Makula kalınlığını değiştiren retinal patolojisi olan katarakt hastalarında optik biyometrinin güvenilirliği ve tekrarlanabilirliği
The accuracy and repeatability of optical biometry for cataract patients who have changed macular thickness with retinopathy
Yazar: MEHMET ESAT TEKER
Danışman: PROF. DR. SAİT EĞRİLMEZ ; PROF. DR. FİLİZ AFRASHİ
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Biyometri = Biometry ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Katarakt = Cataract ; Makula dejenerasyonu = Macular degeneration ; Retina = Retina ; Retina hastalıkları = Retinal diseases

Özet:
AMAÇ: Göz içi lens (GİL) gücü hesaplamasında, optik ve ultrasonik biyometrik ölçüm yöntemlerinin, retina kalınlığını artıran makülopatili ve retina kalınlığı normal makülopatisiz katarakt hastalarında karşılaştırılması 

GEREÇ-YÖNTEM: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniği'ne başvuran, retinal kalınlığını artıran makuler patolojiye sahip, diyabetik makula ödemi (DMÖ) olan 31 (%50), yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD) olan 16 (%26)  ve epiretinal membranı (ERM) olan 15 (%24)  katarakt hastası çalışma grubuna dahil edildi. Kontrol grubuna ise retina patolojisi olmayan 54 kataraktlı hasta alındı. Tüm hastalara ameliyat öncesi en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDK), aplanasyon tonometresi ile göz içi basıncı (GİB) ölçümü, biyomikroskopik ön segment muayenesi ve dilatasyon sonrası 90D mercek yardımıyla arka segment muayenelerinden oluşan tam oftalmolojik muayenelerine ek olarak, optik biyometri (Al-Scan, Nidek, Japonya), temaslı A-scan ultrasonik biyometri (Sonogage Eye mod, Cleveland, OH,USA) ve arka segment optik koherens tomografi (Topcon 3D OCT-2000, Tokyo Japan) ölçümleri yapıldı. Göz içi lens gücünün belirlenmesinde kullanılan optik ve ultrasonik biyometri ile elde edilmiş verilerden SRK-2 ve SRK-T formüllerine göre hedeflenen refraksiyona ulaşma başarıları ameliyat sonrası 1.ay ve en az 3.ayda karşılaştırıldı.  

BULGULAR: Çalışma grubu katarakt hastalarının, yaş ortalaması 67.65 ± 9 (49-82 yaş arası), kontrol grubu katarakt hastalarının yaş ortalaması 66.98 ± 8 (24-82 yaş arası) idi (p=0.678). Hastaların 48'i (%45) kadın, 58'i (%55) erkekti. Gruplar arasında cinsiyet, aksiyel uzunluk ve keratometrik değerler açısından istatiksel fark yoktu (her biri için p değeri >0.05). Santral foveal kalınlıkları (çalışma grubunda 282.52 ± 64 µm; kontrol grubunda 233.11 ± 13µm) ve ameliyat öncesi görme keskinlikleri (çalışma grubunda 0.92 ± 0.51 logMAR ve kontrol grubunda 0.68 ± 0.30 logMAR) açısından iki grup arasında anlamlı fark mevcuttu (p değerleri, sırasıyla ˂0.001 ve 0.004). Optik biyometride ortalama aritmetik sapma değerleri, SRK-T formülü ile,  çalışma grubunda -0.06 D , kontrol grubunda -0.11 D (p=0.658), SRK-2 formülü ile, çalışma grubunda -0.10 D, kontrol grubunda -0.04 D idi (p=0.585). Ultrasonik biyometride ortalama aritmetik sapma değerleri SRK-T formülü ile çalışma grubunda -0.03 D iken kontrol grubunda 0.14 D (p=0.098), SRK-2 formülü ile çalışma grubunda 0.12 D iken kontrol grubunda ise 0.35 D (p=0.036) idi. Hedef refraksiyondan mutlak sapma değerleri ortalaması, optik biyometride SRK-T formülü ile çalışma grubunda 0.42 D iken kontrol grubunda 0.43 D (p=0.90); SRK-2 formülü ile çalışma grubunda 0.46 D iken kontrol grubunda 0.44 D (p =0.76) idi. Hedef refraksiyondan mutlak sapma değerleri ortalaması ultrasonik biyometride SRK-T formülü ile çalışma grubunda 0.44 D kontrol grubunda ise 0.41 D (p=0.68), SRK-2 formülü ile çalışma grubunda 0.50 D, kontrol grubunda ise 0.47 D olarak saptandı (p=0.73). 

