Diabetik iskemik kalp hastalarında trimetazidin tedavisinin antioksidan kapasiteye etkisi /
Yazar: MUSTAFA GÜLEÇ
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA KUTLU
GATA / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2000
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
VI. ÖZET Diabetes Mellitus bir metabolizma bozukluğu olmakla birlikte,tüm dünyadaki yaygınlığı, yüksek tedavi maliyeti, komplikasyonlannın sıklığı, mortalite ve morbidite oranının yüksek olması nedeniyle, bir halk sağlığı sorunudur. DM'ta en önemli mortalite sebebi kardiyovasküler olaylardır. Artan iskemik kalp hastalığı insidansı, ani ölüm, miyokard infarktüsü, gibi ölümcül tabloların sık ortaya çıkması nedeniyle diabet tanısı konan her hasta tanı konulduğu andan itibaren kardiyak yönden takibe alınmalıdır. Diabetin gelişen komplikasyonlarmda suçlanan faktörlerden birisi de oksidatif stres artışıdır. Düşen antioksidan kapasite, lipid ve protein oksidasyonu/glikolizasyonu erken dönemde koroner hasan oluşturmakta ya da mevcut lezyonu hızh bir şekilde ilerletmektedir. Diabetik iskemik kalp hastalarında standart antiiskemik tedavinin yanında oksidatif stresi azaltacak yeni tedavi yaklaşımları son dönemde çıkan yayınlarda önerilmektedir. Biz de çalışmamızda intrasellüler antioksidan olarak bilinen metabolizma düzenleyicisi Trimetazidin'i standart tedavi ajanlarına ek olarak verdik. TMZ mitokondride yağ asidi oksidasyonunu inhibe edip, glikolizasyonu hızlandırmakta hücreyi asidoza ve iskemiye karşı korumaktadır. Çalışmaya 68 'i diabetik 121 iskemik kalp hastası alındı. Diabetiklerden 47, nondiabetiklerden 25 hastaya 8 hafta süreyle TMZ tedavisi önceki ilaçlarına ek olarak verildi. Çalışmanın başlangıcında ve tedavi süresi sonunda MDA, GPX, GSH için kan alındı. Sonuçların değerlendirilmesiyle; tüm hasta grubu dikkate alındığında TMZ alanlarla almayanlar arasında adı geçen parametreler yönünden bir fark bulunamamıştır. Hastalar diabet ve tedavi almalarına göre gruplandınldıklannda; TMZ alan diabetiklerde MDA azalmış, GPX ve GSH artmıştır. TMZ alan ve almayan nondiabetik grupta ise MDA artmış, GPX ve GSH azalmıştır. Yani tedaviye TMZ eklenmesi pür iskemik kalp hastalarında olumlu değişiklik yaratmamıştır. Diabetiklerde artan oksidatif stres üzerine TMZ'nin faydalı olduğu böylelikle mevcut tedaviye eklenmesi gerektiği, ancak nondiabetiklerde standart iskemi tedavisine metabolizma düzenleyici ajanların eklenmesinin şu andaki bilgilerimize göre gereksiz olduğu söylenebilir. 36

Abstract:
VII. SUMMARY Besides being a metabolic disease, diabetes mellitus is considered to be a public health problem with its worldwide occurence, high cost of treatment, frequency of complications, and higher frequency of morbidity and mortality. The most important cause of mortality in patients with DM is cardiovascular events. Because of the increased rate of occurence of mortal events such as ischeamic heart disease, sudden death and miyocardial infarction, all patients with DM should be fallowed in terms of cardiovascular disease as soon as the diagnosis was established. Another factor that is blamed for diabetic complications is increased oxidative stress. Decreased antioxidant capacity, oxidation/glycolizisation of lipids and proteins could be responsible for the early coronary injury or progression of the damage in a previously injured vessel.Recent reports suggested the use of the new therapeutic approaches decreasing oxidative stress along with conventional anti-ischeamic therapy in diabetics with heart disease. We have added trimetazidine, which is known as intracellular antioxidant and metabolic regulatory molecule to the standart regimen in aur study. Trimetazidine inhibits the fatty acid oxidation, promotes glycolizisation in mitochondria and protects cell againts acidosis and aschemia. 68 of them diabetic, total 121 patient with ischeamic heart disease were included in this study. 47 diabetic and 25 only-IHD patients were treated with trimetazidine in addition to their conventional therapy during the 8-week period. Blood was drawn for MDA, GPX, GSH determinations at the beginning and at the and of the 8-week period. We did not find any difference in antioksidant capacity in patients treated with trimetazidine as compared with the patients not receiving it. However significant reduction was noted after treatment as compared with the baseline values in the same group. Decreased MDA and increased GPX and GSH levels were found in diabetic patients treated with Trimetazidine. But treatment results in increased MDA and decreased GPX and GSH levels in the other treatment group. In patients with pure IHD, treatment also reduces the GPX and GSH levels. Thus addition of trimetazidine in patients with pure IHD did not cause any positive affect. In conclusion, according to our current knowledge, addition of TMZ in diabetics with increased oxidative stress can be beneficial, whereas there seems to be no need to add metabolic regulatory agents to the standart anti-ischeamic therapy in non-diabetics. 37