Farklı kalınlıklardaki hibrit CAD/CAM materyallerinin ve kullanılan ışık modunun rezin simanların mikrosertliği ve renk stabilitesi üzerine etkisi
The effect of hybrid CAD/CAM materials in different thicknesses and the light mode used on the microhardness and color stability of resin cements
Yazar: MİRAÇ DOĞAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ZÜMRÜT CEREN ÖZDUMAN
Bezm-i Alem Vakıf Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
FARKLI KALINLIKLARDAKİ HİBRİT CAD/CAM MATERYALLERİNİN VE
KULLANILAN IŞIK MODUNUN REZİN SİMANLARIN MİKROSERTLİĞİ VE
RENK STABİLİTESİ ÜZERİNE ETKİSİ
ÖZET
Bu araştırmanın amacı farklı kalınlıklardaki iki hibrit CAD/CAM materyalinin ve
kullanılan ışık modunun rezin simanların mikrosertliği ve renk stabilitesi üzerine etkisini
değerlendirmektir. Bu araştırmada rezin infiltre seramik (Enamic, Vita Zahnfabrik, Bad
Sackingen, Almanya) (RİS) ve kompozit rezin nanoseramik (GC Cerasmart, GC, Tokyo,
Japonya) (KN) olmak üzere iki farklı hibrit CAD/CAM materyali değerlendirilmiştir. Her
bir bloktan 1mm, 2 mm, 3 mm, 4 mm ve 7 mm kalınlığında kesitler alınmıştır. Dual cure
konvansiyonel rezin siman (G- Cem LinkForce, GC, Tokyo, Japonya) (KRS) ve dual cure
self adeziv rezin siman (G-Cem One, GC, Tokyo, Japonya) (SARS) kullanılarak 400 adet
örnek hazırlanmıştır (n:400). Simanlar paslanmaz çelik kalıba (6 mm çap 1 mm
yükseklik) yerleştirilmiştir. Siman üzerine yerleştirilen şeffaf bant ile simanın bloklardan
izole edilerek, yapışması engellenmiştir. Siman üzerine seramik örnekler yerleştirilmiş ve
LED ışık cihazı (Valo Cordless, Ultradent, South Jordan, ABD) ile polimerize edilmiştir.
Işık cihazı Standard mod (40 sn) ve High Power mod (32 sn) olarak uygulanmıştır. Rezin
siman örnekler hazırlandıktan 24 saat sonra (T1) ve 10.000 siklus termal yaşlandırma
sonrası (T2) renk ve mikrosertlik ölçümleri yapılmıştır. Vickers mikrosertlik ölçümleri
Shimadzu HMV-2 (Shimadzu Corporation, Kyoto, Japonya) cihazı kullanılarak rezin
simanın hem alt hem de üst yüzeyinden 0,49 N kuvvet 15 sn süresince uygulanarak, her
yüzey için üç defa ölçüm yapılmıştır ve ölçümlerin ortalaması alınmıştır.
Örneklerin renk ölçümü spektrofotometre cihazında (Vita Easyshade Advance 4.0, Vita
Zahnfabrik, Bad Sackingen, Almanya), renk parametreleri ve CIE Lab renk sistemi
kullanılarak polimerizasyondan 24 saat sonra (T1) ve termal yaşlandırmadan sonra (T2)
gerçekleştirilmiştir. Veriler dört yönlü varyans analizi (ANOVA) ile analiz edilmiştir ve
ikili karşılaştırmalarda Bonferroni testi kullanılmıştır (p<0.05).
