Fallot tetralojili olgularda tam düzeltme operasyonu sonrası sağ ventrikül diyastolik disfonksiyon sıklığı ve buna etki eden faktörler /
Yazar: S. AYVAZ AYGOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. A. RUHİ ÖZYÜREK
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Çocuk Kardiyolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Spor = Sports

Özet:
Günümüzde Fallot tetralojisi tam düzeltme operasyonu, bir çok merkezde düşük mortalite ile yapılmaktadır. Buna karşın postop olgularda %2-6 ani ölüm riski vardır (1-3,72). Ani ölümlerin, ventriküler aritmilerle ilişkili olduğu bilinmektedir. Artmış duvar geriliminin, aritmi gelişimine zemin hazırlayabileceğine dair kanıtlar, sağ ventrikül dilatasyonunda etkili faktörlere dikkati çekmiştir. Bu bağlamda dilatasyonu artırıcı pulmoner yetersizlik ve dilatasyonu engelleyici restriktif fizyoloji ilgi alam olmaktadır. Çalışmalar, erken postop evrenin daha zorlu ve sorunlu geçirilmesine neden olan sağ ventrikül restriktif fizyolojisinin, uzun dönemde, sağ ventrikül dilatasyonunu engelleyici etkisiyle, hastanın yararına olabileceğini göstermektedir (4). Son yıllarda, miyokardda kalıcı etkiler oluşmadan, daha küçük yaşlarda tam düzeltme yönünde artan bir eğilim vardır. Buna karşın, ilk aylarda operasyonda transanuler yama kullanımı bir çok yayında, daha büyük yaşlarda operasyona göre belirgin fazladır (195). Üstelik bazı yayınlarda, erken tam düzeltme ile restriktif fİ2yolojinin daha seyrek görüldüğü bildirilmiştir (192). İki veri bir arada düşünülürse, uzun dönemde, daha çok olgunun, sağ ventrikül dilatasyonunun olumsuz etkilerini yaşayacağı olasılığı açıktır. Bu nedenle, sağ ventrikül diyastolik işlevinin, uzun dönemde postop Fallot'lularm prognozu için önemi yadsınamaz. Bu çalışmada, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kalp Damar Cerrahisi Kliniği'nde, tek cerrah tarafından tam düzeltme operasyonu yapılmış (bir olgu hariç) 14 olgu, sağ ventrikül diyastolik disfonksiyon sıklığı ve buna etkiyen faktörler açısından, Ekokardiyografi ile operasyondan 1 ay sonra (bir olguda 1 yıl sonra) eşit sayıdaki sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırılmıştır. Ayrıca operasyonda, infundibular kas rezeksiyonu gerekenlerden elde edilen kas materyeli, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Patoloji AD'da hipertrofi, dejenerasyon ve fibrozis bulguları açısından değerlendirilmiş, restriksiyon gelişiminde etkisi incelenmiştir. Restriktif sağ ventrikül fizyolojisi, çalışma grubunda 4 olguda (%29) saptanmış, kontrol grubunda gözlenmemiştir. Restriktif fizyoloji geüşiminde operasyon yaşının, transanuler girişim ihtiyacının ve infundibular miyokardın hipertrofi, dejenerasyon ve fibrozis derecesinin etkisi saptanmamıştır. Restriksiyonlularda Triküspid E hızı, restriksiyonsuzlara göre artmıştır. Restriksiyonlularda SVC A dalgası %10Q, restriksiyonsuz olgularda %10 sıklıkta saptanmıştır. 59Çalışma grubunda sağ ventrikül işlevlerinden PEP ve Triküspid A artmış olarak saptanmıştır. Sol ventrikül sistolik işlevleri, normallerden farksızdır; diyastolik işlevleri Evre 1 disfonksiyon ile uyumlu bulunmuştur (Uzamış IVRT ve Mitral E dalgası DT). Histopatolojik bulguların, yaş ve transanuler girişim ihtiyacı ile ilişkisi saptanmamıştır. Sonuç olarak, tam düzeltme yapılmış Fallot'lularda operasyondan 1 ay sonra sağ ve sol ventrikülde diyastolik disfonksiyon bulguları olduğu, %29 sıklıkta restriktif fizyoloji saptandığı; restriktif fizyoloji gelişiminde yaş, transanuler girişim ihtiyacı ve infundibulum miyokardındaki hipertrofi, dejenerasyon ve fibrozis derecesinin etkisinin saptanmadığı söylenebilir. İlerideki çalışmalarla, hangi olgularda restriktif fizyoloji gelişmeyeceği tahmin edilebilirse, bunlarda anlamlı pulmoner yetersizlik yaratacak girişimlerden sakınılarak, uzun dönemdeki prognoz daha da iyileştirilebilecektir. 60

Abstract: