Schopenhauer'in irade kavramını Wagner'in Tristan ve İsolde adlı müzikli draması ile okumak
Reading Schopenhauer's concept of will through Wagner's Tristan and Isolde
Yazar: HALE TETİK
Danışman: DOÇ. DR. FATMA BERNA YILDIRIM
Sakarya Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Felsefe = Philosophy ; Müzik = Music ; Schopenhauer, Arthur = Schopenhauer, Arthur ; Wagner, Richard = Wagner, Richard ; İrade = Will

Özet:
Müzik insan yaşamının önemli bir parçası olmuştur. Bazı dönemlerde sanatların en
üstünü ilan edilen müzik, bazı dönemlerde ise günaha sürükleyen şeytani bir uğraş
olarak görülmüştür. İnsanın hayatında önemli bir yer kaplayan müzik, filozoflarca da
farklı şekillerde ele alınmıştır.
İlkçağdan on dokuzuncu yüzyıla kadar pek çok filozofun ele aldığı müzik, on
dokuzuncu yüzyılda Schopenhauer'in düşüncesinde önemli bir yer tutmuştur.
Schopenhauer, bütün varlıkların "irade"den meydana geldiğini iddia etmiştir. Zaman
ve uzamdan bağımsız olan irade bilinçsiz ve kördür. Onun nesneleşmesi ile varlıklar
meydana gelmektedir. Böylece bütün varlıkların hem irade yönü hem de insani
tasarıma konu olan yönü bulunmaktadır. Ancak varlıkların tasarım yönü sürekli olarak
iradeden etkilenmektedir. Bu etkileniş iradenin varlıklara dayattığı isteme
edimlerinden oluşmaktadır. Diğer varlıklar gibi insan da sürekli istemektedir. Bu
isteme eylemi asla doyurulmamaktadır. Sonuç olarak insan isteklerinin peşinden
koşmakta ve acı çekmektedir. Schopenhauer iradeden kurtulmak için iki yol sunmuştur.
İlk yol sanattır. Sanatlar bireyin iradeden kısa süreli kopuşunu sağlamaktadır. Sanatlar
arasında müzik en üstünüdür. O iradenin kendi kopyasını bize sunmaktadır. İkinci yol
ise iradenin tamamen yadsınmasıdır.
Schopenhauer'in felsefesinde dünyanın özünü acı oluşturmaktadır. Bu düşünce
Schopenhauer'le aynı dönemi paylaşan Wagner'i etkilemiştir. Wagner bu görüşten
etkilenerek Tristan ve Isolde adlı müzikli dramasını oluşturmuştur. Tristan ve Isolde
draması Schopenhauer'in irade kavramının sahneye taşınmış halidir. Wagner,
Schopenhauer'in kötümser felsefesini iki âşık üzerinden anlatmıştır. Gündüz ve gece
metaforu yaşam isteğinin yadsınmasını anlatmaktadır. Eserin müziğinin kasveti ise
irade ve insan ilişkisini vurgulamaktadır.

Abstract:
Music has been an important part of human life. In some periods it was declared to be
the most supreme of all arts, and in the others it was seen as a diabolical effort that led
to sin. Music, which occupies an important place in human life, has been approached
by philosophers in various ways.
Music, which many philosophers have studied from antiquity to the 19th century,
assumed an important role in the philosophy of Schopenhauer in the 19th century.
Schopenhauer claimed that all beings consisted of will. The will which is independent
from space and time is unconscious and blind. Through its objectification beings occur.
Thus, all beings have a double aspect: will and the representation in the human mind.
However, the representation of beings is constantly affected by the will. This effect
consists of actions of will that are imposed by the will on the beings. Like other beings,
human beings constantly ask for it. This action of the will is never satisfied. As a result,
people pursue their desires and suffer. Schopenhauer offers two ways to get rid of the
will. The first one is art. The arts provide a short break of the individual from the will.
Music is the most supreme one among the arts. It provides us with its own copy of the
will. The second way is the total rejection of the will.
In Schopenhauer's philosophy, the essence of the world is pain. This thought
influenced Wagner who shared the same period with Schopenhauer. Wagner,
influenced by this view, formed his musical drama, Tristan and Isolde. Tristan and
Isolde is the presentation of Schopenhauer's concept of the will. Wagner described
Schopenhauer's pessimistic philosophy in terms of two lovers. The metaphor of day
and night describes the negation of the will to life. The gloomy music of the work
emphasizes the relationship between will and human.