Floroapatit içerikli cam karbomer dolgu materyalinin farklı kalınlık ve ısılarda sertleştirilmesi ve termalsiklusla yaşlandırma sonrası mikrosertliğinin değerlendirilmesi
The evaluation of fluoroapatitis-containing glass carbomer filling materials with different thickness and heatings and evaluation of microhardness after aging with thermal cycling
Yazar: MEHMET BULDUR
Danışman: DOÇ. DR. EMİNE ŞİRİN KARAARSLAN
Gaziosmanpaşa Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental çimentolar = Dental cements ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Mikrosertlik = Microhardness ; Mikroskopi-elektron taramalı = Microscopy-electron scanning

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı çürük dişlerin restorasyonlarında daimi dolgu materyali olarak kullanılması önerilen Cam Karbomer Siman (CKS) ve Equia Forte (Bulk Fil Cam Hibrit) daimi dolgu materyalinin yüzey mikrosertlik özelliklerinin (Vickers) incelenmesidir.
Önemi: Bu çalışma ile test edilen dolgu materyallerinin çiğneme kuvvetlerine karşı olan dayanıklılığı araştırılmakla birlikte, termal etkiler karşısında bu kuvvetlere karşı olan yüzey sertlik değerlerinin nasıl etkilendiğinin tespit edilmesi hedeflenmektedir. Çalışmanın sonuçları deneyde kullanılan dolgu materyallerinin arka bölgedeki dişlerde kullanımının uygunluğu konusunda klinisyeneleri bilgilendirerek literatüre katkıda bulunacaktır.
Yöntem: Dolgu materyallerinden; 2 mm, 4 mm, 6 mm yüksekliğinde, 5 mm çapında metal negatif kalıplardan, disk şeklinde örnekler hazırlandı. Bu disk örnekleri farklı ısı sürelerinde (ısı yok, 60sn, 90sn), CKS için tasarlanmış olan CarboLED (CarboLED, 1400mw/cm2; GCP Dental, Hollanda) ısı-ışık cihazı ile sertleştirildi. Her alt grup için hazırlanan örnek sayısının yarısının üst yüzeyi vernik ile kapatıldı (GCP Gloss - Equia Forte Coat). Daha sonra örneklerin alt ve üst yüzey mikrosertlik değerleri ölçüldü. Çalışmada termal döngü cihazı kullanıldı (Thermocycler THE 1100, SD Mechatronik, Feldkirchen-Westerham, Almanya). (5-55°C, 30sn-5sn-30sn) 10.000 döngü sonrasında örneklerin tekrar üst ve alt yüzey mikrosertlik değerleri ölçüldü. Örneklerin üst yüzeyleri termal döngü öncesinde ve sonrasında SEM (JEOL JSM 7001F, Japonya) ile analiz edildi.  Alınan verilerin istatistiksel analizi; termal döngü öncesi ve termal döngü sonrası ölçümler üzerinde faktörlerin etkisi araştırıldığında tekrarlı ölçümlerde varyans analizinden yararlanılıldı. Çoklu karşılaştırmalar için Bonferroni düzeltmesinden yararlanıldı. p değerleri 0.05'den küçük hesaplandığında istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Hesaplamalarda hazır istatistik yazılımı kullanıldı (IBM SPSS Statistics 19, SPSS inc., an IBM Co., Somers, NY).
