hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Postmenopozal dönemde servikovaginal smear sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of cervicovaginal smear results in postmenoposal period
Yazar: EMRE DESTEGÜL
Danışman: PROF. DR. MURAT APİ
Sağlık Bakanlığı / Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Menopoz polikliniğimize 2007-2010 yılları arasında başvuran 894 hasta retrospektif olarak incelendi. Yaş, menopoz yaşı, menopoz süresi, özgeçmişi, gravida, parite, gibi bir dizi parametreleri ile birlikte servikovaginal smear sonuçları incelendi. Amacımız smear sonuçlarımızı litaratür verileri ile değerlendirmekti.
Menopozal dönemde preinvaziv lezyonların az izlenmesi gerçeğini çalışmamızda da benzer verilerle doğruladı. Çalışmamız randomize kontrollü bir çalışma olmadığından dolayı smear sonuçları ile diğer parametreler arasında herhangi bir ilişki değerlendirmedik.
Olguların smear sonuçlarına baktığımızda da yine litaratürle benzer sonuçlar elde ettiğimizi görmekteyiz.
Bütün veriler ışığında şu an elimizdeki mevcut imkanlarda, servikovaginal tarama yönteminin en güvenli ve en kolay tarama yöntemi olduğu muhakkaktır. Gereği halinde kolposkopi ve doku biyopsisi ile beraber kullanılması durumunda etkili bir yöntemdir.

Abstract:
894 patients, admitted to our menopause clinic between 2007-2010 years, analysed retrospectively. Some parameters like; age, menopause age, menopause duration, background, gravidy, and parity were analysed with cervicovaginal smear results.Our purpose was to evaluate the smear results with litarature datas.
The reality of, less preinvasive lesions in meopausal period was confirmed in our study, with similar datas. Because of our study was not a randomized controlled trial, we did not evaluate any relation between smear results and other parameters.
As seen in the cases' smear results, we obtained similar results with the litarature as well.
According to these datas, it is obvious that cerviovaginal smear screening is the most reliable and easiest screening programme we have. In the necessity, usage with colposcopy and tissue biopsy, it is a effective method.
Tip 1 diabetes mellitus hastalarında d vitamin düzeyleri /
Yazar: DİDEM GÜLCÜ TAŞKIN
Danışman: PROF. DR. SERVET ERDAL ADAL ; PROF. DR. HASAN ÖNAL
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğt. ve Arş. Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Çocuk Endokrinolojisi ve Metabolizma Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
AMAÇ: ÇALIŞMAMIZIN AMACI TİP 1 DAİBETES MELLİTUS TANISI ALMIŞ OLAN ÇOCUKLARDA D VİTAMİNİ DÜZEYLEİRNİN ARAŞTIRILIP KONTORL GRUBU İLE KARŞILAŞTIRMAKTIR.
GEREÇ VE YÖNTEM: ÇALIŞMA GRUBU TİP 1 DİABETES MELLİTUS TANISI LAMIŞ 212 ÇOCUKTAN OLUŞTU. ÇALIŞMA GRUBUNDAKİ ÇOCUKLARIN KARDEŞLERİNDEN SEÇİLEN 137 SAĞLIKLI ÇOCUK KONTORL GRUBUNU OLUŞTURDU. İSTANBUL'DA OTURAN 349 ÇOCUKTAN 25(OH)D VİTAMİN DÜZEYİ ÖLÇÜMÜ İÇİN KAN ÖRENEKLERİ ALINDI. 
BULGULAR: TİP 1 DİABETES MELLİTUSLU ÇOCUKLARDAKİ 25()OH)D VİTAMİN DÜZEYLERİ KONTROL GRUBUNA GÖRE ANLAMLI DERECEDE DÜŞÜKTÜ (26,95+/-15,3 VS 30,63 NG/ML; P=0,05). 25(OH)D VİTAMİNİ DÜZEYİNİN 40 NG/ML'DEN FAZLA OLMASI OLARAK TANIMLANAN D VİTAMİN YETERSİZLİĞİ TİP 1 DİABETLİ HASTALARDA KONTROL GRUBUNA GÖRE ANLAMLI DERECEDE DÜŞÜKTÜ ( %16 VS % 24,8 NG/ML;P=0,043)
SONUÇ: DÜŞÜK D VİTAMİN DÜZEYLEİRNİN TİP 1 DİABET GELİŞİMİNDE BİR ROLÜ OLABİLİR. VTAMİN D EKSİKLİĞİ VE YETERSİZLİĞİNİ DÜZELTMEK KEMİK SAĞLIĞININ ÖTESİNDE FAYDALAR SUNABİLİR.

