Adolesan idiyopatik skolyoz konservatif tedavisinde schroth egzersizinin klinik ve radyolojik sonuçlara etkisi /
Yazar: SELÇUK FUAT GÖKOSMANOĞULLARI
Danışman: PROF. DR. ABTULLAH MİLCAN
Mersin Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Skolyoz konservatif tedavisinde gözlem, egzersiz, korse kullanımı ile hastalığın düzeltilmesi ya da ilerleyişinin durdurulması planlanmaktadır. Skolyoz tedavisinde skolyoz spesifik egzersizler etkin bir şekilde konservatif tedavi seçenekleri arasında kullanılmaktadır. Bu çalışmada amacımız kliniğimizde; skolyoz spesifik egzersizlerden biri olan schroth egzersizinin hastalığa olan etkisini gözlemlemek olmuştur.
Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'ne Aralık 2020 ile Aralık 2023 tarihleri arasında başvuran ve adolesan idiyopatik skolyoz tanısı alan hastalar arşiv sisteminden taranarak tespit edildi. Schroth egzersizi uygulanan, 10-18 yaş arası egzersiz öncesi değerlendirmeleri tam yapılan, egzersize düzenli devam eden, en az altı aylık takip sonucunda kontrole gelen ve bilgileri not edilen, skolyoza yönelik omurga ap, pelvis ve humerus proksimal grafileri çekilmiş, radyolojik verilerine ulaşılan 43 hastanın verileri alındı. Egzersiz öncesi kaydedilen yaş, cinsiyet, cobb açısı ölçümü, gövde rotasyon açısı ölçümü, ossifikasyon evreleri kaydedilen, korse kullanımı olup olmaması ile ilgili bilgiler derlendi. Schroth egzersizinin cobb açısına, gövde rotasyon açısına olan etkisi, korse kullanımının etkisi, ossifikasyon evrelerinin sonuçlara etkisi değerlendirildi.
Çalışmaya dahil edilen olguların yaş ortalaması 13,18 ± 2,0 (10-18) olarak hesaplandı. Olguların 34 (%79,1)'ü kadın, 9 (%20,9)'u erkekti. Olguların 22 (%51,2)'sinin korse kullanımı bulunurken, 21 (%48,8)'inin korse kullanımı bulunmamaktaydı. Risser evre ortalaması 2,18 ±1,34, phos evre ortalaması 3,13 ±0,98 olarak değerlendirildi. Olguların 8 (%18,6)'i risser evre 0, 4 (%9,3)'ü risser evre 1, 10 (%23,3)'u risser evre 2, 14 (%32,6)'ü risser evre 3, 7 (%16,3)'si risser evre 4 olarak değerlendirildi. Olguların 3 (%7)'ü phos evre 1, 7 (%16,3)'si phos evre 2, 16 (%37,2)'sı phos evre 3, 15 (%34,9)'i phos evre 4, 2 (%4,7)'si phos evre 4 olarak değerlendirildi.Egzersiz öncesi cobb açısı korse kullanan ve schroth egzersizi uygulanan hastalarda 28,50 ± 7,73, sadece schroth egzersizi uygulananlarda 15,95 ±5,42 olarak değerlendirildi. Torasik gövde rotasyon açıları korse kullanan ve schroth egzersizi uygulananlarda 4,95 ±2,38, sadece schroth egzersizi uygulananlarda 2,38 ±1,77 olarak değerlendirildi. Torakolomber gövde rotasyon açısı korse kullanan ve schroth egzersizi uygulananlarda 7,09 ±2,15, sadece schroth
egzersizi uygulananlarda 3,80 ±2,19 olarak değerlendirildi. Lomber gövde rotasyon açıları, korse kullanan ve schroth egzersizi uygulananlarda 4,13 ±1,88, sadece schroth egzersizi uygulananlarda 3,47 ± 2,60 olarak değerlendirildi.
Schroth egzerisizi uygulandıktan sonra korse kullananlarda cobb açısı değişimi 6,59 ±4,37, sadece schroth egzersizi uygulananlarda cobb açısı değişimi 5,47±3,15 olarak değerlendirildi. Korse kullanan ve schroth egzersizi uygulanan olgularda torasik gövde rotasyon açısı değişimi 1,63±1,46, sadece schroth egzersizi uygulanan hastalarda 0,76±1,13 olarak değerlendirildi. Korse kullanan ve schroth egzersizi uygulananlarda torakolomber gövde rotasyon açısı değişimi 2,59±1,79, sadece schroth egzersizi uygulananlarda 1,52±2,92 olarak değerlendirildi. Korse kullanan ve schroth egzersizi uygulananlarda lomber gövde rotasyon açısı değişimi 1,68±1,42, sadece schroth egzersizi uygulananlarda 1,28±1,64 olarak değerlendirildi. Risser ve phos gibi ossifikasyon evrelemelerinin egzersiz sonrası cobb ve gövde rotasyon açısı üzerine etkisi olmadığı görülmüştür.
