Akustik travma sonrasında uygulanan parenteral pirasetamın ve papaverinin kokleanın elektrofizyolojisine ve histopatolojisine etkilerinin incelenmesi(deneysel çalışma)
Investigation of the effects of parenteral piracetamin and papaverin applied after acoustic trauma on the electrophysiology and histopathology of the cochlea(experimental study)
Yazar: NURCAN YURTSEVER KUM
Danışman: PROF. DR. YAVUZ FUAT YILMAZ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç: Akustik travma sonrası kokleada oluşan histolojik ve elektrofizyolojik değişiklikler üzerine Papaverin ve Pirasetamın etkilerinin değerlendirilmesi
Gereç  ve Yöntem: Çalışmamız 18 adet Wistar albino sıçan üzerinde yapıldı.  Sıçanlar 8 saat süreyle 110 dB SPL şiddetinde beyaz gürültüye maruz bırakılarak akustik travma modeli oluşturuldu. Denekler 6'şarlı 3 gruba ayrıldı. 1. gruptaki deneklere Pirasetam, 2. gruptakilere Papaverin,  3.  gruptakilere de (kontrol grubu) serum fizyolojik solüsyonları 14 gün boyunca hergün intraperitoneal olarak enjekte edildi. Çalışmada akustik travma hemen öncesi, sonrası, 3, 7 ve 14. günler distorsiyon ürünü otoakustik emisyon (DPOAE) ölçümleri ve 3, 7 ve 14. günlerinde sıçanlar sakrifiye edilerek, Kaspaz-3, -9 Sitokrom C ve TUNEL boyama metodu ile histopatolojik değişiklikler değerlendirildi.
Bulgular: Akustik travma sonrası 14. günde DPOAE ölçümlerinde 8000 Hz'de pirasetam grubunda kontrol grubunan göre daha iyi sonuçlar elde edildi. Akustik travma sonrası 3. ve 7. günlerde 8000 Hz'de papaverin ve pirasetam gruplarında kontrol grubuna göre daha iyi sonuçlar elde edildi.  Akustik travma sonrası 14. günde elde ettiğimiz histopatolojik bulgulara göre; papaverin grubunda daha belirgin olmak üzere papaverin ve pirasetam gruplarında kontrol grubuna göre daha az DTH ve İTH kaybı olduğu tespit edildi. Akustik travma sonrası 3. günde elde ettiğimiz histopatolojik bulgulara göre; pirasetam grubunda daha belirgin olmak üzere papaverin ve pirasetam gruplarında kontrol grubuna göre daha az dış tüylü hücre (DTH) ve iç tüylü hücre (İTH) kaybı olduğu tespit edildi. Akustik travma sonrası 7. günde elde ettiğimiz histopatolojik bulgulara göre; Kaspaz-3 yöntemi dışındaki diğer yöntemlerde elde edilen apopitotik DTH ve İTH miktarlarının gruplar arasında benzer olduğunu, Kaspaz-3 yönteminde ise Pirasetam grubunda Papaverin grubuna göre daha fazla olmak üzere, her iki grupda kontrol grubuna göre göre daha az DTH ve İTH kaybı olduğu tespit edildi. 
Sonuç: Çalışmamızda Papaverin ve Pirasetamın  akustik travma sonucu  koklealarında hasar oluşturulan deney hayvanlarında, oluşan hasarların geri döndürülebilmesi aşamasında etkili olduğu, histomorfolojik ve elektrofizyolojik incelemelerle gösterilmiştir.

Abstract:
Objective: To evaluate the effects of Papaverine and Piracetam on histological and electrophysiological changes in the cochlea after acoustic trauma.
Materials and Methods: Our study was performed on 18 Wistar albino rats. An acoustic trauma model was created by exposing the rats to 110 dB SPL white noise for 8 hours. The subjects were divided into 3 groups of 6 each. Piracetam was injected into the subjects in the 1st group, Papaverine in the 2nd group, and saline solutions in the 3rd group (control group) intraperitoneally every day for 14 days. In the study, distortion product otoacoustic emission (DPOAE) measurements just before and after acoustic trauma, on the 3rd, 7th and 14th days, and the rats were sacrificed on the 3rd, 7th and 14th days, and histopathological changes were made with Caspase-3, -9 Cytochrome C and TUNEL staining method. evaluated.
Results: On the 14th day after acoustic trauma, better results were obtained in the piracetam group compared to the control group in DPOAE measurements at 8000 Hz. On the 3rd and 7th days after acoustic trauma, better results were obtained in the papaverine and piracetam groups at 8000 Hz compared to the control group. According to the histopathological findings we obtained on the 14th day after acoustic trauma; It was determined that there was less DTH and ITH loss in the papaverine and piracetam groups, especially in the papaverine group, compared to the control group. According to the histopathological findings we obtained on the 3rd day after acoustic trauma; It was determined that there was less outer hair cell (DTH) and inner hair cell (ITH) loss in the papaverine and piracetam groups, especially in the piracetam group, compared to the control group. According to the histopathological findings we obtained on the 7th day after acoustic trauma; It was determined that the amounts of apoptotic DTH and ITH obtained in other methods other than the Caspase-3 method were similar between the groups. .
Conclusion: In our study, it has been shown by histomorphological and electrophysiological examinations that Papaverine and Piracetam are effective in reversing the damage in experimental animals whose cochlea has been damaged as a result of acoustic trauma.