hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İNGİUNAL HERNİLERDE PROTETİK MATERYAL UYGULAMALARININ İRDELENMESİ
INVESTIGATION OF PROTHETIC MATERIAL APPLICATIONS IN INGUNAL HERNIES
Yazar: ŞEREF YILMAZ
Danışman: DR. BUĞRA KAPTANOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
S.B. Ankara Hastanesi 2. Genel Cerrahi Kliniği'nde Ocak/1995-Aralık/1997 tarihleri arasında, 161 hasta Lichtenstein Tension Free tekniği ile herniorafi yapılarak prospektif bir çalışmaya tabi tutulmuşlardır. Hastaların yaşı 35 ile 67 yaş arasındadır. Ortalama yaş 48 dir. Hastaların 4'ü kadın, 157'si erkektir. Hastalanmızın 115'i indirekt inguinal herni, 39'u direkt inguinal herni, 3'ü femoral herni, 2'si sliding herni, 2'si kombine (Direkt+İndirekt) hernidir. 69 hastaya İnsan duramateri, 92 hastaya prolen mesh kullanılmıştır.
Çalışmamızda, 2 hastada ciltaltı enfeksiyonu, 2 hastada erken rekürrens, 1 hastada nonenfekte akıntı, 2 hastada idrar retansiyonu, 1 hastada hematom, 1 hasta postoperatif scrotal ödem, 3 hastada kronik postoperatif nevralji gelişmiştir. Toplam morbidite oranımız %8.07 dir. Mortalite oranımız %0 dır.
Konuya spesifik cerrahların gerekmemesi, kolay öğrenilmesi, basit, güvenilir, efektif olması, postoperatif rahatlığının olması, kısa zamanda normal aktivitenin sağlanması, rekürrens oranının %0-0.7 lere kadar çekilmesi, lokal anestezi ile çok kolay uygulanabilir olması nedenleri ile Lichtenstien Tension-Free tekniğnin artık modern fitık cerrahisinde yer alması gerektiğini düşünüyoruz.

Abstract:
161 patients undeerwent hernioraphy by Lichtenstein Tension Free technique and were prospectively studied in S.B. Ankara Hospital 2 nd General Surgery Department. Between January 1995 and December 1997. The mean age was 48 years. Four patients were women, 157 were men. 115 patients had indirect inguinal hernia, three had femoral hernia, to had sliding hernia and two had combined hernia. Human duramater was used for 69 patients and prolen mesh was for used for 92 patients. 
       In our study we had 13 complications. The morbidity rate was 8.07%. The mortality rate was 0%. Two patients had wound infection. There was early recurrence in two patients, non-infectious leakage in one patient, urinary retansion in two patients, haemetoma in one patient, and chronic postoperative scrotal eodema in one patient and chronic postoperative neuralgia in three patients.
We think that Lichteintein Tension Free technique can take place among the modern hernioraphy methods because it dosen't need specific surgeons; It is easy to learn; it is simple, reliable and effective; because there is no complication at the postoperative period and the patient can easily return to his daily actvities;because the recurrence rate is 0.07% and it can be easily applied by local anesthesia.
Batın orta hat insizyonlarının kapatılmasında polidoxanone ve polipropilenin karşılaştırılması
Comparison of polydioxanone (PDS) and polypropylene (prolene) for abdominal midline wound closure
Yazar: AHMET YILMAZ
Danışman: PROF. DR. FAİK ÇELİK
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Göztepe Eğitim Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
1996-1997 yılları arasında kliniğimizde batın  orta hat insizyonu yapılan 240 hasta çalışmaya alındı. Önceden opere olanlar çalışmaya dahil edilmedi. İnsizyonlar polidoxanone (PDS)  ve polipropilen (PPL) ile kapatıldı. Randomizasyon her bir materyalin ardışıl kullanılması ile sağlandı. Ex olan ve 1 yıl sonraki kontrole gelmeyen hastalar çıkarıldığında, PDS ile kapatılan grup 1 =99, PPL ile kapatılan grup 2=97 oldu.Gruplar; postoperatif yara yeri enfeksiyonu, uzamış postoperatif ağrı, abdominal yara ayrılması, insizyonel herni ve sinüs gelişmesi yönünden değerlendirildiğinde her iki grup arasında istatistiki olarak anlamlı fark bulunmamıştır.

