hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akut ST yükselmeli ön duvar miyokart enfarktüsü hastalarında sağ prekoriyal derivasyon (V4R) st yükselmesi ve hastane içi kötü sonlanım arasındaki ilişki
Relationship between right precordial lead (V4R) st elevation and poor in-hospital outcome in patients with acute ST elevation anterior wall myocardial infarction
Yazar: EYYUP TUSUN
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN BOLCA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Elektrokardiyografi (EKG) akut miyokart enfarktüsü (AMI) tanısında kullanılan en önemli başlangıç testidir. EKG ayrıca koroner sistem içinde oklüzyon yerleşimi hakkında daha özellikli bilgiler sağlayabilmektedir. Akut miyokart enfarktüsü tanısında V4R-V6R derivasyonları sağ ventrikülün enfarktüsünü gösterir. Sağ ventrikül miyokart enfarktüsü sıklıkla alt duvar enfarktüsü ile beraber izlenir ve hastane-içi mortalite hızında yükselmeye neden olur . ST-yükselmeli akut ön duvar miyokart enfarktüsünde(AA-STEMI)hastaneye başvuru anındaki V4R-V6R derivasyonlarındaki ST-segment değişiminin önemi hakkında ne yazık ki hala çok az miktarda bilgiye sahibiz . Biz bu çalışmamızdaV4R derivasyonunda ST-segment yükselmesi ve AA-STEMI arasındaki ilişkiyi saptamayı amaçladık.

Abstract:
Electrocardiography (ECG) is the most important initial test used in the diagnosis of acute myocardial infarction (AMI). ECG can also provide more specific information about the location of occlusions within the coronary system. In the diagnosis of acute myocardial infarction, leads V4R-V6R indicate right ventricular infarction. Right ventricular myocardial infarction is frequently observed together with inferior wall infarction and causes an increase in the in-hospital mortality rate. Unfortunately, we still have very little information about the significance of ST-segment change in leads V4R-V6R at the time of hospital admission in acute anterior wall myocardial infarction with ST-elevation (AA-STEMI) . In this study, we aimed to determine the relationship between ST-segment elevation in lead V4R and AA-STEMI.
Düşük riskli endometrium kanserinde lenfadenektominin sağkalıma etkisi
Role of lymphadenectomy in dissease-free and overall survival on low risk endometrium cancer
Yazar: CAN TÜRKLER
Danışman: PROF. DR. MEHMET ÖZEREN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology ; Onkoloji = Oncology

Özet:
Amaç: Düşük riskli erken evre endometrium kanserinde lenfadenektominin hastalıksız sağkalıma olan etkisini belirlemek. 
Materyal ve Metod: 1994 ve 2012 yılları arasında endometrioid tip, grade 1 veya 2, myometrial invazyonu <1/2 olan, intraoperatif ekstrauterin yayılımı olmayan toplam 257 endometrium kanseri vakası opere edildi. Vakaların 184 'üne intraoperatif pelvik lenfadenektomi yapıldı, 73 'üne pelvik lenfadenektomi yapılmadı.
Bulgular: Her iki grup arasında tümör boyutları açısından anlamlı fark yoktu. Ayrıca her iki grubun lenfovasküler alan tutulum ve histolojik grade açısından yüzdesel dağılımları benzer olarak saptandı.
Sonuç: Erken evre düşük riskli endometrium kanserinde lenfadenektomi yapılmaması hastalıksız ve total sağkalım oranlarını kötü yönde etkilememektedir.

