St-segment yükselmeli akut miyokart enfarktüsü ile başvuran ve primer perkütan girişim yapılan hastaların hastane içi ve uzun dönem prognozlarının değerlendirilmesi
Evaluation of in-hospital and long-term prognoses of patients admitted with st-segment elevation acute myocardial infarction and undergoing primary percutaneous intervention
Yazar: DOĞAÇ OKŞEN
Danışman: DOÇ. DR. OKAY ABACI
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Kardiyoloji Enstitüsü / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
ÖZET
Amaç: Tersiyer merkezimize ST – segment yükselmeli akut miyokart enfarktüsü ile başvuran ve primer perkütan koroner girişim yapılan hastaların hastane içi ve taburculuk sonrası prognozlarının değerlendirilmesi
Materyal – Metot: Mart 2011 ile Aralık 2018 tarihleri arasında acil servisimize ST – segment yükselmeli akut miyokart enfarktüsü ile başvuran ve primer peruktan koroner girişim yapılan toplamda 1550 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışmada, demografik verilerin, farklı anjiografik tekniklerin, tedavi stratejilerinin ve gelişen komplikasyonların hastane içi mortaliteye ve medyan takip süresi olan 49.50 [25 - 73] ay boyunca primer sonlanıma üzerine etkileri incelendi. Primer sonlanım olarak tüm nedenlere bağlı ölüm, miyokart enfarktüsü, kalp yetersizliğine bağlı hastaneye yatış ve serebrovasküler olay kabul edildi. Kontrast ilişkili akut böbrek hasarı, aritmiler, stent trombozu, stent restenozu ve tekrarlayan revaskülarizasyon gereksinimi sekonder çıkış noktaları olarak ifade edildi.
Bulgular: Çalışmaya alınan 1550 hastanın ortalama yaşı 58.5 ± 11.7 olup, medyan kapı – tel zamanı 43 [29 - 52] dakikadır. Hastaların %4.7' sinde (n: 73) hastane içi mortalite gelişti. Hastane içi mortalitenin öngördürücüleri ileri yaş, hastaneye başvuru yapılana kadar geçen semptomatik olduğu sürenin uzunluğu, Killip skoru III/IV olması, kontrast ilişkili akut böbrek hasarı, ileri derece AV blok ve VT/VF gelişimi, düşük sol ventrikül ejeksiyonu fraksiyonu olarak belirlendi. Taburculuk sonrası takiplerde %30.8 (n: 456) hastada primer olay gelişti. Taburcu olan hastaların %13' ünde (n: 193) tüm nedenlere bağlı ölüm, %12.4' ünde (n: 192) miyokart enfarktüsü, %2.3' ünde (n: 36) serebrovasküler olay ve %7.1' inde (n: 96) kalp yetersizliğine bağlı hastaneye yatış izlendi. Medyan primer olay gelişme süresi 25 [6 - 41] aydı. Primer olay öngördürücü değişkenler arasında diyabetes mellitus, hipertansiyon, geçirilmiş serebrovasküler olay ve miyokart enfarktüsü vardır. Ayrıca düşük hesaplanan glomerüler filtrasyon hızı ve albümin değeri, bozulmuş sol ventrikül ejeksyon fraksiyonu, kontrast ilişkili akut böbrek hasarı primer olay için kuvvetli öngördürücülerdendir. 
Sonuç: ST – segment yükselmeli miyokart enfarktüsü ile başvuran hastalarda yüksek hastane içi mortalite ve taburculuk sonrası yüksek kardiyovasküler olay görülmektedir. Hastalar, uzun dönemde artmış riske sahip oldukları yönünde bilgilendirilmeli ve taburculuk sonrası yanlızca kısa dönemde değil uzun dönemde de yakın kardiyoloji takipleri ile izlenmelidir.

Abstract:
Objective: Evaluation of in-hospital and long -term outcomes of patients who admitted to our tertiary center with ST-segment elavation acute myocardial infarction and underwent primary percutaneous coronary intervention
 	Material – Method: A total of 1550 patients who presented with an ST-segment elevation acute myocardial infarction between March 2011 and December 2018 and underwent primary percutaneous coronary intervention were included in the study. The effects of demographic characteristics, different angiographic techniques and treatment strategies, developed complications on in-hospital mortality and primary outcomes during the median follow up 49.50 [25 - 73] months were examined. As primary end points, all-cause of death, myocardial infarction, hospitalization due to heart failure and cerebrovascular accidents were identified. Contrast induced acute kidney injury, arrhythmias, stent thrombosis, stent restenosis and target vessel revascularization due to ischaemia were determined as secondary end points. 
Results: 1550 patients were admitted in the study, the mean age was 58.5 ± 11.7 and the median door to wire time was 43 [29 - 52] minutes. In-hospital mortality was observed in 4.7 % (n: 73) of the patients. The predictors of in-hospital mortality were advanced age, prolonged time of symptomatic term until hospital admission, Killip score III/IV, contrast induced acute kidney injury, high grade AV block, VT/VF, impaired left ventricular ejection fraction. During the follow-up, 30.8% (n: 456) primary end points were determined. All-cause of death was 13% (n: 193); myocardial infarction was 12.4% (n: 192); cerebrovascular accident was 2.3% (n: 36) and hospitalization due to heart failure was 7.1% (n: 96) of the primary end points. Median primary event development time was 25 [6 - 41] months. Predictors of  primary events were diabetes mellitus, hypertension, previous cerebrovascular accident, and myocardial infarction. In addition, decreased glomerular filtration rate and albumin level, impaired left ventricular ejection fraction, contrast induced acute kidney injury were other crucial predictors for the cardiovascular adverse events.
Conclusion: Patients presenting with ST-segment elevation acute myocardial infarction have high incidence of in-hospital mortality and cardiovascular adverse events even after discharge. Patients should be informed that they have an increased risk in the long term and should be followed up closely after discharge not only in the short term but also along  the long term.