Akıcı olmayan konuşma bozukluğu olan ve olmayan yetişkinlerde çocukluk çağı travmalarının karşılaştırılması
Comparison of childhood trauma in adults with and without childhood-onset fluency disorder
Yazar: SEVİM YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. FERİDE GÖKBEN HIZLI SAYAR
Üsküdar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Uygulamalı Psikoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Psikoloji = Psychology
Dizin: Çocuk ihmali = Child negligence ; Çocuk istismarı = Child abuse

Özet:
Çocukluk Çağı Travmalar (ÇÇT) ile Çocuklukta Başlayan Akıcı Olmayan Konuşma Bozukluğu (Kekemelik) arasında ilişkiyi doğrudan inceleyen son derece kısıtlı literatür ve anlamlı sayısal bulgular vardır. Bu araştırmanın amacı, Kekemeliği olan ve olmayan yetişkinlerde ÇÇT, Kaygı ve Depresyon ile karşılaştırılması ve ilişkinin incelenmesidir.   
Bu amaçla, Akıcı Olmayan Konuşma Bozukluğu olan ve hayatlarının herhangi bir döneminde konuşma bozukluğu yaşamamış gruplara Anket, Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (CTQ kısa form), Kaygı Ölçeği (STAI) ve BECK Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Her iki gruba, 18 yaş ve üzerinde olan, psikiyatrik geçmişi ve mental kısıtlılığı olmayan N=43, n=34 erkek, n=9 kadın dâhil edilmiştir. 
Kekemeliği olan grubun, CTQ Toplam puan (p=0.00), Duygusal ihmal (p=0.00), Duygusal istismar (p=0.00), Fiziksel istismar (p=0.045), STAI II Sürekli kaygı (p=0.00) ve BECK Depresyon puanları (p=0.01) olmayanlara göre anlamlı düzeyde daha yüksek çıkmıştır. Kekemeliği olan erkeklerin CTQ Toplam Puan (p=0.00), Duygusal ihmal (p=0.00), Duygusal istismar (p=0.00) ve STAI II Sürekli kaygı (p=0.00) puanları olmayanlara göre anlamlı düzeyde yüksek çıkmıştır. Kekemeliği olan kadınların CTQ Toplam Puan (p=0.02) ve Duygusal istismar (p=0.01) puanları anlamlı düzeyde daha yüksek çıkmıştır. Kekemeliği olan grubun ölçek puan ortalamaları, CTQ Travmanın inkârı puanı hariç, daha yüksek olduğu görülmüştür.  Kekemeliği olan grupta, Toplam Örüntü Sayısı ile CTQ Toplam puan (p<0.05), Duygusal ihmal (p<0.01) ve Cinsel istismar (p<0.05) puanlar arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur. 
Sonuç olarak, Kekemeliğin ortaya çıkmasında ÇÇT'lerin etkisi vardır sonucuna ulaşılmıştır. ÇÇT'nin kekemeliğin etiyolojisinde etkili olduğu gösterilmiştir. Bu araştırma, Kekemelik ve ÇÇT ilişkisini inceleyen, etiyolojisi bakımından değerlendirme sunan, yeni yaklaşımlar öneren ve kapsamlı sayısal bulgu sağlayan ilk çalışma olma niteliğini taşımaktadır. Araştırma sonuçları, yeni araştırmaların, tedavi yöntemlerinin ve hayat kalitesini arttıracak yeni yaklaşımların geliştirilebilmesi bakımından literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Abstract:
There are extremely limited literatüre and significant numerical findings that directly examine the relationship between Childhood Trauma and Childhood-Onset Fluency Disorder (Stuttering). The aim of this study was to compare Childhood Trauma, Anxiety and Depression levels in adults with and without stuttering and to examine whether there is an association between the Childhood Trauma and Childhood-Onset Fluency Disorder (Stuttering). 
For that purpose, Questionnaire, Childhood Trauma Questionnaire (CTQ), The State-Trait Anxiety Inventory (STAI) and Beck's Depression Inventory were applied to  a group of 43 adults (n=34 men, n=9 women) who stutter and to a group of 43 matched adults who do not stutter and haven't had any speech disfluency throughout their lifetime. For both groups adults with no psychiatric history and no mental limitations were included.
The CTQ Total score (p=0.00), Emotional neglect (p=0.00), Emotional abuse (p=0.00), Physical abuse (p=0.045), STAI II Trait Anxiety (p=0.00) and BECK Depression scores (p=0.01) were significantly higher than those without. The men with stuttering had significantly higher CTQ Total score (p = 0.00), Emotional neglect (p = 0.00), Emotional abuse (p = 0.00) and STAI II Trait Anxiety (p = 0.00) scores . Whereas, CTQ Total score (p=0.02) and Emotional abuse  (p=0.01)  scores were significantly higher in women with stuttering. The mean scores, except for CTQ Denial of trauma score, were higher in the group with stuttering. Moreover, in the group with stuttering, a significant positive correlation was found between total number of interruptions in normal fluency and CTQ Total score (p<0.05), Emotional neglect (p<0.01) and Sexual abuse (p<0.05)  
As a conclusion, this study shows high association between childhood trauma and childhood-onset fluency disorder (stuttering). It was shown that childhood trauma is effective in the etiology of stuttering.  It was concluded that childhood trauma could be a cause of childhood-onset fluency disorder. This reasearch is the first study that provides comprehensive quantitative findings and proposes new approaches to understand, treat and prevent childhood-onset fluency disorder. It is thought that the results of this research will contribute to the literature in order to conduct further researches, develop new treatment methods and help to improve the quality of life of individuals with childhood-onset fluency disorder (stuttering).