Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde nomofobi yaygınlığı, gelişmeleri kaçırma korkusu ve yalnızlık ile ilişkisinin araştırılması
Investigation of nomophobia prevalence, fear of missing out, and relationship with loneliness among Atatürk University Medical Faculty students
Yazar: EBRU KAZANDIRMAK OFLAZ
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA BAYRAKTAR
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı / Aile Hekimliği Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Giriş ve Amaç: Ülkemizde ve tüm dünyada akıllı telefon kullanımı giderek artmaktadır. Uygunsuz akıllı telefon kullanımı, yalnızlık, düşük öz saygı, sosyal izolasyon, boyun ağrısı, depresyon, dikkat eksikliği gibi bir dizi olumsuz durumla ilişkilendirilmektedir. Dijital dünyanın beraberinde getirdiği yeni tanımlanan bozukluklardan nomofobi ve gelişmeleri kaçırma korkusu (fear of missing out-FoMO) artmaktadır. Bu çalışmamızda tıp fakültesi öğrencilerinde nomofobinin yaygınlığı araştırılarak, öğrencilerin gelişmeleri kaçırma korkusu, sosyal ve duygusal yalnızlık durumları incelenmiş, nomofobi ile ilişkisinin ortaya konulması amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışmamız kesitsel, tanımlayıcı, tek merkezli bir çalışma olarak yapılmıştır. Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinden toplam 807 kişi çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmamız yüz yüze anket yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara, sosyodemografik veri formu, Nomofobi Anketi (NMP-Q), Sosyal Medyada Gelişmeleri Kaçırma Korkusu (FoMO) Ölçeği ve Yetişkinler için Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği (SELSA-S) uygulandı. Veriler SPSS V27 programı ile analiz edilmiş, istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamızda, nomofobi yaygınlığı %99,3 olarak saptandı. Katılımcıların %49'unda orta, %33,6'sında hafif, %16,7'sinde ciddi düzeyde nomofobi olduğu tespit edildi. Çalışmamızda nomofobi ile gelişmeleri kaçırma korkusu arasında istatistiksel olarak kuvvetli düzeyde pozitif yönlü korelasyon olduğu saptandı (r=,529, p<0,001). Nomofobi ile yalnızlık arasında (r=,206, p<0,001) ve FoMO ile yalnızlık arasında (r=,110, p=0,003) zayıf düzeyde pozitif yönlü ilişki mevcuttu. Nomofobiden kadınların daha çok etkilendiği, yaş grubu fark etmeksizin öğrenciler arasında oldukça yaygın olduğu saptandı. FoMO ise yaş ve cinsiyetten etkilenmediği tespit edildi. Sosyal medya kullanım süresindeki artış hem nomofobiyi hem de FoMO'yu artırdığı saptandı. Romantik alt ölçek puanı erkeklerde daha yüksek olduğu, yaş arttıkça yalnızlık arttığı belirlendi. Ayrıca sosyal medya kullanım süresi arttıkça genel yalnızlık da artmakta olduğu saptandı.
Sonuç: Dijital çağın getirmiş olduğu hastalıklardan olan nomofobi ve FoMO'nun birbiriyle ilişkili olduğu saptanmıştır. Aynı zamanda hem nomofobi ile yalnızlığın hem de FoMO ile yalnızlığın ilişkili olduğu görülmektedir. Aile hekimleri, bütüncül modelleme yaklaşımıyla bakım sağladıkları bireylerin biyolojik, psikolojik ve sosyal sağlığından sorumlu olan birinci basamak sağlık hizmeti sunucularıdır. Akıllı telefonların kullanımının artmasıyla beraber görülen dijital çağ hastalıkları konusunda Aile Hekimleri bilgi sahibi olmalı ve başvuran hastalarına da bu konuda danışmanlık verebilmelidir.

Abstract:
Introduction and Aim: Smartphone use is increasing in our country and around the world. Inappropriate smartphone use is associated with several negative conditions such as loneliness, low self-esteem, social isolation, neck pain, depression, and attention deficit. Nomophobia and fear of missing out (FoMO), which are newly defined disorders brought by the digital world, are on the rise. In this study, we aimed to investigate the prevalence of nomophobia in medical students, to examine the fear of missing out, social and emotional loneliness of students, and to reveal the relationship with nomophobia.
Method: Our study was conducted as a cross-sectional, descriptive, single-center study. A total of 807 students from Atatürk University Faculty of Medicine were included in the study. Our study was conducted by face-to-face survey method. Sociodemographic data form, Nomophobia Questionnaire (NMP-Q), Fear of Missing Out on Social Media Scale (FoMO) and Social and Emotional Loneliness Scale for Adults (SELSA-S) were applied to the participants. Data were analyzed with SPSS V27 program and statistical significance level was accepted as p<0.05.
Results: The prevalence of nomophobia was found to be 99.3%. It was determined that 49% of the participants had moderate nomophobia, 33.6% had mild nomophobia, and 16.7% had severe nomophobia. In our study, it was found that there was a statistically strong positive correlation between nomophobia and the fear of missing the developments (r=.529, p<0.001). There was a weak positive correlation between nomophobia and loneliness (r=.206, p<0.001), and a weak positive correlation between FoMO and loneliness (r=.110, p=0.003). It was found that nomophobia affected women more, and it was quite common among students regardless of age group. FoMO, on the other hand, was not affected by age and gender. The increase in the duration of social media use was found to increase both nomophobia and FoMO. The romantic subscale score was higher in males and loneliness increased with increasing age. It was also found that general loneliness increased as the duration of social media use increased.
Conclusion: It is found that nomophobia, one of the diseases brought by the digital age, and FoMO are interrelated. At the same time, both nomophobia and loneliness and FoMO and loneliness are related. Family physicians are primary health care providers who are responsible for the biological, psychological and social health of the individuals they care for with a holistic modeling approach. Family physicians should be informed about the digital age diseases seen with the increasing use of smartphones and should be able to provide counseling to their patients in this regard.