Anevrizmatik subaraknoid kanamalarda silostazol kullanımının serebral vazospazm üzerine etkisi
The effects of cilostazol on cerebral vasospasm after    aneurysmal subarachnoid hemorrhage
Yazar: İZZET DURMUŞALİOĞLU
Danışman: PROF. DR. ERHAN EMEL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Nöroşirürji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Anevrizma = Aneurysm ; Cilostazol = Cilostazol ; Fosfodiesteraz = Phosphodiesterase ; Fosfodiesteraz inhibitorleri = Phosphodiesterase inhibitors ; Serebral venler = Cerebral veins ; Subaraknoid kanama = Subarachnoid hemorrhage ; Vazospazm-intrakraniyal = Vasospasm-intracranial

Özet:
AMAÇ: Serebral vazospazm, subaraknoid kanama sonrası mortalite ve morbiditeyi belirleyen en önemli faktörlerdendir. Bu alandaki tedavilerin etkinliği halen istenilen düzeyde değildir. Bu çalışmada, anevrizmatik SAK sonrası bir fosfodiesteraz 3 inhibitörü olan silostazol kullanımının serebral vazospazm üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamızda, Ocak 2016 - Ocak 2018 arasında, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nöroşirurji Kliniğinde, anevrizmatik SAK tanısıyla takip edilen hastaların kayıtları, retrospektif olarak incelenmiştir ve 18-80 yaş arası, SAK öncesi modifiye Rankin Skalası skoru ≤ 2 olan, SAK sonrası 72 saat içinde anevrizma klipleme işlemi uygulanan ve başvuruda Hunt - Hess Skoru 1-4 arasındaki 60 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen hastalar, silostazol grubu ve kontrol grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Kliniğimizde Ocak 2017'den itibaren silostazol kullanıldığından, bu tarihten sonraki hastalar, silostazol grubunu oluşturmuştur. Bu iki grup, SAK sonrası semptomatik vazospazm, serebral infarkt ve taburculuk sırasındaki modifiye Rankin Skalası sonuçları açısından karşılaştırılmıştır. 
BULGULAR:  Silostazol grubu ve kontrol grubu arasında, semptomatik vazospazm ve serebral infarkt görülme oranları açısından istatiksel olarak anlamlı farklılık saptanmamıştır (sırayla p=0,08 ve p=0,129). Kontrol grubunda, taburculukta bakılan modifiye Rankin Skalası puan ortalaması, silostazol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p=0,035).
SONUÇ: Anevrizmatik SAK sonrası silostazol kullanımının semptomatik vazospazm ve serebral infarkt üzerine etkileri tam olarak açıklanamasa da silostazol kullanımıyla morbiditenin azaldığı saptanmıştır. Anevrizmatik SAK sonrası silostazolün etkinliğinin değerlendirilmesi için daha geniş, prospektif, randomize, kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Subaraknoid Kanama, Serebral Vazospazm, Fosfodiesteraz 								 İnhibitörü, Silostazol

Abstract:
AIM: One of the most important factors that define mortality and morbidity after subarachnoid hemorrhage is cerebral vasospasm. The effficiency of the medical treatments in this area is unsatisfactory. This study was performed to evaluate the effects of cilostazol, a phosphodiesterase 3 inhibitor, on cerebral vasospasm following aneurysmal subarachnoid hemorrhage (aSAH). 
METHODS: In this study, the records of the patients between January 2016 and January 2018 were reviewed retrospectively, whom were followed with the diagnosis of aneurysmal SAH at the Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Education ve Research Hospital Neurosurgery Clinic. In the study, 60 patients aged between 18 and 80 years were included, each of whom has a modified Rankin Scale Score ≤2 before SAH and was treated by aneurysmal clipping within 72 hours of SAH and was in Hunt-Hess Grades 1 to 4 at the time of hospital admission. The patients included in the study are divided into two groups as the cilostazol group and the control group. Since cilostazol has been used in our clinic since January 2017, the patients from this date consisted the cilostazol group. These two groups were compared against each other on the incidence of symptomatic vasospasm after SAH, cerebral infarction, and modified Rankin scale at the time of discharge. 
RESULTS: There was no statistically significant difference in incidence of symptomatic vasospasm and cerebral infarction between cilostazol group and control group (p=0,008 and p=0,129 respectively). In the control group, modified Rankin scale point average at the time of discharge was significantly higher than cilostazol group (p=0,035).
CONCLUSION: While the effects of cilostazol usage on symptomatic vasospasm and cerebral infarction after aneurysmal SAH cannot be entirely explained, cilostazol usage was found to have an association with a decrease in morbidity. In order to evaluate the effects of cilostazol after aneurysmal SAH, broader, prospective, randomised and controlled studies are needed.

Key Words: Subarachnoid Hemorrhage, Cerebral Vasospasm, Phosphodiesterase 					   İnhibitor, Cilostazol