Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda sistolik disfonksiyon ile serum ürik asit düzeyi arasındaki ilişki /
Yazar: HAMİDE PİŞKİNPAŞA
Danışman: ÖĞR. GÖR. MEHMET EMİN PİŞKİNPAŞA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
ÖZET
Böbrek ve kalp hastalığı birlikteliği sıklığı giderek artmaktadır. Azalmış glomerüler filtrasyon hızı (GFR) ile birlikte kardiyovasküler hastalığa bağlı mortalitenin de arttığı gösterilmiştir. Kalp ve kronik böbrek yetmezliğinin (KBY) birlikteliği olarak tanımlanan kardiyorenal sendromun tanımlaması ve sınıflaması net değildir. Kardiyorenal sendromlu hastalarda ürik asit yüksekliğinin mortalite ve morbidite ilişkisi bilinmektedir. Ancak kardiyorenal sendromlu hastalarda ürik asit düzeyinin artışının bozulmuş renal atılımından dolayı mı, yoksa sistolik disfonksiyona bağlı hipoksi nedeniyle artan ksantin oksidaz (XO) aktivitesinin kaynaklı mı olduğu bilinmemektedir. Çalışmamıza GFR <60ml/dk olan hastalarda, EF düzeyi ile ürik asit seviyesi arasındaki ilişkiyi göstermeyi amaçladık.
Çalışmamızda, İstanbul Eğitim ve Araştırma hastanesinde KBY tanısı (GFR <60ml/dk) ile başvurmuş ve ekokardiyografi değerlendirilmeleri yapılmış olan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi.  Hastalar EF ölçümlerine göre sistolik disfonsiyonu olan (EF <%45) ve sistolik disfonksiyonu olmayan hastalar (EF >%50) olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Sistolik disfonksiyonu olan 180 hasta ve sistolik disfonksiyonu olmayan 116 hasta olmak üzere toplam 296 hasta çalışmaya alındı. Çalışmamızda sistolik disfonksiyonu olan hastalar (180 hasta); EF düzeyine göre EF <%30 olanlar ve EF %30-45 arasında olanlar olmak üzere 2 ayrı gruba da ayrıldı. Gruplar klinik, laboratuvar ve ekokardiyografik parametrelerine göre karşılaştırıldı.
         Serum ürik asit seviyesi sistolik disfonsiyonu olan hastalarda 8,8 mg/dl iken sistolik disfonksiyonu olmayan hastalarda 7,05 mg/dl olarak saptandı ve istatiksel olarak anlamlı fark mevcuttu (p <0,01). Sistolik disfonksiyonu olan 180 hasta ayrıca EF düzeyine göre gruplara ayrıldığında; EF <%30 olan grubun ürik asit ortalaması 9,6±3 mg/dl iken   EF %30-45 olan grubun ise 8,4±2,3 mg/dl saptandı (p=0.004). Gruplar arasında GFR ve kreatinin düzeyleri arasında anlamlı fark saptanmadı.
    Birçok çalışmada artmış ürik asit seviyeleri ile kardiyovasküler hastalık riski arasında ilişki gösterilmiştir. Bizim çalışmamızda da kardiyorenal senromu olan hastalarda, serum ürik asit seviyeleri ileri sistolik disfonksiyonu olan hastalarda artmış saptanmıştır. Artmış ürik asit seviyelerinin sol ventrikül sistolik disfonksiyon derecesi ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Çalışma sonuçlarımız bize kalp yetmezliği olan hastalarda hiperürisemiye neden olan KBY tanısı olsa bile, ürik asit düzeyinin bir belirteç olarak kullanılabileceği düşündürmüştür.  Artan ürik asit düzeyleri EF düzeyi gibi kardiyak fonksiyon ölçümleriyle birlikte kullanıldığında; takip ve tedavide bir kılavuz rolü oynayabilir.

Abstract:
SUMMARY
The frequency of coexistence of renal and heart disease has been increasing nowadays. It has been shown that mortality due to cardiovascular disease increases with decreased glomerular filtration rate (GFR). The definition and classification of cardiorenal syndrome, which is defined as the coexistence of heart and chronic renal failure (CRF), is not clear. The relationship between uric acid elevation and mortality and morbidity in patients with cardiorenal syndrome is also known. However, it is not known whether the increase in uric acid level in patients with cardiorenal syndrome is because of the impaired renal excretion or to increased xanthine oxidase (XO) activity due to hypoxia due to systolic dysfunction. In our study, we aimed to show the relationship between EF level and uric acid level in patients with GFR <60 ml/min.
The files of the patients who applied to the Istanbul Training and Research Hospital with the diagnosis of CRF (GFR <60 ml/min) and whose had echocardiographic evaluations were retrospectively analyzed in our study. The patients were divided into 2 groups according to EF measurements as those with systolic dysfunction (EF <45%) and those without systolic dysfunction (EF >50%). A total of 296 patients, 180 patients with systolic dysfunction and 116 patients without systolic dysfunction, were included in the study. Patients with systolic dysfunction (180 patients); according to the EF level, they were also divided into 2 separate groups as those with EF <30% and those with EF between 30-45%. The groups were compared according to clinical, laboratory and echocardiographic parameters.
    While the serum uric acid level was 8.8 mg/dl in patients with systolic dysfunction, it was 7.05 mg/dl in patients without systolic dysfunction, and there was a statistically significant difference (p <0.01). When 180 patients with systolic dysfunction were further divided into groups according to their EF level; the mean uric acid level was 9.6±3 mg/dl in the group with EF <30%, while it was 8.4±2.3 mg/dl in the group with EF 30-45% (p=0.004). There was no significant difference between the groups in terms of GFR and creatinine levels.
    Many studies have shown a relationship between increased uric acid levels and the risk of cardiovascular disease. In our study, serum uric acid levels were found to be increased in patients with advanced systolic dysfunction that diagnosed cardiorenal syndrome. It was shown that increased uric acid levels were also associated with the degree of left ventricular systolic dysfunction.  Our study results shown us that uric acid level could be used as a marker even if there was a diagnosis of CRF causing hyperuricemia in patients with heart failure. When increased uric acid levels are used together with cardiac function measurements such as EF level; it could be important as a guide in follow-up and treatment.