Kendine zarar verme davranışı olan çocuk ve ergenlerin ortam terapisinden faydalanımının değerlendirilmesi
Evaluation of the benefit from milieu therapy of children and adolescents with self harm behavior
Yazar: BAHAR ŞEN
Danışman: DOÇ. DR. HÜSEYİN BURAK BAYKARA
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Kendine zarar verme davranışı = Self-injurious behavior

Özet:
Amaç: Bu çalışmada özkıyım amacı olmayan kendine zarar verme davranışı bulunan olgular ile özkıyım girişimi ve kendine zarar verme davranışı olan olguların ortam terapisinden faydalanımlarının karşılaştırılması; bu bireyler arasındaki sosyodemografik farklılıklarının ve psikiyatrik tanılarının incelenmesi ve karşılaştırılması amaçlanmaktadır. 

Metot: Çalışma Dokuz Eylül Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nda gerçekleştirilmiştir. Çalışmada özkıyım amacı olmadan kendine zarar verme ve suisid girişimi olan grup 64, özkıyım amacı olmadan kendine zarar verme davranışı olan grup 67 kişiden oluşmaktadır. Yatış ile taburculuk sonrasında uygulanan bireysel ve ailesel risk değerlendirilmesi, HoNOSCA-TR Klinik Gidiş Değerlendirme Ölçeği ve Çocuğun Global Değerlendirme Ölçeği (CGAS)'nin istatistiği yapılmıştır. 

Bulgular: Suisid girişimi ve KZVD olan grupta daha fazla kız cinsiyet ve lise öğrencisi olduğu saptanmıştır. Suisid girişimi ve KZVD olan grupta davranım bozukluğu ve şizofreni daha az; majör depresif bozukluk, borderline kişilik bozukluğu ve alkol madde kullanımı daha fazla olduğu saptanmıştır. KZVD metodları karşılaştırıldığında suisid girişimi ve KZVD olan grupta faça kullanımı daha fazla, yumruk atma ise daha az saptanmıştır. Alkol madde kullanımı olan bireylerde KZVD uygulama yılı ve suisid girişim sayısı daha fazla saptanmıştır. Faça uygulayanlarda HoNOSCA değişimin daha fazla olduğu bulunmuştur. 

Sonuç: Çalışmamızda kullanılan ölçek puanlarında anlamlı değişimlerin olduğu; gruplar arasında cinsiyet, kendine zarar verme metodu ve alkol madde kullanımında farklılıklar olduğu; kendine zarar verme yöntemi ile ortam terapisinden faydalanım arasında farklılık olduğu saptanmıştır. 

Anahtar Kelimeler: Kendine zarar verme davranışı, özkıyım, HoNOSCA, CGAS

Abstract:
Objective: The aim of this study is to compare the benefits of mileu therapy of cases with self-harming behavior with or without suicidal attempt. Also, it is aimed to examine and compare the sociodemographic differences and psychiatric diagnoses.

Method: In this study, 64 participant consisted in the group of people with delibrate self harm and suicide attempt and 67 participant consisted in the group of people with delibrate self harm. Individual and familial risk assessment, Clinical Outgoing Rating Scale (HoNOSCA-TR) and Child's Global Assessment Scale (CGAS) were  used. 

Results: It was determined that there were more girls and high school students in the group with suicide attempt and delibrate self harm. Conduct disorder and schizophrenia were less in the group with suicide attempt and delibrate self harm; Major depressive disorder, borderline personality disorder and alcohol substance use were found to be higher in this group. The cutting was more in the group with suicide attempt and delibrate self harm, while punching was found to be less in this group. The duration of delibrate self harm was longer and the number of suicide attempts were higher in individuals with alcohol or substance abuse. It was found that HoNOSCA change was more with cutting.  

Conclusion: The changes in scale scores were found to be statistically significant; It was determined that there were differences between the groups in terms of gender, self-harm method and alcohol substance use; It was found that there is a difference between self-harm method and benefit from mileu therapy.

Keywords: Delibrate self harm, suicide, HoNOSCA, CGAS