Kronik lenfositik lösemi tanılı hastalarda lenfosit monosit oranının prognoz ile ilişkisi
The relationship of lymphocyte monocyte ratio with prognosis in patients with chronic lymphocytic leukemia
Yazar: ESMA NUR SAĞLAM
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN YOKUŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Lenfositler = Lymphocytes ; Lösemi = Leukemia ; Lösemi-lenfositik-kronik-B hücreli = Leukemia-lymphocytic-chronic-B-Cell ; Monositler = Monocytes ; Prognoz = Prognosis

Özet:
Giriş ve Amaç: Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) değişken klinik özeliklere sahip, daha çok ileri yaşlarda ortaya çıkmakla birlikte genç hastalarda da görülebilen lenfoproliferatif bir hastalıktır. KLL hastalarında risk durumunun ve prognozun optimal düzeyde tespiti için geleneksel prognostik faktörlerin yanında son yıllarda daha kolay, ucuz, hızlı, uygulanabilir, prognozu ve sağkalımı daha iyi gösteren prognostik faktörler bulmak için çalışmalar yapılmaktadır. LMR çeşitli solid organ tümörleri ve hematolojik malignitelerde sağkalım ile anlamlı ilişkisi gösterilen inflamatuar ve prognostik bir biyomarkırdır. Fakat KLL'de LMR değerinin prognostik önemi ile ilgili henüz bir çalışma yapılmamıştır. Çalışmamızın amacı LMR'nin KLL hastalarında prognoz ve sağkalım ile ilişkisini incelemektir. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Hematoloji Kliniği bölümünce takipli 173 KLL hastasının dosyaları retrospektif olarak incelendi. Hastaların tanı anındaki yaş, cinsiyet, laboratuvar verileri, Rai ve Binet evreleri, sitogenetik prognostik faktörler, ilk basamak tedaviye yanıtları, takip süreleri, progresyon, toplam ve progresyonsuz sağkalım durumları kaydedilmiştir. LMR cut-off değeri medyan LMR değerine göre 26 olarak belirlenmiştir.
Bulgular: LMR<26 ve LMR>26 olan hastalar ile ilk basamak tedaviye yanıt, sitogenetik prognostik faktörler ve sağkalım arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. LMR tedavi alan grupta, tedavi almayan grupa göre anlamlı olarak daha yüksek (>26) saptanmıştır. LMR>26 olan grup ile ileri evre (Rai ve Binet) ve eksitus durumu arasında pozitif korelasyon saptanmıştır. 
Sonuç: Lenfosit monosit oranı KLL tanılı hastalar için klinik evreleme sistemlerinin ötesinde ek prognostik bilgi sağlayabilir, fakat ilk basamak tedaviye yanıt ve sağkalım ile ilişkisi saptanmamıştır. Bu sonuçların genellenebilmesi ve desteklenmesi için daha fazla hasta sayısını içeren, prospektif ve çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.

        
Anahtar kelimeler: Kronik Lenfositik Lösemi, Prognoz, Lenfosit Monosit Oranı

Abstract:
Objective: Chronic Lymphocytic Leukemia is a lymphoproliferative disease with variable clinical features that can be seen in young patients, although it occurs mostly in older ages. In addition to the traditional prognostic factors for the optimal determination of risk status and prognosis in CLL patients, studies have been conducted in recent years to find prognostic factors that are easier, cheaper, faster, applicable, and have better prognosis and survival. The lymphocyte-monocyte ratio (LMR) is an inflammatory biomarker, has been associated with poor prognosis and survival in various solid cancers and hematological malignancies. However, the prognostic value of the LMR in CLL has not been evaluated. The aim of this study is to investigate the prognostic value of the LMR in CLL patients. 
Materials and Methods: In this study 174 CLL patients who were followed-up between January 2005 to March 2019 in Department of Hematology of Istanbul Training and Research Hospital were evaluated retrospectively. The age, sex, laboratory data, Rai and Binet stage, treatment demand, first-line treatment responses, follow-up periods, overall and progression-free survival status and cytogenetic prognostic factors of the patients at the time of diagnosis were recorded. The cut-off score for LMR was determined as 26 according to the median LMR level.
Results: There was no significant difference between LMR<26 and LMR>26 groups in first-line treatment responses, cytogenetic prognostic factors and survival. LMR were significantly higher (>26) in the treated group than the nottreated group. There was also a positive correlation between LMR>26 group in advanced stage (Rai and Binet) and exitus status.
Conclusion: LMR at diagnosis, a simple biomarker, may provide additional prognostic information beyond clinical staging systems for patients with CLL, but has no significant correlation with treatment response and survival. In order to generalize and support these results, prospective and multicentre studies including more patients are needed.

Key Words: Chronic Lymphocytic Leukemia, Prognosis, Lymphocyte/Monocyte Ratio