E-polikaprolakton içerikli membranın yönlendirilmiş kemik rejenerasyonundaki etkinliğinin 3 boyutlu konik ışınlı bilgisayar tomografi ile değerlendirilmesi: Retrospektif klinik bir çalışma
Evaluation of the effectiveness of e-polycaprolacton-contained membrane in guided bone regeneration using 3D cone beam computer tomography: A retrospective clinical study
Yazar: CAVAD BAHTIYARLI
Danışman: PROF. DR. CEM ÜNGÖR
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Giriş: Dental implant destekli protetik tedaviler oldukça yaygın ve kabul edilen bir seçenektir. Sabit protetik restorasyon planlanan hastalarda protezin ideal konumda ve fonksiyon sağlayabilecek şekilde uygulanabilmesi için dental implant uygulaması öncesi augmentasyon gerekebilmektedir. Alveolar kemik augmentasyonu daha uzun ve geniş çaplı dental implantların kullanılmasına olanak tanır. 
Atrofik kret augmentasyonunda kabul edilen tedavi yöntemlerinden biri de yönlendirilmiş kemik rejenerasyonudur. Biyomateryal teknolojisi ve cerrahi prosedürlerdeki gelişmeler sayesinde, partikül greft kullanılarak yapılan yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu, otojen blok greft tekniğine bir alternatif oluşturmaktadır. Greft ve membran yardımı ile yapılan yönlendirilmiş kemik rejenerasyonunda, otojen blok greft cerrahisinin verici bölge komplikasyonları tamamen elimine edilmiş olmaktadır. 
Amaç: Bu çalışmanın amacı, maksillofasiyal cerrahide kret augmentasyonunda kullanılan sentetik Polikaprolakton (PCL) biyoskafold membranların uygulama sonrası yeni oluşan kemik miktarı üzerindeki etkinliğini 3 boyutlu olarak değerlendirmesidir. Literatürde E-polikaprolakton içeren membranın yönlendirilmiş kemik rejenerasyonunda kemik kazanımını değerlendiren çalışma sayısı oldukça sınırlıdır. Bu nedenden dolayı çalışmamızın sonuçlarının yönlendirilmiş kemik rejenerasyonunda PCL içeren skafoldların alternatif bir malzeme olarak kullanılmasına katkı sağlayacağını düşünüyoruz.
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya Karadeniz Teknik Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız Diş Çene Cerrahisi Anabilim Dalı'nda 03.05.2021- 01.08.2023 tarihleri arasında tedavi gören hastalar dahil edildi. Araştırma, klinik ve radyolojik olarak kemik yetersizliği tespit edilmiş ve sonrasında PCL skafoldları ile augmente edilmiş hastaların kayıtlı dosyaları retrospektif olarak incelenerek yapıldı. Çalışmaya, PCL skafoldları ile augmente edilmiş ve 6 ay sonrasında implantla rehabilite edilmiş hastalar dahil edildi. Her hastadan preoperatif ve postoperatif 6. ayda konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) görüntüleri elde edilerek kemik yapısı değerlendirildi. Kemik yapısının değerlendirilmesi kalitatif ve kantitatif yöntemler ile yapıldı. Kemik augmentasyonunun kalitatif değerlendirilmesinde postoperatif trabeküler yapının mikrostrüktürü hakkında bilgi veren fraktal boyut (FB) analizi kullanıldı. Toplam kemik miktarının belirlenmesinde de Cavalieri prensibi ile hacimsel hesaplama yapıldı. Zamana bağlı değişikliklerin karşılaştırılması sırasında Wilcoxon testi kullanıldı. Analizlerde p<0.05 düzeyi istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Yaşları 23 ile 65 arasında değişen, 5 erkek (%41,7) 7 kadın (%58,3) toplam 12 hastada PCL skafoldları ile augmentasyon cerrahisi gerçekleştirilmiştir. Kazanılan hacimsel kemik değerinin minimum değeri 0,19 cm3, maksimum değeri 2,27 cm3, ortalaması ise 0,80±0,60 cm3 ölçülmüştür. Alveoler kretin 3, 6, 9 mm derinliklerinde elde edilen ortalama kemik kazanımı sırasıyla 3,56 mm, 3,63 mm ve 2,38 mm olarak hesaplanmıştır. Fraktal boyut analizinin istatistiksel sonuçları p=0,239 olup, preoperatif ve postoperatif FB değerleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Uygulanan 27 dental implant, en az 6 ve ortalama 10 aylık takibinde, klinik ve radyografik muayeneler sonucunda hiçbir implantta kayıp gözlemlenmemiştir. İmplant sağkalım oranı %100 olarak değerlendirilmiştir.
