Ağrılı omuzda fizik tedavi yöntemleri ve lokal kortikosteroid enjeksiyonununetkinliklerinin karşılaştırılması /
Yazar: MEHTAP AYKAÇ ÇEBİÇCİ
Danışman: PROF. DR. ORHAN ÖZCAN
Uludağ Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
Omuz ağrısı, bel ve boyun ağrılarından sonra üçüncü sıklıkta
görülen kas iskelet sistemi ağrılarındandır. Tedavi temel olarak nonsteroid
antiinflamatuar ilaçlar, fizik tedavi, lokal kortikosteroid enjeksiyonları gibi
konservatif tedavi yöntemleri olmakla birlikte erken ve etkili bir tedavi
yapılmazsa cerrahi tedavi gerekebilir. Konservatif tedavi yöntemleri içinde
hangisinin etkili olduğuna dair çok sayıda çalışma olmasına rağmen üzerinde
fikirbirliği oluşmuş bir tedavi yöntemi yoktur. Bu çalışma ağrılı omuzda lokal
kortikosteroid enjeksiyonu ve fizik tedavi yöntemlerinin uzun dönemdeki
etkilerini ve birbirlerine olan üstünlüklerini araştırmak amacıyla planlandı.
Uludağ Üniversitesi Tıp fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon
Polikliniğine omuz ağrısı ile başvuran 40 hasta çalışmaya alınarak 2 gruba
randomize edildi. Birinci gruba (n=20) 2 hafta süreyle omuz bölgesine
ultrason, TENS, hotpack'ten oluşan fizik tedavi programı uygulandı. İkinci
gruba (n=20) posterior yaklaşımla tek doz 40mg 1ml triamsinolon asetonid ve
2ml %2 prilokain hidroklorür karışımı enjekte edildi. Her iki gruba da Codman,
aktif eklem hareket açıklığı, germe ve güçlendirici egzersizler ev programı
şeklinde uygulandı.
Hastalar başlangıç, 2.hafta,1., 3. ve 6. aylarda Neer, Hawkins, ağrılı
ark testleri, eklem hareket açıklığı, ağrı (VAS; hareket, istirahat ve gece),
Constant Murley fonksiyonel omuz değerlendirme skalası ve omuz disabilite
anketi kullanılarak değerlendirildi.
Her iki grupta da başlangıca göre 2.hafta, 1., 3. ve 6. aylarda tüm
parametrelerde anlamlı iyileşme tespit edildi (p<0,05). Gruplar arası
karşılaştırma yapıldığında her iki grup arasında anlamlı fark gözlenmedi.
Sonuç olarak ağrılı omuzda hem fizik tedavi yöntemlerinin, hem de
lokal kortikosteroid enjeksiyonunun ağrı ve fonksiyonel durumu düzeltmede
etkili olduğu, birinin diğerine üstün olmadığı gözlendi.

Abstract:
Shoulder pain is the third most common musculoskeletal symptom
encountered in medical practice after back and neck pain. Although the main
treatment is conservative including non-steroidal antiinflamatory drugs,
physiotherapy, corticosteroid injections, surgical therapy may be necessary if
effective and immediate therapy isn't made. There is a lot of study about
conservative therapy methods but there is no consensus about which method
is more effective than the others. This study was designed to compare the
long term effects of local corticosteroid injections and physical therapy
methods in the treatment of painful shoulder.
40 patients with shoulder pain admitted to the outpatient clinic of
Physical Medicine and Rehabilitation Department in Uludag University
School of Medicine were randomized into two groups. First group (n=20)
received a physiotherapy program consisting of ultrasound, TENS, hotpack
for two weeks. The second group (n=20) was treated with a single dose of
local steroid injection (40mg triamcinolon acetonide and 2cc %2 prilocaine)
through posterior approach. Home exercise program consisting of Codman,
range of motion, streching and strengthening exercises were given for each
groups.
The patients were evaluated by Neer, Hawkins and painful arc test,
range of motion, pain (VAS; movement, at rest and night), Constant Murley
functional assessment of shoulder score and shoulder disability
questionnarie at baseline, 2. weeks, 1., 3. and 6. months.
All parameters in each group were significantly improved at the 2.
week, 1., 3. and 6. months. There was no significant difference between two
groups for all parameters.
In conclusion, both physiotherapy and local corticosteroid injections
were found to be effective in reducing pain and improving functional status in
patients with shoulder pain and two methods were not found to be superior to
each other.