Sıçanlarda mobil ve immobil bölgenin yağ greft viabilitesine olan etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of mobile and immobile region on fat graft viability in rats
Yazar: GÖKÇEN ÇAKIR BOZKURT
Danışman: PROF. DR. LEVENT YOLERİ
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Adipoz doku = Adipose tissue ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Sağkalım = Survival ; Sıçanlar = Rats ; Transplantlar = Transplants

Özet:
Giriş ve amaç: Plastik, estetik ve rekonstrüktif cerrahi pratiğinde yağ greftleri, 
doku augmentasyonunda, vücut konturlarının şekillendirilmesinde ve yüz 
gençleştirmede , skar revizyonlarında sıkça kullanılmaktadır. Otolog yağ greftlerinin 
avantajları kolay elde edilebilir olması, tekrarlanabilir olması, kolay uygulanabilir 
olmasıdır. Otolog doku olması nedeniyle yabancı cisim reaksiyonları ile 
karşılaşılmamaktadır(1). Her zaman istenilen hacmin elde edilememesi, 
öngörülemeyen rezorbsiyonların olması en büyük dezavantajlarıdır. Yapılan 
araştırmalara göre otolog yağ grefti uygulamaları sonrasında değişen oranlarda 
rezorbsiyonların olduğu izlenmiştir (2,3). Otolog yağ greftinde adiposit 
yaşayabilirliğini artırmak için çok sayıda çalışmalar yapılmıştır (2). Fakat plastik, 
estetik ve rekonstrüktif cerrahide rutine girmiş standart bir uygulama henüz 
bulunmamaktadır (4). Literatürde vücuttaki mobil (hareketli) ve immobil (hareketsiz)
bölgenin yağ greft yaşayabilirliğine etkisi üzerine çalışma yapılmadığı görülmüştür. 
Bu çalışmada yeni bir sıçan modeli oluşturularak sıçanın hareketli ve hareketsiz 
bölgelerinin yağ greftiyle olan ilişkisi araştırılmıştır.
 Gereç ve yöntem: Çalışmada 24 adet Wistar Albino cinsi erkek sıçan kullanıldı. 
Sıçanlar randomize olarak iki gruba ayrıldı. Hareketli ve hareketsiz bölge olarak 
sıçanda alıcı saha olarak yeni bir model tanımlandı. 1. deney grubunda sıçanın sağ 
inguinal bölgesinden alınan yağ grefti, ağırlık ve hacimleri ölçülerek, hareketsiz bölge 
olarak seçilen skalpte cilt altında açılan poşa tek parça halinde yerleştirildi. 2. deney 
grubunda sıçanın sağ inguinal bölgesinden elde edilen yağ grefti ağırlık ve hacimleri 
ölçülerek hareketli bölge olarak seçilen servikal bölge dorsal yüzünde cilt altında 
oluşturulan poşa tek parça halinde yerleştirildi. Her iki gruptaki yağ greftleri 6 
haftanın sonunda yerleştirildikleri poşlardan çıkarılıp ağırlık ve hacimleri ölçüldü. 
Histopatolojik olarak adiposit varlığı, fibrozis, inflamasyon, vasküler yoğunluk, 
nekroz , kist -vakuol oluşumu incelendi. İstatistiksel olarak hacim ve ağırlık 
karşılaştırması ,histopatolojik verilerin değerlendirilmesi yapıldı. 
 
