Multiple myelom ve böbrek yetmezliği bulunan hastaların, sistemik tedavi sonrası böbrek yetmezliği evrelerine göre reverzibilite ve sağkalım oranı
Reversibility and survival of patients with multiple myelom and renal failure according to the stages of renal failure after systemic treatment
Yazar: DİLAN DELİBALTA
Danışman: PROF. DR. GÜNER HAYRİ ÖZSAN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Hematoloji = Hematology

Özet:
Giriş ve Amaç: Böbrek yetmezliği, MM hastalarda önemli morbiditeye neden olan sık görülen bir komplikasyondur. Başvuru sırasında böbrek yetmezliği olan hastaların, myelom tedavisi sırasında böbrek fonksiyon testlerinde düzelme olması, artmış tedavi yanıtıyla ilişkili olup   bu hastalarda böbrek fonksiyon testleri düzelmeyenlere göre sağ kalım süresinin uzadığı görülmüştür. Literatürde bu konu ile ilgili çalışmaların az olması nedeni ile bu belirteçlerin tedaviye yanıt ve yaşam süresine etkisini literatüre katkı sağlamak amaçlı araştırmayı planladık.
Yöntem ve Gereç: Retrospektif çalışmamızda hastanemizin elektronik bilgi yönetim sisteminden geriye dönük olarak 2015 - 2023 yılları arasında hastanemize başvuran  111 MM hastasının; yaş, cinsiyet, doğum tarihi, tanı tarihi, tanı anında böbrek yetmezliği olup olmadığı, diyalize girip girmediği, kemik iliği nakli olup olmadığı, yaşamına devam edip etmediği, ex olmuşsa ölüm tarihi, ISS evrelemesi,, beta2 mikroglobulin, immünglobulinler, hemoglobin, kan üre azotu, kreatinin, GFR hızı, böbrek yetmezliği evresi, laktat dehidrogenaz değerleri incelendi ve sonuçları değerlendirildi .GFR >40 ml/dk ve GFR<40 ml/dk ,OKİT var /yok,böbrek yetmezliği gerileyen ve gerilemeyen olmak üzere gruplara ayrıldı.
Tanımlayıcı istatistikler frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, medyan, minimum, maksimum, %25-%75 percentile (Q1-Q3) değerleri ile sunulmuştur. İki grubun sayısal verileri arasındaki farkın analizinde veriler normal dağılıma uyduğu durumda Independent Samples t test (Bağımsız İki Örneklem t Testi), uymadığı durumda Mann-Whitney U Testi kullanılmıştır. GFR grupları arasında laboratuvar parametrelerinin zamana göre (tanı anı, 6.ay, 1.yıl) değişimleri between subjects repeated measures ANOVA testi kullanılmıştır. Analizlerde SPSS 23.0 Windows versiyon paket programı kullanılmıştır. P<0,05 anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışma toplam 111 MM hastası ile gerçekleştirildi. Hastaların 56'sı (%50,5) kadın, ortalama yaş 68±11,1 yıldı. Hastaların 40'ında (%36) IgG kappa tipi, 20'sinde (%18) IgG lambda tipi, 16'sında (%14,4) IgA kappa tipi, 5'inde (%4,5) IgA lambda tipi, 29'unda (%26,1) hafif zincir, 1 hastada ise ağır zincir (%0,9) tipi MM görüldü. Toplam 56 (%50,5) hastada mortalite görüldü. Sağkalım süresi 941±691 gün olarak saptandı. En sık seçilen kemoterapi türü VCD idi. OKIT 42 (%37,8) hastada uygulandı. MM ilişkili HD 12 (%10,8) hastada görülürken, diyalize giren hastaların 6'sı (%33,3) diyalizden kurtuldu. Tanı anı,6.ay ve ve 12.ay kreatinin, GFR ve Ig değerleri karşılaştırıldı, kt ile beraber doğru orantılı olarak gerileme görüldü. OKIT uygulanmayan grupta mortalite anlamlı düzeyde daha fazlaydı (p=0,015). Sağkalım süresi de OKIT uygulanmayan grupta anlamlı olarak daha kısaydı (p=0,001). GFR 1. Yıl değeri OKIT uygulanan grupta anlamlı düzeyde yüksekti (p=0,013). KBH evresinde gerileme olan grupta mortalite 32 (%60,4) hastada, KBH evresinde gerileme olmayan grupta ise 23 (%40,4) hastada görüldü. KBH evresinde gerileme olmayan grupta mortalite anlamlı düzeyde daha düşüktü (p=0,036). MM tiplerinden hafif zincir; KBH evresinde gerileme olan grupta anlamlı düzeyde daha fazla görüldü (p=0,010). Tanı anında hiperkalsemi KBH evresinde gerileme olan grupta anlamlı düzeyde daha sık görüldü (p=0,010). GFR grupları arasında zamana göre kreatinin ve IgG düzeylerindeki seyirler arasında anlamlı fark saptandı. GFR≤40 grubunda kreatininin tanı anı ve 6.ay arasındaki düşüşü GFR>40 grubundan anlamlı düzeyde daha fazlaydı (p=0,002) . IgG düzeyinin ise GFR>40 grubunda tanı anı ve 6.ay arasında GFR≤40 grubuna göre anlamlı düzeyde daha fazla gerilediği saptandı (p=0,007)

