İnme hastalarında, üst ekstremite spastisite tipleri ile beyin lezyonları arasındaki ilişkinin araştırılması
The investigation of the relationship between upper extremity spasticity type with brain lesions in stroke patients
Yazar: İBRAHİM GULAMOV
Danışman: PROF. DR. NURTEN UZUN ADATEPE
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Beyin = Brain ; Beyin hastalıkları = Brain diseases ; Kas spastisitesi = Muscle spasticity ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Serebrovasküler bozukluklar = Cerebrovascular disorders ; Serebrovasküler dolaşım = Cerebrovascular circulation ; İnme = Stroke ; İskemi = Ischemia

Özet:
İnme, motor kontrol kaybı, duysal değişiklikler, kognitif bozukluklar, konuşma bozukluğu, denge bozukluğu veya koma ile karakterize, ani oluşan bir nörolojik defisit olup serebral kan damarlarında tıkanma ya da rüptür sonucu ortaya çıkan travmatik olmayan beyin hasarıdır. 
Spastisite,  gerilme refleksinin hipereksitabilitesinden kaynaklanan, hıza dayalı kas tonusunda artış ile karakterizedir. 
İnme sonrası spastisitenin görülme prevelansı farklı çalışmalarda erken dönemde %4 - 27, kronik dönemde ise (>3 ay) %17 - 43 arasında bildirilmektedir.
"Dünya Çapındaki Uluslararası Girişimsel Olmayan Üst Ekstremite Anketi''nden alınan bilgiler ışığında, kolun farklı postürleri ve kol hareket analizlerine dayanarak ve omuz, dirsek, ön kol ve el bileği eklem pozisyonları temel alınarak 5 karakteristik spastik kol paterni tanımlanmıştır. Sınıflamanın yapıldığı bu çalışmada en sık görülen paternin tipik Wernicke-Mann pozisyonu sergileyen patern olmayıp, omuzun internal rotasyonu ve addüksiyonu, ön kol ve el bileğinin nötral poziyonu ve dirseğin fleksiyonu ile karakterize olan Tip 3 paterni olduğu saptanmıştır.
Sherrington'un hayvanlar üzerinde yaptığı deneyler sonrasında genel kabul gören görüşe göre spastisite, tonus artışı ile esas olarak antigraviter kasları etkilemektedir. Bu hipotez inme sonrası spastisitesi gelişen hastalarda üst ekstremitelerde fleksör kasların, alt ekstremitelerde ise ekstansör kasların ön planda etkilenmesi gerektiğini önermektedir.
Çalışmamızda, Tip 3 spastisite anlamlı olarak yüksek oranda bulunmuştur (%63.0). Bu paternin sıklığı yukarıda anılan çalışmayla uyumlu bulunmakta ve antigraviter konseptle açıklanamamaktadır. Üst ekstremite spastisitesinin bu 5 farklı paterninin, dolayısıyla antigraviter konseptle açıklanamayan bu durumun SSS'deki lezyonların lokalizasyonları ile daha iyi açıklanabileceğini düşünerek yaptığımız çalışmada, üst ekstremite spastisite tipleri ile iskemik inmeli hastalardaki beyin lezyonlarının lokalizasyonlarını karşılaştırdık ve bu aşamada istatistiksel olarak anlamlı fark saptamadık.

Abstract:
Stroke is the non-traumatic brain injury that caused by cerebral bood vessels blockage or rupture. İt is sudden neurological deficit which characterized by loss of motor control, sensory alterations, cognitive disorders, speech disorders, imbalance or coma.
Spasticity is characterized by an increase in muscle tone which based on the speed that resulting from hyperexcitability of the stretch reflex.
İn different studies, the prevalence of post-stroke spasticity is reported among the %4-27 in early phase and %17-43 in chronic phase (>3 months).
On the basis of a differentiated posture and arm movement analysis, five characteristic arm spasticity patterns were defined with respect to the position of the shoulder, elbow, forearm, and wrist joints. These patterns were verified using data from a worldwide noninterventional Upper Limb İnternational Survey. The most frequent pattern of arm spasticity was type 3 with internal rotation and adduction of the shoulder and flexion at the elbow coupled with a neutral positioning of the arm and wrist, not the typical Wernicke-Mann position.
According to Sherrington's experiments on animals, spasticity mainly effects antigravity muscles with a high tonicity. This hypothesis would suggest that poststroke arm spasticity patients would be likely to experience similar patterns of impairment resulting from spastic flexor muscles in the upper limbs and extensor muscles in the lower limbs.
In our study, type 3 spasticity was significantly high percentage (63.0%). The frequency of these patterns are consistent with the study mentioned above and cannot  be explained by the antigravity concept. We thought, the five patterns of arm spasticity are perhaps better explained by the location of lesions in central nervous system. So, we compared the localization of brain lesions in ischemic stroke patients with upper limb spasticity types and we did not detect a statistically significant difference at this stage.