Prostat kanseri nedeniyle radikal retropubik prostatektomi yapılan hastalarda spesmen patolojisinde intraduktal karsinom varlığının prognoza etkisinin değerlendirilmesi
Prognostic impact of intraductal carcinoma presence in specimen pathology of patients who undergone radical retropubic prostatectomy due to prostate cancer
Yazar: SEDAT KARAKOÇ
Danışman: PROF. DR. MEHMET UĞUR MUNGAN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Giriş ve Amaç: Çalışmamızda radikal prostatektomi (RP) örneklerinde intraduktal karsinom
(İDK) varlığının, patolojisi ekstraprostatik yayılım gösterip (pT3a) cerrahi sınırı negatif ve
organa sınırlı olup (pT2) cerrahi sınırı pozitif olan olgularda biyokimyasal nüks ve prognoza
etkisini ve adjuvan tedavi planlamasında yardımcı olup olmayacağını araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde 2000-2014 yılları arasında lokalize prostat kanseri
nedeniyle RP yapılan ve patolojik inceleme sonucu pT3a cerrahi sınır negatif (Grup 1, n=35)
ve pT2 cerrahi sınır pozitif (Grup 2, n=32) olarak değerlendirilen toplam 67 hasta çalışmaya
dahil edildi. Olgulara ait patoloji preparatları tekrar değerlendirilip İDK komponenti içerenler
ayırt edildi. Her iki grupta İDK varlığı prognostik önemi bilinen diğer parametreler ve
biyokimyasal nüks ile istatistiksel olarak karşılaştırıldı.
Bulgular: Grup 1' de 5 olguda İDK, 3 olguda biyokimyasal nüks saptandı. Grup 1' deki
olgulardan İDK ile birlikte olanlarda birliktelik göstermeyenlere göre daha fazla biyokimyasal
nüks geliştiği gözlendi (p=0,002). Bu grupta İDK ile progresyonsuz sağ kalım arasında
istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptandı (p<0,001). Grup 2' de ise 4 olguda İDK, 10 olguda
biyokimyasal nüks saptandı. Grup 2' deki olgulardan İDK ile birlikte olanların birliktelik
göstermeyenlere göre daha yüksek tümör hacmine sahip oldukları gözlendi (p=0,02). Bu
grupta İDK ile progresyonsuz sağ kalım arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptandı
(p=0,033).
Sonuç ve Öneriler: Her iki hasta grubunda da İDK progresyonsuz sağ kalım için prognostik
bir faktördür. Bu hastalarda İDK varlığının postoperatif adjuvan tedavi planlamasında
yardımcı olacağını düşündürmektedir.
Anahtar kelimeler: radikal prostatektomi, intraduktal karsinom, prostat kanseri,
biyokimyasal nüks, progresyonsuz sağkalım

Abstract:
Objective: We investigated the prognostic significance of intraductal carcinoma of prostate
(IDC-P) and the impact of IDC-P on biochemical failure and adjuvant therapy planning in
radical prostatectomy (RP) specimen pathology which shows extraprostatic extension (pT3a)
with negative surgical margin and organ confined (pT2) with positive surgical margin.
Method: We retrospectively evaluated 67 patients who were perfomed RP between 2000-
2014 and whose pathology results are pT3a with negative surgical margins (group 1, n=35)
and pT2 with positive surgical margin (group 2, n=32). RP specimens were re-evaluated and
the specimens which has IDC-P component were seperated. In both groups, presence of IDC
was compared with other prognostic parameters and biochemical recurrence.
Results: In group 1, IDC was detected in 5 cases and biochemical recurrence was detected in
3 cases. Patients with IDC-P showed a more biochemical failure than those without IDC-P
(p=0,002). In univariate analysis, IDC-P was significantly associated with progression free
survival (p<0,001). In group 2, IDC was detected in 4 cases and biochemical recurrence was
detected in 10 cases. Patients with IDC-P showed a higher tumor volume than those without
IDC-P (p=0,02). IDC-P was significantly associated with progression free survival (p=0,033).
Conclusions: In both groups IDC is a prognostic factor for progression free survival. In these
cases, presence of IDC might be helpful for postoperative adjuvant therapy management.
Keywords: radical prostatectomy, intraductal carcinoma of prostate, prostate cancer,
biochemical failure, progression free survival