Term gebeliklerde doğum eyleminin indüksiyonu amacıyla kontrollü salınımlı dinoproston ile eş zamanlı oksitosin kullanımının dinoproston ile birlikte altı saat sonra başlanan oksitosin kullanılması ile karşılaştırılması : prospektif randomize kontrollü çalışma /
Yazar: KEMAL GÜNGÖRDÜK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, uygunsuz serviks ile başvuran term gebeliklerin aktif doğumeylemini yönetiminde kullanılan iki protokolün etkinliğini karşılaştırmaktır.Metod: Otuz yedi ve üzeri gebelik haftasınd aki, uygunsuz serviksi ( Bishop skoru ? 4) olangebelere, rasgele devamlı salınımlı vajinal dinoproston ile eşzamanlı yüksek doz oksitosinveya vajinal dinoproston ve altı saat sonra yüksek doz oksitosin protokolü uygulandı.Çalışmanın birincil sonucu, do ğum indüksiyonun başlamasından sonraki yirmi dört saatiçerisinde meydana gelen vajinal doğum oranı olarak belirlendi.Sonuçlar: Toplam 365 hasta [dinoproston ve altı saat sonra oksitosin başlanan (gurup II) 156 ;hasta dinoproston ile eş zamanlı yüksek doz oksitosin başlanan (gurup I) 209 hasta ] çalışmayadahil edildi. Her iki gurubun demografik özelliklerinin benzer olduğu bulundu. İki guruparasında 24 saat sonunda meydana gelen vajinal doğum oranları arasında fark bulun amadı(p=0,50). Dinoproston ile eş zamanlı oksitosin gurubunda indüks iyon başlangıcından doğumakadar geçen ortalama süre daha kısa idi (10,1 ? 3,9 saat vs. 15,8 ? 6,3 saat, p=0,00). İkincigurupta bulunan elli hasta (37,2%) ve birinci gurupta bulunan yirmi yedi hasta (12,9 %)sezeryan ile doğum yaptı (p=0,00). İkinci gurupta, non reaktif non fetal kalp trasesei nedeniile sezeryan olma oranı daha fazla idi. İki gurup arasında taşisistoli ( gurup I'de % 4,8 vs.gurup II'de % 19,9 ; p= 0,00) ve hiperstimulasyon sendromu ( gurup II'de % 3,8 vs.gurupI'de % 10,9 ; p= 0,01) görülme insidansı arasında istatistiksel olarak anl amlı fark bulundu. Heriki gurupta da maternal ve neonatal sonuçlar benzer olarak bulundu.Sonuç: Devamlı salınımlı dinoprostone ile eş zamanlı oksitosin kullanulması vedinoprostondan sonra oksitosin başlanması u ygunsuz servikse sahip gebelerin aktif doğumyönetiminde alternatif olarak kullanılan efektif yöntemlerdir. Dinoproston ile eş zamanlıoksitosin kullanılmasında pariteden bağımsız olarak ortalama doğum zamanı kısalı r. Fakat, buyöntemde, taşisistoli ve hiperstimulasyon riski yüksektir.Anahtar Kelimeler: Dinoproston, oksitosin, vajinal doğum, taşisistoli ve hiperstimulasyonsendromu.

Abstract:
Objective: The purpose of this study was to compa re the efficacy of two protocols for activemanagement of labor at term in the presence of an unfavorable cervix.Methods: Pregnancies that underwent labor induction at ?37 weeks of gestation with anunfavorable cervix (Bishop score, ? 4) were randomly assigned to receive vaginally either asingle dose of sustained-release dinoprostone with concurrent high -dose oxytocin ordinoprostone followed six hours later by high dose oxytocin. The primary outcome was thenumber of vaginal deliveries achieved within 24 hours of the start of labor induction.Results: A total of 365 patients [ dinoprostone followed six hours later by high doseoxytocin (group I) , 156 patients; dinoprostone with concurrent high -dose oxytocin (groupII), 209 patients] were enrolled. Baseline characteristics of both groups were comparable.There were no significant differences in respect of the number of vaginal de liveries within24 h (p=0,50). The mean time interval from starting of induction to delivery wassignificantly shorter in the concurrent oxytocin group ( 10,1 ? 3,9 hours versus 15,8 ? 6,3 hours,p=0,00). Fifty eight women (37,2%) in the group I I deliveried by cesarean section comparedto twenty seven women (12,9%) in the group II (p=0,00). There was more cesarean deliverydue to the nonreassuring fetal heart rate in group I . There was a significant difference in theincidences of tachysytole (4.8% in group I versus 19,9% in group II; p= 0,00) andhyperstimulation syndrome (3,8% in group I versus 10,9% in group II; p= 0,01) duringlabor. The maternal and neonatal outcomes were similar.Conclusion: Sustained-release dinoprostone with concurrent high -dose oxytocin anddinoprostone with delayed high -dose oxytocin are effective alternatives for activemanagement of labor with an u nfavorable cervix. Concurrent administration oxytocin withdinoprostone vaginal insert significantly shortens induction to delivery times free of numberof parity. But this regiment causes high rates of tachysystole and hyperstimulationsyndrome.Key words: Dinoprostone, oxytocin, vaginal delivery, tachysystole, and hyperstimulationsyndrome.