Ön çapraz bağ tamirinde plateletten zengin fibrin kullanılan ve kullanılmayan hastalarda izokinetik performans, proprioseptif duyu ve klinik fonksiyonlarının karşılaştırılması
Comparison of isokinetic performance, proprioceptive sense and clinical functions in patients using and not using platelet rich fibrin in anterior cruciate ligament repair
Yazar: ALPEREN KORUCU
Danışman: DOÇ. DR. GÜZELALİ ÖZDEMİR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Propriyosepsiyon = Proprioception ; Rehabilitasyon = Rehabilitation ; Trombositten zengin fibrin = Platelet rich fibrin ; Ön çapraz bağ = Anterior cruciate ligament

Özet:
Amaç: Ön çapraz bağ (ÖÇB) diz ekleminin en sık yaralanan bağıdır.
Özellikle yüksek şiddetli ve kontakt spor yapan, pivot hareketlerini içeren (basketbol,
futbol, rugby vb.) sporlarda yaralanma sıklığı daha fazladır. ÖÇB yerine greft olarak
kullanılan tendonun ligamentizasyonu, cerrahi sonrası ikinci yılın sonuna kadar
devam eden bir süreçtir. Bu nedenle ligamentizasyon sürecini hızlandırmak amacıyla
farklı yöntemler geliştirilmiştir. Plazmadan zengin fibrin (PZF) bu noktada
kullanılabilecek yöntemlerden biridir. Her ne kadar PZF' nin ligamentizasyon
sürecine olumlu etkileri olsa da fonksiyonel sonuçlara olan etkisi belirsizdir. Bu
çalışmadaki amacımız, ÖÇB tamir ile birlikte uygulanan PZF' nin bireylerin
fonksiyonel sonuçlarına etkisini araştırmaktı.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, ÖÇB rüptürü sebebiyle Ankara Numune
Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'ne baş vuran 18-45
yaş arası, ASA I-II-III fiziksel risk grubunda yer alan, gönüllü 35 hasta dahil edildi.
Çalışmaya dahil edilen hastalara otolog hamstring tendonu kullanılarak,
anatomik tek bant ÖÇB rekonstrüksiyon cerrahisi yapıldı ve cerrahi sonrası
rehabilitasyonunu tamamlamış ve operasyondan sonra 1 yıllık takip süresi
olan hastalar değerlendirildi. Tüm hastalar tarafsız ve eşit sayıda birey dağılımı
sağlayabilmek için, kapalı zarf randomizasyon yöntemi kullanılarak 2 gruba ayrıldı
(1.Grup PZF kullanılan Grup, 2.Grup Kontrol Grubu). Tüm bireylerin demografik
bilgileri, kuadriseps ve hamstring kas kuvvetleri (izokinetik dinamometre), ligament
laksite değerleri (artrometre), fonksiyonel performansları (tek bacak öne sıçrama
testi, y denge testi) ve diz fonksiyonları (IKDC anketi, KOOS anketi, Lysholm diz
skorlama ölçeği) değerlendirildi ve kayıt edildi. Tüm değerlendirmeler, hem opere
edilen ekstremite hem de sağlam ekstremitede bilateral olarak yapıldı.