Abstract:
Between 1996/1997, 240 patients who abdominal midline incision was enrolled to the study. Previously abdominal operation history was not included to the study. Incisions was closed by PDS and ppl. Randomisation was made consecutively. Patients were divided into two group (group1=99 group 2=97) . Groups were evaluated due to postoperative wound infection, delayed postoperative pain, abdominal dehiscence and sinus formation. It ıs not statistically significant.
Lumbar disk herniasyonu tanısı konulmuş hastalarda sinir kökü basısının göstergesi olarak beyin omurilik sıvısı proteinlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of cerebrospinal fluid proteins as an indicator of nerve root compression in patients diagnosed with lumbar disc herniation
Yazar: HASAN BURAK GÜNDÜZ
Danışman: UZMAN HALİL TOPLAMAOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Giriş ve amaç:Travmaya uğrayan spinal sinir köklerinde, anatomik yapısından ötürü sıvı ve molekül dengesi hızle bozulabilmekte, bu da klinik tabloyu değiştiren önemli unsurlardan biri olmaktadır.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 1997 yılında nöroşirürji kliniğine lomber disk herniasyonu tanısı ile yatırılmış 29 hasta ve lomber disk herniasyonu tanısı konulmamış 10 hastanın (kontrol gurubu) Beyin omurilik sıvısı ve serum proteinleri  (total protein, albümin, IgG) ölçülmüş, sonuçlarda anlamlı değişiklik olup olmadığı araştırılmıştır. Bu sürece dahil tüm hastalardan onay alınmış  sonuçlar hakkında bilgilendirilmiştir.
Sonuçlar: Saptanan sonuçlar lomber disk herniasyonu ile BOS proteinlerinin artışı arasında bir bağlantı olduğunu göstermektedir

Abstract:
Introduction and aim: Due to its anatomical structure, the fluid and molecular balance in traumatised spinal nerve roots can be rapidly disturbed, which is one of the important factors that change the clinical picture.
Materials and Methods: In this study, cerebrospinal fluid and (CSF) serum proteins (total protein, albumin, IgG) were measured in 29 patients admitted to the neurosurgery clinic in 1997 with the diagnosis of lumbar disc herniation and in 10 patients without lumbar disc herniation (control group). Consent was obtained from all patients involved in this process and they were informed about the results.
Results: The results suggest a link between lumbar disc herniation and increased CSF proteins.
Anti-antijen 60 immünglobulin değerlerinin tüberküloz serolojik tanısındaki yeri /
Yazar: ÇİĞDEM ÖZDİLEKCAN
Danışman: DR. MEHMET BAHADIR BERKTAŞ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Göğüs Has. ve Göğ. Cerr.Eğt. ve Arş. Hast. / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Tüberküloz, ülkemizde ve tüm dünyada önemli bir sağlık sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır. Hastalığın kontrolü için en etkin yaklaşım, aktif olguların tanı alması ve bu olguların tedavi edilmesidir. Tanıda altın standart, bakteriolojik müspetlik olmasına karşılık; tüberkülozun serolojik tanısı hümoral immün yanıtın gösterilmesi ve kısa sürede alınan sonuçlar nedeniyle son yıllarda üzerinde durulan bir konu olmuştur.
Çalışmada kullanılan Antijen 60, tanımlanmış pek çok tüberküloz antijenleri içinde yapısı en iyi bilinendir. Çalışmanın sonunda Anti-A 60 IgM için sensitivite %71.4, spesifite %60 saptanırken IgG için sensitivite %67.1, spesifite %70 olarak belirlendi. IgG ve IgM nin birlikte çalışılması durumunda tanısal değerin en yüksek olduğu grup, yayma pozitif aktif akciğer tüberkülozlu grup idi. IgM pozitiflik oranı yayma negatif akciğer tüberkülozlu ve ekstrapulmoner tüberkülozda dikkat çekici idi (sırası ile %81.8, %82.4). Hastaların BCG aşıları varlığı sayısı ve PPD değerleri ile seroloji sonuçları arasında anlamlı bir korelasyon saptanmadı. ELISA yöntemi ile Antijen 60 a ait immünglobulinlerin tayini. tüberküloz tanısını destekleyici bir bulgudur. Ve özellikle tanı zorluğu yaşanan yayma negatif aktif akciğer tüberkülozlu ve ekstrapulmoner tüberkülozlu olgularda yol gösterici nitelikte olabilmektedir. Testin güvenilirliğinin gelişmekte olan ülkelerde yüksek olduğu bildirilse de parasal maliyeti göz önünde bulundurulması gereken önemli bir faktördür.

