Farklı bantlama yöntemlerinin alt ekstremite sıçrama performansı ve dinamik postüral kontrole etkisi
The effect of di̇fferent tapi̇ng techni̇ques to lower extremi̇ty jumpi̇ng performance and dynami̇c postural control
Yazar: FATİH EMRE DOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. NEVİN AYSEL GÜZEL
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation ; Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Bacak = Leg ; Futbolcular = Football players ; Kaslar = Muscles ; Sargılar = Bandages ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen ; Sıçrama = Jump

Özet:
Bu çalışmanın amacı; profesyonel futbolcularda ayak bileğine uygulanan farklı bantlama tekniklerinin(Kinesio-bant,Plasebo-bant ve Dinamik-bant) dinamik postüral kontrol ve alt ekstremite sıçrama performansına etkinliğinin araştırılmasıydı. Çalışmaya (yaş ortalaması: 20±3,21 yıl) 24 erkek futbolcu dahil edildi. Tüm sporcular 1'er hafta ara ile 4 kez değerlendirildi. Randomizasyon yapılarak her ölçümde hangi materyal ile bantlama yapılacağı belirlenip, bantlama yapıldı. Star Excursion Balance Test (SEBT) ile sporcuların dinamik dengesi değerlendirildi. Anterior (A), anteriomedial (AM), anteriolateral (AL), lateral (L), medial (M), posteriolateral (PL), posterior (P) ve posteriomedial (PM) yönlere uzanma mesafeleri kaydedildi. Alt ekstremite sıçrama performansının değerlendirilmesi için Single Leg Hop (SLH) testi kullanıldı. Dominant ayak öne doğru sıçrama mesafeleri kaydedildi. SEBT'inde tüm yönlere uzanma mesafelerinde bantsız-plasebo, bantsız-kinesio ve plasebo-kinesio grupları arasında fark bulunmadı (p>0,05). Bantsız-dinamik, plasebo-dinamik bantlama gruplarının karşılaştırmalarında dinamik bantlamanın diğer gruplara göre tüm yönlere uzanma mesafelerinde artış sağladığı ve dinamik dengeyi arttırdığı bulundu (p<0,05). Kinesio-dinamik grupları karşılaştırıldığında dinamik bantlamanın kinesio bantlama grubuna göre uzanma mesafelerindeki artış A, AM, M, P, AL yönlerinde bulundu (p<0,05). SLH sonuçlarına göre ikili gruplar arasında dinamik bantlama dışında sıçrama mesafelerinde herhangi bir fark bulunmadı (p>0,05). Bantsız-dinamik grupları arasında ise anlamlı fark bulundu ve bu fark dinamik bantlama lehineydi (p<0,05). Profesyonel erkek futbolcularda dinamik bantlama tekniği, dinamik postüral kontrolü ve alt ekstremite sıçrama performansını arttırmak için ayak bileği stabilizasyonunu arttırmak amacıyla etkili bir yaklaşım olarak kullanılabilir.

Abstract:
The purpose of this study was to investigate the effects of different taping techniques as Kinesio-tape(KT), Placebo-tape(PT) and Dynamic-tape(DT), which were applied to ankles of professional footballers, on dynamic postural control (PC) and lower extremity jumping performance(JP). Twenty-four male footballer (mean age: 20±3.21 years) were included. All players were evaluated four times with one week interval. Taping was done according to randomization that determined which material would use for each measurement. PC of players was evaluated with Star Excursion Balance Test(SEBT). Reaching distance to anterior(A), anteriomedial(AM), anteriolateral(AL), lateral(L), medial(M), posteriolateral(PL), posterior(P) and posteriomedial(PM) directions. Single Leg Hop(SLH) test was used to evaluate the JP. Leap forward distances of dominant foot were recorded. No difference was found in reaching distances in none of the directions between non taping-placebo, non taping-kinesio and placebo-kinesio groups (p>0.05) in SEBT. In comparison of non taping-dynamic and placebo-dynamic, DT resulted an increase in reaching distances to all directions compared to all other groups and increased dynamic balance (p<0.05). When the KT and DT groups were compared, an increase in reaching distances was found in A, AM, M, P, AL directions in DT compared to KT group (p<0.05). According to SLH results, no difference was found between none of the pairwise groups except DT (p>0.05). However, a significant difference was detected between non taping-dynamic groups in favor of DT (p<0.05). DT technique can be used with the purpose of increasing the ankle stabilization as an effective approach for professional male footballers for increasing PC and JP.