Sıçanlarda rekombinant insan epidermal büyüme faktörü ile ön koşullandırmanın yağ grefti yaşayabilirliğine olan etkisinin araştırılması /
Yazar: AYDIN ÖNEN
Danışman: PROF. DR. YAVUZ KEÇECİ
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
Giriş  ve  Amaç: Plastik  estetik  ve  rekonstrüktif  cerrahi  pratiğinde  doku hacminin  arttırılmasında, skar düzeltilmesinde,  vücut  konturlarının şekillendirilmesinde  ve  vücut  gençleştirme  gibi  alanlarda  yağ  greftleri  sıkça kullanılmaktadır.  Otolog  yağ  grefti uygulamalarının  avantajları,  kolay  elde edilebilir olması, kolay uygulanması, tekrarlanabilir olmasıdır. Otolog doku olması nedeniyle doku yabancı cisim reaksiyonları ile karşılaşılmamaktadır (1,2). Her zaman  hedeflenilen hacmin  elde  edilememesi, öngörülemeyen  yağ  grefti kayıplarının olması ise en büyük dezavantajlarıdır. Yapılan araştırmalara göre otolog yağ grefti uygulamaları sonrasında değişen oranlarda rezorbsiyonların olduğu izlenmiştir (3,4). Otolog yağ greftindeki adiposit yaşayabilirliğini artırmak için çok sayıda çalışmalar yapılmıştır (5). Fakat plastik, estetik ve rekonstrüktif cerrahi uygulamalarında kabul edilmiş standart bir uygulama henüz yoktur (3). Yağ grefti sağkalımını arttırmak için alıcı sahada neovaskülarizasyonu artırmak gerektiği  düşünülmektedir (6). Epidermal  büyüme  faktörünün (EGF) neovaskülarizasyonu  arttırarak  otolog  yağ  grefti  sağkalımını  arttırdığı bilinmektedir  fakat  literatürde  rekombinant  insan  epidermal  büyüme  faktörü (rhEGF) ile yapılacak olan ön koşullandırmanın otolog yağ greft yaşayabilirliğine olan  etkisi  üzerine  çalışma  yapılmadığı  görülmüştür (6). Bu  çalışmada literatürdeki sıçan modellerine uygun olarak yağ grefti uygulamasından 1 hafta önce  interskapuler  bölge  dorsaline  rhEGF  uygulanarak  yapılacak  ön koşullandırmanın yağ greftinin yaşayabilirliğine olan etkisi araştırılmıştır.
Gereç ve Yöntem: 24 adet Wistar Albino cinsi olan ve ağırlıkları 300±50 gram olan erkek sıçanlar kullanıldı. Sıçanlar randomize olarak n=8 olacak şekilde 3
gruba ayrıldı. 1. gruptaki sıçanların sağ inguinal bölgesinden alınarak hazırlanan tek parça halindeki 0.5 gr yağ grefti interskapuler bölge dorsalinde cilt altında hazırlanan poşa yerleştirildi. 2. gruptaki sıçanların interskapüler bölge dorsalinde cilt altına 0.5 cc rhEGF subkutan olarak uygulandıktan 1 hafta sonra sağ inguinal bölgeden hazırlanan 0.5 gr yağ grefti interskapuler bölgede cilt altında oluşturulan poşa yerleştirildi. 3. gruptaki sıçanların interskapuler bölge dorsalinde cilt altına 0.5 cc %0.9 serum fizyolojik subkutan olarak uygulandıktan 1 hafta sonra sağ inguinal bölgeden hazırlanan 0.5 gr yağ grefti interskapuler bölge dorsalinde oluşturulan  poşa  yerleştirildi. 3  grupta  yer  alan  sıçanların  yağ  greftleri yerleştirildikten 8 hafta sonra cilt altı poşlardan çıkartılıp ağırlık ve hacimleri ölçüldü. Tüm  gruplardaki  deneklerin  yağ  greftlerinde normal  adiposit  varlığı, fibrozis,  inflamasyon,  vasküler  yoğunluk, nekrozis,  kist-vakuol oluşumu histopatolojik olarak incelendi. Hacim ve ağırlık karşılaştırması, histopatolojik verilerin değerlendirilmesi istatistiksel olarak yapıldı.
Bulgular: 3 grup arasında deneklerden elde edilen yağ greftlerinin ağırlıkları istatistiksel  olarak  karşılaştırıldığında anlamlı  fark  bulunmadı (p=0,579). Histopatolojik verilerin istatistiksel analizinde kist-vakuol oluşumu, inflamasyon, normal yağ dokusu oran arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Nekrozis, fibrozis ve vasküler yoğunluk açısından 3 grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05).
