Sakroiliak eklem disfonksiyonu olan hastaların tedavisinde manuel terapi ve sakroiliak eklem enjeksiyonunun etkinliği
Effectiveness of manual therapy and sacroiliac joint injection in the treatment of patients with sacroiliac joint dysfunction
Yazar: AHMET ONUR ÇAKIRYILMAZ
Danışman: PROF. DR. ÜMÜT GÜZELKÜÇÜK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gülhane Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Antiinflamatuar ajanlar-steroid = Anti inflammatory agents-steroidal ; Bel ağrısı = Back pain ; Kas-iskelet ağrısı = Musculoskeletal pain ; Kas-iskelet manipülasyonları = Musculoskeletal manipulations

Özet:
Amaç: Sakroiliak eklem disfonksiyonu (SİED) bel ağrılı hastaların önemli bir 
kısmını ilgilendiren yaşam kalitesini olumsuz yönde etkileyen bir hastalıktır. Tedavide 
belli bir algoritma bulunmamakla beraber tedavi seçeneklerini karşılaştıran çalışmalar 
konusunda literatürde eksikler bulunmaktadır. Amacımız SİED tedavisinde manuel 
tedavi (MT) ve kortikosteroid enjeksiyonu tedavilerinin hastaların ağrı, dizabilite 
düzeylerine ve fizik muayene bulgularına olan etkilerini incelemek ve karşılaştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Dahil edilme ve dışlanma kriterlerine göre 30 hasta 
çalışmaya dahil edildi. 15 hasta MT grubuna, 15 hasta da enjeksiyon grubuna olacak 
şekilde randomizasyon yapıldı. MT grubundaki hastalara haftada 1 seans olmak üzere 
5 seans MT uygulandı. Enjeksiyon grubundaki hastalara ise floroskopi eşliğinde tek 
seans sakroiliak ekleme kortikosteroid ve lokal anestezik enjeksiyonu yapıldı. Her iki 
gruba sakroiliak ekleme ve lomber bölgeye yönelik ev egzersiz programı verildi. 
Hastalar tedavi öncesi ve tedavi sonrası 1. ay, 3. ay ve 6. ayda Numerik Derecelendirme 
Ölçeği (NRS), Oswestry dizabilite indeksi (ODİ) ve tedavi başarısı oranı ile 
değerlendirildi. Tedavi öncesi ve tedavi sonrası 1. ay ve 3. ayda da sakroiliak 
provokasyon testleri (SİPT) ve sakroiliak mobilite testleri (SİMT) ile değerlendirme 
yapıldı.
Bulgular: Her iki grupta da tüm aylarda NRS, ODİ, pozitif SİPT ve pozitif 
SİMT sayısı değerlerinde başlangıca göre anlamlı azalma saptandı (p<0,05). NRS, 
ODİ ve pozitif SİMT sayısı değerlerinin tüm aylarda başlangıca göre farklarında MT 
ve enjeksiyon grupları arasında anlamlı fark bulunmadı. Gruplar arasında 1. ayda 
pozitif SİPT sayısındaki başlangıca göre azalma MT grubunda enjeksiyon grubuna 
göre anlamlı olarak daha fazlaydı (p<0,05). Diğer aylarda iki grup arasında pozitif 
SİPT değerlerinin başlangıca göre farkları arasında anlamlı fark yoktu. Tüm aylarda 
tedavi başarı oranlarında iki grup arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark yoktu. 
Sonuç: MT ve kortikosteroid enjeksiyonu SİED'li hastaların ağrı şiddetini ve 
dizabilitesini azaltmada etkilidir. Bu etki iki tedavide de 6. aya kadar devam eder. Her 
iki tedavi arasında ağrı şiddetinin ve dizabilitenin azaltılmasında fark yoktur.
Anahtar Kelimeler: Sakroiliak eklem, manuel tedavi, enjeksiyon

Abstract:
Aim: Sacroiliac joint dysfunction (SIJD) is a disease that affects a significant 
portion of patients with low back pain and negatively affects their quality of life. Although 
there is no specific algorithm for treatment, there are lack of evidence in the literature 
regarding studies comparing treatment options. Our aim is to examine and compare the 
effects of manual therapy (MT) and corticosteroid injection treatments on patients' pain, 
disability levels and physical examination findings in the treatment of SIJD.
Materials and methods: Thirty patients were included in the study according 
to inclusion and exclusion criteria. Randomization was performed as 15 patients in the 
MT group and 15 patients in the injection group. Patients in the MT group received total
5 sessions of MT, once a week. In the injection group, a 
single session of corticosteroid and local anesthetic injection was applied to the 
sacroiliac joint under fluoroscopy. Both groups were given a home exercise program 
for the sacroiliac joint and lumbar region. Patients were evaluated with Numeric 
Rating Scale (NRS), Oswestry Disability Index (ODI) and treatment success rate 
before treatment and at 1 month, 3 months, and 6 months after treatment. Sacroiliac 
provocation tests (SIPT) and sacroiliac mobility tests (SIMT) results were evaluated 
before treatment and at the 1month and 3 months after the treatment.
Results: In both groups NRS, ODI, positive SIPT and positive SIMT values 
were significantly decreased compared to baseline in all months (p<0.05). There was 
no significant difference between the MT and injection groups in NRS, ODI and 
positive SIMT changes from baseline in all months. In the MT group the decrease from 
baseline in the number of positive SIPT values at 1 month was significantly greater 
than in the injection group (p<0.05). In the other months there was no significant 
difference in the changes of positive SIPT values from baseline between the two 
groups There was no statistically significant difference between the two groups in 
treatment success rates in all months.
Conclusion: MT and corticosteroid injection are effective in reducing the 
severity of pain and disability in patients with SIJD. This effect lasts until the 6 months
after both treatments. There was no difference in reducing pain intensity and disability 
between two treatments.
Keywords: Sacroiliac joint, manual therapy, injection