Karabük Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde fiziksel aktivite ile depresyon düzeyi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between physical activity and depression level in Karabuk University Medical Faculty students
Yazar: EBUZER YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. HABİBE İNCİ
Sağlık Bakanlığı / Karabük Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Giriş ve Amaç: Depresyon, insan hayatında düşünceleri, duyguları, davranışları kötü yönde etkileyen hayatı tatsız ve renksiz kılan ve tahmin edilenden çok daha sık görülen ciddi bir durumdur. İnsanın hayatta başına gelen problemlere çözüm odaklı yaklaşmasını engellemektedir. Hayatın daha zor bir hale geldiği çeşitli fiziksel ve duygusal problemlere sebep olmaktadır. Fiziksel aktivite, iskelet kaslarını gündelikte harcanan bazal enerjiden daha fazla enerji harcamayı gerektirecek şekilde kullanmamızı gerektiren her türden bedensel aktivitedir. Bu çalışmada Karabük Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde fiziksel aktivite ile depresyon düzeyi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem :  Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan bu çalışma 01.02.2024-31.03.2024 tarihleri arasında Karabük Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğrenim gören öğrencilerden oluşmaktadır. Çalışmamızda kullanılan anketin birinci bölümünde yaş, cinsiyet, medeni durum gibi sosyodemografik özelliklerin sorgulandığı 12 soru, ikinci bölümünde Beck Depresyon Envanteri'nin bulunduğu 21 soru, üçüncü bölümünde ise Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi(UFAA kısa form)'nin bulunduğu 7 soru olacak şekilde toplamda 40 sorudan oluşmaktadır. Verilerin istatistiksel analizi yapıldı ve istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi.

Bulgular: Çalışmamıza katılan Tıp Fakültesi öğrencilerinin yaş ortalaması 21,51±2,28 yıl, VKİ ortalaması 22,81±4,34 kg/m2, %39,7'si erkek, %26,3'ü 1. sınıf, %20,0'si 2. sınıf, %11,4'ü 3. sınıf, %17,4'ü 4. sınıf, %15,7'si 5. sınıf ve %9,2'si 6. sınıf öğrencisiydi. Tıp Fakültesi öğrencilerinin %98,1'inin bekâr, %53,3'ünün gelirinin giderine eşit olduğu, %74,6'sının hayatını en çok geçirdiği yerin şehir olduğu, %50,9'unun yurtta kaldığı, %20,7'sinin sigara kullandığı, %24,4'ünün alkol kullandığı, kronik hastalık prevalansının %11,8 olduğu, %5,4'ünün düzenli ilaç kullandığı tespit edildi. Tıp Fakültesi öğrencilerinin IPAQ toplam puanı 1523,21±1930,08 iken, Beck Depresyon Envanteri puanları 14,35±9,28 olarak bulundu. Tıp Fakültesi öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri %43,5'i inaktif, %42,2'si minimal aktif, %14,3'ü ise çok aktif olarak bulunmuştur. Tıp Fakültesi öğrencilerinin depresyon düzeylerine bakıldığında %32,6'sı normal, %32,1'i hafif düzey depresyon, %22,8'i orta düzey depresyon, %12,5'i ise şiddetli düzey depresyon olarak bulunmuştur. Tıp Fakültesi'nde öğrenim gören erkek öğrencilerin IPAQ toplam puanlarının kızlara göre, BDE puanlarının ise kız öğrencilerde erkeklere göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek düzeylerde olduğu tespit edildi (sırasıyla p<0.001 ve  p=0.001). Tıp Fakültesi'nde Preklinik (1-2-3) sınıflarda öğrenim gören öğrencilerin IPAQ toplam puanlarının Klinik (4-5-6) sınıflara göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek düzeylerde olduğu tespit edildi (p=0.002). Bununla birlikte, BDE puanları arasında anlamlı bir fark saptanmadı. Tıp Fakültesi öğrencilerinin IPAQ toplam puanlarının VKİ grupları arasında obez öğrencilerde normal kilolu öğrencilere göre yüksek düzeylerde olduğu belirlendi. Erkek öğrencilerde sigara kullanma oranlarının, kız öğrencilere göre yüksek düzeylerde olduğu belirlendi. BDE puanlarının alkol kullananlarda istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek düzeylerde olduğu belirlendi (p=0.002). Tıp Fakültesi öğrencilerinin IPAQ toplam puanlarının, yurtta kalan öğrencilerde, Aile/Akraba yanında kalan öğrencilere göre yüksek düzeylerde olduğu belirlendi. Tıp Fakültesi öğrencilerinde IPAQ ve Beck Depresyon Envanteri arasında negatif yönde, istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon tespit edildi (r=-0.115, p=0.006).
Sonuç: Çalışmamızda fiziksel aktivite oranlarının yüksek olduğu grupta depresyon oranlarının düşük olduğu bulunmuştur. Bu açıdan fiziksel aktiviteyle birlikte hayat kalitesinin iyileştirilmesi, öğrencileri depresyona sürükleyen sebeplerin daha derinlemesine araştırılması ve önlenmesi noktasında gerekli adımların atılması oldukça önemlidir. 

