hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Oryantalist literatürde Kur'an'ın Yahudi kökenli olduğu iddiası: Abraham Geiger örneği
The claim that the Quran is of Jewish origin in orientalist literature: The case of Abraham Geiger
Yazar: NECMETTİN SALİH EKİZ
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET TAHA BOYALIK
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Tefsir Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Din = Religion
Dizin: Geiger, Abraham = Geiger, Abraham ; Kur'an-ı Kerim = Koran ; Oryantalist = Orientalist ; Oryantalizm = Orientalism ; Yahudiler = Jews ; Yahudilik = Judaism ; İslamiyet = Islam

Özet:
Kur'an'ın kökeni meselesi, oryantalist Kur'an çalışmalarının en önemli tartışma konularından biridir. Bu minvalde Kur'an'ın kökeni hakkında birçok iddia ortaya atılmıştır. Kur'an'ın Yahudi kökenli olduğu iddiası da bunlardan biridir. Bu tezde, söz konusu iddianın modern dönemdeki öncüsü Alman-Yahudi oryantalist Abraham Geiger (1810-1874) örneğinden hareketle Kur'an'ın Yahudi kökenli olduğu iddiası ele alınmaktadır. Kur'an'ın Yahudi kökenli olduğu iddiasının tarihi seyrinin incelendiği birinci bölümde genel bir çerçeve sunmak adına ilk olarak oryantalizmin kökeni ve tarihî gelişimi sunulmaktadır. Ardından Geiger öncesi Yahudi köken iddiasının tarihteki izleri Kur'an'ın nüzul döneminden itibaren tespit edilmeye çalışılmaktadır. İkinci bölümde ise ilk olarak Geiger'ın hayatı, eserleri ve yaşadığı dönem olan 19. yüzyılda Alman-Yahudi oryantalistlerin durumu ve İslâm araştırmalarına dahil olmaları ana hatlarıyla ele alınmaktadır. Sonra eserleri üzerinden Geiger'ın Kur'an'ın Yahudi kökeni hakkındaki iddiaları sunulmakta ve bunlar değerlendirmeye tabi tutulmaktadır. Çalışmada son olarak Geiger'ın kendisinden sonraki çalışmalara etkisi ortaya konulmakta ve son yüzyılda köken iddialarında yaşanan dönüşüme dikkat çekilmektedir.

Abstract:
The issue of the origin of the Qur'an is one of the most important discussion topics in orientalist Qur'anic studies. In this respect, many claims of origin have been made about the Qur'an. The claim of Jewish origin is one of them. In this thesis, based on the example of the German-Jewish orientalist Abraham Geiger (1810-1874), who was the pioneer of the claim in the modern period, the claim that the Qur'an originated from Judaism is discussed. In the first part, in which the historical course of the claim that the Qur'an is originated from Judaism is examined, the background and historical development of Orientalism is presented firstly in order to draw a general framework, and then the traces of the pre-Geiger Jewish origin claims are tried to be determined from the period of when the Qur'an began to reveal. In the second part, firstly, Geiger's life, works and the situation of German-Jewish orientalists in the 19th century and their involvement in Islamic studies are outlined. Then, through his works, Geiger's claims about the Jewish origin of the Qur'an are presented and evaluated. Finally, the influence of Geiger on the studies after him is put forward and attention is drawn to the transformation in origin claims in the last century.
Klasik tefsirlerde Hz. Süleyman'ın hayvanlarla muhaveresi /
Yazar: CAVİT HONDI
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET TAHA BOYALIK
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Tefsir Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Din = Religion
Dizin: Hayvanlar = Animals ; Hz. Süleyman = Hz. Süleyman ; Kur'an-ı Kerim = Koran ; Kıssalar = Narratives ; Rivayetler = Rumours ; Tefsir = Commentary ; İslamiyet = Islam