Bulgular: Grupların cerrahi öncesi ve cerrahi sonrası 1. yıl 60-180°/sn
açısal hızlarda hem kuadriseps hem de hamstring kas kuvvet değişimleri
arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Grupların cerrahi öncesi ve cerrahi
sonrası anterior tibial translasyon değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark
bulunmadı ancak; PZF uygulanan grupta cerrahi sonrası 1. yılda ligament laksite
değerlerinde %53,87 oranında bir iyileşme görülürken, kontrol grubunda bu değer
%40,91'di. Grupların cerrahi sonrası 1. yılda etkilenen ekstremite ve sağlam
ekstremitede tüm Y denge testi parametrelerinde, propriyosepsiyon değerlendirme
sonuçlarında, IKDC ve KOOS ölçeği toplam skorlarında istatistiksel olarak anlamlı
oranda bir iyileşme görülürken (p<0,05); Tampa kinezyofobi ölçeği skorlarında ise,
cerrahi öncesi ve cerrahi sonrası 1. yılda her iki grupta da istatistiksel olarak anlamlı
bir gelişme görülmedi.
Sonuç: Çalışmada, PZF uygulmasının, ÖÇB rekonstrüksiyon cerrahisi
sonrası fonksiyon ve stabiliteye olan katkısını, temel olarak objektif ve
sübjektif kombine bilimselliği kanıtlanmış testlerle ölçtük. Sonuç olarak, hem
kontrol grubunda hem de PZF uygulanan grupta cerrahi sonrası 1. yılda diz
eklem stabilitesinin cerrahi öncesi seviyeye göre artış gösterdiğini
gözlemledik. Ancak diz eklem stabilitesine ve diz eklem fonksiyonlarına olan
katkısı incelendiğinde, PZF uygulamasının kontrol grubuna göre ekstra
etkilerinin olmadığını tespit ettik. Bu alanda, greftin ligamentizasyonun da
araştırıldığı daha uzun süreli çalışmalara ihtiyaç var.
Anahtar Kelimeler: Ön çapraz bağ, Ligamentizasyon, Trombositten
Zengin Fibrin, İzokinetik Performans, Fonksiyonel
Rehabilitasyon.

Abstract:
Introduction: The anterior cruciate ligament (ACL) is the most
commonly injured ligament of the knee joint. The frequency of injury is higher
in sports that involve pivot movements (basketball, football, rugby, etc.),
especially those that do high-intensity and contact sports. Ligation of the
tendon, which is used as a graft instead of ACL, is a process that continues
until the end of the second year after surgery. For this reason, different
methods have been developed to accelerate the ligamentization process.
Plasma-rich fibrin (PRF) is one of the methods that can be used at this point.
Although PRF has positive effects on the ligamentization process, it's effect
on functional outcomes is uncertain. Our aim in this study was to investigate
the effect of PRF applied with ACL repair on the mid-term functional
outcomes of individuals.
Materials and Methods: The study included 35 volunteer patients,
aged 18-45 years, in ASA I-II-III physical risk group, who applied to Ankara
Numune Training and Research Hospital Orthopedics and Traumatology
Clinic due to anterior cruciate ligament rupture. The patients included in the
study underwent anatomical single band anterior cruciate ligament
reconstruction surgery using autologous hamstring tendons, and patients
who completed their post-surgery rehabilitation and had a 1-year follow-up
period after the operation were evaluated. All patients were divided into 2
groups (PZF Group, Control Group) using the closed-envelope randomization
method to ensure an unbiased and equal distribution of individuals.
Demographic information of all individuals, quadriceps and hamstring muscle
strength (isokinetic dynamometer), ligament laxity values ​​(arthrometer),
functional performances (single leg forward jump test, y balance test) and

14

knee functions (IKDC questionnaire, KOOS questionnaire, Lysholm knee
scoring scale) evaluated and recorded. All assessments were performed
bilaterally in both the operated and intact extremities.

Results: There was no significant difference between the groups
changes in both quadriceps and hamstring muscle strength at 60-180°/sec
angular velocities before and after surgery (p>0.05). There was no
statistically significant difference in anterior tibial translation values ​​of the
groups before and after surgery, however; While there was a 53.87%
improvement in ligament laxity values ​​in the first year after surgery in the PZF
group, this value was 40.91% in the control group. A statistically significant
improvement was observed in all Y balance test parameters, proprioception
evaluation results, and IKDC and KOOS scale total scores in the affected
extremity and intact extremity in the 1st year after surgery (p<0.05); In the
Tampa kinesiophobia scale scores, there was no statistically significant
improvement in either group before surgery and in the first year after surgery.

Conclusions: In this study, we measured the contribution of PRF
application to function and stability after ACL reconstruction surgery, mainly
with objective and subjective combined tests with proven scientific validity. In
conclusion, we observed that knee joint stability increased in the 1st year
postoperatively compared to the preoperative level in both the control group
and the PRF group. However, when its contribution to knee joint stability and
knee joint functions was examined, we found that PRF application did not
have any extra effects compared to the control group. In this area, there is a
need for longer-term studies in which the ligamentization processes of the
graft are also investigated.

Key Words: Anterior cruciate ligament, Ligamentization, Platelet-rich
fibrin, İsokinetic performance, Functional rehabilitation.