Cushıng sendromlu hastalarda obezitenin laparoskopik adrenal cerrahi sonuçları üzerine etkisi
The effect of obesity on the outcomes of laparoscopic adrenal surgery in patients with cushing's syndrome
Yazar: FAİK ORKUN ÖZBEBİT
Danışman: PROF. DR. ALPER CELAL AKCAN
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Giriş: Laparoskopik adrenalektomi (LA) benign adrenal tümörlerin tedavisinde altın standart olmuştur. Laparoskopik yaklaşımın daha az postoperatif ağrı, daha az kanama, hastalar için daha iyi kozmetik görünüm ve günlük aktivitelere daha hızlı dönüş gibi avantajları vardır. Obezite genellikle daha uzun ameliyat süresi, artmış kan kaybı, septik komplikasyonlar ve yara enfeksiyonu için bir risk faktörü olarak kabul edilir. Bu çalışmanın amacı, Cushing sendromlu hastalarda obezitenin laparoskopik adrenal sürer sonuçları üzerindeki etkisini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışma Ocak 2010 ile Ocak 2023 tarihleri arasında kurumumuzda gerçekleştirildi. Çalışma süresi boyunca 215 hastaya transperitoneal LA uygulandı ve bunların 185'i tek taraflı LA idi. Bu nedenle, analizimiz transabdominal lateral yaklaşımla laparoskopik tek taraflı LA uygulanan 90 ardışık Cushing sendromlu hastayı içermektedir. Veriler hastaların tıbbi kayıtlarından toplandı. Tüm hastalar yaş, cinsiyet, tümör çapı, vücut kitle indeksi (VKİ, kg/m2), American Society of Anesthesiologists (ASA) skoru, eşlik eden morbiditeler, ameliyat öyküsü, ameliyat endikasyonu, tümör tarafı ve boyutu, ameliyat süresi, açık ameliyata dönüşüm, diseksiyon cihazları, adrenal ven ligasyon yöntemi, ek trokar ihtiyacı, komplikasyonlar ve hastanede kalış süresi açısından değerlendirildi.
Sonuçlar: Çalışma süresi boyunca 215 hastaya tek taraflı LA uygulandı. Bunlardan Cushing sendromlu 90 hasta bu çalışmaya dahil edildi. Toplam 90 hastaya (75 kadın ve 15 erkek) laparoskopik transperitoneal adrenalektomi uygulandı. Hastalar VKİ'lerine göre iki gruba ayrıldı: obez (VKİ ≥ 30) ve obez olmayan (<30 VKİ). Obez olmayan grupta 53 (%58,8) hasta, obez grupta ise 37 (%41,2) hasta yer aldı. Obez ve obez olmayan gruplarda sırasıyla 6 (16,2) ve 3 (%5,2) hastada intraoperatif komplikasyon görüldü. Bu komplikasyonlar karaciğer laserasyonu (n = 5), vasküler yaralanma (n = 3) ve organ yaralanması (n = 1) idi. Laparotomiye dönüşüm oranı obez grupta %2,7 iken obez olmayan grupta %3,7 idi (p = 0,780).
Tüm hastalar üç alt gruba ayrılmıştır: BMI≥30-39 (n = 23) obez hasta grubu, BMI≥40 (n = 14) morbid obez hasta grubu ve BMI<30 (n = 53) obez olmayan hasta grubu ve peroperatif ve postoperatif sonuçlar karşılaştırıldı (Tablo 3). Ameliyat sonrası komplikasyonlar VKİ≥30-39 olan obez hasta grubunda 3 (%13,4) hastada, VKİ≥40 olan obez hasta grubunda 3 (%21,4) hastada ve obez olmayan hasta grubunda 6 (%11,3) hastada görülmüş olup gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p = 0,612). Aynı anda kategorize edilen bu üç hasta grubunda intraoperatif komplikasyonlar, açık cerrahiye dönüşüm, ameliyat süresi veya hastanede kalış süresi açısından anlamlı bir fark yoktu. Her iki grup da benzer oranlarda diseksiyon aletleri kullanmıştır.
Ameliyat sonrası komplikasyonları belirlemek için lojistik regresyon analizi yaptık Tek değişkenli analizde, yaş, cinsiyet, BMI, ASA skoru, tümör tarafı, tümör çapı, ameliyat sırasındaki komplikasyonlar, ek trokar, diseksiyon aleti ve uzamış ameliyat süresi ameliyat sonrası komplikasyonlar için risk faktörü olarak bulunmadı. Tek değişkenli ve çok değişkenli analizlerde yalnızca açık cerrahiye dönüşüm ameliyat sonrası komplikasyonlar için bir risk faktörü olmuştur (OR: 15.4 (1.277-185.599), p = 0.031). Hiçbir hastada kan transfüzyonu gerekmedi ve mortalite gözlenmedi.
