Anstabil radius distal uç kırıklarının eksternal fiksasyonla tedavisi
Treatment of unstable distal radius fractures by external fixation
Yazar: SELİM ŞANEL
Danışman: PROF. DR. AHMET KIRAL
GATA / Haydarpaşa Eğitim Hastanesi  / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde, Ekim 1997-Aralık 2002 tarihleri arasında farklı etyolojik sebeplerle oluşmuş radius distal uç kırıkları eksternal fiksasyonla tedavi edilmiş ve takip tedavi sonuçlan değerlendirilmiştir. Hastaların 20'si erkek, 7'si kadm; ortalama yaşlan 39.3'tür. Kırıklardan 23'ü (% 85.1) kapalı, 4'ü (% 14.8) açık kırık (3'ü Tip2, l'i Tip 3A) şeklindeydi. Kınklan AO smıflandırmasına göre değerlendirdik. AO sımflandırmasma göre kınklarm l'i (% 3.7)A3, l'i (% 3.7) Bl, 3'ü (% 11.11) B2, 8'i (% 29.62) Cl, 10'u (% 37.03) C2 ve 4'ü (% 14.81) C3'e uymaktaydı. Tüm hastalara aksiyel dinamik eklemli el bileği fiksatörü uygulandı. Eksternal fîksatöre ilaveten kınklann 18 'inde augmentasyona gidildi. Eksternal fiksatörler ortalama 6.6 hafta sonra çıkanldı. Ortalama takip süresi 13.5 ay idi. Radyolojik anatomik değerlendirme modifiye Sarmiento skorlama sistemine göre ve fonksiyonel değerlendirme Gartland ve Werley'in sistemini baz alan Sarmiento ve arkadaşlarının skorlama sistemine göre yapıldı. Radyolojik ölçümlerin sonucuna göre yapılan anatomik değerlendirmede 16 kırık (% 59.25) mükemmel, 8 kırık (% 29.6) iyi, 1 lank (% 3.7) orta, 2 kırık (% 7.4) kötü olarak sınıflandınldı. Ameliyat sonrası 6. ayda yapılan fonksiyonel değerlendirmede 4 kınk (% 14.8) mükemmel, 7 kırık (% 25.9) iyi, 13 lank (% 48.1) orta ve 3 kınk (% 11.1) kötü sonuç olarak değerlendirildi. Takip süresi 12. aya ulaştığında 6 kınk (% 22.2) mükemmel, 9 kırık (% 33.3) iyi, 9 kınk (% 33.3) orta ve 3 kınk (% 11.1) kötü olarak değerlendirildi. Komplikasyonlar, 5 pin dibi enfeksiyonu, 5 refleks sempatik distrofi, 3 nöropraksi, 1 fiksatör çivi tutucuda kınlma olmuştur. Distal radius kınklannm eksternal fiksasyonla tedavisinde iyi bir anatomik redüksiyon sağlanmasının, iyi bir fonksiyonel sonuç için şart ama yeterli olmadığı sonucuna vardık. Eksternal fiksatörün distraksiyonunun bir süre sonra sonlandınlması, fiksatörün dinamize edilmesi, kınk tipine göre her hastaya erken, ayn ve yoğun fizik tedavi uygulanmasının fonksiyonel sonuçlan daha iyi düzeye getireceği kanaatindeyim.

Abstract:
Between October 1997-December 2002, 27 distal radius fractures of different etiologies in 27 patients were treated by using external fixation and follow up results have been evaluated. Of patients 7 were women and 20 were men, with an average age of 39.3. Twenty-three fractures were (% 85.1) closed and 4 were (% 14.8) open (Of 3 type 2, of 1 type 3a). We evaluated fractures according to AO classification system. According to AO classification there was one type A3 (3.7 %), one type Bl (3.7 %) fracture. And there were 3 type B2 (11.11 %), 8 CI (29.62 %), 10 C2 (37.03 %) and 4 C3 (14.81 %) fractures. We applied dynamic axial external fixator to all patients. Augmentation was needed in 18 patients in addition to external fixator. External fixators were removed after an avarage of 6.6 weeks and mean follow up period was 13.5 months. Modified sarmiento scoring system was used for the radiologic-anatomic assessment. Functional assessment was made according to Sarmiento et al. Scoring system, based on Gartland and Werley's system. According to radiological- anatomical assessments, results were excellent in 16 fractures (59.25 %), good in 8 (29.6 %), fair in one (3.7 %) and poor in 2 (7.4 %). Functional results at the end of 6. month were excellent in 4 (14.8 %), good in 7 (25.9 %), fair in 13 (48.1% ) and poor in 3 fractures (11.1 %). When follow up reached 12 months result were as follows: excellent in 6 fractures (22.2 %), good in 9 (33.3 %), fair in 9 (33.3 %) and poor in 3 fractures (3.7 %). Complications that we had met were 5 pin tract infectios, 5 reflex sympathetic dystrophy, 3 neuropraxy and 1 breakage of the fixator pin holder. Only high rate of success in anatomic results was not sufficient but necessary for satisfactory results. I concluded that ending distraction and beginning dynamisation of the external fixator at certain time, applying a different, early and intensive rehabilitation programme to each patient after external fixation according to fracture type can improve the functional results.