Delice-Çerikli-Salmanlı (Kırıkkale) arasındaki bölgenin neotektoniği ve depremselliği
Neotectonic and seismicity of Delice-Çerikli-Salmanlı region (Kırıkkale)
Yazar: MERİH MEYDAN
Danışman: PROF. DR. ERGUN GÖKTEN
Ankara Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2005
Konu: Jeoloji Mühendisliği = Geological Engineering

Özet:
Bu tez çalışmasında, Kırıkkale'nin doğusundaki Delice-Çerikli-Salmanlı arasındaki bölgenin yapısal ve neotektonik özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmış olup bu amaca yönelik bölgenin 1/25 000 ölçekli neotektonik ağırlıklı jeoloji haritası yapılmıştır. İnceleme alanında temelde, çalışılan kesimde görülmeyen ofiyolitli melanj ve Sulakyurt granitleri bulunmaktadır. Bunların üzerine Paleotektonik dönemde inceleme alanında yüzeyleyen Eosen-Oligosen yaşlı Baraklı, Kocaçay, İncik ve Miyosen yaşlı Bayındır Formasyonları gelir. Baraklı, Kocaçay İncik ve Bayındır formasyonlarının stratigrafik ilişkileri uyumludur. Baraklı ve Kocaçay Formasyonları derin denizel tortullarla temsil edilirken İncik Formasyonu sığ denizelden akarsu ortamına kadar uzanan karasal tortulları kapsar. Bunların üzerinde ise Neotektonik dönem birimleri olarak Pliyosen yaşlı evapori tiki erce zengin Bozkır ve Değim Formasyonları ile Kuvaterner yaşlı alüvyonlar yer alır. İnceleme alanının en önemli Neotektonik yapısı Kuzey Anadolu Fay' mm bir çatal fayı olan Kırıkkale-Erbaa fayıdır. İnceleme alanında yüzeyleyen birimlerin bu faya yakın olan kesimlerinde çok genç ve yoğun deformasyonlar meydana gelmiştir. Bazı birimlerde tabakalar dikleşmiş ve ters dönmüşlerdir. Sağ yanal bir doğrultu atımlı fay karakterindeki Kırıkkale-Erbaa fayı bu alanda bir ters bileşene sahip bulunmaktadır. Fayın kuzey kesiminde Eosen kireçtaşları sınırlı bir alanda bir nap artığı olarak Pliyosen birimlerinin üzerinde bulunmaktadır. Kuzey Anadolu Fayı ile Kırıkkale-Erbaa Fayı arasında kalan kama şeklindeki bölgenin Kuzey Anadolu Fayına yakın kesimlerinde bir çekme rejimi sözkonusu iken Kırıkkale- Erbaa Fayına yakın kesimlerde meydana gelen sıkışma rejimi Kırıkkale-Erbaa Fayı'nın Kuzey Anadolu Fayına göre çok daha yavaş bir hareket hızına sahip olmasından kaynaklanmaktadır. 2005, 57 sayfa Anahtar Kelimeler: Neotektonik, Kırıkkale-Erbaa Fayı, Salmanlı, Depremsellik.

Abstract:
The aim of this study is to investigate the neotectonics of the Delice-Çerikli-Salmanlı region in the east of Kırıkkale (NE central Anatolia) and to examine the seismicity of the region in this context. The geological map of the investigated area in 1/25 000 scale has been prepared for this purpose. The basement of the region is composed of ophiolitic melange of Late Cretaceous age and Sulakyurt granites which are not exposed within the investigated part. The Paleotectonic period is represented by Baraklı, Kocaçay İncik and Bayındır Formations of Eocene-Oligocene time which overlay each other conformably, While Barakh and Kocaçay Formations are composed of relatively deep marine sediments, the İncik Formation comprises mainly from very shallow marine to lagoonal and fluvial sediments. The Neotectonic period litological units rest on the top of this succession unconformably and is represented by evaporitic rich Bozkır and Değim Formations of Pliocene age and Quaternary alluviums. The most importand and major Neotectonic structure of the region is the Kinkkale- Erbaa fault which is one of the splay of the North Anatolian Fault. Very young and pervasive deformations have been occurred in the formations exposing in the sectors close north of this fault. The beds of some of the lithostratigraphical units, have steepened and even overturned. The Kinkkale-Erbaa fault in right-lateral strike-slip character has a reverse component in this part of its course. Some Eocene limestones tectonically set on the top of the Pliocene units as nappe klip in the close north of the fault. The wedge shaped region between the North Anatolian Fault and the Kinkkale-Erbaa Fault is experienced by a trans-tensional regime in the sectors close to the North Anatolian Fault, and by a trans-pressional regime in the sectors close to the Kinkkale- Erbaa Fault. This stand is caused by the relative movement and strain velocity differences of the two fault systems. 2005, 57 page Key Words: Neotectonics, Kinkkale-Erbaa Fault, Salmanli, Seismicity