Farklı final irrigasyon protokollerinin kırılma direnci üzerine etkisi
The effect of different final irrigation protocols on fracture resistance
Yazar: AHMET KORKMAZ
Danışman: PROF. DR. KEZBAN MELTEM ÇOLAK
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Kök kanal tedavisi = Root canal therapy ; Kök kanalı irrigantları = Root canal irrigants ; Ozon = Ozone ; Sodyum hipoklorit = Sodium hypochlorite

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, kök kanal tedavisinde kullanılan farklı final irrigasyon solüsyonlarının dişlerin kırılma dayanıklılığı üzerine etkilerini karşılaştırmaktır.
Materyal ve Metot: Bu çalışmada ortodontik ve periodontal nedenlerle çekilmiş toplam 100 adet tek köklü mandibular 1. premolar diş kullanılmıştır. Dişlerin çalışma uzunluğu 13mm olarak standardize edilmiştir. Dişlerin kök kanal preparasyonları R25 ve eğeleri ile yapıldı. Son irrigasyon protokollerine göre çalışma grupları şu şekilde belirlendi. Grup1:Negatif kontrol grubu; Grup2: Serum Fizyolojik (Pozitif Kontrol); Grup3: %2,5NaOCl, EDTA, serum fizyolojik; Grup4: %2,5NaOCl, %17EDTA, serum fizyolojik, %2,5NaOCl; Grup5: %2,5NaOCl, %17EDTA, Serum Fizyolojik, 15g/ml Ozonlu su(Os). Kök kanal dolumları Sealapex kök kanal dolgu patı ve güta-perka kullanılarak soğuk lateral kondensasyon tekniği ile tamamlandı. Tüm örnekler akrilik rezin bloklara gömüldü ve kırık gerçekleşene kadar 1mm/dk hızda vertikal kuvvet uygulandı. Dişler hazırlandıktan sonra İnstron cihazında kırılma testine tabi tutuldu. Verilerin istatistiksel analizi SPSS 20 (IBM, Chicago, IL, ABD) paket programı kullanılarak yapıldı.
Bulgular: Farklı irrigasyon prosedürlerinin kök dentini kırılma dayanımı üzerinde etkisinin incelendiği çalışmamızda ortalama kırılma dayanımı değerin en yüksek Grup 1 (negatif kontrol) grubunda, en düşük kırılma dayanım değeri Grup 4'te (%2,5NaOCl, %17EDTA, Serum Fizyolojik, %2,5NaOCl ) gözlendi. Gruplar arası değerlendirmede negatif kontrol grubu diğer tüm gruplarla istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermiştir (p<0.05). Grup 4 (%2,5NaOCl, %17EDTA, serum fizyolojik, %2,5NaOCl) ve Grup5 (%2,5NaOCl, %17EDTA, Serum Fizyolojik, 15g/ml Ozonlu Su) arasında da istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu. (p<0.05) Grup 3 (%2,5NaOCl, EDTA, serum fizyolojik) ve Grup 5 (%2,5NaOCl, %17EDTA, Serum Fizyolojik, 15g/ml Ozonlu Su) ile Grup 3 ve Grup 4 arasında ise anlamlı farklılık gözlenmedi. (p>0.05)
Sonuç: Çalışmada kullanılan farklı solüsyon prosedürlerinden ozonlu su ile irrigasyonun fraktür direncine olumlu yönde etkilediği gözlendi. En yüksek fraktür direnci final irrigasyon olarak kullanılan %2,5'luk NaOCl, %17'lik EDTA, serum fizyolojik, ozonlu su grubunda gözlenmesine rağmen bu grup ile poztifi kontrol grubu arasından fraktür direnci açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi.
Anahtar Kelimeler: kırılma direnci, ozonlu su, sodyum hipoklorit, EDTA

Abstract:
Aim: The aim of this study is to compare the effects of different final irrigation solutions used in root canal treatment on the fracture resistance of teeth.
Materials and Methods: In this study, a total of 100 single-rooted lower 1. premolar teeth extracted for orthodontic and periodontal reasons were used. The working length of the teeth is standardized as 13mm. Root canal preparations of the teeth were made with R25 and files. According to the latest irrigation protocols, the study groups were determined as follows.
Group1:Negative control group; Group2: Serum Physiological (Positive Control); Group3: 2.5%NaOCl, EDTA, physiological saline; Group4: 2.5%NaOCl, 17%EDTA, physiological saline, 2.5%NaOCl; Group5: 2.5%NaOCl, 17%EDTA, Serum Physiological, 15g/ml Ozonated water. Root canal fillings were completed with cold lateral condensation technique using Sealapex root canal filling paste and gutta percha. All specimens were embedded in acrylic resin blocks and a vertical force of 1 mm/min was applied until fracture occurred. After the teeth were prepared, they were subjected to the fracture test on the Instron device. Statistical analysis of the data was performed using the SPSS 20 (IBM, Chicago, IL, USA) package program..
Results: In our study, in which the effect of different irrigation procedures on the fracture strength of root dentin was investigated, the highest fracture strength value was found in Group 1 (negative control) group, and the lowest fracture strength value in Group 4 (2.5%NaOCl, 17%EDTA, saline, 2.5%NaOCl). ) has been observed. In the evaluation between the groups, the negative control group showed a statistically significant difference with all other groups (p<0.05). A statistically significant difference was also found between Group 4 (2.5%NaOCl, 17%EDTA, physiological saline, 2.5%NaOCl) and Group 5 (2.5%NaOCl, 17%EDTA, Serum Physiological, 15g/ml Ozonated Water) (p<0.05 ). No significant difference was observed between Group 3 (2.5%NaOCl, EDTA, physiological saline) and Group 5 (2.5%NaOCl, 17%EDTA, Serum Physiological, 15g/ml Ozonated Water) and Group 3 and Group 4 (p>0.05) .
Conclusion: It was observed that irrigation with ozonated water, which is one of the different solution procedures used in the study, had a positive effect on fracture resistance. Although the highest fracture resistance was observed in the group of 2.5% NaOCl, 17% EDTA, saline and ozonated water used as the final irrigation, no statistically significant difference was observed between this group and the positive control group in terms of fracture resistance.
Keywords: fracture resistance, ozonated water, sodium hypochlorite, EDTA