D3 vitamini ve/veya B12 vitamini eksikliğinin gözyaşı kırılma zamanı Oküler Yüzey Hastalık İndeksi Skoru (OSDI), Schirmer Testi ve Meibografi parametreleri üzerine etkileri
Effects of vitamin D3 or vitamin B12 deficiency on Ocular Surface Disease Index Score, tear breakup time, Schirmer Test and Meibography
Yazar: SAMET TURHAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET ORÇUN AKDEMİR
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: D vitamini veya B12 vitamini eksikliğinin oküler yüzey hastalık indeksi skoru, gözyaşı kırılma zamanı, schirmer testi ve meibografi üzerine etkilerini incelemek 

Gereç ve Yöntem: B12 vitamini eksikliği saptanan 20 hasta grup 1'i,  D vitamini eksikliği saptanan 32 hasta grup 2'yi oluşturdu. Vitamin düzeyleri normal olan 23 katılımcıdan bir kontrol grubu olarak grup 3 oluşturuldu. Tüm gruplara başlangıçta oküler yüzey hastalık indeksi (OSDI), schirmer-I testi, gözyaşı kırılma zamanı (GKZ), ve meibografi testleri uygulandı. Sonrasında grup 1 için B12 vitamini replasmanı, grup 2 için D vitamini replasmanı yapıldı. Replasmandan 12 hafta sonra aynı testler Grup 1 ve Grup 2 için yeniden uygunlandı.Başlangıç ve tedavi sonrası yapılan ölçümler hem gruplar arasında hem de tedavi almış olan grup 1 ve grup 2 kendi içlerinde karşılaştırıldı. 

Bulgular: Gruplar yaş ve cinsiyet açısından karşılaştırıldıklarında aralarında anlamlı fark bulunmadı. Başlangıç schirmer testi değeri grup 2'de anlamlı olarak daha düşük bulundu (p=0,003). Tedavi verildikten sonra OSDI skoru, meibografi ve schirmer testi açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (sırasıyla p=0,981, p=0,391, p=0,66). Ancak grup 1 ile karşılaştırılınca grup 2'de GKZ anlamlı olarak daha yüksek bulundu(p=0,03). Grup 1 başlangıç ve tedavi sonrası karşılaştırıldığında OSDI skoru, GKZ, meibografi değerlerinde tedavi sonrası anlamlı olarak iyileşme görüldü (sırasıyla p=0,001, p=0,004, p=0,01), ancak schirmer testindeki değişim anlamlı bulunmadı (p=0,278). Grup 2 başlangıç ve tedavi sonrası karşılaştırıldığında ise OSDI skoru, GKZ, meibografi ve schirmer testi değerlerinde tedavi sonrası anlamlı olarak iyileşme görüldü (sırasıyla p <0,001, p <0,001, p= 0,008, p=0,006). GKZ 10 saniyenin altında olanlar kuru göz olarak kabul edildiğinde, başlangıçta ve tedavi sonrasında kuru göz görülme oranı açısından karşılaştırıldıklarında gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (sırasıyla p=0,234, p=0,567). Kuru göz insidansı açısından hem grup 1 hem de grup 2 kendi içlerinde başlangıç ve tedaviden sonra karşılaştırıldığında anlamlı bir fark görülmedi (p=1,000, p=0,250). B12 vitamini ve D vitamininin yüzde değişimi ile testler arasında korelasyon görülmedi. 

Tartışma ve Sonuç: Hem D vitamini hem de B12 vitamini eksikliğinin kuru göz görülme sıklığına etkisi olmadığını bulduk. Bunun yanında hem D vitamini hem de B12 vitamini tedavisi verilmesinin gözyaşı üzerine iyi yönde etkileri olduğunu, hastaların mevcut semptomlarında düzelmeler sağladığını tespit ettik. 

Anahtar Kelimeler: D vitamini, B12 vitamini, kuru göz, OSDI, schirmer, GKZ, meibografi

Abstract:
Purpose: To examine the effects of vitamin D or vitamin B12 deficiency on ocular surface disease index score, tear breakup time, Schirmer test and meibography. 

Materials and Methods: 20 patients with vitamin B12 deficiency formed group 1, and 32 patients with vitamin D deficiency formed group 2. Group 3 was formed as a control group from 23 participants with normal vitamin levels. Ocular surface disease index (OSDI), schirmer-I test, tear breakup time, and meibography tests were applied to all groups at the beginning. Afterwards, vitamin B12 replacement was administered for group 1 and vitamin D replacement was administered for group 2. 12 weeks after replacement, the same tests were repeated for Group 1 and Group 2. Measurements taken at baseline and after treatment were compared between groups. 

Results: When the groups were compared in terms of age and gender, no significant difference was found between them. The initial Schirmer test value was found to be significantly lower in group 2 (p=0.003). After treatment was given, there was no significant difference between the groups in terms of OSDI score, meibography and Schirmer test (p = 0.981, p = 0.391, p = 0.66, respectively). However, compared to group 1, TBUT was found to be significantly higher in group 2 (p = 0.03). When Group 1 baseline and post-treatment were compared, a significant improvement was observed in OSDI score, TBUT, and meibography values after treatment (p=0.001, p=0.004, p=0.01, respectively), but the change in the Schirmer test was not found to be significant (p=0.278). When Group 2 was compared at baseline and after treatment, a significant improvement was observed in OSDI score, BUT, meibography and Schirmer test values after treatment (p <0.001, p <0.001, p= 0.008, p=0.006, respectively). There was no significant difference between the groups when compared in terms of the rate of dry eye at baseline and after treatment (p=0.234, p=0.567, respectively). There was no significant difference in the incidence of dry eye when both group 1 and group 2 were compared at baseline and after treatment (p=1.000, p=0.250). There was no correlation between the percentage change of vitamin B12 and vitamin D and the tests. 

Discussion and Conclusion: We found that both vitamin D and vitamin B12 deficiency have no effect on the incidence of dry eye. In addition, we found that both vitamin D and vitamin B12 treatments had positive effects on tears and improved the patients' symptoms. 

Key Words: Vitamin D, vitamin B12, dry eye, OSDI, schirmer, TBUT, meibography