İştahsız çocukların büyüme, gelişme ve yemek seçimi ile anne bilgi düzeyi ve duygusal durumunun birlikte değerlendirilmesi
Assessment of growth, development and food preferences of children with low appetite in relation to the knowledge and emotional status of their mothers
Yazar: NAZMİYE NİLGÜN KARADAĞ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HAVVA NÜKET İŞİTEN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bebek ve küçük çocukların %25-50'de beslenme sorunlarının, %1-2'sinde ise
beslenme bozukluğunun görülmesine karşın bu konuda yapılmış araştırmalar
sınırlıdır. Bu çalışma Sağlık Bakanlığı Ankara Dışkapı Çocuk Hastalıkları Eğitim ve
Araştırma Hastanesi'ne iştahsızlık yakınması ile başvuran, 6-60 ay arası dönemdeki
300 çocukta beslenme problemlerinin nedenlerini araştırmak, büyüme - gelişim
ilişkisinin ailesel davranış biçimleri, annelerin beslenme bilgi ve anksiyete düzeyleri
ile ilişkisini değerlendirmek üzere yapılmıştır.
Annelerin eğitim düzeyi ve yeme problemleri, prematürite, sezeryanla
doğum, hastaneye yatış, demir eksikliği anemisi, gastroösefageal reflü hastalığı, anne
sütü alma süreleri, ekonomik durumları ve çocuklarla girilen çatışmaların çocukların
yeme problemleri üzerinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Çalışmamızda annelerin Durumluluk Kaygı Envanteri (DKE) ve Süreklilik
Kaygı Envanteri (SKE) puanlarının yüksek bulunması, annenin durumluluksüreklilik
gösteren anksiyetesinin yeme ilişkisine yansıdığı, anlık anksiyete
düzeylerinin daha yüksek olmasının çocukların yeme problemlerini tetiklediği;
gelişim geriliği gösteren çocukların annelerinde puan ortalamalarının anlamlı
farklılık göstermiş olması, annenin kaygı düzeyinin çocuğun yeme reddinin süre
veya şiddeti ile ilişkili olduğunu düşündürmüştür.
Sonuç olarak çocukların yeme problemleri üzerinde annelerin eğitim düzeyi,
beslenme bilgileri ve uyguladıkları yanlış çözüm yollarının etkili olduğu kadar, bu
problemlerle sıklıkla tek başına mücadele etmeye çalışan annelerin duygusal yapıları
ve kaygı düzeyleri de etkili bulunmuştur. Annelerin bu sorun karşısında yalnız
bırakılmaması ve multidisipliner bir yaklaşımla yeme problemlerine çözüm
aramamız gerektiği görülmüştür.

Abstract:
Despite the fact, that an estimated 25-50 % of infants and young children
have feeding problems and 1-2 % of infants have a feeding disorder; but there are
limited number of studies about feeding disorders in infants and young children. The
aim of this study was to search for the causes of feeding problems and assess the
relationships between growth and development of the child, familial behaviour
patterns and the level of mothers knowledge and anxiety about feeding their children.
Totally 300 children aged between 6-60 months and their mothers, who were taken
to the Ankara Diskapi Children's Hospital outpatient clinics with the complaint of
low appetite included this study.
Educational status and eating problems of mothers, prematurity, caeserian
section, hospitalisation, iron deficiency anemia, gastroesophageal reflux disease,
duration of breastfeeding, economic status of the family and conflicts with the child
were found to be factors related to eating problems of children.
In our study, State - Trait Anxiety Inventory (STAI) test points of mothers
were high, suggesting that the state and trait anxiety of mothers was reflected to the
eating behaviour of their child. It was shown that mothers high temporary state
anxiety level triggered feeding problems. In addition, the average test points of
mothers, whose children have developmental delay were significantly different,
which suggests that the anxiety level of the mother may be associated with the
duration or degree of the childs food refusal.
As a conclusion, the emotional structure and anxiety level of mothers, who
usually have to deal with feeding problems alone, affects the eating behaviour of
children as well as the educational status, level of knowledge about feeding and
inappropriate feeding practices. Mothers should not to be left alone and they should
be fully supported with a multidisciplinary approach in an attempt to solve feeding
problems.