Radius distal uç kırıklarının konservatif tedavisinde radyolojik kriterler ile fonksiyon arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
The assessment of the relationship between radiological criteria and function in the conservati̇ve treatment of distal radius fractures
Yazar: SERAP ARSLAN
Danışman: PROF. DR. YÜKSEL AYDAR
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Anatomi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Anatomi = Anatomy
Dizin: Konservatif tedavi = Conservative therapy ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Radius = Radius ; Radius kırıkları = Radius fractures ; Radyografi = Radiography

Özet:
Amaç: Distal radius kırıkları, üst ekstremitenin en çok görülen ortopedik
travmaları arasındadır. Bu kırıkların % 75-80‟i eklem dışında gerçekleşir ve
çoğunluğunun tedavisi konservatif olarak yapılır. Bu çalışmanın amacı, radius distal
uç kırığı tanısıyla konservatif olarak tedavi edilen hastaların radyolojik
değerlendirme bulguları ile fonksiyonel sonuçlarını sağlam ekstremite ile
karşılaştırarak aralarındaki ilişkiyi ortaya koymak ve bu alandaki çalışmalara katkıda
bulunmaktır.
Yöntemler: Eylül 2018-Aralık 2019 tarihleri arasında radius distal uç kırığı
tanısı ile acil servise başvuran otuz hastaya konservatif tedavi uygulandı. Kırıklar
prospektif olarak değerlendirildi. Kırık tipleri AO (Arbeitsgemeinschaft für
Osteosynthesefragen) Sınıflamasına göre belirlendi. Bu sistemde kırığın eklemle olan
ilişkisi ve ciddiyeti ön planda tutuldu. Radyolojik bulgular Stewart Radyolojik ve
Anatomik Skorlama ile değerlendirildi. Ayrıca kırık tarafın alçı sonlandırıldıktan
sonra, üçüncü ve altıncı aylarda çekilen radyografileri üzerinde radial yükseklik,
radial açılanma ve palmar tilt değerleri ölçüldü. Elde edilen sonuçlar sağlam
ekstremite ile karşılaştırıldı. Fonksiyonel sonuçlar Stewart Fonksiyonel Skorlama ve
Q-Dash (Kol, omuz ve el sorunları anketi) ile değerlendirildi. Yine fonksiyonel
değerler için kırık tarafın alçı çıktıktan sonra, üçüncü ve altıncı aylarda gonyometre
ile eklem hareket açıklıkları (EHA) (palmar fleksiyon, dorsal fleksiyon, radial
abduksiyon, ulnar abduksiyon, supinasyon ve pronasyon) ölçüldü. Sonuçlar sağlam
ekstremitedeki değerlerle karşılaştırıldı. Alçı sonlandırıldıktan sonra düzenli
aralıklarla kontrollere gelen hastalara egzersiz programı verildi.
Bulgular: Altı erkek, yirmi dört kadından oluşan otuz hastanın yaş ortalaması
55.3 idi. AO Sınıflamasına göre on dokuz olguda ekleme uzanmayan A Tipi, sekiz
olguda kısmen eklemi ilgilendiren B Tipi ve üç olguda eklemi ilgilendiren C Tipi
kırık tespit edildi. Hastaların Stewart Radyolojik ve Anatomik Skorlaması ile Stewart
Fonksiyonel Skorlaması sonuçları arasında anlamlı bir ilişki bulundu (p=0.014). QDash Skoru sonuçları ile Stewart Fonksiyonel Skorlaması arasında da anlamlı bir
ilişki bulundu (p=0.001). Benzer şekilde Q-Dash Skoru ile cinsiyet arasında
(p=0.001) ve yaş arasında (p=0,002) anlamlı bir ilişki vardı. Sağlam taraf ile
kıyaslandığında hastaların radial yükseklik ve palmar tilt değerlerindeki değişimler
anlamlı bulundu (p=0.001). Buna karşın radial açılanma değerlerinde anlamlı bir fark
yoktu (p<0,05). Ayrıca palmar fleksiyon, dorsal fleksiyon, radial abduksiyon, ulnar
abduksiyon, supinasyon ve pronasyon için yapılan gonyometrik ölçümlerin EHA
değerlerindeki değişimler her dönem için anlamlı bulundu (p=0.001).
Sonuç: Mevcut değerlendirmeler ışığında distal radius kırıklarının konservatif
tedavisinde radyolojik kriterler ile fonksiyonel sonuçlar arasında anlamlı bir ilişkinin
olduğu saptanmıştır. Ayrıca düzenli kontrollerle birlikte hastaya verilen egzersiz
programı uygulamasının sonuçları olumlu yönde etkilediğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Aim: Distal radius fractures (DRF) are among the most common orthopedic
traumas of the upper extremity. Of these fractures, 75-80 % occurs outside the joint
and most of them are conservatively treated. The purpose of the present study was to
establish potential relationship between the findings of radiological evaluations and
functional results of the patients diagnosed with DRF and treated conservatively
through comparing assessments of fractured side with healthy side and contribute the
studies regarding treatment of DRF.
Methods and Materials: Thirty patients applied to the Emergency Department
at the Hospital of Medical School of Eskişehir Osmangazi University between
September 2018 and December 2019 and diagnosed with DRF were included in the
present study and they received conservative treatment along with a physical therapy.
Fractures were evaluated prospectively and their types were determined according to
AO (Arbeitsgemeinschaft für Osteosynthesefragen) Classification, in which
association and severity of the fracture with the distal radioulnar joint (DRUJ) are
prioritized. Radiological findings were evaluated with Stewart Radiological and
Anatomical Scoring. In addition, the radiographs of the patients obtained 3rd and 6th
months after the removal of the casts were assessed for determination of radial
height, radial angulation and palmar tilt values. Consequently, the results obtained
were compared with intact limbs. Functional results were evaluated using Stewart
Functional Scoring and Q-Dash (arm, shoulder and hand problems questionnaire).
Furthermore, range of motions of DRUJ (palmar flexion, dorsal flexion, radial
abduction, ulnar abduction, supination and pronation) was measured using
goniometer after 3rd and 6th months after the removal of the casts. Likewise, the
results were compared with the values in intact limbs. The patients who came to the
controls at regular intervals after the cast removal were put on an exercise program.
vi
Results: The mean age of 30 patients, consisting of 6 males and 24 females,
was 55.3 years-old. According to the AO Classification; 19 patients were presented
with Type A fracture, in which the fracture did not extend into DRUJ, 8 patients
were suffered from Type B fracture, where the fracture was partially associated with
DRUJ, and 3 patients were diagnosed with Type C fracture, where the fracture was
associated with DRUJ. A significant correlation was found between Stewart
Radiological and Anatomical Scoring and Stewart Functional Scoring of the patients
(p=0.014). Likewise, a marked correlation was established between Q-Dash Score
results and Stewart Functional Scoring (p=0.001). We also studied relationship
between Q-Dash Score and gender (p=0.001) & age (p=0.002), and found a
comprehensive association between them. Compared to the intact side, changes in
the radial height and palmar tilt values of the patients were found to be significant
(p=0.001). However, there was no noteworthy difference in radial opening values
(p<0.05). In addition, changes in the EHA values of the goniometric measurements
for palmar flexion, dorsal flexion, radial abduction, ulnar abduction, supination and
pronation were noted to be meaningful for each period (p=0.001).
Conclusion: The present results indicated that there is a significant relationship
between radiological criteria and functional results in the conservative treatment of
distal radius fractures. In addition, physical therapy along with follow-up visits is
critical to regain proper wrist function and strength.