Renal transplant hastalarında rapamycin switch çalışması
Rapamycin switch study in kidney transplantation patients
Yazar: CENK ŞİMŞEK
Danışman: DOÇ. DR. ADAM USLU
Sağlık Bakanlığı / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Giriş:: CNI toksisitesine bağlı olarak greft fonksiyonunda ilerleyici bir düşüşün önlenmesi için kalsinörin inhibitörü (CNI) bazlı rejimlerden proliferasyon sinyali inhibitörü (PSI) bazlı protokollere dönüşüm konusunda ortaya çıkan bir fikir birliği vardır.

Yöntemler: 17-48 yaşları arasında (ortalama 32.2 ± 1.6) otuz bir birincil böbrek nakli alıcısı bu çift merkezli çalışmaya dahil edildi. Uygun hastalar bir başlangıç ​​(aşılama öncesi) biyopsiye sahipti ve biyopsi örneğinde spesifik olmayan interstisyel fibroz / tübüler atrofi (IF / TA) olsun veya olmasın kronik CNI toksisitesini gösteren kötüleşen greft fonksiyonu ile en az 12 aylık takibi tamamladı. Tüm hastalara rapamisin uygulandıktan sonraki 2 hafta içinde CNI ilacının tamamen geri çekilmesini izleyen% 50 başlangıç ​​indirgemesi olarak tanımlanan hızlı bir dönüşüm protokolü uygulandı. Bir sirolimus (SRL) yükleme dozu reçete edilmemiştir; tüm denekler, ilacın idame (2-5 mg / gün) dozlarını doğrudan aldı. Bu çalışmanın birincil son noktası, cGFR kullanılarak böbrek fonksiyonunun ve dönüşümden 1 yıl sonra protokol biyopsisi ile böbrek histolojisinin değerlendirilmesiydi.

Bulgular: Dönüşüm sonrası ortalama takip süresi 21.6 aydı. Dönüşümden 12 ay sonra cGFR ile önceki cGFR arasındaki fark (40,8 +/- 2,36 mL / dk'ya karşı 55,7 +/- 3,6 mL / dk; P <.000) ve son takipte (40,8 +/- 2,36 mL / dk'ya karşı 53,8 +/- 2,96 mL / dk; P <.000) önemliydi. Başlangıçta, dönüştürme sırasında ve çalışmanın 12. ayında biyopsi örneklerinin glomerüloskleroz ve kronik vaskülopati skorları ile ortalama IF / TA skorları sırasıyla 2.25 +/- 0.3, 3.30 +/- 0.24 ve 3.0 +/- 0.30 idi. Puanlardaki değişiklik, hafif ilerlemenin göstergesiydi; ancak fark önemli değildi. 1 yıllık SRL tedavisinden sonra IF / TA, glomerüloskleroz ve kronik vaskülopati skorları 8 (% 30) hastada düzeldi, 11 (% 42) hastada değişmeden kaldı ve 7 (% 28) hastada kötüleşti. Dönüşüm sonrası bu grupta hasta veya greft kaybı olmadı. Ayrıca, SCr ve GFR 21 veya 29 hastada (% 72) düzeldi, 4 hastada (% 14) stabil kaldı ve 4 (% 14) hastada azaldı. Çalışmamızdaki başarılı dönüşümün prediktörleri GFR> veya = 40.6 mL / dak, SCr

Abstract:
Background: There is an emerging consensus on conversion from calcineurin inhibitor (CNI)-based regimens to proliferation signal inhibitor (PSI)-based protocols for the prevention of a progressive decline in graft function due to CNI toxicity.

Methods: Thirty-one primary renal transplant recipients within 17-48 years of age (mean, 32.2 +/- 1.6) were enrolled in this dual-center study. Eligible patients had a baseline (pre-engraftment) biopsy and completed at least 12 months of follow-up with deteriorating graft function indicative of chronic CNI toxicity with or without nonspecific interstitial fibrosis/tubular atrophy (IF/TA) on a biopsy specimen. A fast conversion protocol, being defined as a 50% initial reduction followed by complete withdrawal of CNI drug within 2 weeks of introducing rapamycin was performed in all patients. A sirolimus (SRL) loading dose was not prescribed; all subjects directly received maintenance (2-5 mg/d) doses of the drug. The primary endpoint of this study was assessement of renal function using cGFR and renal histology by protocol biopsy at 1 year after conversion.

Results: The mean follow-up after conversion was 21.6 months. The difference between cGFR before compared with cGFR after 12 months after conversion (40.8 +/- 2.36 mL/min vs 55.7 +/- 3.6 mL/min; P < .000) and at the last follow-up (40.8 +/- 2.36 mL/min vs 53.8 +/- 2.96 mL/min; P < .000) was significant. The mean IF/TA with glomerulosclerosis and chronic vasculopathy scores of biopsy specimens at baseline, during conversion, and at 12 months of the study were 2.25 +/- 0.3, 3.30 +/- 0.24, and 3.0 +/- 0.30, respectively. The change in scores was indicative of mild progression; however, the difference was not significant. IF/TA, glomerulosclerosis, and chronic vasculopathy scores improved in 8 (30%) subjects, remained unchanged in 11 (42%) and worsened in 7 (28%) after 1 year of SRL therapy. After conversion there was no patient or graft loss in this group. Moreover, SCr and GFR improved in 21 or 29 patients (72%), remained stable in 4 (14%), and decreased in 4 (14%) patients. The predictors of successful conversion in our study were GFR > or = 40.6 mL/min, SCr < or = 2.34 mg/dL, and histological allograft damage score < or =3.

Conclusion: SRL-MPA/MMF-ST combination may be a good therapeutic strategy against chronic CNI toxicity, particularly for patients whose conversion biopsy specimens demonstrated mild IF/TA, glomerulosclerosis, and chronic vasculopathy scores (< or =3.1 +/- 0.3).