Sosyal kooperatifçilik ve kalkınma
Social cooperativeness and development
Yazar: HALİL İBRAHİM ÖZBİLGER
Danışman: PROF. DR. BARIŞ ÖVGÜN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı / Yönetim Bilimleri Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Kamu Yönetimi = Public Administration

Özet:
Refah devleti anlayışından vazgeçilmesi sonucu devletler hizmet alanlarını küçülterek özellikle yarı kamusal hizmetlerin sunumunu piyasaya terk etmektedir. Özel sektörün vatandaşların beklentilerini karşılamada yetersiz kalması zaman içinde toplumsal krizleri doğurmuş ve dezavantajlı bireyler durumdan en çok etkilenen kesim olmuştur.
Kooperatifçilik 2.0 olarak nitelendirilen, kooperatifçilik uygulamasının yeni bir türü olan sosyal kooperatifçilik dezavantajlı bireylerin karşılaştıkları sosyoekonomik sorunların çözüm araçlarından biri hâline gelmiştir. Bu çerçevede, dezavantajlı bireylere yönelik faaliyette bulunan sosyal kooperatifçilik uygulamasının konu edinildiği çalışmada birincil kaynaklardan veri toplama tekniği kullanılarak alandaki uzman kişilerin görüşlerine başvurulmuştur.
Çalışmadaki temel bulgular; sosyal kooperatifçiliğin dezavantajlı bireylerin kalkınmasına potansiyel etkisinin yüksek olduğu, bu yolda yapısal, mali ve hukuki yönden birtakım adımların atılması gerektiği; ancak klasik kooperatifçilikteki kronik problemlerin sosyal faaliyetlerle uyum göstermeyebileceği ihtimali nedeniyle alınacak aksiyonlarda ihtiyatlı olunmasıdır.
Sosyal içerme politikası olarak tasarlanabilecek sosyal kooperatifçilik uygulamasının toplumsal olarak dışlanmış grupların ayrımcılıkla mücadelesinde fayda sağlayacağının ileri sürüldüğü çalışmada, mevcut aksaklıklar tespit edilmekte ve örnek bir model üzerinden atılması gereken adımlar için önerilerde bulunulmaktadır.

Abstract:
As a result of abandoning the welfare state understanding, states reduce their service areas and leave the provision of semi-public services to the market. The inability of the private sector to meet the expectations of the citizens has caused social crises over time and disadvantaged individuals have been the most affected segment.
Social cooperatives, which are described as Cooperatives 2.0 and a new type of cooperative practice, have become one of the means of solving the socio-economic problems faced by disadvantaged individuals. In this context, the opinions of experts in the field were consulted by using the data collection technique from primary sources in the study, which deals with the practice of social cooperatives operating for disadvantaged individuals.
The main findings of the study; the potential impact of social cooperatives on the development of disadvantaged individuals is high, and some structural, financial and legal steps should be taken on this path; however, it is to be cautious in the actions to be taken because of the possibility that the chronic problems in classical cooperatives may not be compatible with social activities.
In the study, in which it is claimed that the social cooperatives practice, which can be designed as a social inclusion policy, will be beneficial for socially excluded groups in the fight against discrimination, existing problems are identified and suggestions are made for steps to be taken through an exemplary model.