Abstract:
Dekompresif lomber laminektomi 
uygulanan semptomatik spinal stenozlu 
hastalarda fonksiyonel durumun ve 
cerrahi sonuçların egzersiz tolerans 
testi ile değerlendirilmesi
Dekompresif lomber lami̇nektomi̇ 
uygulanan semptomati̇k spi̇nal stenozlu 
hastalarda fonksi̇yonel durumun ve 
cerrahi sonuçlarin egzersi̇z tolerans 
testi̇ i̇le değerlendi̇ri̇lmesi̇
Yazar: ÖZDEN ERHAN SOFUOĞLU
Danışman: UZMAN HALİL TOPLAMAOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Nöroşirürji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Lomber spinal stenoz (dar kanal ) keline anlamr olaıak lonber şinal
kanalın, sinir köhinüı geçtiğ kanalm (ateral recess) ve intervetebral
foramenin kitk biı değerin altma duşecek şekilde daıalmasıdır ve halen
sekonder dejeneratif lomber spinal stenoz için en sık kullanrlan cerrahi
prosedur dekompressif laminektomidir. (l3 ). Csrrüi sonuçlar genellikle
iyi olarak bildirilınesine rağmen objektif ölçtiün ve değerlendirmeler
smıılıdır- Genellı}le hastanrn postoperatif takip ve değerlendirmeleri
hastanrn şikayetlerinden elde edilen suurlı ve subjektif bilgilerden
ibarettir.Bu yüzden lonber spinal stenoz nedeni ile dekompressif
laminektomi operasyonu geçiren hastaların değolendirilmesinde ve cerrahi
rcdaviye cevaplannr daha standart ve objektif bir hale getirme yönünde
9abalaı vardır.
Iomber şinal stenoz için patognomonft sayılabilecek semptom
Nörojenik Int€rmittent Ktadikasyo dur. Lomber spinal stenodu hastalann
yaklaşık % 80' inde mevcut olan ve bacaklarda yiiırüme ile ortaya çıkan
ağı, guçsüztirk v€ uyuşnra ile tanınlanan nörojenik intermitterıt
kladikasyonun iiç temel özelliğ vardır:
Seınptomlar istirahat esnasrnda yoktur, ytirümekle bir siire sonıa
hastayı yiirtimekden alıkoyacak kadar şiddetlidir ve istirahatle kaybolıır,
hasta tekraI ytırüyebilir(26).
Bu çalışmada nOrojenik interrıx'ttent kladikasyo temel aluarak, bu
semptoma süip lomber spinal stenozlu hastalanı eksersiz toleraıslan
ölçtilerek fonksiyonel durumlan ve cerrahi tedaüye yanrtlan tesbit
edilıneye çalrşılrnıştır. Standadize edilmiş eksersiz protokolü ilk olarak
1929 dı kaıdiopıılmoneı fonksiyonu değolendimıek için kullanılrııştı(28).
o dönemden beri eksersiz tolerans testleri özellikle koroner hastalann
değer|endirilmesinde yaygın olarak kutllaıulınaktadır. Fonksiyonel testlerin
nörojenik kladikasyolu hastalarda ilk kullanılması 1948 de Van Gelderen'e
aittir. Yazar fonksiyonel durumu, bisiklet kıdlanarak, dıüz eğırıli yilıriime
bandıııda ve farklı eğmler verilıniş yürüme bandında değerlendirmişti(48).
Bu tarihden sonıa eksersiz tol€ransı n ölçüdüğii ve birbiri ile mukayese
edildiği pekçok çalışmalal yap rnrştır.
Biz bu çalışmada sabit hızda ve sıfu eğmde yllrtlme bandı kullanarak
eksersiz tolerans ölçtlııılerini gerçekleştirdik. Bu exersiz toleraııs testleri ile
tesbit edilen nöğenik intermittent kladikasyonun, postopentif
değerlendirmelere objektif bir kattı sğayacağnr tesbit ettik.

