Edilgenlikte Korece ve Türkçe'nin karşılaştırmalı analizi
The Analysis of comparing passive form of Korean and Turkish
Yazar: ŞEHRİBAN KARACAN
Danışman: PROF. DR. SIRRI GÖKSEL TÜRKÖZÜ
Erciyes Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kore Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Dilbilim = Linguistics ; Doğu Dilleri ve Edebiyatı = Eastern Linguistics and Literature
Dizin: Dil bilgisi-eylem = Grammar-verb ; Edilgen yapı = Passive construction ; Karşılaştırmalı dil bilgisi = Comparative grammar ; Karşılaştırmalı dil bilim = Comparative linquistics ; Korece = Korean ; Ses bilgisi = Phonetic ; Türkçe = Turkish

Özet:
Ural-Altay Dil Ailesinin mensubu olan Korece ve Türkçe dünya dil edilgenlik sınıflandırmasında tam edilgen olarak kabul edilen dillerdir. Bu çalışma Korece ve Türkçe edilgenlik karşılaştırma analizini oluşturmakla birlikte çağdaş Korece-Türkçe ile sınırlı tutulmuştur. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır.
Birinci bölümde Korece edilgenlik ana hatları ile anlatılmaktadır. Türkçeden farklı olarak kendi içerisinde karmaşık bir yapıya sahip olan Korece edilgenlik üç türe ayrılmaktadır. Türeme eki ile yapılan, yardımcı fiil ile yapılan ve kelime ile yapılan edilgenliklerdir. Korece'de fiiller öz Korece ve 'hada (하다-yapmak)'lı olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Öz Korece fiiller türeme eki ve yardımcı fiil ile yapılarak edilgen hale getirilirken, 'hada'lı fiilleri edilgen hale getirmek için kelime edilgenliği ve yardımcı fiil ile yapılan edilgenlik türleri kullanılmaktadır. Bunun yanı sıra her bir tür için kullanılan edilgenlik ekleri ve kelimeler de çeşitlilik gösterir. Korece edilgenlik türleri ayrı ayrı ele alınarak eklerin özellikleri ve edilgen cümle içinde kullanımları incelenmiştir.
İkinci bölümde Türkçe edilgenliğin ne olduğu, edilgenlik ekleri, etken cümleden edilgen hale getirilirken cümle yapılarındaki değişimler anlatılmıştır. Aynı zamanda nesne konumundan geçişli ve geçişsiz edilgen yapı özellikleri ile özne bakımından kişili ve kişisiz edilgenlik üzerinde durulmuştur.  
Üçüncü bölümde Korece ve Türkçe edilgenliğin benzer ve farklı yönleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu çalışma yapılırken incelenen kaynaklarda her iki dilde de edilgenliğin farklı bakış açıları ile ele alındığı görülmüştür. Bundan dolayı bu bölümde karşılaştırma yapılırken her iki dilde kullanılan yöntemler ele alınarak morfolojik ve sentaktik boyutta Korece-Türkçe edilgenlik incelenmiştir.
Sonuç olarak Korece ve Türkçe edilgenliğin tam edilgen sınıflandırmasında yer almasına rağmen morfolojik olarak edilgenlik ekleri ve eklenme koşulları olmak üzere sentaktik açıdan etken cümleden edilgen hale getirilen cümle yapılarında Korece ve Türkçe edilgenliğin tam örtüşmediği gözükmektedir.

Anahtar sözcükler : 
Etken fiil, Edilgen fiil, Edilgenlik ekleri

Abstract:
Korean and Turkish which are members of Ural-Altaic language family are accepted as full passive in passive voice classification of world languages. This study, which is limited with modern Korean and Turkish, puts together the analysis of comparing Korean and Turkish passive forms and consists of three chapters.
In the first chapter, Korean passivity is explained by giving the essentials. Passive form in Korean, which is different from Turkish and has a complicated structure in itself, has three parts. These are passive forms which are made by using derivational affixes, using auxiliary verbs or using words. Verbs in Korean are in two different forms; first one is known as Sino Korean and the other one is the verb하다(do, make). While Sino Korean verbs are made by using derivational affixes and auxiliary verbs in passive forms, passivity words and passivity types which are made by using auxiliary verbs are used for making passive form to verbs that has 하다. In addition to this, passivity attachments which are used for every type and word has varieties. Dealing separately with the passive types in Korean, the characteristics of affixes and their use in passive sentences are examined. 
In the second part, what Turkish passive form is passive voice affixes and the changes while transforming an active into passive voice, are shown. At the same time, features of transitive and intransitive passive forms in object position and passive forms in subject position which have particular subject or null subject are stressed and evaluated.
In the third part, similarities and differences between Korean and Turkish are explained. During this study, the investgated sources have shown that both languages have different approaches dealing with the passive form. That's why, in this part, passive voice structure that are used in both  languages are studied and comparied. Korean and Turkish passive forms are examined by analyzing morphologic and syntactic dimension.
As a result, even though Turkish and Korean languages take place are classified as full passive languages, passivity affixes and junction conditions morphologically differ from each other. Besides that, from a syntactic point of view, active sentences, which are made passive, do not correspond fully neither to Turkish nor to Korean languages.

Keywords: 
Active verbs, Passive verbs, Passivity affixes