Akut böbrek hasarı ile yatan hastalarda akut böbrek hasarının kronik böbrek hastalığı progresyonuna etkisi ve hasta sağ kalımı
The effect of acute kidney injury on chronic kidney disease progression and patient survival in hospitalized patients with acute kidney injury
Yazar: BETÜL ŞENTÜRK ALKAN
Danışman: PROF. DR. NUMAN GÖRGÜLÜ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Nefroloji = Nephrology ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Giriş ve Amaç: Akut böbrek hasarı (ABH), böbrek fonksiyonlarının çeşitli nedenlerle ani kaybına bağlı olarak belirli bir süreyle üre, kreatinin ve diğer üremik toksinlerin vücuttan atılamaması ve elektrolit dengesinin bozulmasıyla sonuçlanan bir klinik tablodur. Birçok çalışmada, hastanede yatıp iyileşen ABH'li hastalar arasında kronik böbrek hastalığı (KBH) ve son dönem böbrek hastalığı (SDBH) riskinde artış olduğu gösterilmiştir. Bu risk, daha önceden KBH'si olmayan ve ABH'si tamamen düzelenlerde bile artmıştır. Bu çalışmamızda, hastanemizin yoğun bakımlar dışındaki yataklı servislerinde ABH nedeni ile takip edilen hasta grubunda hangi etiyolojilere bağlı olarak ABH geliştiği, hemodiyaliz gerekliliği, hastane mortalite oranı, ABH'nin düzeldikten sonraki takiplerde kalan böbrek işlevlerine etkisi, yani böbrek hastalığını progrese edip etmediği ve hastane dışı mortalite oranları araştırıldı.

Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Ekim 2021 ve Haziran 2022 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Kliniği'nde akut böbrek hasarı (ABH) tanısı ile takip edilen 18 yaş üstü 111 hasta dahil edildi. ABH tanısı için K-DIGO kriterleri kullanıldı. Hastaların, taburculuk sonrası 3 aylık poliklinik kontrolleri ile 1 yıllık progresyonları takip edildi. Hasta grubunda kronik böbrek hastalığı (KBH), son dönem böbrek hastalığı (SDBH) ve mortalite insidansı belirlendi. Hastalarda sağ kalıma, KBH'ye, SDBH'ye ve mortaliteye etki eden risk faktörleri incelendi. İstatistiksel olarak p<0.05 değeri anlamlılık olarak kabul edildi. 

Bulgular: Çalışmamıza toplam 111 hasta dahil edildi. Hastaların yaşı 30 ve 100 arasında değişmekte olup ortalaması 67,3  14,2 olarak saptandı. Cinsiyet dağılımı ise %55,9 (n=62) erkek, %44,1 (n=49) kadın şeklindeydi. Hastaların % 10,8'i (n=12) Evre 1 ABH, % 24,3'ü (n=27) Evre 2 ABH ve %64,8'i (n=72) Evre 3 ABH olarak saptandı. Tüm hastaların % 55,9'unun (n=62) kliniğine sepsis tablosu eşlik ediyordu. 47 hasta (%42,3) yatışında hemodiyaliz tedavisi aldı. 11 hastada (%9,9) yoğun bakım ünitesi takibi gerekti. Hastaların %9'u (n=10) yatışı sırasında kaybedildi. 

Sonuç: ABH ile hastane yatışı olmak, yatış evresinden bağımsız KBH gelişmesi veya progresyonu ve mortalite için daha fazla risk taşımaktadır. Bu hastaların düzenli aralıklarla yakın takibi ile gelişebilecek kötü sonlanımlar açısından değerlendirilmesi ve tedavilerinin yapılması renal ve hasta sağ kalımına anlamlı fayda sağlayacaktır.

Abstract:
Introduction and Purpose: Acute kidney injury (AKI) is a clinical condition characterized by sudden loss of renal function due to various causes, resulting in the inability to excrete urea, creatinine, and other uremic toxins from the body and disturbed electrolyte balance. Numerous studies have demonstrated an increased risk of chronic kidney disease (CKD) and end-stage renal disease (ESRD) in patients with AKI after hospitalization and subsequent recovery. This risk has also been observed in individuals without prior CKD, including those whose AKI has completely resolved. In this study, we investigated the causes leading to AKI in the group of patients treated in the nonintensive care units of our hospital, the need for hemodialysis, in-hospital mortality rates, the impact of AKI on residual renal function during follow-up, ie, potential progression of renal disease, and out-of-hospital mortality rates.

Materials and Methods: Our study included a total of 111 patients aged 18 years and older who were diagnosed with acute kidney injury (AKI) between October 2021 and June 2022 and followed up in the Department of Internal Medicine, Bağcılar Training and Research Hospital, Health Sciences College. The K-DIGO criteria were used to diagnose AKI. Patients were monitored for three months after discharge through outpatient clinic visits and during a one-year follow-up period to assess disease progression. Within the patient cohort, we examined the incidence of chronic kidney disease (CKD), end-stage renal disease (ESRD), and mortality. We also examined the risk factors that influenced patient survival, development of CKD and ESRD, and mortality. Statistical significance was determined at a p-value threshold of < 0.05.

Results: Our study included a total of 111 patients. The age of the patients ranged from 30 to 100 years, with a mean age of 67.3 ± 14.2 years. The gender distribution was 55.9% (n=62) male and 44.1% (n=49) female. Patients were classified into different stages of AKI, with 10.8% (n=12) classified as stage 1 AKI, 24.3% (n=27) as stage 2 AKI, and 64.8% (n=72) as stage 3 AKI. Of all patients, 55.9% (n=62) had concurrent sepsis. Hemodialysis treatment was performed during hospitalization in 42.3% (n=47) of patients. 9.9% (n=11) required intensive care unit monitoring. The in-hospital mortality rate was 9% (n=10).

Conclusion: Hospitalization with AKI carries a higher risk for the development or progression of CKD and mortality, independent of the hospitalization stage. Evaluating these patients regularly and closely, considering potential adverse outcomes, and providing appropriate treatment would significantly benefit renal function and patient survival.