Posterior yaklaşımla C1-2 füzyonda yeni bir vida tekniğinin kadavra üzerinde çalışılması
Studying a new screw technique on cadaver in C1-2 fusion with posterior approach
Yazar: BAHADIR TOPAL
Danışman: DOÇ. DR. YAHYA GÜVENÇ
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Beyin-Sinir ve Omurilik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Spinal füzyon = Spinal fusion

Özet:
Amacımız üst servikal vertebra fraktürlerinde anterior ve posterior fiksasyon ya da üst servikal vertebral anomalilerinde posterior ve anterior fiksasyon yöntemlerine alternatif yeni bir yöntem tanımlamaktır.
	Spinal travmaların %60'ında servikal vertebralar etkilenir ve servikal vertebraların etkilendiği travmalarında %25'inde aksis etkilenir[1]. Posterior ve anterior fiksasyon yöntemleri son 20 yılda çokça gelişmiştir. Üst servikal omurgadaki instabilite travmatik, neoplastik, romatolojik, enfeksiyöz, konjenital ve iyatrojenik olarak bir çok nedene bağlı olarak gelişebilir[2]. C1-2 stabilizasyon yöntemleri posterior için transartiküler vidalama,C1 lateral mass,C2 pediküler,C2 pars ya da C2 translaminar vidalama teknikleridir[2]. High Riding Vertebral Artery (HRVA) seyrinde Magerl tekniği (C2 transartiküler) ile C1-2 posterior enstrümantasyon zorlaşır. Üst servikal omurga kırıklarında en yaygın olarak görülen fraktür tipi Anderson ve D'Alonzo tip II kırıklardır[3]. Anterior yaklaşımla odontoid vidası ve C2 anterior transartiküler vida teknikleri tanımlanmıştır.
	Bizim çalışmamızda posteriordan C1'de belirlediğimiz giriş noktasından C1 inferior artiküler faseti ve C2 superior artiküler faseti de geçerek C2 body'sine doğru yönlendirilen 1 adet vida ile C1-2 stabilizasyonunu amaçlayan yeni bir tekniktir. Tanımlayacağımız bu teknikle posterior teknikle olan vertebral arter yaralanmasını en aza indirmek ve anterior girişimle olan retrofaringeal hematom, apse, laringeal sinir yaralanmasını en aza indirmek ve hastaya olabildiğince az girişim yaparak stabilizasyon sağlamayı amaçladık.

Abstract:
Our aim is to describe an alternative method for anterior and posterior fixation in upper cervical vertebral fractures or anomalies.
In 60% of spinal traumas, cervical vertebrae are affected, and in traumas where cervical vertebrae are affected, the axis is affected in 25% of cases .[1]Posterior and anterior fixation methods have significantly advanced in the last 20 years. Instability in the upper cervical spine can develop due to various reasons, including traumatic, neoplastic, rheumatologic, infectious, congenital, and iatrogenic causes[2]. Stabilization methods for C1-2 include posterior trans articular screw fixation, C1 lateral mass fixation, C2 pedicle fixation, C2 pars fixation, or C2 trans laminar screw fixation techniques[2]. The Meagerly technique (C2 trans articular) may complicate C1-2 posterior instrumentation in the presence of a High Riding Vertebral Artery (HRVA) course. The most common type of fracture seen in upper cervical spine fractures is the Anderson and D'Alonzo type II fracture[3]. Anterior approaches such as the odontoid screw and C2 anterior trans articular screw techniques have been described.
In our study, it is a new technique that aims to stabilize C1-2 with one screw directed towards the C2 body, passing through the C1 inferior articular facet and C2 superior articular facet from the entry point we determined in C1 from the posterior. With this technique we will describe, we aimed to minimize vertebral artery injury with the posterior technique, minimize retropharyngeal hematoma, abscess, and laryngeal nerve injury with the anterior intervention, and provide stabilization to the patient with as little intervention as possible.