Sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyine göre farklı illerde görev yapan fizyoterapistlerin mesleki tutum, mesleki memnuniyet ve iş doyumlarının incelenmesi
Physiotherapists working in different provinces according to socio-economic development level  examining  professional attitudes, professional satisfaction and job satisfaction
Yazar: HİLAL ÖZBEY
Danışman: DOÇ. DR. RAZİYE ŞAVKIN
Pamukkale Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Fizyoterapistler = Physical therapists ; Mesleki tutum = Vocational attitude ; İş doyumu = Job satisfaction

Özet:
Amaç: Sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyine göre farklı illerde görev yapan 
fizyoterapistlerin mesleki tutumlarını, mesleki memnuniyetlerini ve iş doyumlarını 
incelemektir.  
Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Denizli ve Muş illerinde görev yapan, en az bir yıllık 
çalışma deneyimine sahip olan gönüllü fizyoterapistler dahil edildi. Katılımcılara 
araştırmacılar tarafından hazırlanan 20 soruluk anketin yanı sıra Fizyoterapistlik 
Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği, Minnesota İş Tatmini Ölçeği, İş Doyumu Ölçeği, 
Mesleki Memnuniyet Skalası uygulandı.  
Bulgular: Çalışmaya Denizli ilinden 102 (yaş ortalaması 28,36 ± 5,07 yıl), Muş ilinden 
53 (yaş ortalaması 29,47 ± 4,65 yıl) fizyoterapist katıldı. Denizli'deki fizyoterapistlerin 
%63,7'si, Muş'taki fizyoterapistlerin %51'i mesleklerinden memnun olduklarını ifade 
etti. Denizli'deki fizyoterapistlerin ortalama mesleki memnuniyet düzeyi, Muş'taki 
fizyoterapistlerden anlamlı derecede yüksekti (p=0,027). İş doyumu açısından her iki 
grup da yüksek seviyelerde iş doyumuna sahip olup, fiziksel koşullar ve kontrol otonomi 
alanlarında Denizli'deki fizyoterapistlerin iş doyumu daha yüksekti (p<0,005). 
Fizyoterapistlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği'nin tüm alt boyutlarında ve toplam 
puanı açısından Denizli'deki fizyoterapistlerin ortalama puanları, Muş'taki 
fizyoterapistlerden anlamlı derecede yüksekti (p≤0,005). Ayrıca, mesleki tutum, mesleki 
memnuniyet ve iş doyumu arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişkiler olduğu saptandı 
(p≤0,005). Çalışma ortamı ve temposu, maaş memnuniyeti ve mesleki gelişim fırsatları 
açısından da gruplar arasında belirgin farklılıklar gözlemlendi (p≤0,005). 
Sonuç: Çalıştığı ilin sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyinin, fizyoterapistlerin mesleki 
tutum, iş doyumu ve memnuniyeti üzerinde etkileri olabileceği saptandı. Denizli'deki 
fizyoterapistler, daha yoğun bir çalışma temposu, daha fazla mesleki gelişim fırsatı, daha 
yüksek iş doyumu ve mesleki memnuniyete sahipken; Muş'ta görev yapan 
fizyoterapistlerin gelir düzeyleri daha yüksekti. Bununla birlikte maaş memnuniyeti 
bakımından her iki grubun da düşük seviyede memnuniyet bildirmesi, maaşın tek başına 
iş tatminini sağlamada yeterli bir faktör olmadığını göstermektedir. Fizyoterapistlerin 
mesleki memnuniyetini artırmak, iş doyumlarını sağlamak ve olumlu mesleki tutum 
geliştirmelerini desteklemek için bölgesel farklılıkların göz önünde bulundurulduğu, 
kapsamlı ve bütüncül bir yaklaşım benimsenmelidir.

Abstract:
Aim: To investigate the professional attitudes, professional satisfaction and job 
satisfaction of physiotherapists working in different provinces according to the socio
economic development level. 
Materials and Methods: The study included volunteer physiotherapists working in 
Denizli and Muş provinces, with at least one year of working experience. In addition to 
the 20-item questionnaire devised by the researchers, the Attitude Scale Towards 
Physiotherapy Profession, Minnesota Job Satisfaction Questionnaire, Job Satisfaction 
Scale, and Occupational Satisfaction Scale were administered to the participants. 
Results: A total of 102 physiotherapists from Denizli (mean age 28.36±5.07 years) and 
53 physiotherapists from Muş (mean age 29.47 ± 4.65 years) participated in the study. A 
total of 63.7% of physiotherapists in Denizli and 51% of physiotherapists in Muş 
indicated that they were satisfied with their profession. The mean occupational 
satisfaction level of physiotherapists in Denizli was found to be significantly higher than 
that of physiotherapists in Muş (p=0.027). With regard to job satisfaction, both groups 
exhibited high levels of job satisfaction. However, the job satisfaction of physiotherapists 
in Denizli was found to be higher in the areas of physical conditions and control autonomy 
(p<0.005). The mean scores for physiotherapists in Denizli were significantly higher than 
those for physiotherapists in Muş across all sub-dimensions and the total score on the 
Attitude Towards Physiotherapy Profession Scale (p≤0.005). Furthermore, statistically 
significant correlations were identified between professional attitude, professional 
satisfaction and job satisfaction (p≤0.005). Furthermore, notable discrepancies were 
evident between the groups with regard to the working environment and pace, salary 
satisfaction, and professional development opportunities (p≤0.005). 
Conclusion: The socio-economic development level of the province in which 
physiotherapists are employed has been identified as a potential influencing factor on 
their professional attitudes, job satisfaction and job performance. The physiotherapists in 
Denizli demonstrated a higher intensity of work, greater access to professional 
development opportunities, and higher levels of job and occupational satisfaction. In 
contrast, those working in Muş reported higher income levels. Nevertheless, the 
observation that both groups reported a relatively low level of satisfaction with regard to 
remuneration indicates that salary alone is not a sufficient factor in providing job 
satisfaction. In order to enhance the professional satisfaction of physiotherapists, to 
guarantee their job satisfaction and to facilitate their development of positive professional 
attitudes, a comprehensive and holistic approach that takes into account regional 
differences should be adopted.