Neo-liberal dönemde demokrasinin tarihsel materyalist kritiği
Historical materialist critique of democracy in the neo-liberalera
Yazar: CAVİT EMİR GÜNGÖREN
Danışman: PROF. DR. CEMİLE ARIKOĞLU ÜNDÜCÜ
Trakya Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Kamu Yönetimi = Public Administration ; Siyasal Bilimler = Political Science

Özet:
Demokrasi, etimolojik olarak halkın yönetimi olarak tanımlanmaktadır. Ancak halk tanımı tarihsel süreç içerisinde birden fazla anlama sahip olmuştur. Demokrasinin toplumsallaşma tarihi, bir bakıma halk tanımının genişleme tarihidir. Demokrasinin ilk görüldüğü Atina toplumunda, halk çok küçük bir zümreye karşılık geliyordu. Verili tarihsel uğraklardaki dezavantajlı katmanların politik katılım bayrağını, başka bir ifade ile seçme ve seçilme hakkını, yatay düzlemde dağıtma amacıyla verdiği toplumsal mücadeleler sonucunda, bu tanım, öncelikle varsıl kentli erkeklere daha sonra yoksul erkeklere ve son olarak da kadınlara doğru yayıldı. Bu yayılma sonucunda genel oy ilkesine dayalı, anayasal güvence altındaki, çoğulcu liberal temsili demokrasiler doğdu. 1980 sonrasında dünyanın birçok ülkesinde, liberal temsili demokrasiler en ussal yönetim sistemi olarak kabul edilmişti. Bunun yanında korumacı refah devleti modeli, yeni bir sermaye birikim biçimine yerini bırakıyordu. Aynı dönem modernizmin düşünce tarzının sorgulandığı ve dönüşüm geçirdiği yıllardı. Bu bağlamda devlet-toplum-birey ilişkileri, kitle hareketleri, politik ve sosyal istençler de değişiyordu. Tüm dünyada, ekonomik temelli politik hareketler, kimlikleri merkeze alan düşünme biçimleri ile ikame ediliyordu. Yöneten-yönetilen ilişkileri bu bağlamda yeniden ele alındı. Bu çalışma, kitleleri harekete geçiren ve politik istençlerin yelkenini dolduran rüzgârın kaynağını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Buna ek olarak, 1980'den sonra rüzgârın içeriğini oluşturan nüvelerin yöneten-yönetilen ilişkilerini nasıl etkilediğini ortaya koymaya çalışmaktadır. Son olarak 1980'den sonra bu ikili arasındaki ilişkiye ışık tutmayı hedeflemektedir.

Abstract:
Democracy is etymologically defined as the rule of the people. However, the definition of "the people" has had more than one meaning throughout history. The history of the socialization of democracy is, in a sense, the history of the expansion of the definition of "the people." In Athenian society, where democracy first emerged, "the people" corresponded to a very small group. As a result of the social struggles of disadvantaged layers in given historical moments to horizontally distribute the flag of political participation—in other words, the right to vote and be elected—this definition spread first to wealthy urban men, then to poor men, and finally to women. As a result of this spread, pluralistic liberal representative democracies based on the principle of universal suffrage, under constitutional guarantee, were born. After 1980, in many countries around the world, liberal representative democracies were accepted as the most rational governance system. In addition, the protectionist welfare state model was giving way to a new form of capital accumulation. This period also saw the questioning and transformation of modernist ways of thinking. In this context, state-society-individual relations, mass movements, and political and social wills were also changing. All over the world, economic-based political movements were being replaced by ways of thinking centered on identities. The relations between the ruler and the ruled were reconsidered in this context. This study aims to reveal the source of the wind that mobilizes the masses and fills the sails of political wills. Additionally, it tries to reveal how the cores that constitute the content of this wind after 1980 affected the relations between the ruler and the ruled. Finally, it aims to shed light on the relationship between these two after 1980.