Periferik diyabetik nöropatisi olan ve olmayan tip 2 diyabetik hastalarda tenascin-C, GDF-15 ve pentraxin-3 düzeylerinin araştırılması
Investigation of tenascin-C, GDF-15 and pentraxin-3 levels in TYPE 2 diabetic patients with and without peripheral diabetic neuropathy
Yazar: HALE TUĞBA YEL
Danışman: DOÇ. ATTİLA ÖNMEZ
Düzce Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Büyüme farklılaşma faktörü = Growth differentiation factor ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Diabetik nöropatiler = Diabetic neuropathies ; Nöropatiler = Neuropathies ; Pentraksin 3 = Pentraxin 3 ; Tenaskin = Tenascin

Özet:
Amaç: Diyabetik periferik nöropati (DPN); diyabetes mellitusun (DM) önemli kronik mikrovasküler komplikasyonlarından biridir. Hiperglisemi ile birlikte oluşan oksidatif stres, endotel disfonksiyonu ve tetiklenen inflamasyon gibi birçok faktörün nöropati patofizyolojisinde rol aldığı düşünülmektedir. Bu çalışmada, Tip 2 diyabetli hastalarda Büyüme Farklılaşma Faktörü-15 (GDF-15), Pentraksin-3 (PTX-3) ve Tenascin-C (TN-C)'nin plazma düzeyleri ile diyabetik nöropati arasındaki ilişkiyi araştırmak amaçlandı. 

Gereç ve Yöntem: Tip 2 DM tanısı bulunan 56 hasta ve sistemik hastalığı olmayan 30 sağlıklı gönüllü çalışmaya dahil edildi. Hastalar periferik distal simetrik polinöropati olan ve olmayan Tip 2 DM'li hastalar ve kontrol grubu olarak 3 gruba ayrıldı. Gruplar   arasında serum PTX-3, GDF-15, TN-C düzeyleri eliza yöntemiyle ölçüldü ve karşılaştırıldı.

Bulgular: TN-C serum düzeyi ortalama 1.890±0.6 ng/ml ile nöropatisi olan grupta en yüksek, 0.884±0.2 ng/ml ile kontrol grubunda en düşük saptandı. Diyabeti olup nöropatisi olmayan grupta ise 1.266±0.3 ng/ml ile nöropatisi olan gruba göre düşük saptandı. Gruplar arasındaki bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p:0.000). GDF-15 serum düzeyi ise nöropatisi olan grupta ortalama 1.311±0.5ng/ml, nöropatisi olmayan grupta 0.955±0.3 ng/ml, kontrol grubunda ise 0.678±0.1 ng/ml ile en düşük kontrol grubunda saptanırken nöropatili hasta grubunda istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p:0.000). Aynı zamanda, GDF-15 ve TN-C ile HbA1c arasında pozitif korelasyon saptandı. PTX-3 düzeyi ise nöropatisi olan grupta ortalama 0.617±0.1 ng/ml, nöropatisi olmayan grupta 0.780±0.2 ng/ml, kontrol grubunda ise 0.671±0.3 ng/ml olarak saptandı. DPN olan hastalarda düşük bulunan serum PTX-3 düzeyi, diğer gruplar ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı değildi (p:0.080). 

Sonuç: Çalışmamızda artan GDF-15 ve TN-C düzeyi ile DPN arasında anlamlı ilişki olduğu gösterilirken PTX-3 düzeyi ile anlamlı ilişki bulunmamıştır. GDF-15 ve TN-C düzeylerinin DPN taramasında, erken tanısında ve tedavisinde yol gösterecek biyobelirteçler olduğunu düşünmekteyiz ancak bu alanda yapılması gereken daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır. 

Anahtar Kelimeler: Diyabetes Mellitus, Diyabetik Periferik Nöropati, GDF-15, Pentraxin-3, Tenascin-C

Abstract:
INVESTIGATION OF TENASCIN-C, GDF-15 AND PENTRAXIN-3 LEVELS IN TYPE 2 DIABETIC PATIENTS WITH AND WITHOUT PERIPHERAL DIABETIC NEUROPATHY

Purpose: Diabetic peripheral neuropathy (DPN); It is one of the important chronic microvascular complications of diabetes. Many factors such as oxidative stress, endothelial dysfunction and triggered inflammation associated with hyperglycemia are thought to play a role in the pathophysiology of neuropathy. In this study, it was aimed to investigate the relationship between the plasma levels of Growth Differentiation Factor-15 (GDF-15), Pentraxin-3 (PTX-3) and Tenascin-C (TN-C) and neuropathy in patients with Type 2 diabetes.

Materials and Methods: 56 patients with type 2 DM diagnosis and 30 healthy volunteers without systemic disease were included in the study. The patients were divided into 3 groups as Type 2 DM patients with and without peripheral distal symmetric polyneuropathy and the control group. Serum PTX-3, GDF-15, TN-C levels were measured and compared between the groups using the eliza method.

Results: The mean TN-C serum level was 1.890±0.6 ng/ml, the highest in the neuropathy group, and the lowest in the control group, with 0.884±0.2 ng/ml. In the diabetic group without neuropathy, it was found to be 1.266±0.3 ng/ml lower than the group with neuropathy. This difference between the groups was found to be statistically significant (p:0.000). GDF-15 serum level was found to be 1.311±0.5ng/ml in the neuropathy group, 0.955±0.3 ng/ml in the non-neuropathy group, and 0.678±0.1 ng/ml in the control group, while it was found to be the lowest in the control group, while it was statistically significantly higher in the neuropathy patient group. found (p:0.000). At the same time, positive correlations were found between GDF-15 and TN-C and HbA1c. The mean PTX-3 level was 0.617±0.1 ng/ml in the neuropathy group, 0.780±0.2 ng/ml in the diabetic group without neuropathy, and 0.671±0.3 ng/ml in the control group. Serum PTX-3 level, which was found to be low in patients with DPN, was not statistically significant when compared with other groups (p:0.080).

Conclusion: In our study, there was a significant relationship between increased GDF-15 and TN-C levels and DPN, but no significant relationship was found with PTX-3 levels. We think that GDF-15 and TN-C levels are biomarkers that will guide the screening, early diagnosis and treatment of DPN, but more comprehensive studies are needed in this area.

Keywords: Diabetes Mellitus, Diabetic Peripheral Neuropathy, GDF-15, Pentraxin-3, Tenascin-C