Radyofrekans miringotomi ile insizyonel miringotominin miringoskleroz gelişimi üzerine etkisi
The effect of radiofrequency and incisional myringotomy on the development of myringosclerosis
Yazar: ERDAL SAKALLI
Danışman: UZMAN SERDAR BAYLANÇİÇEK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Çocukluk yaş grubundaki en sık yapılan cerrahi girişimlerden biri miringotomi ve eş zamanlı VT tatbikidir. Miringotomi; pik yardımı ile insizyonel, radyofrekans, lazer, elektrokoter vs.. gerçekleştirilebilir. Bu cerrahi işlemler sonrası en sık karşılaşılan uzun dönem komplikasyonu timpanosklerozdur. Timpanoskleroz kulak zarında ise miringoskleroz olarak isimlendirilir. Timpanoskleroz yada miringoskleroz etyolojisi tam olarak aydınlatılamamış olsada yapılan çalışmalarda, miringotomi sonrası ortamdaki oksijen miktarının artışının ve ortama gelen enflamatuar hücreleri aracığı ile oluşan reaktif oksijen türlerinin (ROT) etkili olduğu öne sürülmektedir. Kulak zarında oluşan ROT miktarı ölçümü ise  gelişebilecek miringoskleroz için bize bilgi vermektedir.  Çalışmamızda, insizyonel yada radyofrekans miringotomi uygulanan sıçanların timpanik membranlarında luminol ile amplifiye edilmiş kemiluminesans ile ROT'un kantitatif ölçümü ve timpanik membranların otomikroskopik ve histopatolojik olarak incelenerek kıyaslanması amaçlandı.
Çalışma Sprague-Dawley cinsi 27 sıçan üzerinde gerçekleştirildi. Deney hayvanları üç gruba ayrıldı. Birinci grubtaki hayvanların her iki kulağına radyofrekans miringotomi uygulandı. İkinci gruptaki hayvanların her iki kulağına pik yardımı ile insizyonel miringotomi uygulandı. Üçüncü gruptaki hayvanlar kontrol grubu olarak ele alındı ve herhangi bir cerrahi işlem uygulanmadı. 24 saat sonra birinci ve ikinci grupta yer alan deney hayvanlarının yarısı ve kontrol grubundaki deney hayvanları sakrifiye edilerek, timpanik membranları otomikroskopi ile incelendi, ardından dekapite edildi ve temporal bullaları çıkarılarak biyokimyasal olarak değerlendirildi. Birinci ve ikinci grupta kalan diğer deney hayvanları ise 3. gün aynı işlemlere tabi tutularak temporal bullaları çıkarıldı ve histopatolojik olarak değerlendirildi. 
Çalışmamızdaki luminol-KL ölçümlerinde, insizyonel yapılan miringotomi uygulamasının ROT seviyesindeki yükseklik, kontrol grubu ile kıyaslandığında istatiksel olarak anlamlı iken radyofrekans ile yapılan miringotomilerdeki ROT seviyesi, kontrol grubu ile kıyaslandığında anlamlı bir fark görülmemiştir. 
İnsizyonel ve radyofrekans miringotomilerdeki ROT seviyeleri kıyaslandığında, insizyonel miringotomilerdeki ROT seviyesi anlamlı olarak yüksek ölçülmüştür.Yapılan histopatolojik incelemeler de biyokimyasal ölçümlerle paralellik göstermekteydi ve insizyonel miringotomi uygulanan grupta fibrozis ve fokal sklerotik değişiklikler izlenmişti.

Abstract:
One of the most common surgical interventions in childhood is myringotomy and simultaneous VT application. myringotomy; With the help of the peak, incisional, radiofrequency, laser, electrocautery etc. can be performed. The most common long-term complication after these surgical procedures is tympanosclerosis. If tympanosclerosis is in the eardrum, it is called myringosclerosis. Although the etiology of tympanosclerosis or myringosclerosis has not been fully elucidated, studies have suggested that the increase in the amount of oxygen in the environment after myringotomy and the reactive oxygen species (ROS) formed by the inflammatory cells coming into the environment are effective. The measurement of the amount of ROS formed in the eardrum gives us information about myringosclerosis that may develop. In our study, it was aimed to quantitatively measure luminol-amplified chemiluminescence and ROT in the tympanic membranes of rats who underwent incisional or radiofrequency myringotomy, and to compare the tympanic membranes by examining them otomicroscopically and histopathologically.
The study was carried out on 27 Sprague-Dawley rats. Experimental animals were divided into three groups. Radiofrequency myringotomy was applied to both ears of the animals in the first group. Incisional myringotomy was performed with the help of a spike in both ears of the animals in the second group. The animals in the third group were considered as the control group and no surgical procedure was applied. After 24 hours, half of the experimental animals in the first and second groups and the experimental animals in the control group were sacrificed, their tympanic membranes were examined by otomicroscopy, then they were decapitated and their temporal bullae were removed and evaluated biochemically. Other experimental animals in the first and second groups were subjected to the same procedures on the 3rd day, their temporal bullae were removed and evaluated histopathologically.
In the luminol-KL measurements in our study, the increase in the ROT level of the incisional myringotomy was statistically significant when compared to the control group, while there was no significant difference in the ROT level of myringotomy performed with radiofrequency when compared with the control group.
When the ROT levels in incisional and radiofrequency myringotomy were compared, the level of ROT in incisional myringotomies was significantly higher. Histopathological examinations were also in line with biochemical measurements, and fibrosis and focal sclerotic changes were observed in the incisional myringotomy group.