Aile danışmanlığı almayı kabul eden ve reddeden evli çiftlerde boşanmayı düşünme nedenleri
The reasons of thinking about divorce in married couples who accept/ignore getting family counseling
Yazar: DUYGU ERCAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HADİYE KÜÇÜKKARAGÖZ
Dokuz Eylül Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Aile Eğitimi ve Danışmanlığı Ana Bilim Dalı / Aile Eğitimi ve Danışmanlığı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Psikoloji = Psychology ; Sosyal Hizmetler = Social Services ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Aile = Family ; Boşanma = Divorce ; Danışmanlık = Consulting ; Danışmanlık hizmetleri = Consulting services ; Evli çiftler = Married couples ; Psikolojik danışma = Psychological counseling ; Psikolojik danışmanlık = Psychological consulting ; Psikolojik danışmanlık = Psychological consulting

Özet:
Bu araştırmada, aile danışmanlığı almayı kabul eden ve reddeden evli çiftlerin bu kararları, onlara boşanmayı düşündüren nedenler, cinsiyetleri, yaşları, eğitim durumları, evlilik süreleri, çocuk sahibi olma durumları, çalışma durumları, görüşmeye tek ya da çift olarak gelme durumları gibi değişkenler açısından incelenmiştir. Bu bağlamda çalışma sonuçlarının, evliliğinde sorun yaşayıp, evliliğini bitirmeyi düşünen bireylerin (yaş, cinsiyet, çalışma durumu, eğitim durumu, çocuk sahibi olma, boşanmayı düşündüren ana problem vb.) bireysel özelliklerine göre daha çok danışmanlık yardımı almak isteyenler belirlenerek ülkemizde ailenin yapısını ve sağlıklı işleyişini destekleyen çalışmalara ayna tutabilmesi ve bu kişilerden hangi özellikleri taşıyanlar aile danışmanlığı almayı reddetmiştir sorusunun yanıtına ulaşılarak da bunların nedenleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Sonuçların aile danışmanlığı konusunda bireylerin daha çok bilinçlendirilerek, aile içi problemlere geleneksel yöntemlerle (eş, dost akraba tavsiyesi) çözüm aramak yerine, profesyonel kişi ve hizmetlere yönlendirilebilmesi ve gereksinim doğrultusunda bu konudaki başta Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı olmak üzere devlet hizmetlerinin kalitesi ve yaygınlığının arttırılmasına katkıda bulunması amaçlanmaktadır.
Araştırmanın evreni Temmuz 2013- Ekim 2014 yıllarında İzmir ilinde yaşamını sürdüren ve boşanmayı düşünen bireylerden oluşmaktadır.  Örneklemi ise İzmir Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'ne bağlı Aile Danışmanlığı Hizmet Birimi'ne geldiğinde ücretsiz aile danışmanlığı hakkında bilgilendirilen, aile mahkemeleri ve uzmanlarınca yönlendirilen ya da kendileri başvuran 130'u evli ve eşi ile birlikte, 151'i ise evli ve tek olarak görüşmeye katılan toplam 281 kişiye ait kayıtlar oluşturmaktadır. Kayıtlar doküman incelemesi yolu ile incelenmiştir. Elde edilen veriler, ücretsiz aile danışmanlığı almayı kabul etme ve reddetme davranışları ile; onlara boşanmayı düşündüren nedenler, cinsiyet, yaş, eğitim durumu, evlilik süresi, çocuk sahibi olma durumu, çalışma durumu, görüşmeye tek ya da çift olarak gelme durumu alt başlıklarında incelenmiştir. Çalışma verileri; frekans ve yüzdelik dağılımları, ilişki arayan istatistiklerden khi-kare yöntemi kullanılarak, SPSS programı ile analiz edilip yorumlanmıştır.
