Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında diyabet regülasyonu ve diyabet yaşı ile hastanın kırılganlığının bir göstergesi olan yürüme hızı arasındaki ilişki
The relationship of walking speed as an indicator of frai̇lty in TYPE 2 diabetes mellitus patients with diabetes regulation and age of diabetes
Yazar: SÜMEYYE KARASAKAL
Danışman: DOÇ. DR. ESMA GÜLDAL ALTUNOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Kırılganlık = Frailty ; Yürüme = Walking ; Yürüme analizi = Gait analysis

Özet:
Amaç: Tüm dünyada prevelansı hızla artan ciddi bir halk sağlığı problemi olan Tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastaların glisemik regülasyonu ve metabolik düzeylerinin durumu hakkında kapsamlı çalışmalar mevcuttur. Kırılganlık ise fiziksel, kognitif, psikolojik ve sosyal boyutları olan çok boyutlu bir kavram olmakla beraber kırılganlığın tespiti için en sık kullanılan ölçek Fried Fiziksel Fenotip Kriterleri'dir. 5 parametreden oluşan bu ölçeğin prediktif değeri en yüksek parametresinin ise 'yürüme hızı' olduğu gösterilmiş olup kolay uygulanabilir olması nedeniyle tanıda ve taramada tercih sebebi olmaktadır. Çalışmamızda Tip 2 diyabetik hastalarda glisemik kontrolün bozulması ve diyabet yaşının ilerlemesi ile kırılganlığın artıp artmadığını yürüme hızı testi ile değerlendirmeyi amaçladık. Ayrıca hastaların demografik, klinik verileri ve biyokimyasal değerleri ile yürüme hızı arasındaki ilişkiyi değerlendirdik.
Gereç ve yöntem: Çalışmaya hastanemiz polikliniklerine başvuran 30-79 yaş arası, çalışma için onamı alınmış, kooperasyon ve oryantasyonu yeterli olan, Tip 2 diyabet tanılı HbA1c değerlerine göre 3 gruba (1. Grup: 6.4-7.9 arası, 2. Grup: 8-9.9 arası, 3.grup: 10 ve üzeri olmak üzere) diyabet yaşına göre ise 2 gruba (15 yıldan az ve 15 yıl ve fazla olmak üzere) ayrılan toplam 145 hasta dahil edildi. Hastaların komorbid hastalıkları, tedavi rejimleri ve mikrovasküler komplikasyon durumları ve rutin laboratuvar parametreleri kaydedildi. Sonrasında hastaların Fried Fiziksel Fenotip Kriterleri'ne göre daha önceden belirlenen 4,57 metre mesafeyi yürüme süreleri ölçülerek kaydedildi. Verilerin istatistiksel değerlendirmesi için SPSS 24.0 programı kullanıldı.
Bulgular: Çalışmaya katılan 145 hastanın yaş ortalaması 60,53±9,3 yıl olup, hastaların %55,2'sini kadınlar oluşturmaktaydı. Hastaların belirlenen mesafeyi ortalama 6,13±0,9 sn de yürüdükleri, kadın cinsiyetin ise istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yavaş yürüdüğü saptandı. (p=0,009) Hastaların antropometrik ölçümleri ile yürüme süreleri arasında ilişki yoktu. Diyabete eşlik eden en sık komorbid hastalığın HT (%64,3) olduğu ve HT olan hastaların olmayanlara göre daha yavaş yürüdüğü saptandı. (p<0,001) Mikrovasküler komplikasyonlardan herhangi birine sahip olan hastaların olmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yavaş yürüdüğü saptandı. HbA1c grupları arasındaki karşılaştırmada HbA1c değerinin yükselmesi ile yürüme hızındaki yavaşlama istatistiksel olarak anlamlıydı. (p=0,004) Benzer şekilde hastaların diyabet yaşının ilerlemesi ile yürüme hızlarındaki yavaşlama da istatistiksel olarak anlamlı bulundu. (p≤0,001)
Sonuç: Tip 2 DM tanılı hastalarda kırılganlığın arttığına dair çalışmalar olmakla beraber glisemik kontrolün bozulması ve diyabet yaşının ilerlemesiyle yürüme hızının yavaşladığı ve dolayısıyla kırılganlığın arttığını saptadığımız bu çalışma literatüre katkı sunması bakımından önemlidir. Fakat hasta sayısının daha fazla olduğu, çok merkezli başka çalışmalarla yürüme hızının kırılganlık tanısındaki yerinin araştırılması klinisyenlere yarar sağlayabilir.

Abstract:
Aim:There are extensive studies on the glycemic regulation and metabolic levels of patients diagnosed with Type 2 diabetes mellitus, a serious public health problem with a rapidly increasing prevalence worldwide. Fragility, on the other hand, is a multidimensional concept with physical, cognitive, psychological and social dimensions, and the most commonly used scale for detecting fragility is the Fried Physical Phenotype Criteria. It has been shown that the highest predictive value of this scale, which consists of 5 parameters, is 'walking speed' and it is preferred in diagnosis and screening because of its easy application. In our study, we aimed to evaluate whether the fragility increases with the deterioration of glycemic control and the progression of diabetes age in Type 2 diabetic patients with the walking speed test. In addition, we evaluated the relationship between the demographic, clinical data and biochemical values ​​of the patients and walking speed. 
Materials and methods: Between the ages of 30-79 who applied to the outpatient clinics of our hospital, whose consent was obtained for the study, who had sufficient cooperation and orientation, were divided into 3 groups according to HbA1c values (1.Group: 6.4-7.9, Group 2: between 8-9.9, 3. group: 10 and above) and 2 groups (less than 15 years and 15 years or more) according to the diabetes age, and a total of 145 patients were included. The co-morbid diseases, treatment regimens and microvascular complications of the patients and routine laboratory parameters were recorded. Afterwards, the walking time of the patients was measured and recorded a distance of 4,57 meters previously determined according to Fried Physical Phenotype Criteria. SPSS 24.0 program was used for statistical evaluation of the data.
Results: The average age of 145 patients participating in the study was 60.53±9.3 years, and 55.2% of the patients were women. It was found that the patients walked the determined distance at an average of 6.13±0.9 seconds, while the female gender walked significantly slower. (p=0.009) There was no relationship between the anthropometric measurements of the patients and their walking time. It was found that the most common co-morbid disease accompanying diabetes was HT (64.3%) and patients with HT walked slower than those without it. (p<0.001) It was found that patients with any of the microvascular complications walked statistically significantly slower than those who did not. In the comparison between the HbA1c groups, the increase in the HbA1c value and the slowdown in walking speed were statistically significant. (p=0.004) Similarly, the slowdown in walking speed was found to be statistically significant with the progression of diabetes age of the patients. (p≤0.001)
Conclusion: Although there are studies showing that frailty increases in patients with type 2 DM, this study, in which we found that the walking speed slowed down with the deterioration of glycemic control and advanced age of diabetes, and thus increased frailty, is important in terms of contributing to the literature. However, investigating the role of walking speed in the diagnosis of frailty with other multi-center studies with higher number of patients may benefit clinicians