Spor yapan ve yapmayan görme engelli bireylerin umutsuzluk ve yaşam doyumlarının incelenmesi (Kahramanmaraş ili örneği)
To examina the hopelessness and life satisfaction of visually impaired individuals who do or do not do sports (Kahramanmaraş province example)
Yazar: SEDA NUR OSANMAZ
Danışman: PROF. DR. SELÇUK GENÇAY
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Spor = Sports
Dizin: Engelli sporları = Sports for persons with disabilities

Özet:
Bu çalışmada spor yapan ve yapmayan görme engelli bireylerin umutsuzluk ve yaşam doyumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır.
Araştırmanın evrenini Kahramanmaraş ilinde ikamet eden 18 yaş ve üzeri görme engelli bireyler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklem grubu ise çalışmaya gönüllü olarak katılan 254 görme engelli bireyden oluşmuştur. Araştırmada veriler; Kişisel Bilgi Formu, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Yaşam Doyum Ölçeğinden oluşmuştur. Verilerin analizinde SPSS istatistik programı kullanılmıştır. Katılımcıların demografik özelliklerine göre dağılımlarının belirlenmesinde frekans ve yüzde analizinin yanı sıra araştırmada kullanılan ölçeklere ait katılımcıların düzeylerini belirlenmesinde ortalama ve standart sapma kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım olması nedeniyle pearson korelasyon analizi, ikili gruplar arasındaki farkın belirlenmesi için bağımsız örneklem t-testi, ikiden fazla gruplar için ise tek yönlü anova testi yapılmıştır. 
Verilerin analizi sonucunda; spor yapan ve yapmayan görme engelli bireylerin umutsuzluk düzeyleri azaldığında yaşam doyum düzeylerinin arttığı, spor yapmayan görme engellilerin umutsuzluk düzeylerinin spor yapanlara göre daha yüksek olduğu, spor yapan görme engellilerin yaşam doyum düzeylerinin spor yapmayanlara göre daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Görme engellilerin cinsiyet, engel durumu ve görme dereceleri değişkenlerinin umutsuzluk düzeyine etkisi olmazken; yaş, eğitim durumu ve gelir durumu değişkenlerinin umutsuzluk düzeyine etkisinin olduğu görülmüştür. Görme engelli bireylerin cinsiyet ve engel durumu değişkenlerinin yaşam doyum düzeyleri üzerinde etkisi bulunmazken; yaş, eğitim durumu, gelir durumu ve görme derecesi değişkenlerinin yaşam doyum düzeyleri üzerinde etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
This study aimed to examine the hopelessness and life satisfaction of visually impaired individuals who do or do not do sports in terms of some variables.
The population of the research consisted of visually impaired individuals aged 18 and over residing in Kahramanmaraş province. The sample group of the research consisted of 254 visually impaired individuals who participated in the study voluntarily.  Data in the research; The Personal Information Form consisted of the Beck Hopelessness Scale and the Life Satisfaction Scale.  SPSS statistical program was used to analyze the data. In addition to frequency and percentage analysis to determine the distribution of participants according to their demographic characteristics, mean and standard deviation were used to determine the participants' levels of the scales used in the research. Due to the normal distribution of the data, pearson correlation analysis, independent sample t-test were performed to determine the difference between the bilateral groups, and one-way anova test was performed for more than two groups.
As a result of the analysis of the data; It has been concluded that when the hopelessness levels of visually impaired individuals who do and do not do sports decrease, their life satisfaction levels increase, the hopelessness levels of visually impaired people who do not do sports are higher than those who do sports, it has been concluded that the life satisfaction levels of visually impaired people who play sports are higher than those who do not play sports. While gender, disability status and degree of vision variables of visually impaired people have no effect on the level of hopelessness; it has been found that age, education status and income status variables have an effect on the level of hopelessness. While gender and disability status variables did not have an effect on the life satisfaction levels of visually impaired individuals;  it was concluded that age, education status, income status, and degree of vision variables had an effect on life satisfaction levels.