Psoriasisli hastalarda metabolik sendrom, kardiyovasküler hastalık riski ve tiyol-disülfid homeostazının değerlendirilmesi
Evaluation of metabolic syndrome, risk of cardiovascular diseases and thiol-disulfide homeostasis in psoriasis patients
Yazar: NİHAN YÜKSEL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ERSOY ACER
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Disülfitler = Disulfides ; Homeostaz = Homeostasis ; Kardiyovasküler hastalıklar = Cardiovascular diseases ; Metabolik sendrom = Metabolic syndrome ; Psoriyazis = Psoriasis ; Tiyoller = Thiols

Özet:
Bu çalışmaya, 01.04.2019-31.09.2019 tarihleri arasında son 6 aydır sistemik tedavi almamış 60 psoriasis hastası ile sistemik ve dermatolojik hastalığı olmayan 60 gönüllü dahil edildi. Psoriasis grubunda hastalık şiddetinin hesaplanması için Psoriasis Alan Şiddet İndeksi (PAŞİ) kullanıldı. Metabolik Sendrom (MetS) varlığı NCEP III kriterlerine göre belirlendi. Kardiyovasküler risk Framingham Risk Skorlamasına (FRS) göre hesaplandı. Katılanların hemogram, glukoz, insülin, trigliserit, kolesterol, düşük ve yüksek dansiteli lipoprotein, C-reaktif protein ile oksidatif stres belirteci olarak total tiyol, native tiyol ve disülfid değerleri ölçüldü. Hasta ve kontrol grubu cinsiyet ve yaş dağılımı açısından benzerdi. Psoriasis grubunda kontrol grubuna göre total tiyol ve native tiyol daha düşük; disülfid daha yüksek olmakla beraber gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı. PAŞİ ile disülfid arasında aynı yönlü anlamlı ilişki saptandı. MetS olanlarda total tiyol ve native tiyol hem psoriasis hem kontrol grubunda anlamlı derecede düşük bulundu. Psoriasis hastalarında FRS kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek; FRS ile total tiyol ve native tiyol arasında da ters yönlü anlamlı ilişki saptandı. Sonuç olarak çalışmamızda psoriasis hastalarında MetS varlığı ve FRS yüksekliği ile tiyol-disülfid homeostazının difülfid lehine bozulmuş olduğunun görülmesi psoriasis hastalarında kardiyometabolik komorbiditelerin gelişmesinde oksidatif stresin de bir etken olduğunu desteklemektedir. Psoriasis hastalarında tiyol-disülfid homeostazının değerlendirilmesi; hangi hastaların kardiyometabolik hastalıklar açısından risk altında olduğunu tahmin edebilmek ve bu hastalar için uygun tedavi seçenekleri oluşturmak adına yararlı ve prediktif bir yöntem olabilir.

Abstract:
This study was conducted between 120 people, including 60 psoriasis patients who have not received any systemic treatment for the last 6 months and 60 volunteers without any systemic and dermatological disease, between 01.04.2019-31.08.2019. Psoriasis Area Severity Index (PASI) was used to calculate the severity of the disease in the psoriasis group. The presence of Metabolic Syndrome (MetS) was determined according to the NCEP III criteria. Cardiovascular risk was calculated using the Framingham Risk Scoring (FRS). The hemogram, glucose, insulin, triglyceride, cholesterol, low and high density lipoprotein, C-reactive protein and total thiol, native thiol and disulfide values were measured. The patient and control groups were similar in terms of gender and age distribution. Although total thiol and native thiol values were lower in psoriasis group than the control group and disulfide values were higher, no statistically significant difference was found between the groups. There was a significant positive correlation between PASI and disulfide. In those with MetS, total thiol and native thiol values were significantly lower in both psoriasis and control groups. FRS was significantly higher in psoriasis patients than in the control group and a significant negative correlation was found between total thiol and native thiol values. In conclusion, the presence of MetS and elevation of FRS, and the fact that thiol-disulfide homeostasis is impaired in favor of difulfide supports oxidative stress in the development of cardiometabolic comorbidities in psoriasis patients. Evaluation of thiol-disulfide homeostasis in psoriasis patients can be a useful and predictive method to predict which patients are at risk for cardiometabolic diseases and to create appropriate treatment options for these patients.