İlkokul 3. sınıf fen bilimleri öğretiminde teknoorganik eğitim modeline dayalı drone kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına ve motivasyonlarına etkisi
The impact of technoorganic education model-based drone usage on academic achievements and motivations of 3rd grade elementary school students in science education
Yazar: BÜŞRA YÜCEDAĞ
Danışman: PROF. DR. MEHMET TURAN
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel Eğitim Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training

Özet:
Bu çalışmada, fen bilimleri öğretiminde teknoorganik eğitim modeliyle eğitimin, öğrencilerin akademik başarısına ve tutumlarına etkisini insansız hava aracının ders etkinliklerinde kullanımı kapsamında incelemek; öğrencilerin, velilerin ve eğitimcilerin modele ve model ile insansız hava araçlarının ders etkinliklerinde kullanımına yönelik görüşlerinin saptanması amaçlanmaktadır. Araştırmada eğitim, teknoorganik eğitim, insansız hava araçları kavramları üzerinde durulmuştur. Araştırmanın nicel boyutunun örneklemini Şanlıurfa ili Ceylanpınar ilçesine bağlı Büyükyıldız mahallesinde bulunan Büyükyıldız İlkokulu 3. sınıf öğrencilerinden 20 öğrenci deney grubu olarak ve yine Şanlıurfa ili Ceylanpınar ilçesine bağlı Büyükçaylı mahallesinde bulunan Şanlı İlkokulu kontrol grubu olarak teşkil etmektedir. Araştırmanın nitel boyutunun çalışma grubunu deney grubunda yer alan 20 öğrenci, 2 sınıf öğretmeni ve 20 öğrenci velisi oluşturmaktadır.
Araştırmada nicel ve nitel araştırma desenlerinin birlikte kullanıldığı karma yöntem kullanılmıştır. Karma desenlerden açımlayıcı sıralı karma yöntem deseni kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda deneysel desen türlerinden yarı deneysel desen kullanılmıştır. Nicel boyutun veri toplama aşamasında Huyugüzel Çavaş ve Yılmaz tarafından geliştirilen Fen Dersine Yönelik Motivasyon Ölçeği, 3. Sınıf 1. Dönem Fen Bilimleri Genel Değerlendirme Testi, Öğretmen Evde Yayınları 3. Sınıf Tüm Dersler Soru Bankası'ndan derlenen Canlılar Dünyasına Yolculuk Konu Testi kullanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda ise fenomenoloji(olgubilim) deseni kullanılmıştır. Bu kapsamda öğrencilerin ve öğretmenlerin görüşleri Öğrenci Görüşme Formu ve Öğretmen Görüşme Formu katılımcılara uygulanarak alınmıştır. Araştırmada grup eşleştirme yöntemi kullanılmış, seçkisiz desen kullanılarak gruplar oluşturulmuştur. Deney grubu 20 öğrenciden, kontrol grubu 20 öğrenciden oluşturulmuştur. Deney grubuna teknoorganik eğitim modeli kapsamında insansız hava aracıyla eğitim verilirken kontrol grubuna geleneksel eğitim modeli uygulanmıştır. 
Gruplar analiz edilmeden önce normal dağılım gösterip göstermedikleri kontrol edilmiştir. Her iki grubun da normal dağılım göstermediği tespit edilmiştir. Bu nedenle çalışmaya uygun olarak veriler çözümlenirken nicel verilerde Mann Whitney U testi ve Wilcoxon testi kullanılmıştır. Nitel veriler analiz edilirken içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. 
Nicel veriler incelendiğinde ön testte deney ve kontrol grubu başarı durumları açısından anlamlı bir farklılık olmadığı, son testte ise drone ile uygulama sonrası başarı durumları incelendiğinde deney grubu lehine anlamlı bir fark oluştuğu gözlemlenmiştir.
