Kronik boyun ağrısında fizik tedavi ile epidural steroid enjeksiyonunun karşılaştırılması
Comparison of epidural steroid injection with physical therapy in chronic neck pain
Yazar: FADİME DÖNDÜ AKYÜZ
Danışman: PROF. DR. KEMAL NAS
Sakarya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ: Boyun ağrısı genellikle iyi seyirli olsa da kronikleşme ve tekrar
etme oranları yüksektir. Hastaların %30'unda ağrı kronikleşirken, %14'ünde 6 aydan
uzun sürer. Bu durum, boyun ağrısının doğru değerlendirilmesini ve etkili yönetim
stratejilerinin önemini vurgular. Erken tedavi kronikleşmeyi engelleyebilir ve tedavi
maliyetlerini düşürebilir.
Fizik tedavi modaliteleri ile epidural steroid enjeksiyonu (ESE) karşılaştırılarak ağrı,
fonksiyon ve özürlülük endeksleri açısından retrospektif değerlendirilmesi
amaçlandı.
YÖNTEM: Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon ile Algoloji polikliniğine, kronik (3 aydan uzun süreli) boyun ağrısı ile başvuran ve konvansiyonel grafi ve MR ile servikal spondiloz tanısı almış 66 hasta, rutinde uygulanan tedavilerle değerlendirilmiştir. Bu hastalar, fizik tedavi (FT) (sıcak paket, TENS ve US) ile servikal stabilizasyon egzersizleri veya servikal ESE ile servikal stabilizasyon egzersizleri alarak 6 ay süreyle (tedavi öncesi, 1. ay, 3.
ay ve 6. ay) NRS, SF-12 ve boyun özürlülük endeksi ile takip edilmiştir.
BULGULAR: FT ve ESE gruplarında NRS, NDI, PCS ve MCS değerlerinde tedavi
sonrası ölçümlerde anlamlı iyileşmeler gözlenmiştir. Epidural steroid enjeksiyonu
grubunda tedavi etkisi ilk ayda (t1) daha güçlü iken, fizik tedavi grubu iyilik halini
uzun dönemde (t1-t3) daha uzun süre korumuştur. Demografik özellikler (cinsiyet,
komorbidite) ise bazı ölçümlerde tedaviye yanıt üzerinde farklılık oluşturmuştur.
SONUÇ: Kronik boyun ağrısında fizik tedavi ve algolojik tedavi yöntemlerinin
karşılaştırılmasıyla kişiselleştirilmiş tedavi programlarının önemini ortaya
koymaktadır. Sonuçlar, ESE uygulanan grupta erken dönemde hızlı iyileşme
görülürken, FT verilen grupta sağlanan iyilik halinin daha uzun vadede
sürdürülebildiğini göstermiştir. Bu durum, tedaviye uyumu artıracak ve gerçekçi
hedefler sunacak yaklaşımların geliştirilmesi için önemli bir temel oluşturmaktadır.

Abstract:
AIM: Although neck pain usually has a good prognosis, chronicity and recurrence
rates are high. Pain becomes chronic in 30% of patients and lasts longer than 6
months in 14%. This emphasizes the importance of accurate assessment of neck pain
and effective management strategies. Early treatment can prevent chronicity and
reduce treatment costs.
We aimed to retrospectively evaluate physical therapy modalities compared with
epidural steroid injection (ESI) in terms of pain, function and disability indices.
MATERIALS AND METHODS: Sixty-six patients who presented to the Physical Medicine and Rehabilitation and Algology outpatient clinics of Sakarya University Training and Research Hospital with chronic (more than 3 months) neck pain and were diagnosed with cervical spondylosis by conventional radiography and MRI were evaluated with routine treatments. These patients received physical therapy (PT) (hot pack, TENS
and US) and cervical stabilization exercises or cervical stabilization exercises with
cervical ESE and were followed up for 6 months (pre-treatment, 1st month, 3rd
month and 6th month) with NRS, SF-12 and neck disability index.
RESULTS: Significant improvements were observed in NRS, NDI, PCS and MCS
values in the FT and ESE groups after treatment. In the epidural steroid injection
group, the treatment effect was stronger in the first month (t1), while the physical
therapy group maintained well-being longer in the long term (t1-t3). Demographic
characteristics (gender, comorbidity) made a difference in response to treatment in
some measures.
CONCLUSION: The comparison of physical therapy and algological treatment
modalities in chronic neck pain reveals the importance of individualized treatment
programs. The results showed that while rapid improvement was observed in the
early period in the ESE group, the well-being achieved in the FT group could be
sustained in the longer term. This provides an important basis for the development of
approaches that will increase adherence to treatment and provide realistic goals.