Ekokardiyografide görsel olarak değerlendirilen ejeksiyon fraksiyonunun diğer kantitatif yöntemlerle karşılaştırılması
Comparison of visual and quantitative assessment of left 
ventricular ejection fraction
Yazar: KERİM ESENBOĞA
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA KILIÇKAP
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Ekokardiyografi = Echocardiography ; Kalp = Heart ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kardiyovasküler sistem = Cardiovascular system ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Ventriküler fonksiyon = Ventricular function ; Ventriküler fonksiyon-sol = Ventricular function-left ; Ventrikülografi = Ventriculography

Özet:
Amaç: Ekokardiyografide EF 'yi görsel olarak değerlendirmenin diğer kantitatif metodlara göre daha kolay olması ve laboratuarın işleyişine hız kazandırması bakımından önemli bir alternatif yöntem olduğu düşünülmektedir. Ancak görsel olarak LVEF'yi değerlendiren her laboratuarın, bu değerlendirmelerinin kantitatif yöntemlerle uyumunu göstermeleri gerekmektedir. Bu çalışmada da ekokardiyografide görsel olarak değerlendirilen ejeksiyon fraksiyonunun kantitatif yöntemler arasında altın standart olarak kabul edilen KMRG  ile uyumunun değerlendirilmesi amaçlandı.
Gereç ve yöntemler: Çeşitli klinik ön tanılar nedeniyle kardiyak MRG tetkiki yapılan toplam 54 hasta çalışmamıza dahil edildi. Hastaların aynı gün içerisinde ekokardiyografi görüntüleri kaydedildi. Değerlendirmeler iki farklı gözlemci tarafından birbirinden bağımsız olarak yapıldı. Her iki yöntem arasındaki uyumun yanısıra gözlemci içi ve gözlemciler arası uyum da değerlendirildi. 
Bulgular: Ekokardiyografik olarak görsel EF tahmini ile MRG ölçümleri arasında yüksek derecede korelasyon mevcuttu (ICC: 0,93 [%95 güven aralığı 0,88-0,96]). Bland-Altman grafiğine görsel EF'nin MRG'ye kıyasla EF'yi ortalama %0,6 daha düşük gösterdiği, bu değerin %95 dağılım aralığının +%9,3 ile -%10,5 arasında değiştiği görüldü. Grafikte görüntü kalitesi bozuldukça değerlendirmeler arasındaki farkın arttığı izlendi. Kappa istatistiğine göre EF değerleri kategorize edilerek oluşturulan alt gruplar için her iki yöntem arasındaki uyumun iyi düzeyde olduğu belirlendi ve iki yöntem arasındaki uyumun EF'si normal olan olgularda daha fazla olduğu görüldü. ICC değerlerine göre EF'nin görsel olarak değerlendirilmesinde gözlemci içi ve gözlemciler arası uyumun iyi olduğu görüldü (ICC değerleri sırasıyla 0,96 ve 0,91).
Sonuç: İki yöntem arasındaki uyum genel olarak iyi olmakla birlikte, EF'nin kesin bir değer olarak belirtilmesi gereken klinik durumlarda kantitatif metodların kullanılmasının daha uygun olacağı düşünüldü. Görsel değerlendirme tedaviyi belirleyecek kritik kararlar dışında özellikle de normal EF olduğu düşünülen hastalarda alternatif olarak kullanılabilir. EF'nin görsel olarak değerlendirilmesinde gözlemci içi ve gözlemciler arası uyumun iyi olduğu görülmüştür.

Abstract:
Objective: Visual assessment of cardiac images is a quick method in determining left ventricular ejection fraction (LVEF) and is widely used with all imaging modalities in cardiology. Hence it is accepted as an alternative method for assessment of EF in echocardiography, but the reliability of visual (eyeball) assessment of LVEF, compared to formal quantitative analysis has to be determined. The aim of this study was to determine the accuracy of visual analysis of left ventricular (LV) function in comparison with the quantitative gold standard method, Cardiac Magnetic Resonance (CMRI).
Methods: Fifty four subjects investigated using a 1.5-T cardiovascular magnetic resonance imager (Optima MR 450 W, GE) were enrolled in our sudy. Echocardiographic images of patients are recorded in our laboratory after the MRI procedure on the same day. Analyses were performed randomly and a blinded fashion by 2 independent observers. Intra/interobserver variability associated with the visual estimation of EF was assessed. The visual and quantitative assessment for left ventricular EF were compared.
Results: There was a high correlation between the visually estimated EF and the quantitatively calculated EF by CMRI (ICC: 0.93, [95% CI: 0.88-0,96]). According to Bland-Altman plots visual estimation underestimated EF by 0.6% on average (%95  CI: ±9.9). The Bland–Altman analysis revealed that the differences between eyeball assessment of left ventricular ejection fraction and MRI derived values increased as the quality of echocardiographic images deteriorated. A good agreement was observed between the two methods when Kappa statistics performed according to categorical analysis of ejection fraction. The agreement of LVEF between 2D echocardiography and CMRI are higher in normal LV. Interobserver and intraobserver reliability was good for the visual assessment of ejection fraction. (ICC value: 0,91 and 0,96 respectively).
Conclusion: Given the important clinical consequences associated with an accurate assessment of LVEF, quantitative assessment of LVEF should remain the clinical standard for clinicians. The visual approach for EF assessment may be used for rapid assessment of left ventricular function in clinical practice where accuracy is of less concern, particulary in patients with normal left ventricular systolic function. Interobserver and intraobserver reliability was good for the visual assessment of ejection fraction.