Maskelenmiş hipertansiyonu olan ve olmayan tip 2 diabetes mellitus hastalarında hipertansif hedef organ hasarı sıklığı
Frequency of hypertensive target organ damage in type 2 diabetes mellitus patients with and without masked hypertension
Yazar: DAVUT BİLGİN
Danışman: PROF. DR. ALİ SERDAR FAK
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Hipertansiyon = Hypertension ; Mikroalbüminüri = Microalbuminuria

Özet:
Maskelenmiş hipertansiyon, poliklinik kan basıncının normal olmasına karşın, 24 saatlik ayaktan kan basıncı ölçümü (ABPM) veya klinik dışı kan basıncı ölçümlerinin yüksek saptandığı bir hipertansiyon tipidir. Maskelenmiş hipertansiyon (MHT) henüz yeni tanımlanmış bir klinik tablo olup, bu konudaki bilgilerimiz oldukça kısıtlıdır. MHT'nin özellikle tip 2 DM hastalarında önemli sıklıkta görüldüğü ve MHT'si olan tip 2 DM hastalarında bazı hedef organ hasarlarına daha sık rastlandığı bazı çalışmalarda belirtilmektedir. Kardiyovasküler riski yüksek olan tip 2 DM hastalarında, hipertansiyon belirgin hale gelmeden önce; MHT'nin araştırılmasının önem taşıyabileceği belirtilmektedir. Çalışmamızda, normotansif tip 2 DM hastalarında MHT sıklığının araştırılması ve MHT olan ve olmayan diyabetik hastalarda hipertansif ve diyabetik organ hasarı sıklığının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kesitsel olarak planlanmış ve Marmara Üniversitesi Hastanesi'nin Endokrinoloji, Hipertansiyon ve Genel Dâhiliye Polikliniklerine başvuran ve hipertansiyon tanısı bulunmayan tip 2 DM'li 65 hasta çalışmaya alınmıştır. Hastalara ilk olarak ABPM uygulanmış ve MHT'si olanlar ve olmayanlar olarak iki grup oluşturulmuştur. Sonrasında her iki grupta hedef organ hasarlarını saptamak amacıyla elektrokardiyografi, ekokardiyografi, kardiyak otonomik nöropati testleri (CAN), 24 saatlik idrarda mikroalbumin ölçümü ve ayakbileği-kol kan basıncı indeksi (ABI) yöntemleri uygulanmıştır. Çalışmamızda normotansif tip 2 DM hastalarında, maskelenmiş hipertansiyon sıklığı % 33 oranında görülmüştür. Maskelenmiş hipertansiyonun erkek cinsiyette anlamlı olarak daha sık görüldüğü saptanmıştır (p<0,018). Çalışmamıza alınan hastalarda obezite oranı % 56 olarak bulunmuştur ancak BMI ve bel çevreleri iki grup arasında karşılaştırıldığında istatiksel açıdan anlamlılık saptanmamıştır. Çalışmamızda normotansif tip 2 DM hastalarının % 38'inde kan basıncında non-dipper paterni izlenmiştir. Non-dipper paterni, MHT'si olan grupta % 45, MHT'si olmayan grupta ise % 34 oranında görülmüştür. Non-dipper paterni sıklığı açısından iki grup arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Ancak gece döneminde sistolik kan basıncında düşmeyi gösteren sistolik `dipping' oranının, maskelenmiş hipertansiyonu olan hastalarda olmayanlara göre anlamlı derecede daha az olduğu bulunmuştur (p =0,049, p < 0,05). Ekokardiyografik olarak sol ventrikül hipertrofisi % 49 oranında saptanmıştır; ancak iki grup arasında anlamlı bir fark izlenmemiştir. Çalışmamızda kardiyak otonomik nöropati (CAN) % 83 oranında görülmüştür. CAN, maskelenmiş hipertansiyonu olan grupta % 90, maskelenmiş hipertansiyonu olmayan grupta ise % 79 oranında görülmüştür; ancak iki grup arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. EKG ve ABI yöntemlerinde iki grup arasında istatistiksel anlamlılık bulunmamıştır. Çalışmamızda hedef organ hasarı göstergesi olarak sadece mikroalbuminüri, maskelenmiş hipertansiyonu olan hastalarda anlamlı olarak daha fazla saptanmıştır (p = 0,006).Çalışmamızın sonuçları, hipertansiyon tanısı olmayan Tip 2 DM hastalarında önemli bir oranda maskelenmiş hipertansiyon varlığına işaret etmektedir. Ayrıca MHT'si olan hastalarda mikroalbüminürinin daha fazla bulunması ve sistolik kan basıncındaki gece düşüş oranının daha az olması, MHT'nin hedef organ hasarına daha erken yol açabileceğini düşündürmektedir. Henüz yeni tanımlanmış bir klinik tablo olan MHT konusunda daha kapsamlı çalışmalara gerek vardır ve bunların sonuçları ilgili hastalarda, tanı ve tedavi yaklaşımlarımıza yenilikler getirebilecektir.

