Konjenital katarakt cerrahisi sonrası şaşılık ve ambliyopi gelişimine yaklaşım
Approach to the Development of Strabismus and Amblyopia After Congenital Cataract Surgery
Yazar: NİLGÜN ÖZKAN AKSOY
Danışman: PROF. DR. DENİZ SOMER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
S.B. Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Kliniklerinde 1996 ve 2007 tarihleri arasında konjenital katarakt nedeniyle ameliyat edilen 87 hastanın 147 gözü retrospektif ve prospektif olarak incelendi. 
Seksen yedi hastanın 60'ı bilateral (% 69), 27'si unilateral (% 31) katarakt idi. Olguların 40' ı (% 46) kız, 47'si (% 54) erkek idi. Hastaların en küçüğü 1 aylık, en büyüğü 8.5 yaşında idi (24.1 ± 25.9 ay). Bir yaş altında ameliyat olan hasta sayısı 48 (%55.2),  1 yaş üzerinde ameliyat olan hasta sayısı ise 39 (%44.8) idi. 
Cerrahi teknik olarak 108  göze (%73.5) fakoemülsifikasyon (FE) + arka kapsüloreksis + ön vitrektomi, 21 göze (%14.3) FE + arka kapsüloreksis + ön vitrektomi + arka kamara GİM ve 18 göze (%12.2) ise FE + arka kamara GİM uygulandı.
Son takipte görme keskinliği değerlendirilebilen 85 gözden 72'si bilateral, 13'ü unilateral  katarakt nedeniyle ameliyat olmuş idi.
Çalışamaya alınan 87 hastadan 42'sinde (%48.3) kayma mevcut olup içe kayma (%29.9), dışa kaymaya (%18.4) nazaran daha sık görüldü.  Kayma 4 ile 60 PD (30 ± 14.5) arasında değişmekte idi.
Kayması olan 42 (%48.3) hastanın 17'sinde  (%19.5) alternasyon mevcuttu ve bu hastalardan sadece 1'inde (%4.8) hafif ambliyopi tespit edildi. Alternasyonu olmayan 25 hastanın  ise 20'sinde (%95.2) Snellen eşelinde iki göz arasında 2 sıradan fazla fark bulundu.
 Ambliyopi gelişimi açısından unilateral ve bilateral kataraktlar karşılaştırıldıklarında; unilateral kataraktlı hastalarda ambliyopi gelişimi  bilateral olanlara göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha fazla gözlendi (p=0.001 Ki-Kare Testi). 
Binoküler görme Bagolini testi ile değerlendirildi. Unilateral katarakt cerrahisi geçiren 4 (%14.8) hastada, bilateral katarakt cerrahisi geçiren 19 (%31.6) hastada binokülaritenin olduğu görüldü. İstatistiksel olarak anlamlı değildi (p= 0.126 Ki-Kare Testi).
Stereopsis TNO testi ile değerlendirildi. Sadece bilateral katarakt cerrahisi geçiren 3 hastada (Yaşları; 5, 7, 7.5) mevcuttu. İstatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p= 0.358 Ki-Kare Testi).
Çalışmaya dahil edilen 87 hastanın 43'üne (% 49.4) kapama tedavisi uygulandı.  Bu hastaların 20'si (% 23) unilateral, 23'ü (% 26.4) ise bilateral katarakt sebebiyle ameliyat edildi. Otuz (%69.7) hastada kapamaya uyum iyi iken; 13'ünde (% 30.3) uyum kötü idi. Görme düzeyi değerlendirilen ve kapamaya uyumu iyi olan %11.8, kapamaya uyumu kötü olan  %33.3 hastada görme keskinliği 0.1'in altında ölçülmüş olup istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p= 0.141 Ki-Kare testi).
Son takipte 29 (% 33.3) hastada  nistagmus gözlendi. Bu hastalardan 21'ine (% 43.8)  1 yaş altında, 8'ine (%20.5) ise  1 yaş üzerinde cerrahi uygulanmış idi. Nistagmusu olan hastalardan görme keskinliği değerlendirilen 10 hastanın görme düzeyleri 0.1 ile 0.3 arasında değişmekte idi. 
