Subakromial sıkışma sendromu olan bireylerde modifiye posterior omuz germe egzersizlerinin posterior omuz gerginliğine, omuz ağrı ve disfonksiyonuna etkisi
The effect of modified posterior shoulder stretching exercises on posterior shoulder tightness, shoulder pain and dysfunction in patients with subacromial impingement syndrome
Yazar: ÖZGE TAHRAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SEVGİ SEVİ YEŞİLYAPRAK
Dokuz Eylül Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Muskuloskeletal Fizyoterapi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Egzersiz = Exercise ; Egzersiz tedavisi = Exercise therapy ; Fizik tedavi = Physical therapy ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Omuz sıkışma sendromu = Shoulder impingement syndrome ; Omuz çıkıkları = Shoulder dislocation ; Sinir sıkışma sendromları = Nerve compression syndrome

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, subakromial sıkışma sendromlu (SSS) olgularda Wilk'in modifiye ettiği iki farklı germe egzersizinin posterior omuz gerginliği (POG), ağrı ve disfonksiyona etkisini araştırmaktır. 
Yöntem: Bu çalışmaya Ağustos 2014-Ocak 2015 tarihleri arasında SSS tanısı almış ve iki omuz internal rotasyon hareket açıklığı arasında 15°'den fazla fark olduğu saptanan 67 olgu alındı. Tedavi öncesi olgular randomize edilerek üç gruba ayrıldı. Grup 3'deki olgulara (n=23) rutin fizik tedavi programı uygulandı. Grup 1 (n=22) olgularına rutin fizik tedavi programına ek olarak modifiye "cross-body germe" egzersizi, Grup 2 olgularına (n=23) da ek olarak modifiye "sleeper germe" egzersizi verildi. Her 3 uygulama da 4 hafta boyunca haftada 5 gün fizyoterapist ile günde bir kez toplam 20 seans  uygulandı.  Olgular hafta sonları ise egzersizlerine evde devam etti. Olguların tedavi öncesi ve tedavi sonrası demografik bilgileri, ağrı şiddeti, omuz rotasyon dereceleri, posterior omuz gerginliği, Constant ve Murley Skorlaması (CMS) yardımıyla omuz fonksiyonu ve Omuz Kol El sorunları kısa formu (QDASH) ile disabilite düzeyi değerlendirildi. 
Bulgular: Demografik ve antropometrik özellikler gruplar arasında benzerdi (p>0.05). Tedavi sonrası değerlendirmede her 3 grup olgularında da ağrı, omuz rotasyon dereceleri, posterior omuz gerginliği, fonksiyonellik ve disabilite açısından tedavi öncesi değerlerle karşılaştırıldığında istatiksel olarak anlamlı gelişme olduğu belirlendi (p<0.05). Grupların sonuçları birbiri ile karşılaştırıldığında grup 1 ve 2 olgularındaki aktivitedeki ağrı şiddetinde azalma, posterior omuz gerginliğinde, rotasyon derecelerinde ve CMS skorunda artış, QDASH skorunda azalmanın benzer olduğu, grup 3 olgularına kıyasla daha fazla olduğu ve ölçümler arasında anlamlı bir fark olduğu belirlendi (p<0.05). 
Sonuç:  Standart fizyoterapi ve standart fizyoterapiye ek olarak verilen modifiye posterior omuz germe egzersizleri SSS'li olguların tedavisinde etkilidir. Fakat standart fizyoterapi programına modifiye germe egzersizlerinin eklenmesinin, aktivitedeki ağrının azaltılmasında, posterior omuz mobilitesinin, rotasyon derecelerinin ve üst ekstremite foksiyonlarının arttırılmasında ve üst ekstremite kaynaklı disabilite düzeyinin azaltılmasında standart fizyoterapiye göre daha etkili olduğu görülmüştür. 
Anahtar Kelimeler: Omuz Kompleksi, Subakromial Sıkışma Sendromu, Posterior Omuz Gerginliği, Modifiye Posterior Omuz Germe Egzersizleri.

Abstract:
Objective: The aim of the study was to investigate the effect of the Wilk's modified two different stretching exercises on posterior shoulder tightness, pain and dysfunction in patients with subacromial impingement syndrome (SIS). 
Method: This study was carried out on 67 patients who have more than 15 ° difference in shoulder internal rotation range of motion between two sides and had been diagnosed as SIS. Before treatment, all patients were randomly assigned into three groups. Standard physiotherapy programme was applied to the Group 3 (n=23), standard physiotherapy program with Wilk's modified cross-body stretching exercises were applied to Group 1 (n=22), and standard physiotherapy program with Wilk's modified sleeper stretching exercises were applied to Group 2 (n= 23).  All the patients received 20 sessions of physiotherapy during 4 weeks, 5 days in a week by a physiotherapist. The patients continued their exercises at home at the weekends. Pain severity, shoulder rotation range of motion, posterior shoulder tightness, upper extremity functionality with Constant and Murley Score (CMS) and disability level with The Diabilities of the Arm, Shoulder and Hand Score (QuickDASH) were evaluated before and after physiotherapy programme.  
Results: Before treatment, demographic and anthropometric characteristics were similar in groups and there was no statistical difference (p>0.05).  It was determined that pain severity decreased, shoulder rotation range of motion, posterior shoulder tightness, upper extremity functionality and disability were improved after physiotherapy in both groups (p<0.05).  Group 1 and 2 had better results in terms of reduction of pain severity during activity, increase in shoulder rotation range of motion, posterior shoulder mobility and upper extremity functionality and improvement in upper extremity disability, compared to Group 3  (p<0.05).  
 Conclusion: Modified posterior shoulder stretching exercises in addition to standard physiotherapy programme is more effective for reduction of pain during activity, to improve shoulder rotation range of motion, posterior shoulder mobility and upper extremity functionality in patients with SIS compared to standard physiotherapy programme alone. 
Key words: Shoulder complex, Subacromial impingement syndrome, Posterior shoulder tightness, Modified posterior shoulder stretching exercises.