Bekleyiş halindeki yer; mimari programın tanımlayamadığı bağımsız gündelik yaşantı aralıkları
A place of expectation; independent daily life intervals which architectural program can not define
Yazar: ALPER GÜLLE
Danışman: DOÇ. DR. BERNA ÜSTÜN
Anadolu Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı / Bina Bilgisi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Felsefe = Philosophy ; Mimarlık = Architecture ; Sosyoloji = Sociology

Özet:
Mekanı soyut bir kavram ve programın sınırlarını çizdiği salt fiziksel ve statik bir anlayışla ele alan yaklaşımlar, gündelik hayattan ve ilişkisel bir kavram olarak mekanın çokdeğerli varlığından uzak bir mesafede durmaktadırlar. Mimari programın öngördüğü katı düzenler ile çakışmayan gündelik hayat beklenmedik ve rastlantısal olarak ilerleyen süreklilik ve devinime sahiptir. Bu devinimin belirsiz ve sürekli akışı mekan içerisinde kendine yer edinebilecek zeminleri talep etmektedir. Bekleyiş halindeki yer kavramı mimari program tarafından tanımlanamayan, statik bir fonksiyonu olmayan ve mimari programın tanımladığı iki şey arasındaki ilişkisel akışı sürdürerek bağ doku görevini sürdüren isimsiz, programsız ve sınırları muğlak olan bir kavrayışı belirtmektedir. Bekleyiş halindeki yer; mimari paradigmanın tanımlarının dışında kalarak varlık bulduğu için yerel, çokdeğerli ve zamansız olarak da kavranmaktadır. Gündelik hayatın belirsiz ve sürekli bir akış halinde olan ilişkilerini kendi üzerinden yeniden kurarak bağımsız bir varlık kazanmaktadır.
Bekleyiş halindeki yer kendini sürekli olarak yeniden tanımladığı gibi mimari olarak tanımlanan iki mekanı da kendi üzerinden yeniden ilişkilendirerek mekanın varlığı için hayati öneme sahip ilişkisel durumu ortaya çıkaran bir bağlaç görevi görmektedir.
Sanayi devrimi sonrasında üretim faaliyetlerinin artması ve özellikle üretim biçimlerinin değişmesiyle yeniden planlı bir şekilde tasarlanan birey ve bireyin gündelik programı; birey ile nesne arasındaki uzaklığın yeniden tanımlanmasına sebep olmuştur. Üretim faaliyet ve çeşitliliğinin hızlı bir şekilde artması mimari üretim ve düşünce yöntemlerini de etkilemiştir. Özellikle soyut mekan kavramının üretilmesiyle modern paradigma gündelik hayatı kontrol altına almaya yönelik programlar üretmiştir. Mekanı tüketmek üzere üretmek yersiz bir mimari üretim sorunuyla karşı karşıya kalmamıza neden olmuştur. Mimari programların eylemler önceden belirlenerek üretilmesiyle mekan bir tüketim nesnesi haline gelmiştir. Ulaşım ve kitle iletişim araçlarındaki dönüşüm uzaklığı yeniden tanımlamasına ve mekan düşüncemizi sorgulamamıza neden olmaktadır. Yeni medya araçları ile fiziki olmayan fakat gündelik hayatımızın akışını derinden etkileyen sanal mekanlar üretilmiştir. Mimari programın katı sınırları, yeni medyalar ile dönüşen gündelik hayatımızın ritmine ayak uyduramamaktadır. Bu sebepten alternatif bir program anlayışı ve mekanın sınırları ve ilişkilerini yeniden üretecek zeminler gerekli görülmektedir. 
Bu çalışmada gündelik hayatımızın sürekliliği ve yeniden üretilmesine ortam sağlayan mekanların varlığı bekleyiş halindeki yerler üzerinden tartışılacaktır. Mekanlar arasındaki keskin sınırın muğlak belirteci olarak bulunan bekleyiş halindeki yerlerin programsız ve zamansız imkanları; gündelik hayatın bağımsız akışı sonucu kendiliğinden oluşan programsız ve zamansız eylemler ile işgali sonucu beliren mekan imaları (olgunlaşmamış mekan) üzerinden tartışılacaktır.

Abstract:
Approaches that take into consideration space with an abstract concept and a purely physical and static understanding of the boundaries of the program, stand at a distance away from the very precious existence of the daily life and its relational concept. The everyday life that does not overlap with the rigid schemes envisaged by the architectural program has unexpected and coincidental continuity and mobility. The uncertain and continuous flow of this movement demands the grounds to take place in the space. Immature space is an unnamed, ungrammatical, and vaguely conception that continues the connective tissue task by continuing the relational flow between two things that can be identified by the architectural program by being not a static function and not accepting any definition by the architectural program. Immature space; It is understood as local, very precious and timeless because it finds existence by staying outside the definitions of the architectural paradigm. It acquires an independent entity by reestablishing the relationships of everyday life in uncertain and continuous flow. 
	Immature space is constantly redefining itself, as well as reinterpretationing two architecturally defined spaces, which serve as a conjunctive link that brings about a relational situation with vital presets for the existence of the space.
	Daily program of the individual's life and the individual him/her self, which is designed in a way to  increase of production after the Industrial Revolution and in particular the change of production patterns; the distance between the individual and the object has been redefined by  The rapid increase in production activity and diversity has also affected the methods of architectural production and thought. Especially with the production of the concept of abstract space, modern paradigm has produced programs to control everyday life. 
Producing to consume the space has caused to face an  architectural production problem that belong nowhere. As the functions of architectural programs have been determined and produced before hand action, space has become a consumption object. It leads to the redefinition of the transformational distance in transportation and mass media and the inability to question our spatial thought. With new media tools, virtual spaces are created that are not physical but deeply affect the flow of our daily lives. The rigid boundaries of the architectural program are unable to keep up with the rhythm of our everyday life which has been transformed by new media. In this sense, an alternative understanding of the program and grounds to regenerate the boundaries and relations of the space are required. 
	In this study, the continuity of our changing everyday life and the spaces that provide the environment for the reproduction will be discussed through the immature space. The unscheduled and timeless possibilities of places, which are the ambiguous relations of the sharp boundary between the spaces; the independent flow of everyday life will be discussed through spontaneous unscheduled and timeless actions resulting from the occupation of the space constructions (immature space).