Meibom bez disfonksiyonunda konfokal mikroskopi
Confocal microscopy in meibomian gland dysfunction
Yazar: BETÜL NUREFŞAN BAYRAKTUTAR
Danışman: PROF. DR. ÖZLENEN ÖMÜR GÜNDÜZ
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Göz = Eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Gözyaşları = Tears ; Gözyaşı fonksiyon testleri = Lacrymal function tests ; Kuru göz sendromu = Dry eye syndromer ; Lakrimal sistem = Lacrimal apparatus ; Langerhans hücreleri = Langerhans cells ; Meibomian bezleri = Meibomian glands ; Mikroskopi = Microscopy

Özet:
Amaç
Meibom bez disfonksiyonunda (MGD) oluşan morfolojik değişikliklerin ve tedavi yanıtının in vivo konfokal mikroskopi ile değerlendirilmesi.
Gereç-Yöntem
Çalışmaya 32 grade 1-2 MGD'li (grup1), 41 grade 3-4 MGD'li (grup 2), 39 Sjögren Sendromuna eşlik eden grade 3-4 MGD'li olgu ve 24 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Grup 2 ve Grup 3 bazal değerlendirmenin ardından randomize şekilde üç farklı tedavi alt grubuna ayrıldı. Tedavi alt grupları loteprenol etobonat %0.5 damla (a), azitromisin 15 mg/g damla (b) veya siklosporin A %0.05 damla şeklinde belirlendi. Bir aylık tedaviyi takiben tüm olgulara siklosporin A %0.05 damla ile tedaviye 5 ay daha devam edildi. Tüm olgulara oküler yüzey hastalık indeksi anketi (OSDI), detaylı oftalmolojik muayene, flöresein korneal boyanma testi, gözyaşı kırılma zamanı (BUT), Schirmer I testi ve in vivo laser konfokal mikroskopi (IVCM) (HRT III-RCM) uygulandı. Tedavi gruplarında tüm testler 1.,3. ve 6.ay takibinde tekrarlandı.
Bulgular
Grupların yaş ortalaması sırası ile 49.6 ± 10.2, 52.5 ± 7.1, 53.2 ± 9.1,      48.9 ± 8.1 yıl idi (p>0.05). Oküler yüzey hastalık indeksi (OSDI) skoru ve oküler yüzey boyanma skoru Grup 2 ve 3'te Grup 1 ve 4'ten daha yüksekti. Gözyaşı kırılma zamanı ve Schirmer I testi ise Grup 3'te en düşüktü. In vivo konfokal mikroskopi ile ölçülen ortalama kornea subepitelyal Langerhans hücre yoğunluğu Grup 1'de 25.1 ± 22.3 hücre/mm2 , Grup 2'de 54.6 ± 38.9/mm2,     Grup 3'te 53.5 ± 35.8 hücre/mm2 , Grup 4'te 15.4 ± 22.1 hücre/mm2 idi. Ortalama ön stromal hiperreflektif keratosit yoğunluğu sırasıyla 59.1 ± 20.7/mm2, 75.5 ± 21.0 hücre/mm2, 85.8 ± 34.0 hücre/mm2 ve 58.5 ± 28.4 hücre/mm2 idi. Meibom bez asiner ünite yoğunluğu Grup 1'de 90.6 ± 16.7 ünite/mm2, Grup 2'de 84.7 ± 32.7 ünite/mm2 , Grup 3'te 117.2 ± 29.6 ünite/mm2  ve Grup 4'te 98.5 ± 34.8 ünite/mm2 olarak değerlendirildi. Meibom bez asiner ünite çapı Grup 1'de 73.1 ± 19.4 µm, Grup 2'de 78.3 ± 14.9 µm, Grup 3'te 64.0 ± 14.2 ve Grup 4'te 68.7 ± 14.7 µm idi. Grupların bazal değerleri belirlendikten sonra Grup 2 ve 3'e a, b ve c tedavileri başlandı. Tüm tedavi gruplarında Langerhans hücre yoğunluğunda ve ön stromal hiperreflektif keratosit yoğunluğunda 1. ayda anlamlı düşme elde edildi ve subepitelyal Langerhans hücre yoğunluğundaki azalma tüm takiplerde devam etti. Asiner ünite yoğunluğunda Grup 2'de değişiklik izlenmezken Grup 3'te tüm tedavi alt gruplarında düşüş saptandı ve a tedavi şeması uygulanan grupta 1. ayda düşüş sağlanırken, b ve c tedavi şemaları ile 3. ayda düşüş sağlanabildi. Asiner ünite   en uzun çapında ise hiçbir   grupta değişiklik saptanmadı.