Özet:
Tefsir literatürünün önemli bir kısmını oluşturan peygamber kıssalarından bir tanesi de Hz. Süleyman kıssasıdır. Bu tezde, klasik tefsirler bağlamında Neml sûresinde geçen Hz. Süleyman kıssasının hayvanlarla muhavere kısmı ele alınmaktadır. Öncelikle tezin birinci bölümünde Hz. Süleyman kıssasının Kur'an'da nasıl ele alındığı ve hangi bağlamlarda aktarıldığı incelenmekte ve farklı sûrelerde yer alan Hz. Süleyman kıssasının ihtiva ettiği tüm konular klasik tefsirler nazarından ayrıntıya çok girilmeden aktarılmaktadır. Tezin ana kısmını oluşturan ikinci bölümde ise Hz. Süleyman'ın hayvanlarla muhaveresinin nasıl yorumlandığına dair ilk tefsir olarak nitelenen Mukâtil b. Süleyman'ın (ö. 150/767) Tefsîr-i Kebîr isimli tefsirinden İsmâil Hakkı Bursevî'nin (ö. 1137/1725) Rûhu'l-Beyân adlı tefsirine kadar belirlenen yaklaşık otuz klasik tefsir tarihsel sırayla birbirleriyle mukayeseli olarak incelenmektedir. Söz konusu hayvanlarla muhavere üzerinden klasik tefsirlerde tarihi süreç içerisinde rivayet malzemesi, yorum ve görüş bakımından oluşan paralellikler ve farklılıklar ve tefsir metodundaki kırılmalar ortaya çıkarılmaktadır.

Abstract:
The Parable of Prophet Solomon is one of the prophet parables which make most important part of the literature of the Tafsîr. In this thesis, the section which consists of conversation with animals from parable of Prophet Solomon in the Surah an-Naml is covered in the context of classical Tafsîrs. Firstly, in the first part of the thesis, it is examined that how the parable of Prophet Solomon is covered in the Quran and in what contexts it is narrated, and also the topics related to the parables of Prophet Solomon mentioned in the different Surahs are covered specifically in the light of classical Tafsîrs. When it comes to second part, which is a main part of this thesis, from the Muqatil ibn Solomon's (d. 150/767) al-Tafsîr al-Kabîr, which is attributed as first Tafsîr to show the way of interpretation of Prophet Solomon's conversation with animals, to Ismail Haqqi Bursevi's (d. 1137/1725) Rûh al-Bayân and approximately more thirty classical Tafsirs like these are comparatively examined with each other in historical order. Through the aforementioned conversation with animals, the narrative stuff in the historical process, the parallel and differences caused by interpretations and opinions, and gaps in the methods of Tafsîr are brought out from the classical Tafsîrs.
Kelime-i tevhîd ve kelime-i şehâdet kavramları ile ilgili eserler ve muhteva incelemesi
Examining the works and content related to the concepts of kalima-i tawhid and kalima-i shahadah
Yazar: HACER PINAR ER
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA SİNANOĞLU
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Kelam Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Din = Religion
Dizin: Dini eserler = Religious objects ; Hz. Muhammed = Hz. Muhammed ; Kelime-i tevhid = Kalima-i tawhid ; Kelime-i şehadet = Kalima-i shahadah ; İman = Faith ; İslamiyet = Islam

Özet:
"Allah'tan başka hiçbir ilâh yoktur, Muhammed O'nun elçisidir" anlamına gelen kelime-i tevhîd, İslâm dininin beş temel esasından birincisi ve en önemlisidir. Çok kısa bir söz olmasına rağmen içerisinde bir mükellefin Allah Teâlâ ve Resûlü hakkında bilmesi gereken iman akidelerinin tümünü barındırmaktadır. Bu sebepledir ki İslâm âlimleri tarafından konuyla alakalı birçok eser telif edilmiş ve kelime-i tevhîd farklı boyutları ile ele alınmıştır. Mevzuyu bütüncül bir şekilde ortaya koyabilmek amacıyla gerçekleştirilen bu çalışma, "kelime", "tevhîd" ve "şehâdet" sözcüklerinin etimolojik açıdan incelendiği, kelime-i tevhîd ve kelime-i şehâdetin kavramsal tahlillerinin yapıldığı birinci bölüm ile konuyla ilgili olduğu tespit edilen matbû ve mahtût eserlerin incelendiği ikinci bölüm olmak üzere iki kısımdan meydana gelmektedir.

