Otolog kondüsyonel serumun sıçanlardaki yağ grefti yaşayabilirliğine etkisinin plateletten zengin plazma – yağ grefti kombinasyonu ile kontrollü karşılaştırılması
Controlled comparison of the effects of autologous conditioned serum (ACS) and platelet-rich plasma (PRP) on the fat graft survival in rats
Yazar: GÖKAY BAYKARA
Danışman: DOÇ. DR. NEZİH SUNGUR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Gref yaşaması = Graft survival ; Serum = Serum ; Sıçanlar = Rats ; Transplantlar = Transplants ; Trombositten zengin plazma = Platelet rich plasma

Özet:
Amaç: Yağ greftlerinin yüksek rezorbsiyon oranları mevcut olup literatürde yüzde yirmi ile doksan arasında rezorbsiyon görülmüştür. Bu sorunu çözmek için birçok additif madde denenmiştir. Otolog kondüsyonel serum (Autologous Conditioned Serum-ACS), doğal olarak oluşan interlökin-1 (IL-1) inhibitörü olan interlökin-1 reseptör antagonisti (IL-1Ra) yönünden zenginleştirilmiş otolog bir kan ürünüdür. Klinik olarak ilk kez 1997 yılında kullanılmış ve 2001 yılından sonra da Orthokine adıyla ticarileştirilmiştir. Osteoartrit tedavisinde kullanılan ACS, birkaç çalışma dışında pek popülarize olamamıştır. Bu çalışmadaki amaç, otolog olarak yüksek miktarlarda ve ucuz bir şekilde hazırlanabilen yağ grefti gibi bir materyalin sağkalımını arttırmak için yine otolog olarak kandan elde edilen otolog kondüsyonel serumun kombinasyonunu gündeme getirmek ve bunu da sık olarak kullanılan ve etkinliği ispatlanmış plateletten zengin plazma (PZP) ve yağ grefti kombinasyonu ile karşılaştırarak etkinliğini incelemektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 37 adet izojenik Sprague-Dawley tipi sıçanlar dâhil edilerek, random olarak 3 grup oluşturulup her grupta n=9 olacak şekilde dağıtılmıştır. Geriye kalan 10 sıçan ise her iki groin bölgesinden her bir bölgede yaklaşık 1,5 ml olacak şekilde yağ grefti alınarak slicing yapıl mak üzere kullanılmıştır. Sonrasında bu 10 sıçandan PZP ve ACS hazırlamak amacıyla ortalama 10 ml kan intrakardiyak alınarak sakrifiye edilmiştir. Bütün gruplarda sıçan sırtlarına 3 adet 0,9 ml. lik dermis ve subkutan doku arasında dolgu materyali yerleştirildi. Birinci şişlik bölgesine 0,2 ml PZP + 0,7 ml yağ grefti kombinasyonu, ikinci şişlik bölgesine 0,2 ml ACS + 0,7 ml yağ grefti kombinasyonu, üçüncü şişlik bölgesine ise 0,2 ml PBS (Fosfat Tamponlu Salin) + 0,7 ml yağ grefti kombinasyonu enjekte edildi. Hazırlanan üç grup sırasıyla 4. hafta, 12. hafta ve 20. haftalarda sakrifikasyon öncesi Bilgisayarlı Tomografileri (BT) çekilerek ortalama hacimleri hesaplandı. Patolog tarafından kalıcılık, vaskülarite, inflamasyon ve fibrozis miktarları ölçülerek istatistiksel değerlendirmeleri yapıldı.
