Tıp Fakültesi öğrencilerinde yaşam  boyu öğrenme eğilimleri ve mutluluk  düzeyleri arasındaki ilişki
The relationship between lifelong learning tendencies and happiness in Medical students
Yazar: LÜTFULLAH AKKAŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA OĞULLUK
Hitit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Giriş ve Amaç: Tıp fakültesi öğrencileri, uzun ve zorlu bir eğitim sürecindengeçerek, insan sağlığını koruma ve iyileştirme adına önemli bir görev üstlenirler. Busüreçte,  sadece  tıbbi  bilgi  ve  becerileri  değil,  aynı  zamanda  yaşam  boyu  öğrenmebecerilerini de geliştirmeleri oldukça önemlidir. Yaşam boyu öğrenme, bireyin kendiöğrenme sürecini yönetebilmesi, yeni bilgi ve becerileri edinmeye açık olması ve buöğrenme sürecinden keyif almasıdır. Tıp gibi sürekli gelişen ve yenilenen bir alanda,yaşam boyu öğrenme becerilerinin gelişmiş olması, hekimlerin mesleki yetkinliklerinikorumalarına ve geliştirmelerine olanak sağlar. Bununla birlikte, öğrenme sürecininyanı sıra, tıp fakültesi öğrencilerinin ruh sağlığı ve mutluluğu da oldukça önemlidir.Bu  bağlamda,  bu  tez  çalışmasının  amacı,  tıp  fakültesi  öğrencilerinin  yaşam  boyuöğrenme eğilimleri ile mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu ilişkininöğrencilerin akademik başarıları ve mesleki gelişimleri üzerindeki olası etkilerine ışıktutmaktır.Gereç ve Yöntem: Bu çalışma 01.01.2024-30.04.2024 tarihleri arasında, dahiledilme  kriterlerini  karşılayan  ve  Hitit  Üniversitesi  Tıp  Fakültesi  4.  5.  ve  6.  sınıftabulunan 199 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Görüşmeler yüz yüze yapılmıştır.Katılımcılara  araştırmacı  ve  yönetici  tarafından  hazırlanan,  literatür  araştırması  ileoluşturulmuş  Sosyodemografik  Veri  Formu,  Oxford  Mutluluk  Ölçeği  Kısa  Formu(OMÖ-K) ve Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği (YBÖEÖ) uygulanmıştır.Bulgular:  Çalışma  sonucunda;  katılımcıların  OMÖ-K  ortalama  puanı  21,1olarak bulunmuştur. Katılımcıların yaşları ile OMÖ-K puanı arasında negatif yönlüdüşük/orta  düzeyde korelasyon  saptanmıştır.  Katılımcıların  cinsiyet,  kaldığı  yer  veyaşadığı  kişi  değişkenleriyle  OMÖ-K  puanı  arasında  istatistiksel  anlamlı  bir  ilişkisaptanmamıştır (p>0,05). YBÖEÖ toplam puan ortalaması 71,16 olarak bulunmuştur.Katılımcıların  cinsiyet,  yaş  grubu,  eğitim  durumu,  kaldığı  yer  ve  yaşadığı  kişideğişkenleriyle  YBÖEÖ  toplam  puanı  arasında  istatistiksel  anlamlı  bir  ilişkisaptanmamış  olup  (p>0,05),  OMÖ-K  puanı  ile  YBÖEÖ  toplam  puanı  arasındadüşük/orta düzeyde pozitif yönde korelasyon saptandı. (p>0,01). Sonuç:  Araştırma  sonucunda  tıp  fakültesi  öğrencilerinin  hem  mutlulukdüzeylerinin  ölçek  orta  değerinden  yüksek  olduğu  hem  de  yaşam  boyu  öğrenmeeğilimlerinin  yüksek  olduğu  tespit  edilmiştir.  Ayrıca  öğrencilerin  yaşam  boyuöğrenme  eğilimleri  ile  mutluluk  düzeylerinin  düşük/orta  düzeyde  pozitif  yöndekorelasyon gösterdiği bulunmuştur. Başka bir deyişle, yaşam boyu öğrenme eğilimiyüksek olan kişilerin, aynı zamanda daha mutlu bireyler olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
Indroduction  and  Aim:  Medical  students  undertake  an  important  role  inprotecting  and  improving  human  health  through  a  long  and  challenging  educationprocess.  In  this  process,  it  is  very  important  that  they  develop  not  only  medicalknowledge and skills but also lifelong learning skills. Lifelong learning is the abilityto manage one's own learning process, to be open to acquiring new knowledge andskills,  and  to  enjoy  this  learning  process.  In  a  field  such  as  medicine,  which  isconstantly  developing  and  renewing,  the  development  of  lifelong  learning  skillsenables  physicians  to  maintain  and  improve  their  professional  competencies.However,  in  addition  to  the  learning  process,  the  mental  health  and  happiness  ofmedical students is also very important. In this context, the aim of this thesis is toexamine the relationship between lifelong learning tendencies and happiness levels ofmedical students and to shed light on the possible effects of this relationship on theiracademic success and professional development.Materials  and  Methods:  This  study  was  conducted  between  01.01.2024-30.04.2024 on 199 students who met the inclusion criteria and were in the 4th, 5th and6th grades of Hitit University Faculty of Medicine. Interviews were conducted face-to-face.  The  participants  were  administered  the  Sociodemographic  Data  Form,  theOxford Happiness Questionnaire Short Form (OHQ-SF) and the Lifelong LearningScale (LLS), which were prepared by the researcher and the administrator.Results: As a result of the study, the mean score of the participants was foundto be 21.1. There was a negative low/moderate  correlation between  the  age of  theparticipants and the OHQ-SF score. There was no statistically significant correlationbetween the participants' gender, place of residence and person of residence variablesand the OHQ-SF score (p>0.05). The mean total score of the LLS was found to be71.16.  There  was  no  statistically  significant  correlation  between  the  participants'gender,  age  group,  educational  status,  place  of  residence,  and  person  of  residencevariables  and  the  total  score  of  the  LLS  (p>0.05),  and  a  low/moderate  positive correlation  was  found  between  the  OHQ-SF  score  and  the  total  score  of  the  LLS(p>0.01).Conclusion: As a result of the study, it was determined that both the happinesslevels of the medical faculty students were higher than the middle value of the scaleand their lifelong learning tendencies were high. In addition, it was found that students'lifelong  learning  dispositions  and  happiness  levels  were  positively  correlated  atlow/medium level. In other words, people with a high propensity for lifelong learningare also found to be happier individuals.