L5 ve S1 lumbosakral monoradikülopatili hastalarda hoffman refleksinin değerlendirilmesi
Evaluation of hoffman-reflex in L5 and S1 lumbosacral monoradiculopathy patients
Yazar: HASAN KARA
Danışman: PROF. DR. ÖNDER MURAT ÖZERBİL
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Lumbosakral bölge = Lumbosacral region ; Radikülopati = Radiculopathy ; Refleks-anormal = Reflex-abnormal

Özet:
Bu çalışmanın amacı L5 ve S1 monoradikülopatili hastalarda siyatik sinir uyarılarak, eş zamanlı tibialis anterior, peroneus longus ve soleus kaslarından kayıt alınarak elde edilen H-refleksi değişimlerini değerlendirmektir.
Bu çalışma prospektif  kontrollü olarak yapıldı. Radiküler bel ağrısı semptomları ile başvuran ve manyetik rezonans görüntülemede tek taraflı L5 veya S1 kök basısı olan hastalarda lumbosakral radikülopati protokolünde elektronöromyografi (ENMG) yapıldı. Çalışmaya alınan katılımcı sayısı L5 kök basısı , S1 kök basısı ve kontrol grubu 29 kişiydi. EMG sonucuna göre hastalar L5 EMG pozitif, negatif ve S1 EMG pozitif, negatif olarak ayrıldı. Daha sonra H-refleksi bakıldı. Kontrol grubuna daha önce hiç bel ağrısı şikayeti olmayan kişiler alındı. Kontrol grubuna radikülopati protokolünde ENMG yapılmadı, sadece H-refleksi bakıldı. H-refleksi rutinde uygulanan yöntemle değilde farklı bir yöntemle incelendi. Bu yöntem,  popliteal fossada siyatik sinire, ortak peroneal ve tibial sinire ayrılmadan önce, uyarı verilerek tibialis anterior, peroneus longus ve soleus kaslarından kayıt alınarak H-refleksleri elde edildi. Daha sonra H-reflekslerinin latansları, amplitüd değerleri ve H/M oranları tüm gruplar arasında karşılaştırıldı. 
Siyatik sinir uyarılarak tibialis anterior ve peroneus longus kaslarından kaydedilen H-refleksi latansının L5 radikülopatide etkilenen ekstremite ve sağlam ekstremite karşılaştırıldığında anlamlı gecikme saptandı. Bu gecikme farkı soleus kasındada vardı fakat tanıya katkı sağlamadı. (Latans farkı tibialis anterior kasında 1,74 msn, peroneus longus kasında 2,03 msn, soleus kasında 0,4 msn ).  Bu yöntemle elde edilen peroneus longus ve tibialis anterior kası H-refleksi latansının L5 radikülopatide tanıya yardımcı bir yöntem olduğu ve L5 radikülopatiyi S1 radikülopatiden ayırdığı gösterildi. L5 radikülopatide amplitüd ve H/ M oranı değerlendirilildiğinde tanıya katkı sağlayacak azalma saptanmadı. O yüzden bu yöntemle L5 radikülopatide H-refleksi amplitüd ve H/M oranı tanıda kullanılamayacağı gösterildi. S1 radikülopatide siyatik sinir uyarımıyla soleus kasından kaydedilen H-refleksi latansında gecikme, amplitüdte  ve H/M oranında anlamlı azalma mevcuttu. Bu yöntemle S1 radikülopati tanısında soleus kasından elde edilen H-refleksi tanıya yardımcı olarak bulundu.
Bu çalışmayla siyatik sinir uyarılarak peroneus longus ve tibialis anterior kaslarından kayıtlanan H-refleksinin latansının L5 radikülopati tanısında kullanılabileceği sonucuna varıldı. Aynı zamanda S1 radikülopati ayrımında fayda sağladığı gözlendi. S1 radikülopatide ise soleus kasından kaydedilen H-refleksi latansı, amplitüdü ve H/M oranı tanıya yardımcıdır. L5 radikülopatiden ayrımını sağlar.

Abstract:
The aim of this study was to evaluate the H-reflex changes obtained by recording the sciatic nerve in patients with L5 and S1 monoradiculopathy by recording from the simultaneous tibialis anterior, peroneus longus and soleus muscles.
This study was conducted prospectively. Electroneuromyography (ENMG) was performed in lumbosacral radiculopathy protocol in patients with unilateral L5 or S1 root compression in magnetic resonance imaging. L5 root compression, S1 root compression and control group were 29 subjects. According to EMG results, the patients were divided into L5 EMG positive, negative and S1 EMG positive and negative. Then H-reflex views. The control group consisted of people with no history of back pain before. ENMG was not applied to the control group in the radiculopathy protocol. Only H-reflex views. The H-reflex was evaluated by a different method rather than by routine method. This method was obtained from the tibialis anterior, peroneus longus and soleus muscles by giving a warning to the sciatic nerve in the popliteal fossa before it was divided into the common peroneal and tibial nerve and H-reflexes were obtained. Then, the latencies of H-reflexes, amplitude values and H / M ratios were compared between all groups.
Sciatic nerve stimulation of the tibialis anterior and peroneus longus muscles recorded H-reflex latency L5 radiculopathy affected limbs and intact limbs were significantly delayed when compared. This delay difference was found in the soleus muscle but did not contribute to the diagnosis. (Latans difference was 1.74 ms in tibialis anterior muscle, 2.03 ms in peroneus longus muscle, 0.4 ms in soleus muscle). It was shown that H-reflex latency of the peroneus longus and tibialis anterior muscle obtained by this method was a helpful diagnostic tool in L5 radiculopathy and differentiated L5 radiculopathy from S1 radiculopathy. When the amplitude and H / M ratio were evaluated in L5 radiculopathy, there was no decrease in the diagnosis. H-reflex amplitude and H / M ratio could not be used for diagnosis in L5 radiculopathy. There was a significant decrease in delay, amplitude and H / M ratio in H-reflex latency recorded from soleus muscle by stimulation of sciatic nerve in S1 radiculopathy. H-reflex from soleus muscle was found to be helpful in the diagnosis of S1 radiculopathy by this method.
In this study, it was concluded that latency of H-reflex recorded from the peroneus longus and tibialis anterior muscles can be used in the diagnosis of L5 radiculopathy by stimulating the sciatic nerve. At the same time it was observed that S1 benefit from radiculopathy. In S1 radiculopathy, H-reflex latency, amplitude and H / M ratio recorded from soleus muscle help diagnosis. L5 distinguishes from radiculopathy.