Obstruktif uyku apnesinde santral ve periferik elektrofizyolojik incelemeler, eksitabilite değişimleri
Central and peripheric electrophysiological examinations, excitability changes in obstructive sleep apnea
Yazar: MUSTAFA EMİR TAVŞANLI
Danışman: DOÇ. DR. NURTEN UZUN ADATEPE
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Elektrofizyoloji = Electrophysiology ; Elektrofizyoloji = Electrophysiology ; Hipoksi = Hypoxia ; Nöropatiler = Neuropathies ; Nöropatiler = Neuropathies ; Uyku apne sendromları = Sleep apnea syndromes

Özet:
Giriş: Obstruktif Uyku Apne Sendromu (OUAS), üst havayolunun tekrarlayan obstruksiyonları sonucu nefes alıp vermede kısıtlanmayla karakterizedir. Böylece kan oksijen saturasyonu azalmakta ve kronik dönemde periferik ve santral sinir sisteminde hipoksiye bağlı değişiklikler meydana gelmektedir. Literatürde, elektrofizyolojik olarak bu tip patolojiler saptanmıştır.Amaç: Çalışmamızda, OUAS'lu hastaların, merkezi ve periferik sinir sistemlerinin elektrofizyolojik ve bilişsel incelemeleri planlanmış; verilerin kontrol grubuyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Beklenen, OUAS hastalarında incelemelerde patolojinin saptanacağıdır. Çalışmamızın, sürekli pozitif havayolu basıncı (CPAP) tedavisi sonrası oluşabilecek değişiklikler için ileriki çalışmalara yön vereceğimizi düşünmekteyiz.Yöntem: Çalışmamıza OUAS tanısı almış 14 adet 70 yaş altında hasta ile bu grupla uyumlu 16 adet kontrol grubu sağlıklı birey alınmıştır. Bireylerin, çekimleri etkileyecek bir hastalıklarının veya ilaç kullanımlarının olmamasına dikkat edilmiştir. Elektrofizyolojik yöntemlerle periferik, spinal, beyinsapı, kortikal seviyeler ile somatosensoriyel, vizüel ve beyinsapı işitsel yolakları; spinal, beyinsapı ve kortikal seviyelerde eksitabilite değişiklikleri değerlendirilmiştir. Psikometrik incelemede ?ileri ve geri sayı sayma testi? uygulanmıştır.Sonuç: Sonuçlar karşılaştırıldığında ulnar (OUAS 8,63±1,43; kontrol 10,2±2,32; p=0,03) ve posterior tibial sinir motor yanıt amplitüdleri (OUAS 5,09±2,49; kontrol 8,04±3,74; p=0,01) ile sural sinir duysal yanıt amplitüdü (OUAS 17,24±8,22; kontrol 25,9±11,8; p=0,048) OUAS grubunda daha düşük; P37 latansı (OUAS 41,03±3,87; kontrol 37,83±2,7; p=0,029) OUAS grubunda daha uzun saptandı. P100 amplitüdü (OUAS 6,05±1,76; kontrol 9,58±2,98; p=0,001) OUAS grubunda düşük bulundu. F yanıtları, BAEP ve manyetik uyarım değerleri, göz kırpma refleks çalışmaları ve psikometrik incelemede anlamlı fark saptanmadı.Yorum: Bulgular, OUAS hastalarında, periferik sinir sisteminin aksonal karakterde bir hasara yatkın olduğunu; santral sinir sisteminin ise hipoksiye karşı daha dirençli olduğunu düşündürmektedir.

Abstract:
Introduction: Obstructive Sleep Apnea Syndrome (OSAS) is characterized by recurrent upper airway obstructions. As a result, limitation of ventilation occurs and in chronic state, pathological changes are seen due to hypoxia in both peripheral and central nervous system. Several studies have shown these electrophysiological pathologies.Aim: This study includes cognitive and electrophysiological examinations of OSAS patients and control group. We expect electrophysiological and psychometric studies will reveal pathologies in OSAS patients. This study will guide further studies, investigating the possible changes after continuous positive airway pressure (CPAP) treatment.Method: 14 patients, under 70 years-old, diagnosed with OSAS and 16 healthy people were included to the study. People with any medication use or any illnesses that can effect examination results were excluded. Examinations included: peripheric, spinal, brainstem and cortical levels; somatosensorial, visual and brainstem audiotary ways; excitability changes of spinal, brainstem and cortical levels. Digit span was used for psychometric evaluation.Result: Results revealed; decreased ulnar and (OSAS 8,63±1,43; control 10,2±2,32; p=0,03), lower posterior tibial nerve motor amplitude (OSAS 5,09±2,49; control 8,04±3,74; p=0,01) and decreased sural nerve sensory amplitude (OSAS 17,24±8,22; control 25,9±11,8; p=0,048). P37 latency was found longer in OSAS group (OSAS 41,03±3,87; control 37,83±2,7; p=0,029). P100 amplitude was also found decreased in OSAS group (OSAS 6,05±1,76; control 9,58±2,98; p=0,001). F wave, BAEP, magnetic stimulation, blink reflex and psychometric studies revealed no difference.Conclusion: These results show that peripheric nervous system of an OSAS patient has susceptibility to axonal damage; whereas central nervous system is much resistant to hypoxemia.