Farklı kalınlıklardakı sabıt Lıngual retaıner tellerının ındırekt ve dırekt yapıştırma teknıklerı ıle uygulandıklarında gıngıval dokularüzerındekı etkılerının ve başarı oranlarının ın vıvo karşılaştırılması
In vivo comparison of gingival tissue effects and success rates of fixed Lingual retainers of different thicknesses applied with direct and indirect adhesive techniques
Yazar: BEGÜM GÖKÇE TİRİTOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. BURÇAK KAYA
Başkent Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu çalışmanın amacı, farklı kalınlıklardaki lingual retainerların indirekt ve direkt yapıştırma tekniği ile yapıştırıldığında gingival dokular üzerindeki etkilerini ve başarı oranlarını in vivo karşılaştırmaktır. 
Başkent Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nde ortodontik tedavi görmüş ve pekiştirme tedavisine geçen toplamda 100 hasta çalışmamıza dahil olmuştur. Hastalar rastgele 5 gruba ayrılıp, 1. grupta 0,0215 inch multisarmallı retainer teli direkt teknikle, 2.grupta 0,0215 inch multisarmallı retainer teli indirekt teknikle, 3. grupta 0,0175 inch multisarmallı retainer teli direkt teknikle, 4.grupta 0,0175 inch multisarmallı retainer teli indirekt teknikle uygulanmış olup, kontrol grubu olan 5. grupta ise sabit retainer telleri olmadan şeffaf plaklar ile retansiyon sağlanmıştır. İndirekt teknikle retainer telleri yapıştırılan gruplarda retainer telleri bükülerek hazırlandıktan sonra modeller lak ile izole edilmiştir. Sert alçı çalışma modelleri üzerinde retainer telleri en doğru pozisyonda  konumlandırıldıktan sonra ışıkla sertleşen Transbond LR (3M) rezini ile yapıştırılmıştır. Daha sonra şeffaf silikon ölçü maddesi ile transfer kaşıkları hazırlanmıştır. Ağız içinde asitleme işlemi için %37'lik ortofosforik asit kullanılıp 30 sn bekleyip yıkandıktan sonra bond sürülmüştür. Transfer kaşığındaki kompozit pedlerin kaidelerine ise ışıkla sertleşen akışkan Transbond Supreme LV adezivi sürülerek retainer teli dişlere yapıştırılmıştır. Direkt teknikle yapıştırılan gruplarda ise retainer telleri en doğru pozisyonda  sert alçı model üzerinde bükülmüştür. Asitleme işlemi için %37'lik ortofosforik asit kullanılıp 30 sn bekleyip yıkandıktan sonra bond sürülmüştür. Model üzerinde bükülmüş retainer telli  ağız içerisinde alt kanin ile lateral dişler arasına yerleştirilen ligatür telleri aracılığıyla doğru pozisyonda konumlandırılarak Transbond LR (3M) ile yapıştırılmıştır. Tüm gruplarda hastaların retainer teli yapıştırılmadan veya şeffaf plak kullandırılmaya başlamadan hemen önce, 1. haftada, 1. ayda, 3. ayda ve 6. ayda plak indeksi, gingival indeks, sondlama derinliği, sondlamada kanama, dişeti çekilme büyüme miktarı ve retainer tellerindeki başarısızlık oranlarını değerlendirmek amacıyla kapsamlı kontrolleri gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler, Shapiro Wilk, Mann Whitney U, Kruskal Wallis-H, Post-Hoc Çoklu Karşılaştırma Testleri, Ki-Kare, Pearson Ki-Kare analizleri ve Fisher's Exact Testi ile değerlendirilmiştir. 
Sonuç: Retainer telleriyle pekiştirmenin yapıldığı gruplarda sondlama derinliği, gingival indeks, plak indeksi, dişeti çekilmesi-büyümesi ve sondlamada kanama değerleri bakımından kalınlık durumları ve yapıştırma teknikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır. Şeffaf plaklarla pekiştirmenin yapıldığı kontrol grubunda gingival indeks ve sondlamada kanama değerlendirmelerinde retainer gruplarına göre daha iyi sonuçlar elde edilmiştir. Pekiştirme tedavisinde retainer teli kullanımının peridontal sağlık açısından olumsuz bir etki oluşturmadığı saptanmıştır. 80 hastalık retainer gruplarında toplamda 10 kişide kopma görülmüştür. Bu 10 kişinin 5'i direkt yapıştırma tekniğinin kullanıdığı gruplarda 5'i ise indirekt yapıştırma tekniğinin kullanıldığı gruplardadır. Kaninlerde kesici dişlere göre daha düşük oranlarda kopma oluşmuştur.

Abstract:
The aim of this study is to compare the gingival effects and success rates of fixed lingual retainers of different thicknesses applied with indirect and direct technique.
100 patients, who received orthodontic treatment in Baskent University Faculty of Dentistry, and started retantion treatment were included in the study. Patients were randomly divided into 5 groups. 0,0215 inch multistranded retainer was applied with direct technique in the first group, 0,0215 inch multistranded retainer was applied with indirect technique in the second group, 0,0175 inch multistranded retainer was applied with direct technique in the third group, 0,0175 inch multistranded retainer was applied with indirect technique in the fourth group. In the fifth group, retention was achieved with essix apliances without fixed retainer wires. Following bending of the retainer wires the hard plaster models were isolated with a lacquer in the indirect adhesive groups. After being positioned in correct place the retainer wires were bonded with light-cured Transbond LR (3M) resin on models. Transfer trays were  prepared with transparent silicone measuring material. 37% orthophosphoric acid was applied for 30 seconds, washed and then the bond was applied. Transbond Supreme LV adhesive was applied on the bases of the composite pads in the transfer trays. In the direct adhesive groups, the retainer wires are bent on the hard plaster models. 37% orthophosphoric acid was applied for 30 seconds, washed and then the bond was applied. The retainers were positioned in correct place by using ligature wires placed between lateral and canine teeth and then bonded with Transbond LR (3M). Plaque index, gingival index, sulcus depth, bleeding in gingival sulcus while probing, amount of gingival retraction- growth, and failure rates of retainers were evaluated with comprehensive, inspections just before beginning the procedures  and in 1 week, 1 month,3 months, 6 months follow up appointments. The obtained data was analysed by Shapiro Wilk, Mann Whitney U, Kruskal Wallis-H Tests, Post-Hoc Multiple Comparison Test, Chi-Square Analysis, Fisher's Exact Test and Pearson Chi-Square Analysis.
Conclusion: There was no statistically significant difference between the bonding techniques and retainer thicknesses in gingival depth, gingival index, plaque index, gingival recession-growth and bleeding values. Better results were obtained in  gingival index and bleeding evaluations in the control group with essix appliances than in the retainer groups. It is observed that use of retainer wires for retantion does not have a negative effect on peridontal health. A total of 10 breakage were seen in 80 patient who had fixed retainer. 5 of these were in direct bonding groups and 5 were in indirect bonding groups. Less breakage rate was observed in canines compared to incisor teeth.