KRAS/NRAS wild tip kolorektal kanserde klinikopatolojik özelliklerin ve ANTİ-EGFR ajanlar içeren tedavi rejimlerinin sonuçlarını etkileyen faktörlerin incelenmesi: Retrospektif tek merkez deneyimi /
Yazar: SELMA ŞENGÜN HOYUR
Danışman: DOÇ. DR. İBRAHİM VEDAT BAYOĞLU
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Bevacizumab = Bevacizumab ; Epidermal büyüme faktörü = Epidermal growth factor ; Kolorektal neoplazmlar = Colorectal neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Panitumumab = Panitumumab ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Setuksimab = Cetuximab ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors

Özet:
Gerekçe: Son 10 yılda, VEGF (bevacizumab) ve EGFR (setuksimab ve panitumumab) inhibitörlerinin kullanımı ile kemoterapiye bağlı genel sağkalım artmıştır. Anti-EGFR monoklonal antikorları setuksimab veya panitumumab'a yanıt verme olasılığı en yüksek olan hastaların belirlenmesi, özellikle bunların maliyeti ve potansiyel toksisiteleri göz önüne alındığında önemli bir klinik sorundur.  
Amaç: Çalışmamızda merkezimizde takip edilmiş olan KRAS wild tip evre 4 kolon kanseri tanılı hastalarda ilk seri tedavide anti-EGFR veya anti-VEGF tedavi verilmesinin sonuçlarını etkileyen faktörleri değerlendirmeyi amaçladık.
Yöntem: Retrospektif olarak 2007-2020 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Medikal Onkoloji polikliniğine başvurmuş, tanı anında veya takipte evre 4 hastalığı olan, KRAS wild tip olduğu bilinen 140 kolon kanseri olgusunda klinikopatolojik özelliklerin ve anti-EGFR ajanlar içeren tedavi rejimlerinin sonuçlarını etkileyen faktörler incelendi.
Bulgular: Birinci seri tedavide, hastalar arasında anti-EGFR ajan seçimi ile tedavi yanıt dağılımları arasında fark bulunmadı (p:0,93). İkinci seri tedavide, hastalar arasında anti-EGFR ajan seçimi ile tedavi yanıt dağılımları arasında fark bulunmadı. (p:0,07). Genel sağ kolon birinci seri PFS süresi medyan 8,8 (%95 GA 5,5-12,1) ay olarak saptandı. Anti-EGFR tedavisi almış hastalarda mPFS 8,0 ay (%95 GA 3,5-12,5), anti-VEGF inhibitörü alanlarda mPFS 11,4 ay (%95 GA 4,3-18,4) idi ve istatiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p:0,19).  Ortanca genel sağkalım süresi 25,7 ay (%95 GA 22,3-29,1) iken bu oran birinci seride anti-VEGF tedavisi alan hastalarda medyan 36,9 ay (%95GA 20,3-53,5), birinci seride anti-EGFR tedavisi alanlarda ise medyan 23,1 ay (%95 GA 19,4-26,9) idi ve istatiksel olarak anlamlı idi (p:0,002). Sağ kolon yerleşimli hastalarda ortanca genel sağkalım süresi 23,4 (%95 GA 11,8-35,1) ay iken bu oran birinci seride anti-VEGF tedavisi alan hastalarda medyan 42,2 (%95 GA 8,3-76,1), birinci seride anti-EGFR tedavisi alanlarda ise medyan 15,3 (%95 GA 0,0-34,9) ay idi ve istatiksel olarak farklılık saptanmadı (p:0,20). Çokdeğişkenli genel sağkalım analizi (multivariable Cox-regresyon) ile değerlendirildiğinde, ilk sıra anti-VEGF sonrası EGFR tedavisi ve primer ve karaciğer metastezektominin genel sağkalım için bağımsız risk faktörü olduğunu saptadık.
Sonuç: Birinci seride anti-VEGF tedavisi alan hasta grubunda mOS birinci seride anti-EGFR alan hasta grubundan yüksek bulundu (p:0,002).
Anahtar Kelimeler: Kolon kanseri, anti-EGFR, anti-VEGF

Abstract:
Background: In the last 10 years, chemotherapy-induced overall survival has increased with the use of VEGF (bevacizumab) and EGFR (cetuximab and panitumumab) inhibitors. Identifying patients most likely to respond to the anti-EGFR monoclonal antibodies cetuximab or panitumumab is an important clinical challenge, especially given their cost and potential toxicities.
Objective: In our study, we aimed to evaluate the factors affecting the results of anti-EGFR or anti-VEGF therapy in the first series of treatment in patients with KRAS wild type stage 4 colon cancer followed up in our center.
Method: We retrospectively analyzed the clinicopathological features and the factors affecting the results of treatment regimens containing anti-EGFR agents in 140 colon cancer cases known to be KRAS wild type, who applied to the Marmara University Faculty of Medicine Medical Oncology outpatient clinic between 2007-2020 and had stage 4 disease at the time of diagnosis or during follow-up
Results: In the first series of treatment no difference was found between the choice of anti-EGFR agent and treatment response distributions among the patients (p:0.93). In the second series of treatment, there was no difference between the choice of anti-EGFR agent and treatment response distributions among the patients. (p:0.07). The median duration of right colon first series PFS was 8.8 months (95% CI 5.5-12.1), the mPFS was 8.0 months (95% CI 3.5-12.5) in patients who received anti-EGFR treatment, and 11.4 months (95% CI 4.3-18.4) in those who received anti-VEGF inhibitors, and there was no statistically significant difference (p:0.19). The median overall survival time was 25.7 (95% CI 22.3-29.1) months, while this rate was 36.9 months (95% CI 20.3-53,5) in patients who received anti-VEGF therapy in the first series and the median OS was 23.1 (95% CI 19.4-26.9) months in patients who received anti-EGFR treatment in the first series, which was statistically significant (p:0.002). While the median overall survival time in patients with right colon localization was 23.4 (95% CI 11.8-35.1) months, this rate was 42.2 (95% CI 8,3-76.1) in patients who received anti-VEGF treatment in the first series and the median was 15.3 (95% CI 0.0-34.9) months in those receiving anti-EGFR treatment in the first series, and there was no statistical difference (p:0.20). We found that first-line anti-VEGF post-EGFR therapy and primary and liver metastesectomy were independent risk factors for overall survival which is evaluated by multivariable analysis (multivariable Cox-regression).
Conclusion: mOS was found higher in the group of patients who were recieving anti-VEGF treatment in the first series than the group of patients who were receiving anti-EGFR in the first series (p:0.002).
Keywords: Colon cancer, anti-EGFR, anti-VEGF