Skolyoz hastalarında preoperatif değerlendirme ve postoperatif korreksiyon tahmininde traksiyon, yana eğilme ve barfiks radyografilerinin karşılaştırılması
Comparison of Traction, Side-bending and Dead Hang Radiographs in Preoperative Evaluation and Postoperative Correction Prediction in Patients with Scoliosis
Yazar: SANCAR ALP OVALI
Danışman: PROF. DR. ALİ KEMAL US
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Ergenler = Adolescents ; Ortopedi = Orthopedics ; Postoperatif dönem = Postoperative period ; Preoperatif dönem = Preoperative period ; Radyografi = Radiography ; Skolyoz = Scoliosis ; Skolyoz = Scoliosis

Özet:
Amaç: 3 farklı fleksibilite radyografisinin yapısal proksimal torakal (PT), ana torakal (MT) ve torakolomber/lomber (TL/L) eğriliklerdeki ve yapısal olmayan eğriliklerdeki etkinliğinin kıyaslanması ve postoperatif korreksiyon tahmini açısından değerlendirilmesi. 
Çalışmanın arkaplanı: Adölesan idiopatik skolyozun cerrahi korreksiyonunda fleksibilite radyografilerinin füzyon seviyelerini belirlemede ve cerrahi karar vermede önemli bir rolü vardır. Supin yana eğilme radyografileri günümüzde altın standart olarak görülmektedir fakat traksiyon filmleri ile beraber güvenilirlikleri, tekrarlanabilirlikleri ve standardizasyonu bir tartışma konusudur. Kliniğimizde ise alternatif bir fleksibilite filmi olarak barfiks radyografileri de kullanılmaktadır. Barfiks radyografilerinin diğer fleksibilite radyografileri karşısındaki rolü bilinmemektedir.
Yöntem: Adölesan idiopatik skolyozu olan 33 hastanın preoperatif ayakta skolyoz ön-arka ve yan, supin traksiyon, barfiks ve supin yana eğilme radyografileri ile postoperatif ayakta skolyoz ön-arka filmleri incelenmiştir. Hem yapısal hem de yapısal olmayan eğriliklerde, fleksibilite ve korreksiyon oranları, eğriliklerin Cobb açı büyüklüğüne ve eğrilik bölgesine göre değerlendirildi.
Bulgular: Yapısal MT ve TL/L eğriliklerde barfiks radyografisi traksiyona göre anlamlı derecede yüksek fleksibilite göstermiştir (p < 0.001). >60° MT eğriliklerde barfiks grafisi yana eğilme ve traksiyondan daha üstün bulunurken, <50° MT eğriliklerde ise yana eğilme daha fazla düzelme göstermiştir (p=0.026). <50° TL/L eğriliklerde yana eğilme grafisi daha yüksek fleksilibilite göstermiştir (p=0.042). Üç fleksibilite radyografisinin de yapısal eğriliklerde prediktif değeri bulunamamıştır. Yapısal olmayan eğriliklerde ise yana eğilme filmleri fazla korreksiyon gösteririken traksiyon grafileri postoperatif korreksiyonun altında kalmıştır. Barfiks radyografileri hem MT hem de TL/L bölgede postoperatif korreksiyon sonucuna oldukça yakın fleksilibilite göstermiştir.
Sonuç: Barfiks radyografisi traksiyon radyografisinden daha üstün sonuçlar ortaya koymaktadır. >60° üstündeki MT eğriliklerde yana eğilme radyografisinden daha fazla fleksibilite göstermektedir. <50° TL/L dışında yana eğilme filmleri ile eşit sonuçlar gösteren barfiks tekniği başarılı bir fleksibilite radyografisidir ve yapısal olmayan eğriliklerin postoperatif korreksiyonu açısından prediktif olabilir.

Abstract:
Study Design: A retrospective study comparing traction, dead hang and side-bending radiographs in adolescent idiopathic scoliosis
Objective: To compare the effectiveness of three different flexibility radiographs in structural proximal thoracic (PT), main thoracic (MT) and thoracolumbar / lumbar (TL/L) curves and nonstructural curves and evaluation in terms of postoperative correction prediction.
Summary of Background Data: In the surgical correction of adolescent idiopathic scoliosis, flexibility radiographs have an important role in determining fusion levels and in surgical decision making. Supine bending radiographs are presently considered the gold standard, but their reliability, reproducibility and standardization along with traction films is a subject of debate. In our clinic, dead hang radiographs are also used as an alternative flexibility film. The role of dead hang radiographies against other flexibility radiographs is unknown.
Methods: 33 patients with adolescent idiopathic scoliosis were evaluated with preoperative standing anteroposterior, lateral, supine traction, dead hang and supine side- bending radiographs and postoperative standing anteroposterior films. Flexibility and correction rates were assessed according to the Cobb angle and curvature region in both structural and non-structural curves.
Results: In structural MT and TL/L curves, dead hang radiography showed significantly higher flexibility compared to traction (p<0.001). In case of >60° MT curves, dead hang radiograph was superior to side-bending and traction, whereas in curves of <50° MT, side- bending showed more improvement (p = 0.026). Side-bending graph showed higher flexibility at curves of <50 ° TL/L (p = 0.042). No predictive value was found in structural curves for all three radiographs. In non structural curves, side-bending films showed over-correction while traction radiographs remained below postoperative correction. Dead hang radiographs showed very similar flexibility to postoperative correction in both MT and TL/L regions.
Conclusion: Dead hang radiograph is superior to traction radiograph. In MT curves >60°, dead hang show greater flexibility than side-bending radiograph. Dead hang technique, which shows equal 
results with side-bending films other than <50 ° TL / L curves, is a successful flexibility radiograph and provides predictive value for non-structural curves in terms of postoperative correction.