Erişkin humerus üst uç kırıkları kilitli plak ile cerrahi tedavi sonuçları /
Yazar: EMRE KAYA
Danışman: DR. MEHMET OĞUZ DURAKBAŞA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Humerus üst uç kırıkları tüm kırıkların % 4-5' ini oluşturur. Yaşlı nüfusta radius distal uç ve kalça kırıklarından sonra üçüncü sıklıktadır. Humerus üst uç metafizinin spongiöz kemikten oluşması ve osteoporoza duyarlı olması bu kırıkların yaşlı kadınlarda sık görülmesini açıklamaktadır. Yaşam süresinin artması ile cerrahi gerektiren humerus üst uç kırığı sayısı da artmaktadır. Buna rağmen, halen humerus üst uç kırıklarının en uygun tedavisi belirgin değildir ve birçok hastada ideal sonuçlara ulaşılamamaktadır (1). 
       Yer değiştirmiş humerus üst uç kırıklarının cerrahi tedavisinde pek çok yöntem vardır.  Bunlar osteosentez ve protez olmak üzere iki ana gruba ayrılır. Protez ile cerrahi tedaviyi önerenler osteosentez ile tedavi sonucu yüksek oranda avasküler nekroz komplikasyonu gelişebileceğini öne sürmüşlerdir (2, 3). Humerus üst uç kırıklarında avasküler nekroz gelişme riski % 15'tir (4-13). Bu riske rağmen, humerus üst uç kırıklarının açık redüksiyon ve internal tespit ile tedavisinin parsiyel protez ile tedavisine göre klinik ve fonksiyonel açıdan daha iyi sonuçları olduğu bildirilmiştir (14, 15). Biz de humerus üst uç kırıklarının cerrahi tedavisinde ideal sonuca  ulaşmak için en uygun seçimin kilitli plak-vida sistemlerinin olduğunu düşünerek bir çalışma yapmak istedik.
        Humerus üst uç kırıklarının osteosentez ile cerrahi tedavisinde ideal sonuç için ölçütler anatomik redüksiyon, erken harekete izin veren mekanik stabilite elde edilmesi ve başın kanlanmasının korunmasıdır (16). Humerus üst uç kırıklarının osteosentezinde birçok yöntem vardır. Bunlar; gergi bandı, intramedüller çivi ve plak-vida sistemleridir. İlk başlarda uygulanan plak ile tedavide yüksek oranda avasküler nekroz, aksiller lezyonlar ve implant yetersizliği gözlenmiştir. Yeni kuşak kilitli plaklar erken harekete izin verecek şekilde stabil tespit sağlayan ve bahsedilen komplikasyon risklerini azaltan bir tespit aracıdır (16). Bu nedenlerle son on yılda sık kullanılır hale gelmiştir ve humerus  başını koruyucu cerrahiye eğilim artmıştır. Ama bunun yanında kilitli plağın uygulanmasındaki teknik zorluklar nedeniyle farklı komplikasyonlarda belirgin artış olmuştur (16). Bu komplikasyonlar; vida taşması, başın varusta tespit edilmesi, plağın yüksekte konumlandırılması nedeniyle sıkışma gelişmesidir (16).       
       Çalışmamızın amacı; humerus üst uç kırıklarının kilitli plak ile cerrahi tedavisinin fonksiyonel sonuçlarını ve komplikasyonlarını ve bu komplikasyonlardan hangi cerrahi tekniklerle kaçınılması gerektiğini bildirmektir.

Abstract:
Objectives: To evaluate functional outcomes, radiographic findings and complications of proximal humerus fractures(PHFs) treated surgically by osteosynthesis with locking plate(OLP), to determine unpredictable results after surgery and find out solutions for successful clinical outcomes. 
Materials and Methods: Twenty-five patients were evaluated retrospectively. Constant shoulder score, ASES shoulder score and range of motion (ROM) were used to evaluate clinical outcome.  Preoperative and final follow-up radiographs were used and humeral neck-shaft inclination angle described by Boileau and avascular necrosis(AVN) of the humeral head evaluated by Cruess classification were recorded to judge radiological outcome.
Results: Patients were 58(28-92) years old.  The median Constant and ASES scores were 80(IQR 60-89) and 80(IQR 60-95) respectively. Neck-shaft inclination angle was 135(IQR 120-144) degrees at the final follow-up. 11 patients (44%) had complications. Major complications were AVN and varus malunion and both had a rate of 12% individually. Technical errors during surgery, mainly placing the pate high and screw-related complications, had adverse affect on AVN and varus malunion. Constant and ASES shoulder scores were not affected significantly by age, gender, AO and Neer fracture types and concomitant injuries. The clinical outcome has significantly become worse if varus malunion and/or AVN proceeded. Revision rate was 20% and its leading cause was AVN.
Conclusions: Age, gender, fracture type and additional fracture elsewhere did not affect clinical outcome significantly. OLP is a reliable option for PHFs that can be used in all age groups and fracture types. OLP for PHFs had favorable radiological and clinical outcomes unless varus malunion and/or AVN of the humeral head proceeded postoperatively.