Difüz glial tümörlerde haarlem entegre tanı sisteminin uygulanabilirliği ve PDGFR-α amplifikasyonunun nüks ve prognoz belirteci olarak yeri
Applicability to the haarlem integrated diagnosis system in the diffuse glial tumors and the position as PDGFR-α amplifications as nuclear and prognosis
Yazar: NESLİHAN KAYA
Danışman: PROF. DR. AYŞİM BÜGE ÖZ
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Amaç: Çalışmamızda 2016 Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) öncesi oligodendrogliom, astrositom ve oligoastrositom tanısı almış olguların tanımlanan histogenetik özellikleri ile tekrar değerlendirilerek yeni DSÖ sınıflamasına göre kategorize etmek amaçlanmıştır. 
Materyal ve metod: Çalışmaya alınan histopatolojik olarak derece II ve derece III oligodendrogliom , astrositom ve oligoastrositom tanılı 60 vakada güncel sınıflamanın önerdiği moleküler değişikliklerin durumu değerlendirilmiştir. İmmünohistokimyasal olarak IDH1 (R132H), ATRX, p53 ve Ki-67 antikorları uygulanmıştır. IDH1 ekspresyonu saptanmayan ve kontrol amaçlı bazı pozitif vakalara Sanger sekans DNA dizi analizi uygulanmıştır. Sanger sekans analizi ile de mutasyon saptanmayan 2 vakaya Yeni nesil sekanslama yapılmıştır. Floresans in situ hibridizasyon yöntemiyle 1p/19q durumu ve PDGFR-α/CEP4 amplifikasyonu değerlendirilmiştir. 
Bulgular: Değerlendirilen 60 olgudan histopatolojik olarak 19'u oligodendrogliom (%31.6), 10'u anaplastik oligodendrogliom (%16.6), 19'u oligoastrositom (%31.6), 8'i anaplastik oligoastrositom (%13.3), 2'si astrositom (%3 ), 2'si anaplastik astrositom (%3) tanılıydı. Uygulanan moleküler çalışmalar sonucu vakaların 28'inde (%46.6) tanı değiştirildi. IDH1 ekspresyonu saptanamayan vakalarda Sanger sekans analizi ile IDH1 veya IDH2 mutasyonu saptandı. İmmünohistokimyasal olarak uygulanan IDH1 antikorunun sanıldığı kadar spesifik olmadığı sonucuna varıldı. 1p/19q kaybı oligodendroglial histopatolojik tanılı vakalarda, ATRX mutasyonu ve p53 ekspresyonu astrositik histopatolojik tanılı vakalarda saptandı.
PDGFR-α/CEP4 amplifikasyonu vakaların hiçbirinde saptanmadı. Vakaların 13'ünde polizomi saptandı. Bu vakalar astrositik tümörler ve yüksek dereceli astrositomlardı.
IDH mutasyonu ve 1p/19q kaybının daha uzun sağkalımla ilişkisi saptandı.
Sonuç: 2014 Haarlem ve 2016 DSÖ Santral Sinir Sistemi (SSST) sınıflaması ile önerilen genetik değişiklikler yardımıyla ara derecedeki (derece II ve derece III) glial tümörlerin daha doğru sınıflanabileceği anlaşıldı. 
       Anahtar kelimeler: Derece II-III glial tümör, DSÖ 2016 SSST sınıflaması, genetik değişiklikler

Abstract:
Objectives: We aimed to categorize the cases according to the new WHO classification by reconsidering the histologic features of  oligodendrogliomas, astrocytomas and oligoastrocytomas. It is also intended to evaluate how well these genetic features are compatible with morphology, diagnostic value, and whether they are prognostic.

Materials and methods: The status of molecular changes proposed by current classifications in 60 cases diagnosed with histologically grade II-III oligodendroglioma, astrocytoma and oligoastrocytoma were evaluated. IDH1, ATRX, p53, Ki-67 antibodies were applied. Some positive cases of Sanger sequence DNA analysis with no IDH1 expression and for control purposes were performed. The 1p / 19q status, PDGFR-α / CEP4 amplification were evaluated by FISH. 
Results: Histopathologically, there were 19 OD (31.6%), 10 AOD (16.6%), 19 OA (31.6%), 8 AOA (13.3%), 2 (3% ), 2 of them were AA (3%). In the molecular studies performed 28 (46.6%) cases were diagnosed completely. 
IDH mutation was detected by Sanger sequence in cases where IDH1 expression could not be detected. At 1p / 19q loss oligodendroglial histopathologically diagnosed cases, ATRX mutation and p53 expression were detected in astrocytic histopathologically diagnosed cases.
PDGFR-α / CEP4 amplification was not detected in any of the cases. Polisomia was detected in 13 of the cases. These cases were high grade astrocytomas.
Conclusion: With the help of genetic changes suggested by 2014 Haarlem and 2016 WHST SSST classification, it was understood that intermediate grade glial tumors could be classified accurately. 
       Key words: Grade II-III glial tumor, WHO 2016 central nervous system classification, genetic changes