Antrasiklin alan meme kanseri hastalarında hyaluronan seviyelerinin kardiyotoksisite ile ilişkisi
The relationship between serum hyaluronan levels and anthracycline related cardiotoxicity in breast cancer patients
Yazar: SERHAT KARADAVUT
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET TUĞRUL İNANÇ
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kardiyoloji = Cardiology ; Onkoloji = Oncology
Dizin: Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Antrasiklin = Antracycline ; Hyalüronik asit = Hyaluronic acid ; Kardiyoloji = Cardiology ; Kardiyovasküler sistem = Cardiovascular system ; Komplikasyonlar = Complications ; Meme neoplazmları = Breast neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms

Özet:
Amaç: Antrasiklin türevi antineoplastik ajanlar başta meme kanseri olmak üzere çocukluk çağı kanserleri, lösemi, lenfoma gibi birçok malign hastalıkta temel ilaç grubu olarak kullanılmaktadırlar. Kardiyotoksisite ise bu ilaç grubunun yaşamı tehdit eden ve en çok korkulan yan etkisidir.
Bu çalışmada, serum hyaluronan seviyeleri ile antrasiklin kullanımına bağlı kardiyotoksisite arasındaki ilişkiyi incelemeyi planladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya meme kanseri tanısı alan ve antrasiklin grubunu içeren kemoterapi rejimi alması planlanan 73 hasta alındı. 15 hasta tedavi rejiminin değişmesi nedeniyle çalışmadan çıkarıldı. 58 hasta ile devam edildi. Hastaların kemoterapi öncesi ve sonrası anamnezleri alındı. Fizik muayeneleri, elektrokardiyografileri ve transtorasik ekokardiyografileri yapıldı. Tedavi öncesi ve sonrasındaki sonuçlar değerlendirildi.
Bulgular: Hastaların tedavi sonrası sol ventrikül ejeksiyon fraksiyon değerleri tedavi öncesine göre anlamlı olarak azaldığı tespit edildi (62.6 ± 3.7'ye karşı 58.6 ± 4.4, p<0.001). Sol ventrikül diyastolik fonksiyonlarında da tedavi sonrası anlamlı bozulma saptandı (p<0.001). Hastaların tedavi sonrasında hem troponin hem de hyaluronan seviyelerinde anlamlı artış saptandı (troponin: 0.002 ± 0.008 ng/ml'a karşı 0.05 ± 0.05 ng/ml, p<0.001; hyaluronan: 54 ± 60 ng/ml'a karşı 122 ± 141 ng/ml, p<0.001). Troponin değerlerindeki artış sistolik disfonksiyon gelişen gruptakilerle korele iken (p=0.002), diyastolik disfonksiyon grubunda anlamlı ilişki saptanamamıştır (p=0.661). Serum hyaluronan düzeyleri ile ise hem sistolik hem de diyastolik disfonksiyon gelişen grupta anlamlı korelasyon saptanmıştır (r=0.417, p=0.001; r=0.339, p=0.009, sırasıyla).
Sonuç: Antrasiklin tedavisi sonrası hem sistolik hem de diyastolik fonksiyonlarda anlamlı düzeyde bozulma tespit edilmiştir. Bunun dışında, serum hyaluronan seviyeleri de troponin ile birlikte antrasiklin tedavisi sonrasında anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. Sistolik ve diyastolik fonksiyon bozukluğu gelişen hasta grupları ayrı ayrı incelendiğinde hyaluronan seviyeleri ile anlamlı korelasyon göstermişlerdir. Troponin seviyeleri ile sistolik fonksiyonlarda bozulma olan grup arasında negatif korelasyon saptanmıştır. Diyastolik disfonksiyon gelişen grupla arasında ise anlamlı ilişki saptanamamıştır.

Abstract:
Aim: Anthracycline derived of antineoplastic agents are used in many malignant diseases such as particularly breast cancer, and childhood cancers including for leukemia, lymphoma as the main treatment modality. Cardiotoxicity is the most feared and one of the life-threatening complications of cancer therapy.
In the present study, we aimed to investigate the relationship between serum hyaluronan levels and anthracycline-induced cardiotoxicity.
Materials and methods: A total of 73 female patients who diagnosed with breast cancer and planned anthracycline including chemotherapy regimen were enrolled in to the study. 15 patients were excluded from the study because of a change in the treatment regimen and were continued with 58 patients. Anamneses of the patients were taken before and after chemotherapy. Physical examinations electrocardiography and transthoracic echocardiography were performed. The results were evaluated before and after treatment.
Results: Left ventricular ejection fraction decreased in patients after anthracycline-based chemotherapy (62.6 ± 3.7 vs 58.6 ± 4.4, p<0.001). Diastolic functions were significantly detoriated after treatment (p<0.001). Both levels of troponin and hyaluronan were significantly increased after chemotheraphy (troponin: 0.002 ± 0.008 ng/ml vs 0.05 ± 0.05 ng/ml, p<0.001; hyaluronan: 54 ± 60 ng/ml vs 122 ± 141 ng/ml, p<0.001). The increase in troponin values correlate with those in the group with systolic dysfunction (p=0.002), while did not correlate with the group of diastolic dysfunction (p=0.661). Significant correlation was found between both systolic and diastolic dysfunction groups with serum hyaluronan levels (r=0.417, p=0.001; r=0.339, p=0.009, respectively).
Conlusions: Both systolic and diastolic functions were significantly detoriated after chemotheraphy. Otherwise, serum levels of hyaluronan and with troponin increased after treatment. Patients with systolic and diastolic dysfunction individually-evaluated each correlate with serum hyaluronan levels. A negative correlation was found in the group with systolic dysfunction and serum troponin levels. There was no statistically significant relationship between levels of troponin in the patients with diastolic dysfunction group.