Meme kanseri tedavi parametrelerinin biyolojik dozimetri ile incelenmesi.
The investigatıon of breast cancer treatment parameters by biological dosimetry.
Yazar: ABEL DAUD ABEL NITWA
Danışman: PROF. DR. TUNCAY ORTA
İstanbul Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı / Radyobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Biyoloji = Biology ; Onkoloji = Oncology

Özet:
Bu tez çalışmasının amacı, meme kanserine sahip hastalarda planlanan tedavi parametrelerinin ve radyasyon doz hesaplamalarının biyolojik kontrolünün sağlanmasıdır. Bu amaçla radyoterapi sırasında bireylerin periferik lenfositlerinde meydana gelen genotoksik etkiler ölçülmüştür.
Bu çalışmada meme kanseri teşhisi konulmuş ve kemoterapi uygulanmayan 5 hastadan, fraksiyone radyoterapiye başlamadan önce ve tedavinin 10. gününde kan örnekleri toplanmıştır. Her hasta için tedaviye başlamadan önce in vitro olarak verilecek olan integral dozun belirlenmesi için hastanın 10 günlük tedavisine denk gelen eşdeğer toplam vücut dozu (ETVD) hesaplanmıştır. Her bir birey için ETVD, bireyin ağırlığı, ışınlama alanının hacmi ve fraksiyone tedavi ortasına kadar alacağı toplam tümör dozu göz önüne alınarak hesaplanmıştır.
Tedavi öncesi ve 10. günde alınan periferik kan lenfositleri kültür ortamına alınarak bölünmeyi indükleyici bir protein (Phytohemaglutinin) tarafından uyarılmış ve sitokalasin-B tarafından hücrelerin bölünmesi engellenerek elde edilen binükleat hücrelerdeki mikronükleus (MN) oluşumu olarak gözlemlenen kromozom hasarları incelenmiştir.
Mikronükleuslar hücre bölünmesi sırasında ortaya çıkan, asıl çekirdeğe dahil olmayan tam kromozomlar veya asentrik kromozom parçacıklarından meydana gelen oluşumlardır. Lenfositlerdeki MN oluşumları, radyasyon gibi genotoksik karsinojenlere maruziyetin erken belirtilerini yansıtmaktadır. Bu çalışma sonucunda gözlemlenen doğal (kontrol) MN sıklıklarının sağlıklı bireyler için kabul edilebilir seviyede olduğu belirlenmiştir. 
In vitro ve in vivo MN frekansları (MN/BN) arasında anlamlı bir farklılık yoktur (p=0,81) meme kanseri hastaları için fraksiyone radyoterapi ile verilmesi planlanan radyasyon dozunun doğru verildiğini ve tedavi parametrelerinin hatasız şekilde uygulandığını göstermiştir.

Abstract:
The aim of this thesis work was to ensure the biological control of both radiation dose calculations and treatment parameters planned to the patients having breast cancers. This was achieved by measuring the genotoxic effects on peripheral lymphocytes that occur during radiotherapy. 
Peripheral blood samples were collected from 5 patients with no prescribed chemotherapy, before starting fractionated radiotherapy and on the 10th day of the treatment. Equivalent whole body dose (EWBD) calculated for each patient from the respective integral dose was given in vitro to blood taken before treatment. EWBDs were calculated from patients' weights, irradiated volumes and total tumour dose to be given on up to middle of the fractionated therapy. 
Peripheral blood lymphocytes that were taken before and during therapy were cultured in the presence of mitogen (Phytohemaglutinin) to induce mitogenesis and then cell division was blocked by the cytochalasin-B in order to measure chromosome damage with the induction of micronuclei (MN) in binucleated cells. 
MN may arise from acentric chromosome fragments or whole chromosomes that were not segregated during nuclear division. MN in lymphocytes represent early signs of exposure to genotoxic carcinogens, radiation being one of them. From the study, natural (control) MN frequencies observed were within the acceptable level for healthy individuals. 
The absence of the difference between MN frequencies (MN/BN) in vitro and in vivo (p=0.81) enabled the verification of the correct application of fractionated radiotherapy and treatment parameters for breast cancer patients.