Otizm Spektrum Bozukluğu tanılı hastalarda Bipolar Bozukluk gelişimi ile miRNA-132, miRNA-134, miRNA-206, miRNA-126 ve miRNA-137 düzeylerinin ilişkisinin incelenmesi
The relationship between miRNA-132, miRNA-134, miRNA-206, miRNA-126, and miRNA-137 levels and comorbidity of Bipolar Disorder in Autism Spectrum Disorder patients
Yazar: HÜSNA KAAN
Danışman: PROF. DR. NUSRET SOYLU
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Bipolar bozukluk = Bipolar disorder ; Otizm spektrum bozukluğu = Autism spectrum disorder

Özet:
Arka plan ve amaç: OSB olan çocuklarda komorbid psikiyatrik bozuklukların araştırıldığı çalışmalarda bipolar bozukluğun OSB'ye en sık eşlik eden komorbiditelerden biri olduğu gösterilmiştir. OSB olan çocuklarda BB komorbiditesi varlığında hem hastaların hem de ailelerin günlük işlevselliği ve yaşam kalitesinde belirgin bozulmalar olduğu bilinmektedir. Bununla birlikte bu hasta grubunda semptom sunumundaki önemli örtüşmeler, fenomenolojik verilerin sınırlılığı ve standart tanı kriterlerinin uygulanabilirliği gibi sorunlar tanısal süreçleri zorlaştırmakta, erken tanı ve tedavi sürecini etkilemektedir. Son yapılan araştırmalarda miRNA'ların nöropsikiyartik hastalıklarda potansiyel bir biyobelirteç olarak kullanılmasının faydalı olabileceği belirlenmiştir. Bipolar bozuklukla muhtemel ilişkili olan miRNA'lar ile ilgili literatürde çok sayıda araştırma yapılmış olsa da otizm spektrum bozukluğuyla ilişikili miRNA'lar ile ilgili nispeten daha az sayıda araştırma bulunmaktadır. Literatür incelendiğinde OSB'ye komorbid bipolar bozukluk tanısı olan hastalarda ise miRNA düzeylerinin incelendiği herhangi bir sistematik çalışmaya rastlanmamıştır. Bu kesitsel çalışmada BB ile ilişkili olduğu düşünülen miRNA'lar ile çalışılarak bu miRNA'ların otizm spektrum bozukluğuna komorbid bipolar bozukluğu olan hastaların kan düzeylerinde benzer farklılıkları gösterip göstermeyeceği araştırılmıştır. Bu çalışmanın temel amacı hem OSB olan çocuklarda bipolar bozukluk tanısının konulmasında kolaylık sağlayacak miRNA'ları keşfetmek hem de her iki hastalığın ortak patofizyolojik ve epigenetik mekanizmaların anlaşılmasına katkı sağlamaktır.
Yöntem: Çalışma örneklemi, OSB komorbid BB olan çocuklardan oluşan vaka grubu ve BB komorbiditesi olmayan OSB tanılı çocuklardan oluşan kontrol grubu olmak üzere iki grup olarak tasarlandı. Vaka grubuna DSM 5 tanı kriterlerine göre hem OSB hem BB tıbbı tanısını karşılayan 41 olgu, kontrol grubuna ise BB komorbiditesi olmayan OSB tanılı yaş ve cinsiyet açısından benzer 47 olgu dahil edildi. Çalışma örnekleminin klinik ve sosyodemografik özelliklerini değerlendirmek için sosyodemografik veri formu kullanıldı. Tüm katılımcılara otizm şiddetini değerlendirmek amacıyla Çocukluk Çağı Otizm Değerlendirme Ölçeği uygulandı. Araştırmaya katılan hastalara uygulanan Sorunlu Davranış Kontrol Listesi, Çocuklar İçin Genel Değerlendirme Ölçeği ve Yaşam Kalitesi Ölçekleriyle eşlik eden davranış bozuklukları, günlük işlevsellikleri ve yaşam kaliteleri değerlendirildi. Eşlik eden diğer psikiyatrik tanıları değerlendirmek için Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli DSM-5-Türkçe (ÇDŞG-ŞY-DSM-5-T) kullanıldı ve kontrol grubunda BB olmadığından emin olundu. Klinik değerlendirmeleri tamamlanan tüm hastalardan 5-8 ml venöz kan alındı. Serum örnekleri qRT-PCR yöntemi ile değerlendirilerek miRNA-132, miRNA-134, miRNA-137, miRNA-126, miRNA-206 düzeyleri ölçüldü. 
