Aile içi şiddet görüp kadın konukevinde kalan kadınlarla aile içi şiddet 
görüp evinde kalmaya devam eden kadınların psikolojik dayanıklılık 
bağlanma biçimleri başa çıkma tutumları ve psikopatoloji açısından 
karşılaştırılması
The comparision of resiliency, coping strategies, atttachment styles and psychopathology between women who were exposed to domestic violence and live in women shelter and women who continuing to stay at home although have being exposed to violence
Yazar: ÇETİN IRMAK
Danışman: UZMAN MERİH ALTINTAŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Aile İçi Şiddet Görüp Kadın Konukevinde Kalan Kadınlarla Aile İçi Şiddet
Görüp Evinde Kalmaya Devam Eden Kadınların Psikolojik Dayanıklılık
Bağlanma Biçimleri Başa Çıkma Tutumları ve Psikopatoloji Açısından
Karşılaştırılması
 Amaç: Bu araştırmada aile içi şiddete maruz kalıp halihazırda konukevinde
kalan kadınlarla, şiddet gördüğü evde kalmaya devam eden evinde kadınların
psikolojik dayanıklılık, başa çıkma tutumları, bağlanma biçimleri ve psikopatoloji
açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır.
 Yöntem: Araştırmaya İstanbul'daki iki kadın konukevinde kalan aile içi
şiddet mağduru 100 kadın ve evinde kalan ve halen şiddet görmeye devam eden 50
kadın olmak üzere toplam 150 kadın alınmıştır. Çalışmaya katılan tüm kadınlara
Sosyodemografik Veri Formu, Şiddet Veri Formu, Yetişkinler İçin Psikolojik
Dayanıklılık Ölçeği (YİPDÖ) , DSM-IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış
Klinik Görüşme Formu (SCID-I), Patient Health Questionnaire–Somatic, Anxiety,
and Depressive Symptoms (PHQ-SADS) ölçeği, Erişkin Bağlanma Biçimleri Ölçeği
(EBBÖ) ve Başa Çıkma Tutumları Değerlendirme Ölçeği uygulandı.
 Bulgular: Kadın konukevinde kalan kadınların %76'sı, en az bir psikiyatrik
tanıya sahipti Konukevinde kalan kadınların %35'i Travma Sonrası Stres Bozukluğu
(TSSB), %30'u Major Depresyon, %18'i Özgül Fobi, %10'u Başka Türlü
Adlandırılamayan Depresyon, %8'i Yaygın Anksiyete Bozukluğu, %7'si Distimi,
%7'si Sosyal Fobi, %7'si Panik Bozukluk, %7'si Uyum Bozukluğu, %5'i
Farklılaşmamış Somatoform Bozukluk, %4'ü Somatizayon Bozukluğu tanısı aldı.
Evinde kalan ve halen şiddet görmeye devam eden kadınların %90'ı en az bir
psikiyatrik tanıya sahipti. Bu gruptaki kadınların %66'sı Major Depresyon, %30'u
TSSB, %30'u Yaygın Anksiyete Bozukluğu, %30'u Özgül Fobi, %24'ü
Somatizasyon Bozukluğu, %14'ü Distimi, %12'si Panik Bozukluk, %12'si
Farklılaşmamış Somatoform Bozukluk, %8'i de Sosyal Fobi tanısı aldı. Evinde kalan
ve şiddet görmeye devam eden grupta Major Depresyon, Somatizasyon Bozukluğu 
x
ve Yaygın Anksiyete Bozukluğu diğer gruba göre anlamlı derecede yüksek saptandı.
