Tıp fakültesi öğrencilerinde akıllı telefon bağımlılığı ile dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve uyku kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi
Examination of the relationship between smart cell phone addiction and attention deficit hyperactivity disorder and sleep quality in medical school students
Yazar: BİLGE UZUN
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA ARI
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Akıllı telefonlar = Smartphones ; Bağımlılık = Dependency ; Cep telefonu = Mobile phone ; Hiperaktiviteli dikkat eksikliği bozukluğu = Attention deficit disorder with hyperactivity ; Tıp eğitimi = Education-medical ; Uyku = Sleep ; Uyku bozuklukları = Sleep disorders ; Uyku kalitesi = Quality of sleep ; Öğrenciler-tıp = Students-medical

Özet:
Amaç: Akıllı cep telefonlarının işlevleri her geçen gün gelişmektedir. Akıllı cep telefonlarının kullanım sıklığı da ülkemizde ve dünyada giderek artmaktadır. Bunun sonucunda da bazı kişilerde bağımlılık belirtilerinin görülmesi ile birlikte davranışsal bir bağımlılık türü olarak akıllı cep telefonu bağımlılığı kavramı gündeme gelmiştir. Bu çalışmada amacımız, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerindeki akıllı telefon bağımlılığı ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, depresyon ve uyku kalitesi arasında olabilecek ilişkiyi belirlemektir.
Yöntem: Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde okuyan ve akıllı cep telefonu bulunan 200 öğrenci çalışmamıza dahil edildi. Çalışmaya katılan tüm bireylere sosyodemografik veri formu, akıllı telefon bağımlılığı ölçeği, erişkin dikkat eksikliği hiperaktivite ölçeği, beck depresyon ölçeği ve Pitssburgh uyku kalitesi indeksi uygulandı. Veriler yüzdelik ve istatistiksel olarak değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya alınanların yaş ortalaması 23,26±2,22, Katılımcıların %57,5'i 15-20 yaş aralığında ilk telefonlarını edinmişlerdi. % 67,5'i telefonu internet erişimi amacı ile kullanıyordu. Bunların %73,0'ı da sosyal ağ içindi. Kadınlarda erkeklere göre BDÖ skorlarında anlamı fark bulundu (p= 0,047). ATBÖ'ye göre katılımcıların % 32'si bağımlıydı. PSQI'ya göre de % 51,5'da uyku kalitesi kötüydü. ATBÖ'ye göre bağımlı olan grupla olmayanlar arasında BDÖ, ASRS ve PSQI skorlarında anlamlı fark bulunmadı. ASRS'ye bakıldığında DEHB olanlarda, olmayanlara göre BDÖ ve PSQI skorları anlamlı derecede fazla bulundu (cf 0,036, p= 0,05). BDÖ'ye baktığımızda Depresyon olanlarda, olmayanlara göre ASRS ve PSQI anlamlı derecede yüksek bulundu (p= 0,001, p< 0,001). PSQI'ya bakıldığında uyku kalitesi kötü olanlarda, olmayanlara göre ASRS ve BDÖ skorları anlamlı derecede yüksek bulundu (p= 0,001, p< 0,001). ATBÖ ile ASRS arasında hafif düzeyde pozitif
korelasyon, ASRS ile BDÖ ve PSQI arasında orta düzeyde pozitif korelasyon, BDÖ ile PSQI arasında orta düzeyde pozitif korelasyon tespit edildi.
Sonuç: Çalışmamızda tıp fakültesi öğrencilerinde akıllı telefon bağımlılığı olanlar ile olmayanlar arasında Depresyon, DEHB ve Uyku kalitesi arasında istatiksel olarak anlamlı fark saptayamadık.
Anahtar kelimeler: Akıllı cep telefonu bağımlılığı, depresyon, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, uyku

Abstract:
Objective: Objective: the functions of smart phones are evolving every day. The frequency of use of smart mobile phones is also increasing in our country and in the world. As a result of this, the concept of smart mobile phone addiction as a type of behavioural addiction has been brought up along with the occurrence of addiction symptoms in some people. Our aim in this study is to determine the relationship between smartphone addiction and attention deficit hyperactivity disorder, depression and sleep quality in Hatay Mustafa Kemal University School of Medicine students.
Method: We included 200 students from Mustafa Kemal University Faculty of Medicine who had smart mobile phones. The sociodemographic data form, smartphone addiction scale, adult attention deficit hyperactivity scale, beck depression inventory and pittsburgh sleep quality index were applied to all participants. The data were evaluated in percentile and statistically.
Results: The average age of the participants in the study was 23.26±2.22 and 57,5% of the participants had their first phone number in the 15-20 age range. 67.5% were using the phone for internet access. Of these, 73,0% were for social networking. Mean difference was found in BDİ scores in women compared to men (p= 0.047). According to the SAS, 32% of respondents were addicted. According to PSQI, sleep quality was poor at 51,5%. There was no significant difference in BDİ, ASRS and PSQI scores between the dependent group and the non-dependent group according to SAS. ASRS scores were significantly higher in those with ADHD than in those without (p= 0.036, p= 0.05). ASRS and PSQI were significantly higher in those with depression than those without (p= 0.001, p< 0.001). ASRs and BDI scores were significantly higher in those with poor sleep quality than those without (p= 0.001, p< 0.001). There was a slight positive correlation between ASRS and SAS, moderate positive correlation between ASRS and BDİ and PSQI, moderate positive correlation between BDİ and PSQI.
Conclusion: We found no statistically significant difference between depression, ADHD and sleep quality between those with smartphone addiction and those without.

Key words: smart cell phone addiction, depression, attention deficit hyperactivity disorder, sleep quality