Konjestif kalp yetmezliğinde diüretik tedavisinin renal perfüzyon üzerine etkisini öngörmek için CA-125 düzeyi /
Yazar: BEGÜM GÜLEŞİR
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET EMİN PİŞKİNPAŞA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Antijenler-tümör assosiye karbonhidrat = Antigens-tumor associated carbohydrate ; Diüretikler = Diuretics ; Kalp = Heart ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kalp yetmezliği = Heart failure ; Kalp yetmezliği-konjestif = Heart failure-congestive ; Perfüzyon = Perfusion

Özet:
Giriş ve amaç: Kalp yetmezliği (KY) global prevalansı giderek artan, yüksek maliyete yol açan ve sık hastane yatışı gerektiren kronik bir hastalıktır. Hastalar günümüzde şikâyet veya bulgular olmaksızın tanı alabilmekte olup, konjesyon sonucu oluşan konjestif kalp yetmezliği (KKY) kliniğiyle başvuran hastaların sayısı da fazladır. KKY tedavisinde loop diüretikler tedavinin köşe taşını oluşturmaktadır. Renal disfonksiyonu bulunan loop diüretik tedavisi alan hastalarda loop diüretikler, hastaların renal fonksiyonlarında kötüleşmeye veya iyileşmeye neden olabilmektedir. Renal disfonksiyonu olan KKY hastalarında loop diüretiklerin böbrek fonksiyonları üzerine etkisini temelde renal perfüzyon üzerine etkisi belirlemektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalar karbonhidrat antijeni 125 (CA-125)'in volüm durumunu yansıtan bir biyobelirteç olduğunu ve renal venöz konjesyon ayrımını sağlamak için kullanılabileceğini göstermektedir. Bu çalışmada; CA-125'in, KKY'li renal disfonksiyonu bulunan hastalarda diüretik tedavisinin renal perfüzyon üzerine olan kısa dönem (24-72.saat) etkisini ön görmek için bir belirteç olarak kullanılabileceğini göstermeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi İstanbul Eğitim Araştırma Hastanesinde Mayıs 2021 ile Haziran 2022 tarihleri arasında dekompanse kalp yetmezliği (DKY) tanısıyla İç Hastalıkları Kliniğine veya Koroner Yoğun Bakım Ünitesine yatışı olan hastalar retrospektif olarak tarandı. Hastalar dahil etme ve dışlama kriterlerine uygun olarak seçildi. Hastaların hastane yatışı sırasındaki demografik verileri, tıbbi anamnezleri, New York Kalp Cemiyeti (NYHA) fonksiyonel sınıf değerlendirmesi, vital – fizik bulguları, 0. ve 72. saatte alınmış olan kan testleri (hemogram, sodyum, potasyum, kan üre azotu, serum kreatinini), 0. ve 72. saat için hesaplanmış tahmini glomerüler filtrasyon hızı (tGFH), CA-125, B tipi natriuretik peptid (proBNP), yüksek duyarlıklı troponin, elektrokardiyografi (EKG)'leri, ekokardiyografi (EKO) bulguları ve mevcut tedavileri hastane bilgisayarındaki hastane bilgi yönetim sistemi üzerinden temin edildi. Hastalar CA-125 değerine göre; CA-125<34 U/ml ve CA-125≥35 U/ml olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Sonuçlar SPSS 23.0 istatistiksel analiz yöntemiyle değerlendirildi.
	Bulgular: Çalışmaya hastaneye yatışı olan 63 hasta dahil edildi. Hastalardan 40 kişi CA-125≥35 U/ml grubunda, 23 kişi CA-125<34 U/ml grubunda yer almaktaydı. Her iki grubun 0. ve 72. saatteki böbrek fonksiyon testleri değerlendirildiğinde; iki grup arasında kreatinin ve tGFH değişimi açısından anlamlı fark bulundu (p=0,01). Her iki grup arasında cinsiyet, komorbid hastalıklar, NYHA fonksiyonel sınıf değerlendirmesi, periferik ödem bulguları (pretibial ödem), EKG'leri (sol dal bloğu varlığı), hemogram-sodyum-potasyum değerleri, proBNP değeri ve KY fenotipleri (korunmuş, hafif azalmış ve azalmış ejeksiyon fraksiyonlu) açısından anlamlı bir fark saptanmadı.