Abstract:
Kalima-i tawhid, which means "There is no god but Allah, and Muhammad is His Messenger", is the first and most important of the five fundamental principles of the religion of Islam. Although it is a very short statement, it contains all the creeds of faith that a believer should know about Allah and His Messenger. Therefore, many works on the subject have been written by Islamic scholars, and kalima-i tawhid has been discussed from different perspectives. This study, which was carried out in order to present the subject with a holistic approach; It consists of two parts, the first part, in which the words "kalima", "tawhid" and "shahadah" are analyzed in terms of etymology, and the conceptual analyzes of kalima-i tawhid and kalima-i shahadah are made; and the second part, in which the printed works and manuscripts that are determined to be related to the subject are examined.
Âişe Abdurrahman'ın et-Tefsîrü'l-Beyânî adlı eserinde edebî tefsir yöntemi
Literary tafsir method in Aisha Abd al-Rahman's work titled et-Tafsîru'l-Beyânî
Yazar: FEYZA ŞİMŞEK
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET TAHA BOYALIK
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Tefsir Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Dilbilim = Linguistics

Özet:
Çağdaş dönemde dinî alandaki ıslah çalışmaları neticesinde farklı tefsir ekolleri ortaya çıkmıştır. Bu tezde bu ekollerden birisi olan edebî tefsir ekolü, beslendiği kaynaklar ve etkilediği isimler bağlamında incelenmiş, edebî tefsir yönteminin et-Tefsîrü'l-beyânî adlı eserde ne ölçüde uygulandığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. İlk bölümde edebî tefsir ekolünün kurucusu kabul edilen Emîn el-Hûlî'nin hayatı ve belâgat anlayışı araştırılarak edebî tefsirin menşei ortaya konulmuş, ardından edebî tefsir metodu, metodun arka planı ve aşamaları ele alınmıştır. İkinci bölümde ilk olarak Emîn el-Hûlî'nin öğrencisi ve eşi olan Âişe Abdurrahman'ın hayatı, eserleri ve edebî tefsir yöntemi anlatılmıştır. Ardından et-Tefsîrü'l-beyânî adlı eserin genel özellikleri ve Âişe Abdurrahman'ın bu eserde edebî tefsir yöntemine dair uygulamaları ele alınmış, bu alanda ne ölçüde başarılı olduğu değerlendirilmiştir.

Abstract:
In the modern period, different tafsir schools have emerged as a result of the improvement studies in the religious field. In this thesis, the literary exegesis school, which is one of these schools, has been examined in the context of the sources it has been fed and the names it has influenced, and it has been tried to reveal to what extent it is applied in the work titled et-Tafsîrü'l-beyânî. In the first chapter, the life and the rhetoric understanding of Emîn al-Hûlî, who is accepted as the founder of the literary tafsir school, is investigated and the origin of the literary tafsir is revealed, then the method and the background of the literary tafsir are discussed. In the second part, the life, works, and literary interpretation method of Âişe Abdurrahman, who is the student and wife of Emîn el-Hûlî, are explained. In the third part, which is the main and final part of the study, the general characteristics of the work titled et-Tafsîrü'l-beyânî and the applications of Âişe Abdurrahman on the literary tafsir method in this work are studied and it is tried to be revealed how successful it is in this field.
Osmanlı hukukunda küçüğün velâyeti (16-19. yüzyıllar)
The custody of the child in Ottoman law (16-19. centuries)
Yazar: KÜBRA ÖZDEMİR
Danışman: PROF. DR. İBRAHİM KAFİ DÖNMEZ
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / İslam Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Din = Religion ; Hukuk = Law ; Tarih = History
Dizin: Osmanlı Devleti = Ottoman State ; Osmanlı hukuku = Ottoman law ; Vasi = Guardian ; Velayet = Custody ; Çocuk velayeti = Child custody ; Şeriye sicilleri = Court registers

Özet:
Tarihi vesikalara dayanılarak yapılan araştırmalar, fıkhın salt teorik düzlemde geliştiği ve hukukun güncel uygulamalarının ondan bağımsız bir şekilde varlığını sürdürdüğü yönündeki iddiaların hukuk tarihi verileri ışığında analizler yapılarak değerlendirilmesine ihtiyaç bulunduğunu göstermektedir. Klasik fıkıh kitapları, fetvâ mecmuaları ve kadı sicillerini mercek altına alarak küçüğün velâyeti konusunu inceleyen bu çalışma, Osmanlı'da 16-19. yüzyıllar arasında İslam hukukunun nasıl uygulandığının, değişim gösterip göstermediğinin, teorik ve pratik alanın birbiriyle örtüşüp örtüşmeyen yönlerinin neler olduğunun, hukukun uygulanmasında fıkhın ne derecede payının olduğunun tespit edilmesine -belirli bir çerçevede- katkıda bulunmayı hedeflemektedir.
Üç bölümden oluşan bu araştırmanın birinci bölümünde küçüğün şahsı üzerindeki velâyet, ikinci bölümünde küçüğün malı üzerinde velâyet, üçüncü bölümünde ise küçüğün bakım ve terbiyesi (hidâne) ele alınarak konu, teori ve uygulama yönüyle ortaya koyulmaya çalışılmıştır.

