Yaşa bağlı makula dejenerasyonunda ranibizumab tedavisi
Ranibizumab treatment in age-related macular degeneration
Yazar: İSA KÖSEOĞLU
Danışman: YRD. DOÇ. DR. AYHAN DURSUN
Cumhuriyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Görme keskinliği = Visual acuity ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Makula dejenerasyonu = Macular degeneration ; Ranibizumab = Ranibizumab ; Retina = Retina ; Retinal neovaskülarizasyon = Rretinal neovascularization ; Yaş faktörleri = Age factors

Özet:
Yaş tip yaşa bağlı maküla dejenerasyonunda (YBMD) intravitreal ranibizumab tedavisi uygulanan olgularda görsel ve anatomik sonuçların incelenmesi ve makula morfolojisinin tedavi sonuçlarına etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Yaş tip yaşa bağlı maküla dejenerasyonu nedeni ile intravitreal ranibizumab tedavisi uygulanan hastaların dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Olguların takiplerindeki görme keskinliği (GK), biyomikroskopik ön segment muayenesi, dilate fundus muayenesi ve optik koherens tomografi (OKT) bulguları değerlendirildi. Olgularda aylık uygulanan 3 yükleme dozunun ardından GK, fundus muayenesi ve OKT bulgularına göre ranibizumab enjeksiyonu tekrarlandı.
Çalışmaya dahil edilen 51 olgunun 64 gözüne ortalama 5,97 enjeksiyon uygulandı. Hastaların enjeksiyon öncesi, 3. ay, 6. ay, 12. ay ve son vizit görme keskinlikleri santral fovea kalınlıkları ve koroid kalınlıkları karşılaştırıldı. Enjeksiyon öncesi, 3. ay ve son vizit görme kenkinlikleri arasında anlamlı fark olduğu izlendi. Santral fovea kalınlığındaki başlangıç değere göre azalma 3. ayda 94,56, 12. ayda 94,58 ve son vizitte 120,53 μm idi. Koroid kalınlığında takiplerde anlamlı değişiklik izlenmedi.
Sonuç olarak intravitreal ranibizumab tedavisi, YBMD tedavisinde etkili bir yöntemdir. Gerektikçe uygulanan enjeksiyonlar, görme keskinliğini korumada ve artırmada etkilidir. Tedaviyle anatomik ve fonksiyonel olarak etkili sonuçlar alınmaktadır. Çalışmamız YBMD'ye sekonder gelişen koroidal neovaskülarizasyon tedavisinde tedavi öncesi lezyon morfolojisinde intraretinal ve subretinal sıvı varlığının tedavi sonrası görme keskinliğini etkilemediğini göstermiştir.

Abstract:
The purpose of this study was to investigate the visual and anatomic results and to investigate the effects of macular morphology on treatment outcomes of intravitreal ranibizumab therapy in wet age-related macular degeneration (AMD).
The medical records of patients who received intravitreal ranibizumab therapy for wet AMD was examined retrospectively. The visual acuity (VA), biomicrospic anterior segment, dilated fundus examination and optical coherens tomography (OCT) findings were evaluated. After the 3 loading dose ranibizuamab injections were repeated according to the VA, fundoscopic examination and OCT findings.
A mean of 5,97 injections were performed to 51 eyes of 64 patients included to the study. Patients were compared before injection, at 3rd month, 6th month, 12th month and last visit, visual acuity, central fovea thickness and choroidal thickness. It was observed that there was a significant difference between pre-injection, 3rd month and last visit visual acuity. The decrease in baseline foveal thickness was 94.56 at 3 months, 94.58 at 12 months, and the final vizite was 120.53 μm. There was no significant change in choroidal thickness during follow-up.
In conclusion, intravitreal ranibizumab therapy is an effective method for the treatment of AMD. Injections are effective in protecting and increasing visual acuity. Anatomically and functionally effective results are obtained with treatment. Our study showed that intraretinal and subretinal fluid presence in pretreatment lesion morphology did not affect visual acuity after treatment in choroidal neovascularization therapy secondary to AMD.