Viral alt solunum yolu enfeksiyonlarının yineleyen alt solunum yolu hastalıkları ve astım gelişimine etkisi
The effect of lower respi̇ratory tract i̇nfecti̇ons to development of recurrent wheezi̇ng and asthma
Yazar: GONCA GÖKMEN TURGUTKAYA
Danışman: PROF. DR. ESEN DEMİR
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı Bölümü / Pediatri Ana Bilim Dalı / Çocuk Allerjisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Allerji ve İmmünoloji = Allergy and Immunology ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Alerjenler = Allergens ; Astım = Asthma ; Solunum yolları enfeksiyonları = Respiratory tract infections ; Solunum yolları hastalıkları = Respiratory tract diseases ; Virüs hastalıkları = Virus diseases

Özet:
Giriş ve Amaç:
	Çocukluk çağında, pnömoniler başta olmak üzere ASYE, küresel bir sağlık sorunudur ve özellikle gelişmekte olan ülkelerde en önemli morbidite ve mortalite nedenidir. Özellikle süt çocuklarında %33–50 oranında hastaneye yatış sebebi akut alt solunum yolu enfeksiyonlarıdır. Alt solunum yolu enfeksiyonu genellikle viral kökenlidir. Erken çocukluk döneminde hastaneye yatış gerektiren viral ASYE geçirilmesi, ilerde yineleyen hışıltı, astım gelişimi için bir risk faktörü oluşturabilir. 
Bu çalışmanın amacı erken çocukluk döneminde viral ASYE geçiren ve öncesinde yineleyen hışıltı atakları olmayan olguların, viral ASYE sonrası hışıltı atakları, klinik izlemleri, eşlik eden risk faktörlerini değerlendirmek ve aeroallerjen duyarlılığı, reaktif hava yolu hastalığı, astım gelişip gelişmediğini belirlemektir.
Gereç ve Yöntem:
	Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi (EÜTF) Çocuk Hastanesi'ne (2005-2010 yılları arasında) alt solunum yolu enfeksiyonu nedeniyle başvuran ve viral ASYE düşünülerek alınan nazofarengeal sürüntü örneğinde solunum virüsleri saptanan, enfeksiyon sonrasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Göğüs ve Allerji Bilim Dalında izleme alınan, üç yıl ve daha fazla izlem ve takip dönemi olan 3-16 yaş arası 48 çocuk çalışmaya dahil edildi. Mayıs 2013 ile Aralık 2013 tarihleri arasında olgular telefonla aranarak bir kez poliklinik kontrolüne çağırıldılar, rutin poliklinik kontrollerinde olduğu gibi yakınmaları değerlendirildi ve fizik bakıları yapıldı. Tüm olgulara atopik durumu değerlendirebilmek amacıyla bir kez aeroallerjen deri prik testi yapıldı. Yaşı uygun hastalara da beraberinde spirometri ile solunum fonksiyon testi yapıldı.
Sonuçlar:
Çalışmaya alınan hastaların %35.4'ü (n:17)  kız, %64.6'sı (n:31) erkekti. Viral ASYE saptandığındaki yaşları ise 24 ± 23.8 (1-84) ay olan hastaların izlem süreleri 58.6 ± 28.3 (36-119) aydı. Hastaların viral ASYE atağı sırasında gönderilen solunum virüs panelinde  % 29.2'sinde (n:14)  RSV, %20'sinde (n:10) influenza, % 20'sinde (n:10) parainfulenza, % 16.7'sinde (n:8)  rinovirüs, % 12.5'inde (n:6) adenovirüs saptandığı görüldü. Hastaların birinci yıl izlemlerinde ortalama atak sayısı 5, ikinci yıl ortalama atak sayısı 3, üçüncü yıl ise ortalama atak sayısı 2.5 olarak giderek azalmaktaydı. Üç yıldan fazla izlenen 38 hastamızın 3-6 yıl arasında toplam atak sayısı ortalama 1.5 idi ve bu hastaların %55.2'si (n:21) 3. yıldan sonra hiç hışıltı atağı geçirmemişlerdi. Erken çocukluktaki mikst spesifik IgE pozitifliği ile deri prik testinde aeroallerjen duyarlılığı olması arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. 0-6 ayda viral ASYE geçiren hastaların hiçbirinde atopi, aeroallerjen duyarlılığı gelişmediği ve bu hastaların APİ negatif olduğu görüldü. Ayrıca 0-6 ayda viral ASYE geçiren hastaların diğer yaş gruplarına göre 3 yıldan sonra daha az sıklıkta atakları devam ediyordu. Rinovirüs nedeniye ASYE geçiren hastaların 3 yıl sonrasında %70.5'inde atakların halen devam ettiği, %62.5'inde de aeroallerjen duyarlılığı ve astım prediktivite indeksinin pozitif olduğu görüldü.