SONUÇ: Retinal kalınlığı artıran makülopatili katarakt hastalarında, yeterli fiksasyon stabilitesi varsa, katarakt ameliyatı için yapılan GİL gücü hesaplamalarında, optik biyometri, ultrasonik biyometri ile benzer doğruluk düzeyinde sonuçlar vermektedir.

Abstract:
PURPOSE:The aim of this study was to compare the accuracy of optical and ultrasonic biometry for using IOL (Intraocular lens) power calculation between cataract patients groups who have increased retinal thickness with maculopathy and normal retinal thickness without maculopathy.

MATERIAL & METHOD: The cataract patients who have increased retinal thickness with maculopathy including diabetic macular edema in 31 (50%), age related macular degeneration in 16 (26%) and epiretinal membrane in 15 (%24) were recruited to study from Ege University Medical Faculty Department of Ophthalmology. Fifty four patients were included to study without retinal pathology for control group. Preoperatively, all patients underwent complete ophthalmic examination including best-corrected visual acuity using a Snellen chart, Goldmann applanation intraocular pressure measurement, slit-lamp biomicroscopic examination, and dilated fundus examination was performed using 90D lens, additionally optic biometry (Nidek, Japanese), applanation A-scan ultrasonic biometry (Sonogage Eye mod, Cleveland) ophthalmological exams were performed with optical biometry (Al-Scan, , OH,USA) and posterior segment optical coherence tomography (Topcon 3D OCT-2000, Tokyo Japan). Success rate to targeted refraction of calculated intraocular lens power with SRK-T and SRK-2 formulas which detected by optical and ultrasonic biometry, at postoperative first month and 3th months were compared.

RESULTS:The average age of maculopathy group was 67.65 ± 9 (49-82 years) and without maculopathy group was 66.98 ± 8 (24-82years). There was no significant difference between two groups for age, sex, axial length and keratometric variables (all of p value >0.05)  but both groups was different according to preoperative central retinal thickness (maculopathy group - 282.52 ± 64µm; control group - 233.11 ± 13µm) and best corrected visual acuity (maculopathy group - 0.92 ± 0.51 logMAR ve control group - 0.68 ± 0.30 logMAR ) (p value ˂0.001 and 0.004 respectively). Mean aritmetical deviation from targeted refraction values using SRK-T formulas (in maculopathy group  -0.06 D, in control group -0.11 D (p=0.658)) or SRK-2 formulas (in maculopathy group -0.10 D, in control group -0.04 D (p=0.585))  which detected by optical biometry and which detected by ultrasonic biometry using SRK-T formula (in maculopathy group -0.03 D, in control group 0.14(p=0.098) was not significantly difference between both groups. But mean aritmetical deviation from targeted refraction values using SRK-2 formula which detected by ultrasonic biometry(in maculopathy group 0.12 D, in control group 0.35(p=0.036)) was significantly difference between both groups. Mean absolute deviation from targeted refraction values using SRK-T formulas which detected by optical biometry in maculopathy group was 0.42 D, in control group was  0.43 D (p=0.90), using SRK-2 formula which detected by optical biometry in maculopathy group was 0.46 D, in control group was 0.44 D (p=0.76). On the other hand SRK-T formula which detected by ultrasonic biometry in maculopathy group was 0.44 D, in control group was 0.41 D (p=0.68), SRK-2 formula which detected by ultrasonic biometry in maculopathy group was 0.50 D, in control group was 0.47 D (p=0.73). 

CONCLUSİON: In cataract cases who have increased retinal thickness with maculopathy, optical and ultrasonic biometry methods for  IOL power calculation have a similar success rate to achieve targeted refraction if they have adequate fixation stability.