Çocuk acil servisi hastalarında hastane yatışlarının tahmininde PEWS, POPS ve ED-PEWS skorlamalarının etkinliğinin karşılaştırılması
Comparison of the effectiveness of PEWS, POPS and ED-PEWS scoring in predicting hospitalisations in paediatric emergency department patients
Yazar: RAMAZAN TALŞİK
Danışman: DR. ÖVGÜ BÜKE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Sınırlı kaynakları ve zamanı olan acil servislerde, pediatrik acil durumların zamanında tanınması ve tedavisi, mortalite ve sakatlığı azaltmak için kritik öneme sahiptir. Skorlama sistemlerinin kullanılması ile geçerli, güvenilir ve objektif bir yaklaşım sunularak servis veya yoğun bakım yatışlarının daha erken tespit edilmesi ve çocuk acil servislerdeki etklinliğin arttırılması mümkün olabilir. Çalışmamızda, herhangi bir nedenle çocuk acil gözlem odasında izlenen hastalarda, PEWS, POPS ve ED-PEWS skorlamalarının, pediatri servisleri ve çocuk yoğun bakım ünitesi yatışlarının belirlenmesi ve bu üç erken uyarı skorlaması içerisinden çocuk acil servisler için kullanılabilecek en etkili skorlama sisteminin belirlenmesi amaçlanmıştır. 

Materyal ve metod: Çalışmamıza 18 Mayıs 2023-18 Temmuz 2023 tarihleri arasında İstanbul Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servisi'ne başvuran ve herhangi bir sebeple çocuk acil gözlem odasına alınan 1 ay-16 yaş arasındaki 420 çocuk hasta dahil edildi. Entübe olarak başvuran, sürekli oksijen ihtiyacı olan, ev tipi mekanik ventilatör desteği alan, yenidoğan dönemindeki hastalar (<30 gün), çocuk acil servisi kırmızı alana direkt olarak başvuran hastalar, tanı veya tedavi süreci bitmeden ailesinin isteğiyle taburcu edilen hastalar ve çalışma sürecinde, taburculuktan sonraki 14 gün içinde aynı veya farklı şikayetlerle tekrar acil servise başvuran hastalar çalışmaya alınmadı. Hastaların gözlem odasına alınma nedenleri 14 kategoride incelendi. Hastalar, çocuk acil gözlem odasındaki izlem sürecinin sonunda aldıkları tanılara ve hastaneye yatırılma nedenlerine göre medikal tedavi gerektiren hastalar, cerrahi tedavi gerektiren hastalar, travma ve zehirlenmeler olarak dört ana gruba ayrılırken, medikal tedavi grubu ise 13 alt gruba ayrılarak incelendi. Gözlem odasına alınan hastalara giriş ve taburculuk öncesinde PEWS, POPS ve ED-PEWS skorları uygulandı. Çalışmaya dahil edilen hastaların çocuk acil gözlem odasındaki kalış süreleri, pediatri servisi veya çocuk yoğun bakım ünitesine yatış yapılıp yapılmadığı, gözlem odasında ve yatış yapılmışsa hastanede toplam kalış süreleri, çalışma süresi içindeki 10 günlük dönemde eksitus olan hastaların varlığı ve ölüm zamanı, 24 saatten kısa süreli acil gözlemde kalan hastaların üç gün içinde tekrar hastaneye başvurup başvurmadığı ve/veya yatışının olup olmadığı kaydedildi.

