Göç hukukunda yabancıya sağlanan uluslararası, bölgesel ve ulusal koruma
International, regional, and national protection provided to the foreigner with the forced migration law
Yazar: GÖKÇE ARIKAN
Danışman: PROF. DR. BAHATTİN BAHADIR ERDEM
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2020
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Geri Kabul Anlaşması = Readmission Agreement ; Göçler = Migrations ; Mülteciler = Refugees ; Sığınma = Asylum ; Uluslararası göç = International migration ; Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu = The Law on Foreigners and International Protection

Özet:
Kişinin vatandaşı olduğu ya da bir vatandaşlığa sahip olmaksızın ikamet ettiği ülkeden kaçmaya zorlanarak yeni bir ülkede koruma araması halinde söz konusu kişiye sağlanan korumanın; uluslararası, bölgesel ve ulusal düzenlemelerdeki içeriği ve kapsamı pek çok durumda yabancıya etkin bir koruma sağlamamaktadır. Uluslararası korumanın kaynağını teşkil eden 1951 Cenevre Antlaşması ile 1967 New York Protokolü, ulusal koruma olarak Türk Hukuku ve bağlayıcı bölgesel koruma olarak da Avrupa Birliği ve Afrika Birliği bölgesel düzenlemeleri yabancıya sağlanan korumaya ilişkin hükümler ihdas etmektedir. Bölgesel düzenlemeler hem söz konusu düzenlemelere taraf olan devletler arasında sorumluluk paylaşımı mekanizmalarını oluşturarak hem de ulusal hukukların yeknesaklaştırılmasını sağlayarak yabancıya etkin bir koruma sağlanmasında uluslararası korumanın tamamlayıcısı olarak öneme haizdir. Bağlayıcı bölgesel düzenlemelere sahip olmayan Arap Birliği ve Asya-Pasifik bölgesi yabancıya sağlanan korumaya ilişkin henüz istişari süreçler sürdürürken, Latin Amerika bölgesel düzenlemeleri ise sorumluluk paylaşımı ve dayanışmayı hedeflemektedir. Yabancıya sağlanan uluslararası, bölgesel ve ulusal korumaya yönelik statülerin ve söz konusu statülere ilişkin usul ve esasların ele alınarak yabancıya sağlanan korumanın kapsamının yabancının hak ve yükümlülükleri bağlamında incelendiği çalışmamızda uluslararası koruma arayan kişilerin, sığınma haklarının geri kabul antlaşmaları ile ihlal edilmesi sebebiyle korumanın etkinliğini kısıtlayan uygulamaların başında gelen geri kabul antlaşmaları da Türkiye'nin tarafı olduğu geri kabul antlaşmaları ile sınırlı olarak konunun kapsamı içerisinde incelenmiştir.

Abstract:
The content and context of the protection provided for a individual that is forced to flee from the country of which he is the citizen or resident without a citizenship and to seek protection in another country within the scope of the international, regional, and national instruments are unable to provide effective protection to the foreigner in many cases. When the protection provided for the foreigner is in question, the Convention relating to the status of refugees adopted in 1951 and its protocol adopted in 1967 create provisions in this regard as international protection, Turkish Law as national protection, and European Union and African Union as binding regional protection. Regional instrument are significant as being the complementary of international protection in regards to providing effective protection to the foreigner both by forming the responsibility-sharing mechanisms among countries that are party to the aforementioned instruments, and by ensuring the harmonization of national laws. While the Arab League and Asia-Pacific region, both of which do not bear binding regional instruments, have currently been conducting consultative processes with regards to the protection provided for the foreigner, Latin America's regional instruments aim at responsibility-sharing and cooperation. In this thesis, in which the extent of the status for the international, regional, and national protection provided to the foreigner and the protection provided to the foreigner by grounding on the procedures and principles for the abovementioned status are analysed within the context of the rights and obligations of the foreigner, readmission agreements, which are the main implementations that restrict the effectiveness of the protection due to the fact that the right of asylum are violated by means of the readmission agreements, are studied within the scope of the subject, limited to the readmission agreements to which Turkey is a party.