Yeni milliyetçi ideoloji olarak ulusalcılık: İzmir örneği üzerinden ulusalcıların duygularının analizi
Ulusalcilik as a new nationalist ideology: Analysis of the emotions of ulusalcis through the case of Izmir
Yazar: GÜNCE SABAH ERYILMAZ ERDAMAR
Danışman: PROF. DR. HÜSEYİN ÖZGÜR ADADAĞ
Galatasaray Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science

Özet:
Adalet ve Kalkınma Partisi'nin (AK Parti) 2002'deki seçim zaferinin ardından, 
Türk toplumunda dikkate değer ve paradoksal bir değişim ortaya çıktı: Türkiye'nin 
Batılı yaşam tarzını ve değerlerini benimseyen kesimlerinde, bileşenleri arasında Batı 
karşıtlığı olan milliyetçi bir ideoloji destek toplayarak yükselişe geçti. Bu olgu, bu 
ideolojik dönüşümün motivasyonlarına ve duygusal temellerine yönelik eleştirel bir 
incelemeyi teşvik etmektedir. Bu tez, özellikle Batılılaşmış bir grubun Batılı değerlere 
temelden karşıt bir ideolojiyi onaylamasına odaklanarak Ulusalcılığın 
karmaşıklıklarını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır.
Bu tez yeni milliyetçi ideoloji olarak nitelendirdiği ulusalcılık ideolojisini duygu 
sosyolojisi teorilerinden iktidar-statü teorisi ve kimlik teorisi bağlamında 
incelemektedir. Çalışmanın araştırma sorusu şu şekilde formüle edilebilir: Türkiye'nin 
en Batılılaşmış halkı neden ulusalcılık gibi son derece Batı karşıtı bir ideolojiyi 
destekliyor? Bu temel soru, tarihsel olarak Batılılaşmanın savunucusu olan bireylerin, 
Batı ilke ve değerlerine temelden karşıt görünen bir ideolojiyle aynı hizada 
olmalarının ilginç çelişkisini ele alıyor. Bu araştırma sorusuna yanıt verebilmek için 
şu alt-sorular ele alınmaktadır: Kişilerin iktidar ve statü pozisyonlarındaki değişimler 
sebebiyle duyguların ortaya çıktığını iddia eden iktidar-statü teorisi araştırma 
sorusunda yer alan çelişkili ikileme bir açıklama getirebilir mi? Ana sorudan yola 
çıkan bu araştırma, Batılılaşmış bir grubun ulusalcılığa verdiği desteğin ardındaki 
motivasyonları anlamak için potansiyel bir çerçeve olarak iktidar-statü teorisinden 
yararlanmaktadır. Ulusalcılık ideolojisinin ayırt edici karakteristik duyguları nelerdir? 
Ulusalcılığın duygusal boyutlarını derinlemesine araştıran bu soru, bu yeni milliyetçi 
ideolojinin biçimlenmesine katkıda bulunan temel duyguları ve psikolojik faktörleri 
incelemektedir. Batı-AK Parti-ulusalcılar arasındaki iktidar-statü ilişkileri ve kimlik 
doğrulama süreçleri ulusalcıların karakteristik duygularını ve Batı karşıtı söylemini 
nasıl etkiliyor? Bu soruyla ulusalcıların duyguları ele alınırken diğer gruplarla 
aralarındaki etkileşime odaklanılmaktadır. Bu gruplar arasındaki iktidar ve statü 
değişimleri sebebiyle ortaya çıkan duygular belirlenmekte ve özellikle Batı-ulusalcılar 
ilişkisinde ulusalcıların kimliklerinin doğrulanmaması durumunda oluşan olumsuz 
duygular ve başa çıkma stratejileri incelenmektedir. 
