Hafif orta derecede halluks valgusu olan hastalarda proksimal ve distal metatarsal osteotomi sonrası 1. metatars uzunluk değişiminin klinik ve radyolojik sonuçlar üzerine etkisi
The effect of 1st metatarsal length change on clinical and radiological results after proximal and distal metatarsal osteotomy in patients with mild-moderate hallux valgus
Yazar: AHMET CAN ÖZSOY
Danışman: DOÇ. DR. EVREN KARAALİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Adana Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Bu çalışmamızda amacımız Turan osteotomisi ve proksimal medial açık kama osteotomisinin klinik ve radyolojik sonuçlarını değerlendirerek uyumsuz eklemli, hafif-orta şiddetteki halluks valgus (HV) hastalarında 1. metatars uzunluk değişiminin klinik ve radyolojik sonuçlara etkisini incelemek ve çıkan sonuçla beraber bu hasta grubunda cerrahi teknik seçiminde 1. metatars uzunluk değişiminin de bir parametre olarak göz önünde bulundurulmasını sağlamaktır.

	Gereç ve Yöntem: 	Yapılan araştırma "Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu'ndan 18.11.2020 tarihli 1149 sayılı etik kurul onayı alınmıştır. Adana Şehir Eğitim Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde 2018-2020 yılları arasında HV tanısı ile cerrahi yapılan hastalardan Turan osteotomisi ve proksimal medial açık kama osteotomisi yapılan hastalar geriye doğru araştırıldı. Dahil edilme kriterleri; uyumsuz ekleme sahip, İMA<15 derece, HVA<30 derece olan hastalar, izole Turan osteotomisi veya izole proksimal medial açık kama osteotomisi yapılan hastalar ve en az 24 ay takip süresi olan hastalar olarak belirlendi. Dejeneratif eklem hastalığı olanlar, uyumlu MTF eklemi olanlar, 1.metatarsoküneiform eklemde hipermobilitesi olanlar, Turan veya proksimal medial açık kama osteotomisi dışında ek osteotomi yapılanlar, revizyon cerrahisi gerekenler, takip süresi 24 aydan daha kısa olanlar, kaynamama görülen hastalar çalışma dışı bırakıldı. Opere edilen 120 hastadan kritelere uyan 50 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen toplam 50 hastanın 50 ayağı incelendi ve 2 hasta grubu oluşturuldu. Hastaların 24'üne (% 48) proksimal medial açık kama osteotomisi, 26'sına (% 52) Turan osteotomisi uygulandı. Hastaların ortalama takip süresi 38 aydı (min 24- max 52 ay).

	Çalışmaya dahil edilen hastalara radyolojik ve klinik değerlendirmeler yapıldı. Radyolojik değerlendirmelerde HVA, İMA, DMAA, MU kullanıldı. Klinik değerlendirmelerde AOFAS, EQ5D, VAS skoru ve memnuniyet anketi kullanıldı. 

	Verilerin istatistiksel analizinde SPSS 25.0 paket programı kullanıldı. Kategorik ölçümler sayı ve yüzde olarak, sürekli ölçümler ortalama ve standart sapma (gerekli yerlerde medyan (ortanca) ve minimum-maksimum) olarak özetlendi. Kategorik ifadelerin karşılaştırmalarında ki-kare testi kullanıldı. Çalışmada yer alan parametrelerin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemede Shapiro-Wilk testi kullanıldı. Normal dağılım göstermeyen parametrelerde ikili grup analizlerinde Mann Whitney U testi kullanıldı. Sürekli ölçümler arasındaki ilişkiyi belirlemede de Spearman's rho korelasyon testine başvuruldu. Tüm testlerde istatistiksel önemlilik düzeyi 0,05 olarak alındı.

	Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 50 hastanın postop HVA, İMA, VAS ve EQ-5D değerlerinin, preop değerlerine göre düşük olması, AOFAS değerinin ise daha yüksek olması istatistiksel açıdan anlamlı bulundu (p<0,001).

	Turan ve proksimal medial kama osteotomisi yapılan hastalarda ameliyat sonrası HVA, İMA, AOFAS, VAS, EQ5D değerlerinde anlamlı (p<0,005) değişimler görülmüştür. Turan osteotomisi yapılan grupta ameliyat sonrası klinik skorlarda düzelme ve memnuniyet, proksimal medial açık kama osteotomisi yapılan hastalardan anlamlı (p<0,05) olarak daha yüksek bulunmuştur. Ameliyat sonrası HVA ve İMA açılarında düzelmede iki grup arasında anlamlı(p>0,05) fark bulunamamıştır.