Abstract:
OBJECTİVE: THE AİM OF OUR STUDY WAS TO İNVESTİGATE VİTAMİN D LEVELS OF THE CHİLDREN WHO WERE DİAGNOSED AS TYPE 1 DİABETE MELLİTUS PATİENTS AND COMPARE WİTH CONTROL GROUP.
MATERİAL AND METHODS: 212 CHİLDREN WERE İNCLUDED İN THE STUDY GROUPS WHO WERE DİAGNOSED AS TYPE 1 DİABETE. 137 CHİLDREN İN CONTROL GROUP RECRUİTED FROM SİBLİNGS OF STUDY GROUP FOR HEALTY CONTROLS. BLOOD SAMPLES FROM 349 PARTİCİPANTS RESİDİNG İN İSTANBUL ARE MEASERED FOR 25 (OH)D VİTAMİN LEVELS.
RESULTS: PLASMA LEVELS OF 25(OH)D VİTAMİN LEVELS WERE SİGNİFİCANTLY LOWER İN CHİLDREN WİTH TYPE 1 DİABETES THAN CONTROL SUBJECTS.VİTAMİN D SUFFİCİENCY DEFİNED AS 25(OH)D VİTAMİN LEVEL ABOVE 40 NG/ML WAS SİGNİFİCANTLY LOWER İN CHİLDREN WİTH TYPE 1 DİABETES THAN CONTROL SUBJECTS (%16 VS %24,8 NG/ML: P=0,043)
CONCLUSİON: LOW VİTAMİN D LEVELS MAY HAVE A ROLE İN DEVOLOPMENT OF TYPE 1 DİABETES. CORRECTİNG VİTAMİN D DEFİCİENCY AND İNSUFFİCİENCY MAY PROOVİDE BENİFİTS NOT LİMİTED TO BONE HEALTH
Posterior servikal spinal enstrümantasyonda uygulama güvenliği için pedikül çaplari ve açilarinin üç boyutlu bilgisayarli tomografi ile ölçümleri
Posterior servikal spinal enstrümantasyonda uygulama güvenliği için pedikül çapları ve açılarının üç boyutlu bilgisayarlı tomografi ile ölçümleri
Yazar: ALİ BÖREKCİ
Danışman: PROF. DR. TUFAN HİÇDÖNMEZ
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Beyin-Sinir ve Omurilik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Posterior servikal spinal enstrümantasyonda, C3-C7 arası vertebral pediküllerin genişlikleri, yükseklikleri, transvers açıları ve pedikül vidalarının maksimum uzunlukları, preoperatif dört yönlü direkt grafi, ince kesit bilgisayarlı tomografi (BT) ve 3 boyutlu bilgisayarlı tomografi (3B-BT) görüntüleri ile, 50 erişkin hastada iki taraflı değerlendirilerek veritabanı elde edildi. 
C3-7 arasında pedikül yüksekliğinin ve genişliğinin arttığı, pedikül açısının C3-C5 arası arttığı, C5-C7 arasında azaldığı, maksimum vida boyunun ise, giderek arttığı belirlendi. 
Ortalama maksimum vida uzunluğu 29,7 mm ile 33,1 mm arasında bulundu. 
Bu değişkenlerin, cerrahi uygulamalarda pedikül vidalarının pediküle uygun yerleştirilebilmesi için önemi vurgulandı.

