Tek taraflı pes ekinovaruslu hastalarda ponseti yöntemi ile tedavi sonrası klinik düzelmenin radyolojik düzelme ile korelasyonunu değerlendirme
Correlation of clinical improvement with radiological improvement in the uni̇lateral clubfoot patients after the ponseti̇ treatment
Yazar: VOLKAN TOLGA TEKBAŞ
Danışman: UZMAN HASAN ULAŞ OĞUR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
ÖZET
       Amaç:  Bu çalışmamızda tek taraflı pes ekinovaruslu hastalarda ponseti yöntemi ile tedavi sonrası  klinik olarak belirli düzelme saptanan hastalarda düzeltmenin radyolojik korelasyonunu değerlendirmek  ve sağlam ayakla mukayese etmek amaçlanmıştır.
       Gereç ve Yöntem : 2016 - 2018 yılları arasında başvuran, idiyopatik  tek taraflı pes ekinovarusu olan ve ponseti yöntemi ile alçılanan 54 hasta incelendi. En erken 5 günlükken en geç de 1. ayında kliniğimize başvuran,  tedaviye uyumlu, takiplere düzenli gelen hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastalar alçılama ve aşilotomi sonrası Dennis Brown ortezi ile takip edildi. 1.yılını dolduran bebeklere  sağlam ayaklarıyla mukayeseli röntgenler çekildi. Karşılaştırmalı olarak açısal düzelmeleri, bu çalışmadan bağımsız bir doktor grubu ile ölçüm yapılarak hesaplandı. İdiyopatik olmayan, sendromlarla birlikteliği olan, artrogriposis , meningomyelosel ve diğer etiyolojilere bağlı deformiteleri olan hastalar bu çalışmaya dahil edilmedi.
      Bulgular: İdiyopatik pes ekinovaruslu 54 hastanın 42 'si erkek , 12' si kız idi. 30 hastada sol taraf, 24 hastada sağ tarafta Pev mevcut idi. Tedaviye başlamadan önce idiyopatik tek taraflı  PEV tanısı alan 54 ayağın Dimeglio PEV değerlendirme sistemine göre 26'sı evre IV, 18'i evre III, 10'si evre II idi. Ortalama Dimeglio skoru ise 14,592 idi. 1. yıldaki tedavi sonunda yapılan klinik değerlendirmeye göre 50 ayak Dimeglio sistemine göre evre I, 4 ayak ise evre II idi. Ortalama Dimeglio skoru 2 puan oldu. İdiyopatik tek taraflı PEV tanısı alan olgularda Pirani skorlama sistemi ile yapılan klinik değerlendirmeye göre tedaviye başlamadan önce ölçülen ortalama Pirani skoru 7,48 (Dağılım 0,5 - 9,0) idi. Alçılama dönemlerinin ortasında ölçülen ortalama Pirani skoru ise 2,89 (Dağılım 0,0 - 6,0) oldu. Tedavi sonrası ölçülen ortalama Pirani skoru ise 0,425 puana (Dağılım 0,0 - 3,0) geriledi.   Radyolojik olarak ap ve yan planda 6 farklı açı ölçtüğümüz bu çalışmada  AP-Talokalkaneal açı ile yan-talokalkaneal açıların klinikle korele bir şekilde düzelmediğini ve sağlam ayakla ortalama 10 derece fark olduğu ortaya konuldu.  Diğer dört açının sağlam ayakla eşdeğer şekilde düzeldiği ve klinikle korele olduğu tespit edildi. Talokalkaneal yan açı ölçümleri bakımından sağlam grup ile Pev'li grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı. (p=0.006). Talokalkaneal ap açı ölçümleri bakımından sağlam grup ile Pev'li grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p=0.005).
        Sonuç: Ap planda; talus-1.metatars, kalkaneus-5.metatars, yan planda; tibio-talar ve tibio-kalkaneal açıların radyolojik olarak karşı tarafla uyumlu olarak düzeldiğini; talo-kalkaneal açıların ap ve yan grafilerde karşı tarafla istatistiksel olarak farklı olduğu sonucu bulundu.Her iki planda talo-kalkaneal açının radyolojik olarak karşı ayak ile uyumlu bulunmaması talusun dismorfolojisinden kaynaklı olabileceği gibi çekim sırasında karşılaşılan  zorluklarla da ilişkili olabilir. İki ayak arasındaki farklı bulunan açıların nüks veya ağrılı ayak ile ilişkisinin  olup olmadığı, daha uzun süreli takipli ve geniş serili çalışmalarda ortaya konabilir.
Anahtar Kelimeler:  Pes ekinovarus, ponseti yöntemi , radyografik değerlendirme

Abstract:
Aim: In this study, we aimed to investigate the radiological response of patients with unilateral pes equinovarus who were found to be physically and clinically corrected by ponseti method and to compare them with healty feet.
     Materials and Methods: We evaluated 54 patients who presented with idiopathic unilateral pes equinovarus between 2016 and 2018 and who started to cast with ponseti method. The patients who applied to our clinic at the earliest 5 days and at the first month at the latest, who were followed-up regularly for treatment and casts were evaluated. The patients were followed up with orthosis after cast and achillotomy. The babies who completed their first year were taken X-rays compared with their healthy feet as the routine of this treatment. Comparative angular corrections were calculated by measuring with a group of doctors independent of this study. Patients with non-idiopathic, syndromes, arthrogriposis, meningomyelocele and other etiologic deformities were excluded from the study.
     Results: Of these 54 patients with idiopathic pes equinovarus, 42 were male and 12 were female. Thirty patients had left side and 24 patients had right side Pev.Before the treatment according to the Dimeglio PEV evaluation system showed that 26 patients were stage IV, 18 patients were stage III, and 10 patients were stage II. The mean Dimeglio score was 14,592. According to clinical evaluation at the end of the first year, 50 feet were stage I and 4 feet were stage II according to Dimeglio system. The average Dimeglio score was 2 points. In patients with idiopathic unilateral clubfoot, the mean Pirani score before the treatment was 7.48 (range 0.5 to 9.0). The value measured in the middle of the treatment was 2.89 (Distribution 0.0 - 6.0). The mean Pirani score after treatment decreased to 0.425 points (Distribution 0.0 - 3.0). In this study where we measured 6 different angles in the ap and lateral planes, we found that AP-Talocalcaneal angle and lateral-talocalcaneal angle did not correlate clinically and there was an average difference of 10 degrees with healthy foot. We found that the other four angles improved in the same way as the healthy foot and correlated clinically.
      In terms of talocalcaneal lateral angle measurements, a statistically significant difference was found between the healty group and the pes equinovarus group (p = 0.006). In terms of talocalcaneal ap angle measurements, a statistically significant difference was found between healthy and pes equinovarus groups (p = 0.005).
     Conclusion: Talus-1st metatars, calcaneus-5th metatars angles in the AP plan ; tibio-talar and tibio-calcaneal angles in the lateral plan both were improved radiologically in agreement with the opposite side. Talo-calcaneal angles were found to be statistically different with the contralateral side on the ap and lateral radiographs. The radiological incompatibility of the talo-calcaneal angles in both planes may be due to the dysmorphology of the talus and may be related to the difficulties encountered during radyographic imaging. Whether the angle differences between the two legs are associated with relapse or painful foot can be demonstrated in longer-term follow-up and large series studies.
    Key words: Clubfoot, Ponseti method, radyographic evaluation