RTI modelinin özel eğitime gereksinimi olan 5. sınıf öğrencilerinin matematik öğrenmeleri üzerindeki etkililiğinin incelenmesi
A review on effectiveness of RTI model on math learning of 5th grade students in need of special education
Yazar: YUSUF ÖLMEZ
Danışman: PROF. DR. ZİYA ARGÜN
Gazi Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanları Eğitimi Ana Bilim Dalı / Matematik Öğretmenliği Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Etkililik = Effectiveness ; Eğitim = Education ; Matematik = Mathematics ; Matematik öğretimi = Mathematics teaching ; Müdahale = Intervention ; Müdahaleye yanıt verme = Responsive to intervention ; Özel eğitim = Special education ; Özel eğitime muhtaç çocuklar = Handicapped children who need special education ; Öğrenme güçlüğü = Learning difficulty ; Öğretim modelleri = Instructional models

Özet:
Bu çalışmanın amacı, RTI (Responsive to Intervention) modelinin özel eğitime gereksinimi (ÖEG) olan 5. sınıf öğrencilerinin matematik öğrenmeleri üzerindeki etkililiğini ortaya koymaktır. Söz konusu öğrencilerin matematik öğrenme yetersizliklerini genel eğitim içinde kalarak farklı yaklaşımlarla ortaya çıkarmak, belirlenen yetersizliklerin giderilmesine yönelik yapılan müdahalelerin işlevselliğini test etmek ve ÖEG olduğu düşünülen öğrencilerin gerçekten özel öğretime ihtiyaçları olup olmadığını belirlemek de çalışmanın amaçları arasında yer almaktadır.
Nitel araştırma deseni kullanılan ve nicel verilerle desteklenen çalışmanın katılımcılarını, Ankara ili Yenimahalle ilçesindeki bir devlet ortaokulunda öğrenim gören 5. sınıf öğrencilerinden deney, plasebo ve kontrol grubu olmak üzere her biri altı kişiden oluşan toplam on sekiz öğrenci oluşturmaktadır. Deney grubuna RTI modeli çerçevesinde haftada iki, plasebo grubuna müfredat doğrultusunda haftada 1 saat olmak üzere on iki hafta boyunca okul ders saatleri dışında araştırmacının planladığı destek eğitimleri verilmiştir. Kontrol grubuna ise herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Bu eğitimler 2014-2015 eğitim öğretim yılı birinci döneminde öğrencilerin okullarında gerçekleştirilmiştir.
Araştırmanın verileri (1) tutum ölçeği, (2) öğrenci izleme formları, (3) video kayıtları, (4) gözlem notları, (5) günlük matematik alıştırmaları, (6) matematik başarı testleri, (7) öğrenci ve öğretmen görüşmelerinden elde edilmiştir. Veriler hem betimsel hem de içerik analizine tabi tutulmuştur. Buna göre iki öğrenci de, matematik dersine yönelik olumlu yönde tutum değişikliği ve bilişsel ve psikolojik özelikler ile psikomotor ve sosyal becerileri içeren ölçütlerin gerçekleşme sıklıklarında bir artış oluştuğu görülmüştür. Öğretmenlerin bu öğrencilere yaklaşımlarının yeterli olmadığı ve matematik dersine yönelik sorunlarıyla öğrencilerin kendi kendilerine başa çıkmalarının beklendiği anlaşılmıştır. 
Deney grubunun öntest sontest puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Öğrencilerin matematikte başarısız veya yetersiz olduğunu söylemek için kullanılan öğretim yöntemlerinin de dikkate alınması gerektiği, bunun yanı sıra öğrenci sesli düşünmeleri, problemlerin görsel temsilleri, biçimlendirici değerlendirme verileri, açıktan strateji öğretimi gibi müdahalelerin ÖEG olan öğrencilerin matematik öğrenmelerinde etkili olduğu tespit edilmiştir.
Araştırma sonucunda 2 öğrencinin (D2 ve D6) aşama 1'e geri dönmesi, 3 öğrencinin (D3, D4 ve D5) aşama 2'de kalması ve 1 öğrencinin de (D1) bireyselleştirilmiş eğitim hizmetleri için aşama 3'e kaydırılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Son olarak RTI modelinin, genel eğitim içinde belirlenen yetersizlikler ve bunların giderilmesine yönelik yapılan müdahalelerle ÖEG olan öğrencilerin temel matematiksel düşünme becerileri kazanmalarına ve geliştirmelerine yardımcı olduğu, bu öğrencilerden bazılarının gerçekten özel öğretime ihtiyaçları olmadığı tespit edilmiştir.

Abstract:
This study aims to reveal effectiveness of RTI (Responsive to Intervention) model on math learning of special needs (SN) 5th grade students. The study also targets to determine inabilities of students in learning math within the frame of general education through different approaches, test and identify functionality of interventions for elimination of these inabilities and develop a suggestion for a model to achieve active participation of these students in learning-teaching process.
In the study using action research, which is a design of qualitative research, the sample consists of eighteen students in three groups, which are experimental group, placebo group and control group, each having six students from 5th grade students studying in a state secondary school in Ankara province, Yenimahalle district. Participants were selected among these eighteen students with taking into consideration of academic scores from math achievement tests (MAT). Furthermore, non-multiple choice MATs were used as pretests in order to determine equivalence of experimental and control groups before set of application. After the completion of supportive trainings, these tests were reutilized for each of these three groups as a post test. Support trainings were given to the experimental group two hours in a week through twelve weeks within RTI model. Similarly, traditional courses were given to the placebo group one hour a week for twelve weeks in line with the school curriculum. No intervention was made to the control group. These trainings were held in the first semester of the academic year 2014-2015.
An attitude scale was applied for math lesson three times in total, being one before trainings, one six weeks after trainings and one in the end of trainings in order to examine attitudes of students towards math lesson. 
Additionally, opinions of students in the experimental group concerning RTI model support trainings and opinions of teachers on their math performances were examined. Structured interview forms were used in these interviews. It was also ensured that teachers filled out student monitoring forms for math class every week for students in the experimental group. 
The data of this research were collected through video records of support trainings given to the experimental group, daily exercises  used in trainings, math achievement tests, attitude scales for math class, student monitoring forms for math class, interviews with students.
It was determined that RTI model had no positive or negative influence on frequency of scales including cognitive and psychological traits and psychomotor and social skills for four students; however, there was a positive increase for two students. Out of sixteen concepts used by math teachers in identifying students in the experimental group, only two were positive and they were unwilling to attend to these students. According to these findings, attitude of math teachers towards students with NSE was not satisfactory, students were left to their own resources and they were not put through an extra excercise or monitoring. 
Six students in the category of stage 2 could not make the expected success in the beginning at the level of stage 1, so they need special education services. Two students (Group 1) made a academically favorable progress; however.  It was concluded that one of these students without favorable progress (D1) was directed to the next stage (stage 3). Briefly, it was concluded in consequence of the research that 2 students (D2 and D6) should turn back to the stage 1, 3 students (D3, D4 and D5) should stay in the stage 2, and 1 student (D1) should be directed to the stage 3 for individualised service.