Seramik sanatında işlev
Function in ceramic art
Yazar: SAMET AYGÜN
Danışman: DOÇ. DR. YEŞİM ZÜMRÜT
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Seramik Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Seramik sanatı = Ceramic art ; Seramikler = Ceramics ; İşlevsellik = Functionality

Özet:
Neolitik dönemden Barok döneme ve Endüstri çağına kadar üretilen seramiklerde, ihtiyaca yönelik pratik işlevin yanı sıra dekoratif ve süslemeci bir tavır hakimken, 20.Yüzyılın başlarından itibaren işleve dair estetik, pratik ve sembolik olmak üzere farklı kaygıların ön plana çıktığı gözlenir. 
Üretimde sadelik, estetik ve işlevsellik tavrı, mimar Walter Gropius tarafından Almanya'nın Weimar kentinde 1919 yılında kurulan Bauhaus okulu görüşünü işaret etmektedir. Bauhaus okulunda pek çok disiplinde olduğu gibi seramik alanında da ihtiyaca yönelik işlevsel, ekonomik ve estetik ürünler tasarlanmıştır. İngiltere'deyse estetik kaygıların ön planda olduğu işlevsel ürünler, Bernard Leach öncülüğünde Leach okulunda üretilmiştir.
Seramiğin; Picasso, Miro, Duchamp gibi farklı disiplinlerden sanatçıların elinde, endüstriyel bir ürün kaygısı olmaksızın sadece yaratıcı gücün kurallarıyla özgürce tasarlanması, üretilmesi veya hazır yapım bir sanat nesnesi olarak yorumlanması, Hans Coper, Peter Voulkos gibi dönemin seramik sanatçılarına yön vermiş, 1960 sonrası Postmodern süreçte, seramik sanatçılarının işlevsel kaygılardan uzak formlar üretmelerine katkı sağlamıştır. Funk hareketinin öncüsü Robert Arneson, işlevin çoğu zaman yok sayıldığı bu eserlerden etkilenerek, günlük hayattaki kullanım nesnelerinin alışıla gelmiş işlevsel niteliklerini sorgulamış ve bu nesneleri seramik malzemeyle yeniden yorumlamıştır. 
İşlevsel kaygıların yerini anlatımcı bir tavrın aldığı bu dönemde, pratik ve sembolik işlevden ziyade, estetik işlevin ön plana çıktığı, kişisel, sosyal, toplumsal ve/veya politik söylemi olan seramikler üretilmiş, Harriet Lawton, Jon Almeda, Livia Marin, Paul Scott gibi sanatçılar bu yaklaşımın öncüleri olmuştur.

Abstract:
While the ceramics produced from the Neolithic to the Baroque period and the Industrial era, have decorative and ornamental attitude rather than the practical function towards the need, it is observed that from the beginning of the 20th century, different concerns such as aesthetics, practical and symbolic functions have come to the fore.
The attitude of simplicity, aesthetics and functionality in production points to the opinion of the Bauhaus school, established in 1919 by architect Walter Gropius in Weimar, Germany. In Bauhaus school, as in many disciplines, functional, economic and aesthetic products have been designed in the field of ceramics. In England, functional products with mainly aesthetic concerns were produced at the Leach school led by Bernard Leach.
The production of ceramics in the hands of artists from different disciplines such as Picasso, Miro, Duchamp, without the concern of an industrial product, only by the rules of creative power being produced freely, or its interpretation as a ready-made art object, directed the ceramic artists of the period such as Peter Voulkos, Hans Coper and contributed to the production of forms far from functional concerns in the post-1960 postmodern period.
Robert Arneson, the pioneer of the funk movement, was influenced by these works, where the function was often ignored, questioned the usual functional qualities of objects of everyday use and reinterpreted these objects with ceramic material.
During this period in which functional concerns were replaced by a narrative attitude rather than practical and symbolic functions, ceramics were produced with personal, social, and / or political discourse, where aesthetic function came to the fore. Artists such as Harriet Lawton, Jon Almeda, Livia Marin, Paul Scott were the pioneers of the approach.