Badminton sporcularında yorgunluğun backhand bölgesinde uygulanan baş üstü forehand smaç vuruşu sonrası tek bacak yere konma kinematiğine etkisi
The effect fatigue of single leg landing kinematics after the overhead forehand smash in the backhand side on badminton players
Yazar: NURDAN VARMIŞ
Danışman: DOÇ. DR. ELİF CENGİZEL
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Antrenörlük Eğitimi Ana Bilim Dalı / Antrenman ve Hareket Bilimleri Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Spor = Sports

Özet:
Bu araştırmanın amacı yorgunluğun backhand bölgesinde uygulanan başüstü forehand smaç vuruşu sonrası tek bacak yere konma kinematiğine etkisinin belirlenmesidir. Araştırmaya 40 badminton sporcusu (20 kadın, 20 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Sporcular çalışma kapsamında 24-48 saat arayla 2 kez labaratuvara çağırılmışlardır. İlk seansta sporcuların backhand kortunda forehand başüstü smaç vuruşu sonrası tek bacak yere konma referans protokolü uygulanmıştır. İkinci seansta ise Air-BT yorgunluk protokolünü takiben backhand kortunda forehand başüstü smaç vuruşu sonrası tek bacak yere konma uygulanmıştır. Her iki günde de 5 başarılı smaç vuruşu gerçekleştirilmiştir. Protokoller öncesi ve sonrası ile dominant ve non-dominant taraf arası karşılaştırma yapmak için paired sample t test, cinsiyetler arası karşılaştırma için t test kullanılmıştır. Sıçrama yüksekliği referans protokolü ile yorgunluk protokolü arasında anlamlı farklı bulunmamıştır. Erkek oyuncuların kadın oyunculardan anlamlı yüksek sıçrama yüksekliği ile vücut kütle merkezi (VKM) yatay doğrusal hıza sahip olduğu tespit edilmiştir (p=.009).  Buna ek olarak sporcuların non-dominant taraf diz varus açıları yorgunluk protokolü sonrasında anlamlı azalmıştır (p=.022). Diz eklemi zirve fleksiyon açısının yorgunluk protokolü sonrasında anlamlı yüksek bulunduğu (p=.014), erkeklerin daha yüksek zirve fleksiyon açısına sahip olduğu görülmüştür.  Kalça ve diz açısal hızı kadınlarda dominant taraflarda yorgunluk sonrası anlamlı düşüş göstermiştir (kalça: p=.002, diz: =.040). Eklem hareket açıklığında ise sadece diz ve ayak bileğinde dominant ve non-dominant taraflar arasında anlamlı farklar görüldüğü, yorgunluğun eklem hareket açıklığına anlamlı etkisinin olmadığı görülmüştür. Bu araştırmanın bulguları yüksek yoğunluklu müsabakaları bulunan badminton sporunda yorgunluğun performansa etkileri hakkında antrenör ve sporculara rehber niteliği taşımaktadır.

Abstract:
The purpose of this research is to determine the effect of fatigue on the kinematics of single leg landing after an overhead forehand smash performed in the backhand court. 40 badminton players (20 women, 20 men) participated in the research voluntarily. Within the scope of the study, the players were called to the laboratory twice with an interval of 24-48 hours. In the first session, the reference protocol of players landing on the ground with single leg landing after a overhaed forehand smash on the backhand court was applied. In the second session, following the Air-BT fatigue protocol, a single leg landing was applied after a overhead forehand smash on the backhand court. 5 successful smash were performed on both days. Paired sample t test was used to compare before and after protocols, and dominant and non-dominant sides, and t test was used to compare between genders. There was no significant difference in jump height between the reference protocol and the fatigue protocol. It was determined that male players had a significantly higher jump height and center of mass (CoM) horizontal linear velocity than female players (p=.009).  In addition, the non-dominant side knee varus angles of the players decreased significantly after the fatigue protocol (p=.022). It was observed that there was a significantly higher difference in the peak flexion angle of the knee joint after the fatigue protocol (p=.014), and men had a higher peak flexion angle.  Hip and knee angular velocity decreased significantly on the dominant sides in women after fatigue (hip: p=.002, knee: =.040). It was observed that there were significant differences in joint range of motion between the dominant and non-dominant sides only in the knee and ankle, and that fatigue had no significant effect on joint range of motion. The findings of this research serve as a guide for coaches and players about the effects of fatigue on performance in the sport of badminton, which has high-intensity competitions.