Renal skar gelişen tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonlu çocuklarda serum renalaz düzeyinin incelenmesi
Evaluation of serum renalase level in children with renal scar due to recurrent urinary tract infections
Yazar: MELİKE ARSLAN
Danışman: PROF. DR. UMUT SELDA BAYRAKCİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Çocuk Sağlığı ve Has. Hematoloji Onkoloji Eğt. Arş. Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Çocuk Nefrolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Nüks = Recurrence ; Renalaz = Renalase ; Skar = Cicatrix ; Vezikoüreteral reflü = Vesico ureteral reflux ; Çocuklar = Children ; Üriner sistem = Urinary tract ; Üriner sistem enfeksiyonları = Urinary tract infections

Özet:
Amaç: İdrar yolu enfeksiyonları, çocukluk çağında sık görülen enfeksiyonlardan biri olup, kronik böbrek hasarı ile ilişkilendirilmektedir. Vezikoüreteral reflü, ateşli İYE ile başvuran çocukların yaklaşık % 30-45'inde bulunur. Dünya genelinde son dönemböbrek yetmezliğinin % 7-17'si, Türkiye'de ise yaklaşık % 32'si VUR ile ilgilidir.
Renalaz esas olarak böbrekler tarafından üretilen ve dolaşımdaki katekolaminleri azaltarak etki gösteren bir monoamin oksidazdır. Deneysel çalışmalarda, renal yetmezlikli farelerde serum renalaz konsantrasyonu düşük bulunmuştur ve ekzojen renalaz takviyesinin kan basıncını normalleştirdiği, miyokardiyal fibrozis, sol ventrikül hipertrofisi ve böbrek hasarını tersine çevirdiği gösterilmiştir. Çalışmamızda literatürdeki araştırmalar doğrultusunda;  tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonlu hastalarda gelişen skar ile renalaz düzeyi arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem:Araştırmamıza; Temmuz 2017-Haziran 2018 tarihleri arasında, T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji Onkoloji Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, çocuk nefroloji polikliniğine başvuran 0-18 yaş arasında olup, tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu nedeniyle izlemde olan hastalar dahil edilmiştir. Bu hastalar çalışma içerisinde "Çalışma Grubu" olarak adlandırıldı.  Eşlik eden sistemik hastalığı olan, aktif İYE geçiren ve kronik böbrek yetmezliği olan hastalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Verilerin karşılaştırılması ve sonuçların güvenilir bir şekilde değerlendirilmesi için genel pediatri polikliniklerine başvuran sağlıklı çocuklar da çalışmaya ''Kontrol Grubu'' olarak katılmışlardır. Çalışmaya dahil edilmesi planlanan hastaların başvuru yakınmaları, özgeçmiş öyküleri, demografik verileri, fizik muayene bulguları ayrıntılı olarak incelendi. Hastaların ilk başvuru ve izlemdeki belirti ve bulguları kaydedildi. Biyokimyasal veriler ve tam kan sayımı sonuçları dosyalarından, renalaz için kanın ayrıldığı vizit temel alınarak kaydedildi. One Way Anova, Independent-t test, Mann-Whitney U testi ve Ki-kare testleri kullanılarak verilerin analizleri yapıldı; p<0,05 anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Çalışmaya 78 tekrarlayan İYE öyküsü bulunan hasta (7 erkek, % 9.0; 71kız, % 91.0) ve 20 sağlıklı çocuk (3 erkek % 15; 17 kız, % 85) alındı.  Sağlıklı çocukların yaş ortalaması 12.35 ± 1.83 yıl idi. Tekrarlayan İYE ile takip edilen hastaların yaş ortalaması 11.71 ±  0.91 yıl idi. Skar'ı olan 45 tekrarlayan İYE'nin 32'sinde (% 72) VUR da vardı, 13'ünde (%29) VUR yoktu. Renalaz düzeyinin renal skar ile anlamlı bir ilişkisi olduğu bulundu. Skarı bulunan grubun renalaz ortalaması skarsız gruba göre anlamlı olarak yüksek saptandı (p=0.005). Renalaz düzeyinin VUR varlığı ve/veya derecesi ile de ilişkili olabileceği düşünüldü ancak, yapılan analizlerde aralarında anlamlı bir ilişki saptanamadı (p=0.15) ve (p=0.51).
Sonuç: Bu çalışma renalazın renal fibrozisin oluşumunda önemli bir rolü olduğunu düşündürmektedir. Renal skar oluşumundaki rolünün açıklığa kavuşması, bu hastalarda fibrozisi ve skar dokusu gelişimini engellemek için renalaz kullanımının gündeme gelip gelemeyeceği yanıtlanmayı bekleyen sorulardır. Çocuklarda görülen kronik böbrek hastalığının hala en önemli nedeni VUR nefropatisidir. Renal skar oluşumunu engelleyebilecek ajanların klinik anlamda çok önemli faydalar doğuracağı aşikardır.

