Edinsel nazolakrimal kanal tıkanıklığı olan hastalarda endoskopik endonazal dakriosistorinostomi sonrası klinik sonuçlarımız
Our clinic outcomes in cases with acquired nasolacrimal canal obstruction after endoscopic endonasal dacryocystorhinostomy
Yazar: MEHMET HAFİT GÜR
Danışman: DOÇ. DR. KÖKSAL YUCA
Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Epifora, gözyaşının nazolakrimal sistemdeki tıkanıklığa bağlı olarak burun boşluğuna ulaşamaması nedeniyle gözlerde sulanma ile karakterize bir klinik tablodur. Nazolakrimal kanal tıkanıklığı (NLKT) için uygulanan standart tedavi yöntemi genellikle eksternal DSR'dir. Son yıllarda endonazal patolojilerin tanı ve tedavisinde endoskopik aletlerin yaygın olarak kullanılmaya başlanmasıyla EDSR daha sık ve güvenilir olarak uygulanır olmuştur. EDSR günümüzde primer ya da genellikle açık teknik sonrasında revizyon amacıyla kullanılmaktadır. Bu yöntemde girişim kolaylığı olması, daha az morbidite oluşturması ve eksternal yönteme yakın başarı oranlarına ulaşılabilmesi cerrahlara cazip gelmeye başlamıştır. Bu çalışmanın amacı edinsel NLKT olan hastalarda EDSR sonrası klinik sonuçlarımızı değerlendirmektir.Göz polikliniğine epifora şikayeti ile başvuran ve yapılan oftalmolojik muayene ile çekilen lipiodollü dakriosistografi sonucunda kronik dakriyosistit tanısı ile KBB polikliniğine yönlendirilen ve yapılan EDSR ameliyatı sonrası düzenli kontrol muayenelerine gelen 80 hastanın klinik sonuçları değerlendirildi. Hastaların 70'i kadın 10'u erkekti. Kadın hastaların 12'sine bilateral EDSR yapılmış olup 82 kadın hasta gözü ve 10 erkek hasta gözü olmak üzere toplam 92 hasta gözü çalışmaya alındı. Hastaların 72'sine bikanaliküler silikon tüp, 5'ine keseye insizyon yapılarak T tüp yerleştirilirken, 15 hastanın da sadece lakrimal kesesi nazal pasaja ağızlaştırıldı. Şikayetleri 60 ve 120 aydır devam eden 20 hastadan lakrimal keseden biyopsi, lakrimal kese insizyonu esnasında belirgin püy gelen 10 hastadan da kültür alındı. Hastalar en az 6 ay ve en çok 36 ay takip edildi. Silikon tüp uygulaması yapılan 72 hastanın silikon tüpleri en az 3 ay ve en çok 6 ay olmak üzere ortalama 4.64 ay yerinde bırakıldı. Lakrimal keseye T tüp uygulaması yapılan 5 hastanın T tüpü 6 ay sonra çıkarıldı ve hepsinde tam başarı sağlandı.Çalışmaya alınan 92 hasta gözünün 72'sinde (%78.3) tam başarı, 14'ünde (%15.2) kısmi başarı sağlanırken, 6'sında (%6.5) ise EDSR başarısızlıkla sonuçlandı. Genel başarı oranımız %93.5 olarak literatürdeki çalışmalarla uyumlu bulduk. Çalışmamızda görülen en sık komplikasyon ve başarısızlık nedeni nazal sineşi ve ostium etrafındaki granülasyon dokuları oldu.Sonuç olarak; çalışmamızda EDSR'nin hastalar tarafından iyi tolere edilebilen, dışarıdan görülebilir insizyon skarına neden olmadığı için de kozmetik açıdan tercih edilen, travma potansiyelinin az ve başarı oranının yüksek olduğu fonksiyonel bir operasyon olduğu kanısına vardık.

Abstract:
Epiphora is a clinic condition characterized by getting watery in eyes due to tears could not arrive at nose cavity. Generally, external dacryocystorhinostomy (DCR) is a standard surgical treatment for nasolacrimal canal obstruction. In the last years, endoscopic DCR has became a reliable and frequently applicable technique with begin widely use of endoscopic equipments in the prognosis and treatment of endonasal pathologies. Currently, endoscopic DCR is used primarily or usually for revision after an open technique. This method becomes to appeal the surgeons because of its easiness of intervention, less morbidity and can arrive at success rate that is similar to external method. Aim of this study, to evaluate our outcomes after endoscopic endonasal dacryocystorhinostomy in cases with acquired nasolacrimal canal obstruction.Clinic outcomes of 80 patients who admitted eye polyclinic with complaint of epiphora and then has been referred to ENT polyclinic with diagnosis of chronic dacriocystitis after ophthalmologic examination and dacriocystography with lipiodol and who follows up orderly control examinations after endoscopic DCR operation, were evaluated. Of 80 patients, 70 were female and 10 were male. Bilateral endoscopic DCR has been performed in 12 of female patients and a total of 92 eyes which consist 82 eyes of female patients and 10 of male patients contained in this study. While in 72 patients bicanalicular silicone tube, in 5 patients T tube by performing incision to cyst, has been placed; in 15 patients, lacrimal cyst has been only anastomoted to nasal passage. Lacrimal cyst biopsy from 20 patients with complaints that continued for 60 and 120 days and cultures from 10 patients in which pus came from during cyst incision, has been taken. Patients have been followed up for at least 6 months and for maximum 36 months. Silicone tubes of 72 patients whom silicone tube application has been performed, has been left in for mean 4.64 months, with a range from 3 months to 6 months. T tubes of 5 patients whom T tube application has been performed to lachrymal cyst were taken out after 6 months and at all of them were provided success completely.Of 92 eyes that contained in this study, while in 72 (%78.3), completely accomplishments, and in 14 (%15.2), partially accomplishments provided; in 6 (%6.5), endoscopic DCR were failured. Our overall accomplishments rates were correlated with other studies in the literature with a %93.5 rate. Most of complications and the cause of failure were synechia and granulation tissues around the ostium.In conclusion; in our study, we concluded that endoscopic endonasal DCR is a functional operation which is well tolerated by patients, preferable because of it does not cause a visible incision scar, has minimal potential of trauma and high rate of accomplishment.