Kocaeli Üniversitesi Hastanesinde 2010-2018 yıllarında akut osteomiyelit tanısıyla izlenen çocuk hastaların geriye dönük olarak değerlendirilmesi /
Yazar: NEŞE ERGÜL
Danışman: PROF. DR. EMİN SAMİ ARISOY
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Ampisilin = Ampicillin ; Clindamycin = Clindamycin ; Kemik hastalıkları = Bone diseases ; Osteomiyelit = Osteomyelitis ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Staphylococcus aureus = Staphylococcus aureus ; Sulbactam = Sulbactam

Özet:
Giriş ve Amaç: Osteomiyelit, kemik dokusunun yangısal bir hastalığıdır. Bu çalışmada, Kocaeli Üniversitesi Hastanesinde akut osteomiyelit tanısıyla izlenen çocuk hastalara ilişkin özelliklerin geriye dönük olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya hastanemizde Ocak 2010 -Eylül 2018 tarihleri arasında akut osteomiyelit tanısıyla izlenen 42 çocuk hasta alındı. Verilere, hastanenin bilgi kayıt dizgesi ve hasta dosyalarındaki bilgi ve belgeler incelenerek ulaşıldı.
Bulgular: Başvuru yakınması olarak 29 (%69) hastada ağrı, kızarıklık ve şişlik, 8 (%19) hastada kızarıklık ve şişlik, 3 (%7,2) hastada hareket kısıtlılığı ve huzursuzluk, 2 (%4,8) hastada ağrı, 11 (%26,2) hastada ateş (>38°C) vardı. Yirmi altı (%61,9) hastada uzun kemik, 12 (%28,6) hastada kısa kemik, 4 (%9,5) hastada yassı kemik enfeksiyonu gelişmişti; en çok uzun kemikler (26 hasta, %61,9), uzun kemikler içinde de en çok tibia proksimali (15 hasta, %57,6) tutulmuştu. Hastalardaki ortalama akyuvar sayısı 13.087±8.167/mm³, CRP 6,25±6,38 mg/dl, AÇH 34,07± 4,4 mm/st olarak bulundu; akyuvar sayısı hastaların %40,4, CRP %66,6, AÇH %71,4'ünde yüksekti. Düz grafi ve MR 42, BT 8, ultrason ve kemik sintigrafisi birer hastada istenmişti; MR, BT ve kemik sintigrafisi  %100, ultrason %42,8, düzgrafi %30,9 tanısal bulundu.Toplam 102 kan ve 13 kemik kültürü örneği alımıştı; 19 hastanın (%45,2) kültür örneğinde üreme vardı. Kan kültürlerinde 10 hastada (%23,8) metisiline duyarlı, 1 hastada (%2,38) metisiline dirençli Staphylococcus aureus üretilmişti. Kemik kültürü 13 hastada (%30,9) alınmıştı, 8 hastanın (%61,5) örneğinde üreme (2 S. aureus, 2 Streptococcus pyogenes, 1 Acinetobacter baumannii, 1 Escherichia coli, 1 Pseudomonas luteola ) vardı; 1 Staphylococcus epidermidis üremesi bulaş kabul edilmişti. Dört hastanın (%9,5) kemik dokusu örneğinde M.tuberculosis complex için PZT pozitif olarak saptanmış, bu hastalara verem karşıtı sağaltım verilmişti. Öngörüsel olarak olguların %.21,4'üne ampisilin-sulbaktam, %78,6'sına ampisilin-sulbaktam ve klindamisin sağaltımı uygulanmıştı. Metisiline dirençli S.aureus üremesi olan hastada vankomisin sağaltımına geçilmiş, gram negatif bakteri üremesi olan 4 (% 9,5) hastanın sağaltımı antibiyotik duyarlığına göre düzenlenmiş, kültürde üreme olmayan hastaların sağaltımı başlandığı biçimde sürdürülmüştü. Uzun süreli izlemde hiçbir hastada enfeksiyonun yinelemesi ve başka bir artsorun yoktu. Hastaların hastanedeki ortalama yatış süresi 15,4±10,9 gün, ortalama antibiyotik sağaltımı süresi, toplardamar yoluyla15,2±10,4 gün, ağız yoluyla 17,10±11,5 gün olarak bulundu.
