Artroskopik rotator manşet tamirinde kullanılan çift sıra yönteminde, lateral sıradaki sütür ankorlarının konfigürasyonunun, tespit gücü üzerine olan etkisi
The effect of lateral row configuration on strength of fixation in double row arthroscopic rotator cuff repair
Yazar: ALBORZ POURJAFARİ NOUKANDEH
Danışman: DOÇ. DR. NURİ AYDIN
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Ortopedi = Orthopedics ; Rotator manşet = Rotator cuff ; Tedavi = Treatment

Özet:
Omuz, vücudun en hareketli eklemidir. Glenohumeral eklem, omuzun temel eklemi olup top ve yuva şeklinde bir eklemdir. Bu eklemin hareketlerini sağlayan kaslar, m.supraspinatus, m.infraspinatus, m.teres minör ve m.subskapularis'den oluşan rotator manşet, deltoid, pektoralis majör, pektoralis minör ve teres majördan oluşmaktadır. Rotator manşet kasları kolun iç ve dış rotasyonu ve abdüksiyonun yanısıra, glenohumeral eklemin dinamik stabilizasyonundan sorumludur.
Rotator manşet yırtıklarında ağrıyı azaltmak ve omuz hareketlerini iyileştirmek amacıyla artroskopik cerrahi onarım gündemdedir. Artroskopik olarak farklı onarım yöntemleri mevcut olup bunlardan en günceli çift sıralı transosseöz ekivalan tekniğidir. Transosseöz ekivalan tekniği, tendonun kemiğe temas yüzeyini arttırmak ve stresi bir kaç fiksasyon noktasına paylaştırmak amacıyla geliştirilmiştir. Bu teknikte medial ve lateral sıra olmak üzere rotator manşet iki sıra ankor ile humerusa tespit edilmektedir. İlk önce medial sıranın ankorları uygulanıp sütürleri geçildikten sonra sütürler lateral sıradaki ankorlara tespit edilir. Fiksasyon sırasında uygulanan çekme kuvveti, medial sıradaki ankorlarını gevşetebilir. Fakat bu konu teori düzeyinde olup pratikte buna dair bilgi eksikliği mevcuttur ve araştırılması gereken bir konudur.
Bu çalışmada; tam kat rotator manşet yırtık tamirinde bildirilen en kuvvetli çift sıralı tekniği olan transosseöz ekivalan yöntemindeki, medial ankorların çekme kuvveti üzerinde etkili faktörlerden olan sütürün germesi ve lateral sıra ankorun yerleşimi incelenmiştir. Sentetik kemik üzerinde lateral sıra ankorları diverjan, konverjan ve paralel olarak farklı konfigürasyonlar şeklinde uyguladıktan sonra, medial sıradaki ankorlarda gevşeme olup olmadığına bakılarak aralarındaki çekme kuvveti karşılaştırılmıştır. Tüm örneklerimizde lateral ankorlar uygulandıktan sonra medial ankorun çekme kuvvetinde azalma tespit ettik. Ayrıca germe kuvvetinin doğrultusunun medial ankorun çekme kuvvetini etkilediğini saptadık.

Abstract:
Shoulder is the most mobile joint in the body. Glenohumeral joint is a ball and socket representing main joint of the shoulder. To move this joint rotator cuff muscles co-work with deltoid, pectoralis minor, pectoralis major and teres major muscles. Rotator cuff dynamically stabilizes shoulder during its movements, also it rotates and abducts the arm.
In rotator cuff tears treatment the main goals are reducing pain and improving movements. There are many different arhtroscopic repair methods and amongst them Transosseous Equivalent fixation is the most up-to-date techniques. This fixation technique is developed to increase the tendon-bone contact area and to share stress on multiple contact points. Transosseous Equivalent rotator cuff repair techniques incorporate a medial and lateral row of suture anchors to fixate the tendon to humerus. In this technique medial row anchors is applied first, after passing the sutures they are fixed on lateral anchors. During the fixation of the sutures to lateral anchors suture tensioning may loosen the medial anchors; but this issue is at a theory level and because there is no practical evidence on this, further researches are necessary. In this study using Sawbone humerus models, we applied lateral anchors in three different configuration. After lateral row anchor placement, medial row anchor pull out forces have been measured. We found that tensioning sutures causes a decrease in pull out force in all samples. Also we found that the direction of the tension force could affect the pull out force of medial anchors.