hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Endometrium kanseri tanılı hastalarda bisfenol A düzeyinin incelenmesi
Investigation of serum bisphenol-A levels in patients with endometrial cancer diagnosis
Yazar: ECE ATEŞ
Danışman: DOÇ. DR. HÜSEYİN YEŞİLYURT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitimi ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Bisfenol A = Bisphenol A ; Endometrial neoplazmlar = Endometrial neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Serum = Serum

Özet:
Bisfenol A (BPA), zayıf östrojenik etkileri bilinen bir endokrin bozucu
kimyasaldır (EBK). Sınırlı sayıda hayvan deneyinde çeşitli kanserlerle ilişkisi ortaya
konulmuş olan bu maddenin insanlarda endometrium kanserine yol açıp açmadığı
bilinmemektedir. Bu çalışmada BPA'nın endometrium kanseri ile ilişkisini
değerlendirmek amaçlanmıştır.
50-70 yaş arasında infertilite öyküsü olmayan ve patoloji sonucunda
endometrium kanseri tanısı alan 45 hasta değerlendirildi ve benzer tıbbi ve
demografik özelliklerde olan ve endometrium kanseri olmayan 45 kişi kontrol grubu
olarak alındı. Diabetes mellitus, hipertansiyon, tamoksifen kullanımı, infertilite
öyküsü olanlar ile obez hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Çalışma grubu ve kontrol
grubunun serum BPA düzeyleri ölçülüp karşılaştırıldı.
Bu çalışmada endometrium kanseri olan gruptaki ortanca BPA değeri 408
(133-4540) ng/L; kontrol grubunda ise ortanca 303 (112-2005)ng/L olarak saptandı
ve aradaki ilişki istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0,044).
Serum BPA düzeyleri ile endometrium kanseri arasında anlamlı bir ilişki
istatistiksel olarak mevcuttur, ancak bunun klinik değeri için ek çalışmalara ihtiyaç
vardır.
Anahtar kelimeler: Bisfenol-A, endometrium kanseri

Abstract:
Bisphenol A (BPA) is a well-known endocrine disturbing chemical (EDC),
which has a weak estrogenic effect. BPA, that was shown to be related to several
malignancies according to scarce number of animal studies but obscurity exists
whether involves in leading to endometrial carcinoma in humans. The aim of this
study was to investigate the relationship of BPA with endometrial cancer.
Forty-five patients with pathological diagnosis of endometrial carcinoma
between ages 50-70, having no history of infertility were analyzed and 45 samples
with resembling similar medical and demographical features were assessed as control
group. Exclusion criteria were diabetes mellitus, hypertension, history of tamoxifen
usage, infertility as well as obesity. Serum BPA levels of the samples in study and
control groups were compared.
Median BPA levels were 408 (range,133-4540) ng/L in study group and 303
(112-2005) ng/L in control group. The difference was statistically significant
(p=0,044).
There is a statistically significant relationship between serum BPA levels and
endometrial cancer but more future studies are required for clinical relevance.
Keywords: Bisphenol A, endometrial carcinoma.
Akciğer kanserinde masada evreleme ve sağkalım üzerine etkileri
The effects of preoperative dissection on survival and staging in patients with non small-cell lung cancer
Yazar: SEVİNÇ ÇITAK
Danışman: DOÇ. DR. SELAMİ VOLKAN BAYSUNGUR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Akciğer neoplazmları = Lung neoplasms ; Neoplazm evreleri = Neoplasm staging ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Sağkalım = Survival

Özet:
Giriş: Akciğer kanseri 1985 yılından günümüze dünyada en sık görülen kanser olma özelliğini sürdürmektedir. akciğer kanseri her iki cinste ve erkeklerde dünya genelinde en sık görülen kanserdir. Kansere bağlı ölümlerde de dünyada en sık etken her iki cinste yine akciğer kanseridir. Bir yılda 1.8 milyon yeni olgu ile tüm kanserlerin %12,9'unu oluşturur. International Agency for Research on Cancer 2012 verilerine göre erkeklerde Türkiyede'de akciğer kanseri insidansı 21.170 (%24,7) ile ilk sırada görülmektedir. Yine mortalite açısından akciğer kanseri erkeklerde 18.953 (%32,3) ile birinci sıradadır.

