Primer glomerüler hastalıklarda tekrarlayan böbrek biyopsilerinin (re-biyopsinin) tanı, tedavi ve prognoza katkısının değerlendirilmesi
Evaluation of the contribution of re-biopsy to diagnosis, treatment and prognosis in primary glomerular diseases
Yazar: FATMATÜZZEHRA SEYREK
Danışman: PROF. DR. HALİL YAZICI
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nefroloji = Nephrology

Özet:
Giriş ve amaç: Glomerüler hastalıkların seyrinde çeşitli endikasyonlarla tekrarlanan biyopsiler (re-biyopsiler) yapılabilmektedir. Literatürde re-biyopsi çalışmaları daha çok lupus nefriti takibinde, ANCA ilişkili vaskülit seyrinde ve spesifik olarak İgA Nefropatisi hastalarında yapılmıştır. Çalışmamızda tüm primer glomerülonefritler dahil edilerek re-biyopsinin hastalığın seyrine, takip ve tedavisine etkisi retrospektif olarak değerlendirildi.
Hastalar ve yöntemler: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı glomerüler hastalıklar polikliniğinde 1994-2023 yılları arasında böbrek biyopsisi ile primer glomerülonefrit tanısı almış ve takibinde iki veya daha fazla biyopsi yapılmış 108 hasta dahil edildi. Retrospektif olarak hastaların demografik verileri, biyopsi öncesi laboratuvar ve klinik özellikleri, birinci, ikinci ve varsa üçüncü böbrek biyopsileri bulguları, biyopsi endikasyonları ve biyopsi sonrası verilen tedaviler ile tedavi yanıtları kaydedildi. 
Bulgular: Hastalarımızın 68'i kadın, 40'ı erkekti. Hastaların tanı anında ortalama yaşı 34.1±14.0 yıl idi. İlk biyopsi sonucu en sık saptanan tanılar sırasıyla İgAN, MPGN, MN, FSGS idi. İkinci biyopsi sonrası hastaların %25'inin tanısı değişmişti ve hastaların % 91,6'sında tedavi değişikliğine gidildi. Bu hastaların %69,4'ünde immünsüpresif tedavi arttırılırken, %22,2'sinde immünsüpresif tedavi azaltıldı. İkinci biyopside global skleroz ve segmental skleroz sayısı anlamlı derecede (p<0.005) artarken, kresent varlığı azalmıştı (p<0.005). Tübüler atrofi, interstisyel fibrozis, ateroskleroz saptanma yüzdesi birinci biyopsiye göre anlamlı (p<0.05) artış göstermişti. 
	Sonuçlar: Primer glomerüler hastalıklarda re-biyopsi ile önemli oranda tanı ve tedavi değişikliği olmuştur. Kronik lezyonların saptanma olasılığı artmıştır. Bu nedenle sadece klinik bulgulara dayalı olarak tedavi ve prognoz belirlemek yeterli değildir. Böbrek fonksiyonlarında beklenmedik bir değişiklik olduğunda re-biyopsi düşünülmelidir.

Abstract:
Evaluation of the Contribution of Re-biopsy to Diagnosis, Treatment and Prognosis in Primary Glomerular Diseases
Introduction and aim: Repeated biopsies (re-biopsies) may be performed for various indications during the course of glomerular diseases. In the literature, re-biopsy studies have been performed mostly for the follow-up of lupus nephritis, in the course of ANCA-associated vasculitis, and specifically in patients with IgA nephropathy. In our study, all primary glomerulonephritis cases were included, and the effects of re-biopsy on the course of the disease, follow-up, and treatment were evaluated retrospectively.
Patients and methods: A total of 108 patients who were diagnosed with primary glomerulonephritis by renal biopsy between 1994 and 2023 in the glomerular disease outpatient clinic of the Department of Nephrology, Istanbul Medical Faculty, Istanbul University and who underwent two or more biopsies during follow-up were included. Demographic data; pre-biopsy laboratory and clinical characteristics; findings of the first, second, and third renal biopsies; indications for biopsy; post-biopsy treatments; and treatment responses were recorded retrospectively. 
Results: Sixty-eight patients were female and 40 were male. The mean age of patients at the time of diagnosis was 34.1 ± 14.0 years. The most common diagnoses after first biopsy were IgAN, MPGN, MN, and FSGS. After the second biopsy, the diagnosis and treatment were changed in 25% and 91.6% of the patients, respectively. Immunosuppressive treatment was increased in 69.4% of these patients and decreased in 22.2%. In the second biopsy, the number of global sclerosis and segmental sclerosis increased significantly (p<0.005), while the presence of crescents decreased (p<0.005). The percentage of tubular atrophy, interstitial fibrosis, and atherosclerosis increased significantly (p<0.05) compared to the first biopsy. 
Conclusions: There was a significant change in the diagnosis and treatment of primary glomerular diseases with re-biopsy. Thus, the probability of detecting chronic lesions increased. Therefore, it is not sufficient to determine treatment and prognosis based on clinical findings alone. Re-biopsy should be considered when there is an unexpected change in the renal function.