İmplant destekli tek kron ve sabit köprü restorasyonlarının sağkalım, başarı ve komplikasyon oranlarının değerlendirilmesi: 5 yıla kadar retrospektif takip
Evaluation of survival, success and complication rates of implant-supported single cron and fixed dental prosthesis: Retrospective follow-up up to 5 years
Yazar: BETÜL ESRA GÜLER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET ESAD GÜVEN
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı / Protetik Diş Tedavisi Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, hem implantların hem de implant destekli sabit protezlerin sağkalım ve
başarı oranlarını belirlemek, yapılan protezlerin klinik olarak mekanik ve biyolojik komplikasyonlarını;
restorasyon tipine, materyal tipine ve retansiyon tipine göre retrospektif olarak değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: NEU DHF Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı Kliniği'nde protetik tedavileri
yapılmış 138 hasta (73 kadın, 65 erkek), 437 implant olmak üzere 110 tek kron restorasyonu (TK) ve 116 sabit
köprü restorasyonu (SKR) dahil edildi. Sağkalım ve başarı oranları belirlenirken implant sağkalım kriterleri ve
protezlerin değerlendirildiği Modifiye USPHS Kriterleri kullanıldı. Modifiye USPHS Kriterleri (seramik veneer
kırığı, marjinal uyum, kontur, mesial kontak, renk uyumu, yüzey renklenmesi, hasta memnuniyeti) ile, alt yapı
kırığı, vida kırığı, implant kaybı, vida gevşemesi, vida deliği sızdırmazlığı kaybı, desimantasyon gibi mekanik
komplikasyonlar TK/SKR, vidalı/simante, metal porselen/zirkonya porselenler arasında karşılaştırıldı. Biyolojik
komplikasyonlar değerlendirilirken Silness-Löe plak ve gingival indeks kriterleri, sondalamada kanama varlığı,
eritem, ödem gibi klinik bulgularla beraber radyografik görüntüler incelendi. İstatistik analizler için IBM SPSS

Statistics (Versiyon 26.0. Armonk, NY: IBM Corp.) kullanıldı. Kategorik değişkenlerin karşılaştırmasında Ki-
kare analizi kullanıldı. Protez başarısı ve sağkalımını değerlendirmek üzere Kaplan-Meier sağkalım analizi

uygulandı. Çalışmada istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alındı.
Bulgular: TK ve SKR grubu implantların 5 yıl sonunda sağkalım oranı %99,1 idi. TK restorasyonların
protetik sağkalım oranı %96,36, SKR restorasyonların %90,52 bulundu (p>0,05). TK restorasyonların protetik
başarı oranı %50,91, SKR restorasyonların %60,34 bulundu (p>0,05). Seramik veneer kırığı (TK: %10, SKR:
%20,7, p<0,05) en sık görülen mekanik komplikasyon oldu. Zirkonya destekli ve vidalı restorasyonlarda daha
sık görüldü. Bu komplikasyonu desimantasyon (TK: %7,3, SKR: %9,5, p>0,05), vida gevşemesi (TK: %7,3,
SKR: %8,6, p>0,05), vida deliği sızdırmazlığı kaybı (TK: %1,8, SKR: %0,9, p>0,05), implant kaybı (TK: %0,9,
SKR: %0,9 p>0,05) ve vida kırığı (SKR: %0,9) takip etti. Alt yapı kırığına ve dayanak kırığına rastlanmadı. TK
restorasyonların %55,5'inde SKR restorasyonların %67,2'sinde mesial kontak kaybı görüldü. En sık görülen
minör biyolojik komplikasyon yumuşak doku enflamasyonu (%54,2), ikinci olarak perimukozitis (%32,6) oldu.
En sık görülen majör biyolojik komplikasyon ise periimplantitis (%19,2) oldu.
Sonuç: Hem tek kron hem sabit köprü restorasyonlarının ve bunları destekleyen implantların sağkalım
oranı yüksektir. Ancak klinik olarak yaklaşık 2 restorasyondan birinde, 5 yıl içinde başarısızlık olarak
tanımlanabilecek bir komplikasyon olabileceği dikkate alınmalıdır. Özellikle zirkonya destekli vidalı
restorasyonlarda seramik veneer kırığına dikkat edilmelidir. Herhangi bir mekanik komplikasyonla karşılaşma
oranı sabit köprü restorasyonlarında kron restorasyonlarına göre yüksektir. Her 3 hastadan birinde biyolojik
komplikasyonların en az 1 tanesinin olabileceği akılda tutulmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Dental implant sağkalımı, Protetik başarı, Mekanik komplikasyonlar, Biyolojik
komplikasyonlar, Retrospektif çalışma.

Abstract:
Purpose: The aim of this study is to retrospectively evaluate the survival and success rates of both
implants and implant-supported fixed prostheses and their clinical mechanical and biological complications
according to restoration type, material type, and retention type.
Materials and Methods: The study includes 138 patients (73 females, 65 males) who underwent
prosthetic treatment, including 437 implants, 110 single crown restorations (SC), and 116 fixed dental prosthesis
(FDP) performed at the Department of Prosthetic Dentistry, NEU DHF. Survival and success rates were
determined using implant survival criteria and the Modified USPHS Criteria, which evaluate mechanical and
biological complications, including ceramic veneer fracture, marginal fit, contour, mesial contact, color
matching, surface discoloration, and patient satisfaction, as well as substructure fracture, screw fracture, implant
loss, screw loosening, loss of screw hole sealing, and disintegration, among others. Biological complications
were evaluated using the Silness-Löe plaque and gingival indices and clinical findings such as bleeding on
probing, erythema, edema, and radiographic images. IBM SPSS Statistics (Version 26.0. Armonk, NY: IBM

Corp.) was used for statistical analyses. The chi-square test was used to compare categorical variables. Kaplan-
Meier survival analysis was applied to evaluate prosthesis success and survival. The statistical significance level

for the study was set at p<0.05.
Results: The survival rate of implants in the SC and FDP groups was 99.1% after 5 years. The
prosthetic survival rate of SC restorations was found to be 96.36%, while that of FDP restorations was 90.52%
(p>0.05). The prosthetic success rate of SC restorations was 50.91%, while that of FDP restorations was 60.34%
(p>0.05). Ceramic veneer fracture (SC: 10%, FDP: 20.7%, p<0.05) was the most common mechanical
complication, especially in zirconia-supported and screw-retained restorations. Desintegration (SC: 7.3%, FDP:
9.5%, p>0.05), screw loosening (SC: 7.3%, FDP: 8.6%, p>0.05), loss of screw hole sealing (SC: 1.8%, FDP:
0.9%, p>0.05), implant loss (SC: 0.9%, FDP: 0.9%, p>0.05), and screw fracture (FDP: 0.9%) followed this
complication. No substructure or abutment fractures were observed. Mesial contact loss was observed in 55.5%
of SC restorations and 67.2% of FDP restorations. The most common minor biological complication was soft
tissue inflammation (54.2%), followed by perimucositis (32.6%). The most common major biological
complication was peri-implantitis (19.2%).
Conclusions: The survival rate of both single crown and fixed bridge restorations, as well as the
implants supporting them, is high. However, it should be considered that approximately one in two restorations
may have a complication that can be defined as a failure within 5 years. Ceramic veneer fracture should be paid
attention to, especially in zirconia-supported screw-retained restorations. In the event of any mechanical
complication, appropriate treatment should be performed. Proper oral hygiene and regular check-ups are
important to prevent biological complications.
Keywords: Dental implant survival, Prosthetic success, Mechanical complications, Biological
complications, Retrospective study.