Biyolojik ve kimyasal gübrelerin yulafın ot ve tohum verimi ile kalitesine etkileri
The effects of biofertilizers and fertilizers on the hay and grain yield and quality of oat
Yazar: İLKER ŞENOL
Danışman: PROF. DR. AHMET GÖKKUŞ
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Ziraat = Agriculture
Dizin: Bitki besin maddeleri = Plant nutrients ; Kaba yemler = Forages ; Kimyasal gübre endüstrisi = Chemical fertilizer industry ; Kuru ot verimi = Hay yield ; Yeşil ot verimi = Herbage yield

Özet:
Bu çalışma yulaf tarımında kimyasal gübre kullanımını ve bu gübrelerin çevreye muhtemel zararını azaltmak ve üretim maliyetlerini düşürerek daha kârlı üretim yapabilme imkânını araştırmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çanakkale yüksek süt ve et üretimi yapılan bir yöredir. Ancak ilde mera alanları yeterli değildir (toplam alanın %2,4'ü). Bu yüzden tarla alanlarında kaba yem üretimi daha önemlidir. Çanakkale ilinde kaba yem olarak yulaf yetiştiriciliği yapılmaktadır. Bundan dolayı denemede bitki materyali olarak yulaf seçilmiştir. Denemede BM-MegaFlu ve BM-Cotton Plus isimli ticari biyolojik gübre (BG)'ler kullanılmıştır. Ayrıca yulaf yetiştiriciliğinde tavsiye edilen kimyasal gübreler de denemeye dahil edilmiştir. Deneme Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dardanos Uygulama alanında 2018-2019 yılları arasında bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuş ve yürütülmüştür. Parseller 25 cm. sıra arası ile 6 sıra olarak ekim yapılmıştır. Bunların 3 sırası yeşil ot, kalan 3 sırada tohum üretimi amacıyla hasat edilmiştir. Denemede BG'ler tohuma aşılanarak uygulanmıştır. Kimyasal gübreler ise 12 kg/da azot ve 8 kg/da fosfor olarak tam doz, tam dozun 2/3'ü, 1/2'si ve 1/3'ü olarak verilmiştir. Elde edilen veriler JMP 11 istatistik paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak biyolojik gübre kullanımı yulafta bitki boyu ve tohum verimini yükseltmiş, ancak kaliteye (protein oranı, NDF, ADF, ADL içeriği ve ham kül oranı) etkisi önemli düzeyde görülmemiştir.

Abstract:
This study was conducted with the aim of reducing the usage of chemical fertilizers in oat cultivation and the expected harm of these fertilizers to the environment, and also to investigate the possibility of achieving more profitable production by reducing production costs. Çanakkale province is a region famous with high production of milk and meat. Nevertheless, the rangeland areas are not ample in the province (2.4% of the total area). Because of this, the production of roughage is quite important in field areas. Oat cultivation is being done as roughage in Çanakkale Province. That is why, oat has been selected as the plant material of this study. In the experiment, biological fertilizers with the commercial names of BM-MegaFlu and BM-Cotton Plus were used. Furthermore, chemical fertilizers recommended in oat cultivation were also included in the experiment. The experiment was conducted in Dardanos Research and Application Area of the Çanakkale Onsekiz Mart University, Faculty of Agriculture between the years 2018-2019; established with randomized complete block design by using three replications. Sowing was done into 6 rows by maintaining 25 cm. row to row distance of plots. Three rows among these were harvested for fresh hay, while the remaining 3 rows for the purpose of grain production. In the experiment, bio-fertilizers were inoculated into seed. Chemical fertilizers have been applied with their full dose, 2/3 dose, half dose and 1/3 dose as 12 kg/da nitrogen and 8 kg/da phosphorus. Obtained data were analyzed using JMP 11 statistical package program. Consequently, the application of biological fertilizers increased plant height and grain yield, however, significant effect has not seen on the quality (protein, NDF, ADF, ADL and pure ash contents) in oat.