Streptozotosinle diyabet oluşturulmuş sıçanlarda meydana gelen periferik nöropatiye melatoninin etkisi
The efficiancy of melatonin against peripheric neuropathy in streptozotocin induced diabetic rats
Yazar: SELDA TAŞAN
Danışman: PROF. DR. NAZAN DOLU
Erciyes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Fizyoloji = Physiology
Dizin: Diabetes mellitus-deneysel = Diabetes mellitus-experimental ; Melatonin = Melatonin ; Nöropatiler = Neuropathies ; Sinir lifleri = Nerve fibers ; Streptozotosin = Streptozotocin ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Diyabetli hastalarda periferik nöropati sık rastlanılan komplikasyonlardandır. Melatoninin kan glukoz düzeyini düzenleyerek diyabetle ilgili komplikasyonları azaltabileceği bildirilmektedir. Çalışmamızda streptozotosin (STZ) ile diyabet oluşturulan sıçanlarda meydana gelen diyabetik nöropatide melatonin tedavisinin koruyucu etkisi olup olmadığı araştırıldı. 
Çalışmada, 3 aylık 60 adet Sprague-Dawley erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar 6 gruba ayrıldı (n=10). Grup 1 Sham grubu (serum fizyolojik), Grup 2 Diyabet grubu (45 mg/kg STZ, tek doz), Grup 3 Melatonin (M) grubu (10 mg/kg, 30 gün), Grup 4 M+STZ grubu, Grup 5 insülin (30 gün)+STZ grubu, Grup 6 insülin+STZ+M grubu. Deney boyunca grupların kan şekerleri ve vücut ağırlıkları ölçülerek kaydedildi. Başlangıç EMG (elektromyografi) kayıtları alındı (EMG0). EMG kaydı için, sıçanlara sırt bölgesinden uyarı verildi ve gastrokinemius kasına yerleştirilen 2 iğne elektrot ile bileşik aksiyon potansiyelleri kaydedildi. 15. ve 30. günlerde EMG15 ve EMG30 kaydedildi. EMG kayıtlarının ardından siyatik sinir histolojik olarak değerlendirildi.
EMG0'da, eşik değerleri gruplar arası karşılaştırıldığında; gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. EMG15 ve EMG30 kayıtlarında; Grup 6'nın eşik değer ve kaydın alındığı değer diğer gruplardan anlamlı yüksekti. M uygulanan grup da ise bu parametrler diğer gruplardan anlamlı düşük bulundu (Grup 1 hariç) (p=0.00). "M" uygulamasından 15 gün sonra Grup 4'de distalden alınan kayıtda latans kontrol grubuna göre anlamlı olarak uzadı. Grupların 15. gün sonunda kaydedilen genlik değerlerinde Grup 6'nın distal genliği Grup 2, Grup 3, Grup 4' ten anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.01). Grup 1'in proksimal genliği Grup 2' den anlamlı olarak yüksekti (p<0.01). Sinir ileti hızlarında (SİH) 15. ve 30. günlerde Grup 1' in SİH Grup 2, 4, 5' den anlamlı yüksek bulundu (p<0.00). 30. günde Grup 3' ün SİH Grup 2, 4 ve 5' den anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.00). Histolojik olarak yapılan incelemede deney gruplarının akson çaplarının kontrol grubuna göre anlamlı derecede azaldığı belirlenmiştir. 
Sonuç olarak; bulgularımız melatoninin diyabetik nöropatide koruyucu etki yapabilmesi için, nöropati belirtileri başlamadan önce ve uzun süreli alınması gerektiğini göstermiştir. 

Anahtar kelimeler: Diyabet, streptozotosin, melatonin, sinir ileti hızı, sıçan

Abstract:
Peripheric neuropathies are common complications in patients with diabetes. It is stated that melatonin can reduce the complications related with diabetes by regulating blood glucose level. In our study, we evaluated whether melatonin treatment is protective against diabetic neuropathy in streptozotosin (STZ) induced diabetic rats.
In this study, 60 male Sprague-Dawley rats (3 months old) were used. They were separated six groups (n=10); Group1 (Sham Group, Saline), Group2 (Diabetic Group, 45mg/kg STZ, one dose), Group3 [Melatonin (M) Group, 10mg/kg, 30 days], Group4 (M+STZ Group), Group5 [Insulin (30 days) + STZ Group], Group6 (Insulin + M + STZ Group). During the experiment blood glucose levels and body weights were measured. Beginning EMG (electromyography) was recorded (EMG0). Back of rats' bodies were stimulated for EMG recordings and the compound action potentials were taken with two needle electrode placed in gastrocnemius muscle. At the 15th and 30th days, EMG15 and EMG30 were recorded. Nervus ischiadicus was evaluated histologically after all of the EMG recordings.
There was no statistical difference between groups among the threshold at the EMG0.  Threshold and stimulus intensity of the recording of the Group6 were significantly higher than other groups both EMG15 and EMG30 recordings. Both of the these parameters were lower in Group 3 than other groups (except group 1 ) (p=0.00). The distal latency was prolonged in Group 4 than Group1 at the EMG15. Amplitude of the Group6 was higher than Group 2, Group 3 and Group 4 (p<0.01). The proximal amplitude of the Group 1 was higher than Group 2 (p<0.01). Nervous conductance velocity (NCV15) of the Group 1 was higher than Group 2, Group 4 and Group 5 (p<0.00) at EMG15 and EMG30. NCV30 of the Group 3 was higher than Group 2, Group 4 and Group 5 (p<0.00). Histological observations showed that, diameters of axons in experimental groups were decreased comparison with control group. 
Consequently, to ensure that the protective effect of melatonin in diabetic neuropathy, melatonin must be used before than neuropathy symptoms and it must be used long time. 

Keywords: Diabetes, streptozotocin, melatonin, nerve conduction rate, rat