Travmatik fasiyal paralizi oluşturulmuş rat modelinde naringenin'in sinir iyileşmesine etkisi
The  effects of  naringenin on nerve healing after traumatic facial nerve palsy model on rats
Yazar: SONGÜL DURSUN
Danışman: DOÇ. DR. HATİCE KARADAŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Elektrofizyoloji = Electrophysiology ; Fasiyal paralizi = Facial paralysis ; Fasiyal paralizi = Facial paralysis ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Metilprednizolon = Methylprednisolone ; Naringenin = Naringenin ; Paralizi = Paralysis ; Sinir rejenerasyonu = Nerve regeneration ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Bu çalışmada; deneysel olarak travmatik periferik fasiyal paralizi oluşturulan ratlarda, sistemik olarak uygulanan naringenin'in sinir iyileşmesi üzerindeki etkilerinin elektrofizyolojik ve histopatolojik olarak değerlendirilmesi ve metilprednizolon ile karşılaştırılması amaçlanmıştır.  
Materyal - Metod	
Çalışmaya ağırlıkları ortalama 250-300 gr olan, sağlıklı, erkek cinsiyette 32 tane Wistar Albino tipi sıçan dahil edildi. Tüm sıçanlarda anestezi altında fasiyal sinirin bukkal dalı bulundu ve çevre dokulardan  zedelenmeden diseke edildi. Sıçanlar  eşit sayıda 4 gruba ayrıldı. Grup 1: kontrol grubu, Grup 2: intraperitoneal metilprednizolon, Grup 3: oral naringenin , Grup 4: intraperitoneal metilprednizolon ve oral naringenin grubu olarak ayrıldı. Sinir identifikasyonundan hemen sonra tüm gruplardaki hayvanlara elektromiyografi (EMG) yapılarak, hayvanların her birinin bazal latans süreleri ve uyarı amplitüdleri tespit edildi. Sıçanlarda travmatik fasiayal paralizi, fasiyal sinirin bukkal dalı tam kesilrek ve daha sonra sütüre edilerek oluşturuldu. EMG ölçümleri 14. ve 21. günlerde tekrarlandı ve her gruptaki latans değerleri karşılaştırıldı. Hayvanlar 8. haftanın sonunda sakrifiye edildi. Bukkal dalın travmatize edilen kısmı spesmen yapıldı. Kör iki histolog tarafından ışık mikroskobik değerlendirmelerde interstisyel alanda kollajen doku artışı, perinöral fibrozis, miyelin tabakada ondülasyon ve dejenerasyon varlığı değerlendirildi. Tüm veriler istatiksel olarak karşılaştırıldı.   
Bulgular
Elektrofizyolojik veriler değerlendirildiğinde en kısa latans dönemine sahip grubun Naringenin uygulanan Grup 3 olduğu görüldü. Grup 3 ün latans değerleri hem kontrol hem de Metilprednizolon grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p <0.001). Grupların 14. gün ve 21. gün birleşik kas aksiyon potansiyeli (BKAP) amplitüd değerleri arasında istatistiksel anlamlı fark izlenmedi (p sırasıyla 0,293 ve 0,762). Schwann hücre sayısı, kan damarı sayısı ve ince miyelin kılıfı yüzdesi en çok Naringenin grubunda bulundu. Kollajen fibrillerdeki artış ve miyelin dejenerasyon skorları da istatistiksel olarak Naringenin grubunda diğer gruplara göre düşük bulundu. (p<0.01). 
Sonuç
Bu çalışma sonucunda travmatik fasiyal paralizi tedavisinde sistemik olarak uygulanan Naringenin'in, elektrofizyolojik ve histopatolojik olarak kontrol grubu ve metilprednizolon grubuna göre üstün olduğu görüldü. Bu sonuca göre Naringenin'in iyi ve yeni bir nöroprotektif ajan olduğu söylenebilir. Bu durum paralizi ve sinir rejenerasyonu hakkında daha fazla araştırma yapılması için ilham kaynağı olacaktır.
Anahtar Kelimeler:	Elektrofizyolojik ölçüm, fasiyal sinir, travmatik sinir paralizisi naringenin, metilprednizolon, rat, histopatoloji

Abstract:
Objective
The aim of this study is to evaluate the histopathologic and electrophysiologic effects of  Naringenin on nerve healing after traumatic facial nerve palsy model on rats. 
Materials and Method 
Thirty-two (32) male Wistar Albino rats (250-300 gr)  were used in this expiremental study. The rats were randomly divided into four groups.  Group 1: Control group Group 2: Methylprednisolone (i.p. given) group Group 3: Naringenin (p.o given) group Group 4: Methylprednisolone (i.p) and Naringenin (p.o) group. Prior to the nerve trauma, basal latency times and action potential amplitudes  of the facial nerve were recorded via Electromyography (EMG) monitoring. Then, under general anesthesia, the buccal branch of the facial nerve was dissected. The nerve was transsected and sutured. The rats in Group 1 were not given any medication. The other rats were given the stated medications above for  8 weeks. Electromyographic evaluations were performed on the 14th and 21st days postoperatively. After 8 weeks, the rats were sacrified and  traumatised sections of the nerve tissue were taken out and semi- thin sections were prepared.  The increase of collagen fibers, myelin degeneration and perineural fibrosis were scored. Results were evaluated with various statistical methods.
Results
When the groups were compared with each other, latency values of the Naringenin group (Group 3) were found significanlty lower than other groups. Latency of the nerve in Group 3 were both significantly lower than the  Control and Methylprednisolone group  (p <0.001). No statistically significant differance was observed among groups in terms of compound muscle action potential (CMAP) amplitude values on day 14 and 21 (p=0.293 , p=0.762 respectively). Schwann cell and blood vessels counts and thin myelinated nerve percentage were higher in Naringenin group than other three groups. The increase of the collagen fibers and degeneration of myelin scores were significantly lower at Naringenin and Methylprednisolone+Naringenin groups (p<0.01). 
Conclusion 
In this study, Naringenin was found significantly effective than Methylprednisolone and the control group on nerve healing with electrophysiologic and histopathologic scores. As a result it is seen that Naringenin is a good candidate for being a new neuroprotective agent. The results of this study inspire us making more studies about Naringenin and nerve regeneration.
Key words: 	Facial nerve, traumatic nerve palsy, electrophysiological evaluation, naringenin, rat, histopathology