Diyabetli bireylerde plantar fasya mekanik özellikleri ile fiziksel performans arasındaki ilişkinin incelenmesi
Investigation of the relationship between physical performance and mechanical properties of plantar fasia in individuals with diabetes
Yazar: HABİBE RUMEYSA ÇAKICI
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ TÜLAY ÇEVİK SALDIRAN
İstanbul Okan Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Düşme kazaları = Accidental falls ; Fiziksel performans = Physical performance ; Kaslar = Muscles ; Plantar fasya = Plantar fascia ; Yumuşak doku = Soft tissue ; Yüz = Face

Özet:
Tip 2 diyabet (T2DM) tanılı bireylerin plantar fasia (PF) ve gastrocinemius kası (GC) mekanik özelliklerini, fiziksel performanslarını (FP) sağlıklı bireylerle karşılaştırmak ve PF mekanik özellikleri ile FP arasındaki ilişkiyi incelemektir.  Araştırma diyabet durasyonu ortalama 10,74±7,07 yıl, T2DM tanılı 50 hasta ve 25 sağlıklı birey ile gerçekleştirildi. Nöropati sorgulaması Michigan Nöropati Tarama Testi ile yapıldı. Yumuşak doku mekanik özellikleri değerlendirilmesinde myotonometer kullanıldı. Fonksiyonel Uzanma Testi (FUT), Otuz-Saniye Süreli Otur-Kalk Testi (30snOKT), 4-Metre Yürüme Hızı Testi (4m-YHT) ve Zamanlı Kalk Yürü Testi (ZKYT), FP değerlendirmesinde yer aldı. Uluslararası Düşme Etkinlik Ölçeği (UDEÖ-I),  düşme riski değerlendirilmesinde kullanıldı. Sağlıklı kontrollere göre T2DM grubunda sağ  (fark: 3,28 Hz, p=,004) ve sol ayak PF tonusu (fark: 3,55 Hz, p<,001) ve sertliği (N/m) (sağ fark: 148,99 N/m, sol fark: 113,13 N/m p<,001) daha yüksek iken, PF gevşeme zamanı  (sağ fark: -1,90 ms, p<,001 vs. sol fark: -1,78 ms, p=,001) daha uzundu. Sağ (fark: -0,22) ve sol (fark: -0,11) ayak PF deformasyon ve relaksasyon zamanı oranı T2DM'li grupta daha düşüktü (p<,05). PF elastisitesi sağ (1,20±0,28 vs 1,23±0,17) ve sol (1,15±0,22 vs 1,33±0,58) ayakta T2DM'li grupta, sağlıklılara göre farklılık göstermedi (p>,05). Postural kontrol (30snOKT), yürüme hızı (4m-YHT) ve düşme riski (FUT, ZKYT, UDEÖ-I) T2DM'li grupta daha kötüydü (p<,05). T2DM'li grupta PF tonusu ve sertliği arttıkça, postural kontrolde (30 snOKT) azalma oldu (p<,05). T2DM'li grupta PF tonus ve sertliği ile GC tonus ve sertliği değişkenleri arasında pozitif yönlü ilişki (r: ,460 ila r: ,489)  vardı (p<,05). Araştırma sonuçları T2DM tanılı bireylerde PF ve GC mekanik özelliklerinin değiştiğini gösterdi. Bu değişim T2DM varlığında PF internal geriliminin daha fazla, daha sert ve eksternal yüklenme sonrasında toparlanmayı yeterli gevşeme süresi oluşturamadan tamamladığı şeklindeydi. T2DM fiziksel perfromansı düşürmektedir ve PF sertliği arttıkça postural kontrol azalmaktadır.

Abstract:
The aim of this study to compare the plantar fascia (PF) and gastrokinemius muscle (GC) mechanical properties, physical performance (FP) of individuals diagnosed with Type 2 diabetes (T2DM) with healthy individuals and to examine the relationship between PF mechanical properties and FP. The study was performed with 50 patients with a diabetes duration of 10.74±7.07 years, diagnosed with T2DM, and 25 healthy individuals. Neuropathy questioning was conducted using with the Michigan Neuropathy Screening Test. Myotonometer was used to evaluate soft tissue mechanical properties. Functional Reach Test (FUT), Chair Stand Test, 4-m Gait Speed Test and Time Up and Go Test were included in the FP evaluation. The International Fall Efficiency Scale (FES-I) was utilized to assess risk of fall. Right (difference: 3.28 Hz, p=.004) and left foot PF tone (difference: 3.55 Hz, p<.001) and stiffness (N/m) in the T2DM group compared to healthy controls (right difference: 148.99 N/m, left difference: 113.13 N/m p<.001) while the PF relaxation time (right difference: -1.90 ms, p<.001 vs. left difference: -1.78 ms) , p=.001) was longer. The ratio of right (difference: -0.22) and left (difference: -0.11) foot PF deformation and relaxation time was lower in the group with T2DM (p<.05). PF elasticity did not differ in the right (1.20±0.28 vs 1.23±0.17) and left (1.15±0.22 vs 1.33±0.58) foot T2DM group compared to healthy subjects ( p>.05). Postural control (Chair Stand Test), walking speed (4m-Gait Speed Test) and fall risk (Fonctional Reach Test, Time Up and Go Test, Fall Effiancy Scale-I) were worse in the group with T2DM (p<0.05). As PF tone and stiffness increased in the group with T2DM, there was a decrease in postural control (Chair Stand Test) (p<.05). There was a positive correlation (r: .460 to r: .489) between PF tone and stiffness and GC tone and stiffness variables in the group with T2DM (p<.05). The results of the study showed that the mechanical properties of PF and GC changed in individuals with T2DM. This alteration was that in the presence of T2DM, the PF internal tension was more, harder and after external loading, it completed the recovery without creating sufficient relaxation time. T2DM decreases physical performance, and postural control decreases as PF stiffness increases.