Tip 1 diyabet tanılı hastalarda egzersiz ile klinik ve laboratuvar bulguların değerlendirilmesi ve irisin düzeyi ile ilişkilerinin incelenmesi
Evaluation of clinical and laboratory findings with exercise in patients with Type 1 diabetes and investigation of their relationship with irisin level
Yazar: EMRE CEYHUN
Danışman: PROF. DR. SAADET OLCAY EVLİYAOĞLU
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; Spor = Sports ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Egzersiz = Exercise ; Metabolik hastalıklar = Metabolic diseases ; Miyokin = Myokine ; Sestrinler = Sestrins ; İrisin = Irisin

Özet:
Tip 1 Diyabetes Mellitus (T1DM), pankreas β-hücrelerinin otoimmün hasarı sonucu mutlak insülin eksikliğine bağlı hiperglisemi ile karakterize kronik metabolik bir hastalıktır. Tedavisinde insülin ve tıbbi beslenme tedavisi ile düzenli egzersiz yapılması önerilir. Egzersizin hastalık kontrolüne katkısı olduğu bilinmesine karşın bu etkilerin mekanizması tam olarak aydınlatılamamıştır. Kas dokudan egzersizle salgılanarak beyaz yağ dokuyu kahverengi yağ dokuya dönüştüren irisin ve sestrin gibi miyokinlerin etkili olabileceği düşünülmektedir.

Amaçlar
Bu çalışmada T1DM tanılı hastalarda düzenli uygulanan egzersiz programı ile klinik ve laboratuvar bulgulardaki değişimleri saptamak; bu değişimlerin irisin ve sestrin düzeyleri ile ilişkisini belirlemek amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem
T1DM tanısıyla takipli olan 33 hasta ile 36 sağlıklı kontrol grubu belirlendi. Her iki grupta egzersiz kapasiteleri saptandı. T1DM tanılı hastalarda 3 ay süreyle haftada 3 gün orta-yüksek şiddette egzersiz programı uygulandı. Egzersiz programı sonunda serum irisin, sestrin düzeyleri değerlendirildi. Muayene ve tetkikleri dosya verilerinden ve bilgisayar kayıtlarından elde edildi. Egzersiz programın sonunda laboratuvar ve klinik bulgulardaki değişikliler karşılaştırıldı.

Bulgular
T1DM tanılı grupta sestrin düzeyi kontrol grubuna göre yüksek saptandı. İrisin düzeyi ile ilgili anlamlı fark saptanamadı. Egzersiz ile sestrin düzeyleri azalırken ve irisin düzeyleri arttı. HbA1c ve bazal insülin dozunun egzersiz yapan grupta azaldığı görüldü.

Sonuç
Yaş grubu ve T1DM'a göre yapılandırılmış ve gözlem altında uygulanan egzersiz programı ile hastalık kontrolünde iyileşme görüldü, irisin düzeyleri artarken sestrin düzeyleri geriledi. Bu sonuçların birbiriyle ilişkili olabileceği gösterildi.

Abstract:
Type 1 Diabetes (T1DM) is a chronic metabolic disease characterized by hyperglycemia due to absolute insulin deficiency because of autoimmune damage of pancreatic β cells. In its treatment, insulin, medical nutrition therapy and exercise is recommended. Although it is known that exercise contributes to disease control, the mechanism of these effects has not been fully clarified. It is thought that myokines such as irisin and sestrin, can be effective by secreting white fat tissue from the tissue by exercise, turning white fat tissue into brown.

Aim
In this study, to determine the changes in clinical and laboratory findings with the exercise program applied in patients with T1DM; it is aimed to determine the relationship of these changes with the levels of irisin and sestrin.
Material and Method
33 patients with T1DM diagnosis and 36 control groups were identified. Exercise capacities were determined in both groups. A moderate-to-high intensity exercise program was applied 3 days a week for 3 months with T1DM patients. At the end of the exercise program, serum irisin, sestrin were evaluated. Their examinations were obtained from file data and computer records. Changes in laboratory and clinical findings were compared.

Results
Sestrin level was found to be high compared to the control group in the T1DM-diagnosed group. No significant difference in irisin level was detected. With exercise, sestrin levels decreased and iris levels increased. HbA1c and basal insulin doses were found to decrease in the exercised group.

Conclusion
Irisin levels increased and sestrin levels decreased with the exercise program structured and under observation according to age group and T1DM. These results have been shown to be interrelated.