Abstract:
Objective: The objective of this study was to look at the effect of lymphadenectomy, what about dissease-free and overall survival in early stage low risk corpus cancer. 
Patient and Methods: Between 1994 and 2012, a total of 257 patients with endometrioid type, grade 1 or 2, myometrial invasion <1/2, no intraoperatif evidence of macroscopic extrauterine spread were treated surgically. İntraoperative pelvic lymphadenectomy was performed 184 cases, pelvic lymphadenectomy was not performed 73 cases.
Result: There was no difference between two groups about tumor sizes. Also lymphovascular space invasion and hystologic grade of two groups was same.
Conclusion: Omission of lymphadenectomy did not worsen dissease-free and overall survival in early stage low risk corpus cancer.
Pulmoner tromboemboli hastalarında mevsimsel faktörlerin, laboratuvar verilerinin ve risk skorlamalarının prognoza etkisinin retrospektif olarak incelenmesi
The retrospective analyses of the effects of seasonal factors, labaratory results and risk scoring to prognosis in patients with pulmonary thromboembolism
Yazar: SİNAN YILDIRIM
Danışman: UZMAN UMUT YÜCEL ÇAVUŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Kardiyovasküler olayların kronobiyolojik olarak gözlendiği birçok çalışma ile ispatlanmıştır. Özellikle akut miyokart infarktüsü, ani kardiyak ölüm, aort diseksiyonu, stroke, retinal ven oklüzyonu ve derin ven trombozunun kronobiyolojik varyasyon gösterdiği saptanmıştır. Bununla birlikte pulmoner tromboemboli gelişimi üzerine meteorolojik faktörlerin etkisi birçok ülkede farklı iklim koşullarında araştırılmış ve farklı sonuçlar elde edilmiştir. Bizim çalışmamızda Dışkapı YBEAH'de PTE ön tanısı ile spiral BT çekilen ve sonucunda PTE tanısı alan hastaların verileri analiz edilmiştir. Araştırmaya alınan 541 hastanın, 234'i (%43,2) erkek, 307'si (%56,8) kadındı. Yaş ortalaması 64,74 ± 15,79 ve dağılım aralığı 18-93 arasında idi. Aylara göre PTE görülme sıklığı değerlendirildiğinde; yapmış olduğumuz çalışmada en fazla hastanın şubat (n=77), ocak (n=60) ve aralık (n=60) aylarında olduğu saptandı. PTE hastalarının mortalite oranlarını değerlendirdiğimizde; ekim (n=6) ayında PTE'den ölüm oranında bir artış olduğunu saptadık. Prognoza etki eden diğer faktörlere bakıldığında risk sınıflamalarının, MPV ve RDW'nin istatistiksel olarak anlamlı etkileri olduğu sonucuna vardık. Sonuç olarak; PTE gelişiminin mevsimlere ve aylara göre farklılık gösterdiği, prognoz üzerine düşük barometrik basıncın, risk belirteçlerinin, MPV ve RDW gibi biyokimyasal belirteçlerin etkisi olduğu saptandı.

Abstract:
In many studies it has been proved that cardiovascular events are seen choronobiologically. It has been found that especially acute myocardial infarction, sudden cardiac death, aortic dissection, stroke, retinal vein occlusion and deep vein thrombosis display chronobiological variations. Furthermore, the effect of meteorological factors on pulmonary thromboembolism development has been investigated in many countries under different climatic conditions and different results have been achieved. In our study, the data of the patients with pulmonary thromboembolism whose diagnosis were made by spiral CT were analyzed. 541 patients were included the study; 234 (43.2%) were male, 307 (56.8%) were female. The mean age was 64.74 ± 15.79 (range 18-93). Most of patients were admitted in February (n=77), January (n=60) and December (n=60). Death due to PTE was biggest in October (n=6). When the other factors affecting the prognosis were evaluated, risk classifications, MPV, and RDW were found to be statistically significant. As a result, it is found that the frequency of PTE differs according to the seasons and months. Low barometric pressure, risk markers, biochemical markers such as MPV and RDW have effects on prognosis.
Stabil koroner arter hastalığında kullanılan statinlerin kırmızı kan hücresi dağılım genişliği (Rdw) ve ortalama trombosithacmi (Mpv) parametrelerine etkisi
􀇎he effect of statins on red bl ood celi distrubition width (RDW) and mean platelet (MPV) parameters in stable coronary artery disease
Yazar: AYŞE ÇOLAK
Danışman: PROF. DR. YEŞİM AKIN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Ortalama trombosit hacminin (MPV) ateroskleroz patofizyolojisinde önemli rol oynayan trombosit aktivasyonu için bir belirteç olabileceği gösterilmiştir. Yüksek RDW değerlerinin kalp yetmezliği, koroner arter hastalığı, pulmoner hipertansiyon ve periferik arter hastalığı olan hastalarda kötü klinik prognoz ile kuvvetli bir ilişkisinin olduğunu gösterilmiştir. Çalışmamızda stabil koroner arter hastalığında kullanılan statinlerin hematolojik kan parametrelerine etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır.

