Uzun kemik defektlerinin tedavisinde rekonstruksiyon yöntemlerinin  karşılaştırılması
Comparison of reconstruction methods in the treatment of long bone defects
Yazar: ONUR KAYA
Danışman: PROF. DR. CENK OZKAN
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Uzun kemik defektlerinde titanyum örgü kafes ile uyarılmış membran tekniğinin beraber kullanılmasının kaynamayı arttırdığını tavşan modeli üzerinde histolojik, radyolojik ve mekanik olarak göstermeyi amaçladık.

	Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 2500-3000 gr ağırlığında yetişkin Yeni Zellanda cinsi toplam 24 adet tavşan kullanıldı. 8'er tavşanlık üç ayrı grup oluşturuldu. Grupların tamamında femur kemiğinde 15 mm'lik segmental kemik defekti oluşturuldu. Birinci grup boş titanyum örgü kafes (Tasarımmed®, İstanbul)  ve 2 adet çapraz intramedüller kirschner teli ile tespit edildi. İkinci grupta defekt alanına PMMA sement (Gentafix®, Teknimed, Fransa)  konulup kirschner teli ile intramedüller olarak tespit edildi. 4 hafta sonra etrafında oluşan membran korunarak sementler çıkarılıp yerine greft (Gencure®, San Antonio, Amerika) doldurulmuş titanyum kafes kirschner teli ile tespit edildi. Üçüncü grupta ise defekt alanına içerisi greft ile doldurulmuş titanyum kafes kirschner teli ile tespit edildi. Denekler üçüncü ayın sonunda sakrifiye edildikten sonra femurları dezartiküle edildi. Alınan femurlar mekanik, histolojik ve radyolojik olarak incelendi. Histolojik incelemede, Huo ve ark.'nın tarifledikleri skorlama yöntemi kombine edilerek kullanıldı. Radyolojik incelemede ise Lane ve Sandhu'nun  skorlamasından faydalanıldı. Mekanik değerlendirme ise Testometric M500-50CT  cihazında yapıldı. İstatistiksel önem düzeyi 0,05 alındı.

	Bulgular: Histolojik değerlendirmede fibröz doku, kıkırdak doku, immatür kemik, matür kemik doku oluşumuna göre gruplar değerlendirildiğinde uyarılmış membran tekniği ile rekonstrukte edilen grupta kaynamanın daha iyi olduğu istatiksel olarak anlamlı bulundu(p<0,05)Radyolojik değerlendirmede defekt alanında yeni kemik oluşumu, kırık hattının belirginliği ve remodelling değerlendirildiğinde uyarılmış membran tekniğinde istatiksel olarak anlamlı farklılar olduğu gözlendi(p<0,05)Mekanik değerlendirmede örnekler geniş yelpazede incelenmese de uyarılmış membran tekniğinde sonucun iyi olmasına rağmen istatiksel olarak anlamlı bulunmadı (P>0,05).

	Sonuçlar: Uyarılmış membran tekniğinin kemik defektlerinde iyileşmeye olumlu etkilerinin olduğu daha önceki çalışmalarda gösterilmiştir. Titanyum örgü kafes kemik defektlerinin rekonstruksiyonunda stabilitenin, dizilimin sağlanması ve greftin inkorperasyonuna yardımcı olduğu daha önce yapılan klinik ve deneysel çalışmalarda görülmüştür. Bu çalışmada uyarılmış membran tekniğini titanyum örgü kafesle beraber kullanmanın kaynamayı arttırıcı etkisi olduğu göstermiş olduk. Uyguladığımız bu kombine tekniğin klinik kullanımın yaygınlaşarak uzun kemik defektlerinin tedavisinde kullanılabilmesi için benzer deneysel çalışmaların literatürde daha fazla yapılması gerekmektedir.

Abstract:
Objectives: We aimed to demonstrate improving healing in long bone defects histologically, radiologically and mechanically on the rabbit model combined use of titanium mesh cage and induced membrane technique.

	Material and Methods: In our study, twent four skeletally-mature New Zealand rabbits were used that the weights were among 2500 to 3000 g. A 15 mm segmental bone defect was formed in the femur bones in all groups. The first group was fixed with an empty titanium mesh cage (Tasarımmed®, İstanbul)  and 2 cross intramedullary kirschner wire. In the second group, PMMA cement (Gentafix®,Teknimed, Fransa)   was placed in the defect area and fixed intramedullary kirschner wire. After 4 weeks,  the cement was removed while protect the membran and replaced graft-filled (Gencure®,San Antonio, Amerika) titanium cage with kirschner wire. In the third group, a titanium cage graft-filled was fixed with kirschner wire in the defect area, the Subjects were sacrificed and the femurs were disarticulated at the end of the third month. The femurs were examined mechanically, histologically and radiologically. In the histological examination, the scoring method described by Huo et al. were combined and used. In the radiological examination, Lane and Sandhu were scored. Mechanical evaluation was performed on the Testometric M500-50CT. Statistical significance levels were 0.05.

	Results: When groups were evaluated according to fibrous tissue, cartilaginous tissue, immature bone, mature bone tissue formation in histological evaluation, it was statistically significant that the group was better in the reconstructed group with induced membrane technique (p<0,05) When radiological evaluation revealed new bone formation in the defect area, the prominence of the fracture line and remodeling, there was a statistically significant difference in induced membrane technique (p<0,05) Although the samples were not evaluated in a wide range of mechanical evaluations, although the result was good in induced membrane technique, it was not found statistically significant (P>0,05).

	Conclusion: Previous studies have shown that the induced membrane technique has positive effects on healing of bone defects. It has been observed in clinical and experimental studies that titanium mesh cage helps to achieve stabilization alignment and graft incorperation in the reconstruction of the bone defects. In this study, we showed the effect of improving the bone healing using of induced membrane technique with a titanium mesh cage. Similar experimental studies have to be done more in the literature in order for clinical use to be widespread and to be used in the treatment of long bone defects. Similar experimental studies have to be done more in the literature in order for this combined technique to be used in the treatment of long bone defects by widespread clinical use.