Distal radius uç kırıkları sonrası el bileği eklem limitasyonunda proprioseptif nöromuskuler fasilitasyon temelli germe ile mulligan mobilizasyonunun kinezyofobi ve propriosepsiyon üzerine etkisi
The effect of proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) – based stretching and mulligan mobilization on kinesiophobia and proprioception in wrist joint limitation after distal radius fractures
Yazar: İREM GÜNEY
Danışman: DOÇ. DR. ZEYNEP HOŞBAY
Biruni Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
Çalışmanın amacı, distal radius uç kırığı sonrası eklem limitasyonu olan hastalarda geleneksel egzersiz tedavisine ek olarak uygulanan Propriyoseptif Nöromuskuler Fasilitasyon (PNF) temelli germe ile Mulligan mobilizasyonunun ağrı, propriyosepsiyon (eklem pozisyon hissi), el bileği fonksiyonelliği, kas kuvveti ve kinezyofobi üzerine etkisini belirlemekti. Araştırmada, hastaların ağrı şiddetini değerlendirmek için algometre ve Vizüel Analog Skala (VAS), eklem hareket açıklıklarının değerlendirilmesi için universal gonyometre, kas kuvvetinin değerlendirilmesi için microFET®2 Digital Handheld Dynamometer cihazı kullanıldı. Hasta bazlı el bı̇leğı̇ değerlendı̇rme anketi ile bireylerin fonksiyonelliği, propriosepsiyon için eklem pozisyon hissi, kinezyofobi için Tampa Kinezyofobi Ölçeği (TKÖ) kullanıldı. Toplam 34 olguya haftada 2 gün, 45 dk olacak şekilde 6 hafta boyunca egzersiz programı uygulandı. Birinci gruba (n=17); geleneksel egzersiz tedavisine ek olarak Mulligan mobilizasyonu, ikinci gruba (n=17) ise geleneksel egzersiz tedavisine ek olarak PNF tekniklerinden 'tut-gevşe' tekniği uygulandı. Grupların tedavi öncesi vas istirahat ölçümleri istatistiksel olarak birbirinden farklıyken (p<0,05); tedavi öncesi vas gece ve vas hareket değerleri birbirine benzerdi. Algometre ile ölçülen ağrı eşiği değerleri her iki grupta da istatistiksel olarak anlamlı derecede arttı (p<0,05). EHA ve kas kuvveti değerleri tedavi öncesi ve sonrası karşılaştırıldığında her iki grupta istatistiksel olarak anlamlı derecede arttı (p<0,05). Propriosepsiyon değerlendirmesinde sapma açıları tedavi öncesi ve sonrası karşılaştırıldığında yalnızca Grup 2'de istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldı (p<0,05). Grupların TKÖ değerleri ve PRWHE parametreleri tedavi öncesi ve sonrası karşılaştırıldığında her iki grupta istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldı (p<0,05). Bu çalışmada uygulanan her iki tekniğin de ağrı, kinezyofobi ve propriosepsiyon üzerine olumlu etkileri olduğu bulundu.

Abstract:
The aim of the study was to determine the effect of PNF based stretching and Mulligan mobilization, applied in addition to traditional treatment, on pain, proprioception (joint position sense), wrist functionality, muscle strength and kinesiophobia in patients with joint limitation after distal radius end fracture. In the study, algometer and Visual Analog Scale (VAS) were used to evaluate the pain intensity of the patients, universal goniometer was used to evaluate joint range of motion, and microFET®2 Digital Handheld Dynamometer device was used to evaluate muscle strength. A patient-based wrist evaluation questionnaire was used to evaluate the functionality of the individuals, joint position sense for proprioception, and the Tampa Kinesiophobia Scale (TKS) for kinesiophobia. A total of 34 cases were subjected to an exercise program of 45 minutes, 2 days a week for 6 weeks. To the first group (n=17); Mulligan mobilization was applied in addition to traditional treatment, and the 'hold-relax' technique, one of the PNF techniques, was applied to the second group (n = 17) in addition to traditional treatment. While the pre-treatment vas rest measurements of the groups were statistically different from each other (p<0.05); pre-treatment, vas night and vas movement values were similar. Pain threshold values measured by algometer increased statistically significantly in both groups (p<0.05). ROM and muscle strength values increased statistically significantly in both groups when compared pre and post treatment (p<0.05). In proprioception evaluation, deviation angles decreased statistically significantly only in Group 2 when compared pre and post treatment (p<0.05). When the TKS values and PRWHE parameters of the groups were compared pre and post treatment, there was a statistically significant decrease in both groups (p<0.05). Both techniques applied in this study were found to have positive effects on pain, kinesiophobia and proprioception.