Perfore apandisitte hiperbilirubineminin preoperatif teşhis değeri
Preoperative diagnostic role of hyperbilirubinaemia as a marker of appendix perforation
Yazar: ORHAN ÜREYEN
Danışman: DOÇ. DR. ERCÜMENT TARCAN
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Giriş: Akut apandisit genel cerrahi kliniklerinde en sık rastlanan akut batın nedenidir. Akut apandisitli hastalarda appendiks perforasyonu, potansiyel olarak yaşamı tehdit eden çeşitli komplikasyonlara neden olabilir. Escherichia coli endotoksininin in vivo fizyolojik safra akışını etkilediği gösterilmiş ve bu da apandisitli hastalarda hiperbilirubineminin, apendiks perforasyonunun preoperatif teşhisi için tahminsel bir potansiyeli olabileceği teorisinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu çalışmada hiperbilirubineminin, akut apandisitli hastalardaki appendiks perforasyonu için preoperatif bir laboratuar göstergesi olarak teşhis değeri araştırılmıştır.
Materyal- Metod: Ocak 2006- Aralık 2009 tarihleri arasında İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. Genel Cerrahi Kliniğin'de akut apandisit ön tanısı ile ameliyat edilen 145'i  kadın (%41.35) ve 206'sı erkek (%58.65) toplam 351 hastanın laboratuar değerleri ve histolojik sonuçlar dahil olmak üzere tıbbi kayıtları retrospektif olarak incelendi. Çalışmamızda 1 mg/dL ve üzerindeki toplam bilirubin seviyeleri hiperbilirubinemi olarak kabul edildi. Hastalar histolojik ve klinik bulgulara dayalı olarak 3 gruba ayrıldı. Grup 1; histolojik olarak apandisit olmayan hastalardan, grup 2; apandisit olup perfore veya ganrene olmayan hastalardan ve grup 3 ise; histolojik olarak perfore ya da gangrene olan hastalardan oluşmaktaydı.
Bulgular:Tüm gruplarda bulunan 351 olgunun ortalama bilirubin değeri 0,72 mg/dL idi. (± 0,48 SS; Aralık:0,1-4,0 mg/dL; medyan: 0,60). Grup 3'teki hastaların ortalama bilirubin seviyesi 1,29 mg/dL idi (± 0,3 SS; aralık: 0,1-2,0; medyan: 1,30 mg/dL). Grup 3'te bilirubin düzeyi diğer gruplarla karşılaştırıldığında anlamlı derecede yüksekti (p=0,000 ve p<0,05). Yine tüm olgularda ortalama WBC değeri 13,05 K/ul idi. (± 3,59 SS; Aralık:3,0-23,0 medyan: 13,0). Grup 3'te ölçülen WBC seviyesi de 15,49 (± 3,75 SS; Aralık:6,0-22,0 medyan: 16,0) olarak bulundu. Buna göre Grup 3'te WBC düzeyinin Grup1 ve 2'ye göre yüksek olması (sırasıyla p=0,000  ve 0,000 p<0,05) istatistiksel olarak anlamlı idi. Hiperbilirubineminin apendiks perforasyonu için özgüllüğü %87,21 iken, WBC'nin apendiks perforasyonu için özgüllüğü % 44.77 olarak hesaplandı. Hiperbilirubineminin appendiks perforasyonu için duyarlılığı % 77.7, WBC'nin appendiks perforasyonu için duyarlılığı ise % 82.2 olarak hesaplandı. Ayrıca kadın oranı grup 1'de % 65,3, grup 2'de  % 38,1 idi. Grup 3'de ise %33,3 olarak tespit edildi.
Sonuç: Perfore veya gangere apandisitlerde hem bilirubin hemde WBC düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti. Ancak, hiperbilirubineminin özgüllüğü, WBC'nin özgüllüğüne göre anlamlı olarak yüksekti. Ayrıca kadınların apandisit dışı nedenle ameliyat olma oranları istatistiksel olarak anlamlı yüksekti.

Abstract:
İntroduction: Acute appendicitis is the most common cause of the acute abdomen in general surgery wards. Appendix perforation can lead to various life-threating complications in patients with acute appendicitis. In recent trials, it has been shown that endotoxin of Escherichia coli affects bile excretion in vivo. This leaded to theory of that hyperbilirubinemia can predict appendix perforation preoperatively in patients with appandicitis. In present study we aimed to investigate the preoperative diagnostic role of hyperbilirubinemia as a laboratory marker of appendix perforation in patients with acute appendicitis. 
Material and Methods: From January 2006 to December 2009, at 1.st General Surgery Service of İzmir Atatürk Research and Training Hospital, we retrospectively evaluated 351 patients who were operated with a pre-diagnosis of acute appendicitis. Of these patients 145 (41.35%) were female and 206 (58.65 %) were male. Biluribin levels over 1 mg/dL were concidered as hyperbilirubinemia. The patients were divided into three groups according to histological and clinical findings. Group 1 consists of patients without appandicitis histologically. Group 2 consists of patients with appandicitis but without perforation nor gangrenous changes. Group 3 consists of patients with perforation and gangrenous changes histologically.
Results: Mean biluribin level of 351 patients was  0,72 mg/dL (± 0,48 Sd; Range:0,1-4,0 mg/dL; median: 0,60). Mean bilirubin level of patients in Group 3 was  1,29 mg/dL (± 0,3 Sd; range: 0,1-2,0; median: 1,30 mg/dL). When compared with other groups biluribin level of Group 3 was significantly higher than other groups (p=0,000 ve p<0,05). Mean WBC count in all cases was  13,05 K/ul (± 3,59 Sd; range:3,0-23,0 median: 13,0). Mean WBC count in group 3 was  15,49 (± 3,75 Sd; range:6,0-22,0 median: 16,0).  When compared with other groups WBC count of Group 3 was significantly higher than other groups (p=0,000 ve 0,000 p<0,05 respectively). The specificity of of hyperbilirubinemia and WBC count for detection of appendix perforation were  %87,21 and  % 44.77 respectively.  The sensitivity of hyperbilirubinemia and WBC count for detection of appendix perforation were % 77.7 and % 82.2 respectively. 65,3 % of Group 1, 38,1 % of Group 2 and 33,3 % Group 3 were female.
Conclusion: both the biluribin and WBC levels were significantly higher in perforated and gangrenous appendicitis. The specificity of hyperbilirubinemia was significantly higher than the specificity of WBC count. The ratio of female patients to be operated because of causes other than appendicitis were significantly higher.