Tanısal koroner anjiyografiye inflamatuar yanıt: Transradial ve transfemoral yolun karşılaştırılması
Inflammatory response to diagnostic coronary angiography: Comparison of transradial and transfemoral approaches
Yazar: ÖZGE ÇETİNARSLAN
Danışman: PROF. DR. ALEV ARAT ÖZKAN
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Kardiyoloji Enstitüsü / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Perkutan Koroner Girişimler(PKG) sırasındaki koroner arter hasarına bağlı
olarak inflamatuar yanıtın tetiklendiği ve inflamatuar belirteçlerin yükseldiği
bilinmektedir. Goldberg ve arkadaşlarıtransfemoral tanısal koroner anjiyografinin
(KAG) de PKG olmaksızın inflamatuar belirteçleri artırdığını göstermişlerdir.
Günümüzde radial arter yoluyla tanısal anjiyografi giderek daha yaygın
kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı transradial KAG ile oluşan inflamatuar yanıtı
saptamak, transfemoral ve transradial yolları inflamatuar yanıt açısından
karşılaştırmaktır.
YÖNTEM
Çalışmaya Aralık 2017- Aralık2018 (12 ay) süresince İstanbul Üniversitesi,
Cerrahpaşa, Kardiyoloji Enstitüsü'ne stabil angına pectoris (SAP) tanısıyla
başvuran, transradial veya transfemoral yaklaşımla KAG planlanan 42 kadın 54
erkek olmak üzere 96 hasta dâhil edildi. Çalışmaya dâhil edilen hastalar SAP tanısı
ile yatışlarından itibaren prospektif olarak takip edildi. Çalışmaya alınan hastaların
demografik özellikleri (yaş, cinsiyet, özgeçmiş, kullandıkları tedaviler),işleme ait
özellikler, 2. Ve 48. saat muayenelerinde hematom/ekimoz/tromboz gibi
komplikasyonların varlığı KAG sırasında, önceden hazırlanan çalışma formuna
kaydedildi.
GFR<30, >75 yaş, LVEF<%30, geçirilmiş CABG öyküsü, inflamatuar hastalık
öyküsü, malignite öyküsü ve ponksiyon sırasında komplikasyon olan hastalar
çalışma dışı bırakıldı.
Ponksiyon öncesi kateter laboratuvarında bazal venöz hemogram, kreatinin,
yüksek duyarlılıklı C reaktif protein(hs-CRP) ve tümör nekroz faktör alfa(TNFα) ;
ponksiyon sonrası 2. saat ve 48.saat hs-CRP, TNFα düzeyleri ölçümü için kan
örnekleri alındı. Yaş, LVEF, boy ve kilo gibi değerler hasta dosyasından elde edildi.
İstatistiksel analizler bilgisayar ortamında SPSS (Statistical Package for Social
Science) for Windows 23. 0 programı kullanılarak yapıldı. Normal dağılım koşulunu
sağlayan parametreler, iki bağımsız gruba göre karşılaştırıldığına Student t testi
kullanıldı, koşulu sağlamayan ve 2 bağımsız gruba göre karşılaştırılan parametreler
için de Mann-Whitney U testi uygulandı. Kategorik yapıdaki değerlerin
karşılaştırılmasında ise Kİ-Kare (x2

) analizi uygulanarak bağımsızlık kontrolü
gerçekleştirildi. Korelasyon analizleri Spearman korelasyon analizi ile yapıldı.
İstatistiksel anlamlılık sınırı olarak p≤0.05 kabul edildi.

