İtalyan oryantalist resimlerde Doğulu kadın imgesi
The image of Eastern woman in Italian orientalist paintings
Yazar: NEŞE ARDA ONAR
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA BEYAZIT
Pamukkale Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı / Sanat Tarihi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; Sanat Tarihi = Art History
Dizin: Doğu-Batı sentezlemesi = East-West synthesis ; Kadın imajı = Women image ; Kadınlar = Women ; Oryantalist = Orientalist ; Oryantalizm = Orientalism ; Resim sanatı = Painting art ; Resimler = Pictures ; İtalyan resim sanatı = Italian painting art

Özet:
Avrupa'da Doğu merakı tarihsel olarak 2. yüzyılda başlamış fakat 1798 Napolyon'un Mısır Seferi ile 1. Dünya Savaşı arasındaki dönem Oryantalist resim dönemi olarak kabul görmüştür. 
Avrupalı ressamlar arasında İtalyan ressamlar, Doğulu kadını Batı'nın görmek istediği ve diğer ressamlar tarafından rağbet gören çıplak, nü kadın profilinden sıyırarak sokak, mesire, kayık, arzuhalci ve alışverişte resmederek gerçekçi bir anlatım tercih etmişlerdir. Dönem kaynakları olan Miss Pardoe, Leyla Saz Hanım ve Melek Hanım'ın hatıraları, Gerard de Nerval, Gautier de Amicis, Lamartine, von Moltke, Zonaro'nun ve Ayvazovski'nin anıları, gravürler ve seyahatnamelere, Tanzimat, II. Meşrutiyet dönemlerdinde sosyal değişim ve kadınların giyimi ile ilgili nizamnamelere bakıldığında görsel boyutunu İtalyan Oryantalist resimlerde tespit etmemiz mümkün olmuştur. Bundan yola çıkarak İtalyan ressamlar, Doğu'ya seyahat edenler, Doğu'ya seyahat etmeyenler ve Doğu seyahati kesin olmayan ressamlar şeklinde üç gruba ayrılmış, diğer Avrupalı Oryantalist ressamların resimleri ile konu, kompozisyon ve kurgu olarak karşılaştırılmıştır. Doğu'ya seyahat eden ressam grubu ile diğer iki grup arasında Doğulu kadını ele alış biçimi olarak ciddi bir ayrım söz konusudur. Bu iki grubun İtalyanlar dışındaki ressamlarla benzerlik gösterdiği ve arz talep meselesinin konu seçiminde belirleyici olduğu görülmüştür. Özellikle Doğulu kadının bulunduğu mekânlara bakıldığında Doğu'ya gelen İtalyanlar gerçekçi bir bakış açısıyla resmederken Doğu'ya gelen Fransızlar ve diğerleri Batılı Oryantalist bakış açısına göre resim yapmayı tercih etmişlerdir. 
Doğulu kadın dışında resimde oryantalist etkiyi güçlendiren unsur olarak dini ve sivil mimari, objeler ve giysilere baktığımızda Doğu seyahatinin belirleyici olduğu görülmüştür. Elde edilen sonuçlar karşılaştırma ve değerlendirme bölümünde Doğulu kadının resmedildiği alanlara göre başlıklar altında toplanarak tartışılmıştır.

Abstract:
Curiosity about the Orient historically started in Europe in the 2nd century, but the period between Napoleon's Egypt Campaign in 1798 and the First World War was accepted as the Orientalist painting period.
Among the European painters, Italian painters preferred a realistic expression by painting the eastern woman in the street, promenade, boat, shopper and shopping by stripping off the nude, nude woman profile that the West wanted to see and popular with other painters. Memories of Miss Pardoe, Leyla Saz Hanım and Melek Hanım, which are the sources of the period, memories of Gerard de Nerval, Gautier de Amicis, Lamartine, von Moltke, Zonaro and Ayvazovski, engravings and travel books, Tanzimat, II. When we look at the regulations regarding social change and women's clothing during the constitutional monarchy periods, we have been able to detect the visual dimension in Italian Orientalist paintings. Based on this, Italian painters were divided into three groups as those who traveled to the East, those who did not travel to the East, and those whose journey to the East is uncertain, and they were compared with the paintings of other European Orientalist painters in terms of subject, composition and fiction. There is a serious difference between the group of painters traveling to the East and the other two groups in terms of the way they handle Eastern women. It has been observed that these two groups are similar to painters other than Italians and that the supply-demand issue is decisive in the choice of subject. Especially when looking at the places where Eastern women are located, the Italians who came to the East painted with a realistic point of view, while the French and others who came to the East preferred to paint according to the Western Orientalist point of view.
When we look at religious and civil architecture, objects and clothes as the element that strengthens the orientalist effect in painting, it is seen that the travel to the East is decisive. The results obtained are discussed under the headings according to the areas where the Eastern women are depicted in the comparison and evaluation section.