ST segment yükselmesi olmayan miyokard infarktüslü hastalarda mikroalbuminüri ve uzun dönem kardiyovasküler klinik sonuçları
Microalbuminuria and its effect on LONG-TERM cardiovascular clinical outcomes in patients with myocardial infarction without st segment elevation
Yazar: SEMİH EREN
Danışman: PROF. DR. SAİT TERZİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kardiyovasküler sistem = Cardiovascular system ; Mikroalbüminüri = Microalbuminuria ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; ST segmenti = ST segment

Özet:
Amaç: Kardiyovasküler hastalıklar (KVH) yetişkin hasta grubunda en önemli mortalite ve morbidite nedenidir. Kronik böbrek hastalığında (KBH) hasarı temsil eden önemli bir ölçü olan mikroalbüminürinin miyokard infarktüslü (MI) hastalarındaki prognostik değeri ile ilgili sınırlı veri bulunmaktadır. ST segment yükselmesiz MI'lı (NSTEMİ) hastalarda, risk tahminin önceden yapılması kardiyovasküler sonlanımları etkilediği bilinmektedir. Çalışmamızda mikroalbuminürinin, uzun dönem takipte kardiyovasküler klinik sonuçlar üzerine etkisini ve bağımsız ön gördürücü olarak önemini araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya NSTEMİ tanısı almış ve spot idrar albumin testi yapılmış ardışık 160 hasta (ortalama yaş 60.7±13.9 yıl ve %68.1 erkek) alındı. Hastalar mikroalbuminüri saptanan (>20 mg/l) ve saptanmayanlar (<20 mg/l) olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların ortalama takip süresi 697 gün olup, majör advers kardiyak olay (MACE); mortalite, ölümcül olmayan miyokard infarktüsü ve hastane yatışı gerektiren kalp yetersizliği olarak değerlendirildi.
Bulgular: Hastaların %13.7'sinde spot idrarda mikroalbuminüri tespit edildi. Koroner anjiografi sonucunda, mikroalbuminüri saptanan hastalarda multidamar hastalığı daha sık saptanmış olup, bu istatistiksel olarak da anlamlı bulundu(p=0.01). Hastane dışı uzun dönem takiplerinde MACE (p<0.01), ölüm (p=0.01) ve akut kalp yetersizliği (p<0.01) gelişimi mikroalbuminüri grubunda daha fazla saptanmıştır. Çalışmamızda mikroalbuminüri varlığına göre yapılan sağkalım analizinde (ortalama 697 gün), mikroalbuminüri saptanan hastalarda MACE gelişme olasılığının daha fazla oluğu tespit edildi (log-rank p<0.01). Cox regresyon analizinde tek başına mikroalbuminüri varlığı MACE (HR=2.59, %95 CI 1.51-4.46, p<0.01) ve mortalite (HR=3.87, %95 CI 1.44-10.3, p<0.01) üzerinde anlamlı bağımsız bir prediktör olduğu tespit edildi. Çok değişkenli Cox regresyon analizi modellerinde; diyabetes mellitus, GRACE risk skoru, tahmini glomerül filtrasyon hızı, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu ve yaş için yapılan düzeltme sonrasında da mikroalbuminüri varlığının, MACE (HR=2.36, %95 CI 1.31-4.46, p<0,01) gelişme üzerine anlamlı prediktör etkisinin sürdüğü saptandı.
Sonuç: NSTEMI'lı hastalarda mikroalbüminüri uzun dönemde advers olaylar ve mortalite için anlamlı bir prediktör olduğu tespit edildi. Kardiyovasküler risk tahmininde diğer böbrek fonksiyon testlerine ek olarak mikroalbüminüri hakkındaki bilgilerin de dikkate alınması faydalı olabilir.

Anahtar sözcükler: Mikroalbuminüri, ST segment yükselmesiz miyokard infarktüsü, uzun dönem klinik sonuçlar

Abstract:
Aim: Cardiovascular diseases (CVD) are the most important cause of mortality and morbidity among adults. While microalbuminuria is an important measure representing damage in chronic kidney disease (CKD), there are limited data regarding its long term prognostic value in patients with myocardial infarction (MI). It is known that risk estimation affects cardiovascular outcomes in patients with non-ST-segment elevation MI (NSTEMİ). We sought to determine the effect of microalbuminuria on cardiovascular clinical outcomes in long-term follow-up and its importance as an independent predictor.
Materials and Methods: A total of 160 consecutive patients (mean age 60.7±13.9 years and 68.1% male) diagnosed with NSTEMI and who perfomed spot urine albumin test were enrolled in the study. Patients were divided into two groups as those with microalbuminuria (>20 mg/l) and those who were not detected (<20 mg/l). Follow-up data at a mean of 697 days post discharge were available. Major adverse cardiacevents (MACE) were defined as death, myocardial infarction and hospitalization for heart failure. 
Results: Microalbuminuria was detected in the spot urine in 13.7% of the patients. As a result of coronary angiography, multivessel disease was detected more frequently in patients with microalbuminuria, and it was statistically significant (p=0.01). Follow-up data at a mean of 697 days post discharge showed that MACE (p<0,01), death (p=0,01) and heartfailure (p<0,01) were more frequent in NSTEMI patients with microalbuminuria. In the survival analysis performed according to the presence of microalbuminuria, it was determined that the probability of developing MACE was higher in patient swith microalbuminuria (log-rank p<0.01). In the cox regression analysis evaluating the presence of microalbuminuria alone, it was found that microalbuminuria was a significant independent predictor of MACE (HR=2.59, %95 CI 1.51-4.46, p<0.01) and mortality (HR=3.87, %95 CI 1.44-10.3, p<0.01). After adjustment for diabetes mellitus, GRACE risk score, estimated glomerular filtration rate, left ventricular ejection fraction, and age in Cox regression models, the association of microalbuminuria with the cumulative incidence of MACE was preserved (HR=2.36, %95 CI 1.31-4.46, p<0,01).
Conclusion: Microalbuminuria was identified as a significant independent predictor of long-term adverse events and mortality in patients with NSTEMI. It may be useful to consider information about microalbuminuria in addition to other renal function tests in estimating cardiovascular risk.

Keywords:Microalbuminuria, non-ST-elevation myocardial infarction, long-term outcomes