Piyanist Feyzi Aslangil'in müzik kimliği ve piyanonun Türk sanat müziği geleneğinde yerelleşmesi
Musical identity of Pianist Feyzi Aslangil and indigenization of piano in Turkish art music tradition
Yazar: ERMAN EROL
Danışman: PROF. BERRAK TARANÇ
Ege Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel Bilimler Ana Bilim Dalı / Türk Müziği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Müzik = Music
Dizin: Aslangil, Feyzi = Aslangil, Feyzi ; Bestekarlar = Composers ; Besteler = Compositions ; Piyanist = Pianist ; Piyano = Piano ; Piyano eserleri = Piano works ; Türk sanat müziği = Turkish art music ; Çalgılama teknikleri = Instrumentation techniques ; İcra = Performing

Özet:
Tezin konusu, Türk sanat müziği piyanisti olarak tanınan Feyzi Aslangil'in müzik kimliğini kavramak, icra davranışlarını analiz etmek ve bu bağlamda Aslangil aracılığıyla piyanonun Türk sanat müziği geleneğinde yerelleşmesini sorgulamak üzerinedir. 
 Tez çalışmasının giriş kısmında, Türk sanat müziğinin piyano ile icrası üzerine tartışılmış, piyanonun Osmanlı Devleti'ne girişi üzerinde durulmuş ve Aslangil gibi söz konusu stili kullanarak icra gösteren piyanistlerden bahsedilmiştir. Giriş bölümünün son kısmında ise tezin kapsam ve yöntemi anlatılmıştır. 
  Tezin birinci bölümü tarihçi bir yaklaşım üstüne kuruludur. Aslangil'in yaşadığı dönemde yayınlanan gazete küpürleri ile piyanistin içinde bulunduğu müzik ortamı tespit edilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nda piyano ve müzik eğitimi üzerinde durularak, Aslangil'in almış olabileceği, kendisinin müzik kimliğini şekillendiren eğitim ve icra ortamları saptanmıştır. 
 Tezin ikinci bölümünde, Aslangil'in icra ettiği repertuvar ve özellikleri yorumlanmıştır. Piyanistin repertuvar tercihleri, estetik beğenisini, teknik uygunluğunu ve müziksel olarak piyano ile icra edilebilir olan eserlerin makam, tür ve  bestecileri kapsamında üç alt konuda işlenmiştir.   
 Tezin üçüncü bölümünde ise, icra merkezli yapısalcı bir analiz yöntemi ile Aslangil'in icra hareketleri yorumlanmıştır. Kullandığı sağ el süslemeleri ve sol el teknikleri belirlenmiştir. Genel anlamda yeniden yaratma sürecinin Aslangil tarafından nasıl şekillendiğine dair somut verilere ulaşılmıştır. 
 Aslangil'in gelenek tarafından kabulünün sebeplerinden biri olarak, Türk sanat müziği ortamında yetişmesi, üslubu bozmadan icrasına aktarmış olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bir başka açıdan bakıldığında ise, 19. yüzyılın ikinci yarısında, sanat müziği açısından dönemin kültür merkezi olan İstanbul'da tecrübe edilen Avrupai hayat tarzının bir parçası da piyanodur. Dolayısıyla Aslangil'in bu dönemde bestelenmiş, popüler sanat müziklerini piyanoda icra etmiş olması yadırganmamış aksine makul görülerek hatırı sayılır beğeni toplamıştır.

Abstract:
The main subject of my thesis is to be to comprehend the musical identity of Feyzi Aslangil, who is known as a Turkish art music pianist, to analyze his performance behaviour and to examine the localization of piano in Turkish art music tradition through Aslangil.  Introduction part of the thesis tries to locate a firm background as we emphasize the entry of piano into Ottoman Empire to discuss about the Turkish art music and it's performing examples on piano, based on the other known pianists and possible usage of the instrument during the Ottoman Empire era. Then comes the explanation of the extent of the topic and methods used during the thesis.  First part of the thesis is built on an historical approach, supported with newspaper clippings which were published back in Aslangil's period to identify music environment he was involved in. A brief span of music education in Ottoman Empire is mentioned only to figure out the possible piano and music practices which eventually led to Aslangil's musical training and possibly shaped his musical identity.  Second part of the thesis interprets the repertoire, chosen and performed by Aslangil. Pianist's repertoire choices are divided in three sub-topics as makam, form and composer. Which are explained seperately  in order to comprehend his  preferences within esthetic appreciation, technical suitability and musical possibility.  Third pard of the thesis applies performance centered structural analysis on Aslangil's performing style to explicate the right hand ornaments and left hand techniques used by the pianist. Mentioned analysis brings concrete information about Aslangil's recreation process on analyzed pieces.  Aslangil's acceptence by the tradition members is because he  was trained and raised within the tradition of Turkish art music. He performed without breaking the genre's musical rules, he applied traditional wording in his performance. From a different point of view, piano was a strong object during the second half of 19th century's cultural center Istanbul where European lifestyle became an experience. Nevertheless, composers, of the pieces which were being performed by Aslangil often, were highly popular and respected during 19th century and 20th century. Therefore Aslangil, who performed their popular compositions on piano, was appreciated by society and members of tradition.