hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Insüline bağımlı olmayan diabetus mellitusta lipid profilleri ve dislipideminin arastırılması
Investigation of lipid profiles and dyslipidemia in non-insulin dependent diabetes mellitus
Yazar: AŞKIN KESKİN KAPLAN
Danışman: UZMAN ZEYNEP ÖNER ÖZCAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı / Aile Hekimliği Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine ; Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Dislipidemi = Dyslipidemia ; Reseptörler-insülin = Receptor-insulin

Özet:
Günümüzde diabetus mellitusun en önemli komplikasyonu olan ateroskleroz diyabetik hastaların % 80'ini etkilemekte ve bu hastaların en az %75'i koroner kalp hastalığı, serebrovasküler hastalık veya periferik damar hastalığından ölmektedir. Aterosklerozun progresyonu ile yakın ilişkili olan dislipidemi, diyabetik hastalarda daha da önemli hale gelmiştir (8,9,47). Dislipidemi tanısında lipid profilinin ateroskleroz risk değerlendirmesi için araştırması büyük önem taşımaktadır Lipid profili çalışmamızda tip 2 diyabetli grubumuzda trigliserit ve kolesterol düzeylerini kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulduk.NIDDM'lu hastalarda normal toplumdan daha yüksek TG seviyeleri bulunmasına karşın aşikar yüksek TG düzeyleri yalnız diyabete bağlı olmayabilir. Diyabet tarafından şiddetlenen dislipidemi sebeplerine bağlı olabilir.Sonuç olarak yaptığımız bu çalışmada diabetik dislipideminin diyabetin komplikasyonları, uygulanmakta olan tedavi, VKİ ile ilişkili olduğu ve diyabetin süresi ile ilişkili olmadığı bulunmuştur.Çalışmamızın verileri göz önüne alındığında diyabet hiperlipidemi ve kronik hastalıklar konusunda daha geniş çalışmaların gerekli olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Today, atherosclerosis, which is the most important complication of diabetes mellitus, affects 80% of diabetic patients and at least 75% of these patients die from coronary heart disease, cerebrovascular disease or peripheral vascular disease. Dyslipidemia, which is closely related to the progression of atherosclerosis, has become even more important in diabetic patients (8,9,47). It is of great importance to investigate the lipid profile for atherosclerosis risk assessment in the diagnosis of dyslipidemia. In our lipid profile study, we found triglyceride and cholesterol levels to be significantly higher in our group with type 2 diabetes compared to the control group. Although patients with NIDDM have higher TG levels than the normal population, obviously high TG levels are only due to diabetes. may not be. It may be due to the causes of dyslipidemia exacerbated by diabetes. In conclusion, in our study, it was found that diabetic dyslipidemia was associated with the complications of diabetes, the treatment applied, BMI and not the duration of diabetes. Considering the data of our study,  We concluded that larger studies on diabetes hyperlipidemia and chronic diseases are needed to further investigate these findings.
Tetrasikilin ve talk plörodezisin karşılaştırılması
Comparison of tetracycline and talk pleurodesis
Yazar: ERDOĞAN DADAŞ
Danışman: DOÇ. DR. TAMER OKAY
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Amaç:Tekrarlayan semptomatik plevral efüzyonlu hastaların tedavisinde değişik teknikler ve sklerozan ajanlar kullanılmaktadır.Bu çalışmada tüp torakostomi eşliğinde yapılan tetrasiklin plörodezis ile videotorakoskopik talk plörodezis uygulamalarının sonuçlarını karşılaştırdık.
Materyal ve metod: Mart 1999-Ağustos 2001 tarihleri arasında tıbbi tedaviye yanıt vermeyen ve mükerrer torasentezlere rağmen tekrarlayan semptomatik nontüberküloz plevral efüzyonlu 15'i kadın 7'si erkek toplam 22 olguya plörodez uygulandı. Olguların 1. hafta, 1. ay ve 3. ayda poliklinik kontrolleri yapılarak hastanede kalış süreleri, alınan yanıt, maliyet, komplikasyonlar ve mortalite açısından değerlendirmeleri yapıldı. 
