Modern Türkiye'de halkçılık düşüncesi ve Köy Enstitüleri
The populist thought in modern Turkey and Village Institues
Yazar: OĞUZHAN GÖKSEL
Danışman: PROF. DR. MÜJDAT AVCI
Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Kamu Yönetimi = Public Administration ; Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Cumhuriyet Dönemi = Republican Period ; Cumhuriyet ideolojisi = Republic ideology ; Cumhuriyet tarihi = Republic history ; Eğitim politikaları = Educational policies ; Eğitim sistemi = Education system ; Halkçılık = Populism ; Köy enstitüleri = Village institutions ; Köy eğitimi = Village  education ; Türk eğitim tarihi = Turkish education history

Özet:
Cumhuriyetin temel ilkelerinden biri olan Halkçılık düşüncesi, diğer birçok fikir de olduğu gibi cumhuriyet öncesine dayanır. Meşrutiyet döneminde halka doğru gitme ve halkla bütünleşme gibi çağrışımlarla ifade edilen halkçılık fikri, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde milliyetçi karakterler taşıyan, halkı aydınlatmayı gaye edinmiş, milli ekonomiden yana ve dayanışmacı karakterde bir ideolojidir. Kurtuluş Savaşı yıllarında halkçılık düşüncesi daha da önem kazanmıştır. Bu sayede cumhuriyetin kurucuları geniş halk kitlelerinin desteğini arkalarına almak istemişlerdir. Bu dönem halkçılık düşüncesi milli egemenlik, halk egemenliği gibi noktalara vurgu yapar. 1930 sonrası halkçılık fikri ise "halk yararına, halka rağmen" şeklinde sloganlaştırılabilen bir şekilde biçimlenir. Ziya Gökalp'in işaret ettiği solidarist halkçılık geleneği bu dönemlerde karşımıza çıkmaktadır. Özellikle "Köy Enstitüleri" projesi ile genç aydın öğretmenler halka medeniyet götürmüş, "halka gitmiştir". 
Köy Enstitüleri cumhuriyetin halkçılık fikrinin en somutlaşmış formu olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle nüfusun büyük çoğunluğunun köylerde yaşadığı ülkemizde kalkınmanın ve aydınlanmanın köylerden başlaması gerekliydi. Bu çalışmada Köy Enstitüleri projesi halk yararına, halkçı bir hareket olarak değerlendirilmektedir. Çalışma kapsamında Köy Enstitüleri hareketinin cumhuriyetin diğer halkçı uygulamalarından da farklılaştığı ve "halka gitme" ülküsüne en çok hizmet eden hareket olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
One of the fundamental principles of the republic, the idea of Populism, as many other ideas, is based on the pre-republic. The idea of populism, expressed in connotations such as going to the public during the Period of Legitimacy is an ideology of the national economy and the solidarity character, which include nationalist characters in recent periods of the Ottoman State, and has the target of Public enlightenment. In the years of the War of Independence, the idea of populism became even more important. Thanks to it, the founders of the republic wanted the support of the large masses of people behind them. İn this period, the idea of populism emphasized points such as national sovereignty and public sovereignty. Following 1930, the idea of populism is shaped in a way that can be slogans "for the sake of the public, despite the public". The tradition of solidarist populism pointed out by Ziya Gökalp appears in these periods. Especially, with the project "Village Institute", young intellectual teachers brought civilization to the public and "went to the public".
The village institutes are the most concentrate form of the Republic's idea of populism. Especially, in our country where most of the population lived in villages, development and enlightenment had to begin from the villages In this study, the Village Institutes project is evaluated as a populist movement for the benefit of people. Within the scope of the study, it was concluded that the Village Institutes movement differed from other populist practices of the republic and that it was the movement that most served the ideal of "going to the people".