Sinop yetişme ortamı bölgesi doğu kayını (Fagus orientalis Lipsky.) meşcerelerinin bazı erodibilite indekslerinin belirlenmesi
determination of some erodibility indices of oriental beech (Fagus orientalis Lipsky.) stands in Sinop region
Yazar: KADİR KINALI
Danışman: DOÇ. DR. ÖMER KARA
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Orman Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2013
Konu: Ormancılık ve Orman Mühendisliği = Forestry and Forest Engineering

Özet:
Eroziv kuvvetlerin etkisi ile toprak agregatlarının dispersiyonu ve çözülmesine karşı direnç veya yatkınlık gösteren toprak özellikleri olarak bilinen erodibilite toprak erozyonunda etkili bir faktördür. Bu çalışmada erodibilite indeksleri belirlenerek, kayın meşcereleri altındaki toprakların erozyona karşı duyarlı olup olmadığı yükselti basamaklarına göre ortaya konulmaya çalışılmıştır. 
Araştırma, Sinop Orman İşletme Müdürlüğü?ne bağlı bulunan Sinop, Erfelek, Bektaşağa ve Ahmetyeri Şeflikleri içerisinde yer alan Saf Doğu Kayını ormanlarında yapılmıştır. Bu amaçla, beş farklı yükseklik kademesinden ve iki farklı bakıdan toprak örnekleri alınmıştır. Her yükseklik kademesinden 10 adet (5 adet kuzey bakı grubundan, 5 adet güney bakı grubundan) olmak üzere toplamda 50 adet toprak çukuru açılmış ve her profilden toprak horizonlarına göre 218 adet toprak örneği alınmıştır.
Toprakların bazı fiziksel (tekstür analizi, tarla kapasitesi, solma noktası, rutubet analizi, faydalı su kapasitesi, dispersiyon oranı, kolloid-nem ekivalanı oranı, erozyon oranı, kil oranı) ve kimyasal (organik madde, pH, elektriksel iletkenlik ve toplam kireç miktarı) özellikleri belirlenmiştir. 
Kayın meşcerelerindeki toprakların genel olarak erozyona duyarlı oldukları belirlenmiştir. Dispersiyon oranı (%27.25) ve erozyon oranı (25.23) oranları sınır değerlerin üzerinde bulunmuştur. Kolloid-nem ekivalanı oranı bakımından sadece 4. yükselti basamağındaki (600-800 m) topraklar erozyona dayanıklı, diğer yükselti basamaklarındaki topraklar ise erozyona duyarlı bulunmuşlardır. Her ne kadar araştırma alanındaki toprakların hepsi erozyona duyarlı olarak bulunsa da yükselti arttıkça göreceli olarak daha dayanıklı oldukları bulunmuştur.

Abstract:
Soil erodibilty refers to the susceptibilty or resistance or resistance of soil to detachment and transport of aggregates by erosive forces for a particular site. In this study, Erodibility indices and vulnerability of beech soils was determined according to altitudinal zones. 
Study was conducted in pure oriental beech stands in Sinop, Erfelek, Bektasaga and Ahmetyeri provinces. Soil samples were collected from five different altitude levels and two different aspect. Each altitude level has 10 soil profiles (5 on north aspect, 5 on south aspect), total of 50 soil profiles. Total of 218 soil samples were collected from these soil profiles. 
Some physical (texture, moisutre, avaible water capacity, dispersion percent, erosion percent, clay percent) and chemical (organic matter, pH, electrical conductivity and total lime content) characteristics of soil were analysed.
According to results, soils under oriental beech stands were generally susceptible to erosions. Dispersion percent (27.25%) and erosion ratio (25.23) were over the limit values. Colloid/moisture equivalent ratio showed that only soils in forth altitude level (600-800 m) were resistant to erosion while all other soils were susceptible to erosion. Even though most of the soils were susceptible to erosion, it is observed that with increase in altitude the resistance to erosion was also increasing.