Bulgular: Hastalarımızın gözlem odasına alınma nedenlerine bakıldığında, en sık nedenlerin sırasıyla dehidratasyon (%17.8), solunum sıkıntısı (%16.2), konvülziyon (%15.8) ve klinik izlem/takip olduğu belirlenmiştir. Hastalarımızın izlemlerinin sonucunda konan tanıya göre yapılan sınıflandırmada, en sık medikal tedavi (%93.5) verildiği, ardından cerrahi tedavi (%3.9) uygulandığı, 12 hastamızda (%2.4) zehirlenme, 1 hastamızda ise travma (%0.2) olduğu saptanmıştır. Çalışmamızda incelenen hastaların 363'ü (%73.6) gözlem odasından taburcu edilirken, 119 hasta (%24.1) hastaneye yatırılmış ve 11 hasta (%2.2) ise çocuk yoğun bakım ünitesine (ÇYBÜ) yatırılmıştır. Hastaneye yatışı yapılan 130 hastanın gözleme alınma nedenlerine bakıldığında, en sık nedenin %33,1 ile solunum sıkıntısı olduğu, takiben %15,4 hastada ileri tetkik/araştırma, %14,6 hastada IV antibiyotik ihtiyacı ve %13,1 hastada ise akut batın şüphesi nedeniyle gözleme alındığı belirlenmiştir. Yatış yapılan hastaların tanılarına bakıldığında en sık görülen tanı, 22 hastada (%17.1) görülen bronşiolit olmuştur. Tüm hastaların giriş PEWS skoru 2±2 (ortanca: 2, min-max: 0-11), çıkış PEWS skoru 1±2 (ortanca: 0, min-max: 0-11), giriş ED-PEWS skoru 10±10 (ortanca: 7, min-max: 0-62), çıkış ED-PEWS skoru 8±8 (ortanca: 6, min-max: 0-59) ve giriş POPS değeri 2±2 (ortanca: 2, min-max: 0-12), çıkış POPS değeri de 1±2 (ortanca: 0, min-max: 0-11) olarak bulunmuştur. Giriş PEWS değeri taburcu olan hastalarda en düşük (2±2) iken hastaneye yatırılan hastalarda daha yüksek (3±3), ÇYBÜ'ye yatırılan hastalarda en yüksektir (8±2). Çıkış PEWS değeri taburcu olan hastalarda en düşük (0±1) iken hastaneye yatırılan hastalarda daha yüksek (2±2), ÇYBÜ'ne yatırılan hastalarda en yüksektir (6±2). Giriş ED-PEWS değeri taburcu olan hastalarda en düşük (8±7) iken hastaneye yatırılan hastalarda daha yüksek (14±12), ÇYBÜ'ne yatırılan hastalarda en yüksektir (39±14). Çıkış ED-PEWS değeri taburcu olan hastalarda en düşük (6±4) iken hastaneye yatırılan hastalarda daha yüksek (12±10), ÇYBÜ'ne yatırılan hastalarda en yüksektir (40±10). Giriş POPS değeri taburcu olan hastalarda en düşük (2±2) iken hastaneye yatırılan hastalarda daha yüksek (3±2), ÇYBÜ'ne yatırılan hastalarda en yüksektir (8±2). Çıkış POPS değeri taburcu olan hastalarda en düşük (0±1) iken hastaneye yatırılan hastalarda daha yüksek (3±2), ÇYBÜ'ne yatırılan hastalarda en yüksektir (8±2). Tüm gruplar arasındaki fark anlamlı düzeyde bulunmuştur (p<0.001). 

Sonuç: Pediatrik erken uyarı skorlama sistemleri klinik kötüleşme riski taşıyan hastaların erken tanınması ve hastaların ihtiyaç duydukları düzeyde en uygun tedaviye erişimlerinin sağlanmasına katkıda bulunmaktadır. PEWS, ED-PEWS ve POPS skorlamaları çocuk acil gözlem odasında takip edilen hastaların hastane yatışlarını öngörmede güvenilirdir ve klinisyen öngörüsü ile birlikte kullanılabilir.

Abstract:
Aim: In emergency departments with limited resources and time, timely recognition and treatment of pediatric emergencies is critical to reduce mortality and disability. The use of scoring systems may provide a valid, reliable, and objective approach to early identification of pediatric ward or intensive care unit admissions and increase the efficiency of pediatric emergency departments. In our study, we aimed to use PEWS, POPS and ED-PEWS scoring systems to determine pediatric ward and pediatric intensive care unit admissions in patients followed up in the pediatric emergency observation room for various reasons and to determine the most effective scoring system that can be used for pediatric emergency departments among these three early warning scoring systems.

