hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Eski Diyarbakır sur içi konutlarında iklimin tasarıma etkisi üzerine bir araştırma /
Yazar: MİNE SİS
Danışman: DOÇ. DR. ZÜLKÜF GÜNELİ
Dicle Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1993
Konu: Mimarlık = Architecture
Dizin: Diyarbakır-Suriçi = Diyarbakır-Suriçi ; Geleneksel konut mimarisi = Traditional house architecture ; Mimari tasarım = Architectural design ; Mimari üslup = Architectural style ; Tarihi yapılar = Historic structures ; İklim = Climate

Özet:
ÖZET Konut tasarımı, bilindiği gibi toplumsal, ekonomik ve doğal etmenler sonucu ortaya çıkar. Ancak bu etmenlerin etki dereceleri, yaşanılan yerin koşullarına göre değişim gösterir. Doğal etmenler içinde yer alan iklim koşulları, her dönemde yapının kuruluş düzenini etkiler nitelikte olmasına rağmen tasarım aşamasında genellikle geri planda kalmıştır. Oysa bazı tasarımlarda iklim belirleyici etmen olup, tasarıma doğrudan yön vermiştir. Bunun güzel bir örneğini, eski Diyarbakır Suriçi konutlarında görmek mümkündür. Çalışma, başlangıçta iklim-tasarım ilişkisini genel anlamı ile ele almış, yerleşme düzeninden doğrama seçimine kadar büyük etki alanı oluşturan bu etmenin, evlerin tasarımında ve biçim almasında en önemli etmen olduğunu ortaya çıkarmayı amaçlamıştır. Böylece; bu evlerdeki tasarım özelliklerinin örnek alınarak, il 'de bundan sonra yapılacak tasarımlara yol göstere bileceği düşünülmüştür. - v

Abstract:
SUMMARY (İNGİLİZCE ÖZET) As is already known, housing designs emerge as the result of social, economic and natural factors. However, the extent to which these factors are effective vary depending on the conditions of the particular place ona lives in. Although climatic conditions which are included in natural factors affect the constructional order of a building at each Stage, they have, in general, fell behind at the design stage. However, in some designs climate has been the deter minant factor and has directly guided the design. A good example to this may be seen in the ancient housings inside the city walls of Diyarbakır. Thi Study has initially dealt with the climate-design rela tionship in general terms and has aimed to bring to light that this factor which const itues a great sphere of influ ence from the lay-out plan to the selection of woodwork is the most important factor in the design and shaping of housings. It has been kept in mind that in this way the design featu res of these dwellings will be taken as an example and will guide future designs in the province. - vi -
Anne sütünün NMR 1/T1 oranının zaman bağlılığının saptanması ve rölaksasyon mekanizmasının açıklanması /
Yazar: HATİCE BUDAK
Danışman: PROF. DR. SALİH ÇELİK
Dicle Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Biyofizik Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 1993
Konu: Biyofizik = Biophysics
Dizin: Anne sütü = Milk-human ; Manyetik rezonans spektroskopi = Magnetic resonance spectroscopy ; Relaksasyon = Relaxation

Özet:
BÖLÜM 6 : ÖZET Bu çalışmada anne sütünün Tj_ rölaksasyon mekanizmasının zamanla nasıl değiştiğini açıklamak için, doğum öncesi ve sonrası dönemlere ait anne sütünün 1/Tı oranlarının laktasyon peryotlarına bağlılığı incelenmiştir. Ölçümler 60 MHz de çalışan FT-NMR spektrometresi kullanılarak Inversion Recoveri ve Null metoduyla yapılmıştır. l/Ti oranının kolostrumdan olgun süte doğru laktasyon dönemleri süresince azaldığı gözlenmiştir. tyTı deki bu azalma, sütteki total protein ve paramanyetik iyonun (özellikle Fe+°) konsantrasyonunun azalmasına paralel olduğu düşünülmektedir. Ayrıca olgun anne sütüne çeşitli konsantrasyonlarda karıştırılan paramanyetik iyonların ( Cu+2, Zn+2, Fe+2, Fe+^ ) sütün l/Tj oran mm etkileri iyon konsantrasyonuna bağlı olarak incelenmiştir, olgun anne sütünün 1/Tı oranının paramanyetik iyonların eklenmesinden önceki ve sonraki değerlerinden proton rölaksivitesi hesaplanmıştır. Proton rölaksivitesi Fe+^ iyonu için anlamlıca, diğer iyonlar için çok küçük bulunmuştur. Bundan dolayı sütün 1/T^ oranına iyon katkısının yalnızca Fe+3 iyonundan gelebileceği sonucuna varılmıştır. Fe+° iyonu varlığında bu işlemler yapılırken fizyolojik pH da (pH*3? civarı) 1/T^ oranının küçük olduğu pH=2'ye indirilirken bu oranın oldukça büyüdüğü gözlenmiştir. 59