Bu tez araştırmasının bulgularında, kompozit nanoseramik ve rezin infilre seramik
arasında yapılan karşılaştırmalarda, T1; KRS (1mm, 2mm, 3mm-Standart mod), KRS
vi
(1mm, 2mm-High Power mod), SARS (1mm, 2mm, 4mm-Standart mod), SARS (1mm,
2mm, 4mm- High Power mod), T2; KRS (2mm- Standart mod), KRS (2 mm-High Power
Mod), SARS (1mm, 2mm, 3mm, 4mm- Standart mod), SARS (2mm,4mm- High Power
mod) gruplarında alt mikrosertlik değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark
görülmüştür (p0.05). Kompozit nanoseramik ve rezin infilre seramik arasında yapılan
karşılaştırmalarda, üst mikrosertlik değerlerinde, high power mod SARS-2mm grubu
dışında, istatistiksel olarak anlamlı fark görülmemiştir (p0.05). Kompozit nanoseramik
ve rezin infiltre seramik arasında yapılan karşılaştırmalarda, KRS (7 mm- Standart Mod),
KRS (2mm, 7 mm-High Power Mod), SARS (1mm, 7mm-Standart mod), SARS (3mmHigh power mod) gruplarında E değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark
görülmüştür (p0.05). Farklı materyal kalınlıkları arasında yapılan karşılaştırmalarda,
rezin simanların mikrosertlik değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark görülmüştür
(p0.05). Seramik kalınlığı 1 mm'den 7 mm'ye çıktığında her iki seramik tipinde de rezin
siman mikrosertliği hem üst hemde alt yüzeyde azalmıştır. Standart mod ve high power
mod arasında yapılan karşılaştırmalarda rezin simanların mikrosertlik değerleri açısından
istatistiksel olarak anlamlı fark görülmemiştir (p0.05). Farklı materyal kalınlıkları
arasında yapılan karşılaştırmalarda, rezin infiltre seramik üzerinden polimerize edilen self
adeziv rezin simanların E değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark görülmüştür (p
0.05). Standart mod ve high power mod arasında yapılan karşılaştırmalarda, 7 mm rezin
infiltre seramik üzerinden polimerize edilen self adeziv rezin simanın E değeri
istatistiksel olarak anlamlı fark göstermiştir. High power mod ile polimerize edilen SARS
(7mm-RİS) grubu daha düşük E değeri göstermiştir (p0.05). Ancak diğer gruplarda
standart mod ve high power mod arasında E değeri açısından istatistiksel olarak anlamlı
fark görülmemiştir (p0.05). Konvansiyonel rezin siman ve self adeziv rezin siman
arasında yapılan karşılaştırmalarda mikrosertlik değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı
fark görülmemiştir (p0.05). Konvansiyonel rezin siman ve self adeziv rezin siman
arasında yapılan karşılaştırmalarda KN (1mm, 2mm, 4mm-Standart mod), KN (1mm,
3mm, 4mm, 7 mm-High Power mod), RİS (1mm, 2mm,4mm- Standart mod), RİS (1mm,
2mm, 4mm, 7mm-High Power Mod) gruplarında E değerlerinde istatistiksel olarak
anlamlı fark görülmüştür (p0.05).
Bu tez araştırmasında sonuç olarak, rezin simanların alt ve üst yüzeylerinden ölçülen
mikrosertlik değerleri, seramik materyalin kalınlığının artmasıyla azalma eğilimi
vii
göstermiştir. Termal siklus uygulaması sonrası üst yüzey mikrosertlik değerleri
değişmemiştir. Kompozit nanoseramik ve rezin infiltre seramik kullanılması arasında
simanların üst mikrosertlik değerleri açısından fark bulunmamıştır. Standart mod ve high
power mod arasında yapılan karşılaştırmalarda rezin simanların mikrosertlik değerleri
açısından fark bulunmamıştır. Rezin siman renk değişimi karşılaştırmalarında seramik
kalınlığı 1 mm'den 7 mm'ye çıktığında RİS-SARS grubu dışında, rezin siman renk
değişiminde fark gözlenmediği belirlenmiştir. Tüm gruplarda termal siklus sonrası L
değerleri artış göstermiştir. E değerleri ve seramik kalınlığı arasında anlamlı bir ilişki
bulunmamıştır.
