Suça sürüklenen çocuklarda risk etkenlerinin ve medikolegal değerlendirme sonuçlarının incelenmesi
Examining risk factors and medicolegal evaluation results of juvenile delinquents
Yazar: TUĞÇE CANSU ÖZÇELİK
Danışman: PROF. DR. ŞAHBAL ARAS
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Adli psikiyatri = Forensic psychiatry ; Risk faktörleri = Risk factors ; Suç = Crime ; Suçlu çocuklar = Delinquent children

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, TCK Madde 31/2 ve Madde 32 gereği bilirkişi raporu için adli makamlarca gönderilen suça sürüklenen çocuklarda suça sürüklenmeyle ilişkili risk etkenlerinin, medikolegal değerlendirme işlemlerinin ve değerlendirme sonuçlarının incelenmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalında Ocak 2010 - Aralık 2018 döneminde medikolegal değerlendirme sonucunda adli rapor düzenlenen suça sürüklenen çocukların kayıtları geriye dönük olarak taranmıştır; sosyodemografik, klinik, psikometrik ve medikolegal değerlendirme bilgileri incelenmiştir.
Bulgular: Olguların %89.9'u(n=98) erkek ve %10.1'i(n=11) kızdır; medikolegal değerlendirmedeki yaş ortalaması 15.17±1.63; okulu terk oranı %51.4'dür. Olguların %78.9'unda olay öncesi en az bir psikiyatrik tanı (en sık zeka geriliği (%60.6), davranım bozukluğu (%33.9), dikkat eksikliği/hipearaktivite bozukluğu (%24.8)); %21.1'inde olay sonrası ortaya çıkan en az bir psikiyatrik tanı (en sık depresif bozukluk (%20.2)) olduğu saptanmıştır. En sık suç cinsel istismar; suç grubu mal varlığına karşı işlenen suçlardır. Suç tipine göre mal varlığına karşı ve diğer suçlar grubunda, hayata ve vücut/cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar grubuna kıyasla olguların ilkokul ve altı eğitimli olma, okulu terk etme durumu, geçmiş suç öyküsü varlığı, olay öncesi dönemde zeka geriliği ve davranım bozukluğu tanılarının varlığı, babalarının çalışmıyor olma durumu istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek orandadır. Hayata ve vücut/cinsel dokunulmazlığa karşı suç işleyenlerdeki (%35.8) olay sonrası ortaya çıkan psikiyatrik tanı oranı, diğerlerinden (%7.1) anlamlı düzeyde fazladır.
Tartışma: Suça sürüklenen çocukların ailelerinde sosyoekonomik güçlükler, çocuk ve ailede düşük eğitim düzeyi, olgularda zihinsel kısıtlılık ve psikiyatrik tanı oranları yüksek bulunmuştur. Çocuk suçluluğunu azaltmak için riskli çocukların belirlenmesi, uygun koruyucu ve destekleyici önlemlerin alınması gerektiği düşünülmüştür.

Anahtar Kelimeler: suç, çocuk suçluluğu, risk etkenleri, adli psikiyatri

Abstract:
Objective: This study aimed to determine risk factors of the criminal behavior, medico-legal evaluation procedures and evaluation results among a group of teens that were referred to a university hospital for forensic evaluation in accordance with Turkish Penal Code article 31/2 and 32 by legal forces.
Method: This study was carried out by retrospective examination of the records of the children who were referred to the Dokuz Eylül University Medical Faculty Child and Adolescent Psychiatry Department for medico-legal examination and had a forensic report after the examination between the dates January 2010 and December 2018. Sociodemographic, clinical, psychometric and medico-legal examination data of the cases were collected.
Resuls: 89.9% (n=98) of the cases were boys and 10.1% (n=11) were girls. Mean age of the cases during the medico-legal examination was 15.17±1.63. The percentage of quitting the school is 51.4%. In this study, it is determined that 78.9% of the cases had at least one psychiatric diagnosis before the event of the crime (the most common is mental retardation (60.6%), conduct disorder (33.9%), attention deficit/hyperactivity disorder (24.8%)) and 21.1% of the cases had at least one psychiatric diagnosis after the event (the most common is depressive disorder (20.2%)). It was found that the most committed crime is sexual abuse and the most common crime group is the crimes against property. According to crime type, comparing to crimes against life and body/sexual inviolability, in crimes against property and other crimes group, there were statistically significant higher rates of elementary school or below education levels, having dropped out of the school, previous crime history, mental retardation and conduct disorder diagnosis before the event, fathers without a job. In those who committed a crime against life/sexual inviolability (35.8%), rate of the psychiatric diagnosis after the event were significantly higher than others (7.1%).
Conclusion: Socioeconomic difficulties in the families of the juvenile offenders, low education level in both families and the children and frequency of intellectual disability and psychiatric diagnosis in the cases are remarkable. In order to reduce juvenile delinquency, it was considered that children at risk should be identified and appropriate preventive and supportive measures should be taken.

Keywords: crime, juvenile delinquency, risk factors, forensic psychiatry