Bariatrik cerrahi geçiren hastalarda obeziteyle ilişkili gen panellerinin araştırması
Investigation of obesity-associated gene panels in patients undergoing bariatric surgery
Yazar: YULIA OZCOMERT
Danışman: PROF. DR. SÜLEYMAN ÇETİNKÜNAR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Adana Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, morbid obezite tanısı alarak bariatrik cerrahi geçiren hastalarda cerrahi sonrası kilo kaybını etkileyen genetik faktörlerin araştırılmasıdır. Bariatrik cerrahiden sonra kilo kaybı ile belirli genetik varyantlar arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi yoluyla obezitenin moleküler mekanizmalarının daha iyi anlaşılması ve bireyselleştirilmiş tedavi yaklaşımlarına katkı sağlanması hedeflenmiştir.

	Yöntem: Çalışmaya morbid obezite nedeniyle bariatrik cerrahi uygulanan 186 hasta dahil edilmiştir. Hastaların demografik özellikleri, vücut kitle indeksi (VKİ), fazla kilonun kaybı (FKK), toplam kilo kaybı (TKK), ve genetik varyant analizleri değerlendirilmiştir Hastaların genomik DNA'sı, periferik kan örneklerinden QIAGEN QIAamp DNA Blood Mini Kit ile izole edilmiştir. DNA örneklerinin kalitesi Qubit® 3.0 Florometre ile ölçülmüş ve hedef genlerin dizilenmesi için Yeni Nesil Dizileme (YND) yöntemi uygulanmıştır. Dizileme işlemi, MC4R, PPARG, PPARGC1A ve PPARGC1B genlerini içeren QIAGEN-QIAseq™ Hedefli DNA Paneli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Protokol şu aşamaları içermektedir: periferik kandan genomik DNA izolasyonu, hedef genlerin seçimi, DNA kütüphanesi oluşturulması, kütüphanenin PZR ile çoğaltılması ve YND ile dizileme. Ham veriler biyoinformatik analizlerle işlenmiş ve varyantlar, ACMG kriterlerine göre Patojenik (P), Muhtemel Patojenik (LP), Klinik Etkisi Belirsiz (VUS), Muhtemel Benign (LB) ve Benign (B) olarak sınıflandırılmıştır. Patojenik, Muhtemel Patojenik ve VUS varyantlar raporlanmış; Muhtemel Benign ve Benign varyantlar ise dahil edilmemiştir. İstatistiksel analizler, kilo kaybını etkileyen genetik ve diğer faktörlerin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir.

	Bulgular: Hastaların %69,4'ü kadın, %30,6'sı erkekti ve ortalama yaş 36,5 ± 10,2 yıl olarak bulundu. Bariatrik cerrahi sonrası, en yüksek kilo kaybının ilk 6 ayda gerçekleştiği, ancak sonraki dönemde kilo kaybı hızının azaldığı ve bazı hastalarda kilo alımının başladığı tespit edilmiştir. 6 ayda verilen kilo ortalaması 31,9±0,2; 1 sene sonra verilen kilo miktarının ise 44,9±15,2 kg olduğu saptandıHastaların başarı kriterleri sırasıyla 183 (%98,4)'ünde FKK'ye, 178 (% 95,7)'inde TKK'ya, 174 (% 93,5)'ünde VKİ'ye, 182 (% 97,8)'sinde BO'ya, 178 (% 95,7)'inde ise total kriterlere göre başarılı oldukları saptandı. Genetik analizler sonucunda 4 hastada (%2,1) genetik varyant saptanmıştır. Bu varyantların 3'ü MC4R geninde (p.Pro299Ser, p.Val166Ile, p.5127L) ve 1'i PPARGC1B geninde (p.Thr593Ala) tespit edilmiştir. Genetik varyant saptanan tüm olgular kadındı. Çalışmamız da gen mutasyonu olan ve olmayan grup arasında kilo kayıplarını değerlendirdiğimiz parametreler açısından aralarında istatiksel anlamlı farklılık yoktu (p>0,05).

