Pediatrik böbrek nakillerinin eğitim hayatı üzerine etkisi
The influence of kidney transplantation children's school attendance
Yazar: HÜSEYİN GÜRBÜZ
Danışman: PROF. DR. TURGUT PİŞKİN
İnönü Üniversitesi / Karaciğer Nakli Enstitüsü / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı / Transplantasyon Koordinatörlüğü Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Eğitim = Education ; Okul hayatı = School life ; Okul yaşam kalitesi = Quality of school life ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç:Pediatrik böbrek naklinin eğitim hayatı üzerindeki etkisinin
araştırılması,böbrek yetmezliği olan çocukların talep ettikleri eğitim şeklinin belirlenmesi
amaçlanmaktadır.
Gereç ve Yöntem: Nitel bir araştırma olup, veriler yapılandırılmış telefon
görüşmesiyle elde edildi. Ocak 2001'den itibaren çocukluk çağında renal replasman
tedavisi alan ve tersiyer bir merkezde takip edilen hastalar çalışmaya alındı.
Bulgular:Yaş ortalaması 20.04 ± 5.65 yıl olan 45 hastanın (20 kadın ve 25 erkek)
17'sine diyaliz, 10'unaböbrek nakli, 18'ine ise her iki yöntem uygulandı. Hastaların
%15.6'sı okula hiç başlamadı, %17.8'i ise geç başladı. Sekiz hasta (%17.8) en az bir
eğitim dönemi okuldan ayrı kaldı, yirmi altı hasta (%57.8) okulu bıraktı.
Hastaların %62.2'si yaş-uyumlu zorunlu eğitim aldı. Tedavi yöntemleri arasında
zorunlu eğitim alabilme açısından fark saptanmasa da böbrek naklinin hastaların
%44.4'ünde (yaş-uyumlu zorunlu eğitim alanların %71.4'ü) yarım kalan eğitimin devam
ettirilmesine katkı sağladığı izlendi. Alternatif eğitim sunumu (p: 0.008, OR: 7.104 (%95
CI:1.672-30.188) ve 'çevredeki insanların okula gitmeme yönündeki telkinleri' (p:
0.068,OR: 0.266 (%95 CI: 0.064-1.102) zorunlu eğitim alabilme ile ilişkili bulundu.
Hastalar arasında okul devamına ilişkin görüş farkı bulunmasa da, böbrek nakli
yapılanlar okul ortamının sağlıklarını bozacağını düşünmekteydi. Hastaların talep
ettikleri eğitim şekli tedavi yöntemlerine ve/veya zorunlu eğitime devam etme durumuna
göre farklılık göstermezken, en çok geleneksel 'yüz yüze eğitim' (%51.1) talep edildi.
Sonuç:Böbrek nakli çocukların eğitimini olumlu yönde etkileyebilir. Bu
çocukların okul devamına ilişkin toplumdaki olumsuz tutum, renal replasman tedavileri
hakkında yapılacak bilinçlendirilme ile ortadan kaldırabilir. Hastaların durumlarına
uygun alternatif eğitim olanakları geliştirilirken, sağlıklı çocuklarla birlikte mümkün olan
'en normal' ortamda eğitim alabilmeleri de sağlanmalıdır.

Abstract:
Aim:To investigate the influence of KT on children's school attendance and to
explore the children's own views on their schooling.
Material and Method: This was a qualitative study, and data were obtained via
structured telephone interviews. Patients, who, from childhood, had been receiving RRT
since January 2001 and were being followed up at a tertiary center were included in the
study.
Results: Forty-five patients with a mean age of 20.04 ± 5.65 years (20 female and
25 male) were included in the study. Of them, 17 received dialysis, 10 underwent KT, 18
received both modalities. Of the patients, 15.6% had never started school, and 17.8% had
delayed entry to school. Eight patients(17.8%) had stayed apart for at least a trainig
schedule.Twenty-six patients (57.8%) had dropped out of school.
Of patients, 62.2% were able to receive age-matched compulsory education. There
was no significant difference between the RRT modalities in terms of school attendance.
However, KT enabled 44.4% of patients to continue their education, which constituted
71.4% of those, who had received compulsory education. Alternative education provision
(p: 0.008, OR: 7.104 (95% CI: 1.672-30.188)) and 'people's suggestions that patients not
attend school' (p: 0.068, OR: 0.266 (95% CI: 0.064-1.102)) were significantly associated
with attendance at compulsory education.
Patients' opinions showed no significant difference between RRT modalities,
though KT patients were more concerned that their health would deteriorate if they
attended school. While the forms of education requested by the patients did not differ
according to RRT modalities or attendance at compulsory education, traditional face-toface
education was the preferred option (51.1%).
Conclusions:Kidney transplantation may increase school attendance in children
with ESKD. The alternative education option, which can be adapted to the individual
circumstances of patients, should be able to avail of the necessary development resources.
An awareness-raising campaign in relation to both ESKD and RRT would serve to
counter society's negative judgments in relation to the school attendance of children
receiving RRT; especially KT. They should be educated with healthy children in the
'most normal' of possible settings.