Diş eti fenotipinin belirlenmesinde kullanılan yöntemlerin karşılaştırılması ve periodontal fenotip üzerine klinik değişkenlerin etkisi
Comparison of methods used in determining gingival phenotype and the effect of clinical variables on periodontal phenotype
Yazar: DİLA İREM AŞKIN
Danışman: DOÇ. DR. MAHMURE AYŞE TAYMAN
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Arka Plan ve Amaç: Periodontal fenotip; periodontal, restoratif ve dental implant tedavilerin planlanmasını ve klinik sonuçlarını etkiler ve periodontal sağlık, fonksiyon ve estetiğin korunmasında önemli rol oynar. Çalışmamızın amacı; (1) diş eti fenotipini farklı yöntemlerle değerlendirerek sınıflandırmak ve bu yöntemleri kıyaslamak, (2) farklı referans noktalarından ölçülen periodontal fenotipik ve klinik parametrelerin ilişkisini incelemek.   
Materyal ve Metot: Sistemik ve gingival olarak sağlıklı, periodontitis hikayesi olmayan 30 bireyin üst anterior 6 dişindeki dişeti kalınlığı (DK) Transgingival Sondlama (TS) yöntemi altın standart kabul edilerek, Standart Periodotal Sondlama (SPS), Renkli Periodontantal Sondlama (RPS) ve Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi (KIBT) yöntemleri ile değerlendirildi ve gingival fenotip ince ya da kalın olarak sınıflandırıldı. İnce ve kalın gingival fenotipinin yaş, cinsiyet, diş eti çekilmesi (DEÇ), keratinize doku genişliği (KDG) ve bukkal kemik kalınlığı (BKK) gibi fenotipik değişkenlerle ve klinik parametrelerle ilişkisi karşılaştırıldı. Her dişin mid-bukkalinden KDG üzerinde 3 referans noktası (marjin-orta-apikal) belirlendi. Transgingival sondlama ve KIBT yöntemleri ile mm olarak bu noktalardan ölçülen DK, BKK ve ilişkili fenotipik parametler karşılaştırıldı.
Bulgular: Tüm yöntemler birbirleriyle ince veya kalın gingival fenotipi saptama açısından anlamlı ilişkide ve uyumlu bulundu (p<0.05). İnce veya kalın gingival fenotip yaş, cinsiyet, DEÇ ile anlamlı ilişkide değildi (p>0.05), ancak kalın gingival fenotip olan bölgelerde anlamlı miktarda daha fazla KDG bulundu (p:0.008). Marjindeki DK, orta ve apikale göre anlamlı fazla ölçüldü (p<0.01). BKK ise orta bölgede apikale göre daha fazla ölçüldü (p<0.01). TS ve KIBT ile her 3 noktadan ölçülen DK değerleri pozitif anlamlı korelasyondaydı (p<0.01). Marjindeki KDG ile DK, BKK ile DK arasında pozitif korelasyon bulundu (p<0.01). 
Sonuç: İnce veya kalın fenotipin belirlenmesi farklı apiko-koranal referans noktaları ve KDG ile ilişkilidir. TS ve KIBT yöntemleri bu amaç için kullanışlıdır ve tercih edilebilir. Doku ve kemik bölgelerindeki farklı referans noktaları dikkate alınarak iyi planlanmış tedavi protokolleri geliştirecek ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Background and Aim: Periodontal phenotype affects the planning and clinical results of treatments and plays an important role in maintaining periodontal health, function and aesthetics. The aim of this study is (1) to classify the gingival phenotype with different methods and compare these methods, (2) to examine the relationship between periodontal phenotypic parameters measured from different reference points. 
Materials and Methods: Gingival-Thickness (GT) in the upper anterior 6 teeth of 30 healthy individuals without a history of periodontitis was evaluated by Transgingival-Probing (TP), Standard-Periodotal-Probing (SPP), Colored-Periodontal-Probing (CPP) and Cone-Beam-Computed-Tomography (CBCT) methods. The gingival phenotype was classified as thin or thick. The relationship of thin and thick gingival phenotype with phenotypic variables and clinical parameters such as age, gender, Gingival-Recession (GR), Keratinized-Tissue-Width (KTW) and Buccal-Bone-Thickness (BBT) was compared. Reference points (margin-mid-apical) were determined from the mid-buccal of each tooth. GT, BBT and related phenotypic parameters measured from these points using TP and CBCT methods were compared. 
Results: All methods were found to be significantly correlated and compatible with each other in terms of detecting thin or thick gingival phenotype (p<0.05). Gingival phenotype was not significantly associated with age, gender, or GR (p>0.05), but more KTW was found in regions with thick gingival phenotype (p:0.008). GT at the margin was measured to be significantly higher than at the middle and apical (p<0.01). BBT was measured more in the middle region than in the apical region (p<0.01). GT values at 3 points measured by TS and CBCT were significantly correlated (p<0.01). A positive correlation was found between KTW and GT, BBT and GT at the margin (p<0.01). 
Conclusion: Thin or thick phenotype is associated with different apico-coranal reference points and KTW. TP and CBCT methods are useful for this purpose. There is a need to develop well-planned treatment protocols, taking into account different reference points in tissue and bone regions.