Tin bilimleri bağlamında mimarın neliği sorunu: Le Corbusier ve Turgut Cansever
The problem of the whatness of the architect in the context of human sciences: Le Corbusier and Turgut Cansever
Yazar: SERTAN BAKAR
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET İNCEOĞLU
Eskişehir Teknik Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Mimarlık = Architecture
Dizin: Modern mimari = Modern architecture ; İnsan felsefesi = Human philosophy

Özet:
İnsanın tinsel ve tarihsel bir varlık oluşu, yaşam mekanlarını şekillendiren mimarın
insanın neliği üzerine yoğun biçimde düşünmesini gerektirir. Mimar, fiziksel olarak
mekan yaratmanın ötesinde, aynı zamanda insanın yaşantılarını ve tarihsel-toplumsal
gerçeklikler bağlamını anlamak durumundadır. Wilhelm Dilthey'ın Tin Bilimleri
kapsamında geliştirdiği hermeneutik yöntem, mimarın insanı ve onun tinsel boyutlarını
anlama sürecine rehberlik eder.
Dilthey, insanın tarihsel-toplumsal gerçeklikler bağlamında deneyimlediği
yaşantılar ve bu yaşantıların dışavurumlarını inceleyerek bireyin tinsel dünyasını
anlamaya çalışır. Dilthey'a göre, hermeneutik, mimarların kullanıcıların ihtiyaçlarını ve
toplumsal bağlamlarını daha derinlemesine kavramalarına olanak tanır.
Tezde, insan sorununa farklı açılardan bakan Le Corbusier ve Turgut Cansever
çerçevesinde gerçekleştirilen analizle, hermeneutik yöntemin mimarlık teori ve
pratiğinde nasıl uygulanabileceğine dair öngörüler yer almaktadır.
Bu bağlamda, tez, mimarların tasarımlarında insanın tinsel ve tarihsel boyutlarını
dikkate almaları gerektiğini ve hermeneutik yöntemin bu süreçte nasıl kullanılabileceğini
göstermektedir. Bu yaklaşım, mimarlığın salt fiziksel çevreyi değil, aynı zamanda
insanların yaşam kalitesini ve toplumsal uyumu destekleyen bir disiplin olarak ele
alınması gerekliliğini de vurgulamaktadır.

Abstract:
The fact that human beings are both spiritual and historical entities necessitates that
architects, who shape the spaces in which life unfolds, engage in deep contemplation
regarding the whatness of human being. An architect, beyond the physical act of creating
spaces, is also obligated to understand the lived experiences of individuals and the context
of historical-social realities. The hermeneutic method, developed by Wilhelm Dilthey
within the framework of the Human Sciences, serves as a guide for architects in the
process of understanding human beings and their spiritual dimensions.
Dilthey endeavours to comprehend the individual's inner world by analyzing the
lived experiences of human beings within the framework of historical-social realities,
along with the manifestations of these experiences. According to Dilthey, hermeneutics
enables architects to gain a more profound understanding of the needs of users and their
historical-social realities context.
The thesis presents insights into how the hermeneutic method can be applied in
architectural theory and practice, based on an analysis conducted within the framework
of Le Corbusier and Turgut Cansever, who approached the question of the human
condition from different perspectives.
In this context, the thesis demonstrates the necessity for architects to consider the
spiritual and historical dimensions of humanity in their designs and how the hermeneutic
method can be utilized in this process. This approach emphasizes that architecture should
not only shape the physical environment but also foster the quality of life and social
harmony of its inhabitants.