İcra ve İflas Kanunu`nun tarihsel gelişimi
The Historical development of Turkish deptenforcement and bankruptcy law
Yazar: GÖKÇE NAZAR UZAR
Danışman: PROF. DR. RAMAZAN ARSLAN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk (Medeni Hukuk) Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2001
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Hukuk = Law ; Kanunlar = Laws ; Tarihsel gelişim = Historical development ; Ticaret hukuku = Commercial law ; Özel hukuk = Private law ; İcra hukuku = Enforcement law ; İcra ve İflas Kanunu = Execution and Bankruptcy Law ; İflas hukuku = Bankruptcy law

Özet:
Çalışmada, 1929 yılından başlayarak bugüne kadar Türk İcra ve İflâs Kanunu'nun geçirmiş olduğu aşamalar kronolojik bir biçimde gösterilerek, değişikliklerde izlenen çizginin sağlıklı ve çağdaş bir gelişmeyi gösterip göstermediği ortaya konulmaya gayret edilmiştir. Çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm'de icra iflâs hukukunun tarihsel gelişiminin başlangıç noktası olan Roma Hukuku'nda icra hukukunun gelişimi konu edilmiştir. Aynı bölümde Cumhuriyet öncesi Türk icra iflâs hukukunun gelişimine yer verilmiştir. İkinci Bölüm İcra ve İflâs Kanunu'nun ilk metni olan 1929 tarihli Kanunun ve üzerinde yapılan değişikliklerin kronolojik olarak incelenmesine ayrılmıştır. İlk paragrafta, İcra ve İflâs Kanunu'nun kaynağı ve hukuk devriminin bir parçası olan 1424 sayılı ve 1929 tarihli İcra ve İflâs Kanunu, hukuk devrimi içindeki yeri ve özellikleri ile değerlendirilmeye çalışılmıştır. Onu takip eden paragrafta, sözü edilen 1929 tarihli Kanunu ilga eden 1932 tarihli Kanun, bu Kanunun hazırlık çalışmaları ve getirdiği değişiklikler; doktrinde bu değişiklikler hakkında beyan edilen görüşlere de yer vermek suretiyle incelenmiştir. 1932 tarihli Kanundan sonra, İcra ve İflâs Kanunu üzerinde 4'ü geniş 8'i dar kapsamlı olmak üzere 12 değişiklik gerçekleştirilmiştir. Bu 4 kapsamlı değişiklik sırasıyla 1940, 1965, 1985 ve 1988 tarihlerinde yapılmıştır. Bunlardan 1940 tarihli Kanun değişikliği öncesinde. Adalet Bakanlığı kanunun değiştirilmesi konusunda İsviçre'den bir uzmanın yardımını istemiştir. Değişiklik tasarısı, uzmanın hazırladığı rapor doğrultusunda hazırlanmış olup, Kanunun 73 maddesinde değişiklik yapmıştır. Değişikliklerin yarısı kanundaki sürelerde birlik sağlanmasına yöneliktir. 1965 değişikliği, Kanunun 126 maddesinde değişiklik yapmış, 30 tane de mükerrer numaralı madde eklemiştir. Değişikliklerin çoğu kötüniyetle mücadele ve takipte süratin sağlanması amacına yönelik değişikliklerdir. 1985 tarihli Kanun öncesi, bazı kuruluşlar, kredinin korunması, diğer bir deyişle alacaklının alacağını tahsil etmesi konusuna odaklanmış tasarılar hazırlamışlardır. Kanunun getirdiği değişiklikler de çoğunlukla bu yönde olmuştur. Ayrıca bu Kanunla Bankalar Kanununda bulunan 3 madde kaldırılmış; bunlardan ikisi İcra ve İflâs Kanunu'nda olması gerektiği gerekçesi ile Kanuna eklenmiştir. Bu değişiklikten 3 yıl sonra 1988 değişikliği ile Kanunun 56 maddesi yine aynı doğrultuda değiştirilmiştir. 148

Abstract:
My intention in the study was to demonstrate the stages the Turkish Debt Enforcement and Bankruptcy Law in a chronological order and whether such development fulfilled its purpose or whether it exhibited a modern progress. The study is composed of two sections. In the first section the progress of debt enforcement and bankruptcy law practices in the Roman Law, which is the starting point of the said practices. The same chapter also comprises the development of debt enforcement and bankruptcy law practice in Turkey in the pre-Republican era. The second section discusses the chronological analysis of the first text dated 1929 and the amendments thereupon. I have evaluated the origin of the Debt Enforcement and Bankruptcy Law and the Debt Enforcement and Bankruptcy Law No. 1424 dated 1929, which is an integral part of the law reform, and its significance and characteristics thereof. The following paragraph analyses Law dated 1932, which annulled the said Law dated 1929, the preparatory studies and the amendments put forth, taking into account the opinions in the doctrine concerning the said amendments. Twelve amendments were made on the Debt Enforcement and Bankruptcy Law dated 1 932, four of which were on a wide scale, the rest being on a narrower scale. Such 4 comprehensive amendments were made in 1940, 1965, 1985 and 1988 respectively. Before the implementation of Law dated 1940 the Ministry of Justice asked for assistance from an expert in Switzerland concerning the potential amendments. The draft amendment was prepared in line with the report submitted by the expert, and was done on 73 articles of the said Law. The 1965 amendment was on Article 126 of the Law including 30 reiterated articles. Most of the amendments were towards the elimination of fraudulent acts, and accelerating the enforcement process. Before the Law dated 1985, some entities and institutions prepared drafts focused on the maintenance of the credit, in other words the collection of the credits by creditor. The amendments put forth by the Law were mainly in this respect. Moreover, three articles in the Banking Law were annulled; two of which were then enclosed in the Debt Enforcement and Bankruptcy Law. With the Law dated 1988 three years after such amendment, 56 articles were subject to amendment again concerning the maintenance of the credits. 149