	Sonuç: 1. metatars uzunluğunun artmasına neden olan osteotomilerde, operasyon sonrası AOFAS skoru, VAS skoru ve EQ5D değerlerindeki düzelmeler ve memnuniyet düzeyi daha az olmaktadır. Dolayısıyla hastanın yaşam kalitesi, günlük aktivitlerine dönüş olumsuz etkilenmektedir. Tüm bu bilgiler ışığında uyumsuz eklemli, hafif-orta derecede HV deformitesine sahip hastalarda cerrahi teknik seçiminde İMA, HVA değerlerinin yanında 1. metatars uzunluk değişiminin de dikkate alınması gereken bir parametre olduğu, bu hasta grubunda Turan osteotomisi sonrası klinik düzelme ve hasta memnuniyetinin daha yüksek olduğu sonucuna varmaktayız.

Anahtar Kelimeler: Halluks valgus, proksimal metatarsal osteotomi, distal metatarsal osteotomi, birinci metatars uzunluğu.

Abstract:
Purpose: Our aim in this study is to evaluate the clinical and radiological results of Turan osteotomy and proximal medial open wedge osteotomy and to examine the effect of 1st metatarsal length change on clinical and radiological results in patients with mild-moderate hallux valgus with incompatible joints and, together with the results, in the selection of surgical technique in this patient group. To ensure that the length change is also taken into consideration as a parameter

	Materials and Methods: The study was approved by the ethics committee number 1149 dated 18.11.2020 from the Adana City Training and Research Hospital Clinical Research Ethics Committee. Among the patients who underwent surgery with a diagnosis of HV between 2018 and 2020 in Adana City Training and Research Hospital Orthopedics and Traumatology Clinic, patients who underwent Turan osteotomy and proximal medial open wedge osteotomy were retrospectively investigated. Inclusion criteria; Patients with an incompatible joint, IMA<15 degrees, HVA<30 degrees, patients who underwent isolated Turan osteotomy or isolated proximal medial open wedge osteotomy, and patients with a follow-up period of at least 24 months. Patients with degenerative joint disease, those with compliant MTF joint, those with hypermobility in the 1st metatarsocuneiform joint, those who underwent additional osteotomy other than Turan or proximal medial open wedge osteotomy, those requiring revision surgery, those with a follow-up period of less than 24 months, and patients with nonunion were excluded from the study. Of the 120 operated patients, 50 patients who met the criteria were included in the study. 50 feet of a total of 50 patients included in the study were examined and 2 patient groups were created. Proximal medial open wedge osteotomy was performed in 24 (48%) of the patients, and Turan osteotomy was performed in 26 (52%). The average follow-up period of the patients was 38 months (min 24-max 52 months).

	Radiological and clinical evaluations were performed on the patients included in the study. HVA, IMA, DMAA, MU were used in radiological evaluations. AOFAS, EQ5D, VAS score and satisfaction survey were used in clinical evaluations.

	SPSS 25.0 package program was used in the statistical analysis of the data. Categorical measurements were summarized as numbers and percentages, and continuous measurements were summarized as mean and standard deviation (median and minimum-maximum where necessary). Chi-square test was used for comparisons of categorical expressions. The Shapiro-Wilk test was used to determine whether the parameters in the study showed normal distribution. Mann Whitney U test was used in pairwise group analyzes for parameters that did not show normal distribution. Spearman's rho correlation test was used to determine the relationship between continuous measurements. In all tests, the statistical significance level was taken as 0.05.

	Results: It was found statistically significant that the postoperative HVA, IMA, VAS and EQ-5D values of the 50 patients included in the study were lower than the preoperative values, while the AOFAS value was higher (p<0.001).

	Significant (p<0.005) changes were observed in HVA, IMA, AOFAS, VAS, EQ5D values after surgery in patients who underwent Turan and proximal medial wedge osteotomy. Postoperative improvement and satisfaction in clinical scores were found to be significantly (p<0.05) higher in the Turan osteotomy group than in the proximal medial open wedge osteotomy group. No significant (p>0.05) difference was found between the two groups in the improvement of HVA and IMA angles after surgery.

	Conclusion: In osteotomies that increase the length of the 1st metatarsal, postoperative improvements in AOFAS score, VAS score and EQ5D values and satisfaction level are less. Therefore, the patient's quality of life and return to daily activities are negatively affected. In the light of all this information, 1st metatarsal length change, as well as IMA and HVA values, is a parameter that should be taken into consideration in the selection of surgical technique in patients with incompatible joints and mild-moderate HV deformity, and clinical improvement and patient satisfaction are higher after Turan osteotomy in this patient group. We come to the conclusion.

Keywords: Hallux Valgus, Proximal, Distal Metatarsal Osteotomy, First Metatarsal Length