Abstract:
The widht, height, transverse angles of vertebral pedicles, and maximum lenght of screws between C3 and C7 cervical vertebrae were bilaterally assessed preoperatively with plain X-rays, computed tomography, and three dimensional computed tomography examinations in 50 adult patients, and a database was achieved. 
Our results indicated that the widht and height of pedicles increased between C3 to C7, pedicle angles increased between C3 to C5, but decreased between C5 to C7, and the maximum lenght of screws increased between C3 to C7 cervical levels. Mean lenght of screws was found between 29,7 – 33,1 mm. 
The importance of those parameters in appropriate application of pedicle screwing in spinal surgery was emphasized.
Koroner baypas yapılan hastalarda safen ven greftlerinin tıkanması ile serum eritropoietin düzeyi arasındaki ilişki
Relationship between serum erythropoietin level and saphenous vein graft disease in patients with coronary bypass
Yazar: YAVUZER KOZA
Danışman: DOÇ. DR. ERDAL DURU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Safen ven greft hastalığı ile serum Eritropoietin (EPO) düzeyi arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Koroner baypaslı olup elektif koroner anjiografi yapılan 85 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar safen ven grefti açık olanlar (Grup 1, n=45) ve en az bir safen greftinde %70'den fazla greft hastalığı olanlar (Grup 2, n=40) olarak iki gruba ayrıldı. EPO düzeyi enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) yöntemiyle ölçüldü. Serum EPO düzeyi ve toplanılan tüm veriler, safen greft hastalığı olan ve olmayan hasta grupları arasında karşılaştırıldı. Gruplar arası karşılaştırmada safen greft hastalığı istatistiksel olarak anlamlı oranda artmış trigliserid ile azalmış yüksek yoğunluklu lipoprotein kolesterol düzeyleriyle (p<0,05) ilişkiliydi. Yaş, cinsiyet, kardiyovasküler risk faktörleri ve diğer parametreler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur (p>0,05). Serum EPO düzeyi safen ven greft hastalığı olmayan grupta hafifçe daha yüksek olmakla beraber istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (24.30±20.03 vs.18.63±8.46 mU/mL, p=0.100). Bu çalışmada safen ven greft hastalığı ile serum EPO düzeyi arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı.

Abstract:
We aimed  to determine the association of serum erythropoietin (EPO) level with saphenous vein graft (SVG) disease. Eighty-five patients with a history of coronary artery bypass graft surgery that underwent elective coronary angiography were enrolled into the study. Patients with >70% stenosis (diseased grafts) in at least one saphenous graft were included in group 2 (diseased group: n = 40), and group 1 (nondiseased group: n = 45) consisted of patients without diseased SVGs. The EPO level was measured using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) using a commercially available ELISA kit. The EPO level and all data were compared between patients with and without SVG disease. There were not any significant differences in age, gender, cardiovascular risk factors, and other parameters (p>0.05) between the two groups except for increased triglyceride and low high-density lipoprotein levels in group 1 (p<0.05). Although statistically not significant, the EPO level was found to be slightly higher in the nondiseased SVG group than in the diseased SVG group (24.30±20.03 vs.18.63±8.46 mU/mL, p=0.100). In this study, no significant association was found between the serum EPO level and SVG disease.
Normal karaciğer, böbrekler ve dalak parankiminin ortalama adc değerlerinin hesaplanması
Calculation of average adc values of liver, kidneys and spleen parenchyma in healthy individuals
Yazar: SAFİYE TOKGÖZ ÖZAL
Danışman: PROF. DR. ŞÜKRÜ MEHMET ERTÜRK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı / Radyobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme = Diffusion magnetic resonance imaging

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı sağlıklı bireylerde karaciğer, böbrekler ve dalak parankiminin difüzyon
ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile ortalama görünür difüzyon katsayısı (Apparent
diffusion coefficient-ADC) değerlerinin belirlenmesidir.
Materyal ve metod: Ekim 2011-Aralık 2011 tarihleri arasında, Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma
Hastanesi Radyoloji Kliniği'nde, MRG çekimi yapılmış ve herhangi bilinen hastalığı olmayan, 81
hasta retrospektif olarak taranmış ve çalışmaya alınmıştır. Hastaların karaciğer, böbrekler ve dalaktan
belirlenmiş aynı bölgelerden difüzyon ağırlıklı MRG'den ADC değerleri ölçülmüştür.
Bulgular: Çalışmamızda diffüzyon ağırlıklı MR görüntülemede incelemeye alınan hastaların
hesaplanan ortalama ADC değerleri karaciğer için 0,63 + 0,13×10−3 mm2
/s , sağ böbrek için 1,45 +
0,19×10−3 mm2
/s , sol böbrek için 1,43 + 0,2×10−3 mm2
/s , dalak için 0,68 + 0,15 × 10−3 mm2
/s
bulunmuştur. Ayrıca regresyon hesaplaması ile hasta yaşı ve ADC değerleri arasındaki korelasyon
araştırıldı ve korelasyon olmadığı görüldü.
Sonuç: Hastalıklarda abdominal organların difüzyon ağırlıklı MR görüntülerinin nicel
değerlendirmesini yapabilmek için normal ADC değerlerinin bilinmesi gereklidir. Bu durum özellikle
normal karşılaştırmasının yapılamayacağı hedef organın tamamını tutan lezyonlar için geçerlidir.

