Farklı sagittal split ramus osteotomi dizaynlarında splitting manevrası sırasında oluşan kuvvetlerin stres dağılımının sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi
Evaluation of the forces applied to different sagittal split ramus osteotomy designs during splitting maneuver by using finite elements analysis
Yazar: YASİN BULUT
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ TAHSİN TEPECİK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Hamidiye Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry ; Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Sagittal split = Sagittal split

Özet:
Amaç: Ortognatik cerrahi ameliyatlarında, osteotomiden sonra mandibulada ayrılma sağlanabilmesi için belli kuvvetler uygulanmaktadır. Bu kuvvetler sonucunda oluşan stres ile ayrılma gerçekleşmektedir. Çalışmamızda farklı osteotomi modifikasyonlarında oluşan streslerin Sonlu Elemanlar Analizi kullanılarak karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada tek tip 3 boyutlu mandibula modeli oluşturumuştur. Bu modele 8 farklı kesi modifikasyonu (Obwegeser/Dal Pont, Hunsuck/Epker, Wolford) ile sagittal split ramus osteotomisi(SSRO) uygulanmıştır. Modellerde splitting manevrası sırasında kemikte oluşacak olan stresler sonlu elemanlar analizi kullanılarak test edilmiştir.
Bulgular: Splitting manevrası sırasında oluşan en düşük von Misses stres değerleri mandibula alt tabanında Wolford alt kenar kesisi uygulanan modellerde görülmüştür. Medial osteotomi hattının lingulanın posterioruna uzatıldığı modellerde, lingulanın hemen üzerinde bitirilen modellere kıyasla daha düşük von Misses stres değerleri görülmüştür. Lateral osteotominin bukkalde bitirildiği modellerde en yüksek von Misses stres değeri ölçülmüştür.
Sonuç: Osteotomi hattının en uzun olduğu Wolford kesisi uygulanan modellerde en düşük von Misses stres değerleri ölçülmüştür. Lateral osteotominin bukkalde bitirildiği modellerde stres yüksek ölçülmüştür. Bu modellerde mandibula tabanında da düşük stres izlenmiştir. Bu durum literatürde de belirtildiği gibi bukkal kötü kırık oluşma ihtimalinin daha fazla olduğunu göstermiştir.

Abstract:
Aim: The aim of this study is to test the most reliable sagittal split ramus osteotomy modification in orthognathic surgery with finite element analysis.
Materials and Methods: In this study, a uniform 3D mandible model was created. The model mandible is fixed at the top points of the condyle to have zero movement in DOF (Degree of freedom). Sagittal split ramus osteotomy with 8 different incision modifications (Obwegeser/Dal Pont, Hunsuck/Epker, Wolford) was applied to this model. In the models, the stresses that would occur in the bone during the splitting maneuver were tested using finite element analysis.
Results: The lowest von Mises stress values were seen in models in which Wolford's inferior border osteotomy was applied at the lower base of the mandible. Models in which the medial osteotomy line was extended posterior to the lingula showed lower von Misses stress values compared to models finished just above the lingula.
Conclusion: The lowest von Misses stress values were measured in models where the Wolford' inferior border osteotomy was applied, where the osteotomy line was longest. Stress was measured to be high in models in which the lateral osteotomy was completed in the buccal. This situation increased the possibility of buccal fractures, as stated in the literature.