Biyolojik ajan tedavisi almış hastaların laboratuvar ve görüntüleme sonuçlarının değerlendirilmesi
Assessment of laboratory and imaging outcomes in individuals receiving biological agent therapy
Yazar: ALİ KARACA
Danışman: DOÇ. DR. AHMET ÇİZMECİOĞLU
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Biyolojik tedavi, genetik mühendislik ve benzeri yüksek teknolojiler aracılığıyla geliştirilen moleküllerin kullanıldığı bir tedavi türüdür. Biyolojik ilaçların artan kullanımına korele şekilde yan etkileri ile de artmaktadır. Fırsatçı enfeksiyonlar ve maligniteler en istenmeyen yan etkilerdendir. Çalışmamızda, farklı klinik endikasyonlarda kullanılan biyolojik tedavilerin devam eden ilaç onam süreçlerinde iç hastalıkları gözüyle mevcut ve potansiyel yan etkilerini incelemeyi amaçladık.
Metot: Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Yerel Etik Kurulundan etik onayı alınan retrospektif çalışmamıza 18 yaş üzeri, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu (TİTCK) ilaç kullanma ve onama kriterlerine göre içerisinde iç hastalıkları onamı ihtiyacı olan biyolojik ajan türleri kullanan ve farklı kliniklerden konsültasyon şeklinde onama gelmiş hastalar dahil edilmiştir. Hastaların laboratuvar verileri ve görüntüleme sonuçları hastane dijital sisteminden alınmıştır. Buna göre aynı hasta adına son 3 yıl içindeki verilerden iki değerlendirme arasında en az 6 ay zaman aralığı olanlar alınarak öncesi-sonrası şeklinde veri setleri oluşturulmuştur. Biyolojik ilaçlar ise farmakolojik etkinliklerine göre 5 kategoride incelenmişlerdir. Görüntüleme sonuçlarından mümkün olanlarında ayrıca Tiroid Görüntüleme Raporlama ve Veri Sistemi (TIRADS) skorlaması yapılmıştır. 
Bulgular: Çalışmamıza toplam 404 hasta dahil edildi. Ortalama yaş 46,11 ± 9,91 olan hastaların 214'ü (%53) kadındı. İlaçlar arasında en sık değerlendirmeye alınan 114 hasta ile Ocrelizumab oldu. Hastaların ilk ve daha sonra yapılan USG'lerindeki TIRADS puan ve skorları kıyaslandığında her ne kadar toplam puan ve skorda azalma fark edilse de bu azalış istatistiksel bir anlamlılık ifade etmedi. Tedavi süresince yapılan ilk ve sonraki tiroid fonksiyon testlerinin kıyaslandığında tiroid stimulan hormon (TSH) için istatistiksel bir farklılık yokken, triiyodotironin (sT3) düzeyinde anlamlı artış, tiroksin (sT4) düzeyinde ise anlamlı azalma mevcuttu. Ancak bu değişikliklerin hiçbiri hormonların referans aralıkları dışında değişimler değildi. Etken maddeler baz alınarak yapılan tiroid fonksiyonları kıyaslanması sonuçları şu şekildedir. Adalimumab kullananlarda TSH'da azalma, sT3 ve sT4'de artış, Kladribin kullananlarda sT3'de azalma, sT4'de artış, Etanercept kullananlarda sT3 ve sT4'de artış, Golimumab kullananlarda sT3 ve sT4'de azalma, İksekizumab kullananlarda sT3'de azalma, sT4'de artış, İnfliksimab kullananlarda TSH'da artış, sT3'de azalma, sT4'de artış, Ocrelizumab kullananlarda sT3'de azalma, sT4'de artış, Risankizumab kullananlarda sT3 ve sT4 azalma, Rituksimab kullananlarda sT3'de azalma, sT4'de artış, Sekukinumab kullananlarda sT3'de azalma, sT4'de artış, Sertolizumab kullananlarda sT4'de azalma, Tofasitinib kullananlarda sT3'de azalma, sT4'de artış, Ustekinumab kullananlarda ise sT3'de azalma, sT4'de artış olduğu görüldü. Ancak yine bu değişikliklerin tamamı referans aralığı içerisindeydi. Son olarak ilaç kullanımı sürecinde mükerrer USG'lerin patolojik sonuçlanmasını erkek cinsiyette olmak 0,12 kat, tedavi başlangıcındaki serum albümin seviyesindeki 1 gr'lık düşme ise 1,16 kat artırıyor gibi görünmektedir.