Korumacı yeni milliyetçilik olarak ulusalcılığa verilen desteğin ardındaki 
motivasyonları anlamak, Türkiye'de gelişen sosyo-politik manzarayı anlamak 
açısından çok önemlidir. Bu çalışma, Türk toplumunda ortaya çıkan çelişkili gibi 
görünen olguya ilişkin incelikli bir bakış açısı sunarak siyasi ideolojiler, grup değerleri 
ve duygusal dinamikler arasındaki karmaşık etkileşime önemli katkılar sağlamayı 
amaçlamaktadır. Araştırmanın bulguları, yalnızca ulusalcılık dinamiklerine ışık 
tutmakla kalmayıp aynı zamanda ideolojik dönüşümlerin gerçekleşmesinde 
duyguların rolü, siyasi bağlılığın psikolojik nedenleri, kimlik, iktidar ve statü 
arasındaki karmaşık etkileşim hakkındaki daha geniş tartışmalara da katkıda 
bulunmaktadır. 
Tezin giriş bölümünde ilk önce görece yeni sayılabilecek olan ulusalcılık 
literatürü eleştirel bir analize tabii tutulmaktadır. Bu literatür taraması, ulusalcılığın 
temel ilkelerini derinlemesine incelemeyi, tarihsel köklerinin izini sürmeyi ve 
ideolojik temellerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Mevcut literatürün kapsamlı bir 
analizi yoluyla bu inceleme, ulusalcılık ve bunun Türk toplumu ve siyaseti açısından 
sonuçları konusunda incelikli bir anlayışa katkıda bulunmayı hedeflemektedir. 
Tarihsel anlatılara, siyasi gelişmelere ve toplumsal değişimlere dayanan 
ulusalcılık, Türk kimliğine yönelik algılanan zorluklara (kimlik, laiklik ve egemenlik) 
bir yanıtı temsil etmektedir. İnceleme, ilk önce 1990'lardaki İslami ve Kürt 
hareketlerinin etkisine odaklanıp ulusalcılığın yükselişine katkıda bulunan faktörleri 
belirleyerek tarihsel bağlamın izini sürüyor. Çok önemli bir dönem olan 1990'larda, 
İslami ve Kürt hareketlerinin görünürlüğünün artmasına tanık olundu ve bu durum 
Türkiye'nin sosyo-politik manzarasını önemli ölçüde etkiledi. İslami hareketler laik 
ilkelere meydan okurken, Kürt hareketleri kültürel ve siyasi hakların tanınmasını 
istedi. Bu hareketler toplumsal kutuplaşmaya katkıda bulunarak ulusal kimlik ve birlik 
tartışmalarını teşvik etti. 
Literatürde ulusalcılık, ideolojik çerçevesini şekillendiren dört temel bileşen ile 
öne çıkmaktadır. İlk olarak, ilkçi laikliğe büyük önem vermekte ve onu yalnızca siyasi 
bir kavram olarak değil, aynı zamanda Türk kimliğinin asli ve temel unsuru, ülkenin 
modernliği ve kapsayıcılığı için hayati önem taşıyan bir unsur olarak görmektedir. 
İkincisi, Atatürk'ün etnik ve dini ayrımlardan arındırılmış birleşik bir Türkiye 
vizyonuyla yakından uyumlu olan ulusal birliğe sarsılmaz bir şekilde bağlılıktır. Bu 
ilke, toprak bütünlüğünün korunmasını ve tutarlı bir ulusal kimliğin geliştirilmesini 
vurgulamaktadır. Ayrıca ulusalcılık, militarist vatanseverliği yüceltmekte, orduyu 
ulusal güvenlik ve çıkarları koruyan, güç ve dayanıklılığı simgeleyen çok önemli bir 
kurum olarak görmektedir. Son olarak ulusalcı ideoloji, algılanan emperyalist hırsları 
reddeden ve özerkliğin artırılmasını savunan, Türkiye'nin kendine özgü kimliğinin 
ateşli bir iddiasını ve dış etkilere karşı kararlı bir direnişini yansıtan, boyun eğmez bir 
Batı karşıtı duruşu benimsemektedir. Özellikle literatürdeki bu Batı-karşıtlığı vurgusu 
ulusalcılık çalışmalarının hemen hemen hepsinde dile getirilmekte ve en önemli 
bileşeni olarak vurgulanmaktadır. Bu tezde özellikle ulusalcılığın Batı-karşıtlığı
üzerinde durulmakta ve literatürden farklı olarak bu Batı-karşıtlığının ulusalcı 
ideolojinin temelinde olmasından çok Batı-AK Parti-ulusalcılar etkileşiminde 
koşullara bağlı olarak ortaya çıktığının hipotezi öne sürülmektedir. 
