Jean Genet'nin oyunlarında şiddetin temsilleri ve öteki konumu
The representations of violence & the other status in plays of Jean Genet
Yazar: ENVER MURAT GÜÇLÜ
Danışman: DOÇ. DR. YAVUZ PEKMAN
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Dramaturji = Dramaturgy ; Genet, Jean = Genet, Jean ; Tiyatro = Theatre ; Tiyatro oyunları = Theater plays ; Ötekilik = Otherness ; Şiddet = Violence

Özet:
Tezimde şiddet olgusundaki paradigma değişikliklerine değinmek için; şiddetin anlamının dilden dile farklılaştığına, bu farklılığın insanın bilişsel sürecini nasıl etkilediğine ve bu etkinin bireylerin şiddete atfettiği değeri nasıl çeşitlendirdiğine dikkat çekmeye çalıştım.  Bunun için şiddetin toplumdaki yerinden, normlarla, kültürle etkileşiminden, hangi saiklerle harekete geçerek bireylere nüfuz ettiğinden bahsettim. Şiddetin "kurucu şiddet" olarak iktidarın yapısına içkin olması, "şiddetin" sözlükteki anlamından çok farklı bir araca veya amaca dönüşebileceğini ortaya koymaktadır. Şiddetin insanın "doğal" bir parçası olup olmadığı tartışmalarına yer vererek, şiddete dair yapılmış farklı yorumların, içinde bulundukları koşullardan özerk olamayacağını, bu koşulların değişmesiyle birlikte, şiddetin tarihsel süreç içindeki konumunun ve yorumunun da değişeceği sonucuna varılmaktadır. Şiddetin konumundaki değişkenlik "meşru şiddet" kavramını düşündürtür. Bu kavramla ilgili tartışmalara göre iktidar belirli kurumlar, araçlar vasıtasıyla şiddet tekeline sahip olmakta; bu tekeli yasal zemine oturtmaktadır. Şiddet tekeline karşın  "meşru şiddet"in karşısında yer alan "devrimci şiddet"e dair analizlere yer verilmiştir. Şiddet konusunda farklı dinamiklerin farklı uygulamalara sebep olması, bu tezin temel iddiası olan şiddetin kurgusal bir olgu olduğuna dair olan görüşü desteklemektedir.Jean Genet'in oyunlarında şiddetin kullanımı, gerçekliğin sorgulanması, kimlikler arası geçişkenlik, şiddetin teatral yapısını ortaya koymaktadır. Genet'nin şiddeti yorumlayışı ve iktidar karşısındaki öteki konumu dolayısıyla, tezde tartışılan başta meşru şiddet ve mitik, arkaik, kurucu, devrimci şiddet mefhumlarıyla da oyunlarında sıklıkla karşılaşırız. Genet'in oyunlarının en önemli özelliği kurgu içinde kurgu yapısıdır. Sonuçta bu tezin ortaya çıkış nedeni olan şiddetin kurgusal bir süreç olduğu görüşü ile Jean Genet'nin oyunlarındaki dramaturjik yapı örtüşmektedir.

Abstract:
I've explained the paradigm shifts of violence fact in my thesis. I've tried to attrack notice how the meaning of violence is variable from mouth to mouth and  how this variation affects the human's cognition. For this purpose, I've mentioned the status of violence in society, its interaction with norms and cultures, and its interpentration with individuals by using certain reasons. As a founding violence, it is inside into nature of power, uses many tools and goals. The violence involves different interpretations which depend the conditions. In historically when these conditions change, the interpretations also changes. I've done this research by being included the discussion about violence is a nature of human or not. The variability of violence, forced to think us onto legitimate violence notion. By the discussions through this notion, power has a monopoly of violence and legitimizes it by using spesific establishments and tools. Furthermore, analysis of revolutionary violence, which is legally and practically against to legitimate violence, is mentioned. The theatrical structure of violence reveals the use of it, questioning the truth, transtivity between identities in Jean Genet's plays.  The discussions about legitimate, mythic, archaic founding violence, and revolutionary violence notions in this thesis frequently discover in Jean Genet's plays because of his interpretation about violence and his position against to power, "the other".  Howeever, the most important feature of his plays is fiction in fiction. Thereby, it is dramaturgically the best pattern for this thesis based on the violence is a fictional process.