Apocynin'in sıçanlarda sodyum selenit ile oluşturulan katarakt modeli üzerindeki etkisi
The effect of apocynin on selenite-induced cataract in rats
Yazar: HÜLYA ADIGÜZEL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ADEM SOYDAN
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Biyokimya = Biochemistry ; Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Antioksidan kapasite = Antioxidant capacity ; Aposinin = Apocynin ; Fako = Fako ; Göz = Eye ; Katarakt = Cataract ; Oksidatif hasar = Oxidative damage ; Oksidatif stabilite = Oxidative stability ; Sodyum selenit = Sodium selenite

Özet:
Amaç: Ratlarda sodyum selenit (Na2SeO3) ile indüklenen katarakt modelinde apocyninin etkilerinin biyokimyasal ve klinik olarak incelenmesi.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya ortalama 50 gr ağırlığında postpartum 10.günde olan 20 Spraque-Dawley erkek sıçan dört gruba ayrılarak dahil edildi. İstatistiksel güç analizi yapılarak her grupta minimum 5 denek olması gerekliliği saptandı.
Her gruba katarakt modeli oluşumunu sağlayacak 30 nmol/kg dozda Na2SeO3 subkutan enjeksiyonu yapıldı. Aynı gün Grup 1'e dimetil sülfoksit (DMSO) intraperitoneal, Grup 2'ye DMSO'da çözülmüş 10 mg/kg dozda Apocynin intraperitoneal ve Grup 3'e 20 mg/kg Apocynin intraperitoneal olarak tek doz uygulandı. 7-10 gün sonunda kontrol grubunda matür katarakt oluşumuyla tüm gruplarda anestezi altında sakrifikasyon işleminden önce kardiyak puncture ile kan alım işlemi gerçekleştirildi. Sakrifikasyon sonrası enukleasyon işlemi ile alınan gözlerden evisserasyon ile lens dokusu ayrıldı. Lens dokusunda Malondaldehit (MDA), Katalaz (CAT) ve Glutatyon Reduktaz (GR) değerlerinin analiz edilmesi amacı ile doku örnekleri -80 derecede saklandı. Sakrifikasyon öncesi kan örnekleri kardiyak puncture ile toplandı.
Bulgular: Mikroskobik incelemeler sonucunda gruplar arasında katarakt derecesi açısından anlamlı fark görüldü (p<0.001). Morfolojik olarak katarakt düzeyleri en düşükten en yükseğe doğru grup 2 (1,4 ± 0,55), grup 3 (2,6 ± 0,89) ve grup 1 (4,4 ± 0,55) olarak belirlendi. Kontrol grubu (5,4 ± 0,55) ve grup 1 arasında katarakt derecesi açısından anlamlı bir fark görülmedi (P>0,05). Lens dokularında ortalama MDA, CAT ve GR düzeyleri gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edildi (sırasıyla p=0,001, p=0,004 ve p=0,012). Grup 3'ün ortalama MDA düzeyinin (1,12 ± 0,13 nmol/ml) diğer gruplara kıyasla anlamlı oranda yüksek olduğu belirlendi (P<0,05). Grup 2 ve 3'ün ortalama CAT düzeylerinin (sırasıyla 54,19 ± 9,98 ve 49,98 ± 16,67 ng/ml) kontrol grubuna kıyasla anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edildi (P<0,05). Grup 3'ün ortalama GR düzeyi (21,46 ± 2,95 ng/ml) diğer gruplara kıyasla anlamlı oranda yüksek olduğu izlendi (P <0.05)
 Sonuç: Sonuç olarak çalışmamızda, Na2SeO3 ile oluşturulan katarakt modelinde apocyninin hem morfolojik olarak hem de biyokimyasal analizler ile antioksidan kapasiteyi arttırarak kataraktı anlamlı düzeyde azaltabileceği belirlenmiştir. Ayrıca apocyninin dozajlaması da çalışılmış olup yüksek dozajdaki apocyninin toksik etki göstererek oksidatif hasarı arttırabileceği belirlenmiştir.

Abstract:
Objective: Investigation of the biochemical and clinical effects of apocynin in a sodium selenite (Na2SeO3) induced cataract model in rats.
Materials and Methods: Twenty male Spraque-Dawley rats with an average weight of 50 g on the 10th postpartum day were divided into four groups. Statistical power analysis determined the necessity of a minimum of 5 subjects in each group. Each group received subcutaneous injection of 30 nmol/kg Na2SeO3, which will provide cataract model formation in accordance with the literature. On the same day, Group 1 received intraperitoneal dimethyl sulfoxide (DMSO), Group 2 received Apocynin dissolved in dimethyl sulfoxide (DMSO) at a dose of 10 mg/kg, and Group 3 received a single intraperitoneal dose of Apocynin at 20 mg/kg. After 7-10 days, cardiac puncture was performed to collect blood samples for all groups, including the control group with mature cataract formation, before the sacrification process under anesthesia in all groups. After sacrification, lens tissue was separated from the eyes obtained through enucleation. Lens tissue samples were stored at -80 degrees Celsius for the analysis of MDA, CAT, and GR values. Pre-sacrifice blood samples were collected via cardiac puncture.
Findings: Microscopic examinations revealed a significant difference in terms of cataract severity among the groups (p<0.001). Morphologically, cataract levels were determined from lowest to highest as follows: Group 2 (1.4 ± 0.55), Group 3 (2.6 ± 0.89), and Group 1 (4.4 ± 0.55). No significant difference in cataract severity was observed between the control group (5.4 ± 0.55) and Group 1 (P>0.05). Average MDA, CAT, and GR levels in lens tissues showed a statistically significant difference among the groups (p=0.001, p=0.004, and p=0.012, respectively). Group 3 exhibited a significantly higher average MDA level (1.12 ± 0.13 nmol/ml) compared to the other groups (P<0.05). Groups 2 and 3 had significantly higher average CAT levels (54.19 ± 9.98 and 49.98 ± 16.67 ng/ml, respectively) compared to the control group (P<0.05). Group 3 showed a significantly higher average GR level (21.46 ± 2.95 ng/ml) compared to the other groups (P <0.05).
Conclusion: In conclusion, our study determined that in the cataract model induced by Na2SeO3, apocynin could significantly reduce cataract formation both morphologically and through biochemical analysis by enhancing antioxidant capacity. Additionally, the dosage of apocynin was also investigated, revealing that high doses of apocynin might exhibit toxic effects, thereby increasing oxidative damage.