Bulgular: Çalışmada alınan mikrosertlik değerlerinde termal döngü işlemi bütün alt grupların mikrosertlik değerini istatistiksel olarak düşürmüştür (p<0.05). Equia Forte örnekleri CKS örneklerinden yüksek mikrosertlik değeri vermiştir (p<0.05). CKS örnek gruplarında vernik uygulanmadığında ısı uygulama süresinin artışına bağlı olarak üst yüzey mikrosertlik değerlerinde istatistiksel olarak artış görülmüştür (p<0.05). Ancak CKS'de yüksek ısı ile sertleştirilen örnek gruplarında vernik uygulanması üst yüzey mikrosertlik değerlerinde azalmaya sebep olmuştur. Equia Forte grubu örneklerinin verniksiz yüzeyleri farklı ısı uygulamalarında istatistiksel olarak benzer sonuç verirken (p>0.05), Vernikli örnekler, ısı süresinin artmasıyla istatistiksel olarak daha düşük üst yüzey mikrosertlik değeri göstermiştir (p<0.05). Örneklerin alt yüzey sertlik değerlerinde ise ısı uygulama süresi ile her iki materyalde de istatistiksel olarak farklı alt yüzey mikrosertlik değerleri ortaya çıkmıştır (p<0.05).
Sonuçlar: Equia Forte örnekleri her koşulda GCP CKS örneklerinden daha yüksek üst ve alt yüzey mikrosertlik sonuçları göstermiştir. Termal döngü işlemi sonrasında örneklerin tamamının yüzey mikrosertlik değerlerinde azalma olmuştur. 
Anahtar kelimeler: Cam Karbomer Siman, Equia Forte, Mikrosertlik, Termal Döngü, SEM.

Abstract:
Aim: The aim of our study is to investigate the surface microhardness properties (Vickers) of the permanent filling material of GCP GCS and Equia Forte (Bulk Fill Glass Hybrid) which are suggested to be used as permanent filling material in the restoration of the teeth.
Significance: The aim of this study is to investigate the durability of the filling materials tested against the chewing forces and to determine the effect of the surface hardness values against these forces against the thermal effects. The results of the study will contribute to the literature by informing the clinicians about the suitability of the use of the filling materials in the posterior region.
Methods: From filler materials; Disc-shaped specimens were prepared in 2 mm, 4 mm, 6 mm deep and 5 mm diameter in metal negative molds. These disc specimens were hardened with a CarboLED (CarboLED, 1400mW / cm2; GCP Dental, Netherlands) heat-light device designed for GCS at different temperatures (no heat, 60s, 90s). The upper surface of half of the sample number prepared for each subgroup was covered with varnish (GCP Gloss-Equia Forte Coat). Subsequently, the microhardness values of the lower and upper surfaces of the samples were measured. Thermocycler (THE 1100, SD Mechatronics, Feldkirchen-Westerham, Germany), (5-55 °C, 30s-5s-30s). After 10.000 cycling, the upper and lower surface microhardness values of the samples were measured again. The top surfaces of the samples were analyzed by SEM (JEOL JSM 7001F, Japan) before and after the thermal cycling. 
Statistical analysis of data received; Analysis of variance was used in repeated measures when the effect of factors on pre-thermal and post-thermal cycle measurements was explored. Bonferroni correction was used for multiple comparisons. The p-values were considered statistically significant when calculated to be less than 0.05. Statistical software was used in the calculations (IBM SPSS Statistics 19, SPSS Inc., Somers, NY).
Results: Thermal cycling decreased statistically the microhardness of all subgroups (p <0.05). Equia Forte samples gave higher microhardness values than glass carbomer samples (p <0.05). When varnish was not applied in the glass carbomer sample groups, the micro hardness values of the upper surface increased statistically due to the increase of the heat application period (p <0.05). However, application of varnish in high temperature cured sample groups in glass carbomer caused the surface microhardness values to decrease. Varnished specimens showed statistically lower surface microhardness values with increasing heat duration (p <0.05), whereas unvernished surfaces of Equia Forte samples gave statistically similar results (p> 0.05) in different heat applications. In the lower surface hardness values of the samples, statistically different micro hardness values were found in both materials with heat application time (p <0.05).
Conclusion: Equia Forte samples gave higher surface and subsurface microhardness results than GCP glass carbomer samples in all conditions. After thermal cycling, the surface microhardness values of all of the samples were reduced.
Key Words: Glass Carbomer Cement, Equia Forte, Microhardness, Thermal Cycle, SEM.