Sonuç olarak konjenital kataraktlı hastalar için geç cerrahide görme sonuçları kötüdür. Kabul edilebilir görme keskinliği olan hastalarda bile kontrast duyarlılık ve stereopsis gibi görme fonksiyonun diğer formları ciddi şekilde etkilenir. Erken katarakt cerrahisi, daha iyi görme sonucu ile ilişkili olduğundan konjenital kataraktta sekonder körlüğü önlemek için yeterli optik rehabilitasyona ek olarak erken tanı ve tedavi gerektiğini düşünmekteyiz.

Abstract:
147 eyes of 87 patients who underwent  cataract surgery for congenital cataracts in S.B. Ankara Training and Research Hospital Eye Clinics between 1996 and 2007 were analyzed retrospectively and prospectively.
Sixty (69%)of 87 patients were bilateral and 27 (31%) were unilateral cataracts. Forty (46%) of the cases were female and 47 (54%) were male. The youngest   patient  was 1 month old and the oldest was 8.5 years old (24.1 ± 25.9 months). The number of patients who underwent surgery under one year of age was 48 (55.2%), and  over one year age was 39 (44.8%).
Phacoemulsification (PE)  + posterior capsulorhexis + anterior vitrectomy in 108 eyes (73.5%), PE + posterior capsulorhexis + anterior vitrectomy + posterior chamber IOL in 21 eyes (14.3%) and PE + posterior chamber IOL in 18 eyes (12.2%) were performed as   surgical technique. 
Of the 85 eyes whose visual acuity could be evaluated at the last follow-up, 72 had been operated for bilateral  and 13 for unilateral cataract.
Of the 87 patients included in the study, 42 (48.3%) had deviation , esotropia  (29.9%) was more often  than exodeviation  (18.4%). The deviation  varied between 4 and 60 PD (30 ± 14.5).
There was alternation in 17 (19.5%) of 42 (48.3%) patients who had deviation and mild amblyopia was detected in only one eye (4.8%) of these patients.  On the Snellen chart in 20 (95.2%) of 25 patients without alternation, more than 2 lines of difference were found between the two eyes. On the Snellen chart in 20 (95.2%) of 25 patients without alternation, more than 2 lines of difference were found between two eyes.  
When unilateral and bilateral cataracts were compared in terms of amblyopia development; Amblyopia was statistically significantly higher   in patients with unilateral cataract  (p = 0.001 Chi-Square Test).
Binocular vision was evaluated with the Bagolini test. Binocularity was observed in 4 (14.8%) patients who underwent unilateral   and 19 (31.6%) patients who underwent bilateral cataract surgery. It was not statistically significant (p = 0.126 Chi-Square Test).
Stereopsis was evaluated with the TNO test and was detected  in only 3 patients (ages 5, 7, 7.5) who underwent bilateral cataract surgery. It was not statistically significant (p = 0.358 Chi-Square Test).
The patch treatment    was carried out in 43 (49.4%) of 87 patients who included in the study. 
Twenty (23%) of these patients underwent unilateral  and 23 (26.4%) underwent bilateral cataract surgery.  
Compliance with patch treatment  was good in 30 (69.7%) and  was poor in 13 (30.3%) patients. Visual acuity was measured below 0.1 in 11.8% of the patients   who had a good compliance  and 33.3% who had  poor compliance, and it was not statistically significant (p = 0.141 Chi-square test).
Nystagmus was detected in 29 (33.3%) patients at the last follow-up. Cataract surgery was performed on 21 (43.8%) of these patients under 1 year of age, and 8 (20.5%) above 1 year of age. Visual acuity of 10 patients with nystagmus whose visual acuity was evaluated among the patients, varied between 0.1 and 0.3.
As a result, visual outcomes in late surgery are poor for patients with congenital cataracts. Even in patients with acceptable visual acuity, other forms of visual function such as contrast sensitivity and stereopsis are severely affected. Since early cataract surgery is associated with better visual outcome, we think that early diagnosis and treatment is required in addition to adequate optic rehabilitation to prevent secondary blindness in congenital cataracts.