Kalp yetmezliği olan hastalarda kardiyak rehabilitasyona ek olarak verilen core stabilizasyon ve inspiratuar kas eğitiminin fonksiyonel kapasite ve solunum parametrelerine etkileri
The effects of core stabilization and inspiratory muscle training in addition to cardiac rehabilitation in patients with heart failure on functional capacity and respiratory parameters
Yazar: YAĞMUR TETİK AYDOĞDU
Danışman: DOÇ. DR. HASAN KEREM ALPTEKİN ; PROF. DR. YUSUF KARAVELİOĞLU
Bahçeşehir Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Beden stabilizasyonu = Core stabilization ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kalp yetmezliği = Heart failure ; Rehabilitasyon = Rehabilitation ; Solunum kasları = Respiratory muscles

Özet:
Çalışmamızın amacı, kalp yetmezliği olan hastalarda rutin kardiyak rehabilitasyon
programına kıyasla, rutin kardiyak rehabilitasyon programına ek olarak uygulanan core
stabilizasyon veya inspiratuar kas eğitiminin etkilerini incelemekti.
Çalışmamıza, Çorum – Hitit Üniversitesi Erol Olçok Eğitim ve Araştırma Hastanesi,
Kardiyak Rehabilitasyon Ünitesi'ne kardiyoloji uzmanı tarafından kalp yetmezliği tanısı
almış ve dahil edilme kriterlerini sağlayan 23 hasta dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen
hastalar randomize şekilde Kardiyak Rehabilitasyon, Kardiyak Rehabilitasyon + Core
Stabilizasyon ve Kardiyak Rehabilitasyon + Inspiratuar Kas Eğitimi (İMT) olmak üzere
3 gruba ayrıldılar. Tüm gruplara haftada 5 gün 6 hafta boyunca tedavi verildi. Hastaların
solunum fonksiyonu (spirometre), egzersiz kapasitesi (Kpet), solunum kas kuvveti
(Maksimal inspiratuar basınç ve maksimal ekspiratuvar basınç), core enduransı (McGill
Core Endurans Test), yaşam kalitesi (Minnesota Kalp Yetmezliği Yaşam Anketi), dispne
(Medical Research Council Dispne Ölçeği ((MmRC)), yorgunluk (Fatigue Severity
Scale) ve hemodinamik yanıtları tedavi öncesi ve sonrasında değerlendirildi.
İMT ve Core Stabilizasyon uygulanan gruplarda tedavi sonrasında yorgunluk, MİP ve
yüzde MİP parametrelerinde anlamlı iyileşme olduğu görüldü (p<0,05). Her üç tedavi
grubunda da yaşam kalitesi ölçeği ve Kpet parametrelerinde grup içi istatistiksel anlamlı
gelişme gözlenirken (p<0,05), dispne düzeyi ve spirometri parametrelerinden PEF ve
yüzde PEF'de sadece İMT grubunda anlamlı azalma oldu (p<0,05). McGill core endurans
testlerinden fleksiyon değeri sadece İMT grubunda, sağ plank değeri Core grubunda, sol
plank değeri ise İMT ve Core gruplarında tedavi sonrasında anlamlı düzeyde gelişme
gösterdi (p<0,05). Tedavi sonrası ve öncesi fark değerleri incelendiğinde, üç grup
arasında TaMax Sistol (p<0,05) dışında değerlendirilen hiçbir parametrede fark
gözlenmedi (p>0,05).
vii
Çalışmamızın sonuçlarına göre kalp yetmezliği hastalarında kardiyak rehabilitasyon
sonrası İMT veya Core stabilizasyon eğitimi hastaların solunum fonksiyonu, egzersiz
kapasitesi ve yaşam kalitesini benzer olarak geliştirir; dispne ve yorgunluk algılarını
azaltır. Her iki tedavi de kardiyak rehabilitasyona ek olarak güvenli ve etkili olarak KY
hastalarında uygulanabilir.
Anahtar Kelimeler: Core stabilizasyon, İnspiratuar kas eğitimi, Kalp yetmezliği,
Kardiyak rehabilitasyon

Abstract:
The aim of our study was to examine the effects of core stabilization or inspiratory muscle
training in addition to the routine cardiac rehabilitation program, compared to a routine
cardiac rehabilitation program in patients with heart failure.
Twenty-three patients who met the inclusion criteria and who were diagnosed with heart
failure by a cardiologist in the Cardiac Rehabilitation Unit of the Corum - Hitit University
Erol Olçok Training and Research Hospital participated in the study.
The patients included in the study were randomly divided into 3 groups as Cardiac
Rehabilitation, Cardiac Rehabilitation + Core Stabilization and Cardiac Rehabilitation +
Inspiratory Muscle Training (IMT). All groups were treated 5 days a week for 6 weeks.
Respiratory function (spirometer), exercise capacity (Cpet), respiratory muscle strength
(maximal inspiratory pressure and maximal expiratory pressure), core endurance (McGill
Core Endurance Test), quality of life (Minnesota Heart Failure Life Questionnaire),
dyspnea (Medical Research Council Dyspnea Scale ((MmRC)), fatigue (Fatigue Severity
Scale) and hemodynamic responses were evaluated before and after treatment.
Significant improvements were observed in the parameters of fatigue, MIP and %MIP
after treatment in the IMT and Core Stabilization groups (p<0.05). In all three treatment
groups, a statistically significant improvement was observed in the quality of life scale
and Cpet parameters within the group (p<0.05), while there was a significant decrease in
PEF and %PEF among the parameters of dyspnea level and spirometry only in the IMT
group (p<0.05). Among the McGill core endurance tests, the flexion value showed a
significant improvement only in the IMT group, the right plank value in the Core group,
and the left plank value in the IMT and Core groups after treatment (p <0.05). When the
difference values after and before treatment were examined, no difference was observed
in any parameter evaluated except TaMax Systole (p <0.05) between the three groups (p>
0.05).
ix
According to the results of our study, IMT or Core stabilization training after cardiac
rehabilitation in heart failure patients similarly improves respiratory function, exercise
capacity and quality of life of patients; reduces perceptions of dyspnea and fatigue. Both
treatments can be applied safely and effectively in HF patients in addition to cardiac
rehabilitation.
Keywords: Core stabilization, Inspiratory muscle training, Heart failure, Cardiac
rehabilitation