Bulantı'nın metafiziği
The metaphysics of the Nausea
Yazar: VELİ SÜRER
Danışman: PROF. DR. ŞAHİN YENİŞEHİRLİOĞLU
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Bölümü / Sistematik Felsefe ve Mantık Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1997
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Bulantı = Nausea ; Sartre, Jean Paul = Sartre, Jean Paul ; Varoluşçuluk = Existentialism

Özet:
Bu çalışmanın ana teması, J.-P. Sartre 'm 1938 yılında yayınlanan ve içerisinde, Varoluşçuluğun en önemli kavramlarının felsefesel-sanatsal olarak tartışıldığı 'Bulantı' (La Nausee) adlı romanın irdelenmesidir. 'Bulantı', Sartre'm 1938 yılında yayınlanan ilk ve en önemli romanlarından biridir. Bu romanın ana teması ise, dünyanın ve nesnelerin doğalarının sezgisel bir çıkışla felsefesel olarak belirlenmeleri; bir başka anlatımla onların varoluşlarının anlamlarının keşfedilmesidir. Bu bağlamda Sartre'ın 'Bulantı' adlı romanında 'varoluş', daha da kapsamlı ve nesnelerin varoluşunu da içine alan bir kavram olarak karşımıza çıkmış; ve bu kavranan anlamı üzerine önemli tartışmalar yapılmıştır. Bu romanın başkahramanı olan Ântoine Roquentin, oldukça geniş düşünen, varolmanın sıkıntısını kendi yaşamında duyan; bu sıkıntısı ve bunaltısı dolayısıyla da nesnelerin varoluşlarının olumsal (contingent), gereksiz, nedensiz, bir amaçtan yoksun ve saçma varoluşlar olduğunu keşfeden bir kişi olarak karşımıza çıkarılmıştır. Bununla birlikte 'Bulantı' kavramı, metafiziksel bir kavram olarak ele alınmış, varoluşun en üst düzeydeki rahatsızlığı anlamında bir duygu olarak irdelenmiştir. Öyle ki, 'bulantı', bireyin kendi varoluşunun üzerine olan bilinçliliğinde, bireyin kendi kendisini ne ve nasıl yapmak konusunda sınırsız ve dayanaksız bir özgürlüğe -ancak bu özgürlük, hiçliğe doğru yol alan bir özgürlüktür- sahip olduğunun farkına varmasında yaşanması bir zorunluluk olarak karşımıza çıkan varoluşsal, en uç noktada ise yokoluşsal bir duygudur. Bu nedenle de 'bulantı', Roquentin'in yaşamında, varoluşun anlamsızlığına karşı verilen duyarlı bir tepki olarak ortaya çıkmıştır.

Abstract:
The main aim of this study is to explore the novel of J.-P. Sartre, The Nausea, in which the most important concepts regarding to the existentialist philosophy are discussed in philosophically and artistically. The Nausea, which is the first and the most important novel written by Sartre, was published in 1 938. The basic theme in the novel is to reveal the nature of the world and the objects philosophically through the intuition itself; in other words, the aim is to discover the meanings of the existences of the objects. In this context, the concept of existence in The Nausea appears a highly profound concept including the existences of objects. That the hero of the novel, Antoine Roquentin, feels nausea of existence in his own life, he is introduced in the novel as one who discovers the existence of the objects as being aimless, contingent, groundless, unessential and absurd. In the novel, the concept of nausea is presented as a metaphysical term and the feeling of nausea is examined as the most irksome sentiment of the existence. So, nausea is a feeling in which the existence awakes itself in unlimited freedom to actualize by itself on concerning how to do and what to do. But. this freedom goes to the nothingness in which the existence feels both his own existence and Ms own inexistence together. For this reason, the feeling of nausea appears as a sensible feeling counter to the senseless of the existence in Roquentin life. T.G» YÜKSEKÖ?RETİM KURü