Mekan-öğrenme ilişkisinin çocuk müzeleri üzerinden incelenmesi
Researching of learning and space relations in children's museum
Yazar: SELİN ATACI
Danışman: PROF. DR. DENİZ İNCEDAYI
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı / Mimari Tasarım Sorunları Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Mimarlık = Architecture

Özet:
Mekan-Öğrenme İlişkisinin Çocuk Müzeleri Üzerinden İncelenmesi
Boş bir tuval gibi dünyaya gelen insan zihni, çevresiyle ve nesnelerle karşılıklı etkileşime girerek gün geçtikçe tuvaline bir fırça darbesi daha ekler. Fiziksel ve duyusal yetkinlikler arttıkça tuvalde oluşan renkler ve yoğunlukları bu artışa göre zenginleşir. Bu zenginliğin oluşmasını sağlayan ise öğrenebilme yetimizdir.
Mekân-işlev ve amaç etkileşiminin mekânın amacına uygun olmayan tasarımlardan dolayı işlevsiz hale gelmesi, mekân-insan ilişkisinin de bozulmasına sebebiyet vermektedir. Konu yaşamımız için önemli bir evre olan çocukluk dönemi olduğunda, bu dönemde etkileşim kurduğumuz mekânların bizim fiziksel ve zihinsel gelişmemize olumlu ya da olumsuz etki edebiliyor olması mekânların amacına uygun tasarım kriterlerine göre tasarlanmış olması gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır. Çocukluk evresindeki temel dürtülerden biri olan öğrenme güdümüne cevap verilmesi ve köreltilmeden mekânlar yoluyla da karşılanması gerekmektedir. Fakat mekân-çocuk-amaç ilişkisinin çocukların ihtiyaçlarına, bilişsel, fiziksel ve sosyal gelişimlerinin gerekliliklerine göre doğru analiz edilmeden eksik ya da yanlış kurgulanması mekânın öğrenme işlevinden uzaklaşmasına neden olmaktadır.
Bu tez çalışmasında da çocukların kullandıkları mekânlardan biri olan çocuk müzeleri, uluslararası çocuk ve müze kuruluşlarının amaçları ve bakış açılarıyla incelenmeye çalışılmıştır. Öğrenmenin doğum itibariyle başladığı düşünüldüğünde okul dönenimin öğrenme evresi için yeterli olmasının imkânsız olduğu görülmektedir. Müzelerin temel amaçlarından biri olan öğretme konusunda yetersiz kalmakta maalesef sadece koleksiyon oluşturma, koruma, sergileme ve bilgi verme misyonu ve sorumluluğu taşımaktadırlar. Sadece görsel ve işitsel olarak anlatılıp sergilenen unsurlar çocuklar için yetersiz kalmakla birlikte öğrenmelerine de katkı sağlamamaktadırlar. Çocukların birer birey olarak düşünülmediği, onların zihinsel, fiziksel ve sosyal gelişim düzeylerine uygun olmayan  müzeler çocukların öğrenme heyecanlarına da olumsuz etki etmektedir. Bir öğrenme mekânı olması gereken müzeler çocukların öğrenme biçimlerine ve gelişimlerine paralel olarak yaptığı araştırmalar sonucunda kendini geliştirmelidir. Bu yönde bir gelişme çocukların eğitim sistemi içerisindeki okullara da destek olacağı gibi çocukların kendilerini ve çevrelerini bilinçli bir şekilde erken yaşlardan itibaren tanımalarına yardımcı olacaktır.

Abstract:
The human mind, which comes into the world like an empty canvas, interacts with its surroundings and objects and adds a brush stroke to its canvas. As the physical and sensory competencies increase, the colors and densities of the canvas are enriched by this increase. This richness is the way to learn.
The interaction between space-function and purpose becomes ineffective due to designs which are not suitable for the purpose of the place, and this leads to the deterioration of the place-human relationship. When the topic is childhood, which is an important stage for our life, the fact that the spaces we interact with in this period can have a positive or negative effect on our physical and mental development, necessitates that the spaces should be designed according to the design criteria appropriate for the purpose. One of the basic impulses during childhood is to respond to the learning motive and to be met through non-blind spaces. However, the space-child-purpose relationship to the needs of children, cognitive, physical and social development of the needs of the correct analysis of the missing or incorrect editing of the space away from the learning function causes.
In this thesis, children's museums, which are one of the places used by children, are tried to be examined with the aims and perspectives of international children and museum organizations. When it is considered that learning starts from birth, it is impossible for the school revolving to be sufficient for the learning phase. Inadequate in teaching which is one of the main objectives of the museums, they unfortunately only have the mission and responsibility of creating, preserving, exhibiting and providing information. Only the visual and auditory elements are shown to be inadequate for children and they do not contribute to their learning. Museums are not considered as individuals, and they are not suitable for their mental, physical and social development levels. The museums, which should be a learning place, should improve themselves as a result of research conducted in parallel with the children's learning styles and development. Such a development will support children in the education system and will help children to know themselves and their environment consciously from an early age.