Mide kanserinde neoadjuvan tedavi sonrası patolojik yanıtın belirleyicisi  olarak tümör-stroma oranının değeri
The value of tumor/stroma ratio as a determinant of pathological response after neoadjuvant treatment in gastric cancer
Yazar: ABİDİN GÖKTAŞ
Danışman: PROF. DR. ERDİNÇ ÇETİNKAYA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Neoadjuvan kemoterapi (NAK)'nin mide kanserlerinde tedavide
kullanımı kılavuzlarda yerini alsa da patolojik tam yanıt oranları düşüktür. Neoadjuvan
tedavi (NAT) sonrası patolojik tam yanıtı tanımlayabilecek belirteçlere klinik olarak
ihtiyaç vardır. Tümör/stroma oranı (TSR), mide kanseri de dahil olmak üzere birçok
kanser türü için prognostik ve hayatta kalmanın bir göstergesi olduğu kanıtlanmıştır.
Bu çalışmanın amacı, ameliyat öncesi biyopsi örneklerinden değerlendirilen TSR'nin,
mide kanserli hastaların NAK sonrası yanıtı tahmin edip edemeyeceğini araştırmaktı.

Gereç ve Yöntem: Temmuz 2019-Ocak 2024 tarihleri arasında Ankara Şehir
Hastanesi Genel cerrahi kliniğine başvuran, mide adenokarsinomu tanısı alıp, NAK
tedavisi sonrasında operasyona alınan hastalar retrospektif olarak analiz edildi. Tanısal
biyopsilerin hematoksilen ve eozin (H&E) boyalı bölümleri toplandı ve TSR iki
araştırmacı patolog (AHZ, NT) tarafından bağımsız olarak değerlendirildi. Hastalar
stroma-düşük (≤%50 stroma) ve stroma-yüksek (>%50 stroma) gruplarına ayrıldı.
Tümör regresyon derecesi (TRG), rezeke edilen primer tümörün H&E boyalı kesitleri
üzerinde değerlendirilip, TRG 0, TRG 1 ve TRG 2 patolojik yanıt var olarak
tanımlanırken, TRG 3 patolojik yanıt yok olarak tanımlandı.

Bulgular: Bu çalışmaya toplam 22 hasta dahil edildi; tüm hastaların TSR
yüzdesi ortanca değeri %59 (15-95) olup, hastaların 6'sı (%27,3) düşük-stroma, 16'si
(%72,7) yüksek-stroma grubunda yer aldı. Patolojik yanıtın değerlendirilmesi
sonucunda 2 olguda (%9,1) tam patolojik yanıt elde edilirken (TRG 0), 11 olguda ise
herhangi bir regresif değişiklik görülmedi (TRG 3). Dikotomizasyondan sonra, 11
(%50) vaka patolojik yanıt verenler (TRG 0-1-2) olarak sınıflandırılırken, 11 (%50)
vaka patolojik yanıt vermeyenler (TRG 3) olarak değerlendirildi. NAT'ye patolojik
yanıt ile TSR açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,635). Alt
grup analizlerinde NAT'ye yanıtı göstermede karsinoembriyonik antijen (CEA) ve
CA19,9 değeri açısından istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılık saptandı

ix

(p=0,038; p=0,042). Patolojik yanıt olmayan (TRG 3) grupta CEA ve Ca19-9 değerleri
daha yüksek saptandı.

Sonuç: Bu çalışma, mide kanseri hastalarında neoadjuvan kemoterapi (NAK)
sonrası patolojik yanıtı değerlendirmek için tümör-stroma oranının (TSR)
kullanılabilirliğini araştırmıştır. Elde edilen bulgular, TSR'nin NAK sonrası patolojik
yanıtı öngörmekte istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediğini ortaya
koymuştur. Ancak, karsinoembriyonik antijen (CEA) ve CA19-9 değerleri açısından
yapılan alt grup analizlerinde, patolojik yanıt olmayan grupta daha yüksek CEA ve
CA19-9 düzeyleri belirlenmiştir. Bu sonuçlar, NAK sonrası patolojik yanıtı tahmin
etmek için TSR'nin tek başına yeterli olmayabileceğini, ancak serum tümör
belirteçlerinin (CEA ve CA19-9) ek olarak kullanılmasının potansiyel bir değer
taşıyabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Mide kanseri, Neoadjuvan kemoterapi, Tümör regresyon

derecesi, Tümör-stroma oranı

Abstract:
Objective: Although the use of neoadjuvant chemotherapy in the treatment of
gastric cancer is included in the guidelines, pathological complete response rates are
low. There is a clinical need for markers that can identify pathological complete
response after neoadjuvant treatment. The tumor/stroma ratio has been proven to be
prognostic and an indicator of survival for many types of cancer, including gastric
cancer. The aim of this study was to investigate whether tumor/stroma evaluated from
preoperative biopsy samples could predict the response of gastric cancer patients after
neoadjuvant chemotherapy.
Materials and Methods: Patients who applied to Ankara City Hospital
General Surgery Clinic between July 2019 and January 2024, were diagnosed with
gastric adenocarcinoma and underwent surgery after neoadjuvant chemotherapy were
analyzed retrospectively. Hematoxylin and eosin (H&E) stained sections of diagnostic
biopsies were collected and the tumor/stroma ratio was independently evaluated by
two research pathologists (AHZ, NT). Patients were divided into stroma-low (≤50%
stroma) and stroma-high (>50% stroma) groups. Tumor regression degree (TRG) was
evaluated on H&E stained sections of the resected primary tumor, and TRG 0, TRG 1
and TRG 2 were defined as having a pathological response, while TRG 3 was defined
as no pathological response.

Results: A total of 22 patients were included in this study; The median
tumor/stroma ratio percentage value of all patients was 59% (15-95), and 6 (27.3%) of
the patients were in the low-stroma group and 16 (72.7%) were in the high-stroma
group. As a result of the evaluation of the pathological response, a complete
pathological response was obtained in 2 cases (9.1%) (TRG 0), while no regressive
change was observed in 11 cases (TRG 3). After dichotomization, 11 (50%) cases
were classified as pathological responders (TRG 0-1-2), while 11 (50%) cases were

xi

evaluated as pathological non-responders (TRG 3). No statistically significant
difference was detected in terms of pathological response to neoadjuvant treatment and
tumor/stroma ratio (p=0.635). In subgroup analyses, a statistically significant
difference was detected in terms of carcinoembryonic antigen (CEA) and CA19.9
values in showing response to neoadjuvant treatment (p=0.038; p=0.042). CEA and
Ca19-9 values were found to be higher in the group that did not respond pathologically
(TRG 3).
Conclusion: This study investigated the usability of tumor/stroma ratio to
evaluate pathological response after neoadjuvant chemotherapy in gastric cancer
patients. The findings revealed that the tumor/stroma ratio did not show a statistically
significant difference in predicting the pathological response after neoadjuvant
chemotherapy. However, in the subgroup analyzes performed in terms of
carcinoembryonic antigen (CEA) and CA19-9 values, higher CEA and CA19-9 levels
were determined in the group without pathological response. These results indicate
that the tumor/stroma ratio alone may not be sufficient to predict the pathological
response after neoadjuvant chemotherapy, but the additional use of serum tumor
markers (CEA and CA19-9) may be of potential value.
Keywords: Gastric cancer, Neoadjuvant chemotherapy, Tumor regression

grade, Tumor-stroma ratio