Postoperatif komplikasyonları belirlemek için lojistik regresyon analizi yaptık Tek değişkenli analizde yaş, cinsiyet, VKİ, ASA skoru, tümör tarafı, tümör çapı, intraoperatif komplikasyonlar, ek trokar, diseksiyon aleti ve uzamış ameliyat süresi postoperatif komplikasyonlar için risk faktörü olarak bulunmamıştır. Tek değişkenli ve çok değişkenli analizlerde yalnızca açık cerrahiye dönüşüm ameliyat sonrası komplikasyonlar için bir risk faktörü olmuştur (OR: 15.4 (1.277-185.599), p = 0.031). Hiçbir hastada kan transfüzyonu gerekmedi ve mortalite gözlenmedi
Sonuç: Sonuçlarımız, morbid obezitesi olan Cushing sendromlu hastalarda LA'nın güvenli ve etkili olduğunu, kabul edilebilir morbidite ve hastanede kalış süresine izin verdiğini gösterdi. Lateral transperitoneal yaklaşım mükemmel bir anatomik görüş sağlar. ASA skoru, diseksiyon aletleri, tümör tarafı, ek trokar kullanımı, cinsiyet, uzamış ameliyat süresi ameliyat sonrası komplikasyonların belirleyicileri olarak bulunmamıştır. Açık cerrahiye dönüşüm, ameliyat sonrası komplikasyonları belirleyen tek faktördü. Obezite doğrudan ilişkili bir risk faktörü değildi. Hastaların yeterli perioperatif ve postoperatif yönetimi için anestezi uzmanları, yoğun bakım uzmanları ve endokrinologları içeren multidisipliner bir ekibe ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Laparoskopik adrenalektomi, Obezite, Cushing sendromu, Unilateral adrenalektomi, Transperitoneal yaklaşım

Abstract:
Introduction: Laparoscopic adrenalectomy (LA) has been the gold standard in the treatment of benign adrenal tumors. The laparoscopic approach has advantages such as less postoperative pain, less bleeding, better cosmetic appearance for patients, and faster return to daily activities. Obesity is often considered a risk factor for longer operating time, increased blood loss, septic complications, and wound infection. The aim of this study is to investigate the effect of obesity on the results of laparoscopic adrenal sürer in patients with Cushing's syndrome.
Materials and Methods: This retrospective study was performed at our institution between January 2010 and Januray 2023. During the study period, transperitoneal LA was performed on 200 patients, among whom 185 cases were unilateral LA. Therefore, our analysis included 90 consecutive patients with Cushing's syndrome who underwent laparoscopic unilateral LA with the transabdominal lateral approach. Data were collected from the patient's medical records. All patients were evaluated in terms of age, gender, tumor diameter, body mass index (BMI, kg/m2), American Society of Anesthesiologists (ASA) score, accompanying morbidities, surgery history, surgery indication, tumor side and size, operative time, conversion to open surgery, dissection devices, adrenal vein ligation method, a need for additional trocar,  complications, and length of hospital stay
Results: During the study period, unilateral LA was performed on 215 patients. Of these, 90 patients with Cushing's syndrome were included in this study. A total of 90 patients (75 females and 15 males) underwent a laparoscopic transperitoneal adrenalectomy. ). Patients were divided into two groups according to their BMI: obese (BMI ≥ 30) and non-obese (<30 BMI). The non-obese group included 53 (58.8%) patients, and the obese group included 37 (41.2%) patients. Intraoperative complications were seen in 6 (16.2) and 3 (5.2%) patients in the obese and non-obese groups, respectively. These complications were liver laceration (n = 5), vascular injury (n = 3), and organ injury (n = 1). The conversion rate to laparotomy was 2.7% in the obese group and 3.7% in the non-obese group (p = 0.780). 
All patients were classified into three subgroups: BMI≥30-39 (n = 23) obese patient group, BMI≥40 (n = 14) morbidly obese patient group, and BMI<30 (n = 53) non-obese patient group, and peroperative and postoperative outcomes were compared (Table 3). Postoperative complications were seen in 3 (13.4%) patients in the obese patient group with a BMI≥30–39, 3 (21.4%) patients in the obese patients with a BMI≥40, and 6 (11.3%) patients in the non-obese patient group, with no statistically significant difference between the groups (p = 0.612). There was no significant difference in intraoperative complications, conversion to open surgery, operative time, or length of hospital stay in these three patient groups categorized at the same time. Both groups used dissection instruments at similar rates.
We performed a logistic regression analysis to determine postoperative complications In univariate analysis, age, gender, BMI, ASA score, tumour side, tumour diameter, intraoperative complications, additional trocar, dissection instrument, and prolonged operative time were not found to be risk factors for postoperative complications. Only conversion to open surgery was a risk factor for postoperative complications in univariate and multivariate analyses (OR: 15.4 (1.277–185.599), p = 0.031). Blood transfusion was not required in any patient, and mortality was not observed.
Conclusion: Our results showed that LA is safe and effective in patients with Cushing's syndrome with morbid obesity, allowing acceptable morbidity and length of hospital stay. The lateral transperitoneal approach provides an excellent anatomical view. ASA score, dissection instruments, tumour side, use of additional trocar, gender, prolonged operative time were not found to be determinants of postoperative complications. Conversion to open surgery was the only factor determining postoperative complications. Obesity was not a directly related risk factor. A multidisciplinary team including anaesthesiologists, intensive care specialists and endocrinologists is needed for adequate perioperative and postoperative management of patients.
Keywords: Laparoscopic adrenalectomy, Obesity, Cushing's syndrome, Unilateral adrenalectomy, Transperitoneal approach