Yorum:
Alt solunum yolu enfeksiyonu etkeni olan virüslerin astım patogenezindeki etkileri halen tartışmalıdır. Etken olan virüsün cinsi, virüsle karşılaşma zamanı, konağın immün durumu, çevresel etmenler özellikle de genetik faktörlerin etkileşimi astımın gelişimi, kronisitesi ve persistansına etki etmektedir. Son zamanlarda yapılan çalışmalara benzer olarak rinovirüs astım ve aeroallerjen duyarlılığı gelişimi açısından en riskli virüs olarak değerlendirilmiştir. Erken yaşta viral ASYE geçirmenin atopi ve alerjik hastalıkların gelişiminde koruyucu olduğu; total IgE ve mikst spesifik IgE pozitifliğinin ise atakların 3 yıldan sonra da devam etmesi açısından önemli risk faktörü olduğu saptanmıştır.

Abstract:
The effect of lower respiratory tract infections to development of recurrent wheezing and asthma 
Introduction and aim:
In childhood lower respiratory tract infections (LRTIs), especially pneumonia, are the most common causes of mortality and morbidity in developing countries. Acute LRTIs are 33-50% causes of hospitalization during infancy. Lower respiratory tract infections generally have viral origin. In early childhood viral LRTI requiring hospitalization can be a risk factor of developing recurrent wheezing and asthma.
	The aim of this study is to determine the wheezing epizodes, clinical follow-up, the risk factors and assess aeroallerjen sensitivity, reactive airway disease, asthma in children who had viral LRTI in early childhood
Materials and Methods:
Forty-eight children aged between 3-16 years, who admitted to Ege University Faculty of Medicine (EUTF) Children's Hospital because of LRTI and were considered to have viral pneumoniae and a viral cause had been isolated from nasopharyngeal swab and were followed in EUTF Pediatric Pulmonology and Allergy department at least 3 years were included in the study. From May 2013 to December 2013, the patients were called by telephone and invited to routine clinical visit, their complaints were evaluated and physical examinations were done. Aeroallergen skin prick tests were performed to all cases for once to assess the atopical condition. Lung function tests were performed to proper cases with spirometry.
Results:
The patients who were included in  this study were 35.4 % (n :17) girls and 64.6% (n:31) boys. The mean age at diagnosis of viral LTRI was 24 ± 23.8 (1-84) months and the follow-up duration was 58.6 ± 28.3 (36-119) months. During viral LTRI the detected viruses in respiratory virus panel were 29.2% (n:14) RSV, 20% (n:10) influenza, 20% (n:10) parainfluenza, 16.7% (n:8) rhinovirus and 12.5% (n:6) adenovirus. After viral LTRI, average number of the wheezing episodes of the patients is 5.0 in the first year, 3.0 in the second year, 2.5 in the third year and the frequency of the wheezing epizodes reduced gradually. Thirty-eight patients who were followed more than three years had experienced 2.5 times wheezing episodes between third ve sixth years; but 44.8 % (n:17) of the patients had still wheezing episodes. We found a statistically significant relationship between mix specific IgE positivity in early childhood and aeroallergen sensitivity in skin prick test at older age. The patients who had LRTI at the first six month of life did not develope aeroallergen sensivitiy. Asthma predictive indexes of all these patients were negative. Also these patients who had LRTI at the first six month of life have less frequent asthma attacks after three years when compared with other age groups. At the end of three years wheezing epizodes still continue at 70.5% of the patients who had rhinoviral LRTI. Also 62.5% of the patients who had rhinoviral LRTI have aeroallergen sensivity and positive asthma predictive index.
. Ayrıca 0-6 ayda viral ASYE geçiren hastaların diğer yaş gruplarına göre 3 yıldan sonra daha az sıklıkta atakları devam ediyordu.
Conclusion:
Influence of the respiratory viruses in the pathogenesis of asthma, is still a controversial topic. There are many risk factors for the development and persistence of wheezing/asthma in childhood, including strain of virus, the age of exposure/meeting viral LRTI, environmental factors, host immunological features and genetic factors. Similar to recent studies rhinovirus was found as the major/risky virus for the development of asthma and aeroallergen sensitivity. Viral respiratory tract infections in early life was found protective in the development of atopy and allergic diseases. Total IgE titers and specific IgE positivity has been identified as the most important risk factor for subsequent wheezing/asthma.