Tibia kemik defektlerinin tedavisinde kablo ve sirküler eksternal fiksatör ile segment kaydırma yönteminin karşılaştırılması
Comparison of cable and circular external fixator and segment shift method in the treatment of tibia bone defects
Yazar: GÜNGÖR ALİBAKAN
Danışman: UZMAN MUHARREM KANAR ; PROF. DR. OSMAN TUĞRUL EREN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Fiksasyon = Fixation ; Kemik defektleri = Bone defects ; Osteogenez = Osteogenesis ; Osteogenez-distraksiyon = Osteogenesis-distraction ; Tibia = Tibia

Özet:
Amaç: Segment kaydırma yöntemi kemik defektlerinin telafisinde kullanılan biyolojik bir yöntemdir. Ancak klasik segment kaydırma yöntemlerinde eksternal fiksatöre bağlı pin dibi enfeksiyonu çok sık görülür. Ayrıca şanz veya pinlerin ciltte oluşturduğu yırtılma bağlı ağrı ve skar dokusu sık görülür. Kablo ile segment kaydırma yöntemi ile bu problenlerin önüne geçilip etkin bir tedavi yapılabilir.
Gereç ve yöntem: Bu tez çalışmasında kemik defekti tespit edilip segment kaydırma yöntemiyle tedavi edilen 32 hasta retrospektif olarak incelenmiştir. Hasta dosyaları ve radyografileri incelenerek verileri kayıt altına alınmış olup etiolojisinde açık kırık olanlar Gustilo-Anderson açık kırık sınıflamasına göre sınıflandırılmıştır. Ameliyat öncesi kemik defekleri cm olarak ölçülmüş ve Paley sınıflamasına göre ayrılmıştır. Hastaların tedavi sonrası sonuçları ASAMİ kemik ve fonksiyonel sonuç, Karlstrom-Olerud fonksiyonel sonuç, Alt ekstemite fonlsiyonel skoru kullanılarak incelenmitir.
Bulgular: Çalışmamızda kablo ile segment kaydırma yapılan grupta (grup 1) ortalama takip süresi 46 ay, ortalama yaşı 30, ortalama kemik defekti 8,09 cm olan 1 kadın, 15 erkek toplam 16 hasta vardı. Sirküler eksternal fiksatör ile segment kaydırma (grup 2) yönteminde ise ortalama takip süresi 60,5 ay, ortalama yaşı 33 ortalama kemik defekti 7,5 cm olan 2 kadın, 14 erkek toplam 16 hasta yer almaktaydı. Grup 1'de eksternal fiksatör süresi(EFS) 485,5 gün, eksternal fiksatör indeksi(EFİ) 71,3 gün, grup 2'de ise EFS 514 gün EFİ 74,2 gün olarak bulundu. ASAMİ kriterlerine göre grup 1'de kemik sonuçlar 8 mükemmel, 6 iyi, 2 kötü fonksiyonel sonuçlar 6 mükemmel, 9 iyi, 1 orta olarak bulunmuştur. Grup 2'de ise kemik sonuç 9 mükemmel, 6 iyi, 1 kötü fonksiyonel sonuçlar 3 mükemmel, 10 iyi, 2 orta, 1 kötü olarak bulunmuştur. Distraksiyon evresinde VAS skorları grup 1'de 5, grup 2'de ise ortalama 7 olarak bulundu. Grup 1'de pin dibi enfeksiyonu %50, grup 2'de %93,4 oranındagörülmüştür.
Sonuç: Her iki segment kaydırma yöntemi de kemik defeklerinin telafisinde başarılı bir yöntemdir. Kablo ile segment kaydırma yönteminde hasta konforu ve
distraksiyon evresinde ağrı kontrolü daha iyi, pin dibi enfeksiyonu daha az görülmüştür.

Abstract:
Purpose: Segment shift method is a biological method used to compensate for bone defects. However, in classical segment shifting methods, pin tract infection due to external fixator is very common. In addition, pain and scar tissue due to tearing caused by the gear or pins on the skin are common. With the cable segment shifting method, these problems can be avoided and the effective treatment can be achieved.
Materials and methods: In this thesis study, 32 patients with bone defects detected and treated with segment shifting method were analyzed retrospectively. Patient files and radiographs were examined and data were recorded, and those with open fractures in their etiology were classified according to the Gustilo-Anderson open fracture classification. Preoperative bone defects were measured in cm and divided according to Paley classification. Post-treatment outcomes of the patients were analyzed using ASAMI bone and functional outcome, Karlstrom-Olerud functional outcome and Lower extremity functional score.
Results: In our study, there were 16 patients, 1 female and 15 male, with a mean follow-up period of 46 months, a mean age of 30 years, and a mean bone defect of 8.09 cm in the group with segment shifting with cable (group 1). In the segment shifting method with circular external fixator (group 2), the mean follow-up period was 60.5 months, the mean age was 33, and there were 16 patients, 2 female and 14 male, with a mean bone defect of 7.5 cm. In group 1, external fixator duration (EFS) was 485.5 days, external fixator index (EFI) was 71.3 days, in group 2 EFS was 514 days and EFI was 74.2 days. According to ASAMI criteria, bone results in group 1 were found to be 8 excellent, 6 good, 2 poor functional results, 6 excellent, 9 good, 1 fair. In Group 2, the bone result was 9 excellent, 6 good, 1 poor functional results 3 excellent, 10 good, 2 fair, 1 poor. In the distraction phase, VAS scores were found to be 5 in group 1 and 7 in group 2 on average. Pin tract infection was observed at a rate of 50% in group 1 and 93.4% in group2.

Conclusion: Both segment shifting methods are a successful method in compensating bone defects. In the segment shifting method with cable, patient

comfort and pain control in the distraction phase were better, pin tract infection was less common.