Anahtar Kelimeler: çocuk, tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu, vezikoüreteral reflü, renal skar, renalaz

Abstract:
Objective: Urinary tract infections are one of the most common infections in childhood and are associated with chronic kidney damage. Vesicoureteral reflux is present in approximately 30-45 % of children with febrile UTI. Vesicoureteral reflux is associated with 7-17 % of end stage renal disease worldwide, while 32 % in Turkey.
Renalase is a monoamine oxidase that is mainly produced by the kidneys and reduces circulating catecholamines. In experimental studies, serum renalase concentration was low in mice with renal failure and exogenous renalase supplementation was shown to normalize blood pressure, reversing myocardial fibrosis, left ventricular hypertrophy and kidney damage.
The aim of this study was to investigate relationship between renalase and renal scar development in patients with reccurent urinary tract infection in correlation with medical litarature.
 Materials and Methods: Between July 2017 and June 2018, children who were admitted nephrology outpatient clinic in T.C. Health Sciences University, Ankara Child Health and Diseases Hematology Oncology Health Research Center with recurrent urinary tract infection between the ages of 0-18 were included in the study. These patients were called as study group. Patients with concomitant systemic disease, active UTI and chronic renal failure were excluded from the study. Healthy children who applied to general pediatric outpatient clinics participated as control group to compare the data and to evaluate the results reliably. Patients planned to be included in the study evaluated with complaints, medicalhistory, demographic data an physical examination findings. Signs and symptoms of the patients at the first admission and follow-up were recorded. Biochemical data and complete blood count results were recorded from the files based on the visit when blood was separated for the renalase. Data were analyzed using One Way Anova, Independent-t test, Mann-Whitney U test and Chi-square tests; p <0.05 was considered significant.
 Findings: The study included 78 patients with recurrent UTI (7 males, 9.0%; 71 female; 91.0%) and 20 healthy children (3 males 15%; 17 females, 85%). The mean age of healthy children was 12.35 ± 1.83 years. The mean age of the patients with recurrent UTI was 11.71 ± 0.91 years. Of the 45 recurrent UTIs with scarring, 32 (72%) had VUR, 13 (29%) had no VUR. Significant relationship was found between renalase level and renal scarring. The renalase level was significantly higher in the renal scar group than in the non-scar group (p=0.005). Renalase level was thought to be related with the presence and / or degree of VUR, but no significant correlation was found between the analyzes (p = 0.15) and (p = 0.51).
Conclusions: This study suggests that renalase plays an important role in the formation of renal fibrosis. By the clarification of the role of renalase in renal scarring, it can be used as a new agent to prevent fibrosis and scar tissue development in patients with recurrent urinary tract infections. The most importantcause of chronic kidney disease in children is VUR nephropathy. It is obvious that agents that may prevent renal scarring will have very important clinical benefits.

Keywords: child, recurrent urinary tract infections, vesicoureteral reflux, renal scar, renalase