İnterdental papil kayıplarının tedavisinde dermal dolgu malzemesi ile mukogingival cerrahinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi
Investing the comparison of a dermal filler with mucogingival surgery for the treatment of interdental papilla deficiency
Yazar: ANIL ATİLA
Danışman: PROF. DR. ZEKİ ERALP BUDUNELİ
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2014
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Cerrahi tedavi = Surgical treatment ; Cerrahi-oral = Surgery-oral ; Estetik-dental = Esthetics-dental ; Gingiva = Gingiva ; Gingival hastalıklar = Gingival diseases

Özet:
Dişeti, ağız mukozasının alveol kemiği üzerinde ve dişin boyun kısmında bulunan bölümüdür. Dişetinin, dişler arasında kalan boşluğu dolduran bölümüne ise papil denir. Papil kaybı sonucu, ilgili bölgede gıda sıkışması ve fonasyon problemleri ortaya çıkmakta, dişler arasında oluşan siyah üçgenler ise estetik sorun yaratmaktadır. Papil kaybının giderilmesi amacıyla cerrahi veya cerrahi olmayan birçok yöntem tanımlanmıştır. Oluşan boşluğu kaybolan dokunun kendisi ile doldurmak amacıyla uygulanan yöntemlerden hiçbiri henüz altın standart niteliği kazanmamıştır. Çalışmamızın amacı; papil kaybını gidermek için uygulanan iki yöntemin klinik sonuçlarını karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir.
Bu amaçla toplam 11 hastada 30 papil çalışmaya dahil edilerek dermal dolgu enjeksiyonu yapılan test grubu ve cerrahi uygulama yapılan kontrol grubu oluşturuldu. Uygulamalar aynı hastada simetrik ve papil kaybı dereceleri aynı olan bölgelerde yapıldı. Papil tepesi ile dişlerin temas noktası arası mesafe, sondalama derinliği, plak indeksi ve papil kanama indeksi ölçümleri uygulamalardan hemen önce ve uygulama sonrası 1, 3. ve 6. ay kontrol dönemlerinde yapıldı. Papil tepesi ile dişlerin temas noktası arası mesafe, papil kaybı alanı ölçümleri klinik fotoğraflar üzerinde başlangıç, 1, 3. ve 6. aylarda, alveol kret tepesi ile dişlerin temas yüzeyleri arası mesafe ölçümleri ise başlangıçta ve işlemlerden 6 ay sonra çekilen radyograflar üzerinden bilgisayar programı ile yapıldı. Hastaların ağrı seviyesi uygulamalardan sonraki ilk haftada, estetik algıları ise 1, 3. ve 6. aylardaki kontrol dönemlerinde değerlendirildi. 
Her iki grupta da plak ve kanama skorları, 1. ay kontrolünde başlangıca göre anlamlı olarak artarken 3. ve 6. aylarda 1. aya göre anlamlı olarak azaldı. Bu azalmalar yönünden gruplar benzer bulundu. Zaman içinde papil tepesi ile dişlerin temas noktası arası mesafe değişimi periodontal sonda ile ölçüldüğünde, sadece kontrol grubunda 1. ay ölçümleri başlangıca göre anlamlı farklı, diğer kontrol dönemlerindeki ölçümler ise 1. ay değerlerine benzerdi. Papil tepesi ile dişlerin temas noktası arası mesafe değişimi bilgisayar programı ile ölçüldüğünde ise; her iki grubun kendi içinde 1, 3. ve 6. ay değerlendirmeleri başlangıca göre anlamlı farklılık gösterdi. Periodontal sonda ile ölçülen verilerle bilgisayar programı ile ölçülen veriler arasında anlamlı farklar bulundu. Papil kaybı alanı her iki grupta da 1, 3. ve  6. aylarda başlangıca göre anlamlı olarak azaldı. İki çalışma grubunun verileri ise benzerdi. Papil dolum yüzdesi incelendiğinde, cerrahi grubunda 1. ay değeri aynı grubun 3. ve 6. ay değerlerinden farklılık gösterdi. Başlangıç papil kayıpları ayrı ayrı değerlendirildiğinde Sınıf II papiller yine grup içi farklılık gösterirken, Sınıf I papiller hem grup içi hem de gruplar arasında farklılık gösterdi. Alveol kret tepesi ile dişlerin temas yüzeyleri arası mesafe değerlendirildiğinde, kontrol grubunda başlangıca göre 6. ayda anlamlı artış gözlendi. Hastaların uygulama esnasında ve uygulama sonrası süreçte algıladıkları ağrı seviyeleri incelendiğinde, dermal dolgu uygulaması sırasında ve sonrasında hiçbir hastanın ağrı hissetmediği ve cerrahi sırasında ve sonrası ile karşılaştırıldığında uygulama günü, 1, 2. ve 3. günlerde iki grup arasında anlamlı fark olduğu gözlendi. Hastaların 1. 3. ve 6. ay kontrol seanslarında algıladıkları estetik sonuçlar değerlendirildiğinde ise; grupların kendi içinde veya gruplar arasında bir fark bulunamadı.
