Oxford faz 3 unikompartmantal diz protezi(klinik ve radyolojik sonuçlar)
Oxford phase 3 unicompartmental knee prosthesis(clinical and radiological outcomes)
Yazar: AYŞE ESİN POLAT
Danışman: DOÇ. DR. TOLGA TÜZÜNER
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Tek kompartman artrozu (anteromedial osteoartrit) tanısıyla kliniğimizde 2011-2016 yılları arasında Oxford faz 3 unikompartmantal diz protezi (UDP) uygulanan hastalarının radyolojik ve klinik sonuçlarının değerlendirilmesi ve  implant sağkalımını etkileyen faktörlerin araştırılması.
Materyal ve Metod: Bu retrospektif çalışmada İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğinde konservatif tedaviye yanıt vermeyen diz ağrısı olup, enflamatuvar etyolojiler dışında anteromedial kompartman artrozu saptanan hastalar değerlendirildi. Sağlam bir ön çapraz bağa sahip,  lateral kompartman artrozu olmayan, 10º varus ve 5º valgusdan az ekstremite mekanik aks deformitesi olan, 15º'den az diz fleksiyon kontraktürü olan ve düzeltilebilir varus deformitesi olan  hastalara Oxford Faz 3 Unikompartmantal Diz Protezi  (Oxford Partial Knee, Biomet Orthopedics, Bridgend, UK)  uygulandı. Bu kriterlere sahip en az  6 aylık takipleri tamamlanan Oxford faz 3 UDP uygulanmış 49 hastanın 52 dizi çalışmaya alındı. İzole lateral kompartman artrozu nedeniyle lateral unikompartmantal artroplasti uygulanan 1 hasta ve anteromedial osteonekroz nedeniyle hemicap uygulanan 1 hasta çalışmaya dahil edilmedi. Hastaların değerlendirmesinde ameliyat öncesi ve sonrası diz cemiyeti skoru, fonksiyonel diz cemiyeti skoru, Oxford diz skoru ve vizüel anolog skala skorlaması kullanıldı. Ameliyat öncesi ve sonrası eklem hareket açıklıkları kaydedildi. Patellofemoral artroz varlığı, vücut kitle indeksleri kaydedildi. Radyolojik değerlendirmede Oxford grubunun kriterleriyle beraber posterior tibial eğim, tibia plato açısı ve femorotibial açı kullanıldı. Mekanik aks sapmaları hesaplandı. Hastalar yaşlarına, takip sürelerine, vücut kitle indekslerine, radyolojik kriterlere, MR'da patellofemoral artroz varlığına, komplikasyon ve revizyon olup olmamasına göre gruplandırıldı. Bu grupların klinik skorlarını ve postoperatif  eklem hareket açıklığı sonuçlarını istatiksel olarak kıyaslandı. Regresyon analizi ile revizyona gidişi etkileyecek faktörler saptandı. Kaplan-Meier analizi ile 4 yıllık hastalıksız sağkalım hesaplandı.
Bulgular: Hastaların 40'i (%81,6)  kadın,  9'ü (%18,4) erkek, ortalama yaşı 60 (49-80), ortalama VKI'i 34,6 (22-56,9), ortalama takip süresi 30 ay (6-54 ay) idi. Oxford diz skoru ameliyat öncesi dönemde ortalama 12,7'den (0-32) ameliyat sonrası dönemde ortalama 37,8'e (7-48), diz cemiyeti skoru ortalaması 43,3'den (17-69)  85,7'ye (31-100), fonksiyonel diz cemiyeti skoru 34,8'den (0-90) 82'ye (0-100) yükselirken; vizüel analog skala skoru ortalamasının 9 dan 2,6 ya gerilediği görüldü. Eklem hareket açıklığı ise 111° den 123° 'ye çıktı. Yaş ve patellofemoral artroz gruplarında anlamlı farklar saptanmadı. Hastaların %3,8'i normal, %21,2' si kilolu, %59,6' si obez, %15,4'ü morbid obezdi.  Postoperatif diz skorları morbid obezlerde anlamlı düşük iken diğer gruplarda mükemmeldi. Gene morbid obezlerin vizüel analog skala skorları diğer gruplar göre anlamlı yüksekti. Femoral komponent varusu 10° ve üstünde olan,  postoperatif tibia plato açısı 85° 'den küçük ve 90° 'den büyük olan hastaların diz skorları anlamlı düşük; vizüel analog skala skorları anlamlı yüksekti. Bu gruplar ve femoral komponentin ekstansiyonda olduğu gruplarda eklem hareket açıklığı kısıtlıydı. Komplikasyon ve revizyon olan gruplarda diz skorları ve eklem hareket açıklığı düşük, vizüel analog skala skoru yüksekti. Oxford radyolojik kriterlerine göre en sık yapılan hata femoral komponentin sagittal plandaki yerleştirilmesiydi. Ancak tibial komponentin laterale tam yerleşim hatası ve 10º den fazla varus-valgusda olması, posterior tibial eğim bozukluğu, femoral komponentin 10º den fazla varus-valgusda olması revizyon gereken dizlerde en sık saptanan hatalardı. Takip süresi gruplarında istatiksel olarak anlamlı fark saptanmasa da revizyona giden vakaların hepsi bu cerrahiye başladığımız ilk 2 yılda yapılan gruptaydı. Vücut kitle indeksi (morbid obezite), ameliyat sonrası tibia plato açısı ve posterior tibial eğim bozukluklarının revizyona gidişi etkileyebilecek en anlamlı faktörler olduğu saptandı. Revizyon oranı%11,5 idi. Kaplan-Meier sağ kalım analizine göre ise hastalıksız sağkalım 1,2,3 ve 4 yıllık sırasıyla % 93,7;  % 91,5; % 91,5 ve % 85,7 olarak saptandı. 