Tezin giriş bölümünde ayrıca bu tezin metodu açıklanmaktadır. Ulusalcıların 
duygularının saptanması ve bu duyguların ulusalcılık ideolojisine etkilerinin 
belirlenmesi, böylelikle ulusalcılığın temel ilkelerinden kabul edilen Batı karşıtlığının 
daha iyi anlaşılabilmesi için gerçekleştirilen bu araştırmada niteliksel araştırma 
yaklaşımları birlikte kullanılarak karma bir yöntemden yararlanılmıştır. Duygu temelli 
söylem analizi, içerik analizi ve tematik analiz yöntemleri birleştirilerek ulusalcılarla 
gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler yoluyla toplanan 
verilerdeki söylemsel yapıların, içerik kalıplarının ve tematik öğelerin kapsamlı bir 
şekilde anlaşılması amaçlanmıştır. Bu yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen 
metin verilerinin analizini kolaylaştırmak amacıyla nitel bir veri analiz yazılımı olan 
MAXQDA kullanılmıştır.
Birinci bölümde bu tezde kullanılan duygu sosyolojisi teorilerini daha iyi 
anlayabilmek için bu tezin çalışma alanlarından biri olan duygu çalışmaları literatürü 
incelenmektedir. İlk olarak Batı siyasal, sosyal, felsefi ve bilim düşüncesinde duygu 
ve akıl ikililiği üzerinden kurulan antagonist ilişki sorgulanmakta, sınıflandırılmakta 
ve farklı alanlarda gerçekleştirilen duygu çalışmalarının bu ikililiğin aşılmasına 
yönelik katkıları ortaya konulmaktadır. Sonrasında duygu literatürünün gelişim süreci 
kısaca özetlenmekte, önemli çalışmalara ve çalışma alanlarına değinilmektedir. 
Ardından duygu sosyolojisi teorilerinin genel bir betimlemesi yapıldıktan sonra bu 
çalışmada yararlanan iktidar-statü teorisi ve kimlik teorisi detaylı bir şekilde 
anlatılmaktadır. 
İkinci bölümde yeni milliyetçilik ve duygular arasındaki ilişki anlaşılmaya 
çalışılmaktadır. Bu bağlamda öncelikle yeni milliyetçilik kavramının milliyetçik 
literatüründe nasıl incelendiği, başka hangi kavramsallaştırmaların kullanıldığı ve yeni 
milliyetçiliğin karakteristik özellikleri üzerinde durulmakta ardından da yeni 
milliyetçiliğin, eski milliyetçilikten farklılaşan özellikleri, koşulları ve bileşenleri 
açıklanmaktadır. Yeni milliyetçilik kavramının çerçevesi belirlendikten sonra 
milliyetçilik ile duygular arasındaki ilişkinin ele alınmasından önce bu tezde millet ve 
milliyetçilik kavramlarının hangi tanımlar üzerinden değerlendirdiği belirtilmektedir. 
Buna göre milliyetçilik ile duygular arasındaki ilişkiyi kavramak için ikili bir yol 
izlenmektedir. Bir taraftan duygu sosyoloji çalışmalarında milliyetçiliğin nasıl 
incelendiğine odaklanılırken diğer taraftan da milliyetçilik kuramlarında duygu 
çalışmalarının nasıl konumlandığı saptanmaktadır. Son olarak bu bölümde yeni 
milliyetçi ideolojilerin bir sınıflandırılması gerçekleştirilip bu ideolojiler ayrılıkçı yeni 
milliyetçilik ve korumacı yeni milliyetçilik olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. 
Literatürde geniş bir şekilde incelenen korumacı yeni milliyetçilik ise tehdit algısının 
ulus devlet içinden veya dışından gelmesi bağlamında iki alt kısma ayrılmaktadır. 
