15-kanallı transmıt-receive diz sargısı ve 3 tesla MR cihazı ile elde olunan MR görüntülerinin diz patolojilerini göstermedeki etkinliği
The diagnostic performance of 3T MR images obtained with 15 channel transmit-receive knee coil in order to evaluate the articular cartilage of the knee joint
Yazar: ÖZNUR KÖSE
Danışman: PROF. DR. MEHMET ALİ YİNANÇ
Ufuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Kıkırdak = Cartilage ; Kıkırdak hastalıkları = Cartilage diseases ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Radyografi = Radiography

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 3 T MR'da 15 kanallı verici-alıcı (transmitreceive)
diz koyili ve morfolojik - kompozisyonel görüntüleme sekansları ile elde
edilen imajların, diz eklemi kartilaj defektlerini göstermedeki tanısal performansını,
rutin 1.5 T protokoller ile karşılaştırmak ve üstünlüğünü saptamaktır.
Gereç ve Yöntem: Altı aydan kısa bir zaman aralığında aynı dize yönelik
olarak 1.5 T ve 3.0 T MR incelemesi yapılan, artroskopi sonuçları olan 9 hasta
retrospektif olarak belirlendi. MR inceleme protokolleri 3.0 T'da 3D PDW-SPACE,
3D STIR-SPACE; 1.5 T'da 2D T1W TSE, 3D PDW, 2D Dual TSE, 2D PDW TSE,
2D T2W TSE sekanslarından oluşmaktaydı. İki radyolog tarafından tüm kartilaj
defektlerinin diz eklemindeki anatomik lokalizasyonu ve grade'lemesi ICRS
'Cartilage Injury Evaluation Package'e göre; sinovyal kavitedeki efüzyon ve eklem
yüzlerindeki ödem Whole-Organ MRI Score (WORMS)'a göre yapıldı. Kartilaj
defektlerinin maksimum boyutları ve derinliği sagittal imajlardan ölçüldü. Çalışmada
gözlemciler içi ve gözlemciler arası uyum Cohen'in kappa katsayısı ve sınıf içi
korelasyon katsayısı hesaplanarak incelenmiştir. Analizler SPSS (Statistical Package
for Social Sciences) v21 programında yapılmış olup p<0.05 istatistiksel olarak
anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışma grubu toplamda 12 kartilaj defektinin izlendiği 9 hastadan
(2 kadın, 7 erkek; ortalama yaş 39,6 yıl) oluşmaktaydı. Kartilaj defektlerinin
grade'lenmesinde, 3.0 T MR protokolü standart referans ile daha yüksek uyum
düzeyine sahipti (3.0 T p<0.001; 1.5 T p= 0.126); gözlemci içi uyum 3.0 T'da daha
yüksekken (3.0 T = 1.00; 1.5 T = 0.86), gözlemciler arasındaki uyum her iki
protokolde de aynı düzeydeydi. Eklem yüzlerindeki defektlerin belirlenmesi
açısından 1.5-T ve 3.0-T MR protokollerinde gözlemci içi (sırasıyla kappa = 0.81 /
1.00; sırasıyla p = 0.001 / 0.001) ve gözlemciler arasında (sırasıyla kappa = 1.00 /
0.64; sırasıyla p = 0.001 / 0.018) anlamlı uyumluluk bulundu. Standart referans ile
1.5-T MR ve 3.0-T MR protokolleri konsensus verileri arasında anlamlı uyumluluk
izlenmedi (sırasıyla kappa = 0.00 / 0.33; sırasıyla p = 1.00 / 0.121). Kartilaj
59
defektlerinin koronal ve sagittal imajlarda lokalizasyonunun belirlenmesinde 3.0 T
MR artroskopi ile daha yüksek uyum düzeyi gösterdi; ancak gözlemci içi ve
gözlemciler arası uyum düzeyi her iki protokolde de benzerdi.
Sonuç: Rutin 1.5 T MR protokolü ile karşılaştırıldığında, 3.0 T MR
morfolojik ve kompozisyonel değerlendirme protokolü diz eklemi kartilaj
lezyonlarının değerlendirilmesinde tanısal performansı artırmaktadır.
Anahtar kelimeler: 3.0 T- 1.5 T MR, Kartilajı Görüntüleme, 3.0 T
Komposizyonel MR, T1 mapping.

Abstract:
Purpose: The purpose of this study is to compare the diagnostic performance
of morphological and compositional 3T MR imaging with standart 1.5 T MR
protocol for evaluating the articular cartilage of the knee joint.
Material and methods: Nine patients were identified retrospectively as
having 1.5 T and 3.0 T MR studies of the same knee within an average of 6 mounths
and also had been undergone knee arthroscopy at the time of study. MR imaging
protocols consisted of 2D T1 Mapping, 3D PDW-SPACE, 3D STIR-SPACE at 3.0
T, and 2D T1W TSE, 3D PDW, 2D Dual TSE, 2D PDW TSE, 2D T2W TSE at 1.5
T. All cartilage defects were localised and graded by using ICRS 'Cartilage Injury
Evaluation Package'; the effusion of synovial cavity and bone marrow edema of
articular surfaces were graded by using Whole-Organ MRI Score (WORMS) by two
radiologists. The maximum size and depth of cartilage defects were measured on
sagittal images. Intraobserver and interobserver variability of each protocol, also the
variability between reference standart and consensus was determined by intraclass
correlation coefficient (ICC) and kappa statistics.
Results: Nine patients (2 women, 7 men; mean age 39.6 years) ,with 12
cartilage defects totally, were included in the study. In order to grade cartilage
defects, 3.0 T had better agreement with arthroscopy as a standart of reference (3.0-T
p<0.001; 1.5-T p= 0.126). Intraobserver agreement was higher at 3.0 T (3.0-T  =
1.00; 1.5-T = 0.86), but not interobserver agreement for grading cartilage defects.
For depicting cartilage defects on articular surfaces, there was statistically significant
intraobserver (1.5-T and 3.0-T  respectively 0.81/ 1.00; 1.5-T and 3.0-T 
respectively p = 0.001 / 0.001) and interobserver (1.5-T and 3.0-T respectively  =
1.00 / 0.64; p = 0.001 / 0.01) agreement with both 1.5-T and 3.0-T MR protocols.
There was not statistically significant agreement between standart reference and
consensus with both protocols (1.5-T and 3.0-T respectively  kappa = 0.00 / 0.33; p
= 1.00 / 0.121).
61
For localising defects on coronal and sagittal images 3.0 T had better
agreement with standart reference (1.5-T and 3.0-T respectively, coronal plane =
0.47 versus 0.67; sagittal plane = 0.49 versus 0.61), intra and interobserver
agreements were similar.
Conclusion: Compared to routine 1.5 T MR protocol, 3.0 T morphological
and compositional MR protocol has improved diagnostic performance for evaluating
the articular cartilage defects of the knee.
Keywords: 1.5 T MR-3.0 T MR Compare, Cartilage Imaging, 3.0 T
Compositional MR, T1 mapping.