Bir bürokrat olarak Türkiye'de hakim (Osmanlı ilmiyesinden Cumhuriyet bürokrasisine)
Judge as a bureaucrat in Turkey (From Ottoman ilmiyah to Republic bureaucracy)
Yazar: MUZAFFER ŞAKAR
Danışman: DOÇ. DR. BÜLENT ALGAN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı / Genel Kamu Hukuku Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Hukuk = Law ; Kamu Yönetimi = Public Administration
Dizin: Bağımsızlık = Independence ; Bürokrasi = Bureaucracy ; Bürokratik konum = Bureaucratic position ; Cumhuriyet Dönemi = Republican Period ; Hakimler = Judge ; Kamu Hukuku = Public Law ; Kamu bürokrasisi = Public bureaucracy ; Osmanlı Dönemi = Ottoman Period ; Yargı = Judgment ; Yargılama = Judgement

Özet:
Yargı, mahkeme teşkilatını, belli muafiyet ve ayrıcalıklara sahip avukatlık, hâkimlik ve savcılık mesleklerini kapsayan, yasama ve yürütme organları dışında ayrı bir özerkliği bulunan, kendine özgü usuller çerçevesinde işleyen, uyuşmazlıkların çözülmesi, hak ve özgürlüklerin korunması, yasama, yürütme işlemlerinin denetlenmesi suretiyle iktidarın sınırlandırılması görevlerini yerine getiren devlet erkidir. Kuvvetler ayrılığı ilkesinin asıl vurgusu yargı bağımsızlığına yöneliktir. Yargı bağımsızlığının en önemli koşulu ise hâkimlerin bağımsızlığı ve hâkimlik teminatlarından yararlanmaları ile mümkündür.
Bürokrasi, işbölümünü, hiyerarşik yapılanmayı, gayri şahsi işleyişi, uzmanlaşmayı, merkezi bilgi üretimini, üretim zincirini, geniş bir ağın disiplin içerisinde yönetilmesini gerektiren örgütlenme biçimidir. Bürokrasi, siyasal iktidar tarafından alınan kararları uygulamakla yükümlü idari hiyerarşiye tabi memurlar tabakasını ifade etmektedir.
Hâkimlerin bürokratik özellikler içeren bir takım uygulamaların muhatabı olması da kamu hizmeti sunmalarının bir gereğidir. Ancak, yargısal faaliyete ve hâkimlerin kamu görevlisi olmalarına ilişkin bu düzenlemeler, hâkimlik mesleğinin özgün yapısıyla ve hâkimlerin yargı erki içerisinde üstlendikleri fonksiyonlarla çelişmemelidir.
Osmanlı döneminde ilmiye bürokrasisi içerisinde görev yapan hâkimler, Tanzimat Dönemi reformları sonrasında daha sıkı bir bürokratik düzene hapsedilmişlerdir. Cumhuriyet Döneminde de bu eğilim sürmüş ve hâkimler, merkeziyetçi yargı bürokrasisi içerisinde otorite hiyerarşisine tâbi olarak, tekdüze usullerle çalışmaya devam etmişlerdir. Uluslararası metinlerde ve Anayasa'da hâkimlere tanınan teminatlar, bürokratik düzenlemeler nedeniyle işlevsiz hale gelmiştir. Bürokratların sahip olduğu bir takım haklara dahi sahip olmayan hâkimler, yargı iktidarı tarafından alınan kararları uygulamakla yükümlü, atanmış görevlilere dönüştürülerek etkisizleştirilmişlerdir.

Abstract:
Judicial power is the state power which covers the court organization and the advocacy with certain exemptions and privileges as well as judicial and prosecutorial professions. It also has a separate autonomy outside the legislative and executive organs, operate within the framework of specific procedures, and delimitates the power of government by resolution of disputes, protection of rights and freedoms, controlling the legislative and executive acts. The main emphasis of the principle of separation of powers is to judicial independence. The judicial independence is possible only when the judges can benefit from their independence and judicial guarantees. For this, the procedures and principles applicable to judges' appointment, promotion and disciplinary processes should be regulated in line with the principles of judicial independence. 
Bureaucracy is a form of organization that requires the division of labor, hierarchical structuring, impersonal functioning, specialization, central information production, the chain of production, and the disciplined management of a wide network. The bureaucracy consists of appointed people who are responsible for the implementation of the decisions taken by the political power. Unlike the judiciary that has certain privileges, it refers to the hierarchy of civil servants subject to administrative hierarchy. 
Involving judges in a number of applications that have bureaucratic characteristics is a requirement of public service provision. However, these arrangements for judicial functions and judges as public officials must not contradict the specific structure of the judicial profession and the functions that judges undertake in judicial power.
Judges who worked in the bureaucracy of the Ottoman hist during the Ottoman period were imprisoned for a more strict bureaucratic scheme after the Tanzimat Reform Era. This tendency continued in the Republican period, and judges continued to work in a uniform manner, subjected to the authority hierarchy within the centralized judicial bureaucracy. The guarantees given to judges in international texts and in the Constitution have become dysfunctional due to bureaucratic regulations. Judges who do not even possess some rights that bureaucrats have are inactivated by being converted into assigned officials who are obliged to implement the decisions taken by the judicial power.