Prediyabet ve tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda HbA1c düzeyi ile dislipidemi arasındaki ilişki ve yaşam tarzı değişikliğinin, statin tedavisinin hba1c düzeyi üzerine etkisinin incelenmesi
The relationship between HbA1c level and dyslipidemia in patients with prediabetes and type 2 diabetes mellitus and the investigation of the effect of lifestyle change on statin treatment on HBA1C level.
Yazar: İZZET ONUR ÖZ
Danışman: PROF. DR. KENAN SAĞLAM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gülhane Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Antikolesteremik ajanlar = Anticholesteremic agents ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Dislipidemi = Dyslipidemia ; Hemoglobin A-glikolize = Hemoglobin A-glycosylated ; Sistatinler = Cystatins ; Yaşam tarzı = Life style

Özet:
Prediyabet ve Tip 2 Diyabetes Mellituslu Hastalarda HbA1c Düzeyi İle Dislipidemi Arasındaki İlişki Ve Yaşam Tarzı Değişikliğinin,Statin Tedavisinin HbA1c Düzeyi Üzerine Etkisinin İncelenmesi
Amaç: Tip 2 Diyabetes mellitus dünya çapında 285 milyon insanı etkilemektedir. Dünyada 2013 yılında diyabet görülme sıklığı (%7.2) iken 2030 yılında bu oranın (%8.7) olması beklenmektedir.        Diyabetik dislipidemi (aterojenik dislipidemi) esasen metabolik sendrom veya T2DM olgularının karakteristik lipid bozukluğudur. T2DM'li   hastalarda ise LDL kolesterol düzeyleri diyabetli olmayan bireylerinkine benzer değerlerdedir ama trigliserid düzeyleri daha yüksek ve HDL-kolesterol düzeyleri daha düşüktür. Belli başlı statin çalışmalarının sonuçları, tip 2 DM' li hastaların kalp damar sistemi hastalıklarından korunma açısından statin tedavisinden büyük fayda gördüklerini ortaya koymaktadır. Bununla beraber yüksek doz statin kullanımının HbA1c değerini yükselttiğine dair bazı çalışmalar vardır. Çalışmamızda  prediyabet ve T2DM nedeniyle takip edilen hastalarda HbA1c ile LDL, HDL, trigliserid düzeyleri arasındaki  ilişkinin incelenmesi ve yaşam tarzı değişikliğinin, statin tedavisinin HbA1c seviyelerinin değişimi üzerine etklilerini gözlemlenmesi amaçlanmaktadır.
Yöntem: Çalışmaya HbA1c değerlerine göre prediyabet ve diyabet olarak sınıflandırılan 232 katılımcı dahil edildi. Katılımcıların yaşı, cinsiyeti, boyu, kilosu sigara kullanım durumu, eğitim durumu, yaşadığı yer, diyabet süresi, kullandığı ilaçlar, Hba1c, LDL kolesterol,HDL kolesterol, trigiserid , üre, kreatinin, GFR düzeyleri ile ilişkin veriler toplandı. Hastalar LDL kolesterol düzeylerine göre statin başlanan beraberinde yaşam tarzı değişikliği önerilen ve sadece yaşam tarzı değişikliği önerilen olmak üzere 2 grupta sınıflandırıldı. 3 ay sonra statin tedavisinin ve yaşam tarzı değişikliklerinin HbA1c üzerine etkisini görebilmek için hastaların HbA1c değerleri kontrol edildi.
Bulgular: Çalışmamıza katılan hastaların yaş ortalaması 53,7 idi ve % 60.3' ü kadındı. Katılımcıların % 89,2 si kilolu, obez, ileri obez ve morbid obezdi. Hastaların % 65,5 sadece oral antidiyabetik ajan kullanıyordu, % 30,6' sı lise ve üzerinde eğitim düzeyine sahipti, % 37,9 ' u sigara kullanıyordu Hastaların LDL  kolesterol ortalaması 135 ± 37.15 mg/dl , Trigliserid ortalaması 213 ± 135.72 mg/dl, HDL kolesterol ortalaması 49±11.49 mg/dl, total kolesterol ortalaması 222 ± 50,16 mg/dl, HbA1c ortalaması %8.18 ± 2.52 olarak saptandı. Katılımcıların yaşam tarzı değişikliği ve statin kullanımı sonrasında alınan kontrol HbA1c ortalaması 6,93 ± 1,41, LDL kolesterol ortalaması 113,71 ± 35,48 mg/dl olarak saptandı. HbA1c değeri yüksek olan hastalarda diyabetik nöropati, diyabetik  retinopati görülme sıklığı daha yüksek olarak saptandı. 

