Preeklemptik ve normotansif gebe hastalarda serum ürotensin 2 seviyesi kıyaslaması
Comparison of serum urotensin 2 level in preeclemptic and normotansive pregnant patients
Yazar: HATİCE BEYZA SAYIN
Danışman: DOÇ. DR. ÇİĞDEM KUNT İŞGÜDER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı / Perinatoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
AMAÇ: Özellikle gelişmekte olan ülkelerde, gebelikle ilişkili hipertansiyon, maternal morbidite ve mortalitenin başlıca nedenlerinden biridir. Gebelikte hipertansiyonun patofizyolojisini anlamak ve etkin tedavi stratejileri geliştirmek amacıyla yapılan birçok çalışmaya rağmen, bu alanda tam bir fikir birliği sağlanamamıştır. Son yıllarda, güçlü vazokonstriktör ve proinflamatuvar özelliklere sahip bir peptid olan Urotensin 2 (U-II)'nin, preeklampsi patofizyolojisindeki potansiyel rolü üzerine yoğunlaşan araştırmalar artmıştır. Özellikle preeklampsi durumunda artan U-II seviyelerinin, vasküler tonus, endotel fonksiyonları ve kardiyak yapı üzerindeki olumsuz etkileri olduğu düşünülmektedir. Preeklampsiye eşlik eden artmış U-II düzeyleri; sol ventrikül yapısındaki ve fonksiyonlarındaki anormalliklerin yanı sıra vasküler disfonksiyon ile de ilişkilendirilmiştir.
Bu çalışmada preeklampside U-II'nin rolünü incelemek, bu biyomarkerin tanı ve tedavi süreçlerindeki potansiyel etkisini ortaya koymak amaçlanmıştır.
GEREÇ YÖNTEM: Çalışma Şehit Prof Dr. İlhan Varank Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğine Ağustos 1-Aralik 2024 tarihleri arasında başvuran toplam 40 hasta üzerinde prospektif olarak yapıldı. Olgular 20 normotansif sağlıklı gebe olan vakalar, 20 preeklempsi kriterlerine uygun gebe olan vakalardan oluşturuldu. Olguların hepsi serviste tansiyonları takip edildi. Hemogram ve biyokimya testleri,  kreatinin,BUN, ürik asit,kan glukoz seviyeleri ,plazma protein ve albumini, transaminazlar, bilirübinler, kan grubu,sifiliz için serolojik testler,TORCH grubu enfeksiyonların spesifik antikorları.Hepatit B yüzey antijeni, ,hematokrit,hemoglobin,beyaz küre ve trombosit sayımı, USG ve NST takipleri ile değerlendirildi.
Çalışma için preeklampsi ve kontrol gruplarındaki hastaların 10 ml venöz kan örneği alınarak EDTA içeren tüplere ve kuru tüplere konuldu. Her iki tüp içeriği santrifüj edilerek, plazma ve serum elde edildi. Plazma örneklerinde ise serum urotensin-2 ve diğer parametreler araştırıldı. 
Veriler R 4.4.2 programıyla analiz edilmiştir. İlişki analizlerinde pearson ve korelasyon testleri kullanılmıştır. Bağımsız örneklemlerde t testi ve Mann Whitney U testi fark testlerinde kullanılmıştır. Değerlendirmeler %95 güven düzeyinde gerçekleştirilmiştir.
BULGULAR:  Preeklamptik grubun üriner protein seviyesi (z = -4,471, p < 0,001), üre düzeyi (z = -2,389, p = 0,017), ürik asit düzeyi (t = -3,133, p = 0,003) ve urotensin düzeyi (t = -7,362, p < 0,001) anlamlı derecede daha yüksek tespit edilmiştir. WBC (beyaz kan hücresi sayısı) (p = 0,574) ve kreatinin (p = 0,199) açısından ise gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Doğum yöntemine ilişkin olarak, sezaryen (CS) ile normal spontan doğum (NSD) grupları arasındaki karşılaştırmada yalnızca DBP (diyastolik kan basıncı) açısından anlamlı bir fark bulunmuştur (t = 2,328, p = 0,026).