Sonuç: CA-125 renal venöz konjesyonu olanları saptayarak, KKY'li renal disfonksiyonu olan olgularda diüretik tedavisinin renal perfüzyon üzerine olan etkisini belirlemek için kullanılabilir. KKY'de diüretik tedavisinin renal fonksiyonlar üzerine etkisini temel olarak renal perfüzyon durumu belirlemesi nedeniyle, CA-125 düzeyi diüretik tedavisinin renal fonksiyonlar üzerine kısa dönem etkisini ön görmek için kullanılabilir. 
Anahtar Kelimeler: Konjestif kalp yetmezliği, renal perfüzyon, dekompanse kalp yetmezliği, CA-125

Abstract:
Objective: Heart failure (HF) is a chronic disease with an increasing global prevalence, causing high costs and requiring frequent hospitalization. Today, patients can be diagnosed without complaints or findings, and the number of patients presenting with the clinic of congestive heart failure (CHF) resulting from congestion is also high. Loop diuretics are the cornerstone of treatment for CHF. In patients with renal dysfunction receiving loop diuretic therapy, loop diuretics may cause worsening or improvement in the renal function of patients. In these cases, the effect of loop diuretics on kidney functions is mainly determined by its effect on renal perfusion. Recent studies show that carbohydrate antigen 125 (CA-125) is a biomarker reflecting volume status and can be used to differentiate renal venous congestion. In this study, We aimed to show that CA-125 can be used as a marker to predict the short-term (24-72 hours) effect of diuretic therapy on renal perfusion in patients with CHF and renal dysfunction.
	Materials and Metod: Patients who were admitted to the Internal Medicine Clinic or the Coronary Intensive Care Unit with the diagnosis of decompensated heart failure between May 2021 and June 2022 at the Health Sciences University Istanbul Training and Research Hospital were retrospectively screened. Patients were selected according to the inclusion and exclusion criteria. Demographic data of the patients during hospitalization, medical history, New York Heart Association (NYHA) functional class assessment, vital – physical findings, electrocardiography, blood tests (hemogram, sodium, potassium, blood urea nitrogen, serum creatinine), estimated glomerular filtration rate calculated for 0 and 72 hours, CA-125, proBNP, high-sensitivity troponin, echocardiography findings and current treatments on the hospital computer. provided through the hospital information management system. According to the CA-125 value of the patients; They were divided into 2 groups as CA-125<34 U/ml and CA-125≥35 U/ml. The results were evaluated using SPSS 23.0 statistical analysis method.
	Results: A total of 63 hospitalized patients were included in the study. 40 patients were in the CA-125≥35 U/ml group, and 23 patients were in the CA-125<34 U/ml group. When the kidney function tests of both groups at 0 and 72 hours were evaluated; There was a significant difference between the two groups in terms of creatinine and estimated glomerular filtration rate changes (p=0.01). There was no significant difference in terms of sex, comorbid diseases, NYHA functional class assessment, peripheral edema findings (pretibial edema), electrocardiographies (presence of left bundle branch block), hemogram-sodium-potassium values, proBNP value, and HF phenotypes (preserved, slightly decreased ejection fraction). 
	Conclusion: CA-125 can be used to detect those with renal venous congestion and to determine the effect of diuretic therapy on renal perfusion in patients with CHF and renal dysfunction. Since the effect of diuretic therapy on renal functions in CHF mainly determines the renal perfusion status, CA-125 level can be used to predict the short-term effect of diuretic therapy on renal functions.
	Keywords: Congestive heart failure, renal perfusion, decompensated heart failure, CA-125