Sağlıklı ve otitis eksternalı köpek ve kedilerden izole edilen Staphylococcus türlerinin çeşitliliği, antimikrobiyal duyarlılık paternleri, biyofilm oluşturma yeteneği ve risk faktörlerinin belirlenmesi
Determination of Diversity, antimicrobial susceptibility patterns, biofilm formation ability, and risk factors of Staphylococcus species isolated from dogs and cats both healthy and with otitis externa
Yazar: MÜRÜVET DUMAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ EZGİ ŞABABOĞLU BAYTAROĞLU
Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı / Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji = Infectious Diseases and Clinical Microbiology

Özet:
Bu tez çalışmasında otitis eksterna tanısı konulan 50 kedi ve 50 köpek ile aşılama, tıraş veya kısırlaştırma için getirilen sağlıklı 50 kedi ve 50 köpekten kulak svabı örnekleri alındı. 200 hayvandan 67'sinden (%33,5) Staphylococcus spp. izole edildi. MALDI-TOF MS analizi sonucunda Staphylococcus spp. izolatlarının 29'u S. felis, 27'is S. pseudintermedius, 3'ü S. aureus, 2'si S. simulans olarak identifiye edildi. Sadece birer izolat S. schleiferi, S. haemolyticus, S. epidermidis, S. lugdunensis, S. pettenkoferi ve S. sciuri olarak identifiye edildi. Kedilerden en yüksek oranda S. felis (n:27, %75) izole edilirken, köpeklerden en yüksek oranda S. pseudintermedius (n:24, %77,41) izole edildi. En yüksek oranda tetrasikline (n: 16, %23,88) karşı direnç saptandı. Bunu sırasıyla penisilin ve ampisilin (n: 15, %22,38), eritromisin (n: 14, %20,89), klindamisin (n: 11, %16,41), oksasilin (n:7, %10,44), sefovesin, siprofloksasin ve sülfametoksazol/trimetoprim (n: 5, %7,46), amoksisilin-klavulanik asit, sefoksitin, gentamisin ve enrofloksasin (n: 4, %5,97), rifampin ve kloramfenikol (n: 3, %4,47) izledi. İzolatlarda amikasine karşı ise direnç saptanmadı. İndüklenebilir klindamisin direnci ise 3 (%4,47) izolatta tespit edildi. Toplam 9 (%13,43) izolatta metisilin direnci (MRS) belirlendi. mecA geni 6 izolatta saptandı. İzolatların 12'sinde (%17,91) çoklu ilaç direnci (MDR) tespit edildi. Staphylococcus spp. suşlarının 64'ünde (%95,52) biyofilm üretimi tespit edildi. S. pseudintermedius suşlarının %96,30'unda (26/27) güçlü biyofilm üretimi belirlenirken, S. felis suşlarının %55,17'sinde (16/29) zayıf biyofilm üretimi tespit edildi. MRS ve MDR ile biyofilm üretimi arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı (p=0,99). Ancak penisilin, ampisilin ve tetrasikline direnç ile biyofilm üretme gücü arasında anlamlı bir ilişki saptandı (p<0,05). Hem MDR hem de MRS için "Ailede antimikrobiyal kullanımı", "Aknesi olan aile üyesi", "Kedi/köpekte daha önce antimikrobiyal kullanımı", "Kedi/köpekte mevcut antimikrobiyal kullanımı"nın önemli risk faktörleri olduğu saptanmasına rağmen (p<0,05), "Evde çocuk" değişkeninin yalnızca MRS için anlamlı bir etki gösterdiği belirlendi (p=0,020). Sonuç olarak, MDR-MRS suşlarının artarak tüm dünyadan rapor edilmesi, bu çalışmada da yoğun antibiyotik kullanımı ve hayvanlar ile insanlar arasındaki temasın bu direnç ile ilişkili önemli risk faktörleri olarak belirlenmesi, etken, çevre ve bireyler arasında bu direncin aktarılabileceğine işaret etmektedir. Bu nedenle ampirik tedaviden ziyade antibiyotik duyarlılık testi sonuçlarına dayanarak tedavi uygulanması, direnç profillerinin sürekli izlenmesi ve hayvanlarda ve insanlarda antibiyotik kullanımın kısıtlanması gerektiği kanısına varıldı.

Abstract:
In this thesis, ear swab samples were taken from 50 cats and 50 dogs diagnosed with otitis externa and 50 healthy cats and 50 dogs brought for vaccination, shaving or neutering. Staphylococcus spp. were isolated from 67 (33.5%) of 200 animals. As a result of MALDI-TOF MS analysis, 29 of the Staphylococcus spp. isolates were identified as S. felis, 27 as S. pseudintermedius, 3 as S. aureus and 2 as S. simulans. Only one isolate was identified as S. schleiferi, S. haemolyticus, S. epidermidis, S. lugdunensis, S. pettenkoferi and S. sciuri. The highest rate of S. felis was isolated from cats (n:27, 75%), while the highest rate of S. pseudintermedius was isolated from dogs (n:24, 77.41%). The highest rate of resistance to tetracycline (n:16, 23.88%) was detected. This was followed by penicillin and ampicillin (n:15, 22.38%), erythromycin (n:14, 20.89%), clindamycin (n:11, 16.41%), oxacillin (n:7, 10.44%), cefovesin, ciprofloxacin and trimethoprim/sulfamethoxazole (n:5, 7.46%), amoxicillin-clavulanic acid, cefoxitin, gentamicin and enrofloxacin (n:4, 5.97%), rifampin and chloramphenicol (n:3, 4.47%). No resistance to amikacin was detected in the isolates. Inducible clindamycin resistance was detected in 3 (4.47%) isolates. Methicillin resistance (MRS) was detected in 9 (13.43%) isolates. mecA gene was detected in 6 isolates. Multidrug resistance (MDR) was detected in 12 isolates (17.91%). Biofilm production was detected in 64 (95.52%) of Staphylococcus spp. strains. Strong biofilm production was detected in 96.30% (26/27) of S. pseudintermedius strains, while weak biofilm production was detected in 55.17% (16/29) of S. felis strains (16/29). No significant relationship was found between MRS and MDR and biofilm production (p=0.99). However, there was a significant correlation between resistance to penicillin, ampicillin, and tetracycline and biofilm production (p<0.05). Although "antimicrobial use in the family", "family member with acne", "previous antimicrobial use in the cat/dog", "current antimicrobial use in the cat/dog" were found to be significant risk factors for both MDR and MRS (p<0.05), the variable "children at home" showed a significant effect only for MRS (p=0.020). In conclusion, the increasing number of MDR-MRS strains being reported from all over the world and the identification of intensive antibiotic use and contact between animals and humans as important risk factors associated with this resistance in this study indicate that this resistance can be transmitted between the agent, environment and individuals. Therefore, it was concluded that treatment should be based on antibiotic susceptibility test results rather than empirical treatment, resistance profiles should be continuously monitored and antibiotic use in animals and humans should be restricted.