Transrektal ultrason eşliğinde prostat biyopsisi öncesi verilen profilaktik antibiyotiklere bakteri direncinin araştırılması
Transrectal prostate biopsy by the aid of transrectal ultrasonography: investigation of bacterial resistance against prophylactic antibiotics
Yazar: EBUBEKİR AKGÜNEŞ
Danışman: DOÇ. DR. LOKMAN IRKILATA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Samsun Eğt. ve Arş. Hast. / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Enfeksiyon = Infection ; Escherichia coli enfeksiyonları = Escherichia coli infections ; Prostat hastalıkları = Prostatic diseases ; Prostat hiperplazisi = Prostatic hyperplasia ; Prostat spesifik antijeni = Prostate specific antigen ; Prostatit = Prostatitis ; Üriner sistem = Urinary tract ; Üriner sistem enfeksiyonları = Urinary tract infections ; Üroloji = Urology

Özet:
Bu çalışmada TRUS eşliğinde prostat biyopsisi (TRİB) yapılan hastalarda, biyopsi öncesi alınan rektal sürüntülerde profilaksi için verilen antibiyotiklere karşı bakteri direnci araştırılmasını amaçladık.
Materyal ve Metod
Bu çalışmada Ocak 2015 – Eylül 2016 tarihleri arasında kliniğimizde TRİB yapılan 251 erkek hasta, prospektif olarak değerlendirildi. Hastaların her birine biyopsiden 1 gün önce, biyopsi olacağı gün ve biyopsi sonrası 5 gün olmak üzere siprofloksasin ile toplam 7 gün antibiyotik profilaksisi uygulandı. Tüm hastalara biyopsi öncesi tam idrar analizi yapıldı, aktif enfeksiyonu olan hastalar çalışma dışında bırakıldı. Hastaların her birinden biyopsi öncesinde rektal mukozadan sürüntü örneği alındı ve bu örnekler Kanlı agar ve EMB besiyerlerine ekildi. Bu besiyerlerinde E.coli ve Klebsiella türü bakterilerin üremelerine bakıldı ve üreme gerçekleşen bu bakteriler alt grublarına identifiye edildi ve direnç veya duyarlılık açısından antibiyogram çalışıldı. Antibiyogramda bakılacak olan antibiyotikler; amoksisilin, siprofloksasin, gentamisin seftriakson, fosfomisin, trimetoprim sülfametoksazol (TMP-SMX), seftazidim, sefoksitin ve sefazolin olarak belirlendi.
Bulgular
Çalışmamızda mikroorganizma bağımsız antibiyotiklerin direnç ve duyarlılıkları karşılaştırıldığında en yüksek direnç oranı amoksisilinde (%70) elde edildi. Siprofloksasin direnç oranı %41,8 olarak tespit edildi. En yüksek duyarlılık oranları fosfomisin (%97,6) ve seftazidim (%91,6) de elde edildi.
Mikroorganizma türüne göre antibiyotiklerin direnç ve duyarlılıkları karşılaştırıldığında amoksisilin, seftazidim ve sefoksitinin direnç/duyarlılığı mikroorganizma türüne bağlı olarak incelendiğinde, Klebsiella'nın bu antibiyotiklere karşı direncinin E.coli'ye göre oranla daha yüksek olduğu ve bunun istatiksel olarak anlamlı olduğu analiz edildi.
Çalışmamızda genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz (ESBL) pozitifliğini bakteri türüne bağlı olarak tespit edildi (p=0,001). E.coli bakterisinde ESBL pozitiflik oranı %3,8 iken Klebsiella bakterisinde ESBL pozitifliği %25 olarak elde edilmiştir. Klebsiella'da ESBL pozitiflik oranı daha yüksek elde edilmiştir.
ESBL pozitifliğinin, prostatit gelişimini etkilemediği bulundu (p=0,447). Prostatit gelişmeyenlerde ESBL pozitiflik oranı %5 iken prostatit gelişenlerin tamamında ESBL negatif olarak tespit edildi.
Çalışmamızda prostatit gelişiminin, rektal sürüntüdeki siprofloksasin duyarlılık/rezistansına bağlı olmadığını tespit ettik (p=0,803). Prostatit gelişen hastalarda siprofloksasin duyarlılık oranı %54,5 iken gelişmeyen hastalarda duyarlılık oranı %58,3 olarak elde edilmiş ve istatiksel olarak fark bulunamamıştır.
