Antidepresan tedavi sırasında ortaya çıkan mani vakalarının birinci dereceden akrabalarında bipolar bozukluk sıklığının araştırılması
Frequency of bipolar disorder among first- degree relatives of those who developed mania during antidepressant treatment
Yazar: OĞUZ TAN
Danışman: PROF. DR. MUSA TOSUN
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Antidepresan kullanırken maniye giren hastaların bipolar bozukluğa yatkınlık taşıyan kişiler oldukları savunulmakta, "bipolar III" olarak adlandırılan bir duygudurumu bozukluğu kategorisinin varlığından söz edilmektedir. DSM-IV ve ICD-10 gibi resmi nozoloj ilere girmemiş bu kategorinin klinik geçerliliğinin kanıtlanması, duygudurumu bozukluklarına tanı ve tedavi yaklaşımını etkileyebilir. Biz bu hipotezi sınamak için antidepresan tedavi sırasında maniye giren 24 vakanın 138 birinci dereceden akrabasında ve bipolar I bozukluğu olduğu belgelenmiş 24 kontrol deneğinin 135 birinci dereceden akrabasında bipolar I bozukluğunu tarayarak karşılaştırdık. Proband I a ve ailesinden en az bir kişiyle görüşerek, birinci dereceden akrabalarında DSM-IV kriterlerine göre bipolar I bozukluğu olup olmadığını soruşturduk. Vaka ve kontrol grupları arasında ailevi yüklülük açısından anlamlı farklılık bulunmadı. Vaka grubunda epileptik nöbet tanımlayan hastaların oranı, kontrollere göre anlamlı derecede yüksekti. Antidepresan kullanırken maniye girenlerin ailelerinde bipolar bozukluk sıklığının kontrollerden anlamlı farklılık göstermemesi, bu kişilerde bipolariteye genetik yatkınlık bulunduğunu desteklemektedir. Bulgularımız "yumuşak bipolarite" ve "bipolar III" kavramlarını doğrulamaktadır. Yaş ilerledikçe bipolar III bozukluğuna genetik yatkınlığın önemi azalmakta, epileptik veya epilepsiye eğilimli hastalar daha kolay maniye girebilir hale gelmektedir. Çalışmamızın sonuçları, bipolar bozuklukla epilepsinin ortak nöro fizyolojik mekanizması olduğu düşünülen kindling modeliyle de uyumludur.

Abstract:
Some authors argue that those patients who switch to mania under antidepressant therapy are prone to bipolar disorder and that there is a category of mood disorders called as "bipolar III". If clinical relevance of this category that is not included in such official nosologies as DSM-IV and ICD-10 is testified, the diagnostic and therapeutic approach to mood disorders may change. To test this hypothesis, we screened for bipolar I disorder among 138 first-degree relatives of 24 patients who had switched to mania under antidepressant therapy, and then compared this figure with that amongl35 first-degree relatives of 24 patients having documented bipolar I disorder. We searched the bipolar I diagnosis according to the DSM-IV criteria by questioning the proband as well as at least one person from his or her familiy about the other members of the family. Regarding the frequency of bipolar I disorder within the familiy, we found no significant difference between the case and the control groups. Significantly more patients in the case group reported epileptic seizures. The fact that the family history regarding the bipolar I disorder among those who switched mania under antidepressant therapy did not differ significantly from that among the control subjects suggest a genetic suscebtility to bipolarity among the cases. Our findings verify the concepts of "soft bipolarity" and "bipolar III". The importance of genetic susceptibility to bipolarity decreases with age as those patients who are epileptic or prone to develop epilepsy switch easily to mania. These results are consistent with the kindling model thought to be a common neurophysiological pathway between epilepsy and bipolar disorders.