SONUÇ: Preeklampsinin maternal ve fetal olumsuz sonuçlara yol açtığı bilinmektedir. Her ne kadar günümüzde preeklampsiyi tanımada çeşitli parametreler araştırılsa da henüz preeklampsi şiddetini ön görmede yeterli çalışmanın yapılmadığı kanaatindeyiz. Hem maternal hem fetal olumsuz sonuçları önleyebilmek adına bu konuda daha çok çalışma yapılması gerektiği düşünülmektedir.

ANAHTAR KELİMELER: preeklampsi, ürotensin-2, biyomarker

Abstract:
OBJECTIVE: Pregnancy-related hypertension is one of the leading causes of maternal morbidity and mortality, particularly in developing countries. Despite numerous studies aimed at understanding the pathophysiology of hypertension during pregnancy and developing effective treatment strategies, no consensus has been reached in this field. In recent years, research has increasingly focused on the potential role of Urotensin 2 (U-II), a peptide with strong vasoconstrictive and pro-inflammatory properties, in the pathophysiology of preeclampsia. Elevated U-II levels observed in preeclampsia are believed to have detrimental effects on vascular tone, endothelial functions, and cardiac structure. Increased U-II levels associated with preeclampsia have also been linked to abnormalities in left ventricular structure and function, as well as vascular dysfunction. This study aimed to investigate the role of U-II in preeclampsia and to reveal the potential impact of this biomarker in diagnostic and therapeutic processes.
MATERIALS AND METHODS:
The study was conducted prospectively on a total of 40 patients who presented to the Department of Obstetrics and Gynecology at Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Training and Research Hospital between August 1 and December 2024. The participants included 20 normotensive healthy pregnant women and 20 pregnant women meeting the criteria for preeclampsia. Blood pressure monitoring was performed for all participants during hospitalization. Hemogram and biochemical tests, including creatinine, BUN, uric acid, blood glucose levels, plasma protein and albumin, transaminases, bilirubins, blood group, syphilis serology, specific antibodies for TORCH infections, hepatitis B surface antigen, hematocrit, hemoglobin, white blood cell count, and platelet count, as well as ultrasonography (USG) and non-stress tests (NST), were evaluated. For the study, 10 mL of venous blood was collected from patients in both the preeclampsia and control groups and placed into EDTA tubes and dry tubes. Both types of samples were centrifuged to obtain plasma and serum. Serum Urotensin-2 and other parameters were analyzed in the plasma samples.
Data were analyzed using R 4.4.2 software. Pearson correlation and other tests were employed for relationship analyses, while independent samples t-test and Mann-Whitney U test were used for difference analyses. All evaluations were conducted at a 95% confidence level.
RESULTS:
The urinary protein level (z = -4.471, p < 0.001), urea level (z = -2.389, p = 0.017), uric acid level (t = -3.133, p = 0.003), and Urotensin-2 level (t = -7.362, p < 0.001) were significantly higher in the preeclampsia group. However, there were no significant differences between the groups in terms of white blood cell (WBC) count (p = 0.574) and creatinine levels (p = 0.199). Regarding the mode of delivery, a significant difference was found only in diastolic blood pressure (DBP) (t = 2.328, p = 0.026) when comparing cesarean section (CS) and normal spontaneous delivery (NSD) groups.
CONCLUSION:
Preeclampsia is known to cause adverse maternal and fetal outcomes. Although various parameters are currently being investigated for diagnosing preeclampsia, we believe that insufficient studies have been conducted to predict the severity of preeclampsia. It is considered essential to conduct further research to prevent both maternal and fetal adverse outcomes.
KEYWORDS: preeclampsia, urotensin-2, biomarker