Kronik bel ağrılı hastalarda lumbosakral dizilim ile ağrı, denge ve yaşam kalitesi arasındaki ilişki
The relationship between lumbosacral arrangement and pain, balance, and quality of life in patients with chronic low back pain
Yazar: MEHMET ERCAN
Danışman: DOÇ. DR. BURHAN FATİH KOÇYİĞİT
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Ağrı = Pain ; Bel ağrısı = Back pain ; Denge = Equilibrium ; Eklem hareket açıklığı = Range of motion-articular ; Kronik hastalık = Chronic disease ; Lumbosakral bölge = Lumbosacral region ; Postural denge = Postural balance ; Yaşam kalitesi = Quality of life

Özet:
Amaç: Bu çalışmada kronik mekanik bel ağrısı tanısı ile Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon
polikliniğine başvuran ve iki yönlü lumbosakral grafi ile değerlendirilmiş hastalarda,
lumbosakral dizilim ile ağrı, lomber eklem hareket açıklıkları, denge ve yaşam kalitesi
arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Böylece, lumbosakral dizilimdeki
bozulma ile hastaların ağrı şiddeti, lomber eklem hareketlerinde kısıtlılık, denge
bozukluğu ve yaşam kalitesi değişiklikleri arasındaki olası ilişkiyi tespit etmek istedik.
Gerekçe: Omurga, pelvis, kalça eklemleri ve alt ekstremiteler, vücut ağırlığını
minimum enerji ve deformite ile yere iletmek için sürekli olarak birbirleriyle temas
halindedir. Lumbosakral dizilim, uygun omurga işlevi için en önemli faktörlerden
biridir. Sağlıklı populasyonda uygun bir duruş sağlamak için lumbosakral dizilimin
önemi vurgulanmaktadır. Buna ilaveten, biyomekanik çalışmalar göstermiştir ki; sagital
plan lomber omurga morfolojisi ve anatomik eğrilikler, intervertebral diskler üzerindeki
baskıyı etkilemektedir. Bu nedenle, spinal deformitelerin ve bel ağrılarının
değerlendirilmesinde vertebral kolunun sagital plandaki dizilimi önem arz etmektedir.
Lumbosakral dizilim, gövdeyi alt ekstremiteler üzerinde sıtabilize ederek dik pozisyonu
koruduğu için uygun omurga işlevi için önemli bir belirleyicidir. Omurga, vücudun
değişen ihtiyaçlarına bağlı olarak yaşam süresi boyunca sürekli bir değişime ve yeniden
şekillenmeye uğrar. İntervertebral disklerin sıvı içeriğinde azalma, intervertabral disk
mesafesinin kısalması, elastikiyette kayıp ve vertebralarda yükseklik kaybı bunlardan
bazılarıdır. Üç ay ve üzerinde süren BA kronik BA olarak tanımlanmaktdır. KBA
yaşam kalitesini etkileyen, günlük yaşam aktvitelerinde zorlukla ilişkilendirilen ve iş
gücü kaybına neden olan bir durumdur. Yaşamlarının aktif döneminde bulunan genç
yetişkinlerde, özellikle kronik mekanik BA yaşamsal aktiviteleri kısıtlayabilmektedir.
Omurga dizilimi ergonomi, denge ve yürüme fizyolojisi üzerinde çok önemli roller
üstlenmektedir. Bu dizilimdeki bozulma ağrı, denge kaybı ve yürüme işlevinde enerji
ihtiyacının artması gibi olumsuz sonuçlara neden olmaktadır. Çoğu zaman egzersiz,
korseleme, günlük yaşam aktviteleri modifikasyonu ve fizik tedavi ajanlarının kombine
kullanımı ile dizilim sorunlarında olumlu sonuçlar almak ve hastaları rehabilite etmek
mümkündür.
Yöntem: Çalışmaya 1 Mart 2020- 15 MART 2021 tarihleri arasında Kahramanmaraş
Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon
polikliniğine başvuran, 18-60 yaş arası kornik bel ağrılı 160 hasta dahil edildi. Uzun
süreli ve BA kronikleşmiş 18-60 yaş arası ve bel bölgesinin röntgen filmi çekilmiş
hastalar çalışmaya alınacaktır. Hastalara ağrısının şiddeti, denge sorunları ve bu ağrının
günlük yaşamını nasıl etkilediği çeşitli anketler ile sorgulanacaktır. Düşme risk
olmayan basit denge testleri uygulanacaktır. Bel bölgesinde hareket kısıtlılığı muayene
ölçümleri ile not alınacaktır. Röntgen filmleriniz üzerinden daha sonra bel bölgenizin
çeşitli açıları ölçülecektir. Böylece bu açılar ile doldurulan anketler, denge testleri ve
muayene bulguları arasında bir bağlantı varsa ortaya konulacaktır. Tanımlayıcı bir
çalışmadır.
