Sosyolojik perspektiften sosyal girişimcilik olgusu
Social entrepreneurship from a sociological perspective
Yazar: ENVER MENGÜ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. METİN TUNÇ
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sosyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Sosyal Hizmetler = Social Services ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Girişimcilik = Entrepreneurship ; Sosyal girişimci = Social entrepreneur

Özet:
Son 10 yılın yükselen bir meselesi olan sosyal girişimcilik, çok aktörlü ve çok sektörlü yeni sosyal politika yapısının başarılı bir temsilidir. Özellikle kalkınma tartışmalarında sistematik ve pozitif bir değişimin motoru şeklinde lanse edilen sosyal girişimcilik, sosyal sorunların çözümünde bireylerin de aktör olmalarının gerekliliğine vurgu yaparak özellikle hükümet dışı mekanizmaları bir araya getirme mücadelesini ifade etmektedir. Bu mücadelesinde de girişimcilik prensiplerini yöntem,sosyal değer yaratmayı da misyon edinen sosyal girişimcilik, sosyal sorunlara derinlikli ve sürdürülebilir çözümler getirme peşindedir. Bu sebeple dünya genelinde hükümetlerin de ciddi ilgisiyle karşılaşan sosyal girişimciliği, kadim hayırseverlik kültürü ile modern girişimcilik kültürünü uzlaştırma biçimi olarak okumak mümkündür. Literatürde öne çıkan çalışmalardan ise girişimcilik kültürünün olgu üzerine bir hakimiyet kurduğu ve bu haliyle olgunun gönüllülüğü absorbe ettiği anlaşılmaktadır. Bu noktadan hareketle temel olarak çalışmamızda, sosyal girişimciliğin sosyal bileşenini güçlendirerek olgunun yüksek olan potansiyeline karşın zayıf olan derinliğini artırmak amaçlanmıştır. Bu amaçla çalışmamızda literatüre dayalı betimleyici bir yöntem kullanılarak sosyal girişimciliğin önce sosyolojik olma imkanı ele alınmış, ardından da sosyolojinin klasik geleneği üzerinden bir yaklaşım sunulmuştur. Bu bağlamda özne-yapı etkileşimi, sosyal ağ, sosyal gelişme ve toplumsal hareket şeklinde belirlenen dört odak nokta üzerinden yürütülen bu çalışma, sınırları dahilinde literatüre güçlü bir iddia yerine yeni bir öneri sunmaktadır.

Abstract:
Social entrepreneurship, a rising issue of the past 10 years, is a successful representation of the new multi-sectoral and multi-sectoral social policy structure. Especially social entrepreneurship, which is a systematic and positive change in the development debate, is a struggle to bring together especially non-governmental organizations by emphasizing the necessity of individuals as actors in the solution of social problems. In this struggle, social entrepreneurship, which takes the principles of entrepreneurship as a method and creating social value, seeks to bring deep and sustainable solutions to social problems. For this reason, it is possible to read social entrepreneurship which is encountered by governments all over the world as a form of reconciliation of the culture of cadet charity and the culture of modern entrepreneurship. It is understood that entrepreneurship has a dominance over the phenomenon of culture, and it is understood that the voluntary nature of the phenomenon is absorbed by the studies which are prominent in the literature. With this point, we basically try to strengthen the social component of social entrepreneurship, thereby increasing the depth of the phenomenon, which is high but weak. For this purpose, our study has used a descriptive method based on the literature and the possibility of social entrepreneurship to be sociological first has been discussed and then an approach based on the classical tradition of sociology has been presented. In this context, this study, which is conducted through four focal points present a new proposal instead of a strong claim to the literature within its boundaries.