Abstract:
Purpose: The aim of this study is to determine the apparent diffusion coefficient values of liver,
kidneys and spleen parenchyma by diffusion weighted magnetic resonance imaging (MRI) in healthy
individuals.
Materials and methods: Between October 2011 and December 2011, 81 patients with no known
diseases were retrospectively screened and taken to work at Şişli Etfal Training and Research Hospital
Radiology Clinic. ADC values of diffusion weighted MRI were measured from the liver,
kidneys and spleen.
Results: In our study, the mean ADC values of the patients performed diffusion-weighted MR
imaging were 0,63 + 0,13×10−3 mm2
/s for the liver, 1,45 + 0,19×10−3 mm2
/s for the right kidney, 1.43
± 0.2×10−3 mm2
/s, and 0.68 ± 0.15×10−3 mm2
/s for the spleen. In addition, correlation between patient
age and ADC values was investigated and no correlation was found by regression analysis.
Conclusion: In order to quantitatively evaluate diffusion-weighted MR images of abdominal organs in
diseases, normal ADC values must be known. This is especially true for lesions that hold the entire
target organ where normal comparisons can not be made.
Polikistik over sendromlu kadınlarda maskeli hipertansiyon sıklığının belirlenmesi
Determination of the frequency of masked hypertension in women with polycystic ovary syndrome.
Yazar: SELDA HAKBİLEN
Danışman: DOÇ. DR. ESİN BEYAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Kardiyoloji = Cardiology ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Polikistik over sendromlu kadınlarda maskeli hipertansiyon sıklığının belirlenmesi amacıyla çalışmaya  53 polikistik over sendrom tanılı kadın ve  sağlıklı 45 kontrol grubu alındı. 
Mart 2012 ile Mayıs 2012 tarihleri arasında keçiören eğitim ve araştırma hastanesinde kadın doğum ve endokrin polikliniğine başvuran 2003 Rotterdam tanı kriterleri ile tanı konulan hastalar alındı. Muayene (ofis) kan basıncı normal olan hastalarda ve kontrol grubunda  24 saatlik ambulatuvar kan basıncı ölçümleri yapılarak maskeli hipertansiyon sıklığı araştırıldı. 
Çalışmamızın sonucunda hasta ve  kontrol grubu arasında  istatistiksel olarak anlamlı kan basıncı farkı tespit edilmedi.

Abstract:
In order to determine the frequency of masked hypertension in women with polycystic ovary syndrome, 53 women with polycystic ovary syndrome and 45 healthy control groups were included in the study.
Patients diagnosed with the 2003 Rotterdam diagnostic criteria, who applied to the obstetrics and gynecology and endocrine polyclinic of the Keçiören Training and Research Hospital between March 2012 and May 2012, were included. The frequency of masked hypertension was investigated by making 24-hour ambulatory blood pressure measurements in patients with normal examination (office) blood pressure and in the control group.As a result of our study, no statistically significant blood pressure difference was detected between the patient and control groups.
Gebelerde preeklampsi şiddetinin maternal serum ca-125 değeri ile ilişkisinin araştırılması
The study of relationship between maternal serum ca-125 level with severity of preeclampsia in pregnants
Yazar: ERBİL KARAMAN
Danışman: UZMAN HASAN CEMAL ARK ; UZMAN GÖKHAN YILDIRIM
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma  Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Gebelik = Pregnancy ; Preeklampsi = Pre-eclampsia

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı preeklamptik gebelerde CA-125 seviyelerini ölçmek, kontrol grubu değerleri ile karşılaştırmak ve ayrıca preeklampsinin şiddeti ile maternal serum CA-125 düzeyleri arasında ilişki olup olmadığını araştırmaktır.Yöntem: Bu çalışmada mayıs 2011-kasım 2011 tarihleri arasında S.B. Kanuni Sultan Süleyman Eğitim Araştırma Hastanesi Perinatoloji Kliniğine başvuran 58 preeklamptik gebe ile medikal problemi olmayan kontrol grubu olarak alınan 31 gebede maternal serum CA-125 düzeyleri ölçülmüş ve karşılaştırılmıştır.Bulgular: Çalışmamızda ağır preeklampsi grubundaki hastalarda CA-125 değerleri, hafif preeklampsi grubundaki ve normal gruptaki hastalardan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Hafif preeklampsi grubu ile normal grup arasında ise CA-125 değerlerinde anlamlı farklılık bulunmamıştır.Sonuç: Literatürde bu konudaki çalışmalar çelişkilidir. Ancak yüksek CA-125 seviyesi preeklampsinin şiddeti ile ilişkilidir.

