TiO2 nanotüp uygulamasnın titanyum-porselen bağlantısı üzerine olan etkisinin incelenmesi ve optimizasyonu
The effect of TiO2 nanotube application on titanium-porcelain bond strenght
Yazar: FATMA YILDIZ
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET EMRE COŞKUN
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2020
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental porselen = Dental porcelain ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental çimentolar = Dental cements ; Nanotüp = Nanotube

Özet:
Günümüzde dental alaşımlar arasında titanyum (Ti) sahip olduğu yüksek dayanıklılık, düşük ağırlık, düşük elastikiyet modülü, düşük ısı iletkenliği, mükemmel korozyon direnci ve soy metal alaşımlara göre düşük maliyetleri gibi özellikleri sebebiyle diş hekimliğinde kullanılan en uygun metaldir. Ancak titanyumun kıymetsiz metal alaşımlara göre alt yapı üretimindeki zorluklardan ötürü sabit protetik restorasyonlardaki kullanımı kısıtlıdır. Fakat teknolojik ilerlemelerle birlikte üretim aşamasındaki zorlukların üstesinden gelinmiştir. Metal-seramik bağlantısının artırılması için kullanılan en yaygın yüzey işlemi Al2O3 uygulamasıdır. Son dönemde nano boyutlu TiO2 tüp uygulamasının geliştirilmesiyle birlikte yüzey işlemi uygulamaları farklı bir boyut kazanmıştır. Bu çalışmanın amacı titanyum yüzeyine uygulanan kumlama ve TiO2 nanotüp uygulamalarının titanyum-porselen bağlantısı üzerine etkilerini karşılaştırmaktır. Çalışmamızda CAD- CAM sistemiyle üretilen 60 adet silindir şeklinde hazırlanan grade V Ti-6Al-4V titanyum örnekler yüzeylerinin polisaj işlemleri sonrasında yapılacak yüzey işlemine göre 6 gruba ayrıldı. 1. grup kontrol grubu olarak belirlenirken, 2. grup kumlama grubu ve diğer gruplar (3, 4, 5, 6) ise (10, 20, 30 ve 40 V' luk akım altında 30 dk) TiO2 grupları olarak belirlendi. Üzerinde TiO2 nanotup dizileri oluşturulan örneklerin SEM görüntüleri alındı. Örneklerin yüzeyine düşük ısı seramiği uygulandı. Bağlantı dayanım değerlerinin belirlenmesi amacı ile makaslama testi uygulandı ve sonuçlar Kolmogorov-Smirnov, tek yönlü varyans analizi ve tukey testleri kullanılarak analiz edildi. Çalışmanın sonucunda anodizasyon işlemi uygulanmış metal alt yapılarından elde edilen bağlanma dayanımı en yüksek olarak tespit edilirken, gruplar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (P<0,05). Elde edilen test sonuçlarına göre en düşük bağlantı değeri kontrol grubunda (8.729 1.190 MPa) sonrasındaysa sırasıyla kumlama grubunda (10.475 2.060 MPa), 10 V grubunda (13.890 2,700 MPa), 20 V grubunda (16.621 2.800 MPa), 30 V grubunda (20.614 3.030 MPa), 40 V grubunda ise (20.993 2.520 MPa) bulunmuştur. 
Anahtar Kelimeler: TiO2, anodizasyon, titanyum, kumlama, porselen

Abstract:
Among dental alloys, titanium (Ti) is the most suitable metal due to high mechanical strength, light weight, low elastic module, low thermal conductivity, high corrosion resistance, excellent biocompatibility. However, the difficulties for the production of the titanium framework compared to the non-precious metal alloys restrict the usage in fix partial dentures. However, with technological advances, difficulties in the production stage have been overcome. The most common method to enhance metal-ceramic bond strength is the Al2O3 application. Recently, with the development of nano-sized TiO2 tube application, surface treatment applications have gained a different vision. The aim of this research was to compare the effect of the sandblasting and TiO2   nanotube on metal-ceramic bond strength. In this study, 60 cylindrical grade V Ti-6Al-4V titanium specimens were produced by CAD-CAM system and divided into 6 groups according to the surface treatment to be performed after polishing their surfaces. The first group was set as a control group, the second group as a sandblasting group, and the other groups (3, 4, 5, 6) were set as TiO2 groups formed with 10, 20, 30 and 40 V respectively with a duration of 30 minutes. SEM images of 1 sample from all TiO2 nanotube groups were taken.  Ultralow fusing ceramics (Titankeramik) were fired onto the surface of the specimens. Shear bons strength tests were performed with universal testing machine and the results were analyzed using Kolmogorov-Smirnov, 1-way ANOVA and tukey tests. As a result, it was determined that the difference between the bond strength values of all groups was statistically significant (P<0,05). According to the results, the lowest bond strength value was detected in control group (8.729 1.190 MPa) and then in sandblasting group (10.475 2.060 MPa), 10 V group (2,700 13.890 MPa), 20 V group (16.621 2.800 MPa), 30 V group (20.614 3.030 MPa), 40 V group (20.993 2.520 MPa) respectively. 
Key words: TiO2, anodization, titanium, sandblasting, porcelain