İki farklı pre-coated braketin klinik başarısızlık oranlarının in-vivo olarak değerlendirilmesi
In-vivo  evaluation of clinical bracket failure rate of two different pre-coated brackets
Yazar: MERİÇ TÜMOĞLU
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ATILIM AKKURT
Dicle Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2018
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental çimentolar = Dental cements ; Maloklüzyon = Malocclusion ; Maloklüzyon-angle sınıf I = Malocclusion-angle class I ; Maloklüzyon-angle sınıf II = Malocclusion-angle class II ; Ortodonti = Orthodontics ; Ortodontik braketler = Orthodontic brackets ; İn vivo = In vivo

Özet:
Bu çalışmanın amacı, iki farklı precoated braketin klinik başarısızlık oranlarının in vivo olarak değerlendirilmesidir.
Çalışmamıza daha önce ortodontik tedavi görmemiş, dişsel Sınıf I veya hafif Sınıf II anomaliye sahip, ortalama yaşları 17,2±3,6 olan 33 hasta (26 kız ve 7 erkek) dahil edilmiştir. Altı yüz altmış braket ( APC Flash Free ve APC Plus braketler) bölünmüş ağız yöntemiyle tek bir hekim tarafından, konvansiyonel asitleme yöntemiyle yapıştırılmış ve braket düşme oranları 6 ay boyunca gözlemlenmiş, her kadranda yapıştırma için hasta başında geçen zaman da değerlendirilmiştir. Braketlerin kopma oranları ki-kare ve Kruskal-Wallis testleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Her kadran için gerekli yapıştırma süreleri ise tek yönlü ANOVA ve Tukey HSD testleri ile değerlendirilmiştir.
Total, APC Flash Free ve APC Plus braketlerin düşme oranları sırasıyla %1.5, %1.2 ve %1.8'dir. Ki-kare testi braket kopma oranlarına göre gruplar arasında anlamlı derecede farklılık ortaya koymuştur ( ki-kare = 24.783, p=0.0008). Kruskal-Wallis testi sonucunda üst sol APC Plus grubunun diğer tüm gruplarla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazla braket kopma oranına sahip olduğu bulunmuştur (Kruskal-Wallis Test istatistiği 1,1077; p=0,0008).  ARI skorlaması ki-kare testi ile değerlendirilmiş ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı belirlenmiştir (Ki-kare =1,667, p=0.435). Tek yönlü ANOVA testi yapıştırma için gerekli süre açısından gruplar arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık olduğunu göstermiştir (F=17,167 ; p<0,001). En kısa süre alt sol APC Flash Free grubunda (ortalama 4, 84 ± 0,53 dakika), en uzun süre ise üst sol APC Plus grubunda (6,36 ± 0,45 dakika) kaydedilmiştir. APC Flash Free braketlerin bondingi her kadranda istatistiksel olarak anlamlı derecede daha az zaman gerektirmiştir.
Her iki APC braketin de düşme oranları klinik olarak kabul edilebilir düzeylerde olduğundan, klinik kullanım için tavsiye edilebilir. APC Flash Free braketlerin bondingi için daha az zaman ve daha az kopma oranı gözlemlendiği için klinik kullanım için daha faydalı olabileceği düşünülmektedir. Ancak, bu braketlerin mine ve oral mikrobiyal flora üzerindeki etkilerini değerlendirmek için daha fazla örnek sayısına sahip, farklı mine pürüzlendirme yöntemlerini de içeren mikrobiyal çalışmaların da yapılmasına ihtiyaç vardır.

Abstract:
The aim of this in vivo study is to evaluate the clinical bracket failure rate of two different precoated brackets.
Thirty-three patients (7 males and 26 females) with a mean age of 17,2±3,6 years with permanent dentition without any prior orthodontic treatment with dental Class I or mild Class II anomalies were included in the study. Six hundred and sixty brackets (APC Flash Free and APC Plus brackets ) were bonded by one operator using a split-mouth design with using phosphoric acid and bracket failure rates were observed during 6 months. The chair time required for bonding of each qudrant was also evaluated.  The survival rates of the brackets were evaluated by using the chi-square and Kruskal-Wallis test. Required chair time for each quadrant was evaluated by using One way ANOVA and Tukey HSD test. 
The overall (10 brackets) and APC Flash Free (4 brackets) and APC Plus (6 brackets) bracket failure rates were 1.5, 1.2 and 1.8 per cent  respectively. Chi-square test was revealed significant differences (Chi-square =24.783, p=0.0008) between groups related with the bracket failure rates.  Upper left APC Plus group was showed statistically significant (Kruskal-Wallis test statistics: 1,1077 ; p=0,0008) more failure rate than the other groups according to Kruskal-Wallis test. Chi-square test was not revealed significant differences (Chi-square =1,667, p=0.435) between groups related with ARI scores. One way ANOVA test (F=17,167 ; p<0,001) was showed statistically significant differences between groups according to the required chair times for bonding the brackets. The shortest time was obtained from lower left APC Flash Free group (4,84 ± 0,53 minutes), while the longest time required to bond the brackets (6,36 ± 0,45 minutes) was seen in the upper left APC Plus group. Bonding the APC Flash Free brackets in all quadrants was required statistically significantly less chair time.
Since the failure rates of two different APC brackets were clinically acceptable, they are recommended for clinical application. However less chair time required for bonding and less failure rate results obtained from APC Flash Free brackets makes this bracket more useful in clinical practice. On the other hand, more sample sized microbiological studies including different type of enamel conditioning methods are needed for evaluating the long term effects of these brackets on enamel and oral microbial flora.