Bulgular: VAS değerleri ile LL , ST ve LSA arasında pozitif korelasyon olduğu ve
istatistiksel olarak anlamlı sonuç olduğu ortaya çıkmıştır. Mcgill ağrı ölçeği ve LL ve
ST arasında pozitif korelasyon ve istatistiksel anlamlı farklılık saptandı(p<0,05). NSP
ile LSA arasında pozitif korelasyon ve istatistiksel olarak anlamlı sonuç tespit
edilmiştir(<0,01). LL , LSA ve ST arasında pozitif korelasyon olup istatistiksel olarak
anlamlı sonuç bulundu(<0,01). Tek ayak üstünde durma testi ile LL , ST ve LSA lar
arasında negatif korelasyon ve istatistiksel anlamlı fark saptandı(<0,01). LL , ST ve
LSA ve DAKT arasında pozitif korelasyon ve kuvvetli fark saptandı(<0,001). Lomber
flexiyon ile LL arasında negatif korelasyon ve istatistiksel olarak anlamlı fark
saptandı(<0,001). Lomber extansiyon ile LL açısı arasında pozitif korelasyon ve
istatistiksel anlamlı fark saptandı(<0,01). BDT ile lomber ehalar arasında pozitif
korelasyon ve anlamlı istatistiksel fark saptandı(<0,001). Tek ayak üstünde durma testi
ile lomber ehalar arasında pozitif korelasyon ve istatistiksel olarak anlamlı fark
bulundu(<0,001). Dört adım kare ile lomber ehalar arasında negatif korelasyon ve
istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı(P<0,001). Vas değerleri ile lomber ehalar
arasında negatif korelasyon ve istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı(P<0,001). Mc Gill skorları ile lomber eha ölçümleri arasında negatif korelasyon ve istatistiksel olarak
anlamlı fark bulundu(<0,01).
Sonuç: Yürüttüğümüz çalışmada koronal açılar değerlendirilmemiş olmakla birlikte,
denge ile sagital lomber açılar arasında anlamlı ilişki tespit ettik. Hastalarımızın LL ,
LSA ve ST açıları arttıkça BDT skorunun azaldığı ve dört adım kare testinin süresinin
arttığı tespit edildi. LL , ST ve LSA nın arttığı hastalarda ise tek ayak üzerinde durma
testi süresinin azaldığı tespit edildi. Çalışmamızda da lumbosakral dizilim ile ağrı
arasında anlamlı ilişki tespit ettik. VAS skorları ile LL, ST ve LSA arasında anlamlı
pozitif korelasyon saptandı. Çalışmamızda lomber flexiyon, lomber extansiyon ve sağsol
lateral flexiyonu azalmış olan hastalarda VAS ve Mcgill skorlarının yüksek olduğu
saptandı. Ek olarak, lomber flexiyon, lomber extansiyon ve sağ-sol lateral flexiyonu
azalmış olan hastalarda Berg denge skoru düşük , tek ayak üzerinde durma süresi
azalmış ve DAKT nin tamamlanması için gereken ortalama süre de artmış olarak
bulundu. Bu bize lomber EHA ölçümlerindeki azalmanın ağrı skorlarında artış ve denge
kaybı ile olan ilişkisini gösterdi.

Abstract:
İntroductıon: In this study, we aimed to evaluate the relationship between lumbosacral
alignment and pain, lumbar joint range of motion, balance and quality of life in patients
who applied to the Physical Medicine and Rehabilitation outpatient clinic with the
diagnosis of chronic mechanical low back pain and were evaluated with bilateral
lumbosacral radiography. Thus, we wanted to determine the possible relationship
between the deterioration of the lumbosacral alignment and the severity of pain,
limitation of lumbar joint movements, balance disorders and changes in quality of life.
