Dinamik yüklenen titanyum ve zirkonya implant dayanaklarının kantileverli sabit dental protezler altında kırılma dayanıklılıklarının değerlendirilmesi
Comparing the fracture resistance of zirconia and titanium abutments with cantilevered fdps after exposure to the artificial mouth
Yazar: DUYGU KARASAN
Danışman: PROF. DR. RAGİBE ŞENAY CANAY
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2014
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Dental porselen = Dental porcelain ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Takma diş tabanları = Denture bases ; Zirkonyum = Zirconium ; Çiğneme = Mastication

Özet:
Karasan, D,. Çiğneme Simülatörü ile Dinamik Yüklenen IPS e.max ve Titanyum Dayanaklar ile Desteklenen İki veya Üç Üyeli Kantileverlı Sabit Protetik Restorasyonların Kırılma Dayanıklılıkların Karşılaştırılması, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Protez (Diş) Programı Doktora Tezi, Ankara, 2014. Bu çalışmada çiğneme simülatörü ile dinamik yüklemeye maruz bırakılan kantilever uzantılı köprüler ile restore edilen zirkonya implant dayanaklarının güvenilirliklerinin test edilmesi ve destek implant sayısının kırılma dayanıklılığına etkisinin araştırılması amaçlandı. Dört farklı klinik senaryoyu simüle eden dört test grubu kullanıldı. Her grupta sekiz adet örnek vardı ve CAD/CAM teknolojisi kullanılarak örneklere uygun Cr-Co tam kontur restorasyonlar üretildi. Tüm örneklere çiğneme simülatörü ile dinamik yükleme uygulandıktan sonra kırılma dayanıklılığı için test edildi. 0.05'lik güven aralığında iki etkenli varyans analizi ve gruplar arası etkileşimi değerlendirmek için Tukey testi yapıldı. Dinamik yükleme sonrası hiç bir örnekte teknik veya mekanik başarısızlık gözlenmedi. Grupların ortalama kırılma dayanıklılıkları sırasıyla tek implantlı ve zirkonya dayanaklı grup için 226 N, iki implantlı ve zirkonya dayanaklı grup için 551 N, tek implantlı ve titanyum dayanaklı grup için 601 N ve iki implantlı ve titanyum dayanaklı grup için 664 N olarak belirlendi. Dayanak materyalinin kırılma dayanaklılığı üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Her iki dayanak materyali için de destek implant sayısının kırılma dayanaklılığı üzerindeki etkisi anlamlıydı. Her iki dayanak materyali için de kırılma dayanıklılığı değerleri oldukça yüksek olup anterior bölge okluzal kuvvetlerini karşılayabilecek sınırlar dahilindeydi. Bu laboratuvar çalışmasının sınırları dahilinde iki implant destekli kantilever uzantılı köprülerin, tek implant destekli restorasyonlara göre daha güvenle kullanılabileceği ve zirkonya dayanakların iki implant destekli kantileverlı köprülere dayanak olarak kullanılabileceği söylenebilmektedir

Abstract:
Karasan, D., Comparing The Fracture Resistance of Zirconia and Titanium Abutments with 2 or 3 Unit Cantilevered FDPs After Exposure to the Artificial Mouth, Hacettepe University Health Sciences Institute PhD Thesis in Prosthodontics, Ankara, 2014. Aim of the study was to compare the fracture resistances of Titanium (Ti) and IPS e.max (Zr) abutments after dynamic loading using chewing simulator, evaluating the reliability of the IPS e.max abutments which were restored with cantilevered FDPs and comparing the effect of the number of supporting implants on fracture resistance of the abutments. four different test groups representing four different clinical scenarios were used. The clinical situations like presence of an edentulous space for two or three teeth in the maxillary anterior zone were created. All groups were including eight specimens. Full contour Cr-Co frameworks were fabricated using CAD/CAM technology. All of the samples were dynamically loaded using a chewing simulator, thereafter tested for the maximum fracture resistance. Pair-wise Wilcoxon rank tests were performed to test for differences in fracture resistance values with a global significance level of 0,05. All test specimens survived aging after exposure to the artificial mouth. No screw loosening was recorded. The median fracture resistance was 226, 551, 601and 664 N for groups one and two implants with Zr abutment, and one or two implants with Ti abutments respectively. Statistically significant differences were found for the comparisons of Ti and Zr groups (p<00.5). Also the number of supporting implants were affecting significantly the fracture resistance of both abutments. The fracture resistance values for 3 unit bridges were significantly high for each abutment material. Results of this study showed that all tested implant-supported restorations have the potential to withstand physiological occlusal forces applied in the anterior region. Within the limitations of this in-vitro study, it can be concluded that, cantilevered restorations with splinted design instead of single implant supported cantilevered FDP design might be recommended, also the use of two implant supported cantilevered FDPs with Zr abutments can be considered as a reliable clinical option.