Miyastenia gravisli olgularda serum interlökin 27 (IL-27) düzeylerinin rolü
The role of serum interleukin 27 (IL-27) levels in patients with myasthenia gravis
Yazar: GİZEM ENGİN GÜL
Danışman: DR. ONUR AKAN ; PROF. DR. SERAP ÜÇLER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Myasthenia gravis = Myasthenia gravis ; Otoimmün hastalıklar = Autoimmune diseases ; Serum = Serum ; T lenfositleri = T lymphocytes ; İnterlökin 27 = Interleukin 27 ; İnterlökinler = Interleukins

Özet:
Miyastenia Gravisli Olgularda Serum İnterlökin 27 (Il-27) Düzeylerinin Rolü
Genel Bilgiler: Miyastenia gravis (MG), nöromüsküler bileşkede reseptörlere karşı antikorların neden olduğu kronik bir otoimmün hastalıktır. Sitokinlerin immünopatogeneze katkıda bulunduğu düşünülmektedir. İnterlökin 27 (IL-27), yardımcı T hücreleri ile bağlantılı immün cevaplarda karmaşık bir rol oynar. 
Amaç: Bu çalışmada, Miyastenia gravis tanılı hastalarda farklı alt gruplar göz önünde bulundurularak, serum IL-27 düzeylerinin; hastalığın şiddeti, prognozu ve ilaca yanıt ile ilişkisinin irdelenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Sağlık Bilimleri Üniversitesi Okmeydanı Sağlık Uygulama Araştırma Merkezi Nöroloji Kliniği Nöromüsküler Hastalıklar Polikliniği'nde MG tanısı almış 18-90 yaş aralığındaki 61 hasta ile yaş, cinsiyet dağılımı bakımından benzerlik gösteren 20 sağlıklı gönüllü alınmıştır. Katılımcılardan alınan kan örneklerinden ELİSA yöntemiyle IL-27 düzeyleri ölçülmüş ve istatistiksel değerlendirme yapılmıştır.
Bulgular:  MG hasta grubu ile kontrol grubu arasında serum IL-27 seviyelerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Timomalı hastalarda IL-27 düzeyleri hem timomasız hastalar hem de sağlıklı kontrollere göre istatistiksel olarak anlamlı düşük izlenmiştir. Bu fark hastaların AChR antikor pozitifliği veya timektomi durumuyla ilişkisiz bulunmuştur. İmmünosüpresif ilaç kullanan ve kullanmayan hastalar arasında ve tedavi dozlarına göre yapılan alt gruplar arasında IL-27 düzeyleri açısından anlamlı fark saptanmamıştır. Ancak 6 immünosüpresif tedavi alan hastadan, 5'inde tedavi öncesi serum IL-27 seviyeleri tedavi sonrasına göre yüksek olup, 1 hastanınki aynı değerdedir. Hasta sayısı az olmasına rağmen aynı hastaya ait sonuçlar karşılaştırıldığından bu sonuç değerli bulunmuştur. 
Sonuç:  MG hastalarında IL-27'nin patofizyolojik önemi ile ilgili çok az sayıda çalışma vardır. Çalışmamızda timomalı hastalarda IL-27 düzeyi kontrollere göre düşük saptanmıştır. Timoması olup MG kliniği olmayan hastalar, MUSK antikor pozitif MG hastalar ve immünosüpresif tedavi almayan ve alan çok daha fazla sayıda hastanın katılımı ile yapılabilecek çalışmalar farklı bilgiler sunabilir. IL-27'nin MG patogenezi, immünoregülasyonuna katkısı ve geniş biyolojik fonksiyonlarını araştırmak için ek çalışmalar yapılması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: Miyastenia gravis, interlökin 27 (IL-27)

Abstract:
The Role of Serum Interleukin 27 (IL-27) Levels in Patients with Myasthenia Gravis
Introduction: Myasthenia gravis (MG) is a chronic autoimmune disease, which is caused by antibodies against receptors at the neuromuscular junction. Cytokines are thought to contribute to its immunopathogenesis. Interleukin 27 (IL-27) plays a complex role in immune responses associated with T helper cells.
Aim: The aim of this study is to investigate the relationship of IL-27 with the severity of the disease, its prognosis and its relationship with drug response; considering the different subgroups of patients with myasthenia gravis.
Materials and Methods: The study included 61 patients aged 18-90 years who were followed up with the diagnosis of MG in the Neuromuscular Diseases Outpatient Clinic of Okmeydanı State Hospital and 20 healthy volunteers with similar age and gender distribution. IL-27 levels were measured by ELISA from the blood samples obtained from the participants and statistical evaluation was made.
Results: There was no statistically significant difference in serum IL-27 levels between MG and control groups. IL-27 levels were significantly lower in thymoma patients compared to both without thymomas and healthy controls. This difference was not related to AChR antibody positivity or thymectomy status. There was no significant difference in IL-27 levels between immunosuppressive drug users and non-immunosuppressive drug users or subgroups according to treatment doses of immunosupressive therapy. However; serum IL-27 levels of 6 patients who received immunosuppressive therapy, compared with their previous blood sample which was taken before receiving immunosupressive therapy and 5 of them had higher levels of IL-27 before the treatment, 1 patient had the same value before and after treatment. Although the number of patients were low, becouse of the reason the values of the same patients were compared, this result was found to be valuable.
Conclusion: There are very few studies on the pathophysiological significance of IL-27 in MG patients. In our study, IL-27 levels were lower in thymoma patients compared to controls. Studies with the participation of patients with thymoma who do not have a MG clinic, MUSK antibody-positive MG patients and many more patients who do not receive immunosuppressive therapy may present different information. Further studies are needed to investigate IL-27's contribution to MG pathogenesis, immunoregulation, and broad biological functions.

Keywords: Myasthenia gravis, Interleukin 27 (IL-27)