Araştırma sonucunda; evliliklerinde problem yaşayan bireylerden, boşanma öncesi süreçte olan grup –henüz resmi olarak bir boşanma davası açmamış- evliliklerindeki ana sorunu 'iletişim ve beklenti problemi' olarak tanımlamışlardır. Bu grubu, yine boşanma öncesi süreçte olanlardan evliliklerindeki ana problemi 'geçimsizlik' olarak adlandıran grup izlemektedir. Boşanma sürecinde olan kişilerde ise –resmi olarak boşanma davası açılmış- evliliklerinde temel problem olarak 'geçimsizlik'i tanımlamışlardır. Bunu izleyen diğer problem ise 'aldatılma'dır. Aldatılma söz konusu olduğunda resmi bir boşanma girişimi daha fazla ortaya çıkmaktadır. Evliliklerinde problem yaşayan bireylerden, başvuruya çift olarak gelenlerin, aile danışmanlığı almayı daha fazla kabul ettiği ortaya çıkmıştır. Bu grubun ardından sayıca, o an için kararsız kalan ve karar verme sürecini erteleyen, durumu 'değerlendirecek' olan kişiler gelmektedir. Aile danışmanlığı almayı 'reddeden' grupta çok az birey bulunmaktadır. Evlilik süresinin boşanmayı düşünmeye etkisi incelendiğinde ise, evlilik süreleri 1-5 yıl olanlar en fazla evliliğinde problem yaşayanlar olmuştur. Bu bulgu TÜİK 2016 verileri ile paralellik göstermektedir. Evlilik süreleri 1-5 yıl olan gruptan sonra evlilik süresi arttıkça, başvuru sayısı azalmaktadır.

Abstract:
In this study, decisions of the married couples who accepted to receive family counselling are investigated by considering the factors such as the reasons that led them to think about divorce, gender, age, education level, the length of marriage, having children or not, employment status, and whether they attended meetings as a couple or not. In this context, the study results were aimed at identifying the individuals who would prefer counselling depending on their personal status (age, gender, employment status, having children or not, main reasons of thinking about divorce, etc.) and the reasons why people rejected receiving family counselling, hence creating data that would be helpful for future studies concerning successful family functioning. The study was also aimed at increasing the awareness of individuals by canalizing them into professional services instead of seeking help for their family problems from traditional sources (getting advice from spouses, friends, and relatives), and contributing to the quality and prevalence of public services, especially the Ministry of Family and Social Policies.
The population of the study consisted of the individuals who lived in İzmir and were thinking about divorce from July 2013 to October 2014. The registers of 281 married people, including 130 people attended the meetings with their partners and 115 people attended the meetings by themselves, who consulted Provincial Directorate of Family and Social Policies of İzmir and who were informed or directed by the family courts in turn have constituted the sample of the study. Document review techniques were used with the registers. The acquired data was classified under the subtitles of the acceptance or refusal of counselling, the reasons that led people to think about divorce, gender, age, education level, the length of marriage, having children or not, employment status, and attending meetings as couples or not. The data of frequency and percentage distribution was analysed with SPSS by using the methods of chi square test, which is one type of the correlation seeking statistics.
As a finding of the study, among the individuals who had problems with their marriage, the biggest group consisted of the people who were in early divorce stage –the people that have not sued for divorce yet- defined their main problem as 'the problem of expectation and communication'. This group was followed the people who defined their main problem as 'marital conflict' in their early divorce stage. Among the people who were in the process of divorce –the people that sued for divorce- the main problem was defined as 'marital conflict'. This was followed by 'adultery'. Among the people who had problems with their marriage, the people who consulted as a couple were more likely to accept family counselling. The group of people who delayed their decision to 'assess' their situation followed this group. The group who 'refused' family counselling consisted a few people. Considering the length of marriage as a factor of divorce, the people who have been married for 1 to 5 years were the biggest group that had problems with their marriage. This finding is parallel with the data of TÜİK 2016. The group of people that were married either less than 1 year or more than 31 years was the smallest in number. The number of counselling has decreased in as much as the length of marriage has increased.