Benign paroksismal pozisyonel vertigolu bireylerde terapi manevraları öncesi ve sonrası video head impulse test bulgularının karşılaştırılması
Comparison of video head impulse test findings before and after therapy maneuvers in individuals with benign paroxysmal positional vertigo
Yazar: ERCAN KARABABA
Danışman: PROF. DR. HACI HÜSEYİN DERE
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı / Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Baş dönmesi = Dizziness ; Tedavi = Treatment ; Teşhis testleri = Diagnostic tests ; Vertigo = Vertigo

Özet:
Bu çalışmanın amacı BPPV'li bireylerde terapi manevraları öncesi ve sonrasında vHIT bulgularının karşılaştırılarak, terapi manevralarının etkinliğinin belirlenmesinde vHIT'in öneminin araştırılmasıdır.  19-65 yaşları arasında 25 BPPV'li (Çalışma Grubu) ve 30 sağlıklı birey (Kontrol Grubu) çalışmaya dahil edilmiştir. Tüm bireylere kulak burun boğaz muayenesi, odyolojik değerlendirme, VNG ve vHIT yapılmıştır. BPPV saptanan bireylere Modifiye Epley manevrası uygulanmıştır. BBPV'li bireylerde pozisyonel nistagmusta düzelme saptandıktan 1 hafta sonra vHIT tekrarlanmıştır. Çalışma grubunda, posisyonel nistagmusun gözlenmesine ilaveten BPPV'de düzelmeyi desteklemesi açısından hastanın baş dönmesini ve baş dönmesine bağlı engellilik durumunu kendisinin değerlendirdiği BDEA ve VAS, terapi manevrası öncesi ve düzelmeden 1 hafta sonra uygulanmıştır. Çalışma ve kontrol grubu arasında bilateral tüm SSK'ların vHIT kazançları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Çalışma grubunda tedavi öncesi ve sonrasında elde edilen bilateral tüm SSK'ların vHIT kazançları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark elde edilmemiştir (p>0,05). Kontrol grubunda ve tedavi öncesi ile sonrasında çalışma grubunda vHIT'te asimetri ve refiksasyon sakkadları gözlenmemiştir. Tedavi öncesi ile karşılaştırıldığında tedavi sonrasında çalışma grubunda BDEA ile değerlendirilen baş dönmesine bağlı engellilik düzeyinde ve VAS ile bireyin kendi belirlediği baş dönmesi şiddetinde anlamlı azalma saptanmıştır. (p<0,001). Sonuç olarak çalışmamızda, BPPV'de baş dönmesi şiddetini ve baş dönmesine bağlı engellilik düzeyini belirleyen sübjektif değerlendirmeler, tanıda ve terapi manevralarının etkinliğinin belirlenmesinde destekleyici bilgi sağlamıştır. İlk kez BPPV atağı geçiren posterior SSK tutulumu olan bireylerde VOR'un etkilenmediği gözlenmiştir. vHIT'in BPPV'de tanısal açıdan ve terapi manevralarının etkinliğinin değerlendirilmesinde belirleyici bir test olmadığı saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler: Baş dönmesi, benign paroksismal pozisyonel vertigo, terapi manevrası, video head impulse test.

Abstract:
The purpose of this study is to compare the vHIT findings before and after therapy maneuvers in patients with BPPV, in order to determine the importance of vHIT in determining the efficacy of the therapy maneuvers. The study includes a total of 55 subjects (aged 19-65): 25 BPPV (Study Group) and 30 healthy subjects (Control Group). All patients underwent audiologic examination, VNG and vHIT. Modifiye Epley maneuvers were applied to BPPV individuals. The vHIT was   repeated 1 week after finding recovery in positional nystagmus. In addition to observation of positional nystagmus, BDEA and VAS, which evaluated by the patient in terms of patient's dizziness and dizziness disability in terms of supporting improvement in BPPV, were applied before the therapy and 1 week after recovery in study group. There was no statistically significant difference between the study and control groups regarding the vHIT gains of all bilateral semicircular canals (SCC) (p> 0.05). In the study group, there was no statistically significant difference between the vHIT gains of all bilateral SCCs obtained before and after treatment (p> 0,05). In the control group, and before and after the treatment in the study group; there were no asymmetry or refixation saccades. Compared with pre-treatment, the post-treatment findings of  the study group had significantly improved: the dizziness-related disability levels that are determined through BDEA, and the self-determined severity of dizziness had significantly decreased (p<0.001). In conclusion, the subjective evaluations that determine the severity of dizziness and vertigo-related disability in BPPV provide supportive information in determining the effectiveness of diagnosis and therapy maneuvers. It was observed that VOR was not affected in individuals with posterior SSK involvement who had BPPV for the first time. It was determined that vHIT is not a decisive test in assessing the efficacy of diagnostic and therapeutic maneuvers in BPPV.

Keywords: Benign paroxysmal positional vertigo, dizziness, therapy maneuver, video head impulse test.