Havacılık endüstrisinde insan kaynakları uygulamalarının uçuş ekiplerinin işe aidiyetine ve işten ayrılma niyetine etkisi: Algılanan yönetici desteğinin aracı rolü
The effect of human resource practices on flight crews' job beloning and turnover intention in the aviation industry: The mediating role of perceived managerial support
Yazar: EMRAH DURMAZ
Danışman: DOÇ. MUSTAFA KARACA
Anadolu Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Sivil Havacılık Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Sivil Havacılık = Civil Aviation ; İşletme = Business Administration
Dizin: Algılanan örgütsel destek = Perceived organizational support ; Havacılık endüstrisi = Aviation industry ; Örgütsel aidiyet = Organizational belonging

Özet:
Bu çalışma, Türk havacılık sektöründe insan kaynakları uygulamalarının işe aidiyet ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini pozitivist paradigma ile kesitsel olarak incelemekte ve özellikle algılanan yönetici desteğinin aracı rolüne odaklanmaktadır. SPSS Process Makro 'su Modeli 4 ile metodolojik olarak temellendirilmiş ve istatistiksel sağlamlık için bootstrapping ile güçlendirilmiş olan bu çalışma sonucunda, tüm hipotezlerdeki ilişkiler doğrulanmaktadır. 
Analiz süreci sonucunda, insan kaynakları uygulamalarının, uçuş ekiplerinin işe aidiyeti üzerinde önemli bir etki gösterdiğini (H1), işten ayrılma niyetlerini doğrudan etkilediğini (H2) ve yönetici desteği algılarını şekillendirdiğini (H3) ortaya koymaktadır. Öte yandan, algılanan yönetici desteği, uçuş ekiplerinin işe aidiyeti üzerinde (H4) ve işten ayrılma niyeti üzerinde (H5) kuvvetli bir doğrudan etki göstermektedir. İnsan kaynakları uygulamaları ile işe aidiyet (H6) ve işten ayrılma niyetleri (H7) arasında bir aracı olarak rol oynamaktadır. Bu bulgular, insan kaynakları uygulamalarının ve yönetici desteğinin Türk havacılık endüstrisindeki kritik rolünü pekiştirmekte ve uçuş ekiplerinin işlerine yönelik tutumları ve davranışsal niyetleri üzerindeki etkilerini göstermektedir. Çalışma, çalışanların aidiyetini ve işten ayrılma niyetlerini, yüksek derecede uzmanlaşmış ve dinamik bir sektörde destekleyici çalışma ortamlarının teşvik edilmesine dair değerli içgörüler sunarak insan kaynakları yönetimi üzerine geniş bir tartışmaya katkıda bulunmaktadır.

Abstract:
This comprehensive study delves into the impact of human resource practices on job belonging and turnover intention within the Turkish aviation sector, emphasizing the mediating role of perceived supervisor support. Methodologically anchored in SPSS Process Macro Model 4 and enhanced with bootstrapping for statistical robustness, the study rigorously confirms all hypothesized relationships. 
The analysis reveals that human resource practices exert a significant influence on job belonging (H1), directly impacting turnover intentions (H2), and shaping perceptions of supervisor support (H3). Crucially, perceived supervisor support demonstrates a profound direct effect on both job belonging (H4) and turnover intention (H5), serving as a pivotal mediator that links human resource practices with job belonging (H6) and turnover intentions (H7). These findings not only reinforce the critical role of human resource practices and supervisor support in the Turkish aviation industry but also illustrate their far-reaching implications on flight crew's job attitudes and behavioral intentions. The research contributes to the broader discourse on human resource management, offering valuable insights into the dynamics of employee engagement, turn-over strategies, and the fostering of supportive work environments in a highly specialized and dynamic sector.