Türk Borçlar Kanunu'nun 310. maddesi ile İcra İflas Kanunu'nun 135. maddesinin kiralananın el değiştirmesi kapsamında değerlendirilmesi
Evaluation of article 310 of Turkish Code of Obligatitons and article 135 of Enforcement and Bankruptcy Code within the scope of exchange of ased property
Yazar: AYŞE NUR ESER
Danışman: YRD. DOÇ. DR. MAHMUT KİZİR
KTO Karatay Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı / Özel Hukuk Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Kanunlar 6098 sayılı = Laws 6098 numbered ; Kanunlar 6570 sayılı = Laws 6570 numbered ; Kira hakkının devri = Transfer of the right of tenancy ; Kira sözleşmesi = Lease agrement ; Kiralama = Renting ; Türk Borçlar Kanunu = Turkish Code of Obligations ; İcra ve İflas Kanunu = Execution and Bankruptcy Law

Özet:
Kira sözleşmesi, 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299 ilâ 378. maddelerinde düzenlenmiştir.
Türk Borçlar Kanunu'nda da, özellikle konut ve çatılı işyeri kiralarında, mülga 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunda olduğu gibi, kiracının korunması ilkesi yanında, kiraya verenin haklı menfaatleri de, birçok yönüyle, adı geçen Kanundan daha ileri biçimde gözetilmiştir. Yeni Kanunla yapılan değişikliklerden biri de kira sözleşmesinin devamı sırasında üçüncü kişinin kiralanan şeyde üstün hak sahibi olması halinde sözleşmenin tarafı haline gelmesidir. Kira sözleşmesinin kurulmasından sonra, kiralanan şeyin mülkiyetinin üçüncü kişiye geçmesi halinde, mülkiyet hakkını kazanan kişi kira sözleşmesinin tarafı haline gelir. Üçüncü kişinin kiralanan şey üzerinde kiracının hakkını etkileyen bir aynî hak sahibi olması halinde de bu kişi kira sözleşmesinin tarafı haline gelir.
Bu çalışmada, üçüncü kişinin kira sözleşmesinin kurulmasından sonra kiralanan şey üzerinde üstün hak sahibi olması nedeniyle sözleşmenin tarafı haline gelmesinin koşulları ve sonuçları İcra İflas Kanunu madde 135/2 kapsamında incelenecektir.

Abstract:
The Rental Agreement was implemented with the old lawf or 86 years, 8 months and 27 days starting with 4th of October, 1926. It was later regulated in Articles 299-378 of the Turkish Code of Obligations No. 6098, entered in to force on 1st of July 2012, by replacing the Code of Obligations No. 818, which was the antecedent law. Especially in the area of the rents of commercial and residentale states, the rightful interests of the land lord, along with the principle of protecting the tenant, have been protected in many respects in the Turkish Code of Obligations, better than the abrogated Law No. 6570 on the Rents in Real Estate. Another of the amendments made with the new Law is that when a third person who has superior rightful owner on the leased property while the rental agreement continues, becomes a party of the agreement. And after the rental agreement is establisted, if the third person acquires the owner ship, becomes the party of the rental agreement again. If the third person has a real right that enures the tenant's right on the leased property, that person becomes a party to the rental agreement too. In this study, the conditions and results of becoming a party of the rental agreement due to third partie shaving superior rights over the leased item after the establishment of the rental agreement will be examined under Article 135/2 of the Execution and Bankruptcy Law.