Latarjet prosedüründe kullanılan fiksasyon tekniklerinin dayanıklığının biyomekanik test sonuçlarının karşılaştırılması - Kadavra çalışması
The comparison of biomechanical strengths offixation techniques with screw and endobutton inlatarjet procedure: A cadaver study
Yazar: YASİN HAKHVERDIYEV
Danışman: DOÇ. DR. GAZİ HURİ
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Biyomekanik = Biomechanics ; Fiksasyon = Fixation ; Kemik defektleri = Bone defects ; Omuz = Shoulder ; Omuz çıkıkları = Shoulder dislocation ; Ortopedi = Orthopedics

Özet:
Latarjet Prosedüründe Kullanılan Fiksasyon Tekniklerinin Dayanıklığının Biyomekanik Test Sonuçlarının Karşılaştırılması – Kadavra Çalışması, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi Ve Travmatoloji Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Ankara, 2019. Omuz çıkıkları ortopedi ve travmatoloji pratiğinde sıkça karşılaşılan sorunlardan biridir. Tekrarlayan omuz çıkıklarının tedavisinde kapsülolabral onarımlar başarısız olduğunda ve glenoidde kemik defekti oluştuğunda Latarjet prosedürü uygulanmaktadır. Artroskopik Latarjet prosedüründe korakoid fiksasyonu için vida kullanılması literatürde sıkça ele alınmıştır. Korakoid fiksasyonu için endobutton (düğme dikiş) kullanımı tarif edilse de, literatürde bu fiksasyonun biyomekanik dayanıklığı ile ilgili az sayıda çalışma vardır. Çalışmamızda Latarjet prosedüründe korakoid fiksasyonu için kullanılan 3.5 mm parsiyel yivli kanüle kortikal vida ile titanyum düğme implantı fiksasyonunun biyomekanik test sonuçları karşılaştırıldı. Çalışmaya 10 kadavranın omuz spesimeni dahil edildi. Örnekler randomize olarak 2 eşit gruba ayrıldı.  Korakoid çıkıntıya yapışan konjoint tendon (biseps kasının kısa başı ve korakobrakiyalis kası) korunacak şekilde skapula ve etrafındakı yumuşak dokular, tendon ve kaslar diseksiyon ile uzaklaştırıldı. Her spesimenin glenoid anteroposterior çapı ölçülerek glenoid anteiroinferiorunda glenoidin anterioposterior çapının %25'i büyüklüğünde kemik defekti oluşturuldu.  Korakoid çıkıntı testere yardımıyla osteotomize edildi ve glenoid anteriorunda oluşturulan defekte transfer edildi. Birinci gruptaki örnekler 2 adet 3.5 mm parsiyel yivli kanüle kortikal vidalar kullanılarak, ikinci gruptaki örnekler ise titanyum düğme implantı kullanılarak fikse edildi. 
Tüm örnekler konjoint tendon ve glenoidden asılarak skapula gövdesine göre 45 derecelik anterior ve inferior yönde çekme testine tabi tutuldu. Tendon ve kemik birleşmesindeki kopmalar, vida kırılması, titanyum düğme impantı kopması, fikse edilen korakoid çıkıntı parçasının 5 mm'den fazla ayrışması, korokoid parçasının kırılması gibi sonuçlar fiksasyon başarısızlık ölçütleri olarak kabul edildi. Hiçbir örnekte tendon ve kemik birleşkesinde kopma, vida kırılması ve titanyum düğme impantı yetmezliği saptanmazken korakoidin 5mm'den fazla glenoidden ayrışması ve korakoid çıkıntıda kırılma başarısızlık ölçütleri olarak tespit edildi. 
Kuvvet uzama grafileri oluşturularak sonuçlar karşılaştırıldı. Vida kullanılan örnekler arasında başarısızlığın görüldüğü maksimum kuvvet değeri 533,93 N, minimum değer ise 102,85 N olarak saptandı. Ortalama değer ise 295,21 N olarak hesaplandı. Vida örnekleri arasında başarısızlık görüldüğü ortanca kuvvet değeri ise 257,59 N olduğu saptandı. Düğme dikiş kullanılan örnekler arasında başarısızlığın görüldüğü maksimum kuvvet değeri 270,17 N, minimum değer ise 74,10 N olarak saptandı. Ortalama değer ise 133,23 N olarak hesaplandı. Düğme dikiş örnekleri arasında başarısızlık görüldüğü ortanca kuvvet değeri ise 87,06 N olduğu saptandı. Sonuç olarak vida ile fiksasyonunun titanyum düğme implantına göre biyomekanik olarak daha dayanıklı olduğu gösterildi.

Abstract:
The Comparison of Biomechanical Strength of Various Fixation Techniques in Latarjet Procedure – A Cadaver Study,  Hacettepe University Faculty of Medicine, Orthopaedics  and Traumatology Department, Thesis, Ankara, 2019. Shoulder dislocations are one of the most frequently encountered problems in orthopaedics and traumatology practice. Latarjet procedure is widely used if capsulolabral repair fails and a major glenoid defect exists. Coracoid fixation with screws was discussed in detail in the current literature, but there is not enough data about biomechanical features of endobutton fixation technique, which was recently defined. In our study, biomechanical strengths of two 3.5 mm partial threaded cannulated screws technique and endobutton fixation technique were compared in 10 cadaver shoulders. Cadavers were randomized into two groups. The muscles and soft tissues around the scapula were dissected carefully, preserving the conjoint tendon (short head of biceps and coracobrachialis muscle tendons). Anteroposterior radius of glenoid was measured and a 25% bony defect was created in anteroinferior rim of the glenoid. Coracoid process was transferred from its original location into the bony defect area of the glenoid. In the first study group, the coracoid process was fixed with 2 3.5 mm cannulated partial threaded screws. An endobutton was used to fix the coracoid process in the second study group.
All samples was subjected to a mechanical tensile test in anteroinferior direction. Fixation failure criteria was determined as rupture of tendon-bone interface, >5 mm disintegration of the fixed coracoid process, failure of endobutton, breakage of cannulated screws and fracture of coracoid process. Rupture of tendon-bone interface, breakage of screws and failure of endobutton was not observed in any sample but >5 mm disintegration and fracture of coracoid process was observed as fixation failure criteria in the study.
The results were compared using a force-strength graph. Maximum and minimum forces that the screw construct can resist were 533.93 N and 102.85 N, respectively. The mean force was measured as 295.21 N and the median value was 257.59 N. In the endobutton group, maximum and minimum forces were 270.17 N and 74.10 N, respectively. Mean value was 133.23 N and the median 87.06 N. As a result, screw fixation is biomechanically superior to endobutton fixation technique.