Torakolomber vertebra burst kırıkları cerrahi tedavi sonuçlarımız /
Yazar: GÜRKAN GÜMÜŞSUYU
Danışman: DR. MEHMET NURULLAH ERMİŞ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Torakolomber vertebra kırıkları =

Özet:
Bu çalışmanın amacı retrospektif olarak torakolomber burst kırığı olan hastalara uyguladığımız cerrahi tedavi sonuçlarımızı değerlendirmektir.
Haydarpaşa Numune Hastanesi 2. Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde 2003-2008 tarihleri arasında cerrahi tedavi edilen torakolomber vertebra burst kırıklı 39 hasta klinik ve radyolojik olarak retrospektif değerlendirildi. Hastaların %69'u (27) erkek, %31'i (12) kadındı. Ortalama yaş 42 idi (18-76 yaş). Hastaların %79'unda (31 hasta) etiyoloji yüksekten düşme iken %8'inde (3 hasta) araç içi trafik kazası, %8'inde (3 hasta) işyerinde sıkışma veya ezilme, %5'inde (2 hasta) araç dışı trafik kazası idi. Yüksekten düşme vakalarının %19'u (6 hasta) intihar girişimi idi. Olguların %20.5'i T-12 (8 hasta), %59'u (23) L-1, %20.5'i (8) L-2vertebra burst kırığı idi.
Hastalar nörolojik olarak Fraenkel Sınıflamasına göre değerlendirildi. 1 hasta Fraenkel A, 7 hasta Fraenkel D, 31 hasta Fraenkel E idi. Radyolojik bulgular Denis sınıflandırmasına göre sınıflandırıldı. 8'i Tip A, 30'u Tip B kalan, 1 hastanın kırığı Tip E idi. Hastaların 22'sine posterior enstrumantasyon ve füzyon (%56) , 17'sine anterior ve posterior enstrumantasyon ve füzyon (%44) uygulandı.
Radyolojik olarak ameliyat öncesi ve sonrası lokal kifoz açıları, korpus yükseklikleri ve kanal çapı ölçüldü. Klinik değerlendirmede visuel analog skoru (VAS), Oswestry ve Roland Morris skorlamarı kullanıldı.
Hastaların preop kifoz ortalamaları 16⁰ (2⁰-32⁰) ölçüldü. Postop kifoz dereceleri ortalama 3⁰ (-5⁰(5 derece lordoz)-17⁰) ölçüldü. Tüm hastalarda preop kifoz açısı ile, postop erken dönem kifoz açısı arasında anlamlı bir düzelme elde edildi. (p=0.000) . 39 hastanın ortalama anterior korpus çökmesi %40 (%17-%87) olarak hesaplandı.
Posterior enstrumantasyon yapılan 22 hastanın ameliyat sonrası anterior korpus yükseklikleri ölçülerek düzelme yüzdeleri hesaplandı. Ortalama % 51'lik (0-91) bir düzelme saptandı.
105
Kanal çapındaki daralma ortalama % 36 (%0-%83) olarak hesaplandı. 12 hastanın % 50 den fazla spinal kanal çapında azalma mevcuttu.
Yaş ile Oswestry, Roland Morris, VAS arasında bir korelasyon saptanmadı, yaştan bağımsız olduğu düşünüldü. (Sonuçlar Roland Morris için p=0.430, VAS için p=0.102, Oswestry için p=0.144).
İntihar girişim ile son kontrollerde anlamlı bir ilişki saptandı. İntihar girişimi olanlarda VAS anlamlı olarak düşük. (p=0.038)
Oswestry, Roland Morris ve VAS eşlik eden travma varlığından bağımsız olduğu saptandı.( Oswestry için p=0.283 , Roland Morris için p=0.859, VAS için p=0.297)
Son kontrolde VAS, Oswestry ve Roland Morris ile kifoz açısı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır(p=0.275).
Torakolomber burst kırıkları hem travma oluştuğu zaman hem de sonradan gelişebilecek deformiteler ve nörolojik sekeller açısından sürekli gündemde olan ve literatürde hakkında birçok çalışma bulunan bir konudur. Anterior ve posterior girişimler farklı tekniklerle uygulanmakta ve benzer sonuçlar bulunmaktadır. Hastanın en az morbiditeyle tedavi edilmesi ilk amaç olmuştur. Bu çalışmada hem anterior hem de posterior enstrumantasyon ve füzyon uyguladığımız hastaların sonuçları yüz güldürücüdür ve literatürle uyumludur.

Abstract:
In this study we targeted to evaluate our surgical treatment results for patients with thoracolumbar burst fractures.
39 patients with thoracolumbar burst fractures that were treated at Haydarpaşa Numune Hospital 2.Orthopaedics and Traumatology clinic between years 2003-2008 were evaluated clinically and radiologically. %69 (27) of the patients were male, %31 (12) of the patients were female. The mean age was 42(18-76). %79 (31) of the patients suffered fall from height, %8 (3) suffered motor vechile accident inside the car, %8 (3) of the patients had crush injuries at work,and %5 (2) of the patients were hit by a motor vechile. %19 (6) of the fall from heights were suicidal attempts. Among all patients; %20.5 (8) were T12, %59 (23) were L1 and %20.5 (8) were L2 burst fractures.
Patients were evalutated neurologically according to Fraenkel Classification System. 1 patient was Fraenkel A, 7 were Fraenkel D and 31 were Fraenkel E. Radiologic findings were classified according to Denis Classification System. 8 patients were type A, 30 patients were type B and 1 patient was type E. 22 (%56) patients were treated with posterior surgery and fusion, 17 (%43) patients were treated with anterior and posterior combined surgery and fusion.
Pre operative and post operative local kyphosis angles and vertebral body heights were measured. For clinical evaluation Visual Analogue Score (VAS), Oswestry and Roland Morris scoring systems were used.
The mean pre operative local kyphosis angle was 16 (2°-32°). The mean post operative local kyphosis angle was 3⁰(-5⁰(5⁰(lordosis)-17⁰). For all patients a significant correction in the early post operative kyphosis angle was obtained comparing to the preoperative kyphosis angle. The mean anterior vertebral body collaps ratio was measured as %40 (%17-%87).
Post operative anterior vertebral body heights of 22 patients who were treated by posterior surgery were measured and their correction ratios were calculated. The mean correction was % 51 (%0-%92).
107
No correlation between Oswestry, Roland Morris and VAS with age was found. Results were considered age independent. (Results for Roland Morris p=0.430, for VAS p=0.102, for Oswestry p=0.144).
For patiens who had suicidal attempts, VAS was significantly low (p=0.038).
Oswestry, Roland Morris ve VAS were found to be indepentent of additional trauma. (For Oswestry p=0.283 , for Roland Morris p=0.859, for VAS p=0.297)
In final control, no significant correlation between VAS, Oswestry and Roland Morris with kyphosis angle was found. (p=0.275).
Thoracolumbar burst fractures are always on the agenda due to possibility of late deformities and neurological sequels they cause and also is a subject which is studied widely in the literature. Anterior and posterior surgeries are applied in different techniques and results are found similar. The major target is to cure the patient with minimum morbidities. In this study both results for anterior and posterior surgery and fusion are encouraging and consistent with the literature.