Kardiyak arrest hastalarda bispektral indeks skorunun spontan dolaşıma dönüşü ve nörosağ lojik kalımı ile ilişkisi
The relationship of bispectral index score with spontaneous return to circulation and neurological survival in cardiac arrest patients
Yazar: GÜLŞEN ÇETİNKAYA ÜNAL
Danışman: PROF. DR. ERDEN EROL ÜNLÜER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Bispektral indeks = Bispectral index ; Kalp durması = Heart arrest ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Reanimasyon = Resuscitation

Özet:
Amaç: KPR'nin kalitesi, zamanı, hastanın yaşı, eşlik eden hastalıkları, arrest yeri, tanıklı veya tanıksız arrest olması, kardiyak ritim ve kurtarıcının becerisi gibi faktörler resüsitasyonun sonuçları açısından önemlidir. Kardiyopulmoner resüsitasyon ekip ve zaman gerektirir. Çok sayıda hastanın başvurduğu acil servislerde, spontan dolaşımın geri dönmesi beklenmeyen ya da nörolojik bir sağ kalım beklenmeyen hastalarda KPR süresini uzatmak gereksiz emek ve zaman kaybına sebep olup diğer hastalara ayrılan süreyi azaltmakta, tedavilerinde gecikmelere yol açabilmektedir.
Bu bilgiler ışığında, çalışmamızın birincil amacı; hastaneye kardiyak arrest olarak getirilen veya hastane içinde acil servis gözlemi sırasında kardiyak arrest olan hastalarda, resüsitasyon sırasında ölçülen BİS yüksekliği, SR düşüklüğü ile hastaların SDGD tahmin edebilmektir. İkincil amacımız ise SDGD sağlanan hastalarda resüsitasyon sırasında ve arrest sonrası ölçülen BİS yüksekliği ve SR düşüklüğü ile nörolojik sağ kalımı tahmin edebilmektir.
Materyal-Metot: Çalışmamız prospektif gözlemsel bir çalışma olarak; 01.01.2022-31.03.2022 tarihleri arasında hastanemiz acil servisine kardiak arrest olarak getirilen veya acil servis tedavi ve takip süresinde kardiak arrest olan, non-travmatik, 18 yaş üstü 29 hasta ile yapıldı. Hastalara AHA ve ERC klavuzlarına uygun ileri kardiyak yaşam desteği sağlandı. KPR boyunca 5 dakika aralıklarla hastanın BİS skoru, saturasyon, ETCO2 (Soluk sonu CO2 basıncı), uygulanan tedaviler kaydedildi. Hastanın başlangıç ritmi, tanıklı arrest olup olmadığı, hastane dışı olanlarda kaç dakika KPR sonrası devir alındığı, hastanın bilinen hastalıkları 112 ekiplerinden ve hasta yakınlarından öğrenilerek kaydedildi. Spontan geri dönüş sağlanan hastalarda BİS skoru ölçümü devam etti. Hastanın son tanısı, son BİS skoru değeri, gerekli laboratuvar değerleri ve sevk veya yatış yeri kaydedildi. Çalışmaya dahil edilen ve SDGD sağlanan hastaların 30 günlük mortalite ve kötü klinik sonlanımlarına ilişkin verileri uygun hastalar telefon ile aranarak veya hastane veri kayıt sistemi ve
hastalara ait E-nabız sistemindeki hastane başvurularına ilişkin aldıkları ICD tanı kodları taranarak elde edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamızda değerlendirmeye alınan 29 hastanın, erkek/kadın oranı18/11, yaş ortalaması 72, HİKA/HDKA oranı 6/23 idi. %86,3'ünde ek hastalık mevcuttu. Başlangıç ritimleri 22 hastada (%75,9) asistoli, 6 hastada (%20,7) NEA, 1 hastada (%3,45) ise NEA idi. KPR sonrası %41,4'ünde SDGD sağlandı. Hiçbir hastada taburculuğa kadar sağ kalım izlenmedi. Hastaların 5'inci dakika BİS değerleri, SDGD+ hastalarda ortalama 45,0 iken, SDGD- olan hastalarda 24,0 saptandı. Her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı. (p=0,011) BİS daha yüksek saptananlarda SDGD daha fazla sağlandı. KPR'nin ilerleyen dakikalarında SDGD olan ve olmayanlar arasında BİS değeri açısından anlamlı fark bulunmadı.
Sonuç: KPR'nin erken döneminde ölçülen BİS değerli iken geç dönemde anlamlılığını kaybetmektedir. Çalışmamızın sonucunda, BİS değerine bakarak KPR'nin sonlandırılması veya devam edilmesi kararı verilemeyeceğini saptadık. Diğer çalışmaları değerlendirdiğimizde SDGD sonrası özellikle ilk 4 saatte BİS takibinin nörolojik sağ kalım açısından yararlı olabileceğini ancak KPR sırasında değerlendirmelerin yararlı olmadığını saptadık.