Abstract:
Evaluation of symptomatic spinal stenosis patients' who underwent decompressive lumbal laminectomy using Functional status and efort tolerance test
Hastanede yatan hastalarda dışkıda ampisiline ve vankomisine dirençli enterokok kolonizasyonunun gösterilmesi /
Yazar: A. BUKET TAN
Danışman: DR. RUKİYE BERKEM
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases ; Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Ampisilin = Ampicillin ; Dışkı = Feces ; Enterococcus = Enterococcus ; Vankomisin = Vancomycin

Özet:
ÖZET Virulansı düşük mikroorganizmalar olan enterokoklar, birçok antimikrobiyal ajana karşı doğal veya kazanılmış direnç göstermeleri nedeniyle son yıllarda özellikle hastane kaynaklı enfeksiyon etkenleri arasında önemli bir yer almıştır. Dirençli suşlara bağlı kolonizasyon ve enfeksiyon görülme olasılığı giderek artmaktadır. Enterokokkal enfeksiyonlar genellikle endojen kaynaklı olmakla birlikte, özellikle dirençli suşlar hastane içinde ekzojen yolla da yayılabilmektedir. Hastanede yatış süresinin uzaması, antibiyotik kullanım öyküsü, DM, malignite, immün yetmezlik gibi altta yatan ciddi hastalıkların varlığı ve sistemik steroid kullanımı dirençli enterokoklarla kolonizasyon için risk faktörlerini oluşturmaktadır. Hastanede yatan hastalarda dirençli enterokoklarla kolonizasyonun erken tespiti, enterokokkal enfeksiyonların kontrolünde önemlidir. Bu amaçla periyodik olarak dışkı veya rektal sürüntü kültürlerinin yapılması önerilmektedir. Bu çalışma S.B. Ankara Hastanesi'nde yatan hastalarda ADE ve VDE kolonizasyonunun görülme sıklığını araştırmak amacıyla yapıldı. Ortopedi, Dahiliye, Üroloji, Cildiye kliniklerinde yatan 189 hastadan dışkı, Çocuk Hastalıkları kliniğinde yatan 61 hastadan perirektal sürüntü örnekleri alınarak CNA agar, ampisilinli Campylobacter kanlı agar ve vankomisinli Campylobacterkanlı agar besiyerlerine ekim yapıldı. Uygun koşullarda inkubasyondan sonra şüpheli koloniler katalaz, Gram boyama, safralı eskulin hidrolizi ve tuz tolerans testi ile tanımlandı. Disk diffüzyon ve mikrobroth dilüsyon yöntemleri ile antibiyotik duyarlılık testleri yapıldı. VDE kolonizasyonu tespit edilmezken, 56 hastada (%22.4) ADE kolonizasyonu tespit edildi. Hastanede yatış süresinin artmasıyla birlikte ADE kolonizasyonunda da artış olduğu gözlendi. ADE kolonizasyonu olan hastaların 52'sinde (%92.8) özellikle sefalosporinler olmak üzere antibiyotik kullanma öyküsü olduğu belirlendi. 7 hastada (%12.5) altta yatan ciddi hastalıkların bulunduğu tespit edildi. Sonuç olarak; hastaların uzun süreli tedavi gördüğü, antibiyotik kullanımının yaygın olduğu kliniklerde ve yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalarda rutin olarak dışkı veya perirektal sürüntü tarama kültürlerinin yapılmasının, özellikle dirençli enterokoklara bağlı enfeksiyonların erken kontrolünde önemli olacağı düşünülmektedir.

Abstract:
Hiperlipoproteinemilerin işitme fonksiyonu üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the hearing function in hyperlipoproteinemia patients
Yazar: ABDULLAH KARATAŞ
Danışman: DR. YILDIRIM NALÇA
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Çalışmamız 1997 Mart ve Aralık tarihleri arasında Ankara Numune Hastanesi 1.KBB Kliniğine ve Metabolizma Polikliniğine başvuran 40'ar hastalık iki grup üzerinde yapılmıştır.
Birinci grupta kan lipid düzeyleri yüksek olan kişiler yer alırken,ikinci grupta kan lipid düzeyi normal kişiler yer almıştır.
İki grup ortalama lipid düzeyleri ve işitme eşikleri yönünden karşılaştırılmış ve hiperlipoproteinemik kişilerde 2000 Hz ve üstü frekanslarda işitme kaybının anlamlı şekilde fazla görüldüğü saptanmıştır.Etkilenme özellikleri nedeni ile hiperlipoproteineminin daha çok kohlea bazal kısmında fonksiyon bozukluğu yaptığı düşünülmüştür.
Tinnitus hiperlipideminin işitme üzerindeki direk etkileri ortaya çıkmadan önce başladığı ve ardından konuşma frekanslarını da içeren sensörinöral işitme kaybının oluştuğu düşünülmektedir.Ancak bu konunun 10000 Hz ve üzerinde yapılacak işitme fonksiyonu değerlendirmeleri ile anlaşılabileceği düşünülmüştür.

