Tıp fakültesi ve beden eğitimi ve spor yüksekokulu'ndaki öğrencilerde fiziksel aktivite düzeyinin stresle başa çıkma yöntemlerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of physical activity level on stress coping styles among the students of the medical school and the school of physical education and sports
Yazar: UMAHAN KALE
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SİNEMİS ÇETİN DAĞLI
Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Halk Sağlığı = Public Health
Dizin: Adaptasyon-psikolojik = Adaptation-psychological ; Beden eğitimi ve spor yüksekokulları = Physical education and sport faculty ; Fiziksel aktivite = Physical activity ; Spor = Sports ; Stres = Stress ; Stres yönetim teknikleri = Techniques of the stress management ; Stres yönetimi = Stress management ; Tıp eğitimi = Education-medical ; Öğrenciler-tıp = Students-medical ; Üniversite öğrencileri = University students

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinde algılanan stres düzeyini, stresle başa çıkma yöntemlerini, fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek, fiziksel aktivite düzeylerinin algılanan stres ve stresle başa çıkma yöntemlerine etkisini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipte olan bu araştırmanın evrenini Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu(BESYO)'nda okuyan 1254 öğrenci oluşturmaktaydı.  594 öğrenci tabakalı örnekleme yöntemi ile bölümlerine göre belirlendi, bu öğrencilerden 526'sına ulaşıldı. Katılım hızı %88,5'ti.  Çalışmada literatür ışığında geliştirilen anket formu, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği, Algılanan Stres Ölçeği(ASÖ), Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanıldı. İstatistiki analizde SPSS 22.0 kullanıldı.
Bulgular: Katılımcıların %42,2'si kız, %57,8'i erkekti. Tıp Fakültesi öğrencilerinde ASÖ ortanca değeri 26(min:5, max:50), BESYO öğrencilerinde ASÖ ortanca değeri 26(min:10, max:43)'ydı. Tıp Fakültesi öğrencilerinin %14,9'u düşük, %59,3'ü orta, %25,8'i yüksek fiziksel aktivite seviyesine sahip olmasına karşın, BESYO öğrencilerinin %6,8'i düşük, %14,1'i orta ve %79,1'i yüksek fiziksel aktivite seviyesine sahip olduğu bulundu. BESYO'da Kendine Güvenli Yaklaşım(KGY) ve İyimser Yaklaşım(İY) puan ortalamaları Tıp Fakültesi'ne göre anlamlı olarak daha yüksekti (sırasıyla p=0,01, p=0,006). Tıp Fakültesi öğrencilerinde KGY ile toplam Fiziksel Aktivite(FA) puanı arasında pozitif yönde zayıf ilişki saptanırken, Boyun Eğici Yaklaşım(BEY) ile toplam FA puanı arasında  negatif yönde zayıf ilişki saptandı. BESYO öğrencilerinde ise İY ile toplam FA puanı arasında pozitif yönde zayıf ilişki bulundu. Tıp Fakültesi öğrencilerinde KGY ve İY ile ASÖ  arasında negatif yönde düşük ilişki, Çaresiz Yaklaşım(ÇY) ile ASÖ arasında pozitif yönde orta kuvvetli ilişki, BEY ile ASÖ arasında pozitif yönde zayıf ilişki bulundu. BESYO öğrencilerinde KGY ve İY ile ASÖ arasında negatif yönde düşük ilişki, ÇY ile ASÖ  arasında pozitif yönde zayıf ilişki saptandı.
 Sonuç: BESYO öğrencilerinde stresle etkili başa çıkma yöntemleri daha fazla kullanılmaktadır. Bu fiziksel aktivitenin etkisi olabilir. Bu nedenle üniversite öğrencilerinin yeterli fiziksel aktivite yapmalarını sağlayıcı programlar yapılması ve uygun koşulların sağlanması önerilir. 
Anahtar Sözcükler: Başa çıkma tarzları, fiziksel aktivite, üniversite öğrencileri

Abstract:
Objective: The aim of this study is to determine perceived stress level, stress coping styles and levels of physical activity and to evaluate the effects of physical activity level on stress coping styles among the students of Van Yüzüncü Yıl University of Medical School and  of School of Physical Education and Sports (SPES).
Materials and Methods: The universe of this cross-sectional study was 1254 students from Van Yüzüncü Yıl University of Medical School and  School of Physical Education and Sports. 594 students were determined by stratified sampling method according to their departments, 526 of these students were reached.  Participant rate was 88,5%. In this study, questionnaire form developed in the light of literatüre, Coping Style Scale,Perceived Stress Scale(PSS), İnternational Physical Activity Questionaire(IPAQ) were applied. Statistical analysis was performed using SPSS V.22.0. 
Results: Of all participants, 42,2% were girl, 57,8% were boy. Median PSS value in the medical students was 26(min:5, max:50) and in the SPES students was 26(min:10, max:43). It was found that 14.9% of the medical students had been low, 59,3% had been moderate , 25,8% had been high physical activity level while 6,8% of SPES students had been low, 14,1% had  been moderate 79,1% had  been high physical activity level. The average Self-Confident Approach(SCA) and Optimistic Approach(OA) scores of SPES students' was significantly higher than the medical students (Respectively p=0,01, p=0,006). In medical students, there was weak positive correlation with SCA and the total Physical Activity(PA) scores as well as weak negative correlation with Helpless Approach(HA) and total PA scores. SPES students had a weak positive correlation with OA and total PA scores. Among the medical students, it was determined that negatively weak relationship with SCA-OA and PSS, positively moderate relationship with Submissive Approach(SA) and PSS, positively weak relationship with HA and PSS. There was poor negative correlation with SCA-OA and PSS, poor positive correlation with SA and PSS among the SPES students. 
Conclusion: SPES students are more likely to use stress coping styles. This may be effect of physical activity. Consequently, it is recommended that providing suitable facilities and programs that will ensure adequate physical activity for university students.
Key Words: Stress coping styles, physical activity, university students