Kritik hasta izleminde çocuk ve yenidoğan yoğun bakım üniteleri arasındaki uygulama farklılıkları
Differences in practice between pediatric and neonatal intensive care units in critical patient monitoring
Yazar: SÜMEYYE ATEŞ DEMİRHAN
Danışman: DOÇ. DR. BETÜL SİYAH BİLGİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Kritik hasta infant izleminde Yenidoğan ve Çocuk Yoğun Bakım Üniteleri arasındaki tedavi ve uygulama farklılıklarını ortaya koymak ve bu farkların yatış süresi ve mortaliteye etkisini saptayarak, çoğunlukla benzer patofizyolojiye sahip bu hassas popülasyon için çalışmamızın sonuçlarına göre gelecekte ortak bir kılavuz oluşmasını amaçladık.
Gereç ve Yöntem: 2019-2022 yılları arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Yenidoğan ve Çocuk Yoğun Bakım Üniteleri'ne (ÇYBÜ) yatan, 72 saatten fazla invaziv mekanik ventilasyon desteği alan bir yaş altı kritik bebekler çalışmaya dahil edildi. Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'ne yatan prematür bebekler ve hayati önem taşıyan konjenital malformasyonları olan bebekler ve yoğun bakım kabulünde trakeostomili olan bebekler çalışmaya dahil edilmedi.
Bulgular: Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'nde (YYBÜ) yatan hastaların yüksek hızda titreşimli ventilasyon (High-frequency oscillatory ventilation, HFOV), İnhale nitrik oksid (İNO), sürfaktan, kuvöz içi/serbest O2 kullanma oranları anlamlı yüksek bulunmuştur. ÇYBÜ'de hastaların Yüksek Akışlı Nazal Kanül Oksijen Tedavisi (YANKOT) kullanma oranları ve trakeostomi açılma oranı daha yüksek bulunmuştur. Umbilikal venöz kateter (UVK) ve umbilikal arteriyel kateter (UAK) kullanım oranı YYBÜ'de anlamlı yüksekken, santral venöz kateter kullanım oranı ÇYBÜ'de daha yüksek bulunmuştur. Ketamin, fentanil, deksmedetomidin, kas gevşetici, midazolam, iki ve ikiden fazla sedasyon/analjezik ajan kullanım oranları ÇYBÜ'de, asetominofen kullanımı YYBÜ'de anlamlı yüksek bulunmuştur. ÇYBÜ'de adrenalin, noradrenalin, hidrokortizon, adrenalin+milrinon, iki ve ikiden fazla vazoaktif ajan kullanım oranları YYBÜ'den; YYBÜ'de ise dopamin, dobutamin, terlipressin, dopamin+dobutamin kullanma oranları ÇYBÜ'den yüksek bulunmuştur. YYBÜ'de ilk tercih vazoaktif ilaç olarak %66,7 ile dopamin, ÇYBÜ'de ise ilk tercih olarak %83,5 ile adrenalin kullanılmıştır. Kardiyopulmoner resüsitasyonda (KPR) uygulanan adrenalin dozu sayısı ÇYBÜ'de YYBÜ'ye oranla anlamlı yüksek bulunmuştur. 
Sonuç: Bu çalışma ile bir yaş altı kritik hasta izleminde YYBÜ ve ÇYBÜ arasındaki uygulama farklılıklarını belirledik. Bu uygulama farklılıklarının literatür ile uyumunu, mortalite ve yatış süresine etkisini inceledik. Bunların neticesinde literatürden farklı yaklaşımları ve bu yaklaşımların morbidite ve mortaliteye etkisini göz önünde bulundurarak ortak kılavuzlar oluşturulmasına yönelik tespitlerde bulunduk.

Abstract:
Introduction: We aimed to reveal the differences in treatment and practice between Neonatal and Pediatric Intensive Care Units in the follow-up of critically ill infants and to establish a common guideline for this vulnerable population with mostly similar pathophysiology by determining the effect of these differences on length of stay and mortality.
Materials and Methods: Between 2019 and 2022, critically ill infants under the age of one who were admitted to the Neonatal and Pediatric Intensive Care Units (PICU) of Ankara Bilkent City Hospital and received invasive mechanical ventilation support for more than 72 hours were included in the study. Premature infants admitted to the Neonatal Intensive Care Unit (NICU), infants with vital congenital malformations and infants with tracheostomy at intensive care admission were not included in the study.
Results: Patients hospitalized in the NICU had significantly higher rates of High-frequency oscillatory ventilation (HFOV), inhaled nitric oxide (INO), surfactant, in-incubator/free O2 use. In the PICU, the rate of use of  Humidified High-Flow Nasal Oxygen (HFNC) and the rate of tracheostomy opening were found to be higher. While the rate of umbilical venous catheter (UVC) and umbilical arterial catheter (UAC) use was significantly higher in the NICU, the rate of central venous catheter use was higher in the PICU. The use of ketamine, fentanyl, dexmedetomidine, muscle relaxant, midazolam, and ≥2 sedation /analgesic agents was significantly higher in the PICU and the use of acetominophen was significantly higher in the NICU. The use of adrenaline, noradrenaline, hydrocortisone, adrenaline+milrinone and ≥ 2 vasoactive agents was higher in the PICU than in the NICU, and the use of dopamine, dobutamine, terlipressin and dopamine+dobutamine was higher in the NICU than in the PICU. In the NICU, dopamine was used as the first choice vasoactive drug with 66.7% and in the PICU, adrenaline was used as the first choice with 83.5%. The number of adrenaline doses administered in Cardiopulmonary Resuscitation (CPR) was significantly higher in the PICU than in the NICU. 
Conclusion: With this study, we determined the differences in practice between the NICU and PICU in the follow-up of critically ill patients under 1 year of age. We examined the compatibility of these differences in practice with the literature and their effect on mortality and length of stay. As a result, we made determinations for the establishment of common guidelines by considering the different approaches from the literature and the effect of these approaches on morbidity and mortality.