Üriner inkontinans tiplerinde mesane duvar kalınlığının tedavi başarısı ile ilişkisi
Correlation of bladder wall thickness and treatment success in types of urinary incontinence
Yazar: MUSTAFA BURAK AKSELİM
Danışman: DOÇ. DR. MELİKE DOĞANAY
Sağlık Bakanlığı / Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitimi ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Ürodinamik olarak üriner inkontinans tanısı alan hastalarda ortalama mesane duvar kalınlığı (MDK) ile tedavi başarısı arasındaki ilişkiyi araştırmaktır.
Materyal ve Metot: Prospektif olarak planlanan çalışmamıza ürodinamik inceleme ile üriner inkontinans tipi belirlenen, yaşları 27-68 arasında değişen 125 hasta çalışmaya katıldı. Ürodinamik bulgular doğrultusunda hastalar, ürodinamik stres inkontinansı (SUİ) olanlar, detrusör aşırı aktivitesi (DO) olanlar ve mikst tip inkontinansı olanlar olmak üzere üç gruba ayrıldı (sırasıyla 54, 39, 32 hasta). Tedavi öncesi ve sonrası transvaginal ultrasonografi kullanılarak mesane kubbesi, ön duvarı ve trigondan yapılan ölçümlerin ortalaması alınarak MDK hesaplandı. İnkontinans tiplerinde tedavinin başarılı ve başarısız olduğu gruplar arasında MDK farklılıkları ile tedavi öncesi ve sonrası MDK arasındaki değişim incelendi. İnkontinans tiplerinde tedavi başarısını öngörmede MDK için kestirim değerleri hesaplandı.
Bulgular: Tedavi öncesi ortalama MDK, tedavi başarılı ve başarısız gruplarda sırasıyla SUİ'ta 4,70 vs 5,19 mm ; DO' de 4,79 vs 5,62 mm ; mikst tipte ise 4,62 vs 5,63 mm olarak bulundu. Tüm inkontinans tiplerinde tedavi başarılı ve başarısız olan gruplarda tedavi öncesi ortalama MDK açısından anlamlı farklılık tespit edildi (p<0,05). Tedavi başarısını öngörmede ROC analizi yapılarak, tedavi öncesi ortalama MDK için sınır değerleri hesaplandı; SUİ 'ta 5,05 mm ( sensitivite % 74, spesifite % 66, pozitif prediktif değer (PPV) % 85, negatif prediktif değer (NPV) % 50), DO'de 4,98 mm ( sensitivite % 73, spesifite % 92, PPV % 95, NPV % 63), mikst tipte ise 5,31 mm ( sensitivite % 88, spesifite % 73, PPV % 79, NPV % 85). Bütün gruplarda tedavi sonrası MDK'nda azalma mevcuttu ancak sadece SUİ'ta tedavi başarılı olan grupta MDK'ndaki azalma istatistiksel olarak anlamlı saptandı ( 4,70 vs 4,51 mm, p=0,002, p<0,05).
Sonuç: Tedavi öncesi ölçülen MDK ile tedavi başarısı arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Üriner inkontinans tiplerinde tedavi başarısını değerlendirmede ortalama mesane duvar kalınlığı bir değerlendirme kriteri olabilir ve bu sayede hastaların tedavi yönetimi kişiselleştirilerek daha başarılı yanıtlar alınması sağlanabilir.

Abstract:
Objective: The aim of the study was to determine the relationship between mean bladder wall thickness (BWT) and the treatment success in patients with urinary incontinance diagnosed with urodynamic studies
Methods: Totally, 125 patients have been prospectively enrolled. The age of patients was between 27-68 and urodynamic studies were performed to determine the urinary incontinance types. According to uroynamic findings the patients were divided into three subgroups; urodynamic stres incontinance (SUİ), detrusor overactivity (DO) and mixed incontinance (54, 39, 32 patient in subgroup respectively). Using a transvaginal probe, BWT was measured at three sites at the thickest part of the dome of the bladder, the trigone and the anterior wall of the bladder. An average of the three measurements was considered as the mean bladder wall thickness. The mean BWT difference before and after treatment in each subgroups was investigated. A cut-off value for BWT before treatment was determined to predict the success of treatment. Results: In SUİ subgroup, the mean BWT before treatment was 4,70 mm in success group and 5,19 mm in failure group. For DO subgroup it was 4,79 vs 5,62 mm and for the mixed incontinance subgroup 4,62 vs 5,63 mm. Mean BWT measurements before treatment was significantly different in success and failure groups for each urinary incontinance types (p<0,05). Using ROC curves to analyzea cut-off value of BWT to predict the treatment success ; for SUİ 5,05 mm (sensitivity % 74, spesifity % 66, PPV % 85, NPV % 50), for DO 4,98 mm (sensitivity % 73, spesifity % 92, PPV % 95, NPV % 63) and for mixed type 5,31 mm (sensitivity % 88, spesifity % 73, PPV % 79, NPV % 85). The BWT decreased after treatment in all incontinance types however it was only statistically significant in SUİ (4,70 mm vs 4,51 mm, p=0,002) Conclusion: The study showed significant assosiation between the BWT measured before treatment and the success of treatment. Bladder wall thickness can be an useful method for assesing responsiveness to theteratment for all types of urinary incontinance. By this means, treatment would be more successful with an individualized approach.