Gerekçe: KHDAK cerrahi tedavisinde rezeksiyon sonrası mediastinal lenf nodu diseksiyonu yapılmaktadır. Ancak N1 lenf nodu istasyonlarının tamamı cerrahi sırasında diseke edilmemektedir. Hastalarda tam olarak doğru evrelemeyi sağlayabilmek amacıyla operasyondan hemen sonra, piyes henüz formaldehit solüsyonuna girmeden üzerindeki N1 lenf nodları operatör tarafından diseke edilebilir ve patolojiye bu şekilde gönderilebilir. Çünkü operasyon sırasında tüm N1 lenf nodlarının diseke edilmesi hem ameliyat süresini uzatabileceğinden hem de cerrahiyi tehlikeye atabileceğinden sakıncalıdır. Formaldehit solüsyonuna girmeden önce diseksiyon yapılmasındaki özellik de formaldehit solüsyonuna giren piyeslerin yapısının bozulması, hacminin küçülmesi ve N1 lenf nodlarında yanlış negatiflik olabileceği yönündeki düşüncedir.

Abstract:
DAHA SONRA DOLDURULACAK
Non-iskemik kardiyomiyopatili hastalarda ICD şoklarını öngördürmede selvester skorunun önemi
The importance of selvester score for prediction of ICD shock in Non-ischemic cardiomyopathy patients
Yazar: FAZIL ARISOY
Danışman: PROF. DR. OMAÇ TÜFEKÇİOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Defibrilatörler = Defibrillators ; Defibrilatörler-implante edilebilir = Defibrillators-implantable ; Kalp = Heart ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kardiyomiyopatiler = Cardiomyopathies ; Ölçekler = Scales ; Şok = Shock ; Şok-kardiyojenik = Shock-cardiogenic

