Humerus diafiz kırıklarında konservatif, intramedüller çivileme ve plaklı osteosentez tedavileri sonuçlarının karşılaştırılması /
Yazar: KEMAL KAYAOKAY
Danışman: PROF. DR. ERHAN COŞKUNOL
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Humeral kırıklar = Humeral fractures ; Humerus = Humerus ; Kemik plakları = Bone plates ; Kemik çivileri = Bone nails ; Konservatif tedavi = Conservative therapy ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırık fiksasyonu-intramedüller = Fracture fixation-intramedullary ; Kırık iyileşmesi = Fracture healing

Özet:
HUMERUS DİAFİZ KIRIKLARINDA KONSERVATİF,  İNTRAMEDÜLLER ÇİVİLEME VE PLAKLI OSTEOSENTEZ TEDAVİLERİ SONUÇLARININ KARŞILAŞTIRILMASI
Amaç: Humerus diafiz kırıklı hastaların 3 farlı tedavi yöntemi (Fonksiyonel Brace, İntramedüller çivileme, Plaklı osteosentez) sonrası kaynama oranları, fonksiyonel hareket kabiliyetleri, kaynama zamanlarını ve oluşan komplikasyonlar değerlendirerek iş gücü kaybının karşılaştırılması amaçlanmaktadır. 
Materyal/Metod: Acil servisine başvuran hastalardan kliniğimizde tedavisi yapılmış yeterli takipleri olan 108 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Fonksiyonel brace uygulanan hastaların sayısı 31, İntramedüller çivileme uygulanan hastaların sayısı 27, Plaklı osteosentez uygulanan hastaların sayısı 50 idi. Çalışmaya dahil edilen hastaların demografik verileri, AO sınıflamasına göre kırık tipleri, ek yaralanmaları, radial sinir hasarı olanlar kayıt edilmiştir. Hastaların uygulanan tedavi yöntemine göre kaynama oranları, kaynama zamanları, DASH skorları, Fonksiyonel hareket skorları, angulasyon dereceleri ve komplikasyonları karşılaştırılmıştır. Kaynama zamanı ve Fonksiyonel skor yaşa , cinsiyete , uygulanan tedavi yöntemine, angulasyon derecesine, radial sinir tutlumuna , sigara kulanımına , kırığın bölgesine ve AO sınıflamasına göre karşılaştırılmıştır.Kaynamama  sonrası uygulanan ikincil tedavi yöntemleri ( Plaklı Osteosentez ve İntramedüller Çivileme) kaynama oranları ve kaynama zamanları karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Çalışmamızda 108 hastaretrospektif olarak değelendirildi. 27 İntramedüller çivileme, 31 Fonksiyonel Brace ve 50 Plaklı Osteosentez ile tedavi edilen humerus diafiz kırıklı hastaların sonuçları değerlendirildi. İntramedüller çivileme uygulanan 27 hastanın 23 ünde (% 85.2), 31 Fonksiyonel Brace uygulanan hastanın 23 ünde ( % 74.2), 50 Plaklı Osteosentez uyhulana hastanın 48 inde (%96) kaynama görüldü.(p<0.05) . Üç tedavi yönteminin kaynama zamanları ise şöyleydi: Fonksiyonel Brace uygulanan hastaların kaynama zamanı ortalama 11.9 (minumum 7 ,maksimum 29) hafta ,İntramedüller çivileme yapılanlarda ortalama 10.8 ( minumum 6, maksimum 29) hafta, Plaklı Osteosentez tedavisi yapılanlarda ortalama 10.1(minumum 6, maksimum 26) haftaydı.Kaynama zamanı ile angulasyon derecesi arasında anlamlı pozitif korelesyon mevcuttu (p<0.05). Angulasyon derecesi düştükçe kaynama zamanlarının da azaldığı gözlemlenmiştir. Kaynama zamanı ile DASH skoru arasında anlamlı korelasyon bulundu. (p<0.05). Yapılan tedavilere göre fonksiyonel skorlar Fonksiyonel brace tedavisi sonrasında mükemmel+iyi oranı %100 (Mükemmel %78.3, iyi % 21.7) , İntramedüller çivileme sonrasında % 86.9 ( mükemmel % 56.5, iyi %30.4) , Plaklı Osteosentez tedavisi sonrası ise %95.9 ( mükemmel %81.3 , % 14.6) şeklindeydi. Sigara kullanımı veya Radial sinir hasarı olması halinde kaynama zamanınlarının uzadığı görüldü. Korelasyon analizinde spearman korelasyon analizi kullanıldı. Analizlerde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır.
