hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Genç erişkin ve erişkin asetabuler displazili hastalardaki pelvik üçlü osteotomi sonuçlarımız /
Yazar: MÜJDAT ADAŞ
Danışman: DOÇ. DR. OKAN YALAMAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
SSK Okmeydanı Eğitim Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğinde 12 Şubat 2001 – 25 Ağustos 2003 tarihleri arasında asetabuler displazi tanısı konulan 16 genç erişkin ve erişkin hastanın kalçasına pelvik üçlü osteotomi uygulandı. Olguların hepsi de kadındı. Takip edilen bu hastalardan son kontrollerine gelen 12 hastanın 16 kalçası, klinik olarak ve radyolojik olarak değerlendirildi. 4 hastada bilateral, 8 hastada da tek taraflı kalça displazisi mevcuttu. Kontrole gelen hastaların ortalama yaşı 25,3 (16-43) yıl, ortalama takip süreleri 16,3 (6-30) aydı. Opere edilen displazik kalçalı hastalarımızın hepsinde altta yatan patoloji, gelişimsel kalça displazisiydi.
Tüm hastalar preop ve postop olarak Charnley'in modifiye ettiği Merle d'Aubigne-Postel sistemine göre değerlendirildiler Charnley'in modifiye ettiği Merle d'Aubigne-Postel değerlendirme sisteminde ağrı, yürüme fonksiyonu, toplam hareket açıklığı dikkate alınmıştır. Bu hastalarımızdan biri hariç diğerlerinde çok iyi sonuçlar aldık. Hasta memnuniyeti açısından da % 93 olumlu sonuç aldık.
Hastalarımızdan birini postoperatif 6. haftada sebebi bilinmeyen bir şekilde kaybettik. Kontrole gelen diğer hastalarımızda ikinci bir cerrahi girişim gerektirecek önemli bir komplikasyona rastlanmadı.
Tönnis'in pelvik üçlü osteotomi uygulaması, displazik kalçalı hastaların tedavisinde başarılı olan ve komplikasyonu az bir girişimdir

Abstract:
Between dates 12 February  2001 - 25 August 2003, triple pelvic osteotomy were performed  for 16 young adult acetabular dysplasia patients in Okmeydanı Training and Research Hospital, Orthopedics and Traumatology Clinic. All of cases were female. Sixteen hips of 12 patients, who came to last conrol at the followup, were evaluated by clinically and radiologically. Four patients had bilateral, 8 of them had unilateral acetabular dysplasia. Mean age of followed cases were 25,3 (range 16 to 43) years. Mean followup time were 16,3 (range 6 to 30) months. Underlying pathology for all patients who were operated dysplastic hips were developmental hip dysplasia.
All patients were evaluated pre-operatively and post-operatively with Merle d'Aubigne-Postel system modified by Charnley. In this evaluation system pain, walking function, total range of motion were taken into account.  All results were good except one case in this group. Patient satisfaction were measured  93%  favorable. No significant complications, requiring a second surgery in our followup patients were happened. 
Application of triple pelvic osteotomy defined by Tönnis is efficient and low complication rated for treatment of hip displasia patients.
Larinks skuamöz hücreli karsinomlarında Fas-Fas Ligand ve Kİ67 ekspresyonunun  klinikopatolojik parametrelerle karşılaştırılması /
Yazar: ŞEBNEM BATUR
Danışman: DR. R. NİLGÜN DEMİRBAĞ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Larinks skuamöz hücreli karsinomlarında TNM değerlendirilmesi ile histopatolojik inceleme, prognozla ilgili düşüncelerimizi yönlendirmektedir. Ancak benzer hasta gruplarında saptanan farklı sağkalım oranları, prognozu etkileyen farklı faktörlerin olduğu düşündürmektedir. 
Apoptoz ve proliferasyon arasındaki dengenin bozulması, tümörlerin gelişiminde ve ilerlemesinde önemli rol oynamaktadır. Fas-Fas Ligand, apoptozun düzenlemesinde önemli reseptör ligand çiftidir. Larinks skuamöz hücreli karsinomlarında, Fas-Fas Ligand ekspresyonu ile proliferasyon belirleyicisi olan Ki67 ekspresyonunun birbirlerı ile ve klinokopatolojik parametrelerle ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır. 
