Deneysel olarak diyabetik yapılan ratlarda ozon gazının random paternli flep yaşabilirliği üzerine etkisinin araştırılması ve histopatolojik açıdan değerlendirilmesi
İnvestigation of the effect of ozone gas on random pattern flap viability in diabetic rats by experimental and histopathological evaluation
Yazar: HASAN MURAT ERGANİ
Danışman: UZMAN MURAT İĞDE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Plastik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Antioksidanlar = Antioxidants ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Diabetes mellitus-deneysel = Diabetes mellitus-experimental ; Histopatoloji = Histopathology ; Ozon = Ozone ; Sağkalım = Survival ; Sıçanlar = Rats ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
ÖZET



Hasan Murat ERGANİ, Deneysel olarak diyabetik yapılan ratlarda ozon gazının random paternli flep yaşabilirliği üzerine etkisinin araştırılması  ve histopatolojik açıdan değerlendirilmesi, Deneysel Çalışma, S.B.Ü Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi SUAM Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Uzmanlık Tezi. Ankara, 2018.

Bu çalışmanın temel amacı, Bu çalışmada amaç deneysel diyabetik ve diyabetik olmayan ratların sırtından planlanan Mc Farlane  flebinin  yaşayabilirliğine ozon gazının  etkisinin gösterilmesidir.Diyabetik hastalarda olan kronik yaralara bağlı oluşan defektlerin kapatılmasında kullanılan fleplerin yaşayabilirliğinin ozon gazı kullanılarak artırılmasının gösterilmesi hedeflenmiştir.Popüler tedavi yöntemlerinden ozonun bu konuda daha önce kullanılmamış olması çalışmanın ana fikrini belirlemektedir.Literatürde diyabetik ratlarda  ozon gazının flep yaşayabilirliğindeki etkisini gösteren bir çalışma mevcut değildir. Bu çalışmada, ozon gazının flep yaşayabilirliğine özellikle antioksidan ve reperfüsyon sağlayıcı etkileri ile olumlu yönde katkı sağlayacağı düşünülmüştür.

Bu amaçla yapılan çalışmada 32 adet rat rastgele 4 gruba bölündü;


1.Grup DM+ OZON+ (n=8): 55 mg/kg  Streptozosin verilerek  ratlar diyabetik hale getirildi.Bir haftanın sonunda kan şekeri ölçümü yapılacak ve 250 mg'kg üzerinde olanlar diyabetik kabıl edildi.Takiben cerrahi yapıldı  ve her gün 1 hafta boyunca 1mg/kg (50 mikrogram/ml) O3 gazı intraperitoneal olarak verildi. Birinci hafta sonunda ratlar sakrifiye edildi.
2.Grup DM+ KONTROL (n=8): 55 mg/kg  Streptozosin verilerek  ratlar diyabetik hale getirildi.Bir haftanın sonunda kan şekeri ölçümü yapılacak ve 250 mg'kg üzerinde olanlar diyabetik kabıl edildi.Takiben cerrahi yapıldı  ve her gün 1 hafta boyunca 1mg/kg NACI intraperitoneal olarak verildi. Birinci hafta sonunda ratlar sakrifiye edildi.
3.Grup DM- OZON+ (n=8):  Eşit oranda strese maruz bırakmak adına 0.1 M sitrat uygulandı.Birinci hafta sonunda cerrahi yapıldı.Takiben ve her gün 1 hafta boyunca 1mg/kg (50 mikrogram/ml) O3 gazı intraperitoneal olarak verildi. Birinci hafta sonunda ratlar sakrifiye edildi.
4.Grup DM- KONTROL (n=8): Eşit oranda strese maruz bırakmak adına 0.1 M sitrat uygulandı.Birinci hafta sonunda cerrahi yapıldı.Takiben ve her gün 1 hafta boyunca 1mg/kg NACI intraperitoneal olarak verildi. Birinci hafta sonunda ratlar sakrifiye edildi.
Sıçanlar postoperatif 7. günde sakrifiye edildikten sonra makroskobik ve histopatolojik açıdan değerlendirildi.
Yaşayan yüzey flep ölçümleri yapıldığında; grup 3'de anlamlı olarak diğer 3 gruba göre en düşük flep nekroz oranlarının olduğu görüldü. Grup 2'de en düşük yaşam oranları varken, grup 1-4'de grup 2' e göre daha yüksek yaşam oranları görülmüş ancak kendi aralarında anlamlı bulunamamıştır. Histopatolojik skorlama puanları değerlendirildiğinde kronik inflamasyon ve kollajen depolanması dışında istatiksel olarak anlamlı olarak bulundu.
Sonuç olarak çalışmada kullanılan ozon gazının hedeflenen antioksidan ve reperfüzyon etkileri sonucu flep yaşayabilirliğini olumlu etkilediği bulunmuştur. İster travmatik olsun ister diyabet gibi vasküler endotel hasarı yapan hastalıklar nedeni ile olsun ozon gazının kullanımı doku iskemi hasarını ve reaktif oksijen radikallerini azaltmaktadır. Aynı zamanda intraperitoneal olarak verilen ozon gazının diyabetik olan ve olmayan gruplarda flep dokusunda neovaskülarizasyonu artırarak iyileşmeyi olumlu yönde etkileyeceği düşünülmüştür

