İnsan beyin tümörlerinde karnitin ve lipid peroksidasyon düzeyleri
Carnitine and lipid peroxidation levels in human brain tumours
Yazar: NİLÜFER BAYRAKTAR
Danışman: PROF.DR. HATİCE PAŞAOĞLU
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
86 6. ÖZET Çalışmamızda beyin tümör dokularında, lipid peroksidasyonu ve çeşitli karnitin yapılarının değişimini incelemeyi amaçladık. Peritümöral doku, glioblastoma multiforme tümörlerde, yüksek ve düşük grade astrositomalarda, malign, atipik ve klasik menenjiyomalarda doku MDA, serbest karnitin, C2, C3, C4, C5, C6, C8, CIO, C12, C14:l, C14, C16:l, C16, C18:l, C18, C20:4 karnitin değerlerini ölçtük. Peritümöral doku grubu ile tümör grupları kıyaslandığında; malign menenjiyom ve klasik menenjiyom tümör gruplarının MDA düzeyleri, peritümöral doku grubuna göre düşüktü. Ayrıca GBM ile menenjiyomlar karşılaştırıldığında, MDA düzeylerinin klasik menenjiyom tümör grubunda GBM ye göre daha düşük olduğu gözlendi. Bunun dışındaki grupların MDA düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görülmedi. Karnitin düzeylerinde ise; peritümöral dokuya göre GBM grubu, serbest karnitin düzeyi açısından istatistiksel olarak önemsiz bir yükselme gösterirken C3, C4, C5, C14:l, C16:l, C16, C18:l, C18 karnitin düzeylerinde önemli artışlar gösterdi. Yüksek grade astrositomlarda, C16:l, C16, C18:l, C18 karnitin düzeyleri peritümöral dokuya göre artış gösterirken, genelde diğer karnitin düzeyleri düşme gösterdi. Düşük grade astrositomlarda genel olarak kısa ve orta zincirli karnitin düzeylerinde peritümöral dokuya göre azalmalar görüldü. C14:l, C16:l, C16, C18:l karnitin düzeylerinde önemli değişmeler görülmedi. Yüksek grade astrositomlarla düşük grade astrositomlar arasındaki fark incelendiğinde ise düşük grade astrositomlarda C2, C18 ve C18:l karnitin düzeyleri anlamlı derecede düşme gösterdi, C16:l karnitin düzeyi arttı, diğerlerinde önemli bir fark yoktu.87 GBM ve astrositom grubu karşılaştırdığında, astrositomlarda GBM'ye göre (yüksek grade astrositomalarda C16:l hariç) çoğu karnitin düzeyinde azalma görüldü Çalışmamızda menenjiyomlarda peritümöral dokuya göre daha düşük karnitin düzeyleri tespit edildi. Malign menenjiyomalar ve klasik menenjiyomalar arasında C2, C3, C5, C16, C18, C20:4 karnitin düzeylerinin malign menenjiyomalarda klasik menenjiyomalara göre azaldığı görüldü. GBM ve menenjiyomalar karşılaştırıldığında, menenjiyomalarda (klasik menenjiyomlarda C2 karnitin düzeyi hariç) daha düşük karnitin düzeyleri tespit edildi. Yüksek grade astrositomalar ile klasik-malign menenjiyomalar karşılaştırıldığında, klasik menenjiyomalarda C2, C3 karnitinlerde önemli ve önemsiz yükselmeler, uzun zincirlilerde (C14:l, C14, C16:l, C16, C18:l, C18) ise düşme görüldü. Düşük grade astrositomalar ile menenjiyomalar karşılaştırıldığında ise özellikle uzun zincirli karnitinlerin (C14:l, C14, C16:l, C16, C18:l) tüm menenjiyomalarda düşme gösterdiği bulundu. Klasik menenjiyomlarda ise serbest karnitin, C2, C3, C4 karnitin düzeyleri, düşük grade astrositomalara göre artarken, orta zincirli karnitin düzeylerinde önemli bir farka rastlanmadı. Dokuların karnitin ve MDA düzeylerinin korelesyonu incelendiğinde: GBM'de MDA düzeyleri ile C20:4 karnitin düzeyleri korele bir şekilde artma gösterdi. Klasik menenjiyomalarda da C4 karnitin düzeyi azalırken, MDA düzeyleri arttı. Sonuç olarak, aynı tip tümör dokularında MDA düzeylerinde belli bir farklılık görülmezken değişik tip tümörler arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Karnitin yönünden değerlendirildiğinde ise tümör tiplerine göre uzun.orta ve kısa zincirli karnitin değerlerinde glial tümörlerde ve menenjiyomalarda farklı değerler elde edilmiştir. Karnitin-MDA ilişkisinin, her tümör tipinde tek basma bir anlam ifade etmediği görülmüştür.

Abstract: