Yenidoğan sarılığı nedeniyle hastaneye yatırılan yenidoğanlarda tartı kaybının yenidoğan sarılığına ve hastane yatış sürelerine etkisi
The effect of weight loss on jaundice and length of hospital stay in newborns hospitalized for neonatal jaundice
Yazar: AYŞE EREN MEMİŞ
Danışman: DOÇ. DR. NAZMİYE NİLGÜN KARADAĞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Bebek-yenidoğmuş hastalıkları = Infant-newborn diseases ; Bebekler = Infant ; Kilo verme = Weight loss ; Sarılık-neonatal = Jaundice-neonatal ; Yatan hastalar = Inpatients

Özet:
Amaç: Bu çalışmada sarılık nedeniyle hastaneye yatırılan yenidoğanlarda tartı kaybı yüzdesinin hiperbilirubinemi şiddetine, fototerapi tedavisi ve hastane yatış sürelerine etkisinin incelenmeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntemler: Bu amaçla gebelik haftası ≥34 haftada olan ve doğum tartısı ≥2000 gram olan hastalar retrospektif olarak incelendi. Doğum tartılarına göre hastane başvurusundaki tartı kayıpları (TK) yüzde olarak hesaplandı.  Tartı kaybı <%7 olanlar ve ≥%7 olan yenidoğanlar arasında karşılaştırmalar yapıldı. Her iki gruptaki hastaların, klinik ve demografik verileri, laboratuvar bulguları, tedavi ve takip süreçleri incelendi.

Bulgular: Çalışmaya alınan 280 yenidoğanın ortanca gebelik haftası 38 (37-39) hafta, doğum ağırlığı 3140 (2792-3447) gramdı. Olguların %54.3 (n=152) erkek cinsiyetinde iken, %50.4'ü normal vajinal yol ile dünyaya gelmişti. Başvuruda serum total bilirubin değeri (STB) 17.3±2.9 mg/dl, TK yüzdeleri %6.2 (3-9) idi. Kan grubu uyuşmazlığı hastalarımızn %23.9'de (n=67) saptandı. Hastaların %6.4'ünde (n=18) hipernatremi, %3.9'unda (n=11) BUN ve/veya kreatinin düzeylerinde yükseklik ve 14'ünde (%5) hipoglisemi görüldü. İntravenöz yolla sıvı tedavisi 31 olguda (%11.1) verildi. Tartı kaybı yüzdesi %7 ve üzerinde olan hastaların yenidoğan yoğun bakım ünitesinde yatış ve fototerapi alma sürelerinin daha uzun olduğu görülmüştür. Aynı karşılaştırmada hipernatremi, hipoglisemi ve yüksek BUN/Kreatinin düzeyleri tartı kaybı fazla grupta daha sık görülmüştür (p<0.01). Yenidoğanların TK yüzdeleri ile başvuru STB değeri arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır (p>0.05). Tartı kaybı yüzdesi ile gestasyon haftası, doğum ağırlığı, annelerin paritesi ve STB arasında istatistiksel anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır (GH ρ=-0.045; p=0.457; DA ρ= 0.095; p=0.114; Parite ρ= -0.098; p=0.10; STB ρ=-0.83; p=0.167). Cinsiyet, doğum şekli, anne yaşı ve kan grubu uyuşmazlığı ile TK arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.05).  Doğum biçimleri TK yüzdesini etkilemezken, sezaryen doğum ile istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek STB değerleri görülmüştür (p=0.024). Tartı kaybı kesme değeri %8 alınan sarılıklı yenidoğanlarda hipernatremi, hipoglisemi ve BFT bozukluğunu ön görme etkisi güçlüdür. İlginç olarak kan grubu uyuşmazlığının hastaların STB düzeylerini, TK yüzdesini, fototerapi alma gün sayılarını ve hastane yatış sürelerini etkilemediği görülmüştür. İşitme testinden geçemeyen yenidoğan sayısı TK fazla grupta yüksek saptanmıştır. Ancak aradaki fark istatistiksel anlamlı bulunmamıştır. Geç preterm hastaların ortanca TK değeri term hastalardan yüksek saptandı. Ancak aralarında istatistiksel anlamlı bir fark görülmedi [TKGeç preterm: % 7.3 (3.4-9.8), TKTerm: % 6.1 (3-8.5); p=0.224]. Ancak fototerapi gün sayısının ve hastane yatış süresinin TK'dan bağımsız olarak geç pretermlerde term hastalardan daha uzun olduğu görülmüştür (pFOTO=0.001, pHYS=0.002).

Sonuç: Tartı kaybı yüzde sekiz ve üzerinde olan hastalarda hipoglisemi, hipernatremi ve böbrek fonksiyon testlerinde bozukluk açısından dikkatli edilmelidir. Sezaryen doğum yöntemi yenidoğanlarda daha yüksek STB neden olabilmektedir. Geç pretermlerde tartı kaybından bağımsız olarak yatış süresi uzayabilmektedir. Yenidoğanların tartı kaybı ile STB, gestasyon haftası, doğum ağırlığı ve annelerin paritesi arasında istatistiksel anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ancak sarılıklı yenidoğanlarda tartı kaybı hastane yatış süresini ve fototerapi ihtiyacını arttırmaktadır.

Abstract:
Objective: In this study, we aimed to examine the effect of the percentage of weight loss on the severity of hyperbilirubinemia, phototherapy treatment, and hospital stay in newborns hospitalized for jaundice.

Methods: For this purpose, patients with a gestational age of ≥34 weeks and a birth weight of ≥2000 grams were analyzed retrospectively. Weight loss (WL) at hospital admission was calculated as a percentage based on birth weights. Comparisons were performed between newborns with <7% and ≥7% weight loss. The clinical and demographical data, laboratory findings, treatment, and follow-up processes of the patients in both groups were compared.

Results: The median gestational week of 280 newborns included in the study was 38 (37-39) weeks, and birth weight was 3140 (2792-3447) grams. While 54.3% (n=152) of the cases were male, 50.4% of them were delivered by vaginal delivery. At admission, serum total bilirubin value (STB) was 17.3±2.9 mg/dl, and WL percentages were 6.2% (3-9). Blood group incompatibility was detected in 23.9% (n=67) of our patients. Hypernatremia was identified in 6.4% (n=18), elevated BUN and/or creatinine levels were observed in 3.9% (n=11), and hypoglycemia in 14 (5%) patients. The intravenous administration of fluid therapy was performed in 31 cases (11.1%). It has been observed that patients with a weight loss percentage of 7% and above have longer hospital stays and phototherapy. In the same comparison, hypernatremia, hypoglycemia, and elevated BUN/Creatinin values were also more common in the high weight loss group (p<0.01). No significant correlation was found between the percentage of WL in newborns and the admission STB value (p>0.05). No statistically significant correlation was identified between the percentage of WL and gestational week, birth weight, maternal parity, and serum total bilirubin value (GW ρ=-0.045; p=0.457; BW ρ= 0.095; p=0.114; Parity ρ= -0.098; p= 0.10; STB ρ=-0.83; p=0.167). No statistically significant difference was detected between gender, delivery type, maternal age, blood group incompatibility, and WL (p>0.05). While delivery types did not affect the percentage of WL, statistically significantly higher STB values were observed with cesarean section (p=0.024). In newborns with jaundice, a cut-off value of 8% has a strong effect in the prediction of hypernatremia, hypoglycemia, and high BUN/creatinine levels.  Interestingly, it was noticed that blood group incompatibility did not affect the STB levels, the percentage of WL, the number of days of receiving phototherapy, and the length of hospital stay of the patients. The number of newborns who could not pass the hearing test was higher in the group with excess weight loss. Although weight loss was higher in late preterms compared to terms, the difference was not statistically significant [WLate preterm: 7.3% (3.4-9.8), WLTerm: 6.1% (3-8.5); p=0.224]. Regardless of the weight loss, the number of phototherapy days and the length of hospital stay were found to be longer in late preterms than in term neonates (pFOTO=0.001, pHYS=0.002).

Conclusion: Attention should be paid to hypoglycemia, hypernatremia, and impaired renal function tests in patients with weight loss above 8 percent. The cesarean delivery mode may cause higher serum total bilirubin levels in newborns. In late preterms, the length of hospital stay could be prolonged regardless of weight loss. No statistically significant relationship was found between newborns' weight loss and serum total bilirubin levels, gestational week, birth weight, and mother's parity. However, weight loss in newborns with jaundice increases the length of hospital stay and the need for phototherapy.