Adolesan yaş grubunda polikistik over sendromu tanısı alan hastaların kas gücünün değerlendirilmesi ve yeme–egzersiz alışkanlıkları ile ilişkisi
Assessment of muscular strength and its association with nutrition-exercise habits in adolescents with polycystic ovary syndrome
Yazar: HURİYE GÜVENÇ SAÇINTI
Danışman: PROF. DR. YAPRAK ÜSTÜN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Şehir Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Geç ergenlik = Late adolescence ; Kas germe egzersizleri = Muscle stretching exercises ; Polikistik over sendromu = Polycystic ovary syndrome ; Sağlıklı beslenme = Healthy nutrition

Özet:
Amaç: Polikistik over sendromu (PKOS), adolesanların %6-13'ünü etkileyen yaygın bir endokrinolojik bozukluktur. PKOS'un insülin direnci, obezite, kardiyovasküler ve metabolik hastalıklar ile ilişkili olduğu bilinmektedir. Biz bu çalışmada adolesan yaş grubunda, PKOS tanısı alan hastaların kas gücünün değerlendirilmesi ve yeme–egzersiz alışkanlıkları ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık.
Materyal ve Metod: Çalışma Eylül 2022-Ocak 2023 tarihleri arasında prospektif olarak hastanemizde Adolesan Polikliniği'ne başvuran 89 hasta üzerinde yapıldı. PKOS tanısı alan 45 adolesan hasta, kontrol grubuna ise PKOS olmayan 44 sağlıklı adolesan dahil edildi. Adolesan PKOS tanısı 2018 Rotterdam kriterlerine göre konuldu. Gruplar demografik ve klinik özellikler, laboratuvar parametreleri, aşırı besin isteği anketi, gece yeme anketi, üç faktörlü beslenme anket puanları ve Jamar-el dinamometre ile kas gücü değerleri açısından karşılaştırıldı.
Bulgular: Her iki grup arasında yaş, vücut kitle indeksi (VKİ), yağsız vücut kitle indeksi (LBMİ), bel/kalça oranı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0,05), ancak serum seks hormonu bağlayan globulin (SHBG) adolesan PKOS grubunda istatistiksel olarak anlamlı düşüktü (25,1 vs. 35.8 nmol/L; p=0,002). Serbest Androjen İndeksi (FAİ), adolesan PKOS grubunda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti (4,49 vs. 2,62; p=0,004).  Aynı zamanda, anti-müllerian hormon (AMH) adolesan PKOS grubunda yüksek saptandı (5,37 vs. 2,51 mg/L; p<0,001). Adolesan PKOS grubunda dominant el kas gücü, kontrol grubundan istatistiksel olarak yüksek raporlandı (24,5 vs. 22,1 kg; p=0,037). Gruplar arasında SCOFF puanı, aşırı besin isteği anketi, gece yeme anketi ve üç faktörlü beslenme anket puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Yapılan regresyon analizinde; FAİ, AMH, 25-OH Vitamin D kas gücü yüksekliğini açıklamada istatistiksel olarak etkiliydi (sırasıyla p<0,001; <0,001; 0,006). AMH'taki her 1 mg/L deki artış, kas gücünde 1,42-2,18 kg artışa (p<0,001), FAİ'de her 1 birim artış, kas gücünde 0,54-0,92 kg artışa sebep olmaktadır (p<0,001).
Sonuç: Çalışmamız adolesan PKOS hasta grubunda, kas gücünü araştıran literatürdeki ilk çalışmadır. Adolesan PKOS'ta dominant el kas gücünün kontrollere kıyasla yüksek bulunması, patofizyolojisindeki hiperandrojenizmin önemini vurgulamaktadır.
         
Anahtar Kelimeler: Adolesan, polikistik over sendromu, egzersiz, kas gücü, hiperandrojenizm, beslenme

Abstract:
Objectives: Polycystic ovary syndrome (PCOS) is a common endocrinological disorder affecting 6-13% of adolescents. PCOS has been reported to be associated with insulin resistance, obesity, cardiovascular disease, and metabolic disease. This study aimed to examine the relationship between muscle strength and eating-exercise patterns in adolescents with PCOS.
Materials and Methods: Between September 2022 and January 2023, 89 patients who registered prospectively to the Adolescent Outpatient Clinic underwent analysis. Our groups consisted of 45 adolescents with PCOS and 44 healthy adolescents without PCOS. The diagnosis of adolescent PCOS was based on the Rotterdam criteria of 2018. Demographic and clinical characteristics, laboratory parameters, nutritional questionnaire scores, and muscle strength values with a Jamar-hand dynamometer were compared.
Results: There was no statistically significant difference in age, body mass index (BMI), lean body mass index (LBMİ), or waist/hip ratio between the two groups (p>0.05), but sex hormone-binding globulin (SHBG) was statistically significantly lower in the adolescent PCOS group (25.1 vs. 35.8 nmol/L; p=0.002). Free Androgen Index (FAI) was statistically significantly higher in the adolescent PCOS group (4.49 vs. 2.62; p=0.004). Anti-mullerian hormone (AMH) was significantly higher in the adolescent PCOS group (5.37 vs. 2.51 mg/L; p<0.001). Dominant hand muscle strength was significantly higher in the adolescent PCOS group (24.5 vs. 22.1kg; p=0.037). There was no statistically significant difference between the groups in the SCOFF score, food craving questionnaire, night eating questionnaire, and three-factor nutrition questionnaire (p>0.05). In the regression analysis, FAI, AMH, and 25-OH Vitamin D were statistically significant in explaining the increase in muscle strength (respectively, p<0.001; <0.001; 0.006). Each 1 mg/L increase in AMH causes a 1.42 to 2.18 kg increase in muscle strength (p<0.001), and each 1 unit increase in FAI results in a 0.54 to 0.92 kg increase in muscle strength (p<0,001).
Conclusion: The crucial role of hyperandrogenism in the pathophysiology of adolescent PCOS is highlighted by the fact that dominant hand muscle strength is higher in the PCOS group.

Keywords: Adolescent, polycystic ovary syndrome, exercise, nutrition, muscular strength,  hyperandrogenism