Artroskopik bankart tamiri uzun dönem sonuçlarımız
Long term results of arthroscopic bankart repair
Yazar: RECEP TAŞKİN
Danışman: PROF. DR. MEHMET KÖSE
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroskopi = Arthroscopy ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Omuz çıkıkları = Shoulder dislocation ; Ortopedi = Orthopedics ; Ortopedik cerrahi = Orthopedic surgery ; Skapula = Scapula

Özet:
Amaç: Mevcut çalışmamızda Atatürk Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda artroskopik anterior instabilite cerrahisi uygulanması ardından uzun dönemde hastaların iş ve spor aktivitelerine dönüş zamanlarını, iş gücü kaybı yaşayıp yaşamadıklarını, ameliyat öncesine göre omuz eklem hareket açıklıklarının ne oranda etkilendiğini, ameliyat sonrasında glenohumeral eklemlerinde klinik veya radyolojik olarak dejeneratif artrit oluşup oluşmadığını ve ameliyat sonrası luksasyon veya subluksasyon şikâyetlerinin devam edip etmediğini değerlendirerek cerrahi tekniğimizin uzun dönem sonuçlarını sunmayı amaçlamaktayız.
Yöntem: Atatürk Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğimizde 2010-2015 arasında anterior omuz çıkığı tanısı almış ve tedavide Artroskopik Bankart tamiri yapılan 140 hasta radyolojik ve klinik olarak incelenecektir. Klinik olarak hastalar 'Constant', 'UCLA' ve 'ROWE' skorlamaları ile değerlendirilecektir. Radyolojik olarak hastalara çekilen direkt omuz röntgenler ile omuz eklem artroz gelişimi değerlendirilecektir. Sonuçlar istatistiksel olarak karşılaştırılacaktır.
Bulgular: Toplamda 103 anterior omuz instabilitesi olan hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların ortalama yaşı 37,9(23-57) yıl olarak hesaplandı. Hastaların 86(%83,4)'ü erkek ve 17 (%16,5)'si kadındı. Omuzu çıkan hasta oranı % 11,6 olarak hesaplandı. Omuzu sublukse olan hastaların oranı ise %7,7 olarak hesaplandı. İlk çıkık sonrası opere olan yoktu. Postop takip süresi ortalama 76,8 ay (60-108) ay olarak hesaplandı. Hastalardan biri gebelik sürecinde spontan omzunun çıktığını ifade etti. Bu hastada korku testi pozitifliği de mevcuttu. Hiçbir hastada nörovasküler hasar yoktu.
Kontrole çağırdığımız hastaların 7 tanesinde evre 1(%6,7) artroz, 10 tanesinde evre 2(%9,7) artroz ve 86 (%83,4) hastanın çekilen direkt grafilerinde patoloji saptanmadı.
Ankor sayısı ortalama 3,2 (2-5) olarak hesaplandı. 88 (% 85,5 ) hastada SLAP lezyonu yoktu ve 15 (%14,5 ) hastada SLAP tamiri mevcuttu. Bu 15 hastaya da 1 adet ankor kullanılarak SLAP tamiri uygulandı.10 hastada ALPSA(%9,7) lezyonu saptandı. Hill-Sachs 33 (% 32,02) hastada gözlenmezken, 70 (%67,9 ) hastada mevcuttu. Çalışmaya alınan tüm hastalarda Hill-sachs %30'dan küçük olarak değerlendirildi. 
Hastaların preoperatif ortalama Rowe skorları 25,53(15-45) iken postoperatif son kontrolde ortalama 86,9(45-100) olarak değerlendirildi. Operasyon sonrası Rowe skoru ortalaması operasyon öncesine göre anlamlı olarak yüksek bulundu.
Constant skoru ortalama preop 62,7(56-83) ve postop 92,3(72-100) olarak hesaplandı. Operasyon sonrası Constant skoru ortalaması operasyon öncesine göre anlamlı olarak yüksek bulundu.
