Metastatik renal hücreli karsinom nedeniyle ilk seri tirozin kinaz inhibitörü tedavisi alan hastaların prognoza etkili faktörlerin değerlendirilmesi
Evaluation of factors affecting progression-free survival of patients requesting first series tyrosin kinase i̇nhibitor for metastatic renal cell carcinoma
Yazar: JAVID HUSEYNOV
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN KÖSTEK
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Karsinoma = Carcinoma ; Karsinoma-renal hücreli = Carcinoma-renal cell ; Neoplazm metastazları = Neoplasm metastasis ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prognoz = Prognosis ; Protein-tirozin kinaz = Protein-tyrosine kinases ; Sağkalım = Survival ; Sağkalım analizi = Survival analysis

Özet:
Giriş ve Amaç: Renal hücreli kanser (RHK), genelde 6-8. dekadlarda daha sık
görülmektedir ve metastatik hastalığın tedavisinde yeni tedavi seçenekleri ile birlikte
genel sağkalım (GS) sürelerinde iyileşme sağlanmıştır. Çalışmamızda metastatik RHK
tedavisinde birinci basamakta tirozin kinaz inhibitörü (TKİ) alan hastaların prognozuna
etkili faktörlerin değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntemler: Marmara Üniversitesi Tıbbı Onkoloji bilim dalında 2000-2021 yılları
arasında 18 yaş üzeri, metastatik RHK tanısı nedeniyle birinci basamak TKİ tedavisi
almış olan hastalar retrospektif olarak, hasta dosyaları ve hastane otomasyon
sisteminden taranmıştır. Sağkalım analizleri için Kaplan-Meier yöntemi,
karşılaştırmalar için logrank testi ve sağkalım ile ilişkili çoklufaktörlerin analizi için
Cox-regresyon modeli kullanılmıştır. İstatiksel anlamlılık düzeyi, p <0.05 olacak şekilde
kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamıza 123 hasta (89'u (%72,4) erkek; 34'ü (%27,6) kadın) dahil edildi.
Tüm hastaların ortanca yaş değeri 61 (31-89) idi. Birinci basamak TKİ tedavisi olarak,
sunitinib (n=82) alan hastalar (ortanca 60 (52-68,5)), pazopanib (n=41) alan hastalara
(63 (59-69)) göre istatiksel açıdan anlamlı olarak daha genç kişilerdi (p 0.01). ECOG skoru 2 ve üzeri olan 10 hastadan, 2 hasta sunitinib, 8 hasta ise pazopanib tedavisi almış
idi (p 0.001). Birinci seride hastalık kontrol oranı tüm grupta %61.8 iken, bu oran
sunitinib grubunda %64.6, pazopanib grubunda ise %56.1 olup, her iki grup arasında
benzerdi (p=0.53). Tüm grupta 1. serinde progresyonsuz-sağkalım süresi (PS1) medyan
6.9 (%95 GA 4.1-9.7) ay idi, bu süre sunitinib alan hastalar medyan 6.1 (%95 GA 2.9-
9.3), pazopanib alan hastalarda ise 7.7 (%95GA 5.0-10.3) ay iken istatistiksel açıdan
anlamlı farklılık yoktu (p= 0.78). Metastatik evre 1.seri tedavide progresyonsuz-
sağkalım (PS1) süreleri ile ilişkili faktörler incelendiğinde, fuhrman grade 3-4 2.202
(HR, 1.085-4.471, p=0.03) ve MSKCC risk skorlamasına göre kötü grupta (HR, 5.862
(1.756-19.563), p=0.004) sahibi olmak bağımsız risk faktörü olarak saptandı. 87 hastada
1.basamakta progresyon gelişmesi üzerine, 2. seri tedavi alan hastaların sayısı 57 idi.
Metastatik evre 2.seri tedavide progresyonsuz-sağkalim (PS2) süreleri ile ilişkili
faktörler incelendiğinde, karaciğer metastazı varlığı (HR, 3.871 (1.679-8.921), p=0.001),
bağımsız risk faktörü olarak saptandı. Tüm olgularda genel sağkalım süresi 22.3 ay
(%95 GA 14.1-30.6) idi. Çok değişkenli genel sağkalım analizinde, sarkomatoid
farklılaşma (HR, 7.770 (1.477-40.870), p=0.01), kemik metastazı varlığı (HR, 5.242
(1.095-25.097), p=0.03), ve 2.seride nivolumab (HR, 0.060 (0.005-0.645), p=0.02)
tedavisi almış olmak bağımsız risk faktörü olarak saptandı.
