NGAL diyabetik nefropatinin erken bir belirteci olabilir mi?
Could NGAL be an early biomarker of diabethic nephropathy
Yazar: İBRAHİM YILMAZ
Danışman: PROF. DR. RUHAN DÜŞÜNSEL
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı Bölümü / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Çocuk Nefrolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; Mikroalbüminüri = Microalbuminuria ; NGAL = NGAL ; Nötrofiller = Neutrophils

Özet:
ÖZET

Amaç: Tip 1 Diyabetes Mellitus'lu (Tip 1 DM) çocuklarda erken böbrek hasarını saptayabilmek için mikroalbüminüri dışında başka belirteçlere gereksinim duyulmaktadır. Bu çalışmada, Tip 1 DM'li hastalarda mikroalbüminüri görülmeden önceki dönemlerde oluşan erken böbrek hasarını göstermede nötrofil jelatinaz ilişkili lipokalin'in (NGAL) yerinin araştırılması ve NGAL ile bazı klinik ve laboratuvar parametreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı.

Hastalar ve Metod:  Çalışmaya sistemik enfeksiyonu, aktif böbrek hastalığı veya aşikar proteinürisi olmayan Tip 1 DM'li 191 adölesan [E/K: 98/93; ortalama yaş 12.91 ± 3.71 yıl, diyabet süresi ortanca değerleri 3.5 (2.6-5.7) yıl] ve 50 sağlıklı çocuk [E/K: 26/24; ortanca yaş 11.8 yıl (13.6-14.5) yıl] alındı. Tip 1 DM'li olgular, mikroalbüminüri durumuna göre pozitif veya negatif, glisemik kontrol durumuna göre iyi kontrollü, kötü kontrollü ve diyabet sürelerine göre 0-36 ay, 37-96 ay, ≥ 97 ay olmak üzere üç gruba ayrıldı. Tip 1 DM'li hasta gruplarının idrar NGAL düzeyleri hem kendi aralarında hem de kontrol grubu ile karşılaştırıldı. Bunun dışında nefropati için risk faktörleri olabilecek hasta yaşı, cinsiyet durumları, dislipidemi ile idrar NGAL düzeyleri arasındaki ilişki durumu değerlendirildi.

Bulgular: Tip 1 DM'li hasta grubunda idrar NGAL düzeyleri, sağlıklı kontrol grubundan, anlamlı derecede yüksek bulundu. Hastaların % 24'ünde mikroalbüminüri saptandı. Mikroalbüminürik ve normoalbüminürik grupları arasında idrar NGAL düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık belirlenmezken, her iki grubun idrar NGAL düzeyleri, sağlıklı kontrol grubunun idrar NGAL düzeylerine göre anlamlı yüksek bulundu (p < 0,001).  Tip 1 DM'li hastaların glisemik kontrol durumları ve diyabet süreleri ile idrar NGAL düzeyleri arasında da anlamlı ilişki tespit edilmedi.

Sonuç: Tip 1 DM'li hastalarda idrar NGAL düzeylerinin sağlıklı kontrollerden normoalbüminürik dönemde de yüksek bulunması, NGAL'in erken bir belirteç olarak kullanılabileceğini gösterse de nefropatinin derecesiyle ilişkisini belirlemek için daha geniş çalışmalara ihtiyaç vardır. 

 Anahtar Kelimeler: Tip 1 DM, diyabetik nefropati, mikroalbüminüri, nötrofil jelatinaz ilişkili lipokalin (NGAL)

Abstract:
ABSTRACT

Objective: Indicators other than microalbuminuria are required in order to establish early renal damage in children with type 1 diabetes mellitus. The present study aimed to investigate the role of neutrophil gelatinase-associated lipocalin (NGAL) in demonstrating early renal damage developed during the stages prior to the occurrence of microalbuminuria in patients with type 1 diabetes, and to evaluate the correlation between NGAL and the clinical and laboratory variables.

Method: One hundred and ninty one type 1 diabetic adolescents without sytemic infection, renal disease and overt proteinuria [M/F: 98/93; median age 12.91 ± 3.71 years; duration of diabetes 3.5 years (2.6 - 5.7); HbA1c (8.23% ± 1.28%)] and 50 healthy children [M/F: 26/24; median age 11.8 years (13.6 - 14.5)  were included to the study. The cases with type 1 diabetes were divided into three groups as positive or negative for microalbuminuria status, good or poor for glycemic control, and 0 - 36 months/ 37 - 96 months/ > 97 months for duration of diabetes. The urine NGAL levels of type 1 diabetes patients were compared with each other and control cases. Furthermore the correletion between urine NGAL levels and the possible risk factors for nephropaty like age, gender, dislipidemia were evaluated.
 
Results: The urine NGAL levels were considered to be higher in type 1 DM patients compared to the healthy control group. Approximately 24% of the patients were assessed as microalbuminuria-positive whereas the urine NGAL levels of this group were not found to be significantly higher compared to the group that was microalbuminuria-negative. However, the urine NGAL levels of both groups were found to be significantly higher compared to the healthy group (p <0.001). No correlation was found between the urine NGAL levels with glycemic control status and the duration of the disease.

Conclusion: In the present study, the urine NGAL levels were found to be significantly higher in the diabetic group compared to the control group; however, no significant difference was found between the microalbuminuric and the normo-microalbuminuric groups. Although this suggests that the urine NGAL levels may be used as a screening test for establishing diabetic nephropathy in the early stages, new and comprehensive studies are required.

Keywords: Type 1 diabetes, adolescent, microalbuminuria, neutrophil gelatinase-associated lipocalin (NGAL)