Non-iskemik dilate kardiyomyopati hastalarında (dkmp) fragmante qrs'in biventrikuler pacemaker (krt) tedavisine etkisinin değerlendirilmesi
The evaluation of the response to cardiac resynchronization therapy inpatients with dilated cardiomyopathy by using fragmanted qrs
Yazar: AYHAN KÜP
Danışman: PROF. DR. RAMAZAN KARGIN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğt. Ve Arş. Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Kardiyak resenkronizasyon tedavisi (KRT) uygulanan non-iskemik dilate kardiyomyopatili hastalarda fQRS (fragmante QRS) varlığının hastanın klinik, elektrokardiografik ve ekokardiografik parametreleri üzerine etkisini araştırdık.

Materyal ve Metod: Çalışmaya non-iskemik dilate kardiyomyopatili 26'si kadın (% 46,5), 30'u erkek (% 53,5) toplam 56 hasta dahil edildi. KRT takılma endikasyonu olarak optimal medikal tedaviye  rağmen  NYHA sınıf II-IV septom, sol ventriül ejeksiyon fraksiyonu (SVEF) ≤ %35, QRS süresi >130 msn olan (komplet sol dal bloğu 50 olgu, komplet sağ dal bloğu 6 olgu)  hastalar alındı. Bu hastaların fQRS olup olmamasina göre  iki gruba ayrildi. Her iki grup prospektif olarak klinik, elektrokardyiografik ve ekokardiyografik parametreleri açısından karşılaştırıldı.

Bulgular: Hastaların bazal özellikleri açısından (yaş, cinsiyet, QRS süresi, SVEF, NYHA sınıfı, sol/sağ dal bloğu vb.) her iki grupta anlamlı fark yoktu. KRT implantasyon sonrası 10. ayda, fQRS'i olan ve olmayan grup  kıyaslandığında, QRS süreleri  (125,9±13,6 vs. 123,9±15,3 p: 0,61) ; SVEF% (36,8±10,0 vs. 32,2±9,6  p:0,12); NYHA sınıfı  (2,10±0,58 vs. 2,02±0,56 p:0,57); hastaneye başvuru sayısı (0,72±1,63 vs. 0,71±1,48 p:0,98) olarak değerlendirilmiş olup iki grup arasında istatiksel  anlamlı fark saptanmamıştır. 


Sonuç: Non-iskemik dilate kardiyomyopatisi olan ve bi-ventriküler pacemaker (KRT) implante edilen hastalarda fQRS varlığının ; QRS süresindeki kısalma, NYHA sınıfında gerileme, SVEF'deki düzelme, hastaneye başvuru sayısı üzerine  belirgin bir  etkisinin olmadığı sonucuna ulaştık.

Abstract:
Objectives
Although cardiac resynchronization therapy (CRT) is an effective treatment in heart failure patients with ventricular dyssynchrony, identifying the patients who are suitable for this procedure is difficult. Fragmented QRS (fQRS) complex is a myocardial conduction abnormality that indicates myocardial scar. The aim of this study is to investigate the response of non-ischemic dilated cardiomyopathy (CMP) patients to CRT, by using fQRS.
Materials and Method
A total of 56 patients were enrolled in the study. The study group included 26 women (46.5%) with a mean age of 57,5 ±9,7. 32 of the patients had fQRS (57.1%) and 24 of them had no fQRS(46.9%) on electrocardiography (ECG). fQRS was defined as the presence of additional R′ waves or a notch in the nadir of the R or S wave (fragmentation) in two contiguous leads corresponding to a coronary territory in a routine 12-lead ECG. 50 patients (89.3%) had normal sinus rhythm with complete left bundle branch block (LBBB) and 6 (11.7%) had normal sinus rhythm with complete right bundle branch block (RBBB). All of the patients had left ventricle ejection fraction (LVEF) less than 35% and their functional status were class II-IV according to New York Heart Association (NYHA) despite optimal medical treatment. The two groups with or without fQRS were evaluated before and 10 ± 2.7 months after CRT by using QRS duration, NYHA class, hospitalization, LVEF, and left ventricle end-diastolic diameter.
Results
At follow-up period in fQRS present and absent group; the baseline QRS durations were 153.2 ± 11.0 vs. 150.5 ± 16.9 ms, p= 0.46 and 125.9 ± 13.6 vs. 123.9 ± 15.3 p= 0.61 after CRT; change in LVEF 9.8 ± 9.2 vs. 6.6 ± 4.2, p=0.12, NYHA class 2.94 ± 0.50 vs. 2.79 ± 0.51, p= 0.29 before and 2.10 ± 0.58 vs. 2.02 ± 0.56, p= 0.57 after CRT ; hospital admissions 2.09 ± 2.49 vs. 1.16 ± 1.80 p: 0.12 and 0.72 ± 1.63 vs. 0.71 ± 1.48, p= 0.98; respectively. No statistical difference was found between two groups. We found that in patients with non-ischemic dilated CMP, fQRS was not related with the parameters such as QRS duration, LVEF improvement, change of functional status or hospitalization rates.
Conclusion
In CRT patients, the presence of fQRS at baseline is not associated with CRT response