Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine yönelik tutumu
The attitudes of primary school teachers about the integration education
Yazar: SONGÜL ÇINAR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ CEVDET ŞANLI
Yıldız Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel Eğitim Ana Bilim Dalı / Sınıf Öğretmenliği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Kaynaştırma eğitimi = Inclusive education ; Sınıf öğretmenleri = Class teachers ; Tutumlar = Attitudes ; Özel eğitim = Special education ; Öğretmen tutumu = Teacher attitude

Özet:
Dünyada ve Türkiye'de birçok vatandaşımız özel gereksinimli kişilerden oluşmaktadır. Kapsayıcı eğitim, aynı sınıf ortamını, genellikle gelişimsel olan özel ihtiyaçları olan insanlarla paylaşmayı ve eğitimde fırsat eşitliği ilkesi bağlamında ek hizmetler sunarak bireysel olarak desteklemeyi içerir. Kaynaştırma eğitimi, Amerika'da 1960'lı yıllarda devletin özel gereksinimli bireylere de eşit fırsatlar tanımasını talep eden aileler öncülüğünde başlatılmıştır ve 1975 yılında yasalaştırılmıştır. Ülkemizde kaynaştırma eğitimi uygulamaları 1980'lerden sonra ivme kazanmıştır. Gözlemin amacı; genel eğitimin başarı derecesine karar vermek ve genel eğitimin başarısını artırmak için yönergeler geliştirmektir. Bu nedenle, gözlemin birinci derecesinde literatür taraması yapılmakta ve 2. aşamada tutum ölçeği ve 27 soru ile 97 sınıf öğretmenine uygulanmıştır. Anket ve çalışmalardan elde edilen istatistikler SPSS paket anlaşma programı yardımıyla analiz edilmiş ve çok sayıda tanımlayıcı kayıt kullanılmıştır. İncelemenin bulgularına göre, sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimi konusuna olumlu baktıkları, ancak çoğunluğun % 60 kaynaştırma eğitimi ile ilgili herhangi bir eğitim alamadığı tespit edilmiştir. Kaynaştırma öğrencisinin fazladan iş yükü getirdiğini düşünen sınıf eğitmenleri, öz bakım ve eğitim yetenekleri olmayan bireylerin normal sınıfta yer almamaları gerektiği konusundaki görüşlerini dile getirdiler. Sınıf öğretmenlerinin % 80'i, kapsayıcı eğitim süreci boyunca fazladan hizmet ve yardım sağlanamadığını bildirmiştir.

Anahtar Kelimeler: Kaynaştırma Eğitimi, Öğretmen Tutumları, Özel Eğitim

Abstract:
World population and Turkey's population consists of people with disabilities. Individuals with disabilities are a part of society and cannot be ignored. Therefore, inclusive education is the process of sharing the same classroom environment with individuals with special needs and supporting them individually through additional services within the framework of equality of opportunity principle in education. Inclusive education was enacted in 1975 by the families to take their deserved place in society in the 1960s. In our country, inclusive education applications gained momentum after 1980s. The aim of this study is to determine the success level of mainstream education and to develop suggestions for improving the success of mainstream education. For this reason, in the first stage of the study literature review was conducted and in the second stage, attitude scale consisting of 27 questions was applied to 97 classroom teachers. The data obtained from the survey and research were analyzed with the help of SPSS package program and various descriptive statistics were used. According to the findings, it was observed that classroom teachers were positive about inclusive education but the majority 60% did not receive any education on inclusive education. Classroom teachers, who think that the mainstreaming student brings additional workload, have expressed the majority opinion that children without self-care and educational skills should not be in the normal classroom. 80% of classroom teachers reported that additional services and support were not fully provided during the inclusive education process.

Keywords: Inclusive Education, Teacher Attitudes, Special Education