Distal rektum kanserlerinin cerrahi tedavisinde ultra low anterior rezeksiyon ve kolonik poş uygulamaları (Prospektif klinik çalışma)
Ultralow anterior resection and colonic pouch applications in surgical treatment of the distal rectum carcinoma
Yazar: NEVİN SAKOĞLU
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA TAŞKIN
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery ; Onkoloji = Oncology

Özet:
Amaç: Rektum 1/3 distal tümörlerinde sfınkter koruyucu rezeksiyonlardan sonraki yaşam kalitesi anal kanala doğru yaklaştıkça daha da kötüleşmektedir. Bu nedenlerden dolayı rektum üçte bir alt ve orta bölgesi tümörlerinde gerekli onkolojik prensiplerine uyarak yapılan rezeksiyondan sonra geriye kalan kısım yaklaşık 4 cm'e yakın ise direk olarak yapılacak koloanal veya ULAR yerine kolonik J rezervuar yapılarak yukarı anal kanala anastomoz hastanın yaşam kalitesi ve kontinansı için düşünülmelidir. Bu çalışmamızda da kolonik poşlu hastaların yaşam kalitelerinin ULAR yapılan gruba göre daha üstün olduğu görülmüştür. Matery al-Metod : Çalışma İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Ana Bilim Dalında 1997-2001 yılları arasında distal rektum kanseri tanısı konulup bu nedenle aynı cerrahi ekip tarafından opere edilen 30 hasta üzerinde yapılmıştır. Çalışmaya katılan hastalar 15 kişiden oluşan iki gruba ayrıldı. Grub I:Rezeksiyon(ULAR)+ Total mezorektal eksizyon(TME) +End to end anastomoz, Grup II:Rezeksiyon+TME+KoIonik Poş+ apendektomi+ tüp çekostomi gerçekleştirildi. ULAR ve kolonik poş yapılan iki grubu yaşam kalitesi (defekasyon sayısı, gaz kaçağı, ağrılı dışkılama, kontinans bozukluğu), anastomoz darlığı, lokal-sistemik nüks, mortalite-morbidite, anorektal fizyoloji ile karşılaştırdık. Bulgular: 30 hastanın bir yıl süre ile takibi sonunda her iki gruptaki hastalarda çekilen Abdominal Bilgisayarlı Tomografi ve/veya USG ile alınan kan örneklerindeki CEA düzeyleri sonunda lokal veya uzak kanser rekürrens olmadığına karar verildi.Neo-rektal" kapasite fonksiyonları; çalışmaya katılan hastalarda 24 saatlik dışkılama sayısı, acil tuvalet sayısı, gaita kaçağı, perianal ağrı-kaşıntı, yetersiz dışkılama, laksatif kullanımı, gaz ile gaita ayırımı, sosyal aktivite ve kontinans karşılaştırılmıştır. Düz anastomozlu olan hastalar (ortalama 5.9±2. 18 kez/gün)(0-9) poş olanlara kıyasla (2+0.67 kez/gün)(l-3) daha sık dışkılıyordu(p<0.0001). Sonuçlar karşılaştırıldığında her iki grup arasında anlamlı farklılık mevcuttu(p<0.05). Klinik sonuçlara göre çok aşağı anterior rezeksiyon gruplarında rezervuar kapasite fonksiyonlarının kolonik poş grubuna göre anlamlı oranda daha kötü olduğu bulunmuştur (p<0.05). Manometrik değerlendirmede kolon distansiyonu sonrası görülen kolo-anal inhibitor refleks(RAİR), ortalama anal istirahat basıncı(MRP), maksimum sıkma basıncı(MSP), sensory volume(SV), komplians(C) ve maksimum tolere edilen hacim(MTV) hesaplandı. Anal kanal dinlenme(MRP) ve maksimum ıkınma basıncı(MSP) açısından, ne pre-op ve post-op dönemler arasında ne de kolonik poş ve düz kolorektal anastomoz arasında farklılık gözlenmiştir(p>0.05). Aancak kolonik poş yapılan grubun SV, C, ve MTV değerleri diğer grup ile karşılaştırıldığında aradaki fark istatistiksel olarak ileri derecede anlamlı olarak bulundu(p<0.001). RAIR, kolonik poş yapılan hastaların %100'ünde düz anastomoz yapılan grubun %80'ında geri dönmüştür. Bu durum, poş ile anal kanal arasındaki nöromyojenik koordinasyonun yeniden sağlandığını göstermektedir. Sonuç: Gerek defekasyon açısından gerekse kontinans açısından rezervuarlı kolo-anal anastomozların, direkt olarak yapılan kolo-anal anastomoza göre belirgin üstünlükleri olduğu gösterildi.

Abstract: