Tek taraflı akciğer hasarı olan ratlarda değişik mekanik ventilasyon  tratejilerinin hemodinami, oksijenizasyon, havayolu basınçları ve akciğer hasarı açısından karşılaştırılması /
Yazar: BÜLENT NACİ KANEVETCİ
Danışman: DOÇ. DR. LEVENT DÖŞEMECİ
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Giriş: Yoğun bakım ünitelerinde, tedavi amacıyla kullanılan ve amacı
hayat kurtarmak olan mekanik ventilasyonun akciğerlerde oluşturduğu
hasarı ortaya koymak çok zordur. Çalışmamızda, mekanik ventilasyona
bağlı olarak gelişen akciğer hasarını araştırmayı amaçladık. Bu amaçla, 3
değişik ventilasyon stratejisi ile mekanik ventilasyona bağlı akciğer
hasarının derecesini histopatolojik olarak değerlendirmeyi, bu ventilasyon
stratejilerinin oksijenizasyon, hemodinami ve ventilasyon parametreleri
üzerine olan etkilerini karşılaştırmayı ve sonuçta hangi ventilasyon
stratejisinin en az mekanik ventilasyona bağlı akciğer hasarı meydana
getirdiğini belirlemeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız, 30 adet wistar cinsi, 6 aylık dişi ratlar
üzerinde yapıldı. Çalışma için her grupta 10 adet rat olmak üzere
rastgele 3 gruba ayrılan deney hayvanlarına, 1 gr.kg -¹ etil karbamate
solüsyonundan intraperitoneal uygulandı ve anestezi sağlandı ve ardından
trakeostomi açıldı. Tüm gruplar, Siemens-Enema Servo 900C ventilatör ile
FiO2=%100 ile ventile edildi. Grup-1?e düşük PEEP + yüksek tidal volüm,
Grup-2?ye yüksek PEEP + düşük tidal volüm ve Grup-3?e yüksek PEEP +
yüksek tidal volüm verildi. 120. dakikanın ardından akciğerler çıkarıldı ve
patolojik açıdan incelenmeye alındı.
Bulgular: Gruplar arası demografik veriler farksızdı. Gruplar PaO2
açısından karşılaştırıldığında, Grup-2 ile Grup-3 arasında anlamlı fark
bulunmazken (p>0.05), Grup-1 ile bu iki grup arasında ileri derecede
anlamlı olarak fark bulundu (p<0.01). Grup içi ortalama MAP değerleri
karşılaştırıldığında Grup-1 ve Grup-2?de 120. dakikada ortalama MAP
89.1 mmHg?dan 67.9 mmHg?ya düşmüş olup fark istatiksel olarak
anlamlıdır. Grup-3?de ise 120. dakikada MAP 96.6 mmHg?dan 46.0
mmHg?ya düşmüştür. Fark istatiksel olarak ileri derecede anlamlıdır
(p<0.01). Gruplar arası karşılaştırma yapıldığında, Grup-3?de en düşük MAP değerleri ile karşılaşıldı ve bu düşüş istatistiksel olarak anlamlıydı
(p<0.05). Gruplar arası ortalama peak basıncı değerleri karşılaştırıldığında
Grup-1?de HCl verilmesi ardından 1. dakikada 30.2 cmH20?dan 120.
dakikanın sonunda 37.5 cmH2O?ya yükselmiş olup, Grup-2?de 28.2
cmH2O?dan 33.2 cmH2O?ya yükselmiş ve bu sonuçlar istatiksel olarak
değerlendirildiğinde anlamlı fark bulunamadı. Grup-3?de ise başlangıçta
40.2 cmH2O olan peak basıncı değeri 120. dakikada 52 cmH2O?ya
yükseldi ve bu fark istatiksel olarak ileri derecede anlamlıdır (p<0.01).
Patoljik açıdan karşılaştırmayı içeren skorlama sistemine göre, grupların
toplam skorları değerlendirildiğinde Grup-1 ile Grup-2 arasında anlamlı
fark bulunmazken (P>0.05), bu iki grup ile Grup-3 arasında istatiksel
olarak anlamlı fark bulundu (p<0.05).
Sonuç: Daha önce yapılmış birçok çalışmada, ARDS?li hastalarda
önerildiği gibi, tek akciğer hasarı olan hastalarda da yüksek PEEP +
düşük tidal volüm stratejisinin gerek hemodinamik veriler, gerek
oksijenizasyon, gerek havayolu basınçları ve gerekse akciğer hasarı
açısından en avantajlı mekanik ventilasyon stratejisi olduğu kanısına
vardık. Kullanılacak yüksek PEEP + düşük tidal volüm stratejisi ile özellikle
ortaya çıkacak olan akciğer hasarını en az olacağı kanısındayız, ancak
yine de bu fikrimizi destekleyecek daha fazla deneysel çalışma ve daha da
önemlisi büyük olgu gruplarını içeren randomize klinik çalışmalara ihtiyaç
vardır.

Abstract:
...