Abstract:
BOLUM 7 : SUMMARY In' this study, the dependence of spin-lattice relaxation rates (l/Tj) in human milk, belonging to pre and post-birth periods, to the lactation periods has been investigated in order to explain how relaxation process in human milk changes over time. The measurements were carried out by inversion recovery and null methods, using an FT-NMR spectrometer operating at 60 MHz. It was observed that relaxation rate of human milk decreased during lactation periods from colostrum towards mature milk. It has been supposed that this decrease in 1/Tj is paralel to that of total protein and paramagnetic ions concentrations (especially Fe+^) in human milk. Moreover, the effects of paramagnatic ions (Cu+2, Zn+2, Fe+2, Fe+3) added to the milk at various concentrations, on relaxation rate of the milk have been investigated, depending on ion concentrations. The relaxivity of proton has been calculated through the values of relaxation rate of mature milk before and following the addition of paramagnetic ions. The relaxivity of proton has been found to be significant for Fe+3 ions while it has been very small for other ions. Therefore, it has been concluded that the ion contribution of the milk to relaxation rate may be based upon Fe+3 only. While these processes were conducted in the existence of Fe+3 ion, it has been observed that the relaxation rate was small in physiological pH (near pH55?), and that this rate increased considerably as it was lowered to pH=2 60
Stereoregüler poli ( propilen oksit ) in asetonitril
su ile fraksiyonlandırılması /
Yazar: ABUZER AKGÜN
Danışman: DOÇ.DR. NUREDDİN ÇOLAK
Dicle Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Kimya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1994
Konu: Kimya = Chemistry
Dizin: Molekül ağırlığı = Molecular weight ; Polimerler = Polymers ; Propilen oksit = Propylene oxide ; Su = Water

Özet:
VI ÖZET Stereoregüler poli(propilen oksit) polimeri daha önce değişik yöntemlerle fraksiyonlandınldı. Ancak fraksiyonlanmanın molekül ağırlıklarıja göre değil, stereoregülaritesine (taktisite) göre olduğu bildirildi. Bu çalışma stereoregüler poli(propilen oksit)'i molekül ağırlığına göre fraksiyonlandırmaya yönelik yapıldı. Polimer örnekleri 40°C ve 70°C sabit sıcaklıklarda polimerin aseto nitrildeki çözeltisine artan oranlarda su katılması ile fraksiyonlandırıldı. 40°C'taki fraksiyonlar katı-jel şeklinde çökmesine karşı, 70°Ctaki fraksiyonlar ise sıvı fazı şeklinde ayrıldı. Fraksiyonların molekül ağırlıkları erime noktalan ve diferansiyel taramalı kalorimetri (DSC) diyagramları incelenerek karakterize edildi. Elde edilen sonuçlar poli(propilen oksit) polimerlerinin bu tür bir fraksiyonlandırma yöntemiyle molekül ağırlıklarına göre fraksiyonlandırılabileceğini gösterdi.

Abstract:
vu SUMMARY Stereoregular polymers of poly(propylene oxide) were fractionated recentiy in different techniques. It also reported that the precipitation of fractions depend on the stereoregularity (tacticity) of polymer chains, instead of molecular weights. The aim of this study is splitting up the stereorgular poly(propylene oxide) polymer on the base of molecular weight. The polymer samples were fractionated from acetonitrile solutions by adding small portions of water in successive steps at constant temperatures of 40°C and 70°C. The precipitation of fractions were at 40°C mainly solid phase, on the other hand at 70°C polymer rich phases were viscouse liquids. The characterisation of fractions were made by examining of molecular weights, melting points and differential scanning calorimeter (DSC) diagrams.
Human papillomavirus enfeksiyonlarında interferon alfa 2A etkinliğinin araştırılması /
Yazar: SEMA AYTEKİN
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Dermatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1994
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Enfeksiyonlar = Infections ; Papillomavirüsler = Papillomaviridae ; Siğiller = Warts ; İnterferonlar = Interferons