Bulgular: Olgulardan 9'unda benign 13'ünde ise malign plevral efüzyon mevcuttu. Talk plörodez yapılan olguların %88.8'inde tam yanıt alınırken tetrasiklin plörodez yapılan hastaların %61.5'inde tam yanıt alındı. Tetrasiklin plörodez yapılan olgulardan 5'inde işlem sonrası ağrı nedeniyle ek ağrı kesici ihtiyacı ortaya çıktı.Hiçbir olguda işleme bağlı mortalite görülmedi.
Sonuç: Videothoracoscopi eşliğinde uygulanan talk plörodezisin yüksek klinik başarısı ve hasta konforu nedeniyle plörodezis planlanan hastalarda tercih edilmesi gereken metod olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Backround: Different tecniqeus and sclerotic agents have been widely used for treatment of recurrent symptomatic pleural effusions. In this study we compared the results of tetracycline pleurodesis via tube thoracostomy and thoracoscopic talk pleurodesis. 
Material and method: Beetwen March 1999 and August 2001, 15 female 7 male patients with non tuberculosis pleural efisions which did not respond medical treatment and multiple thorasyntesis were choosed for pleurodesis. The patients were followed up for on week, one month and 3 months after the procedure and the duration of hospital stay, the succes and cost of therapy including morbidity and mortality were compared. 
Results: 9 cases had benign and 13 cases had malignant pleural efision. The complete response was 88.8% in talk group and 61.5% in tetracycline group. 5 cases with tetracycline group required extra analgesia after the procedure. 
Conclusion:We think that thoracoscopic talk pleurodesis with its high succes rate and good patient confort should be preferred for the treatment of recurrrent pleural efusions.
Diyabetik polinöropatili hastalarda nörolojik semptom skoru ve nörolojik disabilite skoru ile elektrofizyolojik bulguların karşılaştırılması
Comparison of the neurologic symptom score and neurologic dysability score with the electrophysiologic signs in patients with diabetic polyneuropathy
Yazar: ÖZGÜR ORTANCIL
Danışman: DR. AYTÜL ÇAKCI ; DR. ECE ALANOĞLU
Sağlık Bakanlığı / SSK Ankara Eğitim Hastanesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
ÖZET Sinir iletim çalışmaları ile NDS ve NSS arasındaki ilişkiyi karşılaştırmayı planladığımız bu çalışmada Eylül 2001 ile Ocak 2002 tarihleri arasında SSK Ankara Eğitim Hastanesi FTR Polikliniği' ne başvuran, tip II DM tanısı olan ve diyabetik polinöropati komplikasyonu düşünülen 40 hasta incelemeye dahil edildi. Çalışmaya alınan hastalara FTR Kliniği EMG laboratuarında EMG tetkiki uygulandı. Klinik değerlendirmede cinsiyet, yaş, hastalık süresi, hastanın almakta olduğu tedavi, açlık kan şekeri, boy, kilo, beden kütle indeksi değişkenleri kullanıldı. Hastaların muayene bulguları NDS ile, semptomları NSS ile değerlendirildi. İstatistiksel analiz sırasında Ki-kare testi, Student' s t testi, Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis varyans analizi, Pearson korelasyon katsayısı, Spearman korelasyon katsayısı kullanıldı. İstatistiksel analiz sonucunda NDS ve NSS ile sinir iletim çalışmaları arasında anlamlı ilişki saptandı. NDS ile daha güçlü bir korelasyon mevcuttu. Bu bulgu literatürle uyumlu idi. Literatürde yer alan araştırmalarda sinir iletim çalışmalarının objektif ve tekrarlanabilir olmasına rağmen semptomları ve defisitleri yansıtmayacağı için, bunların da ayrıca değerlendirilmesi gerektiği 50belirtilmiştir. Diyabetik polinöropati tanısı konulurken minimal kriter olarak yalnızca sinir