Çalışmamızda, Haseki Eğitimve Araştırma Hastanesi Patoloji Bölümünde tanı almış 60 larinks skuamöz hücreli karsinom olgusunda, Fas,Fas Ligand ve Ki67 ekspresyonu değerlendirildi. Bu parametrelerin birbirleriyle ve klinikopatolojik parametrelerle ilişkisi araştırıldı. 
Tümör hücrelerinde Fas ekspresyonu ile; stromal iltihabi yanıt (p=0,019) arasında pozitif, stromal desmoplazik yanıt (p=0,033) evre (p=0,007), T kategorisi (p=0,004), lenf damarı invazyonu (p=0,023) arasında ters ilişki saptandı. Hasta yaşı, tümör çapı, grade, tümör lokalizasyonu, kan damarı invazyonu, perinöral invazyon, kıkırdak invazyonu, lenf nodu metastazı ve sağ kalım ile ilişki gözlenemedi. Tümör hücrelerinde Fas Ligand ekspresyonu ile diğer parametreler arasında ilişki bulunamadı. Tümör hücrelerinde Ki67 ekspresyonu ile lenf nodu metastası arasında pozitif ilişki saptandı (p=0,007). Tümör hücrelerinde Fas ekspresyonu ile Ki67 ekspresyonu arasında anlamlı ilişki bulundu (p=0,002). Ancak Fas ve Fas Ligand ekspresyonu ile Fas Ligand ve Ki67 ekspresyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki gösterilemedi. 
Sonuçta Fas ekspresyon kaybı larinkste ileri evre tümörlerle ilişkili bulunmuştur. Fas ekspresyonu ve Ki67  ekspresyonu arasında gösterilen ters ilişki apoptoz ve proliferasyon arasındaki dengenin bozulduğunu ve bu tümörlerin daha agresif davranabileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
Preeklampsi de Nörokinin-B nin yeri
Neurokinin B levels in maternal and umbilical cord blood in preeclamptic and normal pregnancies
Yazar: EMİNE EBRU ZÜLFİKAROĞLU
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA UĞUR
Sağlık Bakanlığı / Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitimi ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Hipertansiyon-gebeliğe bağlı = Hypertension-pregnancy-induced ; Preeklampsi = Pre-eclampsia

Özet:
Nörokinin-B (NKB), taşikinin ailesinden vazopressör etkili bir nöropeptiddir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda NKB nin plasentadan salgılanmasının gösterilmesi üzerine preeklampsi etiyopatogenezinde rol oynayabileceği üzerinde durulmaktadır. Bu etkinin muhtemelen defektif trofoblastik invazyon sonrası gelişen plasental iskemiye cevap olarak geliştiği düşünülmektedir.
Çalışmamızda 22 preeklamptik ve 22 normal gebede doğumdan hemen önce maternal kandan ve doğumu takiben umblikal venden kan örneği alınarak  NKB düzeyleri araştırılmıştır.  Preeklamptik grupda NKB düzeyi periferik kanda 0.7 ± 0.21 ng/ml , kord kanında 3.32 ± 3.13 ng/ml bulunurken; normotansif grupda NKB düzeyi sırasıyla 0.43 ± 0.09 ng/ml ve 0.14 ± 0.05 ng/ml tespit edilmiştir.
Sonuç olarak preeklamptik gebelerin umblikal  kord kanında NKB düzeyi anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Buna göre  de NKB nin fetomaternal dolaşıma yüksek oranda geçtiğini, preeklampsi ile ilgili olabileceği gibi fetusde de fizyolojik etkilere neden olabileceğini söyleyebiliriz.

Abstract:
Neurokinin B (NKB)  has been recently demonstrated to be secreted by the placenta in preeclampsia suggesting it may modulate pathophysiological events of the disease. The aim of this study was to investigate whether NKB is the circulating factor associated with preeclampsia or not. In 22 preeclamptic and normotensive pregnant women, the peripheral and umbilical cord blood NKB levels were measured by radioimmunoassay. The NKB levels in women with preeclampsia were 0.70 (0.53–0.92) nmol/L in peripheral blood and 1.92 (1.42–2.35) nmol/L in umbilical cord blood. In normotensive pregnant women, NKB levels were 0.43 (0.29–0.61) nmol/L and 0.14 (0.07–0.33), respectively. Significantly higher levels of NKB were measured in preeclamptic women compared with normotensive pregnant women in umbilical cord blood. These results suggest that NKB enters both fetal and maternal circulation and may modulate fetoplacental hemodynamics.
