Endonezya mülteci politikasının güvenlik analizi
Security analysis of Indonesia refugee policy
Yazar: MUHAMMAD FAHMI BASYHAH FAUZI
Danışman: PROF. DR. HAYDAR ÇAKMAK
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Endonezya = Indonesia ; Göçler = Migrations ; Güvenlik = Security ; Güvenlik analizi = Safety analysis ; Güvenlik politikaları = Security policies ; Mülteciler = Refugees ; Ulusal güvenlik = National security ; Uluslararası göç = International migration ; İnsani güvenlik = Human security

Özet:
Mülteci sorunu, bugün uluslararası ilişkiler araştırmalarında en zorlu konulardan biri olarak kabul edilmektedir. Mültecilerin statüsüne ilişkin 1951 Sözleşmesi ve 1967 Protokolü, mültecilerle nasıl başa çıkılacağı konusunda rehberlik araçları olarak oluşturulmuştur. Buna rağmen Endonezya da dahil olmak üzere sözleşmeyi henüz onaylamamış ülkeler vardır. Endonezya'nın kararını haklı çıkarmak için birkaç nedeni var; birincisi, Endonezya gelişmekte olan bir ülke ve kendi iç sorunlarına daha fazla dikkat etmesi gerekmektedir; ikincisi, Endonezya'nın mültecilerle birlikte gelebilecek güvenlik sorunuyla başa çıkmak için yeterli kaynağı yoktur. Ancak, mültecilerin statüsüne ilişkin 1951 Sözleşmesi ve 1967 Protokolü'nü reddetme tutumunun aksine, bugün Endonezya, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği'nin yardımıyla şu anda 49 ülkeden 14.000'den fazla mülteciyi barındırmaktadır. Açık bir düzenleme ve uygun kılavuz olmadan mültecilere ev sahipliği yapmak risklidir. Endonezya, herhangi bir uluslararası anlaşmaya bağlı olmadığı için mültecilere yardım etme yükümlülüğüne sahip değil, ancak yine de davaya katkıda bulunmaktadır. Bu yazının amacı, Endonezya'nın mültecilerle ilgili düzenlemeler konusundaki ikilemini ulusal güvenlik ve insan güvenliği kavramlarını kullanarak açıklamaktır. Ulusal güvenlik kavramı mültecileri bir ülkenin istikrarı için tehdit ve aynı zamanda gerilim kaynağı olarak görür, dolayısıyla Endonezya'nın 1951 Sözleşmesi'ne dahil olmama kararı rasyonelleştirilebilir. Öte yandan Endonezya, kendisini medeni bir ulus olarak görmekte ve ulusal ideolojisinde (Pancasila) insan haklarına büyük önem vermektedir, bu nedenle krizde insana yardım etmek zorundadır. Bu çalışmada, Endonezya'nın duruşunu analiz ederken iki çelişkili güvenlik kavramını ortaya koymaya çalışacak ve sonunda olası güç ve zayıflıklara işaret ederek mevcut mülteci politikasını değerlendirecektir.

Abstract:
Refugees problem is considered as one of the most challenging issue in the study of international relations today. The 1951 Convention relating to the status of refugees and the 1967 Protocol were established as instruments of guidance on how to deal with refugees. Despite that, there are countries that have not yet ratify the convention, including Indonesia. There are several points to mention in order to justify Indonesia's decision; firstly, Indonesia is a developing country and needs to pay more attention to its internal problems; secondly, Indonesia does not have sufficient resource to deal with security problem such as extrimism that might come along with the refugees. However, contrary to its stance to reject the 1951 Convention relating to the status of refugees and the 1967 Protocol, today Indonesia is currently accommodating over 14.000 refugees from 49 countries with the assistance of United Nations High Commissioner for Refugees. Hosting refugees without clear regulation and proper manual is risky. Indonesia has no obligation to help the refugees since it does not bound to any international agreement, yet it still contributing to the cause. The aim of this paper is to explain Indonesia's dilemma on refugees related regulations by assessing it using the concept of national security and human security. The notion of national security considers refugees as threat to a country's stability and also source of tension, thus Indonesia's decision to not involved with the 1951 Convention could be rationalized. At the other hand, Indonesia also considers itself as a civilized nation and put significant importance to human rights in its national ideology (Pancasila), therefore it is obliged to help human in crisis. This paper will try to put the two conflicted concepts of security in analyzing Indonesia's stance, and in the end evaluating the current refugees policy by pointing the possible strength and weakness.