Tip 1 diyabetli çocuklarda idrar KIM-1 ve NGAL düzeyleri böbrek hasarının erken belirteci olarak kullanılabilir mi ?
Can kidney injury molecule-1 and neutrophil gelatinase associated lipocalin be markers for early findings of diabetic nephropathy?
Yazar: SEYİT AHMET UÇAKTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. CENGİZ KARA
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Çocuk Endokrinolojisi ve Metabolizma Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Böbrek yetmezliği = Kidney failure ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; KIM-1 = KIM-1 ; NGAL = NGAL ; Nötrofiller = Neutrophils ; İdrar = Urine

Özet:
GİRİŞ: Diyabetik nefropati (DN),Tip 1 Diyabet (T1D)'nin en sık görülen komplikasyonlarından biri olup son dönem böbrek yetmezliğinin önemli bir nedenidir. Diyabetik hastalardaki albuminüri klasik olarak glomerül kaynaklıdır. Öte yandan tubulointerisiyel hasar da DN'nin başlangıcı ve ilerlemesinde önemli role sahiptir. KİM-1 (Kidney injury molecule-1) ve NGAL (Neutrophil gelatinase associated lipocalin) akut ve kronik böbrek hasarında kullanılan önemli tubul hasar belirteçleridir. Çalışmanın amacı çocukluk çağı T1D olgularında idrar KİM-1 ve NGAL düzeylerini değerlendirmek, bu belirteçlerin diğer klinik ve laboratuar özellikler ile ilişkisini incelemek ve nefropatinin erken dönemde saptanması açısından yararlılığını araştırmaktır.YÖNTEM : Çalışma grubu ortalama yaşı 13 (7, 1-17, 9) yıl , takip süresi 6,8±2,2 yıl ve HbA1c ortalaması % 8, 6, olan 60 (K/E: 28/32) T1DM'li hastadan oluşuyordu. Hastaların idrar albumin atılımları (10 ± 7, 5 mg/24 st) normal sınırlar içindeydi. Kontrol grubunda ise ortalama yaşı 13, 6 (6, 9-17, 9) yıl olan 60 (K/E: 32/28) sağlıklı çocuk yer alıyordu. Olguların sabah ikinci idrarında KIM-1 ve NGAL düzeyleri ölçülerek idrar kreatininine oranlandı. Hasta grubundaki olgulara Ambulatuar kan basıncı monitorizasyonu (ABPM) uygulandı.BULGULAR: Hasta grubundaki KIM-1 ve NGAL düzeyleri (KIM-1: 0.50 ± 0.34, NGAL:33 ± 31) kontrol grubundaki olgulara gore (KIM-1: 0,26 ± 0.25, NGAL 12,4 ± 13,3) göre yüksek saptandı (p<0,001). KIM-1 ve NGAL arasında zayıf bir bağıntı olduğu görüldü ( r:0,289, p:0,02). Korelasyon analizleri sonucunda; glisemik kontrol düzeyi (son HbA1c, son bir yıldaki HbA1c ortalaması, son iki yıldaki HbA1c ortalaması, diyabet süresi boyunca olan tüm HbA1c ortalamaları), hastalık süresi, lipid düzeyleri, serum kreatinin, GFH, idrar albumin atılım derecesi ile KIM-1 veya NGAL arasında bağıntı saptanmadıAmbulatuvar kan basıncı parametreleri ile NGAL arasında ilişki bulunamazken KIM-1ile 24 saatlik sistolik kan basıncı arasında bağıntı saptandı( = 0,343, p = 0,02).SONUÇLAR: Her iki tubul hasarı belirtecinin normoalbüminürili çocuk hasta grubunda sağlıklı kontrol grubu olgulara göre yüksek bulunması diyabetin erken döneminde tubulopatinin başladığına işaret edebilir. Ancak tubulopati ile diğer parametreler arasında bağıntı kurulamaması, iki belirteç arasındaki bağıntının zayıf olması bu belirteçlerin klinikte kullanım açısından yararlılığını ve önemini sınırlar görünmektedir. Diyabetli hastalardaki olası akut hemodinamik ve glisemik değişiklikler ile KİM-1 ve NGAL düzeyleri arasındaki ilişkileri araştıracak ve bu olguların uzun dönem sonuçlarını değerlendirecek çalışmalara ihtiyaç vardır

Abstract:
Objective: Diabetic nephropathy is the leading cause of end-stage renal disease in many countries and a main cause of diabetes-related morbidity and mortality .Pathological albuminuria and proteinuria constitute the consequence of diffuse glomerular damage in diabetic patiens. However tubulointerstitial damage is also an important factor in the pathophysiology and progression of diabetic nephropathy. KİM-1 and NGAL have been shown to be promising marker of tubular damage in both acute and chronic kidney damage. We aimed at evaluating urinary levels of NGAL and KIM-1, the relationship between these markers and clinical and laboratory variables and clinical usefulness of NGAL and KIM-1 in normoalbuminuric children and adolescents with type 1 diabetes,Methods: The study group consisted of 60 (F/M: 28/32) children and adolescents with Type 1 Diabetes (T1D) with a median age 13 (7, 1-17, 9) years and mean HbA1c %8, 6. The average period of treatment was 6,8±2,2 years. All patients presented with normal estimated glomerular filtration rate and normal urinary albumin excretion (10 ± 7, 5 mg/24 h). The control group consisted of 60 (M/F: 32/28; median age 13, 6 (6, 9-17, 9) years] healthy children. Urine- NGAL and KİM-1 were measured in second morning spot urine and adjusted for creatinine concentration to account for day-to-day variation in urine volume. Hypertension detected by ABPM in patient groupResults: Urine NGAL and KIM-1 levels were significantly elevated in diabetic group (KIM-1: 0.50 ± 0.34, NGAL 33 ± 31) compared with non diabetic control subjects (KIM-1: 0,26 ± 0.25, NGAL 12,4 ± 13,3) (p<0,001). No significant associations were observed between u-NGAL or KIM-1 and duration of diabetes, BMI-SDS, GFR, HbA1c, serum lipid levels, urine albumin rate. NGAL is correlated with KIM-1; however the correlation is weak (r=0,289). KIM-1 levels were found to be correlated with 24 hr systolic BP (r=0,343,p=0,02) and, NGAL levels were not found to be correlated with ABPM results.Conclusion: High NGAL and KIM-1 levels may indicate early diabetic kidney injury but we did not find any relationship between these markers and diabetic indices. However KİM-1 and NGAL have shown weak correlation. Recently high glucose levels may have caused damage of the tubules and release of KIM-1 and NGAL. For clinical usefulness of these markers long term studies are required.