Özet:
Ani kardiyak ölüm genel popülasyonda mortalitenin önemli bir nedenidir, aynı zamanda non-iskemik kardiyomiyopati hastalarında mortalitenin yaklaşık %30'undan sorumludur. Non-iskemik kardiyomiyopati hastalarında İmplante edilebilir kardiyoverter defibrilatörlerin (ICD) ani kardiyak ölümün primer önlenmesindeki etkinliğine dair kanıtlar iskemik kardiyomiyopati hastalarında olduğu gibi yaygın değildir. Bununla birlikte hayat kurtaran bu pahalı tedaviden hangi hastaların fayda göreceği, hangi hastaların zarar göreceği araştırılmaya devam etmektedir. ICD implantasyonunun ejeksiyon fraksiyonuna göre yapılması yaygın kabul görmüştür. İskemik kardiyomiyopatide daha önce sıkça incelenen Selvester skoru non-iskemik kardiyomiyopati hastalarında bu amaç için daha önce incelenmemiştir. Kalp yetmezliği hastalarında daha önce Selvester skorunun uygun ICD şoklarında belirleyici olduğu bildirilmiştir. Bu çalışmada non-iskemik kardiyomiyopati hastalarında Selvester skorunun uygun ICD şoklarındaki belirleyiciliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Abstract:
Sudden cardiac death is one of the most common causes of death in general population and accounts for approximately 30% of mortality in patients with non-ischemic cardiomyopathy. The evidence to support implantable cardioverter defibrillator (ICD) in subjects with non-ischemic cardiomyopathy for primary prevention of sudden cardiac death is not robust unlike in patients with ischemic cardiomyopathy. The medical community continue to engage in efforts to delineate which of the non-ischemic cardiomyopathy patients will benefit the most and harmed minimally by this costly life‐saving therapy. It is widely accepted that ICD implantation is performed according to LVEF. The Selvester score, which is frequently investigated in ischemic cardiomyopathy, has not been investigated in the field of non-ischemic cardiomyopathy. In patients with heart failure, it has previously been suggested that Selvester score is a determinant of appropriate ICD shocks. The aim of this study was to evaluate the Selvester score for determining appropriate ICD shocks in non-ischemic cardiomyopathy patients.
Koroner arter hastalığı nedeniyle CABG yapılan hastalarla koroner arter hastalığı olmayan kapak hastaları,HOCM hastası asendan aort anevrizması olan hastalarda epikardiyal dokuda apaptoz antiapoptoz ve otofaji belirteçlerinin karşılaştırılması
The comparison of apaptoz antiapoptosis and autophagy markers in epicardial tissue in patients with coronary artery disease and in patients have valvüler disease, HOCM, ascendan aort aneurysm without coronary artery disease
Yazar: MESUT KARATAŞ
Danışman: DOÇ. GÖKHAN ALICI ; UZMAN CEM DOĞAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğt. Ve Arş. Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Aort anevrizmaları = Aortic aneurysm ; Apoptozis = Apoptosis ; Kalp kapak hastalıkları = Heart valve diseases ; Kardiyovasküler hastalıklar = Cardiovascular diseases ; Koroner arter hastalığı = Coronary artery disease ; Otofaji = Autophagy ; Perikardiyum = Pericardium ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Kardiyovasküler hastalıklar dünya çapında travmalardan sonra ölümlerin ikinci en sık sebebidir ve görülme sıklığı her geçen dekat biraz daha artmakta ve daha genç hastalarda da görülmektedir. Dünya Sağlık Örgütü'ne göre, 2016 yılında tüm dünyadaki ölümlerin % 31'ini oluşturan yaklaşık 17,9 milyon insan kardiyovasküler hastalıklar nedeniyle öldü. Basit bir kasılma kusurunu kalp bozukluğu olarak düşünmek yerine, kardiyovasküler hastalıklar başlangıçta 'kardiyak yeniden modelleme' olarak adlandırılan homeostatik kontrolü yönlendiren kalbin hücresel ve moleküler bileşenlerinde uyarlama değişikliklerinin sonuçları olarak değerlendirilmelidir. Kardiyak yeniden modelleme, kardiyak hücre ölümünün artmış oranlarını, hücre dışı matriste yapısal değişiklikleri ve beraberindeki iltihaplanmayı içerir. Kalp kusurlarında hücre ölümünün mekanizması sadece apoptozu ve nekrozu değil, aynı zamanda apoptozun programlanmış ve düzenlenmiş mekanizmasının yönlerini paylaşan ancak nekrotik morfoloji gösteren otofajiyi de içerir(2)

Abstract:
Cardiovascular disease is the second most common cause of death after trauma worldwide and its prevalence is increasing in every last decade and is observed in younger patients. According to the World Health Organization, approximately 17.9 million people died of cardiovascular disease in 2016, accounting for 31% of all deaths worldwide. Instead of considering a simple contraction defect as a heart disorder, cardiovascular diseases should be considered as the results of adaptation changes in the cellular and molecular components of the heart, which initially referred to 'cardiac remodeling' called homeostatic control. Cardiac remodeling includes increased rates of cardiac cell death, structural changes in the extracellular matrix, and associated inflammation. The mechanism of cell death in heart defects includes not only apoptosis and necrosis, but also autophagy, which shares the aspects of the programmed and regulated mechanism of apoptosis, but shows necrotic morphology (2).
Bir miringoplasti tekniği olarak TZF (trombositten zengin fibrin) miringoplastinin etkinliği
Efficacy of PRF (platelet rich fibrin) miringoplasty as A miringoplasty technique
Yazar: ERDEM ALTIPARMAK
Danışman: UZMAN ERKAN ESEN ; DOÇ. DR. AYŞE ADİN SELÇUK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Kocaeli Derince Eğt. ve Arş. Hast. / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Kulak hastalıkları = Ear diseases ; Miringoplasti = Myringoplasty ; Otitis media = Otitis media ; Trombositten zengin fibrin = Platelet rich fibrin ; İşitme = Hearing