Abstract:
Our study was conducted between 03th .1st . 1997 and 12th.01st.1997  in Ankara Numune Training and Research Hospital. The study was conducted with two groups .
The first group included  40 people which have high blood lipid levels and second group included  40 people which have normal blood lipid levels. 
Two groups were compared for the blood lipid levels and hearing thresholds.
There was significantly more hearing loss at upper than 2000Hz frequency in the first group. These findings suggest   that hyperlipoproteinemia is making much  impairment on the basal portion of the cochlea.
Tinnitus is first appeared  symptom in hyperlipoproteinemia patients. But In order to reach definitive conclusions on this issue, there is a need  some studies which have high-frequency audiometric values.
Ratlarda oluşturulan deneysel barsak iskemisinin biyokimyasal analizi
Biochemical analysis of experimental bowel ischemia in rats
Yazar: ALAATTİN ÖZTÜRK
Danışman: UZMAN NEŞET KÖKSAL
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Mezenter iskemide gelişen klinik tablonun hastalığa özgü olmayışı ve laboratuvar bulgularının nekroz geliştikten sonra ortaya çıkması, geç müdahale edilmesine, bu nedenle de mortalitenin yükselmesine neden olmaktadır. İnorganik fosforun barsak infarktüsü için duyarlı bir endikatör olduğu ve mezenterik vasküler oklüzyonlu hastalarda belirgin olarak arttığı bildirilmiştir. Haydarpaşa Numune Hastanesi Deneysel Araştırma Laboratuvarında superior mezenterik arter okluzyonu oluşturulan ratlarda iskemi sonrası 1, 3 ve 6. saatlerde inorganik fosfor değerlerindeki değişimi inceledik. Mezenter arter ligasyonu sonrası inorganik fosfor değerlerinin 3. saatten itibaren anlamlı olarak yükseldiğini ve bu yükselişin 6. saatte devam ettiğini saptadık.Bu nedenle inorganik fosforun mezenterik iskemi tanısında yararlı bir marker olduğunu, ancak mezenterik arter ligasyonu sonrası 3. saatte yapılan relaparatomide barsakların koyu kırmızı ve mor bir renk alması  nedeniyle iskemi sonrası doku nekrozunun erken dönemde başladığı ve inorganik fosforun ratlarda erken bir indikatör olmadığı sonucuna vardık.

Abstract:
The irrevelant clinical presentation of mesenteric ischemia and resultant laboratory changes after the development of necrosis delays the necessary interventions and promotes a rise in mortality. Inorganic phosphate is reported to be an indicator of intestinal infarction and was shown to significantly increase in cases with mesenteric vascular occlusion. A study was designed at Haydarpaşa Numune Hospital Experimental Research Laboratory creating superior mesenteric arterial occlusion in rats and evaluating the changes in inorganic phosphate at he first, third an sixth hours. After the mesenteric arterial ligation, the inorganik phosphate values were significantly increased after the third hour and continued  until the sixth hour. This showed inorganic phosphate to be an early marker in the diagnosis of mesenteric ishemia, however at relaparatomies performed at the third hour, showed dark red purplish intestines indicating post-ishemia tissue necrosis at an early period.
Servikojenik başağrısı, aurasız migren ve gerilim tipi başağrısında büyük oksipital sinir blokajı /
Yazar: TANSEL TERZİ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Baş ağrısı = Headache ; Migren hastalıkları = Migraine disorders ; Oksipital lob = Occipital lobe ; Sinir blokajı = Nerve block

