Eşref-i mahlûkât kavramı bağlamında din-çevre ilişkisi üzerine bir değerlendirme
An evaluation on the religion-environment relationship in the context of the concept of the most honorable among all creation
Yazar: DİLAN ATACAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HACİ SAĞLIK
Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Din = Religion ; Felsefe = Philosophy
Dizin: Din = Religion ; Çevre = Environment ; İnsan = Human

Özet:
İnanma gereksinimi duyan bir varlık olarak insanın yaşamında din önemli bir unsurdur. Yaşam içerisinde, insan, kendisi dışındaki varlıklara yönelme ihtiyacını, Yaratıcı bir varlığın sunduğu ödevler ve görevler hassasiyeti üzerinden sürdürür. Toplum ve onun temel kaynağı olan insanın yöneldiği ve beslendiği önemli bir alan, varoluşundan itibaren çevre olmuştur.
Çevre, insanların içinde bulundukları alanların bütünüdür. İnsanoğlu, yaşamının bütün evrelerinde bu alanlardan bir şekilde irtibat halinde olmaktadır. İnsan, doğrudan veya dolaylı olarak buralardan yararlanmış, ihtiyaçlarını karşılamış, çevre üzerinde tasarrufta bulunmuş ve yeri geldiğinde belli çevreleri sahiplenmiştir. Fayda ve tasarruf ilişkisi kurulan bu çevre alanları ile ilgili olarak zamanla, insanoğlu farklı sorunlarla karşılaşmaya başlamıştır. Bu sorunların kökeni genel olarak insan ve onun faaliyetlerine dayanmaktadır.
İnsan, kutsal metinler ile kendisine vaat edilen, üstünlük şemsiyesini sürekli kullanma ihtiyacı duymuştur. Tanrı'nın, doğa üzerinde egemen olması için insana yetki verdiğini benimsemiştir. İnsan, çevre ile ilişkilerinde, bu hakkını elinden geldiğince kullanmıştır. Bu durum doğanın tahrip edilmesinde, bazen insan için kuvvetli bir dayanak haline de gelmiştir.
Bu çalışmamız, insanın eşref-i mahlukat olarak ortaya çıkması bağlamında onun çevre ile olan ilişkisinin mahiyetini üç büyük semavi dinin kutsal metinleri Tevrat, İncil ve bilhassa Kur'an ekseninde ele alınıp değerlendirilmeyi amaçlamaktadır.

Abstract:
Religion is a crucial part of human existence since it requires belief. Through the sensitivity of obligations and duties offered by a Creative being, mankind maintains their desire to turn to beings other than themselves in life. Since its inception, the atmosphere has been an essential location to which society and humans, its primary source, have been directed and inspired.
          The setting encompasses all of the regions in which humans interact. Humanbeings come into contact with these locations at various phases of their lives. People profited explicitly or implicitly from these locations, which satisfied their needs, saved the surroundings, and, where appropriate, welcomed particular atmosphere. Humans have began to confront various issues in these environmental domains over time, where a relationship of advantage and savings has been formed. These issues are caused by humans and their actions in overall.
         Humanbeing has always felt the need to utilize the cover of supremacy promised to them by the scriptures. They adopted the belief that God gave man the authority to dominate nature. Man has employed the right to the greatest extent possible in his interactions with nature. This condition has occasionally provided considerable support for people in their devastation of nature.
           This current study aims to examine and evaluate the nature of man's relationship with the environment in the context of his emergence as the axis of the holy texts of the three great monotheistic religions, the Torah, the Bible and especially the Qur'an.
Key Words: Religion, Environment, Human, Environmental ethics.