Background: The spine, pelvis, hip joints, and lower extremities are in constant contact
with each other to transmit body weight to the ground with minimal energy and
deformity. Lumbosacral alignment is one of the most important factors for proper spinal
function. The importance of lumbosacral alignment is emphasized to ensure a proper
posture in the healthy population. In addition, biomechanical studies have shown that;
sagittal plane lumbar spine morphology and anatomical curvatures affect the pressure
on the intervertebral discs. Therefore, the sagittal alignment of the vertebral arm is
important in the evaluation of spinal deformities and low back pain. Lumbosacral
alignment is an important determinant of proper spinal function as it stabilizes the trunk
on the lower extremities and maintains an upright position. The spine undergoes
constant change and remodeling throughout its lifetime, depending on the body's
changing needs. Some of these are decreased fluid content of intervertebral discs,
shortening of intervertebral disc distance, loss of elasticity and loss of height in the
vertebrae. Low back pain lasting for three months or more is defined as chronic low back pain. Chronic low back pain is a condition that affects quality of life, is associated
with difficulty in activities of daily living, and causes loss of workforce. Especially
chronic mechanical low back pain can limit vital activities in young adults who are in
the active period of their lives. Spine alignment plays very important roles in
ergonomics, balance and gait physiology. Disruption in this alignment causes negative
consequences such as pain, loss of balance and increased energy requirement in walking
function. Most of the time, it is possible to get positive results and rehabilitate patients
with joint use of exercise, bracing, modification of daily life activities and physical
therapy agents.
Method: The study included 160 patients aged 18-60 years with corneal low back pain
who applied to the Physical Medicine and Rehabilitation polyclinic of Kahramanmaraş
Sütçü İmam University Medical Faculty Hospital between March 1, 2020 and March
15, 2021. Patients between the ages of 18-60 with long-term and chronic low back pain
and who had X-rays of the waist region will be included in the study. The severity of
the pain, balance problems and how this pain affects their daily life will be questioned
by various questionnaires. Simple balance tests with no risk of falling will be applied.
Limitation of movement in the waist region will be noted with examination
measurements. Various angles of your waist region will then be measured on your Xray
films. Thus, if there is a connection between the questionnaires, balance tests and
examination findings filled with these aspects, it will be revealed. It is a descriptive
study.
Results: It was found that there was a positive correlation between VAS values and
lumbar lordosis, sacral tilt and lumbosacral angle, and there was a statistically
significant result. There was a positive correlation and statistically significant difference
between Mcgill pain scale and lumbar lordosis and sacral tilt (p<0.05). A positive
correlation and statistically significant results were found between the NHP and the
lumbosacral angle (<0.01). There was a positive correlation between lumbar lordosis,
lumbosacral angle and sacral tilt, and statistically significant results were found (<0.01).
A negative correlation and statistically significant difference was found between the
one-leg standing test and lumbar lordosis, sacral tilt and lumbosacral angles (<0.01). A
positive correlation and a strong difference were found between lumbar lordosis, sacral
tilt and lumbosacral angle and four-step square test (<0.001). There was a negative
correlation and statistically significant difference between lumbar flexion and lumbar lordosis (<0.001). A positive correlation and statistically significant difference was
found between lumbar extension and lumbar lordosis angle (<0.01). A positive
correlation and statistically significant difference was found between Berg balance test
and lumbar eches (<0.001). A positive correlation and statistically significant difference
was found between the one-leg standing test and lumbar eches (<0.001). There was a
negative correlation and statistically significant difference between the four-step square
and the lumbar eches (P<0.001). There was a negative correlation and statistically
significant difference between vas values and lumbar ehas (P<0.001). A negative
correlation and statistically significant difference was found between Mc Gill scores and
lumbar aeha measurements (<0.01).
Conclusıon: Although coronal angles were not evaluated in our study, we found a
significant relationship between balance and sagittal lumbar angles. It was determined
that as the lumbar lordosis, lumbosacral angle and sacral tilt angles of our patients
increased, the berg balance test score decreased and the duration of the four-step square
test increased. In patients with increased lumbar lordosis, sacral tilt and lumbosacral
angle, the duration of the one-leg standing test was found to be decreased. In our study,
we found a significant relationship between lumbosacral alignment and pain. A
significant positive correlation was found between visual analog scale scores and
lumbar lordosis, sacral tilt and lumbosacral angle. In our study, it was found that VAS
and Mcgill scores were high in patients with decreased lumbar flexion, lumbar
extension and right-left lateral flexion. In addition, patients with decreased lumbar
flexion, lumbar extension, and right-left lateral flexion had a lower Berg balance score,
a decreased time to stand on one leg, and an increased mean time to complete the fourstep
square test. This showed us the relationship between a decrease in lumbar ROM
measurements and an increase in pain scores and loss of balance.