Oligohidramnioz tanılı gebelerde maternal serum midkine düzeyinin ve renal arter doppler ölçümlerinin yenidoğan iyilik halini belirlemedeki yeri
The role of maternal serum midkine level and renal artery doppler measurements in determining the newborn wellness in pregnancies with oligohidramniosis
Yazar: SEZİN EDA KARSLI
Danışman: DOÇ. DR. YÜKSEL ONARAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Bu çalışmada oligohidramniyozu olan üçüncü trimester gebelerdeki maternal serum midkine (MK) düzeylerinin oligohidramniyozu olmayan gebeler ile karşılaştırmak ve maternal serum MK düzeyinin ve renal arter doppler RI değerinin yenidoğan iyilik halini belirlemedeki yerini belirlemeyi amaçlandık.
Materyal Metod: Hastanemize Şubat 2023-Nisan 2023 tarihleri arasında başvuran ve doğum salonuna yatışı yapılan 20-40 yaş arası oligohidramnioz tanısı konulan, maternal hastalığı olmayan term gebeler ile oligohiramnioz tanısı almayan gebeler dahil edilmiştir. Çalışma kriterlerini karşılayan 71 oligohidramnioz ve 71 sağlıklı gebe olmak üzere toplam 142 kadın incelenmiştir. Maternal serum midkine düzeyleri, fetal renal doppler RI değerleri ile yenidoğanlardaki apgar skoru, yenidoğan yoğun bakıma yatış ihtiyacı olup olmadığı karşılaştırılmıştır.
İstatistiksel analizler SPSS (Statistical Package for Social Sciences; SPSS Inc., Chicago, IL) 22 ile yapılmıştır. Sürekli verilerde ise medyan interquartile range (25-75 persantil değerleri) değerleri ile, tanımlayıcı veriler kategorik verilerde n, % değerleriyle belirtilmiştir. Oligohidramnioz ve sağlıklı gebeler arasındaki kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında ki-kare analizi (Pearson Chi-kare) kullanılmıştır. Normal dağılıma uygunluk ise Kolmogorov-Smirnov testi ile değerlendirilmiştir. İki parametrenin karşılaştırılması durumda kullanılan test Mann Whitney U-testidir. Sürekli değişkenlerin ilişkisi incelenmesinde Spearman korelasyon testi ile gerçekleştirilmiştir. PI, RI, AFİ ve Midkine düzeylerinin Oligohidramnioz varlığı öngörüsündeki değerini belirlemek için ROC (receiver operating characteristic) analizi yapılmıştır. Eğri altında kalan alan belirlendi ve en uygun spesifite ve sensitivite değerleri verilerek cut-off değeri hesaplanmıştır. Yapılan istatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamıza 71 oligohidramnioz ve 71 sağlıklı kontrol olmak üzere toplam 142 kadın dahil edilmiştir. Oligohidramnioz grubunda bulunanların yaş ortancası 26,0 (23,0-29,0) iken kontrol grubunun yaş ortancası 26,0 (22,0-30,0) şeklindedir. Değerlendirilen iki grup arasında yaş açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır (p=0,889). Olguların fetal renal arter ölçümleri karşılaştırıldığında, oligohidramnioz grubunda bulunanların PI (p<0,001) ve RI (p<0,001) değeri,sağlıklı gebelerde bulunanların değerinden anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Oligohidramnioz ve kontrol grubu arasında Midkine değeri açısından anlamlı farklılık görülmemiştir (p=0,749). Oligohidramnioz hastalarında Midkine değeri ile ölçümsel parametreler arasında anlamlı bir korelasyon görülmemiştir (p>0,05). Gruplar arasında 5. Dk APGAR (p=0,538) ve 10. Dk APGAR (p=0,703) skoru açısından anlamlı farklılık görülmemiştir. Oligohidramnioz grubunda bulunanlarda en fazla C/S (%54,5) operasyonu olmuş kontrol grubunda bulunanlarda en fazla C/S (%56,3) operasyonu olmuş ve aralarında anlamlı farklılık görülmemiştir (p=0,803). Oligohidramnioz grubunda bulunanların %1,4'ünün YBÜ ihtiyacı olmuş iken kontrol grubunda bulunanlarda YBÜ ihtiyacı olmamıştır.
