Neoliberalizmin kalkınma söylemi ve yoksullukla mücadele yöntemi olarak mikro kredi: Örnek ülke deneyimleri ve Türkiye
Development discourse of neoliberalism and micro credit as a way of combating poverty: Sample country experiences and Turkey
Yazar: EMEL HASPOLAT
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ÖZGE AYNAGÖZ ÇAKMAK
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İktisat Bölümü / İktisat Ana Bilim Dalı / Ekonomik Kalkınma ve Büyüme Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Ekonomi = Economics
Dizin: Hindistan = India ; Kalkınma = Development ; Mikro kredi = Micro credit ; Mücadele = Struggle ; Neo-liberalizm = Neo-liberalism ; Türkiye = Turkey ; Yoksulluk = Poverty

Özet:
?Neoliberalizmin Kalkınma Söylemi ve Yoksullukla Mücadele Yöntemi Olarak Mikro Kredi: Örnek Ülke Deneyimleri ve Türkiye? başlığını taşıyan tez çalışması, 1970'li yılların ikinci yarısından itibaren uygulanmaya başlayan ve günümüzde dünya çapında yaygın bir yoksullukla mücadele yöntemi olarak kabul gören mikro kredi modelinin ortaya çıkış sürecini irdelemek, modelin kuramsal temellerini ortaya koymak, örnek uygulamalara yer vererek Türkiye için uygun bir yoksullukla mücadele yöntemi olup olmadığını irdelemek üzere hazırlanmıştır. Bu amaçla öncelikle mikro kredi modelinin ortaya çıktığı dönemin hakim ekonomik ve siyasi düşüncesi olan neoliberalizm, kuramsal boyutu ile açıklanmış, ardından mikro kredi uygulaması kuram ve uygulama düzeyinde değerlendirilerek Türkiye' deki uygulaması ortaya konulmuştur. Literatür taramasına dayalı olarak hazırlanan çalışmada daha önce yapılmış alan araştırmalarının sonuçlarından yararlanılmıştır.IMF ve Dünya Bankası gibi kuruluşlar tarafından desteklenen ve birçok ülkeye önerilen modelin başarısı, sadece yüksek geri ödeme oranlarıyla dile getirilmekte, kimi zaman kredileri geri ödemek için farklı kaynaklardan borçlanmak zorunda kalan kadınların daha da yoksullaşmalarına neden olabildiği ve böylece var olan yoksulluğu kimi zaman daha da derinleştirdiği dile getirilmemektedir. Aynı zamanda Türkiye'de çalışan kitleler arasında yoksulluğun ulaştığı boyut göz önüne alındığında, kendisini sadece çalışmayan insanlarla sınırlayan mikro kredi yönteminin kapsam olarak da Türkiye için uygun bir model olmadığı sonucuna varılmıştır.Sonuç olarak tezde, Türkiye' de tüm yoksul insanları kapsayacak, ücretsiz eğitim ve sağlık hakkını da içeren bütüncül yoksullukla mücadele programlarına ihtiyaç olduğu düşüncesine varılmıştır. Süreklilik arz etmesi gereken bu alanın, hayırsever insanların dağıttığı yardımlarla ya da devamlılığı yüksek faiz oranlı geri ödemelere bağlı mikro kredilerle doldurulamayacağı sonucuna varılmıştır.Anahtar Sözcükler:1. Mikro Kredi2. Neoliberalizm3. Yoksullukla Mücadele4. Yoksulluk Merkezli Kalkınma5. Grameen Bank Modeli

Abstract:
This thesis which is titled as ?Development Discourse of Neoliberalism and Micro Credit As A Way of Combating Poverty: Sample Country Experiences and Turkey? deals with the emergence process of micro credit model. This model has been carried out since the second half of the 1970s and accepted as a way of struggle with poverty all over the world. The main aim is to put forward the theoretical bases of model and to research whether the model is suitable for Turkey as a way of struggle with poverty by focusing on sample country experiences. To that end, primarily neoliberalism which has been the prevailing economic and political thought of the era when the micro credit model emerged, is explained with its theoretical dimension. Afterwards, the micro credit practices in Turkey, is elaborated by taking both the theoretical and practical implications of the micro credit practices into consideration. The thesis is based on literature review and the results of previous area researches are used in this study.The success of the model which is supported by institutions such as IMF and World Bank and proposed as a model to many countries is only expressed through its high rates of repayments.However, those women who have to repay their credits get into debt from different sources and this leds to deepen the degree of poverty among them and it isn?t openly expressed. At the same time, as far as the poverty rate among the employees in Turkey is concerned, it is concluded that the micro credit model that confines itself to the borders of unemployed people can?t be considered as a suitable model for Turkey.