Atriyal fibrilasyon nedeniyle kriyoablasyon yapılan hastalarda işlem sırasında oluşan hipotansiyonun işlem başarısı üzerinde öngördürücü değeri
The predictive value of hypotension occuring during the procedure in patients treated with cryoablation due to atrial fibrilation on the success of the procedure
Yazar: YUSUF ÇAĞRI AKDEMİR
Danışman: DOÇ. DR. DENİZ ELÇİK
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Ablasyon = Ablation ; Atriyal fibrilasyon = Atrial fibrillation ; Hipotansiyon = Hypotension ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kriyocerrahi = Cryosurgery ; Vagus siniri = Vagus nerve

Özet:
Amaç: Atriyal Fibrilasyon (AF) tüm dünyada en sık görülen ritim bozukluğu olup önemli bir mortalite ve morbidite sebebidir. Bu nedenle AF tedavisinde her geçen gün ilerleme kaydedilmektedir. AF'ye neden olan patofizyolojik süreç oldukça karmaşık olup otonomik sinir sistemindeki düzensizlikler bu mekanizmanın bir parçasıdır. AF için tedavi seçeneklerinden birisi olan kriyobalon ablasyonu sırasında oluşan vagal uyarıların kardiyak otonomik sinir sistemi üzerindeki modülasyona bağlı olarak ortaya çıktığı düşünülmektedir. Buradan yola çıkılarak genellikle hipotansiyon ve bradikardi olarak görülen bu uyarıların işlem başarısını öngördürücü değeri olup olmadığına bakıldı.
Materyal ve metod: Çalışmaya takipleri sırasında kriyobalon ablasyon tedavisi kararı verilen 45 hasta dâhil edildi. Tüm hastalara işlem öncesinde transtorasik ve tranözofagiyal ekokardiyografi yapıldı. İşlem sırasında hastalar arteriyel monitörize takip edildiler ve işlem boyunca kan basınç değişimleri kayıt edildi. Ayrıca işlem sırasında bradikardi gelişen hastalar da kayıt altına alındı. Taburculuk sonrası yapılan 3. ay takiplerinde AF görülen hastalar nüks olarak değerlendirildi. Nüks görülen ve görülmeyen hastalar arasında vagal reaksiyonlar ve diğer parametreler açısından karşılaştırma yapıldı.
Bulgular: 3 ay sonunda ortaya çıkan nüks ile işlem sırasında oluşan sistolik hipotansiyon arasındaki ilişki anlamlı bulundu (p=0.017). Diyastolik hipotansiyon ile ilişkisi ise sınırda anlamlı olarak görüldü (p=0.075). Hastaların işlem sırısındaki donma dereceleri ile AF nüksü arasında anlamlı ilişki izlenmedi.
Cinsiyet(p=0.79), yaş(p=0.94), hipertansiyon(HT) (p=0.92), diabetes mellitus(DM) (p=0.17), koroner arter hastalığı(KAH) (p=0.4) ve sigara kullanımı(p=0.93) ile AF nüksü arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı izlenmedi. Bakılan biyokimyasal parametreler ile AF nüksü arasında ilişki görülmedi.
Sonuç: Kriyobalon ablasyon hastalarında vagal uyarı ile kendini belli eden otonomik sinir sistemi modifikasyonunun işlem başarısını olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Yapılan işlemin başarısını öngörmede bir parametre olarak kullanılması düşünülebilir. Gelecekte ablasyon tedavisi sonrası nüks görülen hastalarda ya da rutin ablasyon tedavisi sırasında, kardiyak otonomik sinir sistemi modifikasyonu da tedavinin bir parçası haline gelebilir.
Anahtar Kelimeler: Atriyal fibrilasyon, Kriyobalon ablasyon, Kardiyak otonomik sinir sistemi modifikasyonu, Vagal reaksiyon

Abstract:
Aim: Atrial Fibrillation (AF) is the most common rhythm disorder in the world and it is an important cause of mortality and morbidity. Therefore, progress is being made in the treatment of AF day by day. The pathophysiological process that causes AF is quite complex, and disorders in the autonomic nervous system are part of this mechanism. It is thought that the vagal stimulation that occur during cryobalon ablation which is one of the treatment options for AF, occur due to modulation on the cardiac autonomic nervous system. From this point of view, it was examined whether these stimulation, which are generally seen as hypotension and bradycardia, have a predictive value for the success of the procedure.
Materials and Methods: 45 patients who were decided on cryobalone ablation therapy during their follow-up were included in the study. All patients underwent transthoracic and transesophageal echocardiography before the procedure. During the procedure, patients were followed by arterial monitorization and blood pressure changes were recorded. In addition, patients who developed bradycardia during the procedure were also recorded. Patients with AF in the 3rd month follow-up AFter discharge were evaluated as recurrence. Vagal reactions and other parameters were compared between patients with and without recurrence.
Findings: The relationship between recurrence AFter 3 months and systolic hypotension occurring during the procedure was found to be significant (p=0.017). Its relationship with diastolic hypotension was found to be borderline significant (p=0.075). No significant correlation was observed between the freezing degrees of the patients during the procedure and AF recurrence.
The relationship between gender (p=0.79), age (p=0.94), hypertension (p=0.92), diabetes mellitus (p=0.17), coronary artery disease (p=0.4) and smoking (p=0.93) and AF recurrence was not statistically significant. There was no correlation between biochemical parameters and AF recurrence.
Conclusion: It has been observed that autonomic nervous system modification, which manifests itself with vagal stimulation, positively AFfects the success of the procedure in cryoballoon ablation patients. It can be used as a parameter to predict the success of the operation. Cardiac autonomic nervous system modification may also become part of the treatment in patients who relapse with future ablation therapy or during routine ablation therapy.
Key Words: Atrial fibrillation, criobaloon ablation, modification of cardiac autonomic nervous system, vagal reaction