Çocuklarda tekrarlayan oral aft tanılı hastalarda klinik deneyim
Clinical experience in patients with oral aft recurrent in children
Yazar: DUYGU ÇETİNKAYA
Danışman: PROF. DR. MEHMET BÜLBÜL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Ağız = Mouth ; Ağız hastalıkları = Mouth diseases ; Oral ülser = Oral ulcer ; Stomatit = Stomatitis ; Çocuklar = Children

Özet:
Bu çalışmada, çocuklarda RAS'ın sık gözlendiği yaş, cinsiyeti gibi kişisel faktörlerin yanı sıra etyolojik nedenlerinin ortaya çıkarılması, kronik hastalık tanılarının ve nutrisyonel eksikliklerin belirlenmesi, tedavi yöntemlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Araştırmaya Ocak 2017-Ocak 2018 tarihleri arasında Genel Pediatri, Enfeksiyon Hastalıkları, Romatoloji bölümü polikliniklerine başvuran 18 yaş altı 131  RAS tanılı hasta alındı. Hastaların demografik verileri, klinik ve laboratuvar bulguları ve aldığı tedaviler hasta dosyalarından taranarak kayıt edildi. Araştırma retrospektif çalışma olarak planlandı.
Bulgular: Araştırma popülasyonu tekrarlayan oral aftı olan 59 erkek (%45) ve 72 kız (%55) olmak üzere 131 hastadan oluştu. Hastaların ortanca yaşı 10 yıl idi ve %69,5'i 8 yaş ve üzeri saptandı. Lokal faktörler açısından diş çürüğü (%3) ve ısırmaya bağlı lokal travma öyküsü (%2,3) saptandı. Hastaların %29'unda eşlik eden tanısı konulmuş bir hastalık ve  %43,5'inde aile öyküsü saptandı. Hastaların %0,8'inde anemi, %3,8'inde demir eksikliği, %3,8'inde ferritin düşüklüğü, %3'ünde Vitamin B12 eksikliği saptandı. Hastanın %36,6'sına kolşisin, %10,7'sine lokal tedavi, %4,6'sına kısa süreli steroid tedavisi verildiği saptandı. Kolşisin tedavisi alan hastalarda atak sıklığı anlamlı olarak düşüş gösterdi (24 atak/yıl karşı 1 atak/yıl; p<0,001), kolşisin tedavisi sonrası hastaların %42,6'sında hiç atak saptanmadı.
Sonuç: Sonuç olarak çalışmamız pediatrik hasta grubunda RAS etyolojisinde kız cinsiyetin, aile öyküsünün ve hematinik eksiklik değerlendirmede hematolojik değerlerin araştırılması gerektiği gösterilmiştir. RAS'ın tedavisinde kolşisinin lezyonları önemli derecede azalttığı gösterilen çalışmamızda RAS'ın yönetiminde seçilmesi gereken bir tedavi olarak değerlendirilmesi gerektiği saptanmıştır.

Abstract:
Objective :In this study, it was aimed to determine the etiologic factors of RAS as well as personal factors such as age and gender, and to identify chronic disease diagnoses and nutritional deficiencies, and to evaluate treatment modalities.
Subject and Methods: Between January 2017 and January 2018, 131 RAS patients under 18 years of age were admitted to the outpatient clinics of General Pediatrics, Infectious Diseases and Rheumatology. The demographic data, clinical and laboratory findings, and treatments of the patients were recorded and recorded. The study was planned as a retrospective study.
Results: The study population consisted of 131 patients, including 59 men (45%) and 72 girls (55%) with recurrent oral aphids. The median age of the patients was 10 years, and 69.5% were older than 8 years. Dental caries (3%) and local bite history (2.3%) were determined in terms of local factors. 29% of the patients had a comorbid disease and 43.5% had a family history. Anemia was found in 0.8% of patients, iron deficiency in 3.8%, ferritin in 3.8%, vitamin B12 deficiency in 3% of the patients. Colchicine was used in 36.6% of the patients. Local treatment was applied in 10.7% of the patients. The frequency of exacerbations decreased significantly in patients receiving colchicine treatment (24 episodes / year versus 1 episode / year; p <0.001), and 42.6% of patients did not have any episodes after colchicine treatment.
Conclusion:  In conclusion, it has been shown in our study that hematological values should be investigated in the pediatric patient group for the evaluation of female gender, family history and hematic deficiency in RAS etiology. In our study, which showed that colchicine was significantly reduced in the treatment of RAS, it was determined that RAS should be considered as a treatment to be chosen in the management of RAS.