Ulusalcılık literatüründe ulusalcılığın karakteristik özellikleri düşünüldüğünde bu 
ideoloji dış tehdide karşı korumacı milliyetçilik olarak kabul edilebilir. Sonuç 
bölümünde bu iddia sorunsallaştırılmakta ve tekrar değerlendirilmektedir.
Bu tezin üçüncü bölümü, derinlemesine görüşmelerin kapsamlı bir 
incelemesinin yapıldığı analitik aşamayı oluşturmaktadır. Duygu sosyolojisindeki 
iktidar-statü ve kimlik teorileri temel alınarak ulusalcılar ile AK Parti ve Batı 
ilişkisinde iktidar ve statü değişimleri ve kimlik doğrulanma/doğrulanmama 
durumlarında ortaya çıkan duygular incelenmektedir. Özellikle kimlik doğrulanmama 
durumunda ulusalcıların hissettikleri olumsuz duygular ile başa çıkmak için hangi 
stratejileri geliştirdikleri ve bu stratejilerin ulusalcılık ideolojisinin bir birleşeni olarak 
kabul edilen Batı karşıtı söylemi üzerindeki etkisi analiz edilmektedir. Bu analizin 
yanı sıra ulusalcıların yirmi yıllık AK Parti iktidarı sırasında hangi duyguları yoğun 
olarak hissettikleri ve bu duyguların onların ideolojilerinin oluşumuna nasıl etkilerde 
bulunduğu anlaşılmaya çalışılmaktadır.
Üstelik bu analiz, AK Parti'nin yirmi yıllık iktidarı boyunca ulusalcıların 
yaşadığı duygu yelpazesini ortaya çıkarmaya ve bu duyguların ideolojik duruşlarının 
evrimi üzerindeki derin etkisini tasvir etmeye çalışmaktadır. Bu bölümdeki ilk 
açıklamalar, görüşülen kişilerin özelliklerini ve görüşmeler için bu spesifik grubun 
seçilmesinin ardındaki mantığı özetlemektedir. Ayrıca ulusalcıların kendi 
yaklaşımları ile ulusalcılığı nasıl kavramsallaştırdıkları ve bu algılayışlarındaki 
karmaşık nüanslar anlaşılmaya çalışılmaktadır. Bu süreçte ulusalcıların çoğunlukla
milliyetçilik ile farklılıkları üzerinden ulusalcılığı tanımladıkları saptanmıştır.
Sonraki analiz kısımları iki alt gruba ayrılmaktadır. Öncelikle AK Parti 
iktidarındaki 20 yıllık görev süresi boyunca ulusalcıların yaşadığı duyguları ortaya 
çıkarmak için titiz bir araştırma yapılmaktadır. Bu duygular, sosyal ve politik çevre 
içindeki ilgili grupların iktidar-statü konumlarındaki değişimlerin merceğinden 
incelemeye tabi tutulur. Görüşmecilerin ifade ettikleri duyguların yanı sıra, 
görüşmeler sırasındaki mimikleri, vücut hareketleri, vurguları ve tonlamaları da 
analize dahil edilmektedir. Analiz sonucunda ulusalcıların en sık hissettikleri 
duyguların öfke, üzüntü, aşağılama, endişe, korku, hayal kırıklığı, umutsuzluk ve 
gurur olduğu tespit edilmektedir. Duygular tek tek ele alınmamakta duygular ile 
ulusalcıların anlatılarındaki bağlam birleştirilerek bölümlendirme 
gerçekleştirilmektedir. Her bölümde ön plana çıkan duygu başlığa taşınmaktadır. 
