Botulinum toksin A'nın yara iyileşmesine olan etkilerinin diyabetik hayvan modeli üzerinde incelenmesi
Investigation of the effects of botulinum toxin a on wound healing on A diabetic animal model
Yazar: BARIŞ HAZIR
Danışman: PROF. DR. HAKAN UNCU
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Botulinum toksinleri = Botulinum toxins ; Cerrahi yara = Surgical wound ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Giriş: Farklı sebeplerle doku bütünlüğünün bozulması yara olarak tanımlanmaktadır. Yara oluşumuna pek çok etken yol açabileceği gibi, cerrahi işlemler de sebep olmaktadır. Yapılan çalışmalarda, yara üzerindeki tekrarlayan basınç artışlarının yara iyileşmesini olumsuz yönde etkileyen önemli bir faktör olduğu ileri sürülmüştür. Takiben yara bölgesindeki kas dokularının kasılmasını engelleyecek ve cilt gerginliğini azaltacak çeşitli uygulamalar üzerine çalışmalara yoğunlaşılmış, çeşitli yöntemlerle yara basıncı düşürülmüş ve yara iyileşmesi üzerine bu yöntemlerin olumlu etkileri gösterilmiştir. 
Yara iyileşmesi sırasında yara dokusunun altında yer alan kas tabakasının kasılmasını önlemenin yara üzerindeki basıncı düşürerek ve inflamasyon ile proliferasyon fazlarını olumlu yönde etkileyerek yara iyileşme sürecini düzelteceği düşüncesi ile yola çıkılarak, Botulinum Toksini (BTX) enjeksiyonunun faydalı olabileceği bildirilmiştir. Çalışmamızda, diyabetik hayvan modelinde, yara bakımında kullanılan salin ve yara bakım ürünlerine karşılık; BTX-A'nın yara iyileşmesindeki etkinliği araştırılmıştır. İlk defa ülkemizde planlanan bu çalışmanın sonuçlarının olumlu çıkması durumunda, özellikle zor iyileşen diyabetik yaralarda BTX-A'nın kullanımı konusunda çalışmamızın önemli klinik çalışmalara ışık tutacağını düşünmekteyiz.
Yöntem:  Çalışmamıza 72 hayvan dahil edildi. 55 hayvan diyabet modeli grubuna 17 hayvan ise kontrol grubu larak ayrıldı. Diyabet modeli oluşturulurken 24 hayvan çeşitli komplikasyonlar sonucu exitus oldu ve çalışmaya 48 hayvanla devam edildi. Yara modeli aşamasında diyabetik hayvanların ense bölgesine 1 cm2 genişliğinde yara açılarak ve hayvanlar 4 farklı gruba ayrıldı. Yara modelinde yaralara; kontrol grubuna salin uygulandı. , diyabet olan birinci gruba salin uygulaması , ikinci gruba salin sonrası klorheksidinli yara bakım örütüsü uygulanması , üçüncü gruba ise salin sonrası yara çevresine BTX-A uygulanmıştır. Yaralar 5. ve 7. günlerde çapları ölçülmüş ve ardından 7. günün sonunda hayvanlar sakrifiye edilerek yara bölgeleri genişçe eksize edilmiştir. Ardından deri yara iyileşme skoruna göre histomorfometrik analiz yapılmıştır.   Sonuçlar spss ile analiz edilmiştir.
Bulgular: 7. gün sonunda yara çapındaki değişim ortalama 0,77 cm iken alt gruplar tek tek analiz edildiğinde kontrol grubunda 0,76 cm, DM+ salin uygulanan grupta 0,72 cm, DM+ klorhekzidinli yara bakım örtüsü uygulanan grupta 0,67 cm ve DM+ BTX-A uygulanan grupta ise 0,90 cm olarak bulundu.
