Splenik marjinal zon lenfomalı hastalarda uygulanan tedavi modalitelerinin prognoza etkisi
The effect of the treatment modalities in patients with splenic marginal zone lymphoma on prognosis
Yazar: ERKAM KOCAASLAN
Danışman: DOÇ. DR. TAYFUR TOPTAŞ
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: B lenfositleri = B lymphocytes ; Lenfoma = Lymphoma ; Sağkalım = Survival ; Splenektomi = Splenectomy ; Tedavi = Treatment

Özet:
Giriş: Splenik marjinal zon lenfoma (SMZL) nadir görülen yavaş seyirli bir Hodgkin dışı lenfoma (HDL) alt tipidir. Hastalığın nadir olması ve yavaş seyir göstermesi hastalığın yönetimini ve standart tedaviyi belirlemeyi zorlaştırmaktadır. Kemoimmünoterapiyi de içeren sistemik tedavi splenektominin alternatifleri arasındadır. Özellikle tekli rituksimab uygulaması düşük toksisiteyle birlikte iyi tedavi oranlarına sahiptir. 
 
Amaç: Çalışmamızın birincil sonlanım noktası birinci basamak tedavinin bir sonraki tedaviye kadar geçen süre üzerine ve genel sağkalım üzerine etkisini incelemek. İkincil sonlanım noktası prognostik skorlamaların genel sağkalım ve bir sonraki tedaviye kadar geçen süreler üzerindeki etkisinin karşılaştırılmasıdır.

Yöntem: Çalışmaya on sekiz yaş ve üstü splenik marjinal zon lenfoma tanısı alan, hasta takip dosyalarında en az, aldıkları tedaviler, tedavilerin başlangıç tarihi, progresyon tarihi kaydedilmiş olan hastalar dahil edildi. Çalışma geriye dönük ve kesitsel sağkalım çalışması olarak planlandı. Sağkalım analizleri Kaplan-Meier yöntemi ile, grup karşılaştırmaları log-rank testi ile ve sağkalım analizlerinde çok değişkenli analiz Cox-regresyon analizi ile yapıldı.

Bulgular: Çalışmamıza alınan 32 hastanın ortanca yaşı 63 yıl idi. Olguların yarısı erkeklerden oluşmaktaydı. Tüm hastaların %40.6'sına tanı anında tedavisiz izlem kararı verilmişti. Beş hastaya rituksimab (%15.6), dokuz hasta R-CHOP (rituksimab-siklofosfamid, adriyamisin, vinkristin, prednizolon), beş hastaya splenektomi (%15.6) uygulanmıştı. Hastaların tedavilere göre 3 yıllık genel sağkalım olasılıkları tedavisiz izlem yapılan hastalar için %67.7, rituksimab monoterapisi alan hastalar için %100, R-CHOP alanlar için %100, ve splenektomi yapılanlar için %100 idi. Tedavisiz izlem yapılan hastalarda ortanca tedaviden bir sonraki tedaviye kadar geçen süre (TTNT) 58 ay (%95 CI: ulaşılamadı-ulaşılamadı), splenektomi yapılan hastalarda 63 ay (%95 CI: 54.4-71.6), R-CHOP alan hastalarda 38 ay (%95 CI: 25.5-50.5), rituksimab alan hastalarda 30 ay (%95 CI: 1.1-70.8) olarak saptandı. Splenik marjinal zon lenfoma çalışma grubu (SMZLSG) prognostik skorlama sisteminin genel sağ kalıma etkisi değerlendirildiğinde 3 yıllık genel sağkalım düşük risk grubu için %100, orta risk grubu için %84.4, yüksek risk grubu için %60 bulunmuştur. SMZLSG skorlama sistemine göre risk grupları arasında bir sonraki tedaviye kadar geçen süre açısından farklılık incelendiği zaman, düşük risk grubunda ortanca TTNT süresi 59 ay (%95 CI: ulaşılamadı-ulaşılamadı), orta risk grubunda 36 ay (%95 CI: 14-58), yüksek risk grubunda 30 ay (%95 CI: 1.1-62.2) olarak saptandı. IIL skorlama sistemine göre 3 yıllık sağkalım oranlarına baktığımızda düşük risk grubu için %100, orta risk grubu için %90, yüksek risk grubu için %74.1 bulundu. IIL skorlama sistemine göre bir sonraki tedaviye kadar geçen süre incelendiği zaman düşük risk grubunda 58 ay (%95 CI: ulaşılamadı-ulaşılamadı), orta risk grubunda 47 ay (%95 CI: 28.8-64.2), yüksek risk grubunda 30 ay (%95 CI: 1.1-58.9) olarak saptandı. 