	Sonuç: Çalışmamız, bariatrik cerrahi sonrası kilo kaybı, kilo alımı ve genetik varyantların etkisini değerlendirmiştir. İlk 6 ayda hızlı kilo sonraki dönemlerde kilo kaybı hızında azalma ve bazı hastalarda kilo alımı tespit edilmiştir. Genetik analizlerde MC4R ve PPARGC1B gen varyantları tespit edilse de kilo kaybı üzerinde anlamlı bir etkisi bulunamamıştır. Sleeve gastrektomi (SG) ve mini gastrik bypass (MGB) yöntemleri arasında kilo kaybı açısından fark saptanmamış, ancak MGB'nin ileri yaş ve komorbid hastalarda daha sık tercih edildiği ve geç dönem komplikasyonlarının SG'ye göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Bariatrik cerrahinin etkinliği, genetik ve bireysel farklılıkların dikkate alınmasıyla artırılabilir.kaybı gözlenirken, sonraki dönemlerde kilo kaybı hızında azalma ve bazı hastalarda kilo alımı tespit edilmiştir. Genetik analizlerde MC4R ve PPARGC1B gen varyantları tespit edilse de kilo kaybı üzerinde anlamlı bir etkisi bulunamamıştır. Sleeve gastrektomi (SG) ve mini gastrik bypass (MGB) yöntemleri arasında kilo kaybı açısından fark saptanmamış, ancak MGB'nin ileri yaş ve komorbid hastalarda daha sık tercih edildiği ve geç dönem komplikasyonlarının SG'ye göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Bariatrik cerrahinin etkinliği, genetik ve bireysel farklılıkların dikkate alınmasıyla artırılabilir.

Abstract:
Aim: This study aims to investigate the genetic factors influencing post-operative weight loss in patients undergoing bariatric surgery for morbid obesity. By evaluating the relationship between weight loss after bariatric surgery and specific genetic variants, the study seeks to better understand the molecular mechanisms of obesity and contribute to personalized treatment approaches.

	Methods: The study included 186 patients who underwent bariatric surgery due to morbid obesity. Demographic characteristics, body mass index (BMI), percentage of excess weight loss (EWL), total weight loss (TWL), and genetic variant analyses were evaluated. Genomic DNA was isolated from peripheral blood samples using the QIAGEN QIAamp DNA Blood Mini Kit. DNA quality was assessed with the Qubit® 3.0 Fluorometer, and Next-Generation Sequencing (NGS) was performed for targeted gene sequencing. The sequencing included MC4R, PPARG, PPARGC1A, and PPARGC1B genes using the QIAGEN-QIAseq™ Targeted DNA Panel. The protocol involved isolating genomic DNA from peripheral blood, selecting target genes, constructing DNA libraries, amplifying libraries via PCR, sequencing via NGS, and bioinformatic analysis of raw data. Variants were classified according to ACMG criteria as Pathogenic (P), Likely Pathogenic (LP), Variant of Uncertain Significance (VUS), Likely Benign (LB), and Benign (B). Only P, LP, and VUS variants were reported, while LB and B variants were excluded. Statistical analyses were conducted to identify factors influencing weight loss.

	Results: Of the patients, 69.4% were female, 30.6% were male, with a mean age of 36.5 ± 10.2 years. The greatest weight loss was observed within the first six months post-surgery, followed by a decline in the rate of weight loss and weight regain in some patients. The average weight loss at six months was 31.9 ± 0,2 kg, increasing to 44.9 ± 15.2 kg at one year. Success rates for weight loss were as follows: EWL in 183 patients (98.4%), TWL in 178 patients (95.7%), BMI reduction in 174 patients (93.5%), overall success in 182 patients (97.8%), and total criteria in 178 patients (95.7%). Genetic analyses identified variants in four patients (2.1%), including three in the MC4R gene (p.Pro299Ser, p.Val166Ile, p.5127L) and one in the PPARGC1B gene (p.Thr593Ala). All patients with genetic variants were female. No statistically significant differences were found between groups with and without genetic mutations in terms of weight loss parameters (p> 0.05).

	Conclusion: This study evaluated the effects of bariatric surgery on weight loss, weight regain, and genetic variants. While significant weight loss was achieved in the first six months post-surgery, a decrease in weight loss rate and weight regain were observed in later periods. Genetic variants in the MC4R and PPARGC1B genes were detected but showed no significant effect on weight loss. No differences were found in weight loss between sleeve gastrectomy (SG) and mini gastric bypass (MGB); however, MGB was more commonly preferred for older patients with comorbidities and was associated with higher late complications than SG. The effectiveness of bariatric surgery can be enhanced by considering genetic and individual differences