Multipl myelom ve ikincil maligniteler: Risk faktörleri ve bireysel hasta verilerinin değerlendirilmesi /
Yazar: HASAN ÖZDEK SAYILIR
Danışman: PROF. DR. GÜNER HAYRİ ÖZSAN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Hematoloji = Hematology

Özet:
Giriş:
Multipl myelom (MM),  monoklonal antikor üreten malign plazma hücrelerinin kontrolsüz artışıyla tanımlanan hematolojik bir kanserdir. Yeni tedavi seçenekleriyle artan sağkalımın yanı sıra lenalidomid ve melfalan tedavilerinin, ikincil malignite (IM) gelişme riskini artırabildiği öngörülmektedir. Bu çalışmada, MM hastalarında IM gelişme riskini ve prognozunu etkileyen faktörleri tanımlamak ve araştırmak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem:
Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi'nde 2007-2020 yılları arasında MM tanısı alan 134 hasta retrospektif olarak incelendi. 5 yıllık sağkalımları eşdeğer olan iki grupta IM gelişen 17 hasta, IM gelişmeyen 117 hasta ile yaş, cinsiyet ve MM tanı tarihi açısından eşleştirilip değerlendirildi. Demografik ve klinik özellikler, tedavi rejimleri ve IM gelişme riskini öngördürücü faktörler analiz edildi.
Bulgular:
IM gelişen hastalarda melfalan, lenalidomid ve siklofosfamid kümülatif dozlamın daha yüksek olduğu, ancak istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı gözlendi. Melfalan bazlı indüksiyon rejimleri IM gelişen grupta daha çok kulanılmış olup (p:0,03) IM gelişen grupta IgA MM oranı daha düşüktü (p: 0.007). Lenalidomid kullanımı IM risk artışıyla korele bulunsa da istatistiksel olarak anlamlı değildi (HR: 1.45, p:0,45).
Sonuç:
MM hastalarında IM gelişme riski, kullanılan tedavi ajanları ve hastalık özellikleri ile ilişkilidir. Lenalidomid kullanımının IM gelişimi üzerindeki ılımlı etkisi, tedavideki sağkalım faydalarının önüne geçmemektedir. Melfalan erken maruziyetinin OKHN'den bağımsız olarak ikincil maligniteye zemin hazırladığı çalışmamızda da belgelenmektedir.

Abstract:
Introduction:

Multiple myeloma (MM) is a hematologic cancer characterized by an uncontrolled increase of malignant plasma cells that produce monoclonal antibodies. In addition to increased survival with new treatment options, lenalidomide and melphalan treatments may increase the risk of developing secondary malignancy (IM). In this study, we aimed to identify and investigate the factors affecting the risk and prognosis of IM in MM patients.

Materials and Methods:

A total of 134 patients diagnosed with MM at Dokuz Eylül University Hospital between 2007 and 2020 were retrospectively analyzed. In the two groups with equivalent 5-year survival, 17 patients who developed IM were matched with 117 patients who did not develop IM in terms of age, gender and date of MM diagnosis. Demographic and clinical characteristics, treatment regimens and predictive factors for the risk of IM were analyzed.

Results:

The cumulative doses of melphalan, lenalidomide and cyclophosphamide were higher in patients who developed IM, but there was no statistically significant difference. Melphalan-based induction regimens were used more in the group that developed IM (p: 0.03) and IgA MM rate was lower in the group that developed IM (p: 0.007). Lenalidomide use was correlated with increased risk of IM, but not statistically relevant (HR: 1.45, p:0.45).

Conclusion:

The risk of developing IM in MM patients is associated with the treatment agents used and disease characteristics. The modest effect of lenalidomide on the development of IM does not outweigh the survival benefits of treatment. Our study also documents that early exposure to melphalan predisposes to secondary malignancy independent of OKHN.