Unilateral total diz protezi ile aynı seansta karşı dize proksimal fibular osteotomi ve medial gevşetme yapılan bilateral gonartrozlu hastaların klinik ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi /
Yazar: HIDIR TANYILDIZI
Danışman: PROF. DR. NEVRES HÜRRİYET AYDOĞAN
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Diz protezi = Knee prosthesis ; Eklem hastalıkları = Joint diseases ; Osteoartrit-diz = Osteoarthritis-knee ; Osteotomi = Osteotomy ; Radyografi = Radiography

Özet:
Osteoartrit (OA), ağrı ve eklem deformitesine neden olan ilerleyici kıkırdak kaybına yol açan sinovyal eklemlerin kronik, progresif, dejeneratif hastalığıdır. 60 yaşından sonra % 30 sıklıkta görülen diz OA sı dünyadaki en yaygın kas-iskelet sistemi şikayetidir. Semptomatik diz OA medial kompartımanda daha sık görülmekte ve varus deformitesiyle sonuçlanmaktadır.
Bu çalışmada bilateral gonartrozu olan tek seansta bir dizine TDP, diğer dizine PFO ve perkütan medial gevşetme yapılan hastaların erken dönem dönem klinik ve radyolojik sonuçları açısından retrospektif olarak değerlendirilip literatür ile kıyaslanmıştır. 
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Ocak 2017-Mart 2018 arasında 55 hastaya aynı seansta TDP ve PFO uygulanmıştır. Bu hastalardan 43 ü çalışma kriterlerini sağladığı için çalışmaya dahil edilmiştir. Dahil edilen hastaların yaş ortalaması 65,6 ± 6,55 (57-79) olarak hesaplandı. Ortalama takip süresi 8,5 (6-12) aydır. Hastaların ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası 1., 3., 6. ve 12. aylarda takipleri yapılıp, VAS, WOMAC skorları ile FTA ve lateral yükseklik değerleri hesaplanarak kaydedilmiştir. Ameliyat öncesi 51,95 olan ortalama WOMAC skor ortalaması ameliyat sonrası 12.ayda 29,93'e düştüğü görülmüştür. VAS skor ortalamalarıda ameliyat öncesi 7,16 iken, ameliyat sonrası 12.ayda 3,5' e gerilemiştir. Hastaların radyolojik takiplerinde varus deformitelerinde düzelmeler kaydedilmiştir. Klinik ve radyolojik değişimlerin istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. PFO ve medial gevşetme uygulanan dizde hastaların postoperatif 1.günde semtomatik olarak rahatladığı kaydedilmiştir. Bunun erken dönemde hasta mobilizasyonunu kolaylaştırdığı görülmüştür. 
Çalışma sonuçlarımıza göre hastanın ameliyat esnasındaki VKİ'sinin sonuçlara etkisi olmadığı görülmüştür. Grade 3 hastaların ağrı skorları ile radyolojik ölçüm sonuçlarının 12.aya gelindiğinde grade 4 hastalardan daha iyi olduğu görülmüştür. PFO basit bir cerrahi girişim gibi görünsede kendi içinde riskleri vardır. Bunlardan en önemlisi peroneal sinirle ilgili komplikasyonlardır. Cerrah bu konuda dikkatli ve bölge anatomisine hakim olmalıdır. PFO ek implantların takılmasını gerektirmeyen basit, güvenli, hızlı ve uygun fiyatlı bir ameliyattır. TDP yapılamayan komorbit hastalar için de alternatif cerrahi bir seçenek olabilir. Çalışmamızın kısıtlamaları hasta sayısının az ve takip süresinin kısa olmasıdır. Yeni bir cerrahi prosedür olan PFO nun etkinliği ve endikasyonlarını belirlemek için çok hasta sayılı uzun dönem çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Osteoarthritis (OA) is a chronic, progressive, degenerative disease of synovial joints that causes progressive cartilage loss that causes pain and joint deformity. With a 30% incidence after the age of 60, knee osteoarthritis is the most common musculoskeletal disease in the world. Symptomatic knee osteoarthritis is more common in the medial compartment and results in varus deformity.
In this study, patients with bilateral gonarthrosis who underwent TKP to one knee, PFO and percutaneous medial release to the other knee in a same session were retrospectively evaluated and compared with the literature in terms of early period clinical and radiological results.
Fifty-five patients underwent TKP and PFO operations in the same session at Muğla Sıtkı Koçman University Faculty of Medicine between January 2017 and March 2018. 43 of the patients evaluated according to the study criteria were included in the study. The mean age of the patients was 65.6 ± 6,55 (57-79)  and the mean follow-up time was 8.5 (6-12) months. The follow-up of the patients was performed preoperatively and at the 1st, 3rd, 6th and 12th months after the operation, and VAS, WOMAC scores, FTA and lateral height values were calculated and recorded. It was observed that the mean WOMAC score, which was 51.95 before the operation, decreased to 29.93 in the postoperative 12th month. While the mean VAS score was 7.16 before surgery, it decreased to 3.5 in the 12th month postoperatively. It was noted that improvements in varus deformities were observed in the radiological follow-up of the patients. Clinical and radiological changes were found to be statistically significant. On the first postoperative day, it was observed that the symptoms were reduced in the patients' knees where PFO and medial relaxation were applied. It has been observed that this situation facilitates patient mobilization in the early period. According to our study results, it was seen that the patient's BMI did not affect the results. It was observed that pain scores and radiological measurement results of Grade 3 patients were better than grade 4 patients by the 12th month.
Although PFO seems like a simple surgical procedure, it has a number of risks. The most important of these are complications related to the peroneal nerve. The surgeon should be careful about this and have a good command of the anatomy of the region. PFO is a simple, safe, fast and affordable surgery that does not require additional implants. It may also be an alternative surgery option for patients with comorbidities in whom TKP cannot be performed. The limitations of our study are the low number of patients and the short follow-up period. Long-term studies with a large number of patients are needed to determine the efficacy and indications of PFO, a new surgical procedure.