Toplumun sağlık çalışanlarına yönelik şiddete bakış açısı
Public point of view for the increasing violance towards health workers
Yazar: EMİNE SARCAN
Danışman: DOÇ. DR. BEHÇET AL
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Algı = Perception ; Medya = Media ; Sağlık personeli = Health personnel ; Siyaset = Politics ; Türk toplumu = Turkish society ; İletişim = Communication ; Şiddet = Violence

Özet:
TOPLUMUN SAĞLIK ÇALIŞANLARINA YÖNELİK ŞİDDETE BAKIŞI AÇISI

Dr. Emine SARCAN
Uzmanlık Tezi, Acil Tıp Anabilim Dalı
Tez Danışmanı: Doç. Dr. Behçet AL
Haziran-2013,  109 Sayfa

         AMAÇ: Bu çalışmada toplumun sağlıkta artan şiddete bakış açısını, şiddet ile olan ilişkilerini, şiddetin nedenlerini ve şiddetin önlenebilmesi için yapılabilecekleri araştırdık.

       MATERYAL VE METOT: Çalışma Kasım 2012 ve Şubat 2013 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı tarafından Gaziantep il merkezinde yapıldı. Toplam 33 sorudan oluşan bir anket toplumun genel yapısını oluşturan ve sağlık çalışanı olmayan 1600 katılımcı ile yüz yüze görüşülerek yapıldı. İstatistiksel olarak Ki-kare ve Yates düzeltmeli Ki-kare testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık değeri p<0,05 olarak kabul edildi. 

      BULGULAR: Katılımcıların %52.7?si başta doktor (%28.2) ve hemşireler (%17.8) olmak üzere sağlık çalışanlarına şiddet türlerinden birisini uygulamışlardı. Katılımcıların %38.5?i hayatında en az bir, %2?si beşten fazla kez şiddet uygulamışlardı. Katılımcılara göre şiddetin en önemli nedenleri ilgililerin görevlerini iyi yapmamaları (%15.9), hastanelerdeki uzayan bekleme süreleri (%15), medyada şiddeti tahrik edici yayınların yer alması (%13.6)  ve siyasetçilerin sağlık çalışanları aleyhine olan beyanatları (%9.7) idi. Şiddet uygulamanın bir hak arama yöntemi olduğunu düşünenlerin oranı %20.3 idi. Katılımcıları en çok sinirlendiren durum muhatap alınmamaları (%28) idi. Kurtarılamayan hastalar için doktorların dövülmesi/öldürülmesi gerektiğini düşünenlerin oranı %13.3 idi. Sağlık çalışanların darp edilmesi/öldürülmesi haberi karşısında memnun olanların oranı %14.3 idi. Şiddet uygulayan ve şiddete daha eğilimli olan katılımcıların çoğu 24?30 yaş grubu, erkek ve eğitim düzeyi düşük olan kişiler idi (p<0,001). Şiddet uygulamanın bir hak arama yöntemi olduğu düşüncesine katılanların %10,5?i ve kurtarılamayan hastalar için doktorların dövülmesi/öldürülmesi düşüncesine kesinlikle katılanların %22,2?si; sağlık çalışanlarına hiç şiddet uygulamayan kişilerdi. Katılımcıların %16.6?sı başta doktor ve hemşireler olmak üzere, sağlık çalışanları tarafından şiddete maruz kaldıklarını belirtmişlerdi.

       SONUÇLAR: Toplumun önemli bir kısmı sağlık çalışanlarına yönelik yapılan şiddeti bir hak arama yöntemi olarak görmekte, şiddeti onaylamakta ve bu olaylardan memnun olmaktadır. Şiddetten en fazla; muhatap alınmama, medyanın ve siyasetçilerin aleyhteki davranışları sorumlu tutulmaktadır.

       ANAHTAR KELİMELER: Sağlık Çalışanı, şiddet, toplumun bakışı, medya, siyasetçi, eğitim.

Abstract:
PUBLİC POİNT OF VİEW FOR THE İNCREASİNG VİOLANCE TOWARDS HEALTH WORKERS

Dr. Emine SARCAN
Recidency Thesis, Department of Emergency Medicine
Supervisor: Assoc. Dr. Behçet AL
June-2013,  109 Pages

       AIM: In this study we researched the public point of view towards the increasing violence in health, their relationship with violence, the reasons for violence and what could be done to prevent it.

       MATERIAL AND METHOD: This study was performed between November 2012 and February 2013 in Gaziantep city center by The Emergency Department of Gaziantep University Medical Faculty. A survey consisting of 33 questions was performed with 1600 participant close to the general structure of the population face to face. Chi-square and Yates correction Chi-square test were used. P<0.05 was considered statistically significant.

       FINDINGS: 52.7% percent of the participants had exercised violence on health workers including doctors (28.2%) and nurses (17.8%). 38.5% of the participants exercised violence at least once and 2% more than five times. The most important reasons for violence according to the participants were the workers not abiding their obligations (15.9%), the prolonged waiting time in the hospital (15%), violence provocation on media (13.6%) and the politicians declarations against the health workers (9.7%). 20.3% percent thought violence was an advocacy method. The most irritation cause was the participant?s not being taken into consideration (28%). 13.3% percent thought that the doctors should be beaten / killed for the patients not being able to be saved. 14.3% percent were happy for the news that a health worker was beaten or killed. People who exercised violence or who had a tendency for violence were between 24-30 ages, male and with a low level of education (p<0.001). 10.5% of the people agreeing with violence being a method for avocation and 22.2% of the people agreeing with doctors should be beaten / killed for the patients not being able to be saved were people who never had any arguments with health workers. 16.6% of the participants indicated that health workers including doctors and nurses exercised violence towards themselves.

       CONCLUSION: An important portion of the population viewed violence towards the health workers as a way of advocacy, approved violence and were pleased by these events. Mostly not being taken into consideration, the media?s and the politicians actions against the health workers were blamed for violence.

       KEY WORDS: Health worker, violence, public view, media, politician, education.