Çocuk yoğun bakım ünitesinde yatan pediatrik onkoloji hastalarının başvuru nedenleri ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of the reasons for application and treatment results of pediatric oncology patients in the pediatric intensive care unit
Yazar: GÜLNUR GÜLNAZ BOZCUK
Danışman: PROF. DR. GANİYE BEGÜL KÜPELİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Adana Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Bu çalışma, SBÜ (Sağlık Bakanlığı Üniversitesi) Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde yatan pediatrik onkoloji hastalarının başvuru nedenleri, tedavi yöntemleri ve tedavi sonuçlarının araştırılması amacıyla yapılmıştır.
Gereç ve Yöntem: 01.01.2021-30.09.2023 tarihleri arasında tanı alan 2 ay-18 yaş aralığındaki pediatrik kanser tanılı hastaların yaşı, cinsiyeti, boy, kilo, VKI (vücut kitle indeksi), tanı tipi, tanı tarihi, yatış tarihi, başvuru şekli, yatış nedeni, ÇYBÜ (çocuk yoğun bakım ünitesi) yatışının hemen öncesinde aldığı kemoterapi protokolü, ÇYBÜ yatışı kemoterapinin hangi döneminde (indüksiyon, remisyon, relaps/progresyon), ÇYBÜ çıkış/exitus tarihi, onkolojik tanı tarihi, hastanın son görülme tarihi, hastanın son durumu, laboratuar bulguları, ilk 24 saat izlemi, klinik izlem, tedavi bilgileri, taburculuk bilgileri, mortalite nedeni, exitus olan hastalarda tedavi ilişkili mortalite olup olmadığı hasta dosyaları ve hastane bilgi sistemi üzerinden retrospektif olarak toplanıp kaydedildi.
Bulgular: Çalışmaya 132 pediatrik kanser tanılı hasta ve bu hastaların toplam 169 başvurusu dahil edilmiş olup, hastaların 56'sı kız (% 42.4) , 76'sı erkek (%57,6) ve ortanca yaşı 8 yıl (2 ay-18 yıl) idi. Hastaların 67' si (%50.8) akut lösemi, 25' i (%18.9) lenfoma, 13' ü (%9.8) ise SSS tümörü tanılı idi. Kanser tanısı ile çocuk yoğun bakımda izlenen hastaların 51' inin (%38,6) indüksiyon kemoterapisi sırasında, 42' inin (%31,8) relaps ya da progresyon saptanması sonrasında, 20' inin (%15,2) tanı anında, 19' unun (%14,4) ise remisyonda iken çocuk yoğun bakım izlemine girdiği görüldü. Hastaların ortanca yatış süresi 5 gün (0,04-173 gün) idi. Hastaların 87' sinde (%51,5) inotrop ajan başlandığı, 82' sinde (%48,5) ise başlanmadığı görüldü. Hastaların yoğun bakım izlemlerinin 139' unda (%82,2) organ disfonksiyonu geliştiği, 30' unda (%17,8) gelişmediği gözlenmiştir. Yoğun bakım izlemlerinde organ disfonksiyonu olan grubun mortalite oranı %64 olup bu oran olmayan grupta saptanan %0 lık mortalite oranından istatiksel olarak anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p<0,001).
Sonuç: Kanserli çocukların tedavisi, özellikle Çocuk Yoğun Bakım Üniteleri' nde oldukça zorlu bir süreçtir. Bu nedenle, yoğun bakım ihtiyacı olan çocuk kanser hastaları hakkında daha fazla bilgiye sahip olmak son derece önemlidir. Çocuk kanser hastalarının yoğun bakım desteği ve bu desteğin sonuçları hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak; çocuk kanser hastalarında yoğun bakım yatış endikasyonlarının belirlenmesinde, organ disfonksiyonunun temelinde yatan mekanizmaların daha iyi anlaşılmasında, klinik bozulma için risk faktörlerinin belirlenmesinde yardımcı olabilir. Bu sayede, hastaların yoğun bakım ihtiyacı erken bir şekilde tespit edilerek hayat kurtarıcı tedavilerin zamanında ve daha uygun maliyetle uygulanması mümkün olabilir.

Abstract:
Objective: This study was conducted to investigate the reasons for admission, treatment methods, and treatment outcomes of pediatric oncology patients admitted to the Pediatric Intensive Care Unit (PICU) of SBÜ Adana City Training and Research Hospital.
Materials and Methods: Data from pediatric cancer patients aged 2 months to 18 years diagnosed between January 01, 2021, and September 30, 2023, including age, gender, height, weight, BMI, diagnosis type, diagnosis date, admission date, method of referral, reason for admission, chemotherapy protocol received immediately before PICU admission, phase of chemotherapy during PICU admission (induction, remission, relapse/progression), PICU discharge/exitus date, oncological diagnosis date, last seen date of the patient, the current status of the patient, laboratory findings, initial 24-hour monitoring, clinical monitoring, treatment information, discharge information, mortality cause, and whether there was treatment-related mortality in cases of exitus, were retrospectively collected and recorded from patient files and the hospital information system.
Results: A total of 132 pediatric cancer patients and 163 admissions were included in the study. Of these patients, 56 were female (42.4%), 76 were male (57.6%), with a median age of 8 years (2 months to 18 years). Among the patients, 67 (50.8%) had acute leukemia, 25 (18.9%) had lymphoma, and 13 (9.8%) had central nervous system tumors. Regarding the timing of pediatric intensive care unit (PICU) admission concerning the cancer diagnosis, it was observed that 51 patients (38.6%) were admitted during induction chemotherapy, 42 patients (31.8%) after the detection of relapse or progression, 20 patients (15.2%) at the time of diagnosis, and 19 patients (14.4%) during remission. The median length of stay for patients was 5 days (0.04- 173 days). In 87 patients (51.5%), inotropic agents were initiated, while in 82 patients (48.5%), they were not initiated. Of the patients, 139 (82.2%) developed organ dysfunction during PICU monitoring, while 30 (17.8%) did not. The mortality rate of the group with organ dysfunction during PICU monitoring was 64%, which was significantly higher than the 0% mortality rate observed in the group without organ dysfunction (p < 0.001).
Conclusion: Treatment of children with cancer is a very challenging process, especially in Pediatric Intensive Care Units (PICUs). Therefore, it is extremely important to have more information about pediatric cancer patients who need intensive care. To learn more about intensive care support of pediatric cancer patients and the consequences of this support; It may help in determining the indications for intensive care admission in pediatric cancer patients, in better understanding the underlying mechanisms of organ dysfunction, and in identifying risk factors for clinical deterioration. In this way, it may be possible to detect patients' need for intensive care early and administer life-saving treatments in a timely and more cost-effective manner.