Tip 2 diyabetli hastalarda insülin degludec/insülin aspart tedavisinin glisemik kontrol üzerine etkisinin retrospektif değerlendirilmesi -tek merkez deneyimi
Retrospective evaluation of the effect of insulin degludec/insulin aspart treatment on glycaemic control in patients with Type 2 Diabetes -single centre experience
Yazar: EMİNE SÜMEYYE SÜRÜCÜ TOPRAK
Danışman: DOÇ. DR. MEHTAP EVRAN OLGUN
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Çalışmamızda tip 2 diyabetes mellitus tedavisinde ultra uzun etkili insülin
kombinasyonu olan insülin degludec/insülin aspart tedavisinin glisemik kontrol, mikro ve makro komplikasyonlar üzerine olan etkisini ve hastaların insülin degludec/insülin aspart tedavisi sonrası kullandıkları insülin doz, enjeksion sayısı ve tedaviye uyumunu değerlendirmeyi amaçladık.

	Gereç Yöntem: Çalışmaya başka antidiyabetik tedavi rejimlerinden insülin degludec/insülin aspart kombinasyonuna geçilen tip 2 diyabetes mellituslu hastalar alındı. Hastaların başlangıçta yaş, cinsiyet, ek hastalıklar, açlık kan şekeri, HbA1c, HDL-kolesterol, LDL-koletserol, trigliserit, kreatinin, ALT, tam kan sayımı, mikrovasküler ve makrovasküler komplikasyon varlığı ile  hipoglisemi öyküleri kaydedildi. İnsülin degludec/insülin aspart kombinasyonuna geçildikten sonra 3-6-12-24.aylarda laboratuvar parametrelerinin incelenmesi planlandı. Ayrıca tedavi öncesi hastaların insülin dozları ve enjeksiyon sayıları ile tedavi başlangıcındaki insülin dozları ve enjeksiyon sayılarının karşılaştırılması planlandı. İstatistiksel anlamlılık p<0.05 kabul edildi.

	Bulgular: Hastaların başlangıç ve 3-6-12-24.aydaki laboratuvar sonuçları incelendiğinde açlık kan şekeri, HbA1c, ALT değerindeki düşüş istatistiksel olarak anlamlı bulundu (sırasıyla p=0.006, p=0.016, p=0.028). Hastaların tedavi öncesi ve tedavi başlangıcındaki insülin dozları ve enjeksiyon sayıları karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı düşüş bulundu (sırasıyla p<0.001, p<0.001). İnsülin dozu düşen hastalarda tedavi başlangıcındaki ve 3.aydaki açlık kan şekeri, HbA1c değerleri incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı düşüş bulundu (sırasıyla p=0.001, p=0.025). Enjeksiyon sayısı azalan hastalarda açlık kan şekerindeki düşüş istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.012), HbA1c değerindeki düşüş istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p=0.112). İnsülin dozu ve enjeksiyon sayısı azalan hastalarda açlık kan şekerindeki düşüş istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.010), ancak HbA1c'deki düşüş istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p=0.183). Hastaların tedavi öncesi ve sonrası koroner arter hastalığı öyküsü incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı düşüş bulundu (p=0.017).

	Sonuç: İnsülin tedavisi; hipoglisemi yan etkisi, hastaların günlük aktviteleriyle zor uyum sağlaması, enjeksiyon sayısının fazla olması gibi nedenlerle hasta uyumsuzluğuna neden olmaktadır. Bu yüzden hastalar insülin tedavisini geciktirmek istemektedir. Hasta uyumsuzluğu neticesinde hastalarda glisemik kontrolü sağlamak zorlaşmaktadır. Uzun etkili insülinlerin kullanıma girmesiyle birçok avantaj sağlanmıştır. İnsülin degludec/insülin aspart karışımı farmakokinetik ve farmakodinamik yapısı ile hastalarda hipoglisemi riskini azaltmakta, bazal ve prandiyal insülin ihtiyacını tek enjeksiyon ile karşılaması enjeksiyon sayısını azaltmakta, ana öğünlerden önce kullanılması uygulama saatinde esneklik sağlamaktadır. Bunların sonucu olarak hastaların tedaviye uyumu artmaktadır. Böylece hastaların glisemik kontrolünü sağlamak kolaylaşmaktadır.

Anahtar kelimeler: Diyabetes mellitus, insülin degludec/insülin aspart, hipoglisemi, insülin dozu, enjeksiyon sayısı

Abstract:
Objective: In our study, we aimed to evaluate the effect of insulin degludec/insulin aspart, an ultra-long-acting insulin combination in the treatment of type 2 diabetes mellitus, on glycemic control, micro - macro complications, and the insulin dose, number of injections and compliance of patients with insulin degludec/insulin aspart treatment.

	Material and Method: Patients with type 2 diabetes mellitus who were switched from other antidiabetic treatment regimens to insulin degludec/insulin aspart combination were included in the study. Age, gender, comorbidities, fasting blood glucose, HbA1c, HDL-cholesterol, LDL-cholesterol, triglycerides, creatinine, ALT, complete blood count, presence of microvascular and macrovascular complications and history of hypoglycemia were recorded at baseline. Laboratory parameters were planned to be examined at 3-6-12-24 months after switching to insulin degludec/insulin aspart combination. It was also planned to compare the insulin doses and number of injections of the patients before treatment with the insulin doses and number of injections at the beginning of treatment. Statistical significance was accepted as p<0.05.

	Results: When the laboratory results of the patients at baseline and 3-6-12-24 months were analysed, the decrease in fasting blood glucose, HbA1c and ALT values were statistically significant (p=0.006, p=0.016, p=0.028, respectively). A statistically significant decrease was found when insulin doses and number of injections of the patients before and at the beginning of treatment were compared (p<0.001, p<0.001, respectively). When fasting blood glucose and HbA1c values at the beginning and 3rd month of treatment were analysed in patients whose insulin dose decreased, a statistically significant decrease was found (p=0.001, p=0.025, respectively). The decrease in fasting blood glucose in patients with decreased number of injections was statistically significant (p=0.012), but the decrease in HbA1c was not statistically significant (p=0.112). The decrease in fasting blood glucose was statistically significant in patients with decreased insulin dose and number of injections (p=0.010), but the decrease in HbA1c was not statistically significant (p=0.183).When the history of coronary artery disease before and after treatment was analysed, a statistically significant decrease was found (p=0.017).

	Conclusion: Insulin treatment causes patient non-compliance due to the side effect of hypoglycemia, difficult adaptation with daily activities of the patients and the high number of injections. Therefore, patients want to delay insulin treatment. As a result of patient non-compliance, it becomes difficult to maintain glycemic control in patients.The introduction of long-acting insulins has brought many advantages. Insulin degludec/insulin aspart mixture reduces the risk of hypoglycemia in patients with its pharmacokinetic and pharmacodynamic structure, reduces the number of injections by meeting the basal and prandial insulin requirement with a single injection, and provides flexibility in the time of administration. As a result of these, patient compliance with treatment increases. Thus, it is easier to ensure glycemic control of patients.

Keywords: Diabetes mellitus, insulin degludec/insulin aspart, hypoglycemia, insulin dose, number of injections