Farklı yorgunluk modellerinin erkek voleybolcularda dinamik denge üzerine etkisi
The effect of different fatigue models on dynamic balance in male volleyball players
Yazar: MEHMET MANSUROĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MAHMUT ALP
Süleyman Demirel Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Spor Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Spor = Sports
Dizin: Denge = Equilibrium ; Postural denge = Postural balance ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen ; Voleybol = Volleyball ; Voleybolcular = Volleyball players ; Yorgunluk = Fatigue

Özet:
Bu araştırmanın amacı, farklı yorgunluk modellerinin erkek voleybolcularda dinamik denge üzerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmaya Süleyman Demirel Üniversitesi Voleybol takımında oynayan 13 erkek sporcu katıldı. Sporcuların yaş ortalamaları 21,69±2,13 yıl, boy ortalamaları 182,84±5,98 cm, vücut ağırlık ortalamaları 76,92±9,36 kg, spor yaşları 8,76±4,34 yıl ve beden kitle indeksleri 23,21±3,38 kg/m2 olarak tespit edildi. Denge ölçümleri iki farklı yorgunluk modeli uygulanarak alınmıştır. İlk olarak teknik taktik yoğunluklu antrenman öncesi ve sonrası alınmıştır. İkinci olarak Wingate yorgunluğudur sporcular bisiklet ergonometrisi öncesi ve sonrasında denge testine girmişlerdir. Sporculara her iki denge testinden önce kullanılan denge aleti ve denge protokolü hakkında sözel ve görsel bilgilendirme yapılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi için istatistik programı kullanıldı. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği "Shapiro–Wilk Testi"; normal dağılım gösteren verilerin ön ve son test karşılaştırılması "Eşleştirilmiş t Testi"; yorgunluk modellerinin karşılaştırılmasında da Bağımsız Gruplarda t testi kullanıldı. Sonuçlar "p<0,05" önem derecesine göre değerlendirildi. Voleybolcularda antrenman yorgunluk modelinin ön ve son test karşılaştırılması sonucunda istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmadı (p>0,05). Voleybolcularda Wingate yorgunluk modelinin ön ve son test karşılaştırılması sonucunda fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p>0,05). Voleybolcuların antrenman ve Wingate yorgunluk modellerinin birbiri ile karşılaştırılması sonucunda fark istatistiksel olarak anlamsız bulundu (p>0,05). Sonuç olarak, karşılıklı mücadelenin oyun esnasında yoğun yaşandığı voleybol müsabakalarında sporcuların dinamik denge özelliğini iyi kullanmaları gerekmektedir. Çalışmamız kondisyonel ve koordinatif özelliklerde mükemmelliğin takım sporuyla birleştiği bir branş olan voleybolda tüm hareketlerde dinamik denge özelliğinin önemli bir beceri olduğunu ortaya koymaktadır. Müsabaka esnasında yaşanılan yorgunluk bulgularımızda da görüldüğü üzere yüksek şiddette yüklenmelerde dinamik dengeyi etkilemektedir. Bu yüzden Voleybol sporunda spor bilimci ve antrenörlerin uygulayacakları antrenman programlarında yorgunluk indeksi ile ilişkili dinamik denge çalışmaları önem arz etmektedir. Araştırmamız bu sebeplerden ötürü antrenman planlaması ve programlamasında spor bilimci ve antrenörler açısından önem taşıyabilir. Ayrıca çalışmamızın bu konu ile ilgili yapılacak diğer çalışmaları destekleyebileceğini, voleybolda sportif performansın geliştirilmesinde yeni ve farklı bakış açıları geliştirebileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Voleybol, Yorgunluk, Dinamik Denge.

Abstract:
The purpose of this study is to investigate the effect of different fatigue models on dynamic balance in male volleyball players. 13 male athletes who played in Süleyman Demirel University Volleyball team participated in the study Average age of athletes is 21.69 ± 2.13 years, average height is 182.84 ± 5.98 cm, body weight averages are 76.92 ± 9.36 kg, sports ages are 8.76 ± 4.34 years and body mass indices are 23 Was determined as 21 ± 3,38 kg / m2 Balance measurements were taken by applying two different fatigue models. First, technical tactical intensity was taken before and after training. Secondly, Wingate is fatigue athletes entered the balance test before and after bicycle ergonometrics. Verbal and visual information was given to the athletes about the balance instrument and balance model used before both balance tests. A statistical program was used for the statistical analysis of the data. "Shapiro - Wilk Test" whether the data shows normal distribution or not; comparison of normally distributed data before and after test "Paired t Test"; T-test was used in Independent Groups in comparison of fatigue models. The results were evaluated according to the significance level of "p <0.05". No statistically significant difference was found in the volleyball players as a result of the pre-and post-test comparison of the training fatigue model (p> 0.05). As a result of the comparison of Wingate fatigue model pre and post test in volleyball players, the difference was statistically significant (p> 0.05). The difference between the volleyball players' training and Wingate fatigue models was statistically insignificant (p> 0.05). As a result, athletes should use the dynamic balance feature well in volleyball competitions where mutual struggle is intense during the game. Our study reveals that dynamic balance feature is an important skill in all movements in volleyball, which is a branch of perfection in conditional and coordinative features with team sports. As seen in our fatigue findings during the competition, it affects dynamic balance in high intensity loads. Therefore, dynamic balance studies related to fatigue index are important in the training programs to be implemented by sports scientists and coaches in Volleyball sport. Our research may be important for sports scientists and coaches in training planning and programming for these reasons. We also think that our study can support other studies on this subject, and can develop new and different perspectives in the development of sports performance in volleyball.
Keywords: Volleyball, Fatigue, Dynamic Balance.