Pediyatrik lateral kondil kırıklarında açık redüksiyon ile pinleme ve kapalı redüksiyon ile perkütan pinleme tedavilerinin klinik ve radyolojik olarak karşılaştırılması
Comparison of clinical and radiological results of k-wire fixation with open reduction versus percutaneous k-wire fixation with closed reduction for pediatric lateral condyle fractures
Yazar: ORHUN ÇELİK
Danışman: PROF. DR. CEMİL ERTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma  Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Çocuk humerus lateral kondil kırıkları (ÇHLKK) pediyatrik yaş grupları içinde en sık görülen kırıklardan olup, çocuklarda dirsek çevresi kırıklarının % 22 'sine yakın bir kısmını kapsamaktadır. Tedavide basit ve ayrışmamış kırıklara alçı-atel ile konservatif tedavi uygulanırken; daha zor ve ayrışmış kırıklara ise, kapalı redüksiyon perkütan pinleme ve açık redüksiyon ile pinleme seçenekleri sıklıkla uygulanmaktadır. Bu çalışmamızdaki amaç, Jakob tip 2 kategorisine giren kırıklarda tercih edilen kapalı redüksiyon ile perkütan pinleme ve açık redüksiyon ile pinleme tedavilerinin radyolojik ve klinik sonuçlarını incelemektir.
Hastalar ve yöntem: Hastanemiz acil ortopedi polikliniğine getirilen ve Jakob tip 2 ÇHLKK tanısı alarak cerrahi tedavi uygulanan hastalar çalışmaya dahil edildi. Çoklu kırıkları olan ve açık kırık ile başvuran hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Çalışmamıza 2- 12 yaş arası 100 hasta dahil edildi ve bu hastalar iki gruba ayrıldı. Grup 1, kapalı redüksiyon ve perkütan pinleme tekniği ile tedavi edilen hastalardan oluşturuldu. Grup 2 ise açık redüksiyon ve pinleme tekniği ile tedavi edilen hastalardan oluşturuldu. Her iki tekniğin uygulanmasına dair; anestezi süresi, cerrahi başlangıcı ile bitişi arasındaki süre, skopi doz sayısı ve süresi, radyolojik sonuçlar, fonksiyonel sonuçlar ve nörovasküler sonuçlar karşılaştırıldı. Yapılan radyografik değerlendirmelerde; Baumann açısı, ulnohumeral açı, anterior humeral çizgi ile capitellum kesişmesi, lateral spur oluşumları ve radyolojik kaynama süresi değerlendirildi. Bunun yanı sıra; dirsek eklemi hareket açıklığı, ön kol pronasyon-supinasyon hareket açıklığı, Mayo Dirsek Performans Skoru, Flynn kriterleri ve komplikasyonlar da yaptığımız çalışmada değerlendirildi.
Bulgular: Demografik veriler her iki grupta birbirine benzerdi (p>0.05). Ameliyat süresi ve ameliyat sonrası hastanede kalış süresi, açık redüksiyon ile pinleme yapılan grupta anlamlı olarak uzun bulundu. (p<0.001). Buna ek olarak, fonksiyonel ve radyolojik sonuçlar da her iki grupta benzer olarak belirlendi (p>0.05). Skopi doz sayısı ve süresi ise her iki grupta da benzerdi (p>0.05).
Sonuç: Sonuç olarak bu karşılaştırmalı çalışmamız da Jakob tip 2 ÇHLKK'da uygulanan kapalı redüksiyon ile perkütan pinleme ve açık redüksiyon ile pinleme teknikleri uygulamaları sonrasında klinik ve radyolojik skorlar birbirine benzer olarak tespit edilmiştir. Buna karşın, kapalı redüksiyon ile perkütan pinleme tekniğinde cerrahi süre ve ameliyat sonrası hastanede kalış süresi kısa bulunmuştur.

Abstract:
Introduction: Pediatric humerus lateral condyle fractures (PHLCF) is one of the most common fractures among children. PHLCF is approximately 22% of all pediatric elbow fractures. Among the treatment modalities are; non-operative treatment with splinting, closed reduction with percutaneous K-wire fixation and open reduction with K-wire fixation. In our study, we aimed to evaluate radiological and clinical outcomes of Jakob type 2 PHLCF treated either with closed reduction with percutaneous K-wire fixation or open reduction with K-wire fixation.
Patients and methods: In our study, we included operatively treated patients with Jakob type 2 PHLCF. Patients with multiple fractures and open fractures were excluded from the study. The ages of patients included to our study were between 2 and 12. A total of 100 patients were included in our study and they were divided into two groups. Group 1 included patients treated operatively with closed reduction and percutaneous K-wire fixation, whereas Group 2 included patients treated operatively with open reduction and K-wire fixation. For both operative treatment methods; time under anesthesia, time between the beginning and the end of the surgery, amount of fluoroscopy used, radiological outcomes, functional outcomes and neurovascular outcomes were assessed and compared. Radiological evaluations of; Baumann angle, ulnohumeral angle, intersection point of anterior humeral line and capitellum, lateral spur formation and radiological union time were made. In addition to this; elbow range of motion, pronation-supination range of motion, Mayo Elbow Performance Score, Flynn criteria and complications were evaluated.
Results: Demographical data were similar in both groups (p>0.05). Time of surgery and post-operative hospital admission time was significantly longer in the group of patients treated with open reduction and K-wire fixation (p<0.001). In addition to this, functional and radiological results were identified similar in both groups (p>0.05). Fluoroscopy time and amount however, were similar in both groups (p>0.05).
Conclusions: As a conclusion, clinical and radiological outcomes were identified similar between the treatment modalities open reduction with K-wire fixation and closed reduction with percutaneous K-wire fixation for Jakob type 2 PHLCF. On the contrary, closed reduction and percutaneous K-wire fixation technique was associated with shorter surgical time and shorter post-operative hospital admission time.