Akut iskemik inmede trombolitik tedavi
Thrombolytic therapy of acute ischemic stroke
Yazar: SAADET TÜRKBOYLARI ŞAHİN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET AKİF TOPÇUOĞLU
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Trombolitik terapi = Thrombolytic therapy

Özet:
Akut iskemik inme tedavisi için onaylanmış olan tek tedavi modalitesi intravenöz trombolizdir. Randomize kontrollü çalışmaların dahil edilme ve dışlama kriterleri titizlikle uygulandığında bu çalışmalarda elde edilene benzer sonuçların rutinde de elde edilebileceği klinik hasta serileri ile ortaya konulmuştur. Ülkemizde bu tip bir data henüz sunulmamış olduğundan biz bu tedaviyi ilk uygulayan merkez olarak verimizi analizi edip sunmayı hedefledik.Bu analiz kapsamında Nisan 2000 ile Şubat 2008 arasında tedavi edilmiş olan toplam 52 hasta analiz edilmiştir. Bunların 2006 yılı başından itibaren tedavi edilen 30 tanesi prospektif olarak derlenmiştir. Kalan 22 vaka ise haziran 2000 ile mayıs 2004 arasında hospitalize edilen toplam 769 hastayı içeren inme veri bankası ile Dr. Şahin tarafından 2000-2008 arasında nöroloji servisine yatan toplam 1114 iskemik inme hastasının dosyalarının taranması sonucu saptanmıştır. Bu hastalarda hastane içi mortalite, taburcu olurken fonksiyonel durum ve prosedürel komplikasyonlar incelenmiş, bunların belirleyicileri araştırılmış ve mevcut litaretür ışığında tartışılmıştır.2006 yılından önce tedavi edilen 22 hastadan 8'i hastanede kaybedilmiştir. Bunlardan 4 tanesi prosedüral hemorajik komplikasyonlardan ölmüş iken, 2 hasta progresif ödem ve herniasyon, 1 hasta pnömoni ve bir diğer hastada rekürrent inme nedeniyle ölmüştür. İkinci dönemde tedavi edilen 30 hastadan ise 11'i ölmüştür: 4 hasta herniasyondan kaybedilmiş iken toplam 7 hasta SAK, mezetelyoma, sepsis, AMI, kardiyojenik şok, pulmoner embolizm ve muhtemel kardiyak ani ölüm ile kaybedilmiştir. Tip 2 parenkimal hematom görülme sıklığı %20'dir. Hastaların %36'sının mRS taburculuk esnasında 2 veya daha azdır. Hastane içi mortalitenin en önemli ve tek bağımsız belirleyicisinin başvuru anındaki inme klinik ağırlığı (NIHSS) olduğu tespit edilmiştir. Kötü prognozun iki bağımsız göstergesi ise ileri yaş ve inmenin klinik şiddeti (NIHSS)dir.Sonuç olarak hastanemizde trombolitik tedavi literatüre göre daha ağır hasta grubuna uygulanmış olup eşdeğer bir başarı oranı mevcuttur.Anahtar kelimeler: Akut iskemik inme, trombolitik tedavi, doku plazminojen aktivatörü, peumbra, tedavi penceresi.

Abstract:
Intravenous thrombolysis is the only approved treatment modality in the patients with acute ischemic stroke. Several hospital based registries have demonstrated that the beneficial effect of this treatment which observed in the randomised controled trials is attainable when the inclusion/exclusion criteria used in these trials are applied meticulously. Because no such data are available, or published, from Turkish hospitals so far, we tried to analyse and share our experience.We analyzed total 52 patients treated between April 2000 and January 2008. Thirty of them treated after January 2006 were prospectively gathered. The remaining 22 cases were identified from the stroke data base comprising total 769 patients hospitalized from June 2000 to May 2004, and from chart review of all patients (including 1114 patients with provisional diagnosis of acute ischemic stroke), which performed by Dr Sahin, hospitalized in the neurology ward and neurological ICU between 2001 and 2008. In-hospital mortality, functional status at the time of discharge and procedural complications, and their local or institutional indicators, were determined, and discussed in the light of the available literature data.8 of 22 patients treated before 2006, when the Turkish Ministry of Health approved usage of tissue plasminogen activator in acute stroke, died during hospitalization. Of them, 4 died of hemorrhages including 3 with SAH, 2 from progressive edema and herniation, 1 from pneumonia and 1 from reccurrent stroke. 11 of 30 patients treated between January 2006 and february 2008, died during hospitalization. Four died from herniation, 1 from SAH, 1 from mesetelioma, 1 from sepsis, 1 from AMI, 1 from cardiogenic shock, 1 from pulmonary embolism and one more with sudden death probably from coronary disease. Type 2 parenchymal hemorrhage was seen in 20%. Of total, 36% patients were discharged in good functional status (mRS 0-1 or 2). The main, and the only independent, determiner of in-hospital mortality is clinical severity of ischemic stroke assesed by NIHSS. Age and NIHSS at admission were the two independent predictor of worse prognosis.In conclusion, thrombolytic treatment in our hospitals was applied in quite severer patients compared to those in randomized trials, and showed reasonably comparable results.Key Words: Acute ischemic stroke, tissue plasminogen activator, thrombolytic therapy, penumbra, thrombolytic time windows.