Sonuç: Humerus diafiz kırıkları 3 farklı tedavi yöntemiyle de yüksek oranlarda kaynadığı yapılan birçok çalışmada belirtilmiştir. Yaralanma süresinden sonra iyileşme zamanının kısalması ve iyi fonksiyonel skor gündemde olan araştırma konularıdır. Çalışmamızda hastaların kaynama zamanları ve Fonksiyonel skorları arasında farklılıklar olduğu görülmüştür. Kaynama saptanan hastaların tamamı değerlendirildiğine, Angulasyon derecesinin azalması ile ilişkili Kaynama zamanlarının kısaldığı, DASH skorlarının ve aktivite skorlarının olumlu yönde değiştiği gözlenmiştir. Kaynama zamanlarının kısalmasının, iş gücü kaybını azaltacağı ve daha iyi fonksiyonel sonuçların oluşmasına yardımcı olacağı düşünülmüştür. Günümüzde kırıkların tedavisindeki ana hedef başarılı kaynama oranlarının yanında hastanın günlük işlerine en erken sürede ve maksimum performansla dönmesini sağlamanın diafiz kırıkları tedavisinde önemli olduğu fikri çıkarılmışltır.

Abstract:
Background:  Labor loss of patients with humeral  shaft fracture having treated with 3 different methods (functional brace, intramedullary nailing , plating ) were worked up to compare upon union rates , functional ability for bearing and union times.
Materials and methods : 108 patients with sufficient follow up which were admitted to emergeny department and treated in our clinic then on , were retrospectively evaluated.  31 of total patients were treated with functional brace, 27 of them with imn and remaining 50 of them with plating. Through the study, demographic data of patients was collected, fractures were sorted according to AO classification and  additional injuries such as radial nerve palsy were recorded. Union rates, union periods, DASH scores, Functional bearing scores  , angulation degrees and complications were put to comparison according to the treatment method. Above all , union time and functional scores were put to comparison according to variables such as age , sex, treatment  method , angulation degree , radial nevre injury , smoking , zone of fracture and AO classification. Also, secondary treatment methods following nonunion(imn and plating) ,union rates and union times were compared. 
Results : 108 patients were evaluated retrospectively in our study.  Outcomes of patients having  humeral shaft fracture  27 of which were treated wİth İMN , 31 with functional brace and 50 with plating  were evaluated. Bone union was registered in 23(85.2%) out of 27 patients treated with imn , 23(74.2%) out of 31 with functional brace and 48(96%) out of 50 with plating, respectively (p<0.05) . Union times were registered as following : average union time observed for patients treated with fb was 11.9(min 7 max 29)weeks ,  with imn 10.8(min 6 max 29 ) weeks and with plating 10.1(min 6 max 26) weeks, respectively.  There was a significant positive corelation between union time and angulation (p<0.05).  Expected union time shortened as the angulation degree decreased. There was a significant positive corelation between DASH scores and union time( p<0.05 ) . Consequent functional scores(stewart-huntley) after being treated with functional brace ,imn and plating gave following results ; 100% (78.3%perfect , 21.7% good ) , 86.9% (56.5% perfect , 30.4% good ) , 95.9% (81.3% perfect , 14.6 % good) respectively.  Bone union was observed to delay  in presence of smoking  and  radial nevre palsy. Spearman Correlation Analysis was used for correlation analysis. SPSS 2.0 program was utilized for analysis.
Conclusion : Humeral shaft fractures are reported in many studies with a high rate of union time in all 3 different treatment methods. Patients were observed to present differences between the union time and  functional scores  in  our study.  DASH activity  scores were  observed to vary positively and union time shorten associated  with the decrease in angulation degree when all patients with positive union were evaluated in our study. The shortening of the union time was considered  to reduce the loss of labor and reinforce occurring  better  functional outcomes. We considered that nowadays,  the main target in fracture treatment is ensuring patients to recover for dailiy work at minimum time and maximum performance as well as the satisfactory bone union.