Abstract:
Researches based on historical documents shows that it is necessary to evaluate the allegations in the direction of that the current practices of the law continue to exist independently of it and that fiqh develops on a absolute theoretical level, by making analyzes in the light of legal history data. This study, in which deals with the custody of the child is expressed by scrutinizing classical islamic jurisprudence books, fatwa journals and the records of muslim judge, aims to contribute how Islamic law was applied between the 16th century and 19th century in the Ottoman Empire, whether it changed or not, what the aspects of the theoretical and practical fields do not overlap with each other, and to what extent islamic jurisprudence books had a share in the implementation of the law in a certain framework.
The subject has been labored to be put forward in terms of theory and practice by examining the custody over the personal of the child in the first part of this research, which consists of three parts, the custody over the property of child in the second part and child care and upbringing in the third part
Ṭîbî'nin Futûḥu'l-ġayb'ına kaynaklık etmesi açısından Kuṭbuddîn el-Fâlî'nin et-Taḳrîb fi't-tefsîr'i
Fālī's al-Taqrīb fī at-tafsīr in terms of being a source for Tībī's al-Futūḥ al-Ghayb
Yazar: AHMET ŞEHİT TUNA
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET TAHA BOYALIK
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Tefsir Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Din = Religion
Dizin: El-Keşşaf = Al-Keşşaf ; Et-Takrib fi't-tefsir = Al-Takrib fi't-tafsir ; Et-Tıbi = Et-Tıbi ; Futuhu'l-Gayb = Futuhu'l-Gayb ; Haşiye = Hashiya ; Kur'an-ı Kerim = Koran ; Kuṭbuddin el-Fali = Kuṭbuddin el-Fali ; Tefsir = Commentary ; İslamiyet = Islam

Özet:
Cârullâh ez-Zemaḫşerî'nin (ö. 538/1144) el-Keşşâf 'an ḥaḳâ'iḳi't-tenzîl ve 'uyûni'l-eḳâvîl
fî vucûhi't-te'vîl adlı tefsiri, yazıldığı dönemden itibaren kendisinden doğrudan ya da
dolaylı olarak istifade edilen ve ondan faydalanmamış bir tefsir yok denecek kadar az
olan bir eserdir. Şerafuddîn eṭ-Ṭîbî'nin (ö. 743/1343) Futûḥu'l-ġayb fi'l-keşfi 'an ḳinâ'i'rrayb
adlı şerhi ise bu kitap üzerine yazılmış şerh-hâşiye literatürünün en kapsamlı
eserlerindendir. Bu tezde, literatüre dâhil olan Ḳuṭbuddîn el-Fâlî'nin (ö. 721/1321-22)
et-Taḳrîb fi't-tefsîr adlı hâşiyesinin Futûḥu'l-ġayb'a kaynaklığı incelenmiş ve Ṭîbî'nin
kendinden önceki kaynaklardan faydalanma biçimi, et-Taḳrîb özelinde ortaya
konulmuştur. Ayrıca Ṭîbî'nin atıfları incelenmek suretiyle, muhtasar içerikli hâşiyelerden
sayılan et-Taḳrîb'in değeri ve şerh-hâşiye literatürüne katkısı açıklanmaya çalışılmış,
muhtasar hâşiyeler hakkında okuyucunun bir fikir edinmesi amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler: el-Keşşâf, Fâlî, Muhtasar hâşiye, Ṭîbî, Futûḥu'l-ġayb, et-Taḳrîb fi't-tefsîr

