Cerrahisiz periodontal tedavinin tükürük ve serum sirtuin-1, matriks metalloproteinaz-9 ve total süperoksit dismutaz seviyelerine etkisi
Effect of non-surgical periodontal treatment on saliva and serum sirtuin-1, matrix metalloproteinase-9, and total superoxide dismutase levels
Yazar: SEZGİ İYİGÜN
Danışman: PROF. DR. BAŞAK DOĞAN
Marmara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Çalışmamızda Evre III Derece B (P-III-B) ve Derece C (P-III-C) teşhisi konmuş
periodontitisli hastalarda cerrahisiz periodontal tedavinin (CPT) tükürük ve serum sirtuin-1
(SIRT-1), matriks metalloproteinaz-9 (MMP-9) ve total süperoksit dismutaz (T-SOD)
seviyeleri üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 17 periodontal olarak sağlıklı, 16 P-III-B ve 16 P-III-C
periodontitis teşhisi konmuş toplam 49 birey dahil edildi. Periodontitis gruplarına CPT 
uygulandı, başlangıç ve 3. ayda kaydedilmiş olan periodontal parametreler hasta dosyalarından 
elde edildi. Çalışmada kullanılan tükürük ve serum örnekleri sağlıklı bireylerden yalnızca 
başlangıçta, periodontitisli bireylerden ise başlangıçta ve CPT sonrası 3. ayda alındı. Tükürük 
ve serum SIRT-1, MMP-9 ve T-SOD seviyeleri ELISA yöntemi ile tespit edildi.
Bulgular: CPT sonrasında tüm periodontitis gruplarında klinik parametreler anlamlı olarak 
iyileşme gösterdi (p<0,05). Tükürük SIRT-1 başlangıç seviyesi gruplar arasında benzerken
(p=0,473), yalnızca P-III-B grubunda tedavi sonrası tükürük SIRT-1 seviyesinde azalma 
gözlendi (p<0,05). Tükürük MMP-9 seviyesi ve T-SOD seviyeleri tüm periodontitis 
gruplarında sağlıklı gruba göre daha yüksek bulundu (p<0,05) ve CPT sonrası anlamlı düşüş 
gözlendi (p<0,05). Serum MMP-9 seviyesinin P-III-C grubunda sağlıklı gruba göre yüksek 
olduğu görüldü (p<0,05), serum T-SOD seviyesi ise gruplar arasında benzerdi (p=0,174). CPT 
sonrası serum T-SOD seviyesi yalnızca P-III-B grubunda artış gösterdi (p=0,014). Serum SIRT-1 seviyesi her iki periodontitis grubunda da başlangıca göre anlamlı olarak yüksek bulundu
(p<0,05) ve CPT sonrası yalnızca P-III-B grubunda artış gösterdi (p=0,029).
Sonuçlar: Tükürük MMP-9 ve T-SOD ile serum SIRT-1 ve serum MMP-9'un periodontitis 
teşhisinde biyobelirteç olarak kullanabileceği ortaya kondu. Periodontitis tedavisinin takibinde 
tükürük MMP-9 ve T-SOD'un değerlendirilebileceği saptandı.

Abstract:
Aim: Our study aimed to evaluate the effect of non-surgical periodontal treatment (NSPT) on 
salivary and serum Sirtuin (SIRT)-1, matriks metalloproteinaz-9 (MMP-9) and Total 
superoxide dismutase (T-SOD) levels. 
Materials and Methods: A total of 49 subjects including 17 healthy, 16 Stage III Grade B (P-III-B) and 16 Stage III Grade C (P-III-C) periodontitis subjects were recruited for our study. 
Plaque index, gingival index, probing depth, bleeding on probing, and clinical attachment level 
values recorded at baseline and 3 months after treatment were obtained from the patients' files.
Saliva and serum samples used in the study were collected from healthy individuals at baseline, 
and from patients with periodontitis at baseline and 3 months after NSPT. Salivary SIRT-1, 
MMP-9 and T-SOD levels were analyzed by ELISA.
Results: After NSPT, improvement in clinical parameters was observed in all periodontitis 
groups (p<0.05). Salivary SIRT-1 levels were similar between all groups at baseline (p=0.473), 
a significant decrease in salivary SIRT-1 levels was observed after treatment of only P-III-B 
group (p<0.05). Salivary MMP-9 and T-SOD levels were found to be higher in the P-III-B and 
P-III-C groups compared to the healthy group (p<0.05), and a significant decrease was observed 
after NSPT (p<0.05). While serum MMP-9 levels were significantly higher in the P-III-C group 
compared to the healthy group (p<0.05), serum T-SOD levels were similar among groups 
(p=0.174). After NSPT serum T-SOD level increased only in P-III-B group (p=0.014). Serum 
SIRT-1 levels were higher in both periodontitis groups compared to baseline (p<0.05) and after 
NSPT only in P-III-B group an increase was observed (p=0.029). 
Conclusion: It has been found that salivary MMP-9 and T-SOD and serum SIRT-1 and serum 
MMP-9 could be used as biomarkers in the diagnosis of periodontitis. It was revealed that 
salivary MMP-9 and T-SOD levels could be assessed to determine treatment outcomes.