Süt dişi kök kanal tedavisinde kullanılan farklı irrigasyon aktivasyon tekniklerinin apikal debris ekstrüzyonuna ve süt kanal dolum patının dentin tübül penetrasyon derinliğine etkisi
Effect of different irrigation activation techniques on apical debris extrusion and dentinal tubule penetration depth of root canal filling material in root canal treatment of primary teeth
Yazar: MERVE AVCI
Danışman: DOÇ. DR. ÜLKÜ ŞERMET ELBAY ; DR. ÖĞR. ÜYESİ SENA KAŞIKÇI
Kocaeli Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu araştırmanın amacı; süt dişlerinin kök kanal tedavisinde kullanılan konvansiyonel iğne irrigasyonu, XP-endo Finisher, EndoActivator ve pasif ultrasonik irrigasyon aktivasyon tekniklerinin apikal debris ekstrüzyonuna ve süt kanal dolum patının dentin tübül penetrasyon derinliğine etkisinin in-vitro olarak değerlendirilmesidir. Araştırmada, yaygın çürük nedeniyle veya ortodontik amaçla çekilmiş, 96 adet alt süt ikinci molar dişin meziobukkal kanalları kullanılmıştır. Dişler her bir grupta 24 diş olacak şekilde bilgisayar destekli bir randomizasyon programı yardımıyla rastgele dört gruba (Grup 1: Konvasiyonel İğne İrrigasyonu, Grup 2: XP-endo Finisher, Grup 3: EndoActivator, Grup 4: Pasif Ultrasonik İrrigasyon) ayrılmıştır (n=24). Bütün gruplarda dişlerin kök kanal preparasyonu, One Reci tek eğe sistemi kullanılarak standardize preparasyon tekniği ile yapılmış olup, 3 ml distile su ile her bir grup için üretici firmaların önerileri doğrultusunda uygun irrigasyon aktivasyon prosedürleri gerçekleştirilmiştir. İrrigasyon aktivasyon sırasında taşan debris, boş ağırlıkları kaydedilmiş Eppendorf tüplerinde toplanmıştır ve tüpler inkübatörde 370C'de 15 gün bekletilmiştir. Ardından her bir tüpün son tartım ortalamasından başlangıç tartım ortalaması çıkarılarak apikalden taşan debris ağırlıkları gram olarak belirlenmiştir. Araştırmanın ikinci aşaması için, 3 ml %1,25'lik NaOCl kullanılarak her bir grup için distile su ile yapılan irrigasyon aktivasyon ile aynı şekilde uygun irrigasyon aktivasyon prosedürleri gerçekleştirilmiştir. Ardından %0,1 Rhodamin B floresan boya ile karıştırılmış iyodoform içerikli kalsiyum hidroksit kanal dolum patı ile kök kanal dolumları yapılmıştır. Kök kanal dolumları yapılan ve akrilik bloklara sabitlenen dişlerin koronal 1/2 ve apikal 1/2'sinden microcut cihazı ile horizontal kesitler alınarak 10x büyütme altında Konfokal Lazer Taramalı Mikroskop ile görüntülenmiştir. Elde edilen görüntüler ZEN 3.2 (Blue Edition) programına aktarılarak kök kanal patının maksimum ve ortalama penetrasyon derinliği ölçümleri yapılmıştır. Elde edilen veriler Kruskal Wallis, Oneway ANOVA ve Mann-Whitney U testi kullanılarak incelenmiş ve p<0,05 değeri istatistiksel önemlilik için yeterli kabul edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda; gruplar arası karşılaştırmada apikal debris ekstrüzyonu açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Koronal ve apikal bölgeler için gruplar arası karşılaştırmalarda maksimum ve ortalama dentin tübül penetrasyonu açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Koronal ve apikal olmak üzere grup içi yapılan karşılaştırmalar sonucunda tüm gruplarda maksimum dentin tübül penetrasyon derinliğinin koronal bölgede apikal bölgeye göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Ortalama dentin tübül penetrasyon derinliği için ise grupların kendi içinde kesitlere göre karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Bu araştırmanın limitasyonları dahilinde, süt dişi kök kanal tedavisinde kullanılan irrigasyon aktivasyon sistemleri ile konvansiyonel iğne irrigasyonunun apikal debris ekstrüzyonuna ve kök kanal patının dentin tübül penetrasyon derinliğine etkisi açısından benzer olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
The purpose of this research is to evaluate the effects of conventional needle irrigation, XP-endo Finisher, EndoActivator, and passive ultrasonic irrigation activation techniques on apical debris extrusion and dentinal tubule penetration depth of root canal filling material in root canal treatment of primary teeth. In this study, 96 extracted lower second primary molars with mesiobuccal canals were used, either due to extensive decay or for orthodontic reasons. The teeth were randomly divided into four groups (Group 1: Conventional Needle Irrigation, Group 2: XP-endo Finisher, Group 3: EndoActivator, Group 4: Passive Ultrasonic Irrigation) with 24 teeth in each group using a computer-assisted randomization program (n=24). Root canal preparation of all groups was performed using the One Reci single-file system with a standardized preparation technique. Irrigation activation procedures were performed using 3 mL of distilled water according to the manufacturer's recommendations for each group. During irrigation activation, the extruded debris was collected in Eppendorf tubes. The Eppendorf tubes were then stored in an incubator at 370C for 15 days and the weight of extruded apical debris was determined by subtracting the initial mean weight from the final mean weight of each tube. For the second phase of the study, irrigation activation was performed with 3 mL of 1.25% NaOCl followed by distilled water for each group. Subsequently, root canal fillings were done with iodophor-containing calcium hydroxide paste mixed with 0.1% Rhodamine B fluorescent dye. The teeth with root canal fillings were fixed in acrylic blocks and horizontal sections were obtained from the coronal and apical halves of the teeth using a microcut. These sections were visualized using Confocal Laser Scanning Microscopy at 10x magnification. The obtained images were transferred to the ZEN 3.2 (Blue Edition) software for maximum and mean penetration depth measurements of the root canal filling material. The data obtained were analyzed using Kruskal-Wallis, One-way ANOVA, and Mann-Whitney U tests, and a value of p<0.05 was considered statistically significant. According to the analysis, no statistically significant difference was found between the groups for apical debris extrusion measurements (p>0.05). In comparing maximum and mean dentinal tubule penetration depth in coronal and apical levels among the groups, no statistically significant difference was found (p>0.05). However, in both coronal and apical levels, the maximum dentinal tubule penetration depth was significantly higher in the coronal level compared to the apical level within all groups (p<0.05). As for the mean dentinal tubule penetration depth, there was no statistically significant difference within groups based on different sections (p>0.05). Within the limitations of this research, it has been concluded that irrigation activation systems used in primary tooth root canal treatment are similar to conventional needle irrigation in terms of their effect on apical debris extrusion and dentinal tubule penetration depth of the root canal filling material.