Endometrium kanseri, endometrial hiperplazi ve endometrial polip ayırıcı tanısında serum ve endometrial doku endocan düzeyi
Endocan value in serum and endometrial tissue for differantiation of endometrium cancer,endometrial hyperplasi̇a and endometrial polyp
Yazar: MUSA BÜYÜK
Danışman: YRD. DOÇ. DR. FATİH ÇELİK
Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Malign tümörlerin ortaya çıkmasında, malign tümörlerle ilişkili inflamasyon ile anjiogenezde ve tümör yayılımında rol oynadığı gösterilen endocan seviyelerinin, endometrium kanseri olgularına ait serum ve doku örneklerinde artacağı düşünülmüştür. Dolayısıyla, endometrium kanserinin diğer benign endometrium patolojilerinden ayırt edilmesinde ve endometrium kanserinin öngörülmesinde endocan düzeylerinin kullanılıp kullanılmayacağını değerlendirmek amacıyla bu tez çalışması planlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Jinekoloji polikliniğine menometroraji şikayeti ile başvuran ve endometrial biyopsi alınan 90 hasta çalışmaya alındı. Yaşı 25 ile 90 arasında değişen, çalışmaya katılmaya gönüllü olan, eş zamanlı kanseri veya malign tümörü olmayan, sigara ve alkol alışkanlığı olmayan ve vücut kitle indeksi < 31 kg/m2 olan hastalar çalışmaya alındı. Yaşı 25'ten küçük ve 90'dan büyük olan, çalışmaya katılmayı kabul etmeyen, eş zamanlı kanseri veya malign tümörü olan, gebelik saptanan, sigara ve alkol alışkanlığı olan, vücut kitle indeksi ≥31 kg/m2 olan, kemoterapi, radyoterapi veya hormon tedavisi almış hastalar çalışma dışı bırakıldı. Katılımcıların yaş, boy, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, gravidite, parite, yaşayan çocuk sayısı, menopoz durumu, ek hastalıkları, oral kontraseptif kullanımı, serum ve endometrial dokuda endocan düzeyleri ile ilgili veriler kaydedildi.

Bulgular: Hastaların patolojik tanılarına göre dağılımı incelendiğinde, 13'ünde (%14.4) endometrium kanseri, 12'sinde (%13.3) endometrial hiperplazi ve 65'inde (%72.2)  endometrial polip belirlenmiştir. Endometrium kanseri olgularının ortalama yaşı ve menopoz sıklığı, endometrial hiperplazi ve endometrial polip olgularının ortalama yaşı ve menopoz sıklığından anlamlı olarak yüksektir (her iki değişken için sırasıyla p=0.001 ve p=0.01). Endometrium kanseri olgularının ortalama boyu, endometrial polip olgularının ortalama boyundan anlamlı olarak kısadır (p=0.003); ortalama graviditesi, paritesi ve yaşayan çocuk sayısı endometrial polip olgularının ortalama graviditesinden anlamlı olarak fazladır (sırasıyla p=0.023, p=0.045 ve p=0.045). Endometrium kanseri, endometrial hiperplazi ve endometrial polip olguları; ortalama vücut ağırlıkları, vücut kitle indeksleri, oral kontraseptif kullanım öyküleri, diabetes mellitus ve hipertansiyon sıklığı bakımından istatistiksel olarak benzerdi (sırasıyla p=0.491, p=0.184, p=0.524, p=0.398 ve p=0.160). Endometrial polip, endometrial hiperplazi ve endometrium kanseri olguları, istatistiksel olarak benzer serum ve endometrial doku endocan düzeylerine sahiptir (sırasıyla p=0.249 ve p=0.675).

Sonuç: Literatür taramasında görüldüğü kadarıyla, bu tez çalışması, endometrium kanseri, endometrial hiperplazi ve endometrial polip olgularındaki endocan düzeylerini ölçen ilk çalışmadır. Ancak, endometrium kanseri olgularındaki serum ve endometrial doku endocan seviyelerinin anlamlı olarak yükselmediği sonucuna varılmıştır. Bu çelişkili sonuç, çalışmanın yürütüldüğü kohortun nispeten küçük olması, uzun dönem verilerin olmaması, diabetes mellitus, hipertansiyon ve oral kontraseptif kullanan olguların çalışma dışı bırakılmaması gibi etkenlerden kaynaklanmış olabilir. Bu nedenle, endometrium kanserinin ayırıcı tanısında ve öngörülmesinde serum ve endometrial dokudaki endocan düzeylerinin bir belirteç olarak kullanılıp kullanılamayacağını anlamak amacıyla, geniş ölçekli ve ileriye dönük çalışmaların planlanması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: Endometrial kanser, endometrial hiperplazi, endometrial polip, endocan

Abstract:
Objective: It has been hypothesized that serum and endometrial concentrations of endocan can be elevated in endometrial cancer patients because endocan participates in the development of malignancies, pathogenesis of malignancy associated inflammation, angiogenesis and metastases. Therefore, this thesis has been designed to evaluate whether serum and endometrial concentrations of endocen can be used to predict endometrial cancer and distinguish endometrial cancer from benign endometrial pathologies. 

Methods: This is a cross-sectional review of 90 patients who underwent endometrial biopsy due to abnormal vaginal bleeding. Endometrial cancer was diagnosed in 13 patients while endometrial hyperplasia was detected in 12 patients and endometrial polyp was specified in 65 patients. The inclusion criteria were being older than 25 years, being younger than 90 years, volunteering for enrollment and having a body mass index < 31 kg/m2. The exclusion criteria were being younger than 25 years, being older than 90 years, smoking, consuming alcohol, having a body mass index ≥ 31 kg/m2 and concurrent tumors, undergoing chemotherapy, radiotherapy and/or hormonal treatment. Data related with age, height, weight, gravidity, body mass index, gravidity, parity, number of living children, menopause, concurrent diseases, oral contraceptive use, serum and endometrial concentrations of endocan were recorded.

Results: The patients with endometrial cancer had significantly older mean age and higher frequency of menopause than those of the patients with endometrial hyperplasia and endometrial polyp mean age (respectively p=0.001 and p=0.01 for both variables). The patients with endometrial cancer had significantly lower height but higher gravidity, parity and number of living children than those of the patients with endometrial polyp (respectively p=0.003, p=0.023, p=0.045 and p=0.045). The endometrial cancer, endometrial hyperplasia and endometrial polyp groups were statistically similar with respect to body weight, body mass index, oral contraceptive use, diabetes mellitus and hypertension (respectively p=0.491, p=0.184, p=0.524, p=0.398 and p=0.160). The patients with endometrial cancer, endometrial hyperplasia and endometrial polyp had statistically similar serum and endometrial concentrations of endocan (respectively p=0.249 and p=0.675).

Conclusion: To the best of our knowledge, this is the first study in literature to investigate serum and endometrial concentrations of endocan in patients with endometrial polyps, endometrial hyperplasia and endometrial cancer. However, this study shows that serum and endometrial concentrations of endocan are not significantly elevated in endometrial cancer patients. Such discrepancy can be attributed to the relatively small study cohort, lack of longitudinal data and inability to exclude patients with diabetes mellitus, hypertension and history of oral contraceptive use. Large scale and prospective studies should be planned to assess whether serum and endometrial concentrations of endocan could be used to predict endometrial cancer and distinguish endometrial cancer from other benign endometrial pathologies.


Keyword: Endometrial cancer, endometrial hyperplasia, endometrial polyp, endocan