Cerrahi tedavi uygulanan pediatrik suprakondiler humerus kırıklarında kapalı veya açık redüksiyon ihtiyacı öngörülebilir mi?
Can the need for closed or open reduction be predicted in pediatric supracondylar humerus fractures with surgery treatment?
Yazar: ALTAR ÇOLAK
Danışman: DR. AHMET SEVENCAN ; DR. OSMAN ÇİMEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Cerrahi tedavi = Surgical treatment ; Humeral kırıklar = Humeral fractures ; Humerus = Humerus ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Cerrahi tedavi gerektiren pediatrik suprakondiler humerus kırıklarında kapalı redüksiyon ve internal fiksasyon kabul edilen tedavidir. Fakat bazı durumlarda açık redüksiyon ihtiyacı doğmaktadır. Literatürde yapılan çalışmalarda bir görüş birliği oluşturulamamış ve tedavi öncesi kapalı veya açık redüksiyon ihtiyacını öngörebilecek hasta ve kırık karakteristikleri açık olarak tanımlanmamıştır. Biz  bu çalışmada  hastaya ve kırığa ilişkin faktörleri kapsamlı bir şekilde değerlendirerek tedavi öncesinde olası kapalı veya açık redüksiyon ihtiyacını ortaya koyabilecek değişkenleri belirlemeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Ocak 2013 ile Ocak 2021 tarihleri arasında kurumumuzun pediatrik ortopedi ve travmatoloji kliniğinde cerrahi olarak tedavi edilen suprakondiler humerus kırığı tanılı 2-12 yaş arası hasta grubu çalışma popülasyonu olarak belirlendi. Dahil edilme kriterlerimize uygun hastaların demografik verileri, ameliyat öncesi fizik muayene bulguları, kırığın radyografik özellikleri ve ameliyat zamanlaması kaydedildi. Sürekli değişkenlerin karşılaştırılmasında Student's t testi kullanıldı. Kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında ise  Chi² testi kullanıldı. Belirlenen olası öngörücüler çok değişkenli lojistik regresyon analizinde değerlendirilerek kapalı veya açık redüksiyon ihtiyacını etkileyen faktörler araştırıldı.
Bulgular: Tek değişkenli analizler, cinsiyet, rotasyon durumu, kırık tipi, deplasman yönü, kırık yönelimi ve koronal planda kırık subtipinin kapalı veya açık redüksiyon ihtiyacını belirlemede istatistiksel olarak anlamlı ilişkisi olduğunu gösterdi (P=0,034; 0,000; 0,028; 0,000; 0,001; 0,007). İstatistiksel olarak anlamlı olan değişkenler çok değişkenli regresyon analiziyle değerlendirildi. Çok değişkenli model sonucunda rotasyon varlığı durumunda açık redüksiyon ihtiyacında 0,376 kat artış görüldü (OR: 0,376 [CI: 0,196-0,724]). Bunun dışında kırık fragmanın posteriora deplase olduğu durumlarda 6,359 kat (OR: 6,359 [CI: 2,540-15,920]), kırık yöneliminin varusta olduğu durumlarda 3,848 kat kapalı redüksiyon ihtimalinin arttığı belirlendi (OR: 3,848 [CI: 1,506-9,831]).
Sonuç: Çalışmamızda rotasyon varlığının açık redüksiyon ihtimalini; kırık fragmanının posteriora deplase olmasının ve kırık yöneliminin varus yöneliminde olmasının kapalı redüksiyon ihtimalini arttırdığını saptadık. Buna göre cerrahların daha iyi klinik sonuçlar elde etmek için, çocuk suprakondiler humerus kırığı olan hastaların ameliyatını planlarken bu faktörleri göz önünde bulundurması gerektiğine inanıyoruz.

Abstract:
Purpose: Closed reduction and internal fixation is the accepted treatment for pediatric supracondylar humerus fractures requiring surgical treatment. However, in some cases, the need for open reduction arises. In the studies conducted in the literature, a consensus could not be established and patient and fracture characteristics that could predict the need for closed or open reduction before treatment were not clearly defined. In this study, we aimed to determine the variables that may reveal the need for possible closed or open reduction before treatment by comprehensively evaluating the factors related to the patient and the fracture.
Matherial and Method: Between January 2013 and January 2021, the patient group aged 2-12 years with a diagnosis of supracondylar humerus fracture who was treated surgically in the pediatric orthopedics and traumatology clinic of our institution was determined as the study population. Demographic data, preoperative physical examination findings, radiographic features of the fracture and timing of surgery of patients who met our inclusion criteria were recorded. Student's t test was used to compare continuous variables. Chi² test was used to compare categorical variables. The possible predictors identified were evaluated in multivariate logistic regression analysis and the factors affecting the need for closed or open reduction were investigated.
Results: Univariate analyzes showed that gender, rotation status, fracture type, displacement direction, fracture orientation, and fracture subtype in the coronal plane were statistically significant in determining the need for closed or open reduction (P=0,034; 0,000; 0,028; 0,000; 0,001; 0,007). Statistically significant variables were evaluated with multivariate regression analysis. As a result of the multivariate model, there was a 0,376-fold increase in the need for open reduction in the presence of rotation (OR: 0,376 [CI: 0,196-0,724]). In addition, it was determined that the probability of closed reduction increased 6,359 times (OR: 6,359 [CI: 2,540-15,920]) when the fracture fragment was displaced posteriorly and 3,848 times when the fracture orientation was varus (OR: 3,848 [CI: 1,506-9,831]).
Conclusion: In our study, we determined that the presence of rotation increases the probability of open reduction; posterior displacement of the fracture fragment and varus orientation increase the probability of closed reduction. Accordingly, we believe that surgeons should consider these factors when planning surgery for patients with pediatric supracondylar humerus fractures in order to achieve better clinical outcomes.