Tıghtrope tekniği ile mini açık cerrahi tedavi uygulanan akut ileri akromioklavikular eklem çıkıklarında akromioklavikular eklem değişikliklerinin prospektif olarak değerlendirilmesi
Prospective evaluation of acromioclavicular joint changes in acute advanced acromioclavicular joint displacements with mini open surgical treatment with tightrope technique
Yazar: SALTUK ÇAĞRI EROL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ RECEP DİNÇER
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Akromiyoklaviküler eklem = Acromioclavicular joint ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Ölçekler = Scales

Özet:
Akromioklavikular eklem yaralanmalarının tüm omuz yaralanmaları içindeki
payı yaklaşık %9'udur. Bu yaralanmalar omuz eklemi hareket bozukluklarına ve
ligaman hasarlarına neden olabilir. Erkeklerde kadınlara göre daha sık (5:1)
izlenmektedir ve subluksasyon, dislokasyona oranla 2 kat daha fazla görülmektedir.
AK eklem dislokasyonu genellikle temas sporuyla uğraşan genç sporcularda görülür.
Konservatif tedavinin seçilmesi halinde hastalarda ağrılı omuz hareketleri, fonksiyon
ve güç kaybı görülebilmektedir. Günümüzde en sık kullanılan sınıflama yöntemi
Rockwood sınıflamasıdır. Genel yaklaşım Tip I ve Tip II için konservatif tedavi, Tip
IV, V ve VI için cerrahi tedavi yönündedir. Tip 3 yaralanmaların tedavisi hakkında
ise fikir birliğine varılamamıştır. Olgular yaralanmanın üzerinden geçen zamana göre
akut/subakut/kronik olarak değerlendirilmektedir. Yaralanmayı takip eden ilk 3 hafta
akut dönem olarak adlandırılır. AK eklem dislokasyonlarının cerrahi tedavisinde
birçok yöntem tarif edilmiştir. Akut dönemde mekanik fiksasyon yöntemleri öne
çıkmaktadır. Ancak mekanik fiksasyon uygulamalarından sonra çıkarılması için ek
cerrahi işlem gereksinimi, implantın kırılması, fiksasyon yetersizliği ve ağrı gibi
problemler gelişebilmektedir. Bu nedenle kortikal düğme fiksasyon tekniği gibi daha
yenilikçi tekniklerin kullanımı son yıllarda gittikçe artmaktadır.
2017 ve 2021 yılları arasında kliniğimize başvuran hastalardan çalışma
kriterlerini karşılayan 21 hasta çalışmaya dahil edildi ve tedavi sonrası takip edilerek
sonuçlar kaydedildi. Aynı tarafta omuz, korakoid, akromion, klavikula ya da
humerus kırığı olanlarla daha önceden omuzdan herhangi bir sebeple ameliyat
olanlar dahil edilmedi. Travma anından itibaren 21 günden daha fazla geçen hastalar
ameliyat edilseler de çalışma dışı bırakıldı. 18 yaşından küçük hastalar çalışmaya
dahil edilmedi. Hastalar klinik olarak son kontrollerinde Disabilities of the Arm,
Shoulder and Hand (DASH) ve Constant omuz skoru testleri ile değerlendirildi.
Radyolojik değerlendirme direkt grafi kullanılarak yapıldı. Grafilerde her iki omuz
için KK ve AK eklem mesafeleri ölçüldü.
Sonuç olarak kısa ve orta vadede tip 3 ve daha ileri AK eklem çıkıklarının
tightrope ile fiksasyon yönteminin implant çıkarılmasına gerek kalmayan başarılı ve
güvenilir bir yöntem olduğunu düşünüyoruz.

Abstract:
The rate of acromioclavicular (AC) joint injuries in all shoulder injuries is
approximately 9%. These injuries can cause shoulder joint movement disorders and
ligament damage. It is observed more frequently in men (5:1) than in women, and
subluxation is seen 2 times more than dislocation. AC joint dislocation is usually
seen in young athletes engaged in contact sports. If conservative treatment is chosen,
patients may experience painful shoulder movements, loss of function and strength.
The most commonly used classification method is Rockwood classification. The
general approach is conservative treatment for Types I and II, and surgical treatment
for Types IV, V and VI. There is no consensus on the treatment of type 3 injuries.
The cases are evaluated as acute/subacute/chronic according to the time elapsed since
the injury. The first 3 weeks following the injury is called the acute period. Many
methods have been described in the surgical treatment of AC joint dislocations.
Mechanical fixation methods are the first choice in the acute period. However,
problems such as the need for additional surgical procedures for removal, fracture of
the implant, lack of fixation and pain may develop after mechanical fixation
applications. Therefore, the use of more innovative techniques such as the cortical
button fixation technique has been increasing in recent years.
The patients who applied to our clinic between 2017 and 2021, 21 patients
who met the study criteria were included in the study and the results were recorded
after the treatment. Those with shoulder, coracoid, acromion, clavicle or humerus
fractures on the same side and those who had previous shoulder surgery for any
reason were not included. Patients who had more than 21 days from the moment of
trauma were excluded from the study, even if they were operated on. Patients
younger than 18 years of age were not included in the study. The Disabilities of the
Arm, Shoulder and Hand (DASH) and Constant shoulder scores were used for
clinical evaluation at their final follow-up. X-ray was used for radiological
evaluation. Coracoclavicular (CC) and AC joint distances were measured for both
shoulders on the radiographs.
In conclusion, we think that the tightrope fixation method of type 3 and more
advanced AC joint dislocations is a successful and reliable method that does not
require removal of the implant in the short and medium term.