Diyabetik makula ödeminde intravitreal aflibercept ve ranibizumab  etkinliğinin karşılaştırılması
Comparison of intravitreal aflibercept and ranibizumab effects in diabetic macula edema
Yazar: MUHAMMET LATİF TUNCER
Danışman: UZMAN UTKU LİMON
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Aflibersept = Aflibercept ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Makula ödemi = Macular edema ; Ranibizumab = Ranibizumab

Özet:
Amaç: Diyabetik makuler ödem tedavisinde intravitreal ranibizumab ve aflibercept enjeksiyonunun fonksiyonel ve anatomik etkinliğinin karşılaştırılmasıdır.
Materyal ve metot: Kliniğimizde diyabetik makuler ödem (DMÖ) nedeniyle intravitreal ranibizumab veya aflibercept enjeksiyonu uygulanan hastaların medikal kayıtları retrospektif olarak tarandı. 66 hastanın 66 gözü çalışmaya dahil edildi. Hastalar iki gruba bölündü, 31 göz Ranibizumab grubuna ve 35 göz Aflibercept grubuna dahil edildi. Aylık ilk 3 yükleme dozundan sonra PRN tedavi rejimi uygulanan ve az 12 ay takip edilen hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastalar 2 gruba ayrıldı. Grup 1'e intravitreal ranibizumab enjeksiyonu yapılan, Grup 2'e ise intravitreal aflibercept enjeksiyonu yapılan hastalar dahil edildi. Başlangıç, birinci, üçüncü, altıncı ve on ikinci ay kontrollerindeki en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), santral makula kalınlığı (SMK), göz içi basınçları (GİB) ve toplam yapılan enjeksiyon sayıları iki grup arasın da karşılaştırıldı.
Bulgular: Başlangıç EİDGK, SMK ve GİB değerlerinde iki grup arasında anlamlı fark yoktu (p>0.05). Grub-1 de başlangıç ortalama EİDGK 0.64±0.34 logMAR, iken tedavi sonrası 12. ayda 0.37±0.25 logMAR olarak elde edildi. Grub-2 de başlangıç ortalama EİDGK 0.69±0.34 logMAR iken tedavi sonrası 12. ayda 0.35±0.18 logMAR olarak elde edildi, iki grup arasında EİDGK artışı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi (p>0.05). Başlangıç SMK Grup-1 de ortalama 432.13±114.55 μm iken idi, enjeksiyon sonrası 12. ayda 291.23±62.21 μm idi. Grup-2 de başlangıç SMK 458.46±90.43 μm iken 12. ayda ortalama 298.26±43.8 μm olarak saptandı, iki grup arasında SMK'da azalmada anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Grup 1 de 12 ay boyunca yapılan ortalama enjeksiyon sayısı 7,2 (6-9) iken Grup-2 de ise 6,9 (6-8) idi. Gruplar arasında toplam yapılan enjeksiyon sayısı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05).
Sonuçlar: Hem ranibizumab hem de aflibercept diyabetik makuler ödem tedavisinde etkindir. Her iki ilaç arasında EİDGK, SMK, GİB ve toplam yapılan enjeksiyon sayıları arasında istatistiksel anlamlı fark yoktur.
Anahtar Kelimeler: aflibercept, ranibizumab, diyabetik makula ödemi

Abstract:
Purpose: The aim this study is to evaluate the anatomic and fonctional efficacy of two anti-VEGF (Ranbizumab and Aflibercept) in eyes with diabetic macular edema.
Material and method: The medical records of patients who received intravitreal ranibizumab or aflibercept injection in our clinic for diabetic macular edema (DME) were reviewed retrospectively. 66 eyes with DME were divided into two groups (Group 1 31 eyes, Group 2 35 eyes). Eyes in group I were treated with intravitreal injection of 0.5 mg/0.1 mL ranibizumab and eyes in group II were treated with intravitreal injection 2 mg/0.05 mL aflibercept. All the eyes received PRN treatment regimen after the first 3 monthly loading doses the patients were followed up monthly for at least 12 months. Best corrected visual acuity (BCVA), central macular thickness (CMT), intraocular pressure (IOP), and total injection numbers at baseline, first, third, sixth, and 12th month controls were compared between the two groups.
Results: The difference between average of initial BCVA, CMT and İOP in two group were not significant (p>0.05). While the mean BCVA at baseline was 0.64±0.34 logMAR in Group-1, it was 0.37±0.25 logMAR at 12 months post-treatment. While the mean BCVA at baseline was 0.69±0.34 logMAR in Group-2, it was 0.35±0.18 logMAR at 12 months post-treatment, There was no statistically significant difference between the two groups in terms of BCVA increase (p>0.05). The mean initial CMT was 432.13±114.55 μm in Group-1, and it was 291.23±62.21 μm at 12 months post-injection. While the initial CMT was 458.46±90.43 µm in Group-2, it was found to be 298.26±43.8 µm at the 12th month, and there was no significant difference in the decrease in CMT between the two groups (p>0.05). While the mean number of injections for 12 months was 7.2 (6-9) in Group 1, it was 6.9 (6-8) in Group-2. There was no statistically significant difference between the groups in terms of the total number of injections (p>0.05)
Conclusion: Both ranibizumab and aflibercept are effective in the treatment of diabetic macular edema. There was no statistically significant difference between BCVA, CMB, IOP and the total number of injections between the two drugs (p>0.05).
Keywords: aflibercept, ranibizumab, diabetic macular edema