İkinci olarak bu bölüm, ulusalcılık literatüründe bu ideolojinin temel 
belirleyicilerinden biri olduğu iddia edilen Batı karşıtı söylemin rolünü, bu spesifik 
çerçeve içerisinde eleştirel bir şekilde ele almaktadır. Ulusalcılar, AK Parti ve Batı 
arasındaki etkileşim, Batı karşıtı söylemini etkileyen karmaşık dinamikleri ortaya 
çıkarmak için analiz edilmektedir. Kimlik teorisinden yararlanılan analiz, 
ulusalcıların, özellikle yukarıda bahsedilen üçlü ilişki bağlamında, kendilerine 
atfettikleri kimliklerin olası onaylanmama durumlarından kaynaklanan olumsuz 
duyguları yönlendirmek için kullandıkları başa çıkma stratejilerini ortaya çıkarmayı 
amaçlamaktadır. Bu çok yönlü yaklaşım, ulusalcı ideolojinin duygusal temellerine 
dair değerli içgörüler sunmayı ve ulusalcıların bakış açılarını ve tepkilerini 
şekillendiren iktidar ve statü değişimleri ile kimlik doğrulanmaması arasındaki 
karmaşık etkileşime ışık tutmayı vaat etmektedir. Bu bölüme dair görüşme soruları 
belirlenirken çeşitli stratejiler kullanılmaktadır. Görüşmecilerin öncelikle Batı 
hakkındaki genel fikirleri sorulmuş ardından AK Parti'nin iktidara gelme süreci ve 
iktidarı sırasındaki deneyimlerine ve duygularına odaklanılmıştır. Bu ikinci tür sorular 
arasında Batı ve AK Parti ilişkisi, Batı ve ulusalcılar ilişkisi tekrar sorgulanmıştır. Bu 
iki farklı zamanda ulusalcıların Batı hakkındaki söylemlerindeki benzerlikler ve 
farklılıklar analizin temelini oluşturmaktadır. 
Sonuç bölümünde analizden elde edilen ulusalcıların duyguları ile başa çıkma 
stratejilerinin ulusalcılık ideolojisini nasıl etkilediği üzerinden ulusalcılığın yeni 
milliyetçilik olarak nasıl değerlendirmesi gerektiği saptanmaktadır. Ulusalcılık 
literatüründeki yaklaşımların aksine ulusalcılık, dış tehdide karşı değil, iç tehdide karşı 
korumacı yeni milliyetçilik olarak konumlanmaktadır. Ulusalcıların temel tehdit algısı 
AK Parti iktidarı üzerine odaklanmaktadır. Korumacı yeni milliyetçiliğin 
bileşenlerinden biri olan popülist söylem, ulusalcıların 'halk'a karşı yoğun olarak 
hissettikleri aşağılama duygusunun ideolojiye şeklini vermesi sebebiyle ulusalcılıkta 
baskın bir şekilde gözlemlenmemektedir. Popülist söylemin üzerine bina olduğu 
mağduriyet duygusu ulusalcılar tarafından sıklıkla hissedilmekle birlikte ulusalcıların
kendilerini kültürel olarak halktan ve AK Parti'den üstün görmeleri, popülist söylemin 
güçlü bir şekilde ortaya çıkmasını engellemektedir. 
Diğer bir önemli saptama da ulusalcılık ideolojisinin Batı karşıtı özelliği ile 
ilgilidir. Ulusalcıların Batı karşıtı söylemleri AK Parti ve Batı arasındaki ilişkinin 
olumlu olduğu, Batılı elitlerin AK Parti'ye ve onun destekçilerine ulusalcılardan daha 
fazla statü atfettiği bağlamlarda öbekleşmektedir. Bu bağlam dışında Batı ve Batılı 
değerler hakkında Kemalist ideolojinin olumlu yaklaşımını benimsemektedirler. 
Dolayısıyla dış tehdit ulusalcılık için temel tehdit olmaktan çok koşullu bir durumdur. 
Ulusalcıların tehdit algısı kendilerinden kültürel olarak aşağı statüde gördükleri, buna 
rağmen üzerlerinde iktidar uygulama gücüne sahip olan ve sürekli bir şekilde seçim 
yenilgileri ve kurumsal, politik, sosyal, ekonomik kayıplara uğramalarının sebebi 
olarak algıladıkları AK Parti'ye ve destekçilerine yönelmektedir. Bu bağlamda 
ulusalcılık dış tehdide karşı yeni milliyetçilik olarak nitelendirilmekten çok iç tehdide 
karşı yeni milliyetçilik olarak düşünülebilir. Fakat bu iki tür yeni milliyetçiliğin 
birbirini dışladığı düşünülmemelidir.

