2002 sonrası siyasi partilerin seçim vaatleri ve bunların uygulanması
Election promises of political parties after 2002 and their implementation
Yazar: YILMAZ OLUÇAY
Danışman: DOÇ. DR. HALİL ERDEMİR
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Kamu Yönetimi = Public Administration ; Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Genel seçimler = General elections ; Seçim kampanyaları = Election campaigns ; Seçim vaatleri = Election promises ; Seçimler = Elections ; Siyasi parti programları = Polical party manifests ; Siyasi partiler = Political parties ; Siyasi seçimler = Political elections ; Türk siyasi tarihi = Turkish political history

Özet:
Siyasal partiler geçmişten günümüze demokratik yapının en temel unsurları ve uygulayıcılarıdır. Siyasal partiler, toplumdaki farklı kitlelerin istek, arzu ve sorunlarını merkezi yönetime sunulmasında önemli rol oynamaktadırlar. İstek ve arzuların, merkezi yönetime sunulması sonucunda ülkedeki yönetim anlayışı gelişmekte ve içtimaî siyaset anlayışı ortaya çıkmaktadır. Bu durum siyasi bir meşruluğu doğurmaktadır. Partilerin siyasi arenada yer almasını sağlayan unsurlar siyasi meşruluktan doğmaktadır. Partiler siyasi alanda aktif oldukça ülke yönetimi daha sistematik ve aktif yapıya dönüşmektedir.
Siyasal oluşumlar toplumun her kesimine ulaşmak ve her konuya parmak basmak durumundadır. İdari yapı sadece bir grup, bir alan ve bir oluşuma dayanmamaktadır. Bu şekilde tek yanlı gelişim gösteren siyasi oluşumlar toplum tarafından kabul görmemektedir. Partiler yalnızca bir kesime hitap etmesinin aksine tüm topluma hitap edebilmelidir.
Türkiye, siyasi yapısı ve demokratikleşme açısından gelişimine devam eden bir ülkedir. Partilerin topluma sundukları, onların siyasal oluşum içine dâhil olmasını sağlamaktadır. Topluma hitap eden ve sorunlarına cevap veren partiler ülke yönetiminde yerini almıştır.
Genç siyasi oluşum içerisinde olan Türkiye demokratikleşme sürecini hızlandırmış ve ülkede 1946 yılında tek parti döneminden çok partili yaşama geçilmiştir. CHP'nin iktidarı kaybettiği 1950 seçimlerinden itibaren her on yılda bir askeri darbe gerçekleşmiş ve demokrasi kesintiye uğranmıştır. Bu dönemlerde siyasi partiler de kapatılma davaları ile karşı karşıya kalmış siyasi yöneticilerin sistemde olması yasaklanmıştır. 12 Eylül 1980 Darbesinin ardından 1989 yılında yapılan cumhurbaşkanlığı seçimine kadar askeri vesayet devam etmiştir. 1989 yılında Turgut Özal'ın Cumhurbaşkanlığına seçilmesiyle birlikte sivilleşme sağlanmıştır. 1990'lı yıllar ise ülkenin koalisyon ve faili meçhul cinayetler ile anılmasına sebep olmuştur. Bu dönemde terör yeniden hortlamıştır. Koalisyon hükümetleri ve toplumsal olaylar ile siyasi istikrar bir türlü sağlanamamıştır. Türk Siyasi Yaşamına, 1994 yılında gerçekleştirilen yerel seçim ile Refah Partisi ile birlikte ''muhafazakâr'' olgusu girmiştir.
Bu olgu 2001'de kurulan AK Parti ile güçlenmiştir. Türk siyasi hayatına AK Parti ile kendini muhafazakâr, çağdaş ve Batı yanlısı olarak nitelendiren bir parti girmiştir. 2002 seçimlerinde 365 milletvekili çıkararak siyasal yapıda en başarılı parti olma özelliğine sahip olan AK Parti 2002 yılının ardından gerçekleşen tüm seçimlerde açık ara birinci parti olarak çıkmıştır.
