Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesinde kayıtlı mantle hücreli lenfoma hastalarının retrospektif incelenmesi
Retrospective evaluation of demographiccharacteristics, treatment regi̇mens, and survi̇val analysis ofpatients with mantle cell lymphoma
Yazar: ALİ YILMAZER
Danışman: PROF. DR. İNCİ ALACACIOĞLU
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Hematoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Kök hücre taransplantasyonu = Stem cell transplantation ; Lenfoma = Lymphoma ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; İzmir = Izmir

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ: Mantle Hücreli Lenfoma (MHL), siklin D1 [t (11; 14) (q13; q32)]
aşırı ekspresyonu görülen bir B hücreli neoplazmdır. Kılavuzlar yaş, performans durumu ve
komorbiditelere göre çeşitli tedavi seçenekleri önermektedir. Amacımız, 56 MHL hastasının
sağkalımı için klinik özellikleri analiz etmek ve prognostik faktörleri değerlendirmekti.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya 01.01.2010 – 31.06.2020 yılları arasında DEÜTF
Hastanesi Hematoloji Bilim Dalı tarafından tanısı konan, tedavisi planlanan ve sonrasında
takip edilen MHL hastaları dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri ve laboratuvar
verileri geriye dönük olarak hastane elektronik dosya sisteminde tarandı.
BULGULAR: Medyan izlem süresi 33 (1-119) ay olan hastaların %75'i erkek,
ortanca yaşı ise 63 (38-84) olarak bulundu. Hastaların %98,2'si ileri evreydi ve %82,1 hastada
ekstranodal tutulum vardı. Olguların %76,8'inde kemik iliği tutulumu mevcuttu. %12,5'u
gastrointestinal sistemden tanı almıştı. Birinci sıra tedavi rejimlerine bakıldığında hastaların
%55,4'ünün R-CHOP, %23,2'sinin R-CHOP/R-DHAP ardından OHKHN ile konsolidasyon,
%14,3'ünün R-CHOP/R-DHAP, %1,8'inin R-CVP, %1,8'inin R-bortezomib, %1,8'inin ise eş
zamanlı tanı konulan onkolojik rahatsızlığı nedeni ile onkolojik tedavi aldığı görüldü. Tüm
hastalar kemoterapi ile kombine rituksimab almıştı. Tedavi sonrası 29 (%51,8) hastada tam
yanıt (CR), 18 (%32,1) hastada kısmi yanıt (PR), 3 (%5,4) hastada stabil hastalık, 6 (%10,7)
hastada ise progresif hastalık saptandı. Sadece 13 hastaya otolog hematopoetik kök hücre
nakli ile konsolidasyon yapıldı. İzlemde olguların %37,9'u nüks oldu. Nüks veya progresyon
olan olgularda lenalidomid, ibrutinib ve bortezomib temelli tedaviler uygulandı. Medyan
genel sağkalım (OS) 33 ay (1-119) ve medyan progresyonsuz sağkalım (PFS) 12 (1-87) aydı.
OHKHN ile konsolide edilen hastaların diğer hastalara göre PFS ve OS'lerinde anlamlı
farklılık saptandı (p=0,04 ve p=0,04). Tek değişkenli analizlerde, MIPI, MIPI-c, LDH, B2
mikroglobulin düzeyinin ve tanı anında B semptomu yokluğunun tüm gruplarda OS'yi
etkilediğini gösterildi (p=0,001, p=0,002, p=0,016, p=0,01 ve p=0,006). Çok değişkenli
analizlerde ise sadece yaş değişkeninin önemli bir faktör olduğu (p<0.05, %0,95 güven aralığı
ile) bulundu. Yaş arttıkça ölüm riski de anlamlı olarak artıyordu.
SONUÇ: MHL tedavisinde medyan OS, yeni tedavi yaklaşımları ile son yıllarda biraz
uzamıştır, ancak hala tedavi edilemez bir hastalıktır. MHL hastalarında ilk tedavi seçeneği
belirsiz olmakla birlikte yeni çıkan immunmodülatör ajanlarla birlikte özellikle
relaps/refrakter hastalarda tedavi modaliteleri değişmektedir. OHKHN ile konsolidasyon
yapılması OS ve PFS'yi uzatması açısından uygun hastalarda yapılması gerekmektedir.

Abstract:
INTRODUCTION AND AİM: Mantle Cell Lymphoma (MCL) is a B-cell neoplasm
with over-expression of cyclin D1 [t(11;14)(q13;q32)]. The guidelines recommend various
treatment options based on age, performance status, and comorbidities. Our purpose was to
analyze the clinical features and evaluate prognostic factors for the survival of 56 MCL patients.
MATERİALS AND METHODS: We retrospectively analyzed all MCL patients in
Dokuz Eylül University Hospital Hematology Departments between January 2010 and June
2020.
RESULTS: In this study, the average following period was 33 (1-119) months. The median age of participants was 63 years (38-84) and 75% of them were male. The first-line
treatment regimens were R-CHOP in 55,4%, R-CHOP/R-DHAP+AHSCT in 23,2%, RCHOP/
R-DHAP in 14,3%, R-HyperCVAD in 1,8%, R-CVP in 1,8%, R-bortezomib in 1,8%
and oncologic treatment in 1,8%. 29 patients (51,8%) had complete response, 18 patients
(32,1%) had a partial response, 3 patients (5,4%) had stable disease and 6 patients (10,7%) had
progression. Only 13 patients underwent autologous stem cell transplantation. In the followup,
37.9% of the cases recurred. Treatments based on lenalidomide, ibrutinib, and bortezomib
were used in patients with recurrence or progression. Median overall survival (OS) was 33
months (1-119) and median disease-free survival (DFS) was 12 months (1-87). The patients
who consolidated with ASCT had better PFS and OS than other patients (p=0,04). Univariate
analysis showed that MIPI, MIPI-c, LDH levels, B2 microglobulin levels, and absence of B
symptoms during the diagnosis affected OS in all groups (p=0,001, p=0,002, p=0,016, p=0,01
and p=0,006). Multivariate analysis showed that the age was independent prognostic risk
factor (HR=0,033, 95% confidence interval 1,004-1,144, p=0,037) for OS.
CONCLUSION:
Median OS has been prolonged in last years with new treatment approaches but MCL
is still an incurable disease. The first choice of treatment in MCL patients still unclear.
Moreover, treatment regiments have been changed with new immune-modulatory agents,
especially in relapsed/refractory patients. Consolidation treatment with ASCT that had better
outcomes for OS and PFS should be evaluated.