ESWL'de deksmedetomidin-remifentanil ve midazolam-remifentanil infüzyonunun BIS monitorizasyonu ile değerlendirilmesi
The evaluation of dexmedetomidine-remifentanil and midazolam-remifentanil infusions with BIS monitoring, in ESWL
Yazar: ÖZLEM TEKİN
Danışman: DOÇ. DR. ALPASLAN APAN
Kırıkkale Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Yüksek selektif Q-2 agonist bir ilaç olan deksmedetomidin sedatif,
anksiyolitik ve analjezik etkilere sahiptir. Bu çalışmada ekstrakorporeal şok
dalga litotripsi (ESWL) uygulaması sırasında deksmedetomidin infüzyonunun
remifentanil tüketimi üzerine olan etkileri araştırılması amaçlanmıştır.
Yerel etik kurulonayı alındıktan sonra böbrek taşları için ESWL
tedavisi uygulanan ASA i ve ii sınıfı altmış bilgilendirilmiş hasta çalışmaya
alındı. Monitörize anestezi ile BIS ve nazal 0 2 uygulandı. Hastalara
randomize olarak sedatif ilaçlardan deksmedetomidin 400 ~g (Grup D, n=
30) , veya midazolam 20 mg (Grup M, n= 30) başlandı. Ilaçlar salin ile
sulandırılarak 50 ml'ye tamamlandı. ESWL uygulamasından 5 dakika önce
deksmedetomidin 0.5 ~g/kg/sa , veya midazolam 1 mg bolus ve 0.025
mg/kg/sa hızda verildi. Aynı zamanda 0.08 ~g/kg remifentanil bolusunu, 0.05
~g/kg/ sa infüzyonu takip etti. Hedef BIS değeri >90 olarak belirlendi. Doz
ayarlamaları sedasyon ve ağrı skorları ile BIS değerlerine göre yapıld ı. Ağrı
vizüel analog skala ile, sedasyon ise dört basamaklı , modifiye Aldrete ve
Ramsay sedasyon skorları ile değerlendirildi. Istatistiksel değerlendirmede
ANOVA ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı. Veriler ortalama ± SD olarak
verildi ve p değeri 0.05 olarak kabul edildi.
Deksmedetomidin infüzyonu remifentanil gereksinimini azalttı (Grup D:
136,1 ± 18,2 ~g , Grup M: 148,7 ± 18,4 ~g , p= 0.01). Tedavi sırasındaki
desatürasyon epizodları (sP02<90: Grup D: 15, Grup M:71 , p<0.0001), veerken derlenme peryodundaki sedasyon skorları midazolam verilen
hastalarda daha yüksek bulundu (Grup D: 1.0 ± 0.2, Grup M: 2.4 ± 0.6,
p<0.0001 O.dk da).
ESWL uygulamasında deksmedetomidin infüzyonu remifentanil
tüketimini ve desatürasyon insidansını azaltması , daha iyi derlenme
sağlaması nedeni ile midazolamdan üstün bulundu. Deksmedetomidin
infüzyonu ESWL'de k ısa süreli ve etkin analjezi istendiğinde solunumu
etkilememesi, kısa eliminasyon süresi ve dozun kolayca ayarlanabilmesi gibi
özellikleri ile uygun bir ilaç olarak değerlendirildi .
Anahtar Kelimeler: Sedasyon: deksmedetomidin, midazolam,
analjezi: remifentani!, ESWL.

Abstract:
Dexmedetomidine, a highly selective a-2 agonist drug, has sedative,
anxiolytic and analgesic properties. It was aimed to determine the effects of
dexmedetomidine infusion on remifentanil consumption in extracorporeal
shock wave lithotripsy (ESWL), in this study.
Sixty consenting ASA class I or II patients with kidney stones
undergoing ESWL treatment were recruited to the study after obtaining Local
Ethics Committee approval. Monitored anaesthetic care with SiS monitor and
nasal O2 were applied. Patients were randomly allocated to receiye one of
the sedative drugs, dexmedetomidine 400 I-lg (Group D, n= 30), or
midazolam 20 mg (Group M, n= 30). Drugs were diluted in saline, and
supplemented to 50 mi. Dexmedetomidine 0.5 I-lg/kg/sa, or midazolam 1 mg
bolus followed by 0.025 mg/kg/sa infusion was started 5 min before the
ESWL. After remifentanil 0.08 I-lg/kg bolus, 0.05 I-lg/kg/sa infusion was also
started concurrently. The target SiS level was determined as >90. Dose
adjustments were performed according to the sedation and pain scores, and
SIS values. Pain was assessed using visual analogue scale (VAS), recovery
and sedation were determined using four rating, modified Aldrete and
Ramsay sedation scores. ANOVA and Mann-Whilney U-tesıs were used for
statistical analyses.
Data were expressed as mean ± SO and p value was considered as
0.05.Dexmedetomidine infusion decreased remifentanil requirements
(Group D: 136.1 ± 18.2 ~g , Group M: 148.7 ± 18.4 ~g , p= 0.01). Desaturation
episodes during the treatment (sP02<90: Group D: 15, Group M: 71 ,
p<0.0001), and sedation scores at the early recovery period were higher in
the patients receiving midazolam (Group D: 1.0 ± 0.2, Group M: 2.4 ± 0.6,
p<0.0001 at O min).
Dexmedetomidine infusion was founded to be superior to the
midazolam by means of decreasing remifentanil consumption, incidence of
desaturation, and also performing betler recovery during ESWL.
Dexmedetomidine infusion with properties such as non-compromising
respiration, shorter elimination time, and easily adjusting the dose, was found
to be suitable adjunct in ESWL procedures when brief, intense analgesia and
sedation was required.
Key Words: Sedation: dexmedetomidine, midazolam, analgesia:
remifentanil, ESWL