Bipolar bozukluk hastalarında tıkınırcasına yeme bozukluğu görülme sıklığı ve çocukluk çağı travmaları ve klinik özellikler ile ilişkisi
Frequency of binge eating disorder in patients with bipolar disorder; relationship with childhood trauma and clinical features
Yazar: BİNNUR KARABIYIK
Danışman: DOÇ. DR. ÖZGE ŞAHMELİKOĞLU ONUR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Beslenme = Nutrition ; Beslenme bozuklukları = Nutrition disorders ; Bipolar bozukluk = Bipolar disorder ; Yeme bağımlılığı = Food addiction ; Çocuklar = Children ; Çocukluk çağı travmaları = Childhood traumas

Özet:
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı ötimik Bipolar Bozukluk 1 (BPB 1) tanılı hastalarda Tıkınırcasına Yeme Bozukluğu (TYB) sıklığını ve klinik özellikleri ile çocukluk çağı travmaları (ÇÇT) ilişkilerini araştırmaktır.

GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamıza Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde ayaktan tedavi ünitelerinde DSM-5 tanı kriterlerine göre ''BPB 1'' tanısı almış en az 6 aydır remisyonda olan, 18-65 yaş arası, ardışık 150 hasta dahil edilmiştir. Katılımcılara DSM-5 Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID-5), yapılandırılmış Sosyodemografik ve Klinik Veri Formu, Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği (PANSS), Young Mani Derecelendirme Ölçeği (YMDÖ), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Beck Anksiyete Ölçeği, Yeme Bozukluğu Değerlendirme Ölçeği (YBDÖ), Yeme Tutumu Testi (YTT), Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ) uygulanmıştır.

BULGULAR: Çalışmaya alınan hastaların %19,3'ünde TYB tanısı tespit edilmiştir. TYB tanısı alanlarda vücut ağırlığı, şu ana kadarki en yüksek kilo ve BKİ değerleri TYB tanısı almayanlara göre anlamlı yüksekti. TYB tanısı alanlar daha çok kadın olup; cinsiyetin TYB için belirleyici olduğu tespit edildi. TYB tanısı alanların YTT ve YBDÖ toplam ve altölçek puanları almayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksekti. TYB tanısı olanlarda psikotik semptomlu atak görülme, hızlı döngülülük ve suisid girişimi varlığı olmayanlara göre anlamlı yüksekti. Çalışmamızda TYB tanısı olan BPB 1 hastalarında ÇÇT'lerden ''duygusal istismar'', ''fiziksel istismar'', ''cinsel istismar'', ''duygusal ihmal'' ve toplam ÇÇT puanları TYB olmayanlara göre anlamlı olarak daha yüksekti ve fiziksel istismar puanları TYB için belirleyici olduğu tespit edildi. ÇÇT puanları ile YBDÖ puanları arasında anlamlı pozitif ilişki saptandı.

SONUÇ: Bu çalışmada elde edilen sonuçlar BPB 1 hastalarında TYB'nin sık görülebileceği yönündedir. TYB'nin BPB1 hastalarında fark edilmesi ve tedavi planlamasında göz önünde bulundurulması; hem primer psikopatolojinin daha etkin tedavisine hem de TYB sonucu gelişebilecek obezite gibi yaşam kalitesini düşürücü etkenlerin önlenmesinde yardımcı olacaktır. Ayrıca fiziksel istismar başta olmak üzere tüm ÇÇT'lerin BPB 1 hastalarında TYB açısından ele alınmasının önemli olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Objective: The aim of this study is to investigate the frequency of Binge Eating Disorder (BED) in patients diagnosed with euthymic Bipolar Disorder 1 (BPD 1), and the relationship between their clinical features and childhood trauma (CT).

Materials and Methods: This study included 150 patients between 18-65 years of age, who were diagnosed with BPD 1 in remission for at least 6 months according to DSM 5 criteria at the outpatient treatment units of Health Sciences University Prof. Dr. Mazhar Osman Bakırkoy Mental Health and Neurology Training and Research Hospital. Structured Clinical Interview for DSM-5 Disorders (SCID-5), Structured Sociodemographic and Clinic Data Form, Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS), Young Mania Rating Scale (YMRS), Beck Depression Scale (BDI), Beck Anxiety Scale, Eating Disorders Assessment Scale (EDAS) , Eating Attitude Test (EAT), Childhood Trauma Questionnaire (CTQ) were applied to participants.

Results: A diagnosis of BED was detected in 19.3% of the patients included in the study. Body weight, highest weight and BMI values were significantly higher in those who were diagnosed with BED compared to those who were not diagnosed with BED. Most of the diagnosed with BED are women; gender was found to be determinant for BED. The total and subscale scores of EAT and EDAS of those with a diagnosis of BED were statistically significantly higher than those who did not. The rate of attacks with psychotic symptoms, rapid cycling rate and presence of suicide attempt were significantly higher in those with a diagnosis of BED compared to those who did not. In our study, in BPD 1 patients diagnosed with BED, among the CTs, "emotional abuse", "physical abuse", "sexual abuse", "emotional neglect" and total CT scores were significantly higher than those without BED, and physical abuse scores were found to be determinant for BED. There was a significant positive correlation between CT scores and EDAS scores.

Conclusion: The results obtained in this study are that BED may be seen frequently in BPB 1 patients. Noticing BED in BPB1 patients and taking into consideration in treatment planning; it will help both the more effective treatment of primary psychopathology and the prevention of factors that reduce the quality of life such as obesity that may develop as a result of BED. In addition, we think that it is important to consider all CTs, especially physical abuse, in terms of BED in BPD 1 patients.