iletim çalışmalarının yeterli olmayacağı, mutlaka semptom skorları ve muayene skorlarının da minimal kriterler arasına alınması gerektiği belirtilmiştir. Dyck ve arkadaşlarının yaptığı bir çalışmada hastaların % 16' sında elektrofızyolojik bulgularla saptanamayan nöropatik anormallikleri olduğu belirtilmiştir. Bizim çalışmamızda da 3 hastada (% 7,5) elektrofızyolojik bulguları normal olduğu halde NSS ve NDS' leri patolojik düzeylerdeydi. Sonuç olarak diyabetik polinöropati tanısının konulabilmesi ve şiddetinin belirlenebilmesi için sinir iletim çalışmaları ile birlikte mutlaka NDS ve NSS' lerin değerlendirilmesi gerektiği düşünülmüştür. 51

Abstract:
Bilateral hipogastrik arter ligasyonu yapılan jinekolojik olgularda preoperatif ve postoperatif doppler parametreleri ve postoperatif manyetik resonans anjiografik özelliklerinin değerlendirilmesi
Preoperative-postoperative doppler parameters and postoperative magnetic resonance angiographic features of gynecological cases that performed bilateral hypogastric artery ligation
Yazar: MEHMET ALİ NARİN
Danışman: DOÇ. DR. FULYA KAYIKÇIOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Zübeyde Hanım Kadın Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Ekim 2001 ile Şubat 2002 tarihleri arasında Ankara Etlik Zübeyde Hanım Kadın Hastalıkları ve Doğum Eğitim Araştırma Hastanesi'nde jinekolojik nedenlerle opere edilen ve uterusu korunan 27 hasta çalışmaya dahil edildi. Operasyon esnasında bilateral hipogastrik arter ligasyonu yapıldı. Preoperatif ve postoperatif bilateral uterin arter doppler paremetreleri kaydedildi. Postoperatif dönemde Manyetik resonans angiografi(MRA) çekilerek pelvik dolaşım değerlendirildi.Postoperatif  uterin arter doppler parametrelerinde (Pulsatilite İndex,Resistivite İndex) belirgin düşüş saptandı. MRA' da ise pelvik dolaşımın azalarak da olsa bağlanan seviyenin distalinde devam ettiği gözlendi.

Abstract:
27 Patients who operated at Etlik Zubeyde Hanim Women Training and Research Hospital due to gynecological reasons between February 2001 and October 2002 were included in study. Bilateral hypogastric artery ligation was performed while uterus was preserved. Preoperative and postoperative doppler parameters of bilateral uterine arteries were recorded. Pelvic circulation was evaluated by Magnetic Resonance Angiography(MRA)during postoperative period. It was shown that there was a significant decrease in doppler parameters (Pulsatility Index, Resistive Index). Although the small reduction, the was still enough circulation in pelvic arterial and venous system that was shown by MRA
Bipolar protez uygulamaları ve sonuçları
Bipolar prosthesis applications and results
Yazar: MURAT SAYLIK
Danışman: PROF. DR. PROF.DR.EYÜP SELAHATTİN KARAKAŞ
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Sağlık Bakanlığı Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesinde  1999 ve 2001 yılları arasında,intra kapsüler kollum femoris fraktürü olan 21 hastanın 21 kalçasına bipolar kalça hemiartroplastisi uygulandı.2 hasta postoperatif  erken dönem ex , 3 hasta  takipten çıktığından çalışma dışı bırakıldı.Hastaların yaş ortalaması kadınlarda;67(minimum;38- maximum;79) ve erkeklerde; 66(minimum;48-maximum;89) olarak bulundu.En genç 38 en yaşlı 89 ,Ortalama yaş;66.6 .Takip süresi 16(minimum;6- maximum;27)ay.Harris  kalça  skoru ;8 hasta(%50 ) mükemmel sonuç, 4 hasta (%25) iyi sonuç,1 hasta(%6.25) orta sonuç,3 hasta(%18.75) kötü  sonuç olarak  değerlendirildi.
