Genç daimi diş köklerinde farklı kanal tedavisi yöntemlerinin in vitro koşullarda kırılma direncine etkisi
The in vitro effect of different kinds of root canal treatment methods in young permanent teeth to fracture resistance
Yazar: BAHAR TEZEL ALIMCI
Danışman: PROF. DR. HAMDİ CEM GÜNGÖR
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Diş kökü = Tooth root ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Kök kanal tedavisi = Root canal therapy ; İn vitro = In vitro

Özet:
Pulpası enfekte genç daimi dişlerde mineral trioksit agregatı (MTA) ile yapılan apeksifikasyon sonrasında uygulanan farklı kanal tedavisi yöntemlerinin kırılma direncine olan etkisi ile kökün servikal bölgesine yerleştirilen MTA'nın servikal kök kırığını önlemedeki etkisini incelemek için yapılan bu çalışmada toplam 112 adet çekilmiş insan daimi üst keser dişi kullanılmıştır. Dişlerin kök boyları 12 mm olarak ayarlandıktan sonra tüm dişlere genç daimi diş simülasyonu yapılmıştır. Negatif kontrol grubundaki dişlerin kök kanalları boş bırakılmış ve koronal dolguları yapılmamıştır. Pozitif kontrol grubundaki dişlere sadece MTA ile apikal tıkaç oluşturulup kanalların kalan kısmı boş bırakılarak koronal dolguları yapılmıştır. Diğer gruplardaki tüm dişlere de MTA ile 4 mm kalınlığında apikal tıkaç yapıldıktan sonra gruplara şu şekilde tedavi uygulanmıştır: FRC post-kök kanalına fiber post simantasyonu; GP/Endoplus-Endoplus kanal dolgu patıyla güta-perkanın lateral kondenzasyonu; GP/AH 26- AH 26 kanal dolgu patıyla güta-perkanın lateral kondenzasyonu. Alt gruplarda köklerin servikal üçlülerine 4 mm kalınlığında MTA yerleştirilmiştir. Üniversal test cihazı (instron) kullanılarak tüm dişlerin servikal bölgesine lingualden dişin uzun eksenine 135 derecelik açıyla kırık oluşana dek kuvvet uygulanmıştır. Dişlerin kırılmaya dayanabildiği maksimum kuvvetler Newton cinsinden kaydedilmiştir. Verilerin istatistiksel analizinde ANOVA ve Student's t-testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre GP/AH 26/MTA (+) olan grup en yüksek kırılma direncini gösterirken negatif kontrol grubunda en düşük kırılma direnci değerleri görülmüştür. En düşük kırılma direnci gösteren deney grubu FRC post/MTA (-) grubu olmuştur. İstatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte, servikale yerleştirilen MTA tüm gruplarda kırılma direncini hafif derecede arttırmıştır. Bu bulgular ışığında, kanal tedavisinde kullanılan materyallerin genç daimi dişlerin kırılma direncini değiştirdiği sonucuna varılmıştır.

Abstract:
The aim of this study is to investigate the effect of different root canal treatment methods in infected young permanent teeth after apexification with MTA to fracture resistance and the effect of MTA placed into the cervical third of the root in preventing cervical root fracture. One hundred and twelve extracted human permanent maxillary incisor teeth were used in this study. After all roots were brought to 12 mm in length, young permanent tooth simulation was done to all of them. The roots of teeth in negative control group were left empty and also without coronal filling. The control group had a 4-mm apical plug with no root filling on it but they had coronal filling. An apical plug of MTA (4-mm ) was placed and the teeth were restored according to the following groups: FRC post-cementation of fibre post into the root canal; GP/Endoplus–lateral condensation of gutta-percha with Endoplus root canal sealer; GP/AH 26-lateral condensation of gutta-percha with AH 26 root canal sealer; the root canal was filled with gutta-percha and endodontic sealer (AH 26). Subgroups have 4-mm plug of MTA in the cervical third of the root. By using universal testing machine (instron) a load was applied on the lingual surface of the cervical portion of the root of all teeth at 135° to their long axis until fractured. Data was analysed by ANOVA and Student's t tests. According to the results obtained, teeth obturated with GP/AH 26/MTA (+) were associated with the highest fracture resistance, while the negative control group had the lowest values. FRC post/MTA (-) group had the lowest values among the experimental groups. Although there was no istatistically significant difference, MTA placed in the cervical thirds of the roots showed slightly higher fracture resistance values than MTA(-) groups. It was concluded that different kinds of obturation materials alter the fracture resistance of immature roots.