Kadına yönelik şiddet faillerinin çocukluk çağı travmaları ve bağlanma stilleri açısından incelenmesi
Examination of violence against women offenders according to childhood traumas and attachment styles
Yazar: HATİCE KÜBRA GÖKÇİMEN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLÇİN ORHAN
Jandarma ve Sahil Güvenlik Akademisi / Güvenlik Bilimleri Enstitüsü / Suç Araştırmaları Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Psikoloji = Psychology
Dizin: Ana-babaya bağlanma = Parental bonding ; Kadına yönelik şiddet = Violence against women ; Çocukluk çağı travmaları = Childhood traumas

Özet:
Bu çalışma, kadına yönelik şiddet suçundan hüküm giymiş erkeklerin, kadınlara yönelik şiddet düzeyleri, ebeveynleri için geriye dönük olarak algıladıkları bağlanma stilleri ve çocukluk çağı ruhsal travmaları arasındaki ilişkileri ve bu değişkenlerin hangi sosyoekonomik özelliklere göre farklılaştığını belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, gerekli izinlerin alınmasının akabinde Sincan 1 ve 2 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda kadına şiddet suçundan hükümlü ve çalışmaya katılımcı olmaya gönüllü 220 erkek hükümlüye Sosyodemografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği, Ana-Babaya Bağlanma Ölçeği ve Kadınlara Yönelik Şiddetin Düzeyi Ölçeği sunularak veri toplanmıştır. Veri analizinde betimsel istatistik, Pearson momentler çarpım korelasyon testi, Spearman'ın sıralama korelasyon testi, bağımsız gruplar-t testi, tek yönlü ANOVA testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi, Tukey, Tamhane T2 testi, Bonferonni düzeltmeli Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Yapılan analizlere göre cinsel taciz dışındaki çocukluk çağı ruhsal travma alt boyutları ile anne ve baba için algılanan ilgi/kontrol davranışı arasında orta düzeyde negatif yönlü, duygusal ihmal ile anne ve baba için algılanan aşırı koruma davranışı arasında düşük düzeyde pozitif yönlü anlamlı ilişki belirlenmiştir. Cinsel taciz dışındaki çocukluk çağı ruhsal travma alt boyutları ile kadına yönelik şiddetin ciddi düzeyde tehdit ve ağır düzeyde eylem boyutları arasında orta ve düşük düzeyde pozitif yönlü anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Anneden algılanan ilgi-kontrol davranışı ile ciddi düzeyde tehdit; babadan algılanan ilgi/kontrol davranışı ile ciddi ve ağır düzeyde tehdit arasında düşük düzeyde negatif yönlü anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Çocukluk çağı ruhsal travma alt boyutlarının, anne ve baba için algılanan ilgi/kontrol ve aşırı koruma davranışlarının ve kadına yönelik şiddetin ciddi düzeyde tehdit ve ağır düzeyde eylem alt boyutlarının algılanan ekonomik durum, ebeveynin eğitim durumu, babanın anneye gösterdiği sözel ve fiziksel şiddete tanık olma, küçükken evden kaçma, başka bir suçtan hüküm giyme, önceden psikiyatrik tanı alma ve/veya tedavi görme durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaştığı bulunmuştur. Bu sonuçlar, kadına yönelik şiddetin, bireylerin çocukluk döneminden itibaren maruz kaldığı çeşitli risk faktörleri ile bağlantılı olabileceğini göstermektedir. Dolayısıyla erken müdahale ve önleme stratejilerinin geliştirilmesi önemli görülmektedir. Ayrıca ceza infaz kurumuna girmeden önce psikolojik bozukluk tanısı olan hükümlülerin ceza infaz kurumunda iken ve ceza infaz kurumundan çıktıktan sonra tedavilerinin sürdürülmesinin sağlanması, bu çalışma kapsamında kadına yönelik şiddeti önlemede ve hükümlülerin sağlıklı birer birey olarak topluma kazandırılmasında önemli görülen hususlardan olmuştur.

Abstract:
This study aims to determine the relationships between the levels of violence against women that attachment styles they perceive retrospectively for their parents and the childhood traumas of men convicted of violence against women, and the socioeconomic characteristics according to which these variables differ. In this context, after obtaining the necessary permissions, data were collected by presenting the Sociodemographic Information Form, Childhood Trauma Questionnaire (CTQ-33), Parental Bonding Instrument (PBI/in Turkish; ABBÖ)  and The Severity of Violence against Women Scale (in Turkish; KYŞDÖ) to 220 male convicts who were convicted of violence against women in Sincan L Type Closed Prison Institution No. 1 and 2 who volunteered to participate in the study. Descriptive statistics, the Pearson product-moment correlation test, Spearman's rank correlation test, the independent groups t-test, one-way ANOVA, the Mann-Whitney U test, the Kruskal-Wallis H test, the Tukey HSD test, the Tamhane T2 test, and the Mann-Whitney U test with Bonferroni correction were used in data analysis. The analyses revealed a moderate negative correlation between non-sexual childhood psychological trauma sub-dimensions and perceived care/control behavior of both parents, as well as a low positive correlation between emotional neglect and perceived overprotection behavior of both parents. Significant positive relationships of medium and low levels were found between the sub-dimensions of childhood psychological trauma excluding sexual harassment and the serious threat and severe action dimensions of violence against women. Significant low-level negative correlations were found between the perceived care and control behavior of mothers with serious threats, and fathers' perceived care and control behavior with serious and severe threats. The findings showed that the sub-dimensions of childhood psychological trauma, perceived care/control, and overprotection behaviors of parents, and the sub-dimensions of serious threats and severe actions in violence against women, significantly varied according to perceived economic status, parental education level, witnessing verbal and physical violence by the father against the mother, running away from home as a child, being convicted of another crime, and having a previous psychiatric diagnosis and/or treatment. These results suggest that violence against women may be linked to various risk factors to which individuals are exposed from childhood onwards. Thus, it is crucial to develop early intervention and prevention strategies. Additionally, ensuring the continuation of treatment for convicts with a diagnosed psychological disorder before, during, and after their time in the prison is considered essential for preventing violence against women and reintegrating convicts into society as healthy individuals.