Kwok kriterlerine göre yapılan bir değerlendirmede ;11 hasta iyi,3 hasta orta, 2 hasta kötü olarak değerlendirildi.Radyolojik olarak protezin iç dış hareketi ölçüldü. protez iç ve dış  hareket ölçümünde İç hareket 12(minimum;5- maximum;25) derece,dış Hareket 4(minimum ;0-maximum;11) derece olarak ölçüldü.İç dış hareket oranı;3 olarak görüldü.
Bipolar hemiartroplasti uygulaması sonrası iç hareket dış hareketten daha fazla olduğundan, asetabuler erozyonu önleyici etkisi olduğu sonucuna ulaşıldı.

Abstract:
Between 1999 and 2001 at the Ministry of Health Taksim Training and Research Hospital, 21-year-old 21 hip hips with hemiarthroplasty were applied to 21 hips with collum femoris fracture. minimum; 38- maximum; 79) and males; 66 (minimum; 48-maximum; 89). The youngest 38 oldest 89, the average age; 4 patients (25%) had good outcome, 1 patient (6.25%) had moderate outcome and 3 patients (18.75%) had poor outcome.
In an evaluation made according to Kwok criteria; 11 patients were evaluated as good, 3 patients as moderate and 2 patients as poor. Internal and external level of the prosthesis was measured radiologically. internal and external movement measurement of the prosthesis was measured as 12 (minimum; maximum 5-5; 25) degrees, and external movement as 4 (minimum; 0-maximum; 11) degrees. 3.
It was concluded that there was a greater number of acetabular erosion preventive effects than bipolar hemiarthroplasty.
Çocukluk çağı pnömonilerinde mycoplazma pneumonianın rolü
The role of mycoplasma pneumonia in childhood pneumonia
Yazar: ÖZLEM ERDEDE
Danışman: UZMAN SAVAŞ İNAN
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Mycoplasma Pneumoniae okul çağı çocukları ve genç erişkinlerin solunum, yolu enfeksiyonlarında primer etkendir Minik olarak önemli hastalıklar 3-4 yaş altı çocuklarda enderken ,peak insidans 5-15 yaş arasında oluşmaktadır.My coplasmanın neden olduğu hastalıklar genellikle hafif seyirli olup hospitalizasyon seyrektir. Çocukluk çağında Mycoplasma Pneumoniae pnömonisinin insidansını belirlemek amacıyla pnömoni tanısı almış 246 çocuk-ta Latex Aglütinasyon yöntemiyle Mycoplasma IgM Antikor'u bakıldı.5-15 yaş arası ayaktan tedavi edilen grupta, hospitalize edilerek tedavi edilenlere göre Mycoplasma IgM (+)'lik oranı anlamlı yüksek bulun-du. 5 yaşından küçük çocuklarda Mycoplasma Pneumoniae pnömonisi tespit edilmedi.
Sonuç: Mycoplasma Pneumoniae'ye bağlı enfeksiyonların çok ağır klinik tablo ile seyretmediği, daha çok poliklinikten tedavi edilen pnömoni hastalarında karşımıza çıktığını görmekteyiz. Bu nedenle hastaneye yatması gerekmeyen hastalarda, pratik, kısa sürede sonuç veren Latex  aglütinasyon testi ile etkenin belirlenmesinin ve etkene yönelik tedavinin faydalı olacağını düşünmekteyiz.

Abstract:
Mycoplasma pneumoniae is the primary cause of respiratory tract infections in school age children and young adults. Minor important diseases are rare in children under 3-4 years old, while peak incidence occurs between 5-15 years of age. Diseases caused by my coplasma are generally mild and hospitalization is rare. In order to determine the incidence of Mycoplasma Pneumoniae pneumonia in childhood, Mycoplasma IgM Antibody was measured by Latex Agglutination method in 246 children diagnosed with pneumonia. found. Mycoplasma pneumoniae pneumonia was not detected in children younger than 5 years of age.
Conclusion: We see that infections due to Mycoplasma Pneumoniae do not progress with a very severe clinical picture, but mostly occur in pneumonia patients treated from the outpatient clinic. For this reason, we think that determining the agent and treating the agent with the practical Latex agglutination test, which gives results in a short time, will be beneficial in patients who do not need to be hospitalized.
