Tedaviye dirençli diyabetik makuler ödemi olan hastalarda aflibersept ve deksametazon tedavisinin sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of the results of aflibersept and dexametasone therapy in patients with treatment refractory diabetic macular edema
Yazar: MEHMET ŞEFİK ORUÇ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ORHAN ALTUNEL
Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Aflibersept = Aflibercept ; Bevacizumab = Bevacizumab ; Deksametazon = Dexamethasone ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Makula ödemi = Macular edema ; Tomografi-optik koherens = Tomography-optical coherence

Özet:
Amaç: Bevasizumab tedavisine dirençli diyabetik maküla ödemi olan hastalarda aflibersept ve deksametazon implant tedavisinin uzun dönem görsel ve anatomik sonuçlarını karşılaştırmak.
Yöntem: Çalışmamızda bevasizumab tedavisine dirençli diyabetik maküla ödemi olan 70 hastanın 70 gözü geriye dönük şekilde değerlendirildi. Bevasizumab tedavisi sonrası 35 hastanın 35 gözüne aflibersept (aflibersept grup), 35 hastanın 35 gözüne ise deksametazon implant (deksametazon grup) tedavisi uygulandı. Tüm hastalarda tedavi sonrası 12. aya kadar olan takiplerindeki görme keskinliği ve farklı retina segmentlerini içeren maküler kalınlık değişimleri değerlendirildi.
Bulgular: Tedavi sonrası 6. ve 12. ayda santral maküla kalınlığı (SMK) azalması deksametazon grubunda aflibersept grubuna göre anlamlı şekilde daha fazla idi  (p<0.001, p<0.001). Tedavi sonrası 12. ayda deksametazon grubunda INL tabakasındaki değişimin, aflibersept grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha fazla olduğu bulundu (p=0.001). Tedavi sonrası 6. ayda görme keskinliği artışı deksametazon grubunda anlamlı şekilde daha fazla iken (p=0.001), 12. ayda görme keskinliği artışı açısından her iki grup arasında anlamlı farklılık yoktu (p=0.067). Ayrıca deksametazon grubunda 12. ayda görme keskinliği artışı ile INL değişimi arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif korelasyon (r= -0.520, p=0.016) bulunmuştur. Tedavi sonrası 6. ayda yoğun hiperreflektif nokta ve subretinal sıvısı mevcut hastalarda görme keskinliği kazanımı deksametazon grubunda anlamlı şekilde daha yüksek olup (p¬=0.002, p¬=0.028), 12. ayda görme keskinliği kazanımı açısından her iki grup arasında anlamlı fark yoktu. Tedavi sonrası 6. ve 12. ayda yoğun hiperreflektif noktası olan hastalarda SMK azalması deksametazon grubunda aflibersept grubuna göre anlamlı şekilde daha yüksekti (p=0.001, p<0.001).  
Sonuç: Bevasizumab tedavisine dirençli diyabetik maküla ödemi olan hastalarda aflibersept ve deksametazon tedavisi görsel ve anatomik iyileşme üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir. Başlangıçta yoğun hiperreflektif noktası mevcut gözlerde tedavi sonrası erken dönemde, deksametazon implant tedavisi görme keskinliği artışı ve maküla kalınlığı azalması üzerinde daha etkilidir. Tedavi sonrası 12. ayda,  deksametazon tedavisi anatomik iyileşme üzerinde daha olumlu bir etkiye sahip iken, görme keskinliği artışı açısından aflibersept tedavisi ile benzerlik göstermektedir.

Abstract:
Objective: To compare the long-term visual and anatomical outcomes of aflibercept and dexamethasone implant therapy in patients with diabetic macular edema resistant to bevacizumab therapy.
Material and Method: In our study, 70 eyes of 70 patients with diabetic macular edema resistant to bevacizumab treatment were evaluated retrospectively. After bevacizumab treatment, 35 eyes of 35 patients were received intravitreal aflibercept (aflibercept group) treatment, and 35 eyes of 35 patients were received dexamethasone implant (dexamethasone group). In all patients, visual acuity and macular thickness changes including different retinal segments were evaluated at follow-up up to 12 months after treatment.
Result: Central macular thickness (CMT) reduction was significantly higher in the dexamethasone group compared to the aflibercept group at 6 and 12 months after treatment (p<0.001, p<0.001). At 12 months after treatment, the reduction in the INL thickness in the dexamethasone group was found statistically significantly higher compared with the aflibercept group (p=0.001). While visual acuity improvement was significantly higher in the dexamethasone group at 6 months after treatment (p=0.001), there was no significant difference between the two groups in terms of visual acuity improvement at 12 months (p=0.067). In addition, there was a statistically significant negative correlation (r= -0.520, p=0.016) was found between visual acuity improvement and INL change at 12 months in the dexamethasone group. Visual acuity gain was significantly higher in the dexamethasone group (p=0.002, p=0.028) in patients with hyperreflective foci and subretinal fluid at 6 months after treatment, and there was no significant difference between the two groups in terms of visual acuity gain at 12 months. At 6 and 12 months after treatment, CMT reduction was significantly higher in the dexamethasone group than in the aflibercept group in patients with hyperreflective foci (p=0.001, p<0.001).
Conclusion: Aflibercept and dexamethasone therapy have a positive effect on visual and anatomical improvement in patients with diabetic macular edema resistant to bevacizumab therapy. Dexamethasone implant treatment was more effective in increasing visual acuity and decreasing macular thickness in the early-treatment period in eyes with initially intense hyperreflective foci. At 12 months after treatment, dexamethasone treatment had a more positive effect on anatomical improvement, while it was similar effect to aflibercept treatment in terms of visual acuity improvement.