Diyabetik sıçanlarda renal iskemi reperfüzyon hasarına iki farklı zamanda uygulanan deksmedetomidinin etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of dexmedetomidine administered at two different times to renal ischemia reperfusion injury in diabetic rats
Yazar: ÖZGE BATAR
Danışman: PROF. DR. SEVDA ÖZKARDEŞLER
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; Böbrek = Kidney ; Deksmedetomidin = Dexmedetomidin ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-deneysel = Diabetes mellitus-experimental ; NGAL = NGAL ; Nitrojen = Nitrogen ; Reperfüzyon = Reperfusion ; Reperfüzyon lezyonu = Reperfusion injury ; İskemi = Ischemia

Özet:
Diyabetik Sıçanlarda Renal İskemi Reperfüzyon Hasarına İki Farklı Zamanda
Uygulanan Deksmedetomidinin Etkilerinin Karşılaştırılması
Dr.Özge Batar, DEÜTF Anesteziyoloji ve Reanimasyon AD, İZMİR
Amaç: Bu çalışmada amacımız, deneysel diyabetik sıçan modelinde, diyabetik sıçanrenal
iskemi reperfüzyon (İR) hasarında iskemi öncesi ve sonrası deksmedetomidin etkisini 4.saatte
alınan kan örneğindekan üre nitrojeni (KÜN), kreatinin, Nötrofil İlişkili Lipokalin (NGAL)
düzeylerini biyomarker olarak kullanarak ve doku örneklerini histopatolojik olarak
değerlendirerek araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada ağırlıkları 250-300 g arasında değişen 35 adet sıçan kullanıldı.
Diyabet modeli oluşturmak için 45 mg/kg streptozosin (STZ) intraperitoneal (i.p.)
uygulandı,kan şekeri > 250 mg/dL olan sıçanlar diyabetik kabul edildi,bir ay izlendikten sonra
çalışmaya başlandı.Sıçanlar 5 gruba ayrıldı;grup I (Kontrol Sham,n=7) diyabetik olmayan
sıçanlar laparotomi sonrası anestezinin 65.dk.'sında renalpediküller açığa çıkarılarak toplam
350 dk. anestezi altında bekletildi, grup II (Diyabetik Sham,n=7) aynı işlem diyabetik
sıçanlarda tekrarlandı,grup III (Diyabetik İR,n=7) diyabetik sıçanlarda 65.dk.'da renal
pediküllere klemp konuldu 45 dk. iskemi uygulanıp ardından 4 saat reperfüzyon yapıldı,grup
IV (Diyabetik İR+Deks–İÖ,n=7) diyabetik sıçanlarda anestezinin 60.dk.'da 100 μg/kg i.p.
deksmedetomidin verildi, 65.dk.'da sol ve sağ renal pediküle klemp konarak 45 dk. iskemi
uygulandı, 4 saat reperfüzyon yapıldı, grup V (Diyabetik İR+Deks-İS, n=7) diyabetik
sıçanlarda reperfüzyonun 5.dk.'sı anestezinin 70.dk.'sında 100 μg/kg ip deksmedetomidin
verildi ve 4 saat reperfüzyon yapıldı.
Bulgular: Kontrol shamgrubundaki proksimal tübül hasar skoru diğer gruplara göre anlamlı
düşük bulundu. Diyabetik İR grubunun proksimal tübül ve total hücre hasar skoru diyabetik
İR+Deks-İS grubundan anlamlı olarak yüksek bulundu, diyabetik İR+Deks-İÖ grubu ile
arasında anlamlı fark saptanmadı.
Sonuç: Diyabetik sıçanrenalİR modelinde deksmedetomidinin iskemi sonrası uygulanması bu
hasarın önlenmesinde iskemi öncesi uygulamaya kıyasla histopatolojik hasar skorlarında daha
etkin bulunmuş olsa da bu çalışma ile deksmedetomidinin diyabetes mellitusda etkin ve tam bir
koruma sağladığı gösterilememiştir.

Abstract:
Comparison of the effects of dexmedetomidine administered at two different times to
renal ischemia reperfusion injury in diabetic rats
Özge Batar, M.D. DEUTF Anesthesiology and Reanimation Dept., IZMIR
Aim: In this study, we aimed to investigate the effects of dexmedetomidine before and after
ischemia in diabetic rat kidney ischemia reperfusion (IR) injury in the experimental diabetic rat
model by using blood urea nitrogen (BUN), creatinine and neutrophil gelatinase associated
liphocalin (NGAL) levels in the 4th hour blood sample as biomarkers and by making
histopathological assessment of tissue samples.
Material and Method: In our study, 35 rats weighing between 250-300 g were used. 45 mg /
kg streptozocin (STZ) was administered intraperitoneally (i.p.) to induce diabetes, rats with
blood glucose> 250 mg / dL were acceptedas diabetic and the study was started after one month
of follow-up.Rats were divided into 5 groups; in group I (Control Sham, n=7) non-diabetic rats
were excised on the 65th minute of the anesthesia after laparotomy and the kidney pedicles were
exposed and kept under anesthesia for about 350 minutes, in group II (Diabetic Sham,n=7) the
same procedurewas repeated in diabetic rats, in group III (DiabeticIR,n=7) pedicles were
clamped at 65th minute in diabetic rats and 45 minutes of ischemia was applied and then 4 hour
of reperfusion was applied, in group IV (Diabetic IR+Dex–BI,n=7) in diabetic rats was 100 μg
/ kg i.p. dexmedetomidine was administered at 60th minutes of anesthesia, at 65thminute left and
right kidney pedicles were clamped and ischemia was applied for 45 minutes, reperfusion was
applied for the next 4 hours, in group V (Diabetic IR+Deks-AI, n=7) dexmedetomidine at 100
mg / kg ip was given at the 5th minute of reperfusion and 70th minute of the anesthesia in
diabetic rats and reperfusion was applied for 4 hours.
Findings: The proximal tubule injury score in the control sham group was significantly lower
than other groups. The proximal tubule and total cell damage scores of the diabetic IR group
were significantly higher than that of diabetic IR+Dex-AI group and no significant difference
was detected with diabetic IR+Dex-BI group.
Conclusion: Although the administration of dexmedetomidine after ischemia in the diabetic rat
renal IR model was found to be more effective in the histopathological injury scores compared
to the pre-ischemic administration for the prevention of this damage; this study has not shown
that dexmedetomidine provides effective and complete protection in diabetes mellitus.