Sıçanlarda siyatik sinir yaralanmasında yüksek doz kortikosteroidin ve düşük doz kortikosteroid ile melatonin kombinasyonunun iyileşme üzerine etkisinin karşılaştırılması
Comparison of high dose corticosteroid and combination of low dose corticosteroid and melatonin on healing of sciatic nerve injury in rats
Yazar: GÖKÇENUR YALÇIN
Danışman: DOÇ. DR. BAŞAK BİLİR KAYA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Sultan Abdülhamid Eğt. ve Arş. Hast. / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı siyatik sinir ezilme (crush) yaralanmalı sıçanlarda farklı dozlardaki steroid ve melatonin kombinasyon tedavilerinin yürüme, motor fonksiyon, elektrofizyolojik, histopatolojik ve biyokimyasal bulgular üzerine etkilerini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: 48 adet erkek Sprague Dawley sıçanı 6 gruba ayrıldı (n=8): CT: kontrol, VEH: siyatik sinir hasarı, LMP: 15 mg/kg metilprednizolon, HMP: 30 mg/kg metilprednizolon, MEL: 15 mg/kg melatonin, MMP: 15 mg/kg metilprednizolon + 15 mg/kg melatonin. Sıçanlar Siyatik Fonksiyonel İndeksi (SFI), rotarod deneyi, sinir ileti çalışması, kan ve dokuda IL-1ß, NGF (sinir büyüme faktörü), Total Antioksidan Seviye (TAS), Total Oksidan Seviye (TOS) ölçümü ve kas ve sinir dokularında histopatolojik ve immünohistokimyasal incelemeyle değerlendirildi.
Bulgular: Preoperatif SFI, rotarod deneyi ve sinir ileti çalışmasında gruplar arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05). 28. günde bütün tedavi gruplarında anlamlı iyileşme olmakla birlikte gruplar arası anlamlı fark yoktu (p>0,05). Rotarod deneyinde MMP, HMP ve MEL iyileşme gösterdi, aralarında anlamlı fark yoktu (p>0,05). Sinir ileti çalışmasında tüm tedavi gruplarında iyileşme görülürken, motor amplitüd sırasıyla en çok MMP, LMP, MEL gruplarında iyileşti (p<0,05), sinir ileti hızı açısından MMP, VEH grubuna göre anlamlı iyileşme gösterdi (p=0,031), diğer hasar modeli grupları arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Serum NGF, TAS, TOS değerlerinde gruplar arası anlamlı fark gözlenmedi (p>0,05). Doku NGF düzeyi LMP, HMP, MEL gruplarında daha yüksekti (p<0,05). Serum ve doku IL-1ß en düşük CT ve MMP gruplarında saptandı (p<0,05). Doku oksidatif stres ölçümlerinde tüm gruplarda VEH grubuna göre anlamlı iyileşme vardı, gruplar arası anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Histopatolojik incelemede MMP daha fazla iyileşme gösterdi. İmmünohistokimyasal incelemede VEGF (vasküler endotelyal büyüme faktörü) zemin boyaması yaptığı için değerlendirmeye alınmadı.
Sonuç: Siyatik sinir ezilme yaralanmasında melatoninle kombinasyon tedavisi 28. günde yüksek doz steroidle benzer fonksiyonel iyileşme göstermiş, yüksek doz steroidden üstün elektrofizyolojik ve histopatolojik düzelme sağlamıştır ve IL-1ß üzerinden daha iyi antiinflamatuvar etkinlik göstermiştir.

Abstract:
Objective: The aim of this study is to investigate the effects of steroid and melatonin combination therapies on walking, motor function, nerve conduction, and histopathological and biochemical findings in rats with sciatic nerve crush injury.
Materials and Methods: Forty-eight male Sprague Dawley rats were divided into 6 groups (n=8): CT: control, VEH: sciatic nerve injury, LMP: 15 mg/kg methylprednisolone, HMP: 30 mg/kg methylprednisolone, MEL: 15 mg/kg melatonin, MMP: 15 mg/kg methylprednisolone + 15 mg/kg melatonin. The rats were evaluated using the Sciatic Functional Index (SFI), rotarod test, nerve conduction study (NCS), and by measuring IL-1ß, NGF (nerve growth factor), Total Antioxidant Status (TAS), and Total Oxidant Status (TOS) in blood and tissue samples. Histopathological and immunohistochemical examinations were conducted on muscle and nerve tissues.
Findings: There were no significant differences between groups in preoperative SFI, rotarod test, and NCS (p>0.05). Although significant improvement was observed in all treated groups on day 28, there were no significant intergroup differences (p>0.05). MMP, HMP, and MEL showed improvement in the rotarod test, with no significant difference between them (p>0.05). While improvement was observed in NCS in all treated groups, motor amplitude improved most in MMP, LMP, and MEL, respectively (p<0,05). Nerve conduction velocity improved in MMP compared to the VEH group (p=0.031); no significant difference was found among other injury model groups (p>0.05). There were no significant differences between groups regarding serum NGF, TAS, and TOS (p>0.05). Tissue NGF levels were higher in LMP, HMP, and MEL (p<0.05). Serum and tissue IL-1ß were lowest in CT and MMP (p<0.05). Significant improvements were observed in tissue oxidative stress in treated groups compared to VEH, with no significant difference among other treated groups (p>0.05). MMP showed greater histopathological improvement. In immunohistochemistry, VEGF (vascular endothelial growth factor) was not evaluated due to its background staining.
Conclusion: Combination therapy with melatonin in sciatic nerve crush injury showed comparable functional improvement to high-dose steroid on day 28, provided superior electrophysiological and histopathological recovery than high-dose steroid, and exhibited better anti-inflammatory activity through IL-1ß.