Anahtar kelimeler: Bispektral İndeks Skoru, Kardiyak arrest

Abstract:
Aim: Factors such as the quality and time of CPR, the patient's age, comorbidities, place of arrest, witnessed or unwitnessed arrest, cardiac rhythm, and the skill of the rescuer are important for the results of resuscitation. Cardiopulmonary resuscitation requires team and time. Prolonging the CPR period in patients who are not expected to return to spontaneous circulation or who are not expected to have a neurological survival in emergency departments where many patients apply, causes unnecessary labor and time loss, reduces the time allocated to other patients, and may lead to delays in their treatment. In the light of this information, the primary aim of our study is; to estimate the ROSC of the patients with the high BIS and low SR measured during resuscitation in patients who are brought to the hospital as cardiac arrest or who have cardiac arrest during the emergency room observation in the hospital. Our secondary aim is to predict neurologic survival in patients with ROSC, with high BIS and low SR measured during resuscitation and after arrest.

Material-Method: Our study is a prospective observational study; The study was conducted with 29 non-traumatic, over 18 years old patients who were brought to the emergency department of our hospital as cardiac arrest between 01.01.2022 and 31.03.2022 or who had cardiac arrest during the emergency service treatment and follow-up period. Advanced cardiac life support was provided to the patients in accordance with AHA and ERC guidelines. During CPR, the patient's BIS score, saturation, ETCO2 (end-tidal CO2 pressure), applied treatments were recorded at 5-minute intervals. The initial rhythm of the patient, whether there was a witnessed arrest, how many minutes were taken after CPR in out-of-hospital patients, the patient's known diseases were learned from the 112 teams and the patient's relatives and recorded. BIS score measurement continued in patients with ROSC. The last diagnosis of the patient, the last BIS score, necessary laboratory values, and the place of referral or hospitalization were recorded. The data on the 30-day mortality and poor clinical outcomes of the patients included in the study and who achieved ROSC were obtained by calling the eligible patients by phone or scanning the ICD diagnosis codes they received for their hospital admissions in the hospital data recording system and the E-Nabız system of the patients.

Results: The male/female ratio of 29 patients included in our study was 18/11, the mean age was 72, and the in hospital CA/ Out of hospital CA ratio was 6/23. Additional disease was present in 86.3% of them. Initial rhythms were asystole in 22 patients (75.9%), PEA in 6 patients (20.7%), and PEA in 1 patient (3.45%). ROSC was achieved in 41.4% after CPR. Survival to discharge was not observed in any patient. While the mean 5th minute BIS values of the patients were 45.0 in patients with ROSC+, it was found as 24.0 in patients with ROSC-. There was a statistically significant difference between both groups. (p=0.011) In those with higher BIS, greater ROD was achieved. In the later minutes of CPR, there was no significant difference in BIS value between those with and without ROSC.

Conclusion: While BIS measured in the early period of CPR is valuable, it loses its significance in the late period. As a result of our study, we determined that the decision to terminate or continue CPR could not be made by looking at the BIS value. When we evaluated other studies, we found that BIS follow-up, especially in the first 4 hours, could be beneficial in terms of neurological survival, but evaluations during CPR were not useful.

Keywords: Bispectral Index Score, Cardiac arrest