Ratlardaki travmatik timpanik membran perforasyonlarında lokal ve sistemik ozon tedavisinin histopatolojik olarak değerlendirilmesi
Histopathological evaluation of local and systemic ozone treatment in traumatic tympanic membran perforations at rats
Yazar: METİN YILDIRIM
Danışman: DOÇ. DR. ÜMİT TAŞKIN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Histopatoloji = Histopathology ; Kulak hastalıkları = Ear diseases ; Ozon = Ozone ; Sıçanlar = Rats ; Tedavi = Treatment ; Timpanik membran = Tympanic membrane ; Yara iyileşmesi = Wound healing ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Amaç: Timpanik membran perforasyonları kulak zarına yönelik künt, kesici ve patlayıcı travmalar sonrasında oluşabilir. Bu travmalar sonrasında kulak zarının her üç tabakasının etkilenmesiyle perforasyon gelişir. Küçük perforasyonlar spontan iyileşme eğilimi göstersede büyük perforasyonlarda cerrahi gerekebilir. Kulak zarı perforasyonlarının kapanmasını hızlandırmak için Granulosit Koloni Stimülan Faktör (G-CSF), Hepatosit Büyüme Faktörü (HGF), Epidermal büyüme faktörü (EGF), Gelfoam, Saline irrigasyon, Askorbik asit (C vit), Hyaluronik asit deneysel amaçlı kullanılmıştır. Bu büyüme faktörleri hücrelerin migrasyon ve proliferasyonunu, epitelizasyon ve angiogenezisi arttırarak etki gösterir. Ozon ile yapılan çalışmalarda ise diabetik hastalardaki kronik venöz ülserlerin iyileşmesinde artış olduğu, yanıklı hastalarda epitelizasyonu arttırdığı, yumuşak damakta yara iyileşmesini hızlandırdığı görülmüştür. Biz de ozonun yara iyileşmesini arttırıcı etkisinden yola çıkarak, deneysel olarak ratlarda oluşturdugumuz kulak zarı perforasyonlarında kullandık. Ozonun lokal ve sistemik uygulanmasının timpanik membran üzerindeki histopatolojik etkilerini araştırdık.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya 20 adet sıçan (Wistar Hannover) alındı. Her hayvana 
intramusküler olarak 80 mg/kg ketamine hidroklorit ve 12 mg/kg ksilazin hidroklorit 
intramusküler ( M) ile anestezi sağlandı. Sıçanların her iki timpanik membran
 anteroinferior kadrana mikroskop eşliğinde 21 gauge enjektör iğnesi yardımı ile 
yaklaşık 1 mm lik travmatik perforasyon oluşturuldu. Daha sonra hayvanlar 4 eşit gruba 
ayrıldı. Birinci grup kontrol grubu oldu ve spontan iyileşmeye bırakıldı. İkinci gruba dış 
kulak yoluna lokal ozon yağı 0,5 mL; üçüncü gruba rektal ozon gaz  1,0 mL  (1 μg/mL); 
dördüncü gruba dış kulak yoluna lokal ozon yağı 0,5 mL ve rektal ozon gaz 1,0 mL  (1 
μg/mL)10 gün boyunca hergün verildi. 11. gün 60 mg/kg ketamine hidroklorit ve 12 
mg/kg ksilazin hidroklorit intramusküler ( M) ile anestezi sağlandıktan sonra sıçanların timpanik  membranları çıkarıldı, formaldehitte saklanıp  patolojik incelemeye gönderildi.  Timpanik  membranlar inflamasyon, fibroblast proliferasyonu , damar yoğunluğu, kollajenizasyon  ve epitelizasyon açısından incelendi ve gruplar arasında kıyaslama yapıldı. Daha sonra  ketamine hidroklorid ve ksilazin intramuskuler olarak yapılıp, derin anestezi ile hayvanlara ötenazi uygulandı.

