Okul öncesi dönemindeki çocukların sosyal problem çözme becerisi: oyuncu ebeveynliğin ve duygu düzenlemenin rolü
Social problem solving skills of pre-school children: the role of parental playfulness and emotion regulation
Yazar: DAMLA DEMİR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BEGÜM ÖZDEMİR DEMİRCİ
Maltepe Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Psikoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Psikoloji = Psychology

Özet:
Oyuncu ebeveynlik, ebeveynlerin çeşitli ebeveyn-çocuk etkileşim bağlamlarında kendiliğinden, eğlenceli, esnek ve yaratıcı bir şekilde hareket etme becerisini ifade eder. Yakın tarihli araştırmalar, ebeveyn oyunculuğu ile çocukların sosyal ve duygusal gelişimi arasında ilişki olduğunu göstermektedir (Levavi vd., 2020; Shorer vd., 2019). Buna ek olarak, araştırmalar annelerin oyunbazlığının çocukların duygu düzenleme ve duygusal başa çıkma stratejileriyle ilişkili olduğunu ve okul öncesi çocukların prososyal davranışlarının gelişiminde önemli olduğunu göstermiştir (Cabrera vd., 2017; Blair vd.,2004). Bu çalışmanın amacı, okul öncesi dönemdeki çocukların ebeveyn oyunculuk düzeyi ve duygu düzenleme becerilerinin çocukların sosyal problem çözme becerileri üzerindeki yordayıcı rolünü incelemektir. Çalışmaya 4-6 yaş arası kırk dört çocuk (Ort= 59,96 aylık, SS=8,54, K=25) ve anneleri katılmıştır. Araştırma araştırmacı tarafından yüzyüze gerçekleştirilmiştir. İlk olarak annelerden Duygu Düzenleme Ölçeğini (Batum ve Yağmurlu, 2007; Shields ve Cicchetti, 1997) doldurmaları istenmiştir. Ardından anne-çocuk ikilisine serbest oyun görevi uygulanmıştır. Ebeveyn oyunculuğu 10 dakikalık ebeveyn-çocuk oyun etkileşimi ile değerlendirilmiştir (Garcia vd., 2017). Son olarak çocukların sosyal problem çözme becerileri Wally Sosyal Problem Çözme Testi kullanılarak değerlendirilmiştir (Kayılı ve Arı, 2013). Bulgular, çocukların yaşı ile sosyal problem çözme becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir ilişki olduğunu göstermiştir (p<.01). Hipotezimizin aksine, analizler ebeveynin oyunculuk düzeyi ve çocuğun duygu düzenlemesinin, çocuğun sosyal problem çözme becerisini yordamadığını göstermiştir. Öte yandan, Türkiye'de yaşayan annelerin oyunculuk davranışlarını inceleyen ilk çalışma olan bu çalışmanın gelecekteki araştırmalar için yol gösterici olacağı düşünülmektedir. Mevcut çalışma ebeveynlerin paralel ya da ortak oyun oynayıp oynamadıklarını değerlendirmemiştir ki bu da iskele kurmanın gerçekleşmesi için gereklidir. Öte yandan çocuğun ebeveynin oyun dolu yaklaşımlarına verdiği tepki incelemeye alınmamıştır. Bu nedenle, gelecekte ebeveynlerin ve çocukların ne tür bir oyun etkileşimi içinde olduklarını değerlendirmek faydalı olacaktır. Dolayısıyla, oyuncu ebeveynlik ve çocuktaki sosyo-duygusal sonuçları arasındaki uzun vadeli ilişkileri etkileyebilecek faktörleri araştırmak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract:
Parental playfulness refers to parents' ability to act in a spontaneous, amusing, flexible and creative manner in various parent–child interactive contexts. Recent evidence suggests association between parental playfulness and children's social and emotional development (Levavi et al., 2020; Shorer et al., 2019). In addition, research has shown that mothers'playfulness was related to children's emotion regulation and emotional coping strategieswas found to be important in the development of preschooler's prosocial behaviour (Cabrera et al., 2017; Blair et al.,2004). The aim of this study is to examine the predictive role of parental playfulness level and emotion regulation skills of preschool children on children's social problem solving skills. Forty-four children aged 4-6 (M = 59.96 months, SD = 8.54, F = 25) and their mothers participated in the study. The research was conducted face to face by the researcher. First, mothers were asked to fill out the Emotion Regulation Scale (Batum and Yağmurlu, 2007; Shields and Cicchetti, 1997). Then, a free play task was applied to the mother-child dyads. Parental playfulness was assessed with a 10-minute parent-child play interaction (Garcia et al., 2017). Finally, children's social problem solving skills were evaluated using the Wally Social Problem Solving Test (Kayılı and Arı, 2013).The results showed a statistically significant positive relationship between children's age and social problem-solving skills (p<.01). Unexpectedly, multilevel analyses showed that parental playfulness and child emotion regulation did not predict child social problem soving. We also did not find any significant interactions between mothers' playfulness and fathers' playfulness. Thus, more studies are needed to investigate factors such as child age and demographics that might influence the long-term relations between parental playfulness and child outcomes. On the other hand this study, which is the first study to examine the playfulness behavior of mothers living in Turkey, is thought to be a guide for future research. The present study did not assess whether parents engage in parallel or joint play, which is necessary for scaffolding to take place. On the other hand, the child's response to the parent's playful approaches was not analysed. Therefore, it would be useful in the future to assess what kind of playful interaction parents and children engage in. Thus, further work is needed to investigate factors that may influence the long-term relationships between playful parenting and socio-emotional outcomes in the child.