Homo Homini Lupus'tan Homo Ecologicus'a: Uluslararası ilişkilerde insan doğası
From Homo Homini Lupus to Homo Ecologicus: Human nature in international relations
Yazar: ÇAĞLAR SÖKER
Danışman: PROF. DR. ŞABAN HALİS ÇALIŞ
Selçuk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı / Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Uluslararası ilişkiler = International relations ; Uluslararası politika = International policy ; İnsan = Human ; İnsan doğası = Human nature

Özet:
Bu çalışmanın amacı "insan doğasının" Uluslararası İlişkilerdeki yerini ve önemini analiz etmektir. Bu bağlamda, günümüzde idealizm-realizm tartışmasına özgü, "bitmiş", "geride kalmış" argümanlar olarak kabul edilen insan doğası varsayımlarının Uluslararası İlişkilerdeki öneminin halen sürdüğü hipotezinden hareketle disiplindeki farklı kuramsal geleneklerin insanı nasıl gördükleri incelenmiştir. Disiplinin ve uluslararası ilişkilerin dünden bugüne nasıl değiştiğine yönelik bir bakış açısı da sağlayan farklı "insan doğası" yaklaşımlarının açıklanması suretiyle Klasik Realizmden son dönem Yeşil Yaklaşımlara kadar "insan doğasının dönüşümü" takip edilmiş ve bu dönüşümün disipline ve uluslararası ilişkilere etkileri değerlendirilmiştir. Bu bağlamda ilk bölümde insan doğasının tanımı yapılmış, ardından insan doğası varsayımlarının disiplin nezdindeki rolü üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde pozitivist kuramların insan doğası varsayımları, "Homo Homini Lupus", "Homo Rationale" ve "Homo Economicus" tipolojileri ile açıklanmıştır. Üçüncü bölümde ise post-pozitivist kuramların "insanları", "Homo Socius", "Homo Poeticus" ve "Homo Ecologicus" başlıkları altında incelenmiştir. Her bir tipoloji, farklı kuram(lar)ın insanını tanımlamak için kullanılmış; söz konusu tanımlama, her kuramsal gelenekten teorisyenlerin seçilmesi ve eserlerinin incelenmesi yoluyla yapılmıştır. Çalışma boyunca teorileri ve teorisyenleri etkileyen disiplin-dışı kişi, akım ve geleneklere de yeri geldiğinde değinilmiş ve –özellikle klasik dönem- teorisyenlerin biyografileri ile teorileri arasında bağlantılar kurulmaya çalışılarak Uluslararası İlişkilerde insan doğası çok yönlü bir değerlendirmeye tabii tutulmuştur.

Abstract:
The purpose of this study is to analyze the place and importance of "human nature" in International Relations. In this context, it is investigated that how various theoretical traditions in IR approach "human" on the basis of the hypothesis of "human nature assumptions which today accepted as 'finished' and 'pertained to idealism-realism debate' still have an importance". It is followed the transformation of human nature approaches from Classical Realism to Green Theory which also give a point of view about how the discipline and international relations changed from past to today, and analyzed this transformation's effects to the discipline and international relations.Within this scope, in the first chapter, the concept of "human nature" was defined and after that the role of human nature assumptions for the discipline was addressed. In the second chapter, human nature assumptions of positivist theories were explained with the typologies of "Homo Homini Lupus", "Homo Rationale" and "Homo Economicus". In the third chapter, "humans" of post-positivist theories were evaluated under the titles of "Homo Socius", "Homo Poeticus" and "Homo Ecologicus". Every one of these typologies was used to describe the "human(s)" of different theory/theories; this aforementioned describing was done by choosing theorists from each theoretical tradition and analyzing their studies. Human nature in IR is analyzed multidimensionally through the study by also mentioning non-disciplinary people, traditions or movements that effect theories or theorists and by seeking out the links between biographies of –especially classical era- theorists and their theories.