Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi acil servislerinde sağlık çalışanlarına yönelik şiddet sonrası verilen beyaz kod bildirimlerinin sonlanımları
Outcomes of white code notifications given after violence for healthcare providers in the emergency department of Dokuz Eylül University Hospital
Yazar: COŞKUN KAHRAMAN
Danışman: PROF. DR. FİGEN ÇOŞKUN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Beyaz kod = White code ; Sağlık personeli = Health personnel ; Sağlıkta şiddet = Violence in health ; Stres = Stress ; Tükenmişlik = Burnout ; Umutsuzluk = Hopelessness ; İş ortamı = Work environment ; Şiddet = Violence

Özet:
Giriş ve Amaç: Bu çalışmada Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi (DEÜH) Erişkin ve Çocuk Acil Servislerinden verilmiş Beyaz Kod (BK) bildirimleri ve sonrasındaki hukuki süreçlerin sonuçlarını, ayrıca bildirimde bulunmanın çalışanın psikolojik durumuna etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışma için 1 Ocak 2018 ve 31 Aralık 2019 tarihleri arasında DEÜH Erişkin ve Çocuk Acil Servislerinden verilen 98 BK bildirimi incelenerek olayın nedeni, mağdurun-failin özellikleri ve hukuki sonlanımları araştırıldı. Bildirimlerde bulunanlardan altı çalışan ulaşılabilir ya da aydınlatılmış onamlarının olmaması nedeniyle çalışma dışı bırakıldı ve toplam 61 sağlık çalışanı çalışmamızın olgu grubunu oluşturdu. DEÜH Erişkin ve Çocuk Acil Servislerinin çalışanlardan çalışma hayatları boyunca hiç BK bildiriminde bulunmamış 60 çalışanı ise kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edildi. Olgu ve kontrol gurubundaki çalışanların yüz yüze görüşme ile Maslach Tükenmişlik Ölçeği (MTÖ), Algılanan Stres Ölçeği (ASÖ), Beck Umutsuzluk Ölçeklerini (BUÖ) doldurmaları sağlandı. Kişilerin bildirimde bulunmaları ile tükenmişlik, umutsuzluk ve stres algı düzeyleri karşılaştırıldı.
Bulgular: Çalışmaya 98 BK bildirimi ve 61 BK bildirmiş, 60 BK bildirmemiş olan sağlık çalışanı dahil edildi. Bildirimlerinin %49'u acil servislerdendi ve %61,2'si erkekler; %85,8'i 20-29 yaş aralığı çalışanlar; %83,6'sı hekimler tarafından bildirilmiş olup %79,6'sı mesai dışı saatlerde bildirilmişti. Çalışmaya katılanların %70'i şiddete maruz kalmalarına rağmen, mevcut şiddet olayı için BK bildirmediğini belirtmişti. Tüm bildirimler BK kapsamı dışında kalarak hukuki yardımdan yoksun kalmıştı. Ceza ile sonuçlanan 25 BK davasının %84,0'ünde hükmün açıklanması geri bırakılmıştı. Daha önce BK bildirmiş olmanın meslek (p<0,001), yaş (p=0,031), meslekte geçirilen süre ile (p=0,048) ilişki olduğu ancak çalışanların cinsiyeti (p=0,409), BK uygulaması hakkındaki bilgi düzeyi (p=0,33) ve uygulamayı işlevsel bulup bulmamaları (p=0,1) ile anlamlı ilişkisi olmadığı saptandı. Daha önce BK bildirenlerin ve bildirmeyenlerin  MTÖ (p=0,257), ASÖ (p=0,485), BUÖ (p=0,321) toplam puanları arasında fark yoktu.
Sonuç: Çalışanlar BK işlemlerinin uzun sürmesi ve işlevsel olmadığını düşünmeleri nedeniyle bildirimde bulunmamaktadır, bildirim sonrasında yeterli hukuki destek almamaktadırlar. Sağlık çalışanlarının bu uygulama kapsamında desteklenmeleri ve bildirimin kolaylaştırılması olayların daha çok raporlanmasını sağlayacaktır. Çalışanların BK bildirimde bulunma durumları tükenmişlik, umutsuzluk ve stres algı düzeylerinde değişikliğe neden olmamaktadır.
Anahtar Kelimeler: Sağlık, işyeri, şiddet, beyaz kod, umutsuzluk, tükenmişlik, stres

Abstract:
Introduction and Objective: In this study, it was aimed to evaluate the consequences of the White Code notifications given from the Emergency Departments of Dokuz Eylul University Hospital (DEUH) and subsequent legal processes, as well as the effects of the reporting on the psychological status of the healthcare providers.
Materials & Methods: For the study, 98 White Code notifications in DEUH Emergency Departments during January 1, 2018 and December 31, 2019 were examined and the reason of the incident, the characteristics of the victim-perpetrator and their legal consequences were scrutinized. Six employees of whom either were not accessible or did not give their informed consent, were excluded from the study, and a total of 61 healthcare professionals constituted the case group of our study. Sixty employees of DEUH Emergency Departments who have not reported a White Code statement during their working life were included in the study as a control group. Health care providers in the case and control groups were provided to fill the Maslach Burnout Inventory (MBI), Perceived Stress Scale (PSS), Beck Hopelessness Scales (BHS) by face-to-face interview. Through the individuals' registered their burnout, hopelessness and stress perception levels were compared.
Results: In the study there were 98 White Codes, 61 health care providers who reported White Code and 60 health care providers who have not reported White Code were included. 49% of the notifications were from the emergency departments and 61.2% were men; 85.8% of those working in the 20-29 age range; 83.6% were reported by physicians and 79.6% were reported out of working hours. 70% of the participants in the study reported that they did not report White Code for the current violence, despite being exposed to violence. All notifications were left out of the White Code coverage and lacked legal aid. The announcement of the verdict was deferred in 84.0% of the 25 White Code cases that resulted in legal punishment. Having previously reported White Code was related to the profession (p<0.001), age (p=0.031), time spent in the profession (p=0.048), but there was not significant relationship to the gender of the employees (p=0.409) and the level of knowledge about the practice of the White Code (p=0.33) and whether they found the procedures functional (p=0,1). There was no difference between the total scores of those who previously reported White Code and those who did not report MBI (p=0,257), PSS (p=0,485) and BHS (p=0,321).
Conclusion: Healthcare providers do not report White Codes due to the contemplations that White Code procedures take long and are not useful, and do not receive sufficient legal support after notifications. Supporting healthcare providers within the scope of this practice and facilitating the reporting will enable more incidents to be reported. White Code Reporting of health care providers does not cause changes in their levels of burnout, hopelessness and stress perception.
Keywords: Health, workplace, violence, White Code, hopelessness, burnout, stress