Renal transplantasyon yapılan hastalarda allopurı̇nol kullanımının kan basıncı, GFR ve proteı̇nürı̇ üzerı̇ne etkı̇sı̇
Effect of treatment with allopurinol on blood pressure, creatinine clearance, and proteinuria in adult renal allograft recipients
Yazar: MUKADDES TÜLÜ
Danışman: PROF. DR. ÖZLEM USALAN
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Allopürinol = Allopurinol ; Böbrek = Kidney ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Glomerüler filtrasyon hızı = Glomerular filtration rate ; Kan basıncı = Blood pressure ; Proteinüri = Proteinuria

Özet:
Amaç: Hiperürisemi; hipertansiyon, kardiyovasküler ve böbrek hastalıkları ile ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, renal transplantasyon hastalarında ürik asit seviyesinin düşürülmesinin hipertansiyon, böbrek fonksiyonu ve proteinüri üzerindeki etkisi hakkında veri yoktur. Bu nedenle renal transplantasyon hastalarında allopurinol tedavisinin greft sağkalımı üzerindeki etkisini incelemek için retrospektif bir çalışma yaptık.
Gereç ve yöntem: Çalışmaya son 6 aydır allopurinol alan 54 hasta ve allopurinol almayan 51 hasta, toplamda 105 hasta dahil edilmiştir. Her iki grupta da kan basıncı, MDRD, kreatinin, CRP, ürik asit düzeyi, idrarda P/K oranı hastaların 6 ay önceki değerleri ile karşılaştırılarak incelenmiştir.
Bulgular: Allopurinol alan grupta ortalama serum ürik asit düzeyleri, kreatinin, idrarda P/K oranındaki düşüş ve MDRD'deki artış istatistiksel olarak anlamlıydı. (p<0.001). Ancak kan basıncı ve CRP düzeyindeki değişimler istatistiksel olarak anlamlı değildi (p> 0.05). Allopurinol alan grupta ürik asit ile CRP veya kan basıncı arasında bir ilişki gözlenmemiştir. Kontrol grubunda bu parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı bir değişim izlenmedi (p> 0.05), sadece CRP düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı artış izlendi(p<0,05). Çok değişkenli regresyon analizinde allopurinol alan renal trans alıcılarında, ürik asidin idrarda P/K oranı ile pozitif korelasyon gösterdiğini (R = 0,473, β = 0.021, P = 0.002) ve MDRD (r = -0554 β = 0.016, P = 0.001) ile negatif korelasyon gösterdiğini gördük.
Sonuç: Hiperüriseminin idrar P/K oranını arttırdığı ve MDRD'yi azalttığına dair dolaylı kanıtlar sunuyoruz. Bu nedenle, hiperürisemi tedavisi, normal böbrek fonksiyonu olan hastalarda da böbrek hastalığının ilerlemesini önleyebileceğini düşündürüyor, bu da allopurinol ile erken tedavinin böbrek nakli alıcılarının yönetiminin önemli bir parçası olduğunu gösteriyor. Ürik asit tedavisinin böbrek fonksiyonu ve proteinüri üzerindeki faydalarını belirlemek için uzun süreli takip çalışmalarının gerekli olduğunu öngörüyoruz.
Anahtar kelimeler: Hiperürisemi, allopurinol, renal transplantasyon, MDRD, proteinüri

Abstract:
Aim: Hyperuricemia has been associated with the development of hypertension, cardiovascular, and renal disease. However, there is no data about the effect of lowering uric acid level on hypertension, renal function, and proteinuria in renal transplant patients. We therefore conducted a retrospective study to investigate the benefits of allopurinol treatment in renal transplant patients and to investigate indirectly its effect on graft survival.
Materials and methods: A total of 105 RTRs were included in this study, 54 patients who have taken allopurinol for the past 6 months and 51 patients who have not taken allopurinol. We have examined uric acide, urinary protein/Cr ratio, MDRD, CRP and blood pressure before and 6 months later after treatment in both group.
Results: In the allopurinol group, the mean serum uric acid levels, GFR, creatinine urinary protein/Cr ratio significantly improved (p < 0.001). However ,blood pressure, CRP not statistically significant (p > 0.05). No correlation was observed between changes in uric acide and changes in CRP, or blood pressure in the allopurinol group. No significant changes were observed in the control group (p > 0.05), only statistically significant increase in CRP level was observed(p<0,05). Multivariable regression analysis showed that uric acide was positively correlated with urinary Protein/Cr ratio (r= 0,473, β = 0.021, p = 0.002) and negatively correlated with MDRD ( r= -0554 β = 0.016, P = 0.001) in RTR.
Conclusion: We bring indirect evidence that hyperuricemia increases urinary protein/Cr ratio, and decreases MDRD. Hence, treatment of hyperuricemia suggests that it can also prevent the progression of kidney disease in patients with normal kidney function, which suggests that early treatment with allopurinol is an important part of the management of kidney transplant recipients. Long-term follow-up studies are required to identify the benefits of uric acid management on renal function and proteinuria.