Damarlarda yeni bir uç uca anastomoz tekniği: Zigana tekniği
A new end to end anastomoses technique for vessels: Zigana technique
Yazar: EMRAH KAĞAN YAŞAR
Danışman: DOÇ. DR. MURAT ŞAHİN ALAGÖZ
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
DAMARLARDA YENİ BİR UÇ UCA ANASTOMOZ TEKNİĞİ:
ZİGANA TEKNİĞİ

AMAÇ: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi`nin temel tekniklerinden olan mikrovasküler cerrahi özellikle rekonstrüksiyon cerrahisinin olmazsa olmazıdır. Mikrovasküler anastomoz yöntemleri kullanılarak komplike yaralanmaların tedavisi kolaylaştırılabilir.
Yapılan mikrovasküler anastomozların başarısı doku yaşayabilirliği ve operasyonun başarısı ile eşanlamlıdır. Mikrovasküler cerrahide sık tercih edilen uç uca vasküler anastomoz yönteminin bazı dezavantajları vardır. Anastomoz hattında daralma, aşırı sütür kullanımı, arka duvar yaralanma riski ve rotasyon riski bu dezavantajlardandır. Tüm bu dezavantajlar trombüse ve özellikle küçük çaplı damarlarda stenoza sebep olabilir.
Bu nedenlerden dolayı küçük çaplı damarlarda kullanımı uygun olabilecek yeni bir uç uca vasküler anastomoz tekniğinin araştırılması amaçlanmıştır.

GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmada ağırlıkları 235-275 g arasında olan, 15 adet dişi Wistar Albino sıçan kullanıldı. Her sıçanın her iki femoral arterinde uç uca damar anastomozları çalışıldı. Sıçanların sağ femoral arterinde deney anastomozu (Zigana Tekniği), sol femoral arterinde ise geleneksel anastomoz tekniği uygulandı.
Klinik değerlendirmede ameliyat süresi, kullanılan dikiş sayısı, geçirgenlik oranı ve kanama zamanı, histopatolojik değerlendirmede endotelizasyon, inflamasyon, fibrozis, yabancı cisim reaksiyon, intimal hiperplazi, intimal hasarlanma, trombüs ve nekroz analiz edildi.

BULGULAR: Çalışma sonucunda klinik değerlendirmede Zigana Tekniği`nin ameliyat süresinin uzun olduğu, dikiş sayısının az olduğu, geçirgenlik oranlarının aynı olduğu ve kanama zamanının kısa olduğu tespit edildi.
Histopatolojik değerlendirmede ise her iki grupta benzer sayıda trombüs, stenoz, inflamasyon, fibrozis, yabancı cisim reaksiyonu oranları izlendi. Zigana Tekniği uygulanan grupta intimal hiperplazi oranları daha az görüldü ve her iki grupta da nekroz ile karşılaşılmadı.

TARTIŞMA: Çalışmada Zigana Tekniği`nin dikiş kullanımı ve kanama zamanı açısından istatistiksel anlamlılık göstermeyen iyi değerlere sahip olduğu tespit edildi.

SONUÇ:1mm`nin altındaki damar çapının varlığında dahi olumlu sonuçların elde edilebildiği Zigana Tekniği`nin deneysel ve klinik çalışmalarda mikrovasküler anastomozlarda kullanılabilecek bir teknik olduğu düşünülmektedir.

ANAHTAR KELİMELER: Rekonstrüktif Mikrocerrahi,Mikrovasküler Cerrahi, Uç uca anastomoz

Abstract:
A NEW END TO END ANASTOMOSES TECHNIQUE FOR VESSELS: ZIGANA TECHNIQUE

OBJECTIVE: Microvascular surgery, one of the basic techniques of Plastic and Reconstructive Surgery, especially it is the main technique for reconstructive surgery. With using microvascular anastomoses techniques, it can be easier to reconstruct complicated wounds.
Success of microvascular anastomoses is depend on success of operation and also tissue viability. Traditional end-to-end vascular anastomoses is the technique rarely used but also have some disadventages. Narrow anastomose line, using many suture, back wall damage risk and vascular rotation risk are some of these disadvantages. All these disadvantages cause trombosis and then stenosis especially for small diameter vessels.
İt is aimed to research a new end-to-end microvascular anastomoses technique for small diameter vessel because of these reasons.

MATERIAL AND METHODS: A total of 15 female Wistar-Albino rats ranging 235 to 275 grams were used. End-to-end vascular anastomoses were executed on femoral arteries of both rats; on right femoral arter of rats experimental vascular anastomose technique (Zigana Technique) and on left femoral arter of rats traditional vascular anastomose technique were performed.
For clinical evaluation ; operation and hemorrhage time, used sutur numbers and patency rates, for histopathologic evaluation endothelization, inflammation, fibrosis, sutur reaction, intimal hyperplasia and other intima and media characteristics, thrombosis and necrosis rates were anaylized.

RESULTS: In clinical evaluation it was established that Zigana Technique has lower used sutur numbers, long operation time, same patency rates and short hemorrhage time at the end of the study.
In histopathologic evaluation, both of two groups have resembling thrombosis, stenosis, inflammation, fibrosis, sutur reaction rates. Intimal hyperplasia rates were lower in experimental vascular anastomoses group – Zigana Technique- and there was no necrosis in both groups.

CONCLUSION: In this study it was established that Zigana Technique has good valuation about used sutur number and hemorraghe time but this was not statistically significant.
Because of success for microvascular anastomoses especially under 1mm diameter vessels, it is thought that Zigana Technique can be used for microvascular anastomoses in experimental and clinical studies.

KEYWORDS: Reconstructive Microsurgery, Microvascular Surgery, End-to-end Anastomoses