Obstruktif uyku apnesi olan diyabetik olgularda makülanın optik koherens tomografi ile retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of macula by optical coherence tomography in diabetic patients with obstructive sleep apnea
Yazar: BÜŞRA ENGİN POTOĞLU
Danışman: PROF. DR. TANSU GÖNEN
Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetik retinopati = Diabetic retinopathy ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tomografi-optik koherens = Tomography-optical coherence ; Uyku apne sendromları = Sleep apnea syndromes ; Uyku bozuklukları = Sleep disorders

Özet:
Diyabetik retinopati, diabetes mellitusun önemli bir mikrovasküler komplikasyonudur.
Gelişmekte olan ülkelerde görme kaybının önemli nedenlerinden birisi olarak gösterilmektedir.
Diyabetik retinopatinin patogenezinde önemli rol oynayan VEGF artışının hipoksi ile
tetiklendiği belirtilmektedir ve bununla birlikte retinanın karanlıkta yani gece boyunca daha
çok oksijen tükettiği ifade edilmektedir. Bu mekanizma obstruktif uyku apnesi sendromunun,
tekrarlayan gece desatürasyon epizotları nedeniyle VEGF'in artışına yol açarak diyabetik
makülopatinin kötüleşmesi başta olmak üzere oküler etkilere yol açabileceğini
düşündürmektedir.
Bu çalışmanın amacı obstruktif uyku apnesi sendromunun tanısı için yapılmış
polisomnografi tetkiklerinde, apne-hipopne indeksine göre gruplandırılan diabetes mellitus
tanılı hastaların optik koherens tomografi ile ön planda maküla olmak üzere, retinal yapılarda
meydana gelen değişiklikler açısından karşılaştırılmasıdır. İkincil amacı ise diyabet maruziyet
süresinin, maküla ve retinal yapılar üzerindeki etkilerinin, optik koherens tomografi tetkiki
yardımı ile kıyaslanmasıdır. Ağır OSAS grubunda, hafif-orta OSAS grubuna göre daha fazla
santral maküler ödem görülmüştür. Bunun yanı sıra RNFL inferior, temporal, nasal kadranların
ağır OSAS grubunda istatiksel olarak anlamlı derece ince olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlar bize
OSAS şiddeti arttıkça diyabetik hastalarda retinal patolojiler gelişebileceğini düşündürmüştür.
OSAS ve DM toplumsal ve bireysel olarak çok ciddi etkiler oluşturan birbirinden ayrı
iki klinik durumdur. Bu iki ayrı klinik antitenin başta retina olmak üzere göze dair etkilerinin
anlaşılması, oluşabilecek göz patolojilerine yönelik önleme tedbirleri ve bunların tedavisi
açısından büyük önem arz etmektedir. Sonuç olarak bu çalışmanın gelecekte yapılacak
çalışmalar için bir kaynak oluşturması hedeflenmiştir.

Abstract:
Diabetic retinopathy is the most common microvascular complication of diabetes
mellitus. It is one of the main causes of visual impairment in developing countries. The increase
in VEGF, which plays an important role in the pathogenesis of diabetic retinopathy, is suggested
to be triggered by hypoxia, and the retina is known to consume more oxygen in the dark, that
is, at night. This mechanism can lead to ocular effects, in particular worsening of diabetic
maculopathy, by causing an increase in VEGF due to recurrent nocturnal desaturation episodes
of obstructive sleep apnea syndrome.
The present study aims to evaluate patients diagnosed with diabetes mellitus and
grouped according to apnea-hypopnea index through polysomnography performed for the
diagnosis of obstructive sleep apnea syndrome. The foregoing evaluation is based on the
changes in retinal structures, especially in macula through optical coherence tomography. The
present study also aims to examine the effects of diabetes exposure time on macular and retinal
structures via optical coherence tomography. Central macular edema was seen more in the
severe OSAS group than in the mild-moderate OSAS group. In addition, RNFL in inferior,
temporal, and nasal quadrants were found to be statistically significantly thinner in the severe
OSAS groups. The results obtained revealed that the increase in the severity of OSAS may
cause retinal pathologies in diabetic patients.
OSAS and DM are two different clinical conditions with serious social and individual
effects. An accurate understanding of the effects of these two separate clinical entities on the
eye, especially on the retina, is of great importance to prevent and treat the disorders. Overall,
this study aimed to serve as a base for future studies.