Düşük yoğunluklu lazer tedavisinin zon V-VIII arası ekstansör tendon yaralanmalarında ağrı, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship of low level laser therapy with pain, functionality and quality of life in extensor tendon injuries between zones V-VIII
Yazar: FARUK ERDOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. BEDRİYE BAŞKAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Ağrı = Pain ; Lazer tedavisi = Laser therapy ; Rehabilitasyon = Rehabilitation ; Tendon yaralanmaları = Tendon injuries ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Yaşam kalitesi = Quality of life

Özet:
Amaç: Çalışmamız; düşük yoğunluklu lazer tedavisinin (DYLT), Zon V-VIII arası ekstansör tendon yaralanmalı hastalarda ağrı, eklem hareket açıklığı, kavrama gücü ve ödem üzerine etkisini araştırmayı ve bu parametrelerin hastaların fonksiyonelliği ile yaşam kalitesi üzerine etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır.
Gereç ve Yöntem: Bu randomize kontrollü çalışmaya; Ankara Şehir Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Kliniği Travmatik El Rehabilitasyon Polikliniğine elde ekstansör tendon yaralanması nedeniyle başvuran, çalışma kriterlerini karşılayan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 55 hasta dahil edildi. Hastaların ilk değerlendirmesi postoperatif 1.hafta tamamlandıktan sonra yapıldı. Demografik bilgiler, komorbiditeler, yaralanma şekli ve zonu, dominant olan ve yaralanan elin hangisi olduğu, sigara kullanım durumu ve operasyon ile ilgili bilgileri içeren hasta değerlendirme formu dolduruldu. Hastanemiz atölyesinde erken aktif mobilizasyon protokolüne uygun olan bir splint yapılarak hastalara teslim edildi, kontrollü aktif hareket egzersizleri ve ödem kontrolü için retrograd masaj tedavisi başlandı. Hastalar postoperatif 2. hafta tamamlandığında yaş ve yaralanma zonuna göre, kovaryant odaklı randomizasyon/minimizasyon yöntemi ile iki gruba ayrıldı. 1.gruptaki hastalara DYLT + egzersiz tedavisi, 2.gruptaki hastalara sham lazer + egzersiz tedavisi toplam 10 seans olarak uygulandı. Tedavi öncesi ve bitiminde hastalar; VAS (vizüel analog skala), Hızlı Kol, Omuz ve El Sorunları Anketi (QuickDASH), Kısa Form-36 (SF-36), Dokuz Delikli Tahta Çivi Testi (Nine Hole Peg Test) ile değerlendirildi ve el eklem hareket açıklıkları gonyometre ile, eldeki ödem MKF eklem düzeyinden mezura ile ölçüldü. Postoperatif 8.hafta tamamlandığında ise değerlendirmeye, tüm bu parametrelere ek olarak kavrama gücünün değerlendirilmesi açısından Jamar dinamometre ile ölçüm eklendi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 34,2 idi. Hastaların 44'ü (%80) erkekti, 29 hasta (%52,7) sigara içmekteydi. 33 hasta (%60) işçiydi, 28 hastanın (%50,9) yaralanması dominant taraftaydı. Her iki tedavi grubunda da TAH derecesi, MKF eklem çevresi, NHP testini tamamlama süresi ve QuickDASH skoru parametrelerinde, başlangıca göre, tedavi bitimi ve postoperatif 2.ayda anlamlı düzelme saptandı (p<0,05). VAS skoru; düşük yoğunluklu lazer tedavisi grubunda, her ölçümde başlangıca göre anlamlı düzelme gösterirken (p<0,05); sham tedavi grubunda, tedavi bittikten hemen sonra yapılan ölçümde başlangıca göre anlamlı düzelme gösterdi (p=0,006); ancak postoperatif 2.ayda yapılan ölçümde başlangıca göre anlamlı düzelme göstermedi (p=0,066). Her iki tedavi grubunda da el bilek EHA derecelerinde, başlangıca göre, hiçbir ölçümde anlamlı düzelme izlenmedi (p>0,05). Her iki grupta da genel sağlık hariç tüm SF-36 alt parametrelerinde, başlangıca göre postoperatif 2.ayda anlamlı düzelme gözlendi (p<0,05). İki tedavi grubuna ait klinik düzelmeler gruplar arasında karşılaştırıldığında; tüm klinik parametrelerin hem tedavi bittikten hemen sonra hem de postoperatif 2.ayda iyileşmesi açısından anlamlı bir fark olmadığı görüldü (p>0,05).
Sonuç: Çalışmamızda DYLT'nin zon V-VIII arası ekstansör tendon yaralanmaları rehabilitasyonuna ek bir katkısı gözlenememiştir. Eklem hareket açıklığı, ödem, ağrı, el becerisi, üst ekstremite dizabilitesi, kavrama gücü ve yaşam kalitesi gibi incelenen tüm parametrelerde her iki grupta anlamlı iyileşme gözlenmesi, erken aktif mobilizasyon protokolü ve uygun splint kullanımının rehabilitasyondaki önemini bir kez daha ortaya koymuştur. Lazer tedavisi için farklı dalga boyları ve enerji yoğunluklarının kombine şekilde kullanımı daha iyi sonuçlar elde edilebilmesi açısından faydalı olabilir. Ekstansör tendon rehabilitasyonunda lazer tedavisi etkinliğinin ve uygun dozlarının belirlenebilmesi için daha geniş popülasyonlar üzerinde, farklı dozların seçildiği yeni çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Anahtar Kelimeler: düşük yoğunluklu lazer tedavisi, tendon yaralanmaları, rehabilitasyon

