Mimari temsil aracı olarak eskizin 20. yy. mimari örnekleri üzerinden incelenmesi
Examining the sketch as instrument of architectural representation via 20 th century architectural examples
Yazar: CENGİZ ELÇİMLER
Danışman: DOÇ. DR. AYŞEGÜL KURUÇ
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı / Mimari Tasarım Sorunları Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Mimarlık = Architecture

Özet:
Temsil araçlarını erken dönem, geleneksel ve çağdaş olmak üzere üç grupta değerlendirmek mümkündür. Erken dönemde mimari düşünceler tabletlere kazınırken geleneksel dönem diye adlandırdığımız Rönesans sonrası dönemde ise,  çeşitli çizim ve maket teknikleri kullanılmıştır. Günümüz çağdaş dönemde bu tekniklere bilgisayar olanakları eşlik ederek temsil kavramı yeni teknikler ve çeşitlilik kazanmıştır.
Bahsi geçen bu temsil araçlarının en öncül ve basitlerinden biri olan eskiz, başından beri mimarlık ve tasarım disiplinlerinde temsil aracı olarak kullanılmıştır ve kullanılmaya devam etmektedir. Eskizin, bir düşünceyi ifade etmek için kullanılan diğer temsil araçlarından ayrı bir karakteri vardır.
Franco Purini(1968) eskiz için, fikirlerin DNA'sı olduğunu söyler. Elin hareket esnekliğinde, kalemin kağıtta bıraktığı izler, düşünce hızına yakın bir hızda onların yakalanıp kağıda aktarılmasını sağlar. Düşünceler bu şekilde kağıt üzerinde somutlaşmış olur. Eskiz kişiye özgü bir beceri ile somutlaştırıldığından mevcut bir fikri ifade ederken bile özgün değerler taşımaktadır.  Paolo Belardi'nin (2015) dediği gibi hızlı, hemen el altında bulunan, yoğun, kendi kendisini yeniden üreten ve daha da önemlisi olağanüstü iletişim gücüne sahip bir not alma sistemidir. 
Eskiz kavramını analiz etmek gerekirse, temelde yaratıcı eskizler ve yorumlama eskizleri olmak üzere türlere ayrılabilir. Yaratıcı eskizler, daha çok özgün fikirlerin hayat bulduğu eskiz türüdür. Daha önce var olmayan olgular yaratmakta kullanılır. Yeni fikirler üretmenin yoğun yaşandığı bir eylem olduğu söylenebilir.
Yorumlama eskizleri ise, halihazırda var olan olguları, yorumlayarak yeni türevlerini elde etmekte kullanılır. Her ne kadar var olan olgular üzerinden yeni türevler üretme temeline dayansa da, yorumlama eskizleri dahi, yapanın kişisel tercih, fikir ve becerilerinden süzülüp kağıda döküldüğü için özgündür.
Bu çalışmada, mimari temsil aracı olarak eskiz kavramı, birbirlerinin çağdaşı sayılabilecek, tasarlama eylemini eskiz ile yapan, konusunda deneyimli mimarların eserlerinden örnekler üzerinden eskiz-inşa edilen bağlamında analiz edilecektir.

Abstract:
It is possible to evaluate the representation tools in three groups as early, traditional and contemporary. In the early period, while the architectural thoughts were etched into the tablets, various drawing and model techniques were used in the renaissance that we called the traditional period. In today's modern era, the concept of representation is accompanied by computer skills and gained new techniques and diversity.
Sketching, which is one of the earliest and simplest of these means of representation, has been used from the very beginning as a representation tool in the disciplines of architecture and design. The sketch has a distinct character from the other means of representation used to express a thought.
Franco Purini (1968) says that for sketch, it is the DNA of ideas. In the flexibility of movement of the hand, the marks left by the pen on the paper allow them to be captured and transferred to the paper at a speed close to the speed of thought. Thoughts are embodied on paper in this way. Sketch has a unique value, even when expressing an existing idea. As Paolo Belardi (2015) has said, fast, immediately underhand, intense, self-reproducing and, more importantly, has an outstanding communication power.
To analyze the concept of sketch, it can be divided into genres, mainly Creative sketches and Interpretation sketches. Creative sketches are the kind of sketches in which original ideas come to life. It is used to create cases that did not exist before. It can be said that producing new ideas is an intense activity.
Interpretation sketches are used to obtain new variants by interpreting existing phenomena. Although based on the basis of producing new derivatives through existing phenomena, interpretation sketches are unique, since they are filtered and filtered from the personal preferences, ideas and skills of the author.
In this study, the concept of sketch as a means of architectural representation will be analyzed in the context of sketch-built by examples of the architects who are experienced in their fields, which can be considered as contemporary and sketching.