Melazmanın antioksidan belirteçler serum bilirubin ve GGT düzeyleri ile ilişkisi
The relationship of melasma with antioxidant markers serum bilirubin and GGT levels
Yazar: GÜLNİHAL YAVUZ
Danışman: DOÇ. DR. HAVVA YILDIZ SEÇKİN
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Antioksidanlar = Antioxidants ; Bilirubin = Bilirubin ; Gama glutamil transferaz = Gamma glutamyl transferase ; Melanosis = Melanosis

Özet:
Melazma, epidermis ve dermiste aşırı miktarda melanin biriktiren
hiperfonksiyonel melanositlerden kaynaklanan yaygın, kronik ve tekrarlayan bir
hiperpigmentasyon bozukluğudur. Melazmanın oluşum mekanizması net olmamakla
birlikte genetik predispozisyon, UV maruziyeti, gebelik, OKS kullanımı, HRT
kullanımı, tiroid hastalıkları, kozmetikler ve ilaçlar gibi faktörler etiyolojide
suçlanmaktadır. Bunlara ek olarak, oksidatif stresin de melazma patogenezinde
önemli bir etken olduğunu gösteren pek çok çalışma mevcuttur. Hücrelerde oksidatif
hasarı önleyen veya kısmen azaltan antioksidan sistem mekanizmaları
bulunmaktadır. Bilirubin; fizyolojik yollarla oluşan güçlü bir enzimatik olmayan
endojen antioksidan moleküldür. GGT ise glutatyonun (GSH) hücre dışı
katabolizmasına katkı sağlayan bir hücre yüzeyi proteini olup; son çalışmalarda
antioksidan özelliklerle ilişkili olan GSH'nin, GGT ile katalize edilen hücre dışı
metabolizmasının demir varlığında serbest radikallerin üretimine yol açtığı
gösterilmiştir.
 Etiyolojisinde oksidatif stresin suçlandığı birçok hastalıkta serum bilirubin ve
GGT düzeyleri hasta ve kontrol grubunda karşılaştırılmış ve serum bilirubin
düzeyleri hasta grubunda istatistiksel olarak anlamlı düşük bulunurken, serum GGT
düzeyleri hasta grubunda istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Bu
çalışmada melazma hastalarında serum bilirubin ve GGT düzeyleri ölçülerek bu
moleküllerin hastalık patogenezindeki rolleri ile hastalık aktivitesi ve şiddetiyle
ilişkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı.
 Çalışma 41 melazma hastası ve 41 kişilik kontrol grubu olmak üzere 82
gönüllü ile yürütüldü. Melazma grubunda hastalık şiddeti ve aktivitesi MASİ
yöntemi ile değerlendirildi ve yaşam kalite ölçeği olarak MYKÖ kullanıldı. Hasta ve
kontrol grubunun demografik özellikleri ve hasta grubunun hastalığına yönelik
veriler sorgulanarak kaydedildi. Her iki grubun serum bilirubin ve GGT düzeyleri
Elisa yöntemiyle ölçüldü. Her iki grupta da eşlik eden otoimmün, alerjik ve/veya
kronik inflamatuar sistemik ve/veya deri hastalığı olanlar bilirubin ve GGT
düzeylerini etkileyebileceğinden çalışma dışı bırakıldı.
 Çalışmaya alınan her iki grup da 41 bireyden oluşmakta olup, hasta grubunun
yaş ortalaması (36,95±5,37) ve cinsiyet dağılımı (K/E=40/1) ile kontrol grubunun
yaş ortalaması (36,95±9,48) ve cinsiyet dağılımı (K/E=40/1) benzerdi. Melazma
klinik alt tiplerine göre sınıflandırıldığında; 29 hastada (%70,7) epidermal, 1 hastada
(%2,4) dermal ve 11 hastada (%26,8) mikst melazma mevcuttu. Melazma yüz
yerleşim yerine göre sınıflandırıldığında; 27 hastada (%65,9) sentrofasiyal, 12
hastada (%29,3) malar ve 2 hastada (%4,8) mandibuler melazma mevcuttu. Ortalama
hastalık süresi 4,37±3,25 yıl ve hastalık başlangıç yaşı 32,59±5,77 yıl olarak
saptandı. MASİ ortalama skoru 5,59±2,63 iken; MYKÖ ortalama skoru 26,39±6,81
olarak saptandı. 41 hastanın 10'unda (%24,4) ailede melazma öyküsü mevcut olup;
ailede melazma varlığı, hasta grubunda kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak
anlamlı oranda yüksekti (p=0,034). Melazma hastalarında ortalama serum direkt
bilirubin düzeyi (0,15±0,07 ng/ml), indirekt bilirubin düzeyi (0,22±0,13 ng/ml) ve
total bilirubin düzeyi (0,37±0,19 ng/ml) kontrol grubuna kıyasla (sırasıyla
DBİL=0,18±0,08 ng/ml, İBİL=0,31±0,19 ng/ml ve TBİL=0,49±0,27 ng/ml)
istatistiksel olarak anlamlı oranda düşüktü (sırasıyla p=0,05, p=0,021 ve 0,025).