Metod: Haziran 2012 ile haziran 2013 tarihleri arasında stabil koroner arter hastalığı nedeniyle koroner anjiografi yapılan, öncesinde statin kullanım öyküsü olmayan hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Statin kullanımı öncesi ve sonrası MPV ve RDW değerleri birbirleriyle karşılaştırılmıştır.

Bulgular: Ortalama 58 günlük tedavi sonrasında (minimum:17, maksimum:720) toplam 121 hastada statin tedavisi sonrası RDW düzeyinde istatiktiksel olarak anlamlı azalma bulunurken (p=0.001), MPV düzeyinde anlamlı fark saptanmamıştır (p=0.325).

Sonuç: Statin tedavisi başlanan hastalarda RDW düzeylerinde azalma olması statinlerin antiinflamatuar etkileri olduğunu desteklemektedir. RDW düşüşünün stabil koroner arter hastalığında prognostik yararının olup olmadığının araştırılması için daha geniş ölçekli prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Objectives: MPV has been shown to be as a predictor of platelet activation which plays an important role in pathophysiology of atherosclerosis. Elevated RDW values are shown to be associated with worse prognosii in heart failure, coronary artery disease, pulmonary hypertension and peripheral arterial disease. In our study we aim to investigate the effect of statin on hematologic parameters in stable coronary artery disease.

Method: We retrospectively analysed statin naive patients who had gone coronary angiography for stable coronary artery disease between June 2012 and June 2013. MPV and RDW values, before and after statin use, are compared.

Results: After a mean follow up period of 58 day (minimum 17, maximum 720), in total of 121 patient while RDW levels were significantly different before and after statin use (p=0.001), MPV levels after treatment with statin didn't reach an significant difference (p=0.325).

Conclusion: In conclusion treatment with statin significantly reduce the RDW levels in stable coronary artery disease which confirms the antiinflammatory effect of statins. But decrease of RDW levels whether associated with prognosis in stable coronary artery disese or not has to established by multi center, prospective studies in large populations.
Akut böbrek yetmezliğinde iskemik modifiye albümin düzeyi ile klinik arasındaki ilişki /
Yazar: MEHMET UZUN
Danışman: PROF. DR. MEHMET TANRISEV
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / SSK İzmir Tepecik Eğitim Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek yetmezliği-akut = Kidney failure-acute ; Hemodiyaliz =   ; İskemi modifiye albumin = Ischemia-modified albumin