Tartışma ve Sonuç: Tanı anında renal yetmezlik evresinin ileri bulunmasının sağ kalım ve mortaliteyi etkilediği düşünülmektedir.Hastaların tedavi yanıtı olarak kreatinin değerlerinde düşme ,GFR değerlerinde yükselme görülmüştür ve aynı zamanda immunglobin değerlerinde doğru orantılı olarak kantitafif düşme görülmüştür.Böbrek yetmezliği  evresinin gerilemesi tedaviye yanıt ile ilişkili bulunmuştur.KBH evresi gerilemeyen  grup ile gerileme olan grup arasında sağkalım süresi fark etmemiş olup KBH evresi kötüleşen grupta mortalite literatürün tersi olarak sonuçlanmıştır ancak bu durum hasta sayımızın az olması ,tek merkezli klinik çalışma yürütmemiz  aynı zamanda hastaların çoğunda komorbiditelerin mevcut olması ve hastaların ölüm nedenlerinin tam olarak bilinmemesi nedenine bağlanmış olup daha çok kişi sayısının olduğu ,ölüm nedenlerinin net olarak bilindiği ayrıntılı klinik çalışmaya ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Multipl myelom, toplam sağkalım, otolog kök hücre nakli, böbrek yetmezliği

Abstract:
Introduction and Objective:
Renal failure is a common complication that causes significant morbidity in MM patients. Improvement in renal function tests during myeloma treatment in patients with renal failure at the time of admission was associated with increased treatment response, and it was observed that survival time was prolonged in these patients compared to those whose kidney function tests did not improve. Since there are few studies on this subject in the literature, we planned to investigate the effect of these markers on response to treatment and survival to the literature

Methods and Materials: In our retrospective study, 111 MM patients who applied to our hospital between 2015 and 2023 retrospectively from the electronic information management system of our hospital; Age, gender, date of birth, date of diagnosis, whether there was kidney failure at the time of diagnosis, whether he was on dialysis, whether he had a bone marrow transplant, whether he continued to live, date of death, ISS staging, beta2 microglobulin, immunoglobulins, hemoglobin, blood urea nitrogen, creatinine, GFR rate, renal failure stage, lactate dehydrogenase values of <40 ml/dkmin, lactate dehydrogenase >40 ml/dCmin, lactate dehydrogenase values were evaluated and the results were evaluated. /none, renal failure was divided into groups as regressed and nonregressed.
Descriptive statistics are presented with frequency, percentage, mean, standard deviation, median, minimum, maximum, 25%-75% percentile (Q1-Q3) values. In the analysis of the difference between the numerical data of the two groups, the Independent Samples t-test was used when the data conformed to the normal distribution, and the Mann-Whitney U-Test was used when it did not. Changes of laboratory parameters between GFR groups according to time (diagnosis, 6th month, 1st year) between subjects repeated measures ANOVA test was used. SPSS 23.0 Windows version package program was used in the analysis. P<0.05 was considered significant.

Results: Results: The study was conducted with a total of 111 MM patients. 56 of the patients (50.5%) were female, mean age was 68±11.1 years. IgG kappa type in 40 (36%) patients, IgG lambda type in 20 (18%) patients, IgA kappa type in 16 (14.4%) patients, IgA lambda type in 5 (4.5%) patients, light chain type in 29 (26.1%) patients, and heavy chain type MM in 1 patient (0.9%). . Mortality was seen in a total of 56 (50.5%) patients. The survival time was found to be 941±691 days. The most frequently chosen type of chemotherapy was VCD. OKIT was performed in 42 (37.8%) patients. While MM-related HD was seen in 12 (10.8%) patients, 6 (33.3%) of the patients who underwent dialysis survived dialysis. The creatinine, GFR and Ig values at the time of diagnosis, at the 6th and 12th months were compared. Mortality was significantly higher in the group that did not undergo OCT (p=0.015). Survival time was also significantly shorter in the group without OKIT (p=0.001). The GFR 1st Year value was significantly higher in the OKIT group (p=0.013). Mortality was observed in 32 (60.4%) patients in the group with regression in CKD stage, and in 23 (40.4%) patients in the group without regression in CKD stage. Mortality was significantly lower in the group without regression in CKD stage (p=0.036). light chain from MM types; It was seen significantly more in the group with regression in CKD stage (p=0.010). Hypercalcemia at the time of diagnosis was significantly more common in the group with regression in CKD stage (p=0.010). There was a significant difference in the course of creatinine and IgG levels over time between the GFR groups. The decrease in creatinine between the time of diagnosis and the 6th month was significantly higher in the GFR≤40 ml/dk group than in the GFR>40 ml/dk group (p=0.002) On the other hand, it was determined that the IgG level decreased significantly more in the GFR>40 group between the time of diagnosis and the 6th month compared to the GFR≤40 group (p=0.007)

Discussion and Conclusion: It is thought that the advanced stage of renal failure at the time of diagnosis affects survival and mortality. Decrease in creatinine values and increase in GFR values were observed as a response to treatment. At the same time, quantitative decrease was observed in immunoglobin values in direct proportion. Decrease in renal failure stage was found to be associated with response to treatment. This is due to the fact that we have a single-center clinical study, comorbidities are present in most of the patients and the causes of death of the patients are not known exactly. There is a need for a detailed clinical study in which the number of people is higher and the causes of death are clearly known.

Keywords: Multiple myeloma, overall survival, autologous stem cell transplantation, renal failure