Diyarbakır ilinde arıcılığın yapısı ve sorunların belirlenmesi üzerine bir araştırma
A research on determination of beekeeping structure and problems in Di̇yarbakır provi̇nce
Yazar: HASAN DEMEN
Danışman: PROF. DR. METE KARACAOĞLU
Adnan Menderes Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Zootekni Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Ziraat = Agriculture
Dizin: Arıcılık = Beekeeping ; Bal arısı = Honey bee

Özet:
Bu çalışma, Diyarbakır ilinde arıcılığın sosyo-ekonomik yapısı, koloni yönetimindeki uygulamaları, hastalık ve zararlılarla mücadele yöntemleri, koloni kayıpları ve arıcılıkta yaşanan sorunların belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla Diyarbakır Arıcılar Birliği'nden, 432 arıcılık işletmesine ait bilgiler elde edilmiştir. Koloni sayısı bakımından işletmeler üç gruba ayrılmıştır. Buna göre; birinci grupta 1-99 koloniye sahip 19 arıcı, ikinci grupta 100-299 koloniye sahip 44 arıcı, üçüncü grupta 300 ve üzeri koloniye sahip 15 arıcı çalışmada yer almış, toplamda 78 arıcı ile yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. 
Ankete katılan arıcıların yaş ortalaması 46.38 yıl olarak belirlenmiştir. Arıcıların %70.51'i tek gelir kaynaklarının arıcılık olduğunu belirtmiştir. Genel olarak grupların %52-63'ü ilkokul mezunu olduğunu, tüm arıcılar arıcılığa başlama nedeninin babadan kalma ve ek gelir kaynağı sağlamak olduğunu belirtmişlerdir. Gruplar genellikle koloni yönetimi, hastalık ve zararlılar, polen, arı sütü ve propolis üretimi konularında kendilerini geliştirmek istediklerini bildirmişlerdir. 
Arıcıların çoğunluğu kolonilerini oğul ya da güçlü kolonileri bölerek çoğalttığını belirtmişlerdir. Arıcıların %52'si genel olarak ana arının yaşını takip ettiğini, %69'u kolonilerin ana arılarını iki yılda bir değiştirdiklerini belirtmişlerdir. Arıcıların hemen tümü varroayı ve yavru hastalıklarını tanıdığını, yaklaşık %95'inin varroaya karşı kimyasal mücadele ettiğini belirtmişlerdir. Koloni başına bal verimleri ortalama 20.21 kg olarak belirlenmiştir. Yöredeki arıcıların sorunları arasında, konaklama, desteklemelerin miktarı, uygulama yöntemi ve arıcılığın örgütlü bir yapıdan uzak olmaları öne çıkan lar olarak belirlenmiştir 

Anahtar Kelimeler: Anket, Arıcılık, Bal verimi, Koloni kayıpları, Sorunlar, Diyarbakır

Abstract:
In this study, the socio-economic structure of beekeeping in Diyarbakir province, colony management practices, disease and pest control methods are carried out to determine the problems and bee colony losses. For this purpose, the Beekeepers Association Diyarbakır, information was obtained on 432 beekeeping business. Are shown in the number of colonies were divided into three groups. Accordingly; with 1-99 colonies in the first group of 19 beekeepers in the second group of 100-299 colonies with 44 beekeepers with 300 and more colonies in the third group of 15 took part in the ARIC study, were interviewed face to face with a total of 78 beekeepers.
The average age of beekeepers surveyed was determined as 46.38 years. 70.51% of beekeepers beekeeping stated that the only source of income. In general, 52-63% of the group that elementary school, all beekeepers without the father stated that the reason to start beekeeping and provide an additional source of income. Groups usually colony management, diseases and pests, pollen, royal jelly and propolis reported that they want to develop themselves in production.
The majority of beekeepers reported that their son or strong colonies reproduce by splitting colonies. 52% of beekeepers is generally followed by the age of the queen bee, bee colonies, 69% stated they were two years of a change. Beekeepers of almost all diseases of varroa and fry the familiar, stated that about 95% of the chemical fight against varroa. Honey yield per colony were determined as average 20:21 kg. Beekeepers in the area between the problems of accommodation, the amount of support, application method and beekeeping has been identified as the prominent s not far from an organized structure

Key Words: Questionnaire, Beekeeping, Honey yield, Colony losses, Problems, Diyarbakır