Sıçanlarda deneysel peritoneal adezyon modelinde kombine %4'lük izodekstrin ve difenhidraminin etkinliği
The ımpact of combıned 4% ıcodextrın and dıphenhydramıne on experımental created perıtoneal adhesıon model ın rats
Yazar: FATİH MUTLU
Danışman: YRD. DOÇ. DR. MUHAMMET AKYÜZ
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Adezyonlar = Adhesions ; Difenhidramin = Diphenhydramine ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Periton = Peritoneum ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors

Özet:
Amaç: Postoperatif intraabdominal adezyonlar, kronik karın ağrısı, infertilite ve ileus gibi ciddi problemlere yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı adezyon gelişiminde etkisi kanıtlanmış %4'lük izodekstrin ve difenhidraminin kombine kullanımındaki etkinlikleri ortaya koymak ve ilaçların olası etki mekanizmaları arasında oksidatif stres ve VEGF gibi doku faktörlerinin rolünü araştırmaktır.Materyal Metod: Çalışmada ağırlığı 250?300 gram arasında değişen 55 adet Wistar-Albino tipi dişi sıçan kullanıldı. Sıçanlar randomize olarak 11 sıçan içeren sham, kontrol ve üç adet çalışma gruplarına ayrıldı. Steril şartlarda 5 cm uzunlukta orta hat insizyon ile laparotomi yapıldıÇekum ve peritonda bistüri yardımı ile noktasal tarzda kanamalar oluşturacak şekilde abrazyonlar yapıldı. Bu işlem yapılırken bağırsaklarda sadece serozal yaralanma oluşturuldu.Grup 1 (n=11): Sham Grubu: Laparotomi sonrası çekum ve periton palpe edildi ve karın usulüne uygun kapatıldı.Grup 2 (n=11): Kontrol Grubu: Bu gruptaki sıçanlara deneysel model uygulandıktan sonra karın kapatılmadan önce adezyonları önlemek için intraperitoneal 6 cc serum fizyolojik verildi.Grup 3 (n=11): Çalışma Grubu: Bu gruptaki sıçanlara deneysel model uygulandıktan sonra karın kapatılmadan önce intraperitoneal 6 cc %4'lük izodekstrin verildi.Grup 4 (n=11) Çalışma Grubu: Bu gruptaki sıçanlara deneysel model uygulandıktan sonra karın kapatılmadan önce intravenöz 10 mg/kg difenhidramin verildi.Grup 5 (n=11): Çalışma Grubu: Bu gruptaki sıçanlara deneysel model uygulandıktan sonra karın kapatılmadan önce intraperitoneal 6 cc %4'lük izodekstrin ve intravenöz 10 mg/kg difenhidramin verildi.14 gün sonra sıçanlara 50 mg/kg ketamin-HCL ve 10 mg/kg xylazine intraperitoneal uygulanarak anestezi sağlandı, 4'er cc kan örneği alındı. Orta hat insizyon ile laparotomi yapılıp adezyon gelişimi yapışıklık şiddet skorlaması (Majuzi sınıflaması) ile değerlendirildi. Daha sonra histopatolojik değerlendirme yapıldı. Mikroskopik adezyon şiddet skoru, inflamasyon, fibroblast aktivite ve kollajen oluşumuna bakıldı. Ayrıca preparatlar vasküler endotelyal growth faktör (VEGF) boyası kullanılarak immünohistopatolojik inceleme yapıldı. Total antioksidan kapasite (TAOK), total oksidan seviye (TOS), oksidatif stres indeksi (OSİ) ve prolidaz seviyeleri doku ve kanda ölçüldü.Bulgular: Majuzi sınıflamasına göre sham grubu, difenhidramin grubu ve %4'lük izodekstrin + difenhidramin gruplarında makroskopik adezyon skoru, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü(p<0.05).Mikroskopik adezyon skorları sham, difenhidramin ve %4'lük izodekstrin + difenhidramin gruplarında kontrol grubuna göre anlamlı düşük bulundu(p<0.05).İnflamasyon skorları, %4'lük izodekstrin + difenhidramin grubunda sham ve %4'lük izodekstrin gruplarına kıyasla anlamlı düşük saptandı(p<0.05).Fibroblast aktivite skorlarına bakıldığında sham ve difenhidramin grupları ile kontrol grubu arasında anlamlı farklılık görüldü(p<0.05).VEGF ekspresyonu değerlendirildiğinde difenhidramin + %4'lük izodekstrin grubu ile kontrol grubu arasında anlamlı farklılık saptandı(p<0.05).Serum TAOK değerleri incelendiğinde %4'lük izodekstrin, %4'lük izodekstrin + difenhidramin, difenhidramin grubu, sham grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur(p<0,001).Serum TOS değerleri incelendiğinde kontrol, %4 izodekstrin, %4 izodekstrin + difenhidramin, difenhidramin grubu değerleri sham grubundan anlamlı yüksek bulundu(p<0,001). %4'lük izodekstrin ve difenhidramin grubu TOS değerleri kontrol grubuna göre anlamlı düşük bulundu (p<0,001).Serum OSİ incelendiğinde kontrol ve %4'lük izodekstrin + difenhidramin grubu sham grubundan, kontrol grubu ise difenhidramin grubundan anlamlı yüksek bulundu(p<0,001).Doku prolidaz seviyesi difenhidramin grubunda yüksek bulunmuştur. TAOK tüm çalışma gruplarında azalmıştı. Dokuda TOS ve OSİ seviyeleri açısından %4'lük izodekstrin+difenhidramin grubunda en iyi sonuçlar elde edilmiştir (p<0,05).Sonuç: İntraabdominal yapışıklığın oluşmasının önlemede tek başına difenhidramin ve %4'lük izodekstrin + difenhidraminin kombine kullanımı %4'lük izodekstrinden daha etkilidir. İntraabdominal yapışıklıkların önlenmesinde etkili ilaçların olası etki mekanizmaları arasında oksidatif stres ve VEGF gibi faktörlerin önemli rol aldığını düşünmekteyiz.

