Uteroservikal açının istmosel gelişimi risk değerlendirmesindeki yeri
The role of uterocervical angle in the risk assessment of isthmocele development
Yazar: KÜBRA İNAN
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA BURAK AKSELİM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Şehir Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Uteroservikal açı = Uterocervical angle ; İstmosel = Isthmocele

Özet:
Uteroservikal açının istmosel gelişimi risk değerlendirmesindeki yeri
Giriş ve Amaç: Sezaryen oranlarının artmasıyla birlikte, sezaryenin potansiyel bir
komplikasyonu olan istmosel sıklığı da artmaktadır. İstmosel riskini azaltmak, olası
olumsuz sonuçların üstesinden gelmek ve önleyici stratejiler geliştirmek amacıyla,
ilgili risk faktörlerini belirlemek son derece önemlidir. Çalışmamızda uteroservikal
açının istmosel risk değerlendirmesindeki yerini bulmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışma Bursa Şehir Hastanesinde herhangi bir nedenle sezaryen
olan prospektif gözlemsel olarak toplanmış ve seçilmemiş bir popülasyonda
gerçekleştirildi. 18-45 yaş arasında, 37 hafta üstü tekil gebeliği olan, uterin ve plasental
anomalisi olmayan, membran rüptürü olmayan ve geçirilmiş uterin cerrahisi olmayan
250 kadın çalışmaya dahil edildi. Sezaryen operasyonundan 6 ay sonra TVUSG ile
muayeneleri yapıldı ve ayrıntılı anamnezleri alındı.
Bulgular: Çalışmaya alınan 250 hastadan 58'inde (%23,2) istmosel izlendi. İstmoseli
olan ve olmayan grup arasında yaş, VKI, ek hastalıklar (DM, GDM, HT, preeklampsi),
sigara kullanımı, yara enfeksiyonu öyküsü açısından anlamlı fark izlenmedi.
Postmenstrüel lekelenme (p=0,008) ve postkoital lekelenme (p=0,005) semptomu
olanlarda istmosel riskinin daha yüksek olduğu görüldü. Myometrial kalınlık
ortalaması istmosel olan grupta daha ince bulundu (p<0.001). Uteroservikal açı
ortalaması istmosel olan grupta daha yüksek izlendi (p=0,011). Uteroservikal açı
>144,6 derece %55,2 duyarlılık ve %60 özgüllük ile istmosel riskini öngördü
(p=0,023). Çok değişkenli lojistik regresyon modeli ile duyarlılık %60,3, özgüllük
%95,3 ve genel doğruluk %87,2 olarak bulundu.
Sonuç: Uteroservikal açının 144,6 derece üzerinde olması ile istmosel sıklığı arasında
anlamlı bir ilişki bulundu. Bu bulgular, uterin fleksiyon açısı yüksek olan kadınlarda
istmosel gelişimini engellemeye yönelik stratejilerin geliştirilmesine katkı
sağlayabilir. Bu da gelecekte istmosel sıklığını ve komplikasyonlarını azaltabilir.
Ancak daha net verilere ulaşmak için daha büyük hasta gruplarını ve uzun süreli
takipleri içeren prospektif çalışmalar gereklidir. Gelecekte istmosel oluşumunu
önlemeye yönelik stratejiler geliştirebilmek için risk faktörlerine odaklanan daha fazla
çalışmaya ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: istmosel, sezaryen skar defekti, uteroservikal açı, uterin fleksiyon, retrofleksiyon

Abstract:
Introduction and Objective: With the increasing rates of cesarean sections, the
frequency of isthmocele, a potential complication of cesarean section, is also on the
rise. To reduce the risk of isthmocele, overcome possible adverse outcomes, and
develop preventive strategies, it is crucial to identify relevant risk factors. In our study,
we aimed to determine the role of uterocervical angle in isthmocele risk assessment.
Materials and Methods: The study was conducted prospectively on a non-selected
population of women who underwent cesarean section for any reason at Bursa City
Hospital. Two hundred fifty women aged 18-45 with singleton pregnancies of 37
weeks or more, without uterine and placental anomalies, without membrane rupture,
and without a history of uterine surgery were included in the study. Transvaginal
ultrasound examinations and detailed histories were obtained six months after cesarean
section.
Results: Isthmocele was observed in 58 out of the 250 patients (23.2%) included in
the study. There was no significant difference between the isthmocele and nonisthmocele groups in terms of age, BMI, comorbidities (DM, GDM, HT,
preeclampsia), smoking history, and wound infection. The risk of isthmocele was
higher in those with postmenstrual bleeding (p=0.008) and postcoital bleeding
(p=0.005) symptoms. The mean myometrial thickness was found to be thinner in the
isthmocele group (p<0.001). The mean uterocervical angle was higher in the
isthmocele group (p=0.011). A uterocervical angle >144.6 degrees predicted
isthmocele risk with 55.2% sensitivity and 60% specificity (p=0.023). The multivariate
logistic regression model found sensitivity to be 60.3%, specificity to be 95.3%, and
overall accuracy to be 87.2%.
Conclusion: A significant relationship was found between uterocervical angle being
above 144.6 degrees and the frequency of isthmocele. These findings may contribute
to the development of strategies aimed at preventing isthmocele formation in women
with a high uterine flexion angle. This could potentially reduce the frequency and
complications of isthmocele in the future. However, larger patient groups and
prospective studies with long-term follow-ups are needed to obtain more definitive
data. Further research focusing on risk factors is required to develop strategies aimed
at preventing isthmocele formation in the future.

Keywords: isthmocele, cesarean scar defect, uterocervical angle, uterine flexion, retroflexion