Deneysel spinal kord travmalarında ATP-MgCl2 ve metilprednizolonun karşılaştırılması
Comparison of ATP-MgCl2 and methylprednisolone in experimentally induced spinal cord trauma
Yazar: YUSUF SİNAN ŞİRİN
Danışman: DOÇ.DR. ÖMER BEŞALTI
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Cerrahi (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2007
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine

Özet:
Bu çalışamanın amacı spinal kord travmalarından sonra sekonder hasarın önlenmesinde Metilprednizolon sodyum süksinat ile ATP-MgCl2 uygulamalarının klinik, elektrofizyolojik ve histopatolojik etkilerini karşılaştırmaktır.Çalışmada Wistar-Albino ırkı 30 sağlıklı erkek rat kullanıldı. Bütün ratlara eğimli yüzey, parmak açma, tarlov testleri uygulanarak fizyolojik değerler kaydedildi. Anesteziye alınan ratların operasyondan önce Somatosensorik Uyandırılmış Potansiyelleri (SEP) ve Motor Uyandırılmış Potansiyelleri (MEP) kaydedilerek referans değerler elde edildi. Genel anestezi altında Allen' in ağırlık düşürme yöntemi ile, açığa çıkarılan spinal kord üzerine 50g/cm spinal kord hasarı (SKH) oluşturuldu. Ratlar operasyondan sonra 6. saatte rastgele 10' arlı 3 gruba (1. grup FTS, 2. grup MP, 3. grup ATP) ayrıldı. FTS grubuna 1cc fizyolojik tuzlu su, MP grubuna 1cc çözücüde 30mg/kg metilprednizolon sodyum süksinat (MPSS), ATP grubuna 100?mol/kg dozunda 1cc ATP-MgCl2 intraperitoneal olarak uygulandı. Operasyondan sonra 12, 24, 48 ve 72. saatlerde ratların eğimli yüzey, parmak açma ve tarlov testleri tekrarlandı. Operasyondan sonra 72. saatte tekrar genel anesteziye alınan ratların SEP ve MEP değerleri elde edildi. Kayıt işleminden sonra travma oluşturulan spinal kord segmenti tamponlu formalin solüsyonunda tespit edildi. Hematoksilen-Eozin (HxE) boyası ile boyanarak histopatolojik yönden incelendi.Bu çalışmada uygulanan ve potansiyelde oluşan fiziksel değişimi esas alan kalitatif SEP skalası ile Tarlov skalası arasında paralellik izlendi. Bazı elektrofizyolojik bulgular yönünden (KN1 ve K-ANP latansı, SMİZ ve Kortikal uyarımla elde edilen latans) MP ve ATP grubu kontrol grubundan (FTS) anlamlı düzeyde iyi bulundu. Bununla birlikte metilprednizolon sodyum süksinat ve ATP-MgCl2 uygulanan gruplar arasında belirgin bir fark belirlenmedi. Histopatolojik incelemelerde MPSS' ın PMH reaksiyonuna neden olduğu izlendi. ATP-MgCl2' ün SKH' da MPSS' dan daha iyi gelişme sağladığını söylemek için daha fazla deneysel çalışmaya gereksinim vardır.Anahtar Sözcükler: ATP-MgCl2, Metilprednizolon, Uyarılmış potansiyeller, Spinal kord hasarı, Rat.

Abstract:
The aim of this study is to compare the preventive effects of methyl prednisolone and ATP-MgCl2 on secondary injury after spinal cord trauma by clinical, electrophysiological and histopathological examination.Thirty healthy male wistar albino rats were used in the study. All rats were evaluated by inclined plane, toe-spread and tarlov tests and the results were recorded. Before the operation, somatosensoric evoked potentials (SEP) and motor evoked potentials (MEP) of each rat was recorded under general anaesthesia and used as reference values. After the spinal cord was exposed under general anaesthesia, the spinal cord was traumatised by Allen's weight drop method applying 50gr/cm force on the spinal cord. After the operation, the rats were randomly divided to 3 groups of 10 members each (1st FTS, 2nd group-MP, 3rd group ATP). The first group received 1 cc saline, the second group received 30mg/kg methylprednisolone sodium succinate, and the third group received I.P. injection of 100?mol/kg ATP-MgCl2 in 1 cc solvent. At the 12th, 24th, 48th, 72nd hours of the operation, the inclined plane, toe-spread and tarlov tests were performed on the rats. At the 72nd hour after operation, the rats were anaesthesized again, their SEP and MEP values were recorded and the rats were euthanised. After that, the damaged spinal cord segment was removed and placed into containers with buffered formaline solution. Later the segments stained with hematoxylin - eosin were evaluated histopathologically.Taking physical change in the potential as the basis, qualitative SEP scale and Tarlov findings that were used in the study was similar. MP and ATP groups are found significantly improved for some electrophysiological findings such as KN1, K-ANP latencies, Cortical stimulated latency and Central Motor Conduction Time (CMCT). However there was no differencies between methylprednisolone sodium succinate and ATP-MgCl2 applied groups. During histopathological observations, MPSS was found to be the cause of polymorphic cellular reaction. More experimental studies are needed to say that ATP-MgCl2 is more effective than MPSS in SCI (spinal cord injury).Keywords: ATP-MgCl2, Methylprednisolone, Evoked potentials, Spinal cord injury,