Ratlarda karbon tetraklorür ile oluşturulan deneysel karaciğer fibrozisinde n-asetilsistein, timokinon ve silymarin'in hepatoprotektif etkilerinin karşılaştırılması
A comparison of hepatoprotective effects of n-acetylcysteine, thymoquinone and silymarin in carbon tetrachloride-induced liver fibrosis in rats
Yazar: MEHMET TURAN BASUNLU
Danışman: DOÇ. DR. KAAN DEMİRÖREN
Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Fibroz = Fibrosis ; Karaciğer = Liver ; Karaciğer hastalıkları = Liver diseases ; Karaciğer sirozu = Liver cirrhosis ; Karbon tetraklorür = Carbon tetrachloride ; N-asetilsistein = N-acetylcysteine ; Silimarin = Silymarin ; Sıçanlar = Rats ; Timokinon = Thymoquinone

Özet:
Amaç: Farklı sebeplerle gelişen kronik karaciğer hastalıkları günümüzde oldukça yaygın olup morbidite ve mortalitesi yüksektir. Tedavi yöntemleri ve süreci durdurmada kullanılacak ilaçlar ise oldukça kısıtlıdır. Bundan dolayı karaciğer fibrozisi hayvan modellerinde yapılacak olan; potansiyel olarak faydalı olduğu düşünülen ilaç çalışmalarına ciddi ihtiyaç vardır. Bu çalışmada; karaciğer fibrozisi için iyi bir model sunan karbon tetraklorür (CCl4) ile ratlarda karaciğer fibrozisi oluşturarak ve bu sürece ait patofizyolojik mekanizmalara yönelik yararlı etkileri olabileceği düşünülen timokinon, N–asetilsistein ve silymarin verilerek koruyucu etkilerinin olup olmadığını belirlemek amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 8-12 haftalık, toplam 50 erkek Wistar albino rat kullanıldı. Ratlar için özel bir diyet uygulanmadı. Beş grup oluşturuldu. Grup I (CCl4 grubu): CCl4 1,5 ml/kg'dan intraperitoneal uygulandı (CCl4 zeytinyağı ile birebir sulandırıldı). Grup II (timokinon grubu): Timokinon DMSO ile sulandırılarak 10 mg/kg'dan ve CCl4 1,5 ml/kg'dan intraperitoneal uygulandı (CCl4 zeytinyağı ile birebir sulandırıldı). Grup III (silymarin grubu): Silymarin DMSO ile sulandırılarak 100 mg/kg'dan ve CCl4 1,5 ml/kg'dan intraperitoneal uygulandı (CCl4 zeytinyağı ile birebir sulandırıldı). Grup IV (N- asetilsistein grubu): N- asetilsistein 100 mg/kg'dan ve CCl4 1,5 ml/kg'dan intraperitoneal uygulandı (CCl4 zeytinyağı ile birebir sulandırıldı). Grup V (Kontrol grubu): Herhangi bir uygulama yapılmadı.
Bulgular: Çalışma grubuna alınan ratların ortalama ağırlıkları 225,6 g (aralık: 167- 350g) arasındaydı. Çalışma süresi içerisinde grup II'de dört, grup IV'te bir, grup III'te iki, grup I'de 9 adet rat kaybedilmiştir. Kontrol grubundan 2 rat çalışma dışı bırakıldı. N–Asetilsistein, timokinon ve silymarin CCl4'ün yükselttiği ALT, AST, TNF-α, PDGF-BB ve İL-6 düzeylerini olumlu şekilde düzeltmekteydi. CCl4 ile azalan karaciğer glutatyon düzeylerini N- asetilsistein ve silymarin anlamlı olarak artırmaktaydı. CCl4'ün bozduğu oksidan/antioksidan denge durumunu düzeltmede çalışmada kullanılan koruyucu ajanların tümünün olumlu etkileri gözlenmiştir. Karaciğer dokusunun histopatolojik ve immünohistokimyasal incelemelerinde, CCl4'ün bozduğu özelliklerden nekroz, fibrozis, patolojik mitoz ve hidropik dejenerasyonu koruyucu ajanların tümünün iyileştirdiği gözlendi. α–SMA ile boyanan hepatik stellat hücre sayısında ise sadece timokinonun anlamlı bir etkisi olduğu saptandı. 

Sonuç: Bu ajanların, karaciğer nekrozuna yol açan hastalıklarda, tedavi ve korunma amaçlı olarak kullanımı için, potansiyel öneme sahip oldukları söylenebilir.

Abstract:
A comparison of hepatoprotective effects of N-acetylcysteine, thymoquinone and silymarin in carbon tetrachloride-induced liver fibrosis in rats
Objective: Chronic liver disease developing due to different reasons are quite common nowadays, their morbidity and mortality are high. Treatment methods and drugs used to stop the process are highly restricted. Hence there is a serious need for drug studies which will be held in animal models of liver fibrosis; thought to be potentially helpful. In this study; creating hepatic fibrosis in rats with carbon tetrachloride (CCl4) which offers a good model for liver fibrosis and to determine whether there is protective effect or not by giving thymoquinone, N-acetylcysteine and silymarin which would be useful for the pathophysiological effects of this process.
Material and Method: In our study a total of 50 male 8-12 weeks old Wistar albino rats were used. It was not be implemented on a special diet for rats. Five group were constituted. Group I (CCl4 group): 1.5 ml/kg CCl4 were applied intraperitoneally (one to one diluted with olive oil). Group II (thymoquinone group): 10 mg/kg thymoquinone  (diluting with DMSO) and 1.5 ml/kg CCl4 (one to one diluted with olive oil) were applied intraperitoneally. Group III (silymarin group): 100 mg/kg silymarin (diluting with DMSO) and 1.5 ml/kg CCl4 (one to one diluted with olive oil) were applied intraperitoneally. Group IV (N-acetylcysteine group): 100 mg/kg N-acetylcysteine and 1.5 ml/kg CCl4 (one to one diluted with olive oil) were applied intraperitoneally. Group V (control group) was not administered any medication.
Results: The average weight of rats included in the study group was 225.6 g (range: 167- 350g). Within the working time a total of 9 rats died including in group II four, in group IV one, in group III two, in group I two. Two rats in control group were excluded from the study. N-Acetylcysteine, the thymoquinone and silymarin corrected the levels of ALT, AST, TNF-α, PDGF-BB and IL-6 which were increased by CCl4 in a positive way. N-acetylcysteine and silymarin significantly increased liver glutathione levels which were decreased by CCl4. In case the correction of oxidant/antioxidant balance broken by CCl4, positive effects of all of the protecting agent used in this study were observed. It was observed in the histopathological and immunohistochemical examination of liver tissue all of the protective agent improve necrosis, fibrosis, pathological mitosis and hydropic degeneration which are the features distort by CCl4. If α-SMA stained hepatic stellate is equal to the cell number, only thymoquinone has a significant impact is detected. 
Conclusion: It can be said that these agents have the potential importance for use for the purpose of treatment and protection in diseases causing liver necrosis.