Bildirişim aracı olarak iç mekan tasarımı: Gösterge kavramı kapsamında ''2015 Evrensel Sergisi'' örneği
Interior design as a communication tool: ''2015 Universal Exposition'' sample within the scope of the concept of sign
Yazar: KORCAN GÜLFİDAN
Danışman: PROF. DR. İPEK FİTOZ
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / İç Mimarlık Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: İç Mimari ve Dekorasyon = Interior Design and Decoration
Dizin: Biçimsel iletişim = Formal communication ; Mimari iletişim = Architectural communication ; Sergi mekanları = Exhibition spaces ; Uluslararası fuarlar = International fairs ; İç mekan = Interior space ; İç mekan tasarımı = Interior design ; İç mimari = Interior architecture

Özet:
Kültürel etkileşimin ve markalaşmanın çağında iç mekân kurguları, korunma ve temel ihtiyaçları karşılama işlevlerinin sınırlarını aşmış; özellikle kitlesel kullanıma yönelik iç mekân kurgularında yeni karakteristik özellikler gözle görülür bir duruma gelmiştir. Günümüzde kitlesel kullanıma dönük iç mekân kurgularını oluşturan fiziksel birimler; kültürel nesne ve olguların, farklı düşünce biçimlerinin ve çeşitli kavramların anlamsal taşıyıcısı olabilmektedir. Bu durum fiziksel yapıyı oluşturan mekânsal öğelerin, bilginin kaynağı olan tasarımcı ile bilginin alıcısı olan kullanıcı arasındaki anlam akışını sağlayan bildirişim nesneleri olarak değerlendirilebileceği anlamına gelmektedir. Dolayısıyla iç mimari nesneler duyusal bir kullanım işleviyle birlikte bilince dayalı bir bildirişim işlevi de taşırlar. Söz konusu durumlar iç mekân olgusunu bir bildirişim aracı olarak ele alarak ''kavramsal alt yapı'', ''anlamlı biçimlendirme'' ve ''biçimi anlamlandırma'' sorunlarına değinmeyi gerekli kılmaktadır. Çalışmada, kültürel ve düşünsel çok sesliliğin mekânsallaşarak izleyiciye ulaştığı 2015 Evrensel Sergisi üzerindeki iç mekân anlatıları; anlamın kendisiyle, üretimiyle ve anlatının çözülmesiyle ilgilenen bilimsel bir öğreti olan göstergebilimin verileri ışığında değerlendirmektir.

Abstract:
By the era of cultural interactions and branding activities, the set-ups of interior spaces have exceeded the limits of their conventional meanings like shielding and providing the basic needs of mankind; in particular, interior spaces which is used by a community mass have acquired new distinguishable characteristic features in course of time. The physical units of interior spaces which had been designed for some multiple individuals, may be seen as semantic transmitters of some cultural facts, various ideas and conceptual understandings at the present time. Therefore, spatial objects may be evaluated as communication tools which can generate semantic transmissions between information source viz., architect, designer and receiver viz., observer, user. Therefore, interior architectural elements contain mind-based communication functions as well as they contain sense-based using functions. On account of these subjects, it is required to commentate the interior spaces as communication tools with their ''conceptual substructure'', ''meaningful formalization'' and ''comprehending the forms'' sub-issues. In this study, selected interior models of ''2015 Universal Exposition'' will be examined, in which cultural and spiritual multiplicity had spatialized in physical, in the light of modern semiotic theories which are related to ''sense'' itself and also producing and analyzing periods of it.