Akut ST yükselmeli miyokart infarktüsü geçiren hastalarda müracaat ve altı aylık takipte serum intermedin seviyelerinin sol ventrikül fonksiyonları ve kardiyovasküler istenmeyen olaylar ile ilişkisi
Serum intermedin levels in patients with acute st elevated myocardial infarction and its association with left ventricular functions and major adverse cardiovascular events during six month follow up
Yazar: EMRAH SEVGİLİ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. AHMET BACAKSIZ
Bezm-i Alem Vakıf Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Kalp = Heart ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kardiyovasküler sistem = Cardiovascular system ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; ST segmenti = ST segment ; Ventriküler fonksiyon-sol = Ventricular function-left

Özet:
ÖZET
Giriş: İntermedin (İMD), kardiyovasküler ve renal sistemde hemostazı düzenleyen yeni keşfedilmiş bir hormondur. Kardiyak hipertrofi, fibroz ve iskemi-reperfüzyon hasarından korucu etkilerinin yanısıra aterosklerotik plak gelişimini önlediği gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı, akut  yükselmeli miyokard infarktüsü (STYMİ) nedeni ile primer perkütan koroner girişim (PKG) uygulanan hastalarda müracaat, taburculuk ve 6. ay serum İMD seviyesinin ölçülmesi ve transtorasik ekokardiyografik (TTE) ölçümlerdeki değişiklikler ve hastaların 6 aylık takibinde gelişen kardiyovasküler olaylar ile ilişkisini araştırmaktır.
 Gereç ve Yöntem: Bu prospektif klinik çalışmaya akut STYMİ tanısı ile başarılı primer PKG ile revaskülarize edilen ardışık 75 hasta (63 erkek, 12 kadın) alındı. Hastaların demografik özellikleri ve aterosklerotik risk faktörleri kaydedildi. Hastalardan hastaneye müracaatta, taburculukta ve 6. ay kontrolünde olmak üzere serum İMD ölçümü için kan numunesi alındı. Hastaneye yatışının ilk 48 saatinde (revaskülarizasyondan önce) ve 6. ay poliklinik kontrollerinde TTE yapıldı. İstenmeyen kardiyovasküler olaylar (tekrar hastaneye yatış, re-Mİ, planlanmamış PKG, yeni kalp yetersizliği gelişimi, kardiyovasküler nedenli mortalite) kaydedildi.
Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların büyük bölümü (%84) orta yaşlı (56.3 ± 9.6) erkeklerdi. Kadınların, hipertansif ve diyabetik hastaların müracaat serum İMD seviyeleri daha düşüktü (97.6 ± 19.7 pg/mL'ye karşın, 139.0 ± 69.2 pg/mL, p=0.04; 109.9 ± 38.7'ye karşın 143.6 ± 73.3 pg/mL, p=0.03; 103.6 ± 28.2'ye karşın 143.6  ± 72.5 pg/mL, p=0.02). Hastaların müracaat serum İMD seviyeleri (132.4 ± 65.6 pg/mL), taburculuk ve altıncı ay kontrolde ölçülenlere göre yüksek saptandı (sırasıyla 129.4 ± 73.1 pg/mL ve 119.0 ± 84.5 pg/mL).
Sol ventrikül dilatasyonunu ve remodeling göstergesi olarak sol ventrikül diyastol sonu çapı (SVDSÇ) azalan hastaların serum İMD değerlerinde takip süresince çok fazla değişiklik olmazken SVDSÇ artan/değişmeyen hastaların 6.ay serum İMD seviyelerinin müracaat/taburculuktaki değerlere göre belirgin olarak düştüğü görüldü.