Sonuç: HbA1c değeri  ile trigliserid değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon buluınduğu, diyabetik mikrovasküler komplikasyonların görülme sıklığının HbA1 c değeri yükseldikçe arttığı, düşük doz statin tedavisinin kısa takip sürelerinde HbA1c değeri üzerinde istatistiksel olarak anlamlı değişiklik oluşturmadığını tespit ettik.   
Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diyabetes Mellitus, HbA1c, dislipidemi, statin

Abstract:
The Relationship Between HbA1c Level and Dyslipidemia in Patients With Prediabetes and Type 2 Diabetes Mellitus and The Investigation Of The Effect Of Lifestyle Change On Statin Treatment On HbA1c level.
Aim: Type 2 Diabetes mellitus effects 285 million people around the World. When the incidence of diabetes in the World in 2013 was (%7.3), this number is expected to increase to (%8.7) in 2030. Diabetic dyslipidemia (atherogenic dyslipidemia) is essentially the patient lipid disorder of metabolic syndrome or T2DM cases. LDL cholesterol levels among patients with T2DM are similar to individuals without diabetes; however, triglyceride levels are higher and HDL-cholesterol levels are lower. The consequences of certain statin studies reveal that patients with type 2 DM highly benefit from statin treatment in terms of being protected from cardiovascular system diseases.  In addition, there are some studies reveals that high-dose statin use increases the value of HbA1c. In our study, it is proposed to examine the relationship between HbA1c and LDL, HDL, triglyceride levels on the patients who are monitored due to prediabetes and T2DM, and observing the effect of lifestyle change and statin treatment reragding the change of HbA1c levels.
Materials and Methods: 232 participants, who were classified as prediabetics and diabetics according to the values of HbA1c, were incorporated into the research. Data on age, gender, height, weight, smoking status, educational status, place of residence, duration of diabetes, medications used, Hba1c, LDL cholesterol, HDL cholesterol, triglyceride, urea, creatinine, and GFR levels of the participants were collected. Patients were classified in two groups by considering their LDL cholesterol levels: those who were setting to statin and recommended lifestyle change at the same time, and those who were only recommended lifestyle change. After 3 months, the HbA1c values of the patients were controlled in order to see the effect of statin treatment and lifestyle changes on HbA1c. 
Results: The average age of the patients participated in our study was 53.7% and 60.3% were women. 89.2% of the participants were overweight, obese, severely obese and morbidly obese. 65.5% of the patients were using only oral antidiabetic agents, 30.6% had a high school or higher education level, 37.9% were smokers. It was detected that the average LDL cholesterol of the patients was 135 ± 37.15 mg/dl, Triglyceride average was 213 ± 135.72 mg/dl, HDL cholesterol average was 49±11.49 mg/dl, total cholesterol average was 222 ± 50.16 mg/dl, HbA1c average was 8.18 ± 2.52. After lifestyle changes and statin use of the participants, it was detected that the average control HbA1c of the participants was 6.93 ± 1.41, and the mean LDL cholesterol was 113.71 ± 35.48 mg/dl. It was also detected that the incidence of diabetic neuropathy and diabetic retinopathy was found to be higher in patients with high HbA1c values.
Conclusion: We confirmed that there was statistically meaningful positive correlation between the value of HbA1c and triglyceride values, the incidence of diabetic microvascular complications increased when the HbA1c value increased, low-dose statin treatment did not cause a statistically significant change on HbA1c value in short follow up periods.
Keywords: Type 2 Diabetes Mellitus, HbA1c, dyslipidemia, statin