Vasküler endotel büyüme faktörünün diyabetik yara iyileşmesi üzerine etkileri: Farelerde deneysel çalışma
Effects of vascular endothelial growth factor on diabetic wound healing: An experimental study in mice
Yazar: OSMAN ENVER AYDIN
Danışman: PROF.DR. ALİ BARUTÇU
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
Vasküler Endotel Büyüme Faktörünün Diyabetik yara iyileşmesi üzerine etkileri ÖZET Diyabetes mellitus tüm dünyada giderek önemi artan bir sağlık sorunu haline gelmiştir. Diyabetik hastalarda kronik, iyileşmeyen yara sıklıkla görülmektedir. Uzun süre iyileşmeyen yara ise sağlık sorunlanmn ötesinde her psikolojik hem de sosyal yükler getirmektedir. Bu açıdan diyabetik hastalarda görülen kronik yaraların tedavisine yönelik girişimler giderek önem kazanmaktadır. Bu çalışmada, fare diyabetik yara modelinde kalsiyum aljinat mikrokürecikler içinde kontrollü salınımı sağlanan vasküler endotel büyüme faktörünün yara damarlanmasına ve yara kapanmasına olan etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada, fareler dört gruba ayrılmıştır. Gruplardan 3 'ünde 200mg/kg streptozosin ile diyabet uyarılmıştır. Kan glukoz düzeyleri cerrahi öncesi kontrol edilmiştir. 300 mg/dl altında kan glukoz ölçülen fareler deneyden çıkarılmıştır. Sırt bölgesinde yara oluşturulmasım takiben, üç diyabetik gruptan DM+VEGF grubuna 1 \ıg VEGF kontrollü salınım sistemi ile verilmiştir. DM+Aljinat grubuna SF ile hazırlanan mikrokürecikler verilmiştir. Bir diyabetik gruba ve STZ verilmemiş normal gruba hiçbir ek girişimde bulunmadan sadece izlenmiştir. Gruplar histopatolojik inceleme ve fotoğrafik inceleme için ayrılmışlardır. Histopatolojik olarak H&E boyama ile akut ve kronik inflamasyon ve mikrovasküler yapıların yoğunluğu değerlendirilmiştir. VEGFiös' yönelik immünhistokimyasal teknik ile neovaskülarizasyon incelenmiştir. Yara alanı 3 günde bir ölçülmüştür. İlk yara alanı belirlenerek zamana bağlı değişimi cm2 ve yüzde alan cinsinden belirlenmiştir. Sonuçlar ANOVA ile incelenmiştir. En hızlı yara kapanması normal grupta izlenmiştir. 15. günde normal grupta tüm yaralar kapandığında, DM+VEGF grubunda orijinal yaranın % 82' si kapanırken, DM grubunda % 71 'i kapanmıştır. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Neovaskülarizasyon incelemesinde, DM+VEGF grubunun ortalama damar yoğunluğu 17,97 ± 2,14 hesaplanırken, sırasıyla DM+Aljinat grubunda 6,6 ± 0,83, DM grubunda 4,22 ± 1,03, normal grupta 7,21 ± 1,65 ortalamalara ulaşılmıştır. VEGF grubu ile diğer tüm gruplar arasında anlamlı fark saptanmıştır (p<0,05). Bu sonuçlar kalsiyum aljinat kontrollü salınım sisteminde taşınan VEGF'nin diyabetik yara iyileşmesi modelinde, yara kapanma zamanını kısalttığını ve diyabetik yaralarda damarlanmayı arttırdığım göstermektedir. 10

Abstract:
Effects of Vascular Endothelial Growth Factor on Diabetic Wound Healing ABSTRACT Diabetes mellitus has become an important issue in healthcare world wide. Diabetic patients often suffer from chronic wounds. Long lasting wound leads not only to health problems but also, to a burden in social and psychological settings. With this respect, research for treatment of chronic diabetic wounds is of great importance. The aim of the study is, to assess the effects of vascular endothelial growth factor, released from calcium alginate microspheres, in a controlled release system, on wound angiogenesis and epithelization in mice diabetic wound model. Mice were grouped in four sets. 3 groups were given 200 mg/ kg streptozocin. Diabetic state was confirmed before the surgical intervention. Mice having blood glucose level lower than 300mg/dl was excluded from the study. Microvascular complications of diabetes were assumed to settle within 6 weeks after the injection. Excisional wounds were created in dorsal area of the mice. Following wounding procedure, DM+VEGF group was given 1 [Ag VEGF in calcium alginate controlled release system. DM+Alginate group was given sham microspeheres prepared with % 0,9 NaCl. One diabetic and one normal groups were devoid of any intervention. Groups were divided into further subsets for histopathology and photographic examination. H&E sections were evaluated for acute and chronic inflammation and microvascular density. Immunhistochemistry staining for VEGF165 was made for evaluation of neovascularisation. Wound area was measured in 3 days intervals. Percent and cm2 wound area was assesed with respect to time. Results were examined using ANOVA analysis. Fastest wound closure was seen in normal group. On 1501 day, when all normal wounds were epithelized, DM+VEGF group had 81,77 %, DM group 70,78 % epithelization. The differrence was statistically significant. Mean microvascular density of groups were, DM+VEGF group 17,97 ± 2,14, DM+Alginate group 6,6 ± 0,83, DM group 4,22 ± 1,03, normal group 7,21 ± 1,65. There was statistically significant difference between DM+VEGF group and all other groups. (p<0,05). 11These results suggest that, VEGF released from calcium alginate microspheres, in a controlled release system, improves epithelization and wound angiogenesis in mice diabetic wound model. 12