Mandibula angulus  kırıklarının, titanyum plak vida, rezorbe olabilen plak vida ve kemik yapıştırıcıları ile fiksasyonunun, mekanik stabilizasyon karşılaştırılması
Comparison of mechanical stabilization of mandibular angulus fracture fixation, with titanium plates and screws, resorbable plates and screws and bone adhesives
Yazar: ÜLKEM CURAL
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA SAMİ YILDIRIM
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Mandibular kırıklar = Mandibular fractures ; Çene kırıkları = Jaw fractures

Özet:
Mandibula kırıkları en çok angulus bölgesinde, karşı taraflarında korpus veya semfiz kırıklarıyla birlikte görülürler. Mandibula kırıklarının tedavisi için uygulanan teknikler: Kapalı redüksiyon ile İntermaksiller fiksasyon, açık redüksiyon ile intermaksiller fiksasyon, titanyum plak ve vidalarla, resorbeolabilen plak ve vidalarla, doku yapıştırıcıları ile fiksasyon şeklinde özetlenebilir. 
Açık redüksiyon teknikleri stabil ve üç boyutlu olarak uyumlu bir fiksasyon sağlar. Primer kemik iyileşmesi ile daha kısa sürede iyileşme sağlar. Ancak uygulanırken sinir, yumuşak doku hasarına ve komşu dişlerde hasara sebep olabilirler. Çocuklarda daimi diş germleri hasar görebilir. Çocuklarda büyüme merkezleri zarar görebilir ve bu da büyüme ve gelişimde gerilik ile asimetrilere sebep olabilir. Bu sebeple vidalama işlemini ortadan kaldırarak, açık redüksiyonun, özellikle çocuklarda görülen mandibula kırıklarında vidalama işleminin büyüme gelişim ve dentisyonda oluşturduğu komplikasyonlarının azaltılması, operasyonun kolaylaştırılması, operasyon süresinin kısaltılması, maliyetin azaltılması amacıyla redüksiyonda yapıştırıcıların kullanımı gündeme gelmiştir. Açık redüksiyonda kullanılan klasik tekniklerin yanında yapıştırıcıların da kullanılıp, mandibula angulusu kırıklarının fiksasyonlarında sağladıkları mekanik stabilizasyonları karşılaştırmak üzere bir çalışma tasarladık. Çalışmamızda her grupta sekizer adet olmak üzere, toplam 32 adet 9-11 aylık koyun hemimandibulası, angulus bölgesinde oblik kırık oluşturup; titanyum miniplak vida, rezorbe olabilen (PDLLA) mini plak vida, resorbe olabilen (PDLLA) mini plak ve siyanoakrilat yapıştırıcı ve sadece siyanoakrilat yapıştırıcı kullanılarak fikse edildi. Mandibulalar çiğneme kuvvetine tabi tutulup, stabilizasyon dayanıklılıkları değerlendi. 
Yapılan değerlendirmeler sonucunda, 40N kuvvete kadar titanyum plak vida ve rezorbe olabilen mini plak vidalar arasında anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Kullandığımız kemik yapıştırıcının kemik dokusunu yapıştırmakta etkili olduğu ancak yük taşıyan bölgelerde kullanımlarının daha fazla araştırılması gerektiği düşünülmektedir.

Abstract:
Mandibular fractures, mostly occur at angulus mandibula with a symphysis or corpus fracture at the opposite site. The treatment techniques of mandibular fractures can be listed as: İntermaxillary fixation with closed reduction, intermaxillary fixation with open reduction; with titanium plates and screws, with resorbable plates and screws, with tissue adhesives.
Open reduction techniques, provide a stable and consistent fixation in three dimensions and shorter recovery time with primary bone healing. However, malapplication, can damage the nerve, adjacent teeth, soft tissue and permanent tooth germ. In children, growth centers can be damaged and this may result in asymmetry with the retardation in growth and development. Therefore to avoid the complications of open reduction in children, screwing process must be eliminated. Facilitating the operation, shortening the operation time, reducing the costs are also the advantages. Aiming these advantages use of adhesives in the reduction came into agenda .So we decided to use cyanoacrylate tissue adhesives in open reduction besides the traditional techniques. We designed a study to compare mechanical stabilization which different techniques provide in the mandibular angle fracture fixation. In our study, we planed to create oblique fractures at mandible angles. We have 32 hemimandibles consisted of 4 groups which has 8 unit in each group. We fixated each group with different techniques; titanium mini plates and screws, resorb able (PDLLA) mini plate and screws, resorbable (PDLLA) mini plates and cyanoacrylate glue only. The fixated mandibles tested under molar masticatory forces and their stabilization endurance assessed. 
As a result of our research we found that there is no statistically significant differences in titanium mini plaque screw and resorbable plaque screw techniques under 40 N force. We have resulted as the adhesive we have used in the research has the ability to adhere to bone but they should have evolved for the clinical use