Fethiye – Burdur fay zonunun Kozluca – Burdur arasındaki bölümünün neotektonik özellikleri, GB Anadolu, Türkiye
Neotectonic features of the Fethiye – Burdur fault zone between Kozluca and Burdur, SW Anatolia, Turkey
Yazar: BERKANT COŞKUNER
Danışman: YRD. DOÇ. DR. RAHMİ AKSOY
Selçuk Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Jeoloji Mühendisliği = Geological Engineering

Özet:
Batı Anadolu genişleme bölgesinin doğu sınırını oluşturan Fethiye-Burdur Fay Zonu, güneyde Fethiye körfezinden başlayıp kuzeyde Afyon-Çay'a kadar uzanan, yaklaşık 310 km uzunluğunda, KD-GB gidişli sol yönlü doğrultu atım bileşenli aktif bir fay zonudur. Bu zonun kuzeyinde Kozluca-Burdur arasında kalan bölümün jeolojisi ve neotektonik özellikleri çalışmanın asıl amacını oluşturur.
İnceleme alanı açısal uyumsuzluklarla birbirinden ayrılan (i) Geç Triyas – Geç Kretase yaşlı temel kayaları, (ii) Geç Miyosen – Erken Pleistosen yaşlı eski havza çökelleri ve (iii) Kuvaterner yaşlı genç havza çökellerinden oluşur. Eski havza çökelleri kıvrımlanmış gölsel Burdur formasyonu ile alüvyal yelpaze çökellerinden yapılı Tefenni formasyonundan oluşur. Burdur havzasına ait genç havza çökelleri güncel alüvyon çökellerinden yapılıdır. 
Fethiye-Burdur Fay Zonu'nun çalışma alanımız içerisindeki en önemli yapısal unsurları KD-GB uzanımlı Burdur havzası ile bu havzayı sınırlayan sol yönlü oblik Burdur fayı ve Karakent faylarıdır. Havzanın gelişiminde önemli rol oynayan büyük ölçekli bu fayların yanı sıra, inceleme alanı içerisinde Geç Miyosen – Erken Pleistosen yaşlı birimler içerisinde gelişmiş KD-GB ve KB-GD gidişli küçük ölçekli normal faylar da gelişmiştir.
 Bu çalışma, inceleme alanının Geç Miyosen – Erken Pliyosen zaman aralığında KD-GB uzanımlı gölsel bir havzayla temsil olunduğunu göstermektedir. Geç Pliyosen'den itibaren KD-GB doğrultulu sol yanal makaslama tektoniği sonucunda bölgenin yükselerek deformasyonu ve günümüz Burdur havzasının oluşumu gerçekleşir. Yapısal analizler, bölgenin KB-GD yönlü gerilme rejiminin hakimiyetinde olduğunu göstermektedir.

Abstract:
The Fethiye-Burdur Fault Zone, the easternmost extension of the west Anatolian extensional provience, extends from the Gulf of Fethiye northeastward to Afyon – Çay, a distance of about 310 km. It is an active structural break in the region having sinistral oblique-slip movement. The geology and neotectonic features of the fault zone between Kozluca and Burdur constitute the main purpose of this investigation
The study area contains (i) Late Triassic – Late Cretaceous basement, (ii) an older succession of Late Miocene – Early Pleistocene basin fill, overlain with angular unconformity by (iii) a younger Quaternary basin fill. The older succession consists of folded lacustrine sequence of the Burdur Formation and alluvial fan deposits of the Tefenni Formation, being nearly horizontally bedded. The younger infill of the Burdur basin includes Quaternary alluvium deposits. 
The NW – SE trending Burdur basin and their bounding Burdur and Karakent faults which are sinistral oblique-slip normal faults, the most important structural features of the Burdur – Fethiye Fault Zone in the study area. These faults play an important role in the development of the Burdur basin. Besides these major faults, NE-SW and NW-SE trending faults were also developed in the Late Miocene-Early Pliocene aged formation.
This study reveals that the study area was a site of NE-SW trending lacustrine environment during the Late Miocene – Early Pliocene. By the Late Pliocene, the region was uplifted and deformed and the recent Burdur basin was developed as a result of NE-SW trending left lateral shear tectonics. Structural analysis indicates that the region was dominated by NW-SE trending extensional stress regime.