Wistar albino sıçanlarda farklı durumlarda gürültü maruziyetinin odyolojik ve histolojik  sonuçlarının araştırılması
Investigation of the audiological and histological results of noise exposure in different situations in wistar albino rats
Yazar: CANER YATMAZ
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA BÜLENT ŞERBETÇİOĞLU
İstanbul Medipol Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Odyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Gürültü = Noise ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Histoloji = Histology ; Koklea = Cochlea ; Odyoloji = Audiology ; Otoakustik emisyonlar = Otoacoustic emissions ; Sıçanlar = Rats ; Uyarılmış potansiyeller-işitsel = Evoked potentials-auditory ; İç kulak = Ear-inner ; İşitme kaybı-gürültüye bağlı = Hearing loss-noise induced

Özet:
Hayvanlarda gürültüye bağlı işitme kaybı modelleri günümüzde farmakolojik çalışmalar, işitme fizyolojisinin anlaşılması, rejenerasyon çalışmaları, moleküler çalışmalar, tinnitus ve santral işitsel işlemleme çalışmalarında tercih edilmektedir. Ancak literatürde farklı gürültü koşullarının koklea üzerindeki etkileri halen belirsizdir. Bu amaçla çalışmamızda farklı gürültü koşulları oluşturularak objektif odyolojik test sonuçları ve histoloji sonuçları değerlendirildi. Her grupta 5'er hayvan olmak üzere çalışmada 30 adet 3 aylık erkek wistar albino sıçan kullanıldı. 1.grup kontrol grubu olmak üzere,  2. gruba (4 kHz Dar Bant, 120 dB SPL, 1 Saat x 4 Gün), 3. gruba (4 kHz Dar Bant, 120 dB SPL, 2 Saat x 1 Gün), 4. gruba (4 kHz Dar Bant, 100 dB SPL, 4 Saat x 6 Gün), 5. gruba (4 kHz Dar Bant, 120 dB SPL, 4 Saat x 1 Gün) ve 6. gruba (Beyaz Gürültü, 120 dB SPL, 4 Saat x 1 Gün) farklı koşullarda gürültü maruziyeti oluşturuldu. Hayvanların tümünde objektif odyolojik değerlendirme için işitsel uyarılmış beyinsapı potansiyeli (İUBP) testi ve distorsiyon ürünü otoakustik emisyon (DPOAE) testi uygulanmıştır. Odyolojik testler gürültü öncesi ön test olarak ve gürültü sonrası 1., 7. ve 21. günlerde gerçekleştirildi. Sıçanlar 21. gün testlerinin bitimini takiben sakrifiye edilmiş ve temporal kemikleri diseke edildi. Dokular rutin tespit ve takip işlemlerinin ardından parafin bloğuna gömülmüştür. Parafin bloklarından 5 mikron kalınlığında kesitler alınarak boyamalar yapıldı ve histopatolojik ve immunohistokimyasal olarak incelendi. Yapılan çalışma neticesinde gürültü şiddeti ve süresinin işitme kaybının oluşmasını sağlayan baskın faktörler olduğu, gürültünün kronik verilmesi veya bant genişliğinin arttırılmasının şiddet veya süreye nazaran kokleaya daha az hasar verdiği tespit edilmiştir. Çalışmada kullanılan 5 farklı gürültü koşulunun hangi araştırma modellerinde kullanılabileceği tespit edilmiştir.

Abstract:
Noise-induced hearing loss models in rats are currently preferred in pharmacological studies, hearing physiology studies, regeneration studies, molecular studies, tinnitus and central auditory processing studies. However, the effects of different noise conditions on the cochlea are still unclear in the literature. For this purpose, different noise conditions were created in our study and objective audiological test results and histology results of these conditions were evaluated. A total of 30 3-month-old male wistar albino rats were used in the study, with 5 animals in each group. Rats in group 2, group 3, group 4, group 5 and group 6 were exposed to noise under different conditions (2nd group: 4 kHz Narrow Band, 120 dB SPL, 1 Hour x 4 Days; 3rd group: 4 kHz Narrow Band, 120 dB SPL, 2 Hours x 1 Day; 4th group: 4 kHz Narrow Band, 100 dB SPL, 4 Hours x 6 Days; 5th group: 4 kHz Narrow Band, 120 dB SPL, 4 Hours x 1 Day; 6th group: White Noise, 120 dB SPL, 4 Hours x 1 Day), while group 1 was the control group. Auditory brainstem response (ABR) test and distortion product otoacoustic emission (DPOAE) test were applied to all rats for objective audiological evaluation. Audiological tests were carried out as a pre-test before the noise exposure and then on the 1st, 7th and 21st days after the noise exposure. The rats were sacrificed and their temporal bones dissected following the end of the 21st day tests. Tissues were embedded in the paraffin block after routine fixation and follow-up procedures. 5 micron thick sections were taken from the paraffin blocks and they were stained. Then histopathological and immunohistochemical examinations were completed. As a result of the study, it has been determined that the intensity and duration of the noise are the dominant factors that cause hearing loss. It has also been found that chronic noise delivery or increasing the bandwidth causes less damage to the cochlea than the intensity or duration. And finally, it has been determined which research models can use 5 different noise conditions used in our study.