Kutsal oyun kavramı ve gündelik hayatta zamanın nitelendirilmesi
The concept of sacred game and designation of time in everyday life
Yazar: MURAD BÜYÜKKURT
Danışman: YRD. DOÇ. ELİFE KART
Akdeniz Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sosyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Sosyoloji = Sociology
Dizin: Bireysellik = Individualism ; Faydacılık = Utilitarianism ; Kültür = Culture ; Oyun davranışı = Play behaviour ; Oyunlar = Games ; Zaman = Time ; Ölüm = Death

Özet:
Bauman'a göre "Ölümü tanımlamak olanaksızdır; çünkü ölüm, tuhaf bir biçimde, bütün varlıkları var eden o nihai boşluğu, o varolmayışı temsil eder." (Bauman, 2012,s. 11) Aynı zamanda Bauman bir iddiada daha bulunmaktadır: "Ölümlülük yoksa, tarih, kültür – insanlık- da yoktur. Olanağı 'ölümlülük' yaratmıştır: Bunun dışındaki her şey ölümlü olduklarının farkında olan insanlar tarafından yaratılmıştır. Şansı ölüm tanımıştır; insana özgü yaşam biçimi, bu şansın var olmasının ve kullanılmış olmasının sonucudur." (Bauman, 2012,s. 17) İnsanlığın başardığı her şey ölüm ve ölümlülük sayesinde gerçekleşmiştir.
Çalışmanın ikinci köşe taşı kültürdür. Kültür, insanların ölüme karşı tampon olarak kullandığı kalesidir. Huizinga'ya göre "Bizim kavrayışımız şu şekildedir: Kültür oyun biçiminde doğar, kültür başlangıçtan beri oynanan bir şeydir." (Huizinga, 2013,s. 70)
Ölüm ve kültüre değinildikten sonra yeni bir bakış açısı olan "oyun- ciddiyet/gerçeklik iç içeliği" tartışmaya açılmıştır. Bahsi geçen bakış açısına göre postmodern hayat birçok kutsal oyunu içerisinde barındırmaktadır ancak bir tanesi diğerlerine sıkça temas etmektedir. Tez kapsamında tartışılan "özel" kutsal oyun rasyonaliteyi, verimliliği, fayda arayışını ve bireyciliği kendi ana unsurları olarak belirlemiş görünmektedir. Eğer sosyolojide yeni bir bakış açısı olarak "oyun-ciddiyet/gerçeklik" iç içeliği kullanılabilirse, sosyal çalışmaların, sosyal hayatın değişim ve dönüşümlerini daha rahat anlayabileceği de iddia edilmektedir.


Anahtar Kelimeler: Ölüm, oyun, ciddiyet, bireycilik, faydacılık, verimlilik, zaman, zaman kaybı.

Abstract:
According to Bauman "it's impossible to define death, as death stands for the final void, for that non-existence, which absurdly, gives all existence to all being." (Bauman, 1992, p. 2). However he indicates that, "Mortality, 'created' the opportunity: all the rest has been created by beings aware that they are mortal. Mortality gave the chance; the human way of life is outcome of that chance having been, and being, taken up." (Bauman, 1992,p. 7) All the things accomplished by humans are achieved cause of death and mortality.
The second cornerstone of this study is the culture. Culture is a stronghold which assumed as a buffer zone of humans against death. According to Huizinga "Culture arises in the form of play that it is played from the very beginning...." (Huizinga, 1955,p. 46)
After death and culture, I argued a new point of view "play-strife (seriousness/struggle) togetherness". According to this dialectic, post-modern life has many sacred games. In fact, one of these games effects the others. It is argued that "the sacred game" uses rationality, efficiency, seek of utility and individualism as its main elements. I claim that, if this view can be used as a new perspective in sociology, social sciences can understand social life's transformations and changes more easily.


Keywords: Death, culture, play, seriousness, individualism, utility, efficiency, time, waste of time.