İşgal evleri bağlamında politik eylemlilik ile kimlik, öznellik ve faillik inşaları arasındaki ilişkiler
The relations between being politically active and constructions of identity, subjectivity and agency in the context of squats
Yazar: BAHRİYE İDİL ATABİNEN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. GÖKLEM TEKDEMİR YURTDAŞ
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Psikoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Psikoloji = Psychology ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Eylem = Action ; Fail = Perpetrator ; Kimlik = Identity ; Mekan kimliği = Space identity ; Psikososyal nedenler = Psychosocial causes ; Siyasi eylem = Political action ; Sosyal hareketler = Social movements ; Söylem analizi = Discourse analysis ; Yeni eğilimler = New trends ; Öznellik = Subjectivity

Özet:
Bu araştırmanın temel amacı; mekân savunusu üzerinden yürütülen politik eylem anlatılarında kimlik, öznellik ve faillik kurgusunun nasıl olduğunu psiko-söylemsel düzlemde (Wetherell, 1998; Edwards, 2005; Burr, 2012) incelemektir. Araştırma için yeni toplumsal hareketler (Pichardo, 1997) paradigmasına uygun bir örnek olan işgal hareketi ve bu hareketin mekânı olan işgal evleri seçilmiştir. 
Kadıköy'de 2013-2015 yılları arasında açık kalan Don Kişot Sosyal Merkezi'ne dair internet üzerinden yapılan katılım çağrılarının ve harekete dahil olmuş 13 kişi ile bizzat yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerin yazı dökümü yapılıp söylem analizinin özne pozisyonları, açıklayıcı repertuvarlar ve konumlandırma birimleri ekseninde analiz edilmiştir.   
İki veri grubunda da mekâna dair ortak repertuvarlar gruplanmıştır. Bulgulara göre her mekân temsili konuşmacının kendi veya grubunun pozisyonunu görünür kılması işine yaramaktadır. Hareketin parçası olma motivasyonu yer yer bireysel arzu ve hayallere bağlanarak politik eylem öznelleştirilmektedir; konuşmacı anlatılarında seçim yapan, otonom bir benlik inşası yapmaktadır. Mekânın ve eylem şeklinin alternatif oluşu üzerinde durularak eylem aktörleri birbirlerinden ve "hâkim olan"dan farklı konumlandırılmaktadır. Bununla beraber eylem aktörleri marjinal olmamak adına eylemlerini ve mekânı taktiksel olarak çerçevelendirmektedir; mahalleli kimliği içinden konuşarak mekânı bağımsız, ideolojik ve politik olmayan, fenomenolojik, geri alınmış / kurtarılmış bir alana dönüştürmektedirler. Don Kişot hem öznelliği şart koşan hem de kolektiviteyi gerektiren bir mekân olarak temsil edilir; bireysel ve kolektif failliğin denendiği ve kanıtlandığı alandır. Mülakatlardaysa aynı repertuvarın konuşmacının özne pozisyonuna ve politik kimliğine göre farklı amaçlar için kullanıldığı görülmüştür; her konuşmacı konumuna göre farklı bir gerçeklik inşa etmiştir. 
Bulgularda görülen kolektif kimlik sorunsalı ve ideolojik ikilemler alternatif küreselleşme hareketleri literatürü ekseninde tartışılmıştır.

Abstract:
Main aim of this research is to investigate constructs of identity, agency and subjectivity in political action narratives that are based on place claiming; through a psycho-discursive perspective (Wetherell, 1998; Edwards, 2005; Burr, 2012). Squatting as political action that is so befitting to new social movements (Pichardo, 1997) and squats as places, are the center of this research.
The research focuses on Don Quixote Social Center, a squat present between 2013-2015 at Kadikoy and collects data from the recalls of participation distributed via internet and 13 personal interviews with the actors of the squat. All data are analyzed based on analytic units of discourse analysis: subject positions, argumentative repertoires and positioning.   
Findings show that place representations reveal the position of the speaker or group. Political action is subjectified by emphasizing personal desires and dreams; an autonomous and enactor self is constructed through narratives. The actors differentiate themselves from the mainstream; despite that, they frame the movement and the place strategically in order to oppose marginalization. They represent themselves as locals and frame the squat as self-directed, anti-political, and reclaimed. Don Quixote is represented both as a place for diverse subjectivities and collective gathering; and a place that personal and collective agency is experimented and achieved. The most remarkable finding in interviews is how different participants construct altering realities based on their diverse political positioning; yet using common repertoires. 
The (im)probability of building a collective identity and ideological dilemmas narrated by actors are discussed within alter-globalization movements literature.