UCLA skoru ortalama preop 24,3(17-26) ve postop 32,7(22-35) olarak hesaplandı. Operasyon sonrası UCLA skoru ortalaması operasyon öncesine göre anlamlı olarak yüksek bulundu.
VAS ortalama preop 4,8±1,6 ve postop 2,4±1,2 olarak hesaplandı. Operasyon sonrası VAS ortalaması operasyon öncesine göre anlamlı olarak düşük bulundu.
Sonuç: Travmatik omuz çıkığına bağlı gelişen izole bankart lezyonun yapılan artroskopik tamirinin; daha az invaziv, güvenli ve başarılı sonuçları olan bir yöntemdir ve uzun dönemde açık bankart tamirine göre daha az glenohumeral eklem artrozuna neden olacağı kanaatindeyiz.
Anahtar Kelimeler: Anterior Glenohumeral İnstabilite, Artroskopi, Bankart, Omuz Çıkığı

Abstract:
Objectives: To present the long term results of arthroscopic anterior instability surgery which is done at Ataturk University such as the return time of patients to work and physical activities, whether they have lost workforce, to what extent shoulder range of motion is affected compared to preoperative period, whether clinically or radiologically proved degenerative arthritis has occurred in the glenohumeral joints after surgery or not, whether postoperative luxation or subluxation complaints persist or not.
Materials and Methods: 140 patients diagnosed with anterior shoulder dislocation who underwent Arthroscopic Bankart Repair surgery were examined radiologically and clinically between the time period of 2010 and 2015 at the Orthopedics and Traumatology Department of Atatürk University. Clinically, patients will be evaluated with 'Constant', 'UCLA' and 'ROWE' scores. The development of shoulder joint arthrosis was evaluated with direct shoulder x-rays. Results were compared statistically.
Results: Totally 103 patients with anterior shoulder instability were included in this study. The mean age of the patients was 37.9 (23-57) .86 (83.4%) of them were male and 17 (16.5%) were female. The rate of patients whose shoulder is dislocated was calculated as 11.6%.The proportion of patients with subluxated shoulder was calculated as 7.7%. None of the patients was operated following the first dislocation. Postoperative follow-up period was 76.8 months (60-108) on average. One of the patients stated that her shoulder dislocated spontaneously during pregnancy. She also had a positive apprehension (crank) test. None of the patients had neurovascular damage.
On their follow up appointment, x-ray was taken to all patients. Stage 1 arthrosis was detected in 7
(6.7%) patients, stage 2 in 10(9.7%) patients and no abnormality was detected in 86 (83.4%) patients. The number of anchors was calculated as 3.2 (2-5) on average.
SLAP lesions were not present in 88 (85.5%) patients and SLAP repair was applied to 15 patients by using 1 anchor. ALPSA (9.7%) lesions were detected in 10 patients. Hill-Sachs defect was not observed in 33 (32.02%) patients whereas 70 (67.9%) patients were affected by this lesion. Hill-sachs defect was evaluated as less than 30% in all patients included in the study.
The preoperative mean Rowe score of the patients was 25.53 (15-45), while the mean postoperative last control was 86.9 (45-100).The mean Rowe score after surgery was significantly higher than before the surgery. The constant score was calculated as 62.7(56-83) preoperatively and 92.3 (72-100)postoperatively. The mean Constant score after the operation was significantly higher than before the operation. UCLA score was calculated an average of 24.3 (17-26) preoperative and 32.7 (22-35) postoperative. And also the post-operative UCLA score mean was found to be significantly higher than before the operation. The mean pre-surgery VAS was 4,8 ± 1,6 and post-surgery was 2,4 ± 1,2.In contrast to other scores, postoperative VAS mean was significantly lower than preoperative scores.
Conclusion: Arthroscopic repair of isolated Bankart lesions due to traumatic shoulder dislocation is a less invasive, safe and successful method. We believe that, in the long term, it will cause less glenohumeral joint arthrosis in contrast to open bankart repair.
Keywords: Anterior Glenohumeral Instability, Arthroscopy, Bankart, Shoulder Dislocation