Hastaların yaklaşık 1/3'ünde en az bir defa MACE (29 hasta, %38.7) gelişti. Her ne kadar MACE gelişen hastaların serum 6.ay serum IMD seviyeleri belirgin olarak daha düşük olsa da MACE gelişmeyenlerin İMD düzeylerine göre bu fark istatiksel anlamlı değildi (106.3 ± 30.4'ye karşın 126.3 ± 103.1 pg/mL, p>0.05). Serum İMD seviyeleri ile MACE arasındaki tek anlamlı ilişki, müracaat İMD düzeyi düşük hastaların tekrar hastaneye yatış oranının daha yüksek olmasıydı (102.6 ± 20.0 pg/mL'ye karşın 141.2 ± 74.1 pg/mL, p=0.04).
Sonuç: Akut STYMİ geçiren hastaların, hastaneye müracaatından itibaren taburculuk ve altı aylık takip sırasında ölçülen serum İMD seviyelerinin, TTE ile değerlendirilen SV boyut ve sistolik fonksiyonlarındaki değişiklikler ve kardiyovasküler nedenli tekrar hastane yatış gibi klinik olaylar ile yakın ilişkili olduğunu tespit edilmiştir.
Anahtar Sözcükler: akut ST yükselmeli miyokard infarktüsü, intermedin, koroner arter hastalığı

Abstract:
ABSTRACT
Introduction: Intermedin (IMD) is a newly discovered peptide regulating homeostasis in cardiovascular and renal systems. It has some cardioproctective properties against hypertrophy,  fibrosis and protects from atherosclerotic plaque development. The aim of this study is to measure serum IMD levels in patients with acute ST elevated myocardial infarction at hospital admission, discharge and during six month follow-up. Changes in echocardiographic measurements, major adverse cardiac events (MACE) and the association between serum IMD levels and these clinical and echocardiographical parameters are also determined.
Materials and Methods: Seventy five consecutive patients (63 male, 12 female) who underwent successful primary percutaneous coronary intervention (PCI) included in the this prospective study. Demographic features and atherosclerotic risk factors of each patient were recorded. Blood samples for measurement of serum IMD levels were collected at hospital admission, discharge and during six month follow-up. Transthoracic echocardiographic (TTE) assessment was performed during inital hospitalisation in first 48 hours after revascularization procedure and at sixth month follow-up. MACE including hospitalisation due to cardiovascular reasons, re-MI, unplanned PCI, new onset heart failure and cardiovascular mortality during follow up were also recorded.
Results: Most of the study patients (84%) were middle aged males (56.3 ± 9.6 years). Serum IMD levels at admission were decreased in female, hypertensive and diabetic patients (97.6 ± 19.7 pg/mL versus 139.0 ± 69.2 pg/mL,  p=0.04; 109.9 ± 38.7 pg/mL versus 143.6 ± 73.3 pg/mL, p=0.03; and 103.6 ± 28.2 pg/mL versus 143.6  ± 72.5 pg/mL, p=0.02 consecutively). Also, a gradual decrease was detected in IMD levels from admission to discharge and follow-up (132.4 ± 65.6 pg/mL, 129.4 ± 73.1 pg/mL, and 119.0 ± 84.5 pg/mL consecutively).
Serum IMD levels were stayed stable during follow-up in patients with decreased left ventricular end diastolic diameter (LVEDD) which was a well known marker of left ventricular dilatation and remodeling compared to markedly decreased serum IMD levels of the patients with decreased/unchanged LVEDD.
MACE developed in approximately one third of patients (29 patients, 38.7%). Although serum IMD levels of the patients with MACE were lower compared to patients without MACE, the differance did not reach statistical significance (106.3 ± 30.4 pg/mL versus 126.3 ± 103.1 pg/mL, p>0.05). Re-hospitalised patients during follow-up had lower IMD (102.6 ± 20.0 pg/mL versus 141.2 ± 74.1 pg/mL, p=0.04).
Conclusions: Serum IMD levels in patients with acute STEMI at hospital admission, discharge and during follow-up were closely associated with alterations of LV size and systolic functions and also MACE such as re-hospitalisation due to cardiovascular events.
Key words: acute ST elevated myocardial infarction, intermedin, coronary artery disease