Anahtar Sözcükler	:	Fiziksel aktivite, Depresyon, Öğrenci
Bilim Kodu	:	1004

Abstract:
Introduction and Objective: Depression is a serious condition in human life that negatively affects thoughts, emotions, and behavior, makes life unpleasant and colorless, and is much more common than expected. It prevents people from approaching the problems they face in life in a solution-oriented manner. It causes various physical and emotional problems that make life more difficult. Physical activity is any type of physical activity that requires us to use skeletal muscles in a way that requires more energy expenditure than the basal energy consumed on a daily basis. This study aimed to evaluate the relationship between physical activity and depression level in Karabük University Faculty of Medicine students.

Materials and Methods: This descriptive and cross-sectional study consists of students studying at Karabük University Faculty of Medicine between 01.02.2024 and 31.03.2024. The first part of the questionnaire used in our study consists of 12 questions about sociodemographic characteristics such as age, gender, and marital status, the second part includes 21 questions about the Beck Depression Inventory, and the third part includes 7 questions about the International Physical Activity Questionnaire (UFAA short form), a total of 40 questions. It consists of questions. Statistical analysis of the data was performed and the statistical significance level was accepted as p<0.05.

Results: The average age of the Faculty of Medicine students who participated in our study was 21.51±2.28 years, the average BMI was 22.81±4.34 kg/m2, 39.7% were male, 26.3% were first year students, 20% 2nd graders, 11.4% are 3rd graders, 17.4% are 4th graders, 15.7% are 5th graders and 9.2% were 6th grade students. 98.1% of medical faculty students are single, 53.3% have income equal to their expenses, 74.6% spend most of their life in the city, 50.9% live in dormitories, 20.7% smoked, 24.4% used alcohol, the prevalence of chronic diseases was 11.8%, and 5.4% used medication regularly. While the IPAQ total score of the Faculty of Medicine students was 1523.21±1930.08, the Beck depression inventory scores were 14.35±9.28. Physical activity levels of Faculty of Medicine students were found to be 43.5% inactive, 42.2% minimally active, and 14.3% very active. When the depression levels of the Faculty of Medicine students were examined, 32.6% were found to be normal, 32.1% were mild depression, 22.8% were moderate depression, and 12.5% were severe depression. It was determined that the IPAQ total scores of male students studying at the Faculty of Medicine were significantly higher than those of female students, and the BDI scores of female students were statistically significantly higher than those of males (p<0.001 and p=0.001, respectively). It was determined that the IPAQ total scores of students studying in Preclinical (1-2-3) classes at the Faculty of Medicine were statistically significantly higher than those in Clinical (4-5-6) classes (p = 0.002). However, no significant difference was detected between BDI scores. It was determined that the IPAQ total scores of Medical Faculty Students were at higher levels among BMI groups in obese students than in normal weight students. It was determined that smoking rates among male students were higher than female students. BDI scores were determined to be statistically significantly higher in alcohol users (p=0.002). It was determined that the IPAQ total scores of the Faculty of Medicine students were at higher levels in the students staying in the dormitory than in the students staying with family/relatives. A negative, statistically significant correlation was detected between IPAQ and Beck Depression Inventory in Medical Faculty Students (r=-0.115, p=0.006).

Conclusion: In our study, it was found that depression rates were low in the group with high physical activity rates. In this respect, it is very important to improve the quality of life through physical activity, to investigate more deeply the reasons that lead students to depression, and to take the necessary steps to prevent them.

Keywords: Physical activity, Depression, Student

Scientific Code: 1004