Diyabetik nefropatisi olan hastalarda homosistein tiyolaktonaz, aril esteraz ve paraoksanaz enzim aktivitelerinin değerlendirilmesi
Assessment of paraoxanase (PON), arly esterase and  homocysteine thiolactonase activities in patients with diabetic  nephropathy
Yazar: DURMUŞ AYAN
Danışman: PROF. DR. AYŞE BANU ÇAYCI SİVRİ
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Biyokimya Ana Bilim Dalı / Biyokimya Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Arilesteraz = Arylesterase ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; Homosistein = Homocysteine ; Laktonlar = Lactones ; Paraoksonaz = Paraoxonase

Özet:
Diyabet oksidatif hasar yükünün ve lipid oksidasyonun arttığı, LDL'nin oksidasyondan korunma mekanizmalarının zayıfladığı sistemik bir hastalıktır. Oksidatif stresten koruyucu mekanizlardan biri HDL üzerinde taşınan ve antioksidan özelliğe sahip PON, ARE ve HTLaz gibi enzimler ile gerçekleşmektedir. Diyabette artan oksidatif stresin bu enzimlerin aktivitelerinde azalmaya yol açarak diyabetin komplikasyonlarının oluşumuna katkı sağladığı düşünülmektedir. Bu çalışmada diyabetik nefropatisi olan hastalarda paraoksanaz (PON), aril esteraz (ARE), homosistein tiyolaktonaz (HTLaz) enzim aktivitelerindeki değişim incelenmiştir. Bu amaçla, çalışmaya 40 sağlıklı birey (kontrol) (Grup I), 45 normoalbüminürik diyabetik hasta (Grup II) ve 50 mikroalbüminürik diyabetik hasta (Grup III) dahil edildi. PON enziminin Grup I ve Grup III sonuçları karşılaştırıldığında, Grup III'de Grup I'e göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olduğu tespit edildi (p<0,05). Serum ARE enzimi her üç grupta incelendiğinde, Grup II ve Grup III sonuçlarının Grup I'e göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olduğu (p<0,05), ancak Grup II ve Grup III arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı (p>0,05) saptandı.  Serum HTLaz sonuçları tüm gruplarda kıyaslandığında Grup III sonuçlarının diğer gruplardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olduğu saptandı (p<0,05). Serum HDL düzeyleri incelendiğinde Grup II ve Grup III'ün Grup I'e göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olduğu tespit edildi (p<0,05). Serum folat, vitamin B12 ve plazma homosistein (HCY) düzeyleri incelendiğinde, Grup I, Grup II ve Grup III sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Hasta grupları ve kontrol grubunun lipid profili sonuçları birbiri ile karşılaştırıldığında, Grup I LDL sonuçlarının diğer gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük olduğu belirlendi (p<0,05). Grupların serum açlık kan şekeri (AKŞ) ve HbA1c düzeyleri incelendiğinde Grup II ve Grup III sonuçlarının Grup I'e göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edildi (p<0,05). Spot idrar mikroalbümin ve kreatinin sonuçları değerlendirildiğinde, Grup I mikroalbümin sonuçlarının Grup II ve Grup III'e göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olduğu gözlendi(p<0,05). Grup II ve Grup III mikroalbümin sonuçları kıyaslandığında Grup III sonuçlarında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edildi (p<0,05) ancak idrar kreatinin düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Mikroalbüminürik diyabetik hastalarda artan oksidatif stres yüzünden azalan PON, ARE ve HTLaz aktivitelerinin diyabetik nefropati takibi için altın standart olan mikroalbümin düzeyi ile birlikte kullanılmasının yarar sağlayacağı düşüncesindeyiz.

Abstract:
Diabetes is a systemic disease with increased oxidative damage, lipid oxidation and decreased prevention of LDL oxidation. One of the oxidative stress protective mechanisms is carried out with enzymes such as PON-1, ARE and HTLase, which are carried on HDL and have antioxidant properties. Increased oxidative stress is thought to contribute to the development of diabetic complications by reducing the activity of these enzymes. In this study, changes in paraoxanase-1 (PON-1), arylesterase (ARE), and homocysteine thiolactonase (HTLase) enzyme activities were examined in patients with diabetic nephropathy. For this purpose, we set 3 groups containing 40 healthy individual (control) (Group I), 45 normoalbuminüric diabetic patients (Group II) and 50 microalbuminüric diabetic patients (Group III). When PON-1 results were compared in Group I and Group III, it was found that there was a statistically significant difference (p<0,05). When serum ARE enzyme results were examined in all three groups, the results of Group II and Group III were found to be statistically significantly lower than Group I (p <0.05), but no statistically significant difference was found between Group II and Group III (p>0,05). When the serum HTLase results were compared in all groups, the results of Group III were found to be statistically significantly lower than the other groups (p <0,05). When serum HDL levels were examined, it was found that Group II and Group III results were statistically significantly lower than Group I (p<0,05). When serum folate, B12 and plasma homocysteine (HCY) levels were examined, no statistical significance was found among Group I, Group II and Group III results (p> 0,05). When lipid profile results of patient groups and control group were compared with each other, it was determined that Group I LDL results were statistically significantly lower than the other groups (p <0,05). When the serum levels of serum fasting blood glucose (FBG) and HbA1c of the groups were examined, it was found that Group II and Group III results were statistically higher than Group I (p <0,05). Urine microalbumin and creatinine results were evaluated, it was observed that Group I microalbumin results were significantly lower than Group II and Group III statistically (p <0,05). When group II and group III microalbumin results were compared each other, it was found that there was a statistically significant increase in Group III results (p <0,05) but there was no statistically significant difference in urinary creatinine levels (p> 0,05). In conclusion, We believe that the use of PON-1, ARE and HTLase activities which are reduced due to increased of oxidative stress in diabetic patients with microalbuminuric would be beneficial in combination with microalbumin levels that are the gold standard for follow-up of diabetic nephropathy.