Ekofeminist edebiyat eleştirisi (Dünyaya Orman Denir ve Doğa Tarihi üzerinde bir uygulama)
Ecofeminist literary criticism (an application on Dünyaya Orman Denir and Doğa Tarihi)
Yazar: ÖZGE KABAK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BAHAR GÖKPINAR
Yeditepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Karşılaştırmalı Edebiyat Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Karşılaştırmalı Edebiyat = Comparative Literature

Özet:
Feminizm, çevreci teoriler ve ekofeminizmin edebiyatta yerini alması ile meydana gelen ekofeminist edebiyat eleştirisi özellikle kadın ve çevre özelinde tahakküm altına alınan tüm grupların edebiyattaki tezahürleri ile oluşmuştur. Bunun yanı sıra ekofeminist edebiyat, silahlanma ve savaş karşıtlığı; kimyasal silah kullanımı gibi hem ortaya çıktığı 70'li yılların hem de hala günümüzde önemli bir yere sahip olan toplumsal meselelerin edebiyat penceresinden görünür hale getirilmesini sağlamıştır.
Ekofeminizm, ataerkil toplumsal yapılanmada aşağı görülen kadın, doğa, hayvan; farklı cinsel yönelimlere sahip bireyler ve siyahiler gibi geniş bir kitleyi çatısı altında toplayarak çeşitli sömürülme biçimlerine karşı gelmiş; böylelikle insanın hükmetme arzusunun kurbanı olan tüm canlılar ve ekosistemi meselesi haline getirmiştir. Ekofeminist edebiyat eleştirisi sayesinde günümüzde hala çözülememiş, yüz yıllardır süregelen tüm ötekileştirme ve tahakküm biçimleri edebi eserlerde yerini alarak birer eleştiri nesnesi olmuştur. 
Bu amaç doğrultusunda, bu çalışmada, kapsamlı bir ekofeminizm tanımı yaparak, ekofeminist edebiyat eleştirisi çerçevesinde ekolojik duyarlılıkla birçok eser kaleme almış Ursula K. Le Guin'in (1953-2018) Dünyaya Orman Denir (1972) ve çağdaş Türk edebiyatında modern dünya eleştirisi ile öne çıkan Hakan Bıçakçı'nın (1978-…) Doğa Tarihi (2014) eseri üzerinde bir inceleme yapılarak; bu eserlerde kadın ve doğanın tahribi, kadın bedeninin sömürüsü, insanın tabiattan dolayısıyla özünden koparılması gibi temalarla ekofeminist bulguların tespit edilmesi amaçlanmıştır.

Abstract:
Ecofeminist literary criticism, which emerged with feminism, environmentalist theories and ecofeminism taking its place in literature, has been formed with the manifestations of all groups that are dominated, especially women and the environment, in literature. In other respect, ecofeminist literature has made social issues such as armament and anti-war and the use of chemical weapons, which were important both in the 70s when they emerged and still have an important place today, visible through the literary window.
Ecofeminism has opposed various forms of exploitation by gathering under its umbrella a wide range of people such as women, nature, animals, individuals with different sexual orientations and black people, who are considered inferior in the patriarchal social structure; thus, it has made all living things and the ecosystem, which are victims of the human desire to dominate, its subject. Thanks to ecofeminist literary criticism, all forms of marginalization and domination that are still unresolved and have been going on for centuries have taken their place in literary works and become objects of criticism.
In line with this purpose, this study aims to make a comprehensive definition of ecofeminism, and within the framework of ecofeminist literary criticism, to analyze Ursula K. Le Guin's (1953-2018) Dünyaaya Orman Denir (1972) and Hakan Bıçakçı's (1978-...) Doğa Tarihi (2014) and to identify ecofeminist findings in these works with themes such as the destruction of women and nature, the exploitation of the female body, and the separation of human beings from nature and thus from their essence.