65 yaş üstü tip-2 diyabetes mellitus'lu hastalarda magnezyum seviyelerinin metabolik parametrelere etkisi
The effect of magnesium levels on metabolic parameters in patients over 65 years of age with TYPE-2 diabetes mellitus
Yazar: MUHAMMET EKREM KARAKAYA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ TÜRKAN PAŞALI KİLİT
Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Hemoglobin A-glikolize = Hemoglobin A-glycosylated ; Magnezyum = Magnesium ; Yaşlılar = Aged ; Yaşlılık = Old age

Özet:
AMAÇ: Düşük serum ve hücre içi magnezyum(Mg) seviyelerinin insülin direnci ve artmış Tip-2 Diyabetes Mellitus(Tip-2 DM) riski ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Hipomagnezemi ile ilişkili görülen en sık metabolik hastalık Diyabetes Mellitus'tur(DM). Yaşlı bireylerde gastrointestinal sistemden Mg emiliminin azalması ve kullanılan ilaçların etkisiyle böbrekten Mg itrahına bağlı olarak hipomagnezemi sık görülür. Çalışmamız; geriatrik diyabetik popülasyonda Mg düzeyine göre diyabetin kronik komplikasyonları, metabolik parametreler, antropometrik ölçümler arasındaki ilişkiyi belirlemek,  söz konusu ilişkilerin gücünü ve anlamlılık düzeylerini karşılaştırmak amacıyla planlanmıştır.
YÖNTEM: Çalışma retrospektif kohort çalışması olup çalışmaya 01/01/2019-01/02/2021 tarihleri arasında Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi İç Hastalıkları polikliniğine başvuran 65 yaş ve üstünde Tip-2 DM tanısı olan 316 hasta alınmıştır. Hastaların dosyalarından boy, kilo diyabet süresi, ek komorbid hastalıklar, kullanılan medikal tedaviler, kronik alışkanlıkları(sigara, alkol gibi) diyabetin makrovasküler ve mikrovasküler komplikasyonları, HbA1c düzeyi, Mg düzeyi, açlık kan glukozu(APG), lipid profili, böbrek fonksiyon testleri, hemogram parametreleri mikroalbuminüri, tiroid fonksiyon testleri kayıt altına alındı. Hipomagnezemik grupla normomagnezemik grup arasında bu parametreler kıyaslandı ve istatistiksel olarak anlamlı olup olmadığı incelendi.
BULGULAR: Çalışmaya 108 erkek, 208 kadın olmak üzere toplam 316 geriatrik diyabetik hasta alınmıştır. Hipomagnezemik (Mg<1,9) grupta 180 hasta (%56,9), normomagnezemik (Mg ≥1,9) grupta 136 (%43,1) hasta bulunmaktaydı. Hipomagnezemik grupta kadın hasta sıklığı (%70,6) normomagnezemik gruba göre (%59,6) daha yüksekti(p=0,041). Ek komorbid hastalık varlığı açısından anlamlı fark yoktu(p>0,05). Makrovasküler ve mikrovasküler komplikasyonlarda anlamlı fark görülmedi(p>0,05). Hastaların APG ve HbA1c düzeyi ile Mg seviyesi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı(p<0,05). T.kol, LDL, Trg, İnsülin, Mikroalb ile Mg düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı(p>0,05). HDL düzeyi normomagnezemik grupta daha yüksek olup sınırda anlamlılık vardı(0,055). Diüretik kullanan grupta Mg düzeyi daha düşük saptandı(p=0,006).
SONUÇ: Geriatrik diyabetlilerde, hipomagnezemik grupta yüksek APG ve yüksek HbA1c saptadık. Bu sonuç geriatrik diyabetik hastalarda şeker regülasyonunun sağlanmasında Mg replasmanının önemli olduğunu düşündürmektedir. Özellikle diüretik tedavi alan geriatrik diyabetlilerde Mg seviyesinin kontrol edilmesi ve hipomagnezemi saptananlarda replasmanın önemi dikkat çekmektedir. 
Anahtar Kelimeler: Hipomagnezemi, normomagnezemi, TİP-2 DM, Yaşlılık

Abstract:
OBJECTIVE: It has been shown that low serum and intracellular magnesium (Mg) levels are associated with insulin resistance and increased risk of Type-2 Diabetes Mellitus (Type-2 DM). The most common metabolic disease associated with hypomagnesemia is Diabetes Mellitus (DM). Hypomagnesemia is common in elderly individuals due to decreased absorption of Mg from the gastrointestinal tract and renal excretion of Mg due to the effects of drugs used. Our work; The aim of this study was to determine the relationship between chronic complications of diabetes, metabolic parameters, anthropometric measurements according to Mg level in the geriatric diabetic population, and to compare the strength and significance levels of these relationships.
METHODS: The study is a retrospective cohort study, and 316 patients aged 65 years and older with Type-2 DM who applied to the Internal Medicine outpatient clinic of Kütahya Evliya Çelebi Training and Research Hospital between 01/01/2019-01/02/2021 were included in the study. From the files of the patients, height, weight, duration of diabetes, additional comorbid diseases, medical treatments used, chronic habits (such as smoking, alcohol), macrovascular and microvascular complications of diabetes, HbA1c level, Mg level, fasting blood glucose (FPG), lipid profile, kidney function tests, Hemogram parameters, microalbuminuria, thyroid function tests were recorded. These parameters were compared between the group with hypomagnesemia and the normomagnesemia group, and it was examined whether they were statistically significant.
RESULTS: A total of 316 geriatric diabetic patients, 108 males and 208 females, were included in the study. In our study, the mean Mg of all patients was 1.845±0.263, and there were 180 patients (56.9%) in the hypomagnesemic (Mg<1.9) group and 136 (43.1%) patients in the normomagnesemic (Mg ≥1.9) group. The frequency of female patients in the hypomagnesemic group (70.6%) was higher than in the normomagnesemic group (59.6%) (p=0.041). When the hypomagnesemic and normomagnesemic groups were compared, there was no significant difference in terms of the presence of additional comorbid disease(p>0.05). There was no significant difference in coronary artery disease (CAD), hypertension (HT), cerebrovascular disease (CVD) and microvascular complications which are macrovascular complications(p>0.05). There was a statistically significant difference between patients' FPG and HbA1c levels and Mg levels (p<0.05). There was no statistically significant difference between T.kol, LDL, Trg, Insulin, Microalb and Mg levels (p>0.05). The mean of Mg was found to be 1.806±0.281 in 129 patients using diuretics, and 1.874±0.248 in total 184 patients not using diuretics, and the Mg level was statistically lower in the group using diuretics (p=0.006).
CONCLUSION: We found high FPG and high HbA1c levels in the hypomagnesemic group in geriatric diabetic patients. There was no difference between Mg level and microvascular and macrovascular complications of diabetes. This result suggests that Mg replacement is important in ensuring sugar regulation in geriatric diabetic patients. The importance of measurement of Mg levels in patients receiving diuretic therapy and replacement in patients with hypomagnesemia is noteworthy.