Sonuç: Çalışmamızda biyolojik ilaç tedavileri için dereceli immunsupresif etkilerine bağlı olarak tiroid bezi için geçerli olmak üzere istenilmeyen premalign oluşum saptanılmamıştır. Tiroid fonksiyon testlerindeki değişiklikler her ne kadar referans aralıkları içerisinde gelişse de uzun vadede aşikar bozukluk yapabilme potansiyelleri yapılacak yeni çalışmalarla açığa kavuşturulabilecektir.

Abstract:
Objective: Biological therapy is a treatment modality employing molecules developed through advanced technologies such as genetic engineering. The increasing utilization of biological drugs is accompanied by a corresponding rise in associated side effects. Opportunistic infections and malignancies are notable undesired outcomes. This study aimed to scrutinize the current and potential side effects of biological therapies utilized for various clinical indications within the ongoing drug approval processes, from the perspective of internal medicine.
Method: Our retrospective study, approved by the Selçuk University Faculty of Medicine Local Ethics Committee, included individuals aged 18 and above and patients requiring internal medicine approval according to the criteria set by the Turkish Medicines and Medical Devices Agency (TITCK) for the use and approval of drugs, specifically those employing biological agent types, and who had sought approval through consultation from different clinics, were enrolled. Laboratory data and imaging results of the patients were extracted from the hospital's digital system. Accordingly, datasets in a before-and-after format were established by selecting assessments with a minimum 6-month time interval among data from the same patient within the last 3 years. Biological drugs were categorized into five groups based on their pharmacological activities. Additionally, applicable imaging results were subjected to Thyroid Imaging Reporting and Data System (TIRADS) scoring.
Results: A total of 404 patients were included in our study. Among the patients, with a mean age of 46.11 ± 9.91, 214 (53%) were female. Ocrelizumab was the most frequently assessed drug, involving 114 patients. When comparing the TIRADS scores and classifications in the initial and subsequent ultrasonography (USG) examinations of patients, although a decrease in total scores and classifications was observed, this reduction did not reach statistical significance. When comparing the initial and subsequent thyroid function tests conducted during the treatment period, there was no statistically significant difference in thyroid-stimulating hormone (TSH), while a significant increase in triiodothyronine (sT3) levels and a significant decrease in thyroxine (sT4) levels were noted. However, none of these changes fell outside the reference ranges for hormones. The comparison of thyroid functions based on the active ingredients yielded the following results: a decrease in TSH in those using Adalimumab, an increase in sT3 and sT4; a decrease in sT3 and an increase in sT4 in those using Cladribine; an increase in sT3 and sT4 in those using Etanercept; a decrease in sT3 and sT4 in those using Golimumab; a decrease in sT3 and an increase in sT4 in those using Ixekizumab; a decrease in sT3 and an increase in sT4 in those using Infliximab; a decrease in sT3 and an increase in sT4 in those using Ocrelizumab; a decrease in sT3 and sT4 in those using Risankizumab; a decrease in sT3 and an increase in sT4 in those using Rituximab; a decrease in sT3 and an increase in sT4 in those using Secukinumab; a decrease in sT4 in those using Sertolizumab; a decrease in sT3 and an increase in sT4 in those using Tofacitinib; and a decrease in sT3 and an increase in sT4 in those using Ustekinumab. However, all these changes remained within the reference ranges. Finally, it seems that being male increases the likelihood of pathological outcomes in repetitive USGs by a factor of 0.12, while a 1-gram reduction in serum albumin level at the initiation of treatment appears to elevate this probability by 1.16 times.
Conclusion: In our study, undesirable pre-malignant formations specific to the thyroid gland, attributable to the graded immunosuppressive effects of biological drug therapies, have not been identified. Although changes in thyroid function tests have occurred within the reference ranges, their potential to manifest as evident disorders in the long term may be elucidated through further investigations.