Diyabetes mellitus'a bağlı gelişen erektil disfonksiyonda androjen reseptörünün rolü: deneysel bir çalışma
The role of androgen receptors in erectile dysfunction dueto diabetes mellitus: an experimental study
Yazar: ANIL ERKAN
Danışman: PROF. DR. ALTUĞ TUNCEL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç: Diyabetes Mellitus (DM)'a bağlı erektil disfonksiyon (ED)'u olan ratlarda androjen reseptörü (AR)'nün ve serum total testosteron düzeylerinin rolünü araştırmak ve ortak patogenezi temel alarak bu hastalıklara dair tedavi stratejilerinin geliştirilmesine katkıda bulunmak amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem:Çalışmada kontrol grubunda 8 adet, DM'u olan grupta 8 adet ve kastrasyon grubunda 8 adet olmak üzere toplamda 24 rat kullanıldı. Kontrol grubundaki (Grup 1) ratlar tamamen sağlıklı erkek ratlardan oluşturuldu. DM'u olan gruptaki (Grup 2) 8 rata, streptozotosin enjeksiyonu ile DM oluşturuldu. Kastrasyon grubundaki (Grup 3) 8 rata, bilateral orşiektomi yapıldı. Tüm gruplarda ağırlık, serum total testosteron düzeyi ve intrakavernozal basıncın, ortalama arteryel basınca oranı (ICP/MAP) ölçümleri yapıldı. Grup 1'de çalışmanın 3. haftası, Grup 3'de kastrasyonun 3. haftası, Grup 2'de ise DM oluşumunun 6. haftası ratlar sakrifiye edildikten sonra pankreas, prostat, korpus kavernozum ve testis dokuları diseke edilerek AR için immunhistokimyasal inceleme yapıldı. Çalışmada tüm değerler ortanca ± standart sapma ve en az-en çok değerler şeklinde hesaplandı. Veriler tek yönlü ANOVA, Bonferroni post-hoc testi kullanılarak hesaplandı.

Bulgular: Grup 1, 2 ve 3'ün ortanca serum total testosteron düzeyleri sırası ile,2,5±0,92 ng/mL; 0,46 ± 0,17 ng/mL ve 0,1 ng/mL idi.Grup 2 ve 3'ün, serum total testosteron düzeyleri Grup 1 ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı düşük bulundu (p<0,01). Grup 2 ve 3 kendi aralarında karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,41). AR ifadesi Grup 1 ve 2 arasında karşılaştırıldığında; Grup 2'deki ratların prostat ve korpus kavernozumunda değişmediği, pankreasın langerhans adacıklarında arttığı, testisinde ise azaldığı saptandı.

Sonuç: Çalışmamız ED ve DM birlikteliğini hormon ve reseptör düzeyinde, ortak patogenezi temel alarak yapıldığı için önemli bir çalışmadır. Ancak biyoyararlanımlı testosteron düzeyinin ve AR fonksiyonunun ölçülmemesi, çalışmamızın eksik yönleridir. ED ve DM arasındaki ilişkinin aydınlatılmasında daha fazla hayvan deneyi ve insan dokuları üzerinde yapılacak çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.

Abstract:
Purpose: To investigate the role of serum total testsoterone levels and androgen receptors in diabetic rats with erectile dysfunction and to contribute to the development of the new treatment strategies for these diseases based on common pathogenesis.

Materials and Methods: In the study, 8 rats in the control group, 8 rats in diabetes mellitus (DM) group and 8 rats in castration group, totally 24 rats were used. In the control group (Group 1) rats were formed entirely healthy male rats. In the DM group (Group 2), DM was induced by streptozotocin injection. In castration group (Group 3), rats underwent bilateral orchiectomy. In all groups, weight, serum total testosterone level and intracavernosal pressure, mean arterial pressure ratios (ICP / MAP) was measured. Rats were sacrificed at the 3rd week of the study in Group 1, at the 3rd week of castration in Group 3 and at the 6th week of the DM formation in Group 2. After that  pancreas, prostate, corpus cavernosum and testicular tissue was dissected and immunohistochemical staining for androgen receptor examination was performed. Data was calculated as the median ± standard deviation and minimum-maximum values. One way ANOVA, Bonferroni post-hoc analysis was used. 

Results: The median serum total testosterone levels for Group 1, 2 and 3 were 2.5 ± 0.92; 0.46 ± 0.17 and 0.1 ng / ml respectively. Groups 2 and 3, serum total testosterone levels was significantly lower  compared with Group 1 (p <0.01). No statistically significant difference showed between Group 2 and 3 (P = 0.41). AR expression is compared between groups 1 and 2; no changes in the corpus cavernosum and the prostate, increased expression in pancreas langerhans islets and decreased expression in the testis were found.

Conclusion: Our study, is an important study as it is made based on common pathogenesis at the hormone and receptor levels of erectile dysfunction and diabetes mellitus unity.However, not to measure the function of the androgen receptor and bioavailable testosterone levels are missing aspects of our work. More animal and human tissue studies are need for the elucidation of the relationship between ED and DM.