Hemiplejik serebral palsili çocuklarda görsel biofeedback yöntemi ile uygulanan egzersiz programı ile ev egzersiz programının el fonksiyonları üzerine etkisi: Randomize kontrollü çalışma
The effects of visual biofeedback on hand function in hemiplegic cerebral palsy: A randomized controlled trial
Yazar: SARA ASGHARI KALEIBAR
Danışman: PROF. DR. AYŞE RESA AYDIN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Biyo geri bildirim = Biofeedback ; Egzersiz tedavisi = Exercise therapy ; El = Hand ; Görme = Vision ; Hemipleji = Hemiplegia ; Kas tonüsü = Muscle tonus ; Kol = Arm ; Sanal gerçeklik = Virtual reality ; Serebral palsi = Cerebral palsy ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Çalışmanın amacı hemiplejik serebral palsili çocuklarda uygulanan görsel biofeedback yöntemi (sanal gerçeklik) ile uygulanan egzersizlerin etkilenen üst ekstremitenin fonksiyonları ve becerileri, eklem hareket açıklığı, kas tonusu ve kavrama gücü üzerindeki etkilerini araştırmaktır.  
Yöntem: Prospektif, tek-kör randomize ve kontrollü olarak planlanan çalışmamıza 34 hemiplejik serebral palsili çocuk dahil edilerek sanal gerçeklik grubu (n=17) ve kontrol grubu (n=17) olarak iki gruba randomize edildi. Sanal gerçeklik grubundaki hastalara sekiz hafta boyunca, haftada üç kez, 40-45 dakika süreyle gözetim altında sanal gerçeklik ortamında el egzersizleri uygulandı. Her iki gruptaki hastalara üst ekstremiteye yönelik ev egzersiz programı verildi. Primer sonuç değerlendirme aracı olarak üst ekstremite fonksiyonları için Assisting Hand Assessment (AHA) yöntemi kullanıldı (bu değerlendirmeyi yapan araştırmacı çalışma gruplarına karşı kör idi). Sekonder sonuç ölçümlerinde, eklem hareket açıklığı gonyometre ile spastisite Modifiye Ashworth ve Tardieu skalalar ile, el ve parmak kavrama güçleri sırası ile dinamometre ve pinçmetre ile, el becerileri Manual Ability Classification System (MACS) ile ve günlük yaşam aktiviteleri ABILHAND-Kids ile ölçüldü. Çalışmanın başlangıcında, uygulanan tedaviden hemen sonra ve tedaviden üç ay sonra takip değerlendirmeleri gerçekleştirildi.
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 8,3 ± 1,8 yıl idi. Başlangıç değerlendirmesinde iki grup demografik ve klinik parametreler açısından homojen bulundu. Kontrol grubuna göre sanal gerçeklik grubunda aktif önkol pronasyonu ve pasif el bileği fleksiyonunda anlamlı artış tespit edildi (p<0,05). Ayrıca sanal gerçeklik grubunda el kavrama gücünde (p<0,001), aktif el bileği fleksiyonunda (p<0,001), pasif el bileği ekstansiyonunda (p=0,001) ve pasif önkol supinasyonunda (p=0,015) anlamlı artış ve MACS puanlarında anlamlı azalma (p=0,002) saptanırken, kontrol grubunda anlamlı bir iyileşme gözlenmedi (p>0,05). Her ne kadar her iki grupta AHA ve ABILHAND-Kids puanlarında ve parmak kavrama gücünde anlamlı artış saptansa da (p<0,05) iki grup arasında anlamlı fark tespit edilmedi (p>0,05). Bunların aksine, hem sanal gerçeklik hem de kontrol grubunda Modifiye Ashworth ve Tardieu skalaları ile değerlendirilen spastisitede anlamlı bir değişiklik bulunmadı (p>0,05). 
Sonuç: Çalışmamızda elde edilen bulgulara dayanarak, hemiplejik serebral palsili çocuklarda uyguladığımız sanal gerçeklik tedavisi aktif önkol pronasyon ve pasif el bileği fleksiyon açılarının artışında etkili olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda araştırmamızın sonuçlarına dayanarak, kontrol grubu ile kıyaslandığında anlamlı fark tespit edilmemesine rağmen sanal gerçeklik tedavisinin, uyguladığımız grupta üst ekstremite fonksiyonları ve becerilerinde, el ve parmak kavrama güçlerinde ve günlük yaşam aktivitelerinde anlamlı gelişmeler sağladığını söylemek mümkündür. Son olarak uygulanan tedavinin üst ekstremite spastisitesi üzerine anlamlı etkisinin olmadığı saptandı.

Abstract:
Purpose: The aim of this study was to investigate the effects of eight weeks of supervised visual biofeedback exercises (virtual reality) on upper extremity function, range of motion, muscle tone and grip strength in children with hemiplegic cerebral palsy.
Methods: In a prospective, single-blinded randomized controlled 8-week interventional trial 34 eligible children with cerebral palsy were assigned to virtual reality group (n=17) and control group (n=17). The patients in virtual reality group participated in a supervised upper extremity training program in virtual reality environment, which consisted of the 40 to 45-minute exercise session three times a week for eight weeks. All patients received a home-based upper extremity exercise program. Upper extremity function was measured by Assisting Hand Assessment (AHA) as primary outcome and the investigator who performed the AHA was blinded to allocation. Range of motion, hand grip and pinch force were measured by manual goniometer, dynamometer, and pinchmeter, respectively. Spasticity was measured by both the Modified Ashworth scale and Tardieu scale. Hand ability was assessed by Manual Ability Classification System (MACS). The activity of daily living was measured using ABILHAND-Kids questionnaire. All measurements were conducted at baseline, immediately after treatment, and three-month after treatment. 
Results: The mean age of the patients was 8,3 ± 1,8 years. At baseline, there was no significant difference between the two groups in respect to demographic and clinical characteristics of the participants (p>0.05). The active forearm pronation and passive wrist flexion increased significantly in virtual reality group compared to the control group (p<0.05). Moreover, hand grip strength (p<0.001), active wrist flexion (p<0.001), and passive forearm supination (p=0.001) increased and MACS scores (p=0.015) decreased significantly in the virtual reality group; however, there was no significant change in the control group in the related measures (p>0.05). While there was a significant increase in the AHA and ABILHAND-Kids scores as well as in the pinch force in both groups (p<0.05), no significant difference was found between the two groups (p>0.05). Finally, in both groups, the Modified Ashworth and Tardieu scores were not significantly decreased (p<0.001).
Conclusions: Our data suggest that the virtual reality therapy is effective in the enhancement of active forearm and passive wrist flexion in children with cerebral palsy. Additionally, while there was no significant difference compared to the control group, virtual reality therapy can be effective in the improvement of upper extremity function and ability, hand grip strength and pinch force, and activity of daily living. Finally, the virtual reality therapy has no effect on upper extremity spasticity.