Türkiye, Almanya, İsveç, İspanya, İran ve Japonya'daki zorunlu eğitimde İngilizcenin yabancı dil olarak öğretimi ve programları üzerine karşılaştırmalı bir durum çalışması
A comparative case study on the teaching of English as a foreign language and English teaching curriculum in Turkey, Germany, Sweden, Spain, Iran and Japan
Yazar: NESLİHAN KÖSE
Danışman: DOÇ. DR. HALÜK ÜNSAL
Gazi Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı / Eğitim Programları ve Öğretim Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Karşılaştırmalı eğitim = Comparative  education ; Yabancı dil eğitimi = Foreign language education ; Yabancı dil öğretimi = Foreign language teaching ; Zorunlu eğitim = Compulsory education ; Öğretim programları = Teaching curriculums ; İngilizce = English

Özet:
Küreselleşen dünyada yabancı dil öğretimi birçok ülkenin önemli gündem konuları arasındadır. Harcanan çabalara ve gösterilen ilerlemelere rağmen Türkiye de dâhil birçok ülkede bu konu hala çözülebilmiş değildir. Bu araştırmada, Türkiye, Almanya (Berlin), İsveç, İspanya (Madrid), İran ve Japonya'daki zorunlu eğitimde İngilizcenin yabancı dil olarak öğretimi ve programları kaynak-köken açısından ait oldukları dil ailesi ve ülkelerin uluslararası platformda İngilizce başarı düzeyleri ölçütleri doğrultusunda incelenmiştir. Karşılaştırma İngilizce öğretim amaç ve politikalarını, programların genel yapısını, temel felsefesi ve amaçlarını, içerikte yer verilen konuları, yabancı dil öğretim ve ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarını kapsaması açısından kapsamlı ve önemlidir. Bu tür kapsamlı çalışmalar yapılan program geliştirme çalışmalarında süreçte yer alan tüm paydaşlar için yol gösterici olabilmektedir. Bu araştırma nitel araştırma desenlerinden çoklu (kolektif) durum çalışması olarak tasarlanmıştır. Ülkelerin seçiminde farklı durumlarda ortak örüntülerin tespit edilip betimlenmesi amacı ile nitel araştırmada kullanılan amaçlı örnekleme stratejilerinden maksimum çeşitlilik (heterojenlik) örneklemesi kullanılmıştır. Bu kapsamda, belirlenen ölçüt takımı doğrultusunda farklı dil aileleri ve kollarına mensup Almanya (Berlin), İsveç, İspanya (Madrid), İran ve Japonya'nın zorunlu eğitim kademesindeki İngilizce öğretim programları Türkiye ile karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında Türkiye'nin güncellenen programının daha önce yapılan eleştiriler dikkate alınarak düzenlendiği ve yapısı, temel felsefesi, genel amaçları, benimsenen yabancı dil öğretim ve ölçme ve değerlendirme yaklaşımları açısından Almanya (Berlin), İsveç ve İspanya (Madrid) ve Japonya ile benzer olduğu görülmektedir. İran'ın programlarında da güncellemeler yapılmış olsa da programın temel felsefesi ve yapısı ile ilgili farklılıklar bulunmaktadır. Bu bulgular tüm ülkelerde yabancı dil öğretiminde modern yaklaşımlara yönelik bir eğilimin olduğunu göstermektedir. Diğer taraftan, araştırmada belirlenen ölçüt takımı doğrultusunda İngilizce ile aynı dil ailesi (Hint-Avrupa), aynı kol (Avrupa) ve aynı grupta (Germen-İskandinav) yer alan Almanca ve İsveççe'nin konuşulduğu Almanya ve İsveç English Proficiency Index (EPI) 2020'de "çok iyi" yeterlilik bandında yer almaktadır. Aynı dil ailesi (Hint-Avrupa), aynı kol (Avrupa) ve farklı grupta (Roman-Latin) yer alan İspanyolca'nın konuşulduğu İspanya "orta" yeterlilik bandında sıralanmıştır. Hint-Avrupa Dil ailesinde olmasına rağmen, Hint Kolu İran grubunda yer alan Farsça'nın konuşulduğu İran'ın ve tamamen farklı dil ailelerinde yer alan Japonca ve Türkçe'nin konuşulduğu Japonya ve Türkiye'nin de "düşük" yeterlilik bandında yer aldığı görülmektedir. Bu bulgular ışığında, ülkelerin ait oldukları dil ailesinin ve dolayısıyla ana dil ile hedef dilin birbirine yakınlığı ya da uzaklığının yabancı dil olarak İngilizcenin öğrenilmesinin önündeki zorluklardan biri olabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Bu nedenle farklı dil ailelerine mensup diller ile benzer çalışmaların tekrarlanıp, bu doğrultuda, dil ailesi farklılığından kaynaklı sorunlara yönelik çözümler üretilmesi üzerinde çalışılabilir.

Abstract:
In an ever-increasing global world, foreign language teaching has been on the agenda of many countries. Despite the efforts spent and improvements made, foreign language learning is still an issue for many countries including Turkey. The purpose of this study is to compare the English language teaching in Turkey, Germany (Berlin), Sweden, Spain (Madrid), Iran and Japan and the English language teaching curriculum in these countries based on a set of criteria which are the language family that the mother tongue of the country belongs to and the country's achievement level in English on an international level. The comparison is significant as it covers all elements of curriculum, which include the goals and policies, the overall structure, main philosophy, objectives, the topics included, foreign language teaching approaches as well as assessment and evaluation approaches in foreign language teaching in the countries involved. Such comprehensive studies could be guiding all stakeholders of curriculum development process while making revisions. This qualitative research is designed as a multiple (collective) case study. Maximum variation (heterogeneity) sampling, a purposeful sampling strategy, is used to compare the foreign language teaching curriculum in the countries involved, aiming at capturing and describing common patterns across a variety of cases. In this scope, the English language teaching curriculum at compulsory education in Germany (Berlin), Sweden, Spain (Madrid), Iran and Japan are compared with the curriculum in Turkey based on the set criteria.  The findings show that, with the latest revisions in Turkey's curriculum, the curriculum in Germany (Berlin), Sweden, Spain (Madrid), Japan and Turkey are similar to one another in terms of structure, main philosophy, content, assessment and evaluation approach as well as the language teaching approach. Iran has also made significant updates in their curriculum but there are still differences under main philosophy and structure in Iran. These findings show that in all participating countries, there is a tendency towards implementing modern approaches in foreign language teaching instead of traditional ones. On the other hand, based on the set criteria, it is found that Germany and Sweden, where German and Swedish languages both belonging to the same language family (Indo-European), same branch (Europe) and same group (German-Scandinavian) are spoken, are ranked in "high proficiency" band in English Proficiency Index (EPI) 2020. However, Spain, where Spanish belonging to the same language family (Indo-European), same branch (Europe) and different group (Roman-Latin) is spoken, is ranked in "moderate" profiency band. Also, Iran, where Farsi belonging to the Indo-European language family, India branch and Iran group is spoken, and Japan and Turkey, which belong to completely different langauge families, are ranked in "low" proficiency band. Based on these findings, it is concluded that structural differences arising from the language family a language belongs to and therefore, differences arising from the distance/similarities between mother tongue and target language could be one reason behind the difficulties of learning English as a foreign language. Therefore, similar studies using the same criteria could be done with different countries and languages. According to findings from such studies, different strategies could be offered for problems in language teaching arising from the difference in language family a language belongs to.