Akut koroner sendromlu olgularda serum ürik asit konsantrasyonları ve koroner kalp hastalığı risk faktörleri ile ilişkisi
Serum uric acid concentrations in patients with acute coronary syndrome and its relationship with coronary heart disease risk factors
Yazar: DENİZ ÖĞÜTMEN KOÇ
Danışman: UZMAN İSMAİL EKİZOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Dahiliye Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Çalışmamızda akut koroner sendrom (AKS) tanısı ile koroner yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) yatan hastalar ile sağlıklı gönüllüler arasında serum ürik asit konsantrasyonlarını karşılaştırmayı amaçladık.  Ayrıca serum ürik asit konsantrasyonları ile koroner kalp hastalığı risk faktörleri (KKH) arasındaki ilişkiyi araştırdık. 
Yöntemler: Bu çalışmaya AKS tanısı ile koroner YBÜ' de yatan 39 (%31) kadın ve 87 ((%69) erkek, 126 hasta dahil edildi. Kontrol grubu, fizik muayene ve rutin kan tetkikleri normal olan 12 erkek (%23,5), 39 kadın (%76,5) olmak üzere toplam 51 sağlıklı gönüllüden oluşuyordu.  
Bulgular: AKS grubunda ortalama serum ürik asit konsantrasyonları 5,43 ± 1,59 mg/dl, kontrol grubunda 4,37 ± 0,95 mg/dl bulundu. İki grup arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,001). AKS grubunda, serum ürik asit konsantrasyonları ile yaş, kreatinin, HDL-kolesterol arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Kontrol grubunda serum ürik asit konsantrasyonları ile yaş (r = 0,310, p < 0,05) ve serum kreatinin seviyeleri (r= 0,609, p < 0,01) arasında pozitif korelasyon,  HDL-kolesterol (r = -0,474, p < 0,05) ile negatif korelasyon saptandı. 
Sonuç: Bu sonuçlara göre, yüksek serum ürik asit konsantrasyonları, KKH için bağımsız bir risk faktörü olarak kabul edilebilir.

Abstract:
Aim: In this study, we aimed to compare serum uric acid concentrations between patients hospitalized in the coronary intensive care unit (ICU) with a diagnosis of acute coronary syndrome (ACS) and healthy volunteers. In addition, we investigated the relationship between serum uric acid concentrations and coronary heart disease risk factors (CHD).
Methods: Thirty-nine (31%) females and 87 (69%) males, 126 patients hospitalized in the coronary ICU with the diagnosis of ACS were included in our study. The control group consisted of 51 healthy volunteers, 12 males (23.5%) and 39 females (76.5%) with normal physical examination and routine blood tests.
Results: Mean serum uric acid concentrations were 5.43 ± 1.59 mg / dl in the ACS group and 4.37 ± 0.95 mg / dl in the control group. The difference between the two groups was statistically significant (p <0.001). There was no significant relationship between serum uric acid concentrations and age, creatinine, HDL-cholesterol in the ACS group.  There was a positive correlation between serum uric acid concentrations and age (r = 0.310, p <0.05) and serum creatinine levels (r = 0.609, p <0.01) in the control group, and a negative correlation between HDL-cholesterol (r = -0.474, p <0 , 05).
Conclusions: Based on these results, high serum uric acid concentrations can be regarded as an independent risk factor for CHD.
Eksudatif lenfositik plevral sıvılarda tüberküloz plörezi tanısında ada düzeyine lenfosit nötrofil oranının katkısı
In exudative lymphocytic pleural fluids, contribution of lymphocyte/neutrophil ratio to ada for diagnosis of tuberculosis pleurisy
Yazar: BÜLENT ALTINSOY
Danışman: UZMAN MEVHİBE ESEN AKKAYA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Amaç: Eksudatif lenfositik karakterde plevral sıvılarda; Tüberküloz plörezi ayırıcı tanısı için Adenozin deaminaz (ADA) düzeyine plevral sıvı lenfosit/nötrofil (L/N) oranının katkısını  değerlendirmek
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Kasım 2002-Nisan 2004 tarihleri arasında SSK Süreyyapaşa Göğüs Kalp ve Damar Hastalıkları Eğitim Hastanesi'ne başvurup yatırılan plevra sıvılı 122 hasta dahil edildi. Dışlama kriterleri sonrası kalan 63 hasta çalışma populasyonunu oluşturdu.
