Çocuk acil servise başvuran ebeveynlerin ve doktorların aciliyet algıları ve bu durumu etkileyen faktörlerin etkisi
Urgency perception of doctors and parents who applied emrgency service and factors affecting this situation
Yazar: ORHAN GEVREK
Danışman: YRD. DOÇ. OKTAY SARI
GATA / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine ; Aile Hekimliği = Family Medicine ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Acil servis = Emergency service ; Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp servisleri = Emergency medical services ; Algı = Perception ; Ana-baba = Parents ; Hastalık = Disease

Özet:
Giriş ve Amaç: Günümüzde Acil servislere amacı dışında başvurular sürekli artış göstermektedir. Literatürde acil olmayan yakınmalar ile acil servise başvuru oranları geniş bir yelpazede dağılmaktadır (%7?94). Bunun nedeni aciliyet algısı açısından bir standardın olmaması ve hastalarla birinci basamak hekimleri arasında yeterli koordinasyonunun sağlanamamasıdır. Bu nedenle gerçek acil vaka, tanı ve tedavi sürecinde aksamalar yaşamaktadır. Çalışmamızda Acil Çocuk Hastalıkları servisinde görevli hekimlerin, acil servise gelen hastalar hakkındaki aciliyet algılarını ve ailelerin yanlış aciliyet algılamasını araştırdık.Gereç ve Yöntemler: Çalışma Nisan 2011-Nisan 2012 tarihlerinde GATF Çocuk Acil Servisi'ne müracaat eden çocuk hastaların aileleri ve GATF Çocuk Acil Servisinde görevli hekimler üzerinde yapıldı. Ailelere, çocukların aciliyet durumlarının sorgulandığı anket dolduruldu. Ayrıca polikliniğe çocukları için müracaat eden ebeveynler hakkında, doktorlara da aciliyet algılarının sorgulandığı soru formu dolduruldu. Ankette çocuğunuzun ne kadar sürede doktor tarafından görülmeli, şikayetlerin başlama süresi, şikayet başlayalı ne kadar zaman geçtiği, hastanın acil serviste bekleme süresi, muayene sonrası karar ve hastanın acile gelme nedeni sorgulandı.Bulgular: Çocukları için acil servise müracaat eden ebeveynlerin %61,1'i (n=1081) çocuklarının 15 dakika içinde doktor tarafından görülmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Bunların %56,2'si (n=994) çocuklarının şikayetlerinin başlamasından 12 saatten fazla bir sürenin geçtiğini belirtmişlerdir. Ailelerin sadece %3,7'si (n=67) acil bir durumdan dolayı acil servisine geldiklerini belirtmişlerdir. %36,6'sı (n=647) eşinin ve kendisinin gündüz çalışıyor olması ve %40,6'sı (n=719) gündüz polikliniklerin kalabalık olmasından dolayı acile gelmeyi tercih ettiğini belirtmişlerdir. Hekimler hastaların %64,2'inin (n=1137) muayenesinin güvenli bir şekilde ertesi güne kadar bekleyebileceğini belirtmişlerdir. %25,4'ünü (n=449) önerilerde bulunarak eve göndermişler, %32,2'sine (n=570) semptomatik tedavi uygulamışlardır. Sadece 64 hastanın (%3,6) yatışı yapılmıştır.Sonuç: Acil serviste sunulan sağlık hizmetlerinin gerçekten ihtiyaç sahibi hastalara verilebilmesinin yolu, toplumu bilinçlendirmekten geçer. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde verilecek eğitimlerle uygunsuz acil servis başvurularının azaltılabileceğini değerlendirmekteyiz.

Abstract:
Introduction and Aim : Nowadays, incorrect applications to emergency services has been increasing continuously. In the literature, emergency department applications with non-urgent complaints distributed a wide range(% 7?94). This is because there is no standart in terms of perception of urgency and adequate coordination between primary care physicians and patients. So, disruptions occur in the process of diagnosis and treatment of real emergency cases. In our study, we researched perception of urgency of physicians in charge of pediatric emergency ward about the patients who applied to emergency service. In our study, we researched the causes of the wrong perception of urgency of families.Materials and Methods : The study was performed on physicians whom are in charge of GMMF Pediatric Emergency Service and on families of pediatric patients who applied to Children's Emergency Department of GMMF between April 2011 and April 2012. Families were asked to filled out a questionnaire about emergency status of their children. Physicians were asked to filled out a questionnaire, regarding perception of urgency, about parents who applied to emergency service for their children. In the questionnaire, we seek for time to onset of complaints and in how much time the patient must be seen by doctor. Questionnaire included how much time passed from the beginning of complaints, waiting time of patient in the emergency room, decision after examination and cause of the patient to come to the emergency room. Results: % 61,1 of parents (n=1081) whom applied to emergency service for their children declared that their children must be seen by a physician in 15 minutes. % 56,2 of them (n=994) reported that from the begining of complaints of their children, a period of more than 12 hours passed. Only 3.7% of parents (n=67) stated that they came to the emergency department because of a real emergency status. %36,6 of parents (n=647) mentioned that they prefer to come emergency service because they and spouses work during the day and % 40,6 of them (n=719) prefer because outpatient clinics are so crowded in the daytime Physicians reported that % 64,2 of patients (n=1137) could be waited for examination safely untill the next day. They sent % 25,4 of them (n=449) home with proposals, administered symptomatic treatment to % 32,2 of them(n=570). Only 64 patients (% 3,6) were hospitalized.Conclusion: The way of providing health services offered to patients in the emergency room to the patients in real need, is raising awareness of society. We believe that training courses given at primary healthcare services could reduce inappropriate applications for emergency service.