Üropatojen escherichia coli izolatlarında kinolon direncinin yıllar içindeki değişiminin araştırılması
Üropatojen escherichia coli i̇zolatlarinda kinolon direncinin yillar i̇çindeki değişiminin araştirilmasi
Yazar: SİBEL DOĞAN KAYA
Danışman: UZMAN SERAP GENÇER
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Üropatojen Escherichia coli izolatlarının hızla artan antibiyotik direnci karşısında her merkezin kendi direnç oranlarını takip etmesi önem kazanmaktadır. Hastanemizdeki üropatojen E.coli izolatlarının kinolon grubu antibiyotiklere direnç oranlarını, son 6 yıl içindeki değişimi ve diğer antibiyotik dirençleriyle korelasyonunu araştırmak amacıyla bu çalışma yapılmıştır. Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Klinik Mikrobiyoloji laboratuvarında Ocak 2003-Aralık 2008 tarihleri arasında üropatojen olarak izole edilen E.coli izolatlarının antibiyotik duyarlılıkları retrospektif olarak değerlendirildi. Her hastanın ilk izolatı çalışmaya alındı. Çalışmayı oluşturan 5543 izolatın %27'si siprofloksasine, %26,5'i ofloksasine, %21,4'ü gentamisine, %15,4'ü amikasine dirençli olup %11,9'u genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz (GSBL) üretmekteydi. Siprofloksasin ve ofloksasin dirençleri 2003 yılında sırasıyla %22,1 ve %21,6 iken 2007 yılınsa %34,3 ve %35,5'e (her ikisi için de p<0.001), GSBL oranları da 2003'de %4,3'ten 2008'de %19'a yükselmişti (p<0.001). Ofloksasin dirençli izolatların %31'i, siprofloksasin dirençli izolatların %32'si GSBL üretmekteydi. Florokinolon direnci ile diğer diğer antibiyotik dirençleri arasında korelasyon mevcuttu. Poliklinik hastalarına ait izolatların direnç oranları yatan hastalara ait direnç oranlarından belirgin olarak daha düşüktü (p<0.001). Sonuç olarak; üropatojen E.coli izolatlarında florokinolonlar başta olmak üzere tüm antibiyotiklere karşı direnç oranlarında yıllar içinde anlamlı artış olduğu görülmektedir. Bu yüzden gereksiz ve uygun olmayan florokinolon kullanımından kaçınmak ve endikasyon durumunda direnç verileri ışığında empirik tedavileri yönlendirmek gerekmektedir.

Abstract:
Aim: In face of rapidly increasing antibiotic resistance among urinary Escherichia coli (E.coli) isolates, it is important to follow the own resistance rates off  all centers.
Material and Methods: This study was conducted in order to investigate the ressistance rates of urinary E.coli isolates aganist floroquinolones,the changing   rates over the last 6 years and the correlation with resisitance rates of other antibiotics in our hospital.Antibiotic susceptibilities of urınary E.coli isolates between January 2003 and December 2008 at the Clinical Microbioloy Laboratory of the Dr. Lütfi Kırdar Kartal Trainning and Research Hospital was evaluated retrospectively. The first isolate of each patient was taken to the study. All patients signed the free and informed consent form. The authors has no conflicts of interest to declare, and the authors declared that this study has received no financial support.
Results: Of 5543 isolates, 27% were resistant to ciprofloksasin, 26.5 % to oflaxacin, 21.4%to gentamicin, 15.4 % to amikasin and 11.9 % produced extented spectrum beta-lactamase (ESBL) The resistance rates of ciprofloksasin and ofloxacin were 22.1% and 21.6% in 2003 and 34.3% and 35.5% in 2007, respectively (for both, p<0.001). ESBL rate was 4.3% in 2003 and 19% in 2008 (p<0.001). Of isolates resistant to ofloxacin and ciprofloxacin, 31% and 32%, respectively, produced ESBL. There were positive correlations between flouroquinolone resistance to other antibiotics. The resistance rates of the outpatient clinics were significantly less than the rates of the inpatient clinics (p<0.001).
Discussion: The resistance rate to quinolone group antibiotics in E.coli strains isolated in various centers in our country is up to 35%, and resistance rates were generally found to be similar among quinolones. In our study, resistance to oflaxacin was found at a rate of 26.5% and ciprofloxacin resistance at a rate of 27% for E.coli strains, and no significant difference was found between them (p<0.05). When infections caused by bacteria with and without ESBL growth are compared in terms of mortality, morbidity and health costs, excluding the patient group in which carbapenems are used as the first treatment; In infections with ESBL producing isolates; It has been shown that mortality is higher, length of hospital stay is longer and health costs are higher. Mortality rate in infections developed by ESBL-producing bacteria, especially in intensive care patients, varies between 30-50%.