Akut lösemi hastalarında yıllar içerisinde sağkalımdaki değişim
Survival trends of acute leukemia patients in years
Yazar: AYŞE KARATAŞ
Danışman: PROF. YAHYA BÜYÜKAŞIK
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Lösemi = Leukemia ; Lösemi-miyeloid-akut = Leukemia-myeloid-acute ; Prekürsör hücreli lenfoblastik lösemi-lenfoma = Precursor cell lymphoblastic leukemia-lymphoma ; Sağkalım = Survival

Özet:
Giriş ve Amaç: 2006-2012 yılları arasına ait Amerika Birleşik Devletleri verilerine göre akut lenfoblastik lösemide (ALL) tüm yaş gruplarında 5 yıllık sağkalım yüzdesi %68,1 iken akut myeloid lösemide (AML) bu oran %26,6'dır. Son yılllarda lösemi tanı, tedavi ve tıbbi bakım hizmetlerindeki gelişmeler ile akut lösemilerin sağkalımında iyileşme olması beklenmektedir. Çalışmadaki amacımız 2000-2014 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Hematoloji Polikliniği'nde izlenen APL ve akut bifenotipik lösemi dışı akut lösemi tanılı hastaların yıllara göre sağkalımını belirlemek, yıllar arasında sağkalımı karşılaştırmak ve sağkalımı etkileyen faktörleri irdelerken özellikle AML idame tedavisi alma durumunun sağkalım üzerine etkisini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmada 215 APL dışı AML ve 133 ALL hastasının tıbbi bilgileri retrospektif olarak incelendi.Kategorik değişkenler ki kare test ile değerlendirildi. Parametik varyans analizleri One-Way ANOVA ile non-paramerik varyans analizleri Kruskal-Wallis testi ile yapıldı. Sağkalım analizleri Kaplan-Meier yöntemi ile yapıldı. Sağkalım eğrileri arasındaki kıyaslamalar log-rank testi ile yapıldı. İstatistiksel kıyaslamalarda p değeri anlamlılık sınırı 0,05 olarak kabul edildi.
Bulgular: AML hastalarının 36 aylık sağkalım oranı ± standart hata 2000-2004 yılları arasında %31 ± 6,5, 2005-2009 yılları arasında %51,6 ± 5,2, 2010-2014 yılları arasında %61.3 ± 8,4 saptandı. ALL hastalarının ise 36 aylık sağkalım oranları ± standart hata 2000-2004 yılları arasında 54.6 ± 9,3, 2005-2009 yılları arasında %51.8 ± 6,4, 2010-2014 yılları arasında %76 ± 10,2 saptandı. AML hastalarında yıllar içerisinde 36 aylık sağkalımda istatistiksel olarak sınırda anlamlı düzelme tespit edildi(p=0,06). ALL hastalarının 36 aylık sağkalımında ise istatistiksel olarak anlamlı düzelme saptanmadı (p=0,2). İdame tedavisi açısından değerlendirilen 70 hastadan, 17 tanesinin idame tedavisi aldığı saptandı. Ortalama hastalıksız sağkalım ± standart hata; idame tedavisi almayan hastalarda 45,56 ± 6,68 ay saptandı, idame tedavisi alan hastalarda ise 91,56 ± 17,25 ay saptandı. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p= 0,22). 
Sonuçlar: Yıllar içerisinde AML hastalarının 36 aylık sağkalımında istatistiksel açıdan sınırda anlamlı bir düzelme tespit edilmiştir. Şüphesiz akut lösemi tedavisi için geliştirilen yeni ajanların çıkması ile tedavi sonuçlarının düzelmesi mümkün olacaktır. Aynı şekilde destek tedavileri ve izlemdeki gelişmeler de prognozu düzeltmiş ve daha da düzeltecek olabilir.

Abstract:
Background and aim: According to the data collected in United States of America (USA) from 2006 to 2012 shows that five year survival ratios of acute lymphocytic leukemia (ALL) and acute myeloid leukemia (AML) patients are %68,1 and %26,6 respectively. In recent years, it is expected the survival rates of acute leukemias should improve in parallel with the advances in diagnosis, treatment and medical care strategies. In this study, the aim is to determine and compare the survival trends of acute leukmias (except acute promyelocytic leukemia (APL) and biphenotypic acute leukemia) from 2000 to 2014 diagnosed in Hacettepe Haematology Clinic. On top of these, we also aimed to study the effect of AML maintanence therapy on disease free survival.
 Patients and Methods: The medical records of 215 non-APL AML and 133 ALL cases are retrospectively analyzed. Categorical variables are evaluated by chi-square test. Parametric and non-parametric variance analyses are done by One-Way ANOVA and Kruskal-Wallis tests, respectively. Survival analyses are done by the Kaplan-Meier method. Comparisons of survival curves are done by log-rank test. A p-value of less than 0,05 is considered to show a significant result.
Results: 36-month survival rates of AML and ALL patients are retrospectively analyzed for three non-overlapping five year periods: 2000-2004, 2005-2009 and 2009-2014. For AML patients, the survival rates with standard error for these three periods are %31 ± 6,5, %51,6 ± 5,2 and %61,3 ± 8,4 respectively. And the results for ALL patients for the same periods are %54,6 ± 9,3, %51.8 ± 6,4 and %76 ± 10,2 respectively. Statistically, on the one hand the survival ratio for AML patients has marginally significantly increased (p = 0,06); and on the other hand there is no significant change for the survival rates of ALL patients (p = 0,2). 70 of 215 AML patients are chosen for the evaluation of meaintenance therapy and 17 of these 70 patients were treated with maintanence therapy. Disease free survival durations with standard error for patients not treated with maintenance therapy and treated with maintenance therapy are.45,56 ± 6,68 months and 91,56 ± 17,25 months respectively. Statistically, the difference between the survival durations was not found significant (p = 0,22).
Conclusion: From statistical point of view, it can be said that 36 month survival rate for AML patients were increased marginally significant. Indubitably, when the new agents designed for the treatment of acute leukemia appear, the response of the disease will get better. Also, supportive therapy and the advances in follow-up may improve the prognosis and maybe the results will be better according to them.