Tip 2 diyabet hastalarında apikal periodontitis sıklığının ve alveolar kemik kusurlarının incelenmesi: Retrospektifbir konik ışınlı bilgisayarlı tomografi çalışması
Investigation of apical periodontitis frequency and alveolar bone defects in type 2 diabetes patients: A retrospective cone-beam computed tomography study
Yazar: ZEYNEP KORKMAZ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ELÇİN TEKİN BULUT
İnönü Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Alveolar kemik = Alveolar bone ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Konik ışınlı bilgisayarlı tomografi = Cone-beam computed tomography ; Periodontit = Periodontitis

Özet:
Amaç: Diabetes mellitus özellikle kontrol altına alınamadığında, periapikal lezyonların bulunduğu endodontik enfeksiyonların iyileşmesini engelleyen bir faktör olarak belirtilmiştir. Bu çalışmanın amacı T2DM hastalarında AP sıklığını ve alveolar kemik kusurlarını incelemek ve sonuçları sağlıklı bireylerle karşılaştırmaktır.
Materyal ve Metot: Altmış yedi T2DM hastası ile 69 sağlıklı bireyin KIBT görüntüleri analiz edildi. Hastaların yaşları, cinsiyetleri, ağızlarındaki toplam diş sayıları, AP mevcut dişleri ve KTT uygulanmış dişleri kaydedildi. AP mevcut olan dişler KOPİ ile KKT uygulanmış dişler EDTİ ile değerlendirildi. Bir dişin çevresindeki marjinal ve furkasyon bölgesi kemik kayıpları KIBT görüntülerinde ölçüldü. Karşılaştırmalarda Olabilirlik oran testi, süreklilik düzeltmeli ki-kare testi, Pearson ki-kare testi ve Fisher kesin ki-kare testi kullanıldı. Sayısal verilerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro-Wilk testi ile incelendi, karşılaştırma için Mann-Whitney U testi yapıldı.
Bulgular: En az bir dişinde AP mevcut olan hastalar T2DM grubunda daha fazla bulundu (p=0,006). Dişler açısından değerlendirme yapıldığında AP sıklığı T2DMG'de daha fazla idi (p<0,001). KKT uygulanmış dişlerin sıklığı gruplar arasında fark göstermedi (p=0,578). T2DMG'de KKT uygulanmış dişlerde AP daha fazla bulundu (p=0,002). KKT uygulanmamış dişlerde AP sıklığı T2DMG ve SG arasında fark göstermedi (p=0,112). KKT yetersiz olarak değerlendirilen diş sayısı T2DMG'de SG'ye kıyasla daha fazla idi. (p=0,004). AP lezyonu ile ilgili S, R, D parametreleri T2DM hastalarında ve sağlıklı bireyler arasında fark göstermedi. Periodontal ölçümler karşılaştırıldığında iki grup arasında fark bulunmadı (p=0.059).
Sonuçlar: T2DM hastalarında AP sıklığının yüksek olduğu ve bunun yanında KKT başarısının daha düşük olduğu görüldü. Yetersiz kök kanal dolgusu AP sıklığında artışa sebep olmuş olabilir.

Abstract:
Aim: Diabetes mellitus has been implicated as a factor preventing the healing of endodontic infections with periapical lesions, especially if not controlled. The aim of this study is to investigate the prevelance of AP and alveolar bone defects in T2DM patients and compare the results with healthy individuals.
Material and Method: CBCT images of 67 patients with T2DM and 69 healthy individuals were analyzed. Patients' age, gender, total number of teeth in their mouth, teeth with AP, and teeth with root canal fillings were recorded. Teeth with AP were evaluated with COPI, teeth with root canal filling were evaluated with EDTI. Marginal bone loss around the tooth was measured from 6 sites. Marginal and furcation bone loss was measured by CBCT. Likelihood ratio test, continuity corrected chi-square test, Pearson chi-square test and Fisher exact chi-square test were used for comparisons. Compatibility of numerical data with normal distribution was examined with the Shapiro-Wilk test, and Mann-Whitney U test was used for comparison. 
Results: Patients with AP in at least one tooth were more common in T2DMG (p=0.006). When evaluated in terms of teeth, the frequency of AP was found to be higher in T2DMG (p<0.001). The frequency of root canal filled teeth did not differ between the groups (p=0.578). More AP was found in T2DMG in root canal filled teeth (p=0.002). The frequency of AP in teeth without root canal filling did not differ between the groups (p=0.112). The number of teeth evaluated as insufficient root canal filling was found to be higher in T2DMG than in SG (p=0.004). The S,R,D parameters related to the AP lesion were different between the groups. No difference was found between the two groups when periodontal measurements were compared (p=0.059).
Results: The frequency of AP was found to be increased in T2DM patients. However, the success of root canal filled teeth was lower in T2DM patients. Inadequate root canal filling may cause an increase in AP prevalance.