Televizyon izleme durumunun çocukların kaygı düzeyi ve şiddete eğilimine etkisi
The effect of watching television upon children's level of anxiety and tendency towards violence
Yazar: PINAR BEKAR
Danışman: DOÇ. DR. DUYGU ARIKAN
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Anksiyete = Anxiety ; Hemşireler = Nurses ; Saldırganlık = Aggressiveness ; Televizyon = Television ; Televizyon izleyicileri = Television audiences ; Çocuklar = Children ; Şiddet = Violence

Özet:
Amaç: Araştırma, televizyon izleme durumunun çocukların kaygı düzeyi ve şiddete eğilimine etkisini incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır.
Materyal ve Metot: Bu çalışma, Eylül 2013-Haziran 2014 tarihleri arasında Erzincan ilinde bulunan üç ayrı ortaokulun 5. 6. 7. ve 8. sınıflarında öğrenim gören toplam 360 öğrenci ile yürütülmüştür. Veriler, Soru Formu, Çocuklar için Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri ve Şiddet Eğilim Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; frekans, yüzde, t testi, Tek Yönlü Varyans analizi, LSD Post Hoc testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi, Dunnet T3 Post Hoc testi, Cronbach Alfa testi kullanılmıştır. 
Bulgular: Araştırmada, şiddet içerikli TV programı izleyen çocukların oranı % 94.7 olarak belirlenmiştir. 
Çocukların durumluk kaygı puan ortalaması 35.22±5.72, sürekli kaygı puan ortalaması 32.89±6.75, şiddet eğilimleri puan ortalaması 32.20±10.51'dir. 
Çocukların günlük TV izleme süresi, televizyonu kiminle izlediği, şiddet içerikli TV programı izleme durumunun kaygı düzeyi ve şiddet eğilimi üzerinde etkili olduğu saptanmıştır. TV'de gördüğü karakterleri algılama durumu, TV izlemeyi sevme durumu, izleme sıklığı sadece şiddet eğilimi üzerinde etkili olduğu bulunmuştur. Her türlü TV programı izlemeye izin verilme durumunun, TV'de gördüğü kötü olay ya da karakterleri rüyasında görme durumunun da kaygı düzeyine etkili olduğu belirlenmiştir (p<0.05).
Sonuç: Araştırma kapsamına alınan çocukların tümü TV izlediği, kaygı düzeyleri ve şiddete eğilimlerinin hafif düzeyde olduğu saptanmıştır.  
Sonuç olarak, çocukları televizyonun olumsuz etkilerinden korumak için ailelere, yasa koyuculara ve yayıncılara önemli görevler düşmektedir. 
Anahtar Kelimeler: Çocuk, hemşire, kaygı, şiddet, televizyon

Abstract:
Aim: The study has been prepared as descriptive in order to analyze the effect of watching television upon children's level of anxiety and tendency towards violence.
Material and Method: This study has been carried out with 360 secondary school students in 5th, 6th, 7th and 8th grades from three different schools in Erzincan between September 2013 and June 2014. The data have been collected with questionnaire, State-Perpetual Anxiety Inventory and Violence Tendency Scale. Frequency, percentage, T test, one-way analysis of variance, LSD Post Hoc test, Mann Whitney U test, Kruskal Wallis H test, Dunnet T3 Post Hoc test, Cronbach Alpha test have been used in the evaluation of the data.
Results: The percentage of the children watching violent TV programs has been determined as %94.7 in the study.
Children's state-anxiety point average is 35.22±5.72, perpetual-anxiety point average is 32.89±6.75, and violence tendency point average is 32.20±10.51.
It has been determined that the duration of children's watching TV every day, whom they're watching TV with are effective upon the anxiety level of watching violent TV programs and upon violence tendency. It has been found out that their situation of perceiving the characters on TV, enjoying watching TV, frequency of watching are only effective upon violence tendency. It has also been determined that their being allowed to watch every kind of TV program and seeing bad events or characters from TV programs in children's dreams are effective on the level of anxiety (p<0.05).
Conclusion: It has been determined that all the children within the context of this study watch TV and their levels of anxiety and violence tendency are low.
Consequently, families, law-makers and broadcasters are responsible for preventing children from the negative effects of TV.
Key Words: Child, nurse, anxiety, violence, television.