Özet:
33 BZET Verrukalar, spontan iyileşme gösterebilen derinin selim papilomlarıdır. Tedavilerinde bir çok yöntem vardır. Son yıllarda interferonların verrukaların tedavisindeki etkinliği Çizerine bir çok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada, interf eronların verrukalardaki etkinliğini değerlendirmek amacıyla toplam otuz verrukalı (v. vulgaris, v. plantaris, periungual verru, anogenital verru, EV) hastaya interferon alfa 2a 3 MIü /gün (toplam 27 MIü) haftanın 3 günü 3 hafta süre ile subkutan uygulandı. Yirmi verrukalı (V. Vulgaris, V. Plantaris) hastaya ise plasebo aynı sürede subkutan uygulandı. Tedavi bitiminden altı hafta sonra yapılan değer lendirmede interferon uygulanan hastaların V.56,6'sında tam iyileşme, '/.26, 6 'sında kısmi iyileşme, '/.13,3'ünde ise tedavi başarısız bulunup */.3,3'ünde ilerleme gözlendi. Plasebo grubunda ise hastaların '/.40'ında tam iyileşme, 7.30 'unda kısmi iyileşme görülürken 7.30 vakada tedavi başarısız bulundu. Her iki hasta grubu arasındaki farklılığın istatistiksel olarak önemli olmadığı saptandı (p>0,05). Verrülerin tedavisinde tek ve etkin bir yöntemin olmaması nedeniyle özellikle spontan iyileşme göstermeyen ve diğer tedavi yöntemlerine cevap alınamayan olgularda interf eronlar alternatif tedavi yöntemi olarak seçilebilir.

Abstract:
Kısmen dişsiz mandibulada alveoler kemik rezorpsiyon miktarının radyolojik olarak incelenmesi /
Yazar: ŞEBNEM ESKİMEZ ÖZ
Danışman: Y.DOÇ.DR. KAHRAMAN GÜNDÜZ GÜZEL
Dicle Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 1994
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Alveolar kemik kaybı = Alveolar bone loss ; Diş rezorpsiyonu = Tooth resorption ; Dişler = Teeth ; Mandibula = Mandible ; Radyografi-dental = Radiography-dental

Özet:
ÖZET Rezorpsiyon, di şhekiml iğinde özellikle de protetik diş tedavisinde daima sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Yaptığımız çalışma ile rezorps iyonun, dişsizlik şekli, dişsizlik süresi, yaş, cinsiyet ve protez kullanma gibi etkenlerden ne şekilde etkilendiğini istatistiksel olarak inceledik. Kliniğimize protetik diş tedavisi için başvuran yaşları 23- 72 arasında değişen toplam 150 bireyi ; l.grup: Mandibulada tek taraflı arkası sonsuz boşluğa sahip 50 birey, 2. grup: Mandibulada tek taraflı arkası diş ile sonlanan boşluğa sahip 50 birey, 3. grup: Mandibulası total dişsiz 25 birey, 4. grup: Mandibulası tam dişli 25 genç erişkin birey olmak üzere 4 gruba ayırdık. Bireylerdeki mandibular rezorpsiyon miktarı, panoramik radyografiler üzerinde linear ölçüm tekniği kullanılarak hesaplandı. 71Çalışmamızdaki istatistiksel değerlendirmeler sonucunda, kısmen dişsiz ağızlardaki dişsiz alveol kret rezorps iyonunun, total dişsiz bireylerdeki alveol kret rezorps iyonundan daha az olduğunu bulduk. Rezorps i yon miktarının, dişsizlik süresi ve yaş ile doğru orantılı olarak arttığını, dişsizliğin ilk safhalarında rezorpsiyonun daha hızlı olduğunu ve dişsizlik süresi uzadıkça yavaşladığını tespit ettik. Erkekler ile kadınlar arasındaki rezorpsiyon farkının ise, 50 yaş üzerinde ortaya çıktığını ve protez kullanmanın rezorpsiyon miktarını anlamlı olarak etkilemediğini istatistiksel olarak bulduk. 72

