Postmodern evrenin politik felsefesi
Political philosophy of postmodern phase
Yazar: ENES BERHUDAN KÖKERER
Danışman: DOÇ. DR. ATAKAN HATİPOĞLU
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Evrensellik = Universality ; Postmodern = Postmodern ; Relativizm = Relativism ; Siyaset felsefesi = Political philosophy ; Siyasi sorumluluk = Political responsibility ; Ötekilik = Otherness

Özet:
İnsanlığın dünyayı anlamlandırma çabası kendi yaşadığı dönemin sorunlarını çözme çabası ile aynı anlama gelir. Bir diğer ifadeyle yaşadığımız dünyada karşılaştığımız sorunları çözme gayretimiz, aslında onu anlamlandırmak adına yaptığımız faaliyetlerin de toplamıdır. Bu sorunların yapısı her ne kadar dönemden döneme farklılık gösterse de kendi öz niteliğinde bir değişime uğramaz. Konu siyaset olunca da bu sorunun temel niteliği, anlamlandırmaya çalıştığımız dünyada siyasal ve sosyal ilişkilerimizi hangi temeller üzerine kuracağımız olur. Bu çalışmanın amacı da postmodern teorinin kavram haritasını ortaya koyup, siyasal ve toplumsal olarak kuracağımız ilişkilerin hangi temel kaygılar üzerine kurulabileceğini incelemektir.
Postmodern teorinin meydan okumadığı şey yok gibidir. Alışıla gelmiş tüm epistemolojik varsayımları eleştiriyor, metodolojik uzlaşımları çürütüyor, bilgi iddialarını reddediyor, hakikatin her türlü versiyonuna karşı direniyor ve tüm ana akım politik düşünceleri kabul edilebilirliğin dışına çıkarıyordu. Postmodern düşüncenin bu konumu, yani nesnel düşünce arayışı ile olan arasındaki mesafe, nihilizme kapı aralayacağı, toplumsal olarak nesnel hareket noktalarının olmayışından kaynaklı bir kinizme ve çürümeye sebebiyet vereceği düşünülmüştür. Bu durumun tam tersi olarak, postmodern düşünce içinden neşet edecek siyasal ve toplumsal görüş nihilizm ve kinizm yerine farklılığa yönelik duyarlılığı gerekli kılacaktır. Genel geçer bir hakikatin olmadığı yerde, kavram olarak 'hakikat' yok olmaz, hakikatler çokluğu oluşur. Kimsenin hakikat tekelini elinde bulunduramadığı alanda herkesin hakikati kendi içinde biricik olur. Bunun yanında postmodern teorinin işaret ettiği gibi anlamı ortaya çıkaracak bağlamsallık içinde, her hakikat kendini var kılabilmek için farkını ortaya koyabilecek bir 'Öteki'ne ihtiyaç duyacaktır. Bir başka deyişle her 'Ben'i var eden şey bir 'Öteki' olacağı için, 'Öteki'nin olmadığı yerde 'Ben' ve bu 'Ben'in türevi olacak 'Biz' olmayacaktır. 'Ben' ile 'Öteki' arasındaki farkın kurucu unsur olduğu bir yerde var olabilmenin en temel şartı da bu farkı korumaktır. Bu nedenle postmodern siyasal teorinin politik felsefesi de 'Öteki'nin farklılığına yönelik siyasal sorumlulukta doğmaktadır.

Abstract:
Humanity's efforts to make sense of the world means the same as an effort to solve the problems of his own time. In other words, our effort to solve the problems we encounter in the world we live in is actually the sum of the activities we do to make sense of it. Although the structure of these problems varies from period to period, in fact, their own nature does not change. When it comes to politics, the main characteristic of this problem is on what basis we will establish our political and social relations in the world we are trying to make sense of. The aim of this study is to present the concept map of postmodern theory and to examine which basic concerns can be based on the relations we will establish politically and socially.
There is hardly anything that postmodern theory does not challenge. It criticized all the usual epistemological assumptions, refuted methodological conventions, rejected knowledge claims, resisted any version of truth, and excluded all mainstream political ideas from acceptability. It was thought that this position of postmodern theory, that is, the distance between the search for objective thought, will open the door to nihilism, and cause cynicism and decay due to the lack of socially objective points of action. On the contrary, the political and social view that will emanate from postmodern thought will require sensitivity towards difference rather than nihilism and cynicism. Where there is no common truth, "truth" as a concept does not disappear, only the multiplicity of truths occurs. In the area where no one can hold the monopoly of truth, everyone's truth becomes unique in himself. In addition, as postmodern theory points out, every truth will need an "Other" to reveal its difference in contextuality that will reveal the meaning. In other words, since the thing that creates every 'Me' will be an 'Other', where there is no 'Other', the 'Me' and 'Our' will not.