İnternet temelli uzaktan eğitimin acil tıp asistan programına olan katkısının ve asistanlar üzerindeki etkisinin araştırılması
Investigation of the contribution of internet-based distance education to the emergency medicine assistant program and its impact on assistants
Yazar: SEMA BAYRAK
Danışman: DOÇ. AYNUR ŞAHİN
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Sağlık Eğitimi = Health Education ; İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil tıp = Emergency medicine ; Doktorlar = Physicians ; Geleneksel eğitim = Traditional education ; Tıp eğitimi = Education-medical ; Uzaktan eğitim = Distance education ; İntörnlük ve asistanlık = Internship and residency

Özet:
Amaç: Çalışmamızda acil tıp araştırma görevlisi hekimlerin uzaktan eğitime yönelik bakış açısı, memnuniyet düzeyi ve önerilerinin değerlendirilmesi; elde edilen veriler doğrultusunda uzaktan eğitim yöntemlerinin geliştirilmesi ve daha aktif kullanılabilecek şekilde yapılandırılması hedeflendi.

Yöntem: Karadeniz Teknik Üniversitesi (KTÜ) Sağlık Uygulama-Araştırma Merkezi Farabi Hastanesi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Trabzon Kanuni Eğitim-Araştırma Hastanesi (SBÜ KEAH) ve Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Tıp Anabilim Dalları'nda COVİD-19 pandemisi nedeniyle uzaktan eğitim sistemiyle uzmanlık eğitimine devam eden araştırma görevlisi hekimlerin katılımıyla gerçekleştirilen bir anket çalışmasıdır. Araştırmacılar tarafından Google formlar aracı kullanılarak oluşturulan veri toplama formu (Tanıtım Formu, E-Derslere Yönelik Memnuniyet Ölçeği, Uzaktan Eğitim Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşleri Ölçeği) Acil Tıp Anabilim dallarında çalışmakta olan araştırma görevlisi hekimlere WhatsApp uygulaması kullanılarak iletildi. Veri analizi için SPSS 23 (Statistical Package of Social Sciences) programı kullanıldı. Niteliksel veriler ki kare testi ile değerlendirildi. Sonuçların istatistiksel olarak anlamlılığını değerlendirmek adına güven aralığı %95 olarak (p<0.05) kabul edildi. 

Bulgular: Katılımcıların %62.5'i (n=45) erkek, %37.5'i (n=27) kadındı. Katılan hekimlerin yaş ortalaması 28.75±3.3 yıl (min=25, max=40) olarak tespit edildi. Çalışmada yer alanların %68.1'i (n=49) daha önce internet temelli uzaktan eğitimi tecrübe etmiş. Katılımcıların uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin değerlendirildiği ölçek; 'kişisel uygunluk, etkililik, öğreticilik ve yatkınlık' olmak üzere 4 başlıktan ve toplam 19 sorudan oluşmaktadır. Beşli likert tipi anketin cevap seçenekleri 0'dan 4'e kadar puanlandırıldığında ortalama puan 37.6 olup; en yüksek 57, en düşük ise 7 puan olduğu tespit edildi. Katılımcıların uzaktan eğitime ilişkin memnuniyet düzeylerinin değerlendirildiği ölçek; 'kullanılan materyaller ve iletişim araçları, öğretmen-öğrenci etkileşimi, ortam tasarımı, e-derse yönelik tutum, dersin içeriği ve öğretim süreci' olmak üzere 5 başlıktan ve toplam 39 sorudan oluşmaktadır. Beşli likert tipi anketin cevap seçenekleri 0'dan 4'e kadar puanlandırıldığında; ortalama puan 87.1 olup; en yüksek 134, en düşük ise 0 puan tespit edildi. Asistanlık yılı, cinsiyet, medeni durum ve daha önce uzaktan eğitim tecrübesi olup olmaması değişkenleri, ölçeklerden elde edilen sonuçlar üzerinde %95 güven aralığında anlamlı farklılık oluşturmadı. Çalışmaya katılan acil tıp araştırma görevlisi hekimlerin %62,5'i (n=45) geleneksel yüz yüze eğitimi tercih etti.

Sonuç: Acil tıp uzmanlık eğitiminde uzaktan internet temelli eğitimin, uzmanlık öğrencileri üzerinde olumlu etkisi olmakla birlikte geleneksel yüz yüze eğitim daha çok tercih edilmektedir.
Anahtar Kelimeler: Uzaktan eğitim, Acil Tıp uzmanlığı, geleneksel eğitim

Abstract:
Objective: In our study, it was aimed to evaluate the perspective, satisfaction level and recommendations of Emergency Medicine research assistant physicians for distance education; to develop distance education methods in accordance with the obtained data and to configure them in a way that they can be used more actively.

Method: Continuing specialization training with the distance education system due to the COVID-19 pandemic at Karadeniz Technical University (KTU) Health Practice-Research Center Farabi Hospital, Health Sciences University Trabzon Kanuni Training-Research Hospital (SBU KEAH) and Kırıkkale University Medical Faculty Hospital Emergency Medicine Departments. It is a survey study conducted with the participation of research assistant physicians. The data collection form (Introduction Form, Satisfaction Scale for E-Courses, Distance Education Students' Views of Distance Education Scale) created by the researchers using the Google forms tool was sent to the research assistant physicians working in the Emergency Medicine Departments using the WhatsApp application. SPSS 23 (Statistical Package of Social Sciences) program was used for data analysis. Qualitative data were evaluated with the chi-square test. In order to evaluate the statistical significance of the results, the confidence interval was accepted as 95% (p<0.05).

Results: 62.5% (n=45) of the participants were male and 37.5% (n=27) were female. The mean age of the participating physicians was determined as 28.75±3.3 years (min=25, max=40). 68.1% (n=49) of the participants in the study had previously experienced internet-based distance education. The scale in which the participants' views on distance education are evaluated consists of 4 topics including 'personal fitness, effectiveness, teaching and predisposition' and a total of 19 questions. When the answer options of the five-point likert-type questionnaire were scored from 0 to 4, the average score was 37.6; the highest score was found to be 57 and the lowest score was found to be 7. Participants evaluated the level of satisfaction with distance education scale; 'materials and communication tools, student-teacher interaction, Environment Design, E-class attitude, course content and teaching process, including a total of 5 titles and consists of 39 questions. When the answer options of the five-point likert-type questionnaire were scored from 0 to 4, the average score was 87.1; the highest score was 134 and the lowest score was 0. The variables of the year of december, gender, marital status and whether there was previous distance education experience did not have a significant difference in the 95% confidence interval on the results obtained from the scales. 62.5% (n=45) of the emergency medicine research assistant physicians participating in the study preferred traditional face-to-face training.

Conclusion: Although remote internet-based education has a positive effect on specialty students in emergency medicine specialty education, traditional face-to-face education is preferred more.

Keywords: Distance learning, Emergency Medicine specialist, traditional education.