Diabetes mellitus tip II'de kutanöz sessiz periyod
Cutaneous silent period in diabetes mellitus type II
Yazar: SİBEL ÜSTÜN ÖZEK
Danışman: YRD. DOÇ. DR. NEBİL YILDIZ
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Diabetes mellitus kutanöz sessiz periyodun hem afferent hem efferent yollarını tutma potansiyeli olan bir hastalıktır. Diabetik 51 hasta ve 19 kontrol olgunun sural sinirinin supramaksimal elektriksel uyarımı ve soleus kası üzerinden kayıtlama tekniği ile kutanöz sessiz periyodları araştırılmıştır. Hasta grubu H refleks latansı, tibial ileti hızı, minimal tibial F yanıt latansı ve sural sinir duysal yanıt amplütüdlerinde raslanan anormalliklere göre normal olgular A grubu, iki testinde pozitif sonuç alınanlar B grubu ve üç ya da dört testte patoloji saptananlar C grubu olarak sımflandırılmıştır. Bu grupların kendi aralannda ve kontrollerle sonuçları karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak kutanöz sessiz periyod başlangıç latansının hasta grubunda sessiz periyodun, özellikle de C grubu kontrollerle karşılaştırıldığında anlamlı olarak geciktigi tespit edilmiştir. Kutanöz sessiz periyod süresi ve bitiş latansında buna benzer bir değişiklik saptanmamıştır. Sonuçlarımız başlangıç latansındaki bu gecikmenin diabette diğer duysal uyarıları taşıyan liflerle birlikte belirgin A-Delta tutulumunu gösteriyor olabileceği düşünülmüştür. Ancak bu bulguların çok dikkatli değerlendirilmesi ve önyargılı yorumlardan kaçınılması gerektiğine inanmaktayız. Bu yorumları inanılır bir şekilde yapabilmemiz için sonuçlarımızı doğrulayacak ileri çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.

Abstract:
Diabetes mellitus can potentially affect the afferent and efferent pathways of CSP. CSPs were obtained by stimulating sural nerve supramaximally and recording over the soleus muscle in 51 diabetic patients and 19 normal subjects. The patient group was subdivided into three   groups depending on the values obtained from these four tests: Tibial nerve motor conduction velocity, H reflex latancy, minimal tibial nerve F response latancy and sural nerve response amplitude. If these tests were all normal or just one of them is patologic, the patient was put in group A, if two tests were abnormal, the· patient was put in group B, patients with three or four abnormal results were put in group C. The results obtained from these groups and from control subjects were compared statistically. CSP onset latencies were late especially when we compared the nondiabetic patients and C group. But there were no differences in durations and finish latencies between groups. Our results suggest that diabetes involves A Delta fibres like other sensoriel afferent fibres. Before interpreating these results, we need new researches that verificate and support our study.
Hormon replasman tedavisi almayan postmenopozal kadınlarda düşük doz folik asid tedavisinin plazma homosistein düzeyleri üzerine etkileri
The effects of low dose folic acid supplemantation on plasma homocysteine levels in postmenopausal women
Yazar: SERKAN ORAL
Danışman: DOÇ. DR. ALİ SÜHA SÖNMEZ
Sağlık Bakanlığı / Süleymaniye  Kadın Hastalıkları ve​ Doğum Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç; postmenopozal kadınlarda düşük doz folikasid tedavisinin plazma homosistein düzeyleri üzerine etkilerini araştırmaktır.
Materyal Metod; Hormon replasman tedavisi almayan ve en az 2 yıldır menopozda olan 30 kadın randomize olarak 2 gruba ayrıldı.Plasebo grubu(n=15) ve 4 hafta boyunca her gün 500microgram folikasid alan çalışlma grubu.Plazma homosistein düzeylerini ölçmak için her iki gruptan tedavi öncesi ve tedavi sonrası venöz kan örneği alındı.
