Duygu düzenleme güçlüğü ve öz şefkat ile bağlanma yaralanmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi
The relationship between emotion dysregulation and self-compassion and attachment injuries
Yazar: BETÜL IŞIK
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA KOÇ
Düzce Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı / Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Psikoloji = Psychology

Özet:
Bu araştırmada duygu düzenleme güçlüğü ve öz şefkatin bağlanma yaralanmaları ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bağlanma yaralanmaları çeşitli demografik değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırma yöntemi olarak ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu en az bir yıldır evli olan 18-65 yaş aralığındaki 241 kişi (165 kadın ve 76 erkek) oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-Kısa Formu (DDGÖ-16), Öz Duyarlılık Ölçeği, Evlilikte Bağlanma Yaralanmaları Ölçeği (EBYÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS.23 programı ile yapılmıştır. Araştırmanın değişkenlerine yönelik analizlerde, Pearson korelasyonu, demografik değişkenler arasında t testi ve gruplar arasında tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmış olup, araştırmanın diğer hipotezini test etmek amacıyla çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre, duygu düzenleme güçlüğü ve öz şefkatin bağlanma yaralanmalarını anlamlı şekilde yordadığı bulunmuştur. Değişkenler arasında yapılan t testi sonucuna göre, duygu düzenleme güçlüğünün, bağlanma yaralanmalarını pozitif yönde yordadığı görülmüştür. Öz-şefkatin ise bağlanma yaralanmalarını negatif yönde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların cinsiyetlerine göre bağlanma yaralanmaları düzeylerinde kadınların erkeklere oranla daha fazla bağlanma yaralanmalarına sahip olduğu saptanmıştır. Sosyoekonomik düzeyin bağlanma yaralanmaları ile anlamlı bir ilişkisi olduğu sonucu elde edilmiştir. Elde edilen bulgular alan yazındaki çalışmalar çerçevesinde tartışılmış olup gelecekteki araştırmalar ve uygulayıcılar için öneriler sunulmuştur.

Abstract:
In this study, it was aimed to examine the relationship between emotion dysregulation and self-compassion with attachment injuries. Attachment injuries were examined in terms of various demographic variables. Relational survey model was used as the research method. The study group consisted of 241 people (165 women and 76 men) between the ages of 18-65 who have been married for at least one year. Demographic Information Form, Difficulty in Emotion Regulation Scale-Short Form (DRE-16), Self-Sensitivity Scale, Marital Attachment Injury Scale (MARIS) were used as data collection tools. The data were analyzed with the SPSS.23 Pearson correlation, t-test between demographic variables and one-way analysis of variance (ANOVA) between groups were used in the analysis of the variables of the study, and multiple regression analysis was conducted to test the other hypothesis of the study. According to the results of multiple regression analysis, it was found that emotion dysregulation and self-compassion significantly predicted attachment injuries. According to the t-test results between the variables, emotion dysregulation predicted attachment injuries positively. Self-compassion was found to predict attachment injuries negatively. According to the gender of the participants, it was found that women had more attachment injuries than men. It was concluded that socio-economic level had a significant relationship with attachment injuries. The findings were discussed within the framework of the studies in the literature and suggestions for future research and practitioners were presented.