Bulgular: ADA için cut off noktasını 35U/L aldığımızda tüberküloz tanısında; duyarlılığı %91.9, özgüllüğü % 91.67, pozitif prediktif değeri %94.44, negatif prediktif değeri %88, tanısal doğruluğu 91.80 olarak bulduk. ADA'ya L/N oranını (0,80) eklediğimizde ise sensitivite %97,37, spesifite %84,00, pozitif prediktif değer %90,24 ve negatif prediktif değer %95,45 tanısal doğruluğu 92.06 olarak bulduk.Tek başına ADA için hesaplanan değerlerle karşılaştırıldığında anlamlı bir fark saptanmadı. ADA ile Lenfosit/Nötrofil oranı arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı
Sonuç: Tüberküloz plörezi tanısındaki klasik metodların hızı ve hassasiyetindeki yetersizliğin giderilmesinde, ülkemiz gibi tüberküloz prevelansının yüksek olduğu bir ülkede ADA; ucuz, non-invaziv ve hızlı sonuç vermesi nedeniyle kullanışlı bir tanı metodudur.

Abstract:
Yenidoğanda fototerapinin IL-6 ve IL-8düzeyine etkisi /
Yazar: GONCA VARDAR
Danışman: DOÇ. DR. AYSU SAY
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Çalışmamızda fototerapinin birer sitokin olan IL-6 ve IL-8 düzeylerine etkisini
inceledik.
İndirekt hiperbilirubinemi nedeniyle fototerapi tedavisi uyguladığımız yenidoğanlarda
IL-6 ve IL-8 düzeylerinin fototerapi öncesinde ve sonrasında istatistiksel anlamlı olarak
değişmediğini belirledik. Elde edilen veriler doğum şekli, fetal distresin varlığı, gestasyon yaşı
gibi pek çok parametreden etkilenebilen IL-6 ve IL-8 düzeyinin fototerapiden etkilenmediğini
50
göstermiştir. Dolayısıyla fototerapi uygulanan yenidoğanlarda IL-6 ve IL-8 seviyeleri
etkilenmediğinden, sepsisin erken tanı ve takibinde yardımcı laboratuvar bulgusu olarak
kullanılabileceği kanısındayız.

Abstract:
.
Atopik hastalık tanısıyle takipli hastalarda immünglobülin A eksikliği insidansı /
Yazar: MEHMET TEKİN
Danışman: DR. RENGİN ŞİRANECİ
Sağlık Bakanlığı / SSK İst. Bakırköy Doğ. Kadın ve Çoc. Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Atopik hastalıklar poligeniktir ve kompleks etyolojik çerçeveye sahiptir. IgE antikorları, mast hücreleri tarafından oluşturulan allerjik reaksiyonlarda merkezi rol oynasa da IgA eksikliği olan çocuklarda atopik bulguların insidansının yüksek olması IgA için koruyucu bir rol düşündürmektedir. Gecikmiş IgA üretimi matürasyonundan kaynaklanan geçici IgA eksikliğinin de çocukları atopik durumlara maruz bırakabileceği ileri sürülmüştür. Biz 68'i erkek (% 66), 35'i kız (% 34) toplam 103 hasta üzerinde yaptığımız çalışmada hastaları yaşlarına, cinsiyetlerine, ailede atopi öyküsü olup olmamasına, aldıkları tanılara, eşlik eden hastalıklara, IgE düzeylerine, IgM düzeylerine ve eozinofili düzeylerine göre gruplara ayırdık. 3 hastayı IgM ve IgG eksikliği olduğu için çalışmanın sonucunu etkileyebileceği düşüncesiyle çalışmadan çıkardık. IgA için normal değer aralığını, Uluslarası Standart Değerler göz önüne alınarak hazırlanan yaşlara göre normal değerler olarak kabul ettik ve Selektif IgA eksikliği tanısı için de 5 mg/dl'nin altındaki değerleri kabul ettik. Hastaların 7'sinde IgA değerleri yaşlarına göre belirlenen normal değerlerin altında, yalnızca 1 tanesinde de IgA değeri 5 mg/dl'nin altında bulduk. Yukarıda belirtilen tüm hasta grupları IgA eksikliği açısından istatistiksel olarak birbiriyle karşılaştırdık. Cinsiyet dağılımına göre aralarında anlamlı fark saptadık (p=0,043), erkeklerde IgA eksikliği daha sık idi. Ayrıca yaş gruplarına göre aralarında anlamlı fark vardı (p=0,03), IgA eksikliği bulunan hastaların yaşları daha ileri idi. Diğer parametrelerin karşılaştırılmasında aralarında anlamlı fark saptamadık. Biz bu sonuçlara dayanarak atopik hastalığı bulunan hastalardaki IgA eksikliği sıklığının genel toplumdaki Selektif IgA eksikliği sıklığından farklı olmadığını ve atopi ile IgA eksikliği arasında kesin bir ilişki kurulamayacağını düşünüyoruz.