Özet:
AMAÇ: Bu çalışmada çapı 5 mm'nin altındaki kronik kulak zarı perforasyonu olan hastalarda TZF (Trombositten Zengin Fibrin) kullanılarak yapılan miringoplastinin operasyon başarısı ve operasyon sonrası işitme kazançlarının değerlendirilmesi, bunların literatür eşliğinde tartışılması amaçlandı.
GEREÇ ve YÖNTEM: Bu çalışmada yaşları 18-68 (ortalama yaş, 40,6) olan, TZF miringoplasti tekniği ile opere edilen 53 hasta dahil edildi. Tüm hastalar lokal anestezi altında opere edildi. Olguların anatomik başarı ve postoperatif işitme kazancı; cinsiyet, yaş, perforasyon boyutu ve perforasyon lokalizasyonuna göre değerlendirildi.
BULGULAR:  Yaptığımız çalışmada perforasyonların kapanma oranı 35/53 (% 66) olarak tespit edildi. Yaş, cinsiyet, perforasyon boyutu ve perforasyon yerinin cerrahi başarıyı istatistiksel olarak etkilemediği gözlendi. Preoperatif ve postoperatif 1., 3. ve 6. aylarda yapılan odyometrik incelemeler karşılaştırıldığında hava yolu değerleri ve hava kemik aralığı değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı düzelme olduğu görüldü (p˂0.001, p˂0.001).
SONUÇ: Sonuç olarak 5 mm'den küçük perforasyonlarda TZF ile miringoplasti yapılmasını başarılı bulduk ve diğer greft materyallerine alternatif olabileceğini değerlendirdik.
Anahtar Kelimler: Miringoplasti, TZF, Kronik Otit

Abstract:
OBJECTİVE: In this study, we aimed to evaluate the operation success and postoperative hearing gain by using PRF (Platelet Rich Fibrin) in patients with chronic tympanic membrane perforation less than 5 mm in diameter with literature.
MATERIALS and METHODS: Fifty-three patients, aged 18-68 year old, (mean age, 40.6 years) with PRF myringoplasty were included in this study. All patients were operated under local anesthesia. Anatomical success and postoperative hearing gain in patients; sex, age, perforation size and perforation localization were evaluated.
RESULTS: In our study, the closure rate of perforations was found to be 35/53 (66%). It was observed that age, gender, perforation size and perforation area did not affect the surgical success statistically. When the preoperative and postoperative 1st, 3rd and 6th months audiometric studies were compared, there was a statistically significant improvement in air-conduction values and air bone gap values (p˂0.001, p˂0.001).
CONCLUSION: In conclusion, we found successful in myringoplasty with PRF in perforations smaller than 5 mm and evaluated as an alternative to other graft materials.
Keywords: Miringoplasty, PRF, Chronic Otitis
Kliniğimize başvuran usher sendromlu hastaların klinik ve genetik araştırma sonuçları
Results of clinical and genetic research of usher syndrome patients followed in our clinic
Yazar: ABDURRAHMAN ALPASLAN ALKAN
Danışman: PROF. DR. DİLEK GÜVEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Biyomedikal araştırmalar = Biomedical research ; Epidemiyoloji = Epidemiology ; Genetik = Genetics ; Genler = Genes ; Moleküler biyoloji = Molecular biology ; Mutasyon = Mutation ; Usher sendromu = Usher syndrome ; İşitme kaybı-sensori nöral = Hearing loss-sensorineural

