Menapoz döneminde uygulanan periodontal tedavinin dişeti oluğu sıvısı (DOS) interlökin-1beta(IL-1beta) ve alkalen fosfotaz (ALP) seviyelerine etkisi
Evaluation of GCF-IL-1beta and ALP levels after periodontal treatment in postmenopausal women
Yazar: ÖZLEM DALTABAN
Danışman: PROF. DR. BELGİN BAL
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2002
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
-92- OZET Periodontal hastalıklar ve osteoporoz toplumdaki birçok insanı etkileyen bir sağlık problemidir. Menapoz sonrası östrojen eksikliğine bağlı olarak osteoporoz geliştiği ve bunun östrojen tedavisi ile önlenebildiği bilinmektedir. IL-ip osteoklastların farklılaşması ve aktivasyonunu stimule ederek kemik rezorbsiyonuna neden olan pro- inflamatuar bir sitokindir. ALP enzimi de periodontal hastalık aktivitesini gösteren etkili bir biyokimyasal markerdır. Kemik kaybı hem lokal hem de sistemik faktörlerden etkilenmektedir ancak osteoporozün alveoler kemik kaybı ve periodontitsle olan ilişkisini gösteren az sayıdaki çalışmaya bağlı olarak çalışmamızın amacı; östrojen seviyesinin periodontal dokular üzerinde meydana getirdiği değişiklikleri başlangıç ve periodontal tedavi sonrası dişeti oluğu sıvısı IL-ip ve ALP seviyeleri ve klinik indeksleri karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. 73 postmenapozal bayan östrojen seviyesi yeterli (Ö+) ve yetersiz Ö" olmak üzere 2 gruba ayrılmıştır. Yapılan klinik değerlendirmeler sonucu bu 2 grup da gingivitis ve periodontitisli olmak üzere iki alt gruba ayrılmıştır. Her 2 grupda klinik indeks değerlerinin ve DOS ALP ve IL-ip seviyelerinin periodontitisli hastalarda gingivitislilere oranla daha yüksektir. Bu sonuç; DOS IL-ip ve ALP seviyelerinin periodontal hastalık aktivitesinin tespitinde diagnostik bir marker olabileceğini göstermektedir. Ayrıca Ö periodontitisli hastaların başlangıç ve tedavi sonrası DOS ALP ve IL-ip seviyeleri her nekadar istatistiksel olarak anlamlı olmasa da ö + periodontitisli hastalara oranla daha yüksek olduğunu tespit ederek, menapoz döneminde değişen hormon seviyelerinin periodontal hastalıklar üzerinde etkili olabileceğini ve düşük hormon seviyelerinin kemik aktif sitokini olan IL-1|3 ve ALP enzimin lokal salınımının artmasında etkisi olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
-93- SUMMARY Periodontal disease and osteoporosis are public health problems that affect millions of people. After menopause there is an acceleration in bone loss which leads to osteoporosis and this can be reduced by estrogen therapy. Interleukin ip is a pro-inflamatuar cytokine which is the most potent known bone resorbing mediator, stimulating osteoclast differentiation and activation. Alkaline phosphatase enzyme is a powerfull biochemical marker of periodontal disease activity. It has been well esthablished that bone loss is influenced by both systemic and local factors, but the relationship of osteoporosis to oral bone loss and periodontal disease has -been addressed in a limited number of study. The purpose of this two year longitudinal study was to compare the effects of estrogen changes on periodontal tissues by clinical methods by Pll, Gl, BOP, PD and AL and IL-1p, ALP gingival crevicular fluid levels in base line and one year after periodontal therapy 73 postmenopausal women were divided into two groups, as estrogen deficient (O") and estrogen sufficient (0+) and after the clinical measurements, the two group were divided into two subgroups as gingivitis and periodontitis. Clinical indices and GCF 1L-1P and ALP levels were higher in periodontitis patients than gingivitis patients in both groups. The frequency of GCF IL-ip and ALP was higher in O" periodontitis group than 0+ periodontits group. This shows that estrogen can have effects on periodontal tissues and low estrogen enviroment allows increased local production of the bone-active cytokine IL-10 and ALP enzyme.