Meme kanserli hastalarda neoadjuvan kemoterapiye yanıtın öngörülmesi ve değerlendirilmesi amacıyla bir nomogram geliştirilmesi
For the prediction and evaluation of neoadjuvant chemotherapy response in breast cancer patient: Development of a nomogram
Yazar: SEZER GÖKÇEN
Danışman: PROF. DR. MEHMET HAYRİ ERKOL ; DOÇ. DR. BAHRİ ÖZER
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery ; Onkoloji = Oncology
Dizin: Genel cerrahi = General surgery ; Meme kanseri =   ; Neoadjuvan tedavi = Neoadjuvant therapy

Özet:
Amaç: Çalışma; neoadjuvan kemoterapi alan meme kanserli hastalarda bir dizi önemli klinik ve
patolojik parametrenin neoadjuvan kemoterapiye yanıtı tahmin etmeye yönelik etkisini
değerlendirmeyi ve tedaviye yanıtı önceden öngörmeyi amaçlamaktadır.
Gereç ve Yöntem: Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Genel Cerrahi
Kliniği'ne 2015- 2024 yılları arasında başvurmuş, neoadjuvan kematerapi tedavisi almış ve bilgilerine
hastane bilgisayar veri tabanından eksiksiz olarak ulaşılabilen hastalar dahil edildi, neoadjuvan
kemoterapi almayan hastalar çalışmaya dahil edilmedi ve dosyalar retrospektif olarak incelendi.
Hastaların tanı anındaki yaşı, aile öyküsü, sigara kullanımı, fizik muayene bulguları, histopatoloji
sonuçları (tanı, boyut, evre, reseptör durumu, grade, Ki-67, lenfovasküler invazyon durumu vb.),
neoadjuvan kemoterapi tedavisi olarak aldığı rejim, neoadjuvan kemoterapi tedavisinin toplam süresi,
preoperatif biyopsi tanısı ve neoadjuvan kemoterapi arasında geçen süre ve preoperatif çalışılan
laboratuvar parametreleri (HGB, PLT, LYM, MONO, NEU, CRP, ALB, LDH, TOTAL PROTEİN),
radyolojik verileri kaydedildi. Hastalar neoadjuvan kemoterapiye tam yanıt verenler ve vermeyenler
olarak gruplandı. Elde edilen tüm veriler istatistiksel olarak karşılaştırıldı tam yanıtı ön görmek
amacıyla bir nomogram oluşturuldu.
Bulgular: Çalışmada, lokal ileri evre meme kanseri tanısı almış 50 hastanın demografik ve klinik
özellikleri incelenmiştir. Östrojen reseptörü pozitif olan hastaların oranı %70, progesteron reseptörü
pozitif olanların oranı ise %52'dir. Ortalama tümör boyutu 32,12 ± 17,67 mm'dir. Hastaların %28'i
neoadjuvan kemoterapiye tam yanıt vermiştir. Östrojen reseptör negatifliği (p = 0.002) ve progesteron
reseptör negatifliği (p = 0.008) olan hastaların tam yanıt oranı daha yüksek bulunmuştur.
Lenfovasküler invazyon varlığı (p = 0.017) ve tümör boyutunun küçük olaması (p = 0.010) da tam
yanıt üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Total protein düzeyinin yüksekliği, tam yanıt
olasılığını artıran anlamlı bir faktör olarak bulunmuştur (p = 0.022). Modelin genel doğruluk oranı
%85,4 olarak belirlenmiş olup, bu sonuçlar lojistik regresyon modelinin, lokal ileri evre meme kanseri
hastalarının neoadjuvan kemoterapiye yanıtını tahmin etmede yüksek bir performans sergilediğini
göstermektedir.
Sonuç: Nomogram modelimiz, meme kanserli hastalarda neoadjuvan kemoterapiye yanıtı öngörmede
yüksek doğruluk oranları ve geniş kapsamlı belirteç kullanımı ile dikkat çekmektedir. Literatürdeki
eski ve yeni modellerle karşılaştırıldığında, modelimiz hem eski hem de yeni modellerdeki bulgularla
uyumlu olup, kolaylıkla klinik pratikte değerli bir araç olarak kullanılabilir. Güncel modellerin
genetik, görüntüleme ve gen ekspresyon profilleri gibi ek verileri kullanarak daha yüksek doğruluk
oranlarına ulaştığı görülmektedir. Gelecekte, modelimizin doğruluğunu artırmak için bu tür verilerin
eklenmesi ile daha iyi sonuçlar elde edileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: laboratuvar parametreleri, meme kanseri, nomogram, neoadjuvan kemoterapi

Abstract:
Background: The study aims to evaluate the impact of a series of significant clinical and
pathological parameters in predicting the response to neoadjuvant chemotherapy in breast cancer
patients and to anticipate the response to treatment.
Material and Methods: Patients who were admitted to the General Surgery Clinic of Bolu Abant İzzet
Baysal University Faculty of Medicine Hospital between 2015 and 2024, received neoadjuvant
chemotherapy, and whose complete data were accessible from the hospital's computer database were
included. Patients who did not receive neoadjuvant chemotherapy were excluded from the study, and their
files were reviewed retrospectively. Data collected included age at diagnosis, family history, smoking
status, physical examination findings, histopathological results (diagnosis, size, stage, receptor status,
grade, Ki-67, lymphovascular invasion status, etc.), the regimen of neoadjuvant chemotherapy received,
total duration of neoadjuvant chemotherapy treatment, time between preoperative biopsy diagnosis and
neoadjuvant chemotherapy, and preoperative laboratory parameters (HGB, PLT, LYM, MONO, NEU,
CRP, ALB, LDH, TOTAL PROTEIN), and radiological data. Patients were grouped as those who showed
a complete response to neoadjuvant chemotherapy and those who did not. All obtained data were
statistically compared, and a nomogram was created to predict the complete response.
Results: The study analyzed the demographic and clinical characteristics of 50 patients diagnosed with
locally advanced breast cancer. The proportion of patients with positive estrogen receptors was 70%,
while the proportion of those with positive progesterone receptors was 52%. The average tumor size
was 32.12 ± 17.67 mm. 28% of the patients showed a complete response to neoadjuvant
chemotherapy. Patients with estrogen receptor negativity (p = 0.002) and progesterone receptor
negativity (p = 0.008) had a higher rate of complete response. The presence of lymphovascular
invasion (p = 0.017) and smaller tumor size (p = 0.010) were also found to be statistically significant
factors for complete response. Elevated total protein levels were identified as a significant factor
increasing the likelihood of a complete response (p = 0.022). The overall accuracy rate of the model
was determined to be 85.4%, indicating that the logistic regression model exhibited high performance
in predicting the response to neoadjuvant chemotherapy in patients with locally advanced breast
cancer.
Conclusion: Our nomogram model stands out with high accuracy rates and the use of comprehensive
markers in predicting the response to neoadjuvant chemotherapy in breast cancer patients. When
compared with previous and current models in the literature, our model aligns with findings from both
older and newer models and can be readily used as a valuable tool in clinical practice. Current models
achieve higher accuracy rates by incorporating additional data such as genetic, imaging, and gene
expression profiles. In the future, we believe that incorporating such data into our model will yield
even better results.
Keywords: laboratory parameters, breast cancer, nomogram, neoadjuvant chemotherapy