Foto-aktif dezenfeksiyonda kullanılan farklı fotosensitizör	maddelerin antimikrobiyal ve sitotoksik özelliklerinin in vitro olarak incelenmesi
Investigation of Antimicrobial	and Cytotoxic Properties	of	Different Photosensitizers Used in Photo-active Disinfection- in vitro
Yazar: OZLEM NTEMIR
Danışman: PROF. DR. SERAP HATİCE AKYÜZ
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2018
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Antienfektif ajanlar = Anti infective agents ; Dezenfeksiyon = Disinfection ; Fotosensitizer = Photosensitizer ; Hypericum perforatum = Hypericum perforatum ; Klorheksidin = Chlorhexidine ; Proantosiyanidin = Proanthocyanidin ; Rumex = Rumex ; Sitotoksisite = Cytotoxicity

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı foto-aktif dezenfeksiyon tekniği ile kullanılan güncel fotosensitizörlerin, antimikrobiyal aktivite ve sitotoksisitesinin kavite dezenfeksiyonunda altın standart olarak kabul edilen klorheksidin diglukonat ile karşılaştırılmasıdır. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda üç farklı fotosensitizör (hiperisin, oligomerik proantosiyanidin, Rumex cristatus DC.) iki farklı ışık kaynağı ile aktive edildi ve sonuçlar klorheksidin diglukanat ile karşılaştırıldı. İki aşamadan oluşan çalışmamızın ilk aşamasında, çekimi yapılan 70 adet dişten tedavi öncesi ve sonrası dentin örnekleri alındı ve hazır agarlara ekilerek inkübasyon sonrası antimikrobiyal etkisi değerlendirildi. İkinci aşamasında ise çekilmiş üçüncü büyük azı dişinin pulpasından elde edilen hücreler çukurcuklu plakalar içerisine alınarak hücreler üzerine foto-aktif dezenfeksiyon ve klorheksidin diglukonat uygulandıktan sonra MTS (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-5-(3-carboxymethoxyphenyl)-2-(4- sulfophenyl)-2H-tetrazolium) testi kullanılarak 1., 3., ve 7. günlerde hücre canlılığına bakıldı. Bulgular: Hiperisin ve Rumex cristatus DC'nin fotosensitizör olarak antimikrobiyal etkisi klorheksidine göre daha yüksek, oligomerik proantosiyanidinin ise daha düşük bulundu. Fotosensitizör maddelerin foto-aktivasyonu için kullanılan ışık kaynaklarından dental polimerizasyon cihazı daha başarılı sonuçlar verdi. MTS testinin sonucuna göre ise klorheksidin 7. günde en düşük hücre canlılığı gösterdi. Sonuç: Çalışmamızın sonucuna göre fotosensitizör olarak hiperisin ve Rumex cristatus DC.'nin dental polimerizasyon cihazı ile aktivasyonunun kavite dezenfeksiyonunda kullanılabileceği düşünülmektedir. Çalışmamız literatürde sınırlı sayıda mevcut olan çalışmalara katkıda bulunacaktır.

Abstract:
Aim: The aim of our study is to compare the antimicrobial activity and cytotoxicity of photosensitizers used with the photo-active disinfection technique to chlorhexidine digluconate, which is the gold standard in cavity disinfection. Material and Method: In our study, three different photosensitizers (hypericin, oligomeric proanthocyanidin, Rumex cristatus DC.) were activated with two different light sources and the results compared with chlorhexidine diglucanate. In the first phase of our two-step study, dentin specimens were taken from 70 extracted teeth, before and after cavity disinfection, and the antimicrobial effect was assessed after incubation on agar plates. In the second step, cytotoxicity assays were performed on dental pulp cells which obtained from extracted wisdom teeth. Photosensitizers and chlorheksidin digluconate applied on cells in well plates, and cell viability was evaluated on days 1, 3 and 7 using MTS (3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-5-(3- carboxymethoxyphenyl)-2-(4-sulfophenyl)-2H-tetrazolium) test. Results: The antimicrobial effect of hypericin and Rumex cristatus DC. as a photosensitizer were found higher than chlorhexidine, but oligomeric proanthocyanidin was lower. The dental polymerisation device provided more successful results between the light sources used for photo-activation of the photosensitizers. According to the result of the MTS test, chlorhexidine showed the lowest cell viability on the 7th day. Conclusion: As a result of our study, it is thought that hypericin and Rumex cristatus DC. can be used for cavity disinfection after supporting with different studies. Our study will contribute to the limited number of studies available in the literature.