Yüksek yoğunluklu aralıklı egzersizin polikistik over sendromlu kadınlarda oral glikoz tolerans testi üzerine olan etkisi /
Yazar: YUSUF EMRE UZUN
Danışman: UZMAN ETEM KORAY TAŞCILAR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Egzersiz = Exercise ; Egzersiz tedavisi = Exercise therapy ; Glükoz tolerans testi = Glucose tolerance test ; Polikistik over sendromu = Polycystic ovary syndrome ; İnsülin direnci = Insulin resistance

Özet:
Amaç: Polikistik over sendromlu kadınlarda yüksek yoğunluklu aralıklı egzersiz ve sabit yoğunluklu aerobik egzersizin oral glikoz testi üzerine etkilerini incelemek 	
Gereç ve Yöntem: Polikistik over sendromu tanısı alan 24 adet hastanın vücut ağırlığı, boy, beden kitle indeksleri ölçüldü. Hastalardan kan örneği alınarak açlık kan şekeri, açlık insülini, karaciğer enzimleri, lipid profili çalışıldı. Tüm hastalara 2 saatlik 75 gr oral glikoz tolerans testi yapıldı. Hastalar 12'şerli iki gruba ayrıldı. Birinci gruba yüksek yoğunluklu aralıklı egzersiz ikinci gruba orta yoğunlukta sürekli egzersiz önerildi. 12 hafta sonunda hastaların vücut ağırlığı, boy, beden kitle indeksleri, açlık kan şekerleri, açlık insülinleri, karaciğer enzimleri, lipid profilleri, oral glikoz tolerans testleri karşılaştırıldı. 
	Bulgular: Başlangıçta yüksek yoğunluklu aralıklı egzersiz grubunda ortanca yaş: 24 (IQR) (22,3 - 26,8), ortanca vücut ağırlığı 82 kg (IQR) (60,3 - 91,3), ortanca vücut kitle indeksi 30,66 kg/m2 (IQR) (22,6 - 33,5), ortanca OGTT 0' glikozu 89,3 mg/dL (IQR) (88,1 - 93), ortanca OGTT 120' glikozu 127,8 mg/dL (IQR) (101,2 - 135,6), orta yoğunlukta sürekli egzersiz grubunda ortanca yaş: 23,5 (IQR) (19,8 - 30,3), ortanca vücut ağırlığı 74 kg (IQR) (66,8 - 83,8), ortanca vücut kitle indeksi 29,4 kg/m2 (IQR) (25,8 - 32,9), ortanca OGTT 0' glikozu 94,6 mg/dL (IQR) (88,5 - 100,3), ortanca OGTT 120' glikozu 105,9 mg/dL (IQR) (88 - 130,5) saptandı.
	Gruplar arasında yaş, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, OGTT 0' glikozu, OGTT 120' glikozu açısından istatistiksel anlamlı fark yoktu.
	12 hafta sonunda yüksek yoğunluklu aralıklı egzersiz grubunda anlamlı kilo kaybı (p:0,006), vücut kitle indeksinde anlamlı azalma (p:0,008), açlık insülininde anlamlı azalma (p:0,006), OGTT 120' glikozunda anlamlı azalma (p:0,041) izlenirken, OGTT 0' glikozundaki azalma anlamlı bulunmadı. (p:0,239)
	Orta yoğunlukta sürekli egzersiz grubunda anlamlı kilo kaybı (p:0,010), vücut kitle indeksinde anlamlı azalma (p:0,010), açlık insülininde anlamlı azalma (p:0,015) izlenirken, OGTT 0' glikozu (p:0,530) ve OGTT 120' glikozunda (p:0,638) anlamlı azalma izlenmedi.
	Gruplar arasında OGTT 120' glikozunda azalmada (p:0,021) anlamlı fark izlenirken, kilo kaybı (p:0,173), vücut kitle indeksinde azalma (p:0,236), açlık insülininde azalma (p:0,644), OGTT 0' glikozunda azalmada (p:0,817) anlamlı fark izlenmedi.	
	Sonuç: Yüksek yoğunluklu aralıklı egzersiz polikistik over sendromu olan kadınlarda OGTT 120' glikozunu düşürmede orta yoğunlukta sürekli egzersize göre daha etkilidir.
	Anahtar Kelimeler: Polikistik over sendromu, insulin direnci, yüksek yoğunluklu aralıklı egzersiz, oral glukoz tolerans testi

Abstract:
Aim:To assess the effects of high intensity interval training and aerobic exercise outcomes on oral glucose tolerance test in women with polycystic ovary syndrome.
	Materials and Methods:This prospective study included 24 patients with polycystic ovary syndrome. Weight, height, and body mass indexes were measured. Fasting blood sugar, fasting insulin, liver enzymes, lipid profile were studied in patients blood samples. All patients was performed a 2-hour 75-g oral glucose tolerance test. The patients were divided into two groups. The first group was recommended for high-intensity interval training and the second group was recommended for moderate intensity continuous training. After 12 weeks, patients were compared with weight, height, body mass index, fasting blood glucose, fasting insulin, liver enzymes, lipid profiles, oral glucose tolerance tests.	
	Results:The median age at the beginning was 24 years (22,25 -  26,75 :iqr), the median weight was 82 kg (IQR) (60,3 - 91,3), the median body mass index was 30,66 kg/m2 (IQR) (22,6 - 33,5) the median OGTT 0' glucose was 89,3 mg/dL (IQR) (88,1 - 93), median OGTT 120' glucose was 127,8 mg/dL (IQR) (101,2 - 135,6), median age in the moderate intensity continuous training group was 23.5 years (IQR) (19,8 - 30,3), median weight was 74 kg (IQR) (66,8 - 83,8), median body mass index 29,4 kg/m2 (IQR) (25,8 - 32,9) , median OGTT 0' glucose 94,6 mg/dL (IQR) (88,5 - 100,3), median OGTT 120' glucose 105.9 mg/dL (IQR) (88 - 130,5).
	 There was no statistically significant difference between groups in terms of age, weight, body mass index, OGTT 0' glucose and OGTT 120' glucose.
	At the end of 12 weeks of exercise, in the high intensity interval training group there was a significant decrease in weight (p:0,006), body mass index (p:0,008), fasting insulin (p:0,006) in OGTT 120' glucose (p:0,041) and The decrease in OGTT 0' glucose was not significant.(P:0,239) In the moderate intensity continuous training group there was a significant decrease in weight (p:0,010), decrease in body mass index (p:0,010) and decrease in fasting insulin (p:0,015), but OGTT 0' glucose (p:0,530) and OGTT 120' glucose (p:0,638) were not significantly decreased.
	Conclusion: High-intensity interval training is more effective than moderate intensity continuous training in decreasing OGTT 120' in women with polycystic ovary syndrome
	Keywords: Polycystic ovary syndrome, insulin resistance, high intensity interval training, oral glucose tolerance test