Son yıllarda yeni çıkan oral antidiyabetik ilaçlar ile birlikte artan oral antidiyabetik seçeneklerinin insüline geçiş zamanına ve insülin sonrası kan şekeri kontrolüne etkileri
He effects of oral antidiabetic options increased with new oral antidiabetic drugs on the control of blood sugar after insulin
Yazar: GÜLŞAH KESKİN
Danışman: DOÇ. DR. YÜCEL ARMAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Hipoglisemik ajanlar = Hypoglycemic agents ; Kan glükozu = Blood glucose ; İnsülin = Insulin

Özet:
Amaç: Diyabetes Mellitus; insülin salınımında yetersizlik veya insülin direnci sonucu kan şekerinde yükselme ile seyreden metabolik ve sistemik bir hastalıktır. Son zamanlarda tip 2 diyabetin tedavisinde kullanıma giren oral antidiyabetikler ile birlikte artan seçeneklerin insüline geçiş zamanı ve kan şekeri regülasyonu üzerine olan etkilerini araştırmayı çalışmamızda hedefledik.
Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2000-15 Mart 2021 tarihleri arasında S.B.Ü. Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesinin dahiliye polikliniğinde takip edilen ve tip 2 diyabetes mellitus tanıları olan 18 yaş üstü hastaların elektronik kayıtları değerlendirmeye alınmış, uygun 213 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Analiz için Shapiro-Wilk testi ile değişkenlerin normal dağılım gösterip göstermediğine bakılmıştır. Sonrasında normal dağılım gösteren değişkenlerde bağımsız t testi, normal dağılım göstermeyen değişkenlerde Mann Whitney U testi ile değerlendirme yapılmıştır. 
Bulgular: Çalışmaya aldığımız hastaların %39'u A grubu (metformin/SÜ), %30'u B grubu (metformin/SÜ/pioglitazon) ve %31'i C grubu (metformin/SÜ/DPP4-İ/SGLT-2İ) olarak görüldü. 3.ayda bakılan HbA1C değerleri arasında gruplar arasında anlamlı fark görülmezken 6.ayda bakılan değerlerdeA-C grupları arasında fark istatistiksel olarak anlamlı saptandı (p=0.011). Hastaların VKİ değişimlerine bakıldığında insülin öncesi- sonrası B grubunda ve C grubunda fark anlamlı görüldü (p<0.001, p=0.001). Hastaların insüline geçildiğinde kullandıkları insülin dozlarına bakıldı, B-C grupları arasında fark anlamlı bulundu (p<0,001). A-C grupları arasında fark anlamlı görüldü (p<0,001). Hastaların insüline geçiş esnasında tanı sürelerine bakıldı. B ve C grupları arasında anlamlı fark görüldü (p=0,034)
Sonuç: Günümüzde insülin tedavisi sonrası kombinasyon tedavilerinde metformin dışında yer verilebilecek oral antidiyabetiklerin kullanım oranları düşüktür. Özellikle insülin ile beraber metformine ek olarak SGLT-2i'leri ile en etkin kilo kaybı görülmüştür.  Hastaların tedavinin ilk 3 ayında kan şekeri regülasyonunu sağlayacak yeterli insülin dozlarına ulaşmak için hekim duyarlılığının artırılması ve çalışma şartlarının elverişli hale getirimesi önemlidir. 

Anahtar Kelimeler: Oral antidiyabetik, İnsülin, Diyabetes Mellitus

Abstract:
Aim: Diabetes Mellitus; It is a metabolic and systemic disease that progresses with an increase in blood sugar as a result of insufficient insulin secretion or insulin resistance. We aimed to investigate the effects of increasing options with OAD, which have recently been used in the treatment of type 2 diabetes, on the time of transition to insulin, blood sugar regulation.
Materials&Methods: Data of patients over the age of 18 who were followed up in the internal medicine outpatient clinic of Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu City Hospital between 1/1/2000-3/15/2021 and diagnosed with type 2 diabetes mellitus were evaluated, and 213 eligible patients were included. For analysis, the Shapiro-Wilk test was used to determine whether the variables showed a normal distribution. Afterwards, the independent t-test was used for normally distributed variables, and the Mann Whitney U test for non-normally distributed variables. 
Results: 39% of the patients included in the study were group A (metformin/SU), 30% group B (metformin/SU/pioglitazone), and 31% group C (metformin/SU/DPP4-I/SGLT-2I). . While there was no significant difference between the groups between the HbA1C values measured at the 3rd month, the difference was statistically significant between the A-C groups at the 6th month values (p=0.011). When the BMI changes of the patients were examined, the difference was significant in the B group and the C group (p<0.001, p=0.001). The insulin doses used by the patients when switching to insulin were examined, and the difference was significant between the B-C groups (p<0.001). There was a significant difference between groups A-C (p<0.001). Diagnosis times of the patients during the transition to insulin were checked. There was a significant difference between groups B and C (p=0.034)
Conclusion: Today, the rate of use of oral antidiabetics other than metformin in combination therapies after insulin therapy is low. The most effective weight loss was seen with SGLT-2i in addition to metformin, especially with insulin. It is important to increase the sensitivity of the physician and to make the working conditions suitable in order to reach sufficient insulin doses to ensure blood sugar regulation in the first 3 months of the treatment.

Keywords: Oral antidiabetic, Insulin, Diabetes Mellitus