Deneysel spinal kord yaralanmasında, Panitumumab'ın tek başına ve antioksidan moleküller ile kullanımının, oksidatif stres ve histopatolojik parametreler üzerindeki etkilerinin araştırılması
Investigation of the effects of panitumumab, an egfr antagonist alone and in combination with antioxidant molecules, on oxidative stress and histopathologic parameters observed after experimental traumatic spinal cord injury in rat
Yazar: DUYGU CEMAN
Danışman: PROF. ARİF TARKAN ÇALIŞANELLER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Epidermal büyüme faktörü = Epidermal growth factor ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Histopatoloji = Histopathology ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Panitumumab = Panitumumab ; Spinal kord yaralanmaları = Spinal cord injuries ; Spinal yaralanmalar = Spinal injuries ; Sıçanlar = Rats ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Deneysel travmatik spinal kord hasarı yapılan sıçanlarda bir EGFR antagonisti
olan Panitumumab'ın tek başına ve antioksidan moleküller ile kombine
kullanımının, spinal kord hasarı sonrası gözlenen oksidatif stres ve histopatolojik
parametreler üzerine etkilerinin araştırılması
Amaç: Sıçanlarda oluşturulan deneysel spinal kord hasarı sonrası uygulanan
Panitumumab'ın, hasarın akut döneminde biyokimyasal markerlar (Total antioksidan
aktivitesi ve Glutatyon Peroksidaz) ve histopatolojik parametreler üzerinden
etkilerinin araştırılmasıdır.
Gereç veYöntem: Bu çalışma, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Deney
Hayvanları Merkezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Haydarpaşa Numune Eğitim
Araştırma Hastanesi Klinik Biyokimya ve Klinik Patoloji Laboratuvarlarında
gerçekleştirilmiştir. Çalışma, 6 gruptan oluşmakta olup, kontrol grubunda 6 adet, diğer
gruplarda 8 adet olmak üzere toplamda 46 adet Sprague-Dawley sıçan üzerinde
çalışıldı. Kontrol grubuna cerrahi işlem uygulanmadı. Sham grubuna T9-10-11
laminektomi yapıldı ve serum fizyolojik uygulandı. Diğer dört gruba, T9-10-11
laminektomiyi takiben dura ortaya kondu ve Yaşargil Anevrizma Klibi ile dura ve
omurilik kompresyonu yapılarak dura ve spinal kord hasarı oluşturuldu. Travma
sonrası Panitumumab grubuna 6mg/kg Panitumumab, Panitumumab+ Alfa Lipoik
Asit grubuna 6 mg/kg Panitumumab + 50mg/kg Alfa lipoik asit, Panitumumab + NAsetil Sistein grubuna 6 mg/kg Panitumumab + 100 mg/kg N-Asetil Sistein,
Panitumumab + Alfa Lipoik Asit + N-Asetil Sistein grubuna 6 mg/kg Panitumumab +
50 mg/kg Alfa Lipoik Asit + 100 mg/kg N-Asetil Sistein intraperitoneal olarak
uygulandı. Deneklerin 10.dakika, 24.saat ve 5.gün venöz kanları alındı ve santrifuje
edildi. Serum örnekleri Elisa kitlerinde (GPX-1 ve TAS) çalışılarak biyokimyasal
parametrelerin çalışıldı. Denekler, cerrahi işlem sonrası 120.saatte sakrifiye edilerek,
spinal kord örneklemesi yapıldı ve patolojik inceleme için klinik patoloji
laboratuvarına götürüldü.
Bulgular: Biyokimyasal parametleri TAS ve GPX-1 üzerinden değerlendirdiğimizde,
PAB, PAB+LA, PAB+NAC ve PAB+LA+NAC gruplarında 10.dakika, 24.saat ve
5.gün verilerinde anlamlı sonuçlar saptanmıştır. Histopatolojik olarak baktığımızda ise
PAB+LA grubunda nekroz oranın anlamlı olarak daha düşük olduğu görülmüştür.
Sonuç: Bu çalışmadaki veriler eşliğinde travmatik spinal kord travması tedavisinde
bir EGFR antagonisti olan Panitumumab'ın tek başına kullanımın etkili olabileceği,
ancak nöroprotektif ve antioksidan etkinliği olan LA ve NAC ile kombine kullanılması
durumunda biyokimyasal parametreler ve histopatolojik değerler açısından
bakıldığında bu etkinliğinin daha da artığı deneysel olarak gösterilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Travmatik Spinal Kord Hasarı, Panitumumab, Oksidatif Stres,
Epidermal Büyüme Faktörü, EGFR

Abstract:
Investigation of the effects of Panitumumab, an EGFR antagonist alone and in
combination with antioxidant molecules, on oxidative stress and histopathologic
parameters observed after experimental traumatic spinal cord injury in rat
Aim: Spinal cord injury is a major health problem due to the disability it causes. The
aim of this study was to investigate the effects of panitumumab applied after
experimental spinal cord injury in rats on biochemical markers (Total antioxidant
activity and Glutathione peroxidase) and histopathological parameters in the acute
period of injury.
Material and Metod: This study was performed at Sağlık Bilimleri University
Medical Faculty Experimental Animal Center, Clinical Biochemistry and Clinical
Pathology Laboratories of Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital,
Istanbul, Turkey. 46 Sprague-Dawley rats were seperated in 6 random groups. Control
group was 6 rats and the other five groups were 8 rats in each group. Surgery was not
performed in the control group. Sham group underwent only laminectomy and saline
was applied. In the other four groups, dura and spinal cord compression was performed
with the Yaşargil Aneurysm Clip after T9-10-11 laminectomy and dura and spinal cord
injury was created. 6 mg/kg Panitumumab was administered by intraperitoneal to
Panitumumab group, 6 mg / kg Panitumumab + 50 mg / kg Alpha Lipoic Asid was
administered by intraperitoneal to Panitumumab + Alpha Lipoic Asid group, 6 mg /
kg Panitumumab + 100 mg / kg N-acetyl Cysteine was administered by intraperitoneal
to Panitumumab + N-acetyl Cysteine group, 6 mg / kg Panitumumab + 50 mg / kg
Alpha Lipoic Acid + 100 mg / kg N-Acetyl Cysteine was administered by
intraperitoneal to Panitumumab + Alpha Lipoic Asid + N-Acetyl Cysteine
group.Venous blood was collected at 10th min, 24th hours and 5th days and
centrifuged. Serum samples were studied in Elisa kits (GPX-1 and TAS) and
biochemical parameters were studied. The subjects were sacrificed at 120 hours
postoperatively, and the spinal cord was sampled and taken to the clinical pathology
laboratory for pathological examination.
Results: When we evaluated biochemical parameters TAS and GPX-1, PAB, PAB +
LA, PAB + NAC and PAB + LA + NAC groups showed significant results at 10th,
24th and 5th day. Histopathologically, the rate of necrosis was significantly lower in
the PAB + LA group.
Conclusion: In this study, it was shown that Panitumumab, an EGFR antagonist,may
be effective in the treatment of traumatic spinal cord trauma. However,
Panitumumumab has been shown to be more effective in terms of biochemical
parameters and histopathological values when combined with neuroprotective and
antioxidant activity LA and NAC.
Key Words: Traumatic spinal cord injury, Panitumumab, Oxidative stress, Epidermal
growth factor, EGFR