Pediatrik osteomyelit vakalarında risk faktörleri, tedavi yaklaşımı ve prognozun belirlenmesi
Risk factors, treatment approach and determination of prognosis in pediatric osteomyelitis cases
Yazar: HAKAN ÖGE
Danışman: DOÇ. DR. SALİHA KANIK YÜKSEK ; DOÇ. DR. ŞENOL BEKMEZ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Osteomiyelit = Osteomyelitis

Özet:
Giriş: Bu tez çalışması ile pediatrik osteomiyelit vakalarında başvuru şikâyeti, laboratuvar, radyolojik ve mikrobiyolojik bulgularının tanımlanması, tedavi protokollerini karşılaştırılması ve ağır hastalık tablosu ile ilişkili risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Çocuk Hastanesi'nde Ağustos 2019 ve Aralık 2023 tarihleri arasında osteomiyelit tanısı ile çocuk kliniklerinde tedavi görmüş olan 31 gün-18 yaş arası hastalar retrospektif olarak incelenmiştir. 
Bulgular: Çalışmamıza dosya kayıt bilgilerine ulaşılabilen osteomiyelit tanısı ile takip edilen 38 hasta dahil edilmiştir. Hastaların 12'si (%31,6) akut 26'sı (%68,4) kronik osteomiyelit ile takip edilirken, 14 hasta (%36,8) hematojen ve 24 hasta (%63,2) non-hematojen osteomiyeliti ile tedavi edilmişti. Hastaların başvuru şikayetleri incelendiğinde, hastalar en çok lokalize şişlik şikayetiyle (%55,3 n=21) başvurmuş iken, onu takip eden en sık şikâyet %50 (n=19) oranında akıntı şikayetiydi. Hastaların akut faz reaktanı pozitifliği %74 (n=28), kültür pozitifliği %47,2 (n=17), direkt grafi pozitifliği %55,6 (n=15) ve manyetik rezonans görüntüleme pozitifliği %91,4 (n=32) idi. Hastaların ortalama yatış süresi 26,08 ± 2,33 gündü. Hastaların ortalama parenteral antibiyotik süresi 29,29 ± 17,11 gün, oral antibiyotik süresi 11,92± 10,73 gün ve total antibiyotik süresi 40,42 ± 16,38 gün olarak bulundu. Altı aylık takiplerinde hastaların %23,7'sinde (n=9) enfeksiyon tekrarlamazken, %28,9'unda (n=11) enfeksiyon tekrarlamış ve kronik osteomiyelit ile takip edilmeye başlanmıştı. Hastaların 16'sına (%42) cerrahi işlem uygulanmıştı. 
Sonuç: Osteomiyelit vakalarında hastalar non-spesifik semptomlar ile başvurabildiğinden lokalize ağrı, şişlik, yürümede bozulma, ekstremiteyi sakınma gibi şikayetleri olan hastalarda ateş olmasa bile osteomiyelit tanısı akla gelmelidir. Klinik şüphe doğrultusunda uygun görüntüleme, erken ortopedik cerrahi ve uygun ampirik antibiyoterapi başlanması önem arz etmektedir.

Abstract:
Introduction: The aim of this thesis was to describe the presenting complaint, laboratory, radiological and microbiological findings, compare treatment protocols and identify risk factors associated with severe disease in pediatric osteomyelitis cases.
Materials and Methods: In the study, patients aged 31 days-18 years who were treated in pediatric clinics with a diagnosis of osteomyelitis between August 2019 and December 2023 at Ankara Bilkent City Hospital Children's Hospital were retrospectively analyzed. 
Results: In our study, 38 patients who were followed up with a diagnosis of osteomyelitis for whom file record information was available were included. While 12 (31.6%) of the patients were followed up with acute osteomyelitis and 26 (68.4%) with chronic osteomyelitis, 14 patients (36.8%) were treated with hematogenous and 24 patients (63.2%) with non-hematogenous osteomyelitis. When the presenting complaints of the patients were analyzed, the most common complaint was localized swelling (55.3% n=21), followed by discharge with a rate of 50% (n=19). Acute phase reactant positivity was 74% (n=28), culture positivity 47.2% (n=17), direct radiograph positivity 55.6% (n=15) and magnetic resonance imaging positivity 91.4% (n=32). The mean length of hospitalization was 26.08 ± 2.33 days. The mean parenteral antibiotic duration was 29.29 ± 17.11 days, oral antibiotic duration was 11.92 ± 10.73 days and total antibiotic duration was 40.42 ± 16.38 days. At the six-month follow-up, 23.7% (n=9) of the patients had no recurrence of infection, while 28.9% (n=11) had recurrence of infection and started to be followed up with chronic osteomyelitis. Surgical procedures were performed in 16 (42%) of the patients. 
Conclusion: Since patients may present with non-specific symptoms in cases of osteomyelitis, the diagnosis of osteomyelitis should be considered in patients with complaints such as localized pain, swelling, impaired gait, and limb sparing, even in the absence of fever. It is important to start appropriate imaging, early orthopedic surgery and appropriate empirical antibiotherapy in line with clinical suspicion.