Abstract:
Objective: The purpose of this study is to evaluate the level of CA-125 in preeclamptic pregnants and to compare with control group?s level and also to study whether if there is a relationship between the severity of preeclampsia and maternal serum level of CA-125.Method: The study group included 58 preeclamptic women and 31 healthy pregnant women served as the control group who was admitted to Kanuni Sultan Süleyman Research and Teaching Hospital between the date of may 2011-nowember 2011.Maternal serum CA-125 levels were measured and compared.Results: In our study, the CA-125 level in severe preeclamptic group was found significantly higher than the mild preeclampsia and control group. There was no significant difference between mild preeclampsia and control group?s CA-125 level.Conclusion: The studies are controversial in the literature.However the increased maternal serum CA-125 level is related with the severity of preeclampsia.
Üriner sistem taş hastalığı ve serum   fetuin-a glikoproteini ilişkisi
Correlation of urinary tract stone disease and serum fetuin a glycoprotein
Yazar: ABDULMECİT YAVUZ
Danışman: DOÇ. DR. SERDAR ARISAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Fetuin-A glikoproteini insan vücundunda genel olarak kalsifikasyon inhibitörüdür. Fetuin-A geninin vasküler kalsifikasyon,böbrek taş hastalığı ve tip 2 diyabet ile ilişkili olabileceği birçok çalışmada gösterilmiştir. Ürolojik açıdan önemi kalsiyum-fosfat presipitasyonunu engellemesidir. Özellikle kandaki ve idrardaki elektrolit değerleri normal hastaların bir bölümünde taş oluşurken bir bölümünde oluşmamaktadır. Bu noktada etyolojik olarak sorumlu tutulan faktörlerden biri de Fetuin-A glikoproteinidir.  Bu çalışmanın amacı kandaki  Fetuin-A seviyelerinin böbrek taş oluşumu ile ilişkilisini araştırmaktır.

Abstract:
Fetuin-A glycoprotein is generally a calcification inhibitor in the human body. The possible association of the fetuin-A gene with vascular calcification, kidney stone disease and type 2 diabetes has been shown in many studies. From a urologic viewpoint, the importance is preventing calcium-phosphate precipitation. Especially stones form in some patients and do not in others among patients with normal electrolyte values in blood and urine. At this point, one of the responsible etiologic factors is fetuin-A glycoprotein. The aim of this study is to research the correlation between fetuin-A levels in blood and kidney stone formation.
Akut pankreatit olgularında diffüzyon mr ve adc ölçümlerinin tanıya katkısı
The efficacy of diffusion weighted imaging and adc measurements for detection of acute pancreatitis
Yazar: ÖZLEM TÜRKOĞLU
Danışman: UZMAN ESİN YENÇİLEK
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Bu çalışmanın amacı, akut pankreatit'te difüzyon ağırlıklı görüntüleme (DWI) tarafından tespit edilen görünür difüzyon katsayısı (ADC) değerlerini ölçmekti. 
Materyel ve metod: Çalışma popülasyonu,  24 saatlik klinik takip eşliğinde artmış amilaz ve lipaz seviyeleri, klinik semptomları ve radyolojik incelemelerle klinik pankreatit tanısı konmuş 20 hastayı içeriyordu. DWI'dan alınan pankreatik ADC değerlerini hesapladık. Bu değerler normal eşdeğerleriyle karşılaştırılmıştır (n=20). Ortalama ADC değerleri hasta grubunda hesaplanmıştır ve kontrol ADC değerleri ile karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Akut pankreatit B 500'de ortalama pankreatik ADC değerleri (1.36 × 10 (-3) mm2/sn ± 0.25) normal gruptan önemli ölçüde daha düşüktür (1.70 × 10 (-3) mm2/sn ± 0.32) (p<0.001). B 800 ADC değerlerindeki alt grup analizinde her bir grupta kontrol grubundakine göre (p<0.001) çok daha düşük değerler vardır.
Sonuç: MRI ve ADC değerlerine sahip DWI akut pankreatit tanısında yardımcı olur.

