Subperikondrial ve supraperikondrial diseksiyonun farklı kartilaj greftler üzerine etkisi
Effect of subperichondrial and supraperichondrial dissection on different cartilage grafts
Yazar: AHMET ALTUNTAŞ
Danışman: PROF. DR. CÜNEYT YILMAZER
Adıyaman Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Cerrahi-kulak-burun-boğaz = Surgery-otorhinolaryngologic ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kıkırdak = Cartilage ; Rinoplasti = Rhinoplasty ; Tavşanlar = Rabbits ; Transplantlar = Transplants

Özet:
Septorinoplasti ameliyatı estetik veya fonksiyonel amaçlarla yapılan bir cerrahidir. Bu ameliyatta nazal rekonstrüksiyon aşamasında birçok greft materyali kullanılmaktadır. Kıkırdak doku da septorinoplasti ameliyatlarında yaygın bir şekilde greft kaynağı olarak kullanılan bir dokudur. Tavşanlar üzerinde yapılan bu çalışma, subperikondrial ve supraperikondrial kıkırdak diseksiyonunun intakt, doğranmış ve ezilmiş kıkırdak greftlerdeki etkilerini inceleyerek çıkan sonuçlara göre septorinoplasti ameliyatlarında diseksiyon planları ve kıkırdak greft seçiminde en efektif olanı kullanmayı amaçlamaktadır. Çalışmamızda kıkırdaklar üzerinde fibrozis, viabilite (canlılık), inflamasyon, kalsifikasyon, kemik metaplazisi, immatür kıkırdak, bazofili ve rezorbsiyon parametrelerindeki değişimler incelenmiştir.

Çalışmamızda ağırlıkları 3500 mg ile 4000 mg arasında değişen 22-36 haftalık 5'i dişi 5'i erkek olmak üzere 10 adet Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Tavşanların aurikula tabanından perikondriumsuz olarak alınan 3x1 cm'lik kıkırdak greft materyali 3 eşit parçaya bölünerek ezilmiş, doğranmış ve intakt olacak şekilde hazırlandı. Sağ kulakta supraperikondrial diseksiyon yapılan ceplere; sol kulakta ise subperikondrial diseksiyon yapılan ceplere ezilmiş, doğranmış ve intakt kıkırdak greftler ayrı ayrı yerleştirildi. 3 aylık takip sonunda tavşan aurikulaları eksize edilerek, daha önce sağ ve sol kulakta belirlenmiş perikondrial diseksiyon planlarına yerleştirilen greftler çıkarıldı. Histopatolojik olarak incelendi. Takipler sırasında 2 tavşanın aurikulalarında abse gelişmesi üzerine çalışmadan çıkarıldı ve 8 tavşanla çalışma tamamlandı.

Kıkırdak greft viabiliteleri değerlendirildiğinde; subperikondrial diseksiyon yapılan kulaklarda tüm kıkırdak tiplerindeki greft viabiliteleri supraperikondrial diseksiyon yapılan gruba göre yüksek bulundu. Sadece ezilmiş kıkırdaklar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. (p>0,05) Doğranmış ve intakt kıkırdak greft tiplerinde subperikondrial diseksiyonun greft viabilitesi üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlıydı. (p<0,05) Subperikondrial diseksiyon yapılan kulakta; kıkırdak viabilitesi intakt kıkırdakta %81, doğranmış kıkırdakta %51 ve ezilmiş kıkırdakta %21 olarak bulundu. Supraperikondrial diseksiyon yapılan kulakta ise kıkırdak viabiliteleri; intakt kıkırdakta %61, doğranmış kıkırdakta %29 ve ezilmiş kıkırdakta %9 olarak bulundu. Greftler yapısal olarak birbirleriyle kıyaslandığında hem subperikondrial diseksiyon yapılan kulakta hem de supraperikondrial diseksiyon yapılan kulakta viabilite en yüksek intakt kıkırdak greftte ikincil olarak doğranmış kıkırdak greftte en az ise ezilmiş kıkırdak greftte bulundu. Her iki diseksiyon planında da tüm kıkırdak tipleri arasındaki viabilite farklılıkları istatistiksel olarak anlamlı bulundu. (p<0,05) Hem subperikondrial hem de supraperikondrial diseksiyon planında kıkırdak greftlerin yapısal bütünlüğü bozuldukça greftlerdeki kemik metaplazisi ve kalsifikasyon oranlarının da arttığı görüldü.

