İlk ateşli nöbet ve ilk ateşsiz nöbet ile başvuran çocukların ailelerinin anksiyete risk grubunun ileriye dönük değerlendirilmesi
Prospective evaluation of the anxiety risk group of the families of the children presenting with the first febrile seizure and the first febrile seizure.
Yazar: ÖZGE ÖZALP BERKARDA
Danışman: PROF. DR. MUZAFFER POLAT
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Ana-baba = Parents ; Anksiyete = Anxiety ; Ateş = Fever ; Nöbetler = Seizures ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Bu çalışmada; ilk defa ateşli nöbet veya ateşsiz nöbet geçiren çocukların ebeveynlerinin, nöbet hakkındaki bilgilerini, tutumlarını, endişelerini, müdahale konusunda yeterli olup olmadıklarını belirlemek, nöbet sonrası anksiyete risk durumlarını skorlamak; aileye uygun eğitim verildikten sonra, anksiyete risk durumlarında, bilgi, tutum, endişe ve nöbete müdahalelerinde değişim olup olmadığını saptamak ve bu ebeveynlerin, daha önce hiç nöbet geçirmemiş, sağlıklı çocuk sahibi olan ebeveynlerle karşılaştırılarak, anskiyete risk skoru açısından aralarında fark olup olmadığını belirlemek amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne başvuran, yaşları 6 ay – 5 yaş arasında değişen 20 ateşli nöbet ile yaşları 1 ay-18 yaş arasında değişen 30 ateşsiz nöbet hastası çalışmaya dahil edildi. Yaşları 1 ay ile 18 yaş arasında değişen 60 kontrol grubunun tümü, afebril nöbetler için kontrol grubu olarak alındı. Bu kontrol gurubunda, yaşları 6 ay ile 5 yaş arasında olan 43 çocuk ise ateşli nöbetler için kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edildi.
Febril konvulziyon tanısı İLAE tanımlamasına uygun konuldu. Afeberil konvulziyon tanısı ise daha önce epilepsi tanısı olmayan veya nörolojik olarak normal olan, daha önce nörolojik bir hastalık geçmişi olmayan, semptomatik nedenli veya idiyopatik etyolojili, ilk ateşle ilişkisiz nöbetini geçiren hastalar belirlenerek konuldu. 
Hem ateşli hem ateşsiz nöbet grubundaki ailelere, çocuklarının geçirdiği nöbet tipine uygun olarak düzenlenen, nöbet hakkındaki bilgi, tutum, düşünce, endişe ve nöbete yönelik müdahalelerini sorgulayan anketler verildi. Ayrıca ebeveynlerin anksiyete risk grubunu belirlemek amacıyla her ebeveyne HADÖ ölçeği uygulandı. Nöbet hakkında eğitim verildikten sonra aynı testler tekrarlanarak anket sorularına verilen cevaplar ve HADÖ skorları arasında istatistiksel karşılaştırma yapıldı.
Bulgular: Hem ateşli hem de ateşsiz nöbet grubunda ebeveynlerin bilgi, tutum ve endişelerinde anlamlı değişiklik saptandı. Nöbet sırasında önerilen ilk yardım uygulamalarında (yatırıp pozisyon verme, ağız ve burun salgılarını alma ve diazepam verme) eğitim sonrasında anlamlı derecede artış, önerilmeyen uygulamalarda ise (sarsarak uyandırmaya çalışma, ağzına bir şey yerleştirerek dişleri ayırma, suya sokma ve yüzüne su veya kolonya çarpma) eğitim sonrasında anlamlı derecede azalma saptandı.
Her iki grupta da eğitim öncesi anksiyete skoru, kontrol grubuna göre anlamlı yüksekti ve hem ateşli hem ateşsiz grupta, anksiyete skorunda eğitim sonrasında anlamlı derecede azalma saptandı.
Sonuç: Ailelerin hem ateşli hem ateşsiz nöbet hakkındaki bilgilerinin çok kısıtlı veya yanlış olduğu, nöbete yönelik yersiz endişelerinin olduğu görüldü. Bu endişelerin de nöbet esnasında uygun müdahaleye engel olduğu saptandı. Hatta bazen ailelerin zarar verici müdahalelerde bulunduğu farkedildi. Ayrıca bu ailelere eğitim verildikten sonra hem anksiyetelerinin anlamlı derecede giderildiği hem de nöbete yaklaşımlarının olumlu yönde değiştiği tespit edildi. Ancak daha fazla sayıda katılımcı ile daha geniş kapsamlı, multidisipliner çalışmalara ihtiyaç duyulduğu kanısına varıldı.
Anahtar kelimeler: ilk ateşli nöbet, ilk nöbet, bilgi, anksiyete

Abstract:
Objective: In this study; to determine the knowledge, attitudes, and concerns of parents of children who have had febrile seizures or seizures without fever for the first time, whether they are adequate in intervention, to score post-seizure anxiety risk situations; the aim of this study was to determine whether there was a change in anxiety risk status, knowledge, attitude, anxiety and seizure interventions after the family was given appropriate education, and to determine whether there was a difference between these parents in terms of anxiety risk score by comparing them with parents who had never had a seizure before and had healthy children.
Materials and Methods: 20 febrile seizure patients aged between 6 months and 5 years and 30 patients with afebrile seizures aged 1 month to 18 years, who applied to the Celal Bayar University Faculty of Medicine hospital, were included in the study. All 60 control groups aged between 1 month and 18 years were taken as the control group for afebrile seizures. In this control group, 43 children aged between 6 months and 5 years were included in the study as a control group for febrile seizures.
The diagnosis of febrile convulsion was made in accordance with the definition of ILAE. The diagnosis of afeberyl convulsion was made by identifying patients who were not diagnosed with epilepsy or were neurologically normal, had no previous neurological disease history, had a symptomatic or idiopathic etiology, and had their first seizure unrelated to fever.
 
Questionnaires were administered to families in both febrile and non-febrile seizure groups, which were arranged in accordance with the seizure type their children had, and questioned their knowledge, attitudes, thoughts, concerns, and interventions for seizures. In addition, the HAD scale was applied to each parent in order to determine the anxiety risk group of the parents. After the training was given about the seizure, the same tests were repeated and statistical comparisons were made between the answers given to the questionnaire questions and HADS scores.
Results: Significant changes were found in parents' knowledge, attitudes and concerns in both febrile and non-febrile seizure groups. There was a substantial increase after training in the recommended first aid practices (tilting and positioning, removing oral and nasal secretions and giving diazepam) during the seizure, while in non-recommended applications (trying to wake by shaking, separating the teeth by placing something in the mouth, immersing in water and hitting water or cologne on the face) a important decrease was detected after the education.
In both groups, the anxiety score before the training was significantly higher than the control group, and there was a considerable decrease in the anxiety score after the training in both the febrile and non-febrile groups.
Conclusion: It was observed that the knowledge of the families about both febrile and non-febrile seizures was very limited or inaccurate, and they had unfounded concerns about seizures. It was determined that these concerns prevented appropriate intervention during the seizure. It was even noticed that sometimes families intervened harmfully. In addition, after these families were given education, it was determined that their anxiety was relieved significantly and their approach to the seizure changed positively. However, it was concluded that more comprehensive, multidisciplinary studies with more participants are needed.
Key words: first febrile seizure, first afebrile seizure, knowledge, anxiety