Abstract:
Kas flepleri için yeniyöntem: Nöral pediküllü kas flebi
a pedicled muscle flap based solely on a neural pedicle
Yazar: GÜLDEN AVCI ÇAKMAK
Danışman: PROF. DR. TAYFUN AKÖZ ; PROF. DR. İSMAİL MİTHAT AKAN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
Dokuların fonksiyonel ihtiyaçlara göre kan akımını düzenleme yeteneği
mevcuttur ve böylece iskeminin etkileri en aza indirilmeye çalışılır. Sinirler çok
vaskülarize yapılardır. Rezerv kapasitesi fazla olan sinirin intrinsik vasküler ağı daha
fonksiyonel hale getirilerek sinir bazlı flep kaldırılabilir. Çaplarının 63 katı uzunlukta
kaldırıldıklarında sinirlerde iskemik değişiklik olmadığı gösterilmiştir. Bu kadar
kuvvetli dolaşıma sahip olan sinirlerin üzerinde bir doku kitlesi eklenerek aynı
kanlanmayla beslendiği gösterildi.

Abstract:
We tested the hypothesis that the intrinsic vascular plexus of the motor nerve could support viability in a rat hindlimb muscle flap. In a preliminary study, we examined the course and vascularity of the sciatic nerve, the peroneal nerve, and the peroneous longus muscle in the rat hindlimb via anatomic dissection, microangiography, and histologic study (n = 10 animals). On the basis of this examination, the peroneous longus muscle was chosen as our experimental model in this study. In 12 animals, the peroneus longus was acutely elevated, which severed all tendinous and vascular structures, this left the muscle pedicled on the motor nerve only (Group I). Animals in Group II underwent a staged elevation of the flap with division of the vascular pedicle, the tendon of insertion, and the tendon of origin during separate procedures that were 5 days apart (n = 12). Muscle viability was evaluated by gross inspection, measurement of muscle weight and length, nitroblue tetrazlium (NBT) staining, microangiography, and histology. NBT staining demonstrated that immediate elevation of the peroneus longus muscle flaps led to an average necrotic area of 80.6% +/- 9.8% (Group I). A significant improvement in viability was observed for muscle flaps of animals in Group II, with peroneus longus muscle necrosis averaging 25.6% +/- 9.3%. Microangiography demonstrated that the intrinsic vascularity of nerve was increased dramatically in Group II. These data support the hypothesis that the intrinsic vascular plexus of the motor nerve of a skeletal muscle can support at least partial viability of a muscle flap. However, this vascular axis is inadequate to support complete viability of a muscle flap if the flap is elevated immediately. If a staged elevation affects a surgical delay, the viability of a muscle flap elevated on a neural pedicle can be increased significantly. With adjustments in the delay procedure, this strategy may allow transfer of muscle flaps when maintenance or reconstitution of the primary vascular axis is not possible.