Bu bulgularla, kıkırdak greftlerde perikondrium varlığının kondrosit viabilitesini artırdığı, kıkırdakların yapısal bütünlüğü bozuldukça (sırasıyla intakt, doğranmış ve ezilmiş kıkırdaklar) greft viabilitelerinin azaldığı dolayısıyla septorinoplasti ameliyatlarında kullanılacak greftlerin subperikondrial olarak yerleştirilmesinin ve kıkırdak bütünlüğünün minimum derecede bozulmasının uzun dönem cerrahi sonuçlarına daha çok katkı sağlayacağı sonucu çıkarılabilir.

Anahtar Kelimeler: subperikondrial diseksiyon, supraperikondrial diseksiyon, kıkırdak viabilitesi, rinoplasti

Abstract:
Septorhinoplasty surgery is a procedure performed for aesthetic or functional purposes. In this surgery, many graft materials are used in the nasal reconstruction phase. Cartilage is a tissue that is widely used as a graft source in septorhinoplasty surgeries. This study on rabbits aims to determine the most effective cartilage dissection plan and selection of the most effective cartilage grafts in septorhinoplasty surgeries by examining the effects of subperichondrial and supra-perichondrial cartilage dissection on intact, diced and crushed cartilage grafts. Fibrosis, viability, inflammation, calcification, bone metaplasia, immature cartilage, basophilia and resorption parameters on the cartilages were examined.

In our study, 10 New Zealand rabbits, 5 females and 5 males, aged 22-36 weeks, weighing between 3500 mg and 4000 mg, were used. Cartilage graft material of 3x1 cm, taken from the auricula of the rabbits without perichondrium, was divided into 3 equal parts and prepared as crushed, diced and intact. Crushed, diced and intact cartilage grafts were placed separately into the pockets in which supra-perichondrial dissection was performed on the right ear and into the pockets in which subperichondrial dissection was performed on the left ear. At the end of the 3-month follow-up, the rabbit auricle was excised, and the grafts placed in the perichondrial dissection plans previously determined in the both ears were removed. It was examined histopathologically. During follow-up, 2 rabbits were excluded from the study due to the development of abscesses in their auricle and the study was completed with 8 rabbits.

When cartilage graft viability is evaluated; Graft viability of all cartilage types in ears with subperichondrial dissection was found to be higher than in the group with supra-perichondrial dissection. Only the difference between crushed cartilages was not statistically significant. (p>0.05) The effect of subperichondrial dissection on graft viability was statistically significant in diced and intact cartilage graft types. (p<0.05) Cartilage viabilities in the subperichondrial dissection ear were 81% in intact cartilage grafts, 51% in diced cartilage grafts, and 21% in crushed cartilage grafts. In the ear that underwent supra-perichondrial dissection, cartilage viabilities were found to be 61% in intact cartilage grafts, 29% in diced cartilage grafts, and 9% in crushed cartilage grafts.When the grafts were compared with each other in terms of structural differences, both the subperichondrial dissection ear and the supra-perichondrial dissection ear had the highest viability in the intact cartilage grafts, secondarily in the diced cartilage grafts, and the least in the crushed cartilage grafts. Viability differences between all cartilage types in both dissection plans were statistically significant. (p<0.05) It was observed that the rate of bone metaplasia and calcification in the grafts increased as the structural integrity of the cartilage grafts decreased in both subperichondrial and supra-perichondrial dissection planes.

With these findings, it can be concluded that the presence of perichondrium in cartilage grafts increases chondrocyte viability and graft viability decreases as the structural integrity of cartilages deteriorates. Therefore, it can be concluded that subperichondrial placement of the grafts to be used in septorhinoplasty operations and minimal disruption of cartilage integrity will positively affect the long-term surgical results.

Keywords: subperichondrial dissection, supra-perichondrial dissection, cartilage 
viability,   rhinoplasty