 
ix
 Bulgular: 1. ve 2. grup arasında yağ greftlerinin ağırlıkları istatistiksel olarak 
karşılaştırıldığında anlamlı bir fark izlenmedi (p> 0,05). Histopatolojik verilerin 
istatiksel analizinde kist- vakuol oluşumunda , inflamasyonda, normal yağ dokusunda, 
nekrotik yağ dokusunda ,fibroziste her iki grup arasında anlamlı bir fark bulunmadı
(p>0,05). Vasküler yoğunluğun grup 1'de daha fazla olduğu görüldü ve istatiksel 
olarak yapılan değerlendrimede anlamlı bulundu (p<0,05).
 Tartışma ve sonuç: Plastik cerrahi pratiğinde yağ grefti yaygın olarak olarak 
kullanılmaktadır. Çalışmamızda yeni bir sıçan modeli tanımlanarak hareketli ve 
hareketsiz bölgenin yağ greft yaşayabilirliği üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Hareketli 
ve hareketsiz bölgede 42 gün beklemenin ardından çıkan yağ greftlerinin ağırlıkları 
kıyaslandığında anlamlı bir sonuç bulunamamıştır. Histopatolojik olarak yapılan 
incelemede hareketsiz bölgedeki yağ greftlerinde vasküler yoğunluğun daha fazla 
olduğu ortaya çıkmıştır. Yağ greft sağ kalımını artırmaya yönelik çok sayıda 
çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmalardan bir kısmı sağ kalımı artırmak için yağ 
greftinin vaskülaritesini artırmaya yönelik olmuştur. Vaskülarite artışı bazı 
çalışmalarda antioksidan madde kullanımı , neovaskülarzasyonunu tetikleyici ajanlar
ile sağlanılmaya çalışılmıştır(3). Bu çalışmaların sonucunda vaskülarite artışında 
anlamlı bulunan araştırmalar mevcuttur. Fakat rutin prosedürde uygulamaya 
geçmemiştir. Bizim çalışmamızda vaskülarizasyonu artırmak için yardımcı ajanlara 
gerek kalmadan hareketiz bölgeye yerleştirilen yağ greftlerinde vasküler yoğunluğun 
arttığı ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Vasküler yoğunluk artışı ile 
birlikte uzun dönem yağ greft sağ kalımlarında artış olabileceği düşünülmektedir. 
Çalışmamızda sıçanlarda yağ greft uygulamaları için hareketli ve hareketsiz 
bölgelerin kıyaslanması açısından yeni bir sıçan modeli tanımlanarak literatüre 
kazandırılmıştır.

Abstract:
Introduction and Purpose: In Plastic Surgery practice, fat grafts are frequently 
used for tissue augmentation, body contouring and face rejuvenation, and scar 
revisions. Ease of harvest, ease of use, and repeatability are the advantages of fat grafts. 
Foreign body reactions are not encountered due to its being an autologous tissue(1).
Not being able to always acquire the desired volume and unpredictable resorptions are 
the major disadvantages. According to former studies, after applications of autologous 
fat graft, resorptions were observed at different rates (2,3) . Many studies have been 
done to increase the viability of adipocytes in autologous fat grafts(2). Nevertheless, 
no standard application is present in Plastic Surgery routine(4). No studies have 
focused on the effects of mobile and immobile areas on the viability of fat grafts. In 
this study, by creating a new rat model, the relation of fat graft with mobile and 
immobile areas of rats have been investigated.
 Materials and Method: In this study, 24 male Wistar albino rats were used. Rats 
were divided into two random groups. According to its mobility, a new recipient site 
model in rats is defined. In the first experiment group, the fat harvested from the right 
inguinal area, after measuring its weight and volume, is grafted en bloc to the pouch 
created under the scalp, which is chosen as the immobile area. In the second 
experiment group, the fat harvested from the same area as the first group, after 
measuring its weight and volume is grafted en bloc to the pouch created under the skin 
of the dorsal cervical area, which is chosen as the mobile area. After 6 weeks, all grafts 
from both groups were collected and their weight and volume were measured. The 
presence of adipocytes, fibrosis, inflammation, vascular density, necrosis, formation 
of cyst-vacuole were examined histopathologically. The comparison of weights and 
volumes, and histopathological data were evaluated statistically.
 Results:When the weights of the fat grafts harvested were compared, no significant 
difference were found between Group 1 and Group 2 (p> 0,05). Statistical analysis of 
the histopathological datas found no significant difference between group 1 and group 
2 in terms of cyst-vacuole formation, inflammation, normal fat tissue, necrotic fat 
tissue and fibrosis (p>0,05). Vascular density were seen to be higher in group 1 and 
this was found to be statistically significant difference (p<0,05).
xi
 Discussion and Conclusion:Fat grafting is widely used in Plastic Surgery practice. 
In our study, a new rat model was defined investigating the effect of mobile and 
immobile areas on fat graft viability. When the weights of the fat grafts obtained from 
the mobile and immobile areas at day 42 were compared no significant difference was 
found. Histopathological examination revealed vascular density in fat grafts at 
immobile regions to be higher. Numerous studies have been conducted investigating 
ways to increase fat graft survival. Some of these studies aimed to increase fat graft 
vascularity in order to increase survival. In some studies, antioxidant substances or 
neovascularization inducing agents have been used to increase vascularity(3). In some 
of these studies, increases in vascularity have been obtained with significant 
differences. However, these have not made into our routine practice yet. In our study, 
the vascular density in fat grafted at immobile areas has been found to be significantly 
higher. It is believed that with the increase in vascular density, fat graft survival rate 
can be improved. In our study, a new rat model for fat graft applications at mobile and 
immobile have defined and made its place in the literature.