Kronik lösemi hastalarında subklinik kardiyotoksisitenin NON-invazif testler ile araştırılması
The investigation of cardiotoxicity BY NON-invasive tests in patients with chronic leukemia
Yazar: TİMOR BİGMURAD OMAR
Danışman: PROF. DR. RASİM ENAR
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Çalışmada altta yatan yapısal kalp hastalığı olmayan, kemoterapi alan ve almayan kronik lösemi tanısı mevcut hastalarda bir yıl boyunca SV fonksiyonlarının ve elektrokardiyografik bulgularının araştırılması amaçlanmıştır.
Metod: Çalışmaya Mart 2014 – Nisan 2015 tarihleri arasında, İ.Ü.C.T Hematoloji polikliniğinde takip edilen kronik lösemili 111 hasta çalışmaya alındı. Başlangıçta, 6. ve 12. aylarda kalbin mekanik, elektrokardiyografik bulgularına non-invazif testler ile bakılmıştır. Birinci sonlanım noktaları hemodinamik instabilite, semptomatik veya asemptomatik sol ventrikül disfonksiyonu (EF<%45) veya orta-ileri diyastolik disfonksiyon, malign aritmiler, atriyoventriküler veya intraventriküler bloklar, kardiyovasküler ölüm, troponin seviyesinin yükselmesi, EF'de %5' den fazla düşme olması ve ikinci sonlanım noktası ise non kardiyak mortalite olarak tanımlandı.
Bulgular:  2 (%1,8) hasta birinci (atriyal fibrilasyon); 4 (%3,6) hasta ikinci sonlanım noktası olmak üzere toplam 6 (%5,4) hasta sonlanım noktasına ulaştı. Ancak sonlanım noktasına ulaşmayan hastaların tamamında, takipte hemodinamik ve elektrokardiyografik değişiklikler gözlendi. EF'de kantitatif olarak düşme görülürken diyastolik disfonksiyon görülme oranında da artış görüldü. Takipte QT intervalinde ve QT dispersiyonunda uzama olduğu tespit edildi. Olası kardiyak olayların önemli bir göstergesi olan fragmante QRS (fQRS) görülme oranında da artış saptandı.Miyokard hasarının belirteci olan troponin seviyesinin normal aralığın üst sınırında seyrettiği görüldü. Bunların hepsi çalışma hastalarında miyokard hasarının başladığını ancak daha başlangıç aşamasında olduğunu göstermektedir.
Sonuç: Kemoterapi sırasında kardiyak disfonksiyonun subklinik teşhisi güçtür,sebebi hastaların çoğunluğunun kardiyak olarak başlangıç ve kısa-orta döneminde non-invazif testlerdeki anlamlı değişikliklere rağmen asemptomatik seyretmeleridir.gelecekteki olası kardiyak olayların önlenebilmesi için (erken RAAS inhibisyonu ve KT programının düzenlemesi ile) bu değişikliklerin daha başta dikkate alınıp, yakın takip gereklidir.

Abstract:
Aim:Left ventricular functions and electrocardiographic findings of chronic leukemia patients were investigated during a one year follow-up period.
Methods:111 chronic leukemıa patients between March 2014 and April 2015 were enrolled. Mechanical and electrocardiographic findings of heart were determined using non-invasive tests per one year. Primary end-points were occurrence of hemodynamic instability, left ventricle dysfunction (EF<45%) diastolic dysfunction, malignant arrhythmias, atrioventricular or intraventricular blocks, cardiovascular mortality, rise in troponin levels, drop in EF of more than 5% and secondary end-point was non-cardiac mortality.
Results:Total of 6 patients (5.4%) reached endpoints (2 patients (1.8%) reached primary endpoint (atriyal fibrillation) and secondary endpoint was observed in 4 patients(3.6%)).In other patients several hemodynamic and electrocardiographic changes were observed. Quantitative reductions in EF were observed as well as an increase in the frequency of diastolic dysfunction. Increments in QT intervals and QT dispersions were demonstrated.The frequency of the presence of fragmented QRS were found to be increased.Troponin levels were found to be around the upper limit of normal range.All these findings were thought to suggest that myocardial injury had started but has not yet advanced in the study patients.
Conclusion: The diagnosis of subclinical cardiac dysfunction during chemotherapy is difficult.These patients do not display any symptoms despite the presence of significant alterations in non-invasive tests. Hence, in order to prevent future possible cardiac events by early RAAS inhibition and adjustment of chemotherapy programs, these changes should be recognized early,and monitored closely