Çocuklarda hipertansiyon kliniğinde, davranış bozukluğunun erken tanıdaki yeri ve hipertansiyonlu hastalarda, kullanılan renal hasar göstergeleri ile davranış bozukluğu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Behavioral changes in early diagnosis of hypertension in children and assessment of relationship between behavioral changes and renal damage marker in children with hypertension
Yazar: DUYGU ÖVÜNÇ HACIHAMDİOĞLU
Danışman: PROF. DR. FAYSAL GÖK
GATA / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Çocuk Nefrolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2012
Konu: Nefroloji = Nephrology ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Böbrek = Kidney ; Davranış bozuklukları = Behavioral disorders ; Hipertansiyon = Hypertension ; Kan basıncı monitörleri = Blood pressure monitors ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Çalışmaya, daha önce hipertansiyon ya da davranış bozukluğu tanısı almamış, sfingomanometrik ve AKBM yöntemleri ile hipertansiyon tanılı 7-17 yaşında çocuklar alındı. Böbrek nedenli hipertansiyonlar Grup 1'i, obezite nedenliler Grup 2'yi, sağlıklı kontroller Grup 3'ü, obez normotansifler Grup 4'ü oluşturmuştur. Takibe gelmeyen hastalar çalışma dışı bırakıldığı için grup 1 n=23 16'sı erkek (%69), grup 2 n=24 16'sı erkek (%66), grup 3 n=27 14'ü erkek (%51), grup 4 n=22 14'ü erkek (%63) hasta ile tamamlanmıştır. Grup 1 ve 2'deki çocuklarda tedavi öncesinde ve sonrasında plazma renin aktivitesi, aldosteron, Renal Doppler Ultrasonografi, kreatinin klerensi, serum elektrolitleri, açlık kan şekeri, lipid profili, idrar analizi ve 24 saatlik idrarda protein, mikroalbumin, Çocuk Kardiyolojisi ve Göz konsultasyonları, idrar N-asetil ß-D-glukozaminidaz düzeyleri, idrar IL-8, RANTES, MCP-1, IP10 ve MIG düzeyleri bakıldı ve Davranış Değerlendirme Ölçeği (CBCL/6-18) uygulanmıştır. Grup 3 ve 4'teki çocuklarda ise idrar sitokin ve kemokinleri düzeyleri bakıldı ve Davranış Değerlendirme Ölçeği (CBCL/6-18) uygulanmıştır. Tedavi sonrasında grup 1'de grup 2'ye göre ürik asit, idrar NAG ve proteinüri düzeyi daha yüksek, tedavi öncesine göre tedavi sonrasında grup 1 ve 2'de mikroalbuminüri ve idrar NAG seviyeleri daha düşük, tedavi öncesine göre tedavi sonrasında içe yönelim ve dikkat sorun puanlamaları grup 1 ve 2'de azalmış, grup 1'de ek olarak sosyal sorun puanlaması da azalmış, Grup 1 ve 2'nin tedavi öncesi idrar IL-8, RANTES, IP-10, MCP-1 ve MIG düzeyleri tedavi sonrasında daha düşük saptanmıştır. İdrar sitokin ve kemokin düzeyleri ile davranış değerlendirme ölçek verileri arasında bir korelasyon saptanmamıştır. Çalışmamızın sonuçları, renal ve obeziteye bağlı hipertansif hastalarda anti-hipertansif tedavinin idrar NAG ve mikroalbuminüri düzeylerini düşürerek glomerüler ve tübüler fonksiyonları düzelttiğini, nöropsikiyatrik gelişime faydalı olabileceğini, inflamasyonda rol oynayan sitokin ve kemokinleri azaltarak renal hasar gelişimini engelleyebileceğini desteklemektedir.

Abstract:
Seven-17 year-old children who previously not diagnosed hypertension or behavioral disorder and who diagnosed hypertension with sphygmomanometer and ABPM methods were included in the study. It consisted of renal caused Group 1, caused by obesity Group 2, healthy controls Group 3, normotensive obese Group 4. That does not follow-up were excluded from the study, the study was completed in group 1 with n = 23 and 16 for men (69%), in group 2 with n = 24, 16 men (66%), in group 3 with n = 27, 14 men (51%), in group 4 with n = 22, 14 men (63%) patients. The Children in Group 1 and 2 before and after treatment plasma renin activity, aldosterone, renal Doppler ultrasonography, creatinine clearance, serum electrolytes, fasting blood glucose, lipid profile, urinalysis, and a 24-hour urine protein, microalbumin, Pediatric Cardiology and Eye consultations, N-acetyl-ß-D-glucosaminidase levels in urine, urinary IL-8, RANTES, MCP-1, IP10 and MIG were measured and Behavioral Rating Scale (CBCL/6-18) was used. The children in Group 3 and 4 were measured of the urinary cytokines and chemokines and were applied Behavioral Assessment Scale (CBCL/6-18). After treatment in group 1 than group 2 uric acid, urinary NAG and proteinuria levels were significantly higher, compared with those before treatment after treatment of microalbuminuria and urinary NAG levels in groups 1 and 2 were lower, after treatment than before treatment inward orientation and attention problem ratings is reduced in groups 1 and 2, in addition to reduced social problem scoring in group 1, pre-treatment of urine IL-8, RANTES, IP-10, MCP-1 and MIG levels were lower in Group 1 and 2 after treatment. Our results suggest that anti-hypertensive therapy improves glomerular and tubular function by lowering urinary NAG and microalbuminuria, might be useful for neuropsychological development, may prevent the development of renal injury with reducing cytokines and chemokines which play a role in inflammation in hypertensive patients with renal and due to obesity.