Anahtar Kelimeler: Ozon gazı, diyabet, flep, flep viabilitesi, flep perfüzyonu.

Abstract:
Hasan Murat ERGANİ İnvestigation of the effect of ozone gas on random pattern flap viability in diabetic rats by experimental and histopathological evaluation, Experimental, Üniversity of Health Science Ankara Numune Training and Research Hospital , Thesis in Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, Ankara , 2018.
The main purpose of this study is to reveal that effect of ozone on the  planned Mc Farlane flap in the back of  experimental diabetic and non-diabetic rats. is aimed to demonstrate the viability of the flaps used in the closure of defects due to chronic wounds in diabetic patients by using ozone gas.one of the popular treatment methods is that ozone has not been used before. In the literature, there is no study showing the effect of ozone gas on the viability of flap in diabetic rats. In this study, it is thought that ozone gas will contribute to the flap viability with antioxidant and reperfusion effects.
In this study, 32 rats were randomly divided into 4 groups;
Group 1: DM+ OZONE+ (n=8):55 mg / kg Streptozosin was given to the rats were diabetic. At the end of the week, blood glucose was measured, and those with a dose above 250 mg / kg were diabetic. was given.Surgery was performed and 1 mg / kg (50 microgram / ml) O3 gas was given intraperitoneally for 1 week each day At the end of the first week, rats were sacrificed
Group 2:DM+ CONTROL (n=8): 55 mg / kg Streptozosin was given to the rats were diabetic. At the end of the week, blood glucose was measured, and those with a dose above 250 mg / kg were diabetic was given.Surgery was performed and 1 mg / kg NACI was given intraperitoneally for 1 week each day. At the end of the first week, rats were sacrificed.
Group 3 DM- OZONE+ (n=8): 0.1 M citrate was applied to the rat for equal exposure to stres. At the end of the first week surgery was performed. 1 mg / kg (50 micrograms / ml) O3 gas was given intraperitoneally for 1 week each day.At the end of the first week, rats were sacrified.
 Group 4 DM- KONTROL (n=8): .1 M citrate was applied to the rat for equal exposure to stres. At the end of the first week surgery was performed. 1 mg / kg NACI was given intraperitoneally for 1 week each day.At the end of the first week, rats were sacrified.
The rats were sacrificed on the postoperative 7th day and were evaluated macroscopically and histopathologically.
When living surface flap measurements are performed; group 3 had the lowest rate of flap necrosis compared to the other 3 groups. Group 2 had the lowest survival rates, group 1-4 had higher survival rates than group 2, but no significant difference was found between them. Histopathological scoring scores were statistically significant except chronic inflammation and collagen deposition.
In conclusion, it was found that the ozone gas used in the study had a positive effect on flap viability as a result of the targeted antioxidant and reperfusion effects. The use of ozone gas, whether traumatic or due to diseases that cause vascular endothelial damage, such as diabetes, reduces tissue ischemia damage and reactive oxygen radicals. At the same time, it was thought that intraperitoneally administered ozone gas would improve the healing process by increasing neovascularization of the flap tissue in the diabetic and non-diabetic groups.

Key Words: Ozone gas, diabetes, flap, flap viability, flap perfusion