Abstract:
SUMMARY Resorption appears as a problem in dentistry, particularly in prosthetic dentistry. In this study, we investigate how resorption effected by the type of edentulism, length of eden tul ism period, age, sex and wearing of dentures or not, statistically. 150 subjects, who applied to our clinics for prosthetic therapy, aged between 23 and 72, were divided into 4 groups. Group 1: 50 subjects with mandibular unilateral infinite edentulous space, Group 2: 50 subjects with mandibular unilateral space ended with teeth. Group 3: 25 subjects with totally edentulous mandible, Group 4: 25 subjects with dentulous mandible. Linear measurements were done on panoramic radiographs taken from subjects for estimating amount of alveolar resorption. As a result of statistically evaluations, the resorption in partially edentulous subjects found less than the resorption in totally edentulous subjects, the amount of resorption was direct proportional with length of period of edentulism and age and the 73resorption was more rapid in initial period of edentulism and gone on by slowing down. Difference in resorption between men and women occurs over 50 years and effect of wearing prosthesis or not were not significant, statistically. 74
Yeni doğmuş kız ve erkek çocuklarında anne yaşlarına göre ağırlık ve boy ilişkileri /
Yazar: VATAN KAVAK
Danışman: DOÇ.DR. E. SAVAŞ HATİPOĞLU
Dicle Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü
Derece: Doktora, 1994
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Anneler = Mothers ; Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Boy = Body height ; Doğum ağırlığı = Birth weight

Özet:
27 ÖZET Bu çalışmada Diyarbakır Dicle Üniversitesi Araştırma Hastanesi Kadm-Doğum Hastalıkları Kliniğinde 1990-1993 yılları arasında doğan 1752 çocuk ve annesinde gerçekleştirilmiştir. Çocukların doğum ağırlıkları ve boy uzunlukları ölçülerek, annelerin yaş, gebelik sayısı, doğum sayısı anket formlarına işlenmiştir. Bulgularımıza göre; erkek çocuklar kız çocuklardan daha ağır ve uzun bulunmuştur. Annenin yaşı arttıkça bebeklerin doğum ağırlığı ve boy uzunluğu artmıştır. Annenin gebelik sayısı ve doğum sayısı arttıkça ortalama doğum ağırlıkları ve boy uzunluklarının olumsuz olarak etkilen diği saptanmıştır. Doğum sayısı da doğum ağırlığını etkileyen etkenler arasındadır. Çalışmamızda, gebelik sayısı (Gravide) ile doğum ağırlığı arasındaki korelasyon ilişkisi 0.137, doğum sayısı (Parite) ile doğum ağrlığı arasında da 0.132 gibi yüksek va anlamlı korelasyonlar saptadık. Ayrıca birçok araştırıcı da sigara kullanan annelerin bebeklerinin doğum ağırlığının düşük olduğunu bildirmektedir. Bulgular, ülkemizde ve diğer ülkelerde yapılan yayınlarla karşılaştırıldı.

Abstract:
28 SUMMARY This study was carried out on 1752 infants born between 1990-1993 and their mothers in the department of Gynecology at Dicle University. Birthweight and tallness of the infants were measured, and mother's ages, parity and gravidity were written on enguiry forms. According to our findings, it was found that male newborns were he avier and taller than female newborns. Birthweight and tallness of the newborns are observed to incerease as mother's age does. As the mot her's age parity and gravidity increase, it was identified that average birt- hweights and tallnesses were adversely affected. Parity is among the fac tors affecting birthweight. In our study, we observed significant correlations. The correlation relationship between gravidity and birthweight was found to be 0.137, and that between parity and birthweight was 0.132. In addition, most researchers report that birthweight of newborn in fants of smoking mothers are low. The findings were compared with studies carried out in our country as well as other countries.
Kronik Myelositler Lösemi' de doku grubu antijenleri /
Yazar: HAKAN İNCE
Danışman: PROF.DR. EKREM MÜFTÜOĞLU
Dicle Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İmmünoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1994
Konu: Hematoloji = Hematology ; Onkoloji = Oncology
Dizin: Alerji ve immünoloji = Allergy and immunology ; Antijenler = Antigens ; Lösemi-miyeloid-kronik-BCR-ABL pozitif = Leukemia-myelogenous-chronic-BCR-ABL positive

