Post mortem periyotta C- Reaktif Protein (CRP) düzeyinin ölüm zamanıı ve ölüm nedenii ile ilişkisi
C-reactive protein levels in postmortem period and relationship between cause of death and death time
Yazar: ALİ VOLAKA
Danışman: DOÇ. DR. A. COŞKUN YORULMAZ
İstanbul Üniversitesi / Adli Tıp Enstitüsü / Fen Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine
Dizin: C reaktif protein = C reactive protein ; Otopsi = Autopsy ; Postmortem değişmeler = Postmortem changes ; Ölüm = Death ; Ölüm = Death ; Ölüm nedeni = Cause of death ; Ölüm nedeni = Cause of death

Özet:
C-reaktif protein, serumda birçok farklı türdeki inflamasyona bağlı uyaranlara karşı cevap olarak ortaya çıkmaktadır. Bu tip proteinler en çok bakteriyel enfeksiyon ile, miyokardiyal enfaktüs veya pulmoner embolide olduğu gibi dokuda iskemik hasarı ile, malin neoplaziler ile, özellikle fiziksel veya travmatik hasarlar; kemik fraktürleri, cerrahi müdahale, yanıklar, ve birçok enflamatuvar klinik şartlarla ilişkilidir. Klinik tıpta, laboratuvar incelemelerinin adli bilimler alanındaki uygulamaları uzun bir süredir başarı ile yürütülmektedir. CRP'nin adli alandaki önemi ve varlığı birçok yazar tarafından öne sürülmüştür. Bu çalışmada; çeşitli ölüm nedenleri ile sonuçlanan otopsi vakalarında hayatta kalma sürelerinin de özel bir referans olarak alındığı, travmatik nedenli ölümler göz önüne alınarak serum CRP konsantrasyonları ve bunların adli tanıda uygulanabilirliği çalışılmıştır.Olgular İstanbul Adli Tıp Kurumu'ndaki rutin otopsilerden seçilmiştir. Örnekler tam anlamıyla postmortem intervalleri bilinen 104 olgudan elde edilmiştir. Kan örnekleri femoral venden toplanmıştır. Çünkü femoral ven oldukça korunumlu bir bölgede olduğu için tercih edilmiştir. Serum CRP konsantrasyonları, Cobas Integra 400 Analizörü ile değerlendirilmiş ve bulgular hasta kayıtları, ölümün meydana geldiği olay yeri, otopsi, tamamlayıcı toksikolojik ve histolojik çalışmalar ve muhtemel miyokardiyal hasarın şiddeti ve ölüm nedeni dikkate alınarak desteklenmiştir. Bütün olgularda Serum CRP konsantrasyonları 0.01mg/l ile 477.16 mg/l arasında (4.73 mg/l,ortalama ile) değişmektedir. CRP değişimleri ile ölüm çeşidi arasında p<0.0001 düzeyinde anlamlı bir fark mevcuttur. Aynı zamanda ani travmatik ölüm grubunda, ölüm sonrası zaman ile CRP seviyesinde istatistiki olarak anlamlı bir negatif korelasyon (r: 0.453, p<0.05) gözlenmiştir. Bu sonuç bize postmortem zamanın CRP üzerindeki azaltıcı etkisini göstermektedir. Bu çalışma diğer benzer çalışmalarla benzer sonuçları ortaya koymuştur ve postmortem intervalin otolitik degradasyonunu yansıtmaktadır. CRP seviyesi ile postmortem interval ve bu markerın postmortem intervalin belirlenmesindeki ayırıcı olma özelliği arasındaki negatif korelasyon CRP'nin amacımıza uygun bir araç olabileceğini gösterebilmektedir. Adli Tıpta; postmortem intervalin ve ölüm nedeninin veya ölüm çeşidinin belirlenebilmesinde daha hassas biyokimyasal markörlere ihtiyaç duyulmaktadır. Daha ileri çalışmalarla bu sonuçlar karşılaştırılmalı ve yeni çözümlere imkan sağlamalıdır.

Abstract:
C-reactive protein appears in the serum in association with many different types of inflammation and in response to a variety of stimuli. Most commonly, these are related to bacterial infection; ischemic injury to tissue, as in myocardial infarction or pulmonary embolism; malignant neoplasms, particularly when associated with tissue necrosis; physical or traumatic injury, such as bone fracture, surgery, or burns; and many inflammatory clinical conditions. Forensic application of laboratory examinations established in clinical medicine has been successful in many instances. The possibility of CRP in forensic application was originally proposed by outstanding authors. In the current study, The serum CRP concentration were investigated in forensic autopsy cases of various causes of death, with special reference to the survival time and cause of death in traumatic death, and discussed the possibility of its application in forensic diagnosis.Cases selected from routine necropsies performed in the Council of Forensic Medicine, Istanbul. Samples were obtained from 104 deceased, where exact postmortem interval was known. Serum CRP concentration was assayed by using Cobra Integra 400 Analyser. Blood samples were collected from femoral vein. Femoral vein was chosen because it is found in a highly protected internal location. The findings were elucidated according to patient records, scene of death, autopsy and complementary toxicological and histological studies, depending on the probable intensity of myocardial damage and cause of death. Serum CRP concentration of the total cases ranged from 0.01 to 477.16 mg/l (median, 4.73 mg/l). Statistically significant difference was found between mode of death and titration alterations of CPR (p<0.0001). On the other hand alteration in the level of CPR dependent on the period of time after death showed statistically significant negative correlation (r:-0.453, p<0.05) in sudden traumatic death group. This result shows us the protein degrading effect of the PM autolysis to the blood. This is a similar finding with the similar studies and it is very valuable to show the autolytic degradation to the reflection of PMI. The negative correlation between the level serum CRP level and the postmortem interval and discriminative properly of this marker for estimation of the postmortem interval should provide a useful tool for this purpose. In forensic medicine, there is a need for more sensitive biochemical markers for estimation of postmortem interval and diagnosis of cause of death or mode of death. Further studies are required to compare these results and create the possibility for new conclusions.