Sonuç: Tedavi gereksinimi olan hastalarda beklenen sağkalım ve TTNT, splenektomi yapılan veya tedavi gereksinimi olmayan hastalara göre daha kısadır. Her iki skorlama sistemi değerlendirildiği zaman SMZLSG skorlama sistemi IIL'ye göre daha iyi prognostik ayrıştırma yapmaktadır.

Abstract:
Background: Splenic marginal zone lymphoma (SMZL) is a rare indolent subtype of non-Hodgkin lymphoma. The rarity of the disease and its indolent course make it difficult to determine the management of the disease and standard treatment. Systemic therapy, chemoimmunotherapy, is among the alternatives to splenectomy. Especially, single rituximab administration has a significant rate of response to treatment with low toxicity.

Aim: The primary endpoint of our study was to determine the effect of primary care on time to next treatment and overall survival. The secondary endpoint was to investigate the effect of prognostic scores on overall survival and time to next treatment.

Methods: Patients who were eighteen years and older, whose chart files contained data about the pathology or flow cytometry reports, the treatments, the first date of the treatments, and the progression date were included in the study. The study was planned as a retrospective and cross-sectional survival study. Survival analysis was performed by the Kaplan-Meier method. Group comparisons were made by the log-rank test. Multivariate analyses was performed by the Cox-regression method.

Findings: The median age of all patients in our study was about 63 years. Half of the patients were males. Forty percent of all patients were followed-up with watch and wait only. R-CHOP (rituximab-cyclophosphamide, adriamycin, vincristine, prednisolone) was given to nine patients (%28.1) and splenectomy was performed in five patients (15.6%). The 3-year overall survival probability of the patients according to the treatments was 67.7% for patients who were followed up without treatment, 100% for patients receiving rituximab monotherapy, 100% for patients receiving R-CHOP, and 100% for those who underwent splenectomy. Median time to next treatment (TTNT) was 58 months (95% CI: not reached) in patients who were followed-up without treatment, 63 months (95% CI: 54.4-71.6) in patients who underwent splenectomy, 38 months in patients who received R-CHOP ( 95% CI: 25.5-50.5), 30 months (95% CI: 1.1-70.8) in patients receiving rituximab. The effect of the prognostic scoring system of the splenic marginal zone lymphoma study group (SMZLSG) on overall survival was 100% for the low-risk group, 84.4% for the medium-risk group and 60% for the high-risk group. According to the SMZLSG scoring system was examined in terms of time to next treatment, the median TTNT duration in the low-risk group was 59 months (95% CI: not reached), 36 months in the medium-risk group (95% CI: 14-58), 30 months in the high risk group (95% CI: 1.1-62.2). Three-year survival rates according to the IIL scoring system was about 100% for the low risk group, 90% for the medium risk group, and 74.1% for the high risk group. According to the IIL scoring system, TTNT was 58 months in the low-risk group (95% CI: not reached-not reached), 47 months in the medium-risk group (95% CI: 28.8-64.2), in the high-risk group 30 months (95%) CI: 1.1-58.9). 

Result: Expected survival and TTNT in patients requiring any treatment are shorter. When both scoring systems are evaluated, the SMZLSG scoring system performs better prognostic differentiation than IIL.