Toplam yara iyileşmesi skoru her bir hayvana ait incelenen parametrelerin skor değerlerinin toplamı ile elde edildi. Buna göre (9-13) arası gecikmiş yara iyileşmesi, (14-20) orta düzey yara iyileşmesi, (21-27) ileri düzey yara iyileşmesi olarak belirlendi. Yara iyileşme skoru hesaplanan gruplar ; Kontrol grubu 15,875, DM+Salin grubu 12,625, DM+ Klorheksidinli yara örtüsü grubu 17,250, DM+Botoks grubu 23,875 olarak bulundu. 
Sonuç: Çalışmamızda, diyabetik hayvan modelinde, yara bakımında kullanılan salin ve yara bakım ürünlerine karşılık; BTX-A'nın yara iyileşmesindeki etkinliği araştırılmıştır. Sonuç olarak 7. günün sonunda insizyon çapının en fazla değiştiği grup BTX-A uygulanan grup olduğu görülmüş ve ardından yapılan histolojik analizde ileri düzey yara iyileşmesi olduğu kanıtlanmıştır. Yara üzerinde BTX- A 'nın kullanıldığı çalışma sayısı az olmakla birlikte çalışmamızın diyabetik yaralarda BTX- A kullanımı konusunda diğer çalışmalara ışık tutucağını öngörmekteyiz.

Abstract:
Entry: Disruption of tissue integrity due to different reasons is defined as wound. Wound formation can be caused by many factors, as well as surgical procedures. Studies have suggested that repetitive pressure increases on the wound are an important factor that negatively affects wound healing. Subsequently, studies were focused on various applications that would prevent the contraction of muscle tissues in the wound area and reduce skin tension, the wound pressure was reduced by various methods and the positive effects of these methods on wound healing were demonstrated.
It has been reported that Botulinum Toxin (BTX) injection may be beneficial, based on the idea that preventing the contraction of the muscle layer under the scar tissue during wound healing will improve the wound healing process by reducing the pressure on the wound and positively affecting the inflammation and proliferation phases. In our study, in the diabetic animal model, in response to saline and wound care products used in wound care; The effectiveness of BTX-A in wound healing has been investigated. If the results of this study, which is planned for the first time in our country, turn out to be positive, we think that our study on the use of BTX-A, especially in difficult-to-heal diabetic wounds, will shed light on important clinical studies.
Method: 72 animals were included in our study. 55 animals were assigned to the diabetes model group and 17 animals were assigned to the control group. While establishing the diabetes model, 24 animals died as a result of various complications and the study was continued with 48 animals. In the wound model stage, a 1 cm2 wound was opened on the nape of the diabetic animals and the animals were divided into 4 different groups. Wounds in the wound model; Saline was administered to the control group. In the first group with diabetes, saline was applied to the second group, chlorhexidine wound care dressing was applied to the second group, and BTX-A was applied to the wound area after saline to the third group. The diameters of the wounds were measured on the 5th and 7th days, and then at the end of the 7th day, the animals were sacrificed and the wound sites were extensively excised. Then, histomorphometric analysis was performed according to the skin wound healing score. The results were analyzed with spss.
Result: While the mean change in wound diameter was 0.77 cm at the end of the 7th day, when the subgroups were analyzed individually, it was 0.76 cm in the control group, 0.72 cm in the DM+ saline group, 0.67 cm in the DM+ chlorhexidine wound care dressing group, and DM+ BTX- In group A, it was found to be 0.90 cm.
The total wound healing score was obtained by summing the score values of the parameters examined for each animal. Accordingly, (9-13) delayed wound healing, (14-20) moderate wound healing, (21-27) advanced wound healing were determined. Groups with calculated wound healing score; The control group was 15,875, the DM+Saline group was 12,625, the DM+ Chlorhexidine dressing group was 17,250, and the DM+Botox group was 23,875.
Conclusion: In our study, in the diabetic animal model, in response to saline and wound care products used in wound care; The effectiveness of BTX-A in wound healing has been investigated. As a result, at the end of the 7th day, it was observed that the group in which the incision diameter changed the most was the group in which BTX-A was applied, and advanced wound healing was proven in the histological analysis performed afterwards. Although the number of studies using BTX-A on wounds is few, we predict that our study will shed light on other studies on the use of BTX-A in diabetic wounds.