COVID-19 pandemi döneminde evcil hayvanı olan bireylerde hayvanlara bağlanma ve yalnızlık duygusunun incelenmesi
Examination of animal attachment and loneliness in individuals who have pets during in COVID-19 pandemic
Yazar: HÜLYA AYDIN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HATİCE DURMAZ
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Psikiyatri Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Hemşirelik = Nursing ; Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Bağlanma = Attachment ; COVID 19 = COVID 19 ; Evcil hayvanlar = Domestic animals ; Hayvana bağlanma = Animal attachment ; Pandemiler = Pandemics ; Yalnızlık = Loneliness ; Yalnızlık algısı = Loneliness perception

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı COVID-19 pandemi döneminde evcil hayvan sahibi olan bireylerde hayvanlara bağlanma ve yalnızlık duygusunun incelenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırmanın evrenini ülkemizde bir evcil hayvana sahip olan tüm bireyler oluşturmaktadır. Araştırmaya alınma kriterlerini taşıyan ve gönüllü olarak araştırmaya katılmayı kabul eden 958 kişi araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmada Bireysel Bilgi Formu, Lexington Evcil Hayvanlara Bağlanma Ölçeği (LEHBÖ) ve UCLA Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin toplanması google anket yöntemiyle oluşturulan link üzerinden yapılmıştır. Veriler, SPSS 22 paket programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde sayılar, yüzdelikler, en az ve en çok değerler, ortalama ve standart sapmaların yanı sıra bağımsız gruplarda t testi, Mann Whitney U, Kruskal Wallis ve Varyans analizleri kullanılmıştır.
Bulgular: Araştırmaya katılan evcil hayvan sahiplerinin Lexington Evcil Hayvanlara Bağlanma Ölçeği puan ortalaması 56.95±13.24; UCLA Yalnızlık Ölçeği puan ortalaması ise 40.23±8.82 bulunmuştur. LEHBÖ toplam puan ortalaması ile UCLA Yalnızlık Ölçeği toplam puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı, negatif yönlü ve düşük düzeyli ilişki saptanmıştır (p<0.05). Yine LEHBÖ alt boyutlarından olan genel bağlanma ve hayvan hakları puan ortalamaları ile UCLA Yalnızlık Ölçeği toplam puan ortalaması arasında da anlamlı ve negatif yönlü ilişki saptanmıştır (p<0.05). Katılımcıların cinsiyet, beslenilen evcil hayvan türü ve besleme nedeni, pandemi döneminde en çok yapılanlar ve en fazla yaşananlara göre LEHBÖ toplam puan ortalaması farkı istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca katılımcıların medeni durumu, eğitim düzeyi, pandemi döneminde en fazla yaşananlar ve yaşlarına göre UCLA Yalnızlık Ölçeği puan ortalaması farkı istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05).
Sonuç: Araştırmada evcil hayvan sahiplerinin evcil hayvana bağlanma düzeylerinin ölçekten alınabilecek maksimum puanlar göz önünde bulundurulduğundayüksek seviyede olduğu, yalnızlık düzeylerinin de ölçek maksimum puanı baz alındığında orta değere yakın olduğu söylenebilir. Katılımcıların evcil hayvana bağlanma düzeyi arttıkça yalnızlık düzeyleri azalmıştır. Ayrıca kadınların, evcil hayvan olarak köpek besleyenlerin, pandemi döneminde evcil hayvanı ile daha çok ilgilenenlerin ve daha fazla bağlandığını ifade edenlerin hayvana bağlanma düzeyi daha yüksektir. Bekârların, pandemi döneminde yalnız olduğunu daha fazla düşünenlerin ve yaşı daha küçük olanların ise yalnızlık düzeyleri daha yüksektir.

Anahtar Kelimeler: COVID-19, evcil hayvana bağlanma, hemşirelik, yalnızlık

Abstract:
Aim: The aim of this study is to examine the feeling of attachment to animals and loneliness in individuals who have pets during the COVID-19 pandemic.
Material and Method: The universe of the research consists of all individuals who have a pet in our country. The sample of the study consisted of 958 people who met the inclusion criteria and agreed to participate in the study voluntarily. Individual Information Form, Lexington Attachment to Pet Scale (LAPS) and UCLA Loneliness Scale were used in the study. The collection of data was made through the link created by the google survey method. The data were analyzed with the SPSS 22 package program. In the analysis of the data, numbers, percentages, minimum and maximum values, mean and standard deviations, as well as independent groups t test, Mann Whitney U, Kruskal Wallis and variance analyzes were used.
Results: Lexington Pet Attachment Scale mean score of pet owners participating in the study was 56.95±13.24; The UCLA Loneliness Scale mean score was 40.23±8.82. A statistically significant, negative and low-level correlation was found between the LEHBÖ total score average and the UCLA Loneliness Scale total score average (p<0.05). There was also a significant and negative correlation between the general attachment and animal rights mean scores, which are sub-dimensions of LEHBÖ, and the total mean score of the UCLA Loneliness Scale (p<0.05). The difference between the participants' gender, the type of pet fed and the reason for feeding, the most common and most experienced LEHBÖ total score differences were found statistically significant (p<0.05). In addition, the UCLA Loneliness Scale mean score difference according to the marital status, education level, the most experienced during the pandemic period and age of the participants was statistically significant (p<0.05).
Conclusion: In the study, it can be said that the level of attachment of pet owners to pets is at a high level considering the maximum scores that can be obtained from the scale, and their loneliness level is close to the middle value when the maximum score of the scale is taken into account. As the participants' level of attachment to pets increased, their loneliness level decreased. In addition, women, those who have dogs as pets, those who are more interested in their pets during the pandemic period, and those who state that they are more attached to animals have a higher level of attachment to animals. Singles, those who think more about being alone during the pandemic, and those who are younger have higher levels of loneliness.

Keywords: Attachment to pet animal, COVID-19, loneliness, nursing