Üretra yaralanması oluşturulan sıçanlarda pirfenidonun üretral fibrozise etkisi /
Yazar: MURAT ÖZER
Danışman: DOÇ. DR. EMRE CAN POLAT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Fibroz = Fibrosis ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Pirfenidon = Pirfenidone ; Sıçanlar = Rats ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Üretra = Urethra

Özet:
Amaç: Üretra darlığının patogenezinde bulunan temel mekanizma kollajen yapısındaki değişim ve fibrozis oluşumudur. Pirfenidon interstisyel pulmoner fibrozis tedavisinde kullanılan antifibrotik, anfiinflamatuar ve antioksidan bir ilaçtır.  Biz bu çalışmamızda üretral hasar oluşturulmuş erkek sıçanlarda pirfenidonun fibrozis üzerine etkisini değerlendirmeyi amaçladık.
Gereç ve yöntem: Çalışmamıza 33 adet Sprague dawley cinsi 250±10 gr sıçan alındı. Sıçanlar üretral hasar, sham, üretral hasar + oral pirfenidon tedavisi, üretral hasar +  intraüretral pirfenidon tedavisi ve intraüretral pirfenidon tedavisi olmak üzere 5 ayrı gruba ayrıldı. Üretral hasar modeli pediatrik üretrotom bıçağı ile uygulandı. 14 günlük takip ve tedavi süreci sonrası, sıçanlara penektomi işlemi uygulandı ve sıçanlar sakrifiye edildi. Üretra dokusu histopatolojik ve immünohistokimyasal boyama ile konjesyon, yangısal hücre infiltrasyonu, spongiyofibrozis, transforme edici büyüme faktörü beta-1 (TEBF-β1) ve vasküler endotelyal büyüme faktörü reseptörü 2 (VEBFR2) açısından değerlendirildi. 
Bulgular: Üretral yaralanma oluşturulan erkek sıçanlarda intraüretral pirfenidon tedavisi spongiyofibrozisin konjesyon, yangısal hücre infiltrasyonu ve TEBF-β1 gibi karıştırıcı faktörler açısından düzeltilse de bir negatif prediktörüdür (p=0,028). Üretral hasar oluşturulan erkek sıçanlarda intraüretral pirfenidon tedavisinin herhangi bir tedavi verilmeyen ve oral pirfenidon tedavisi alanlara karşı spongiyofibrozi önleme açısından daha etkili olduğu saptanmıştır (sırasıyla p=0,024, p=0,020). Oral pirfenidon tedavisi verilen sıçanlar ile üretral hasar uygulanıp tedavi verilmeyen sıçanlar arasında spongiyofibrozis açısından farklılık yoktur (p=0,986).
Sonuç: İntraüretral pirfenidon uygulaması, üretral yaralanma oluşturulmuş erkek sıçanlarda fibrozise karşı koruyucudur. Ayrıca intraüretral uygulama oral pirfenidondan daha etkilidir. Üretra darlıklarının tedavisinde umut vaat edici olan pirfenidonun etkilerinin daha iyi değerlendirebilmesi için daha geniş örnekleme sahip deneyler ve insan üretra dokusu üzerinde yapılacak deneyler gereklidir.

Abstract:
Aim: The main mechanism in the pathogenesis of urethral stricture is the change in the collagen structure and the formation of fibrosis. Pirfenidone is an anti-fibrotic, anti-inflammatory and antioxidant drug mainly used in the treatment of interstitial pulmonary fibrosis. In this study, we aimed to assess the effect of pirfenidone on fibrosis in male rats with urethral injury.
Material and Methods: 33 Sprague dawley male rats weighing 250±10 g were included in our study. Rats were divided into 5 different groups: urethral injury, sham, urethral injury + oral pirfenidone treatment, urethral injury + intraurethral pirfenidone treatment and intraurethral pirfenidone treatment. The urethral injury model was performed with a pediatric urethrotome blade. After 14 days of follow-up and treatment, the rats underwent penectomy and were sacrificed. Urethral tissue was evaluated for congestion, inflammatory cell infiltration, spongiofibrosis, transforming growth factor beta-1 (TEBF-β1) and vascular endothelial growth factor receptor 2 (VEBFR2) according to histopathological and immunohistochemical staining.
Results: Intraurethral pirfenidone treatment was a negative predictor of spongiofibrosis, even after adjusting for confounding variables such as congestion, inflammatory cell accumulation and TEBF-β1 in male rats with urethral injury (p=0.028). Intraurethral pirfenidone treatment was found to be more effective in preventing spongiofibrosis in male rats with urethral injury compared to those who did not receive any treatment and those who received oral pirfenidone treatment (p=0.024, p=0.020, respectively). There was no difference in spongiofibrosis between rats administered oral pirfenidone treatment and rats with urethral injury without treatment (p=0.986).
Conclusion: Intraurethral administration of pirfenidone is protective against fibrosis in male rats with urethral injury. Moreover, intraurethral administration is more effective than oral pirfenidone. In order to evaluate better the effects of pirfenidone, which is promising in handling urethral strictures, clinical trials comprising greater samples size and experiments on human tissue are required.