Eriositrinin 3T3-L1 preadipositlerinin diferansiyasyonu üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of eriocitrin on the differentiation of 3T3-L1 preadipocytes
Yazar: HATİCE ÖZMEN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET SENCER YURTSEVER
Mersin Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Eczacılık ve Farmakoloji = Pharmacy and Pharmacology

Özet:
Yetişkin nüfusta giderek artan prevalansı ile salgın düzeyine ulaşan obezitenin gelişiminde temel mekanizmalardan birisi preadiposit diferansiyasyonudur. Bir dihidroflavonoid olan eriositrin, limon, mandalina, portakal, greyfurt gibi turunçgillerde, sebzelerde, işlenmiş ürünlerde (içecekler, şarap) yaygın olarak bulunmaktadır. Yüksek yağlı diyet ile beslenen farelerde kilo kaybına yol açtığı ve vücut yağını azalttığı gösterilen eriositrinin preadiposit diferansiyasyonu üzerine etkisinin araştırıldığı çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı 3T3-L1 preadiposit hücre kültüründe eriositrinin diferansiyasyon ve proliferasyon üzerine etkisinin belirlenmesidir. Diferansiyasyon ve proliferasyon serilerinde kullanılacak olan doz aralıklarını belirlemek için ilk olarak 24, 48, 72'nci saatlerde viabilite deneyi yapıldı. Eriositrin (5, 10, 20, 40 ve 80 μM; n=4) ve dorsomorfin (5 μM;n=4) konsantrasyonda uygulandı. Eriositrinin diferansiyasyon ve proliferasyon deney serilerinde uygulanılacak konsantrasyonları (5, 10, 20, 40 μM) belirlendi. Eriositrinin hücre proliferasyonu üzerine etkisinin araştırıldığı ve bu etkinin AMPK inhibitörü dorsomorfin tarafından değiştirilip değiştirilmediğinin incelendiği deney gruplarında diferansiyasyon protokolünün 0-4'üncü günleri boyunca dorsomorfin (5 μM) varlığında ya da yokluğunda eriositrin (5, 10, 20, 40 μM; n=4) uygulandı. Hücre proliferasyonu ve viabilitesi MTT (3-(4, 5- dimetiltiazolil-2)-2,5-difeniltetrazolyum bromid) analizi ile değerlendirildi. Eriositrinin 3T3-L1 preadipositlerinin diferansiyasyonu üzerine etkisinin değerlendirilmesi amacıyla diferansiyasyon protokolünün 0-4, 4-8 ve 0-8'inci günleri boyunca dorsomorfin (5 μM) varlığında ya da yokluğunda eriositrin (5, 10, 20, 40 μM; n=4) uygulaması yapıldı (n=4). Diferansiyasyon Oil Red O boyama yöntemi ile analiz edildi. Eriositrinin 40 ve 80 μM konsantrasyonlarda 24 ve 48'inci saatlerde hücre canlılığını anlamlı olarak arttırdığı gözlemlendi. Dorsomorfinin ise 5 μM konsantrasyonda 48'inci saatte hücre viabilitesini arttırdığı gözlemlendi. Proliferasyon deney serilerinde eriositrinin 5, 10 ve 20 μM konsantrasyonlarda hücre proliferasyonunu anlamlı olarak arttırırken, 40 μM konsantrasyonda proliferasyon üzerine etki gözlenmedi. Dorsomorfin ön uygulaması eriositrinin proliferasyon üzerine etkisini ortadan kaldırdı. Bununla birlikte eriositrin Diferansiyasyon protokolünün hiçbir zaman noktasında hücre diferansiyasyonu üzerine etki göstermedi. Bulgularımız ışığında eriositrinin preadipositlerin proliferasyonunu artırıcı etkisine AMPK sinyal yolağının karıştığı düşünülebilir. Bununla birlikte bu konunun açıklığa kavuşturulabilmesi için ek deneylere ihtiyaç bulunmaktadır.

Abstract:
One of the basic mechanisms in the development of obesity, which has reached epidemic levels with its increasing prevalence in the adult population, is preadipocyte differentiation. Eriocitrin, a dihydroflavonoid, is widely found in citrus fruits such as lemon, tangerine, orange, grapefruit, vegetables, and processed products (beverages, wine). There is no study investigating the effect of eriocitrin which has been shown to cause weight loss and reduce body fat in mice fed a high-fat diet, on preadipocyte differentiation. The aim of this study is to determine the effect of eriocitrin on differentiation and proliferation in 3T3-L1 preadipocyte cell culture. To determine the dose ranges to be used in the differentiation and proliferation series, a viability test was first performed at 24, 48, 72 hours. Eriocitrin (5, 10, 20, 40 and 80 μM; n=4) and dorsomorphin were administered at a concentration of 5 μM. The concentrations (5, 10, 20, 40 μM) of eriocitrin to be applied in the differentiation and proliferation experiment series were determined. In the experimental groups where the effect of eriocitrin on cell proliferation was investigated and whether this effect was changed by the AMPK inhibitor dorsomorphin, eriocitrin (5, 10, 20, 40 μM; n = 4) was administered in the presence or absence of dorsomorphin (5 μM) during days 0-4 of the differentiation protocol ) done. Cell proliferation and viability were evaluated by MTT (3-(4, 5-dimethylthiazolyl-2)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) analysis. To evaluate the effect of eriocitrin on the differentiation of 3T3-L1 preadipocytes, eriocitrin (5, 10, 20, 40 μM; n = 4) in the presence or absence of dorsomorphin (5 μM) during days 0-4, 4-8 and 0-8 of the differentiation protocol. ) was implemented (n=4). Differentiation was analyzed by Oil Red O staining method. It was observed that eriocitrin significantly increased cell viability at 40 and 80 μM concentrations at 24 and 48 hours. It was observed that dorsomorphin increased cell viability at the 48th hour at a concentration of 5 μM. In the proliferation experiment series, while eriocitrin significantly increased cell proliferation at 5, 10 and 20 μM concentrations, no effect on proliferation was observed at 40 μM concentration. Dorsomorphin pre-application eliminated the effect of eriocitrin on proliferation. However, eriocitrin had no effect on cell differentiation at any time point in the Differentiation protocol. In light of our findings, it can be thought that the AMPK signaling pathway is involved in the proliferation-increasing effect of eriocitrin on preadipocytes. However, additional experiments are needed to clarify this issue.