Hasta grubunda serum bilirubin düzeyi ile MASİ skorları arasında istatistiksel olarak
anlamlı düzeyde korelasyon saptanmadı. Melazma hastalarında ortalama serum GGT
düzeyi 12,71±6,05 U/L, kontrol grubunda 15,37±6,83 U/L olup; hasta grubu ile
kontrol grubunun serum GGT düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark
bulunmadı (p=0,066).
 Bilirubin ve GGT melazma etiyopatogenezinde rol oynayabilen moleküller
olmakla birlikte, GGT düzeylerinin istatistiksel olarak anlamlı olmaması ile her iki
molekülün hastalık aktivitesi ve şiddetiyle ilişki ve korelasyonunun gösterilememesi,
hastalık etiyopatogenezinde daha baskın rol oynayan olası moleküllerin varlığını
düşündürmektedir. Melazma etiyopatogenezine yönelik yapılacak daha geniş
kapsamlı prospektif çalışmalarla bu konunun aydınlatılabileceğini düşünüyoruz.

Abstract:
Melasma is a common, chronic and recurrent hyperpigmentation disorder
caused by hyperfunctional melanocytes that accumulate excessive amounts of
melanin in the epidermis and dermis. Although the formation mechanism of melasma
is not clear, factors such as genetic predisposition, UV exposure, pregnancy, OCS
use, HRT use, thyroid diseases, cosmetics and drugs are blamed in the etiology. In
addition to these, there are many studies showing that oxidative stress is an important
factor in the pathogenesis of melasma. There are antioxidant system mechanisms that
prevent or partially reduce oxidative damage in cells. bilirubin; It is a potent nonenzymatic endogenous antioxidant molecule formed by physiological means. GGT is
a cell surface protein that contributes to the extracellular catabolism of glutathione
(GSH); In recent studies, it has been shown that the extracellular metabolism of
GSH, which is associated with antioxidant properties, catalyzed by GGT, leads to the
production of free radicals in the presence of iron.
 In many diseases in which oxidative stress is blamed in the etiology, serum
bilirubin and GGT levels were compared in the patient and control groups, and
serum bilirubin levels were found to be statistically significantly lower in the patient
group, while serum GGT levels were found to be statistically significantly higher in
the patient group. In this study, it was aimed to measure serum bilirubin and GGT
levels in melasma patients and to evaluate the roles of these molecules in the
pathogenesis of the disease and their relationship with disease activity and severity.
 The study was conducted with 82 volunteers, 41 melasma patients and 41
control group. Disease severity and activity in the melasma group were evaluated
with the MASI method. The demographic characteristics of the patient and control
groups and the data on the disease of the patient group were questioned and recorded.
In addition, serum bilirubin and GGT levels of both groups were measured by Elisa
method. In both groups, those with concomitant autoimmune, allergic and/or chronic
inflammatory systemic and/or skin diseases were excluded from the study as they
may affect bilirubin and GGT levels.
 Both groups included in the study consisted of 41 individuals. The mean age
of the patient group (36.95±5.37) and gender distribution (F/M=40/1) and the mean
age of the control group (36.95±9.48) and gender distribution (F/M=40/1) were
similar. When melasma is classified according to clinical subtypes; There were
epidermal in 29 patients (70.7%), dermal in 1 patient (2.4%), and mixed melasma in
11 patients (26.8%). When melasma is classified according to facial location;
centrofacial melasma was present in 27 patients (65.9%), malar in 12 patients
(29.3%), and mandibular melasma in 2 patients (4.8%). The mean disease duration
was 4.37±3.25 years and the age of onset was 32.59±5.77 years. The mean MASI
score was 5.59±2.63; The mean score of MYCS was found to be 26.39±6.81. There
was a family history of melasma in 10 of 41 patients (24.4%), and the presence of
melasma in the family was statistically significantly higher in the patient group
compared to the control group (p=0.034). Mean serum direct bilirubin level
(0.15±0.07 ng/ml), indirect bilirubin level (0.22±0.13 ng/ml), and total bilirubin level
(0.37±0.19 ng/ml) in melasma patients ) was statistically significantly lower than the
control group (DBI=0.18±0.08 ng/ml, IBIL=0.31±0.19 ng/ml and TBI=0.49±0.27
ng/ml, respectively) (p=0.05, p=0.021 and 0.025, respectively). There was no
statistically significant correlation between serum bilirubin level and MASI scores in
the patient group. The mean serum GGT level was 12.71±6.05 U/L in melasma
patients and 15.37±6.83 U/L in the control group; There was no statistically
significant difference between the serum GGT levels of the patient group and the
control group (p=0.066).
 Although bilirubin and GGT are molecules that can play a role in the
etiopathogenesis of melasma, the insignificance of GGT levels and the inability to
show the relationship and correlation of both molecules with disease activity and
severity suggest the existence of possible molecules that play a more dominant role
in the etiopathogenesis of the disease. We think that this issue can be clarified with
more comprehensive prospective studies on the etiopathogenesis of melasma.