Üç farklı akıcı restoratif materyalin molar diş oklüzal fissürlerinde mikrosızıntı bakımından değerlendirilmesi
Evaluation of three different flowable restorative materials for microleakage in molar dental occlusal fissures
Yazar: TUĞBA BALCI ÇETİN
Danışman: DOÇ. DR. SERDAR BAĞLAR
Ordu Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Azı dişleri = Molar ; Dental fissürler = Dental fissures ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental sızma = Dental leakage ; Dental çimentolar = Dental cements ; Dişler = Teeth ; Kompozit malzemeler = Composite materials ; Mikroskopi-elektron taramalı = Microscopy-electron scanning ; Çukur ve fissür örtücüler = Pit and fissure sealants

Özet:
Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı; üç farklı akıcı restoratif materyalin molar diş oklüzal fissürlerinde mikrosızıntısını ve penetrasyon derinliğini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada ortodontik veya periodontal nedenle çekilmiş çürüksüz altmış adet insan daimî molar dişi kullanıldı. Oklüzal yüzeyinde restorasyon bulunan, mine yüzeyi deformasyona uğramış veya hasarı bulunan dişler çalışma dışı bırakılmıştır. Dişler rastgele üç gruba ayrılmıştır (n=20): Grup 1 geleneksel rezin fissür örtücü 3M Clinpro™ Sealant (3M, St. Paul, ABD), Grup 2 kendinden adezivli akışkan kompozit Fusio Liquid Dentin (Pentron Clinical, ABD) ve Grup 3 kendinden asitli
fissür örtücü Prevent Seal (Itena, Paris, Fransa) üretici firma talimatlarına göre uygulanmıştır. Restorasyonlar post-polimerizasyon işlemine tabi tutulmuştur. Termal yaşlandırma işleminin ardından örnekler %0.5'lik bazik fuksinde bekletilmiştir. Örneklerden alınan kesitler stereomikroskop altında mikrosızıntı ve penetrasyon derinliği açısından değerlendirilmiştir. İstatistiksel analiz tek yönlü Varyans analizi ve Kruskal-Wallis testleri kullanılarak yapılmıştır.
Bulgular: Mikrosızıntı ve penetrasyon derinliği açısından gruplar arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (M: p<0,001; Pd: p=0,009). Grup 1; Grup 2 ve Grup 3'e göre mikrosızıntı açısından anlamlı düzeyde düşük bulunurken (p<0,05), Grup 2 ve Grup 3 arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Materyallerin penetrasyon derinliği Grup 1; Grup 2 ve Grup 3 ile farklılık göstermezken (p>0,05); Grup 3 Grup 2'den anlamlı düzeyde yüksek ortalamaya sahip olduğu belirlenmiştir (p<0,05).
Sonuç: Elde ettiğimiz sonuçlara göre oklüzal fissürlerde akıcı restoratif materyallerin faydalı ve kullanılabilir olduğu görülmüştür. Geleneksel rezin fissür örtücü daha düşük mikrosızıntı değeri göstermiştir. Kendinden adezivli akışkan kompozit ve kendinden asitli fissür örtücü arasında mikrosızıntı bakımından anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Bu materyallerle ilgili in vitro ve in vivo çalışmalara ihtiyaç olduğu düşünülmektedir. Sonuç olarak ilerleyen teknoloji ve farklı yaklaşımlarla gelişmelerin devam ederek daha etkin bir materyal arayışına devam edilmesi gerekmektedir.
Anahtar kelimeler: Mikrosızıntı, kendinden adezivli akışkan kompozit, kendinden asitli fissür örtücü, pit ve fissür örtücü, penetrasyon derinliği, stereomikroskop, SEM.
Bu proje Ordu Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Birimi tarafından desteklenmiştir (Proje No: B-2104).

Abstract:
Aim: The aim of this in vitro study;to evaluate the microleakage and penetration depth of three different flowable restorative materials in molar tooth occlusal fissures.
Materials and Methods: Sixty caries-free human permanent molar teeth extracted for orthodontic or periodontal reasons were used in the study. Teeth with restoration on the occlusal surface, deformed or damaged enamel surface were excluded from the study. The teeth were randomly divided into three groups (n=20): Group 1 conventional resin fissure sealant 3M Clinpro™ Sealant (3M, St. Paul, USA), Group 2 self-adhesive flowable composite Fusio Liquid Dentin (Pentron Clinical, USA), and Group 3 self-etch fissure sealant Prevent Seal (Itena, Paris, France) was applied according to the manufacturer's instructions. The restorations were subjected to postpolymerization. After the thermal aging process, the samples were kept in 0.5% basic fuchsine. Sections taken from the samples were evaluated under a stereomicroscope in terms of microleakage and penetration depth. Statistical analysis was performed using one-way ANOVA and Kruskal-Wallis tests.
Results: The difference between the groups in terms of microleakage and penetration depth was statistically significant (M: p<0.001; Pd: p=0.009). Group 1; while it was found to be significantly lower in terms of microleakage compared to Group 2 and Group 3 (p<0.05), no significant difference was found between Group 2 and Group 3 (p>0.05). Penetration depth of materials Group 1; while it did not differ with Group 2 and Group 3 (p>0.05); it was determined that Group 3 had a significantly higher mean than Group 2 (p<0.05).
Conclusion: According to our results, flowable restorative materials in occlusion fissures have been found to be useful and usable. Conventional resin fissure sealant showed less microleakage value. It was seen that there was no significant difference between self -adhesive flowable composite and self-etch fissure sealant in terms of microleakage. In vitro and in vivo studies are needed for these materials. As a result,it is necessary to continue the search for a more effective material by continuing the developments with advancing technology and different approaches.
Keywords: Microleakage, self-adhesive flowable composite, self-etch fissure sealant, pit and fissure sealant, penetration depth, stereomicroscope, SEM.
Supported by Scientific Research Deparment of Ordu University (Project Number: B2104).