Özet:
ÖZET VE SONUÇ Migren, gerilim başağrısı ve servikojenik başağrısı farkU patofizyolojik özelliklere sahip başağrısı türleridir. Büyük öksipital sinir (GON), servikal ikinci sinirin (C2) dorsal köklerinde çıkan fıbrillerden oluşmuş olup servikal 2 (C2) seviyesinden ayrıldıktan sonra ense kaslarının içinden geçmekte ve trapezius kasına penetre olmaktadır. Bu sinirin değişik başağrısı türlerinde etkilendiği ve anestezik blokajının ağrının geçmesine neden olduğu değişik yayınlarda bildirilmektedir. Bu çalışmada servikojenik başağrısı, gerilim tipi baş ağrısı ve aurasız migren hastalarında Büyük Öksipital Sinir (GON) blokajının etkinliği araştırılmıştır. Ayrıca her bir grupta elde edilen yanıtın plaseboya üstünlüğü ve yanıtın zamansal değişimide gözden geçirilmiştir. Servikojenik başağrısında GON blokajı diğer başağrısı türlerine oranla belirgin olarak etkili bulunmuştur. Orbitofrontal bölgedeki ağrı azalması da en fazla servikojenik başağrısında görülmüştür. Servikojenik başağrılannda %70' terin üzerindeki O-F (Orbito-Frontal) ve O-N (Oksipito-Nuchal) bölgelerdeki ağrı azalma oranları oldukça anlamlı ve daha önceki çalışmalarla uyumludur. Servikojenik başağrısında büyük öksipital sinir blokajının etkin olmasının en önemli sebebi ağrının posterior yayılımı ve ağrının asıl kaynağının boyun bölgesinde olmasından dolayıdır. Oysa diğer iki baş ağrısı grubunda ağrı kaynağı daha farklı bölgelerdir. Büyük öksipital sinir blokajı ile 66GON bölgesindeki ağrı algısı ortadan kalkabilirken diğer bölgelerdeki ağrı algısının ortadan kalkmamış olması da bu duruma işaret etmektedir. Migren ve gerilim başağrılarındaki ağrı azalması O-N (Oksipito-Nuchal) bölgede daha belirgin ve birbirine yakındır. Dolayısıyla ağrı azalması her iki başağrısı grubunda ilacın aynı lokal anestezik etkisine bağlıdır. Bununla birlikte ağrının posterior yayıl iminin ön planda olduğu hatalarda denenebilir.

Abstract:
Akut miyokard infarktüsü geçiren erkeklerin eşlerinde koroner risk faktörleri /
Yazar: İSMAİL BOZKURT
Danışman: DR. NİMET GÖKER
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine ; Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Ateroskleroz = Atherosclerosis ; Erkekler = Men ; Koroner hastalık = Coronary disease ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction

Özet:
46 ÖZET Bu çalışma Şubat - Ekim 1998 tarihleri arasında Şişli Etfal Hastanesi Koroner Yoğun Bakım Ünitesi'nde akut miyokard infaktüsü tanısı ile yatırılan 50 erkek hastanın eşleri ile yaş ve medeni durumları eşleştirilmiş 50 sağlıklı kadın kontrol üzerinde yapıldı. AMİ geçiren erkeklerin eşleri ve kontrollerde KAH risk faktörlerinden yaş, sigara, içimi, vücut ağırlığı, boy, kan basıncı, total kolesterol düzeyleri araştırıldı. Tüm KAH risk faktörleri AMİ geçiren erkeklerin eşlerinde kontrollere göre yüksek bulundu. Total kolesterol düzeyleri, sigara içme oranı arasındaki fark istatistik olarak anlamlı, sistolik kan değerleri arasındaki fark ise istatistik olarak ileri derecede anlamlı idi. AMİ geçiren erkeklerle evli kadınlarda KAH risk faktörleri toplum genelinden seçilmiş evli kadınlarınkinden daha yüksek sıklıkta bulunmaktadır, bu bulgu paylaşılan aile yaşam tarzının iki erişkini de KAH açısından daha yüksek risk altına bıraktığı düşündürmektedir. Erken KAH gelişen ailelerin kan bağı bulunan akrabalarında tarama yapılması yaygın biçimde taraftar bulan bir görüştür, bu tür taramalarda ortak yaşam tarzı nedeniyle risk altında olan eşlerin de değerlendirilmesi yararlı olabileceği sonucuna vardık.

Abstract: