Ergo bazlı dopamin agonistlerinin kullanımı ile 
plevropulmoner 
fibrozis gelişimi arasındaki ilişki /
Yazar: NEVİN KULOĞLU PAZARCI
Danışman: DOÇ. DR. HULKİ FORTA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Bu çalışmada ergo bazlı dopamine agonisti kullanımı ile plevropulmoner fibrosis gelişimi ilişkisinin araştırılması amaçlandı. Ergo bazlı dopamine agonisti olarak pergolid seçilerek yaş, cinsiyet, Parkinson hastalık yaşı ve sigara kullanımları arasında istatistiksel olarak fark olmayan Parkinson hastalığı tanısıyla takip edilen ve pergolid başlanan 11 hasta ile pergolid başlanmayan 9 hasta çalışmaya alındı.
Çalışmaya alınan tüm hastalara başlangıçta ve 6. ayda UPDRS, hemogram, eritrosit sedimentasyon hızı, CRP, glukoz, üre, kreatinin, SGOT, SGPT, ALP, CK, Ca, Na, K, Pa akciğer grafisi, spirometre, vital kapasiteler, DLCO, pimax, pemax tetkikleri yapıldı. Daha sonraki takiplerde 6 aylık aralıklarla solunum fonksiyon testleri hariç diğer tüm tetkikler ve UPDRS uygulandı. Bu şekilde takip edilen her iki gruptaki hastalar çaılşma sonunda plevropulmoner fibrosis gelişimi açısından karşılaştırıldığında pergolid kullanan 11 hastanın hiçbirinde plevropulmoner değişiklikler gelişmemiş, pergolid kullanan gruptaki hastaların difüzyon kapasitelerindeki olumlu artış dikkati çekmiştir.
Pergolid kullanan hastalar Parkinson hastalığı açısından değerlendirildiğinde ilaç başlandıktan sonra 6 aylık sürede UPDRS ölçeğinde belirgin düşüş daha sonraki takiplerde minimal düzeyde devam etmiştir.
Daha önceden bu konu ile ilgili yapılan çalışmalarda ergolinlerle plevropulmoner fibrozis gelişimi için 6 ay ila 4 yıllık bir sure geçmesi gerektiği bildirilmektedir bu nedenle çalışmanın kesin sonuçlarının açıklanabilmesi için daha uzun bir takip süresine ihtiyaç vardır.

Abstract:
Aim of this study is to evaluate the relationship between the use of ergot-based dopamine agonists and development of pleuropulmonary fibrosis. Pergolid was selected as the ergot-based dopamine agonist agent. 20 patients who had been followed up with the diagnosis of Parkinson disease and had no statistical difference among age, gender, time of Parkinson disease and smoking, was chosen for the study and pergolid was prescribed to 11 of them.
In all selected patients, UPDRS, hemogram, eritrocyte sedimantation rate, CRP, glucose, urea, creatinin, SGOT, SGPT, ALP, CK, Ca, Na, K, pulmonary X-ray, spirometry, vital capacity, DLCO, pimax and pemax was examined in the begining and at the 6th month. In the subsequent follow-ups UPDRS and all the examinations except the pulmonary function tests were repeated. At the end of the study, patients in these two groups were compared for development of pleuropulmonary fibrosis and none of the 11 patients who were under pergolid therapy showed pleuropulmonay changes and a positive increase in their diffusion capacities was observed.
Patients who were under pergolid therapy were evaluated for Parkinson disease, significant decrease in the UPDRS scala that was observed in the first 6 months continued minimally in the subsequent follow-ups.
In the previous studies related to this subject, it has been reported that for development of pleuropulmonary fibrosis with ergolines, a period between 6 months and 4 years should pass. Therefore, for declaration of the certain results of the study, longer period of follow-up is needed.