Meningiomaların alt tiplerinde 1p ve 19q kromozomununfısh yöntemi ile klinikopatolojik analizi: Tanı ve prognoz /
Yazar: RECEP BAŞARAN
Danışman: PROF. DR. İLHAN ELMACI
Sağlık Bakanlığı / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Nöroşirürji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Amaç: Meningiomalar; santral sinir sisteminin sık tümörlerindedir. Genelde benign kabul edilmesine rağmen agresif davranış da gösterebilir. Meningiomalarla ilgili genetik çalışmalarda gen mutasyonlarının; tümörün oluşumu, progresyonu, biyolojik davranışı, ve hastalığın prognozu açısından önemli olduğu saptanmıştır. Bu çalışmada FISH kullanarak meningiomaların alt tiplerinde 1p/19q delesyonunun tanı ve prognoz üzerine etkilerini incelemeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Göztepe EAH Nöroşirurji Kliniğinde ve Özel Acıbadem Hastanesinde 2003-2010 yılları arasında opere edilen ve patolojisi meningioma olan 24 olgu retrospektif olarak incelendi. Tümör örnekleri cerrahi olarak rezeke edilmiş 10 tipik, 11 atipik ve 3 malign meningioma olmak toplam 24 hastadan elde edildi. Olgulara ait parafin bloklardan patoloji H&E boyalı kesitler elde edilerek, tümörü temsil eden en iyi bloktan FISH yöntemi ile 1p/19q delesyon incelemesi yapıldı. İmmunohistokimyasal boyamalar sterpavidin-biotin tekniği kullanılarak yapıldı. 

Bulgular: Bu çalışma 2003 - 2010 tarihleri arasında 8'i kadın (%33,3), 16'sı (%66,7) erkek toplam 24 olgu ile yapıldı. Yaş ortalaması 56,58 olarak saptandı. Patolojik tanılara göre kadın olgularda tipik, erkek olgularda atipik ve malign meningioma oranı yüksek olarak saptandı. Patolojik tanıya göre Ki-67 düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulundu. Patolojik tanılara göre normal 1p ve genetik aberasyon saptanan 1p'ler arasında anlamlı farklılık bulunmadı. Patolojik tanılara göre delesyon 19q ve monozomi 19q'da anlamlı faklılık saptanmazken, polizomi 19q ve amplifikasyon 19q düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulundu 

Sonuç: Bu çalışmada MIB-1 indeksi yüksek olguların uzun zaman takiplerinde nüks olabileceği ve prognoz olarak da kötü olduğunu gösterilmiştir. MIB-1 indeksi yüksek olan tüm olgular uzun takiplere alınmalıdır. 
Genetik olarak tipik, atipik ve anaplastik meningiomalar üzerinde birçok genetik aberasyon vardır. Bu çalışmada 1p kromozomu için gruplar arasında anlamlı fark saptanmazken, 19q kromozomu için polizomi ve amplifikasyonda anlamlı faklılık saptanmıştır. 19q üzerinde saptanan amplifikasyon diğer tanımlanmış onkogenlerin amplifikasyonu olabileceği gibi üzerinde çalışılan GLTSCR1 geninin de onkogenetik aktivitesi olabilir. Bu hipotez özgün problar kullanılarak FISH yada Q-PCR yöntemiyle doğrulanmalı, onkogenetik aktiviteler meningiomalar için araştırılmalıdır.

Abstract:
Objects: Meningiomas are one of the very common tumours of the central nervous system. Altought they are usually considered as benign tumours they may however act as agressive tumours. At the end of many genetical study on meningiomas, it has been shown that genetical mutations are important on tumorogenesis, tumour's progression, its biological act and the prognosis of the disease. With this study, by using the FISH method, we aimed to examine the effect of 1p/19q deletion on diagnosis and prognosis in the subtypes of meningiomas.  

Methods: 24 patients with meningiomas operated in Goztepe Research Hospital and Acıbadem Hospital between years 2003-2010 have been studied retrospectively. The examples of tumours have been obtained by 24 patients having 10 typical, 11 atypical ve 3 malignant meningiomas. H&E dyed slices were obtained from the paraffin sections belonging to the patients. Sections with the best tumour representing quality were examined with FISH method for the 1p/19q deletion. Immunohistochemical dying has been made by using sterpavidin-biotine technique. 

Results: This study was made with patients operated between years  2003-2010. 8 of the patients were women (%33.3), 16 of them (%66.7) were males and there were totally 24 patients in the study. The average of ages is calculated as 56,58. On female patients, typical meningioma; and on male patients atypical and malignant meningioma incidence were higher than the other subtypes. According to the pathology results there were expressive difference between the levels of Ki-67. As per the pathology results there were no significant difference between normal 1p and genetically aberrated 1p that were examined. Again according to the pathology results there were no significant difference between deletion 19q and monosomy 19q even though there were significant difference between the levels of amplification 19q and polisomy 19q.  

Conclusion: With this study it was shown that patients having high rates of MIB-1 may have relapses and a bad prognosis. All patiens having high rates of MIB-1 must be observed for long periods of time. 
          Genetically there are many aberrations on typical, atypical and anaplastic meningiomas. On this study no significant difference was shown between different groups on chromosome 1p. Althought significant difference has been shown on polisomy and amplification of 19q chromosome. This amplification observed on 19q may be the amplification of other known oncogenes as it may also be the amplification of GLTSCR1 gene that was studied. This hypothesis should be checked by using specific probes with FISH or Q-PCR methods and oncogenetic activities of meningiomas should be investigated.