Özet:
Çalışmamızda 'Akut Böbrek Yetmezliği' (ABY) tanısı almış hastalarda 'İskemik Modifiye Albümin'(İMA) düzeyi ile prognoz arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Mart 2014-Ekim 2014 tarihleri arasında T.C.S.B. İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne başvuran, çalışmamıza alınma kriterlerini karşılayan ABY tanısı almış hastalar prospektif olarak takip altına alınmıştır. RIFLE kriterlerine göre ABY tanısı konmuş 23'ü erkek, 28'i bayan olmak üzere toplam 51 (n:51) hasta çalışmamıza alındı.
Çalışmamızda hastaların %25,5'inde İMA düzeyleri normal (<400), %75,5'inde İMA düzeyleri yüksek (>400) saptandı. Hastaların İMA düzeyleri ile cinsiyet, yaş ortalaması, hastaların başvurudaki kan basıncı ve nabız değerleri ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Çalışmamızda tedavi boyunca hemodiyaliz ihtiyacı olan hasta oranı, İMA seviyeleri yüksek olan hasta grubunda istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek saptandı (p=0,023). Hastaların %23,5'inin klinik takip sırasında hemodiyaliz ihtiyacı oldu. İMA düzeyleri yüksek olan hasta grubuyla İMA değerleri normal olan hasta grubu karşılaştırıldığında, sağkalım açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı.
Sonuç olarak, bu prospektif çalışmada, akut böbrek yetmezliği kliniği ile başvuran hastalarda İMA düzeyi prognozu belirleyen bağımsız bir prediktör olarak saptanmamıştır. Bu konuda daha geniş kapsamlı, prospektif, çok merkezli çalışmalara gereksinim vardır.

Abstract:
In our study, the relationship between serum Ischemic Modified Albumin (IMA) levels and prognosis in patients with Acute Kidney Failure (AKF) was examined.
Patients who have met the AKF critera were examined prospectively, who applied T.C.S.B. Izmir Tepecik Training and Research Hospital, between March 2014-October 2014. 23 men and 28 women patients (n:51) who were diagnosed as AKF according to the RIFLE criteria were included.
It was found that 25.5% of the patients had normal IMA levels (<400), and 75.5% of the patients had higher IMA levels (>400). There were no statistically significant relationship between IMA levels and gender, the mean age, blood pressure and pulse rates. Our research found that patients who needed dialysis had higher levels of IMA (p=0,023). 23.5% of the patients needed dialysis during clinical follow-up. When compared to patients with high IMA levels, there were no statistically significant relationship on survival for patients with normal IMA levels.
In conclusion, IMA level was not determined as an independent predictor for patients with acute kidney failure. Further researches should be performed prospectively.
Koroner arter bypass greftli hastalarda safen ven greft hastalığı ile trombosit/ lenfosit oranı arasındaki ilişki
Association between platelet to lymphocyte ratio and saphenous vein graft disease in patients with stable angina pectoris
Yazar: AHMET BALUN
Danışman: DOÇ. DR. ENDER ÖRNEK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Bu çalışmada daha öncesinde koroner arter bypass greft cerrahisi geçirmiş stabil angina pektoris ile başvuran hastalarda safen ven greft hastalığı ile trombosit / lenfosit oranı arasındaki ilişki araştırılmıştır.
Çalışmaya toplam 455 hasta alındı. Safen ven greft hastalığı en az bir safen ven greftinde  ≥ %50 stenoz olarak tanımlandı. Hastalar safen ven greft hastalığı olup olmamasına göre iki gruba ayrıldı. Toplam 210 hastada safen ven greft hastalığı tespit edildi. Trombosit sayısı, lenfosit sayısı, Trombosit / Lenfosit Oranı (TLO), HDL, Na ve ALT düzeyleri safen ven greft hastalığı ile ilişkili olarak bulundu. Çok değişkenli regresyon analizinde HDL ve TLO'nun safen ven greft hastalığı ile ilişkisi anlamlı bulundu. Trombosit/ lenfosit oranı' nın safen ven greft hastalığı varlığı için cut-off değeri %75.2 sensitivite ve %75.2 spesifite değeri ile 147 bulundu
Bilgimize göre literatürde ilk kez bu çalışma ile TLO' nın safen ven greft hastalığı ile ilişkisi olabileceği gösterilmiştir. Trombosit / Lenfosit Oranı, stabil anjina pektoris ile başvuran ve koroner arter bypass greft cerrahisi  ameliyatı geçirmiş olan hastalarda safen ven greft hastalığını öngörmek için kullanılabilecek  kolay ulaşılabilir ve ucuz bir yöntemdir.

