Sait Faik Abasıyanık-Büyüyen Eller(Bir dramaturji çalışması)
Sait Faik Abasıyanık-Enlarging Hands(A work of Dramaturgy)
Yazar: AZİZ TAMER GÜLER
Danışman: PROF. DR. AYŞIN CANDAN
Haliç Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tiyatro Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts

Özet:
Sait Faik, Türk edebiyatına ,öykücülüğüne yenilikler getirmiş, kendine özgü üslubuyla, üstün şiirselliğiyle ?özgür hikaye?nin öncüsü olmuştur. İnsan'ı bütün samimiyetiyle anlatmıştır. Bazen insanı sevmiş, onu kendine yakın bulmuş, bazen de- özellikle kötü yanlarını görünce- ondan nefret etmiş, bunu da içtenlikle ifade etmiştir. Sait Faik öyküleri, tiyatro sanatına büyük katkı sağlayabilecek özelliktedir. İnsan tasvirleri kısa, ayrıntısız, ancak etkilidir. Tiyatroda öykü çok önemlidir. Metnin ön plana çıkmadığı bir tiyatro geliştirilmeye çalışılsa da güzel öyküler özellikle de Sait Faik gibi yazarların akıcı öyküleri tiyatro sanatı için her zaman vazgeçilmez olacaktır. Sait Faik, hep insanlarla iç içedir öykülerinde. Dolaşır, dolaşır, yazacak öykü arar. Ona göre her insan, hatta her ?insan yüzü? bir öykü konusudur. Adayı yazar, balıkçıları yazar, çocukları yazar, edebiyatta ?küçük insan? denen tipleri yazar. Kendi bohemdir, başka bir sınıftandır, ama konuları kendi konumundan farklıdır. İnsanın hüznünü iddiasız sözcükler, kısa, gösterişsiz cümlelerle anlatır. Yaşama sevincinin güzelliklerini göstermeye çabalarken, ölüme yaklaşmanın ıstırabını duyar. Tiyatro sanatının işlemek istediği insanların hemen hepsini öykülerinde barındırır. Etkili benzetmeleri, akıcı diliyle insanı- insana rağmen- insana, en insanca şekliyle anlatmıştır. Birbirine karışmış insanları, katledilen hayvanları, güzel kokan çiçekleri, ?zehir yeşili? bir hüzünle yazmıştır. Bütün ?yeşiller?e ?hayvanlar?a yakın olmuş ancak insanlardan kaçmıştır. Kaçarken edebiyata, tiyatroya yüzlerce değişik tipten insan hediye etmiştir. 48 yaşında, belki de ?Ölmek yaşamaktan iyi mi ki? diye diye bu dünyadan göçmüştür.Anahtar kelimeler: Yeşil, Doğa, Ada, Özgün, Öncü.

Abstract:
Sait Faik created a brand new language and brought new life to Turkish short story he wrote his poems in free verse. He has told about human with all sincerely. Sometimes he loved the human, sometimes he hated when he saw the his evil but anyway he expressed sincerely. Stories of the Saik Faik have characteristic which could be able contribute to theatre art. The human descriptions are without detailed but effective. Story is very importand for theatre. Meanwhile, the theatre is something more than the text. He keeps all people in his stories who are indispensable for the theatre. He walks and looks for stories. In his opinion, all people and all people?s faces are familiar t. Sait Faik Abasıyanık?s protagonists are those from the lower classes, vagabond kids, pensioners, fishermen, gypsy girls . These common portraits of man are his friends and lovers whom he shared his loneliness with. In spite of he was from different class but the plots of the stories were different from his own position. He tells sadness of human with unpretentious words, with modest and short sentences. He suffered from coming close to death while he was trying to show the beauty of life He keeps all people in his stories who are indispensable for the theatre . He has written sad as ? green poison? the complex of people, animals who have killed by the people, nice smelling flowers. He has been near greens, animals but far way from the communities. While he was runing away from groups, he gave hundreds faces to literature and the theatre as a gift. When he was 48 years old he died his last words was '' I wonder if it is better to die than to live ''?Key Words : Green, Natur, Island, Original, Avant-garde