Prostatit gelişen hastaların rektal sürüntülerindeki antibiyogramlar ile idrar kültürlerindeki antibiyogramlar karşılaştırıldıklarında TMP-SMX, sefoksitin ve sefazolinin idrar kültürlerindeki direnç oranları rektal sürüntülerdekine göre oldukça fazladır ve istatiksel olarak anlamlıdır. Profilaksi için antibiyotik seçiminde bu bulgu göz önünde bulundurulmalıdır.
Toplamda 105 hastada siprofloksasin direnci görülmüştür. Bu hastaların 5'inde (%4,8) prostatit gelişimi gözlemlenmiştir. Prostatit için pozitif prediktif değer %4,8 olarak bulunmuştur.
Toplam 251 hastanın 11'inde (%4,3) biyopsi sonrası prostatit gelişimi izlenmiş olup bu oran literatüre göre biraz yüksek bulunmuştur.
Çalışmamızın sonuçlarına göre prostat biyopsisi öncesi alınan rektal sürüntü kültürüne yönelik antibiyotik profilaksisi, hastalarda biyopsi sonrası prostatit gelişimini etkilememektedir. Rektal sürüntü kültürleri eşliğinde hedefe yönelik verilen profilaksinin enfektif komplikasyonları azaltmamasına rağmen hastalara fazladan antibiyotik verilmemesi yönünde bir faydası olabilir.

Abstract:
Objective
In this study, we aimed to investigate bacterial resistance to the antibiotics used prior transrectal ultrasonography in the biopsy of prostate.
Material-Methods
In this study, 251 male patients who underwent Transrectal needle biopsy of prostate in our clinic between January 2015 and September 2016 were evaluated prospectively. Each patient was given antibiotic prophylaxis with ciprofloxacin for 7 days, 1 day prior biopsy, on biopsy day and 5 days after biopsy. All patients had complete urine analysis prior to biopsy. Patients with active infection were excluded from the study. Rectal swabs were taken from each patient before the biopsy and these swabs were sown at Blood agar and Eosin Methylene-blue Lactose Sucrose Agar (EMB agar). The proliferation of Escherichia coli and Klebsiella bacteria was observed in the agar and were divided into subgroups of bacterial strains and antibiotics were investigated for resistance or susceptibility. Antibiotics searched on the antibiogram included amoxicillin, ciprofloxacin, gentamicin, ceftriaxone, phosphomycin, trimethoprim sulfamethoxazole (TMP-SMX), ceftazidime, cefoxitin and cefazolin.
Results
When we compared the resistance and susceptibility of microorganism-independent antibiotics, the highest resistance rate was achieved with amoxicillin (70%). The resistance rate of ciprofloxacin was 41,8%. The highest sensitivity rates were obtained for phosphomycin (97,6%) and ceftazidime (91,6%).
When we compared the resistance and susceptibility of antibiotics according to microorganism type, we determined resistance / susceptibility of amoxicillin, ceftazidime and cefoxitin antibiotics depending on microorganism type. We found
60
that Klebsiella was more resistant to these antibiotics than E. coli, which was statistically significant.
In our study, we found that ESBL positivity was related to the type of bacteria. (P = 0.001). The ESBL positivity rate in E. coli bacteria was 3,8% while the ESBL positivity in Klebsiella bacteria was 25%. ESBL positivity was higher in Klebsiella.
We found that ESBL positivity did not affect prostatitis development (P=0.447). The rate of ESBL positivity was 5% in those who did not develop prostatitis, but all of those who developed prostatitis were ESBL negative.
We found that the development of prostatitis did not depend on the sensitivity / resistance of ciprofloxacin in rectal smear (p = 0.803). The sensitivity rate of ciprofloxacin was 54,5% in patients who developed prostatitis, whereas the sensitivity rate was 58,3% in patients who did not develop it and there was no statistical difference.
Compared with the antibiograms of rectal swabs and antibiograms in urine cultures of patients who developed prostatitis, resistance rates in urine cultures were significantly higher than those of rectal swabs, which was statistically significant, when TMP-SMX, cefoxitin and cefazolin resistance / susceptibility were compared. This finding should be considered when selecting these antibiotics for prophylaxis.
Ciprofloxacin resistance was seen in 105 patients. Prostatitis development was observed in 5 of 105 patients (4.8%). The positive predictive value for prostatitis was found to be 4.8%.
Prostatitis development was observed in 11 of 251 patients (4.3%) after biopsy and this was found to be slightly higher than the ratios in literature
Conclusions
Our study revealed that, antibiotic prophylaxis for rectal swabs given before prostate biopsy does not affect prostatitis development after biopsy in patients. Although target-directed prophylaxis in the context of rectal swab cultures does not reduce infective complications, it may be beneficial for patients to prevent unnecessary prophylaxis.