Bulgular: miRNA 134, miRNA 206 ve miRNA 126 düzeyleri vaka grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu (p=0.038, p=0.023 ve p=0.026). miRNA 132 ve miRNA 137 düzeylerinin ise iki grup arasında anlamlı farklılık göstermediği tespit edildi. BB tip 1 hastalarında miRNA 132 ve miRNA 134 düzeylerinde bipolar tip 2 olan hastalara kıyasla anlamlı düzeyde farklılık saptandı (sırasıyla p=0.014 ve p=0,005). BB klinik özellikleriyle miRNA düzeylerinin korelasyonu incelendiğinde, yalnızca toplam manik atak sayısıyla miRNA 134 düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulundu (p=0.007). 
Sonuç: Bu çalışmadaki veriler serum miRNA 134, miRNA 206 ve miRNA 126 düzeylerindeki farklılığın OSB olan hastalarda BB etiyopatogeneziyle ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. OSB olan hastaların BB komorbiditesinde miRNA'ların tanı ve etiyolojide potansiyel bir biyobelirteç olmadaki rolünün araştırılması için daha geniş örneklemlerde, daha fazlı sayıda çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract:
Background and aim: Bipolar disorder is commonly reported as one of the most prevalent comorbidities children diagnosed with ASD. Its significantly disrupt the quality of life and normal functionality of both patients and their families. However, diagnosing bipolar disorder in children with ASD arise challenges due to overlapping symptom presentations, limited phenomenological data, and difficulties in applying standard diagnostic criteria. Recent studies have shown that miRNAs could serve as potential biomarkers in neuropsychiatric disorders. While several studies have explored the association between certain miRNAs and bipolar disorder, relatively fewer have investigated miRNAs linked to autism spectrum disorder. Surprisingly, there's a lack of systematic studies examining miRNA levels in patients with comorbid bipolar disorder and ASD. This cross-sectional study aimed to identify miRNAs considered to be associated with bipolar disorder and evaluate whether these miRNAs would show similar differences in patients diagnosed with both autism spectrum disorder and bipolar disorder.
Method: The study involved two groups: a case group consisting of children diagnosed with ASD accompanied by BD and a control group consisting of children with ASD but without BD comorbidity. The case group included 41 children who met the DSM 5 diagnostic criteria for both ASD and comorbid BD, while the control group included 47 age- and gender-matched children with ASD but without comorbidities. A sociodemographic data form was used to assess the clinical and sociodemographic characteristics of the study participants. The Childhood Autism Rating Scale was administered to all participants to assess the severity of autism. Comorbid behavioral disorders, daily functioning, and quality of life were assessed using the Child Problematic Behavior Checklist (CBCL), Child General Assessment Scale (CGAS) and Quality of Life Scales. To identify other psychiatric diagnoses, the DSM-5-Turkish Interview Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia for School-Age Children Now and Across the Lifespan (DSM-5-T) was used, ensuring that the control group did not meet BD criteria. Venous blood samples (5-8ml) were collected from all patients following completion of their clinical evaluations. Serum samples were analyzed by quantitative reverse transcription polymerase chain reaction (qRT–PCR) and miRNA-132, miRNA-134, miRNA-137, miRNA-126, and miRNA-206 levels were measured. 
Results: Serum miRNA 134, miRNA 206 and miRNA 126 levels were significantly higher in the case group compared to the control group (p=0.038, p=0.023 and p=0.026, respecitively). miRNA 132 and miRNA 137 levels were not significantly different between the two groups. There was a significant difference in miRNA 132 and miRNA 134 levels in bipolar type 1 patients compared to bipolar type 2 patients (p=0.014 and p=0.005, respectively). Further analysis revealed a significant correlation between miRNA 134 levels and the total number of manic episodes (p=0.007).
Conclusion: Findings from this study suggest that the differences in serum levels of miRNA 134, miRNA 206 and miRNA 126 may be implicated in the etiopathogenesis of BD in children with ASD. Further researches with larger sample sizes are needed to explore the potential role of miRNAs for detecting BD development in children with ASD.