Fetal distresin öngörülmesinde inflamasyon markerlarının ve osteopontinin rolü
The role of inflammation markers and osteopontin in the prediction of fetal distress
Yazar: BETÜL TOKGÖZ ÇAKIR
Danışman: PROF. DR. TUNCAY KÜÇÜKÖZKAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; C reaktif protein = C reactive protein ; Fetal tehlike = Fetal distress ; Lökositler = Leukocytes ; Osteopontin = Osteopontin ; Sezaryen operasyonu = Cesarean section ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Fetal Distresin Öngörülmesinde İnflamasyon Markerları ve Osteopontinin Rolü

Amaç:  Bu çalışmanın amacı, fetal distres sırasında olası plasental inflamasyona bağlı olarak maternal serumda artabileceğini düşündüğümüz osteopontin ile sık kullanılan inflamasyon markerları olan sedim, c reaktif protein ve beyaz küre değerleri ile fetal distres arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının araştırılmasıdır.  
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, S.B Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları EAH Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği Doğum Salonuna aktif eylem nedeni ile Eylül 2017- Kasım 2017 tarihleri arasında yatırılmış ve eyleme girdikten sonra sezeryan ile doğum yapmış olan 20-40 yaş arasında miad gebeler (37 hafta ve üzeri) alınmıştır. Fetal distres nedeni ile sezeryana alınan 30 miadında gebe ve fetal distres dışı endikasyon ile (geçirilmiş uterin cerrahi, baş-pelvis uyumsuzluğu, iri bebek, ilerlemeyen eylem) sezeryana alınan 30 miadında gebe olmak üzere toplamda 60 gebenin venöz kanındaki osteopontin ve diğer inflamasyon markerları (lökosit,sedimentasyon, crp) değerleri karşılaştırılmış, fetal distres ile bu markerlar arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. Fetal distres tanısı; fetusun mekonyum ile boyalı olması, 5. dk APGAR skorunun 6 ve altında olması; fetal korddan alınan kan ph'sının asidotik olması ya da entübasyon ihtiyacının mevcut olması ile doğrulanmıştır. 
Bulgular: Fetal distres nedeniyle sezeryana alınan gebeler ile diğer endikasyonlarla sezeryana alınan gebeler arasında, maternal yaş, maternal vücut kitle indeksi, ortalama aylık gelir (z=0.185, p=0.853); eğitim durumu (χ2=5.743,p=0.332), eş eğitim durumu(χ2=1.026, p=0.599) çalışma durumu (χ2 = 0.167, p=0.683), eş çalışma durumu ve vücut kitle indeksi ( t=0.967, p=0.338), ortalama fetüs doğum ağırlıkları (Z=-2,036; p=0,051) açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Kontrol grubundaki sezaryan endikasyonlarının, 2'sinin (%6) baş pelvis uyumsuzluğu, 4'ünün (%14) ilerlemeyen eylem, 3'ünün (%10 )makat geliş, 3'ünün (%10) iri bebek ve 18'inin (%60) eylemde geçirilmiş eski sezaryan nedeniyle yapıldığı belirlenmiştir. Her iki grup arasında beyaz küre, sedimantasyon ve CRP değerleri açısından istatiksel olarak anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p>0.005).  Fetal distres grubunda osteopontin değerleri, kontrol grubundan yüksek bulunmuş olup, farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir (Z=-2,647;p=0,008).
SONUÇ: Etiyolojisinde plasental inflamasyonun rol oynadığını düşündüğümüz fetal distrese bağlı olarak salınan osteopontinin, maternal kanda artmasının travay esnasında fetal distres durumunun öngörülmesinde önemli bir belirteç olabileceğini düşünmekteyiz.  Hem osteopontinin hangi mekanizmalarla fetal distresde arttığının henüz net olarak bilinmemesi nedeniyle hem de bu artışın fetal distresi öngörmedeki yerinin klinik kullanımda yer bulabilmesi amacıyla bu konuda yapılacak geniş çaplı araştırmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: CRP, ESR, Fetal distres, Lökosit,  Sezeryan, Osteopontin

Abstract:
The role of inflammation markers and osteopontin in the prediction of fetal distress 


Purpose: The purpose of this study is to investigate whether there is a significant relationship between fetal distress and osteopontin which, we think, may increase in maternal serum due to placental inflammation during fetal distress, and inflammation markers of sedimentation, c-reactive protein, and white blood cells, that are commonly used.
Materials and Method :  This study was conducted in the Gynecology and Obstetrics Clinic in Dr. Sami Ulus Women's and Children's Training Research Hospital. The participants of this study consisted of women with term pregnancy (37 weeks and more) who were admitted between September 2017 and November 2017, and had c-section, and were between 20 and 40 years old.  There were 30 term pregnancies that were taken into c-section due to fetal distress and non-fetal distress indication (having had uterine surgery, cephalopelvic disproportion, macrosomia, abnormal labor progress) and 30 term pregnancies taken into c-section. The levels of osteopontine and other inflammation markers (leukocytes, sedimentation, CRP) in venous blood of 60 pregnant women were compared, and examined whether there is a significant relationship between fetal distress and these markers. Fetal distress diagnosis was confirmed by mechonium stained fetus, the APGAR score at minute 5 being 6 and below, acidotic ph of blood taken from fetal cord, or the need for entubation.
Findings: 
There were no statistically significant differences between pregnant women who had c-section due to fetal distress, and who had c-section due to other indications in terms of maternal age, maternal body-mass index, average monthly income (z=0.185, p=0.853); level of education (χ2=5.743,p=0.332), education level of spouse (χ2=1.026, p=0.599), employment status (χ2 = 0.167, p=0.683), spouse's employment status and body mass index ( t=0.967, p=0.338), and average fetal birth weight (Z=-2,036; p=0,051). Out of the cesarean indications in the control group, 2 were done (6%) due to cephalopelvic disproportion, 4 (14%) due to anomaly of labor in progress, 3 (10%) due to breech arrival, 3 (10%) due to macrosomia, and 18 (60%) due to previous c-section. There was no statistically significant difference in white blood cells, sedimentation, and CRP levels between the two groups (p>0.005). The osteopontin levels in the fetal distress group was higher than the control group and the difference was statistically significant (Z=-2,647;p=0,008).
CONCLUSION: We believe that placental inflammation plays a role in the etiology of fetal distress and osteopontin is released due to fetal distress. We suggest that the increase of osteopontin in maternal blood during labor can be an important marker to predict fetal distress. Further research is needed in this subject as the mechanisms that contribute to the increase of osteopontin in fetal distress are not clearly known yet, and so that this increase in prediction of fetal distress can utilized in the clinical setting.
Keywords: CRP, C-section, ESR,  Fetal distress,  Leukocyte, , Osteopontin