Neoadjuvan tedavi sonrası patolojik tam yanıt alınan meme kanseri hastalarımızın klinikopatolojik özellikleri /
Yazar: FURKAN KARAHAN
Danışman: DOÇ. DR. YELİZ YILMAZ BOZOK
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Meme hastalıkları = Breast diseases ; Meme neoplazmları = Breast neoplasms ; Neoadjuvan tedavi = Neoadjuvant therapy ; Patoloji = Pathology ; Tedavi = Treatment

Özet:
Giriş ve Amaç: Meme kanseri  kadınlarda sık görülür ve  kansere bağlı ölümlerde üst sıralarda yer alır. Histopatolojik alt tiplerine son yıllarda moleküler sınıflama da eklenmiştir. Bununla beraber tedavide cerrahi ile birlikte neoadjuvan tedavilerin yeri gün geçtikçe artmaktadır. Neoadjuvan tedavi sonucu kanserin seyri patolojik yanıt ile ölçülmektedir.  Neoadjuvan tedavi kabaca lokal ileri meme kanserlerinde meme koruyucu cerrahi, metastatik veya inoperabl olarak değerlendirilen hastalarda ise cerrahi şansını arttırmaktadır. Bu açıdan neoadjuvan tedaviye yanıtın değerlendirilmesi önem kazanmış ve  buna yönelik çeşitli klinikopatolojik belirteçler ortaya çıkmıştır. Bu tez çalışmasının amacı, neoadjuvan tedavi uygulanan hastaları inceleyerek patolojik olarak tam yanıtı öngörücü faktörleri belirlemektir.
Materyal ve Metod: 2012-2022 yılları arasında İKÇÜ Atatürk eğitim araştırma hastanesinde meme kanseri nedeniyle neoadjuvan kemoterapi sonrası opere edilmiş 329 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların dosyaları ve kayıtları İKÇÜ Tıp Fakültesi Etik Kurulu'ndan onay alındıktan sonra retrospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet, tümör boyutu, yönü, evresi, patolojik tip, grade, hormon reseptör durumu, moleküler tip, uygulanan cerrahi gibi parametreler patolojik tam yanıt alan ve tam yanıtsız hastalar için incelenerek istatistiksel analizleri yapıldı. 
Bulgular: Meme kanseri nedeniyle neoadjuvan tedavi alan 329 hasta çalışmaya dahil edildi. Sonrasında cerrahi olarak opere edilen bu hastaların 243'üne mastektomi, 86'sına meme koruyucu cerrahi yapıldı. 76 hastaya sadece sentinel lenf nodu biyopsisi, 39 hastaya sentinel biyosi sonrasında aksillar diseksiyon ve 214 hastaya da direk aksillar diseksiyon uygulandı. Ameliyat sonrası histopatolojik inceleme sonucu 89 hastada patolojik tam yanıt elde edildi. İstatistiksel inceleme sonucunda yüksek grade, hormon reseptörü negatif,  HER-2 (+), Ki-67 proliferasyonu ≥30, erken evre tümör,  Lüminal B,HER-2(+) ve HER-2 (+) moleküler alt tipi olan hastaların neoadjuvan tedaviye daha iyi yanıt verdiği ve bunlarda patolojik tam yanıt oranlarının daha yüksek olduğu tesbit edildi.
Sonuç: Meme kanserinde neoadjuvan tedaviye tam yanıtın tahmin edilmesi, cerrahiyi hafifletme ve hastanın yaşam kalitesini artırma açısından önemlidir. Klinikopatolojik biyobelirteçlerin varlığı tam yanıt alabilecek veya alma ihtimali düşük hastaları belirleyerek tedavinin bireyselleştirilmesine yardımcı olacaktır. Ayrıca sistemik tedavinin düzenlenmesine ve revize edilmesine olanak sağlayacaktır.

Abstract:
Introduction: Breast cancer is common in women and ranks high in cancer-related deaths. Molecular classification has been added to the histopathological subtypes in recent years. With this, the place of neoadjuvant treatments together with surgery is increasing day by day in the treatment. he course of cancer after neoadjuvant therapy is measured by the pathological response. Neoadjuvant therapy increases the chance of breast-conserving surgery in locally advanced breast cancer, and surgery in patients who are considered metastatic or inoperable. In this respect, evaluation of the response to neoadjuvant therapy has gained importance and various clinicopathological markers have emerged. The aim of this thesis study is to determine pathologically predictive factors for complete response by examining patients who underwent neoadjuvant therapy.
Materials and methods: A total of 329 patients who were operated for breast cancer after neoadjuvant chemotherapy at IKCU Atatürk Training and Research Hospital between 2012 and 2022 were included in the study. The files and records of the patients were reviewed retrospectively after obtaining approval from the Ethics Committee of İKCU Faculty of Medicine. Parameters such as age, gender, tumor size, direction, stage, pathological type, grade, hormone receptor status, molecular type, and surgery were examined for patients with and without complete pathological response and statistical analyzes were performed.
Results: 329 patients who received neoadjuvant therapy for breast cancer were included in the study. Mastectomy was performed in 243 of these patients and breast-conserving surgery was performed in 86 of these patients who were subsequently operated on. Only sentinel lymph node biopsy was performed in 76 patients, axillary dissection was performed in 39 patients after sentinel biopsy, and direct axillary dissection was performed in 214 patients. As a result of postoperative histopathological examination, pathological complete response was obtained in 89 patients. As a result of statistical analysis, neoadjuvant treatment of patients with high grade, hormone receptor negative, HER-2 (+), Ki-67 proliferation ≥30, early stage tumor, Luminal B, HER-2(+) and HER-2 (+) molecular subtypes It was determined that they responded better to treatment and their pathological complete response rates were higher.
Conclusion: Predicting the complete response to neoadjuvant therapy in breast cancer is important in reducing surgery and improving the patient's quality of life. The presence of clinicopathological biomarkers will help individualize treatment by identifying patients who may or may not have a complete response. It will also allow the regulation and revision of systemic therapy.