Fiziksel engelli çocuklarda ev egzersiz programına uyum ve bunu etkileyen faktörler
Adherence to home exercise programs in physically disabled children and factors affecting this
Yazar: HİLAL ŞİŞMAN
Danışman: PROF. DR. BAKİ UMUT TUĞAY
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Bedensel özürlü çocuklar = Physically handicapped children ; Egzersiz = Exercise ; Engellilik = Disability ; Fiziksel engelli çocuklar =   ; Kas germe egzersizleri = Muscle stretching exercises ; Tedaviye bağlılık ve uyum = Treatment adherence and compliance

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı fiziksel engelli çocuklarda rehabilitasyon programının
önemli bir parçası olan ve çocukların fizyoterapistlerince aileye evde yapmaları için
önerilen ev egzersiz programları ve önerilere ailelerin ne düzeyde uyduklarının
belirlenmesi ve özellikle uyumsuzluğun sebeplerinin ortaya konmasıdır.
Yöntem: Araştırmaya, en az bir fiziksel engelli çocuğa bakım veren 93 gönüllü birey
dahil edildi. Katılımcılarda sosyodemografik bilgiler, çocuğa ait bilgiler, aileye ilişkin
bilgiler, fizyoterapi sürecine ait bilgiler sorgulandı, görsel analog skala, uyum anketi,
tükenmişlik ölçeği uygulandı. Aynı zamanda her bir çocuk için kendi fizyoterapistinden
çocuğun kaba motor fonksiyon sınıflama sistemi düzeyi ve fizyoterapist bilgi formunu
doldurması istendi. Fizyoterapi süreci, ev egzersiz programına uyum, bakım verenin
tükenmişlik düzeyi, uyum anketi iç tutarlılığı, fizyoterapist önerileri ile aile uyumu
tutarlılığı ve ilişkisi incelendi.
Bulgular: Bakım verenler, çocuğun fizyoterapi sürecine katılımının gerekli olduğu
(%96,8) ve fizyoterapinin olumlu etkileri olduğu (%94,6) görüşündeydi. Bakım
verenlerin tükenmişlik ölçeği skoru ortalamaları 2,56±1,02, uyum anketi iç tutarlılığı
yüksek (Cronbach α=.815) idi. Fizyoterapistin önerileri ve ailenin katılımı sorgularının
beş ayrı başlık için de (Cihaz kullanımı sıklığı, kuvvetlendirme-yürüme-denge egzersiz
sıklığı, germe egzersizleri sıklığı, oyun sıklığı, GYA izin sıklığı) tutarlı olduğu saptandı
(p<0.05).
Tartışma: Ev egzersiz programına uyum ve uyumu etkileyebilecek tek bir faktör
arasında anlamlı bir ilişki olmadığı sonucuna ulaşıldı. Uyumu tekli faktörlerden ziyade
daha fazla çoklu faktörlerin etkileyebileceğini düşünmekteyiz. Ayrıca "Uyum Anketi"
kendi içerisinde eş tutarlılığa sahip bir ankettir. Anketin bu hali ile kolay ve
uygulanabilir olmasından dolayı fizyoterapi literatüründe yer almasının yararlı
olabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar kelimeler: Fiziksel engelli çocuklar, Ev egzersizi, Uyum

Abstract:
Purpose: The aim of this study was to determine the level of family adherence with
home exercise programs which is an important part of the rehabilitation program and
recommended by the children's physiotherapists to make the family at home and
recommendations for children with physical disabilities and to reveal the reasons of non
adherence.
Method: The study included 93 volunteers who provided care to at least one physically
disabled child. Sociodemographic information, information about the child, information
about the family, information about the physiotherapy process were questioned, visual
analog scale, compliance questionnaire, and burnout scale were applied to the
participants. Physiotherapist was asked to fill the rough motor function classification
system level of every child and the physiotherapist information form. Physiotherapy
process, adherence to home exercise program, caregiver's burnout level, internal
consistency of adherence questionnaire, consistency of family adherence with
physiotherapist suggestions were examined.
Results: Caregivers were of the opinion that the child's participation in the
physiotherapy process was necessary (96.8%) and that physiotherapy had positive
effects (94.6%). The average of burnout scale scores of caregivers was 2.56 ± 1.02, and
the internal consistency of the compliance questionnaire was high (Cronbach α = .815).
The suggestions of the physiotherapist and family participation were found to be
consistent for five different headings (Frequency of device use, frequency of
reinforcement-walking-balance exercise, frequency of stretching exercises, frequency of
play, frequency of activities of daily living) (p <0.05).
Discussion: It was concluded that there was no significant relationship between
adherence of the home exercise program and a single factor that could affect adherence.
We think that adherence may affected from multiple factors rather than single factors. In
addition, the Compliance Questionnaire is easy, feasible and a self-consistent
questionnaire. So, we think that it may be useful to include in the physiotherapy
literature.
Keywords: Physically disabled children, Home exercise, Adherence