Kişisel koruyucu ekipman ile kardiyopulmoner resüsitasyonda göğüs kompresyonu etkinliğinin değerlendirilmesi, manken çalışması
Evaluation of the effectiveness of chest compression in cardiopulmonary resusitation with personal protective equipment, mannequin study
Yazar: SELİNAY KAYMAKÇI
Danışman: DOÇ. DR. ONUR KARAKAYALI
Sakarya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ: İyi uygulanmış bir Kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR), spontan vasküler kan akışının geri dönme ihtimalini artıracak ve hastalarda mortaliteyi azaltacaktır. Özellikle pandemi dönemi ile birlikte bulaşıcı hastalıklarda ve kimyasal, biyolojik, nükleer ve radyolojik olaylarda kişisel koruyucu ekipmanlar (KKE) varlığında KPR önem kazanmıştır. KKE ile uzun süreli müdahalelerde KPR kalitesi azalmaktadır.
Çalışmamızda KPR'de  KKE varlığında kurtarıcıların, mevcut standart uygulama olan 2 dakikalık rotasyonlar yerine her 1 dakikada bir rotasyon yapmaları durumunda daha kaliteli göğüs kompresyonları sağlama durumlarını ve yorgunluk düzeylerini incelemeyi amaçladık. 
YÖNTEM: Çalışmamız randomize prospektif bir çalışma olarak Sakarya Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi Acil Servisi'nde çalışan daha önce 3'den daha az KPR deneyimi olan ya da hiç KPR deneyimi olmayan Acil Tıp Teknisyeni ve Paramedikler ile planlandı. Katılımcılara Laerdal yetişkin tip KPR eğitim mankeni üzerinde 2 dakikalık ve 1 dakikalık rotasyonlar şeklinde göğüs kompresyonu yaptırıldı. Her uygulayıcının göğüs kompresyon etkinliği ve bölgesel oksijen saturasyonu (rSO2) ölçüldü. Uygulama sonrasında VAS ve BORG skalası ile yorgunluk düzeyleri belirlendi. Çalışmaya ait bulgular kayıt altına alındı, istatistiksel olarak değerlendirildi ve p<0,05 değeri anlamlı kabul edildi.
BULGULAR: Çalışmamızın ana sonuçlarında Borg yorgunluk skalasına göre 1 dakikalık resüsitasyon ile 2 dakikalık resüsitasyon arasında istatistiksel olarak anlamlı fark mevcut değildi. Katılımcıların %53,6'sı 1 dakikalık resüsitasyonu tercih etmiştir. 1 dakikalık resüsitasyonda 2 dakikalık resüsitasyona kıyasla total kompresyon derinliği ve total başarılı kompresyonda katılımcıların daha başarılı olduğu gözlenmiştir. Gönüllülerin 2 dakikalık resüsitasyonda resüsitasyon öncesi ve sonrasında rSO2 değişimlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark mevcut iken (p=0,041), 1 dakikalık resüsitasyonda resüsitasyon öncesi ve sonrasında rSO2 değişiminde istatistiksel anlamlı fark mevcut değildi.
SONUÇ: 1 dakikalık resüsitasyonda 2 dakikalık resüsitasyona kıyasla daha başarılı kompresyon sayısı ve derinliğine ulaşılmakla beraber 1 dakikalık resüsitasyonda uygulayıcılarda daha az yorgunluk bulguları gözlenmiş olup çalışmamızın sonucu olarak KKE varlığında 1 dakikalık resüsitasyonun 2 dakikalık resüsitasyona kıyasla daha etkin olabileceğini düşünmekteyiz.
ANAHTAR KELİMLER: göğüs kompresyonu, kardiyopulmoner resüsitasyon, kişisel koruyucu ekipman, yorgunluk skalası

Abstract:
INTRODUCTION AND AIM: Effective cardiopulmonary resuscitation (CPR) improves patient outcomes and reduces mortality, especially during the pandemic and in hazardous situations with PPE. In our study, we examined the effect of PPE on CPR quality and rescuer fatigue. We compared the standard 2-minute rotation with a 1-minute rotation to see if shorter intervals could improve chest compression quality. 
METHODS: Our study involved Emergency Medical Technicians and Paramedics at Sakarya University Education and Research Hospital Emergency Department. They had little or no experience with CPR. Participants were asked to perform chest compressions on a Laerdal adult CPR training model in both 2-minute and 1-minute rotations. Applicator chest compression effectiveness and rSO2 were measured. Fatigue levels were determined using VAS and BORG scales after application. Data on the procedures were recorded, statistically analyzed, and published..
FINDINGS: In our study, there was no significant difference in resuscitation time (1-minute vs 2-minute) according to the Borg fatigue scale. 6% preferred 1-minute resuscitation and had better total compression depth and success compared to 2-minute resuscitation. There was a significant difference in rSO2 changes before and after resuscitation in the 2-minute group (p=0.041), but not in the 1-minute group.
CONCLUSION: While a more successful number and depth of compressions were achieved in 1-minute resuscitation compared to 2-minute resuscitation, fewer fatigue findings were observed in the applicators in 1-minute resuscitation. As a result of our study, we believe that 1-minute resuscitation may be more effective than 2-minute resuscitation in the presence of PPE.
KEYWORDS: Cardiopulmonary resuscitation, chest compression, fatigue scale, personal protective equipment