Sonuc: Çalışmamızda birinci basamak TKİ ajan seçiminin genel sağkalım ve
progresyonsuz sağkalım süreleri açısından benzerdi. Birinci basmakta MSKCC kötü
grupta yer almak ve yüksek fuhrman skoru daha kısa PS süresi ile ilişkili idi. Genel
sağkalım süresi üzerine ikinci basamak tedavide nivolumab ile daha uzun genel
sağkalım süresi saptanmışken bu süre sarkomatoid farklılaşma olanlarda daha kısa idi.
Anahtar kelimeler: renal hücreli karsinom, tirozin kinaz inhibitörü, progresyonsuz
sağkalım

Abstract:
Introduction and Aim: Renal cell cancer (RCC), usually It is seen more frequently in
6-8 th decades and with new treatment options in the treatment of metastatic disease,
overall survival (OS) times have been improved. In our study, it was aimed to evaluate
the factors affecting the prognosis of metastatic RCC patients who received tyrosine
kinase inhibitor (TKI) in the first-line setting.
Methods: Patients over 18 years of age, who were diagnosed with metastatic RCC and
received primary TKI therapy between 2000-2021 in Marmara University Medical
Oncology Department, were retrospectively scanned from patient files and hospital
automation system. Kaplan-meier method was used for survival analysis, logrank test for
comparisons and Cox-regression model was used for analysis of survival related
multifactors. Statistical significance level was accepted as p <0.05.
Results: A total of 123 patients (89 (72.4%) male; 34 (27.6%) female) were included in
our study. The median age of all patients was 61 (31-89). As first-line TKI therapy,
patients receiving sunitinib (n=82) (median 60 (52-68.5)) were statistically significantly younger than patients receiving pazopanib (n=41) (63 (59-69)). (p 0.01). Of these, 10
patients with an ECOG score of 2 and above, 2 patients received sunitinib and 8 patients
received pazopanib (p 0.001). In the first series, the disease control rate was 61.8% in all
group, while this rate was 64.6% in the sunitinib group and 56.1% in the pazopanib
group, which was similar between the two groups (p=0.53). The median progression-
free survival time (PSK1) in series 1 in the entire group was 6.9 (95% CI 4.1-9.7)
months, compared to a median 6.1 (95% CI 2.9-9.3) for patients receiving sunitinib
versus 7.7 (95% CI 5.0) for patients receiving pazopanib. -10.3) months, there was no
statistically significant difference (p= 0.78). When factors related to progression-free
survival (PFS1) times for the first-line, Fuhrman grade 3-4 2.202 (HR, 1.085-4.471,
p=0.03) and MSKCC risk scoring in the poor group (HR, 5.862 (1.756-19.563)),
p=0.004) were determined as an independent risk factor. The number of patients who
received second-line treatment was 87 and 57 of them had disease progression at
second-line setting. When factors related to progression-free-survival (PFS2) for the
second-line, the presence of liver metastasis (HR, 3.871 (1.679-8.921), p=0.001) was
found to be an independent risk factor. Median overall survival time was 22.3 months
(95% CI 14.1-30.6) in all cases. In multivariate overall survival analysis, sarcomatoid
differentiation (HR, 7.770 (1.477-40.870), p=0.01), presence of bone metastases (HR,
5.242 (1.095-25.097), p=0.03), and nivolumab in series 2 (HR, 0.060) (0.005-0.645),
p=0.02) treatment was determined as an independent risk factor.
Conclusion: In our study, the choice of first-line TKI agent was similar in terms of
overall survival and progression-free survival times. Being in the poor MSKCC group in
primary care and higher Fuhrman score were associated with shorter PFS duration. On
the overall survival time, longer overall survival was found with nivolumab in second-
line therapy, whereas this time was shorter in those with sarcomatoid differentiation.
Keywords: renal cell carcinoma, tyrosine kinase inhibitor, progression free survival