Sütürle indüklenen rat kornea vaskülarizasyon modelinde oksitosinin etkisi
Effect of oxytocin in a vascularization model of suture-induced rat cornea
Yazar: KUTAY MEHMET KUŞÇU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLŞAH USTA
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Bevacizumab = Bevacizumab ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kornea = Cornea ; Korneal neovaskülarizasyon = Corneal neovascularization ; Oksitosin = Oxytocin ; Sütür teknikleri = Suture techniques ; Sütürler = Sutures ; Sıçanlar = Rats ; Tümör nekroz faktörü-alfa = Tumor necrosis factor-alpha ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors

Özet:
Bu çalışma, sütür ile indüklenmiş KNV modelinde tedavi yöntemi olarak oksitosinle bevacizumabın NV boyutlarına, histopatolojik kesitlere, immünohistokimyasal belirteçlere (IL-1β, TNF-α, VEGF) olan etkilerini karşılaştırmayı amaçlamıştır.
Yirmi dört tane Wistar cinsi dişi ratın sağ gözüne, KNV oluşturmak amacıyla 10-0 siyah nylon sütür atıldı. Birinci haftada, yeterli KNV alanı oluştuğu izlendikten sonra, bütün sütürler alındı. Ameliyat mikroskobu ile korneaların görüntüleri alındı. KNV alanları ImageJ programı yardımıyla hesaplandı. Ratlar randomize olarak üç gruba ayrıldı, daha sonra her gruptaki 8 rat ise sağ ve sol göz olmak üzere tekrar 2 alt gruba bölünerek toplam 6 grup (BSS, KNV+BSS, KNV+OT, KNV+BEVA, BEVA, OT) elde edildi. Sham grubundaki iki göze 0,1 ml dengeli tuz solüsyonu (BSS) (n=8), bevacizumab grubundaki iki göze 2,5 mg/0,1 ml bevacizumab (n=8), oksitosin grubundaki iki göze 0,02 mg/0,1 ml oksitosin (n=8) subkonjonktival olarak uygulandı. Deneyin 14. gününde görüntülerdeki KNV alan değişimi yüzde olarak hesaplandı. Sakrifikasyon sonrası histopatolojik ve immünohistokimyasal değerlendirmeler Hematoksilen-Eozin ve Streptavidin-iodin boyalarıyla yapıldı. 
Sonuç olarak, KNV+OT grubu (3,390±2,434) ve KNV+BEVA grubunda (3,477±3,125), KNV alanındaki gerileme yüzdesi KNV+BSS grubuna (-0,611±1,797) göre istatiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). TNF-α ve VEGF, KNV+BEVA ve KNV+OT gruplarında KNV+BSS grubuna göre istatiksel anlamda daha düşük seviyelerde bulundu (p<0,001). IL-1β için KNV grupları kendi arasında kıyaslandığında istatiksel fark izlenmedi (p>0,001). 
Bu veriler sonucunda, oksitosinin gözde önemli bir halk sağlığı problemi olan KNV tedavisinde ilerleyen dönemlerde yeri olabileceğini düşünmekteyiz. Doz ayarlaması, uygulama zamanı ve uygulama tekniği açısından ileri preklinik ve klinik çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Abstract:
This study aimed to compare the effects of oxytocin and bevacizumab as a treatment modality on NV sizes, histopathological sections, and immunohistochemical markers (IL-1β, TNF-α, VEGF) in the suture-induced CNV model.
10-0 black nylon sutures were placed in the right eye of 24 Wistar female rats to create CNV. In the first week, after sufficient CNV was observed, all sutures were removed. Images of the corneas were taken with the operating microscope. CNV areas were calculated with the help of ImageJ program. Rats were randomly divided into three groups, then 8 rats in each group were divided into 2 subgroups as right and left eyes, and a total of 6 groups (BSS, CNV+BSS, CNV+OT, CNV+BEVA, BEVA, OT) were obtained. 0,1 ml balanced salt solution (BSS) in both eyes in the Sham group (n=8), 2,5mg/0,1 ml bevacizumab in both eyes in the bevacizumab group (n=8), 0,02 mg/0,1 ml oxytocin in both eyes in the oxytocin group (n=8) was injected the way that subconjuntival. CNV area change in images taken 1 week after subconjunctival injection was calculated as a percentage. Histopatological and immunohistochemical evaluations after sacrification were performed with Hematoxylin-Eosin and Streptavidin-iodine stains.
In conclusion, the percentage of regression in the CNV area in the CNV+OT group (3.390±2.434) and the CNV+BEVA group (3.477±3.125) was statistically significant compared to the CNV+BSS group (-0.611±1.797) (p<0.05). TNF-α and VEGF were found to be statistically lower in the CNV+BEVA and CNV+OT group than in the CNV+BSS group (p<0.001). When the CNV groups were compared among themselves for IL-1β, no statistical difference was observed (p>0.001).
As a result of these data, we think that oxytocin may have a place in the future in the treatment of CNV, which is an important public health problem. Further preclinical and clinical studies are needed in terms of dose adjustment, administration time and administration technique.