Özet:
Amaç:Ülkemizin bir çok bölgesinden gelerek kliniğimize başvurmuş Usher sendromu hastatalarının demografik özelliklerini, klinik bulgularını ve moleküler epidemiyolojilerini araştırmak 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız kapsamında Usher sendromu ön tanısıyla kliniğimizde takip edilen 48 hastanın özgeçmiş, soygeçmiş özellikleri görme, işitme ve denge muayenelerinin sonuçları ve genetik araştırma sonuçları değerlendirildi.
Bulgular: Hastalarımızdan 14 tanesi Usher sendromu Tip 1, 16 tanesi ise Usher sendromu Tip 2 olarak tespit edildi. Hastalarımızdan 18 tanesine klinik olarak sınıflandırma yapılamadı. Klinik olarak Tip 2 ile uyumlu 7 hastamızda MYO7A geninde mutasyon tespit edildi.
Sonuç: Usher sendromu Tip1'e sebep olduğu bilinen MYO7A gen mutasyonu, klinik olarak Usher sendromu Tip2 ile uyumlu 7 hastamızda tespit edildi. Bu hastalarımızın 6 sında heterozigot, 1 hastamızda ise homozigot mutasyon tespit edildi.

Abstract:
Purpose :To investigate the demographic characteristics, clinical findings and molecular epidemiology of Usher syndrome patients who apply to our clinic from many regions of our country.
Materials and Methods: In this study, medical and family history, ophthalmologic, hearing and vestibular examination findings and genetical research findings of 48 patients who were followed-up in our clinic with a prediagnosis of Usher syndrome were evaluated.
Results: 14 of the patients were Usher syndrome Type 1, 16 of them were Usher syndrome Type 2. 18 patients could not be clinically classified. MYO7A gene mutation was detected in 7 patients.

Conclusions: MYO7A gene mutation, which is known to cause Usher syndrome Type 1, was detected in 7 patients clinically compatible with Usher syndrome Type2. Heterozygous mutation was detected in 6 of these patients and homozygous mutation in 1 patient.
Toraks travması ile acil servise başvuran hastalarda nexus kriterlerinin geçerliliğinin araştırılması /
Yazar: MUSTAFA FURKAN ÖZEL
Danışman: DOÇ. DR. KENAN AHMET TÜRKDOĞAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Ağrı = Pain ; Göğüs yaralanmaları = Thoracic injuries ; Oksijen satürasyonları = Oxygen saturation ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
40 yaş altı nüfusun en sık ölüm nedeni travmadır. Tüm yaş aralıklarında ateroskleroz 
ve kanserden sonra üçüncü sıklıkta mortalite nedenidir. Bu ölümlerin % 25'i toraks travması 
sonucu meydana gelir. Toraks travmaları acil servise başvuran hastalarda morbidite ve 
mortalitenin önemli bir nedeni olup erken tanı ve tedavi gerektirmektedir. Multitravma 
hastalarında travmaya yaklaşım algortimaları klinik pratikte kullanılmaktadır. Ancak toraks 
travmalarında herkes tarafından kabul gören net bir kılavuz bulunmamaktadır.
Bu çalışmamızda acil servise toraks travması ile başvurmuş olan hastalarda Nexus Chest 
Kriterleri'nin(NCC) etkinliğini ve görüntüleme gerekliliği üzerine olumlu etki edip 
etmeyeceğini değerlendirmeyi amaçladık. 
 Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği'ne 1 Mayıs 2018 -1 Ağustos 
2018 tarihleri arasında, son 3 gün içinde olmuş olan toraks travması nedeniyle başvuran  16 
yaş ve üzeri 184 hasta, retrospektif olarak değerlendirildi. Sonuç olarak; NCC nin sensitivite 
ve spesifitesinin düşük olmasına bağlı olarak kulanılabilirliği kısıtlıdır. Kriterlere eklenecek 
objektif kriterlerin (saturasyon, göğüs bölgesinde ağrı dışında tanımlanan lezyonlar), NCC'nin değerini artıracağı düşünülmüştür.

