Uluslararası ilişkiler teorileri ve iklim krizi: Yeşil teorinin sınırlarının tartışılması
International relations theories and the climate crisis: Debating the limits of green theory
Yazar: ÇAĞLA VURAL
Danışman: PROF. DR. MUHAMMET LUTFULLAH KARAMAN
İstanbul Medeniyet Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Bu tez küresel düzeyde en acil sorunlardan biri olan iklim krizinin, Uluslararası İlişkiler alanı ile derin bağlantıları ortaya koyularak teorik çerçevede incelenmesi ve krize dair en kapsamlı çözümü sunan yaklaşımın araştırılması hedefini içermektedir. Çalışma aynı zamanda henüz tartışmalı bir kapsama sahip olduğu ve çeşitli tutarsızlıkları barındırdığı iddia edilen Yeşil Teoriyi, tüm bu tartışmalardan beslenerek tutarlı bir politik çerçeveye yerleştirebilmek adına alternatif bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır. Böylece iklim krizi, Problem Çözücü Teoriler ve Eleştirel Teoriler ayrımından yola çıkılarak problem çözücü teoriler altında konumlandırılan Realizm, Liberalizm ve Marksizm ile Eleştirel teoriler şemsiyesinde konumlandırılan Ekomarksizm, İnşacılık, Eleştirel Teori, Postyapısalcılık, Postkolonyalizm ve Feminizm/Ekofeminizm kapsamında incelenmektedir. Bu metodolojik ayrımların dışında kalan Yeşil Teori, Uluslararası İlişkiler teorileri açısından genellikle kurumsalcı yaklaşımlar odağında devlet başatlığında ya da tam tersi devletin ötesine geçen ve hatta devletsizliğe dair görüşleri içeren Ekomarksizm, Ekofeminizm ve Ekoanarşizm gibi yaklaşımlar çerçevesinde irdelenmektedir. Bununla birlikte ''Sürdürülebilir Kalkınma'', ''Ekolojik Modernleşme'' gibi mevcut iktisadi sistem temelli yaklaşımlar da zaman zaman Yeşil Teori başlığı altında düşünülmektedir. 
Çalışmada karşıt ve zaman zaman çelişen pek çok görüşü barındıran Yeşil Teori kapsamında belirli bir çerçevenin oluşturulabilmesi gayesiyle Problem Çözücü Teori ve Eleştirel Teori yaklaşımlarının birleştirilmesiyle ortaya çıkan Eleştirel Problem Çözücü yaklaşımdan yararlanılmaktadır. Eleştirel Problem Çözücü yaklaşım, metodolojik ve teorik çoğulculuğu barındıran disiplinlerarası bir araştırma gerçekleştirebilmek için kombinasyon sağlayan ve literatüre henüz yeni sunulan bir yaklaşımdır. İnsan ve çevresel değişimin etkileşimini ekomerkezci bir bakış açısıyla ele alabilme imkanı veren dinamikleri bir araya getiren Eleştirel Problem Çözücü yaklaşım, Yeşil Teorinin devletin değiştirici ve dönüştürücü rolünü işlevsel hale getirdiği fakat başat olmadığı, çok aktörlü, ekomerkezci bir odakla çok disiplinli anlayış içeren bir teori olarak konumlandırılması adına alternatif bir bakış açısı sağlayabilmektedir. Böylece ekomerkezci ontolojisi, eleştirel problem çözücü metodolojisi ve Eckersleyci Yeşil Devlet anlayışıyla alternatif bir yeşil teorik perspektif öne çıkarılmaktadır. 
Anahtar Kelimeler: İklim Krizi, Problem Çözücü Teoriler, Eleştirel Teoriler, Eleştirel Problem Çözücü Teoriler, Yeşil Teori

Abstract:
This thesis aims to examine the climate crisis, one of the most urgent problems at the global level, in a theoretical framework by revealing its deep connections with the field of International Relations and researching the approach that offers the most comprehensive solution to the crisis. The study also aims to offer an alternative perspective to place the Green Theory, which is still claimed to have a controversial scope and contain various inconsistencies, in a coherent political framework by feeding on all these debates. Thus, based on the distinction between problem-solving theories and critical theories, the climate crisis is examined within the scope of Realism, Liberalism, and Marxism positioned under problem-solving theories and Ecomarxism, Constructionism, Critical Theory, Poststructuralism, Postcolonialism, and Feminism/Eco-Feminism positioned under the umbrella of critical theories. Outside of these methodological distinctions, Green Theory has generally been analyzed within the framework of institutionalist approaches to International Relations theories, with a focus on the state or, conversely, within the framework of approaches such as Eco-Marxism, Eco-Feminism, and Eco-Anarchism, which go beyond the state and even include views on statelessness. However, also approaches based on the current economic system such as "Sustainable Development" and "Ecological Modernization" are sometimes considered under the title of Green Theory. 
The study utilizes the Critical Problem Solving approach, which emerged by combining problem-solving theory and critical theory approaches, to create a specific framework within the scope of Green Theory, which includes many opposing and sometimes contradictory views. The Critical Problem Solving approach, which enables interdisciplinary research with methodological and theoretical pluralism, is new in the literature. The Critical Problem Solving approach, which brings together dynamics that enable the interaction of human and environmental change from an ecocentric perspective, can provide an alternative perspective to position Green Theory as a multi-actor, multi-disciplinary theory with an ecocentric focus, in which the state's transformative and modifier role is functionalized but not dominant. Thus, an alternative Green Theoretical perspective is brought forward with its ecocentric ontology, critical problem-solving methodology, and Eckersleyan understanding of the Green State.
Keywords: Climate Crisis, Problem Solving Theories, Critical Theories, Critical Problem Solving Theories, Green Theory