Sonuç: Bölgesel kemik ağrısı, kızarıklık ve şişlik yakınmaları olan hastalarda osteomiyelit olasılığı düşünülmelidir. Osteomiyelitli hastaların kan ve kemik kültürü örneklerinde en sık üretilen etken metisiline duyarlı S.aureus'tur. Akut osteomiyelitli hastalarda kemik veremi olasılığı da akılda tutulmalıdır. Akut osteomiyelitte öngörüsel antibiyotik sağaltımı, metisiline duyarlı S.aureus'u kapsamalıdır. Ampisilin-sulbaktam ± klindamisin kullanımı, akut osteomiyelitli çocuk hastaların öngörüsel sağaltımı ve kültürlerinde MSSA üretilen olguların sağaltımı için uygun bir seçenektir. Akut osteomiyelitte toplam antibiyotik sağaltımının, toplardamar yoluyla 2 hafta, ağız yoluyla 2 hafta olmak üzere, 4 hafta sürdürülmesi uygundur.
Anahtar Sözcükler: Osteomiyelit, Staphylococcus aureus, ampisilin-sulbaktam, klindamisin.

Abstract:
Introduction and Aim: Osteomyelitis is an inflammatory disease of bone tissue. In this study, we aimed to evaluate the characteristics of pediatric patients who was treated and followed up with acute osteomyelitis in Kocaeli University Hospital retrospectivly. 
Materials and Methods: A total of 42 children who was treated and followed up with acute osteomyelitis between January 2010 and September 2018 were enrolled in the study. Data were obtained by examining the electronic hospital records and the patient files.
Results: Twenty-nine (69%) of the patients had pain, redness and swelling, 8 (19%) had redness and swelling, 3 (7.2%) had limitation of movement and restlessness, 2 (4.8%) had local pain, 11 (26.2%) patients fever (> 38°C). Twenty-six (61.9%) patients had long bone, 12 (28.6%) had short bone, and 4 (9.5%) had flat bone infection; mostly long bones (26 patients, 61.9%) especially proximal tibia (15 patients, 57.6%) was involved. The mean number of white blood cells was 13.087±8.167 / mm³ and the mean CRP level was 6.25±6.38 mg/dl and the mean ESR was 34.07 ± 4.4 mm/h. Radiography and MR imaging were performed in 42 patients, BT in 8 patients, ultrasonography and bone scintigraphy each  were performed in one patient respectively. MR imaging, CT and bone scintigraphy were 100%, ultrasound 42.8%, and radiography were 30.9%  diagnostic. 102 blood and 13 bone sample cultures were performed; the culture of 19 patients (45.2%) were positive . In 10 patients (23.8%), methicillin-sensitive and 1 (2.38%) methicillin- resistant Staphylococcus aureus were isolated in blood cultures. Bone culture was studied in 13 patients (30.9%) nevertheless there was in only 8 (61.5%) patients reproduction ; 2 S. aureus, 2 Streptococcus pyogenes, 1 Acinetobacter baumannii, 1 Escherichia coli, 1 Pseudomonas luteola were isolated, 1 Staphylococcus epidermidis was regarded as contaminated. Four of the patients (9.5%) had PCR positivity for M.tuberculosis complex in the bone tissue sample and had anti-tuberculose treatment. In the empirical treatment ampicillin-sulbactam was administered in 21.4%  and ampicillin-sulbactam with clindamycin were administered in 78.4% of the cases. In patients with methicillin-resistant S.aureus, treatment was modified to vancomycin. In 4 patients (9.5%) with gram negative bacteria culture positivity , treatment modified according to antibiotic sensitivity. In patients with the steril cultures, empirical treatment was continued. After long term follow-up, none of the patients had recurrence of infection or any other complications. The mean length of hospital stay was 15.4 ± 10.9 days. The average duration of antibacterial treatments was; 15.2 ± 10.4 days via intravenous route  and 17.10 ± 11.5 days per oral.
Conclusion: Osteomyelitis should be considered in the differential diagnosis of with local bone pain, redness and swelling. The most common bacterial growth in the blood and bone culture samples of patients with osteomyelitis was methicillin-sensitive S. aureus. In patients with acute osteomyelitis, bone tuberculosis should be also considered. Empirical antibiotic therapy in acute osteomiyelitis is susceptible to methicillin-sensitive S.aureus. The use of ampicillin-sulbactam ± clindamiycin is a suitable option fort he treatment of patients with MSSA in the empirical treatment and culture of children with acute osteomiyelitis. It is appropriate to maintain total antibiotic terapy in acute osteomiyelitis for 2 weeks intravenous and 2 weeks by per oral adminitration for 4 weeks.
Key Words: Osteomyelitis, Staphylococcus aureus, ampicillin-sulbactam, clindamycin.