Abstract:
The tafser of Jârullâh az-Zamakhsharî's (d. 538/1144) named al-Kashshâf 'an ḥaḳâ'iḳi't-tenzîl ve 'uyûni'l-aḳâwîl fî wudjûhi't-te'vîl is a work that has been benefited directly or indirectly from the period it was written and there is almost no tafser that has not benefited from it. Sharafuddîn aṭ-Ṭîbî's commentary (sharh) is one of the most comprehensive works of commentary-annotation (sharh-hashiyah) literature on this book. In this thesis, the Ḳuṭbuddîn al-Fâlî's (d. 721/1321-22) at-Taḳrîb fi't-tafsîr is examined being as a source for Futûḥu'l-ghayb and the way Ṭîbî benefited from previous sources has been put forward focusing on the et-Taḳrîb. In addition, by examining the citations of Ṭîbî, the value of at-Taḳrîb, which is considered to be a brief content annotation (hashiyahs), and its contribution to the tafser literature is tried to be explained, and it is aimed for the reader to gain an opinion about the brief content annotation (hashiyas).

Key Words: al-Kashshâf, Fâlî, Brief annotations, Ṭîbî, Futûḥu'l-ghayb, at-Taḳrîb fi't-tafsîr
Kendinde şey ve ilk felsefe
Thing-in-itself and first philosophy
Yazar: MURAT ŞAMİL ŞEN
Danışman: PROF. DR. AHMET AYHAN ÇİTİL
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Felsefe = Philosophy ; Felsefi düşünce = Philosophical thought ; Kant, Immanuel = Kant, Immanuel ; Kendinde şey = Thing-in itself

Özet:
Günümüzde felsefe ve bilimler arasında yapılan ayrım Kant öncesi dönemde metafizik ve diğer bilimler arasındaydı. Yani metafizik felsefeyle aynı şeydi. Kant'ın metafizik eleştirisi felsefenin parçalanmasına yol açmıştır. Günümüzde yaygın haliyle felsefe "…'nın felsefesi" gibi alanlara ayrılmıştır. Fakat özü itibariyle felsefe tümel bir disiplin olduğu için parçalanmak doğasıyla çelişmektedir. Kant'ın metafizik eleştirisinin doğal bir sonucu "felsefe nedir" tartışmaları olmuştur. İlk felsefe veya felsefe olarak metafiziğe getirilen eleştiriler muhtelif ilk felsefe adaylarını ortaya çıkarmıştır. Kant sonrası felsefe tarihinin anlaşılmaz ve filozofların birbirinden farklı bir faaliyet yapıyor gibi görünmesinin temel sebebi ilk felsefelerinin farklı olmasıdır. Bu tartışmaların izini sürmek ve farklı felsefelerin birliğini anlamak için "kendinde şey" kavramı oldukça elverişlidir. 
Anahtar Kelimeler: Kant, İlk Felsefe, Kendinde Şey

Abstract:
The distinction which is made between philosophy and the sciences nowadays was between metaphysics and the other sciences in the pre-Kantian history of philosophy. Therefore, the metaphysics was the same thing as the philosophy. Kant's critique of metaphysics led to the disintegration of philosophy. Today, philosophy in its common form is divided into fields such as "philosophy of…". But since philosophy is essentially a universal discipline, the disintegration contradicts its nature. A natural consequence of Kant's criticism of metaphysics has been the "what is philosophy" discussions. Criticisms of metaphysics as the first philosophy or philosophy have revealed various first philosophy candidates. The main reason why the post-Kantian history of philosophy seems incomprehensible and philosophers seem to be doing different activities from each other is that their first philosophies are different. The concept of "thing-in-itself" is very convenient to follow these discussions and to understand the unity of different philosophies.
Key Words: Kant, First Philosophy, Thing-in itself
Şia'da İmâmet teorisi ve Küleynî'nin el-Kâfî adlı eserinin hüccet bölümünde geçen ortak ve âmme raviler
The Shia İmamiyyah theory and the hujjah section of Kulayni's al-Kafis mutual and ammah narrators
Yazar: ABDULLAH ABDAL
Danışman: PROF. DR. AHMET YÜCEL
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Din = Religion
Dizin: El-Kafi = El-Kafi ; Hüccet = Evidence ; Kuleyni = Kulayni ; Kur'an-ı Kerim = Koran ; Mezhepler = Sects ; Mezhepler tarihi = Sect history ; Raviler = Ravis ; İmamet = Imamet ; İslamiyet = Islam ; Şia = Şia

