Canine Parvoviral enteritis hastalarında klinik bulguların detaylı analizi
Detailed analysis of clinical findings in Canine Parvoviral enteritis patients
Yazar: MERVE YURTSEVEN
Danışman: DOÇ. DR. ERDAL KARA
Kırıkkale Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İç Hastalıkları (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı / Veteriner Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine

Özet:
Parvoviral enteritis, özellikle genç köpekleri etkileyen, ırk, cinsiyet ve beslenme şekli fark etmeksizin ortaya çıkan viral bir hastalıktır. Bu çalışmada, Gölbaşı VSM Veteriner Kliniği ve Kırıkkale Üniversitesi Veteriner Fakültesi'ne getirilen, parvoviral enteritis hızlı tanı test kiti pozitif saptanan 0-1 yaş arası toplam 100 köpekte hastalığın hayatta kalım üzerindeki etkileri incelenmiştir. Hastaların yaş, ırk, cinsiyet, aşılama durumu, paraziter tedavi, ebeveynlerin aşı durumu, anneden ayrılma yaşı, ilk karma aşı uygulama yaşı, uygulanan aşı markası, aşı sayısı ve beslenme durumu gibi parametreler değerlendirilmiştir. Hastaların %88'inde ilk gün kusma gözlenirken ilk gün ishal görülme oranları daha düşüktür. Kusma ve ishal semptomları görüldükten sonra hastaların %25'inde yüksek vücut ısısı ölçülürken, %75'inde referans değerler içinde kalmıştır. Ölenlerin vücut sıcaklığı ortalama 38,34 ± 0,27 iken sağ kalanların 38,44 ± 0,47 dir.  Muayeneye getirilen 100 canine parvoviral enteritisli hastanın %15'inin lenf düğümlerinde büyüme tespit edilmiştir. Semptomların başlangıcından iyileşme sürecine kadar hastalarda yemek yeme durumu gözlenmemiş, yemek yemeye başlayan hastaların tamamının iyileştiği saptanmıştır. İyileşen hastaların %72'si günde 2 öğün, %23'ü 1 öğün ve %5'i 3 öğün beslenmiştir. Prognoz açısından değerlendirme yapıldığında; yaş, cinsiyet, ırk, babanın aşılı olması, anneden ayrılma yaşı, kaç öğün beslendiği ve hastaya uygulanan aşının markasının hayatta kalma oranları üzerinde önemsiz olduğu görülmüştür (p>0,05). Hastaya yapılan paraziter uygulamalar, hastanın aşılı olması, hastanın annesinin aşılı olması ve yaşam şekli (sahipli veya sahipsiz) değişkenlerinin ise hayatta kalma üzerinde istatistik öneme sahip olduğu görülmüştür (p<0,05).  İshalin derecesi ile çevresel duyarlılık seviyesi arasında bir bağlantı olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, Canine Parvoviral Enteritis hastalarında sürecin depresyon ile başladığı, kusmanın ishal tablosundan önce gözlemlendiği ve bazı değişkenlerin prognozu doğrudan etkilediği görülmüştür.

Abstract:
Parvoviral enteritis is a viral disease that affects especially young dogs, regardless of breed, sex and diet. In this study, the effects of the disease on survival were analysed in a total of 100 dogs aged 0-1 years, which were brought to Gölbaşı VSM Veterinary Clinic and Kırıkkale University Faculty of Veterinary Medicine and were found to be positive for parvoviral enteritis rapid diagnostic test kit. Parameters such as age, breed, sex, vaccination status, parasitic treatment, vaccination status of the parents, age at separation from the mother, age at first mixed vaccination, vaccine brand, number of vaccines and nutritional status were evaluated. While vomiting was observed in 88% of the patients on the first day, diarrhoea on the first day was less common. After vomiting and diarrhoea symptoms were observed, high body temperature was measured in 25% of the patients, while it remained within the reference values in 75%. The mean body temperature of the deceased was 38.34 ± 0.27, while that of the survivors was 38.44 ± 0.47.  Enlarged lymph nodes were found in 15% of the 100 patients with canine parvoviral enteritis brought for examination. Eating was not observed from the onset of symptoms until the recovery period, and all of the patients who started eating recovered. Of the patients who recovered, 72% of the patients were fed 2 meals a day, 23% were fed 1 meal a day and 5% were fed 3 meals a day. When evaluated in terms of prognosis; age, gender, race, father's vaccination, age of separation from the mother, number of meals fed and the brand of vaccine administered to the patient were found to be insignificant on survival rates (p>0.05). Parasitic applications to the patient, the patient being vaccinated, the patient's mother being vaccinated and the lifestyle (owned or unowned) variables were found to have statistical significance on survival (p<0.05).  It was determined that there was a correlation between the degree of diarrhoea and the level of environmental sensitivity. In conclusion, it was observed that the process in Canine Parvoviral Enteritis patients starts with depression, vomiting is observed before diarrhoea and some variables directly affect the prognosis.