Abstract:
Trauma is the most common cause of death in the population under 40 years of age. In 
all age groups following atherosclerosis and cancer it is the third most common cause of 
deaths. Of all the traumatic death 25% are accounted for thoracic trauma.. Among all, the 
patients presenting to the emergency department with thoracic trauma are significant cause of 
mortality and morbidity and they require early diagnosis and treatment.  ın the clinical 
practice algorithms are utilized approaching the patients with multi-trauma. But there is not one 
accepted guideline suggesting an algorithm for the patients with thoracic trauma. In our study, 
we aimed to evaluate the appliance of Nexus Chest Criteria(NCC) for  the patients  with 
thorax trauma.
          We retrospectively evaluated 184 patients aged over  16 which were admitted for 
thoracic trauma in the last 3 days to the Bağcılar Training and Research Hospital 
Emergency Medicine Clinic between 1 May 2018 -1 August  2018. As a result;  NCC and 
its availability is limited due to its low sensitivity and specificity. Objective criterias 
which may added (saturation, chest lessions other than pain) could make NCC  more 
valuable.
Preeklampsi tanısı alan gebelerde omentin-1 düzeyi ve hastalığın şiddeti ile olan ilişkisi
Omentin-1 level in pregnant women diagnosed with preeclampsia and its relationship with the severity of the disease
Yazar: HACER ÖZDEMİR
Danışman: UZMAN TAYFUR ÇİFT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Gebelik = Pregnancy ; Hastalık şiddeti indeksi = Severity of illness index ; Hipertansiyon = Hypertension ; Omentin-1 = Omentin-1 ; Preeklampsi = Pre-eclampsia

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, preeklampsi tanısı alan gebelerdeki serum omentin-1 düzeyinin, normal gebeler ile karşılaştırılması ve bu molekülün patogenezdeki rolünün araştırılmasıdır. 
Gereç ve yöntem: Çalışmaya Haziran 2018- Eylül 2018 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'ne başvuran gebeler dahil edildi. Preeklampsi tanısı konulan 90 gebe çalışma grubunu, takiplerinde herhangi bir sorun olmayan 90 gebe de kontrol grubunu oluşturdu. Gruplar omentin-1 düzeyleri açısından birbiri ile karşılaştırıldı.
Bulgular: Yaşları 18 ile 40 arasında değişen toplam 180 gebe değerlendirmeye alındı. Toplam yaş ortalaması 28,35 ± 6,13 idi (hasta grubunda 29,13 ± 6,25, kontrol grubunda 27,58±6,02). Omentin-1 düzeyi preeklampsi tanısı konulan grupta ortalama 63,10 Ng/Ml, kontrol grubunda ortalama 64,85 Ng/Ml, bulundu. Elde edilen omentin-1 düzeylerinin birbiri ile karşılaştırıldığında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,005). 
Sonuç: Preeklampsi tanısı konulan gebelerin serum omentin-1 düzeyleri, normotansif gebe ile karşılaştırıldığında, gruplar arasında anlamlı istatistiksel fark bulunamamıştır.

Anahtar kelimeler: Preeklampsi, Hipertansiyon, Omentin-1

Abstract:
Amaç: The aim of this study is to compare the serum omentin-1 levels of preeclampsia diagnosed pregnant women to normal pregnancies and to investigate the role of this molecule in pathogenesis.. 
Materials and methods: Volunteer pregnant women admitted to the Department of Obstetrics and Gynecology, Bursa Yüksek İhtisas Training and Research Hospital between June 2018 and September 2018 were included in this study. The study group consisted of 90 pregnant women diagnosed as preeclampsia and 90 pregnant women who did not have any problems in their follow-up. Groups were compared in terms of omentin-1 levels.
Results: A total of 180 pregnant women between the ages of 18 and 40 were evaluated. The mean age of the patients was 28.35 ± 6.13 (29.13 ± 6.25 in the patient group, 27.58 ± 6.02 in the control group). The mean Omentin-1 level was 63.10 Ng / Ml in the preeclampsia group and 64.85 Ng / Ml in the control group. There were no significant differences between the groups at the levels of omentin (p> 0,005).
Conclusion: Serum omentin-1 levels of 90 pregnant women with preeclampsia were not statistically different between the groups (p> 0.005).

Key words: Preeclampsi, Hypertension, Omentin-1