Acil serviste transkutanöz kardiyak pacemakerın etkinliği
Effectiveness of transcutaneous cardiac pacemaker in the emergency department
Yazar: MEHMET BERK EYİNÇ
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA KEŞAPLI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine
Dizin: Bradikardi = Bradycardia ; Kalp pili-yapay = Pacemaker-artificial

Özet:
GİRİŞ: Transkütanözpacemaker (TKP) veya yaygın adıyla External Kardiyak
Pacemaker, miyokardiyositlerinkasılabilirliğini düzenleyerek yeterli kalp atış hızını
korumayı amaçlar. Semptomatik bradiaritmilere sahip, özellikle de hemodinamik
olarak stabil olmayan hastalarda, farmakolojik tedaviye(atropin gibi) yanıt vermeyen
durumlarda geçici bir pacing uygulaması çözüm olarak önerilir. Çalışmamızda acil
serviste transkutanöz pacemakerın, uygulanan hastalar üzerindeki etkinliği ve
taburculuk ve eksitus oranlarının değerlendirilmesini amaçlamaktadır.
MATERYAL VE METOT: 01.01.2013 - 01.10.2023 tarihleri arasında başvuran ve
pacemaker uygulanan hastaların dahil edildiği retrospektif bir çalışma
gerçekleştirildi. Çalışmada hastaların demografik bilgileri, hastaneye geliş
şikayetleri, ilk EKG'leri, bradikardi nedenleri, laboratuvar değerleri ve alt grup
olarak kalıcı pacemaker uygulanma durumu kayıt altına alındı. Bu verilerin hastane
sonlanımı( taburculuk ve eksitus) üzerine etkileri karşılaştırıldı.
BULGULAR: Çalışmaya 77 hasta dahil edildi. Dahil edilen hastaların 37'si (%48,1)
kadın, 40'ı (%51,9) erkek hastalardı. Hastaların yaş ortalaması 73,19±13,59idi ve en
sık gözlenen kronik hastalık (n:44) (%57,1) kişi ile HT olarak saptandı. Hastaların
başvuru şikayetleri arasında en sık göğüs ağrısı(n:25) (%32,5) vesenkop(n:16)
(%20,8 )gözlendi. En sık gözlenen EKG ritmi 3. derece AV blok olarak
saptandı(%54,5). Hastaların 40'ında (%51,9) diğer(elektrofizyolojik-yapısal)
nedenler bradikardi nedeniydi. Hastaların troponin düzeyleri ile sonlanımları arasında
yapılan karşılaştırmada istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki gözlenmedi
(p=0,435).Başvuru EKG'sinde 3. derece AV blok saptanan 42 hastanın, 33'ünün
taburcu olduğu saptandı ve hastaların sonlanım durumları ile başvuru EKG bulguları
arasında yapılan karşılaştırmada anlamlı bir korelasyon saptandı (p=0,036).
Hastaların 36'sına kalıcı pacemaker işlemi uygulandı. Kalıcı pacemaker uygulaması
ile başvuru EKG bulguları arasındaki ilişki karşılaştırıldığında, 3. derece AV blok
olan hastaların anlamlı ölçüde daha sıklıkta olduğu saptandı (p<0,001). Kalıcı
pacemaker uygulanan hastalarda daha az eksitus gözlendi (p=0,001). Çalışmaya dahil
edilen ve transkutanözpacemaker uygulanan hastaların 25'i (%32,5) eksitus ile
sonuçlandı, 52(%67,5) hastanın hastane sonlanımı taburcu olarak belirlendi.

SONUÇ: Acil serviste, unstabl hastalarda transkutanöz eksternal pacemakergüvenli,
pratik ve mortaliteyi azaltmasından dolayı bulunmalı ve kullanılmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Transkutanöz pacemaker, Bradikardi, Acil Servis

Abstract:
INTRODUCTION: Transcutaneous pacemaker (TCP) or commonly known as
External Cardiac Pacemaker aims to maintain adequate heart rate by regulating the
contractibility of myocardial cells. In cases of symptomatic bradyarrhythmias,
especially in patients who are hemodynamically unstable and do not respond to
pharmacological treatment (such as atropine), temporary pacing is recommended as a
solution. Our study aims to evaluate the effectiveness of transcutaneous pacemaker
in patients undergoing emergency department and assess discharge and mortality
rates.
MATERIALS AND METHODS: A retrospective study was conducted including
patients who presented between January 1, 2013, and October 1, 2023, and
underwent pacemaker application. Demographic information of patients, presenting
complaints, initial ECG findings, causes of bradycardia, laboratory values, and the
status of permanent pacemaker application as a subgroup were recorded. The impact
of these data on hospital outcomes (discharge and mortality) was compared.
RESULTS: A total of 77 patients were included in the study. Of the included
patients, 37 (48.1%) were female, and 40 (51.9%) were male. The mean age of the
patients was 73.19 ± 13.59 years, and the most commonly observed chronic disease
(n: 44) (57.1%) was hypertension. Among the presenting complaints of patients,
chest pain (n: 25) (32.5%) and syncope (n: 16) (20.8%) were the most common. The
most commonly observed ECG rhythm was diagnosed as third-degree AV block
(54.5%). In 40 patients (51.9%), other (electrophysiological-structural) reasons were
the cause of bradycardia. There was no statistically significant relationship between
troponin levels and outcomes (p=0.435). Among the 42 patients diagnosed with
third-degree AV block on initial ECG, 33 were discharged, and a significant
correlation was found between the patients' outcome status and initial ECG findings
(p=0.036). Permanent pacemaker placement was performed in 36 patients. When
comparing the relationship between permanent pacemaker placement and initial ECG
findings, it was found that patients with third-degree AV block were significantly
more common (p<0.001).

Fewer mortalities were observed in patients undergoing permanent pacemaker
placement (p=0.001). Of the patients included in the study and underwent
transcutaneous pacemaker application, 25 (32.5%) resulted in mortality, and 52
(67.5%) had hospital discharge as the outcome.
CONCLUSION: In the emergency department, transcutaneous external pacemaker
should be available and used in unstable patients due to its safety, practicality, and
reduction in mortality.
Keywords: Transcutaneous pacemaker, Bradycardia, Emergency Department