Mandibular kondil kırıklarının cerrahi tedavisinde uygulanan çeşitli fiksasyon sistemlerinin biyomekanik özelliklerinin in vitro olarak karşılaştırılması
In vitro comparison of biomechanical characteristics of different fixation systems applied in the surgical treatment of mandible condyle fractures
Yazar: MEHMET MELİH ÖMEZLİ
Danışman: PROF. DR. ERTUNÇ DAYI
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2011
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental plak = Dental plaque ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Mandibula = Mandible ; Mandibular kondil = Mandibular condyle ; Mandibular kırıklar = Mandibular fractures

Özet:
Mandibular kondil kırıkları maksillofasiyal alanda en sık karşılaşılan kırık tipidir. Kondil kırıklarının rijit internal fiksasyonla tedavisi, miniplak/vida sistemlerindeki gelişmeler ve biyomekanik prensiplerin anlaşılmasıyla birlikte daha popular olmuştur. Bununla birlikte kondil kırıklarının açık redüksiyon ile tedavisinde ideal osteosentez tipi hakkında halen bir görüş birliğine varılamamıştır. Dolayısıyla, kondil kırıklarının tedavisinde en iyi stabilizasyon sağlayan fiksasyon sisteminin bulunması amacıyla biyomekanik in vitro çalışmalara gerek duyulmaktadır.Bu çalışma, mandibula kondil kırıklarının cerrahi tedavisinde kullanılan 7 farklı miniplak/vida fiksasyon metodunun, çiğneme kuvvetlerinin simule edilmesiyle güvenilirlikleri ve stabilitelerinin karşılaştırması amacıyla planlanmıştır. Bu amaçla 35 adet taze koyun hemimandibulası deneysel subkondiler kırık hattı oluşturulmasının ardından 7 gruba ayrılmıştır. Bu gruplar tek titanyum miniplak (Grup A), tek rezorbe olabilen (PLLA/PGA (82:18)) miniplak (Grup B), tek titanyum mikro plak (Grup C), tek titanyum `Y' şekilli miniplak (Grup D), tek titanyum kilitli plak (Grup E), çift titanyum mikro plak (Grup F) ve çift titanyum miniplaktan (Grup G) oluşmaktadır. Ayrıca çalışmada; titanyum mini plaklar için 2,0 mm X 7,0 mm self tapping, mikro plaklar için 1,6 mm X 9.0 mm self tapping, rezorbe olabilen plaklar için 2.0 mm X 7.0 mm PLLA/PGA rezorbe olabilen vidalar kullanılmıştır. Tüm modeller, bir fiksasyon aygıtı yardımıyla, basma testi uygulayan bir servohidrolik test cihazına yerleştirildi ve her bir modele sürekli doğrusal kuvvet uygulandı. Oluşan yer değiştirme miktarları özel bir yazılımla dijital olarak kaydedildi. Modellerin 40, 80, 100, 120 Nt yüklerde oluşan kuvvet/yer değiştirme miktarları karşılaştırıldı.Bu deneysel çalışma sonucunda, diğer fiksasyon gruplarıyla karşılaştırıldığında çift miniplak grubu (Grup G) en iyi biyomekanik stabiliteye sahip olurken, tek mikro plak grubunun (Grup C) en zayıf fiksasyon sağladığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte çift mikro plak ile tek titanyum miniplak grupları arasında tüm kuvvet değerlerinde istatiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır.

Abstract:
Fractures of the mandibular condylar process are the most common fractures in the maxillofacial region. Treatment of condylar fractures with rigid internal fixation has become quite popular due to improved understanding of biomechanical principles and advances in miniplate/screw systems. In the treatment of condylar fractures with open reduction, however, there is no consensus regarding about the selection of the optimum osteosynthesis method. In the treatment of condylar fractures, therefore, to find a fixation system that provides the best stability, in vitro biomechanical studies are needed.This study was planned to compare the fixation reliabilities and stabilities of 7 different miniplate/screw fixation method that performed in the surgical treatment of the mandible condyle fractures by simulating the chewing forces. 35 fresh sheep hemimandibles were divided into seven fixation groups followed by establishment of an experimental subcondylar fracture. These groups consisted of single titanium miniplate (Group A), single resorbable (PLLA/PGA (82:18)) miniplate (Group B), single titanium micro plate (Group C), single titanium `Y? shape miniplate (Group D), single titanium locking plate (Group E), double titanium micro plate (Group F) and double titanium miniplate (Group G). In addition, 2.0 mm X 7.0 mm self-tapping screws for titanium miniplates, 1.6 mm X 9.0 mm self-tapping screws for micro plates, 2.0 mm X 7.0 mm PLLA/PGA resorbable screws for resorbable miniplates are used. With the help of a fixation device, all hemimandibles were mounted in a servo hydraulic testing unit to perform a compression test and continuous linear force applied to each model. Displacement values were recorded digitally by special software. For the all of models, displacement values under 40, 80, 100, 120 N were compared.As a result of this experimental study, compared to other fixation groups double miniplate fixation group (Group G) has the best biomechanical stability, while the single micro plate group (Group C) provided the weakest fixation was determined. However, in the values of all force between the double micro plate group and single titanium mini plate group was not statistically significant difference.