Özet:
38 7. ÖZET Bu çalışma 1993-1994 yılları arasında Kronik Miyelositer Lösemi tanısı konmuş 17 kontrol hastası üzerinde yapılmıştır. Pozitif olgularda HLA-A2 %35.29, HLA-Cw3 %58.82 ve HLA-Cw4 %47.05 oranlarında saptanmıştır. Araştırma sunucu elde edilen bulgular, KML tanısının tesadüfi olmasını ortadan kaldırabileceğini göstermektedir. 7. SUMMARY This study was carried out on 17 control patients, diagnosed by Chronic Myelogenous Leukemia between 1993-1994. İt has been determined that HLA-A2, HLA-Cw3 and HLA-Cw4 were 35.29 %, 58.82 % and 47.05 % respectively among positive phenomenia. The findings of this research shows that the randomness of CML diagnosis may be removed.

Abstract:
38 7. ÖZET Bu çalışma 1993-1994 yılları arasında Kronik Miyelositer Lösemi tanısı konmuş 17 kontrol hastası üzerinde yapılmıştır. Pozitif olgularda HLA-A2 %35.29, HLA-Cw3 %58.82 ve HLA-Cw4 %47.05 oranlarında saptanmıştır. Araştırma sunucu elde edilen bulgular, KML tanısının tesadüfi olmasını ortadan kaldırabileceğini göstermektedir. 7. SUMMARY This study was carried out on 17 control patients, diagnosed by Chronic Myelogenous Leukemia between 1993-1994. İt has been determined that HLA-A2, HLA-Cw3 and HLA-Cw4 were 35.29 %, 58.82 % and 47.05 % respectively among positive phenomenia. The findings of this research shows that the randomness of CML diagnosis may be removed.
2, 4-D'nin insan kromozomları üzerine invitro etkisi /
Yazar: AYŞEGÜL BENGİSU
Danışman: Y.DOÇ.DR. CELAL ORTAKAYA
Dicle Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1994
Konu: Biyoloji = Biology
Dizin: Asitler = Acids ; Kromozomlar = Chromosomes ; Mikrokültür tekniği = Microculture technique ; İn vitro = In vitro

Özet:
Bu çalışmada 2,4-D'nin (2,4 Dik lorof enoksiasetik asit) insan kromozomları üzerine in vitro etkisi araştırılmıştır. Araştırmamızda MOORHEAD ve arkadaşları (1960), tarafından geliştirilmiş olan "Mikro kültür tekniği" denen özgün periferik kan kültürü yöntemi kullanılmıştır. Işık mikroskobunda 100x büyütmeyle incelenerek değerlendirilmiştir. 2,4-D'nin insan kromozomları üzerine olan etkileri şu şekilde sıralanabilir: i) 2,4-D'nin etkisi konsantrasyonuna ve uygulama süresine göre değişmektedir. 2) 2,4-D'nin en fazla kromozomal kırılma etkisini İO-^ M konsantrasyonunda ve 72. saat uygulamasında vermektedir. 3) İO-'* M konsantrasyonu mitotîk indeksi düşürmektedir. 4) Sıklıkla meydana gelen kromozomal düzensizlikler kromatid gap, kromatid kırık, isokromatid gap ve isokromatid kırıklardır.

Abstract:
In this study, in-vitro effects of 2,4-D (2,4- Diclorophenoxyacetic acid) on human chromosome have been investigated. Original periferic blood culture called Micro Culture Technique developped by Moorhead et al. 1960 was used. The preparations have been checked under the light microscobe with magnification lOOx. The effects of 2,4-D on human chromosome can be summarized as follows : 1) The effects of 2,4-D varies with concentration and treatment. period. 2) The maximum chromosomal breaking was observed by treatment of 10--* M concentration and 72 hours. 3) Mitotic index decreases with 10""* M concentration of.2,4-D. 4) Frequently occuring chromosomal abnormalities are chromatid gap, chromatid break, isochromatid gap and isochromatid break.
Yöremizde karaciğer sirozunda HBV, HDV ve HCV`nin rolü /
Yazar: M. ORHAN AYYILDIZ
Danışman: PROF.DR. FİKRİ CANORUÇ
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1994
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Hepatit B virüsü = Hepatitis B virus ; Hepatit C virüsü = Hepatitis C virus ; Hepatit D virüsü = Hepatitis D virus ; Karaciğer sirozu = Liver cirrhosis

