Retinal ven tıkanıklıklarında takip ve tedavi sonuçlarımız
Follow up and treatment results of retinal vein occlusions
Yazar: GÖZDE KOÇAK
Danışman: PROF. DR. KADRİ CEMİL APAYDIN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Ciddi görme kaybına yol açan retina damar hastalıkları içerisinde ven tıkanıklığı diyabetik retinopatiden sonra ikinci sırada yer almaktadır. Maküla ödemi, maküla non-perfüzyonu, retinal neovaskülarizasyon, vitreus içi veya intraretinal hemorajiler, traksiyonel retina dekolmanı ve bu hastalıkların ortak bir sonucu olarak görme kaybı ortaya çıkabilir. Bu çalışmada kliniğimizde retinal ven tıkanıklığı (RVT) tanısı konmuş hastalarda risk faktörlerini, takip sürecini ve uygulanan tedavi seçeneklerinin görme keskinliği ve santral makula kalınlığı (SMK) üzerindeki etkilerini araştırdık.
Çalışmada Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı'nda Ocak 2009- Mart 2014 tarihleri arasında takip ve tedavi edilen RVDT ve SRVT tanısı alan hastaların kayıtları retrospektif olarak incelendi. RVT olan 143 hastanın 150 gözü çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, tedavi öncesi ve sonrası muayene ve OKT bulguları kaydedildi. Tedavi yöntemlerinin etkinliği ve komplikasyonları değerlendirildi.
HT, RVT'nin en sık ve en önemli risk faktörü olup, glokom SRVT ptogenezinde RVDT'ye göre daha büyük öneme sahiptir. SRVT hastalarında, RVDT'ye göre başlangıç görme keskinliği daha düşük, SMK daha yüksek ve iskemi daha fazladır. Makula ödemi, retinal iskemi ve oküler neovaskülarizasyon görme keskinliğinin azalmasına yol açan en sık ve en önemli komplikasyonlardır. İntravitreal anti-VEGF ve steroid tedaviler makula ödemi olan hastalarda etkili tedavi yöntemleridir. Tedaviye erken başlanması, hasta takibinin düzenli yapılarak eksik tedaviden kaçınılması ve glokom, katarakt gibi gelişebilecek komplikasyonların yönetimiyle daha başarılı görsel ve anatomik sonuç elde edilebilir. RVT patogenezi, kliniği ve tedavisi tek bir antite olmadığından; eşlik eden risk faktörlerinin tespiti ve tedavi edilmesi, her hasta için en uygun tedavi seçeneğinin ve doz aralığının ayrıca belirlenmesi gereklidir.

Abstract:
Retinal vein occlusion (RVO) is the second cause of severe vision loss after diabetic retinopathy in the retinal vascular disease. Macular edema, macular non-perfusion, retinal neovascularization, intravitreal or intraretinal hemorrhage, tractional retina detachment and as a result of this disease can occur blindness. In this study; we investigated the risk factors, follow-up process and impact of treatment options on the visual acuity and central macular thickness on patients who diagnosed with RVO in our clinic.
We analyzed retrospectively the records of patients who were followed and treated at Akdeniz University Faculty of Medicine, Ophthalmology Department between January 2009 and March 2014 diagnosed with central and branch RVO. 150 eyes of 143 patients were enrolled in the study. The demographic characteristics of patients, examination and optic coherance tomography (OCT) findings before and after treatment were recorded. The effectiveness and complications of the treatment methods were evaluated.
HT is the most common and the most important risk factor of RVO; glaucoma has a greater significance for central RVO. Patients with central RVO have lower initial visual acuity, higher CMT and greater ischemia according to branch RVO. Macular edema, retinal ischemia and ocular neovascularization are the most common and most serious complications leading to reduced visual acuity. Intravitreal anti-VEGF and steroid therapies are the effective treatment options in patients with macular edema. Early treatment, regular follow-up and the management of complications such as cataract and glaucoma can provide more successful visual and anatomical results. Pathogenesis, clinic and treatment of RVO are not a single entity; the detection and treatment of accompanying risk factors, to identify the optimum treatment options and range are necessary for each patients.