1976 tarihli Deniz Alacaklarına Karşı Sorumluluğun Sınırlandırılması hakkında milletlerarası sözleşme hükümleri kapsamında sınırlamaya tabi olan ve olmayan alacaklar
Limitable and non-limitable claims under the conditions of the International Convention on the Limitation, 1976
Yazar: S.M. MAMUN-BIN ALAM
Danışman: PROF. DR. ŞAFAK NARBAY
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Deniz Alacaklarına Karşı Mesuliyetin Sınırlanması Hakkında Uluslararası Sözleşme = Convention on Limitation of Liability for Maritime Claims ; Deniz alacakları = Maritime claims ; Sorumluluk = Responsibility ; Sorumluluğun sınırlandırılması = Limitation of liability ; Uluslararası Denizcilik Örgütü = International Maritime Organization ; Uluslararası hukuk = International law ; Uluslararası sözleşmeler = International conventions

Özet:
Çok eski tarihlerden itibaren deniz ticareti uluslararası ticaret bağlamında önemli bir yer edinmiştir. Nitekim deniz ticareti hukuku uluslararası özel hukuk ile gemicilik veya denizlerde oluşan olayları konu edinen konvansiyonların ve akitlerin bir birleşimidir. Şüphesiz ki deniz ticareti önemli bir uluslararası endüstridir. Dünya ticaretinde deniz taşımacılığı, güvenli, emniyetli ve verimli olması açısından son derece önem arz etmektedir. Dolayısıyla bu alana temas eden düzenlemeler ve standartlar konusunda yapılan uluslararası sözleşmeler ile bu sözleşme hükümlerinin iç hukuka uyarlanması ve uluslararası standartlarda bir birlik sağlanması bu alanın etkin olarak işleyebilmesini sağlayacaktır. Bu nedenle, mevzuata ilişkin çeşitli düzenlemeler geliştirilmekte ve bu düzenlemeler Uluslararası Denizcilik Örgütü'nün (IMO) korumasında yer almaktadır. Genel olarak, denizcilik faaliyetlerinde, donatanlar gemilerinde oluşan zarardan doğan alacaklar hususunda kendi sorumluluklarını sınırlandırmaktadırlar. Bu nedenle bir gemi, şahıslara, mülke veya çevreye zarar veren bir olayda yer alırsa, mahkeme donatanın ödemekle yükümlü kılınacağı tazminat miktarına bir sınır koymaktadır. Bir donatanın en üst miktar sorumluluğu genellikle olayda yer alan gemi boyutu temel alınarak hesaplanmaktadır. Bu uygulama gemicilik endüstrisine işlerlik kazandırılması ması açısından kabul edilmiştir. Uluslararası hukuk uygulamasında, sorumluluğu sınırlandırma prensibi çok sayıda Konvansiyonda yer almaktadır. Bunların arasında, 1976 tarihli Deniz Alacaklarına Karşı Mesuliyetin Sınırlanması Hakkında Uluslararası Sözleşme (LLMC Konvansiyonu) Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO) tarafından hazırlanmış dikkat çeken bir konvansiyondur. Bu Konvansiyon genel olarak gemi kaynaklı zarar kapsamında, donatanların sorumluluklarını sınırlandırmasına imkan tanımaktadır. Nitekim Türkiye de bu Konvansiyon ve ek Protokolünü kabul etmiştir. Bunun yanı sıra, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu bu Konvansiyonu temel alarak değiştirilip düzenlenmiştir. Bu nedenle, Konvansiyon Türk Hukuku açısından da son derece önemlidir. Bu çalışmanın temel amacı 1976 tarihli Deniz Alacaklarına Karşı Mesuliyetin Sınırlanması Hakkında Uluslararası Sözleşme (LLMC Konvansiyonu) kapsamında sınırlandırmaya tabi ve sınırlandırmadan muaf olan alacakları analiz etmektir.

Abstract:
From time immemorial, maritime law has placed great importance in the international trade context. Actually this branch of law is the combination of the conventions and treaties that governs international private business or other matters involving ships, shipping and crimes occurring on the high sea. There is no doubt that, shipping is absolutely regarded as important international industry. The world relies on a safe, secure and efficient international shipping industry. This industry can operate effectively if the regulations and standards touching this field are agreed, adopted and implemented by following the international standard. For this reason, various regulatory frameworks are developed and maintained by International Maritime Organization. Generally, in the shipping activities, ship owners are entitled to limit their liability in respect of claims arising from damage caused by their ships. So, if a ship involves in an incident which causes damage to persons, property or the environment, there is a limit on the maximum amount of compensation that a court can order the ship-owner to pay. This maximum liability of a ship-owner is usually calculated on the basis of the size of the ship involved in the incident. This practice has been accepted for the encouragement of shipping industry. Now, the principle of limitation of liability is governed by a number of Conventions. Among others, the Convention on Limitation of Liability for Maritime Claims (LLMC Convention), 1976 is a remarkable convention which is adopted by International Maritime Organization (IMO). It allows the ship owners to limit their liability for general ship-sourced damage. Here, it is very important to mention here that, Turkey has approved this convention and its protocol. Moreover, Turkish commercial code has also been amended according to this convention. So, it certainly possesses great importance in the Turkish law perspective. The fundamental aim of this work is to legally analyze the claims which are subject to and except from limitation under the Convention on Limitation of Liability for Maritime Claims (LLMC Convention).