Günümüz batı tiyatrosunda tiyatralliğin yitimi: Besucher eseri doğrultusunda bir analiz
The loss of theatricality in contemporary theater: An analysis in line with Besucher
Yazar: MELİH DENİZ İŞCEN
Danışman: YRD. DOÇ. NEDİM YILDIZ
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tiyatro Kuramları, Eleştiri ve Dramaturgi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Alman Dili ve Edebiyatı = German Linguistics and Literature ; Batı Dilleri ve Edebiyatı = Western Linguistics and Literature ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Batı = West ; Batı ülkeleri = Western countries ; Besuch der Alten Dame = Besuch der Alten Dame ; Strauss, Botho = Strauss, Botho ; Tiyatral = Theatrical ; Tiyatro = Theatre ; Tiyatro tarihi = Theatre history

Özet:
Bu çalışmada tiyatralliğin oluşum süreçleri incelemeye alınmakta ve tiyatral bir gelenek olarak dram sanatının çağdaş zaman dilimindeki biçemi ve işlevi tartışmaya açılmaktadır.

İlk bölümde, tiyatronun referans aldığı hakikat ile bu hakikatin sahne üzerinde bir göstergeye dönüşmesi sonucunda ortaya çıkan tiyatrallik algısı merkezi konumda bulunmaktadır. Referans olarak alınan hakikatin varlığı toplumsal yaşam ile eşleştirilmiştir. Bu sayede tiyatronun yüzyıllar içinde geçirdiği değişimin temel faktörlerinin izi sürülebilmiştir. Toplumlarda yaşanan dönüşümlerin tiyatro ve tiyatral süreçte de gözlemlendiği sonucuna ulaşılmıştır.

İkinci Bölümde dram sanatının ve bu sanata karşıt gelişen postdramatik eğilimlerin karşılaştırılması Botho Strauß'un Besucher eseri doğrultusunda gerçekleştirilmiştir. Dram sanatının önemli enstrümanlarından olan "oyun içinde oyun", "soytarı" ve "karnavalesk" kavramlarının Besucher'in dramaturgisinde büründükleri son hal gözlemlenmiştir. Böylelikle hem kurgusal hem de enstrümantal bağlamda dram sanatı ile postdramatik eğilimler arasına belirgin bir çizgi çekilmiştir.

Abstract:
In this study, the process of theatricalicty's occurence is examined and style and function of dramaturgy as a theatrical tradition in the contemporary period is brought into question.

In the first chapter the meta-reality as a common reference, theatre refers to, is a main focus of the research; and further theatrical sense generated as a result of this reality's change to a sign is stated as a central position considering dramatic basics. The outside existence of reality as a goal and instrument of dramatic reference has linked with communal life. Thus the principal factor of the change theatre has made over the centuries has been traced through several theatre-historical moments. It has been brought out that conversions, substantial changes and developments in societies find their reflection and images directly in theatre and theatrical process too.

In the second chapter the comparison of dramatic art and post-dramatic tendencies is put into practice in accordance with Botho Strauss's play Besucher. 'The play within a play', 'the fool' and 'carnivalesque notion' as elementary instruments and tools of dramatic art has been observed in Besucher's dramaturgy by means of new meaning. Thus a distinct line has been drown between dramatic art and post-dramatic tendencies in both fictional and instrumental contexts