Aşılı ve aşısız koşullarda topraktan demir uygulamalarının nohut'un (Cicer arietinum L.)  verim ve verim değerlerine etkisi
The effect of iron applications of grafted and nongrafted soils on the yield and yield values of chickpea (Cicer arietinum L.)
Yazar: EMRE HAKVERİR
Danışman: PROF. DR. MURAT ERMAN
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Ziraat = Agriculture

Özet:
Bu araştırmada kuru tarım koşullarında Rhizobium aşılaması yapılmış ve yapılmamış nohut bitkisine artan dozlarda uygulamalarının etkisini belirlemek için kurulmuştur.  Deneme Mersin Tarsus ilçesinin Damlama köyünde tesadüf bloklarında faktöriyel deneme desenine göre üç tekrarlı olarak yürütülmüştür. Araştırmada Hasan Bey nohut çeşidi kullanılmıştır. 
Araştırma sonuçlarına göre; bitki boyu, yan dal sayısı, ilk bakla yüksekliği, bitkide bakla sayısı, bitkide tane sayısı, metrekaredeki bitki sayısı, biyolojik verim, hasat indeksi, tane verimi, bitkideki nodül sayısı, toprak üstü aksam, kök kuru ağırlığı önemli derecede artığını belirlenmiştir. Aşılı ve aşısız koşullarda demir uygulamasının baklada tane sayısı ve yüz dane ağırlığında önemli bir etkisinin olmadığı belirlenmiştir. Aşılı veya aşısız koşullarda demir uygulamalarının kök kuru ağırlığını, toprak üstü aksamı ve nodül sayısını artırmasına rağmen nohut bitkisinde azot ve protein oranında düşme olduğu belirlenmiştir.
Çalışma sonunda artan demirli gübre uygulamaları ile en fazla dekara tane verimi 10 kg/da FeSO4.7H2O uygulamasından 219.4 kg/da olarak elde edilmiştir. En az ise FeSO4.7H2O uygulanmayan (Kontrol) parselinde 117.3 kg/da olarak elde edilmiştir. Alınan sonuçlar ışığında nohutta tane verimin yüksek olmasının arzulandığı durumlarda Rhizobium aşılaması ve gübrelemenin aynı zamanda yapılması gerektiğini göstermektedir. Nohut bitkisinin tane veriminin fazla olması yüksek verim alınmasına olanak sağlayacaktır.
	
Anahtar Kelimeler: Bakteri aşılama, Demir, Gübreleme, Nohut

Abstract:
In this study, it has been established to demermine the effect of incresing doses of Chickpea plant with and dry agricultural conditions. The experiment was carried out in three replications according to the factorial trial desing in randomized blocks in Damlama village of Tarsus district of Mersin. Hasan Bey chickpea variety was used in the study. According to the research results; plant height, number of side branches, first pod height, number of nods in plant, number of plants per sguare meter, biological yield, harvest index, grain yield, number of nodules in the plant, ground surface parst, root dry weight were determined to be significantly increased. It was determined that iron application did not have a significant effect on the number of the face in grafted conditions. It was determined that iron application on chickpea plants had a decrease in nitrogen and protein ratio despite the increase in root dry weight, overground and nodule number of iron applications in grafted or non-grafted conditions. At the end of the study, the highest grain yield per decare with increasing iron fertilizer applications was 219.4 kg / da from 10 kg / da FeSO4.7H2O application. At least 117.3 kg / da of FeSO4.7H2O (Control) parcel was obtained. In the light of the results obtained, it is suggested that Rhizobium vaccination and fertilization should be done at the same time when the grain yield is high in chickpea. The high grain yield of chickpea will allow high yield.

Keywords: Bacterial Inoculation, Iron, Fertilization, Chickpea.