Abstract:
Aim: Postoperative intra-abdominal adhesions, lead to serious problems such as chronic abdominal pain, infertility and ileus. The purpose of this study was investigating the combined effect of 4% icodextrine and diphenhydramine which has proven effects on adhesion development and put forward the role of oxidative stres and tissue factors such as VEGF in possible mechanisms of drug effects.Materials and Methods: In this study 55 Wistar-Albino type female rats ranging in weight between 250?300 grams were used. Rats were randomized to sham, control and three working groups. Laparotomy was made with 5 cm long midline incision under sterile conditions.Caecum and peritoneum was abraded and bleeding points were created with the help of lancet. Only serosal injury was created.Group 1 (n = 11): Sham Group: After laparotomy caecum and peritoneum was palpabled and abdomen was closed.Group 2 (n= 11): Control Group: The experimental model was performed in this group of rats and 6 cc saline was given intraperitoneally to prevent adhesions before closing abdomen.Group 3 (n= 11): Study group: The experimental model was performed in this group of rats and 6 cc 4% icodextrin was given intraperitoneally before closing abdomen.Group 4 (n= 11): Study group: The experimental model was performed in this group of rats and 10 mg/kg diphenhydramine was given iv before closing abdomen.Group 5 (n= 11): Study group: The experimental model was performed in this group of rats and 10 mg/kg diphenhydramine was given intravenous and 6 cc 4% icodextrin was given intraperitoneally before closing abdomen.Fourteen days later, rats were anestesied with intraperitoneally 50 mg/kg ketamine-HCL and 10 mg/kg xylazine and 4 cc blood samples were taken. Midline laparotomy was made and adhesion development was assessed with adhesion violence scoring (Majuzi classification). Then, histopathologic evaluation for microscopic adhesion score, inflammation, fibroblast activity and collagen formation was made. In addition, preparations were stained with VEGF stain for immunohistopathological evaulation. TAC, TOS, OSI and prolidase were measured in tissue and blood samples.Results: According to the Majuzi classification, sham, 4% icodextrin + diphenhydramine, diphenhydramine groups macroscopic adhesion scores were significantly lower than the control group(p<0.05).Microscopic adhesion scores were significantly lower in sham, 4% icodextrin + diphenhydramine, diphenhydramine groups than the control group(p<0.05).Inflammation scores were significantly lower in sham, 4% icodextrin + diphenhydramine, diphenhydramine groups than the control group(p<0.05).Fibroblast activity scores were significantly different in sham and diphenhydramine group compared to control group(p<0.05).VEGF expression is significantly higher in 4% icodextrin + diphenhydramine group compared to control group (p<0.05).Serum TAC was found to be higher in 4% icodextrin, icodextrin + diphenhydramine and diphenhydramine groups compared to sham group(p<0,001).Serum TOS was found to be higher in 4% icodextrin and diphenhydramine group compared to sham group (p<0,001). TOS was found to be lower in 4% icodextrin and diphenhydramine group compared to control group (p<0,001). Serum OSI level, found to be higher in control and 4% icodextrin + diphenhydramine group compared to sham group and control group was found to be higher in diphenhydramine group.Tissue prolidase level were found to be higher in diphenhydramine group. TAOC was lower in all study groups in tissue. Best results in tissue TOS and OSI levels were obtained in 4% icodextrin+diphenhydramine group (p<0,05).Conclusion: 4% icodextrin + diphenhydramine and diphenhydramine was found to be more efficient compared to 4% icodextrin in preventing intraabdominal adhesions. We think that oxidative stress and factors like VEGF play an important role in the possible mechanisms of action of drugs that were effective in preventing intraabdominal adhesions.