Bulgular: Postoperatif 1. ay döneminde üç grup arasında ortalama hacim değişiklikleri anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Postoperatif 1. ayda üç grup için ölçülen ortalama hacim değerlerine bakıldığında sayısal olarak ACS + yağ grefti grubunun diğer gruplardan yüksek olduğu, ikinci sırada PZP + yağ grefti grubu olduğu izlenmiştir. Postoperatif 3. ay ve 5. ay döneminde benzer olarak yine üç grup arasında ortalama hacim değerleri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Postoperatif 1. ayda histopatolojik açıdan kalıcılık, inflamasyon ve vaskülarizasyon değerlerinde anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05), fakat fibrozis açısından anlamlı bir fark izlenmiştir (p<0,05). Postoperatif 3. ayda her üç grup arasında sadece kalıcılık anlamlı olarak bulunmuş (p<0,05); inflamasyon, vaskülarizasyon ve fibrozis açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Postoperatif 5. ayda kalıcılık, inflamasyon ve fibrozis karşılaştırmaları istatistiksel açıdan anlamlı olarak bulunmuş (p<0,05); vaskülarizasyon her üç grup arasında anlamlı olarak bulunamamıştır (p>0,05). Tüm gruplar arasında zaman içerisindeki değişime bakıldığında ACS + yağ grefti grubunda kalıcılık ve vaskülarizasyonun diğer gruplardan daha yüksek oranda olduğu; inflamasyonun ve fibrozisin ise daha düşük oranda olduğu izlenmiştir.
Sonuç: Yağ greftinin, kolay elde edilebilir, ucuz ve otolog bir ürün olan ACS ile kombine edilmesi, yağ grefti yaşayabilirliğini erken, orta ve geç dönemde arttırabileceği önerilebilmektedir.

Abstract:
Aim: Fat grafts have high resorption rates, with twenty to ninety percent resorption in the literature. Many additive substances have been tried to solve this problem. Autologous Conditioned Serum (ACS) is an autologous blood product enriched for interleukin-1 receptor antagonist (IL-1Ra) which is an inhibitör of naturally formed interleukin-1 (IL-1). It was first used clinically in 1997 and commercialized under the name Orthokine after 2001. ACS, which is used in the treatment of osteoarthritis, has not been popularized except in a few studies. The aim of this study was to raise the combination of autologous conditional serum obtained from the blood as autologous again to increase the survival of a material such as fat graft which can be prepared in high amounts and inexpensively as autologous, and this is frequently used and proven platelet rich plasma (PRP) and fat to compare the graft combination with the graft.
Materials and Methods: Thirty-seven isogenic Sprague-Dawley rats were included in the study and randomly divided into three groups and each group was divided into n = 9. The remaining 10 rats were used to slicing fat grafts of approximately 1,5 ml in each region from both groin regions. Subsequently, those 10 rats were sacrificed by taking 10 mL of intracardiac blood to prepare PRP and ACS. In all groups, totally three filling material which was 0,9 ml in each was placed in dermis and subcutaneous tissue on the rats. 0,2 ml PRP + 0,7 ml fat graft combination in the first swelling region, 0,2 ml ACS + 0,7 ml fat graft combination in the second swelling region, 0,2 ml Phosphate Buffered Saline (PBS) + 0,7 ml fat graft combination in the third swelling region were injected. The mean volume of the three groups were calculated by computed tomography (CT) before sacrification at 4 weeks, 12 weeks and 20 weeks, respectively. The persistence, vascularity, inflammation and fibrosis levels were measured and evaluated by the pathologist.
Results: The mean volume changes were significant between the three groups in the first postoperative month (p<0.05). When the mean volume values measured for the three groups in the first postoperative month were examined, it
was observed that the ACS + fat graft group was higher than the other groups and the second group was the PRP + fat graft group. Similarly, mean volume values between the three groups were statistically significant in the postoperative 3rd and 5th months (p<0.05). No significant difference was found in histopathological persistence, inflammation and vascularization values at postoperative 1st month (p>0.05), but a significant difference was observed in fibrosis (p <0.05). In the postoperative 3rd month only permanence was found to be significant among all three groups (p <0.05); there was no significant difference in inflammation, vascularization and fibrosis (p>0.05). Permanence, inflammation and fibrosis were compared at postoperative 5th month (p<0.05). vascularization was not found to be significant between the three groups (p>0.05). While we look at the change over time between all groups, the retention and vascularization of ACS + fat graft group was higher than the other groups; inflammation and fibrosis were lower.
Conclusion: Combination of fat graft with ACS, an easily available, inexpensive and autologous product, may improve fat graft viability in the early, middle and late period.