Dirençli üveit olgularında biyolojik ajanların etkinliği
Efficacy of biological agents in patients with non- infectious uveitis, refractory to conventional immunosuppressive therapy
Yazar: SEHER KIRAR POÇAN
Danışman: PROF. DR. HALİL ATEŞ
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Göz hastalıkları = Eye diseases ; Komplikasyonlar = Complications ; Tedavi = Treatment ; Tümör nekroz faktörleri = Tumor necrosis factors ; Üveit = Uveitis ; İlaç kullanımı = Drug utilization

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, konvansiyonel immünosupresif tedavi dirençli, enfeksiyöz olmayan üveitlerde biyolojik ajan tedavisinin etkinliğini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Yüksek doz kortikosteroid ve en az bir konvansiyonel immunsupresif tedaviye dirençli, enfeksiyöz olmayan üveitli 61 hasta prospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Tüm hastalarda son bir yıl içinde görmeyi tehdit eden ve yüksek doz steroid kullanımı gerektiren, en az 3 arka segment inflamasyonlu üveit rekürrensi mevcuttu. Hastalar en az 12 ay süresince biyolojik ajanlarla [interferon alfa 2a (İFN-α 2a) veya anti tümör nekroz faktör alfa (anti-TNF α)] tedavi edildi.  Hastaların tedavi öncesi ve sonrasındaki yıllık üveit rekürrens sıklığı, steroid bağımlılığı ve en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen toplam 61 hastanın 28'i İFN-α 2a, 33'ü anti-TNF α tedavisi aldı. İNF-α 2a Grubu: Behçet Hastalığına bağlı üveit bulunan 28 hastanın 52 gözü İFN-α 2a tedavi grubuna dahil edildi. Hastalara ortalama 14,49 ± 12,47 ay süre İFN-α 2a tedavi uygulandı. Yedi (%25) hastada yan etkiler nedeni ile tedavi sonlandırıldı. İFN-α 2a tedavisi öncesinde 5,61 olan yıllık atak sıklığı; tedavi sonrasında anlamlı olarak 0,93'e geriledi (p<0.001, Wilcoxon signed ranks). Çalışma sonunda %81 hastada üveit inaktif hale geldi. Toplam 38 gözün 32 (%84,2)'sinde potansiyel görme korunurken; 19 (%50)'unda logMAR'a göre EİDGK'de en az 2 sıra artış izlendi. İNFα- 2a tedavisi öncesindeki ortalama 0,72±0,74 logMAR olan EİDGK; tedavi sonrasında anlamlı olarak 0,53±0,76 logMAR'a ilerledi (p<0,05, Wilcoxon signed ranks). EİDGK anlamlı olarak 0.72±0.74'den 0.53±0.76 logMAR'a yükseldi (p<0.05, Wilcoxon signed ranks). Tüm hastalarda sistemik steroid tedavisi tamamen kesildi veya ≤10mg/gün prednizon eşdeğeri dozuna inildi. Anti-TNF α Grubu: Çalışmamızın ikinci kolu olan Anti-TNF α grubuna 33 hastanın 60 gözü dahil edildi. Hastaların ortalama tedavi süresi 25,15±12,87 idi. İnfliksimab 16 (48,5%), adalimumab ise 17 (%51,5) hastaya ilk anti-TNF α ajan olarak uygulandı. Anti-TNF α tedavinin birinci yılında 30 (%96.8) hastada üveit inaktif hale geldi. Yıllık üveit atağı sıklıkları anlamlı olarak 4,0'dan 0,75'e geriledi (p<0,001, Wilcoxon signed ranks). Hastaların EİDGK değerleri ise anlamlı olarak 0,66±0,75'den 0,45±0,69 logMAR'a ilerledi (p<0,05, Wilcoxon signed ranks). Anti-TNF α tedavisi sırasında toplam 24 (%77,4) olguda steroid tedavisi tamamen kesildi.
Sonuç: Biyolojik ajanlar, İFN-α 2a ve anti-TNF α ajanlar, enfeksiyöz olmayan üveitlerin tedavisinde etkindirler. Konvansiyonel immunsupresif ilaçlar ile üveit atakları devam eden veya bu ilaçları tolere edemeyen hastalarda biyolojik ajanların kullanımı uygundur.

Abstract:
Aim: To evaluate the efficacy of biological agents in patients with non- infectious uveitis, refractory to conventional immunosuppressive therapy.
Method: We performed a prospective study of 61 patients with non-infectious uveitis refractory to conventional treatment including high-dose corticosteroids and at least one standard immunosuppressive agent. All patients had least 3 sight-threatening and with posterior chamber inflammation uveitis recurrences which require use of high doses of steroids in the last year. Patients were treated for at least 12 months with biologic agents [interferon alpha 2a (İFN-α 2a) or anti tumor necrosis factor alpha (anti-TNF α)]. The frequency of uveitis attacks per year, increase in the best corrected visual acuity (BCVA) and steroid dependence of patients before and after treatment were evaluated.
Results: A total of 61 patients were included in the study. Twenty-eight patients treated with IFN-α 2a and 33 patients treated with anti-TNF α. İnterferon-α 2a Group: Fifty-two eyes of 28 consecutive patients with Behcet's disease were included in this group. The mean treatment duration was 14,49±12,47 months. Treatment was discontinued in 7 (25%) patients due to adverse effects. The frequency of uveitis attacks per year was reduced significantly from 5,61 to 0,93, before and after IFNα therapy (p<0,001, Wilcoxon signed ranks). At the end of the study; 81% of patients were inactive. A total in 32 (84,2%) of 38 eyes, retained their potential vision and 19 (50%) eyes had at least two lines of visual acuity increase based on logMAR. The average BCVA was 0,72±0,74 logMAR before study, and  progressed significantly to 0,53±0,76 logMAR at the end of the study (p<0,05, Wilcoxon signed ranks). Systemic steroids were either discontinued or tapered-off to ≤10mg/day prednisone equivalent in all patients. Anti-TNF α Group: Anti-TNF-α group, which is the second arm of the study group, 60 eyes of 33 patients were included. The mean treatment duration was 25,15±12,87 months. Infliximab was the first biologic agent in 16 cases (48,5%) and adalimumab was first in 17 (51,5%). Uveitis became inactive in 30 (96.8%) patients at the anti-TNF α therapy's first year. The frequency of uveitis attacks per year was reduced significantly from 4,0 to 0,75 before and after anti-TNF α therapy (p<0,001, Wilcoxon signed ranks). Before treatment the average BCVA was 0,66±0,75 logMAR and progressed significantly to 0,45±0,69 logMAR after treatment (p <0.05, Wilcoxon signed ranks). During the treatment with anti-TNF α agents in 24 (77,4%) patients were completely cut off steroid therapy.
Conclusion:
Biological agents, seem to be an effective treatment for noninfectious uveitis. In particular, they are highly useful when conventional immunosuppressive therapy fails or can not be tolerated.