Behçet hastalığı'nda interlökin 37 düzeyi ve interlökin 37 gen polimorfizminin prediktif ve prognostik önemi
The predictive value and prognostic significance of interleukin 37 serum levels and interleukin 37 gene polymorphism in behçet's disease
Yazar: SELCAN ÖZGÜÇLÜ
Danışman: PROF. DR. ÜMİT ÖLMEZ
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İmmünoloji ve Allerji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2014
Konu: Allerji ve İmmünoloji = Allergy and Immunology
Dizin: Behçet sendromu = Behcet syndrome ; Polimorfizm-genetik = Polymorphism-genetic ; İmmünositokinler = Immunocytokines ; İnterlökin 37 = Interleukin 37 ; İnterlökinler = Interleukins

Özet:
Giriş: BH'nin coğrafik bölgeye, cinsiyete, yaşa, bireyden bireye klinik bulgularının ve prognozunun değişiklik göstermesi, spesifik laboratuvar bulgusunun olmaması klinisyenlerin dikkatini çekmiş; hastalığın oluş mekanizmasını aydınlatmak üzere çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Bugün için BH'nin etyopatogenezi tam olarak aydınlatılamamış olmakla birlikte en çok üzerinde durulan faktörlerden biri otoinflamasyondur. Th1 tipi proinflamatuvar sitokinlerin oluş mekanizmasında baskın rol oynadığı saptanmıştır (11-15). Bu grup sitokinlerden IL-18'in BH'de düzeyinin yükseldiği ve hastalık aktivitesiyle ilişkili olduğu gösterilmiştir (13). IL-1 ailesinin yeni üyesi IL-37, IL-18 reseptörüne ve IL-18BP'ye bağlanarak çoğu IL-1 üyesinden farklı olarak inflamasyonu inhibe etmekte veya antiinflamatuvar olarak rol oynamaktadır. Çalışmamızda IL-37 düzeyinin ve gen polimorfizminin hastalığın klinik prezentasyonuna etkisini belirlemeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, İbn-i Sina Hastanesi Behçet Hastalığı Kliniklerarası ( Multidisipliner) Tanı ve Tedavi Ünitesi'ne başvuran 231 Behçet hastası, kontrol grubu olarak 80 sağlıklı gönüllü çalışmaya dahil edildi. Behçet hastaları Mukokütanöz ve Vasküler Behçet olmak üzere iki alt gruba ayrıldı. Hastalık alt grupları ile kontrol grubunda IL-37 düzeyi ve rs3811047 G/A polimorfizmi bakıldı. IL-37 düzeyi kantitatif sandwich enzim immunassay tekniği ile, gen polimorfizmi ise PCR-RFLP yöntemiyle belirlendi. Ayrıca klinik bulgular, hastalık aktivitesi, hastalık süresi, sedim ve CRP ile IL-37 arasındaki ilişki incelendi.
Bulgular: Gruplar arasında IL-37 düzeyi açısından fark anlamlı saptandı (p=0.002). Farkın anlamlı olduğu grup MB olarak belirlendi (MB-kontrol karşılaştırması: p=0.011; MB-VB karşılaştırması: p=0.004). Mukokütanöz klinik bulgular ile IL-37 arasındaki ilişki anlamlı, vasküler bulgularla IL-37 arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamsız saptandı. Mukokütanöz bulguların anlamlılık düzeyi sırasıyla; oral aft: p=0.003, genital ülser: p=0.003, PPE: p=0.003, artralji: p=0.001, paterji: p= 0.003, EN: p<0.001. IL-37 genindeki rs3811047 polimorfizmi açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı.
Sonuç: Bugüne kadar BH'de IL-37 düzeyi ve gen polimorfizmiyle ilgili yapılmış bir çalışma literatürde bulunmamaktadır. Çalışma sonuçlarımız IL-37'nin BH etyopatogenezinde rol aldığını ve mukokütanöz bulgularla ilişkili olduğunu desteklemektedir. Ancak hastalık aktivitesiyle IL-37 ve rs3811047 G/A polimorfizmiyle hastalık riski arasındaki ilişki ortaya konamamıştır. İleride bu konuda yapılacak çalışmalarla IL-37'nin BH etyopatogenezine katkısının açıklığa kavuşacağını düşünüyoruz.

Abstract:
Introduction:  Behçet's disease (BD) has an individual clinical presentation and prognostic differences according to geographical region, gender, age and because it is does not have any specific laboratory sign, the diagnosis stands out clinicians. Various clinical studies have been done to detect the mechanism of the disease. Although the etiopathogenesis of the disease is not exactly understood up to now, most probable factor is the autoinflammation. Th1 proinflammatory cytokines has a dominant role at the etiology of the disease (11-15). Elevation of IL-18 has been shown to have a relationship with the activity of the BD (13). IL-37, the new family member of IL-1, binds to the receptor of IL-18 and IL-18BP and in contrast to other IL-1 family members it acts as an anti-inflammatory. In our study, we aimed to describe the effect of gene polymorphism and level of IL-37 to the clinical presentation of the disease. 
Material and Methods: 231 BD patients admitted to Ankara University Medical School, Multidisciplinary Unit of Behçet's Disease and 80 healthy volunteers as a control group included in our study. BD patients are divided into two groups as mucocutaneous and vascular Behçet's. IL-37 level and rs3811047 G/A polymorphism are studied in subgroups. Quantitative sandwich enzyme immunoassay technique was done to describe IL-37 and PCR-RFLP was done to describe gene polymorphism. Additionally, relationship between IL-37 and clinical signs, disease activity, disease period, sedimentation and CRP was investigated.
Results: We found significant relationship between disease groups according to IL-37 levels (p=0.002). A significant difference was identified in the group of MB (MB versus control p=0.011; MB versus VB p=0.004). There was a significant relationship between IL-37 and mucocutaneous clinical signs, however there was not statistically significant relationship between IL-37 and vascular signs. Significance level of mucocutaneous signs was as follows respectively; aphthous ulcer: p=0.003, genital ulcer: p=0.003, PPE: p=0.003, arthralgia: p=0.001, pathergy: p= 0.003, EN: p<0.001. There was not any significant relationship between IL-37 gene polymorphism and any study groups. 
Discussion: Best of our knowledge up to now, there is not any study in the literature about IL-37 level and gene polymorphism in BD. The results of our study showed that IL-37 plays a role at the etiopathology of BD and connected with mucocutaneous signs. However, correlation of IL-37 with disease activity and correlation of rs3811047 G/A polymorphism and risk of the disease was not shown. Future studies may present the effect of IL-37 on etiopathogenesis of BD.