Renal transplantasyon alıcılarlnda renkli dopplerul trasonografi ile vezikoüreteral reflü saptanmasıve vezikoüreteral reflünün transplante böbrekfonksiyonlarına olası etkilerinin degerlendirilmesi /
Yazar: ALİ ÇİFT
Danışman: PROF. DR. AHMET BÜLENT OKTAY
Uludağ Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç: Bu çalışmada renal transplantasyon alıcılarında olası
vezikoüreteral reflünün (VUR), noninvaziv bir işlem olan renkli doppler
ultrasonografi (RDUS) ile saptanması, VUR saptanan olgulardaki
transplante böbreğin fonksiyonun değerlendirilmesi ve buna yönelik gerekli
önlemlerin alınmasını amaçladık.
Olgular ve Yöntem: Renal transplantasyon uyguladığımız 149 olgudan
katılmayı kabul eden, 27'si erkek (%64.2), 15'i kadın (%35,8) toplam 42
renal transplantasyon alıcısı çalışmaya dahil edildi. Olguların ortalama
yaşları 35,1 ± 1,39 (15-55 ) yıl, transplantasyon sonrası takip süreleri 63,6
± 7,2 (7-170) ay olarak saptandı. Bütün olgulara üriner sistem RDUS
yapıldı. RDUS'de reflü saptanan olgular ayrıca x-ray işeme
sistoüretrografisi ile değerlendirildi. Tüm olguların transplantasyon sonrası
rutin takiplerindeki üre, kreatinin, tam idrar analizinde nitrit ve lökosit
esteraz pozitifliği, mikroskopisinde pyüri varlığı ve idrar kültüründe bakteri
üremesi değerlendirildi. Bütün olgularda üreterovezikal anastomoz Lich -
Gregoir tekniği ile antireflü submukozal tünel oluşturularak üreteral kateter
kullanılmaksızın uygulanmıştı.
Bulgular: Renkli doppler ultrasonografi yapılan 42 olgunun ?'sinde
(%16,7) vezikoüreteral reflü saptandı. RDUS ile VUR saptanan ve x-ray
işeme sistoüretrografi yapılan olguların tamamında VUR doğrulandı. VUR
saptanan 7 (%16.7) olgunun 2'sinde (%28.5), nitrit ve lökosit esteraz
pozitifliği, pyüri varlığı ve idrar kültüründe üreme saptandı. VUR
saptanmayan 35 (%85.3) olgunun ?'sinde (%20), nitrit ve lökosit esteraz
pozitifliği saptanırken hiçbir olguda pyüri varlığı ve idrar kültüründe üreme
saptanmadı. VUR saptanan ve saptanmayan olgular arasında nitrit
pozitifliği ve idrar kültüründe üreme olması açısından istatistiksel olarak
anlamlı fark bulundu (P<0.05). VUR saptanan 7 olgunun 1'inde (%14,2),
rezidivite indeksi (Ri) 0,70 ve üzerinde saptandı. VUR saptanmayan 35
olgunun ?'sinde (%20), Ri 0,70 ve üzerinde bulundu. VUR saptanan ve
saptanmayan olgular arasında Ri artışı açısından istatiksel olarak anlamlı
II 
fark saptanmadı (p>0,05). Reflü saptanmayan olgulara, takiplerinde
tekrarlayan üriner enfeksiyon olmaması nedeniyle invaziv bir işlem olan xray
işeme sistoüretrografi yapılmadı. VUR saptanan olguların tamamında
üre, kreatinin değerleri normal sınırlarda saptandı.
Sonuç: Renal transplantasyon alıcılarında RDUS, VUR saptanması ve
takibinde kullanılabilen noninvaziv görüntüleme yöntemidir. Belirgin sıklıkta
görülen vezikoüreteral reflünün, uzun dönem böbrek fonksiyanlarına
etkisinin daha anlaşılabilir olması için transplantasyon sonrası ilk yıl içinde
vezikoüreteral reflünün RDUS ile değerlendirilmesini önermekteyiz. Reflü
saptanan olgular, bu durumun farkında olarak takip edildiklerinde
enfeksiyon kontrolü ve uzun dönem böbrek fonksiyonlarının, reflü olmayan
olgularla karşılaştırılması daha güvenli yapılabilir. Reflüsünün olduğu
bilinen olgular idrar yolu enfeksiyonu açısından daha yakın takip edilip,
gerekirse profilaksi uygulanabilir.
Anahtar Kelimeler: Renal transplantasyon, vezikoüreteral reflü, renkli
doppler ultrasonografi

Abstract:
Purpose: In this study, we aimed to evaluate the function of the kidney and
to diagnose the probable vesicoureteral reflux (VUR) in renal transplant
recepients by using noninvasive colour doppler ultrasonography (CDUS)
Materials ve Methotds: Among 149 kidney transplanted patients, 27
(64.2%) male and 15 (35.8%) female, total 42, whom accepted to attend
were included to the study. The mean age of the patients and fallaw-up
period after transplantation were 35.1 ±1.39 (15-55) years and 63.6 ± 7.2 (7-
170) months respectively. All the patients underwent CDUS and the patients
who diagnosed to have reflux alsa evaluated with x-ray voiding
cystouretrography. All the patients were followed in post-transplatation
period with urea, creatinine, complete urine analysis including determination
of nitrite, leucocyte esterase and pyuria and culture of urine for bacterial
growth. The ureterovesical anastomosis was performed by Lich-Gregoir
technique and antireflux was created by submucosal tunnel without using
ureteral catheter.
Results: Among 42 patients who underwent CDUS 7 (16.7%) patients were
diagnosed to have VUR and diagnosis was cantirmed in all patients with xray
voiding cystouretrography. 2 (28.5%) out of 7 patients with VUR were
found to have pyuria with positive nitrite, leucocyte esterase testing and
urine culture. Among 35 (85.3%) patients who were diagnosed not to have
VUR 7 (20%) patients were found to have positive nitrite and leucocyte
esterase testing but none of them had pyuria and positive urine culture.
Regarding nitrite and urine culture positivity, when the patients with and
without VUR were compared, statistically significant differences were
obsereved between two groups (p<0.05). Among 7 patients, whom were
diagnosed to have VUR, only 1 (14.2%) patient had resistive index (RI)
more than 0.70. On the other hand, among 35 patients without VUR
diagnosis 7 (20%) patients had RI more than 0.70. Regarding RI increase,
there was no statistically significant difference between patients with and
without VUR (p>0.05). Since x-ray voiding cystouretrography is invasive in
IV 
nature and the patients without VUR did not develop urinary infection in
follow-up it was not performed to those patients. In all the patients with
diagnosis of VUR urea and creatinine values found within normallimits.
_ Conclusion: CDUS is a non-invasive screening method which might be
used in the diagnosis and the follow up of the renal transplantation patients.
In order to determine the long term effects of VUR on renal functions we
suggest to evaluate VUR in first year after transplantation with CDUS. When
the patients were followed in the awareness of such condition the
comparison of long term infection rates and renal functions between the
patients whom diagnosed to have VUR and those whom did not can be
made more realibly. Those who are known to have VUR can be followed up
closely for the development of urinary tract infection and prophylaxis can be
given when needed.
Key Words: Renal transplantation, vesicoureteral reflux, color doppler
ultrasonography.