Tip 2 diyabetli hastalarda, beslenme durumu ve bazı biyokimyasal bulgular ile diyabet yaşam kalitesi arasındaki ilişki
Assesment of relation the nutritional status, biochemial findings and diabetes quality of life DQOL) of patients with type 2 diabetes
Yazar: PINAR AKBUDAK
Danışman: PROF. DR. NİLGÜN KARAAĞAOĞLU
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Diyetetik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Beslenme ve Diyetetik = Nutrition and Dietetics
Dizin: Beslenme durumu = Nutritional status ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Glisemik indeks = Glycemic index ; Kan glükozu = Blood glucose ; Vücut kitle indeksi = Body mass index ; Yaşam kalitesi = Quality of life

Özet:
Tip 2 diyabetli (Tip 2 DM) hastaların genel özellikleri, antropometrik ölçümleri, biyokimyasal bulguları ve besin tüketim durumları ile yaşam kaliteleri arasındaki ilişkileri incelemek üzere Edirne Devlet Hastanesi Diyet Polikliniği'ne başvuran, yaşları 35-65 yıl arasında değişen Tip 2 DM tanısı almış 78 hasta rasgele örneklem yöntemi ile seçilmiştir. Araştırma kapsamındaki hastaların genel bilgileri, besin tüketim durumları, fiziksel aktivite düzeyleri; soru kağıdına kaydedilmiş, antropometrik ölçümleri alınarak beden kitle indeksleri (BKİ) ve bel/kalça oranları hesaplanmıştır. Tip 2 DM'lu hastaların yaşam kaliteleri, Türk hastalarda geçerlilik çalışması yapılmış olan Diabetes Quality of Life (DQOL) anketi ile ölçülmüştür. Yaşam kalitesi puan ortalamaları, evli olan hastalarda bekar ve dul olanlardan; diyabet süresi <5 yıl olanların, >5 yıl olanlardan; OAD+insülin tedavi grubunun diğer tedavi gruplarından; diyetine dikkat edenlerin, etmeyenlerden; HbA1C <%6.5 olanların, HbA1C ?%6.5 olanlardan daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca hastaların aldıkları protein, B1, B2, Niasin, B6 vitaminleri ile potasyum, sodyum ve kalsiyum gereksinimlerini karşılama oranlarının bazı yaşam kalite puanlarıyla önemli (p<0.05) pozitif korelasyonlar gösterdiği belirlenmiştir. Hastaların günlük olarak tükettikleri süt ve ürünleri, toplam et grubu, deniz ürünleri ve beyaz et miktarları ile de yaşam kalite puanlarının önemli pozitif korelasyonlar gösterdiği bulunmuştur. HbA1C <%7 olan grupta ise posa ve karbonhidrat alımı daha fazla (p<0.05), yağ alımı ise daha düşüktür (p<0.05). Sonuçlar; diyabet hastalarının düzenli izlemleri sırasında, yaşam kalitelerinin de ölçülmesinin; gerek beslenme gerekse klinik durumun değerlendirilmesinde ve bireye özgü çok yönlü yaklaşımların geliştirilmesinde yararlı olabileceğini göstermektedir.

Abstract:
Seventy eight patients who applied to Diet Department of Edirne Devlet Hospital with a diagnosis of diabetes whose ages change between 35-65 years, were randomly selected in order to determine the relationship between the nutritional status, biochemical findings and quality of life scores. Patients filled a survey to determine the nutritonal status and phsical activity levels, to measure antropometric measurements in order to calculate BMI and body compositions. Also their life qaulity scores were measured by Diabetes Quality of Life (DQOL) scale that culturaly adaptated and validated with Turkish patient with diabetes. Maried patiets have higher quality of life mean score than single and widow ones; patients with diabetes duration <5 years have higher mean score than patients with diabetes duration >5 years; tablet+insülin treated group has higher mean score than other treatment groups, patients who are carefull with their diets have higher mean score than patients who are not and HgA1c < %6.5 group has higher mean score than HgA1c ?%6.5 group (p<0.05). And also positive corelations (p<0.05) are seen with life quality scores and protein, Vitamin B1, Vitamin B2, Niacin and Vitamin B6 intakes and potasium and calcium percentage of coverage of requirement. Again positive corelations (p<0.05) are seen with life quality scores and daily consumption amounts of milk products, total meat group, sea products and white-meat. And it is seen that HgA1c <%7 group consemed higher (p<0.05) CHO and fiber, lower (p<0.05) fat. Results show that; measuring the quality life scores of patients with diabetes during their controls is beneficial to evaluate nutritional and clinical status and to improve individualistic multiple approach.