Material and methods: Our study included 420 pediatric patients between the ages of 1 month and 16 years who presented to the Pediatric Emergency Department of Istanbul Health Sciences University Bağcılar Training and Research Hospital between May 18, 2023 and July 18, 2023 and were admitted to the pediatric emergency observation room for various reasons. Patients who presented as intubated, in need of continuous oxygen, receiving home mechanical ventilator support, patients in the neonatal period (<30 days), patients who presented directly to the red zone of the pediatric emergency department, patients who were discharged at the request of their families before the end of the diagnosis or treatment process, and patients who presented to the emergency department again with the same or different complaints within 14 days after discharge during the study period were not included in the study. The reasons for admission to the observation room were analyzed in 14 categories. Patients were divided into four main groups as patients requiring medical treatment, patients requiring surgical treatment, patients requiring surgical treatment, trauma and intoxication according to the diagnoses they received at the end of the follow-up period in the pediatric emergency observation room and the reasons for hospitalization, and the medical treatment group was divided into 13 subgroups. PEWS, POPS and ED-PEWS scores were applied to the patients admitted to the observation room before admission and discharge. The length of stay of the patients included in the study in the pediatric emergency observation room, whether they were admitted to the pediatric service or pediatric intensive care unit, the total length of stay in the observation room and in the hospital if admitted, the presence and time of death of patients who exited during the 10-day period within the study period, whether patients who were in emergency observation for less than 24 hours reapplied to the hospital within three days and/or whether they were hospitalized were recorded.

Results: The most common reasons for admission to the observation room were dehydration (17.8%), respiratory distress (16.2%), convulsion (15.8%) and clinical monitoring/follow-up, respectively. In the classification according to the diagnosis at the end of the follow-up of our patients, medical treatment (93.5%) was the most common diagnosis, followed by surgical treatment (3.9%), poisoning in 12 patients (2.4%) and trauma in 1 patient (0.2%). While 363 (73.6%) of the patients examined in our study were discharged from the observation room, 119 patients (24.1%) were hospitalized and 11 patients (2.2%) were hospitalized in the pediatric intensive care unit (PICU). When the reasons for observation of 130 hospitalized patients were analyzed, the most common reason was respiratory distress with 33.1%, followed by further examination/research in 15.4% patients, need for IV antibiotics in 14.6% patients and suspicion of acute abdomen in 13.1% patients. When the diagnoses of the hospitalized patients were analyzed, the most common diagnosis was bronchiolitis, which was seen in 22 patients (17.1%). All patients had an admission PEWS score of 2±2 (median: 2, min-max: 0-11), an exit PEWS score of 1±2 (median: 0, min-max: 0-11), an admission ED-PEWS score of 10±10 (median: 7, min-max: 0-62), discharge ED-PEWS score was 8±8 (median: 6, min-max: 0-59), admission POPS value was 2±2 (median: 2, min-max: 0-12) and discharge POPS value was 1±2 (median: 0, min-max: 0-11). The admission PEWS value was lowest in discharged patients (2±2), higher in hospitalized patients (3±3) and highest in patients admitted to the PICU (8±2). Discharge PEWS value was lowest in discharged patients (0±1), higher in hospitalized patients (2±2), and highest in patients admitted to PICU (6±2). The admission ED-PEWS value was lowest in discharged patients (8±7), higher in hospitalized patients (14±12), and highest in PICU patients (39±14). Exit ED-PEWS value was lowest in discharged patients (6±4), higher in hospitalized patients (12±10) and highest in PICU patients (40±10). While the admission POPS value was lowest in discharged patients (2±2), it was higher in hospitalized patients (3±2) and highest in patients admitted to the PICU (8±2). Exit POPS value was lowest in discharged patients (0±1), higher in hospitalized patients (3±2) and highest in PICU patients (8±2). The difference between all groups was found to be significant (p<0.001).

Conclusion: Pediatric early warning scoring systems contribute to early identification of patients at risk of clinical deterioration and to ensure that patients have access to the most appropriate treatment at the level they need. PEWS, ED-PEWS and POPS scores are reliable in predicting hospitalizations of patients followed up in the pediatric emergency observation room and can be used in combination with clinician prediction.