Behçet Üveiti olan hastaların uzun dönem takip ve tedavi sonuçları /
Yazar: HİLMİ ALTINTAŞ
Danışman: DOÇ. DR. ESRA KARDEŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Behçet sendromu = Behcet syndrome ; Hasta takibi = Follow up studies ; Tedavi = Treatment ; Tümör nekroz faktörleri = Tumor necrosis factors ; Üvea hastalıkları = Uveal diseases ; Üveit = Uveitis

Özet:
Amaç: Behçet üveiti hastalarımızda uzun dönem takip ve tedavi sonuçlarını ortaya koymaktır.
            Materyal ve metot: Kliniğimizde 2009-2021 yılları arasında takip edilen 94 Behçet üveiti hastasının kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Demografik bilgiler, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), başvuru anındaki oküler bulgular ve komplikasyonlar, fundus floresein anjiyografi (FFA) bulguları, takipteki komplikasyonlar ve takipte alınan tedaviler incelendi. En az 24 ay takip edilen hastalar 2 gruba ayrıldı. Grup-1: 2009-2015 yılları arasında başvuran hastalar, grup-2: 2016 ve sonrasında başvuran hastalar. Başvurudaki komplikasyonlar, takipteki komplikasyonlar ve tedaviler iki grup arasında karşılaştırıldı.
            Bulgular: Hastaların 62'si (%66) erkek, 32'si (%34) kadındı. Ortalama başvuru yaşı 30±12 idi. Ortalama takip süresi 58.1 aydı. 11 hastada (%11,7) unilateral, 83 hastada (%88,3) bilateral tutulum vardı. Takiplerde gözlerin %97,2'sinde panüveit görüldü. Başvuru anında en sık görülen oküler bulgular vitritis (%86,2), non-granülomatöz ön üveit (%83,2), vaskülit (%38,3) ve retinit (%30,5) idi. Grup 1'de 35 hasta (66 göz) ve grup 2'de 33 hasta (61 göz) vardı. Başvuru anında grup 1'de grup 2'ye göre end stage fundus, katarakt, epiretinal membran ve optik atrofi görülme oranı anlamlı derecede daha yüksekti (p <0,05). Takip sırasında makula ödemi, katarakt, epiretinal membran ve makula dejenerasyonu Grup 1'de anlamlı olarak daha yüksek oranda görüldü (p<0,05). Biyolojik tedaviye geçiş süresi grup 1'de 17.29 ay, grup 2'de 3.33 aydı (p<0,001). Toplam komplikasyon oranı grup 2'de anlamlı olarak daha düşük bulundu. Biyolojik tedaviye geçiş süresi ile takipte gelişen komplikasyonlar arasında anlamlı bir ilişki bulundu. ( p :0.05 r:0.288)
            Sonuçlar: Biyolojik DMARD'ların kullanıma girmesinden sonra Behçet üveitinin prognozunda pozitif gelişmeler olmuştur. Çalışmamızda Behçet üveitinde biyolojik ajanların erken kullanımının görmeyi tehdit eden oküler komplikasyonları azaltmada etkili olduğunu gözlemledik. Bu sonuç, Behçet üveitli hastalarda biyolojik ajanların ve bireyselleştirilmiş tedavi modalitelerinin önemini vurgulamaktadır.
            Anahtar Kelimeler: anti-TNF,Behçet, Behçet üveiti, non-enfeksiyöz üveit, tedavi

Abstract:
Objective: To report the long-term follow-up and treatment outcome of patients with Behçet's uveitis. 

            Material and method: Records of 94 patients with Behçet uveitis seen in 2009-2021 were reviewed retrospectively. Demographic information, best corrected visual acuity (BCVA), ocular findings and complications at presentation, fundus flurosein angiography (FFA) findings, complications during follow-up, and treatments received during follow-up were analyzed. Patients who were followed up for at least 24 months were divided into 2 groups. Group-1: Patients who presented between 2009-2015, group-2: Patients who presented in 2016 and after 2016. Complications at presentaion, complications during follow-up and treatments were compared between the two groups.

           Results: 62 (66%) were male and 32 (34%) were female. The mean age at presentation  was 30±12 years. The mean follow-up time was 58.1 months.11 (11.7%) patients had unilateral involvement and 83 (88,3) patients had bilateral involvement. Panuveitis was seen in 97.2% of eyes during follow-up.
The most common ocular findings at presentation were vitritis (86.2%), non-granulamotous anterior uveitis (83.2%), vasculitis (38.3%) and retinitis (30.5%) at presantation. There were 35 patients (66 eyes) in group 1 and 33 patients (61 eyes) in group 2. At presentation, end-stage disease, cataract, epiretinal membrane and optic atrophy were significantly  more common in group 1 than in group 2 (p<0,05) A significantly high proportion of eyes in group 1 developed  macular edema, cataract, epiretinal membran, and macular degeneration during-follow-up (p<0,05). Initiation of biological treatment was 17.29 months in group 1 and 3.33 months in group 2 (p<0,001). Total complication rate was found to be significantly lower in the group 2.  A significant correlation was found  between initiation time of  biological treatment  and complications developed during follow-up ( p :0.05 r:0.288).

            Conclusions: The  prognosis of Behçet uveitis  has improved after the introduction of biologic DMARD's. In our study, we observed that early use of biologic agents in Behçet uveitis is effective in decreasing the sight threatining ocular complications. This result emphasizes the importance of biologic agents and indivualized treatment modalities in patients with Behçet uveitis.      
     
            Keywords: anti-TNF, Behçet, Behçet's uveitis, non-infectious uveitis, treatment