Abstract:
In this study, we aimed to investigate the relationship of platelet to lymphocyte ratio (PLR) with saphenous vein graft disease (SVGD) in patients with stable angina pectoris after coronary artery bypass graft surgery.A total of 455 patients were included in the study. At least one saphenous vein graft with ≥50% stenosis was defined as SVGD. The patients were divided into two groups based on the presence or absence of SVGD; it was determined that 210 patients had SVGD.The platelet count, lymphocyte count, PLR, high-density lipoprotein (HDL), Na, and ALT were significantly associated with SVGD. In multivariate regression analysis, HDL and PLR were found to be significantly associated with SVGD. Cut-off level of PLR to predict SVGD was found to be 147 with 75.2% sensitivity and 75.2% specificity.To the best of our knowledge, this is the first study showing the significant association of PLR with SVGD. This study suggests that PLR which is an easily available and inexpensive test can be used as a marker of SVGD.
Peptik ülser ve gastrit saptanan hastalarda helicobacter pylori sıklığı
Helicobacter frequency in patients with peptic ulcer and gastritis
Yazar: ZEYNEP KORKMAZ
Danışman: DOÇ. DR. HASAN BEKTAŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology

Özet:
Amaç:  Çalışmamızın amacı hastanemiz endoskopi biriminde peptik ülser ve gastrit tanısı almış hastalardaki Helicobacter Pylori sıklığını tespit etmek.
Gereç ve Yöntem: Aralık 2014- Nisan 2016 tarihleri arasında üst gastrointestinal sistem endoskopisi yapılan hastalar geriye dönük tarandı. 150 'si gastrit 150'si ülser tanılı 300 hasta patoloji raporlarıyla değerlendirildi. 
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 44,1±11,9 yıldı. Cinsiyet dağılımı 157  (%52,3) kadın; 143  (%47,7) erkek şeklindeydi . 80 hastada (%26,7)  H.pylori negatifti. Endoskopik tanısı gastrit olan hastalarda %61.3 , mide ülserinde %74.3, duodenal ülserde %96.1 bulundu. 44 (%14.7) hastada intestinal metaplazi pozitifti. H.pylori pozitifliğinin yaş,cinsiyet ve intestinal metaplazi ile istatistiksel anlamlı fark bulunmadı. Gastritli hastalarda hafif pozitif H.Pylori , ülserli hastalarda orta ve şiddetli H.pylori pozitifliği tespit edildi. 40 yaş altı hastalarda  40 yaş üstüne göre intestinal metaplazi anlamlı yüksek görüldü.
Sonuç: H.pylori peptik ülser ve gastrit etyolojisindeki önemini korumaktadır. Yaş, cinsiyet ve intestinal metaplaziyle anlamlı ilişkisi bulunmamıştır.

