Bulk-fill kompozitlerin farklı yüzey işlemleri sonrası tamir bağlanma dayanımının incelenmesi
The effect of different surface treatments on repair bond strength for bulk-fill composite repair
Yazar: KARDELEN YILDIRIM
Danışman: DOÇ. DR. AYŞE DÜNDAR
Akdeniz Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı / Restoratif Diş Tedavisi Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2020
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental çimentolar = Dental cements ; Kompozit malzemeler = Composite materials ; Kompozit reçineler = Composite resins

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı farklı yüzey işlemleri ve ısısal yaşlandırmanın, bulk fill kompozit rezinlerin tamir mikro gerilim bağlanma dayanımı üzerindeki etkisini değerlendirmektir.
Yöntem: Bu çalışmada bir bulk fill kompozit rezin (SonicFill 2, Kerr Corp., Orange. CA, ABD) kullanılmıştır. Rezin kompozitten, kırk sekiz adet 8x8x4 mm büyüklüğün blok hazırlanıp yaşlandırma işlemine göre iki gruba ayrılmıştır: (A) ısısal yaşlandırmaya maruz bırakılmayan ve (B) ısısal yaşlandırmaya maruz bırakılan (10000 termal döngü, 5–55 °C). Tüm rezin kompozit örneklerin yüzeylerine sekiz farklı yüzey işlemi yapılmıştır: (G1) kontrol grubu (herhangi bir yüzey işlemi uygulanmamış), (G2) sadece adeziv uygulaması, (G3) 20 saniye boyunca % 37 fosforik asit ile aşındırma + adeziv uygulaması, (G4) 20 saniye boyunca % 37 fosforik asit ile aşındırma + silan + adeziv uygulaması, (G5) 20 saniye boyunca % 9 hidroflorik asit ile aşındırma + adeziv uygulaması, (G6) 20 saniye boyunca % 9 hidroflorik asit ile aşındırma + silan + adeziv uygulaması, (G7) Alüminyum oksit ile kumlama + adeziv uygulaması, (G8) Alüminyum oksit ile kumlama + silan + adeziv uygulaması. Yüzey işlemlerinin ardından örnekler üzerine 2 mm'lik tabakalar halinde 4 mm yüksekliğinde bir nanohibrit kompozit rezin (Ceram X, Dentsply, DeTrey, Konstanz, Almanya) ile tamir işlemi yapıldı. Daha sonra hassas kesme cihazı kullanılarak yaklaşık olarak 1x1x8 mm büyüklüğünde olacak şekilde tüm gruplarda en az 25 adet çubuk elde edildi ve mikro gerilim testine tabii tutuldu. Kopan örnekler, kırılma tiplerinin (adeziv, miks veya koheziv) belirlenmesi için ışık mikroskobu altında incelendi. Ayrıca, örneklerin yüzey özelliklerinin analiz edilebilmesi için yüzey işlemlerinden sonra her gruptan birer örnek taramalı elektron mikroskobu ile incelenmiştir. Elde edilen veriler tek yönlü varyans analizi ve Tukey çoklu karşılaştırma testi ve bağımsız gruplar t-testi kullanılarak analiz edilmiştir (p<0,05).
Bulgular: En yüksek mikro gerilim bağlanma dayanımı değerleri Grup 1A'da (46,87 MPa) kaydedilmiştir. En düşük mikro gerilim bağlanma dayanımı değerleri ise Grup 5B'de (24,39 MPa) gözlenmiştir. Alüminyum oksit ile kumlama ve ardından silan ve adeziv uygulanması (Grup 8B) diğer ısısal yaşlandırmaya tabii tutulan gruplarından anlamlı olarak daha yüksek mikrogerilim bağlanma dayanımı değerlerini göstermiştir (p <0,05). Tüm gruplarda ısısal yaşlandırma mikrogerilim bağlanma dayanımını anlamlı derecede düşürmüştür (p <0,05).
Sonuç: Kompozit rezinin, klinik olarak yaklaşık 1 yıllık ısısal yaşlandırmaya maruz bırakılması restorasyonun tamir bağlanma dayanımını olumsuz etkilemiştir. Alüminyum oksit ile kumlama, ardından silan ve adeziv uygulaması eskimiş restorasyonların tamiri için yüksek bağlanma dayanımı göstermiştir.
Anahtar kelimeler: Termal döngü, Mikro gerilim bağlanma dayanımı, Kompozit rezin tamiri, Yüzey işlemleri

Abstract:
Objective: The aim of this study was to evaluate the effect of surface treatment and aging on the microtensile bond strength of bulk fill composite repairs. 
Method: Composite blocks were prepared using a bulk fill resin composite (SonicFill 2, Kerr Corp., Orange. CA, USA). Forty-eight composite blocks (8x8x4 mm) were produced and divided into two groups: (A) no ageing and (B) ageing (10000 thermocycling, 5–55 °C). Composite surfaces were conditioned with either: (G1) control group received no treatment before composite repair, (G2) adhesive (G-Premio Universal Bond, GC Corp., Tokyo, Japan) application only, (G3) etching with 37% phosphoric acid for 20 seconds + adhesive application, (G4) etching with 37% phosphoric acid for 20 seconds + silane + adhesive application, (G5) etching with 9% hydrofluoric acid for 20 seconds + adhesive application, (G6) etching with 9% hydrofluoric acid for 20 seconds + silane + adhesive application, (G7) sandblasting with aluminum oxide + adhesive application, (G8) sandblasting with aluminum oxide + silane + adhesive application. Ceram X (Dentsply, DeTrey, Konstanz, Germany) was added to the substrates at 2‐mm layer increments to a height of 4 mm and light cured. Repaired resin blocks were cut into sticks (8x1x1 mm) and submitted to a microtensile test. Fractured specimens were evaluated under an optical microscope to determine the failure pattern (adhesive, mix or cohesive). Resin composite surfaces after surface treatments were evaluated by scanning electron microscopy. Data were analyzed by one-way analysis of variance, Tukey's honest significant difference tests and independent sample t-test (p<0.05). 
Results: The highest microtensile bond strength values (46,87 MPa) were obtained in Group 1A. The lowest microtensile bond strength values (24,39 MPa) were obtained in Group 5B. Aluminum oxide sandblasting followed by silane and adhesive (group 8B) significantly improved microtensile bond strength values from the other ageing groups (p<0,05). Ageing significantly reduced the microtensile bond strength (p <0,05). 
Conclusion: Aging of composite resin influenced repair bond strength of restoration for up to 1 year. Sandblasting with aluminum oxide, followed by application of silane and adhesive, produced high bond strength after composite repair aging. 
Keywords: Ageing, Microtensile bond strength, Resin composite repair, Surface treatment