Çalışmamızın sonuçlarına göre; papil kaybının giderilmesi için uygulanan dermal dolgu enjeksiyonu, cerrahi uygulama ile benzer sonuçlar vermektedir. Bu sonuçlara dayanarak, uygulaması daha kolay olan dermal dolgu enjeksiyonu yönteminin papil kayıplarının giderilmesi için iyi bir seçenek olabileceği söylenebilir.

Abstract:
The gingiva is the part of the oral mucosa, which covers the alveolar process and surrounds the cervical portion of the teeth. The interdental papilla is the part of the gingiva, which fills the space between the adjacent teeth. Following papillary tissue loss, black triangles occur and food impaction as well as phonetic and especially aesthetic problems arises. Various surgical and non-surgical methods have been described for management of black triangles, but no golden standard method has been identified to fill the space with the tissue itself. The aim of the present study was to comparatively evaluate the clinical results with two different methods for management of papillary tissue loss. 
Eleven patients and 30 papillae were included in the study either in dermal filler injection or surgery groups. Symmetrical papillae with the same deficiency degree were selected for the study groups in the same patient. Evaluation of the distance between the tip of the papilla and the contact point of the teeth, probing depth, plaque index and papilla bleeding index scores were recorded at baseline and then at the control sessions 1, 3, and 6 months after the application. The distance between the tip of the papilla and the contact point of the teeth and the area of papillary tissue loss were evaluated on the clinical photographs at baseline and control sessions. The distance between the tip of the alveolar bone crest and the contact point of the teeth were evaluated using software at baseline and 6 months after the application on the radiographs. The pain level of the patients was evaluated during the first week after the intervention, and the aesthetic satisfaction of the patients was evaluated at baseline and in 1, 3 and 6 months after the intervention.
The bleeding and plaque scores were higher at the 1st month control after the intervention and decreased at the 3rd and 6th month control visits and the changes were similar for both groups. The distance between the tip of the papilla and the contact point of the teeth changed significantly at the 1st, 3rd and 6th month compared with the baseline when measured with a periodontal probe and the software. The digital measurements were also different from those with periodontal probe at all times. The area of papillary tissue loss decreased significantly at the 1st, 3rd and 6th month compared with the baseline area in both groups, but the changes were not different between the study groups. The percentage of papillary fill at the 1st month was significantly different from those at the 3rd and 6th month in the control group. When the degree of baseline papillary loss was evaluated separately, Class II papillae exhibited significant differences in the measurements at the 1st month than those in the 3rd and 6th months in the control group. Class I papillae exhibited significant differences at the 1st month measurements compared to those at the 3rd and 6th in the surgery group and differences between the two groups at the 1st month were statistically significant. The distance between the alveolar bone crest and the contact point of the teeth differed significantly at the 6th month compared to the baseline value in the control group. The patients noted no pain during and after the intervention in the dermal filler injection group, and this was different from the 1st, 2nd, and 3rd day after the intervention in the control group. The aesthetic satisfaction of the patients was not different between the study groups or between the 1st, 3rd and 6th month controls.
According to the findings of the present study, it may be suggested that the dermal filler injection provides similar clinical findings with surgical method in the management of black triangles. Due to the ease of application, the dermal filler injection can be considered as an alternative method for the management of papillary tissue loss.