of anterior temporalis and masseter muscles (superficial electromyography (sEMG)), fear of movement (Temporomandibular Disorders  Tampa Kinesiophobia Scale (TMD-TKS)), function (Functional Limitation of Jaw Scale-8 (JFLS-8)), level of anxiety and depression (Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS)) were evaluated. The study was completed by 17 (mean age: 29.58 ± 10.20) patients in the MT group and 17 (mean age: 31,648± ,47) patients in the control group. A statistically significant difference was found in all EMG measurements except activity VAS, resting VAS, number of tender points, whole mouth opening measurements, bilateral temporalis, temporomandibular joint (TMJ) lateral, masseter pressure pain threshold and right masseter resting muscle activity in the MT group. A statistically significant difference was found in the MT group in the TMD-TSK, JFLS-8, and HADS scales, except for HADS anxiety. When the four-week changes of the measured values of the groups were compared, there was no difference between the retrusion, right TMJ lateral pressure pain threshold, HADS scales, while other measurement values were found to be significantly different in favor of the MT group (p<0.05). In EMG activity, a difference was found between the groups in the right masseter MVC (p=0.13). According to this findings, MT is an effective method that can be used in patients with TMD.
Keywords; Temporomandibular Joint Dysfunction, Manual Therapy, Superficial Electromyography