Abstract:
Objective: Our study aims to investigate the effect of low level laser therapy (LLLT) on pain, range of motion, grip strength and edema in patients with extensor tendon injuries between Zones V-VIII and to examine the effects of these parameters on the functionality and quality of life of these patients.
Materials and Methods: Fifty-five patients who admitted to Ankara City Hospital Physical Medicine and Rehabilitation Clinic, Traumatic Hand Rehabilitation Polyclinic due to hand extensor tendon injury, met the study criteria and accepted to participate in the study were included in this randomized controlled trial. The first evaluation of the patients was made after the first postoperative week. A patient evaluation form containing demographic information, comorbidities, injury type and zone, dominant and injured hand, smoking status, and information about the operation were filled. In the workshop of our hospital, a splint was made in accordance with the early active mobilization protocol and delivered to the patients. Controlled active motion protocole exercises and retrograde massage therapy for edema control was initiated. When the patients were completed in the second postoperative week, they were divided into two groups according to age and injury zone by covariant focused randomization / minimization method. LLLT + exercise therapy was applied to the patients in the first group and sham laser + exercise therapy was applied to the patients in the second group as a total of 10 sessions. Before and immediately after the intervention; patients were evaluated with VAS (visual analog scale), Quick Arm, Shoulder and Hand Problems Questionnaire (QuickDASH), Short Form-36 (SF-36), Nine Hole Peg Test (Nine Hole Peg Test). Range of motion of the hand was measured with goniometer, edema in the hand was measured from the MKF joint level with a tape measure at the same time. At the end of the 8th postoperative week, in addition to all these parameters, measurement with a Jamar dynamometer was added to evaluate the grip strength.
Results: The average age of the patients included in the study was 34.2. 44 (80%) of the patients were male, 29 patients (52.7%) were smoker. 33 patients (60%) were workers, 28 patients (50.9%) injuries were on the dominant side. In both treatment groups, a significant improvement was found after the treatment and at the postoperative 2nd month in the parameters of TAM degrees, MCP joint circumference, time to complete the NHP test and QuickDASH score compared to the beginning (p<0,05). In the LLLT group, VAS score showed a significant improvement in each measurement compared to the baseline (p <0.05). However, in the sham treatment group, the measurement performed immediately after the intervention showed a significant improvement compared to the baseline (p = 0.006) but the measurement performed in the second postoperative month did not show a significant improvement compared to the baseline (p = 0.066). In both treatment groups, no significant improvement was observed in the wrist ROM levels compared to the baseline in any measurement (p> 0.05). In both groups, a significant improvement was observed in all SF-36 sub-parameters except general health compared to the baseline in the postoperative 2nd month (p <0.05). There was no significant difference in terms of improvement of all clinical parameters between two groups at the measurements of both immediately after the intervention and in the second postoperative month (p> 0.05).
Conclusion: In our study, no additional contribution of LLLT to the rehabilitation of extensor tendon injuries between zones V-VIII was observed. Significant improvement was observed in both groups in all parameters examined such as range of motion, edema, pain, dexterity, upper extremity disability, grip strength and quality of life, once again demonstrating the importance of early active mobilization protocol and the use of appropriate splint in rehabilitation. The combined use of different wavelengths and energy densities for laser treatment may be beneficial in terms of obtaining better results. In order to determine the efficacy and appropriate doses of laser therapy in extensor tendon rehabilitation, new studies on larger populations and with different doses are needed.

Keywords: low level light therapy, tendon injuries, rehabilitation