PHQ-SADS ölçeğine göre şiddet görmeye devam eden grupta, somatizasyon, yaygın
anksiyete, panik, depresyon, işlevsellik bozulması alt ölçekleri ve ölçek toplam puanı
diğer gruba göre anlamlı derecede yüksek saptandı. Psikolojik dayanıklılık toplam
puanı ve kendilik algısı, gelecek algısı, yapısal stil ve aile uyumu alt ölçekleri
konukevinde kalan grupta anlamlı derecede yüksek saptandı. Aktif başa çıkma alt
ölçeği konukevinde kalan kadınlarda; işlevsel olmayan başa çıkma ve davranışsal
boşverme alt ölçekleri şiddetin sürdüğü grupta anlamlı olarak yüksek saptandı. Her
iki grubun bağlanma biçimi arasında fark saptanmadı.
 Sonuç: Şiddet gördüğü evden ayrılmayı başaramayan kadınların psikolojik
dayanıklılığı daha düşüktür. Şiddet bireyin ruh sağlığını olumsuz olarak
etkilemektedir. Şiddete maruz kalan kadınların psikiyatrik müdahale ve tedavilere
ihtiyaçları vardır. Şiddeti sonlandırmak ve şiddet döngülerini kırmak için
displinlerarası ve tüm toplumu kapsayan değerlendirme ve müdahale stratejileri
geliştirilmelidir.
Anahtar Kelimeler: Aile içi şiddet, kadın konukevi, psikolojik dayanıklılık,
bağlanma, başa çıkma

Abstract:
The comparision of resiliency, coping strategies, atttachment styles and
psychopathology between women who were exposed to domestic violence
and live in women shelter and women who have being exposed to violence
and continuing stay at home
Objective: In this study we aimed to compare resiliency, coping strategies,
attachment styles, and psychopathology between women who were exposed to domestic
violence and live in women shelters and women who have been exposed to domestic
violence and live in at their own homes.
 Method: The study was conducted to 150 domestic violence cases. 100 of
them were formed who live in two women shelters in İstanbul and 50 of the total
paticipants who live in their own homes and not seeking any help to stop the
violence. These patients were assessed by using Sociodemographic Form, Domestic
Violence Form, Resilience Scale For Adults, Assessing Coping Strategies
Scale(COPE), Adult Attachment Scale, Structured Clinical Interview for DSM-Axis
I Disorders (SCID-I) and Patient Health Questionnaire–Somatic, Anxiety, and
Depressive Symptoms (PHQ-SADS).
Results: %76 of the participants who live in women shelters have at least one
pscyhatric diagnosis, as %35 Post Traumatic Stres Disorder, %30 Major Depression,
%18 Spesific Phobia, %10 Not Otherwise Specified Depression, %8 Generally
Anxiete Disorder, %7 Distimic Disorder, %7 Social Phobia, %7 Panic Disorder, %7
Adjustment Disorder, %5 Undifferantiated Somatoform Disorder, %4 Somatization
Disorder. %90 of the participants who live in their homes have at least one psychatric
disorder, as %66 Major Depression, %30 PTSD, %30 Generally Anxiete Disorder,
%30 Specific Phobia, %24 Somatization Disorder, %14 Distimic Disorder, %12
Panic Disorder, %12 Undifferantiated Somatoform Disorder, %8 Social Phobia.
Major depression, Somatization Disorder, Generally Anxiete Disorder diagnosises
were significantly higher in women living in their homes and being exposed to
violence than women live in women shelters. According to measuring psychatric
symptomatology PHQ-SADS scale, somatization, depression, panic, functionality 
xii
subcales and total scale point were significantly higher in same group. It is found that
perception of self, perception of future, structured style, family cohesion and total
resiliency points were significantly higher in women who live in women shelters. It
is seen that active coping points were significantly higher in women shelter residents
otherwise non functional coping strategies and behavioral disengagement subscale
points were higher in other group. There is no difference about attachment styles
between two groups.
Conclusion: Women who have been seeking less help are the less resolute
ones. It is clear that violence affects negatively the individual mental health.
Victims of violence need psychiatric interventions and treatments. To end the
violence and to break the cycle of violence, assesment and intervention strategies
which multidisciplinary and covering the whole population should be devoleped.
Keywords: Domestic violence, women shelter, resiliency, attachment,
coping