Mesane kanseri hastalarında ileal konduit üriner diversiyonun üst üriner sistem üzerindeki uzun dönem etkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the long-term effects of illeal conduit urinary diversion on the upper urinary system in bladder cancer patients
Yazar: ALP AKYOL
Danışman: DR. KASIM EMRE ERGÜN ; PROF. DR. AHMET BARIŞ ALTAY
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Giriş: Kasa invaziv mesane kanserinde, neoadjuvan kemoterapi ile birlikte veya tek başına uygulanan radikal sistektomi, pelvik lenf nodu diseksiyonu ve üriner diversiyon operasyonları standart tedavi yöntemidir. Bu çalışmada, ileal konduit üriner diversiyonunun üst üriner sistem üzerindeki uzun dönem etkileri incelenmiştir.
Materyal ve Metot: Çalışmamızda, mesane kanseri nedeniyle radikal sistektomi ve ileal konduit üriner diversiyon uygulanan 120 hasta değerlendirilmiştir. Hastaların demografik verileri, klinik bulguları, radyolojik takipleri ve böbrek fonksiyonları retrospektif olarak analiz edilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya toplam 120 mesane kanseri hastası dahil edilmiştir. Hastaların yaş ortalaması 63±9 yıl olup, yaş aralığı 27-80 yıl arasında değişmektedir. Hastaların %83,3'ü erkek ve %16,7'si kadındır. Uzun dönem takiplerde, hastaların %34,2'sinde hidronefroz geliştiği ve bu hastaların %26'sında sol böbrekte, %23'ünde ise sağ böbrekte hidronefroz gözlendiği saptanmıştır. Operasyon sonrası 24. ayda sağ böbrek hacminde %5,25 oranında azalma olurken, sol böbrekte bu oran %16,34'e ulaşmıştır. Parankim kalınlıklarında ise sağ böbrekte %3,6, sol böbrekte %5,7 oranında azalma tespit edilmiştir. Postoperatif dönemde üriner trakt genişlemesi saptanan hastaların yaklaşık %30'una akut böbrek yetmezliği, üreteroenterik anastomoz darlığı ve renal kolik gibi sebeplerle perkütan nefrostomi veya DJ stent tatbiki uygulanmıştır. Müdahale edilen 15 hastanın ortalama kreatinin değeri 3,01±2,17 mg/dL olup, müdahale edilmeyen gruba kıyasla anlamlı derecede yüksektir (p<0,05). Müdahale sonrası takipte kreatinin değeri ortalama 1.7 mg/dL'ye kadar regrese olmuştur.
Sonuç: Radikal sistektomi ve ileal konduit üriner diversiyon uygulanan hastalarda, böbrek fonksiyonlarının korunması ve üst üriner sistem komplikasyonlarının önlenmesi için düzenli radyolojik takiplerin yapılması hayati öneme sahiptir. İleal konduit üriner diversiyon operasyonu uygun teknikle gerçekleştirildiğinde uzun dönemde kronik renal yetmezlik ve hemodiyaliz oranları düşüktür. Üst üriner sistem takibinde uygun yönetim stratejileri geliştirilerek, böbrek yetmezliği gibi ciddi komplikasyonların önüne geçilmesi mümkündür. Bu çalışmanın bulguları, ilgili hasta grubunda daha etkin takip ve tedavi yaklaşımlarının gerekliliğini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Mesane Kanseri, Radikal Sistektomi, Üriner Diversiyon, Üst Üriner Sistem, Böbrek Yetmezliği, İleal Konduit

Abstract:
Introduction: Radical cystectomy, pelvic lymph node dissection and urinary diversion operations, with or without neoadjuvant chemotherapy, are the standard treatment methods for muscle-invasive bladder cancer. This study investigated the long-term effects of ileal conduit urinary diversion on the upper urinary tract.
Materials and Methods: In our study, 120 patients who underwent radical cystectomy and ileal conduit urinary diversion due to bladder cancer were evaluated. Demographic data, clinical findings, radiological follow-ups and renal functions of the patients were analyzed retrospectively.
Results: A total of 120 bladder cancer patients were included in the study. The mean age of the patients was 63±9 years, and the age range ranged from 27 to 80 years. 83.3% of the patients were male and 16.7% were female. In long-term follow-up, it was determined that 34.2% of the patients developed hydronephrosis, and 26% of these patients had hydronephrosis in the left kidney and 23% in the right kidney. While there was a 5.25% decrease in the volume of the right kidney at 24 months after the operation, this rate reached 16.34% in the left kidney. A 3.6% decrease in parenchymal thickness was detected in the right kidney and 5.7% in the left kidney. Approximately 30% of the patients with urinary tract dilatation in the postoperative period underwent percutaneous nephrostomy or DJ stent placement due to reasons such as acute renal failure, ureteroenteric anastomosis stenosis and renal colic. The mean creatinine value of the 15 patients who underwent intervention was 3.01±2.17 mg/dL, which was significantly higher than the non-intervention group (p<0.05). The mean creatinine value regressed to 1.7 mg/dL in the post-intervention follow-up.
Conclusion: In patients who underwent radical cystectomy and ileal conduit urinary diversion, regular radiological follow-up is of vital importance to preserve renal function and prevent upper urinary tract complications. When ileal conduit urinary diversion surgery is performed with appropriate technique, chronic renal failure and hemodialysis rates are low in the long term. By developing appropriate management strategies in upper urinary tract follow-up, it is possible to prevent serious complications such as renal failure. The findings of this study reveal the need for more effective follow-up and treatment approaches in the relevant patient group.
Keywords: Bladder Cancer, Radical Cystectomy, Urinary Diversion, Upper Urinary System, Renal Failure, Ileal Conduit