Acil servise travma ile başvuran hastaların geliş ve taburculuk kaygı skorlarının karşılaştırılması
Comparison of Arrival and DischargeAnxietyScores of PatientsComingto the Emergency Department withTrauma
Yazar: SİNEM GÜZEL ÖZTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA AHMET AFACAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Anksiyete = Anxiety ; Taburcu olmak = Patient discharge ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Ölçekler = Scales

Özet:
Acil Servise Travma ile Başvuran Hastaların Geliş ve Taburculuk Kaygı Skorlarının Karşılaştırılması
Giriş: Acil sağlık hizmet taleplerinin %30'unu travma vakaları oluşturmaktadır. Minör travmalar, toplam travma yükünün %37,3'ünü oluşturmaktadır. Mekanizma ne kadar hafif şiddette görünürse görünsün çoğu olguda tıbbi sonuçlarının yanı sıra sosyal ve psikolojik sonuçlara da yol açabilmektedir Çalışmamızda acil servise başvuran minör travma hastalarının anksiyete düzeylerini ve düzeyleri etkileyebilecek bağımsız faktörleri araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız 01.08.2022-01.011.2022 tarihleri arasında T.C. Sağlık Bakanlığı SBÜ Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği'ne travma ile başvuran ve herhangi bir servise yatışı yapılmadan acil serviste tetkik ve tedavileri tamamlanarak taburcu edilen 200 hasta ile prospektif olarak yapılmıştır.  Hastaların demografik verileri ve kronik hastalıkları, travmanın mekanizması, el veya yüz yaralanması içerip içermediği, travmanın hangi saat diliminde gerçekleştiği ve iş kazası olup olmadığı sorgulanmıştır. İlk değerlendirmenin ardından hastalara duygu durumlarını değerlendiren STAI anksiyete ölçeği doldurmaları için verilmiştir. Ölçeğin ilk 20 soruluk kısmı durumluk anksiyeteyi, ikinci 20 soruluk kısmı ise sürekli anksiyeteyi ölçmektedir İlk başvuruda hastalardan her iki formu da doldurmaları istenmiş, taburculukta ise yalnızca durumluk anksiyeteyi ölçen ölçeğin ilk kısmını doldurmaları istenmiştir.Çalışmaya dahil edilen hastaların bağımsız değişkenleri ile hastaların anksiyete düzeyi arasındaki ilişki incelenmiştir.
Bulgular: Araştırmaya katılanların ortalama yaşı 35,4 ± 14,4'tür. Araştırmaya katılanların%59'unun (n=118) erkek, %41'inin (n=82) kadın olduğu görülmektedir. Acil servise travma nedeniyle başvuran kadın hastalarda erkek hastalara göre acil servise başvuru anında anlamlı derecede yüksek durumluluk kaygı düzeyi saptanmıştır (p=0,023). Kronik hastalığı olan travma hastalarında kronik hastalığı olmayan travma hastalarına göre hem acil servise başvuru anında hem de taburculuk anında durumluluk kaygı düzeyleri anlamlı biçimde yüksektir (sırasıyla p=0,004 ve p=0,026). El travması olan hastalarda tabuculuktadurumluluk kaygı düzeyleri anlamlı biçimde daha yüksektir (p=0,036). Yüz travması ve kanaması olan hastalarda yüz travması ve kanaması olmayan hastalara göre hem acil servise başvuru anında hem de taburculuk anında durumluluk kaygı düzeyleri anlamlı biçimde yüksektir (her biri için p<0,05). Acil servise travma nedeniyle başvuran hastaların sürekli kaygı düzeyleri ile durumluluk kaygı düzeyleri (hastaneye geliş kaygı düzeyleri ve taburculuk anındaki kaygı düzeyleri) arasında anlamlı ve orta derecede pozitif bir korelasyon vardır (sırasıyla r=0,503 p<0,001 ve r=0,542 p<0,001). Acil servise travma nedeniyle başvuran hastaların acil servisten taburculuk anındaki durumluluk kaygı düzeyleri acil servise başvuru anında ölçülen değerlerden anlamlı derecede düşük saptanmıştır (p=0,001).