Sonuç: Çalışmamızın sonucunda rhEGF ile yapılan ön koşullandırma ile yağ greftlerinin yaşayabilirliği değerlendirildiğinde 8. hafta sonunda greft ağırlıkları, normal yağ dokusunun oranı, kist-vakuol şiddeti ve inflamasyon şiddeti açısından anlamlı sonuç bulunmazken, nekrozis, fibrozis ve vasküler yoğunluk oranları açısından anlamlı sonuçlar bulunmuştur. Çalışmamızda rhEGF ile yapılan ön koşullandırma sonucunda yağ greftinin vasküler yoğunluk şiddetinin azaldığı, nekrozis ve fibrozis şiddetinin arttığı görülmüştür. Bu nedenle rhEGF ile yapılacak ön koşullandırmanın yağ grefti yaşayabilirliğini arttırmadığı görülmüştür.
Anahtar  Kelimeler:  yağ  grefti,  yağ  grefti  sağkalımı,  rekombinant  insan epidermal büyüme faktörü

Abstract:
Project Title: Investigation of The Effect of Preconditioning With Recombinant Human Epidermal Growth Factor on Fat Graft Viability in Rats
Introduction  and  Aim: In  plastic  aesthetic  and  reconstructive  surgery practice, fat grafts are frequently used for tissue augmentation, scar regeneration, shaping of body contours and body rejuvenation. The advantages of autologous fat graft applications are easy availability, easy application and reproducibility. Since it is autologous tissue, tissue foreign body reactions are not encountered (1,2). The biggest disadvantages are that the targeted volume cannot always be obtained and unpredictable fat graft losses. According to studies, it has been observed  that  resorption  occurs  at  varying  rates  after  autologous  fat  graft applications (3,4). Numerous studies have been conducted to increase adipocyte viability in autologous fat grafts (5). However, there is not yet an accepted standard practice in plastic, aesthetic and reconstructive surgery applications (3). It is thought that neovascularization in the recipient site should be increased to increase fat graft survival (6). Epidermal growth factor is known to increase autologous fat graft survival by increasing neovascularization, but no study on the effect of preconditioning with recombinant human epidermal growth factor on autologous fat graft viability was observed in the literature. In this study, we investigated the effect of preconditioning with recombinant human epidermal growth factor on fat graft viability by applying recombinant human epidermal growth factor dorsal to the interscapular region 1 week before fat graft application in accordance with rat models in the literature.
Materials and Methods: 24 male Wistar albino rats weighing 300±50 gr were used. The rats were randomly divided into 3 groups with n=8. In the 1st group, a single piece of 0.5 gr fat graft prepared from the right inguinal region of the rats was placed in a pouch prepared under the skin dorsal to the interscapular region. In the 2nd group, 0.5 cc of recombinant human epidermal growth factor was applied subcutaneously under the skin dorsal to the interscapular region of the rats. 1 week later, 0.5 gr of fat graft prepared from the right inguinal region was placed into the pouch formed under the skin in the interscapular region. In the 3rd group, 0.5 gr fat graft prepared from the right inguinal region was placed into the pouch formed under the skin in the dorsal part of the interscapular region 1 week after 0.5 cc 0.9% saline was applied subcutaneously under the skin in the dorsal part of the interscapular region. The fat grafts of rats in 3 groups were removed from the subcutaneous pouches 8 weeks after implantation and their weights and volumes were measured. The presence of adipocytes, fibrosis, inflammation, vascular density, necrosis, cyst-vacuole formation in the fat grafts of the rats in all groups were examined histopathologically. Weight comparisons and evaluation of histopathologic data were performed statistically.
Results: When  the  weights  of  the  fat  grafts  obtained  from  the  subjects between the 3 groups were compared statistically, no significant difference was found (p=0.579). In the statistical analysis of histopathologic data, no statistically significant difference was found between cyst-vacuole formation, inflammation, normal adipose tissue ratio (p>0.05). Statistically significant difference was found between the 3 groups in terms of necrosis, fibrosis and vascular density (p<0.05).
Conclusion: As a result of our study, when the viability of fat grafts was evaluated by preconditioning with recombinant human epidermal growth factor
(rhEGF), no significant results were found in terms of graft weights, normal adipose tissue ratio, cyst-vacuole severity and inflammation severity at the end of the 8th week, while significant results were found in terms of necrosis, fibrosis and vascular density severities. In our study, as a result of preconditioning with rhEGF, it was observed that the severity of vascular density of the fat graft decreased and the severity of necrosis and fibrosis increased. Therefore, preconditioning with rhEGF did not increase fat graft viability.
Key Words: fat graft, fat graft viability, recombinant human epidermal growth factor