BULGULAR

Transradial ve transfemoral grup arasında sigara içme oranının transradial KAG
kolunda anlamlı olarak daha yüksek saptanması dışında(%18.8-%7.3, p<0.05) her
iki grup bazal demografik özellikler açısından benzer değerlere sahip saptandı.
KAG sonrası hem tüm grupta hem de transradial ve transfemoral altgrupta
inflamasyonun anlamlı derecede arttığı gösterildi(p:0.000).
Her iki çalışma kolu arasında bazal, 2. saat ve 48. saat hs-CRP düzeyleri arasında
anlamlı fark saptanmadı. Aynı zamanda 0-2 saat ve 0-48 saat artış miktarları olan ∆
düzeyleri arasında da anlamlı fark görülmedi. Hem bazal ve hem de 2. saat TNFα
düzeyleri ise transradial KAG kolunda anlamlı olarak daha yüksek ölçüldü(p:0.01).
48. Saat TNFα ve 0-2 saat ve 0-48 saat ∆ düzeyleri arasında da anlamlı fark
görülmedi.
TARTIŞMA
Bu çalışmada koroner anjiyografinin oluşturduğu inflamasyon yanıtının giriş
şeklinden bağımsız olduğu, radial ve femoral yoldan yapılan tanısal anjiyografinin
benzer düzeyde inflamasyona neden olduğu karşılaştırmalı olarak gösterilmiştir.
Radial ve femoral yaklaşımlarda benzer olan bu artış kullanılan kontrast
miktarı ve radial yaklaşımda kılıf boyutu ile ilişkili gözükmektedir.
Transradial KAG' de kullanılan kontrast miktarı ve floroskopi süresi anlamlı
olarak daha fazla saptanmıştır. X-ray dozu ise transradial KAG kolunda daha yüksek
olmakla birlikte anlamlı fark saptanmamıştır. Bu sonuçlar KBY ve kalp yetersizliği
hastalarında transradial yöntem tercih edilirken kontrast nefropatisi ve volüm
yüklenmesini göz önünde bulundurmak gerektiğini düşündürmektedir.
Transfemoral ve transradial KAG yöntemleri doğrudan karşılaştıran bu
çalışma daha önce ayrı serilerde bildirilen sonuçlarının aksine transradial yolun
kullanılmasıyla biyolojik inflamatuar belirteçlerdeki artışın transfemoral yaklaşımla
benzer olduğunu göstermiştir.

Abstract:
In the course of percutaneous coronary interventions (PCI), endothelial
injury of coronary arteries triggers inflammatory response and inflammation
markers rise. Goldberger and his colleagues demonstrated that transfemoral
coronary angiography (CAG) without PCI causes rising in the inflammation
markers. Transradial approach has become a popular method for CAG. In this
study, we aimed to evaluate inflammatory response to CAG and to compare the
inflammatory response of transradial and transfemoral approaches.
We included 96 consecutive patients (42 female, 54 male) presenting with
stable angina pectoris (SAP) and underwent transradial or transfemoral
angiography between December 2017 and December 2018. All patients were
followed prospectively. Demographic and clinical characteristics, total
angiography and fluoroscopy time, contrast media volume, quantity of X-ray,
access site, number of puncture attempts, use of sedation, size of sheath and
catheters, occurrence of radial artery spasm was , contents of intrarterial
cocktails,ing complications during in hospital period and angiographic findings
were recorded .
Patients with an estimated glomerular filtration rate of <30 ml/min /1.7 m2,
age<75 years, history of CABG, inflammatory diseases or malignancies and those
with procedural complications were not included in the study group.
Venous blood samples for hs-CRP and TNFα levels were obtained prior to
puncture and post procedure at 2nd and 48th hours. Other biochemical findings
(hemogram, blood glucose, creatinine, lipids) as well as patients height, weight
and left ventricular ejection fraction were obtained from hospital records.
All statistical analysis was carried out using SPSS 23.0 software (SPSS Inc.,
Chicago, IL, USA). The enumeration data were presented as rate, and compared
using χ2 test. Data are presented as means ± SD when normally distributed and
median and interquartile ranges otherwise using one-way analysis of variance
with LSD-t test. P < 0.05 was considered as statistically significant.
RESULTS
Basal characteristics of transradial and transfemoral groups were similar
except for smoking which is more prevalent in the transradial group (18.8%-7.3%,
p<0.05).
Coronary angiography caused a similar increase in inflammatory markers in
both subgroups as well as in the whole study population. Basal, 2nd and 48th hours
hs-CRP values of both groups were similar whereas basal and 2nd hours TNFα
values of the transradial group were significantly higher compared to transfemoral
group (p:0.01). But the relative increase from baseline was similar in both groups.
CONCLUSİON
This study demonstrates that inflammatory response caused by CAG is
unrelated to access site and similar in transradial and transfemoral approaches.
This similar increase in inflammatory markers in both study groups seems to be
related to contrast volume and sheath size in transradial group.
Larger contrast volume and longer fluoroscopy time in the transradial group
as well as higher X-ray dosage, although statistically insignificant indicate the
importance of carefully selecting the angiographic route especially in patients with
chronic heart failure and chronic renal impairment.
This study is the first head to head comparison of transradial and
transfemoral routes in regard to inflammatory response. In contrast to previous
single arm studies reporting a higher inflammatory response with transradial
route our results show a similar increase in inflammation parameters in both
approaches.