İki farklı büyüme döneminde biçilen italyan çimi (Lolium multiflorum) çeşitlerinin in vitro rumen fermantasyonu özelliklerinin tespiti
Determination of i̇n vitro rumen fermantation characteristics of italian ryegrass (Lolium multiflorum) cultivarsharvested at two different vegetation stages
Yazar: MURATHAN ZENGİN
Danışman: PROF. DR. NURETTİN GÜLŞEN
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Fermentasyon = Fermentation ; Lolium = Lolium ; Rumen = Rumen ; Rumen mikroorganizmaları = Rumen microorganisms ; Çim = Turf ; İn vitro = In vitro ; İtalyan çimi = Italian ryegrass

Özet:
Bu çalışmada üç farklı biçim sayısında başaklanma başlangıcı (BB) ve hamur olum (HO) dönemlerinde bulunan iki adet İtalyan çimi varyetesinin (Loliumitalicum L. Syn. L. multiflorum Lam; Barspectra II ve Bartigra çeşitleri) besin madde düzeyleri belirlenmiş, besleyici özellikleri in vitro gaz üretim sistemi (İVGS) ve in vitro kuru madde sindirilebilirliği (İVKMS) metotları kullanılarak belirlenmiştir. İtalyan çimi numuneleri in vitro araştırmalarda standart kaba yem (StK) kaynağı olan kuru yonca karışımı ile karşılaştırılmıştır. 
İtalyan çimlerinin (Barspectra 1 ve Bartigra) KM düzeyi %21.1 olarak tespit edilmiştir. Bitkinin BB dönemine göre HO döneminde ve her iki biçim döneminde biçim sayısı arttıkça KM düzeyinde artış gerçekleşmiştir. Başaklanma başlangıcı dönemindeki enerji ve HP düzeyleri daha yüksek bulunmuş; HP, BB döneminde %17.5, HO döneminde ise %11.7 olarak tespit edilmiştir. Ortalama NDF, ADF ve ADL oranları sırasıyla %54.9, %32.3 ve  % 8.0 olarak bulunmuştur. Nisbi yem değeri (RFV) ve Nisbi yem kalite değeri (RFQ) sırasıyla 109 ve 105 olarak bulunmuştur. Bitkinin BB dönemine göre HO döneminde her iki parametre daha düşük bulunmuş ve ikinci kalite bir kaba yem olduğu belirlenmiştir.
Başaklanma başlangıcı döneminde 2. biçimlerde, HO döneminde ise biçim sayısı arttıkça üretilen gaz miktarının artması döneme ve biçim sayısına bağlı olarak üretilen gaz miktarının değiştiğini göstermektedir (P<0.001). Yonca numunesinin b fraksiyonunun ortalama gaz üretimi (47.6 ml) İtalyan çimi numunelerine (52.8 ml) göre daha düşük olduğu bulunmuştur. Fermantasyon hızı çim çeşidine göre (%2.9−3.9/saat) değişiklik göstermiştir (P<0.001). Dönem ve biçim sayısına bağlı olarak yıkımlanma hızı farklı bulunmuş, 2. biçimde fermantasyon hızı düşüşü belirginleşmiştir. İn vitro ortam amonyak düzeyi HO dönemine göre BB döneminde daha yüksek bulunmuştur. İn vitro ortam toplam uçucu yağ asitleri (TUYA) BB döneminde (58.0 mM). HO dönemine (47.0 mM) göre daha yüksek bulunmuştur. TUYA değerleri BB dönemindeki her 3 biçimde de düzenli artış gösterirken, hamur olum döneminde düşüş gerçekleşmiştir (P<0.003). Asetat konsantrasyonu değişmezken, BB döneminde biçilen numunelerde propiyonat daha yüksektir. Tahmini metan (pCH4) üretim düzeyi BB döneminde (4.46 ml) hamur olum dönemine göre (3.78 ml) daha yüksek bulunmuştur (P<0.001).
Varyeteler arasında (%69.8, %68.5) İVKMS dereceleri açısından farklılık bulunmamıştır. Ortalama İVKMS derecesi HO aşamasına göre BB aşamasında daha yüksektir (%73.4 ve %65.7; P<0.001). Aynı vejetasyon aşamasında sindirilebilirlik kesim ile birlikte artmıştır (1; 66.3%− 2; 69.6%− 3; 72.7%) (P <0.001). Sindirilebilirliğin bitkinin hem BB hem de HO vejetasyon dönemlerinde 3. biçimde 1. ve 2. biçimlere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir (P<0.033).
Sonuç olarak İtalyan çimi (Lolium multiflorum) orta−iyi kaliteli bir kaba yem bitkisidir ve mevcut kaba yem kaynaklarına alternatif bir yem bitkisi olabilir.
Anahtar kelimeler: Biçim, dönem, İtalyan çimi, in vitro sindirilebilirlik

Abstract:
In this study, the nutrient levels of two Italian grass varieties (Loliumitalicum L. Syn. L. multiflorum Lam; Barspectra II and Bartigra varieties) in the beginning of earing (BB) and dough maturation (HO) stages in different cuts were measured, their nutritional properties were determined in vitro gas production system (IVGS) and in vitro dry matter digestibility (IVDMD) methods. Italian grass samples were compared in in vitro studies with dry alfalfa mix, which is the Standard forage (StK) source.
The DM level of 2 Italian Grass (Barspectra 1 and Bartigra) was 21.08%. The (DM) level increased as the number of cuts increased in the HO period and in both stages compared to the BB stage of the plant. Energy and CP levels were higher during the on set of heading; the CP level was  17.53% and 11.73% in the BB and HO stages respectively. The mean values for NDF, ADF and ADL levels were 54.93%, 32.31% and 8.01%, respectively. Relative feed value (RFV) and Relative feed quality value (RFQ) were 109 and 105 respectively. Both parameters were lower in the HO stage than the BB stage. İt was a second quality roughage.
The increase in the amount of gas produced in the stages during the beginning of the earing period and as the number of cut increases in the HO stages indicates that the amount of gas produced changes depending on the cuts and stages (P <0.001). The average gas production (47.6 ml) of fraction b of the alfalfa sample was lower than that of the Italian grass samples (52.8 ml). The fermentation rate varied according to the grass variety (%2.9−3.9/ h) (P <0.001). Depending on the cut and stage, the degradation rate was different, and the fermentation rate decreased in the second cut became evident. The in vitro HN3 level obtained in the BB stage was higher than the HO stage. In vitro total volatile fatty acids (TUYA) were higher in the BB stage (58 mM) than the HO stage (47 mM). While TUYA values increased regularly in all 3 cuts in the BB stage, it decreased in the dough maturation stage (P <0.003). While the acetate concentration did not change, the propionate was  higher in the samples harvested during the BB stage. The estimated methane (pCH4) production level  was higher in the BB stage (4.46 ml) than dough maturation stage (3.78 ml) (P <0.001).
There was no difference in IVDMD between varieties (69.81%, 68.53%). The average IVDMD was higher in the BB stage than the HO stage (73.4% and 65.7%; P <0.001). In both vegetation stages digestibility increased with the cut (1; 66.3%− 2; 69.6%− 3; 72.7%)  (P <0.001). The digestibility of the plant was higher in both the BB and HO vegetation stages than the 1st and 2nd cuts in the 3rd cut (P <0.033).
In conclusion, Italian grass (Lolium multiflourum) is a medium−good quality roughage plant and can be an alternative feed plant to currently available roughage sources.
Keywords: Cut, in vitro dry matter digestibility, Italian ryegrass, stage