Yirminci yüzyıldan günümüze resimde farklı çocuk imgeleri
Various children images in painting from twentieth century to today
Yazar: KEMAL BEHCET CAYMAZ
Danışman: PROF. NEDRET SEKBAN
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı / Resim Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: 21. yüzyıl = 21. century ; Portre = Portrait ; Resim sanatı = Painting art ; Çocuk resimleri = Children's paintings ; Çocuklar = Children ; İmge = Image ; İmge aktarımı = Image transfer

Özet:
Avrupa resimde çocuk imgesinin 15-16. Yüzyıllara kadar, Çocuk İsa betimlemeleri dışında fazla ilgi çekmediği görülür. Ortaçağ'da Çocuk İsa, Meryem'in kucağında çocuksu bir özellik taşımadan resmediliyor, Surat ifadeleri ve oranlarıyla yetişkinlere benziyorlardı. Rönesans dönemi ile birlikte yetişkin görünümünden sıyrılan çocuk, doğal ve gerçekçi bir anlayışla yeni bir görünüme kavuşmaya başlamıştır. Özellikle 16. Yüzyıla ait Meryem ve Çocuk İsa betimlemeleri, modern çocuk kavramına yaklaşan, aynı zamanda anne-çocuk ilişkisini yücelten çalışmalardır. 
17. Yüzyıl çocukları artık resim sanatı içinde önemli bir figür olarak yerini almaya başlamıştır. 
18. Yüzyıl ile birlikte gelişimi hızlanan çocukluk bilincinin ve aydınlanma çağının getirdiği olumlu etkilerle çocuklar portre sanatında en az büyükler kadar yer tutmuştur. 
19. Yüzyılda çocuk merkezli bir aile anlayışına kavuşan Avrupa, Empresyonizmin geliştirdiği yeni resim teknikleri ile çocuk imgesinin sıklıkla kullanıldığı akım olmuştur. 
20. yüzyılda sanat ve çocuğun sosyal yapısı değişim göstermiş, çocuklar için eğitim reformu yüzyılı olmuştur. Böylelikle çocukluk kavramı bazı kesimlerde yükselişe geçerken bazı kesimlerde de savaşlarla birlikte yerle bir edilmiş çocuklar; şiddet, istismar ve açlıkla yüzleşmeye devam etmiştir. 
Günümüz Batı resminde teknoloji çağının çocukları birbirinden farklı çarpıcı üsluplar ve bakış açılarıyla resimlerde görülmektedir. Çocuklar bazen insan hayatının başlangıcını ve sonunu, ululuğunu ve olumsuzluklarını ele alan metaforlara dönüşmektedirler. Bazen de Ortaçağdan beri sıklıkla kullanılan anne-çocuk temasına atıfta bulunan resimlerde yer almaktadırlar. Günümüz Türk Sanatçılarında, Anadolu çocuklarının taşralı yaşamları ve şehir hayatının en üst tabakayla en alt tabakaya ait çocuklarının psikolojik gerilimi konu edilmiştir. Sanatçılar bazen toplumsal gerçekçi bazen de dışavurumcu bir sanat anlayışı benimsemişlerdir.

 
ANAHTAR KELİMELER: Ortaçağ, 20.Yüzyıl, Resim, Çocuk İmgesi, Portre

Abstract:
Child image in European picture until the 15-16th centuries, seemed that there wasn't much interest except the Child Jesus depictions. In the middle Ages, the Child Jesus was portrayed in Mary's lap without carrying any childlike feature, looking like adults with their facial expressions and proportions. With the Renaissance period, the child, who had been stripped of his adult appearance, begun to get a new look with a natural and realistic understanding. Especially, the descriptions of the Virgin Mary and Child Jesus of the 16th Century promoted the concept of modern children and to the relationship between mother and child at the same time. 
17th-century children are now beginning to take an important role in painting. 
With the positive effects of childhood consciousness and the age of enlightenment that accelerated with the development of the 18th century, children occupied portrait art as much as the elders. 
In the 19th century Europe achieved a child-centered understanding of family, with the new painting techniques developed by Impressionism, it has become a trend frequently used in portraying children. 
In the 20th century, art and the social structure of the child changed and it became an education reform for the children. Thus, while the concept of childhood rises in some regions, children continued to face wars, violence, abuse and starvation in others. 
Today's Western painting, the children of the technology age is seen in pictures with different striking styles and points of view. Children are sometimes transformed into metaphors that address the beginning and end of human life, its grandness and negativity. They are sometimes included in the paintings that are often used in mother-child depictions since the Middle Ages. Present-day Turkish artists portray the rural life of Anatolian children and the psychological tension of children belonging to the lowest and the upper layers of city life are discussed. The artists sometimes adopt socially realistic and sometimes expressive artistic understanding. 


KEY WORDS: Medieval, 20th Century, Painting, Child İmage, Portrait