Gruplar arasında YBÜ ihtiyacı açısından anlamlı farklılık görülmemiştir (p=0,998). Çeşitli değerlerin oligohidramniozu predikte edebilmeleri ROC analizi ile araştırılmış ve cut-off değerleri belirlenmiştir. PI için 3,07 değeri cut-off olarak alındığında %57,7 sensitivite, %84,5 spesifite saptanmış ve iyi bir belirleyici olduğu görülmüştür. RI için 0,99 değeri cut-off olarak alındığında %60,6 sensitivite, %84,5 spesifite saptanmış ve iyi bir belirleyici olduğu görülmüştür. Midkine değeri için 237 değeri cut-off olarak alındığında %49,3 sensitivite, %78,9 spesifite saptanmış ve kötü bir belirleyici olduğu görülmüştür. Oligohidramnioz hastalarında doğum şekli (p=0962), kronik hastalık varlığı (p=0,065), ilaç kullanma durumu (p=0,225), operasyon varlığı (p=0,787) ve YBÜ ihtiyacı varlığı (p=0,169) arasında Midkine değeri açısından anlamlı farklılık görülmemiştir.
Sonuç: 71 oligohidramniozlu gebe ve 71 sağlıklı gebedeki fetal renal arter dopplerini incelediğimiz çalışmamızda, doppler RI ve PI değeri, oligohidramioz grubunda, sağlıklı gebe grubuna göre istatiksel anlamlı yüksek bulduk. Olgu ve kontrol grubu maternal serum midkine düzeyi açısından karşılaştırıldığında ise sonuç istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.
Serum midkine düzeyini daha önce gebelerde değerlendiren çalışmalar mevcuttur. Bir çalışmada intrauterin fetal gelişme geriliği tanılı gebelerde maternal serum midkine değeri, diğer gebelere göre daha yüksek olarak saptanmıştır [1].
Başka bir çalışmada ise gestasyonel diyabet, tip1 diyabet ve tip 2 diyabetli gebelerde serum midkine değeri karşılaştırılmıştır ve diyabeti olan grupta serum midkine değeri, olmayan gruba göre yüksek bulunmuştur [2]. Gebelikte midkine ve fetal renal arter doppleri arasındaki potansiyel ilişkiyi anlamak için ve bunların yenidoğan iyilik halini belirlemedeki rolünü daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Şu an itibariyle fetal renal arter doppler öncelikle fetal böbrek fonsiyonunu değerlendirmek için kullanılırken [3], midkine öncelikle fetal büyüme ve gelişme ile ilgili olarak çalışılmaktadır.

Anahtar kelimeler: Oligohidramnioz, Midkine, Fetal Renal Arter Doppleri, Yenidoğan İyilik Hali, APGAR

Abstract:
Objective: In this study, we compared maternal serum midkine (MK) levels in third trimester pregnant women with oligohydramnios with those without oligohydramnios and to find the place of maternal serum MK level and renal artery Doppler RI value in determining newborn well-being.
