Erkek osteoporozunda risk faktörleri ve etyoloji
Risk factors and ethiology in male patients with osteoporosis
Yazar: HAKAN YAVUZER
Danışman: PROF. DR. DENİZ SUNA ERDİNÇLER
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Geriatri = Geriatrics

Özet:
Amaç : Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Geriatri Polikliniğine başvuran osteoporoz ve osteopeni saptanmış erkek hastalarda, risk faktörleri ve sekonder etyolojiyi incelemek.Yöntem : Ocak 2003-2008 arasında polikliniğe başvurmuş 60 yaş üzerindeki erkek hastaların dosyaları geriye dönük incelendi. Hastaların KMY, çocuk sayısı, boy, ağırlık, VKİ, eğitim düzeyi, semptom varlığı, sigara ve alkol kullanımı, kafein alımı, günlük kalsiyum alımı, fiziksel aktiviteleri, kendisinde ve ailesinde düşük enerjili kırık hikayesi, geçirilmiş ameliyatları, sekonder hastalıkları, kullandığı ilaçları ve biyokimya tetkikleri araştırıldı.Bulgular : KMY istenen 95 hastanın %53'ünde osteoporoz, %26'sında osteopeni saptandı. Çalışmaya alınan 72 hasta, osteoporoz (n:48) ve osteopeni (n:24) olarak iki grupta incelendi. Tüm olguların ortalama femur boynu T skoru -2,4 ± 0,8, lomber 1-4 T skoru -1,7 ± 1,3 bulundu. Olguların yaş ortalaması osteoporoz grubunda 73,8±7, osteopeni grubunda 69,7± 6,4 saptandı. Osteoporoza en etkili risk faktörü yaş'tı. Sekonder osteoporoz oranı % 85, primer osteoporoz oranı % 15'ti. Sekonder hastalıklar içinde en sık endokrin nedenlere; endokrin nedenler içinde de en sık hipogonadizme rastlandı.Osteoporoz grubunda lomber T skoru sekonder hastalık varlığından etkilenmişti. Ağırlık ve VKİ artışıyla femur boynu osteoporozunun azaldığı görüldü. Ailede kırık öyküsü olanlarda femur boynu T skoru daha fazla azalmıştı. S.testosteron düşüşü ve LH artışı ile lomber T skorunun azaldığı saptandı. Osteopeni grubunda ağırlık ve VKİ arttıkça lomber bölge T skoru artmaktaydı. Benzer ilişki femur boynu T skoru ile sadece ağırlık arasında saptandı. Osteopeni grubunda semptomu olan hastaların lomber T skorları daha fazla etkilenmişti.Sonuç : Erkek osteoporozunda yaş en önemli risk faktörüdür. Ağırlık ve VKİ azalması osteoporoz riskini artırmaktadır. Osteoporoz saptanan erkeklerde hipogonadizm araştırılmalıdır.

Abstract:
Objective : To search risk factors and secondary ethiology in the male patients admitted Cerrahpaşa Medical Faculty Geriatry outpatient clinic that have osteoporosis and osteopenia.Methods : A retrospective study conducted from January 2003 through 2008. All male patients were over 60 years old. BMD, biochemical analysis, number of children, height, weight, BMI, education level, symptoms, smoking and alcohol habits, caffein usage, dietary daily calcium intake, physical activity, history of fractures, operations, secondary illness and drugs were detected.Results : BMD of 95 patients were measured. It has seen that 53 percent of them has osteoporosis and 26 percent has osteopenia. The study were performed whithin 72 patients. They were divided into two groups; osteoporosis (n:48) and osteopenia (n:24). Average age was 73,8±7 in osteoporosis group and 69,7± 6,4 in osteopenia group. The most significant risk factor for bone loss is age. The ratio of secondary osteoporosis was 85 percent, primary osteoporosis was 15 percent. Among the secondary diseases, endocrinal causes were mostly found and hypogonadism was mostly found within them. İn osteoporosis group there was a negative correlation between femoral neck BMD with BMI and weight. Spine BMD was decreasing through the increase in BMI and weight of osteopenia group. Similar relationship was seen between femoral neck BMD and weight.Conclusion : Age is the most important risk factor in male osteoporosis. Weight and BMI are increased the risk of osteoporosis. Hipogonadism must be detected among the osteoporotic male patients.