Diyabetes mellitus ve hipertansiyon hastalarında Omentin-1, İnterlökin10 ve İnterlökin13 düzeylerinin araştırılması
Investigation of Omentin-1, Interleukin 10 and Interleukin 13 levels in patients with diabetes mellitus and hypertension
Yazar: NESİBE KARABACAK
Danışman: PROF. DR. FATMA İNANÇ TOLUN
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyomühendislik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Biyomühendislik = Bioengineering

Özet:
Dünyada yaygınlığı ile bilinen diyabetes mellitus, önemli bir halk sağlığı problemi olup ciddi, kronik bir hastalıktır. Diyabetes mellitus, kandaki glukoz düzeyini dengeleyen insülin hormonunun eksikliği veya yeterince salgılanmasına rağmen, vücutta kullanılamaması sonucu oluşan kronik metabolizma bozukluğudur. Diabetes mellitus hastalığı Tip-1 ve Tip-2 olmak üzere 2 şekildedir. Tip 1 diyabet çocukluk ve adölesan döneminin en sık görülen endokrin-metabolik bozukluktur ve insülinin salgılanmasında ya da insülinin etkisinde yetersizlik sonucu gelişen karbonhidrat, yağ ve protein metabolizmalarında bozukluklarla karakterizedir. Tip 2 diabetes mellitus ise pankreas beta hücre fonksiyonlarının ilerleyici kaybı ve kas, yağ ve karaciğer gibi organlarda insülinin etkilerine rezistans ile karakterize bir bozukluktur.

           Hipertansiyon ise mikrovasküler ve makrovasküler hastalıklar için bilinen bir risk faktörü olup diyabetes mellitus tanısı olan bireylerde oldukça yaygın bir durumdur.

          Omentin-1, adipoz dokudan salgılanan ve yeni keşfedilen adipokinlerden biridir. Omentin-1'in obezite ve glukoz metabolizmasının düzenlenmesindeki rolü bilimsel kanıtlarla ifade edilmekte ve obezitenin, insülin direnci gibi patolojik durumlarda ekspresyonunun ve üretim düzeyinin değişiklik gösterdiği bilinmektedir.
        
          Omentin-1'in proinflamatuar sitokinlerle ilişkisini inceleyen fazla sayıda araştırma yapılmışken omentin-1 ile antiinflamatuar sitokinlerin ilişkisini inceleyen yeterli sayıda araştırma bulunmamaktadır. Bu çalışma ile diyabetes mellitus ve hipertansiyon hastalarında omentin-1, interlökin-10 ve interlökin-13 düzeylerinin belirlenmesi ile bu hastalık gruplarının tanı ve tedavilerine katkıda bulunulabilir.
Bu araştırmaya Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama Hastanesi İç Hastalıkları polikliniğine başvuran, diyabetes mellitus tanısı, hipertansiyon tanısı, hem diyabetes mellitus hem hipertansiyon tanısı olan 30'ar hastanın muayene ve tetkikleri sonucunda herhangi bir hastalığı bulunmadığı belirlenen 40-70 yaş arası, 30 gönüllü kadın ve erkek bireyler dâhil edildi. Çalışmaya katılan bireylerin serum örneklerinin Omentin-1, İnterlökin-10 ve İnterlökin-13 düzeyleri ticari olarak temin edilen kitlerle enzime bağlı immunoassay (ELISA) yöntemiyle analiz edildi.           
          Çalışmaya alınan bireylerin rutin tam kan parametreleri, açlık kan şekeri, HbA1c, BUN, kreatinin, ürik asit, albümin, yüksek dansiteli lipoprotein (HDL) kolesterol, LDL kolesterol, trigliserit, total kolesterol, hemoglobin, CRP düzeylerine bakıldı.
Çalışmaya 30 sağlıklı gönüllü grubu ve 90 hasta gönüllü grubu dâhil edildiğinde güç analiz testi %94,2 bulunmuştur.

Abstract:
Diabetes mellitus, widely recognized for its global prevalence, constitutes a significant public health challenge and represents a severe, enduring medical condition. This chronic metabolic disorder arises from either an insufficiency of the insulin hormone, responsible for regulating blood glucose levels, or the body's incapacity to effectively utilize insulin despite its appropriate secretion. Two primary types of diabetes mellitus exist: Type 1 and Type 2.Type 1 diabetes stands out as the most prevalent endocrine-metabolic disorder affecting individuals in their childhood and adolescence. It is characterized by deficiencies in insulin secretion or its proper action, resulting in disruptions to the metabolism of carbohydrates, fats, and proteins. On the other hand, Type 2 diabetes mellitus is distinguished by the progressive deterioration of pancreatic beta cell functions and resistance to insulin's effects in various organs, including muscle, fat, and the liver. Hypertension is a known risk factor for microvascular and macrovascular diseases and is quite common in individuals diagnosed with diabetes mellitus.
Omentin-1, an adipokine recently discovered as being secreted from adipose tissue, has been scientifically proven to play a role in the regulation of obesity and glucose metabolism. It is known that its expression and production levels undergo changes in pathological conditions such as obesity and insulin resistance. While numerous studies have investigated the relationship between omentin-1 and proinflammatory cytokines, there is insufficient research on its connection with anti-inflammatory cytokines. Therefore, research in this domain is either underway or intended to be conducted. The outcomes of the study could significantly contribute to the diagnosis and treatment of patients with diabetes mellitus and hypertension by determining the levels of omentin-1, interleukin-10, and interleukin-13.
In this research, 30 patients each were diagnosed with diabetes mellitus, hypertension, and both diabetes mellitus and hypertension, who applied to Kahramanmaraş Sütçü İmam University Health Practice Hospital Internal Medicine Polyclinic, and 30 volunteers between the ages of 40-70, who were determined not to have any disease as a result of their examinations and examinations. Male and female individuals were included. Omentin-1, Interleukin10 and Interleukin13 levels of serum samples of individuals participating in the study were analyzed by enzyme-linked immunoassay (ELISA) method with commercially available kits.
Routine whole blood parameters, fasting blood sugar, HbA1c, BUN, creatinine, uric acid, albumin, high-density lipoprotein (HDL) cholesterol, LDL cholesterol, triglyceride, total cholesterol, hemoglobin and CRP levels of the individuals included in the study were examined. When 30 healthy volunteer groups and 90 patient volunteer groups were included in the study, the power analysis test was found to be 94.2%.