Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji kliniğinde ocak 2009-ocak 2010 tarihleri arasında yatırılan kalp yetersizliği olgularının retrospektif değerlendirmesi
Retrospective assessment of heart failure casesfollowed up in the hospital of Ege UniversityDepartment of Cardiology between january 2009 andjanuary 2010
Yazar: ELTON SOYDAN
Danışman: PROF. DR. SERDAR PAYZIN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Kalp yetmezliği-konjestif = Heart failure-congestive

Özet:
ÖZET

Klinik çalışmaların ışığında olusturulmuş güncel tedavi kılavuzlarında kalp yetersizliği (KY)'de 'akut ve uzun dönemde' mortaliteyi azaltan girişim ve tedavi yöntemleri ayrıntılı olarak önerilmektedir. Kliniğimizdeki, gerçek klinik pratikte KY'de tedavi yaklaşımı ve bunların kardiyovasküler olaylara etkisine dair araştırma yoktur. 

Yöntem: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi (EÜTF) Hastanesi Kardiyoloji Kliniğine, Ocak 2009 ile Ocak 2010 tarihleri arasında KY kliniği ile yatırılıp tedavi edilen olguların, hastane dosyalarından, uygulanan tedavi stratejilerinin ve klinik verilerinin uluslararası kılavuzlarla uyumunun retrospektif olarak değerlendirilmesi ve bu verilerin günümüze kadar geçen sürede kardiyovasküler olay gelişimine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmanın gerçek klinik uygulamayı yansıtmasını sağlamak amacıyla retrospektif kohort yöntemin kullanılması uygun görülmüştür.

Bulgular: Çalışmaya, EÜTF Kardiyoloji kliniğinde Ocak 2009 ile Ocak 2010 tarihleri arasında KY tanısı ile yatırılarak tedavi edilmiş olan 531 hasta alınmıştır. Olgulardan 33'ünün KY tanısı ile yatırılmadığı, akut koroner sendrom, tetkik amaçlı yatırıldığı anlaşılması nedeniyle çalışmadan çıkarılmıştır. Analize dahil edilmiş olan 498 hastanın tanılarına göre dağılımları: Yeni tanı KY tanısı almış 122 (%24,5) olgu, kronik KY tanısı almış 376 ( %75,5) olgu şekildedir. Yeni tanı KY hasta grubundan akut KY kliniği ile 113 (%92,6) hasta, kronik KY hasta grubundan akut KY kliniği ile 348 (%92,5) hasta başvurmuştur. Akut KY klinik tablosu dağılımı: Akciğer ödemi %76,7, kronik dekompanse KY %65,9, sağ KY %42,4, akut koroner sendroma bağlı KY %7 ve kardiyojenik şok %0,6 şeklindedir. İskemik KY %49,2, dilate (idiyopatik ) KY %34,9, kapak hastalıklarına bağlı KY %12, korunmuş ejeksiyon fraksiyonlu KY %1,8, taşikardiye bağlı KY %1, hipertrofik kardiyomiyopati %0,6 ve restriktif kardiyomiyopati %0,4 oranında bulunmuştur.
 Olgular demografik özelliklerine göre, hastaneye yatışlarından önce kullandıkları ilaç gruplarına göre, hastanede verilen tedavi tipine göre, laboratuvar ve görüntüleme yöntemlerinin kullanılma durumuna göre değerlendirilmiştir. Olguların genelinde erkek cinsiyet oranının %67,7, kadın cinsiyet oranının ise %32,3 olduğu belirlenmiştir. En sık kardiyovasküler risk faktörü hipertansiyon % 58,2 oranında saptanmıştır. Koroner arter hastalığı ikinci en sık risk faktörü (%46,4) olarak saptanmıştır. Koroner arter hastalığı olarak geçirilmiş miyokard enfarktüsü öyküsü %25,7 oranında bulunmuştur. Sigara kullanımı ise (%46) koroner arter hastalığı kadar sık bulunmuştur. Yaş ortalaması 65,56±14,47 olup uluslar arası KY çalışmalardan daha genç bir hasta populasyonumuzun olduğu görülmüştür. KY'de kullanılan beta blokerler, anjiotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri, anjiotensin II reseptör blokerleri ve aldosteron antagonistlerinin taburculuk gününde kullanım oranları artsa bile, 2 yıllık dönemde oranlarının belirgin düşük olduğu bulunmuştur. Hastanede ortalama yatış süresi 11,24 gün ve hastane içi mortalite diğer uluslar arası çalışmalardan yüksek olduğu (%9,1) bulunmuştur.  En sık komplikasyon tedaviye dirençli enfeksiyon (%18,3) olduğu saptanmıştır. İki yıllık dönemde tekrar hastaneye yatış oranı %51,8 ve toplam ölüm oranı %46,9 olarak bulunmuştur. Taburculuk sonrası tekrar hastaneye yatan hastaların en sık ölüm nedeni KY'nin kronik dekompansasyonu olarak belirlenmiştir.
Sonuç: Kliniğimizde KY tanısı alan hastaların kardiyovasküler koruma hedeflerinin gerisinde olduğu, uluslararası kılavuzlarca önerilen KY tedavilerinin yeterli oranda verilmediği ve hastane içi mortalite oranının yüksek olduğu ve mortalitenin en sık nedeni önlemi alınabilen enfeksiyon hastalıklarından kaynaklandığı görülmüştür.

