Panik bozuklukta solunum biofeedback kullanımının  hastalık şiddeti ve kantitatif  elektroensefalogram parametreleri üzerine etkisi
The impact of respiratory biofeedback use on disease severity and qeeg parameters in panic disorder
Yazar: HATİCE YILDIZ BURKOVİK
Danışman: PROF. DR. BARIŞ METİN
Üsküdar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Psikoloji Ana Bilim Dalı / Psikoloji Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Psikoloji = Psychology
Dizin: Biyo geri bildirim = Biofeedback ; Elektroensefalografi = Electroencephalography ; Hastalık şiddeti = Disease severity ; Panik bozukluk = Panic disorder ; Psiko-eğitim programı = Psycho-educational program ; Solunum = Respiration ; Ölçekler = Scales

Özet:
Bu çalışmanın amacı; panik bozukluk hastalarının solunum kontrolünün panik atağa geçişini engellemelerinde bilinçli farkındalıklarını sağlamaktır. NP Istanbul Beyin Hastanesi ve NP Istanbul Tıp Merkezi polikliniklerindeki panik bozukluk tanısı almış olan, 18-65 yaş aralığında, 30 katılımcı, çalışmanın evrenini oluşturmaktadır. Katılımcılardan 15 panik bozukluk hastasına sadece nefes alma-verme ile ilgili psikoeğitim verilmiş, diğer 15 panik bozukluk hastasına sözel psikoeğitimle birlikte görsel biofeedbackin Galvanic Deri Direnci Kalp atım hızı ve derinliği, Cilt ısısı görüntülü olarak uygulanmıştır. Solunum u biofeedbacki (respiration biofeedback) izleterek 4 hafta boyunca doğru nefes alıp verme öğretilmiş olup; iki grubun karşılaştırılması yapılmıştır. Ölçme araçları Panik Agorafobi Ölçeği, Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği, kantitatif EEG ve Biofeedback tekniğidir. Her iki gruptaki katılımcıların da, Panik Atağı Ölçeği son testinden aldıkları puanlarda anlamlı bir iyileşme olduğu gözlenmiştir. Ölçeğin alt alanlarında da, her iki grubun aldığı son test puanlarında anlamlı bir iyileşme olduğu tespit edilmiştir. Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeklerinden alınan son test puanlarında, ön teste göre her iki grupta da anlamlı bir düşüş gözlemlenmiştir. Deney grubunun T3 hızlı betahızlı beta ve T4 delta ile T4 alfa bantlarındaki son çekilen QEEG sonucunun ilk çekilen QEEG sonucunda göre anlamlı fark gösterdiği söylenebilir. Deney grubunun son değerlendirmedeki respirasyon değeri, ilk değerlendirmedeki respirasyon değerine göre anlamlı farkla daha düşüktür. Deney grubunun amplitude değerine bakıldığında ilk değerlendirmedeki ve son değerlendirmedeki değerler arasında anlamlı farka rastlanmamıştır. Tüm katılımcıların son değerlendirmedeki nefes sayıları ilk değerlendirmedekine göre anlamlı farkla daha düşüktür. Deney grubunun nefes sayılarındaki iyileşmenin daha belirgin olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak monitöre bakarak çalışılan Solunum Biofeedbackinin faydası net olarak gözlenmiştir.

Abstract:
The aim of this study; is to provide conscious awareness of panic disorder patients in preventing the transition of respiratory control to panic attack. The population of the study consists of 30 participants, aged between 18-65 years, diagnosed with panic disorder in NP Istanbul Brain Hospital and NP Istanbul Medical Center outpatient clinics. Of the participants, 15 panic disorder patients were given only psychoeducation on breathing and exhalation, and the other 15 panic disorder patients were given verbal psychoeducation along with visual biofeedback, Galvanic Skin Resistance Heart rate and depth, skin temperature visualized. Correct breathing was taught for 4 weeks by monitoring respiratory biofeedback; Comparison of the two groups was made. Measurement tools are Panic Agoraphobia Scale, State and Trait Anxiety Scale, quantitative EEG and Biofeedback technique. It was observed that there was a significant improvement in the scores of the participants in both groups from the Panic Attack Scale post-test. It was determined that there was a significant improvement in the post-test scores of both groups in the sub-domains of the scale. A significant decrease was observed in the post-test scores from the State and Trait Anxiety Scales in both groups compared to the pre-test. It can be said that the last QEEG result of the experimental group in the T3 hızlı beta and T4 delta and T4 alfa bands showed a significant difference compared to the first QEEG result. The respiratory value of the experimental group in the last evaluation was significantly lower than the respiratory value in the first evaluation. When the amplitude value of the experimental group was examined, no significant difference was found between the values in the first evaluation and the last evaluation. The breath counts of all participants in the last evaluation were significantly lower than those in the first evaluation. It was determined that the improvement in the number of breaths of the experimental group was more pronounced. As a result, the benefit of respiratory biofeedback worked by looking at the monitor was clearly observed.