Mesane ogmentasyonlarında geç dönem işlevsel ve histopatolojik sonuçları değerlendiren bir çalışma
The study evaluating late functional and histopathologic outcome in bladder augmentations
Yazar: EMİL MAMMADOV
Danışman: PROF. DR. S. N. CENK BÜYÜKÜNAL
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Cerrahi-ürolojik = Surgery-urologic ; Doku nakli = Tissue transplantation ; Mesane = Urinary bladder ; Mesane hastalıkları = Urinary bladder diseases

Özet:
AMAÇ: Kliniğimizde 1987-2009 yılları arasında değişik nedenlerle mesane ogmentasyonu yapılmış olan hastaların dosyalarını geriye dönük olarak irdelemek, histolojik değerlendirme yapmak, geç dönemde neo-mesanede saptanacak bulguları literatür verileri eşliğinde değerlendirmek ve hastalarımız için uzun evreli bir takip protokolü oluşturmak.HASTALAR VE YÖNTEM: 1987-2009 döneminde 101 hastaya ogmentasyon uygulanmıştır. Bunlardan değerlendirmeye uygun olan 77'si çalışmaya alınmıştır. Yetmiş yedi olgunun 22'sinde geç dönemde, boy-kilo ölçümleri, vücut kitle indeksi, kan biyokimyası, US ve/veya DÜSG, sistoskopi yapılmış, alınan biyopsi örnekleri histopatolojik olarak değerlendirilmiştir.BULGULAR: Ortalama izlem 11,4 yıl (r:4-23) idi. 77 olgunun çoğunluğu erkekti (46/31). Ogmentasyon endikasyonları: mesane ekstrofisi (41), nörojen mesane (34), mesane ve üretra yaralanması (2) idi. Ortalama ameliyat yaşı 8,5 (r:1,5-23) idi. Yama olarak 53 (%69) hastada ileum kullanılmıştı. Altmış bir olguda (%79) Mitrofanoff (MTR) zorunlu oldu (appendiks %77, ince barsakla Monti %23). Kırk altı olguda (%69) mesane boynu rekonstruksiyonu da gerekti. 24/77 olguda tam kontinans mesane boynu kapatılması ile sağlanabildi. Sonuçta 62/77 (%79) hastada tam kontinans sağlandı. Geç dönem detaylı araştırmalar yapılabilen 22 olgu içinden, 2 hastada boy-kilo ve vücut kitle indeksi, 3 hastada üre-kreatinin değerlerinde sorun gözlendi. 19'u endoskopik olmak üzere yapılan 22 histopatolojik araştırmada tüm hastalarda değişik evrelerde enflamasyon bulguları gözlendi. Ogmentasyon sonrası ilk 5 yıl içinde 1 hastada yaygın skuamoz metaplazi, 10 yıldan fazla süre geçmiş grupta ise 1 hastada intestinal, 1 hastada fokal skuamoz metaplazi saptandı. Tüm metaplazi bulguları orijinal mesanede belirlenmiştir. Mide yaması kullanılan olguların birinde H. Pylori (+) saptandı. 11 olguda üriner sistem taşı, 3 olguda MTR ile ilgili stoma sorunları (kateterizasyon problemi:2, stoma kaybı:1) gözlendi. Üç olguda geç dönem perforasyon belirlendi.TARTIŞMA: Mesane ogmentasyonu yan etkileri ve komplikasyonları yıllar içinde ortaya çıkan kompleks bir girişimdir. Hastaların yakın ve periyodik izlemi gerekmektedir. Histopatolojik araştırma sonuçlarımız ilk 5 yılın sonunda tüm olguların değerlendirilmesi gerektiğini, 5-10 yıl arasında 2 yılda bir; daha sonraki dönemde ise, yıllık sistoskopik incelemelerin gerekli olduğunu göstermektedir. Tüm önlemlere karşın taş oluşumu, idrar inkontinansı önemli bir sorun olmaya devam etmektedir.

Abstract:
AIM: To analyze the medical records of the patients who have undergone bladder augmentations in our clinic between 1987-2009, perform histologic evaluation and create a long-term follow-up protocol.PATIENTS AND METHOD: Between 1987-2009 101 patients have been augmented for various reasons, 77 of them were eligible for the study. In 22 of 77, late investigations including histopathology were performed as well.RESULTS: Mean follow-up period was 11,4 years. There was a male predominance (46 vs 31). Bladder exstrophy (41) and neurogenic bladder (34) were the main indications for augmentation. Ileum was the most preferred segment (53, patients, 69%). In 79% of the group Mitrofanoff?s principle was used to achieve urinary continence. In 24 of 77 pts bladder neck disconnection was inevitable to create a satisfactory result. In this series, continence was created in 79% of the total group. Body weight and body mass index measurements were found to be normal, except 2 patients. In 3 patients there was problem in urea-creatinine levels. Histopathologic investigations revealed minor inflammatory changes in almost all patients. During the first 5 year period, squamous metaplasia was detected in 1 patient; after the first 10 years, metaplastic changes in native bladder was detected in 2 patients. H. pylori positivity was detected in 1 of the gastric augments. Urolithiasis in 11 patients, stomal problems of Mitrofanoff and late spontaneous perforation in 3 were the most striking postoperative complications.CONCLUSION: Side effects and complications of bladder augmentation can be seen in late follow-up. These patients had to be followed carefully. After 10 year follow-up, cystoscopic examinations have to be performed in yearly basis. Despite all preventive applications, stone formation and urinary incontinence seems to be the existing problems.