Transiyel iskemik atak geçirmiş hastalarda ölçülen allopregnanolon düzeyinin hastanın survey tahminindeki rolü
The role of allopregnanolone levels measured in patients who had transial ischemic attack in the survey estimation
Yazar: DOĞANAY ÇELİK
Danışman: DOÇ. DR. NESRİN GÖKBEN BECEREN
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine
Dizin: Allopregnanolon = Allopregnanolone ; Biyobelirteçler = Biomarkers ; Nörolojik hastalıklar = Neurological diseases ; Prognoz = Prognosis ; Teşhis = Diagnosis ; İskemi = Ischemia

Özet:
Bu çalışmanın amacı birçok nörolojik hastalıkta düzeylerinin değiştiği gösterilen
allopregnanolonun, sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırarak geçici iskemik atak anındaki
düzeyinin değişip değişmediğini belirlemek ve TİA tanı sürecini hem maliyet hem klinik
açısından daha makul bir yaklaşım getirecek bir biyomarker ile ek görüntüleme yapmadan
netleştirmek ve ikinci aşamada ise geçici iskemik atak geçiren hastalar veya yakınları ile
1 yılın sonunda iletişime geçip emboli ile ilişkili herhangi bir durum geçirip
geçirmediği, sağkalımı sorgulanarak allopregnanolon düzeyleri ile prognozun ilişkisinin olup
olmadığını değerlendirmektir.
Bu çalışma Ocak 2021 ile Ağustos 2022 tarihleri arasında Süleyman Demirel
Üniversitesi (SDÜ) Araştırma ve Uygulama Hastanesi acil servisine TİA tanısıyla başvuran
44 hastada ve 40 yetişkin sağlıklı gönüllüde yapıldı. Bu hastalardan rutin kan tetkikleri için
alınan kan numuneleri uygun şartlarda hazırlanıp saklandıktan sonra ELİSA yöntemiyle
allopregnanolon düzeyleri saptanmış ve analiz edilmiştir.
Çalışmamıza katılan TİA grubunun %48'i erkek %52'si kadın idi. Çalışmamızdaki
TİA hastalarının yaş ortalaması 60,8 (±20) idi. Çalışmamızdaki hastaların özgeçmişi
incelendiğinde HT %61,3'lük oran ile ilk sıradaydı. Çalışmamıza katılan hastaların
%59,1'inin kan sulandırıcı kullanmadığı görülmüştür. Çalışmamızdaki hastaların acil servise
başvuru şikayetleri incelendiğinde hastaların %59'unda lateralizan motor bulgular, %
56,8'inde konuşma bozukluğu görülmüştür. Çalışmamızdaki hastaların başvuru sırasında
çekilen EKG'lerinde hastaların %11,36'sında atriyal fibrilasyon görülmüştür. Çalışmamıza
katılan hastaların ABCD2 skorlarına bakıldığında ortalama skor 4 (±1,3) olarak hesaplamıştır.
Çalışmamızdaki hastaların %72,7'si şikayetlerin başlangıcından ilk dört saat içinde acil
servise başvurmuştur. Çalışmamızdaki hastaların acil servise başvurusundan sonra hastaların
%41'i hastaneye yatırılarak tedavi ve takip edilmiştir.
Çalışmamıza dahil edilen 44 TİA tanısı konmuş hasta ve 40 kontrol grubu arasında
allopregnanolon seviyeleri incelenmiştir. Hasta grubundaki allopregnanolon seviyesi kontrol
grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. (p=0,025)

60
Çalışmamız süresince TİA tanısı alan hastaların 1 yıllık takipleri sonucunda; hastaların
%18'inde tromboembolik (SVO, MI, PTE) olay gelişmiştir, %9'u ise hayatını kaybetmiştir.
Çalışmamızdaki hastaların takibinde 1 yıl içerisinde komplikasyon (tromboembolik hastalık,
ex) gelişen ve gelişmeyen hastaların allopregnanolon değerleri karşılaştırıldığında;
komplikasyon gelişen grubun alloprognenolon düzeyinin gelişmeyen gruba göre anlamlı
şekilde yüksek izlenmiştir. (p=0,001)
Çalışmanın sonuçlarına göre allopregnanolonun TİA tanı sürecini hızlandıracak ve
TİA tanısı alan hastaların prognoz takibinde komplikasyonları öngörmede faydalanılabilecek
bir biyobelirteç olduğu saptanmakla beraber bu konuyla ilgili daha geniş tabanlı çalışmalarla
allopregnanolon değerinin standardizasyonu ve bu değerin TİA tanı ve survey tahminindeki
sensitivitesi - spesifitesi netleştirilerek allopregnanolonun TİA hastalarının tanı ve prognozuna
daha anlamlı katkı sağlanacağı düşünüldü.
Anahtar kelimler: transiyel iskemik atak, allopregnanolon, biyobelirteç, prognoz, survey

Abstract:
The aim of this study is to determine whether the level of allopregnanolone, whose
levels are shown to change in many neurological diseases, at the time of transient ischemic
attack, by comparing it with the healthy control group, and to clarify the TIA diagnosis
process with a biomarker that will bring a more reasonable approach in terms of both cost and
clinic, without additional imaging, and in the second stage, transient ischemic disease. The
aim of this study is to contact patients who have had an attack or their relatives at the end of
1 year, and to evaluate whether there is a relationship between
allopregnanolone levels and prognosis by questioning whether they have had any embolism-
related conditions and survival.
This study was conducted in 44 patients and 40 healthy adult volunteers who were
admitted to the Süleyman Demirel University (SDU) Research and Application Hospital
emergency department with the diagnosis of TIA between January 2021 and August 2022.
After the blood samples taken from these patients for routine blood tests were prepared and
stored under appropriate conditions, allopregnanolone levels were determined and analyzed
by ELISA method.
Of the TIA group participating in our study, 48% were male and 52% were female.
The mean age of TIA patients in our study was 60.8 (±20). When the history of the patients in
our study was examined, HT was in the first place with a rate of 61.3%. It was observed that
59.1% of the patients participating in our study did not use blood thinners. When the
complaints of patients presenting to the emergency department in our study were examined,
lateralizing motor findings were observed in 59% of the patients and speech disorder was
observed in 56.8%. Atrial fibrillation was observed in 11.36% of the patients in our study, in
the ECGs taken at the time of admission. Considering the ABCD2 scores of the patients
participating in our study, the mean score was calculated as 4 (±1.3). 72.7% of the patients in
our study applied to the emergency department within the first four hours of the onset of the
complaints. After the patients in our study applied to the emergency department, 41% of the
patients were hospitalized, treated and followed up.

62
Allopregnanolone levels were investigated among 44 patients with TIA who were
included in our study and 40 control groups. Allopregnanolone level in the patient group was
found to be significantly higher than the control group. (p=0.025)
As a result of 1-year follow-up of patients diagnosed with TIA during our study;
Thromboembolic (SVO, MI, PTE) event developed in 18% of the patients, and 9% died.
When the allopregnanolone values of the patients who developed and did not develop
complications (thromboembolic disease, ex) within 1 year in the follow-up of the patients in
our study were compared; The alloprognenolone level of the group that developed
complications was found to be significantly higher than the group that did not develop
complications. (p=0.001)
According to the results of the study, it has been determined that allopregnanolone is a
biomarker that will accelerate the diagnosis process of TIA and can be used to predict
complications in the prognosis follow-up of patients diagnosed with TIA. It was thought that
it would make a more significant contribution to the prognosis
Key words: transial ischemic attack, allopregnanolone, biomarker, prognosis, survey