Ayak bileği kırıklarında yeni bir sınıflandırma
Ayak bileği kırıklarında yeni bir sınıflandırma
Yazar: CEMİL AKTAN
Danışman: DOÇ. DR. ÖZKAN KÖSE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ayak = Foot ; Ayak bileği = Ankle ; Ayak bileği yaralanmaları = Ankle injuries ; Gözlem = Observation ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Prognoz = Prognosis ; Sınıflandırma = Classification

Özet:
Ayak bileği, üç farklı kemik tarafından oluşması ve karmaşık anatomisi
nedeniyle travma sonrası çok çeşitli kırık tipleri oluşabilen bir eklemdir. Bu kırık
tiplerinin tedavisine karar vermekte, sınıflandırma yapmak önemlidir. Ancak mevcut
sınıflandırma sistemlerinin birçok yönden eksikleri bulunmaktadır. Bu tezin amacı
yeni bir ayak bileği kırıkları sınıflandırması oluşturmak, bu yeni sınıflandırmayı
mevcut sınıflandırmalarla karşılaştırmaktır.
Kliniğimizde 2014-2017 yılları arasında ayak bileği kırığı nedeniyle ameliyat
edilen toplam 90 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastaların son kontrollerinde
radyolojik ve klinik olarak değerlendirildi. Radyolojik değerlendirmede KellgrenLawerence
ayak bileği osteoartrit sınıflandırması kullanıldı. Klinik değerlendirme ise
AOFAS ve OMAS skorları ile yapıldı.
Bu hastalara ait ameliyat öncesi ön-arka ve yan grafiler 4 farklı deneyime
sahip gözlemci tarafından 2 farklı zamanda, 4 farklı sınıflandırma sistemine göre
sınıflandırıldı. Bu sınıflandırmalar; Lauge Hansen, Weber, AO-OTA ve bizim
tarafımızdan geliştirilen Tanımlayıcı Ayak bileği Kırıkları Sınıflandırması (TAKS)
idi. Bu yeni sınıflandırma sistemi, ayak bileği kırığı tanımlarken lateral, medial,
posterior, sindesmoz ve dislokasyon olmak üzere 5 farklı parametrenin kullanıldığı
tanımlayıcı bir sınıflandırma sistemidir.
Bu dört sınıflandırma sisteminin gözlemciler arası ve gözlemciler içi
tutarlılığı istatiksel olarak değerlendirildi. Ayrıca bu sınıflandırma sistemleri,
hastaların son kontrollerindeki klinik ve radyolojik sonuçlarına göre, prognozu
tahmin edebilirlikleri açısından da analiz edildi.
TAKS'ın hem gözlemci içi hem de gözlemciler arası uyumu diğer
sınıflandırma sistemlerinden yüksek bulundu. Ayrıca diğer sınıflandırma
sistemlerinin kırığın prognozu ile ilgili bilgi vermediği, ancak TAKS'ın özellikle
dislokasyon parametresinin prognoz hakkında fikir verdiği bulundu.
Geliştirmiş olduğumuz bu yeni ayak bileği sınıflandırması, ezberlenmesi
kolay, deneyimden bağımsız olarak her gözlemci tarafından benzer olarak
sınıflandırılabilen ayrıca prognoz hakkında fikir sağlayan bir sınıflandırmadır. Bu
sınıflandırmanın gelecekte ayak bileği kırıklarında yaygın olarak kullanılacağı
düşüncesindeyiz.

Abstract:
Numerious type of fracture may occur at the the ankle joint due to its
complex bony and ligamentous anatomy. Classification of these fractures is
extremely important to guide the treatment. However, the current classification
systems have various disadvantages and weak points regarding diagnostic, threuaptic
and prognostic point of view. The purpose of this thesis is to desing a new
classification sysytem for ankle fractures and to compare this classification
system with previous systems.
Ninety patients who underwent surgical treatment with a diagnosis of ankle
fracture between 2014 and 2017 in our hospital were reviewed retrospectively. All
patients were assessed with both clinical and radiological evaluation at the final
follow-up. Ankle radiographs were used to rate the degree of post-traumatic
osteoarthritis using Kellgren-Lawerence ankle osteoarthritis classification. In the
clinical evaluation, AOFAS and OMAS scores were used.
Preoperative AP/lat ankle radiographs were classified by four orthopaedic
surgeons at two different times with Lauge Hansen, Weber, AO/OTA and
Descriptive Ankle Fracture Classification (DAFC) which is the classification we
created. This new classification system is a descriptive classification system, which
defines the ankle fracture according to five different anatomic location: lateral,
medial, posterior, syndesmosis and dislocation. Moreover, at each location, there are
subgroups defining the pattern of the fracture.
Inter and intra-observer reliability of four classification systems were
analysed. Furthermore, the correlation between the final clinical and radiological
status and the classification system was evaluated to determine the prognostic value
of the classification systems.
Inter and intra-observer reliability of the DAFC was found better than the
previous systems. None of the classification system had prognostic value, but
dislocation parameter in the new classification system predictive value for both
clinical and radiological outcome.
This new ankle fracture classification system seems to be easy to learn, the
ratings are not influenced by the experience of the observer, and provides future
information about the prognosis of the patient. We hope that this classification will
be used widely for ankle fracture in the future.