Vitreomaküler arayüzey hastalıklarında koroid kalınlığının edı-OKT (enhanced depth imaging-optik koherens tomografi) ile değerlendirilmesi
Evaluation of choroidal thickness in vitreomacular interface diseases with EDİ-OCT (enhanced depth imaging-optical coherence tomography)
Yazar: ASLIHAN ESRA OMAY
Danışman: DR. SİBEL DOĞUİZİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Ulucanlar Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Adezyonlar = Adhesions ; Göz = Eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Koroid = Choroid ; Makula dejenerasyonu = Macular degeneration ; Retina = Retina ; Retina delinmeleri = Retinal perforations ; Tomografi-optik koherens = Tomography-optical coherence ; Vitreus = Vitreous

Özet:
Amaç: Vitreomaküler ara yüzey hastalıklarından vitreomaküler adezyon, vitreomaküler traksiyon, maküler delik veya epiretinal membran olmak üzere 4 farklı hastalık grubunda maküler bölgedeki koroid kalınlığını Enhanced Depth Imaging-OKT (EDI-OKT) ile ölçmek ve sonuçları gruplar arası ve sağlıklı olgularla karşılaştırmak. 
Gereç ve yöntem: Bu prospektif çalışmaya Sağlık Bakanlığı Ankara Ulucanlar Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi Retina biriminde vitreomaküler arayüzey hastalığı tanısıyla takip edilen 35 VMA, 16 VMT, 28 ERM ve 14 tam kat MD olmak üzere toplam 80 hastanın 108 gözü ve 40 sağlıklı olgu dahil edildi. Olguların en iyi düzeltilmiş görme keskinliği ve göz içi basınçları ölçüldükten sonra, biyomikroskop ile ön segment ve dilate fundus muayeneleri yapıldı. Tüm olgularda EDI-OKT ile subfoveal, nazal 1000 µm, nazal 2000 µm, temporal 1000 µm ve temporal 2000 µm'daki koroid kalınlığı ölçümü yapıldı. MD olgularında deliğin en dar ve en geniş yerdeki çapı ölçüldü. Elde edilen verilerin gruplar arasındaki ve sağlıklı olgularla ilişkisi ve koroid kalınlıkları arasındaki fark değerlendirildi.
Bulgular: Çalışaya dahil edilen vitreomaküler adezyon hastalarının  16 (% 45.7)'sı kadın, 19 (% 54.3)'u erkek; VMT hastalarının 10 (% 62.5)'u kadın, 6 (% 37.5)'sı erkek; MD hastalarının 9 (% 64.2 )'u kadın, 5 (% 35.8)'i  erkek ve ERM hastalarının 15 (% 53.5)'i kadın, 13 (% 46.5)'ü erkekti. VMA hastalarının yaş ortalaması 62.33±5.93 yıl (50-73), VMT hastalarının yaş ortalaması 69.00±3.55 yıl (63-75), MD hastalarının yaş ortalaması 65.64±6.23 yıl (54-75), ERM hastalarının yaş ortalaması 68.61±4.87 yıl (59-75) idi. En iyi düzeltilmiş görme keskinliği ortancası VMA grubunda 0.1, VMT grubunda 0.3, MD grubunda 1.0 ve ERM grubunda 0.3 logMAR olarak bulundu. Subfoveal koroidal kalınlık VMA, VMT, MD ve ERM gruplarında sırasıyla ortalama 267.86±58.38 µm, 243.06±71.93 µm, 208.43±78.13 µm ve 231.69±84.02 µm iken; kontrol grubunda ise 305.45±82.22 µm olarak tespit edildi. Foveanın 1000 µm nazalindeki koroid kalınlıkları aynı sırayla ortalama 241.14±55.80 µm, 218.38±65.30 µm, 195.71±70.59 µm ve 209.58±77.46 µm iken; kontrol grubunda ise 276.43±74.01 µm idi. Foveanın 2000 µm nazalinde koroid kalınlıkları aynı sırayla ortalama 195.60±57.07 µm, 178.44±59.88 µm, 157.50±62.66 µm ve 170.97±71.20 µm iken; kontrol grubunda ise 217.20±71.18 µm idi. Foveanın 1000 µm temporalinde koroid kalınlıkları aynı sırayla ortalama 248.07±60.91 µm, 229.06±53.87 µm, 194.14±54.76 µm ve 216.81±63.81 µm iken; kontrol grubunda ise 274.02±78.66 µm olarak tespit edildi. Foveanın 2000 µm temporalinde koroid kalınlıkları aynı sırayla ortalama 225.07±58.46 µm, 211.63±46.48 µm, 181.57±36.84 µm ve 198.94±61.46 µm iken; kontrol grubunda ise 251.48±70.71 µm olarak tespit edildi. MD ve ERM gruplarında tüm bölgelerde koroid kalınlıkları kontrol grubuna göre anlamlı olarak ince bulunurken (her iki grupta da p<0,001); VMT grubunda subfoveal ve nazal 1000 µm'daki koroid kalınlıklarında anlamlı azalma izlendi (sırasıyla p=0,04 ve p=0,04).

