Resim sanatı bağlamında çağdaş Türk sanatında postmodern çocuk imgesi
Postmodern child image in contemporary Turkish art in the context of painting art
Yazar: PINAR ATLI DANAPINAR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HÜSEYİN YARKIN BİÇER
Kocaeli Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Plastik Sanatlar Ana Sanat Dalı / Plastik Sanatlar Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2018
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Modern resim = Modern painting ; Modern resim sanatı = Modern painting art ; Postmodern sanat = Postmodern art ; Resim sanatı = Painting art ; Türk resim sanatı = Turkish painting art ; Çocuklar = Children ; İmge = Image

Özet:
"Çocuk" fiziksel bir olguyken, "çocukluk" kavramı kültürel bir olgudur. Sosyolojik olarak tarihin her aşamasında kültürlere göre farklı anlamlara bürünmüş ve sanat yoluyla imgeleşmiştir. Örneğin Antik Dönem, Ortaçağ ve Rönesans dönemlerindeki çocuk kavramı ve taşıdığı anlamlar birbirinden farklıdır. 19.yüzyılla birlikte ise çocukluk yetişkinlikten farklı bir süreç olarak tanımlanmış; böylelikle modern çocukluk kavramı oluşmuştur. 19.yüzyıl aynı zamanda Osmanlı İmparatorluğu'nun modernleşme/batılılaşma çabalarının başladığı dönemdir. Cumhuriyet devrimiyle birlikte Türkiye'de modernleşme bir devlet politikası haline gelmiş; dolayısıyla çocuğun ve çocuğa dair her olgunun modernleşmesi gerekli görülmüştür. İdeal çocuk, modern çocuktur ve ideal vatandaşa ulaşmanın en önemli şartı olarak görülmektedir. Bu bağlamda batıyla paralel olarak modern çocukluk, ideolojilerin, kültürlerin, devletin biçimlendirdiği yetişkin kontrolünde, tanımlı, yalıtılmış, idealize edilmiş bir olgudur. Sanattaki yansımaları da bu kaygılara hizmet eder biçimde şekillenmiştir. 20.yüzyılın ikinci yarısında gelişen teknoloji ve medya kültürü, popüler kültür, küreselleşme, tüketim kültürü ve metalaşma kavramlarının sosyal yaşamı şekillendirdiği görülür. Modernizmin yücelttiği mutlak doğruları, kalıpları, tekil çerçeveleri ve büyük anlatıları reddeden; bunların yerine tanımsızlığı, şüpheyi, çoğul söylemleri, geçmişin ve bugünün eklektik melezliğini benimseyen postmodernizm, bu temeller üzerine yapılanmıştır. Bu bağlamda postmodern çocukluk ve sanat, postmodernizmin tanımına içkin biçimde şekillenir. Çocukluğun tanımı değişmese de sınırları geçirgenleşerek ve esneyerek yeniden modern öncesi dönemdeki gibi yetişkin dünyasına dahil olmaya başlamıştır. Dolayısıyla sanat da sınırlarını, kategorik yapısını yitirerek postmodern, melez üretim pratikleri geliştirir.  1980 ve sonrasında Türkiye'de gerçekleşen radikal değişimler baz alınarak ülkemizdeki postmodern çocuk imgelerinin sanatsal yansımaları incelenmiştir. Postmodern sanat anlayışının geçirgen sınıfsız yapısı nedeniyle 1980 sonrası sanat yalnızca resim üzerinden değil çeşitli pratikler üzerinden de değerlendirilmiştir. Yapılan tüm araştırmalar ışığında varılan sonuca göre, çocuğun sosyal varlığında gerçekleşen değişimin, sanatsal olarak da sorgulandığı ve postmodern çocuk imgelerinin yansımalarının oluştuğu anlaşılmıştır.

Abstract:
When the child is a physical phenomenon, the concept of childhood is a cultural phenomenon. It sociologically has different meanings according to cultures at every stage of history and has been imaged through art. For example; the concepts of childhood and their meanings in the ancient period, Middle Age and Renaissance period are different from each other. By the 19th century, childhood has been defined as a different process from adulthood; thus the concept of modern childhood has formed. The 19th century was also the period that the modernization or westernization efforts of the Ottoman Empire began. With the Republican period, the modernization in Turkey has become a state policy; and therefore modernization of every phenomenon about the child has been regarded necessary. The ideal child is a modern child and is seen as the most important condition for reaching the ideal citizen. In this context, the modern childhood in parallel with the western world is a defined, isolated, idealized phenomenon that ideologies, cultures, state form under the adult control.  Reflections on the art are shaped to serve this anxiety. It is seen that the concepts of technology and media culture, popular culture, globalization, consumption culture and commodification developing in the second half of the 20th century shaped social life. Postmodernism which rejects the absolute truths, molds, singular frameworks and grand narrative that modernism aggrandizes; instead of these, which adopts unidentifiability, suspicion, plural discourse, past and present eclectic hybridity has been built on this basis. In this context, postmodern childhood and art form the definition of postmodernism. Although the definition of childhood has not changed, it has begun to be involved in the adult world as in the pre-modern period by expanding the borders again. Therefore, art develops postmodern and hybrid production practices by losing its borders, its categorical structure. In 1980 and later, artistic reflections of the postmodern child images in our country based on the radical changes taking place in Turkey has been examined. Due to the permeable classless of the postmodern sense of art, after 1980, art has been evaluated not only through painting but also through various practices. According to the results obtained through all the researches, it has been understood that the change in the child's social existence is artificially interrogated and the reflection of the postmodern child's images occur.