Sinemada anlamın yapısal biçimi ve kurgusal teori bağlamında Abbas Kiarostami sineması
The cinematic aesthetics of Abbas Kiarostami in the context of the fictional theory and the structural form of meaning in cinema
Yazar: FERDİ TAŞKIR
Danışman: DOÇ. DR. İSMAİL KESKİN
Kocaeli Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İletişim Tasarımı ve Bilişim Teknolojileri Ana Bilim Dalı / Görsel İletişim Tasarımı ve Reklamcılık Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts

Özet:
İlk yıllarından itibaren sinema, gerçeğin yeniden yaratımı ve olgusal dünyanın yeniden sunumunda önemli bir araç olmuştur. Gündelik yaşamı olduğu haliyle dolaysız bir şekilde ele alınan filmler çekilmiş ve öykünün sinemada yer edinmesiyle birlikte sinemada kurgusal anlatı yetkinliği geliştirilmiştir. Kurgunun sinemadaki bu güçlü ve önemli etkisi, sinemanın gerçeklikle ilişkisini de sorgulanır hale getirmiştir. Kurgu, sinemanın önemli ve etkili bir sanat olmasında önemli bir araç olmuş ve birçok sanatçı kurgunun anlam yaratmadaki etkisi üzerine farklı denemelerde bulunarak yapımlar üretmiştir. İran sinemasının uluslararası alanda tanınmasını sağlayan ve kendine özgül anlatı dili bulunan İranlı yönetmen Abbas Kiarostami de kurgunun bu gücünü etkili biçimde sinemasında kullanarak farklı gerçeklik tasarımları ve denemelerle önemli yapımlar üretmiştir. Yönetmen, filmlerini inşa ederken kurguyu sadece filmin sonundaki bir süreç olarak değil, filmin henüz çekim aşamasında kurmaca gerçekliği yeniden yaratma çabasında olarak farklı denemeler ve çekim yöntemleri geliştirmiştir. Bu çalışmada Abbas Kiarostami sinemasına, anlam yaratmada kurguyu kullanma biçimi ve yaklaşımı çerçevesinde bakılmış, Yakın Plan ve Şirin adlı filmlerin kurgusal gerçekliğin yeniden yaratımı bağlamında analizi gerçekleştirilmiştir. Sinemasını özgün bir anlatıyla kurmayı amaçlayan yönetmenin, gerçeklik temelinde kurgusal yöntemleri ele alış biçimi incelenmiştir. Çalışmanın amacı, yönetmenin sinemasındaki kurgusal düzenlemelerin anlam yaratma noktasındaki etkisini açığa çıkararak gerçeğin yeniden yaratılmasındaki yaratıcı etkisinin izini sürmek olacaktır.

Abstract:
Since its early years, cinema has been an vital tool in the recreation of reality and the re-presentation of the factual world. Films that directly dealt with daily life as it was were shot and with the establishment of fiction in cinema, the ability of cinema to tell stories was improved. This resiliant and crucial effect of fiction in cinema has also brought into question the relationship between cinema and reality. Editing has been an vital tool in making cinema an essential and effective art. Also, many artists have produced productions by making different experiments on the effect of editing in creating meaning. Iranian director Abbas Kiarostami, who made Iranian cinema internationally known and has his own unique narrative language, produced significant productions with different reality designs and experiments by effectively using this power of fiction in his cinema. While constructing his films, the director developed different experiments and shooting methods, not only as a process at the end of the film, but also in an effort to recreate the fictional reality during the shooting phase of the film. In this study, Abbas Kiarostami's cinema was examined within the framework of the way and approach of using fiction in creating meaning, and the films Close Up and Shirin were analyzed in the context of the re-creation of fictional reality. The way the director, who aims to build his cinema with an original narrative, handles fictional methods based on reality has been examined. The aim of the study will be to reveal the effect of the fictional arrangements in the director's cinema on creating meaning and to trace their creative effect on the re-creation of reality.