Abstract:
Following the electoral victory of the Justice and Development Party (AK Party) 
in 2002, Turkish society underwent a remarkable and paradoxical change: a ulusalcı
ideology, one component of which is anti-Westernism, won the support of those 
segments of Turkish society most favorable to Western lifestyles and values. This 
phenomenon encourages a critical examination of the motivations and emotional 
underpinnings of this ideological transformation. This thesis aims to uncover the 
complexities of ulusalcılık, focusing particularly on the Westernized population's 
adherence to an ideology fundamentally opposed to Western values.
This thesis analyzes the ideology of ulusalcılık, which it characterizes as the new 
nationalist ideology, in the context of power-status theory and the identity theory of 
the sociology of emotions. The study's research question can be formulated as follows: 
Why do Turkey's most Westernized people support a deeply anti-Western ideology 
such as ulusalcılık? This fundamental question addresses the interesting paradox of 
individuals who have historically been advocates of Westernization aligning 
themselves with an ideology that appears to be fundamentally opposed to Western 
principles and values. In order to answer this research question, the following subquestions are addressed: Can the theory of power and status, which asserts that 
emotions arise from changes in individuals' positions of power and status, provide an 
explanation for the paradoxical dilemma of the research question? Starting from the 
central question, this research uses power and status theory as a potential framework 
for understanding the motivations behind Westernized populations' support for 
ulusalcılık. What emotions characterize the ideology of ulusalcılık? By exploring the 
emotional dimensions of ulusalcılık in depth, this question examines the key emotions 
and psychological factors that contribute to the appeal of this new nationalist ideology. 
How do the power relations and identity verification processes between the West-AK 
party and ulusalcıs affect the emotions characteristic of ulusalcıs? This question 
focuses on the interactions between ulusalcıs and other groups, while addressing their 
emotions. Emotions that arise due to shifts in power and status between these groups 
are identified, and the negative emotions and coping strategies that arise when 
ulusalcıs' identities are non-verified, particularly in the relationship between the West 
and ulusalcıs, are analyzed. 
Understanding the motivations behind support for ulusalcılık in traditionally 
Westernized demographic groups is essential to understanding the changing sociopolitical landscape in Turkey. This study aims to make valuable contributions to the 
complex interplay between political ideologies, group values and emotional dynamics 
by providing a nuanced perspective on the seemingly contradictory phenomenon 
emerging in Turkish society. As the research progresses, the findings should not only 
shed light on the dynamics of ulusalcılık, but also contribute to wider debates on 
ideological transformations, the psychology of political engagement and the complex 
interplay between identity, power and status.
The introductory chapter of the thesis begins with a critical analysis of the 
relatively recent literature on ulusalcılık. This literature review aims to examine in 
depth the fundamental principles of ulusalcılık, trace its historical roots and analyze 
its ideological underpinnings. Through a comprehensive analysis of existing literature, 
this study aims to contribute to a nuanced understanding of ulusalcılık and its 
implications for Turkish society and politics. 
Based on historical narratives, political developments, and social changes, 
ulusalcılık represents a response to perceived challenges to Turkish identity (identity, 
secularism and sovereignty). The paper traces the historical context by first identifying 
the factors that contributed to the rise of ulusalcılık, focusing on the impact of Islamic 
and Kurdish movements in the 1990s. The pivotal 1990s were marked by the increased 
visibility of Islamic and Kurdish movements, which significantly influenced Turkey's 
socio-political landscape. While Islamic movements challenged secular principles, 
Kurdish movements demanded recognition of cultural and political rights. These 
movements contributed to social polarization and stimulated debates on national 
identity and unity. 
