Ece Ayhan'da iktidar ve otorite
Power and authority in Ece Ayhan
Yazar: MUHAMMED TOPRAK
Danışman: PROF. DR. ALAATTİN KARACA
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Ayhan, Ece = Ayhan, Ece ; Devlet = State ; Otorite = Authority ; Türk şiiri = Turkish poem ; İkinci yenilikçiler = Second innovative ; İktidar = Government ; Şiir = Poem

Özet:
İkinci Yeni'nin özgün şairlerinden biri olan Ece Ayhan ilk şiirlerinden itibaren uç bir noktada yer almıştır. Kendisini şairden ziyade etikçi olarak tanımlayan Ayhan'ın şiirlerinde iktidar karşıtlığı net bir şekilde görülmektedir. Sarışınlar diye nitelendirdiği iktidar sahiplerinin karşısına karaşınlığı ve sivilliği koyar. Devletin insanları kalıba sokma eğilimine karşı çıkan şair 'iktidar' ve 'otorite' kavramlarını etikçi karakteri gereği daima sorgular.
Ece Ayhan şiirini 'sıkı şiir', 'sivil şiir' diye tanımlar. Onun hassasiyetle kurguladığı bu şiirlerde insanı baskı altına alan ve yok sayan her ne varsa eleştirilmiştir. Ayhan, iktidarı siyasal iktidara ya da devlet iktidarına hasretmemiş, onu hükümetler ve devletler üstü bir konumda tutmuştur. Foucaultcu anlamda bir iktidarı benimseyen şair hayatın her alanına sızan iktidarı, şiirleri üzerinden yapısöküme uğratmıştır. 
Şairin yıkıma uğrattığı iktidar alanları içerisinde başta dil, tarih, söylem, devlet ve cinsel iktidar vardır. Ayhan, 'sarışınlar' dediği iktidar sahipleri adına kurgulanan tarihi reddettiği gibi onların dilini ve söylemini de her fırsatta yıkma girişiminde bulunur. Bu yönüyle şairin dilde ve şiirde yapmış olduğu deformasyonlar biçimsel denemelerden ziyade iktidarı yıpratma ve yok sayma girişimine işaret etmektedir. 
Ece Ayhan'ın şiirlerinde toplumsal tabakanın en üstünde yer alan insanlarla en ötesindekiler bir arada görülmektedir. Şair hiyerarşik olan her ne varsa yeniden inşa etme girişiminde bulunmuştur. Onun şiirinde iktidar sahiplerinin dokunulmazlığı olmadığı gibi öteye itilmiş, dışta tutulan insanların da hayata tutunmaya hakkı vardır. 
Ece Ayhan'ın çalışmalarına bütüncül bir gözle bakıldığında iktidar ve otorite kavramlarının hemen her yönüyle ele alındığı görülecektir. Bu çalışmada da Ayhan'ın söz konusu kavramlar hakkındaki görüşleri ve bu görüşlerin düzyazı ve şiirlerinde ne tür bir yansıma bulduğu ortaya konulmuştur.

Abstract:
Ece Ayhan, the most original poet of the Second New Movement, is at an extreme since his first poems. He is not a poet, he is an ethician. The opposition to power is clearly seen in Ayhan's poems. He calls the power-holders "blond", while he calls the anti-power "black". The poetrist always questions the government's power and authority.
Ece Ayhan defines his own poetry as "hard/tight poetry" and "civil poetry". In his poem, everything that bullied people was criticized. Power is not just state power or political power. Power is in a supra-governmental and supra-state position. He adopted Foucault's view of power. It has deconstructed its power structure, which is transmitted everywhere.
Language, history, discourse and state power are among the power fields that the poet has deconstructed. He rejects the history, language and discourse for blondes. He wants to break their language. The main reason for the deformations in the language of the poet is to wear down the power. 
In the poems of Ece Ayhan, people at the top and bottom of the social layer are together. The poet aims to demolish and rebuild everything that is hierarchical. In his poetry, power holders have no immunity, and other people have a right to hold on to life. When all the works of Ece Ayhan are examined, it will be seen that he examines the concepts of power and authority in all aspects. In this study, Ece Ayhan's views on power and authority in prose and poetry will be examined.