Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde B2 düzeyi öğrencilerin konuşma becerisine yönelik özyeterliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi
Investigation of B2 level students' self-efficiency towards speaking skills in terms of various variables in teaching Turkish as a foreign language
Yazar: GAMZE EFE
Danışman: DOÇ. DR. MUHARREM KÜRŞAD YANGİL
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Dört temel dil becerisinin yabancı bir dilde öğrenilmesiyle anadilde öğrenilmesi arasında bazı farlılıklar vardır. Dolayısıyla Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen bireyler için iletişimsel yeterliliği en açık şekilde ifade eden becerinin konuşma becerisi olduğunu söylemek mümkündür. Konuşma eylemi, her şeyden önce bir bilgi değil beceridir. Bu becerinin kazanılması için öğrencilerin zihinsel olarak güçlü olması ve yüksek bir motivasyona sahip olması gerekmektedir. Dil öğrenen öğrenicilerin öğrenmeleri üzerine karar vermesini sağlayan özyeterlik çalışmaları kendi öğrenmeleri hakkında dönüt almasını sağlar. Aynı zamanda eleştiri yapma becerisi de kazandırır. Türkçe öğrenen öğrenciler, özyeterliklerini değerlendirmesiyle birlikte güçlü ve zayıf oldukları alanları fark ederler.
Bu çalışma Uşak Üniversitesi Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezinde B2 düzeyindeki 55 öğreniciyle yürütülmüştür. Çalışmada öğrenicilerin konuşma becerisine yönelik özyeterlik düzeylerini belirlemek için Sallabaş'ın (2013) Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenler İçin Konuşma Öz Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Özyeterlik düzeylerini belirlemek amacıyla cinsiyet, yaş, anadilde kullandığı alfabe, bildiği yabancı dil, Türkiye'de yaşadığı süre, Türkçe yayın yapan medya izleme alışkanlığı, Türkçe yayın okuma alışkanlığı ve kendi aralarında ya da Türklerle Türkçe konuşma alışkanlığı değişkenleri incelenmiştir. İnceleme sonucunda anadilinde kullandığı alfabe, bildiği yabancı dil, Türkiye'de yaşadığı süre ve kendi aralarında ve Türklerle Türkçe konuşma alışkanlığı değişkenlerinde anlamlı fark elde edilmiştir.

Abstract:
There are some differences between learning the four basic language skills in a foreign language and in the mother tongue. Therefore, it is possible to say that the skill that most clearly expresses communicative competence for individuals learning Turkish as a foreign language is speaking skill. The act of speaking is, first of all, a skill, not knowledge. In order to acquire this skill, students must be mentally strong and have high motivation. Self-efficacy studies, which enable language learners to make decisions about their learning, enable them to receive feedback about their own learning. It also gives you the ability to criticize. Students learning Turkish become aware of their strengths and weaknesses as they evaluate their self-efficacy.
This study was conducted with 55 B2 level learners at Uşak University Turkish Teaching Application and Research Center. In the study, Sallabaş's (2013) Speaking Self-Efficacy Scale for Learners of Turkish as a Foreign Language was used to determine the learners' self-efficacy levels for speaking skills. In order to determine the self-efficacy levels, variables such as gender, age, the alphabet used in the mother tongue, the foreign language he knows, the time he lived in Turkey, the habit of watching Turkish media, the habit of reading Turkish publications, and the habit of speaking Turkish among themselves or with Turks were examined. As a result of the analysis, a significant difference was obtained in the variables of the alphabet used in his native language, the foreign language he knows, the time he lived in Turkey and his habit of speaking Turkish among himself and with Turks.