In the literature, ulusalcılık is characterized by four main components that shape 
its ideological framework. Firstly, the primordial attaches great importance to 
secularism, regarding it not only as a political concept, but also as an essential and 
fundamental element of Turkish identity, vital for the country's modernity and 
integration. The second is an unwavering commitment to national unity, which is 
closely linked to Atatürk's vision of a united Turkey, free from ethnic and religious 
divisions. This principle emphasizes the preservation of territorial integrity and the 
development of a coherent national identity. In addition, ulusalcılık glorifies 
militaristic patriotism and sees the army as a crucial institution protecting national 
security and interests, symbolizing strength and resilience. Finally, ulusalcı ideology 
adopts an inflexible anti-Western stance that rejects perceived imperialist ambitions 
and advocates greater autonomy, reflecting a fervent assertion of Turkey's distinct 
identity and determined resistance to foreign influence. In particular, this anti-Western 
emphasis in the literature is mentioned in almost all studies of ulusalcılık and 
emphasized as its most important component. In this thesis, the anti-Westernism of 
ulusalcılık is emphasized in particular, and unlike the literature, the assumption is that 
this anti-Westernism is not at the heart of ulusalcı ideology, but rather emerges in the 
interaction between the West, the AK Party and ulusalcıs, depending on conditions. 
The introduction to the thesis also explains its methodology. In this research, 
which was conducted in order to determine the emotions of ulusalcıs and the effects 
of these emotions on the ideology of ulusalcılık, and thus to better understand antiWesternism, which is accepted as one of the basic tenets of ulusalcılık, a mixed 
method was used combining qualitative research approaches. Emotion-based 
discourse analysis, content analysis and thematic analysis methods were combined to 
comprehensively understand discursive structures, content patterns and thematic 
elements in data collected from semi-structured in-depth interviews with ulusalcıs. 
MAXQDA, a qualitative data analysis software, was used to facilitate the analysis of 
textual data obtained from these semi-structured interviews. 
In the first chapter, in order to better understand the sociological theories of 
emotion used in this thesis, the literature on emotion studies, which is one of the areas 
of study in this thesis, is analyzed. Firstly, the antagonistic relationship between 
emotion and reason in Western political, social, philosophical and scientific thought 
is questioned, categorized and the contributions of emotion studies in different fields 
to overcoming this dichotomy are presented. Next, the process of development of the 
emotion literature is briefly summarized, and important studies and fields of study are 
mentioned. Then, after a general description of the theories of the sociology of 
emotions, the power and status theory and the identity theory, which are used in this 
study, are explained in detail.
In the second part, we attempt to understand the relationship between the new 
nationalism and emotions. In this context, it is first examined how the concept of new 
nationalism is examined in the literature on nationalism, what other conceptualizations 
are used and what are the characteristics of new nationalism, and then the 
characteristics, conditions and components of new nationalism that differ from old 
nationalism are explained. Having determined the framework of the concept of new 
nationalism, and before discussing the relationship between nationalism and emotions, 
we indicate through which definitions the concepts of nation and nationalism are 
evaluated in this thesis. Accordingly, a two-pronged approach is taken to 
understanding the relationship between nationalism and emotions. On the one hand, it 
focuses on how nationalism is analyzed in sociological studies of emotions, and on 
the other, it determines how studies of emotions are positioned within theories of 
nationalism. Finally, this chapter proposes a categorization of new nationalist 
ideologies, which are divided into two categories: separatist new nationalism and 
defensive new nationalism. The defensive new nationalism, which has been 
extensively analyzed in the literature, deals with the perception of a threat from within 
or outside the nation-state in two subsections. Given the characteristics of ulusalcılık 
in the literature on ulusalcılık, this ideology can be seen as defensive new nationalism 
against external threats. The conclusion problematizes and reassesses this assertion.
The third chapter of this thesis constitutes the analytical phase, during which a 
comprehensive analysis of the in-depth interviews is conducted. Based on theories of 
power- status and identity in the sociology of emotions, the emotions that emerge in 
the relationship between ulusalcıs, the AK Party and the West are analyzed in terms 
of shifts in power and status and the verification/non-verification of identity. In 
particular, we analyze the strategies ulusalcıs develop to cope with the negative 
emotions they feel when their identity is not verified, and the impact of these strategies 
on the anti-Western discourse, which is accepted as a component of the ideology of 
ulusalcılık. In addition to this analysis, the aim is also to understand which emotions 
ulusalcıs felt intensely during the twenty years of AK Party rule, and how these 
emotions influenced the formation of their ideology.
