Bir eğitim ve araştırma hastanesinde asistan hekimlerinin kanıta dayalı tıp farkındalık düzeyleri
Evidence-based medicine awareness levels of residents in a training and research hospital
Yazar: CEM KUTLU
Danışman: DOÇ. DR. ESRA MELTEM KOÇ
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Doktorlar = Physicians ; Eğitim ve araştırma hastaneleri = Training and research hospitals ; Farkındalık = Awareness ; Kanıta dayalı tıp = Evidence-based medicine ; Kanıta dayalı uygulamalar = Evidence-based practice ; Tutumlar = Attitudes ; İntörnlük ve asistanlık = Internship and residency

Özet:
Giriş ve Amaç: Çalışmamız İzmir ilinde bulunan bir eğitim araştırma hastanesinde çalışan asistan hekimlerin kanıta dayalı tıpa yönelik tutumları ve farkındalıkları, mesleki uygulamalarında kanıta dayalı tıp kullanımına ilişkin algıları, bilgi arama davranışlarını ve önlerindeki engelleri belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız tanımlayıcı ve kesitseldi. Çalışmamız, İKÇÜ Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 1 Aralık 2020 – 31 Mayıs 2021 arasında görev yapmakta olan asistan hekimler üzerinde yapıldı. Katılımcılara 17 sorudan oluşan anket uygulandı. Veriler SPSS 25.0 paket programı kullanılarak analiz edildi.
Bulgular: Çalışmamız 211 asistan hekimle yürütüldü. Katılımcıların %49,8'i kadın asistan hekimden oluşturmaktadır. Katılımcıların yaş ortalaması 28,38±2,41 yıldı, meslekte geçirdikleri yıl ortalaması 3,39'di, asistanlıkta geçirdikleri yıl ortalaması 2,16'di. Katılımcıların %99,1'i daha önce kanıta dayalı tıp kavramını duymuştu. Katılımcıların %15,2'si Her hangi bir veri tabanı kullanmıyordu. Katılımcıların en çok %73,0 ile PubMed'i, %53,6 ile Google Academic'i kullanıyordu. Katılımcılar KDT uygulamalarına engel olarak en çok; %74,9'u zaman kısıtlılığını, %72,5'i Türkçe kaynak yetersizliğini görüyordu. Katılımcıların %94,7'si kanıta dayalı tıp uygulamalarının sunulan sağlık hizmetinin kalitesini arttıracağını, %92,4'ü hekimlerin malpraktis riskini azaltacağını, %74,9 sağlık harcamalarını azaltacağını, %89,6'sı hastaların hekimlere olan güvenini arttıracağını, %95,8'i hekimlere mesleki başarı ve özgüven getireceğini düşünüyordu. Asistan hekimlerin %91,0'i kanıta dayalı tıp hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyordu.
Sonuç: Çalışmamıza katılan asistan hekimlerde kanıta dayalı tıp uygulamalarına karşı olumlu bir yaklaşımı vardı ve öğrenme konusunda hevesliydiler. Daha donanımlı hekimler yetişmesini sağlamak için tıp fakültelerinde ve uzmanlık eğitimi sırasında kanıta dayalı tıp derslerinin sayısı arttırılmalıdır. Öğrencilik sonrası hekimlerin meslek hayatlarında kanıta dayalı tıp kullanımı çalıştıkları kurumlarca teşvik edilmelidir. Asistan hekimlerin günlük pratiklerinde daha fazla kanıta dayalı tıp uygulayabilmeleri için kurumlar tarafından daha fazla boş zaman yaratılmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Asistan Hekimler, Kanıta Dayalı Tıp, Kanıta Dayalı Uygulama, Kanıta Dayalı Tıp Uygulamalarına karşı tutum, Kanıt Türleri

Abstract:
Evidence-Based Medicine Awareness Levels of Residents in a Training and Research Hospital
Introduction and Aim: Our study was conducted to determine attitudes and awareness of resident physicians working in a training and research hospital in Izmir, towards evidence-based medicine, perceptions of the use of evidence-based medicine in their professional practice, information-seeking behaviors, and obstacle ahead.
Materials and Methods: Our study was descriptive and cross-sectional. Our study was carried out on resident physicians working at IKCU Atatürk Training and Research Hospital between December 1, 2020, and May 31, 2021. A questionnaire consisting of 17 questions was implemented for the participants. The data were analyzed using the SPSS 25.0 package program.
Results: Our study was carried out with 211 assistant physicians. 49.8% of the participants are female assistant physicians. The mean age of the participants was 28.38±2.41 years, the average number of years they spent in the profession was 3.39, and the average of years they spent as assistants were 2.16. 99.1% of the participants had heard of the concept of evidence-based medicine before. 15.2% of the participants did not use any database. Most of the participants were using PubMed with 73.0% and Google Academic with 53.6%. Participants mostly; 74.9% of them saw the time constraint and 72.5% of them saw the lack of Turkish resources. 94.7% of the participants stated that evidence-based medicine practices would increase the quality of the health service provided, 92.4% would reduce the malpractice risk of physicians, 74.9% would reduce health expenditures, 89.6% would increase patients' trust in physicians, and 95.8% would of them thought that it would bring professional success and self-confidence to physicians. 91.0% of resident physicians wanted to learn more about evidence-based medicine.
Conclusion: The resident physicians who participated in our study had a positive attitude towards evidence-based medicine and were enthusiastic about learning. In order to train better-equipped physicians, the number of evidence-based medicine courses should be increased in medical faculties and during specialization training. The use of evidence-based medicine in the professional life of post-student physicians should be encouraged by the institutions they work with. More free time should be created by institutions so that resident physicians can apply for more evidence-based medicine in their daily practice.
Keywords: Residents physicians, Evidence-Based Medicine, Evidence-Based Practice, Attitude to Evidence-Based Practice, Types of Evidence