Antalya bölgesindeki acil servis hekimlerinin kanuni ve hukuki 
yükümlülüklerinin farkındalıkları
Awareness of the statutory and legal obligations of emergency department physicians in Antalya
Yazar: İLKER GÜNDÜZ
Danışman: PROF. DR. OKTAY ERAY
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Antalya = Antalya ; Doktorlar = Physicians ; Hasta hakları = Patient rights ; Hukuk = Law ; Sağlık = Health

Özet:
Çalışmamızda özellikle hukuki problemlerle sık karşılaşabilecek potansiyel
kurumlar olan acil servislerde çalışan hekim grubunun, tıbbi ve hukuki
sorumluluklarının farkındalıklarını test ederek konuya objektif bir bakış açısı
amaçladık.
Çalışmamızı Antalya il sınırlarındaki il merkezi ve ilçelerdeki özel, devlet,
araştırma hastanesi ve üniversite hastanesinde acil serviste çalışan uzman, pratisyen,
araştırma görevlisi doktorlarına 4 klinik senaryo ile alakalı olarak 10 adet çoktan
seçmeli anket sorusunu cevaplamalarını istedik. Kontrol grubu olarak, Akdeniz
Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilimi dışındaki anabilim dalları araştırma
görevlisi ve uzman doktorlarına da uyguladık. Hekimlere anket formları ya hastanede
çalışan bir hekimin formaları iletmesiyle ya da çalışma saatlerinde acil servisleri
ziyaret ederek ulaştırılmıştır.
Çalışmamıza 120 (% 69,4)si il merkezinde, 44 (%25,4)ü ilçe hastanesinde
olmak üzere 164 hekim katılmıştır. Katılımcıların en az 1 yıllık ve en çok 32 yıllık
olmak üzere, ortalama hekimlik süresi 8.25±6 yıl olarak hesaplandı. Bunların 54
(%32,9)ü kadın, 110 (%67,1)u erkek idi. Demografik verileri analiz edildiğinde
anketimizi dolduran hekimlerin 67 (% 40,9)?sinin bekâr, 97 (% 59,1)inin evli
olduğu, 109 (%66,5)unun üniversite hastanesinde, 27 (%16,5)sinin devlet
hastanesinde, 28 (% 17,1)inin de özel hastanelerde çalıştıkları tespit edilmiştir.
Katılan hekimlerin 120 (%78)si taşrada yetişmiş, 36 (%22)sı kentte yetişmiş olarak
sınıflandırıldı. Doktorların 53 (%32,3)ü pratisyen hekim, 19 (%11,6)u uzman
hekim, 92 (%56,1)si araştırma görevlisi doktor olarak çalışmaktaydı.
Anketörleri sorulara verdiği doğru yanıtlar %75in üzerine çıkmadığı gibi
%30lara kadar düşmekteydi. Hekim farklı gruplara ayrıldığında grupların doğru
yanıt verme oranları karşılaştırıldığında belirgin bir far tespit edilemedi. Yalnızca bir
soruda hekimin adli sorumluluğu ve diğer bir soruda edim yükümlülüğü açısından hekimlerin yetişme koşulları ve çalışma yerleri açısından farklılık tespit
edilmiştir.
Anket sonuçları acil serviste çalışsın ya da çalışmasın bölgemiz hekimlerinde
hukuki sorumluluklar açısından bilgi yetersizliğini açıkça göstermektedir. Bilgi
eksikliklerinin yanı sıra sosyal koşullar hekimin hukuki sorumlulukları açısından
davranışını etkileyebilmektedir. Bu tespitler bölgede tıp hukuku ve hekim
sorumlulukları açısından eğitsel faaliyetlere ihtiyaç duyulduğunu düşündürmektedir.

Abstract:
In our study, in particular, which are institutions of potential legal problems
frequently encountered by physicians who work in emergency rooms, medical and
legal awareness of their responsibilities was to test the issue in an objective
viewpoint.
Our study, the borders of the province of Antalya city center and its special
districts, government, research hospitals and university hospitals, specialists working
in the emergency department, general practitioner, a research assistant doctors in
relation to four clinical scenarios wanted to answer the 10 question multiple choice
questionnaire. As a control group, except for Emergency Medicine, Akdeniz
University Faculty of Medicine, other departments and applied research fellow and
specialist doctors. Questionnaires or a physician working in a hospital emergency
service during business hours or by visiting jerseys brought to take.
In our study, 120 (69.4%) of the city center, 44 (25.4%) were district hospital,
including 164 physicians participated. Participants at least to 1 year and up to 32
years, the average physician time was calculated as 8.25 ± 6 years. These, 54
(32.9%) were women, 110 (67.1%) males. Demographic data were analyzed,
physicians completing our questionnaire, 67 (40.9%) percent single, 97 (59.1%) were
married Scroll, 109 (66.5%) the paint university hospital, 27 (16.5% ) percent state
hospital, 28 (17.1%) of them proved to work in private hospitals. Participating
physicians, 120 (78%) were trained in the countryside, 36 (22%) were classified as
the city grew up. Doctors, 53 (32.3%) were general practitioners, 19 (11.6%) of
specialist physicians, 92 (56.1%) of the doctor was working as a research assistant.
Over 75% correct answers to questions such as interviewers arise declined to
30%. Doctors separated the different groups, groups compared with correct response
rates, a significant difference was determined. Only one question for the physician's
legal responsibility and obligation to act in a question other physicians differ in terms
of growing conditions have been identified and work spaces. Results of the survey, working or not working in the emergency department,
clearly shows the lack of knowledge in terms of legal responsibilities of physicians in
our region. In addition to the lack of information, social conditions, can affect the
behavior of the physician in terms of legal responsibilities. These determinations are
in the region, in terms of medical law and medical responsibilities, suggests the need
for educational activities.