Osgood-schlatter  hastalığında ultrasonografik tanı ve sınıflandırma
Ultrasonographic diagnosis and classification of osgood-schlatter disease
Yazar: BAŞAK HOŞGÖREN
Danışman: DOÇ. DR. ALİ İPEK
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dr. Muhittin Ülker Acil Yard.ve Trav. Eğt. ve Arş. Has. / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Bu çalışma, klinik olarak Osgood Schlatter düşünülen hastalarda direkt grafi ve ultasonografi bulgularını korele etmek ve tanıda ultrasonografinin yeterliliğini göstermek üzere yapıldı. Ek olarak, patolojik bulguları tarif etmek üzere, apofiz ve periapofiziyal yumuşak dokulann her ikisinin de tutulum derecesine dayanan bir sınıflandırma kullandık. 94 hastanın 123 semptomatik dizi lateral radyografi ve yüksek rezolüsyonlu ultrasonografi ile değerlendirildi. Semptomatik dizlerin tümünde ultrasonografide pretibial kartilajda kalınlaşma mevcuttu. 92 dizin lateral radyografileri Osgood Schlatter lehine değerlendirildi. Ultrasonografide bu 92 hastanın tamamında tuberositas tibiada fragmantasyon , 21'inde patellar tendonda kalınlık artışı ve 32'sinde infrapatellar bursit bulguları tespit edildi. Ultrasonografi tuberositas tibia ve çevre yumuşak doku tutulumu konusunda  tam bilgi verir. Tip I Osgood Schlatter hastalığı tanısında direkt radyografiye üstündür. Ultrasonografi Osgood Schlatter hastahğı tanısında ve evrelendirilmesinde kullanılabilir basit ve güvenilir bir yöntemdir.

Abstract:
This study, was performed to correlate, X-Ray and ultrasonography findings of patients whom suspected to be Osgood Schlatter as clinically and to show the adequation of ultrasonography in diagnosis. In addition, to describing the pathologic findings we used a classification system based on the degree of involvement of both apophysis and the peri-apophyseal soft tissue structures. 123 symptomatic knee of 94 patients were evaluated by lateral radiographs and high resolution ultrasonography. The swelling of pretibial cartilage was present in all of the symptomatic knee on ultrasonography. The lateral radiographs of 92 symptomatic knee were evaluated as Osgood Schlatter disease. Tibial tuberosity fragmantation in 92 knee, patellar tendon thickening in 21 knee and bursitis of infrapatellar bursa in 32 knee were demonstrated by ultrasonography. Ultrsonography provides complete information on the involvement of tibial tuberosity and of the surrounding soft tissues. In the diagnosis of type I Osgood Schlatter disease, ultrasonography is superior to X-Ray. Ultrasonography is a simple and reliable method to diagnose Osgood Schlatter disease.
Papilödemli olgularımızın görme alanı, vep ve renkli görme testleri ile değerlendirilmesi
Evaluation of papilledema patients with visual field, vep and color discrimination tests
Yazar: ESRA DAĞ ŞEKER
Danışman: DOÇ. MUALLA HAMURCU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi 3. Göz Kliniğine Ocak 2003 ile Eylül 2004 yılları arasında başvuran 16 papilödemli hasta takibe alındı. Hastalarımızdan birinde (%6.25) hidrosefali, 2 sinde (%12.5) intrakranial kitle saptandı. Diğer 13 hastada ölçülen BOS basıncı yüksek bulundu. 3 hastada (%18.75) kafa içi basınç artışının sebebinin nörobruselloz, 1 hastada (%6.25) nörobehçet, 1 hastada (%6.25) ise venöz sinüs trombozu olduğu saptandı. Geri kalan 8 hastaya (%50) idiopatik intrakranial hipertansiyon tanısı kondu.
Hastalara rutin oftalmolojik muayenenin yanı sıra görme alanı, İshihara ve FM 100 Hue testleri ile renk görme muayenesi, patern VEP yapıldı. 
Papilödemli hastalarda öncelikle etyoloji araştırılmalıdır. Kafa içi basıncının uzun süre yüksek seyretmesi sonucunda kalıcı görme kaybı gelişebileceği için hastaların erken tanısı, etyolojisine göre tedavisi ve dikkatli takibi önemlidir.

Abstract:
Sixteen patients with papilledema applied to Ankara Numune Training and Research Hospital between January 2003 and September 2004 years were followed up. One of the patients (%6.25) had hydrocephalus, two had (%12.5) intracranial mass. Other 13 patients CSF pressure was measured high. High intracranial pressure's reason was in 3 patients (%18.75) neurobrucellosis, 1 (%6.25) neurobehcet, 1 (%6.25) venous sinus thrombosis. Remaining 8 patients (%50) were diagnosed as idiopatic intracranial hypertansion. 
As well as routine opthalmological examination visual field, Ishihara, FM 100 Hue color discrimination tests and pattern VEP tests were performed to patients.
Primarily in papilledema patients etiology should be assesed. Early diagnose, etiological treatment and careful follow up is important since intracranial pressure stays high for a long time, permanent visual defect can occur.