Sonuçlar: PCL skafoldları ile gerçekleştirilen augmentasyon cerrahisinin başarılı sonuçlar verdiğini ve kemik hacminde anlamlı bir artış sağladığını göstermektedir. Augmentasyon sonrası ölçülen hacimsel kemik miktarında istatistiksel olarak anlamlı bir artış tespit edilmiştir, bu da PCL skafoldlarının kemik oluşumunu desteklediğini gösterir. PCL skafoldları, ağız içinde kullanılabilir olup, başarılı bir augmentasyon cerrahisi için uygun bir seçenek olarak değerlendirilebilir.
Anahtar Kelimeler: augmentasyon, biyoskafold, dental implant, yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu, polikaprolakton

Abstract:
Introduction: Dental implant supported prosthetic treatments are a commonly accepted option. In cases where a fixed prosthetic restoration is planned, augmentation may be necessary before dental implant placement to ensure optimal positioning and functionality. Alveolar bone augmentation allows for the use of longer and larger diameter dental implants. Guided bone regeneration (GBR) is one of the accepted treatment methods for atrophic ridge augmentation. With advancements in biomaterial technology and surgical techniques, GBR using particle grafting represents an alternative to autogenous block grafting. GBR, performed with the assistance of graft and membrane, eliminates donor site complications associated with autogenous block graft surgery.
Purpose: This study aims to evaluate the 3D effectiveness of synthetic Polycaprolactone (PCL) bioscaffold membranes used in ridge augmentation in maxillofacial surgery regarding the amount of newly formed bone after application. There is limited literature evaluating bone gain in GBR using membranes containing E-polycaprolactone. Therefore, we believe that the results of our study will contribute to the use of PCL-containing scaffolds as an alternative material in GBR.
Materials and Methods: This retrospective study included patients treated at Karadeniz Technical University Faculty of Dentistry, Department of Oral and Maxillofacial Surgery between 03.05.2021 and 01.08.2023. Patient datas were retrospectively examined for those diagnosed with clinically and radiologically insufficient bone and subsequently augmented with PCL scaffolds. Patients augmented with PCL scaffolds and rehabilitated with an implant after 6 months were included. Bone structure was evaluated preoperatively and at the 6th postoperative month using cone beam computed tomography (CBCT) images. Evaluation of bone structure was performed using qualitative and quantitative methods. Fractal dimension (FB) analysis, providing information about the microstructure of postoperative trabecular structure, was used for qualitative evaluation. Volumetric calculations were made using the Cavalieri principle to determine the total amount of bone. Wilcoxon test was used for comparing changes over time, with statistical significance set at p<0.05.
Results: Augmentation surgery with PCL scaffolds was performed on 12 patients, comprising 5 males (41.7%) and 7 females (58.3%), aged between 23 and 65 years. The minimum, maximum, and mean volumetric bone gain values were 0.19 cm3, 2.27 cm3, and 0.80±0.60 cm3, respectively. The mean bone gain at 3, 6, and 9 mm depths of the alveolar crest was calculated as 3.56 mm, 3.63 mm, and 2.38 mm, respectively. Fractal dimension analysis yielded a statistical result of p=0.239, indicating no significant difference between preoperative and postoperative FB values. During the follow-up of 27 dental implants, averaging 10 months, no implant loss was observed as a result of clinical and radiographic examinations, resulting in a 100% implant survival rate.
Conclusion: Augmentation surgery performed with PCL scaffolds demonstrates successful outcomes and significant increase in bone volume. A statistically significant increase in volumetric bone amount measured after augmentation suggests that PCL scaffolds support bone formation. PCL scaffolds can be used intraorally and are considered a suitable option for successful augmentation surgery.
Keywords: augmentation, bioscaffold, dental implants, guided bone regeneration; polycaprolactone