Karbon tetraklorür ile oluşturulan deneysel karaciğer hasarında Benfotiamin'in karaciğer dokusu üzerine koruyucu etkilerinin incelenmesi
Investigation of Benfotiamin's protective effects on liver tissue in experimental carbon tetrachloride induced liver injury
Yazar: BÜLENT KARAKAYA
Danışman: PROF. DR. EMİR DÖNDER
Fırat Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology
Dizin: Apoptozis = Apoptosis ; Benfotiamin = Bbenfothiamine ; Karaciğer = Liver ; Karaciğer fonksiyon testleri = Liver function tests ; Karaciğer hastalıkları = Liver diseases ; Karbon tetraklorür = Carbon tetrachloride ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Karbon tetraklorür'ün tekrarlayan uygulamaları serbest radikal üretimine neden olarak karaciğer hasarı yapmaktadır. Karbon tetraklorür (CCl4 ) prooksidan aktiviteye sahip olmasının yanı sıra seçici hepatotoksik etkisinden dolayı deney hayvanlarında karaciğer hasarı oluşturmak amacıyla kullanılır. Benfotiamin, hücre içerisindeki oksidan ajanların etkisini azaltmaktadır ve hücre içinde etkin görev alan proteinleri oksidasyon reaksiyonuna karşı koruyarak antioksidan özellik göstermektedir.  Bu çalışmada karbon tetraklorür ile oluşturulan deneysel karaciğer hasarında benfotiaminin karaciğer dokusu üzerine koruyucu etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Çalışmada, 30 adet 8-10 haftalık Wistar albino cinsi erkek sıçanlar kullanıldı. Deney hayvanları her grupta 6 hayvan olacak biçimde 5 gruba ayrıldı. Kontrol grubuna deney süresi olan 14 gün boyunca herhangi bir uygulama yapılmadı. Benfotiamin grubuna 14 gün boyunca Benfotiamin 70 mg/kg/gün dozunda oral verildi. Zeytinyağı grubuna deneyin 1. ve 8. günlerinde iki defa                       intraperitoneal (i.p.) yolla 2 ml/kg zeytinyağı verildi. CCl4 grubuna deneyin 1. ve 8. günlerinde iki defa i.p yolla 1ml/kg CCl4: zeytin yağı (1:2) oranında verildi. CCl4 + Benfotiamin grubuna ise deneyin 1. ve 8. günlerinde iki defa 1 ml/kg CCl4: zeytin yağı (1:2) oranında karışımı ve oral yolla 70 mg/kg/gün benfotiamin verildi.
Deneyin sonunda tüm gruplardaki sıçanlar ketamin (75 mg/kg) + xylazine         (10 mg/kg) i.p. uygulanarak anestezi altında dekapite edildi. Dekapitasyonun ardından sıçanların karaciğer dokuları hızla çıkarılıp % 10 formaldehit ile tespit edildikten sonra histolojik ve histokimyasal incelemeler için parafin bloklar hazırlandı. Karaciğer dokusunda MDA (Malondialdehid) çalışması için dokular çalışmanın sonuna kadar – 80 0 C  de saklandı.
 Çalışmamızda kontrol grubu, Benfotiamin ve zeytin yağı grupları arasında bakılan parametrelerde anlamlı bir farklılık yoktu. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında CCl4 grubunda, MDA, apoptozis ve bax immünreaktivitesinde anlamlı olarak artış izlendi. CCl4 grubu ile karşılaştırıldığında CCl4 + Benfotiamin grubunda ise MDA, apoptozis ve bax immünreaktivitesinde anlamlı olarak azalma gözlendi. 
 Sonuç olarak, CCl4'ün karaciğer dokusunda MDA, apoptozis ve bax immünreaktivitesini arttırdığı, tedavi olarak verilen benfotiamin'in bu parametreleri azalttığı görüldü. Gelecekte yapılacak daha ileri ve ayrıntılı çalışmalarla başta siroz olmak üzere karaciğer hasarının olduğu durumlarda benfotiamin ile ilişkili tedavi yaklaşımları denenebileceği kanaatine varılmıştır.
Anahtar kelimeler: Sıçan, karbon tetraklorür, benfotiamin, apoptozis.

Abstract:
Repeated applications of carbon tetrachloride causes liver damage with free radical production. In addition to CCl4's prooxidant activity it is used create liver damage due to selective hepatotoxic effects at experimental animals. Benfotiamine, reduces the effectiveness of the oxidizing agents in the cell and shows antioxidant properties by protecting active proteins against oxidation reaction. In this study, we aimed to investigate the protective effect of Benfotiamine on experimental liver injury caused by carbon tetrachloride on the liver tissue.
In this study, 30 male Wistar albino rats were used. The rats were divided into 5 groups that have 6 animals in each groups. No application was made to control group at test period of 14 days. To the Benfotiamine group, Benfotiamine was given 70 mg / kg / day for 14 days orally. To the olive oil group, olive oil was given 2 ml / kg twice on days 1st and 8th day intraperitoneal (ip). To CCl4 group, 1ml / kg CCl4: olive oil (1: 2) was given to the experimental animals twice on days 1st and 8th day. In the CCl4 + Benfotiamine group, 1 ml / kg CCl4: olive oil (1: 2) mixture ratio twice at 1st and 8th day and orally 70 mg / kg / day Benfotiamine was given.
At the end of the experiment, rats in all groups were decapitated under anesthesia procedure of ketamine (75 mg / kg) + xylazine (10 mg / kg) ip.  After decapitation, rat liver tissues were rapidly removed and fixed in 10 % formalin and then paraffin blocks were prepared for histological and histochemical examination. Tissues  were stored at – 80 oC  until the end of the study  for investigating MDA in liver.
 In our study, there were no significant differences at examined parameters between the control, Benfotiamine and olive oil groups. Compared with the control group, it was observed that there was as a significantly increase in MDA, apoptosis and bax immunoreactivity in the CCl4 group. Compared with CCl4 group, there was as a significantly decrease in MDA, apoptosis and bax immunoreactivity in the CCl4 + Benfotiamine group.
 As a result, it was observed that CCl4 increases MDA, apoptosis and bax immunoreactivity at liver tissue, but benfotiamin given as treatment, reduces these parameters. We believe with further and detailed studies, treatment approaches associated with Benfotiamine can be used at cases with liver damage, including cirrhosis.
Keywords: Rat, carbon tetrachloride, Benfotiamine, apoptosis