Abstract:
Purpose of this research is to determine the prevalance of H.pylori among the patients who has diagnosed with peptic ulcer and gastritis in our hospital's endoscopy unit. 
MATERIALS AND METHODS
Patients who has been undergone an uppergastrointestinal sistem endoscopy between the dates december 2014 - april 2016 screened retrospectively 300 patients , 150 of them with gastritis and another 150 of them with peptic ulcer has been evalueted with their pathology reports.
RESULTS
Median age was 44,1±11,9 years. While 157 of the patient (%52.3) were female the other 143 (%47.7) were male. 80 patiets (%26.7) were h.pylori negative. In the others who were positive the prevalance was %61.3 in patients with endocopically diagnosed with gastritis, %74.3 in stomach ulcer and %96.1 in duodenal ulcer.Intestinal metaplasia was positive in 44 patients (%14.7) there was no correlation found in positivity with age , sex and itestinal metaplasia.It was found that, positivity was in early stages with gastritis patients, while it was middle or late stages in ulcer patients. Intestinal metaplasia was higher in patients who were younger than 40 , compered to older participants.
CONCLUSİON
H.pylori still has an important role of the etiology of peptic ulcer and gastritis. Age, sex and intestinal metaplasia can not be found relevant.
İnfantil ezotropyada tedavi
Treatment in infantile esotropia
Yazar: ÇAĞRI MUTAF
Danışman: UZMAN ASLI İNAL ; UZMAN OSMAN BULUT OCAK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof.Dr.N.Reşat Belger Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
ÖZET
AMAÇ: İnfantil ezotropya tanısı almış hastalarda tedavi seçeneklerini ortaya koymak
GEREÇ VE YÖNTEM: Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi Şaşılık biriminde Nisan 2002-Şubat 2015 tarihleri arasında infantil ezotropya tanısı alarak tedavi uygulanan hastaların dosyaları retrospektif olarak değerlendirildi.Non-paralitik,non-akomodatif ezotropya bulguları ile infantil ezotropya tanısı alan hastalar çalışmaya dahil edildi.Çalışmaya alınan  hastalara gözlükle refraktif düzeltme,cerrahi tedavi(geriletme –rezeksiyon) ve botulinum toksin enjeksiyonları tedavilerinden biri yapıldı.Tüm hastaların tedavi öncesi ve tedavi sonrası 1.,6. ve 12. ayda sikloplejinli muayeneleri yapılarak gözlük gereken hastalara gözlük verildi.Tek bir cerrahi ya da 1-3 arası botulinum toksini enjeksiyonu sonrası ortotropya ve 10 PD'ye kadar olan kayma başarılı düzeltme olarak tanımlandı.

BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen 246 hastanın 12'si sadece refraktif düzeltme yapılarak takip edildi. Hastaların 110' una botulinum toksini enjekte edildi, 124 hastaya ise cerrahi tedavi düzenlendi. Tedavi öncesi sırasıyla sadece refraktif düzeltme ile takip edilenlerin ortalama kayma açısı 26,3PD, botulinum toksin grubunda ortalama kayma açısı 38.8 PD ve cerrahi tedavi alan grupta 38.2PD idi.(p=0,62).
Hastaların 120'si erkek, 126'sı kız cinsiyette olup hastaların 10'unda erken doğum öyküsü (prematürite ) mevcuttu. Refraktif düzeltme yapılıp gözlükle takip edilen hastaların yaş aralığı 3 ile 38 ay arasında, cerrahi tedavi alanların yaş aralığı 3 ile 39 ay arasında, botulinum toksin ile tedavi edilenlerin yaş aralığı 3 ile 36 ay arasındaydı. Hastaların tamamı 6 ay ve üzerinde, 46 hasta ise en az 36 ay süreyle şaşılık polikliniğimizde takip edildi.
Cerrahi tedavi grubundaki hastalar ameliyat olduklarında ortalama olarak botulinum toksini tedavisi alan gruba göre 10 ay daha büyüktü (27 ve 16.6 ay; p<0,001) ve şaşılığın devam etme süresi süresi ortalama olarak 9,5 ay daha uzundu (p<0,001).
Başarılı motor düzelme (ortotropya +/- 10PD) cerrahi grubun %65,8'inde botulinum toksini verilen grubun %45 inde sağlandı. (p<0,001,rölatif risk 1,46;CI,1,23-1,74).
SONUÇ: Geniş açılı kayması(>35 PD) olan infantile ezotropyalı olgularda cerrahi tedavi botulinum toksin enjeksiyonuna göre daha başarılı bulunmuştur.Orta-düşük açılı kayması olan(<30-35 PD) olgularda ise botulinum toksini enjeksiyonu cerrahiye alternatif bir tedavi olarak düşünülebilir. Hastaların az bir kısmında spontan rezolüsyon görülebilmektedir.

Abstract:
Daha sonra doldurulacaktır.