Tartışma-Sonuç
Meibom bez disfonksiyonu olan gözlerde in vivo konfokal mikroskopide saptanan  korneal inflamasyon ve morfolojik değişiklikler hastalık ciddiyeti ile ilişkilidir. In vivo konfokal mikroskopi, MGD'li gözlerde korneada ve meibom bezlerde ortaya çıkan morfolojik değişikliklerin saptanması ve tedaviye cevabın değerlendirilmesinde kritik öneme sahip bir yöntemdir..
Anahtar Kelimeler: Asiner ünite yoğunluğu, asiner ünite çapı, gözyaşı, in vivo konfokal mikroskopi, kuru göz, meibom bez, meibom bez disfonksiyonu, ön stromal hiperreflektif keratosit yoğunluğu, subepitelyal Langerhans hücre yoğunluğu

Abstract:
Confocal Microscopy in Meibomian Gland Dysfunction
Aim
To evaluate the morphologic changes observed in the cornea and meibomian glands and treatment response in patients with meibomian gland dysfunction (MGD) using in vivo confocal microscopy.
Material-Method
Thirty-two patients with grade 1-2 MGD (Group 1), 41 patients with grade 3-4 MGD (Group 2), 39 patients with Sjögren Syndrome accompanying grade 3-4 MGD (Group 3) and 24 healthy individuals (Group 4) were included this prospective study. Following baseline examination Group 2 and 3 divided into three treatment subgroups; topical 0.5 % loteprednol etobonate (a), topical 15 mg/g azithromycin (b) and topical 0.05 % cyclosporine A. Treatment regimen continued with 0.05% cyclosporine A for 5 months in all groups after one month teratment.  Ocular surface disease index (OSDI), detailed ophthalmological examination, fluorescein corneal staining, tear film break up time (BUT), Schirmer I test and in vivo corneal confocal microscopy (IVCM) (HRT III, Rostock Cornea Module; Heidelberg, Germany) were performed to all eyes at baseline and 1th,3rd and 6th month visits of treatment.
Results
The mean ages of patients were 49.6 ± 10.2, 52.5 ± 7.1, 53.2 ± 9.1 and 48.9 ± 8.9 years respectively (p>0.05). The mean OSDI score and the mean fluorescein corneal staining score in Groups 2 and 3 were higher than Groups 1 and 4. The mean BUT and Schirmer I test were lowest in Grup 3. The mean number of subepithelial Langerhans cells detected by confocal microscopy were 25.1 ± 22.4, 54.6 ± 38.9, 53.5 ± 35.8 and 15.4 ± 22.1 cells/mm2, respectively. The mean number of anterior stromal hyperreflective keratocyte density was 59.1 ± 20.7 cells/mm2, 75.5 ± 21.0 cells/mm2, 85.8 ± 34.0 cells/mm2 and 58.5 ± 28.4 cells/mm2, respectively. The mean acinar unit density was 90.6 ± 16.7 unit/mm2 in Group 1, 84.7 ± 32.7 unit/mm2 in Group 2, 117.2 ± 29.6 unit/mm2 in Group 3 and 98.5 ± 34.8 unit/mm2 in Group 4. The mean acinar unit longest diameter was 73.1 ± 19.4 µm in Group 1, 78.3 ± 14.9 µm in Group 2, 64.0 ± 14.2 µm in Group 3 and 68.7 ± 14.7 µm in Group 4. After baseline examination, Grup 2 and 3 divided into a, b and c treatment subgroups. The mean number of subepithelial Langerhans cell density and anterior stromal hyperreflective keratocyte density decreased significantly in all treatment subgroups at first month visit. The decreasement of Langerhans cell density continued at all visits. The mean number of acinar unit density decreased in only Grup 3. This decreasement was achieved at first visit in a subgroup and at third month visit in b and c subgroups.  The mean acinar unit diameter changed in none of the groups during follow-up period.
Discussion-Conclusion
In MGD, corneal inflammation and morphological changes observed in IVCM, correspond to disease severity. In vivo confocal microscopy seems to be a valuable tool in the detection and management of MGD
Key Words: Acinar unit density, acinar unit diameter, anterior stromal hyperreflective keratocyte density, subepithelial Langerhans cell density,  dry eye, in vivo confocal microscopy, meibomian gland, meibomian gland dysfunction, tear film