Vergi Hukukunda belgelendirme ve ispat yükü
Documenting and burden of proof i̇n Tax Law
Yazar: MÜCAHİT GÜLŞEN
Danışman: PROF. DR. MURAT SEZGİNER
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı / Vergi Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Hukuk = Law ; Maliye = Finance
Dizin: Belgelendirme = Certification ; Belgeler = Documents ; Delil = Evidence ; Vergi Usul Kanunu = Tax Procedural Code ; Vergi hukuku = Tax law ; Vergi usul hukuku = Tax procedural law ; Vergilendirme = Taxation ; Vergiler = Taxes ; İspat = Proof ; İspat yükü = Burden of proof

Özet:
Vergi Usul Kanunu, mükelleflerin vergilendirme ile ilgili belirli vakıa ve işlemleri belirli belgelere dayandırmalarını ve bu belgelerle ispat etmelerini zorunluluğu getirmektedir.Defter tutmak mecburiyetinde olan mükellefler, defterlerdeki kayıtları belgelere dayandırmak zorundadır. Defter tutmak zorunda olmayan mükellefler de belge almak ve saklamak zorundadır. Bu iki grup mükellef de belgelere ve defterlerindeki kayıtlara uygun olarak beyan usulü ile vergilendirme işleminde rol almaktadırlar. Vergi uyuşmazlıkları, genellikle bu beyanların doğru olup olmadığının kontrolü sırasında ortaya çıkar. İdari aşamada çözümlenemeyen uyuşmazlıklar yargıya intikal eder. Yargı safhasında uygulanacak hükümler açısından İdari Yargılama Usulü Kanununun Vergi Usul Kanununa göre önceliği vardır. Türk Hukukunda, vergi mahkemelerinin idari yargının içinde yer alması nedeniyle idari yargıya ait ilkeler vergiden doğan uyuşmazlıklar için de geçerlidir. Türk hukukunda belge kavramı Hukuk Muhakemeleri Kanununda geniş biçimde tanımlanmış olmakla birlikte, idari yargının en önemli ilkelerinden biri olan yazılılık ilkesi nedeniyle, sadece yazılı hale getirilen belgeler idari yargıda delil olarak değerlendirilir. Vergi hukukunda, usulüne uygun olarak oluşturulan, şekil şartlarını taşıyan ve yetkili makamlara ibraz edilen doküman belge olarak kabul edilir. Bu şartlara uygun bir belgenin gerçeği yansıtmadığı iddiasında ise ispat yükü bunu iddia eden taraftadır.

Anahtar Kelimeler : 
Belge, delil, ispat, ispat yükü, Vergi Usul Kanunu.

Abstract:
Tax Procedural Code foresaw that the taxpayer base the certain facts and transactions related to taxation on the certain documents and prove them with that documents. The taxpayers who have accounting obligation, must base the book records to documents. The taxpayers who have not accounting obligation, must also receive and store documents. These two groups of taxpayers have a role in the taxation process by declaration procedure in accordance with their books and records. Tax disputes usually arises during the auditing of these declarations. The disputes that can't be resolved on the administrative level, are resolved in the judicial phase. At the trial stage, Administrative Procedure Act has priority over Tax Procedural Code. Due to the tax courts take place in the administrative jurisdiction in Turkish Law, the principles of administrative justice applies to disputes arising from tax. In Turkish law, the concept of document is extensively defined by the Code of Civil Procedure but, because of the written exercise of jurisdiction which is one of the most important principles of administrative justice principles in the Administrative Procedure Act, the documents be made in writing are considered as evidence in administrative justice.

In tax law, a document has to be duly established, bears the formal requirements and be submitted to the competent authorities. The party who claiming that the document doesn't reflect the truth, take on the burden of proof.

Key Words : 
Document, evidence, prof, burden of proof, Tax Procedural Code