Deneysel polikistik over sendromu (pkos) modelinde tamoksifen ve klomifenin ovaryum dokusu üzerine etkilerinin otofajik açıdan değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of tamoxifen and clomiphene on ovarian tissue in experimental polycystic ovary syndrome (pcos) model in the terms of autophagy
Yazar: GÖKÇE CEREN KUŞÇU
Danışman: PROF. DR. ALTUĞ YAVAŞOĞLU
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Histoloji ve Embriyoloji = Histology and Embryology
Dizin: Clomiphen = Clomiphene ; Histoloji = Histology ; Otofaji = Autophagy ; Polikistik over sendromu = Polycystic ovary syndrome ; Sağlık = Health ; Tamoksifen = Tamoxifen

Özet:
Polikistik over sendromu (PKOS), menstrüel disfonksiyon, hiperandrojenizm, hirsutizm, infertilite ve polikistik overlerle karakterize endokrin bir bozukluktur. Üreme çağındaki kadınların %5 ila %10'unu etkileyen bu hastalık anovulasyon nedeniyle ortaya çıkan infertilitenin en önemli sebeplerinden biridir. 
PKOS'un neden olduğu infertilinin tedavisinde en sık kullanılan ilaç olan klomifen, hipotalamusta bulunan östrojen reseptörlerine bağlanarak östrojenin negatif feed-back mekanizmasını engeller. Bu durum FSH hormonunun artmasına neden olarak ovulasyonun gerçekleşmesini sağlar. Tamoksifen, Klomifen gibi nonsteroid selektif östrojen modülatörüdür ve yapısal olarak klomifene benzerdir. Esas olarak meme kanseri tedavisinde kullanılsa da ovulasyon indüksiyonu için yapılan çalışmalarda Klomifenle benzer ovulasyon ve gebelik oranlarına ulaşılmıştır.
Çalışmamızda, 21 gün boyunca gavaj yöntemiyle 1mg/ kg Letrozol verilerek oluşturulan PKOS modelinde, grup ismine bağlı kalınarak dişi sıçanlara 5 gün boyunca Tamoksifen ve Klomifenin uygulaması yapılmıştır. Uygulama süresinin sonunda sakrifiye edilen hayvanlardan alınan ovaryum dokuları, histokimyasal, immünohistokimyasal boyamalar ve Real time-PCR (RT-PCR) tekniği ile analiz edilmiştir ve bu ilaçların ovaryum dokusu üzerine etkinliklerinin, otofaji yolağıyla ilişkisi araştırılmıştır. 
Yaptığımız çalışmada immünohistokimyasal boyamalar ve RT-PCR analizlerinde, tamoksifen ve klomifen gruplarında LC3 ekspresyonunun arttığı, mTOR ekspresyonunun azaldığı gözlemlenmiştir. 
Bu bulgulara dayanarak, tamoksifen ve klomifenin PKOS'lu ovaryumlarda, otofajiyi indükleyabileceği sonucuna vardık.

Abstract:
Polycystic ovary syndrome (PCOS), is a endocrine disorder characterized with menstrual dysfunction, hyperandrogenism, hirsutism, infertility and polycystic ovary. This disease affects 5% to 10% of women in reproductive age and is one of the most important causes of infertility caused by anovulation.
	Clomiphene, the most commonly used drug in the treatment of infertility caused by PCOS, binds to the estrogen receptors found in the hypothalamus, preventing the negative feed-back mechanism of estrogen. This leads to an increase in the FSH and stimulate the ovulation. Tamoxifen is a nonsteroidal selective estrogen modulator such as clomiphene and is structurally similar with clomiphene. Even though tamoxifen is mainly used in the treatment of breast cancer, studies on ovulation induction have shown that tamoxifen reaches ovulation and pregnancy rates similar to clomiphene.
	In our study, the PCOS model was generated by administering 1 mg / kg Letrozol to female rats for 21 days by gavage method. Then, tamoxifen and clomiphene were applied to female rats for 5 days based on the group name. At the end of the application period, ovarian tissues from the sacrificed animals were analyzed by histochemical, immunohistochemical staining and Real time-PCR (RT-PCR) technique and the efficacy of these drugs on ovarian tissue was investigated in relation to the autophagic pathway.
In our study, immunohistochemical stainings and RT-PCR analyzes showed that the expression of LC3 in the tamoxifen and clomiphene groups increased and the expression of mTOR decreased.
Based on these findings, we have found that tamoxifen and clomiphene can induce autophagy in ovaries with PCOS.