In addition, this analysis attempts to reveal the range of emotions felt by 
ulusalcıs during the two decades of AK Party rule, and to describe the profound impact 
of these emotions on the evolution of their ideological position. The first remarks in 
this section summarize the characteristics of the interviewees and the reasons for 
choosing this specific group for the interviews. The aim is also to understand how 
ulusalcıs conceptualize ulusalcılık in their own terms, and the complex nuances in 
their perception of it. In doing so, it turns out that ulusalcıs most often define 
ulusalcılık in terms of differences from ethnic nationalism in Turkey. 
The following analyses are divided into two sub-groups. Firstly, meticulous 
research is carried out to reveal the emotions felt by ulusalcıs during the AK Party's 
20 years in power. These emotions are analyzed from the point of view of the evolution 
of the power positions of the groups concerned in the social and political environment. 
In addition to the emotions expressed by the interviewees, their gestures, body 
movements, accentuation and intonation during the interviews are also taken into 
account in the analysis. The analysis shows that the most common emotions felt by 
ulusalcıs are anger, sadness, contempt, anxiety, fear, disappointment, despair and 
pride. The emotions are not analyzed individually but segmented by combining the 
emotions with the context of the ulusalcıs' narratives. The predominant emotion in 
each episode is also mirrored in the sub-titles. 
Secondly, this section critically analyzes the role of anti-Western discourse, 
which is considered one of the main determinants of this ideology in the literature on 
ulusalcılık, within this specific framework. The interaction between ulusalcıs, the AK 
Party and the West is analyzed in order to reveal the complex dynamics affecting antiWestern discourse. Drawing on identity theory, the analysis aims to uncover the 
coping strategies used by ulusalcıs to channel the negative emotions resulting from a 
possible non-verification of the identities they ascribe to themselves, particularly in 
the context of the aforementioned tripartite relationship. This multifaceted approach 
promises to offer valuable insights into the affective underpinnings of ulusalcı 
ideology, and to highlight the complex interplay between shifts in power and status 
and the non-verification of identity that shape ulusalcıs' perspectives and responses. 
Several strategies were used to formulate the interview questions in this section. 
Firstly, interviewees were asked about their general ideas concerning the West, and 
then about their experiences and feelings during the AK Party's rise to power and 
reign. Between these two types of questions, the relationship between the West and 
the AK Party, and the relationship between the West and the ulusalcıs, were reinterrogated. The similarities and differences in the ulusalcıs' discourse on the West 
at these two different moments form the basis of the analysis. 
In the conclusion, it is determined how ulusalcılık should be evaluated as a new 
nationalism by analyzing how ulusalcıs' coping strategies for dealing with their 
emotions affect the ideology of ulusalcılık. Contrary to the approaches in the 
ulusalcılık literature, ulusalcılık is positioned as a new nationalism that is protective 
against internal threats, not against external threats. The main threat perception of 
ulusalcıs focuses on the AK Party government. Populist discourse, which is an 
important component of the new nationalism, is not dominant in ulusalcılık because 
the sense of humiliation that ulusalcıs feel intensely towards "the people" shapes the 
ideology. Although the sense of grievances on which populist discourse is based is 
frequently felt by ulusalcıs, they prevent the emergence of populist discourse because 
they consider themselves culturally superior to the people and to the AK Party. 
Another important determination is linked to the anti-Western characteristic of 
the ideology of ulusalcılık. Ulusalcıs' anti-Western discourses are clustered in 
contexts where the relationship between the AK Party and the West is positive, and 
where Western elites attribute more status to the AK Party and its supporters than to 
ulusalcıs. Outside this context, they adopt the positive approach of Kemalist ideology 
towards the West and Western values. Consequently, the external threat is conditional 
rather than fundamental to ulusalcılık. Ulusalcıs' perception of the threat is directed at 
the AK Party and its supporters, whom they perceive as culturally inferior to them, but 
who have the power to exert power over them, and whom they perceive as the cause 
of their constant electoral defeats and institutional, political, social and economic 
losses. In this context, ulusalcılık can be seen as a new nationalism against internal 
threats rather than a new nationalism against external threats. However, these two 
types of new nationalism should not be seen as mutually exclusive.