Laringeal neoplazilerde potansiyel bir biyobelirteç olarak serum oncostatin-M düzeyinin araştırılması
Investigation of serum oncostatin-M level as A potential biomarker in laryngeal neoplasms
Yazar: MUSTAFA NUHUT
Danışman: PROF. DR. SEMA ZER TOROS ; DR. LÜTFÜ ŞENELDİR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; Biyobelirteçler-tümör = Biomarkers-tumor ; Laringeal hastalıklar = Laryngeal diseases ; Laringeal neoplazmlar = Laryngeal neoplasms ; Onkostatin M = Oncostatin M ; Sitokinler = Cytokines

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, kanser immünopatogenezindeki etkileri birçok çalışmada gösterilmiş olan Oncostatin-M'nin, laringeal neoplazilerde potansiyel bir biyobelirteç olarak serum düzeyini araştırmak ve laringeal neoplazilerle ilişkini ortaya koymak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Benign, premalign ve malign laringeal patolojisi olan 37 hasta ile 13 kontrol grubu hastasından elde edilen serumlarda ELISA yöntemiyle Oncostatin-M düzeyi ölçülerek gruplar arasındaki farklılıklar istatistiksel olarak analiz edilmiştir.
Bulgular: Çalışma grupları kontrol, benign, premalign+malign olmak üzere üç gruba ayrıldığında olguların Oncostatin-M düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmamıştır. Ancak hastalar kontrol, benign, premalign ve malign olarak dört grupta incelendiğinde olguların Oncostatin-M düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p=0,030; p<0,05). Yapılan ikili karşılaştırmalar sonucunda malign grubun Oncostatin-M düzeyi benign ve premalign gruplardan daha düşük olarak tespit edilmiştir. Ancak malign grup ile kontrol grubu arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır.
Sonuç: Bu çalışma farklı kanser türlerindeki rolü gösterilmiş olan Oncostatin-M ile laringeal patolojiler arasındaki ilişkiyi araştıran ilk çalışmadır. Larinks kanserinde, serum OSM düzeyi premalign ve benign laringeal patolojilere göre anlamlı olarak daha düşük tespit edilmiştir. Premalign lezyonu olan hastaların OSM düzeyinde, T1 tümörü olan hastalara göre anlamlılığa yakın farklılık tespit edilmiştir. Bu bulguların klinik pratikteki değeri tartışmaya açıktır. Daha fazla sayıda hasta ile planlanan ya da OSM'nin tümör dokusundaki ekspresyonunu analiz eden çalışmalar bu konuya ışık tutabilir.

Abstract:
Objective: In this study, it was aimed to investigate the serum level of Oncostatin-M as a potential biomarker in laryngeal neoplasms and to reveal its relationship with laryngeal neoplasms, whose effects on cancer immunopathogenesis have been shown in many studies.
Materials and Methods: Oncostatin-M levels were measured by ELISA in the serum obtained from 37 patients with benign, premalignant and malignant laryngeal pathology and 13 control group patients, and the differences between the groups were analyzed statistically.
Results: When the study groups were divided into three groups as control, benign, premalignant+malignant, no statistically significant difference was found between the Oncostatin-M levels of the cases. However, when the patients were examined in four groups as control, benign, premalignant and malignant, a statistically significant difference was found between the Oncostatin-M levels of the cases (p=0.030; p<0.05). As a result of paired comparisons, the Oncostatin-M level of the malignant group was found to be lower than that of the benign and premalignant groups. However, no significant difference was found between the malignant group and the control group.
Conclusion: This study is the first to investigate the relationship between Oncostatin-M, which has been shown to play a role in different types of cancer, and laryngeal pathologies. In laryngeal cancer, serum OSM level was found to be significantly lower than in premalignant and benign laryngeal pathologies. A significant difference was found in the OSM level of patients with premalignant lesions compared to patients with T1 tumors. The value of these findings in clinical practice is open to debate. Studies with larger numbers of patients analyzing the expression of OSM in tumor tissue may shed light on this issue.