Kalıcı şantı olan çocuğa sahip ebeveynlerin kaygı ve umut düzeyi ile başa çıkma stratejileri
Coping strategies for anxiety and hope level of parents whom have A child with A ventriculoperitoneal shunt
Yazar: GAMZE BAYIR
Danışman: PROF. DR. ŞULE ALPAR
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hemşirelik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Ana-baba = Parents ; Anksiyete = Anxiety ; Umut = Hope ; Ventriküloperitoneal şant = Ventriculoperitoneal shunt ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Araştırma, çocuğunda kalıcı şant olan ebeveynlerin kaygı ve umut düzeylerinin belirlenmesi ve bu kaygı ile başa çıkma stratejilerinin değerlendirilmesi amacıyla yapıldı.
Gereç ve Yöntem: Araştırma, Haziran- Eylül 2015 tarihleri arasında İstanbul ilinde bir kamu hastanesinde araştırma kriterlerini sağlayan 70 birey ile gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında şantlı çocuğa bakım veren birey tanıtıcı özelliklerini içeren bilgi formu, şantlı çocuğa ait tanıtıcı bilgi formu, Sürekli-Durumluk Kaygı Envanteri, Beck Umutsuzluk Ölçeği, Başa Çıkma Stratejisi Ölçeği kullanıldı. Veriler Mann-Whitney U Testi ve Kruskal- Wallis Varyans Analizi ile değerlendirildi.
Bulgular: Şantlı çocukların %62,9' unun (n=44)'u 0-12 yaş aralığında olduğu tespit edildi. Çocukların çoğunluğunun (%81,4) hidrosefali nedeniyle şant ameliyatı olduğu,
%35.7 (n=25)'inin sadece 1 kez şantının değiştiği, şant değişim nedeninin de çoğunlukla (%52,9) şantın tıkanması olduğu belirlendi. Ebeveynlerin yaş ortalamasının 30.77± 5.80, %54,3 (n=38) ortaöğretim mezunu olduğu, %77,1 (n=54)' inin ekonomik durumunun orta olduğu belirlendi. Ebeveynlerin Sürekli-Durumluk Kaygı Envanteri toplam puanının 44.87±4.97, Beck Umutsuzluk Ölçeği toplam puanının 10.08±2.71 ve Başa Çıkma Stratejileri Ölçeği toplam puanının %56,2±6.18 olduğu belirlendi.
Sonuçlar: Ebeveynlerin kaygı düzeyi yükseldikçe umutsuzluk düzeyinin de artış gösterdiği, kaygı ve umutsuzluk düzeyi arttıkça başa çıkma düzeyinin azaldığı sonucuna varıldı.

Anahtar Sözcükler: Şant, Umutsuzluk, Stresle Başa Çıkma, Hemşirelik, Ebeveyn

Abstract:
Aim: The research was made for determining anxiety and hope levels of parents whom have children with permanent shunt and to evaluate coping strategies for this concern.
Materials and Method: The research was performed with 70 individuals whom meet the criteria, between June – September 2015 in a puplic hospital in İstanbul. While obtaining the data; information forms for either the shunted child and the caregiver, Continuous-State Anxiety Inventory, Beck Hopelessness Scale, Coping Strategy Scale were used. For evaluating the data; Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis Variant Analysis were used. To perform the research; written consent was taken from scientific ethical comittee, institution where research was performed and individuals taking part in the research voluntarily.
Findings: When we look at the age of shunted children; %62,9 (n=44) were 0-12 months. Most of the children had shunt operation for hydrocephalus (%81,4); %35.7 (n=25) had only 1 and the most common cause for shunt replacement was shunt occlusion (%52.9). Parents had average age of 30.77±5.80, educational background of secondary education %54.3 (n=38) and financial status of average %77.1 (n=54). Parents had Trait-State Anxiety Scale score of 44.87±4.97, Beck Hopeless Scale score of 10.08±2.71 and Coping Strategy Scale score of 56.2±6.18.
Conclusion: It was found that parental anxiety level has a positive correlation with being in a hopelessness level also it was stated thaat when the anxiety and being in a hopelessness level a raise coping level decreases.

Key words: Shunt, Hopelessness, Coping With Stress,Nursing, Parents