Bronkopulmoner displazi tanılı yenidoğan bebeklerde postnatal kortikosteroid tedavi uygulama zamanının erken ve geç dönem prognoza etkilerinin incelenmesi
Examination of the effects of postnatal corticosteroid treatment application time on early and late term prognosis in newborn babies diagnosed with bronchopulmonary dysplasia
Yazar: IŞIL KÖRKLÜ
Danışman: PROF. DR. ALİ BÜLBÜL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Giriş ve Amaç:
Çalışmamızda bronkopulmoner displazi tanılı yenidoğan bebeklerde postnatal
kortikosteroid tedavisinin uygulama zamanı ile erken ve geç dönem prognoza
etkilerinin incelenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem:
Hastanemizde Ocak 2018-Ocak 2023 ayları (5 yıllık süre) arasında doğan,
prematürite ve BPD tanısı almış tüm yenidoğan bebekler çalışmaya alındı. Çalışma
dosyalarından bebeklerin demografik özellikleri, postnatal steroid tedavi zamanı,
solunum sayıları, uygulanan solunum desteği modeli ve süreleri, entübasyon süresi,
yatış süreleri ve uygulanan tedavi modellerine ait bilgiler alındı. Bebekler
kortikosteroid tedavi süresine göre grup 1 (Orta dönem: 7-28. gün arası) ve grup 2
(Geç dönem: >28. gün) olarak ayrıldı. Gruplar arasında erken dönem gelişen
morbidite ve mortalite oranları karşılaştırıldı. Kortikosteroid alma zamanının bu
parametreler üzerindeki etkisi incelendi.
Bulgular:
Çalışma süresi içerisinde BPD tanısı ile tedavi alan 67 bebeğe ait veriler
değerlendirildi. Postnatal steroid verilme zamanı ortalama 35. gün (aralık 16-72 gün)
olarak tespit edildi. Gruplar arasında maternal özellikler, perinatal özellikler
açısından anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Gruplar kendi içinde kıyaslandığında;
orta dönem tedavi alan grubun solunum desteği ihtiyacında tedavi sonrası belirgin
azalma görülmezken, geç dönem tedavi alan grubun solunum desteği ihtiyacında
belirgin azalma saptandı. Geç dönem tedavi alan grupta tedavi öncesi ve tedavi
sonrası FiO₂ değerleri anlamlı olarak daha düşüktü (sırasıyla p: 0.024, p: 0.000).
Geç dönem tedavi alan grupta ekstübasyon zamanı anlamlı olarak daha düşüktü (p:
0.007). Gruplar arasında ROP varlığı anlamlı farklılık göstermezken, geç dönem
kortikosteroid tedavi alan grupta Evre I ROP oranı, orta dönem kortikosteroid alan
grupta Evre II ROP oranı yüksek bulundu (sırasıyla p: 0.041, p: 0.016). İkinci kür
steroid tedavisi verilme oranı anlamlı olarak orta dönem tedavi verilen grupta daha

10

yüksek saptandı (p: 0.000). Geç dönem tedavi alan grupta taburculuk kilosu orta
dönem tedavi grubundan anlamlı olarak daha düşüktü (p: 0.010). Geç dönem tedavi
grubunda toplam ventilatörde kalma süresi (p: 0.018) ve postmenstrüel 36. hafta
oksijen ihtiyacı oranı (p: 0.016) anlamlı olarak daha düşük saptandı.
Sonuç:
Orta dönemde steroid tedavisi alan grubun BPD derecesinin daha ağır olduğu,
bu grupta iki veya daha fazla steroid kür tedavisine ihtiyaç duyulduğu tespit edildi.
Orta dönemde tedavi verilen grupta solunum desteğinde belirgin azalma olmadığı,
geç dönem grubunda ise tedavinin 7. gününde belirgin azalma görüldüğü saptandı.
Geç dönem tedavi verildiğinde ekstübasyon zamanının anlamlı olarak daha kısa
olduğu belirlendi.
Anahtar Kelimeler: Bronkopulmoner displazi, prematürite, solunum sıkıntısı,
respiratuvar distres, kortikosteroid, deksametazon, hidrokortizon, mortalite

Abstract:
Introduction and Aim:
Our study aimed to examine the application time and early and late term
prognosis effects of postnatal corticosteroid treatment in newborn babies diagnosed
with bronchopulmonary dysplasia.
Materials and Methods:
All newborn babies born in our hospital between January 2018 and January
2023 (5-year period) and diagnosed with prematurity and BPD were included in the
study. Information about the demographic characteristics of the babies, postnatal
steroid treatment time, respiratory rates, applied respiratory support model and
duration, intubation time, hospitalization times and applied treatment models were
obtained from the study files. Babies were divided into group 1 (Mid-term: between
7-28th day) and group 2 (Late-term: >28th day) according to corticosteroid treatment
duration. Early morbidity and mortality rates were compared between the groups.
The effect of corticosteroid taking time on these parameters was examined.
Results:
Data from 67 babies diagnosed with BPD and treated during the study period
were evaluated. The average time of postnatal steroid administration was determined
as the 35th day (range 16-72 days). No significant difference was found between the
groups in terms of maternal characteristics and perinatal characteristics (p>0,05).
When groups are compared within themselves; While there was no significant
decrease in the need for respiratory support in the group receiving mid-term
treatment, there was a significant decrease in the need for respiratory support in the
group receiving late-term treatment. FiO₂ values ​​before and after treatment were
significantly lower in the group receiving late treatment (p: 0.024, p: 0.000).
Extubation time was significantly lower in the group receiving late-term treatment
(p: 0.007). While the presence of ROP did not differ significantly between the

12

groups, the rate of Stage I ROP was found to be high in the group receiving late-term
corticosteroid treatment (p: 0.041), and the rate of Stage II ROP was found to be high
in the group receiving mid-term corticosteroid treatment (p: 0.016). The rate of
second-course steroid treatment was significantly higher in the mid-term treatment
group (p:0.000). Discharge weight in the late-term treatment group was significantly
lower than the mid-term treatment group (p:0.010). Total ventilator stay (p: 0.018)
and postmenstrual 36th week oxygen requirement rate (p: 0.016) were found to be
significantly lower in the late treatment group.
Conclusion:
It was determined that the BPD degree of the group receiving steroid
treatment in the mid-term was more severe and that two or more steroid courses were
needed in this group. It was determined that there was no significant decrease in
respiratory support in the mid-term treatment group, and a significant decrease was
observed on the 7th day of treatment in the late-term group. It was determined that
extubation time was significantly shorter when late treatment was given.
Key Words: Bronchopulmonary dysplasia, prematurity, respiratory distress,
respiratory distress, corticosteroids, dexamethasone, hydrocortisone, mortality