Redüksiyonsuz disk deplasmanı hastalarının tedavi yöntemlerinin etkinliklerinin değerlendirilmesi
Evaluation of treatment modalities for patients with disc displacements without reduction
Yazar: ŞEBNEM SARIOĞLU KURT
Danışman: PROF. DR. NECAT TUNCER
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2007
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Tedavi = Treatment ; Temporomandibular eklem = Temporomandibular joint ; Temporomandibular eklem disfonksiyon sendromu = Temporomandibular joint dysfunction syndrome

Özet:
Amaç: Redüksiyonsuz disk deplasmanı hastalarında artrosentezin, oklüzal splintlerin tedavi başarısına katkısının randomize klinik çalışma ile değerlendirilmesi.Gereç ve Yöntem: Redüksiyonsuz disk deplasmanı teşhisi Temporomandibular Rahatsızlıklar Araştırma Teşhis Kriterleri (TMR/ATK) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) bulgularına dayanarak yapılmıştır. İki tedavi grubunda araştırmaya katılmayı kabul eden ve gruplara rastlantısal olarak dağıtılan toplam 60 hasta yer almıştır. Altı ay sonunda 58 hasta kontrollerine devam etmiştir. 30 hasta (28 kadın 2 erkek; yaş ortalaması 34,33±14,55) stabilizasyon splinti grubunda, 28 hasta (28 kadın; yaş ortalaması 32,86±12,93) artrosentez ile birlikte stabilizasyon splinti grubunda yer almıştır. Artrosentez işlemi uzman bir ekip tarafından gerçekleştirilmiştir. Her iki tedavi grubundaki bütün hastalara, stabilizasyon splinti Okeson'un önerdiği şekilde hazırlanmış ve 6 ay boyunca tüm gün kullanmaları istenmiştir. Hastalar altı ay boyunca her ay TMR/ATK muayene formu ile değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizler NCSS 2007 paket programı ile yapılmıştır. Sonuçlar, anlamlılık p?0,05 düzeyinde değerlendirilmiştir.Bulgular: Tedavi gruplarının ağız açma ve protrusiv hareket miktarları, çiğneme kasları palpasyon değerleri ve TME palpasyon değerleri başlangıçtan itibaren altı ay boyunca aylık ortalama değerleri açısından karşılaştırıldığında; gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadığı görülmüştür. Her iki grupta tedavi sonunda başlangıca göre ağız açma ve protrusiv hareket miktarlarındaki artışın, çiğneme kasları ve TME palpasyon değerlerindeki azalmanın ise istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür.Sonuç: Her iki tedavi şeklinin de hastaların semptom ve belirtilerinin iyileştirilmesinde, belirgin bir başarı sağladığı saptanmıştır. Ağız açma miktarlarındaki artış açısından değerlendirildiğinde; artrosentez uygulamasının tedavinin başında, hızlı bir iyileşme sağladığı sonucuna varılmıştır. Lateral hareketler değerlendirildiğinde ise; artrosentez uygulamasının tedavinin sonunda splintin etkinliğini arttırdığı görülmüştür. Diğer faktörlerde; artrosentez uygulamasının, tek başına splint tedavisine herhangi bir üstünlüğüne rastlanmamıştır.

Abstract:
Purpose: This randomized clinical trial evaluated and compared the contribution of arthrocentesis to stabilization splint for the treatment of disc displacements without reduction.Material and Method: Diagnosis of disc displacement without reduction was made according to the data collected from the Research Diagnostic Criteria for Temporomandibular Disorders and Magnetic Resonance Imaging findings. 60 subjects who agreed to participate in this study were randomly assigned to one of the two treatment groups. 58 subjects completed the study. 30 subjects (28 female 2 male; mean age 34,33±14,55) received stabilization splints and 28 subjects (28 female; mean age 32,86±12,93) received both arthrocentesis therapy and stabilization splints. Surgical procedures were applied by a group of plastic surgeons and stabilization splints were constructed. All subjects were instructed to use the appliances all day for a period of 6 months and were evaluated at monthly intervals with Research Diagnostic Criteria for Temporomandibular Disorders. Data were statistically analysed by Friedman test and Mann-Whitney-U test. Significance level was set at p?0,05.Results: According to the monthly average values of maximum mouth opening, amount of progression in protrusion and palpation scores of both the muscles and the joints, treatment groups did not reveal significant differences after 6 months (p?0,05). Both groups exhibited significant progression as decrease in palpation scores and increase in the range of mandibular movements (p?0,05).Conclusions: Within the limitations of this study, both treatment modalities seemed to improve the signs and symptoms of disc displacements without reduction. Maximum mouth opening exhibited acute improvement in the arthrocentesis group at the beginning of the treatment. Arthrocentesis also improved the efficiency of splint therapy on the bases of lateral movements at the end of the treatment.