Türkiye'de 2000 sonrası genel seçim kampanyalarında demokrasi söylemi
Discourse on democracy in the political campaigns after 2000 in Turkey
Yazar: KENAN DEMİRCİ
Danışman: PROF. DR. ESER KÖKER
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Halkla İlişkiler ve Tanıtım Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2014
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; İletişim Bilimleri = Communication Sciences
Dizin: Demokrasi = Democracy ; Demokratikleşme = Democratization ; Liberalizm = Liberalism ; Seçim kampanyaları = Election campaigns ; Seçimler 12 Haziran 2011 = Elections 12 june2011 ; Seçimler 22 Temmuz 2007 = Elections 22 July 2007 ; Seçimler 3 Kasım 2002 = Elections 3 November 2002 ; Seçimler = Elections ; Söylem = Discourse

Özet:
20.Yüzyıl'ın ikinci yarısından itibaren liberal demokrasilerin küresel anlamda yayılışı, Türkiye'nin de çok partili rejime geçişini hızlandırmıştır. Liberal demokrasinin iki yönü bulunmaktadır: Bunlardan ilki bağımsız ve sık yapılan seçimler, siyasi partiler, parlamento gibi kurumların yerleşmesi ve seçimle iş başına gelen elitlerin varlığına dayalı biçimsel yöndür. Bir diğer taraf ise siyasal sistemin liberal demokrasinin yaygın kabul gören ilkeleri olarak adlandırılabilecek normatif unsurlardan oluşmaktadır. Özellikle demokrasiyle olan deneyimi, Batı Avrupa'nın aksine daha dışsal ve yukarıdan gelişen toplumlarda demokrasinin biçimsel yönünün varlığı, sistemi demokrasi olarak tanımlayabilmek açısından yeterli görülmüş; demokrasinin ortaya koyduğu normatif ilkeler ise daha geri plana atılabilmiştir. Türkiye'nin demokrasi ile kurduğu ilişkinin de, daha çok demokrasinin biçimsel yönünün kurulması ile sınırlandığı ve liberal demokrasinin normatif ilkelerinin politik alanda kısıtlı karşılık bulduğu düşüncesi bu çalışmanın temel argümanını oluşturmaktadır. Türkiye'de demokrasiye yaklaşımın biçimsel düzeyde kalmasında temel neden olarak, liberal demokrasiyle uyuşmayacak çeşitli geleneksel eğilimlerin süregiden varlığı gösterilmiştir. Çalışmada Türkiye'de demokrasiyle kurulan zayıf ilişkinin anlaşılabilmesi açısından 3 Kasım 2002, 22 Temmuz 2007 ve 12 Haziran 2011 genel seçimleri sonucu parlamentoda yer bulmuş olan siyasi parti liderlerinin miting konuşmaları söylem analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Analiz sonucunda, siyasi yelpazenin farklı yerlerini temsil eden siyasi partilerin liderlerinin, demokrasiye dair kavrayış açısından oldukça kısıtlı bir bakış açısına sahip oldukları ortaya konmuş; böylece Türkiye'de demokrasinin daha çok biçimsel yönünün öne çıkarıldığı ve demokrasinin ilkeleriyle zayıf bir ilişki kurulduğuna dair iddia temellendirilmiştir.

Abstract:
Liberal democracy has two aspects: a formal aspect, which includes frequent free elections, political parties, parliamentary, and the ruling elites, and another aspect that includes the basic principles of liberal democracy. Because of these two different aspects, different countries have varying relationships with democracy. Hence, the concept of democracy can be used by political elites as a rhetorical item (without normative meanings) and can have a place in the political system. However, it is not possible for political elites to call themselves democratic without normative principles of democracy. Hence, the basic argument of this study is that the relationship with democracy is restricted in formal aspects of democracy and alienates normative principles of democracy in democracy discourse in Turkey. In this study, I analyse the democratic discourse of political elites in Turkey in political campaigns rally speeches after the 2000s. I analyse the democracy discourse of political party leaders who entered parliament after the 2000s (2002, 2007 and 2011 General elections) in Turkey by employing discourse analysis. As a result, the basic principles of democracy exist in the speeches of the political leaders. However, we can claim that these principles are replaced by other undemocratic principles. In summary, we can say that the political elites' common narrow view of democracy restricts democratic improvement in Turkey.