Kamu politikasında normatif amaç olarak mutluluk
Happiness as a normative goal in public policy
Yazar: MÜBERRA HATUN BURAK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HÜSAMETTİN SERKAN AKILLI
Nuh Naci Yazgan Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Kamu Yönetimi = Public Administration
Dizin: Gayri safi yurtiçi hasıla = Gross domestic product ; Kamu politikaları = Public policies ; Mutluluk = Happiness ; Normatiflik = Normativity ; Yaşam kalitesi = Quality of life

Özet:
Bir sosyal refah ve ilerleme ölçüsü olarak görülen GSYİH'nin öznel iyi oluşu yansıtmadaki yetersizliği zaman içinde teorik ve ampirik olarak ekonomistler ve kamu politikacıları tarafından eleştirilmeye başlanmıştır. Refah devletinin ekonomik, sosyal ve politik sonuçlarını anlamaya adanmış geniş ve oldukça tartışmalı bir literatür olsa da sosyal güvenlik programlarının aslında insan yaşamının mutluluk ve genel kalitesini iyileştirip iyileştirmediği temel sorusuna çok az dikkat edilmiştir. Mutluluk konusunun temeli oldukça eskilere dayanmaktadır. 1776 yılında yayınlanan Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi mutluluk arayışının, yaşam ve özgürlükle karşılaştırılabilir devredilemez bir hak olduğunu açıkça ortaya koymuş ve ayrıca yüzyıllar öncesinde filozofların genellikle yaşamın nihai amacı olarak mutluluğa erişmeyi temel almıştır. Özellikle 2000'li yıllardan sonra 2008 Ekonomik Krizi'nin de patlak vermesi üzerine önemli uluslararası örgütler arasında yer alan BM ve OECD tarafından GSYİH'nin refahı yansıtmadaki eksikliğini ele alıp dillendirmesi, bürokratların ve kamu yapıcıların da bu konu üzerine dikkat kesilmesine neden olmuştur. Böylelikle birçok sosyal bilimci, politika yapıcıların maddi refah ve ekonomik kalkınmaya geleneksel odaklanmalarını, politikaların insanların yaşamları hakkında nasıl düşündükleri ve hissettikleri üzerindeki etkilerini içerecek şekilde genişletme zamanının geldiğini savunmaya başlamıştır. Çalışmada GSYİH gibi ekonomik göstergelerin yanında ek olarak sosyal göstergelerin de insan mutluluğuna, yaşam kalitesine ve öznel iyi oluşa hizmet etmek için kullanılması gerektiğine ve böylelikle daha doğru politikalar izlenmesi doğrultusunda hareket alanının belirlenmesi gerektiğine odaklanılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Mutluluk, GSYİH, Öznel iyi oluş, Yaşam kalitesi, Kamu politikası

Abstract:
The inability of GDP, which is seen as a measure of social welfare and progress, to reflect subjective well-being, has gradually become a mechanism of criticism by economists and public politicians, both theoretically and empirically. While there is a large and highly controversial literature devoted to understanding the economic, social, and political implications of the welfare state, little attention has been paid to the fundamental question of whether social security programs actually improve the happiness and overall quality of human life. The basis of happiness is very old, and the American Declaration of Independence published in 1776 clearly states that the pursuit of happiness is an inalienable right comparable to life and freedom, and we also see that centuries ago, philosophers often based the achievement of happiness as the ultimate goal of life. With the social developments since then, especially after the 2000s, after the 2008 Economic Crisis broke out, important international organizations such as the OECD and the UN, the fact that the GDP's lack of reflecting welfare was discussed and voiced, bureaucrats and public makers has caused attention to this issue. Thus, many social scientists argue that the time has come to extend policymakers' traditional focus on material well-being and economic development to include the impact of policies on how people think and feel about their lives. In the study, it is focused on the necessity of using social indicators in addition to economic indicators such as GDP, while serving human happiness, quality of life and subjective well-being, and thus determining the area of action in line with more accurate policies.

Keywords: Happiness, GDP, Subjective well-being, Quality of life, Public policy