Derin venöz trombozlarda teşhis, tedavi ve profilaksi (klinik deneyimlerimiz)
Diagnosis, treatment, and prohylaxis for deep venous thrombosis (our Experiences)
Yazar: YUSUF VELİOĞLU
Danışman: PROF. DR. HİKMET KOÇAK
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
IV ÖZET Derin ven trombozu genel popülasyonda ve özellikle cerrahi uygulanan olgularda oldukça sık karşılaşılan ve yaşam kalitesi üzerine olumsuz etkileri olan ciddi bir sağlık sorunudur. Ciddiyetini, pulmoner emboli (PE), akut renal yetersizlik, Phlegmasia cerulea-alba dolens, post-flebitik sendrom gibi ciddi morbidite ve mortaliteye yol açabilen komplikasyonlanndan almaktadır. Postmortem çalışmalardan elde edilen veriler, hastalığın sıklığı ve ciddiyeti üzerine yapılan yorumlan desteklemektedir. Sunulan bu retrospektif çalışmanın amacı derin venöz trombozlu olgulardaki tecrübelerimizi aktarmaktır. Kalp ve Damar Cerrahisi Anabilim Dalımızda 1993-2003 yıllan arasında kliniğimizde yatınlarak tedavi edilen 505 olguya ait veriler dosya kayıtlanndan elde edildi. Olguların semptom ve fizik muayene bulgulan, lokalizasyonlan, risk faktörleri, tanı metotlan, uygulanan tedavi yöntemleri ve gelişen komplikasyonlar çalışmada değerlendirme parametreleri olarak belirlendi. Olgularımızın 240'ı (%47.5) kadın, 265'i (%52.5) erkek olup ortalama yaşlan 46±17 (17-90 yaş) idi. %95.6'sı semptomatik olan olgularımızda en sık karşılaşılan yakınmalar şişlik (%95.6) ve ağn (%88.5) idi ve %57.2'inde Homans Testi pozitifti. Lokalizasyon olarak en sık sol alt ekstremite (%57.6) DVT'u tespit edildi. Risk faktörleri olarak olgularımızın %12.5'inde cerrahi müdahale, immobilizasyon %11.3, kardiak bir hastalık %11.3 oranında tespit edilirken %28.9'unda belirli bir risk faktörü tespit edilemedi. Tanı olgulann tümünde dupleks uhrasonografi ile kondu. Olgulanmızın %49.3'üne DMAH ve %50.7'sine SH başlanıp en az 3 ay süreyle idame tedavi %91.9'unda varfarin, %7.2'sinde DMAH ile yapıldı. Olgulann %4.2'sinde trombolitik tedavi ve %0.8'inde venöz trombektomi yapıldı. DVT komplikasyonu olarak olgulann %5.7'sinde postflebitik sendrom, %5.6'smde pulmoner emboli ve %3'ünde phlegmasia cerulea dolens gelişirken %8.1 olguda nüks DVT tespit edildi. Komplikasyon gelişimi açısından DMAH ve SH tedavileri arasında istatistiksel olarak anlamlı farkldık tespit edilemedi. DVT'lu olguların enerjik takip ve tedavisi, gerek DVT'un klinik seyrinde gerekse neden olduğu komplikasyonlann önlenebilmesinde önem arz ettiği ancak DVT için risk faktörlerinin ekarte edilmesinin bu hastalığın insidansının düşürülmesinde hayati değere sahip olduğu kanaatindeyiz Anahtar Kelimeler: Derin Ven Trombozu, Düşük Moleküler Ağırlıklı Heparinler,

Abstract:
SUMMARY DİAGNOSÎS, TREATMENT, AND PROPHYLAXIS FOR DEEP VENOUS THROMBOSİS (OUR EXPERIENCES) Deep venous thrombosis (DVT) is a serious health problem, which can be seen in whole population, especially in people who are operated, and has negative effects on life quality. Its seriousness is arising from its complications such as pulmonary embolus (PE), acute renal failure, Phlegmasia cerulea-alba dolens and post-phlebitic syndrome causing severe morbidity and mortality. Data from postmortem studies suggest discussions about the frequency and severity of this disease. The aim of this retrospective study is to present our experiences in DVT. Data from 505 cases that were treated in our Cardio-vascular clinic between the years 1993-2003 collected from their records. Symptoms and findings, localizations, risk factors, diagnostic methods, treatment modalities and complications were defined as evaluation parameters. Two hundred forty (47,5%) of the patients were female whereas 265 (52,5%) were male, whit the mean age of 46±17 years (17-90). Of all cases 95,6% were symptomatic and the most seen complaints were swelling (95,6%) and pain (88,5%) and 57,2% had positive Homans Test. DVT's were mainly (57,6%) located at the left lower extremity. Risk factors were previous operation in 12,5%, immobilization in 11,3%, cardiac disease in 11,3% of all cases while 28,9% had no definite risk factors. The diagnosis was established in all cases with Doppler ultrasound. As the initial treatment low molecular weight heparins (LMWHs) was administered in 49,3% and standart SH was given in 50,7%, and the treatment continued at last three months with warfarin in 91,9% and whit LMWHs in 7,2% of all patients. Thrombolytic therapy was performed in 4,2% and venous thrombectomy was performed in 0,8%. DVT complications were post-phlebitic syndrome in 5,7%, PE in 5,6% and Phlegmasia cerulea dolens in %3 and 8,1% had recurrent DVTs. There were no statistical differences between SH and LMWHs treatments in terms of complications. Dynamic follow-up and treatment of DVTs is important in the clinical course and preventing complications of DVT, but avoidance of risk factors is crucial in reducing the overall incidence. Key Words: Deep Vein Thrombosis, Low-Molecular-Weight Heparin,