4857 sayılı İş Kanunu kapsamında fazla çalışmanın denkleştirilmesi
Balancing of overtime work under the scope of Labor Law No. 4857
Yazar: RAİFE İMREN ÖNER TOPALOĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ENDER DEMİR
İstanbul Kültür Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı / Özel Hukuk Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Hukuk = Law

Özet:
Çalışma hayatının sürekli değişen yapısı, teknolojik gelişmeler ve yoğun rekabet, mevcut çalışma biçimlerini değiştirerek yeni çalışma modellerinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Bu nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu bazı eski düzenlemeleri yeniden ele almış ve yeni düzenlemeler getirmiştir. Kanun, çalışma saatlerine esneklik kazandırılması, denkleştirme modelinin getirilmesi ve serbest zaman tanınması gibi düzenlemelerle işçi ve işverenin çalışma koşullarını kendi ihtiyaçlarına göre farklı şekilde belirleyebilmeleri amacıyla hazırlanmıştır.
İş dünyasındaki değişimler ve teknolojik dönüşüm devam ederken, Covid-19 pandemisinin baş göstermesi; fiziksel etkileşimin kısıtlanmasını ve daha izole bir yaşam gereksinimini ortaya çıkarmıştır. Bu süreçte, teknolojiyi iş modellerine entegre eden işletmeler için esnek çalışma modelleri bir alternatif olmaktan çıkıp bir zorunluluk haline gelmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu, çalışma hayatındaki yerleşik normları farklılaştırarak, hızla değişen küreselleşen dünyaya Türk çalışma hayatının da uyum sağlaması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, esnek çalışma modelleri uygulanmaya başlanmıştır. Telafi çalışması, kısmi süreli çalışma, çağrı üzerine çalışma, geçici süreli iş sözleşmesi, uzaktan çalışma ve çalışmamızın asıl konusu olan denkleştirme usulüne göre çalışma, 4857 sayılı İş Kanunu'nda düzenlenen esnek çalışma modelleri arasında yer almaktadır.
Denkleştirme dönemi uygulaması, kendine özgü kuralları ve kısıtlamaları barındırmaktadır. Bu uygulama, işletmelerin mali yükünü azaltmayı hedefleyerek, piyasa dengesinin bozulduğu durumlarda ve çeşitli sektörlerde işverene, çalışılmayan zamanları fazla çalışma yapılan dönemlerle denkleştirerek yapılan işin karşılığı olan ücreti işçiye ödeme imkânı tanımaktadır.

Abstract:
The constantly changing structure of the working life, technological developments, and intense competition have led to the alteration of existing working models and the emergence of new ones. For this reason, the Labor Law No. 4857 has revisited some of the old regulations and introduced new provisions. The law was designed to grant flexibility in working hours, introduce the balancing (denkleştirme) model, and allow for compensatory time off, enabling both employees and employers to adjust working conditions according to their needs.
While changes in the business world and technological transformation continued, the Covid-19 pandemic, which affected the entire world towards the end of 2019, required more isolated living conditions by limiting physical interactions. In this period, flexible working models became not just an alternative but a necessity for businesses that integrated technology into their work models.
The Labor Law No. 4857 aimed to modify established norms in working life and ensure that the Turkish labor market adapts to the rapidly changing globalized world. In this context, flexible working models have begun to be implemented. Compensatory work, part-time work, on-call work, temporary employment contracts, remote work, and, specifically for our focus, the balancing (denkleştirme) method are among the flexible working models regulated under Labor Law No. 4857.
The balancing period application has its own specific rules and limitations. This method aims to reduce the financial burden on businesses by allowing employers, especially in sectors where market equilibrium is disrupted, to balance unpaid periods with periods of overtime, thereby enabling them to pay wages according to the actual work performed.