Kolorektal kanserde perisitlerin bevasizumab ilaç direnci üzerindeki etkisi
The impact of pericytes on bevacizumab drug resistance in colorectal cancer
Yazar: MERVE BAKIRCI
Danışman: PROF. DR. FİLİZ ÇAY ŞENLER
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Genetik = Genetics ; Onkoloji = Oncology
Dizin: Anjiyogenez = Angiogenesis ; Bevacizumab = Bevacizumab ; Kolorektal neoplazmlar = Colorectal neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Perisitler = Pericytes ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors ; İlaçlara direnç = Drug resistance

Özet:
Kolorektal kanserler ülkemizde Sağlık Bakanlığı 2014 yılı istatistiklerine göre erkeklerde ve kadınlarda üçüncü en sık görülen kanser türüdür. Son yıllarda hedefe yönelik tedavilerin kemoterapiye eklenmesi ile sağ kalım sonuçlarında bir miktar iyileşme sağlanmıştır.  Bu ilaçlar içinde özellikle en yaygın kullanılanı anjiyogenezde çok önemli bir ligand olan VEGF' yi bağlayan bevasizumabdır. Bevasizumab hastaların ortalama %3040'ında etkili olmaktadır. Hem ilacın etkinliğinin düşük olması ve hem de yan etkilerle birlikte maliyet dikkate alındığında bu ilacın yarar görebileceği hastaları önceden belirlemek önem taşımaktadır. Bugüne kadar bevasizumabdan yarar görebilecek hasta grubunu seçmede kullanılabilecek bir parametre ya da marker bulunamamıştır. Bevasizumabın bağlandığı VEGFA (vasküler endotelial büyüme faktörü A ligandı) endotel hücrelerinde eksprese edilen VEGFR-2 tirozin kinaz reseptörleri aracılığıyla kapiller geçirgenliği ve endotel hücre proliferasyonunu artırır.  Perisitler, kılcal damarların çevresinde bazal laminanın dışında onları çevreleyen mezankimal hücrelerdir ve endotel hücreleriyle yakın temastadır. Tümör damarlarını çevreleyen perisitlerin ve vasküler düz kas hücrelerinin, komşu oldukları endotel hücrelerine VEGF kaynağı oluşturdukları düşünülmektedir. Perisitler tarafından salınan CSPG4/ NG2 (Kondroitin Sülfat Proteoglikanları) anjiogenez sürecinde tüpsü yapı oluşturmayı sağlayan endotel uç hücrelerini hipoksik tümör yönüne yönlendirir. Son yıllarda yapılan dikkatli mikroskopik çalışmalarda perisitlerin tümörlerin pek çoğunda görülen yeni damar oluşumuyla ilişkili olduğu gösterilmiştir. Klinik veriler, düşük perisit alanınının hastalarda kötü prognozla ilişkili olduğunu göstermiştir.  Bu projede, hastaların tümör dokusundaki perisit varlığının Bevasizumab ilacının etkinliği üzerinde ve tedaviye direnç gelişimindeki etkisi araştırmak amaçlanmıştır. Böylelikle, ilaca dirençli hastaya alternatif tedavi seçenekleri (kanser aşıları, immünoterapi, gen terapisi vb.) sunulabilecektir. Ayrıca bu çalışma, perisitlerin ilaç direncindeki rolü üzerine etkisi açısından rutin tedavi olarak bevasizumab tedavisi alan kolorektal kanseri hastaların dahil edildiği ilk çalışmadır. Tez çalışmamızda 50 hasta için HBA, VEGFA ve CSPG4 geninin ifadelerine bakılmıştır. VEGFA geni için objektif yanıt oranı bakımından VEGFA_düşük(VEGF/HBA<0,5) ile VEGFA_yüksek(VEGF/HBA>0,5)  ifade edilen hastalar arasında istatistik olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. VEGFA_ düşük olan grupta PFS (progresyonsuz sağkalım) anlamlı olarak daha uzun bulunmuştur (p=0,0066; p<0,05). CSPG4_pozitif ile CSPG4_negatif ifade edilen hastalar arasında Bevasizumab yanıtı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamakla birlikte, CSPG4_pozitif olan hastalarda yanıt daha iyi bulundu( p=0,054). OS ve PFS açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık olmamakla birlikte, CSPG4_pozitif olan grubun sağ kalım süreleri CSPG4_negatif olan gruba göre daha uzun bulundu. Bu bulgulara göre perisitlerin Bevasizumab ilacı üzerindeki etkisinin örneklem sayısının arttırılarak ve histopatolojik deneylerle desteklenerek değerlendirilmesinin daha uygun olacağı kanaatindeyiz.

Abstract:
Colorectal cancers are the third most common cancer type in men and women, according to the Ministry of Health's 2014 statistics. In particular, the mean survival of patients with metastatic disease varies between 24 and 36 months. In recent years, the addition of chemotherapy to targeted therapies has resulted in some improvement in survival outcomes. Among these drugs, the most common use is bevacizumab, which binds VEGF, a very important ligand in angiogenesis. Bevacizumab is effective on average 30-40% of patients. It is important to determine in advance the patients that this medicine will benefit when both the effectiveness of the drug is low and the cost is considered together with the side effects. Until now, no parameters or markers have been found which can be used to select the patient group that the bevacizumab will benefit from. Bevacizumab binding VEGFA (ligand of vascular endothelial growth factor A) enhances capillary permeability and endothelial cell proliferation via VEGFR-2 tyrosine kinase receptors expressed in endothelial cells.  Pericytes are mesenchymal cells surrounding capillary vessels other than basal lamina, and are in close contact with endothelial cells. Pericytes and vascular smooth muscle cells surrounding the tumor vessels are thought to form VEGF sources to neighboring endothelial cells. In careful microscopic studies in recent years, it has been shown that pericytes are associated with new vessel formation, most of which are tumors. Clinical data have shown that low pericytic area is associated with poor prognosis in patients. In this study, the effect of the presence of pericide in the tumor tissue of patients on the efficacy of the Bevasizumab drug and the development of treatment resistance will be investigated. Thus, alternative treatment options (cancer vaccines, immunotherapy, gene therapy, etc.) will be offered to the patient who is more resistant.  This study was also the first study to include colorectal cancer patients who received bevacizumab treatment as a routine treatment in terms of their effect on the drug resistance of pericytes. In our study, the expression of HBA, VEGFA and CSPG4 genes was examined for 50 patients. No statistically significant difference was found between patients expressing VEGFA_low (VEGF / HBA <0,5) and VEGFA_high (VEGF / HBA> 0,5) in terms of the objective response rate for the VEGFA gene. PFS (progression-free survival) was significantly longer in the VEGF_low group. (p=0,0066; p<0,05). Although there was no statistically significant difference in Bevacizumab response between CSPG4_pozitif and CSPG4_negative patients, the response was better in CSPG4_positive patients ( p=0,054). There was no statistically significant difference between OS and PFS, but the survival time of CSPG4_ positive group was longer than that of CSPG4_negative group. Based on these findings, we believe that the effect of pericytes on the Bevacizumab drug may be better evaluated by increasing the number of samples and supporting it with histopathological experiments.