Multipl skleroz hastalarında klinik seyir ile perisit fonksiyonlarının ilişkisinin araştırılması
The investigation of the relationship between clinical pattern and peristic functions in multiple sklerosis patients
Yazar: TUBA TANYEL KİREMİTÇİ
Danışman: DOÇ. DR. RECAİ TÜRKOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; Multipl skleroz = Multiple sclerosis ; Tedavi = Treatment ; Teşhis = Diagnosis ; Teşhis teknikleri ve prosedürleri = Diagnostic techniques and procedures

Özet:
Amaç: Bu çalışmayla MS hastalığının etyopatogenezinde perisitlerin nasıl bir rol oynadığı ortaya koyarak olası yeni biyobelirteçlerin belirlenmesi, MS'in farklı klinik evrelerinde olguların beyin omurilik sıvısı (BOS) ve serum örneklerinde perisit işlevleri ile ilgili moleküllerin düzeylerini ölçerek ve bu şekilde klinik progresyonla perisit işlev değişikliği arasındaki olası ilişkininin ortaya koyulması hedeflenmiştir. MS'in farklı klinik evrelerinde (KİS, RRMS) ve sağlıklı olguların serum ve BOS örneklerinde perisit fonksiyonları ile ilişkili olabilecek parametrelere ELISA yöntemi ile bakılmış ve bu şekilde multipl skleroz hastalığında klinik seyirle perisit fonskiyonu arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu çalışma ile MS hastalığının etyopatogenezinde perisit kaynaklı moleküllerin rol oynayıp oynamadığı ortaya konacak ve daha sonraki çalışmalarda olası yeni biyobelirteçlerin ortaya çıkarılmasında ve yeni tedavi hedeflerinin belirlenmesinde katkı sağlayacaktır. 
Gereç ve Yöntemler: Araştırmamıza 2010 revize McDonald tanı kriterlerine göre 18 KİS ve 19 RRMS tanısı almış,22 kadın ve 15 erkek hasta ve 20 sağlıklı kontrol dahil edildi. Çalışma grubu donörlerinden izole edilen serum ve BOS örneklerinde perisit ilişkili parametreler olan NLRP1, NLRP3, ADAM15, TIMP3, PDGFbb ve MMP9 düzeyleri ELISA yöntemi ile ölçüldü. KİS, RRMS ve sağlıklı kontrol olgularının BOS ve serum örnekleri karşılaştırıldı.
Bulgular: KİS, RRMS ve sağlıklı kontrol olgularının ELISA yöntemi ile gerçekleştirilen ölçümleri sonucunda serum TIMP3 , PDGFbb , ADAM15 , MMP9 , NLRP1 ve NLRP3  değerleri arasında Student t testi ile istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. BOS örneklerinde yapılan ölçümlerde ise, ANOVA yöntemi ile yapılan değerlendirme sonucunda, KİS ve RRMS olgularının TIMP3, PDGFbb, ADAM15, MMP9 , NLRP1  ve NLRP3  değerlerinin sağlıklı kontrol olgularının değerlerinden anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı. Tukey'in post hoc testi ile yapılan ikili grup karşılaştırmalarında sağlıklı kontrol ve hasta grupları arasında anlamlı fark saptanırken, KİS ve RRMS grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. OKB pozitif ve OKB negatif RRMS olgularının serum TIMP3 , PDGFbb, ADAM15, MMP9, NLRP1 ve NLRP3 değerleri arasında anlamlı fark saptanmadı. RRMS olgularının BOS örneklerinde yapılan ölçümlerinde ise TIMP3, ADAM15 ve MMP9  değerleri arasında Student t-test ile anlamlı fark saptanmazken, PDGFbb, NLRP1 ve NLRP3 değerlerinin OKB pozitif olgularda anlamlı derecede yüksek olduğu belirlendi.
Sonuç: Bu öncü çalışmada perisit kaynaklı bazı faktörlerin MS olgularının BOS örneklerinde yükseldiğini ve bu eğilimin ilk MS atağı ve belki daha bile öncesinde gerçekleştiğini gösterdik. Bazı perisit faktörlerinin OKB oluşumunda rol oynuyor olabileceği yönünde de kanıtlar sunduk. Bulgularımız perisitlerin MS patogenezinde sınırlı da olsa bir rol oynayabileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
OBJECTIVES: To determine the role of pericytes in the etiopathogenesis of MS disease in this study, to identify possible new biomarkers, to measure the levels of molecules related to pericyte function in cerebrospinal fluid (CSF) and serum samples of different MS stages of clinical manifestations, as well as the possible relationship between them. The parameters that may be related to pericin function in serum and CSF samples of healthy subjects at different clinical stages (MS, RRMS) of MS were examined by ELISA method and it was aimed to reveal the relation between clinical course and pericytic function in multiple sclerosis. This study will demonstrate that pericyte-derived molecules play a role in the etiopathogenesis of MS disease and will contribute to the identification of potential novel biomarkers and the identification of new therapeutic targets in further studies.
Materials and Methods: Twenty-two women and 15 male patients and 20 healthy controls were included in the study, who had 18 revised CIS and 19 RRMS diagnoses according to the revised McDonald's diagnostic criteria. NLRP1, NLRP3, ADAM15, TIMP3, PDGFbb and MMP9 levels, which are perisite related parameters in serum and CSF samples isolated from study group donors, were measured by ELISA method. CSF and serum samples of RIS, RRMS and healthy controls were compared.
Findings: No statistically significant difference was detected between the serum TIMP3, PDGFbb, ADAM15, MMP9, NLRP1 and NLRP3 values ​​by Student t test as a result of ELISA measurements of GCT, RRMS and healthy controls. As for the results of the ANOVA method, it was determined that the values ​​of TIMP3, PDGFbb, ADAM15, MMP9, NLRP1 and NLRP3 were significantly higher in the CSR and RRMS cases than in the healthy controls. There was no statistically significant difference between GC and RRMS groups, while Tukey 's post hoc test showed significant difference between healthy controls and patient groups. There was no significant difference between serum TIMP3, PDGFbb, ADAM15, MMP9, NLRP1 and NLRP3 values ​​of OCD positive and OCD negative RRMS cases. In the measurements of RRMS cases in CSF samples, no significant difference was found between Student's t-test and TIMP3, ADAM15 and MMP9 values, and PDGFbb, NLRP1 and NLRP3 values ​​were found to be significantly higher in OCD positive cases.
Conclusion: In this pioneering study, we showed that some pericide-related factors are elevated in CSF samples of MS cases and this tendency is realized in the first MS event and perhaps even before. There is also evidence that some pericyte factors may play a role in OCD formation. Our findings suggest that pericides may play a limited role in the pathogenesis of MS.