Periyodik ateş, aftöz stomatit, farenjit, lenfadenit (PFAPA) sendromu tanılı hastalarda MEFV gen mutasyonu varlığının klinik seyire etkisi
Effect of the presence of MEFV gene mutation on the clinical course in patients diagnosed with periodic fever, aphthous stomatitis, pharyngitis, and adenitis (PFAPA) syndrome
Yazar: YEŞİM YARDIMCI
Danışman: PROF. DR. MUHAMMET ALİ KANIK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Periyodik ateş, aftöz stomatit, farenjit, adenit (PFAPA) sendromu, periyodik inflamasyon ataklarıyla karakterize sporadik bir hastalıktır. Ailesel Akdeniz ateşi (FMF) ile ilişkili gen olan MEFV'deki mutasyonlar, asemptomatik taşıyıcılarda subklinik inflamasyona yol açabilir ve bazı inflamatuar hastalıkların fenotipini değiştirebilir. Ülkemiz %20 taşıyıcılık oranı ile dünyada FMF taşıyıcılığının en fazla olduğu toplumlardandır. Bu çalışmada FMF taşıyıcılığının PFAPA sendromlu çocuklarda klinik ve laboratuvar bulguları, hastalık seyri ve şiddeti ile ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 2015-2021 yılları arasında İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi genel pediatri ve çocuk romatoloji polikliniğine başvuran PFAPA sendromu tanısı konulmuş ve MEFV gen analizi gönderilmiş 108 hastanın dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Hastaların demografik verileri, klinik bulguları, atak sayısı ve şiddeti, atak sırasındaki laboratuvar değerleri, MEFV gen analiz sonuçları kaydedilmiştir. MEFV gen mutasyonu pozitif olan 48 hasta ile MEFV gen mutasyonu negatif olan 60 hasta demografik veriler, klinik özellikler ve hastalık seyri açısından karşılaştırıldı.
Bulgular: MEFV mutasyonu taşıyıcılarındaki PFAPA atak süreleri, MEFV mutasyonu olmayan hastalara göre daha kısaydı (4,22 ± 0,97' ye karşı 4,86 ± 1,40 gün, p= 0,014). MEFV mutasyonu mevcut olanlarda kolşisin yanıtı, mutasyonu olmayanlara göre belirgin olarak etkiliydi (%80.6' ya karşı %44,8, p=0,003).  Ayrıca atak sırasında klinik bulgular ve laboratuvar değerleri (lökosit sayısı, eritrosit sedimentasyon hızı, C-reaktif protein, prokalsitonin) MEFV gen mutasyonu taşıyanlarla taşımayanlar arasında farklılık gözlenmedi. 
Sonuç: PFAPA sendromunda MEFV gen taşıyıcılığı hastalığın şiddetinin azalmasıyla ilişkili değiştirici bir gen olabileceği gibi kolşisin tedavisi yanıtı açısından da önemli bir gösterge olabilir.
Anahtar kelimeler: Periyodik ateş, PFAPA, Ailesel Akdeniz ateşi, MEFV, Kolşisin, Çocuk

Abstract:
Objective: Periodic fever, aphthous stomatitis, pharyngitis, and adenitis (PFAPA) syndrome is a sporadic disease, characterized by periodic attacks of inﬂammation. Mutations in the MEFV, the gene associated with familial Mediterranean fever (FMF), may lead to subclinical inﬂammation in asymptomatic carriers and modify the phenotype of some inﬂammatory diseases. Our country is one of the communities with the highest number of familial Mediterranean fever carriers worldwide, with a rate of 20 %.  This study aimed to investigate the association of MEFV gene carriage with clinical and laboratory findings, disease course and severity in children with PFAPA syndrome.
Materials and Methods: In this study, the medical charts of 108 patients who were diagnosed with PFAPA syndrome and performed the MEFV gene analysis and who admitted to the pediatric and pediatric rheumatology outpatient clinics of İzmir Tepecik Training and Research Hospital between 2015 and 2021 were retrospectively reviewed. The patients' demographic data, clinical findings, number and severity of attacks, laboratory values during the attack, and MEFV gene analysis results were recorded. The 48 patients with positive MEFV gene mutation and 60 patients with negative MEFV gene mutation were compared in terms of demographic data, clinical features and disease course.
Results: The duration of PFAPA attack in MEFV mutation carriers were shorter than in patients without MEFV mutation (4.22 ± 0.97 vs 4.86 ± 1.40 days, p = 0.014). The colchicine response in those with MEFV mutation was significantly more effective than in those without mutation (80.6% vs. 44.8%, p=0.003). In addition, no difference was observed in clinical findings and laboratory values (leukocyte count, erythrocyte sedimentation rate, C reactive protein, Procalcitonin) during the attack between those carrying MEFV gene mutation and those without.
Conclusion: In PFAPA syndrome, MEFV gene carriage may be a modifying gene associated with a decrease in the severity of the disease and may also be an important indicator of colchicine treatment response.
Keywords: Periodic fevers, PFAPA, Familial Mediterranean Fever, MEFV, Colchicine, Children