Sibernetik mekan deneyimleri
Cybernetic space experiences
Yazar: MERVE TAŞLIOĞLU
Danışman: ÖĞR. GÖR. HAKAN TONG
İstanbul Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Bilişim Ana Bilim Dalı / Mimari Tasarımda Bilişim Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Mimarlık = Architecture

Özet:
Dijital tasarım süreci dönüşebilen, etkileşimli, interaktif ve yapıcıdır. Dijital teknoloji mimarlıkta söz sahibi olana kadar, insanlar tamamen fiziksel alanlarla sınırlı kalmıştır. Ancak geçen yüzyıl boyunca, insanlık ve fiziksel çevre arasındaki ilişki giderek daha soyut bir anlayışa kavuşturmuştur. Artık tekil dijital tekniklerden değil, geniş bir dijital dünyadan söz edilmektedir. Teknolojinin mobilleşmeye başlaması, mesafe algısını değiştirmiştir. Sibernetiği oluşturan kavramların ortaya çıkmasıyla, mimarlık, üç boyutlu alanın ötesine geçerek, mekan kavramını uzamsal ve çok boyutlu ortamlara dönüştürmeye başlamıştır. Bu dönüşüm, siber mimarlık kavramını ortaya çıkarmış ve şimdi siber mimarlık, mekan ve zaman kavramlarına meydan okumaya başlamıştır.
Her mimari deneyimin çok yönlü bir olay olduğu açıkça kabul edilmektedir. Bununla birlikte, yaygın olarak kullanılan tasarım araçlarının birçoğu, mekan deneyiminin zenginliğini ve yapısını yakalamaya yönelik her türlü girişim, somutlaşmış zihinlerimizin doğasını açıklamalıdır. Artan karmaşık mekansallıklar artık çağdaş yazılım ve dijital üretim araçları kullanılarak üretilmeye başlanmıştır. İletişim teknolojilerine bağlı sanal teknolojiler, insanın kültürel, sosyal ve psikolojik bağlamını değiştirmekte, sonuç olarak tasarım fikri evrim geçirmekte ve mimarlık, artık sibernetik mekanı kucaklamaya başlamaktadır. Algısal, iletişimsel ve bilişsel içerikler, mekansal deneyimler için yepyeni bir çerçeve çizmektedir. Günümüzde dijital araçların kullanımının yaygınlığı ile artan "gerçek" ve "sanal" deneyimler aynı ortamda yaşanmaya başlamıştır. Bu varoluş ikiliği, hem gerçek hem de sanal olarak birbirlerini etkilemişlerdir. Gerçek alan, içinde en azından bir zaman dilimi için sanal alanı barındıracaktır. Sanalın varlığının benimsemesiyle birlikte, bu iki kavramın sentezinden sibernetik mekan üretilmiştir.
Bu tez kapsamında, sibernetik kavramının ortaya çıkışının, mimariye ve sanal çevreye olan etkileri tartışılarak; mimarlığın siber teknolojilere adaptasyonu ve uygulama biçimleri üzerinde durulmaktadır. Sibernetiği oluşturan dijital katmanların literatür araştırmaları yapılarak, gelişen teknolojiler ve pratikte gerçekleşen veya gerçekleşmesi ön görülen mekanlar üzerinden yorumlanmaktadır. Siber mekanın farklı ortamlarda ki temsil biçimleri incelenerek, bu süreçlerin tanımladığı sibernetik mekanın temsilinin nasıl olabileceği konusunda öngörülere ulaşılmaktadır.
Tez sürecinin dinamik doğası, yaratıcı ve dönüştürücü yaklaşımlarıyla, kendi içinde katmanlaşarak sibernetik mekanını yaratması amaçlanmıştır. Okuyanların zihninde; kapalı bir kutudan bakılan hareketli görüntülerden başlayarak, Star Trek'in Atılgan'ına büyük bir sıçrayış yapması ve oradan Venüs'te bir yaşam kapsülünde uyanarak kendi soyut siber mekanına doğru uzanan bir yol çizmesi hedeflenmiştir.

Abstract:
The digital design process is transformative, interactive and constructive. Until digital technology has a role in architecture, people are completely confined to physical spaces. However, during the last century, the relationship between humanity and the physical environment has become increasingly abstract. It is now being talked about a wide digital world not about simple digital techniques. Being more mobile of the technology has changed the distance perception. With the emergence of the concepts of cybernetics, architecture has begun to transcend the three-dimensional space and transform the space concept into spatial and multidimensional environments. This transformation has revealed the concept of cyberspace architecture and now cyberspace architecture is beginning to challenge the concepts of space and time.
It is clearly accepted that every architectural experience is a versatile event. However, many of the commonly used design tools and any attempt to capture the richness and structure of the experience of space must explain the nature of our concrete minds. Increasingly complex spatialities are now being produced using modern software and digital production tools. Virtual technologies connected to communication technologies change the cultural, social and psychological context of a person, consequently the idea of design is evolving and architecture is now embracing cybernetic space. Perceptual, communicative, and cognitive contexts provide a whole new framework for spatial experiences. Today, "real" and "virtual" experiences, which are increasing with the use of digital tools, are beginning to be experienced in the same environment. This duality of existence affects each other both in the real and in the virtual. The real space will contain the virtual space for at least a time slot. With the adoption of the virtual entity, a cybernetic space has been produced from the synthesis of these two concepts.
In this thesis, the effects of the emergence of cybernetic concept on architectural and virtual environment are discussed and the adaptation and application forms of architecture to cyber technology are emphasized. It is being interpreted through developing technologies and spaces that are realized or expected to take place in practice by doing research on the digital layers of cybernetics. By examining the forms of representation of cyberspace in different environments, it is predicted how the representation of the cybernetic space defined by these processes can be.
It is aimed to create a cybernetic space by layering within itself with the dynamic nature of the thesis process, creative and transformative approaches. It is aimed at the mind of the readers to create a path extending towards their abstract cyber space, starting from moving images viewed from a closed box, to the making a forward leap of The Enterprise in Star Trek and from there to waking up in a life capsule in Venus.