Ortopedik cerrahi komplikasyon oranlarını etkileyen parametrelerin değerlendirilmesi
Evaluation of parameters affecting the rites of complication after orthopaedic surgery
Yazar: SEDAT DUMAN
Danışman: DOÇ. DR. NECDET SAĞLAM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Hasta güvenliği = Patient safety ; Ortopedi = Orthopedics ; Planlama = Planning ; Postoperatif komplikasyonlar = Postoperative complications

Özet:
Giriş ve Amaç: Komplikasyon, bir hastalıkta tedavi şeklinin ya da uygulamasının neden olduğu, istem dışı gelişen ve tedaviyi zorlaştıran bir durumdur. Komplikasyonların cerrahi branşlarda ve spesifik olarak ortopedi birimlerinde prevelansları farklı çalışmalarda literatürde mevcuttur. Bu çalışmadaki amacımız ameliyathanede vaka planlaması yapılırken gün boyunca bir salonda tek cerrahın kullanması ile rotasyonel olarak birden fazla sayıda cerrahın kullanımı arasındaki komplikasyonları değerlendirmektir. Kısaca dinlenen cerrah mı yoksa ısınan cerrah mı daha başarılıdır?
Materyal ve Metod: Çalışmamızda 2016 yılı içerisinde Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde yapılan ameliyatlar iki masa üzerinden retrospektif olarak değerlendirildi. Toplam 1973 hastadan 604 tanesi çalışmadan çıkarılarak 1369 hasta üzerinden analiz yapıldı. Vakalar değerlendirilirken her vakanın süresi ve sırası, masadaki toplam ameliyat süresi, gün boyunca masayı kullanan cerrah sayısı, toplam vaka sayısı, asistan sayısı, cerrahın kıdem yılı ve hasta yaşı incelenerek bu parametrelerin komplikasyon oranlarına etkisi araştırılmıştır. Komplikasyonları değerlendirirken standardizasyonu sağlamak için Modifiye Dindo-Clavien Sınıflandırması literatürde kabul görmüştür. Tespit edilen komplikasyonlar bu sınıflandırmaya göre derecelendirilmiştir.
Bulgular: Bütün hastalar için komplikasyon görülme oranları incelendiğinde; tek cerrahın tüm gün arka arkaya ameliyat yapması ile rotasyonel olarak kullanılan masayı karşılaştıracak olursak, tek cerrahın yaptığı ameliyatlarda komplikasyon oranı (%12.9) , rotasyonel kullanılan masaya göre (%21.7) daha az olarak gözlemlendi (p:0.022). 4 ve üzeri bir sırayla ameliyata alınan hasta grubunda, ilk sıralarda ameliyata alınan hasta gruplarına kıyasla çok daha yüksek bir komplikasyon oranı (%10.0) gözlemlendi (p=0.033). Enfeksiyon varlığı karşılaştırıldığında; 4 ve üzeri sırada ameliyata alınan hasta grubunda, ilk sıralarda ameliyata alınan hasta gruplarına kıyasla çok daha yüksek bir enfeksiyon oranı (%8.0) gözlemlendi (p=0.001). Vaka süreleri değerlendirilerek komplikasyon oranları araştırıldı. Ameliyat süresi 115 dakika ve üzeri olan ameliyatlarda, diğer ameliyatlara kıyasla çok daha yüksek bir komplikasyon oranı (%8.5) gözlemlendi (p<0.001). Tüm gün boyunca toplam ameliyat süreleri üzerinden komplikasyon oranları incelendiğinde 435 dakika eşik değer olarak belirlendi. 435 dakikadan daha uzun süren vakalarda çok daha yüksek bir komplikasyon oranı (%23.7) gözlemlendi (p=0.002).
Tartışma ve Sonuç: Çalışmamıza göre ameliyat masasının tek cerrah tarafından tam zamanlı kullanımı rotasyonel kullanıma göre daha güvenli bulunmuştur. Ayrıca ameliyat süresinin 115 dakikadan fazla sürmesi ya da gün boyu toplam 435 dakikadan uzun sürmesi cerrahi komplikasyon oranını arttırmaktadır.


Anahtar Kelimeler: Hasta güvenliği, cerrahi çalışma planlaması, ameliyat süresi,
ameliyat sırası, ortopedik komplikasyon

Abstract:
Introduction and Purpose: Complication is a condition caused by the treatment an illness, developing unwillingly and complicating treatment. The prevalence of complications in surgical units is available in the literature in different studies. The aim of the study was to compare the rotational and fixed use of orthopaedic theatre.
Material and Method: We restrospectively evaluated patients those underwent orthopaedic surgery in 2016 in different theatres. 604 out of 1973 patients were excluded from the study and finally on 1369 patients were analyzed. The follow-up period was 1 year. While evaluating the cases, the duration and order of each case, the total operation time on the table, the number of surgeons, the total number of cases, the number of residents, experience were investigated and the effect of these parameters on the complication rates were analyzed. The Dindo-Clavien classification was used in the literature to provide standardization when evaluating complications. The detected complications are graded according to this classification.
Results: When comparing the methods, the complication rate in fixed method (12.9%) was less than that of the rotational method (21.7%) (p: 0.022). A higher rate of complication (8.5%) was observed in operations with a duration of 115 minutes or more compared to other operations (p <0.001). When the complication rates were analyzed over the total operation time during the whole day, the cut off time value was determined as 435 minutes. A higher complication rate (23.7%) was observed in cases lasting more than 435 minutes (p = 0.002).
Discussion and Conclusion: According to our study, full-time use of the orthopaedic theatre by a single surgeon was found to be safer than the rotational use. In addition, the duration of surgery lasting longer than 115 minutes or longer than 435 minutes during all the day increases the rate of surgical complications.

Keywords: Patient safety; surgical study planning; operation time; operation order;
orthopedic complication.