Göğüs travmalı olguların iyileşme dönemindeki solunum fonksiyonlarının ve istirahat sürelerinin değerlendirilmesine yönelik nicel bir yöntem: "Tepe akım hızı ölçer" kullanımı
A quantitative method on evaluation of respiratory functions and rest times in the recovery period of patients with chest trauma: Using "peak air flow meter"
Yazar: SERCAN AYDIN
Danışman: PROF. DR. ALPASLAN ÇAKAN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Göğüs yaralanmaları = Thoracic injuries ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Pnömotoraks = Pneumothorax ; Sigara içme = Smoking ; Solunum fonksiyon testleri = Respiratory function tests ; Yara iyileşmesi = Wound healing ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Amaç: Bu çalışmada göğüs travmalı olguların ortak ve farklı yönleri araştırılarak solunum fonksiyonlarının normale dönmesi üzerine etkili olan faktörler analiz edildi. Elde edilen bilgiler ışığında, poliklinik kontrolü ve istirahat sürelerinin yeterliliğinin sorgulanması amaçlandı.
Gereç ve yöntem: Ağustos 2018-Aralık 2019 arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi Kliniğinde yatarak tedavi gören 180 hastanın verileri analiz edildi. Hastaların demografik verileri, yaralanmaları ve uygulanan girişimleri de analize dahil edilerek, bu değerlerin normal solunum fonksiyonlarına geri dönüş üzerindeki etkileri araştırıldı. Bu araştırma için asıl kullanım amacı farklı olan nicel bir yöntem olarak PEF-metre ölçümleri yapıldı. Olguların kliniğe yatışlarının ilk üç günü ve klinikten çıktıktan sonraki 10., 40. ve 70. gündeki PEF değerleri kayıt edildi.
Bulgular: Travma olgularının, tedavi altındaki astımlılarda olduğu gibi, uygun PEF değerinin %80'ine (PEF80) ulaşıp ulaşmadıkları değerlendirildi. Gerek hasta yaşı gerekse kot fraktürü sayısı ile, travma sonrası PEF80'e ulaşabilme arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Pnömotoraks, akciğer laserasyonu, pnömomediastinum gibi patolojilerin ve tüp torakostomi uygulamasının hastaların PEF80'e ulaşımını geciktirdiği izlendi. Kot fraktürü sayısından ziyade, fraktürün kottaki yerleşiminin solunum fonksiyonlarındaki iyileşmeye etkili olduğu bulundu.
Sonuç: Kotların anterior ve lateralindeki fraktürler, pnömotoraks, pnömomediastinum, akciğer laserasyonu ve tüp torakostomi bulunan travma hastalarında ağrı yönetimi ve izlem daha detaylı olmalıdır. Bu olguların daha uzun süre istirahat gereksinimi olabileceği göz önünde bulundurulmalı, iş görmezlik raporları bu düşünceyle düzenlenmelidir.

Abstract:
Aim: The determining of common and different aspects of cases with chest trauma, the factors which have effect on the pulmonary functions returning to normal were investigated. In the light of this information,  it was aimed to investigate the polyclinic control and the adequacy of the rest periods.
Materials and methods: The data of 180 inpatients receiving treatment at Ege University Medical Faculty Thoracic Surgery Clinic between August 2018 - December 2019 were analyzed. Demographic data, injuries and interventions of the patients were included in the analysis. The effects of these values on respiratory functions returning to normal were investigated. For this study, PEF-meter measurements, as a quantitative method whose main purpose is different, were carried out. The PEF values of the patients in the first three days of hospitalization and on the 10th, 40th and 70th days after discharging were recorded.
Results: It was evaluated whether trauma cases reached 80% (PEF80) of the appropriate PEF value, as in the asthma patients taken treatment. We did not encounter any significant correlation neither between the patient's age and the number of rib fractures, nor the post-traumatic ability to reach PEF80. It was observed that additional finding such as pneumothorax, lung laceration, pneumomediastinum and the application of tube thoracostomy delayed the patients' reaching PEF80. The location of the fracture was found to be effective on respiratory function rather than the number of rib fractures.
Conclusion: Pain management and follow-up should be more detailed in patients with anterior and lateral rib fractures, pneumothorax, pneumomediastinum, lung laceration and the patients who had been inserted the chest tube. It should also be taken into account that these cases may require a longer rest period, so the incapacity to work reports should be prepared bearing this in mind.