Unamuno tiyatrosunda ölümsüzlük teması
The theme of immortality in unamuno?s theatre
Yazar: PELİN AKSOY
Danışman: PROF. DR. HALEG TOLEDO
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Batı Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı / İspanyol Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Batı Dilleri ve Edebiyatı = Western Linguistics and Literature ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Tiyatro = Theatre ; Unamuno, Miguel de = Unamuno, Miguel de ; Ölümsüzlük = Immortality ; İspanya = Spain ; İspanyol edebiyatı = Spainsh literature ; İspanyol tiyatrosu = Spainsh theatre

Özet:
Çağdaş İspanyol tiyatrosunun en önemli yazarlarından biri olan Miguel de Unamuno yirminci yüzyıl Avrupa fikir hayatına da yön vermiş biridir. 98 kuşağı yazarlarından olan Unamuno, İspanya'nın bunalımlı dönemine yakından tanıklık edip, ülkesinin çöküşüne kadar olan süreyi gözlemlemiştir. Yaşanılan bu olumsuzluklar onun yazarlığını etkileyerek, insanı ön plana çıkaran oyunlar yazmasına neden olmuştur.Unamuno, tiyatroyu yalnızca eğlence unsuru olarak görmemiş, aynı zamanda izlerken düşündüren bir eğitim ve öğretim aracı olarak da düşünmüştür.İncelediğimiz bu üç tiyatro eserinde de bireyin iç huzursuzluklarını ele alan ve iç dünyasındaki çelişkileri ön plana çıkaran Unamuno, çelişkilerin insan hayatını güzelleştiren öğelerin başında geldiğine inanmaktadır. Bu üç eserde de başkahramanlar var oluş nedenlerini farklı şekillerde bulurlar.La Esfinge de Unamuno, sahneye ruhsal bunalım içinde acı çeken, endişeli ve sıkıntılı bir karakter koyar. Eserin ana karakteri Angel'dir, Unamuno'yu Angel'in sayesinde yakından tanırız.La Venda da ise hayatın anlamını karanlıkta bulan Maria ana karakterdir. Artık görme yetisini kazanmıştır, ancak onu hayatın gerçekleriyle buluşturan göz bağlarından kurtulmak istemez. Unamuno'nun bu eserinde zıtlıklar dikkat çeker.Fedra ise diğer iki eserinden çok daha fazla ilgi görmüştür çünkü olgunluk dönemi eserlerindendir. Konu, kişiler, sahneler açısından bile çok büyük farklılıklar gözlenebilir. Eserin ana karakteri olan Fedra varoluşunu üvey oğlu Hipólito'ya duyduğu karşılıksız aşkta bulur. Acı çektiği sürece vardır. Eserdeki ana tema ise ihtirastır.

Abstract:
Miguel de Unamuno, one of the most important writers of contemporary Spanish theatre, was also a figure who directed the 20th century European thought life. Being a writer from the `98 generation, he closely witnessed the Spanish depression and observed the period up to the collapse of his country. These unfortunate events led him to write plays where man was foregrounded and thus had an influence on his writings.Unamuno has not only regarded theatre as entertainment, but also as a tool to educate viewers.In all the three plays examined here, Unamuno, dealing with the inner restlessness of individuals and giving prominence to their inner conflicts, believed that contradictions were the most significant factor enhancing the individual`s life. In these three plays the protagonists identify their reasons of existance (raison d'etre) in different ways.In La Esfinge, Unamuno displays a character who is depressed, anxious and distressed. The audience gets to know Unamuno thorugh the protagonist, Angel.In La Venda the protagonist is Maria, who finds life`s meaning in darkness. Despite regaining her ability to see, scared of coming face to face with life`s realities, she does not want to get rid of her bandages. In this play by Unamuno, such contradictions stand out.Last but not least Fedra, where the main theme is passion, has attracted more attention than the other two plays since it is one of his plays from the period he matured as a playwright. In this play, major differences can be found even regarding theme, characters and scenes. Fedra, the protagonist finds her raison d'etre in the unreturned love she has to her step son Hipólito; she exists as long as she suffers.