İndirek restorasyonların rezin kaplama uygulanmış diş yüzeyine adezyonunda ısıtılmış kompozit kullanımının bağlanma dayanım değerleri ve film kalınlığı üzerine etkilerinin incelenmesi
Effects of preheated composite on bond strength and film thickness for luting of indirect restorations to resin-coated tooth surfaces
Yazar: SEVDE KURŞUN
Danışman: PROF. DR. NESLİHAN TEKÇE
Kocaeli Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Kompozit rezinler indirekt adeziv restorasyonların simantasyonu için tercih edilmektedir. Bununla birlikte, rezin simana alternatif bir materyal olup olamayacakları açık bir sorudur. Bu in vitro çalışmanın amacı, indirekt adeziv restorasyonların simantasyonu için kompozit rezin kullanımının mikrotensil bağlanma dayanımı (μ-TBS) ve film kalınlığı üzerine etkilerini değerlendirmektir.
Yöntem: Bu çalışmada, 15 adet çekilmiş çürüksüz molar diş kullanıldı (N=15). Dişler, simantasyon için kullanılan materyallere göre rastgele üç deney grubuna ayrıldı (n=5). Kontrol grubu olarak RelyX Ultimate Clicker Adhesive Resin Cement (3M ESPE, St Paul, MN, ABD) (Grup-1) (RLX), Deney grupları olarak; Clearfil Majesty ES-2 kompozit (Kuraray, Kuraray Noritake Dental Inc., Okayama, Japonya) oda sıcaklığında (Grup-2) (ES-2) veya 65 °C'ye ısıtılmış olarak (Grup-3) (PH-ES-2) kullanıldı. Lava Ultimate CAD/CAM rezin bloklardan (3M ESPE) 4 mm kalınlığında alınan kesitler, hazırlanan diş yüzeylerine, oluşturulan gruplara göre simante edildi. 37 °C yapay tükürük içerisinde 24 saat bekletildikten sonra örnekler etüvden alındı. Mikrotensil bağlanma dayanım testi (μ-TBS) için tüm örneklerden kesit alanı 1 mm² olan çubuklar elde edildi. Elde edilen çubuklar μ-TBS cihazında test edildi, bağlanma dayanım değerleri megapaskal (MPa) cinsinden kaydedildi. Örneklerin kopma tipleri stereomikroskop altında incelenerek belirlendi. Film kalınlığı testi için 1 mm kalınlığında kompozit bloklar hazırlandı. Lava Ultimate rezin bloklardan alınan kesitler, hazırlanan kompozit bloklar ile simante edildi (n=6). Simantasyon sonrası örneklerden 1 mm kalınlığında dilimler alındı. Bu dilimler stereomikroskop altında ×40 büyütme ile incelenerek siman tabakasının film kalınlığı ölçüldü. Veriler tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Kruskal Wallis Testi, Tukey ve Dunn testleri ile analiz edildi (p<0,05).
Bulgular: RLX grubu, tüm gruplar arasında en yüksek bağlanma dayanım değeri göstermiştir. PH-ES-2 ile RLX grupları arasında anlamlı bir fark görülmezken, RLX grubu bağlanma dayanım değerleri ES-2 grubundan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p=0,027). Kompozit rezin grupları (ES-2 ve PH-ES-2), benzer bağlanma dayanımı değerleri göstermiştir. Film kalınlığı test sonucunda RLX grubu en ince film tabakası gösterirken onu PH-ES-2 grubu takip etmiştir. En kalın film tabakası ise ES-2 grubunda görülmüştür.
Sonuç: Isıtılmış kompozit rezin ile simante edilen indirekt adeziv restorasyonlar rezin siman ile benzer bağlanma dayanım değerleri göstermiştir. Kompozitin önceden ısıtılması film kalınlığını azaltmıştır.

Anahtar Kelimeler: bağlanma dayanımı, immediat dentin örtüleme, ısıtılmış kompozit, indirek restorasyon, simantasyon

Abstract:
Objective: Although composite resins can be used for luting indirect adhesive restorations, there is an open question as to whether they can be an alternative material to resin cement. This in vitro study aimed to evaluate the microtensile bond strength (μ-TBS) and film thickness (FT) of preheated composite resin used as a luting agent for indirect adhesive restorations. 
Method: Fifteen sound caries-free extracted molars were used in this study (N=15). The teeth were randomly divided into three experimental groups according to the type of luting agents (n=5). RelyX Ultimate Clicker resin cement (3M ESPE, St Paul, MN, USA) at room temperature (RLX) as the control group, and Clearfil Majesty ES-2 composite resin (Kuraray, Kuraray Noritake Dental Inc., Okayama, Japan) both at room temperature (ES-2) and preheated to 65 °C (PH-ES-2) were used. The 4-mm thick resin block (Lava Block, 3M ESPE) was bonded with resin cement or composite resin according to the created groups. After 24-hour storage in 37 °C artificial saliva, all specimens were sectioned into beams at 1 mm² for μ-TBS. The beams were tested in μ-TBS device, bond strength values were recorded. Failure modes were determined by examining under a stereomicroscope. For the film thickness test, composite blocks were prepared and bonded with resin blocks using the materials mentioned above. These samples were cut into 1-mm thick slices. Film thicknesses were measured under a stereomicroscope at ×40 magnification. Data were analyzed using the 1-way ANOVA, Kruskal-Wallis, Tukey, and Dunn test (α<0.05).
Results: Resin cement showed higher bond strength than the ES-2 cemented group. However, compared to PH-ES-2, there was no significant difference between resin cement and composite groups. Composite resin specimens, preheated or not, showed similar bond strength values (α>0.05). The result of the film thickness test showed that the RLX group showed the thinnest film layer, followed by the PH-ES-2 group. The thickest film layer was observed in the ES-2 group.
Conclusions: Indirect adhesive restorations bonded with preheated composite resin showed similar bond strength values to resin cement. Preheating the composite reduced the film thickness.
Keywords: bond strength, immediate dentin sealing, preheated composite, indirect restoration, luting