Materials and Method: Term pregnant women who were were hospitalized in our delivery room between February 2023 and April 2023 and, between the ages of 20-40, diagnosed with oligohydramnios, without maternal disease, and pregnant women who had normal amnion fluid were included. Maternal serum midkine levels, fetal renal Doppler RI values, and apgar score in newborns were compared whether they needed to be admitted to the neonatal intensive care unit or not. SPSS 29.0 (Statistical Package for Social Sciences) program was used to perform statistical analysis, A total of 142 women, including 71 oligohydramnios and 71 healthy pregnant women, who met the study criteria, were examined. Maternal serum midkine levels, fetal renal Doppler RI values, and apgar score in newborns were compared whether they were admitted to the neonatal intensive care unit or not. Statistical analyzes were evaluated in 22 package programs of SPSS (Statistical Package for Social Sciences; SPSS Inc., Chicago, IL). In the study, descriptive data are shown with n and % values in categorical data, and median interquartile range (25-75 percentile values) in continuous data. Chi-square analysis (Pearson Chi-square) was used to compare categorical variables between groups. Conformity of continuous variables to normal distribution was evaluated by Kolmogorov-Smirnov test. Mann Whitney U-test was used to compare paired groups. Spearman correlation test was used to examine the relationship between continuous variables. ROC (receiver operating characteristic) analysis was performed to determine the value of PI, RI, AFI and Midkine levels in predicting the presence of Oligohydramnios. The area under the curve was determined and the cut-off value was calculated by giving the most appropriate specificity and sensitivity values. The statistical significance level in the analyzes was accepted as p<0.05.

Results: A total of 142 women, 71 of whom were oligohydramnios and 71 healthy controls, were included in the study. The median age of those in the oligohydramnios group was 26.0 (23.0-29.0), while the median age of the control group was 26.0 (22.0-30.0). When the fetal renal artery measurements of the cases were compared, the PI (p<0.001) and RI (p<0.001) values of those in the oligohydramnios group were found to be significantly higher than those in the control group. There was no significant difference between the groups in terms of Midkine value (p=0.749). There was no significant correlation between Midkine value and measurement parameters in oligohydramnios patients (p>0.05). There was no significant difference between the groups in terms of 5th min APGAR (p=0.538) and 10th min APGAR (p=0.703) scores. Those in the oligohydramnios group had the most C/S (54.5%) operations, and those in the control group had the most C/S (56.3%) operations, and there was no significant difference between them (p=0.803). While 1.4% of those in the oligohydramnios group needed ICU, those in the control group did not need ICU. There was no significant difference between the groups in terms of ICU need (p=0.998). The ability of various values to predict oligohydramnios was investigated by ROC analysis and cut-off values were determined. When the cut-off value of 3.07 for PI was taken as 57.7% sensitivity and 84.5% specificity, it was found to be a good predictor. When the cut-off value of 0.99 for RI was taken as 60.6% sensitivity and 84.5% specificity, it was found to be a good predictor. When the 237 value was taken as cut-off for the midkine value, 49.3% sensitivity and 78.9% specificity were found and it was found to be a poor predictor. Significant difference in Midkine value between delivery type (p=0962), presence of chronic disease (p=0.065), drug use status (p=0.225), presence of operation (p=0.787) and need for ICU (p=0.169) in oligohydramnios patients not seen.
Conclusion: In our study, we examined fetal renal artery doppler in 71 pregnant women with oligohydramnios and 71 healthy pregnant women, the Doppler RI and PI values were found to be statistically significantly higher in the oligohydramios group than in the control group. When the case and control groups were compared in terms of maternal serum midkine level, the result was found to be statistically insignificant. There are studies that evaluated serum midkine level in pregnant women before. In a study, maternal serum midkine value was found to be higher in pregnant women with intrauterine fetal growth retardation compared to other pregnant women [1]. In another study, serum midkine value was compared in pregnant women with gestational diabetes, type 1 diabetes and type 2 diabetes, and serum midkine value was found to be higher in the diabetic group than in the non-diabetic group [2]. More research should be done to understand the potential relationship between midkine and fetal renal artery Doppler in pregnancies complicated with oligohydramnios, and their role in determining neonatal well-being. Currently, fetal renal artery Doppler is primarily used to evaluate fetal kidney function [3], while midkine is primarily studied in relation to pregnancies with inflammation-related complications.

Key Words: Oligohydramnios, Midkine, Fetal Renal Artery Doppler, APGAR score, Fetal/ Neonatal well being