Saadat Hasan Mantu'nun göç öykülerinde travmatik geçmişin yazınsal kurgulanışı
The migration stories of Saadat Hasan Mantu literary fiction of the traumatic past
Yazar: GÜLFEM AKYILDIZ
Danışman: DOÇ. DR. AYKUT KİŞMİR
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Doğu Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı / Urdu Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Doğu Dilleri ve Edebiyatı = Eastern Linguistics and Literature
Dizin: Göçler = Migrations ; Pakistan edebiyatı = Pakistan literature ; Urdu edebiyatı = Urdu literature

Özet:
Günümüzde Hindistan Yarımadası'nın iki önemli paydaşı olan Pakistan ve Hindistan'da yaşayan insanların dil, din, ırk ve kültürel zenginliği 1857'de başlayan 90 yıllık İngiliz sömürüsü altında 1947'deki bölünmeye kadar iç içedir. Bundan dolayı her iki ülkenin ortak dil,kültür ve edebiyat değerleri bulunmkatadır.
Saadat Hasan Mantu, 1948 yılında Hindistan bölündükten sonra kurulan Pakistan'a göç etmek zorunda kalmıştır. Bu dönemdeki savaşlar, soygun ve yağmalamalar, köylerin ateşe verilmesi, bölünmüş aileler, yollarda çeşitli insanlık dışı olaylara maruz kalanlar Mantu'nun öykülerinin temel konusu olmuştur. Öykülerinde kaleme aldığı müstehcen konuların arkasında insan psikolojisi ve travma, diğer tarafta ise hırslarından dolayı insanlıktan uzaklaşmış güçlerle giriştiği mücadelesi görülür. Bu yüzden okuyucular, Mantu'nun hassas psikolojiler üzerinde yoğunlaştığını ve göç öykülerinde travmatik geçmişin izlerini görebilirler. Bu çalışmanın amacı, Saadat Hasan Mantu'nun göç öykülerinde travmatik geçmişin yazınsal kurgulanışını eserleri üzerinde incelemektir.
Çalışmada ilk olarak, Pakistan'da İlerici Edebiyat Hareketi ve Urdu Edebiyatı'nda öykünün yeri ve tanımı ile ilgili teorik bilgiler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Daha sonra Saadat Hasan Mantu'nun öykücülük anlayışı, bölünme ve göç öyküleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Bu bilgiler ışığında Saadat Hasan Mantu'nun Toba Tek Singh, Thanda Gosht, Khuldo adlı göç öykülerinde travmatik unsurlar açıklanmaya çalışılmıştır. 
Anahtar Kelimeler:  Urdu Edebiyatı, Öykü, Bölünme, Göç, Travma , Saadat Hasan Mantu

Abstract:
The linguistic, religious, racial and cultural richness of the people living in Pakistan and India, which are the two important stakeholders of the Indian subcontinent today, were intertwined under 90 years of British colonization that began in 1857 until the partition in 1947. Therefore, both countries have common linguistic, cultural and literary values. 
Saadat Hasan Mantu was forced to migrate to Pakistan, which was established after the partition of India in 1948. The wars, robberies and looting, setting fire to villages, divided families, and those exposed to various inhumane events on the roads in this period have been the main subjects of Mantu's stories. Behind the obscene subjects he has written about in his stories, one can see human psychology and trauma, and on the other side, his struggle with the forces that have dehumanized him due to his ambitions. The aim of this study is to analyze the literary construction of traumatic past in Saadat Hasan Mantu's migration stories through his works. 
	Firstly, the theoretical information about the place and definition of the story in the Progressive Literature Movement in Pakistan and Urdu Literature has been tried to be revealed in the study. Afterwards, Saadat Hasan Mantu's storytelling approach, division and migration stories have been examined in detail. In the light of this information, traumatic elements in Saadat Hasan Mantu's migration stories titled Toba Tek Singh, Thanda Gosht, Khuldo have been tried to be explained.
Keywords:  Urdu literature, Story, Partition, Migration, Trauma, Saadat Hasan Mantu