Bu çalışmada girdiği her seçimde başarılı olan AK Parti'nin kazanmasındaki unsurları incelemektir. Bu incelemede yalnızca iktidar partisi değil Türk siyasal hayatında önemli bir yere sahip diğer partilerin de parti programları, anlayışları, seçim propagandaları incelenmiş ve mukayese gerçekleştirilmiştir. Türkiye Genel Seçimleri ve belediye seçimlerinde partilerin vatandaşa sunduğu vaatler ile Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti), Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), Milliyetçi Hareket Partisi (MHP), İYİ Parti ve Halkların Demokratik Partisi (HDP)'nin başvurdukları propaganda yöntemleri, sundukları mesajlar seçim afişleri, seçim söylemleri analiz edilmiştir. Son olarak ise AK Parti'nin iktidar uygulamalarında hükümet programları analiz edilmiştir.
Çalışma meydana getirilirken konu ile ilgili kurum ve kuruluşlarının resmi verilerinin yanında kitaplardan, makalelerden, internet kaynaklarından, parti programlarından, ilgili kanun maddelerinden ve tezlerden yararlanılmıştır.

Abstract:
Political parties are the most important actors of democracy from past to present. They are instruments to presentations of different parts' wishes, demands and problems to the central administration. As a result of these presentations, an administrative mentality in states improves and societal political attitudes emerges. In this way, political legitimacy arises. The elements, which for taking a place in political arena, are derived from the political legitimacy. The state government transforms more systematical and active structure as political parties become more active.
Political formations have to reach all the parts of society and touch on all the subjects. Governmental organizations may not base on only a group, a field or an organization. Political formations, that progress one-sided, cant be approved by societies. Parties have to appeal to all the parts of society, not only specific groups.
Turkey is a politically young state and proceeds its improvement. The political parties' tenders help people to get involved into the formation. The parties, which appeal to whole society and satisfy their demands, take a place in the state governments.
In 1946, multi-party system, instead of single-party, is supplanted in politically young Turkey. Beginning from 1950 Elections, that RPP(CHP) was overthrew, military coups were executed decennially and democracy wat cut recurrently. In these periods, political parties faced closure cases and lots of politicians were under bans. The military domination lasted from September 12th, 1980 Coup to 1989 President Elections. Demilitarization was revealed with the Presidency of Turgut Özal in 1989. On the other hand, 1990s are known with coalition governments and unidentified murders. Also in this process, terrorism rise again. With these problems, political stability couldn't found. In this period, "conservatism" fact revived in Turkish political life, especially with 1994 local elections. The Welfare Party (WP) got the majority in won 1995 Election. In WP coalition government period, when military seem them as non-secularist, WP Chairman Necmettin Erbakan was resigned as prime minister with a General Staff Manifesto. In this non-secular perceptions and sharia demands period, Virtue Party (VP) was found as a follow-up Welfare Party. A young man Abdullah Gül endeavoured to be rival to Recai Kutan who was nominated by N. Erbakan in VP Chairman Elections. Abdullah Gül, R. Tayyip Erdoğan and their friends won a general approval with their vote rates despite losing the election. These young men, who were dissatisfied with VP's decisions and practices, founded Justice and Development Party (AK Parti) in 2001.
AK Parti characterized itself as conservative, contemporary and Wested-oriented political party. In 2002 Elections, Justice and Development Party (AK Parti) became most successful party with 365 seats in the of Parliament. Except this success, Justice and Development Party (AK Parti) won by landslide all the elections after 2002.
The aim of this study is to examine the factors which lie behind the Justice and Development Party (AK Parti) 18 years success. In this study, the examination is not only about the party in power, but also the other important parties' doctrines, attitudes, electioneerings are examined and compared with the parties' attitudes and promises in Turkey General Elections and Municipal Elections, Justice and Development Party (AK Parti), Republican People's Party (CHP), Nationalist Movement Party (MHP), İyi Parti, People's Democracy Party (HDP)'s election strategies, messages, signboards, election discourses analyse in this study. Finally government programmes in which AK Parti's government application is analysed.
This study is based on related books, articles, web sources, party manifestos and programmes, also relates Laws and thesis papers are used.