Sıçanlarda akut normovolemik ve hipervolemik hemodilüsyonun etkileri
The effects of acute normovolemic and hypervolemic hemodilution on rats
Yazar: MUZAFFER UTKU ÇAKIR
Danışman: DOÇ. DR. UĞUR AKSU
İstanbul Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı / Zooloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Fizyoloji = Physiology ; Tıbbi Biyoloji = Medical Biology
Dizin: Noradrenalin =

Özet:
Sıvı statüsü bilinmeyen cerrahi ve yoğun bakım hastalarına yapılan sıvı uygulamaları iki farklı hemodilüsyon tipini oluşturur. Akut normovolemik hemodilüsyonda sadece aneminin etkisi görülürken, akut hipervolemik hemodilüsyonda aneminin yanında vasküler sistemin gerilmesi de sürece katılır. Çalışmamızda normovolemik ve hipervolemik hemodilüsyonun böbrek üzerindeki ve sistemik etkileri bir sıçan modelinde anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu amaçla hematokrit %25 olacak şekilde kolloid (%6 Hidroksi etil nişasta) uygulanarak hayvanlarda normovolemik ve hipervolemik hemodilüsyon oluşturulmuştur. Deney sırasında hemodinamik ölçümler yapılmıştır ve deney sonunda alınan serum ve böbrek dokusu örneklerinden; rutin biyokimya (laktat, üre, kreatinin, BUN), oksidatif stres (malondialdehit, iskemi modifiye albumin, serbest hemoglobin), inflamasyon (tümör nekröz faktör alfa), glikokaliks hasarı (sindekan-1, sialik asit), atriyal natriüretik peptit ve katekolamin düzeyleri değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgularımza göre her iki hemodilüsyon hemoliz (serbest hemoglobin), sistemik inflamasyon (TNF-a), oksidatif stres (MDA), glikokaliks bozulması (sindekan-1), ANP ve katekolamin seviyelerinde (epinefrin, norepinefrin) artışa neden olmuştur. Ayrıca, akut normovolemik hemodilüsyon kan basıncını düşürüp, sistemik hipoksiye ve böbrek fonksiyonuna etki ederek böbrek üzerinde strese neden olmaktadır. Bununla birlikte, akut hipervolemik hemodilüsyonda ise hedef hematokriti elde etmek için daha fazla sıvıya ihtiyaç duyulmaktadır. Sonuç olarak sıvı uygulamaları organ ve dokulara olumsuz etkiler vermektedir. Buna rağmen eğer sıvı uygulaması kaçınılmazsa hasarın daha az görüldüğü hipervolemik hemodilüsyon tercih edilebilinir.

Abstract:
Fluid applications to patients with unknown fluid status and intensive care unit form two types of hemodilution. In acute normovolemic hemodilution, only the effect of anemia is seen, whereas in acute hypervolemic hemodilution the tension of the vascular system along with anemia is also involved. In our study, we tried to understand normovolemic and hypervolemic hemodilution on kidney and systemic effects in a rat model. For this purpose, hematocrit 25% colloid (6% Hydroxy ethyl starch) was applied to animals in the normovolemic and hypervolemic hemodilution was created. Hemodynamic measurements were performed during the experiment and the parameters of routine biochemistry (lactate, urea, creatinine, bun), oxidative stress (malondialdehyde, hydroxyl, ischemia-modified albumin), inflammation (tumor necrosis factor alpha), glycocalyx injury (syndecan-1, sialic acid), atrial natriuretic peptide and catecholamines were evaluated. According to our findings,both hemodilution techniques caused an increase in hemolysis (free hemoglobin), systemic inflammation (TNF-a), oxidative stress (MDA), glycocalyx degradation (syndecan-1), ANP and catecholamine levels (epinephrine, norepinephrine). In addition, acute normovolemic hemodilution reduced blood pressure and caused kidney stress by affecting systemic hypoxia and renal function. However, in acute hypervolemic hemodilution, more fluid is needed to achieve target hematocrit. As a conclusion, fluid applications have negative effects on organs and tissues. However, if fluid administration is unavoidable, hypervolemic hemodilution with less damage is preferable.