İç savaş sonrası İspanyol edebiyatında antikahraman ve varoluşçuluk örneği üç roman: La Sombra del Cipres es Alargada, Con la Muerte al Hombro ve el Hombre de Los Santos
Antihero and existentialism in post-civil war Spanish literature: La Sombra del Cipres es Alargada, Con la Muerte al Hombro and el Hombre de Los Santos
Yazar: AYŞEGÜL TAĞMAN
Danışman: PROF. DR. H. ŞEBNEM ATAKAN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Batı Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı / İspanyol Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Batı Dilleri ve Edebiyatı = Western Linguistics and Literature
Dizin: Anti kahraman = Antiheroes ; Roman = Novel ; Varoluşçuluk = Existentialism ; İspanyol edebiyatı = Spainsh literature ; İspanyol romanı = Spanish novel

Özet:
Bu tezin amacı; kahraman idealinin zaman içinde antikahramana aşamalı olarak dönüşümünü ortaya koymanın yanı sıra, 20. yüzyıl edebiyatının baskın karakteri olan antikahramanı varoluşçu düşüncelerle tanımlamaya çalışmak ve antikahramanın karmaşık ve çok türlü doğasını varoluşçu düşüncelerle açıklığa kavuşturmaktır. Bu bağlamda İspanya'da İç Savaş sonrası yazılmış Miguel Delibes'in La sombra del ciprés es alargada, José Luis Castillo Puche'nin Con la muerte al hombro ve Jesús Fernández Santos'un El hombre de los santos adlı eserlerinin antikahraman olarak görülen karakterleri, Søren Kierkegaard, Martin Heidegger, Jean Paul Sartre ve Albert Camus'nün varoluşçu düşünceleri doğrultusunda incelenmiştir. Çalışmamızda üç ayrı romandaki başkarakterlerin esasında neden antikahraman oldukları gösterilerek, antikahramanın ortaya çıkmasında siyasi, sosyal ve edebi anlamda dış etkilerin ne kadar önemli olduğuna dair cevaplar bulunmaya çalışılmıştır. Bir kahraman biçimi olarak antikahramana dikkat çekilmiş, varoluşçu kavramsal çerçeve sunularak, seçilen eserler üzerinden üç antikahraman varoluşçu izleklerle ortaya koyulmuştur.
Bu çalışmada, antikahramanlık ve varoluşçuluğun birbiriyle ilişkili alanlar olduğu gösterilmeye çalışılarak, ele alınan romanlardaki başkarakterler Pedro, Julio ve Antonio'nun yalnızlık, yabancılaşma, otantiklik, umutsuzluk, kaygı, ölüm korkusu, bulantı ve saçma gibi varoluşçu düşünceler içinde olmalarının antikahramana dönüşmelerine etki ettiği vurgulanmıştır.

Abstract:
The objective of this study is trying to define the antihero, the dominant character of twentieth century literature, through existentialist thoughts and to elucidate the complex and multifarious nature of the antihero with existentialist thoughts as well as revealing the gradual transformation of the ideal hero into the anti-hero over time. In this context, in La sombra del ciprés es alargada by Miguel Delibes, Con la muerte al hombro by José Luis Castillo Puche and El hombre de los santos by Jesús Fernández Santos, all of which were penned after the Civil War in Spain, the characters
regarded as antihero have been studied in line with the existentialist thoughts of Søren Kierkegaard, Martin Heidegger, Jean Paul Sartre and Albert Camus. Through illustrating why the protagonists in three different novels have essentially turned out to be anti-heroes, the study seeks answers regarding the significance of political, social and literary external influences in the emergence of the antihero. As a form of hero, the antihero has become the focal point of the study; and upon developing an existential conceptual framework, three antiheroes from the selected works have been analysed through existential themes.
The study attempts to show that antiheroism and existentialism are interrelated, and it postulates that the existential thoughts such as loneliness, alienation, authenticity, despair, anxiety, fear of death, nausea and absurdity experienced by the protagonists Pedro, Julio, and Antonio in the novels studied have an impact upon their transformation into an antihero.