Sonuç:Bu çalışmayla hem hastalar hem de sağlık çalışanlarının travmayı yönetebilmekteki yeterlilikleri sorgulanmıştır. Hastaların cinsiyete göre, el ve yüz travması varlığına göre, kronik hastalık varlığına göre, eğitim düzeyi durumuna göre diğer popülasyonla kıyaslandığında kaygı düzeylerinin anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmüştür.Acil serviste travma hastasının kaygı düzeyinin kontrolü ilerleyen dönemde hastalarda fiziksel ve psikolojik sekellerin daha az oranda görünmesine sebep olacaktır. Bu sebeple hastaların kaygı düzeyleri göz önünde alınarak hastalara yaklaşım önem arz etmektedir.

Abstract:
Comparison of Arrival and DischargeAnxietyScores of PatientsComingto the Emergency Department withTrauma
Introduction: 30% of emergency service applicants are  patients with trauma. Minor traumas constitute 37.3% of the total burden of trauma. No matter how mild the mechanism may seem, it can lead to social and psychological consequences as well as medical consequences in most cases. In our study, we aimed to investigate the anxiety levels of minor trauma patients admitted to the emergency department and the independent factors that may affect the levels.
	MaterialandMethods: Our study was conducted prospectively with 200 patients who applied with trauma between 01 of August and 01 of October  2022 to the Ministry of Health SBU Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital Emergency Medicine Clinic and were discharged after completing the examinations and treatments in the emergency room without being admitted toany service. The demographic data and chronic diseases of the patients, mechanism of trauma, whether it includes hand or face injury, in which time zone the trauma occurred, and whether there was an occupational accident were questioned. After the initial assessment, patients were given the STAI anxiety scale to fill out which assesses their mood. The first 20-query piece of the scale measures state anxiety, and the second 20-query part measure strait anxiety. At the first admission, patients werea sked to fill out both forms, and at discharge, they were asked to fill in only the first part of the scale measuring state anxiety. The relationship between the independent variables of the patients included in the study and the anxiety level of the patients was examined.
	Results: The meanage of the participants in the study was 35.4 ± 14.4. It was seen that 59% (n=18) of the participants were male and 41% (n=82) were female. A significantly higher level of state anxiety was found in female patients compared to male patients (p=0.023)at the time of admission to the emergency service due to trauma. In trauma patients with chronic disease, state anxiety levels were significantly higher compared to trauma patients without chronic disease (p=0.004 and p=0.026, respectively)both at the time of admission to the emergency department and at the time of discharge. Inpatients with hand trauma, state anxiety levels at discharge were significantly higher (p=0.036). Inpatients with facial trauma and bleeding, state anxiety levels were significantly higher compared to patients without facial trauma and bleeding (p<0.05 foreach) both at the time of admission to the emergency service and at the time of discharge. There is a significant and moderately positive correlation between trait anxiety levels and state anxiety levels (anxiety levels up on arrival at the hospital and anxietylevels at the time of discharge) of the patients who applied to the emergency department due to trauma (r=0.503 p<0.001 and r=0.542 p<0.001, respectively). The state anxiety levels of the patients who applied to the emergency department due to trauma at the time of discharge from the emergency department were found to be significantly lower than the values measured at the time of admission to the emergency department (p=0.001).
	Conclusion: In this study, the competence of both patients and Health care professionals in managing trauma was assessed. It was observed that the anxiety levels of the patients depends on gender, presence of hand and face trauma, presence of chronic disease, and educational level and found higher compared to the population. Controlling the anxiety level of trauma patients in the emergency service will result in less physical and psychologicals equelae in the future. For this reason, it is crucial to approach patients by considering their anxiety levels.