Pudovkin'in kurgu kuramı bağlamında Lütfi Ömer Akad sineması: Vurun Kahpeye ve Kanun Namına filmlerinin kurgusal yapısının incelenmesi
Cinema of Lütfi Akad in the context of Pudovkin's editing theory: An analysis of the fictional structure of the films of Vurun Kahpeye and Kanun Namına
Yazar: MAHİR AKTAŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ YÜKSEL BALABAN
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Akad, Ömer Lütfi = Akad, Ömer Lütfi ; Kanun Namına = Kanun Namına ; Kurgu = Fiction ; Pudovkin, Vsevolod = Pudovkin, Vsevolod ; Sinema = Cinema ; Türk sineması = Turkish cinema ; Vurun Kahpeye = Vurun Kahpeye

Özet:
Pudovkin'in kurgu kuramı temelinde yükselen bu çalışmanın merkezinde
Lütfi Ömer Akad filmlerinin kurgusal yapısı yer almaktadır.
Film sanatının temelinin "kurgu", kurgunun ise film yönetmeninin dili
olduğunu söyleyen Pudovkin'e göre kurgu, film yönetmenin anlatım dili olmakla
birlikte; çeşitli kamera hareketlerinin olduğu, farklı ölçek ve geçiş biçimlerinin
kullanıldığı, bütünün tek tek parçalara bölünüp bölünen parçalardan yeni bir bütün
inşa etmek için bu parçaların yeniden bir araya getirildiği teknik de bir süreçtir
(Yapısal Kurgu).
Pudovkin'in kurgu anlayışı bağlamında Lütfi Akad'ın Vurun Kahpeye ve
Kanun Namına filmlerinin senaryo yapıları; Tema, Olay Örgüsü ve Filmsel Sunuş
olmak üzere üç alt başlık altında incelenmiş, filmlerde var olan bütün bölümlerin,
sekansların, sahnelerin ayrıntılı dökümü ve bu dökümde anlatıyı etkileyen kilit
konuma sahip her bir sahnenin ayrı ayrı çözümlemesi yapılmıştır. Çözümlemeleri
yapılan sahneler ayrıca Bağıntılı Kurgu Kuramı çerçevesinde ele alınarak analiz
edilmiştir.
Yine bu bağlamda; yukarıda da belirtildiği üzere, kurgunun aynı zamanda
teknik bir süreç olmasından dolayı, filmlerin kaç bölümden oluştuğu, bölümlerdeki
sekanslar, sekanslardaki sahne sayıları, sahnelerin kaç çekimden meydana geldiği,
toplam çekim sayısı ve sahneler arası geçişte kullanılan geçiş teknikleri hakkında
"Filmsel Sunuş" ve "Filmin Senaryo Dökümü ve Sahnelerin Kurgusal
Çözümlemeleri" alt başlıkları altında bilgiler verilmiştir
Elde edilen bilgiler ışığında Lütfi Akad'ın filmsel anlatısını oluştururken
anlatının içeriğinin anlamını daha güçlü kılmak, istenilen duygu durumunu yaratmak ve izleyicinin dikkatini-algısını sahnenin önemli öğesine yönlendirmek için
kurgunun olanaklarından fazlasıyla yararlandığı tespit edilmiştir.

Abstract:
The fictional structure of Lütfi Ömer Akad films is at the center of this study,
which is based on Pudovkin's editing theory.
According to Pudovkin, who says that the basis of film art is "fiction" and
editing is the language of the film director; It is also a technical process in which
various camera movements are used, different scales and transition forms are used,
the whole is divided into individual parts and these parts are brought together to
build a new whole (Structural Editing).
The scenario structures of the films have been examined under three subheadings: Theme, Plot and Film Presentation. A detailed breakdown of all the
episodes, sequences, and scenes in the films and the analysis of each scene that has a
key position affecting the narrative in this casting has been made. The analyzed
scenes were also analyzed within the framework of the Relative Fiction Theory.
As stated above, since editing is also a technical process, "Film Presentation"
and "Scenario of the Film" about the number of chapters of the films, the sequences
in the episodes, the number of scenes in the sequences, the number of shots of the
scenes, the total number of shots and the transition techniques used in the transition
between scenes. The information is given under the subtitles of "Cast and Fictional
Analysis of Scenes".
In the light of the findings obtained, it has been determined that Lütfi Akad
made extensive use of the possibilities of the editing in order to make the meaning of
the content of the narrative stronger, to create the desired mood and to direct the
audience's attention-perception to the important element of the scene while creating
his filmic narrative.