Sonuç: VMT, MD ve ERM hastalarında koroid kalınlıklarının makülanın belirli bölgelerinde azaldığı; MD hastalarının diğer gözlerinde de koroid kalınlığının anlamlı olarak azaldığı ve bu hastalarda ikinci bir MD gelişme riskinin olabileceği tespit edildi. Bu verilerle vitreomaküler arayüzey hastalıklarının doğal seyri ve progresyon takibinde EDI-OKT'nin değerli bilgiler verebileceği ortaya konmuş oldu.

Abstract:
Purpose: To evaluate the changes in macular choroidal thickness by enhanced depth imaging optical coherence tomography (EDI-OCT) in four vitreomacular interface diseases which are vitreomacular adhesion, vitreomacular traction, macular hole (MH) and epiretinal membrane, and to compare the results within groups and with otherwise healthy individuals. 
Material and Methods: This prospective study comprised of a total of 108 eyes of 80 patients, 35 VMA, 16 VMT, 28 ERM and 14 full thickness MH, who are treated and followed at Retina Clinic in Ulucanlar Eye Training and Research Hospital, and 40 healthy individuals.  All participants underwent best corrected visual acuity and intraocular pressure measurements, followed by biomicroscopy for anterior segment and dilated fundus examinations. The choroidal thickness in subfoveal region, temporal 1000 and 2000 µm of fovea, and nasal 1000 and 2000 µm parts of fovea were measured with EDI-OCT. In MH cases, the narrowest and widest diameter of the hole were also measured. The results of choroidal thickness in vitremoacular interface diseases and healthy individuals were compared between groups. 

Results: The gender of patient groups were as follows, of VMA patients 16 (% 45.7) female and 19 (% 54.3) male, of VMT group 10 (% 62.5) female, 6 (% 37.5) male; of MH group 9 (% 64.2) female, 5 (% 35.8) male and of ERM patients 15 (% 53.5) female and 13 (% 46.5) male. The mean age of patients with VMA, VMT, MH and ERM were 62.33±5.93 (50-73), 69.00±3.55 (63-75), 65.64±6.23 (54-75) and 68.61±4.87 years (59-75) respectively. The median of best corrected visual acuity were as follows, for VMA 0.1, for VMT 0.3, for MH 1.0 and for ERM 0.3 logMAR. The mean subfoveal chorodial thicnkess in VMA, VMT, MH and ERM were 267.86±58.38 µm, 243.06±71.93 µm, 208.43±78.13 µm and 231.69±84.02 µm, respectively, while it was 305.45±82.22 µm in the control group. The mean choroidal thickness within 1000 µm nasal of fovea in VMA, VMT, MH and ERM were 241.14±55.80 µm, 218.38±65.30 µm, 195.71±70.59 µm and 209.58±77.46 µm, respectively, and it was 276.43±74.01 µm in the control group. The mean choroidal thickness within 2000 µm nasal of fovea in VMA, VMT, MH and ERM were 195.60±57.07 µm, 178.44±59.88 µm, 157.50±62.66 µm and 170.97±71.20 µm, respectively and in the control group it was 217.20±71.18 µm. The mean choroidal thickness within 1000 µm temporal of fovea in VMA, VMT, MH and ERM were 248.07±60.91 µm, 229.06±53.87 µm, 194.14±54.76 µm and 216.81±63.81 µm, respectively, it was 274.02±78.66 µm in the control group.  Finally the mean choroidal thickness within 2000 µm temporal of fovea in VMA, VMT, MH and ERM were 225.07±58.46 µm, 211.63±46.48 µm, 181.57±36.84 µm and 198.94±61.46 µm, respectively and in the control group 251.48±70.71 µm. The choroidal thickness measurements were significantly lower in MH and ERM groups with respect to the control group in all measured macular regions (for both groups p<0,001). In the VMT group, subfoveal and nasal 1000 µm choroidal thickness decreased significantly (p=0,04 for both).

Conclusion: In this study we found that choroidal thickness in different parts of the macula decreased in patients with VMT, MH and ERM and in the fellow eye of the MH patients making them prone to develop MH in the other eye also. These results suggest that EDI-OCT gives valuable information in the vitreomacular interface diseases for the course and disease progression.