Antiviral tedavi alan ve almayan hepatit B hastalarının uzun dönem takiplerinde siroz ve hepatoselüler karsinom gelişme oranlarının belirlenmesi
Determination of the development rates of cirrhosis and hepatocellular carcinoma in the long-term follow-up of hepatitis B patients who received and did not receive antiviral treatment
Yazar: MEHMET BUĞRA TUĞRUL
Danışman: DOÇ. DR. KADİR GİŞİ
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
GİRİŞ: Hepatit B virüsü (HBV), ülkemizde ve dünyada hepatitten, siroz ve hepatoselüler kansere (HCC) kadar değişen şekillerde karaciğer hastalığına neden olarak, yaşamı tehdit eden önemli bir sağlık sorunudur. Kronik hepatit B (KHB)'yi tedavi etmek için interferon alfa ve nükleozid/nükleotid analogları olmak üzere 2 farklı ilaç grubu kullanılmaktadır. Bu tedaviler, HBV replikasyonunun uzun vadeli baskılanmasını sağlayarak sağ kalımı ve yaşam kalitesini artırmayı hedefler.
AMAÇ: Çalışmamızın amacı, antiviral tedavi alan ve almayan KHB hastalarının uzun dönem takiplerinde, siroz ve HCC gelişme oranının belirlenmesidir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmaya, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Polikliniği'ne başvuran, antiviral tedavi alan ve almayan hepatit B hastaları alındı ve hastalar 2013-2023 yılları arasında medullada kayıtlı antiviral raporları gözönüne alınarak retrospektif olarak tarandı. Çalışmamıza 333 hasta dahil edildi. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen hastalarda, total bilüribin, pt, inr, afp, ast ve alt değerleri tedavi sonunda, tedavi başındaki değerlerine göre istatistiki açıdan anlamlı biçimde azalma (p<0,001) gösterirken, albumin değeri tedavi sonunda, tedavi başındaki değerlerine göre istatistiki açıdan anlamlı biçimde artma (p<0,001) göstermiştir. Çalışmaya dahil edilen hastalardan hem entekavir grubunda hem de tenofovir grubunda, HBV DNA (IU/ML) değerleri, tedavi sonunda, tedavi başındaki değerlerine göre azalma göstermiş ve istatistiki açıdan anlamlı fark saptanmıştır (p<0,001). Çalışmaya katılan hastalardan 35'inde siroz ve/veya HCC gelişmiştir.
SONUÇ: KHB hastalarında antiviral kullanımının klinik, biyokimyasal, serolojik ve virolojik yanıt açısından iyileşmeye önemli katkı sağladığı ancak tedavi yanıtı açısından aralarında anlamlı farklılık bulunmadığı saptandı. Antiviral tedaviyle HBV DNA negatifleşmiş olsa da, siroz ve HCC gelişme riskinin devam ettiği, bununla birlikte; HBV taşıyıcılığı olan hastalarda da siroz ve HCC gelişebileceği gösterildi. HCC gelişiminin genellikle siroz zemininde olduğu ancak siroz gelişmeden de HCC gelişebileceği görüldü. HBV hastalarının ömür boyu, belirli aralıklarla ve düzenli takibinin, HBV komplikasyonlarının önlenmesinde önemli olduğu sonucuna varıldı.

Abstract:
INTRODUCTION: Hepatitis B virus (HBV) is an important life-threatening health problem in our country and around the world, causing liver disease ranging from hepatitis to cirrhosis and hepatocellular cancer (HCC). Two different drug groups are used to treat chronic hepatitis B (CHB): interferon alpha and nucleoside/nucleotide analogues. These treatments aim to improve survival and quality of life by providing long-term suppression of HBV replication.
PURPOSE: The aim of our study is to determine the development rate of cirrhosis and HCC in the long-term follow-up of CHB patients who receive and do not receive antiviral treatment.
MATERIALS AND METHODS: In this study, hepatitis B patients who applied to the Gastroenterology Polyclinic of Kahramanmaraş Sütçü İmam University Faculty of Medicine, who received or did not receive antiviral treatment, were included, and the patients were retrospectively screened, taking into account the antiviral reports recorded in the medulla between 2013 and 2023. 333 patients were included in our study.
FINDINGS: In the patients included in the study, total bilirubin, pt, inr, afp, ast and alt values showed a statistically significant decrease (p<0.001) at the end of treatment compared to their values at the beginning of treatment, while albumin value showed a statistically significant decrease at the end of treatment compared to its values at the beginning of treatment. showed an increase (p<0.001). Among the patients included in the study, HBV DNA (IU/ML) values decreased at the end of treatment compared to the values at the beginning of treatment in both the entecavir group and the tenofovir group, and a statistically significant difference was detected (p<0.001). Cirrhosis and/or HCC developed in 35 of the patients participating in the study.
CONCLUSION: It was determined that the use of antivirals in CHB patients contributed significantly to recovery in terms of clinical, biochemical, serological and virological response, but there was no significant difference between them in terms of treatment response. Even though HBV DNA becomes negative with antiviral treatment, the risk of developing cirrhosis and HCC continues; however; It has been shown that cirrhosis and HCC can also develop in patients with HBV carriers. It was observed that the development of HCC usually occurs on the basis of cirrhosis, but HCC can also develop without the development of cirrhosis. It was concluded that lifelong, regular and regular follow-up of HBV patients is important in preventing HBV complications.