Georg Wilhelm Friedrich Hegel'in "Mantık Bilimi" ile Gilles Deleuze'un "Fark ve Yineleme"  eserlerindeki temel kavramların karşılaştırıması
The comparison of the basic concepts between Georg Wilhelm Friedrich Hegel's "Science of Logic" and Gilles Deleuze's "Difference and Repetition"
Yazar: ERDEM BAYKAL
Danışman: DOÇ. DR. AHMET ERDEM ÇİFÇİ
Mersin Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2019
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Deleuze, Gilles = Deleuze, Gilles ; Felsefe = Philosophy ; Felsefe tarihi = Philosophy history ; Hegel, Georg Wilhelm Friedrich = Hegel, Georg Wilhelm Friedrich

Özet:
Bu çalışmada temel sorunumuz Hegel ve Deleuze açısından nesnelliğin nasıl kurgulandığını ortaya koymaya çalışmaktır. İki filozofun merkezi ilgisinin, Kant sonrası dönemde epistemolojik bakış açısı yerine, özne ve nesnenin birlikte ortaya çıkışını betimleyen bir düşünce sistemi geliştirmek olduğu üzerine duruluyor. Bu amaçla iki filozofun da post-Kantçı bir perspektifi paylaştığı görüşünden hareket edilmiş ve farklı iki diyalektik geliştirdikleri öne sürülmüştür. Deleuze'ün aynı gelenek içinde Hegel'e alternatif bir yolu takip ettiği vurgulanmış ve Hegel-Deleuze ilişkisi felsefe tarihi açısından değerlendirilmiştir. Bunun dışında Deleuze'ün Hegel hakkındaki düşüncelerine değinilmiştir. Deleuze'ün Hegel'i özcü bir düşünür olarak görmesi ne kadar önemliyse de pek doğru olmadığı belirtilmiştir. Gerçekte Hegel'in kavramcı bir düşünceye sahip olduğuna dikkat çekilmiştir. Bu nokta aynı zamanda ikisi için de bir ayrım noktası oluşturur. Hegel kavramı Kantçı Aşkınsal Tamlagı üzerinden düşünürken, Deleuze ise zamansal olarak bölünmüş Ben düşüncesiyle fraktal bir ontoloji kurar. Tezimizin ikinci bölümü bu anlamda Kantçı Aşkınsal Tamalgı fikrinin iki farklı versiyonun değerlendirilmesidir. Üçüncü bölüm ise iki idea teorisinin Kantçı kökenlerini ele alıyor. Daha genel olarak bakıldığında, temel iddiamız hem Hegel hem de Deleuze için asıl sorunun Kantçı mümkün deneyim düşüncesinin yerine kendi kökenini verebilen bir deneyimin ontolojik temellendirilmesidir. Bu anlamda Kant büyük bir yenilik getirse de aşılması gerekir. Ama sorun onun nasıl aşılacağıdır. Hegel bunu kavrama yaptığı vurguyla, Deleuze ise ideayı yeniden yorumlayarak yapar. Deleuze, Kantçı ideanın problematik yapısını virtüel olarak düşünür ve onu kendi içkin belirlenimine sahip olarak düşünür. İdea bu anlamda yaratıcı olur. Nesnellik her iki şekilde de inşa edilen, yaratılan bir şey olarak ortaya çıkar.

Abstract:
In this study, our principle aim is to reveal how the objectivity is established according to Hegel and Deleuze. It was emphasized in the thesis that the central issue for both of these philosophers is to develop a system which describes the emergence of subject and object together, rather than the epistemological viewpoint of the post-Kantian period. For this purpose, it was assumed that these two philosophers shared a post-Kantian point of view and that they constructed two different dialectical approaches. It was emphasized that Deleuze followed an alternative path to Hegel in the same tradition, and Hegel-Deleuze relationship was evaluated from the perspective of the history of philosophy. Besides, Deleuze's ideas about Hegel were mentioned as well. Deleuze's conception of Hegel as an essentialist philosopher was interpreted as an idea despite being important, not true that much. It was highlighted that, in truth, Hegel was a conceptualist thinker. This point constitutes a point of divergence for two philosophers. While Hegel thinks the "concept" through Kantian Transcendental Apperception, Deleuze establishes a fractal ontology with a temporally divided notion of ego. In this sense, the second chapter of our thesis is an evaluation of two versions of the Kantian concept of Apperception. The third chapter deals with the Kantian origins of the theory of ideas. When broadly viewed, our main claim is that the real problem for both Hegel and Deleuze is the ontological grounding of a concept of experience which can provide its own origin instead of Kant's notion of possible experience. In this context, although Kant introduced a great novelty on the issue it should be transcended. But the problem is how he could be transcended. Hegel tries to achieve this with his emphasis on the "concept", whereas Deleuze attempts to reinterpret the "idea." Deleuze thinks the problematic structure of the Kantian "idea" virtually, and as possessing its own immanent determination. In this sense, the "idea" becomes creative. In both ways, objectivity emerges as a constructed and created thing.