II. Meşrutiyet Dönemi Osmanlı ordusunda modernizasyon (1908-1918)
The era of the second Constitutional period: Modernization in the Ottoman army (1908-1918)
Yazar: ALİ ATİCİ
Danışman: PROF. DR. TANJU DEMİR
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Tarih = History

Özet:
İlk Türk devletlerinden itibaren ordu-millet anlayışı, kadim kültür ve hayat tarzı olarak geçerliliğini korumaktadır. Tarihte kurulan tüm Türk devletlerinde ve günümüzde hâkim olan askeri yapı milattan önce 209'da Mete'nin uyguladığı onluk sistemi üzerine inşa edilmiştir. Türk milletinin her zaman ve her koşulda disiplinli bir halde harbe hazır olması Ordu-millet anlayışının özümsenmesini ve bir kültür haline gelmesine neden olmuştur. Günümüzde dahi hala bu anlayış Silahlı kuvvetlerde kurum kültürü, halkta ise bir yaşam tarzı olarak varlığını korumaktadır. 
Kurulan tüm Türk devletlerinde ordu teşkilatı en önde gelen devlet kurumu olmuştur. Ordunun zayıflaması ve dönemin şartlarına uygun olarak kendini yenileyememesi sonucunda birçok Türk Devleti'nin tarih sahnesinde kayboluşunu görmekteyiz. Özellikle sanayi inkılabı ile birlikte gelişen teknoloji sayesinde tahrip gücü yüksek silahların Avrupa devletlerinde kullanılmaya başlanması ile dünyada güç dengesi değişmeye başladı. Şüphesiz bundan en çok etkilenen devletlerin başında dönemin teknolojik gelişmelerine ayak uyduramaması nedeniyle Osmanlı devletini görmekteyiz.
XVIII. yüzyıldan itibaren Avrupa ordularındaki gelişmelere Osmanlı Devleti, ayak uyduramamış ve bu gelişmelere adapte olabilmek için ordu ve donanmada Avrupalı askerî uzmanlardan yardım almaya başlamıştır. Bu uzmanlar, "II. Mahmut Dönemi" hariç diplomatik ilişkilerin üst seviyede olduğu Fransa'dan istenilmekteydi. II. Abdülhamid devrine gelindiğinde ise İngiltere ve Fransa'nın zamanın şartları göz önünde bulundurulduğunda değişen Avrupa ve dünya siyasetleri nedeniyle Osmanlı Devleti'nin iç işlerine müdahale etmeleri II. Abdülhamit'i yeni bir müttefik bulma yoluna itmişti Siyasi birliğini tamamladıktan sonra Avrupa siyasetinde söz sahibi olmaya başlayan Almanya böyle bir dönemde II. Abdülhamid için iyi bir fırsat oldu. II. Abdülhamid dönemi itibariyle başlayan Türk-Alman yakınlaşması ondan sonra da devam etti ve bu yakın ilişkiler Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı Devleti'nin Almanya ile beraber savaşa girmesine neden oldu.
II. Meşrutiyetin ilanından sonra, kara ordusunun omurgasını oluşturan yedi ordu ve bunlara ilave olarak iki bağımsız tümen, nizamiye olarak adlandırılan ordunun en genç ve güvenilir askerlerinden teşkil edilmekteydi. Bunlara ilave olarak bağımsız tümenler ve redifler de eklenince ordunun teşkilat kadrosu ve mevcudu tamamlanmış oluyordu. II. Meşrutiyet dönemi sonrasında ordudaki bu değişim ve modernizasyon faaliyetleri artarak devam etmiş ve silahlı kuvvetlerin ıslahı için ciddi adımlar atılmıştır. Ancak Trablusgarp ve Balkan savaşlarından mağlup olarak çıkan Osmanlı ordusu için daha acil ve önemli tedbirlerin alınması için Almanya'dan bir ıslah heyetinin gelmesi sağlanmıştır. Asıl değişim ise Enver Paşa'nın Harbiye Nazırı olduğu dönemde gerçekleşmiştir.

Abstract:
Since the first Turkish states, the army-nation understanding maintains its validity as an ancient culture and lifestyle. The military structure that dominates all Turkish states established throughout history and today was built on the decimal system implemented by Mete in 209 BC. The fact that the Turkish nation is ready for war in a disciplined manner at all times and under all conditions has caused the Army-nation understanding to be assimilated and become a culture. Even today, this understanding still maintains its existence as a corporate culture in the Armed Forces and as a lifestyle among the public.
The army organization has been the most prominent state institution in all established Turkish states. We see that many Turkish States disappeared from the stage of history as a result of the weakening of the army and its inability to renew itself in accordance with the conditions of the period. The balance of power in the world began to change, especially with the use of highly destructive weapons in European states, thanks to the technology that developed with the Industrial Revolution. Undoubtedly, we see the Ottoman Empire as one of the states most affected by this, due to its inability to keep up with the technological developments of the period.
XVIII. The Ottoman Empire could not keep up with the developments in European armies since the 19th century and began to receive help from European military experts in the army and navy in order to adapt to these developments. These experts, "II. It was requested from France, with whom diplomatic relations were at a high level except for the Mahmud Period. II. When it came to the reign of Abdulhamid II, England and France intervened in the internal affairs of the Ottoman Empire due to the changing European and world politics, considering the conditions of the time. It pushed Abdulhamid to find a new ally. Germany, which started to have a say in European politics after completing its political unity, was in such a period as World War II. It was a good opportunity for Abdulhamid. II. The Turkish-German rapprochement that started during the reign of Abdulhamid continued after that, and these close relations caused the Ottoman Empire to enter the war with Germany in the First World War.
II. After the declaration of the Constitutional Monarchy, the seven armies that formed the backbone of the land army and two independent divisions were composed of the youngest and most reliable soldiers of the army, called nizamiye. When independent divisions and redifs were added, the organizational staff and size of the army were completed.II. After the Constitutional Monarchy period, these changes and modernization activities in the army continued increasingly and serious steps were taken to reform the armed forces. However, a reform committee was brought from Germany to take more urgent and important measures for the Ottoman army, which was defeated in the Tripoli and Balkan wars. The real change took place when Enver Pasha was the Minister of War