Üçüncü trimester sağlıklı gebelerde aile hekimliği gözüyle prenatal anne-bebek bağlanmasının araştırılması
Research of prenatal maternal-fetal attachment in third trimester healthy pregnant women with family medicine perspective
Yazar: SEVCAN BOZTAŞ
Danışman: PROF. DR. MEHMET UNGAN
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Aile hekimliği = Family practice ; Anksiyete = Anxiety ; Anne-bebek etkileşimi = Mother-child effective ; Bağlanma = Attachment ; Depresyon = Depression ; Gebelik = Pregnancy ; Gebelik ayı = Gestational age ; Prenatal teşhis = Prenatal diagnosis

Özet:
Giriş ve Amaç: Gebenin doğmamış çocuğu ile arasında normal olarak gelişen duygusal bağa prenatal anne-bebek bağlanması denilmektedir. Bu çalışmada Aile Hekimliği gözüyle prenatal anne-bebek bağlanmasını ve bu bağlanmayı etkileyen faktörleri araştırmak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışma; bir üniversite hastanesinin gebe polikliniğinde, son trimester içerisindeki 120 gebe üzerinde gerçekleştirilen tek merkezli tanımlayıcı bir anket çalışmasıdır. Veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanmış bir anket formu, Prenatal Bağlanma Envanteri (PBE), Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HADÖ) ve Algılanan Stres Ölçeği-10 maddelik formu (ASO-10) kullanılmıştır. Katılımcılarla yüz yüze tek bir görüşme yapılmıştır. 
Bulgular: Gebelerin ortalama bağlanma puanı 62,2 ve ortancası 62 (min:35 - max:83) olarak bulunmuştur. Evlilik süresi, doğum kontrol yöntemi kullanımı, parite, gebeliğin planlanması, ilk trimesterde gebeliği sonlandırma isteği, düzenli diyet ve egzersiz yapmak, sosyal çevreden alınan destek, depresif duygudurum bağlanma düzeylerini etkilemektedir. Diğer faktörlerin bağlanma ile bir ilişkisi bulunamamıştır.
Sonuç: Birinci basamakta daha önce çalışılmamış olan prenatal bağlanma aile hekimleri tarafından da tanınmalıdır. Prenatal bakım takipleri sırasında gebe biyopsikososyal yaklaşım kullanılarak uygun araçlar ile değerlendirilmeli ve bağlanma düzeyi saptanabilmeli, aile hekimliği rutin gebe takibi erken dönemde sorunlu bağlanma düzeylerini saptama açıcından kaçırılmaması gereken fırsat olarak görülmelidir. İleriki çalışmalar, birinci basamakta merkezi veri analizleri ile geniş bir nüfusu kapsayarak yapılabilirse konunun önemi ve çözüm önerileri daha sağlıklı ortaya konulabilecektir.

Abstract:
Introduction: The emotional bonding which develops in between the pregnant woman and her fetus is called prenatal maternal-fetal attachment. In this study we aimed to determine the prenatal attachment and the effecting factors.
Materials and Methods: The study was carried out as a single-centered descriptive research among 120 pregnant women at the third trimester in a prenatal care policlinic at a university hospital. A questionnare prepared by the researcher, Prenatal Attachment Inventory (PAI), Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) and Percieved Stress Scale-10 item (PSS-10) were used to collect data. A face to face interview was conducted for each participant.
Results: The mean prenatal attachment scores was 62,2 and the medium was  62 (min:35 - max:83). Prenatal attachment was found to be relevant with the length of marriage, use of a birth control method, planned pregnancy, proper diet and proper exercise, percieved social support and also a depressive mood. There was no relation between the attachment and other factors.
Conclusion: Prenatal attachment, which has never been studied in Turkish Family Medicine, should be well known by family physicians. Pregnant women should be assessed by biopsychosocial model during routine prenatal care visits and attachment level should be determined. Further studies should be performed by a central data mining with larger participants in primary care, in order to emphasize the importance of the subject and related measures.