Abstract:
ABSTRACT
Intervention and treatment methods decreasing mortality and morbidity in heart failure (HF) in acute, short and long terms are provided in detail by updated guidelines, which were written in the light of clinical studies. There is no research in our department about the daily practice of treatment modalities and approaches on HF and their effects on cardiovascular events.

Method: We retrospectively assessed the clinical data and treatment strategies for patients hospitalized with a diagnosis of HF between January 2009 and January 2010 in the Hospital of Ege University Department of Cardiology. All the collected clinical data were used to assess their effect on the occurence of cardiovascular events for a 2 year time period. A retrospective assessment was prefered in order to reflect the real clinical practice.

Results: The number of patients hospitalized for HF between January 2009 and January 2010 was 498.  New onset HF was diagnosed in %24,5, of which %92,2 presented with acute HF. Chronic HF was diagnosed in %75,5, of which %92,5 presented with acute HF. Clinical classification according to the guidelines divided acute HF patients into: pulmonary oedema (%76,7), acutely decompansated chronic HF (%65,9), right HF (%42,4), acute coronary syndrome and HF (%7) and cardiogenic shock (%0,6). Ischemic heart disease was the predominant etiology on the onset of HF in %49,2 of patients. Idiopathic cardiomyopathy accounted for %34,9 of  HF patients. Valvular disease was another common condition attributing to onset of HF in %12 of patients. HF with preserved ejection fraction was seen in only %1,8 of patients. Tachycardia induced HF, hypertrophic cardiomyopathy and restrictive cardiomyopathy was found in a rate of %1, %0,6 and %0,4 respectively The median age of patients with HF was 65,56±14,47 and %67,7 of them were male. Hypertension, coronary heart disease and cigarette smoking were the most common underlying conditions. The percentage of patients treated with evidence based HF therapies increased from admission to discharge, but during follow up the rate was prominently decreased. Median length of stay was 11,2 days and in hospital mortality %9,1. The most common complication was treatment-resistant enfection diseases (most commonly pneumonia) with a rate of %18,3. During a two year period of time, the hospitalization rate was %51,8 and the all cause mortality rate %46,9. The most common cause of mortality during follow up was worsening of HF.

Conclusion: The findings of the unicentral retrospective scanning study showed us that patients with HF in our clinic, were far away from the cardiovascular prevention targets. The evidence based therapy recommended by the guidelines was not efficiently provided. The high in hospital mortality rate was linked to the high rate of infection diseases.