Sonuç: Yaş ve patellofemoral artroz varlığından bağımsız olarak uygun hasta seçimi, doğru cerrahi teknik ve artmış cerrahi deneyim sayesinde anteromedial artrozun tedavisinde UDP ile mükemmel sonuçlar elde etmek mümkündür. Postoperatif tibia plato açısı ve postoperatif posterior tibial eğim revizyona gidişi ve klinik sonuçlarımızı olumsuz etkileyebilecek faktörlerdir. Bu nedenle ideal olarak tibia plato açısı 85º-89º ve posterior tibial eğim 87º-79º arasında olmasına dikkat edilmelidir. İntraoperatif eminens kırığından sakınılmalı, morbid obezite mümkünse cerrahi planlanmadan önce tedavi edilmelidir.

Abstract:
Purpose: To evaluate the radiological, clinical results and determine the factors that affect the implant survival of Oxford phase 3 unicompartmental knee arthroplasty which were performed for anteromedial osteoartrithis in our clinic between 2011 and 2016.
Materials and methods:  In this retrospective study; 52 knees of 49 patients which recieved Oxford phase 3 unicompartmental knee arthroplasty in Orthopeadic and Traumatology Clinic of Istanbul Education and Resarch Hospital between 2011 to 2016 for anteromedial osteoarthritis except from inflammatory etiologies that have intact anterior cruciate ligament; passively correctable anguler deformity less than 10º varus and 5º valgus; flexion deformity less than 15º and not any lateral compartment involvement with minimum 6 months follow-up were included. One patient that applied lateral unicompartmental arthroplasty for lateral compartment arthrosis and 1 patient with anteromedial osteonecrosis of femoral condyle which hemicap procedure applied were not inclueded. Knee Society Score and functional score, Oxford Knee Score, visual analog scale score were pre and postoperatively used to evaluate the patient. Range of knees motion were recorded pre and postoperatively. Also body mass index and patellofemoral arthrosis presence were recorded. In radiological evaluation we used posterior tibial slope, tibial plato angle and femorotibial angle in addition to Oxford radiological criteria. We grouped patients according to their ages, follow-up time, body mass index, femoral component varus\valgus and flexion\extension position, femorotibial angle, posterior tibial slope, tibial plato angle, patellofemoral arthrosis presence in MRI, complication and revision existence. We compared clinical and postoperatif range of motion results of these groups statistically. The factors which affect upcoming of revision was determined with regression analys. Four years survivorship without infirmity was estimated by Kaplan-Meier survival analysis.
Results: 40 (%81.9) patients were female, 9 (%18.4)  were male. Avarage age is 60(49-80), body mass index avarage is 34.6 (22-56.9) and avarage follow-up time is 30 (6-54) months. , Oxford Knee Score, Knee Society Score and functional scores improved significantly from 12.7 (0-32) points, 43.3 (17-69) points and 34.8 (0-90) points preoperatively to 37.8 (7-48) points, 85.7 (31-100) points and 82 (0-100) points postoperative follow-up, respectively. Also visual analog scale avarage scores decreased from 9 to 2.6 and ROM improved from 111º to 123º. Not significant differences was found between the age and patellofemaral arthrosis groups. 3.8% of patients were normal weight; 21.2%, 59.6%, 15.4% were overweight, obese and morbid obese, respectively. In these body mass index groups; postop knee scores were significantly low at morbid obeses while other body mass index groups have got perfect knee scores. Also visual analog scale score is significantly low at morbid obese group. Knee scores are significantly low and visual analog scale scores are high at patients with femoral component varus is 10º and greater than 10 º, postop tibial plato angle is smaller than 85º and higher than 90º. In addition to these 3 groups range of knees motion also was limited at the groups that femoral component positioned in extension. Patient that have complications and revisions; knee scores and range of knees motion were low, visual analog scale score was high. In our study the most frequent mistake was positioning of femoral component at sagittal plane according to Oxford radiological criteria. However tibial component lateral positioning, more than 10º varus\valgus of tibial component positioning, abnormal posterior tibial slope positioning and more than 10º varus\valgus of femoral component positioning are the most frequent mistakes at the knees which need revision. Not any significant differences was found between follow-up time groups but all of the cases that need revision were in the group that operated at first two years our surgical experience. Postop tibial plato angle, postop posterior tibial slope and morbid obesity is determined as the most significant factors which affect upcoming of revision. Revision ratio is 11.5%.  Acccording to Kaplan-Meier survival analysis; 1 year, 2 years, 3 years, 4 years survivorship percent without any infirmity are 93.7%, 91.5%, 91.5%, 85.7% respectivly. 
Conclusion: Independent from age and patellofemoral arthrosis; it is possible to achieve perfect results at anteromedial arthrosis with unicompartmental knee arthroplasty by convenient patient selection, correct surgical technique and improved surgical experience. Postop tibial plato angle and postop posterior tibial slope can affect revision rate so optimaly postop tibial plato angle and postop posterior tibial slope must be between 85º -89º and 87º -79º, respectivly. Also intraoperative eminentia fracture must be avoided and morbid obesity have to be treated before unicompartmental knee arthroplasty surgery.