Kadın voleybolcularda antagonist kasa yapılan statik germenin alt ekstremite güç çıktısına etkisi
Effects of static stretching applied to antagonist muscles on lower extremity power output in female volleyball players
Yazar: GENÇER YARKIN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET ZEKİ ÖZKOL ; PROF. DR. HAYRİYE SELDA YÜCEL
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Spor Sağlık Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Spor = Sports
Dizin: Alt ekstremite = Lower extremity ; Antagonistler = Antagonists ; Egzersiz = Exercise ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen ; Voleybol = Volleyball ; Voleybolcular = Volleyball players

Özet:
Bu çalışmanın amacı, antagonist kaslara yapılan statik germe sonrası ve bütün aktif kaslara dinamik germe sonrası yapılan yüklü skuat sıçrama sırasında elde edilen zirve güç çıktısı (ZGÇ) farkını incelemektir. Çalışmaya elit düzeyde müsabakalara katılan 21 kadın voleybolcu (yaş: 23,955,04 yıl, boy: 181,907,54 cm, vücut kütlesi: 70,968,38 kg) katılmıştır. Araştırma ölçümleri dört farklı günde gerçekleştirilmiştir. Birinci gün; antropometrik ölçümler ve 1 tekrar maksimum (1TM) yükler belirlendi (117,6222,62 kg). İkinci gün; katılımcıların test koşullarına adapte olmalarının amaçlandığı uyum seansı düzenlendi. Üçüncü ve dördüncü gün; kuvvet platformu (FP) ile yüklü skuat sıçrama egzersizine ait ölçümler yapıldı. Katılımcılar üçüncü gün sadece antagoniste statik germe grubu (ASGG) ve bütün kaslara dinamik germe grubu (DGG) olarak rastgele iki gruba ayrıldı. Antagonist kasa pasif statik germe (ASG) uygulaması kalça fleksör, diz fleksör ve dorsi fleksör kaslarına 3  30 s ağrı eşiğinde uzman fizyoterapist tarafından uygulandı. Skuat sıçramada ZGÇ ölçümü, dinlenme aralıkları 2 dk olan 3 farklı yük (%20, %40 ve %60 1TM) için her yükte iki denemeden oluştu. Dördüncü gün katılımcılar grup değiştirerek aynı test protokolünü uyguladılar. Dinamik germe (DG) uygulaması sonrası yükler için yapılan ikili karşılaştırılmalar farklılığın %20 ile %60 (p=0,013) ve %40 ile %60 (p=0,017) arasında olduğunu göstermektedir. İlgili yüklerde elde edilen güç değerleri %20>%40>%60 olarak belirlenmiştir. ASG uygulaması sonrası yükler için yapılan ikili karşılaştırılmalar farklılığın %20 ile %60 (p=0,028) ve %40 ile %60 (p=0,01) arasında olduğunu göstermektedir. İlgili yüklerde elde edilen güç değerleri %40>%20>%60 olarak belirlenmiştir. Aynı yüklerin DG ve ASG uygulamaları sonrası istatistiksel olarak karşılaştırılmaları sonucunda ise %20 1TM yük ile skuat sıçrama sırasında ortaya konan ZGÇ DG sonrası ASG sonrasına göre istatistiksel olarak daha yüksektir (p=0,032). %40 ve %60 yüklerde istatistiksel olarak bir fark gözlenmemiştir. Bu sonuçlara göre elit kadın voleybolcuların alt ekstremite ZGÇ performansı dikkate alındığında, ASG uygulamasının DG uygulamasına göre %20 1TM yükte istatistiksel olarak daha düşük güç üretimine neden olurken, %40 ve %60 1TM yüklerde ise ASG uygulaması ile DG uygualamasına göre güç üretimi açısından istatistiksel olarak bir avantajı gözlenmemiştir.
Anahtar Kelimeler: voleybol; statik germe; güç; antagonist; ko-aktivasyon; üçlü ekstensiyon.

Abstract:
The aim of this study was to investigate the difference between peak power output (PPO) obtained during loaded jump squat exercise after static stretching applied to antagonist muscles and after dynamic stretching applied to all active muscles. 21 female volleyball players (age: 23,955,04 years, height: 181,907,54 cm, mass: 70,968,38 kg) competing at the elite level participated in this study. Measurements related to the study were performed in four separate days. In the first day, anthropometric tests were performed and 1 repetition maximum (1RM) loads (117,6222,62 kg) were assessed. In the second day, familiarization session was held to adapt participants to test conditions. In the third and fourth day loaded squat jump tests were performed using force platform (FP). In the third day, participants randomly divided into two groups: 1) only static stretching to antagonist group (SSAG), 2) dynamic stretching to all active muscles group (DSG). Passive static stretching applied to antagonists (hip flexor, knee flexor and dorsi flexor) was performed by a professional physiotherapist as 3  30 s for each muscle group at pain threshold. PPO was assessed using 3 different loads (%20, %40, %60 1RM). Each participant performed two repetitions with each load and inter repetition rest interval was 2 minutes. In the fourth day, participants changed groups and performed the same test protocol. Pairwise comparisons between PPO obtained at different loads after dynamic stretching showed that there were statistically significant difference between 20% and 60% (p=0,013) and 40% and 60% (p=0,017). Magnitudes of PPO at the related loads were assessed as 20%>40%>60%.  Pairwise comparisons between PPO obtained at different loads after antagonist stretching showed that there were statistically significant difference between 20% and 60% (p=0,028) and 40% and 60% (p=0,010). Magnitudes of PPO at the related loads were assessed as 40%>20%>60%.  When the PPOs at the same loads were compared between DSG and SSAG, PPO obtained at %20 1RM in DSG was statistically greater than PPO in SSAG (p=0,032). No significant difference was found in PPO at other loads.  According to these results, when the lower body peak power performance of elite female volleyball players was considered, SSAG statistically impaired PPO relative to DSG at 20% 1RM and had no statistically beneficial effect on PPO at higher loads (40%, 60%1 RM) relative to DSG.   
 Keywords: volleyball; static stretching; power; antagonist; co-activation; triple extension