Abstract:
Background: The aim of this study was to measure the apparent diffusion coefficient (ADC) values detected by diffusion-weighted imaging (DWI) in acute pancreatitis.
Materials and methods: The study population included 20 patients diagnosed with clinical pancreatitis who were evaluated with both increased levels of amilase and lipase, clinical symptoms and radiological examinations  within 24 h of clinical presentation. We calculated pancreatic ADC values obtained from DWI. These values were compared with their normal counterparts (n=24). The mean ADC values were calculated in patient group, and they were compared with control ADC values.
Results: The mean pancreatic ADC values in acute pancreatitis at B 500 (1.36×10(-3) mm2/sn ±0.25) was significantly lower than in the normal group (1.70×10(-3) mm2/sn ±0.32) (p<0.001). In the subgroup analysis  at B 800 ADC values in each group were significantly lower than in the control group (p<0.001). 
Conclusion: DWI with MRI and ADC values are helpful in the diagnosis of acute pancreatitis.
Diz osteoartriti tedavisinde iki farklı yöntemle aktive edilmiş trombositten zengin plazmanın klinik sonuçları
The clinical effect of platelet-rich plasma prepared through different activation methods on patients with knee osteoarthritis
Yazar: DENİZ GÜL
Danışman: PROF. DR. NEVRES HÜRRİYET AYDOĞAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Trombositten zengin plazmanın (PRP) eklem içi uygulaması diz osteoartriti için alternatif bir tedavi yöntemi olabilir. Bu çalışmanın amacı trombositten zengin plazmanın intraartiküler uygulama öncesi aktivasyon yöntemlerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Toplam 51 hasta (76 diz) rastgele iki gruba ayrıldı. Grup 1'de PRP aktivasyonu kalsiyum klorür (CaCl) eklenerek sağlandı. Grup 2'de, çözelti hazırlandıktan sonra 24 saat -70°C'de tutularak ve tam çözünmesi için 5 dakika 37°C'de suya batırılarak PRP aktivasyonu sağlandı. Daha sonra hazırlanan PRP hastalara uygulandı. Hastalar hem başlangıçta hem de tedavinin 2., 6. ve 12. aylarından sonra VAS ve WOMAC ağrı skorları ile değerlendirildi. Bulgular: VAS ve WOMAC ağrı skorları 2., 6. ve 12. aylarda elde edilen sonuçlara göre başlangıçta anlamlı olarak daha yüksekti (p=0.06). 2., 6. ve 12. aylardan sonra gruplar arasında anlamlı bir fark olmamasına rağmen, her iki skorda da kademeli bir düşüş eğilimi görüldü. Tartışma: Hastalar her iki aktivasyon yönteminden de bazı klinik faydalar elde ettiler. PRP'yi CaCl ile aktive etmek ile -70°C arasında klinik fayda açısından önemli bir fark yoktur. Bu nedenle CaCl gibi ek maddelere ihtiyaç duyulmaması nedeniyle kanın -70ºC'de saklanması birincil olarak tercih edilebilir.

Abstract:
Intra-articular application of platelet rich plasma (PRP) can be an alternative treatment method for knee osteoarthritis. The objective of this study was to compare the activation methods of platelet rich plasma before intraarticular application. Material and Method: A total 51 patients (76 knees) was randomly selected into two groups. In group 1, activation of PRP was managed by adding calcium chloride (CaCl). In group 2, activation of PRP was managed by keeping the solution at -70° degrees for 24 hours after preparation and immersed in water at 37°C for a period of 5 minutes for complete dissolution. Then PRP was applied. The patients were assessed with VAS and WOMAC pain scores both baseline and after 2nd, 6th and 12th months of the treatment. Results: VAS and WOMAC pain scores were significantly higher at baseline compared to the results obtained at the 2nd, 6th and 12th months (p=0.06). Following 2nd, 6th and 12th months a gradual downward tendency was seen in both scores, even though no significant difference was found between the groups after 2nd, 6th and 12th months. Discussion: Patients received some clinical benefits from both activation methods. There is no significant difference between activating PRP by CaCl or -70°C which compared in terms of clinical benefits. Therefore, blood storage at -70ºC may be preferred primary due to no need for additional material such as CaCl.