Türkiye'nin Yeni Hükümet yapısında kurumsal model analizi ile bir kamu politikası olarak insan kaynakları politikasının aktörleri
The actors of human resources policy with institutional model analysis in Türkiye's new government structure
Yazar: TOLGA ÜNAL
Danışman: DOÇ. DR. AHMET YILDIRIM
Süleyman Demirel Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İnsan Kaynakları Yönetimi ve Liderlik Ana Bilim Dalı / İnsan Kaynakları Yönetimi ve Liderlik Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Kamu Yönetimi = Public Administration ; Siyasal Bilimler = Political Science

Özet:
Türkiye, Osmanlı dönemindeki kısa ömürlü 1876 Anayasası (Kanuni Esasi) ve Cumhuriyet dönemindeki 1921 Anayasası (Teşkilat-ı Esasiye Kanunu) haricinde, 1876 Anayasası'nın 1909 yılındaki revizesinden, 1982 Anayasası'nda 2017 yılında yapılan değişikliklerin 22 Haziran 2018 tarihinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimleri ile uygulanmasına kadar, parlamenter hükümet sistemini tercih etmiştir. Fakat 22 Haziran 2018 tarihinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimleri ile birlikte Türkiye, cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi olarak adlandırılan, esasen başkanlık hükümet sistemi özellikleri taşıyan yeni bir hükümet sistemine geçmiştir.
Bu çalışmada temel amaç değişen hükümet sisteminde, kamu veya özel sektördeki insan kaynaklarının olası sorunlarına yönelik, bir kamu politikası olarak "kararname" şeklinde oluşabilecek insan kaynakları politikası yapım sürecine hangi aktörlerin dahil olabileceği ve bu süreçteki rollerinin ne olabileceği sorularına yanıt bulmak ve süreç açısından kritik aktörün kim olabileceği hususunda bir çıkarımda bulanmaktır. Bu bakımdan bu çalışmada, uygulanması planlanan ve olası kamu politikalarına hazırlık olarak yürütülen araştırmaları ifade eden ileriye dönük politika analizi yapılmıştır. Politika analizi modellerinden ise analiz ilkeleri hukuksallıklar ve teşkilat şemaları olan kurumsal model kullanılmıştır.
Bu bağlamda Cumhurbaşkanı, cumhurbaşkanına vekâlet koşullarının oluşması kaydıyla Cumhurbaşkanı yardımcısı, Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları, Cumhurbaşkanlığı İnsan Kaynakları Ofisi ve bakanlıklar, kamu veya özel sektördeki insan kaynaklarının olası sorunlarına yönelik, bir kamu politikası olarak "kararname" şeklinde oluşabilecek insan kaynakları politikası yapım sürecinde yer alacak aktörler olacaktır. Cumhurbaşkanlığı İnsan Kaynakları Ofisi, tasarladığı ve geliştirdiği çok sayıda projeyle insan kaynakları konularıyla alakalı veriler üretmiştir. Nesnel bir gerçeklik olarak verilerin isabetli, etkili ve ölçülebilir politikalar oluşturmanın en temel girdisi olduğu düşünüldüğünde Ofisin, bir kamu politikası olarak insan kaynakları politikası yapım sürecinde kritik bir işleve sahip olabileceği düşünülmektedir.

Abstract:
With the exception of the short-lived 1876 Constitution (Kanuni Esasi) in the Ottoman period and the 1921 Constitution (Teşkilat-ı Esasiye Kanunu) in the Republican period, Turkey has preferred the parliamentary system of government from the 1909 revision of the 1876 Constitution until the implementation of the 2017 amendments to the 1982 Constitution with the presidential elections held on 22 June 2018. However, with the presidential elections held on June 22, 2018, Turkey switched to a new system of government called the presidential system of government, which essentially has the characteristics of a presidential system of government.

The main purpose of this study is to find answers to the questions of which actors can be involved in the human resources policy-making process that can be formed in the form of a ''decree'' as a public policy for the possible problems of human resources in the public or private sector in the changing government system and what their roles can be in this process, and to make a conclusion about who can be the critical actor in terms of the process. In this respect, this study is a prospective policy analysis, which refers to research conducted in preparation for planned and possible public policies. Among the policy analysis models, the institutional model, whose principles of analysis are legalities and organizational charts, was used.

In this context, the President of the Republic, the Vice President of the Republic, the Presidential Policy Boards, the Presidential Human Resources Office and the ministries will be the actors that will take part in the human resources policy-making process that may take the form of a ''decree'' as a public policy for the possible problems of human resources in the public or private sector. The Presidential Human Resources Office has produced data on human resources issues through numerous projects it has designed and developed. Considering that data, as an objective reality, is the most fundamental input to formulate accurate, effective and measurable policies, the Office may have a critical function in the human resources policy-making process as a public policy.