Bulgular: Deneysel olarak oluşturulmuş travmatik timpanik membran perforasyonlarında lokal, lokal+rektal , rektal ozon tedavisi alan gruplarda kontrol grubuna göre fibroblast proliferasyonu, kollajenizasyon ve epitelizasyonun istatiksel açıdan daha fazla olduğu görüldü. Lokal ve lokal+rektal gruplarında inflamasyonun kontrol grubuna göre daha fazla olduğu fakat rektal ile kontrol grupları arasında inflamasyon açısından fark olmadığı görüldü. Rektal ve lokal+rektal gruplarında damar yoğunluğunun kontrol grubuna göre daha fazla olduğu fakat lokal ve kontrol grupları arasında damar yoğunluğu açısından istatiksel fark olmadığı görüldü.
Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre,  ratlarda oluşturulan travmatik timpanik membran perforasyonlarının lokal ve/veya rektal ozon tedavisi ile inflamasyon, fibroblast proliferasyonu, damar yoğunluğu, kollajenizasyon, epitelizasyonun kontrol grubuna göre istatiksel açıdan anlamlı olacak şekilde arttırdığı ve yara iyileşmesine sağladığı katkılar gösterildi. Deneysel travmatik timpanik membran perforasyonların tedavisinde kullanılan diğer ajanlarla ozon tedavisini kıyaslayan, ozon tedavisinin mikroskopik muayene ile perforasyon çapına etkisini  araştıran çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Introduction: Tympanic membrane perforations may occur after blunt, occlusive and explosive trauma to the eardrum. Small perforations tend to heal spontaneously, but larger perforations may require surgery. Granulocyte Colony Stimulating Factor (G-CSF), Hepatocyte Growth Factor (HGF), Epidermal Growth Factor (EGF), Gelfoam, Saline irrigation, Ascorbic acid (C vit), Hyaluronic acid have been used for experimental purposes to accelerate the closure of tympanic membrane perforations. These growth factors act by increasing the migration and proliferation of cells, epithelization and angiogenesis. Ozone studies have shown that chronic venous ulcers in diabetic patients are healed, burn patients have increased epithelization, and wound healing in soft palate has been accelerated. We also used ozone in the treatment of tympanic membrane perforations which we experimentally formed in rats, resulting from the wound healing effect. . We investigated histopathologic effects of local and systemic application of ozone on tympanic membrane.
Material and Methods: Twenty rats (Wistar Hannover) were included in this study. Each animal was anesthetized intramuscularly with intramuscular 80 mg / kg ketamine hydrochloride and 12 mg / kg xylazine hydrochloride. Approximately 1 mm of traumatic perforation was created with the aid of a 21 gauge syringe needle under the microscope on the anteroinferior quadrant of both tympanic membranes of the rats. The animals were then divided into 4 equal groups. The first group was the control group and was left to recover spontaneously. Local ozone oil 0.5 mL was given to external ear in second group; ozone gas 1.0 mL (1 μg / mL) was given by rectal way in third group; 0.5 mL of local ozone and 1.0 mL of rectal ozone gas (1 μg / mL)  was given in fourth group for 10 days. On day 11, 60 mg / kg ketamine hydrochloride and 12 mg / kg xylazine hydrochloride were given anesthesia with intramuscular injection, and then the tympanic membranes of the rats were removed, formaldehyde was stored and sent to the pathological examination. Tympanic membranes were examined for inflammation, fibroblast proliferation, vascular density, collagenization and epithelization, and comparisons were made between the groups. Then, ketamine hydrochloride and xylazine were administered intramuscularly and euthanasia was administered to the animals by deep anesthesia.
Results: It was observed that fibroblast proliferation, collagenization and epithelization were more significant compared to the control group in the groups receiving local, local+rectal, rectal ozone treatment at experimental traumatic tympanic membrane perforations. The inflammation in the local and local + rectal groups was greater than in the control group, but there was no difference in the inflammation between the rectal and control groups. It was observed that the vascular density was higher in the rectal and local + rectal groups than in the control group, but there was no statistical difference in the vascular density between the local and control groups.
Conclusion: According to the results of this study, local and / or rectal ozone treatment of traumatic tympanic membrane perforations in rats increased the inflammation, fibroblast proliferation, vascular density, collagenization and epithelization as statistically significant as compared to the control group and showed the contributions to the wound healing. There is a need for studies investigating the effect of ozone treatment on perforation size by microscopic examination, comparing ozone therapy with other agents used in the treatment of experimental traumatic tympanic membrane perforations.