Araştırma sonucunda deney grubu öğrencilerine uygulanan motivasyon ölçeği verilerinden yola çıkılarak Fen Bilimleri dersinde insansız hava araçlarının kullanımı sonrasındaki motivasyonlarında anlamlı bir farklılık oluştuğu gözlenmiştir. Nitel veriler incelendiğinde öğrencilerden yalnızca bir tanesinin cihazdan korktuğu gerekçesiyle uygulamadan memnun kalmadığı, diğer deney grubu öğrencilerinin tamamının insansız hava araçlarıyla ders işlemekten memnun kaldığı, kullanmaya istekli olduğu gözlemlenmiştir. Yine öğretmenlerin de insansız hava araçlarının kullanımının ilgi çekici olduğunu ve bu yüzden derslerde kullanılması gerektiğini ifade etmişlerdir.
Nitel ve nicel verilerin birbirini desteklediği ve bu nedenle teknoorganik eğitim modeli kapsamında fen bilimleri öğretiminde insansız hava araçlarının kullanımının öğrencilere olumlu etki ettiği gözlemlenmiştir.

Abstract:
In this study, the aim is to investigate the impact of education with the techno-organic teaching model in science education on students' academic achievement and attitudes, particularly focusing on the utilization of unmanned aerial vehicles in instructional activities. The study also seeks to identify the perspectives of students, parents, and educators regarding the model and the use of unmanned aerial vehicles in instructional activities. The study has focused on the concepts of education, techno-organic education, and unmanned aerial vehicles. The quantitative dimension of the study was represented by a sample of 20 third-grade students from Büyükyıldız Primary School in Büyükyıldız neighborhood of Ceylanpınar district of Şanlıurfa, as the experimental group, and Şanlı Primary School in Büyükçaylı neighborhood of Ceylanpınar district of Şanlıurfa, as the control group. The qualitative dimension of the research comprises the study group, consisting of 20 students, 2 class teachers, and 20 parents of students involved in the experimental group.
Mixed method where quantitative and qualitative research patterns are used together has been administered in this study. An explanatory sequential mixed-methods design has been used, incorporating mixed patterns of data collection and analysis. In the quantitative dimension of the research, a quasi-experimental design, which is a type of experimental design, has been used. In the data collection phase of the quantitative dimension, the Motivation Scale for Science developed by Huyuguzel, Cavas, and Yılmaz, the 3rd Grade 1st Semester General Science Assessment Test, and the Living World Journey Topic Test compiled from the Teacher Home Publications 3rd Grade Comprehensive Question Bank were used. In the qualitative dimension of the research, a phenomenological design has been used. In this context, student and teacher opinions were collected by using the Student Interview Form and Teacher Interview Form with the participants. In the research, a group matching method was used, and groups were formed using random design. The experimental group consisted of 20 students, while the control group comprised 20 students. While the experimental group received education with unmanned aerial vehicles within the scope of the techno-organic education model, the control group was subjected to traditional education model. 
Before the groups were analyzed, it was checked whether they exhibited a normal distribution or not. It was determined that neither of the two groups exhibited a normal distribution. Therefore, for appropriate data analysis in the study, the Mann-Whitney U test and Wilcoxon test were used for quantitative data. The content analysis method was used for the analysis of qualitative data. 
When examining the quantitative data, it was observed that there was no significant difference in the pre-test achievement status between the experimental and control groups. However, in the post-test, after the application with the drone, a significant difference in favor of the experimental group was observed in terms of achievement.
The research results indicate a significant difference in the motivation of the experimental group students in the Science course after the use of unmanned aerial vehicles, based on the data obtained from the motivation scale applied to the experimental group. When examining the qualitative data, it was observed that only one student expressed dissatisfaction with the application due to fear of the device, while all other experimental group students were satisfied with and willing to engage in lessons with unmanned aerial vehicles. Furthermore, teachers have expressed that the use of unmanned aerial vehicles is intriguing and, therefore, should be integrated into lessons.
The observation indicates that qualitative and quantitative data mutually support each other, suggesting that the use of unmanned aerial vehicles in science education within the techno-organic teaching model has a positive impact on students.