Yaşa bağlı makula dejeneresanslarında antioksidan indeks tayini /
Yazar: SERHAD NALÇACI
Danışman: PROF.DR. JALE MENTEŞ
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
ÖZET Eksudatif tipte YBMD ile kan antioksidan düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya koyabilmek amacıyla yapılmış olan bu çalışmaya 25 'i hasta ve 25 'i kontrol grubu olmak üzere toplam 50 hasta dahil edildi. Hasta grubu kliniğimiz retina birimi arşivleri taranarak oluşturulurken, kontrol grubu ise yine kliniğimiz polikliniğine başvuran hastalardan oluşturuldu. Kontrol grubuna 60 yaşın üzerinde bulunan, makulada YBMD şüphesi uyandıracak retinal patolojisi bulunmayan, tashihli veya tashihsiz olarak 10/10 gören hastalar dahil edildi. Makular alanda YBMD dışında KNV'a neden olabilecek oküler histoplazmozis, patolojik miyopi, koroidal rüptür gibi patolojisi olanlar çalışmaya dahil edilmedi. Standart sorularla her iki grubun anamnezi alındı ve yaş, diabet, hipertansiyon, vitamin alınımı, alkol kullanımı, sigara içimi ile ilgili bilgiler edinildi. Hasta ve kontrol grubu yaş açısından birbirleriyle eşleştirildi. Her iki grubun en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri tespit edildi, goldman aplanasyon tonometresi ile göz içi basıncı değerleri ölçüldü, ön segment muayeneleri yapıldı. Daha sonra bilateral olarak %1'lik tropikamid ile dilate edildiler ve 90D'lik Volk lensi fundus muayeneleri yapıldı. Hasta grubundaki YBMD derecesini belirlemek için santral 50°'lik makula merkezli renkli fundus fotoğrafları alındı. Tam oftalmolojik muayene tamalandıktan sonra en az 8 saatlik bir açlıkla gelen hastalardan kan antioksidan değerleri, lipid ve kolesterol profili için venöz kan alındı ve ilk 24 saat içinde incelenmek üzere Biyokimya A.D.'na gönderildi. Alman kanlarda antioksidan vitamin ve elementler olan E vitamini, C vitamini, A vitamini, p-karoten, Çinko, glutatyon-Px, SOD, katalaz ile antioksidanların total düzeyleri hakkında bize bilgi veren total antioksidan kapasitesi bakıldı. Lipid profili için kolesterol, trgliserid, HDL ve LDL düzeylerine bakıldı. İstatistiksel hesaplamalarda; biyokimyasal değerler için student-t test, klinik bulgular arasındaki ilişkiyi ortaya koyabilmek için ise Odds oranı kullanıldı. Hasta ve kontrol grubundaki bütün veriler istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Ayrıca düzenli olarak dışardan alınan vitaminlerin biyokimyasal değerleri etkileyip etkilemediğini incelemek için kontrol ve hasta grubu kendi aralarında olmak üzere vitamin alanlar ile almayanların biyokimyasal değer ortalamaları karşılaştırıldı. Hasta grubuna 13 erkek (%52) ve 12 kadın (%48) dahil olurken, kontrol grubuna 9 erkek (%36) ve 16 kadın (%64) dahil oldu. Hasta grubunun yaşları 53-86 (72.2±6.9) arasında değişirken, kontrol grubunun yaşları 61-81 (70.18±6.0) arsında değişti. Yaşlar eşleştirilmiş 41olarak alındı. Yanı aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılılık söz konusu değildi (P=0.26). Biyokimyasal parametrelerden glutatyon-Px düzeyleri YBMD'deki olası etiyolojiyi destekler şekilde hasta grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha düşük düzeylerde bulundu (P=0.01). C vitamini düzeyleri ise P=0.001 olacak şekilde hasta grubunda anlamlı bir şekilde yüksek bulundu ve bu duruma neden olabilecek kesin bir faktör belirlenemedi. Çünkü normal beklenti C vitamini düzeylerinin hasta grubunda düşük olması yönündeydi. İstatistiksel olarak anlamlı bulunan bir diğer sonuç ise kontrol grubunda düzenli vitamin alanların katalaz düzeyleridir. Düzenli vitamin almayanlara göre daha yüksek bulundu (P=0.013). Benzer sonuca varan bir çalışma görülemediği ve vitamin alan hasta grubunda böyle bir sonuç görülmediği için bu durum ile ilgili olarak kesin bir yorumda bulunulamadı. Bunların dışındaki parametrelerde hasta ve kontrol grupları arasında istatistiksel bir farklılık oluşturan bir değere rastlanmadı. İki grup arasında çok az sayıda parametrede anlamlı bir değer farklılığının saptanması YBMD etiyolojisinde oksidan ve antioksidan etkileşiminin önemsiz olduğunu düşündürmemelidir. YBMD etiopatogenezinde çok önemli bir rol oynadığı kuvvetle düşünülen bu ilişkiyi ortaya koyabilmek için daha geniş tabanlı, daha az parametreli ve uzun vadeli çalışmalara gereksinim olduğu açıktır. 42

Abstract: