Periton diyalizi hastalarında klinik gidiş ve sonlanım
Clinical course and outcome in peritoneal dialysis patients
Yazar: EMİNE KÜBRA AK
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA BALAL
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Nefroloji = Nephrology ; İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Albüminler = Albumins ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Malnütrisyon = Malnutrition ; Nötrofil/lenfosit oranı = Neutrophil/lymphocyte ratio ; Periton diyalizi = Peritoneal dialysis ; Peritonit = Peritonitis ; Protein enerji malnütrisyonu = Protein-energy malnutrition ; Ölçekler = Scales

Özet:
Amaç: Periton diyalizi açılan ve takip edilen hastaların beslenme ile ilişkili CONUT ve GNRI skorları ile anemi, fosfor düzeyi, albümin gibi inflamatuvar belirteçlerle beraber mortalite ve morbidite üzerindeki etkileri ve güncel literatür verileri ile karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda veriler Dahiliye Nefroloji Bilim Dalında periton diyalizi ünitesinde 2011-2021 yılları arasında takip edilen hastalardan önceden başka bir RRT almamış ve transplant olmamış 97'sinin takip ve tedavi özellikleri hastanemizde kullanılan bilgisayar otomasyon sistemi ve hastalara ait dosyaların taranmasıyla elde edilmiştir. Hastaların laboratuvar değerleri ile CONUT ve GNRI skorları hesaplanarak sonlanım açısından ilişkisi incelenmiştir.
Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 60.7±13.1 yıl olup exitus olan hastalarda ortalaması daha yüksek ve sonlanım açısından bakıldığında istatiksel olarak anlamlı bulundu. Exitus olan hastalarda DM, KKY ve PHT, HD'e devam eden hastalarda ise HT daha yüksek yüzdede saptanmış olup istatiksel olarak anlamlı bulundu. GNRI skoru sonlanım açısından istatiksel anlamlı çıkmıştır. CONUT skoru ise ortalama değer olarak yüksek saptanmasına karşın istatiksel anlamlı çıkmamıştır. CONUT ise peritoniti olan hastalarda ortalama olarak yüksek ve istatiksel anlamlı çıkmıştır.
Sonuç: PD yapan hastalarda beslenme yeterliliği önemli bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Hastaların morbidite ve mortalitelerinin tahmin edilmesi ve beslenmelerinin değerlendirilmesinde birtakım skorlar kullanılmaktadır. Literatürde de gösterildiği gibi CONUT ve GNRI skoru daha geniş hasta gruplarında çalışılarak bu konuda bize yol gösterici olabilir.

Abstract:
Objectives: The aim of this study was to compare the nutritional-related CONUT and GNRI scores of patients who underwent peritoneal dialysis and were followed up, together with the effects of inflammatory markers such as anemia, phosphorus level, albumin on mortality and morbidity, and current literature data.
Materials and Methods: In our study, the follow-up and treatment characteristics of 97 patients who were followed up in the peritoneal dialysis unit of the Internal Medicine Nephrology Department between 2011-2021, who did not receive any other RRT before and did not transplant, were obtained by scanning the files of the patients and the computer automation system used in our hospital. The laboratory values of the patients and their CONUT and GNRI scores were calculated and their relationship to the outcome was examined.
Results: The mean age of the patients was 60.7±13.1 years, and the mean age of the patients who died was higher and statistically significant in terms of outcome. DM, CHF and PHT were found in patients with exitus, and HT was found in a higher percentage in patients who continued HD and were found to be statistically significant.
The GNRI score was statistically significant in terms of outcome. On the other hand, the CONUT score was found to be high as the mean value, but it was not statistically significant. CONUT was on average high and statistically significant in patients with peritonitis.
Conclusion: Nutritional adequacy is an important problem in PD patients. A number of scores are used to estimate the morbidity and mortality of patients and to evaluate their nutrition. As shown in the literature, CONUT and GNRI scores can be studied in larger patient groups and can guide us in this regard.