Özet:
Bu çalışmada, İmamiyye Şia'sı hakkında kısaca bilgi verdikten sonra bu mezhebin en önemli itikadî meselesi olan imâmet teorisi işlenecektir. İmamiyye'nin bu teoriyi delillendirmek için başvurduğu âyet ve hadisler ile bu nasları nasıl yorumladıkları üzerinde durulacaktır. Küleynî'nin oldukça kapsamlı bir başlık altında İmâmet teorisine delil olarak gösterilen rivâyetlere yer verdiği el-Kâfî'si, İmamiyye'nin bu meseledeki delillerini bir arada görme imkânı vermesi yönüyle önemli bir eserdir. Bu sebeple çalışmamızda el-Kâfî'nin "Kitâbu'l-huccet" bölümü hakkında da bilgi verilecek ve söz konusu bölümde geçen ortak ve amme râvîlerin biyografisi incelenecektir.
Anahtar Kelimeler: Mezhep, Şia, İmâmet, Râvî, Ortak, Amme.

Abstract:
This study will firstly take into account a brief introduction on the Immamiyyah Shi'a which will then be followed by the immamiyyah theory being one of its essential teachings. Thereupon reference to the verses and hadiths used to evident this theory will be elaborated in order to grasp an understanding of its commentary methodology. In this regard Kulayni's extensive study al-Kafi is an important example whereby it gives one the opportunity to see those narrations collectively. For this reason, we will take into account al-Kafi's 'Kitabu'l-hujjah', including the collective and ammah narrator's biographies.   
Keywords: Sect, Shi'a, Imammiyah, Narrator, Collective, Ammah.
Ümîdî Divanı'nda sevgilinin güzellik unsurları
The beatuy elements of the beloved in Umidi's Divan
Yazar: ÜMİT BAĞATUR
Danışman: PROF. DR. ORHAN BİLGİN
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: 16. yüzyıl = 16. century ; Divan şiiri = Court poem ; Divanlar = Divans ; Eski Türk edebiyatı = Old Turkish literature ; Güzellik = Beauty ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Ümidi Ahmet = Ümidi Ahmet

Özet:
Ümîdî (ö. 1571) on altıncı yüzyılda yaşamış Osmanlı divan şairidir. Günümüze ulaşan bir Divan'ı bulunmaktadır. Bu Divan'ın şu ana dek tespit edilebilen dört nüshası kayıtlarda yer almaktadır. Ümîdî Divanı, daha önceden ayrıntılı olarak incelenmemiş olmasıyla ilgi çekiciliğini korumaktadır. Bu çalışma, Ümîdî'nin Divanı'ndaki sevgilinin güzellik unsurlarını, deyimler ve tekrarlanan kelime gruplarının tespitini hedeflemektedir. Ümîdî şiirlerinde edebî sanatları ve deyimleri maharetle kullanarak eserini ortaya koymaya çalışmıştır. Şiirlerinde deyimlere sıklıkla yer vermesi ayırt edici özelliği olarak karşımıza çıkmaktadır. Şairin Divanı'ndaki şiirleri, maharetini göstermesinin yanı sıra döneminin edebî anlayışına da ayna tutmaktadır. Tezin birinci bölümünde sevgilinin güzellik unsurları, ikinci bölümünde ise şairin şiirlerinde kullanmış olduğu deyimler ve tekrarlanan kelime grupları incelenmeye çalışılmıştır. 
Anahtar Sözcükler: Ümîdî, Divan, Güzellik unsurları, Deyimler, Tekrarlar.

Abstract:
Umidi (d. 1571) is an Ottoman classical poet who lived in the sixteenth century. He has a Divan that has survived to the present day. Four copies of this Divan that have been remained so far are in the records. Umidi's Divan maintains its attractiveness as it has not been studied in detail before. This study aims to determine the beatuy elements, idioms and repeated word groups in Umidi's Divan. Umidi tried to polish his work by using literary arts and idioms skillfully in his poems. The poems in the poet's Divan, besides showing his skills, also mirror the literary understanding of his period. In the first part of this study, the beatuy elements of the beloved, and in the second part, the idioms and repeated word groups that the poet used in his poems have been examined.
Key words: Umidi, Divan, Beauty elements, Idioms, Repeated word groups.