Özet:
87 ÖZET Siroz ve karaciğer hastalıklarında HB V, HD V ve HCVnin önemli etyolojik nedenler olduğa bilinmektedir. HBV, HDV ve HCVnin bölgemizdeki sirozların etyolojisindeki rol ve paylannı araştırmak, amacıyla Temmuz 1993 ile Haziran 1994 tarihleri arasında Gastroenteroloji kliniğinde yatan karaciğer sirozu tanısı konulan 100 vaka araştırıldı. HBV ve HDVnin serolojik markaları Abott diagnosak kiti, HCV için Anti- C serolojik markın 2. jenerasyon Abott diognosrik kiti kullanılarak ELİSA yöntemiyle bakıldı. 100 Karaciğer sirozlu vakarım 75'inde (%75) HBVye ait markırlar pozitif bulundu. 27 vakada (%27) HBV ve HDV serolojik markaları beraber müsbet saptandı. Yine 3 vakada (%3) HBV, HDV ve HCV için serolojik markırlan birlikte pozitif idi 8 vakada (%8) sadece Anti HCV müsbet bulundu. 5 vakada (%5) HBV ve HCV markırlan beraberce müsbettı 100 vakanın İTsinde (%17) bu üç virusla ilgili hiç bir serolojik markır saptanmadı. Kontrol gurubunu oluşturan 50 vakanın yalnız 5'inde (%10) HBsAg pozitif tesbit edildi. Grupların, kontrol gurubu ile karşılaştırılmasında P değerleri istaiistiki olarak önemli ve anlamlı derecede farklılıklar gösterdi (HBV için P<0,Û01, HDV için P<0,0013CV için P<0,05). Sonuç olarak; Güneydoğu Anadolu Bölgesinde viruslar arasmda siroz etyoiojisinde en önemli payın (%75) HBVye ait olduğu, HCVnin daha az oranda (%16) etyolojik pay ve öneme sahip bulunduğu saptandı. Ayrıca, HDVnin %30 gibi azrrnsanmayacak bir oranda rol ve payının olduğu belirlendi 17 vakada da (%17) bu viruslardan hiçbirinin etyolojide rol almadığı görüldü.

Abstract:
Adenozin Deaminaz'ın tüberkloz peritonit ve diğer nedenlerle oluşan asitin ayırıcı tanısındaki önemi /
Yazar: MELTEM ÖZDEN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ABDURRAHMAN KAPLAN
Dicle Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1994
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Abdomen = Abdomen ; Adenozin deaminaz = Adenosine deaminase ; Asitler = Acids ; Periton = Peritoneum ; Peritonit-tüberküloz = Peritonitis-tuberculous ; Ödem = Edema

Özet:
Bu çalışma Nisan 1993 - Mart 1994 tarihleri arasın da Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi tç Hastalıkları Kliniğinde ve Genel Cerrahi Kliniğinde yatmakta olan 15-80 yaş grubu arasında toplam 51 hastanın serum ve asit sıvıların da yapılmıştır. Bu hastaların 23'ü siroz, 4'ü tüberküloz peritonit, lö'u peritonitis karsinomatoza, 9'u konjestif kalp yetmezliği, 5'i kronik böbrek yetmezliği idi. Kontrol grubu ile karaciğer sirozlu (P<0.OOl) ve tüberküloz peritoniti i (P<0.05> olguların serum ADA de ğerleri arasında önemli bir fark bulundu. Tüberküloz peritonitte asit ADA aktivitesi diğer nedenlerle oluşan asit sıvısındakilerden daha yüksekti

Abstract:
We studied with 51 patients' (range 15-80) serum and ascitic fluid who were treated in departments of surgery and internal medicine of Dicle University Qmnmval hospital between April 1993 and March 1994, Tw@nfey~fehr@@ patient with cirrhosis, 4 patients with tuberculosis» 10> patients with peritonitis care i noma tosa, 9 patients with ascites due to congestive heart failure and 5 patients with ascites due to renal failure were included in this study. Serum ADA levels were significantly different between control group and cirrhosis . This study suggests that ascites fluid ADA activity determination may be useful in the screening of tuberculous peritonitis from other causes of ascites. hS