Crohn hastalığında aktif inflamasyonun değerlendirilmesinde mr enterografide difüzyon ağırlıklı ve kontrastlı görüntülemenin tanısal etkinliğinin karşılaştırılması
Comparison of the diagnostic efficacy of diffusion weighted and contrast-enhanced imaging in mr enterography in assessment of active inflammation in crohn's disease
Yazar: SÜLEYMAN BEKİRÇAVUŞOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. AYŞEGÜL CANSU
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Crohn hastalığı = Crohn disease ; Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme = Diffusion magnetic resonance imaging ; Kontrast maddeler = Contrast media ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Teşhis = Diagnosis ; Teşhis teknikleri ve prosedürleri = Diagnostic techniques and procedures ; Teşhis-görüntüleme = Diagnostic imaging ; İnflamasyon = Inflammation ; İnflamatuar bağırsak hastalıkları = Inflammatory bowel diseases ; İntestinal hastalıklar = Intestinal diseases

Özet:
ÖZET
CROHN HASTALIĞINDA AKTİF İNFLAMASYONUN DEĞERLENDİRİLMESİNDE MR ENTEROGRAFİDE DİFÜZYON AĞIRLIKLI VE KONTRASTLI GÖRÜNTÜLEMENİN
TANISAL ETKİNLİĞİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
Amaç: Bu çalışmanın amacı Crohn hastalığında aktif inflamasyonun saptanmasında manyetik rezonans (MR) enterografide difüzyon ağırlıklı görüntüleme (DAG) ile birlikte kontrastsız T2 ağırlıklı sekansların kullanımının tanısal değeri ve kontrastlı konvansiyonel manyetik rezonans görüntüleme (MRG) sekanslarının yerine kullanılabilme potansiyelinin araştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntem:1 Ekim 2015 ve 31 Ekim 2017 tarihleri arasında, Crohn Hastalığı tanılı, MR enterografi çekimi olan 43 yetişkin hastanın (28'i erkek, 15'i kadın, ortalama yaş 34,3) 213 adet barsak segmenti retrospektif olarak değerlendirildi. MR enterografi çekiminden iki hafta önce ya da sonrasında kolonoskopi işlemi yapılan hastalar çalışmaya dahil edildi. Barsak temizliği ve oral kontrast madde sonrası elde olunan MR enterografi incelemesinde aksiyel ve koronal planda DAG sekansları, T2 ağırlıklı sekanslar ve kontrast madde sonrası T1 ağırlıklı sekanslar vardı. MR enterografi incelemeleri iki ayrı oturumda değerlendirildi. İlk olarak altın standart olan kolonoskopiye göre aktif inflamasyonun tanısında MR enterografinin duyarlılığı, özgüllüğü, pozitif öngörü değeri, negatif öngörü değeri ve doğruluğu hesaplandı. Birinci oturumda manyetik rezonans aktivite indeksi (MRAİ) 1, ikinci oturumda MRAİ 2 skorlamaları oluşturuldu ve aralarındaki korelasyon istatistiksel olarak değerlendirildi. Anlamlılık seviyesi p<0,05 olarak belirlendi.
Bulgular: Aktif inflamasyonun tanısında MR enterografinin duyarlılığı %88,7 özgüllüğü %97,9, pozitif öngörü değeri %95,5, negatif öngörü değeri %94,6, doğruluğu %94,8 idi. Barsak inflamasyonu şiddetinin DAG ve kontrastlı MR enterografi skorları (MRAİ 1 ve MRAİ 2) arasındaki korelasyon katsayısı tüm segmentler için 0,97 (p<0,0005) olup güçlü korelasyon mevcuttu.
Sonuç: Crohn hastalığında aktif inflamasyonun saptanmasında barsak temizliği ile birlikte yapılan, farklı zamanlarda ve planlarda elde olunan DAG ve T2 ağırlıklı sekansların kontrastlı MRG sekanslarının yerine kullanılabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Crohn Hastalığı, MR Enterografi, Difüzyon Ağırlıklı Görüntüleme.

Abstract:
SUMMARY
COMPARISON OF THE DIAGNOSTIC EFFICACY OF DIFFUSION WEIGHTED AND CONTRAST-ENHANCED IMAGING IN MR ENTEROGRAPHY IN ASSESSMENT OF ACTIVE INFLAMMATION IN CROHN'S DISEASE
Purpose: The purpose of this study was to investigate the diagnostic value of using non-contrast T2 weighted sequences in combination with diffusion weighted imaging (DWI) in magnetic resonance (MR) enterography and its possible potential of use as alternative to contrast-enhanced conventional magnetic resonance imaging (MRI) sequences in detection of active inflammation in Crohn's disease.
Materials and Methods: MR enterographies between October 1, 2015 and October 31, 2017 involving 213 bowel segments of 43 adult patients (28 male, 15 female, mean age 34.3 years) with Crohn's Disease were retrospectively evaluated. Patients who underwent colonoscopy within two weeks of MR imaging were included. MR enterography obtained after intestinal cleansing and oral contrast material had axial and coronal plane DWI sequences, T2-weighted sequences, and post-contrast T1-weighted sequences. MR enterography examinations were evaluated in two sessions. Firstly, the sensitivity, specificity, positive predictive value, negative predictive value, and accuracy of MR enterography was determined in accordance with the colonoscopy, which is considered as gold standard for the diagnosis of active inflammation. In the first session, magnetic resonance activity index (MRAI) 1 and in the second session, MRAI 2 scorings were formed, and their correlation was statistically evaluated. Level of significance was set as p<0,05.
Findings: MRI enterography in the diagnosis of active inflammation yielded of 88,7% sensitivity, 97,9% specificity, 95,5% positive predictive value, 94,6% negative predictive value, and 94,8% accuracy. DWI and contrast-enhanced MRI enterography scores (MRAI 1 and MRAI 2) of intestinal inflammation severity had a strongly significant positive correlation of 0,97 (p <0,0005) for all segments.
Conclusion: We believe that DWI and T2 weighted sequences obtained at different times and sections, combined with bowel cleansing, can be used as alternative to contrast-enhanced MRI sequences for detecting active inflammation in Crohn's disease.
Key Words: Crohn's Disease, MRI Enterography, Diffusion Weighted Imaging.