Türkiye'de istihdam politikalarının yoksulluğa etkisi
The effect of employment policies on poverty in Turkey
Yazar: PINAR SOYSAL
Danışman: PROF. DR. ZEKİ ERDUT
Dokuz Eylül Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations ; İşletme = Business Administration
Dizin: Yoksulluk = Poverty ; İstihdam = Employment ; İstihdam politikaları = Employment policies ; İşsizlik = Unemployment ; İşsizlikle mücadele politikaları = Unemployment struggle policies

Özet:
Kendine içkin çelişkileri dolayısıyla genişleme ve daralma dönemlerinin birbirini izlediği kapitalist sistemde, birikim modeli, düzenleme tarzı ve bölüşüm mekanizması belirli aralıklarla kökten değişir. 1973 yılındaki petrol krizi sonrasında da sistemin işleyişi sürdürülememiş; bu mekanizmalar dönüşmüştür. Dönüşüm, en çok emekçilerin çalışma ve yaşam koşullarını etkilemiştir. Buna rağmen neo-liberal ideoloji, bu süreçte istihdamı sosyal politika bağlamından kopararak, ayrı bir düzlemde ele alma gayretindedir. 
Oysaki istihdam, sadece yeni işler yaratılmasının ötesinde ekonomik, sosyal ve siyasal alanların tamamını etkileyen bir bütündür. İstihdam politikası, düzgün işlerin ortaya çıkışını teşvik etmekle birlikte; çalışmaya ilişkin temel hakların sağlanması, sosyal korumanın genişletilmesi ve uluslararası çalışma standartlarının gözetilmesi gibi niteliksel hedefleri de bulunan bir müdahale aracıdır. Bu araç, bir yandan ulusal gelirin artışını olumlu etkilerken; öte yandan herkes için tam, verimli ve insan onuruna yaraşır istihdam olanakları sağlayarak başta yoksulluk olmak üzere eğitim, sağlık ve güvenlikle ilgili sorunların çözümüne de katkı sunar.
Ancak Türkiye'de sermaye sınıfının yörüngesinde şekillenen Ulusal İstihdam Stratejisi aracılığıyla yürütülen istihdam politikası, sosyal diyalogdan yoksun bir içeriğe sahiptir. Bu haliyle istihdam politikası, işsiz kesimlerin istihdam edilebilirliklerini arttırıp işsizliği azaltmak yerine, daha çok bu kesimi işgücü piyasasının değişen koşullarına uyum gösterecek bir kalıba sokarak işletmelerin esneklik gereksinimlerini karşılayan bir işlev görmektedir. Devletin sorumluluktan sıyrıldığı bu yapıda işsizlik ve dolayısıyla yoksulluk bireysel bir süreç olarak değerlendirilir.  
Tüm bunlardan hareketle, çalışmada istihdam politikaları ve yoksulluk kavramları incelenmiş; Türkiye'deki istihdam politikalarının temel özelliklerine, aktif ve pasif istihdam politikaları ayrımında yer verilmiş; son olarak da Türkiye'deki istihdam politikalarının yoksulluğa etkisi istihdam, gelir dağılımı ve sosyal koruma bağlamında açıklanarak, sonuca ulaşılmıştır.

Abstract:
In the capitalist system, in which the periods of expansion and contraction follow each other due to its inherent contradictions, the accumulation model, the mode of regulation and the distribution mechanism are revolutionized at regular intervals. After the oil crisis in 1973, the system could not be maintained; these mechanisms have evolved. Transformation has mainly affected employees' working and living conditions. Nevertheless the neo-liberal ideology is on the prowl to disconnect employment from social policy context and, to discuss it on a separate level.
However, employment is not only the creation of new jobs, but also it is a whole that affects all economic, social and political areas. Employment policy encourages the emergence of decent work. Furthermore, the employment policy is an intervention tool with qualitative objectives such as the provision of fundamental rights at work, widening of social protection and observing international labor standards. This tool positively affects the increase in national income on the one hand; and it also contributes to solving problems related to education, health and safety, especially poverty by providing full, efficient and compatible with human dignity employment opportunities for everyone.
In Turkey, employment policy is executed by National Employment Policy which is shaped orbit of the capitalist class has not been linked up the social dialogue. As such employment policy, instead of increasing the employability of unemployed people and reducing unemployment, rather makes them more suitable to meet the flexibility requirements of enterprises by adapting them to the changing conditions of the labor market. In this structure, where the state has been stripped of responsibility, unemployment and thus poverty are considered as an individual process.
From all these, employment policies and poverty concepts were examined; it were given to the main features of employment policies in the seperation of active and passive employment policies; finally the effect of employment policy in Turkey on poverty were explained in the context of employment, income distribution and social protection and, it has been reached the conclusion.