Bulgular; Plasebo grubunun tedavi öncesi ve tedavi sonrası homosistein düzeyleri farkı istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Çlaışma grubunda ise bu afark istatistiksel olarak anlamlıydı. çalışma grubunda başlangıç homosistein düzeyleri yüksek olan kadınlar en fazla düşüşü gösterenler oldu.
Sonuç; yaptığımız çalışma düşük doz folikasid tedavisinin plazma homosistein seviyelerini anlamlı olarak düşürdüğünü göstermiştir.

Abstract:
Aim; To investigate the effects of low-dose folic acid treatment on plasma homocysteine ​​levels in postmenopausal women.
Material Method; Thirty women who did not receive hormone replacement therapy and had been in menopause for at least 2 years were randomly divided into 2 groups. Placebo group (n=15) and study group receiving 500micrograms of folic acid every day for 4 weeks. A venous blood sample was taken afterwards.
Results; The difference in homocysteine ​​levels before and after treatment in the placebo group was not statistically significant. In the study group, this difference was statistically significant. In the study group, women with high baseline homocysteine ​​levels showed the greatest decline.
Conclusion; Our study showed that low-dose folic acid treatment significantly reduced plasma homocysteine ​​levels.
Abdominal cerrahi girişimlerde sevofluran ve desfluranın hemodinamik parametreler ve derlenme üzerine etkilerinin karşılaştırılması
The comparison of the effects of desflurane and sevoflurane on haemodinamic parameters and recovery profile in abdominal surgery approachs
Yazar: SELDA GÜL
Danışman: UZMAN BANU ELER ÇEVİK
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Özet
Bu çalışmanın amacı, nitröz oksid ile beraber kullanılan sevofluran ve desfluranın hemodinamik parametreler ve derlenme üzerine etkilerinin karşılaştırılmasıdır. Standard anestezi indüksiyonu sonrası 40 hasta rastgele 2 gruba ayrılarak %1 sevofluran ve %3 desfluran ile anestezi idamesi sağlandı. Hemodinamik parametreler insizyondan her 2 dakika önce ve sonrasında her 5 dakikada bir kaydedildi. İnhalasyon anestetiklerinin sonlandırılmasından spontan hareketlerin başlaması, ağrılı uyarana yanıt, ekstübasyon, adını hatırlama ve komutla el sıkmaya kadar geçen süre ölçüldü. Ortalama anestezi süresi  sevofluran ve desfluran gruplarında sırasıyla 96.2±28.85 dk ve 124.65±48.81 dk idi. Ekstübasyon süresi, ismini hatırlama ve komutla el sıkma süresi desfluran grubunda daha kısaydı (p<0.01). Beşinci ve onbeşinci dakikalarda desfluran grubunda derlenme skoru≥10 olan hasta oranı anlamlı şekilde yüksekti. Sonuç olarak desfluran anestezi süresi uzun olmakla birlikte sevofluran kullanılan hastalarda geçici bir üstünlük sağlamaktadır.

Abstract:
Summary
The purpose of this study was to compare the hemodynamic, emergence and recovery characteristics of sevoflurane with those of desflurane in nitrous oxide anesthesia. Forty patients were randomly assigned to receive either sevoflurane 1% or desflurane 3% for maintenance of general anesthesia after standardized induction sequence. Measurements of hemodynamics occurred every 2 minutes prior to skin incision and every 5 min thereafter. The times for discontinuation of inhaled anesthetics to spontaneous movement, response to painful stimuli, extubation, recall of name and handgrip on command were measured. Mean anesthesia duration was 96.2±28.85 min and 124.65±48.81 min in sevoflurane and desflurane groups respectively. (p<0.05). Time to extubation, recall of name and handgrip on command were shorter in the desflurane group (p<0.01). At fifth and fifteenth minutes, significantly higher percentages of patients in the desflurane group had recovery scores of≥10.  As a result, desflurane offers a transient advantage compare with sevoflurane with respect of early recovery even though the duration of anesthesia was longer in the desflurane group.