Çocukluk çağı invajinasyon olgularında tedavi sonuçlarımızın değerlendirilmesi /
Yazar: EMİNE MELİS ÇAKMAK
Danışman: DR. GÜNYÜZ TEMİR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Dr.Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Ve Cerrahisi Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery
Dizin: İntestinal perforasyon = Intestinal perforation

Özet:
Amaç: İnvajinasyon, erken çocukluktaki en sık bağırsak tıkanıklığı nedenidir. Çalışmamızda, 11 yılda tedavi ettiğimiz invajinasyon olgularının demografik özelliklerini, klinik bulgularının tedavi yöntemi tercihi üzerine etkisini ve tedavi yöntemlerimizin başarısını incelemeyi hedefledik.
Gereç ve Yöntem: Ocak 2013-Eylül 2024 arasında invajinasyon tanılı 122 olgunun kayıtları retrospektif incelendi. Hastalar ilk tedavi UEHR veya cerrahi uygulananlar ve UEHR başarılı ve başarısız olarak gruplandırılarak; demografik veriler, klinik, laboratuvar ve görüntüleme bulguları, tedavi yöntemleri ve komplikasyonları, antibiyoterapi, beslenme süresi, hastane yatış süresi, yatış maliyeti, rekürrens açısından incelendi. Tüm veriler SPSS for Win22 programında, T-Testi, Ki Kare ve Fisher Exact Test ile analiz edilmiştir. p:0.05 anlamlılık ölçütü olarak kullanıldı.
Bulgular: 122 olgunun %74.6'sına(n=91) ilk tedavi UEHR %25.4'üne(n=31) cerrahi tedavi yapıldı. UEHR, hastaların %76.9'unda başarılı, %23.1'inde başarısız oldu. E/K oranı 1.7/1 idi. Ortalama yaş 33.52±35.81 aydı. Cerrahi hastalarında yaş ortalaması yüksekti ancak istatistiksel anlamlı değildi. Belirgin mevsimsel farklılık saptanmadı. Ortalama başvuru süresi; 3.5±6.5 gün, UEHR olgularında 2.64±2.80 gün, cerrahi olgularında 6±12 gündü. En sık şikayetler karın ağrısı(%71.3), kusma(%71.3) ve çilek jölesi gaitaydı(%21.3). Karın ağrısı UEHR hastalarında belirgin fazlaydı(p=0.005). Çilek jölesi gaita HR başarısızlığını artırmaktaydı(p=0.03). Gruplarda distansiyon ve defansta fark saptanmadı. Palpabl kitle HR başarısızlığıyla ilişkiliydi(p=0.00). Lökositoz, HR başarısızlığıyla ilişkiliydi(p=0.02). ADBG'de hava-sıvı seviyesi cerrahi hastalarda daha sıktı(p=0.003). USG'de ileoileal yerleşimli olgularda HR başarısı düşüktü(p<0.05). İnvajinasyon uzunluğu UEHR grubunda 5.71±2.28 cm ve cerrahi grubunda 7.17±3.97 cm idi, HR başarısız grupta anlamlı olarak fazlaydı. LP %50.8 olguda saptandı, cerrahi hastalarda belirgin fazlaydı. En sık LAP, Meckel divertikülü ve intestinal kitle saptandı. Ortalama beslenme süresi 2±1.7 gün, hastanede yatışı 4.13±5.13 gün, maliyeti 5504.79±10152.29 TL'ydi ve HR başarılı hastalarda anlamlı düşüktü. Rekürrens oranı total %9, UEHR hastalarında %8.8, cerrahi hastalarında %9.6 idi. Rekürrenslerin %36.3'ünde LP, LAP'tı.
viii
Sonuç: İnvajinasyon infant döneminde sık görülen bir pediatrik cerrahi acildir. Seçili olgularda UEHR başarılı, güvenli ve ekonomik bir tedavidir. Redüksiyon sağlanamayan veya perforasyonla başvuran olgularda cerrahi tedavi kaçınılmazdır.
Anahtar Kelimeler: invajinasyon, pediatrik, hidrostatik redüksiyon, manuel redüksiyon, rekürrens

Abstract:
Objective: Intussusception is the most common cause of intestinal obstruction in early childhood. This study aimed to evaluate the demographic features, clinical findings, treatment methods, and outcomes of intussusception cases treated over 11 years.
Materials and Methods: Records of 122 patients diagnosed with intussusception between January 2013 and September 2024 were retrospectively reviewed. Patients were grouped based on initial treatment as ultrasound-guided enema hydrostatic reduction (UEHR) or surgery and further classified as UEHR successful or unsuccessful. Demographics, clinical, laboratory, imaging findings, treatment methods, complications, hospital stay, costs, and recurrence rates were analyzed using SPSS for Windows v22. A p-value <0.05 was considered significant.
Results: Of the 122 cases, 74.6% (n=91) were treated with UEHR, while 25.4% (n=31) underwent surgery. UEHR was successful in 76.9% and failed in 23.1%. The mean age was 33.52 ± 35.81 months, higher in surgical patients but it was not significant, with a male-to-female ratio of 1.7:1. No seasonal variation was observed. The mean presentation time was shorter in UEHR cases (2.64 ± 2.80 days) compared to surgical cases (6 ± 12 days). Abdominal pain (71.3%), vomiting (71.3%), and currant jelly stool (21.3%) were the most common symptoms. Currant jelly stool and palpable mass were associated with HR failure (p=0.03, p=0.00). Leukocytosis and longer intussusception length were also predictors of HR failure. Air-fluid levels on X-rays and ileo-ileal intussusception on ultrasonography were more common in surgical cases. Lead points were found in 50.8% of cases, primarily in surgical cases. Hospital stay, feeding time, and costs were significantly lower in successful UEHR cases. Recurrence occurred in 9% of patients, with lymphadenopathy as the most common lead point.
Conclusion: Intussusception is a frequent pediatric surgical emergency. UEHR is an effective, safe, and cost-efficient treatment for selected cases, while surgery is necessary for cases with failed reduction or complications.
Key Words: intussusception, hydrostatic reduction, manual reduction, recurrens