Abstract:
Masked hypertension (MHT) is a type of hypertension in which 24-hour ambulatory blood pressure monitoring (ABPM) or non-clinical blood pressure measurements reveal high blood pressure levels while clinical blood pressure is detected to be normal. Masked hypertension is a recently defined clinical entity, hence our information in this topic is restricted. Some studies report that masked hypertension is found in especially type 2 DM patients with higher frequency and target organ damage could develop more frequently in MHT patients with type 2 DM. It is reported that investigating MHT could be important in type 2 patients who have a high risk of cardiovascular disease, prior to hypertension becomes explicit. In our study it was aimed to investigate the frequency of MHT in normotensive type 2 DM patients and to examine the frequency of hypertensive and diabetic organ damage in diabetic patients with or without MHT. The study was conducted in the Endocrinology, Hypertension, and Internal Medicine outpatient clinics of Marmara University Hospital and 65 type 2 DM patients who had no diagnosis of hypertension were cross-sectional included in the study. Firstly ABPM was performed in all patients and patients were divided into two groups; those with and without masked hypertension. Afterwards in order to detect target organ damage in both groups electocardiography, echocardiography, cardiac autonomic neuropathy (CAN) tests, 24-hour microalbumin measurement in urine and ankle-brachial blood pressure index (ABI) methods were performed. Overall 22 (33 %) patients were found to have masked hypertension. Masked hypertension was seen more frequently in males (p <0,018). In our study the rate of obesity was detected as % 56, and when BMI and waist circumference were compared among two groups, no statistical significance was observed. It was detected that 38 % of normotensive type 2 DM patients had a non-dipper pattern in 24 hour blood pressure monitoring. Non-dipper patern was detected as 45 % rate in patients with MHT and 34 % rate in patients without MHT. With respect to frequency of non-dipper pattern no significant difference was detected among the two groups. However, the rate of systolic `dipping? which shows a decline in systolic blood pressure during the night was significantly found to be smaller in MHT patients compared to patients without MHT (p =0,049, p < 0,05). Echocardiographic left ventricular hypertrophy was detected as 49 % rate; however no significant difference was observed between the two groups. Cardiac autonomic neuropaty (CAN) was seen 83 % rate in our study. CAN was detected as 90 % rate in patients with MHT, and 79 % rate in patients without MHT; however, no significant difference was detected between the two groups. In ECG and ABI testing no statistical significance was found in two groups. Microalbuminuria was detected to be significantly more in patients with masked hypertension compared to patients without MHT (p = 0,006).The results of our study indicate that there is an important prevalance of masked hypertension in type 2 DM patients who have no diagnosis of hypertension. Additionally, patients with MHT were found to have more microalbumiuria and less systolic decline in night time blood pressure, pointing out to a possibly earlier or more prominent target organ damage in these patients. More comprehensive studies are needed in MHT patients and the results of future studies could lead to changes in our approaches of diagnosis and treatment in these patients.