Tenis oyuncuları ile sağlıklı bireylerde eklem hipermobilitesinin performans parametreleri üzerine etkisinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of joint hypermobility on performance parameters in tennis players and healthy subjects
Yazar: BENEK ACAR
Danışman: PROF. DR. YAVUZ YAKUT
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation ; Spor = Sports

Özet:
Eklem hipermobilitesi, performans alanlarına olabilecek olumsuz etkileri sebebiyle tenis oyuncularında başarıyı etkileyebilecek önemli bir faktör haline gelebilir. Tenis oyuncuları ile sağlıklı bireylerde eklem hipermobilitesinin fiziksel parametreleri üzerine etkisinin belirlenmesi ve karşılaştırılması amacıyla bu çalışma planlandı. Çalışmaya 9-15 yaşları arasındaki 50 tenis oyuncusu ve 50 sedanter olmak üzere toplam 100 gönüllü çocuk katıldı. Olgular Beighton kriterlerine göre gruplandırıldı. Çalışmada olguların ağrı, yorgunluk, denge ve solunum özellikleri ölçüldü. Çocukların mobilite seviyelerine göre gruplandırılarak belirlenen parametrelere göre karşılaştırılması Kruskal Wallis Testi ile yapıldı. Farkların hangi gruplar arasında olduğunun tespiti amacıyla ikili karşılaştırmalarda Mann Whitney U testi kullanıldı. Beighton skoru ve söz konusu parametreler arasındaki ilişki Spearman korelasyon analizi ile incelendi. Tenis oyuncuları ve sedanterlerde eklem hipermobilitesi olanların denge süreleri eklem hipermobilitesi olmayanlara göre anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0.05). Her iki grupta ağrı, yorgunluk ve solunum açısından mobilite düzeyleri arasında anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). Korelasyon analizinde kontrol grubunda Beighton skoru ile denge süreleri arasında bulunan negatif korelasyon istatistiksel yönden anlamlıydı (p<0.05). Sonuç olarak gelişme çağındaki çocuklar eklem hipermobilitesi ve eklem hipermobilitesinin etki edebileceği fiziksel parametreler yönünden takip edilmelidir. Eklem hipermobiliteli tenis oyuncularının antrenman programlarında özel egzersizlerin de yer alması ile sporcuların başarı şansının arttırılacağı düşünülmektedir.

Abstract:
Joint hypermobility may become one of the major factors that will affect the success of tennis players because of its negative effects that will be seen in performance areas. This study was planned to investigate and to compare the effects of joint hypermobility on physical parameters in tenis players and healthy subjects. Fifty tennis players and fifty healthy subjects, totally 100 volunteers whose ages were between 9 and 15 years were included in this study. Subjects were classified according to Beighton criterias. During the study pain, fatigue, balance and respiratory evaluations performed in all subjects. Subjects which were grouped according to their mobility levels were compared according to the mentioned parameters by the Test of Kruskal Wallis. Mann Whitney U Test was used in dual comparisons to find out in which groups the differences occured. Relation between Beighton and mentioned parameters was examined by Spearman Correlation Analyses. In both of the groups, balance durations of subjects who had joint hypermobility were significantly lower than the subjects who did not have joint hypermobility (p<0.05). In both groups no significant differences were found between mobility levels in pain, fatigue and respiration (p>0.05). In the control group, a negative and statistically significant correlation were found between balance durations and Beighton scores (p<0.05). In conclusion in adolescents should be followed about the joint hypermobility and its effects on physical parameters. It is thought that success of tennis players may be increased provided that special exercises are included in the training programmes of tennis players who have joint hypermobility .