Konservatif tedavi ve cerrahi uygulanan pelvis kırıklarında fonksiyonel sonuçların karşılaştırılması: Retrospektif çalışma
Comparison of functional results in conservative treatment and surgery applied pelvic fractures: A retrospective study
Yazar: SAVAŞ İLKİN İNCE
Danışman: DOÇ. DR. NAZAN ÇEVİK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Konservatif tedavi = Conservative therapy ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Ortopedi = Orthopedics ; Pelvik kemikler = Pelvic bones ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies

Özet:
Giriş: Bu çalışmada pelvis kırığı olan hastaların konservatif veya cerrahi tedavisi 
sonrası radyolojik ve fonksiyonel sonuçları değerlendirildi.
Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde 2016-2020 yılları arasında pelvis kırığı sebebiyle 
yatırılmış olup cerrahi veya konservatif tedavi edilen hastaların orta dönem 
radyolojik ve fonksiyonel sonuçları retrospektif olarak incelendi. Hastaların, kırık 
sınıflandırmaları, demografik özellikleri, hastanede yatış süreleri, cerrahiye alınma 
süresi, komorbiditeleri ve komplikasyonları değerlendirildi.
Bulgular: Yetmiş dokuz hasta üzerinde yaptığımız çalışmada hastaların 45 (%56,9)'i 
erkek, 34 (%43,1)'ü kadın olup, konservatif tedavi edilen hastaların ortalama (ort.) 
yaşı 46,21±19,49 ve cerrahi tedavi edilen hasta grubununki ise 48,68±23 idi. 
Konservatif tedavi edilen hastaların 28 (%56,8)'i LC1, 16 (%36,40)'sı LC2, 2 
(%4,50)'si LC3, 1 (%2,30)'i VS iken cerrahi tedavi edilen hastaların 15 (%46,90)'i 
LC1, 9 (%28,10)'u LC2, 5 (%15,60)'i LC3, 3 (%9,40)'ü VS tipi kırıktı. Konservatif
tedavi edilen hastalarda medyan IOWA skoru 56,50 (en düşük: 36, en yüksek: 87)
iken, cerrahi tedavi edilen hasta grubunda ise 59 (en düşük: 34, en yüksek: 89) olarak 
hesaplandı (p=0,612). VAS skoruna göre de gruplar arasında farklılık saptanmadı 
(p=0,671). Hastalar MAJEED skorlarına göre kötü (n=31), orta (n=14), iyi (n=17) ve 
mükemmel fonksiyonel sonuç (n=17) olmak üzere dört gruba ayrılmış olup, gruplar 
arasında rezidüel ayrışma ölçümlerinin farklılık gösterdiği saptandı (p<0,001). Kötü 
fonksiyonel sonuçlu hastalarda ort. rezidüel ayrışma 15,37±5,58, orta olanlarda 
12,72±5,49, iyi olanlarda 7,35±4,09 ve mükemmel olanlarda ise 4,88±3,95 olarak 
hesaplandı. Alt grup analizlerde kötü fonksiyonel sonuçlu hastalarda ort. rezidüel
ayrışma, iyi ve mükemmel fonksiyonel sonuçlu hastalardan (p<0,001, p<0,001), orta 
fonksiyonel sonuçlu hastalarda ise yine iyi ve mükemmel fonksiyonel sonuçlu
hastalara göre daha yüksekti (p=0,013, p<0,001).
Sonuç: Pelvis kırıklarında konservatif ve cerrahi tedavi sonuçları karşılaştırıldığında,
fonksiyonel testlerden sadece MPS de anlamlı fark gözlenmesi nedeniyle cerrahi 
tedavinin konservatif tedaviye nazaran daha iyi sonuç verdiği tespit edildi. Ayrıca 
konservatif ya da cerrahi tedavide rezidüel ayrışmanın 12,72±5,49 mm.'den az 
olduğu hastalarda sadece MPS de orta, iyi ve mükemmel sonuç gözlememiz göz 
önüne alındığında, fonksiyonel sonuçların değerlendirilebilmesi için daha detaylı ve 
geniş ölçekli yeni testlere ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz. Cerrahi tedavi uygulanan 
kararsız pelvis kırıklarının fonksiyonel sonuçlarının daha basit pelvis kırıklarının 
fonksiyonel sonuçları ile benzer olması, uygulanmış olan cerrahi tedavinin faydasını 
göstermekte olup cerrahi tedavi planlanan pelvis kırıklarının değerlendirilmesinin 
ayrıntılı ve dikkatli yapılması gerektiğine de işaret etmektedir.
Anahtar Kelimeler: Pelvis kırığı, konservatif tedavi, cerrahi tedavi, fonksiyonel 
sonuç, ortopedik major travma

Abstract:
Background: In this study, the radiological and functional outcomes of patients with 
conservative or surgically treated pelvic fractures were evaluated.
Materials and Methods: The mid-term radiological and functional results of 
patients (pts.) who were hospitalized in our clinic for pelvic fracture between 2016 
and 2020 at Department of Orthopedics and Traumatology, at University of Health 
Sciences Bursa Yuksek Ihtisas Training and Research Hospital and treated surgically 
or conservatively were retrospectively analyzed. Fracture classifications, 
demographic characteristics, length of hospital stay, duration of surgery, 
comorbidities and complications were determined from hospital records. The 
addresses and telephone numbers were taken patients files.
Results: In our study with 79 pts., 45 (56.9%) of them were male and the rest 34 
(43.1%) were female. The mean age of patients treated with conservative methods 
was 46,21±19.49 and it was 48.68±23 in the surgically treated group. There were 28
pts. with LC1 (56.8%), 16 (36.40%) with LC2, 2 (4.50%) with LC3, 1 (2.30%) with 
VS in conservative management group hovewer, the distribution of pts. in surgery 
group was 15 (46.90%) with LC1, 9 (28,10%) with LC2, 5 (15.60%) with LC3 and 3 
(9,40%) with VS. In conservative group, the Median Iowa Score was 56,5 (lowest: 
36, highest: 87), while the surgical one was calculated as 59 (lowest: 34, highest: 89)
(p=0,612). According to the VAS, there was no difference between groups 
(p=0.671). Patients were divided into four groups as poor (n=31), medium (n=14), 
good (n=17) and excellent functional result (n=17) according to MAJEED scores, 
and residual displacement in millimeters differed between groups (p<0,001).
Residual displacement was 15.37±5,58 in poor, 12.72±5.49 in fair, 7.35±4.09 in 
good and 4.88±3.95 in excellent functional pts. In sub-group analysis, in pts. with 
poor functional results the mean residual displacement was higher than that of pts. 
with good and excellent functional results (p<0,001, p<0,001), similarly, in fair
functional pts. The mean residual displacement was found to be higher than that of
good and excellent functional patient groups (p=0,013, p<0,001).
Conclusion: In the comparison of conservative and surgical management results in 
pelvic fractures, it can be concluded that surgical treatment is better than 
conservative measures with regard to superior results that we found in MPS from 
functional tests in our study. Unfortunately, our finding in pts. who had residual 
displacement of less than 12,72±5,49 mm had fair, good and excellent results in 
either treatment groups make us think that new large scale tests are needed to 
evaluate functional results in detail. The fact that the functional results of surgical 
treatment of unstable pelvic fractures were similar to that of functional results of 
more simple pelvic fractures shows the benefit of surgery, because of that, the 
evaluation of the pelvic fractures should be planned in detail and carefully 
performed.
Keywords: Pelvis fracture, Pelvic fracture, Conservative treatment, Surgical 
treatment, Functional outcome, Orthopaedic major trauma