Schroth yöntemine göre 3 boyutlu skolyoz egzersizlerinin etkinliğini araştırmak amacı ile planlanladığımız bu çalışmanın sonuçları Schroth yönteminin skolyozda Cobb açısını, rotasyon açısını azaltmada etkili olduğunu göstermiştir. Korse kullananlarda, kullanmayanlara göre torasik ve torakalomber gövde rotasyonlarında düzelmenin anlamlı olduğu görülmüşken, lomber gövde rotasyonunda anlamlı düzelme izlenmemiştir. Hastaların %57,1' inin Cobb açılarında takip süresince 5°' den fazla azalma olduğu, % 42,9' sinin stabil kaldığı ve 5°' den fazla artış olan hasta olmadığı görülmüştür. 20-25 ° cobb açısı olan hastalarda korse kullanımının cobb açısında anlamlı fark izlenmemiştir. Torasik rotasyonda anlamlı değişim izlenmiş ancak torakolomber ve lomber rotasyonda anlamlı değişim izlenmemiştir.

Abstract:
The conservative treatment of scoliosis aims to correct the condition or halt its progression through observation, exercise, and the use of braces. Scoliosis-specific exercises are effectively used as one of the conservative treatment options in scoliosis management. In this study, our objective was to observe the impact of the Schroth exercise, one of the scoliosis-specific exercises, on the condition in our clinic.
The patients diagnosed with adolescent idiopathic scoliosis who presented to the Mersin University Faculty of Medicine Hospital Orthopedics and Traumatology Clinic between December 2020 and December 2023 were identified by screening the archive system. Data were collected from 43 patients aged 10-18 who underwent Schroth exercises, had complete pre-exercise evaluations, continued the exercise regularly, returned for follow-up after at least six months, had their information recorded, and had scoliosis-specific spine AP, pelvis, and proximal humerus radiographs taken. Radiological data were obtained. Information recorded before the exercise included age, gender, Cobb angle measurement, trunk rotation angle measurement, and ossification stages, as well as the presence or absence of brace usage. The effects of the Schroth exercise on the Cobb angle, trunk rotation angle, brace usage, and ossification stages were evaluated.
The average age of the cases included in the study was calculated as 13.18 ± 2.0 (ranging from 10 to 18 years). Of the cases, 34 (79.1%) were female, and 9 (20.9%) were male. A total of 22 cases (51.2%) used a brace, while 21 cases (48.8%) did not. The average Risser stage was evaluated as 2.18 ± 1.34, and the average Phos stage as 3.13 ± 0.98. Among the cases, 8 (18.6%) were classified as Risser stage 0, 4 (9.3%) as Risser stage 1, 10 (23.3%) as Risser stage 2, 14 (32.6%) as Risser stage 3, and 7 (16.3%) as Risser stage 4. For Phos stages, 3 cases (7%) were classified as Phos stage 1, 7 (16.3%) as Phos stage 2, 16 (37.2%) as Phos stage 3, 15 (34.9%) as Phos stage 4, and 2 (4.7%) as Phos stage 5. The Cobb angle was measured as 28.50 ± 7.73 in patients who used a brace and performed Schroth exercises, and as 15.95 ± 5.42 in those who only performed Schroth exercises. Thoracic trunk rotation angles were 4.95 ± 2.38 in patients who used a brace and performed Schroth exercises, and 2.38 ± 1.77 in those who only performed Schroth exercises. The thoracolumbar trunk rotation angle was 7.09 ± 2.15 in patients who
8
used a brace and performed Schroth exercises, and 3.80 ± 2.19 in those who only performed Schroth exercises. Lumbar trunk rotation angles were 4.13 ± 1.88 in patients who used a brace and performed Schroth exercises, and 3.47 ± 2.60 in those who only performed Schroth exercises.
After performing the Schroth exercises, the change in Cobb angle was measured as 6.59 ± 4.37 in patients who used a brace and as 5.47 ± 3.15 in those who only performed Schroth exercises. The change in thoracic trunk rotation angle was 1.63 ± 1.46 in patients who used a brace and performed Schroth exercises, and 0.76 ± 1.13 in those who only performed Schroth exercises. The change in thoracolumbar trunk rotation angle was 2.59 ± 1.79 in patients who used a brace and performed Schroth exercises, and 1.52 ± 2.92 in those who only performed Schroth exercises. The change in lumbar trunk rotation angle was 1.68 ± 1.42 in patients who used a brace and performed Schroth exercises, and 1.28 ± 1.64 in those who only performed Schroth exercises. It was observed that ossification stages, such as Risser and Phos, had no effect on the Cobb angle and trunk rotation angle after exercise.
The results of this study, which we planned to investigate the effectiveness of three-dimensional scoliosis exercises according to the Schroth method, have shown that the Schroth method is effective in reducing the Cobb angle and rotation angle in scoliosis. In patients who used a brace, significant improvement was observed in thoracic and thoracolumbar trunk rotations compared to those who did not use a brace, while no significant improvement was observed in lumbar trunk rotation. It was found that 57.1% of the patients had a reduction of more than 5° in their Cobb angles during the follow-up period, 42.9% remained stable, and no patients experienced an increase of more than 5°. In patients with a Cobb angle of 20 - 25°, the use of a brace did not result in a significant difference in the Cobb angle. Significant change was observed in thoracic rotation, but no significant change was seen in thoracolumbar and lumbar rotation.