Anahtar kelimeler: Hibrit seramik, self adeziv rezin siman, konvansiyonel rezin siman,
mikrosertlik, renk değişimi

Abstract:
The aim of this study is to evaluate the effect of two hybrid CAD/CAM materials of
different thicknesses and the light mode used on the microhardness and color stability of
resin cements. In this study, two different hybrid CAD/CAM materials were evaluated:
resin infiltrated ceramic (Enamic, Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Germany) (RIS) and
composite resin nanoceramic (GC Cerasmart, GC, Tokyo, Japan) (KN). Sections of 1mm,
2mm, 3mm, 4mm and 7mm thick were taken from each block. 400 specimens were
prepared using dual cure conventional resin cement (G-Cem LinkForce, GC, Tokyo,
Japan) (KRS) and dual cure self adhesive resin cement (G-Cem One, GC, Tokyo, Japan)
(SARS) (n: 400). The cements were placed in a stainless steel mold (6 mm diameter 1
mm height). With the transparent tape placed on the cement, the cement was isolated from
the blocks and its adhesion was prevented. Ceramic specimens were placed on the cement
and polymerized with an LED light device (Valo Cordless, Ultradent, South Jordan,
USA). The light device was applied as Standard mode (40 sec) and High Power mode (32
sec). Color and microhardness measurements were made 24 hours after the resin cement
samples were prepared (T1) and after 10,000 cycles of thermal aging (T2). Vickers
microhardness measurements were made three times for each surface by applying 0.49 N
force on both the lower and upper surfaces of the resin cement for 15 seconds, and the
measurements were averaged.
Color measurement of the samples was performed on a spectrophotometer device (Vita
Easyshade Advance 4.0, Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Germany), using color
parameters and CIE Lab color system, 24 hours after polymerization (T1) and after
thermal aging (T2). Data were analyzed by ANOVA and Bonferroni test was used for
pairwise comparisons (p<0.05).
In the findings of this thesis research, in the comparisons made between composite
nanoceramic and resin infiltrated ceramic, T1; KRS (1mm, 2mm, 3mm-Standard mode),
ix
KRS (1mm, 2mm-High Power mode), SARS (1mm, 2mm, 4mm-Standard mode), SARS
(1mm, 2mm, 4mm- High Power mode), T2; KRS (2mm-Standard mode), KRS (2mmHigh Power Mod), SARS (1mm, 2mm, 3mm, 4mm-Standard mode), SARS (2mm,4mmHigh Power mode) groups observed statistically significant difference in lower
microhardness values in (p0.05). In comparisons made between composite nanoceramic
and resin infiltrated ceramic, no statistically significant difference was observed in the
upper microhardness values, except for the high power mode SARS-2mm group (p0.05).
In the comparisons made between composite nanoceramic and resin infiltrated ceramics,
in KRS (7 mm-Standard Mode), KRS (2mm, 7 mm-High Power Mode), SARS (1mm7mm-Standard mode), SARS (3mm-High power mode) groups Statistically significant
difference was observed in E values (p<0.05). In comparisons made between different
material thicknesses, a statistically significant difference was observed in the
microhardness values of the resin cements (p<0.05). When the ceramic thickness
increased from 1 mm to 7 mm, the microhardness of the resin cement decreased on both
the upper and lower surfaces in both ceramic types. In comparisons made between
standard mode and high power mode, there was no statistically significant difference in
terms of microhardness values of resin cements (p 0.05). In comparisons made between
different material thicknesses, a statistically significant difference was observed in the E
values of self-adhesive resin cements polymerized on resin-infiltrated ceramics (p<0.05).
In comparisons made between standard mode and high power mode, the E value of selfadhesive resin cement polymerized over 7 mm resin infiltrated ceramic showed a
statistically significant difference. SARS (7mm-RIS) group polymerized with high power
mode showed lower E value (p<0.05). However, there was no statistically significant
difference in E value between standard mode and high power mode in other groups
(p0.05). There was no statistically significant difference in microhardness values in
comparisons between conventional resin cement and self-adhesive resin cement (p0.05).
In comparisons between conventional resin cement and self-adhesive resin cement, KN
(1mm, 2mm, 4mm-Standard mode), KN (1mm, 3mm, 4mm, 7mm-High Power mode),
RIS (1mm, 2mm,4mm- Standard mode), RIS (1mm, 2mm, 4mm, 7mm-High Power
Mode) groups showed a statistically significant difference in E values (p<0.05).
As a result of this thesis research, the microhardness values measured from the lower and
upper surfaces of the resin cements showed a tendency to decrease with the increase of
x
the thickness of the ceramic material. After the thermal cycle application, the
microhardness values of the upper surface did not change. There was no difference
between the use of composite nanoceramic and resin infiltrated ceramics in terms of upper
microhardness values of the cements. In comparisons made between standard mode and
high power mode, no difference was found in terms of microhardness values of resin
cements.
Keywords: Hybrid ceramic, self adhesive resin cement, conventional resin cement,
microhardness, color change