Hemşirelikte hasta bakımı ve klinik karar vermeye ilişkin sanal servis/hasta platformunun geliştirilmesi: Tasarım tabanlı araştırma
Development of a virtual service/patient platform for patient care and clinical decision making in nursing: Design-based research
Yazar: TANER ONAY
Danışman: PROF. DR. MEHMET ALİ GÜLPINAR
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıp Eğitimi Ana Bilim Dalı / Tıp Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Hemşirelik = Nursing ; Sağlık Eğitimi = Health Education

Özet:
Amaç: Hemşirelik eğitimi için bakım vermeye yönelik geliştirilen sanal servis ve hasta tabanlı eğitim uygulamasının geliştirilmesi ve uygulamanın hemşirelik öğrencilerinde bakım planı hazırlama ve klinik karar verme yeterliği gelişimine etkisinin değerlendirilmesidir.
Gereç ve Yöntem: Tasarım-tabanlı yarı deneysel bu araştırma, hemşirelik bölümünden 95 dördüncü sınıf öğrencisinin katılımıyla gerçekleştirildi. Müdahale grubu (n=44)  klinik eğitime ek olarak sanal servis ve hasta tabanlı tam gün süren eğitim programına katılırken, kontrol grubu (n=51) sadece klinikte mevcut eğitimi aldı. Her iki grup bakım planı becerisi için uygulama sonunda, klinik karar verme becerisi için eğitim-öğretim yılı başında, ortasında ve sonunda değerlendirildi. Eğitim programının etkinliğini değerlendirmek amaçlı Modifiye Simülasyon Etkililik Aracı (MSEA) ve Yarı Yapılandırılmış Kullanıcı Görüş Formu; eğitim çıktılarını/yeterlikleri değerlendirmek için Hemşirelikte Klinik Karar Verme Ölçeği (HKKÖ) ve Bakım Planı Değerlendirme Formu kullanıldı. Nicel veriler t-testi ve ANOVA ile analiz edildi. Nitel veriler üç araştırıcı tarafından analiz edilerek tema ve yan temaler belirlendi.
Bulgular: Bu çalışmada dört aşamalı "Bağlamsal, Anlatısal, Düşünümsel Tasarım Çerçevesi" oluşturularak yeterliğe dayalı bir sanal servis/hasta uygulaması geliştirildi ve MSEA puan toplamı 84,39 (ss=12,08) (51-95) olan uygulamanın yüksek derecede etkili olduğu saptandı. Bunun nitel verilerin analiz bulgularıyla desteklendiği görüldü. Müdahale ve kontrol grubunun, sırasıyla, bakım planı hazırlama yeterlikleri ortalama puanları 44,84 (ss=2,77) ve 27,75 (ss=4,28) (0-50) ve HKKÖ toplam puanları (son ölçümde) 147,90 (ss=11,28) ve 146,42 (ss=12,21) idi. İki grup arasında bakım planı hazırlama yeterliğinde anlamlı bir fark saptandı (p=0,001). Klinik karar verme yeterliğinde gruplarda ikinci ve üçüncü ölçümler birinciye göre anlamlı bir şekilde yükselirken (p=0,000), iki grup arasındaki farklar istatistiksel olarak anlamlı çıkmadı (p=0,653). 
Sonuç: Sanal servis ve hasta tabanlı eğitim, bakım planı hazırlama ve klinik akıl yürütme yeterliklerinin geliştirilmesi için etkili bir öğrenme uygulamasıdır. Bu tür eğitimlerin mevcut programlarla entegre edilerek uygulanması hemşirelik eğitimlerinin niteliğini artıracaktır.
Anahtar Kelimeler: Hemşirelik bakım planı, klinik karar verme, simülasyon temelli öğrenme, ciddi oyun, sanal hasta

Abstract:
Objective: The aim of this study was to develop a virtual service and patient-based training application developed for nursing education and to evaluate the effect of the application on the development of care plan preparation and clinical decision-making competencies.
Materials and Methods: This design-based quasi-experimental study was conducted with the participation of 95 fourth-year nursing students. The intervention group (n=44) participated in a virtual service and patient-based full-day training in addition to clinical education, while the control group (n=51) received only the training available in the clinic. Both groups were evaluated at the end of the intervention for care planning and at the beginning, middle and end of the academic year for clinical decision-making competencies. Modified Simulation Effectiveness Instrument (MSEA) and Semi-structured User Opinion Form were used to evaluate the effectiveness of the virtual program; Nursing Students' Clinical Decision Making Scale (NCDS) and Care Plan Evaluation Form were used to evaluate the learning outcomes/competencies. Quantitative data were analyzed by t-test and ANOVA. Qualitative data were analyzed by three researchers and themes and sub-themes were identified.
Results: In this study, a competency-based virtual service/patient application was developed by creating a four-stage "Contextual, Narrative, Reflexive Design Framework" and it was found that the application with a total MSEA score of 84,39 (ss=12,08) (51-95) was highly effective. This was supported by the findings of the qualitative data analysis. The mean scores of the intervention and control groups were 44,84 (ss=2,77) and 27,75 (ss=4,28) (0-50), respectively, and the total scores (post-measurement) of the NCDS were 147,90 (ss=11,28) and 146,42 (ss=12,21). There was a significant difference between the two groups in the ability to prepare a care plan (p=0,001). In clinical decision-making competence, while the second and third measurements increased significantly in the groups compared to the first (p=0.000), the differences between the two groups were not statistically significant (p=0,653). 
Conclusion: Virtual service and patient-based education is an effective training application for the development of care plan preparation and clinical reasoning competencies. Implementation of such trainings by integrating them with existing curriculum will increase the quality of nursing education.
Keywords: Nursing care plan, clinical decision making, simulation based learning, serious game, virtual patient