Çocukluk çağı idyopatik yüz felcinde steroid tedavisinin etkinliği
The effectiveness of steroid treatment in pediatric idiopathic facial paralysis
Yazar: ADEM CANAN
Danışman: PROF. DR. DİLŞAT TÜRKDOĞAN
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Fasiyal paralizi = Facial paralysis ; Prognoz = Prognosis ; Steroidler = Steroids ; Tedavi = Treatment ; Yüz = Face ; Çocuklar = Children

Özet:
Giriş ve amaç: 
Fasiyal paralizi (FP) yapılan tüm geniş araştırmalara ve çalışmalara rağmen çoğunlukla altta yatan etiyolojisi tam olarak açığa çıkarılamayan edinsel ya da konjenital olabilen bir hastalıktır. Anatomik tutulum bölgesine göre klinik olarak santral ve periferik fasiyal paralizi (PFP) olmak üzere iki gruba ayrılmaktadır. PFP'ler enfeksiyon, travma, tümör gibi birçok nedeni olsa bile çoğunda sebep bulunmamaktadır. Sebebi bilinmeyen PFP'lere Bell Palsy (BP) denilmektedir.
BP hastalarının kliniği iyi seyirli olup tedavisi halen tartışmalıdır. Yetişkinlerde BP tedavisinde erken dönemde oral steroid tedavisinin etkinliği bilimsel verilerle kanıtlanmış olmasına rağmen çocuklarda halen kesinleşmiş bir tedavi protokolü yoktur.
Prognuzun iyi seyrettiği BP'li çocuklarda tartışmalı olan steroid tedavisinin etkinliğini göstermek için bu çalışmayı yürüttük. Ayrıca farklı steroid tedavilerinin karşılaştırmasını yaparak etkinliklerini kıyasladık.
Yöntem: 
Geçmişe dönük dosya incelemeleri yapılarak Ocak 2013 ve Ağustos 2015 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi çocuk nöroloji polikliniğinde BP tanısı almış hastalar retrospektif olarak incelendi. Tekrar kontrole çağrılan hastalar ayrıntılı muayeneleri yapılarak aldıkları tedaviye göre üç gruba bölündü. Birinci gruba 10 gün oral steroid almış hastalar, ikinci gruba intravenöz tek doz pulse steroid tedavisi almış hastalar alındı. Üçüncü grup (kontrol grubu) ise hiç steroid tedavisi almamış hastalardan oluşturuldu. Hastalar House-Brackmann klinik sınıflamasına evrelendirildi.
Bulgular:
Çalışma yaş ortalaması 10,09±4,48 yıl olan  % 53,6'sı (n=37) kız olmak üzere 69 çocuk ile yapıldı. Çocukların % 56,5'i (n=39) sağ, % 43,5'i (n=30) sol taraflı FP ile başvurdu. Tedavi başlama süreleri 6 ile 46 saat arasında değişmekte olup, ortalama 23.58±9.45 saattir. Hastaların 25'ine oral steroid, 27'sine tek doz steroid tedavisi uygulandı. On yedi kişi ilaçsız izlendi. Gruplar arasında yaş ve cinsiyet arasında farklılık gözlenmedi. Oral steroid verilen grubun yaş ortalaması diğer iki gruba göre anlamlılığa yakın istatiksel farkı olduğu görüldü. Hastaların ilk başvuru anındaki klinik evrelerinin; oral ve tek doz steroid verilen hasta gruplarında birbirine yakın olduğu, ilaçsız izlenen hasta grubunda ise diğer iki gruba göre daha düşük olduğu istatiksel olarak anlamlı bulundu.
Altı aylık süre sonunda ikisinin hafif sekelli olmak üzere tüm hastaların iyileştiği görüldü. Hastaların tamamen iyileşme süresi Oral steroid verilenlerde ortalama 20 gün, tek doz steroid verilenler ile tedavisiz takip edilen hastaların iyileşme süresinin ise ortalama 15 gün olduğu görüldü. 
Sonuç: 
Çalışmamızdaki grupların FP'nin ilk gün klinik evreleri ve grupların olgu sayısı eşit olmamakla birlikte bütün hastaların iyileştiği görüldü. BP'li çocuklarda prognozun iyi seyirli olduğu, steroid tedavisinin iyileşme üzerine bir etkisi olmadığı sonucuna vardık.
Olgu sayısı ve ilk gün evreleri birbirine yakın olan tek doz ve oral steroid verilen hastalar kıyaslandığında ise tek doz steroid tedavisinin iyileşme hızını arttırdığı ancak altı aylık süre sonunda tamamen düzelme üzerine bir fark yaratmadığı görüldü.
PFP ile başvuran hastalardan kan tetkikleri ve görüntüleme yapılmasının gereksiz olduğu, medikal tedavi verilmesine gerek omadığı ve ilk kontrolün 21.günden önce gerekli olmadığını öneriyoruz.
Klinik evrelerin ve olgu sayısının eşit olduğu yeni bir çalışma yapılarak bizim elde ettiğimiz sonuçlardan daha kesin sonuçlar elde edilebilir.

Abstract:
ABSTRACT:
Background and Purpose:
Facial Paralysis (FP), despite all extensive researches and studies is a disease with unknown underlying etiology mostly, either acquired or congenital.  Divided into two groups according to affected anatomical region as central and peripheral(PFP). Although infection, trauma, tumor etc. can cause PFP, at most no reason can be found and the ones with unknown etiology are called Bell Palsy (BP).
Treatment of BP is still controversial despite good clinical prognosis of BP patients. There is no conclusive treatment protocol in children although oral steroid therapy proven by scientific data exists for early stage adult BP patients.
This study is conducted to show the efficacy of polemical steroid therapy in the children with good prognosis. And also different steroid therapies has been compared to see the effectiveness of each.
Method:
Files of the patients with diagnosis of BP followed by Marmara University Training and Research Hospital Pediatric Neurology department between January 2013-August 2015 are retrospectively reviewed. The patients who are called for control, examined in depth and divided in 3 groups with regarding to the therapy they received: The first group; 10 days oral steroid received patients, the second group; single dose of intravenous pulse steroid received patients and the third group(control group); the patients who never received steroid therapy.Patients were staged according to the Klinicial Classification House-Brackmann.
Findings:
Study performed on 69 children with average age of 10,09±4,48 and 53,6'sı (n=37) % of female. 56.5% of children (n = 39) applied with right and 43.5% (n = 30) with left-sided FP. Treatment starting time ranged from 6 to 46 hours with average of 23.58±9.45 hours. Oral steroid therapy given to 25 patients, single dose steroid to 27. 17 patients followed without medication. No age and gender difference among groups. Statistically significant difference seen on the average age of the oral steroid given group compared to the other two groups. The clinical stages at initial application, oral and single dose steroid therapy given patients were close to each other, as for non-medicated group was found statistically significant, lower compared to other two groups.
At the end of six-month period all patients recovered including two with mild sequels. Full-recovery time is determined for the oral steroid given patients in an average of 20days, single dose steroid given and non-medicated ones 15 days.
Results:
Although the first day clinical stages and case number of groups were not equal, it is observed that all patients participated on our study, recovered. We concluded that prognosis of BP on children is benign and steroid treatment has no effect on recovery.
When case numbers and single dose and oral steroid given patients with similar first day clinical stage compared, it is seen that single dose treatment quickens recovery time however at the end of six-month period there is no difference on full-recovery.
According to results of this study; blood tests, imaging and medication is unnecessary on PFP applications and control before 21st day is not needed.
With equal case numbers and clinical stages on each group, more definite results can be determined on new studies.