Farklı tekniklerle uygulanan kompozit restorasyonların mikrosızıntı düzeylerinin incelenmesi
Evaluation of marginal microleakage in composite restorations with different placement techniques
Yazar: UMUT MİSİLLİ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. FİKRET YILMAZ
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2016
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental sızma = Dental leakage ; Kompozit reçineler = Composite resins

Özet:
Amaç: Bu in vitro çalışmanın amacı, farklı tabakalama yöntemlerinin (bulk, oblik,
sentripetal ve split horizontal) Sınıf II adeziv restorasyonlardaki kenar mikrosızıntı
düzeylerine etkisini değerlendirmektir.
Materyal ve Metot: Çürüksüz insan azı dişlerinin mezial ve distal kenarlarına
standardize Sınıf II kaviteler hazırlandı. Preparasyonu takiben, örnekler rastgele olacak
şekilde dört gruba ayrıldı (n=12). Grup 1: bulk yöntemi, Grup 2: oblik tabakalama
yöntemi, Grup 3: sentripetal tabakalama yöntemi, Grup 4: split horizontal tabakalama
yöntemi. Dişler asitlenen ve yıkanan bir adeziv sistem ve mikrohibrit tipte bir
kompozitle restore edildi. Termal siklus ve %0.2'lik metilen mavisi solüsyonunda 24
saat bekletilmesinin ardından, örneklerden kesitler alınarak ve stereomikroskop altında
boya penetrasyonu açısından değerlendirildi. Oklüzal ve gingival kenarlardan elde
edilen mikrosızıntı skorları (0-4), Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve Wilcoxon
Signed Ranks testleri kullanılarak analiz edildi (p<0,05).
Bulgular: Tabakalama yöntemleri, bulk tekniğine göre daha az sızıntı göstermiş ve
oklüzal kenarlardaki sızıntının gingivale göre daha az olduğu tespit edilmiştir. Ancak,
bu durum, ne tabakalama teknikleri arasında ne de marjinler arasında istatistiksel olarak
anlamlı bir farka yol açmamıştır (p>0,05).
Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre, dört farklı yerleştirme tekniğinden hiçbiri Sınıf
II restorasyonlardaki marjinal mikrosızıntının tamamen elimine edilmesinde etkin
değildir. Kavite kenarlarının minede sonlandığı durumlarda, bütün tabakalama
yöntemleri benzer bir performans sergilemiştir.

Anahtar kelimeler: mikrosızıntı, tabakalama tekniği

Abstract:
Aim: The purpose of this in vitro study was to evaluate the effect of different layering
techniques (bulk, oblique, centripetal, split horizontal) on the marginal microleakage of
Class II adhesive restorations.
Materials and Methods: Forty-eight standardized Class II cavities were prepared on
both mesial and distal sides of extracted non-carious human molar teeth. Following
preparation, all specimens were randomly divided into four groups (n=12). Group 1:
bulk technique, Group 2: oblique incremental technique, Group 3: centripetal
incremental technique, Group 4: split horizontal incremental technique. The teeth were
restored with a total-etch adhesive system and a microhybrid composite resin. After
thermocycling and immersion in a 0.2% methylene blue solution for 24 hours, the
restorations were sectioned and dye penetration was evaluated under a
stereomicroscope. The microleakage scores (0 to 4) obtained from the occlusal and
gingival margins were analyzed with Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U and Wilcoxon
Signed Ranks tests (p<0,05).
Results: Incremental placement techniques showed lower microleakage compared to
bulk and lower microleakage was seen at occlusal margin compared to gingival margin.
However, there was no statistically significant differences among four placement
techniques and the margins (p>0,05).
Conclusion: Based on the results of the present study, none of the four different
placement techniques were found to be effective in eliminating marginal microleakage
entirely in Class II restorations. All of the placement techniques showed similar results
when the cavity margins located on the enamel.

Key words: microleakage, incremental techniques