Cam karbomer simanın fiziksel ve kimyasal özelliklerinin in-vitro koşullarda değerlendirilmesi
Evalution of physical and chemical properties of glass carbomer cement: An in-vitro study
Yazar: ESRA CEREN TATLI
Danışman: PROF. DR. LEVENT ÖZER
Ankara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Çocuk Diş Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
İn-vitro ortamda gerçekleştirilen çalışmamızda yeni, güncel bir restorasyon materyali olan cam karbomer simanın (GCP Cam Karbomer, Leiden, Hollanda) süt dişi restoratif materyali olarak sıklıkla kullanılan kompomer (Dyract Extra, York, Amerika) ve cam iyonomer siman (SDI Riva Self Cure, Bayswater, Avustralya) ile klinik başarılarını şekillendirecek olan mikrosızıntıları, mikrogerilim bağlanma dayanımı, kopma tipleri ve mikrosertlik değerleri karşılaştırılarak değerlendirilmiştir.
Çalışmamızda in-vitro testlerde mikrosızıntı testinde 52 adet, mikrogerilim bağlanma dayanımı testinde 60 adet olacak şekilde toplam 112 adet süt 2. molar dişi kullanılmıştır. Mikrosertlik testi için 5 mm çapta ve 2 mm derinlikte pleksi-glass kalıplar kullanılmıştır. Her materyal için 25 örnek olacak şekilde 75 örnek değerlendirilmiştir. Restoratif materyallerin mikrosızıntısı 'boya sızıntısı test yöntemi' ile, dentine bağlanma kuvveti 'mikrogerilim bağlanma dayanımı testi' ile ve mikrosertlikleri ise 'Vicker's testi' ile belirlenmiştir. Restoratif materyallerin mikrosızıntısı ve kopma tiplerinin değerlendirilmesinde ışık mikroskobu kullanılmıştır. Elde edilen veriler Kruskal Wallis, Wilcoxon İşaret ve Mann Whitney U testiyle değerlendirilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir.
Mikrosızıntı testi sonuçlarına göre; cam karbomer siman ve kompomer arasında okluzal ve gingival mikrosızıntı değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Cam iyonomerin ise okluzalde cam karbomer ve kompomer ile benzer mikrosızıntı skoru göstermesine rağmen gingivalde hem kompomer hem cam karbomere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek mikrosızıntı gösterdiği belirlenmiştir (p<0,0083).
Mikrogerilim bağlanma dayanımı testi sonuçlarına göre; cam karbomer ve cam iyonomerin dentine bağlanma değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olmadığı, kompomerin ise istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek mikrogerilim bağlanma dayanımı gösterdiği belirlenmiştir (p<0,001). Cam karbomer siman, cam iyonomer siman ve kompomer restorasyon materyalleri arasında adeziv, koheziv ve karışık kopma oranları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark görülmemiştir (p=0,409).
Mikrosertlik testi sonuçlarına göre; restoratif materyallerin mikrosertlik değerleri arasında istatistiksel anlamlı fark tespit edilmiştir. Mikrosertliği en yüksek dolgu materyali kompomer; mikrosertliği en düşük materyal ise cam karbomer olacak şekilde materyal sertlikleri kompomer > cam iyonomer > cam karbomer olarak belirlenmiştir (p<0,001).
Sonuç olarak, cam karbomer siman mikrosızıntı değerlerinin düşük bulunmasına rağmen, hem mikrosertlik değerlerinin cam iyonomer siman ve kompomere göre az oluşu hem de mikrogerilim bağlanım dayanımı değerlerinin kompomerden daha düşük oluşu materyalle alakalı dezavantajlardır. Ayrıca, uygulanması esnasında yüksek enerjili ışık
75
cihazının uzun süre kullanılması koltukta geçirilen zamanı arttırarak materyalin klinik kullanıma girmesini sınırlandırmaktadır. Süt dişi restorasyon materyali olarak rutin klinik kullanıma girebilmesi ve güvenli bir şekilde kullanılabilmesi için uzun takipli in-vivo çalışma sonuçlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Abstract:
This in-vitro study was to evaluate of microtensile bond strength, failure mode, microleakages and microhardness values of newly developed glass carbomer cement (GCP Glass Carbomer, Leiden, Holland) compare to compomer (Dyract Extra, York, USA) and glass ionomer cement (SDI Riva Self Cure, Bayswater, Australia) restorative material commonly used in pediatric dentistry.
Total of 112 second deciduous molars, of which 52 teeth for microleakage and 60 teeth for microtensile bond strength test, were used. Twenty five cylindrical specimens (5 mm in diameter × 2 mm in length) were prepared from each restorative materials, using pleksi-glass molds for the microhardness test. The microleakage of restorative materials were assessed with 'dye penetration test method'. Bond strength to dentin of glass carbomer, compomer and glass ionomer was assessed with 'microtensile bond strength test'. The microhardness values of restorative materials were evaluated with 'Vicker's microhardness test'. Stereomicroscope was used for evaluation of microleakage and failure mode of the restorative materials. Data were statistically analyzed by Kruskal Wallis, Wilcoxon Sign and Mann Whitney U test. Statistical significance was accepted at p < 0,05.
According to the microleakage test results; it was found that there was no significant difference between occlusal and gingival microleakage values of glass carbomer cement and compomer (p>0,05). On the other hand, despite the similar microleakage scores of glass carbomer and compomer was found in occlusal, there was statistically significant difference related to microleakage scores among glass ionomer cement, compomer and glass carbomer in gingival (p<0,05). Glass ionomer has the highest microleakage scores in gingival.
According to the results of microtensile bond strength test; there was no statistically significant difference between microtensile bond strength values of glass carbomer and glass ionomer (p>0,05). Microtensile bond strength values of compomer was higher than glass carbomer and glass ionomer (p<0,001). No statistically significant difference was found among the glass carbomer cement, glass ionomer cement and compomer restoration materials in terms of adhesive, cohesive and mixed failure mode (p>0,05).
Statistically significant differences were found in related to microhardness values among the three types of materials (p<0,001). The greatest value was found in compomer followed by glass ionomer and glass carbomer respectively.
Consequently, although the microleakage scores of glass carbomer was better than glass ionomer, microhardness and microtensile bond strength values was found lower than compomer and glass ionomer. These are the disadvantages of the glass carbomer. Furthermore, usage of a high-energy CarboLED device for a long period limits the clinical utilization of glass carbomer by increasing chair time. Further studies are required to examine the longer-term performance of glass carbomer.