Yeni tanı almış tip 2 DM' lilerde uygulanan tedavinin ileri glikasyon son ürünleri reseptörleri ve komplikasyon gelişmesinde rol oynayan moleküllerle ilişkisi
The relation of the applied treatment to receptors of advanced glycation end products and to the molecules resulting in complication development in newly diagnosed type 2 diabetics
Yazar: ÇAĞLAR BULUT
Danışman: PROF. DR. YAŞAR NURİ ŞAHİN
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Komplikasyonlar = Complications ; Plazminojen aktivatörleri = Plasminogen activators ; Reseptörler = Receptors ; Tümör nekroz faktörleri = Tumor necrosis factors ; İnterlökin 6 = Interleukin 6

Özet:
İnsülinin kısmen veya tamamen eksik ve/veya etkisiz olması ve glukozunvücutta yetersiz kullanımına bağlı hipergliseminin oluştuğu bir grup metabolikbozukluk Diabetes Mellitus(DM) olarak adlandırılmaktadır.İnsidansı yüksek bir hastalık olan DM' nin en sık görülen tipi Tip 2 DM' dir. Tip2 DM sıklıkla obezite ve buna bağlı olarak gelişen insülin direnci ile oluşmaktadır.İnsülin direnci ile birlikte adipoz dokudan üretilen adiponektin, leptin, PAI-1, TNF-? veIL-6 gibi parametrelerin değişimi hastalığın patogenezinde rol oynamaktadır. Tip 2DM' nin komplikasyonlarının diğer bir önemli sebebi de yüksek glukozkonsantrasyonuna maruz kalan bazı dokularda (insülinden bağımsız olarak glukozalımının olduğu dokular) proteinlerin nonenzimatik glikozilasyonu ve daha ileriürünlerin (AGE) oluşmasıdır. AGE' ler reseptörlerine (RAGE) bağlanarak hastalığınkomplikasyonlarına giden yolları açarlar. Bunların arasında sinyal yollarının değişmesi,NF-?B aktivasyonuyla inflamasyona gidiş, serbest oksijen radikallerinin oluşumu,membran bütünlüğünün bozulması gibi patolojik olaylar yer almaktadır.Bu çalışmada, yeni tanı almış tip 2 DM' li 30 olguda, diyabetinkomplikasyonları ile ilgili olarak AGE reseptörleri(sRAGE, esRAGE), adiponektin,leptin, PAI-1, TNF-?, IL-6 gibi parametrelerin; başlangıçta, 3 ve 6 aylık tedavidönemlerinin sonundaki değişimlerinin incelenmesi ve diyabetin takibinde kullanılanrutin parametrelerle karşılaştırılması amaçlanmıştır.Sonuç olarak, 6 aylık tedavi süresince glisemik durumda ve HbA1c değerlerindeanlamlı değişiklik olmamasına rağmen, TNF-?, IL-6, leptin düzeylerinde istatistikselolarak anlamlı artış; adiponektin, PAI-1, sRAGE düzeylerinde istatistiksel olarakanlamlı azalma (p<0.05) vardı. esRAGE düzeylerinde ise değişme gözlenmemişti(p>0.05). Hastaların çoğunda erken evre mikrovasküler değişiklikler oluşmayabaşlamıştı. Bu durum tip 2 DM' nin kontrol altına alınmasında glisemi kontrolü kadarglikasyonun da değerlendirilmesinin önemli olduğunu ortaya koymaktadır.Anahtar Kelimeler: DM, RAGE, TNF-?, IL-6, PAI-1

Abstract:
The diabetes mellitus is defined as a group of metabolic disorders caused byhyperglycemia due to ineffective glucose usage, resulting from either partial or totalinsulin lack and/or ineffective insulin.Diabetes mellitus is a high-incidence disease, and the most commonly type of itis type 2, which is often caused by obesity and the resulting insulin resistance. Inaddition to insulin resistance, the alterations in adiponectin, leptin, PAI-1, TNF-? andIL-6, all produced in adipose tissue, play role in pathogenesis of the disease. Anotherimportant cause of diabetic complications is the non-enzymatic protein glycations andadvanced glycation end products, which occur, by means of high glucoseconcentrations, in tissues having glucose uptake independent from insulin. Advancedglycation end products bind to their receptors, opening the ways going to the diabeticcomplications, with the ways being such pathologic events as alterations in signalingpaths, inflammation tendency due to NF-?B activation, free radical occurrence, anddisordered membrane integrity.Thirty type-2 diabetic patients, who were newly diagnosed, were included in thestudy. With respect to diabetic complications, AGE receptors (sRAGE, esRAGE),adiponectin, leptin, PAI-1, TNF-? and IL-6 were analyzed in the samples taken at thebeginning and 3 and 6 months after treatment. The changes in these parameters wereevaluated and were compared with those used in follow-up of the disease.As a result, it was determined that although significant changes did not occur inglycemic status and HbA1c values during six-month treatment period, there werestatistically significant decrease (p<0.05) in adiponectine, PAI-1 and sRAGE levels andsignificant increase in TNF-?, IL-6 and leptin levels. Any change was not observed inesRAGE levels (p>0.05), and early-stage microvascular changes started to occur inmost cases. One can conclude from these findings that consideration of glycation aswell as the evaluation of the glucose levels in type-2 diabetics is important inmanagement of the disease.Key Words: DM, RAGE, TNF-?, IL-6, PAI-1