Ayak bileği dorsifleksiyon limitasyonu olan bireylerde farklı mobilizasyon tekniklerinin denge, yürüyüş, sıçrama ve ayak taban basıncına etkisi
The effect of different mobilization techniques on balance, gait, jumping and plantar pressure in individuals with ankle dorsiflexion limitation
Yazar: MUHAMMED YUSUF DEMİRKAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MUHAMMET AYHAN ORAL ; PROF. DR. NEVİN AYSEL GÜZEL
Kırıkkale Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Ayak bileği eklemi = Ankle joint ; Eklem hareket açıklığı = Range of motion-articular

Özet:
Yeterli dorsifleksiyon (DF) hareket açıklığı günlük yaşamdaki birçok fonksiyon için gereklidir. Dorsifleksiyon eklem hareket açıklığında (DF-EHA) limitasyon olmasının birçok yaralanma için risk faktörü olduğu bilinmektedir. Bu sebeple DF limitasyonu olan bireylere DF-EHA artırmak için birçok müdahale uygulanmaktadır. Bu çalışmanın amacı talokrural ekleme yönelik klinisyen tarafından ve kendi kendine (self) uygulanan hareketle mobilizasyon yöntemlerinin DF-EHA, denge, yürüyüş, sıçrama ve ayak taban basıncı üzerine etkilerinin araştırılmasıdır. Öncelikle DF limitasyonu olan bireyleri belirlemek amacıyla uygunluk kriterlerine uyan bireyler Ağırlık Aktarmalı Hamle Testi ile değerlendirildi. Test sonucunda DF-EHA'sı 45°'nin altında olan 48 birey Mobilizasyon (Mob), Self Mobilizasyon (Self-Mob) ve kontrol grubuna randomize bir şekilde dağıtıldı. Bireylerin uygulama öncesi ve sonrası DF-EHA'ları Ağırlık Aktarmalı Hamle Testi ile, dengeleri Y denge testi (YDT) ile değerlendirildi. Yürüyüş parametreleri ve sıçrama performansları BTS G-walk cihazı ile ayak taban basıncı ise pedobarografi cihazı ile ölçüldü. Mob grubundaki katılımcılara hamle hareketi sırasında talokrural ekleme klinisyen tarafından mobilizasyon uygulandı. Self-Mob grubundaki katılımcılar hamle hareketi sırasında ayak bileğinden geçirilen elastik olmayan bir kemer yardımı ile talus üzerinden arkaya doğru uygulanan kuvvet yoluyla kendi kendilerine mobilizasyon uyguladı. Kontrol grubundaki katılımcılardan ise sadece hamle egzersizi yapması istendi. Çalışma sonucunda uygulama sonrası Mob ve Self-Mob grubunda DF-EHA artış olduğu tespit edildi (p<0,05). Uygulama sonrası Mob ve Self-Mob gruplarında posterolateral (PL) yöndeki uzanma harici denge parametrelerinde gelişim olduğu görüldü (p<0,05). Kontrol grubunda sadece dengenin bileşik skor parametresinde değişim olduğu görülürken (p<0,05) diğer parametreler bakımından kontrol grubunda değişim yoktu (p>0,05). Yürüyüş, sıçrama performansı ve ayak taban basıncı parametrelerinde ise üç grupta da uygulama sonrası bir değişim yoktu (p>0,05). Grup içi uygulama öncesi ve sonrası değişimler gruplar arası karşılaştırıldığında parametreler üzerinde üç grup benzer etkiye sahipti. Çalışma sonucuna göre DF limitasyonu olan bireylerde DF-EHA artırmak ve denge geliştirilmek istendiğinde talokrural ekleme yönelik hareketle mobilizasyon tekniği klinisyen tarafından veya self olarak uygulanabilir.

Abstract:
Adequate dorsiflexion (DF) range of motion is necessary for many functions in daily life. It is known that limitation in dorsiflexion range of motion (DF-ROM) is a risk factor for many injuries. For this reason, many interventions are applied to individuals with DF limitation to increase DF-ROM. The aim of this study was to investigate the effects of clinician- and self-applied mobilization with movement methods for the talocrural joint on DF-ROM, balance, gait, jump and plantar pressure. First of all, in order to determine the individuals with DF limitation, individuals who met the eligibility criteria were evaluated with the Weight-Bearing Lunge Test. As a result of the test, 48 individuals with DF-ROM below 45° were randomly assigned to Mobilization (Mob), Self-Mobilization (Self-Mob) and control groups. Before and after the intervention, the DF-ROM of the individuals were evaluated with the Weight-Bearing Lunge Test and their balance was evaluated with the Y balance test (YBT). Gait parameters and jump performances were measured by BTS G-walk device and plantar pressure was measured by pedobarography device. Participants in the Mob group underwent mobilization of the talocrural joint by the clinician during the lunge movement. Participants in the Self-Mob group performed self-mobilization during the lunge movement with the help of a non-elastic belt passed through the ankle and the force applied backwards over the talus. Participants in the control group were asked to perform only lunge exercises. As a result of the study, it was determined that DF-ROM increased in the Mob and Self-Mob group after the application (p<0.05). There was an improvement in balance parameters except reaching in the posterolateral (PL) direction in the Mob and Self-Mob groups after the mobilization (p<0.05). In the control group, there was a change only in the composite score parameter of balance (p<0.05), while there was no change in the control group in terms of other parameters (p>0.05). There was no change in gait, jump performance and plantar pressure parameters after the intervention in all three groups (p>0.05). When the intra-group changes before and after the application were compared between the groups, the three groups had a similar effect on the parameters. According to the results of the study, when it is desired to increase DF-ROM and improve balance in individuals with DF limitation, mobilization with movement technique directed to the talocrural joint can be applied by the clinician or self.