Rat orşiopeksi modelinde dikenli sütur materyallerinin testis dokusu üzerindeki etkisinin konvansiyonel sütur materyalleriyle karşılaştırılarak incelenmesi
Investigation of the effect of barbed suture materials on testicular tissue in the rat orchiopexy model by comparing with conventional suture materials
Yazar: GÖRKEM ÖZENÇ
Danışman: DOÇ. DR. HASAN NEDİM GÖKSEL GÖKTUĞ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Şehir Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç: Orşiopeksi, inmemiş testis ve testis torsiyonunun cerrahi tedavisidir ve amaç en az testis hasarıyla ideal fiksasyonu sağlamaktır. Sütür materyallerinin kullanımına bağlı inflamasyon testis hasarının önemli bir nedenidir. Dikenli sütür materyallerinin düşük inflamasyon oranlarıyla farklı dokularda kullanımı mevcuttur. Çalışmamız, dikenli sütür ve iki farklı konvansiyonel sütürün, testis dokusunda makroskopik ve histopatolojik özelliklerini ortaya koymak amacıyla planlanmış prospektif randomize hayvan çalışmasıdır.
Gereç ve Yöntem: Hayvan etik kurul onayı alındıktan sonra, 24 adet erkek, Wistar Albino cinsi rat Sham (Grup 1), Polipropilen (Grup 2), Poliglaktin (Grup 3) ve VlocTM180 (Grup 4) grubu olarak 4 gruba randomize edildi. Deneklerin sol hemiskrotumunda yapılan vertikal insizyon ile dokular açılarak sol testise ulaşıldı. Sham grubunda testise herhangi bir işlem uygulanmadı. Diğer gruplarda ilgili sütür materyali ile testisin medial ve lateral kenarlarından transparankimal sütür fiksasyonu yapıldı. Deneklerin insizyon hatları anatomik planda kapatıldı. Dört haftalık takip süresi sonunda denekler sakrifiye edilerek makroskopik olarak fiksasyon derecesi ve yeterliliği değerlendirildi. Sol testisler çıkartılarak testis ağrlıkları ölçüldü. Histopatalojik olarak inflamasyon ve granülasyon, sütür çevresi yumuşak dokuda fibrozis, Johnsen skoru ve sütür absorbsiyonu incelendi.
Bulgular: Makroskopik değerlendirmede transparankimal sütür fiksasyonu yapılan gruplarda fiksasyon derecesi benzerdi ve fiksasyon yeterliydi. Sütür fiksasyonu yapılan gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı olmasa da V-locTM180 grubu daha düşük inflamasyon ve fibrozis şiddeti, daha yüksek Johnsen skoru ve testis ağırlığı ile Sham grubuna en yakın değerlere sahipti.
Polipropilen ve Poliglaktin gruplarının Sham grubuna göre testis ağırlıkları daha düşükken (p=0,013 ve p<0,001) inflamasyon skorlarının ise daha yüksek olduğu gözlendi (p=0,040 ve p<0,001). Ayrıca Polipropilen ve Poliglaktin gruplarının sütür çevresi dokuda fibrozis skorları da daha yüksekti (p=0,021 ve p=0,002) ve inflamasyon ile fibrozis skorları arasındaki korelasyon anlamlı bulundu (r=0,945 ve p<0,001).  Benzer ilişki inflamasyon ile Johnsen skorları arasında da izlendi (r=-0,656 ve p<0,001). Poliglaktin grubunun Johnsen skorları Sham ve V-locTM180 gruplarına kıyasla daha düşük saptandı (p=0,002 ve p=0,035).
Sonuç: Testis dokusunda sütür materyallerinin gerek inflamasyon gerekse mekanik travma nedeniyle olumsuz etkileri mevcuttur. Dikenli sütürlerin testis dokusunda minimal histopatolojik değişiklikler ile yeterli fiksasyon sağladığı gözlenmektedir.

Abstract:
Objective: Orchiopexy is the surgical treatment of undescended testis and testicular torsion, and the aim is to provide ideal fixation with minimal testicular damage. Inflammation due to the use of suture materials is an important cause of testicular damage. Barbed suture materials have been used in different tissues with low inflammation rates. Our study is a prospective randomized animal study planned to reveal the macroscopic and histopathological features of barbed suture and two different conventional sutures in testicular tissue.
Material and Method: After animal ethics committee approval, 24 male Wistar Albino rats were randomized into 4 groups: Sham (Group 1), Polypropylene (Group 2), Polyglactin (Group 3) and VlocTM180 (Group 4). A vertical incision was made in the left hemiscrotum of the rats and the left testis was visualized. In the sham group, no procedure was performed on the testis. In other groups, transparenchymal suture fixation was performed from the medial and lateral sides of the testis with the relevant suture materials. The incision lines of the rats were closed. At the end of the four-week follow-up, the subjects were sacrificed and the degree of fixation and fixation adequacy were evaluated macroscopically. Left testicles were removed and testicular weights were measured. Histopathologically, inflammation and granulation, fibrosis in the soft tissue around the suture, Johnsen score and suture absorption were examined.
Results: In the macroscopic evaluation, the fixation degree was similar in the groups with transparenchymal suture fixation and the fixation was sufficient. Although not statistically significant among the suture fixated groups, the V-locTM180 group had the closest values to the Sham group, with lower inflammation and fibrosis severity, higher Johnsen score, and testicular weight.
It was observed that the testicular weights of the Polypropylene and Polyglactin groups were lower (p=0.013 and p<0.001) and the inflammation scores were higher than the Sham group (p=0.040 and p<0.001). In addition, Polypropylene and Polyglactin groups had higher fibrosis scores in the tissue around the suture (p=0.021 and p=0.002), and the correlation between inflammation and fibrosis scores was significant (r=0.945 and p<0.001). A similar relationship was observed between inflammation and Johnsen scores (r=-0.656 and p<0.001). Johnsen scores of the polyglactin group were found to be lower than the Sham and V-locTM180 groups (p=0.002 and p=0.035).
Conclusion: There are unfavorable effects of suture materials in testis tissue due to both inflammation and mechanical trauma. It is observed that barbed sutures provide adequate fixation with minimal histopathological changes in testicular tissue.