Çocuk yoğun bakım ünitesinde yatan hastalarda akut böbrek hasarı ve mortalite ilişkisinin  belirlenmesinde pRİFLE ve AKIN kriterlerinin yeri
The role of pRIFLE and AKIN criteria in determining the relationship of acute renal damage and mortality in patients in the children intensive care unit
Yazar: GUNEL AGHAZADA
Danışman: UZMAN NEVİN KILIÇ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Akut böbrek hasarı = Acute kidney injury ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Mortalite = Mortality ; Yatan hastalar = Inpatients ; Yoğun bakım = Intensive care ; Yoğun bakım üniteleri-pediyatrik = Intensive care units-pediatric ; Ölçekler = Scales

Özet:
Akut böbrek hasarı, böbrek fonksiyonlarında saatler-günler içerisinde hızlı bir bozulma ile karakterize bir sendromdur. Akut böbrek hasarının etkisi ve prognozu böbrek hasarının ciddiyetine, hastanın klinik durumuna, eşlik eden faktörlere göre önemli ölçüde değişiklik gösterir. Akut böbrek hasarı kısa ve uzun dönem komplikasyonlarla ilişkilidir, ayrıca kritik yoğun bakım hastaları için önemli mortalite ve morbidite nedenidir ve erken teşisi önemmlidir.
Amaç: Çalışmada Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde yatan serum kreatinin düzeyi bazalin en az 1.5 katına çıkan veya serum kreatinin düzeyi 48 saat içinde bazale göre 0.3 mg/dl artan ve/veya GFR değeri en az %25 azalan hastalarda  pRİFLE  ve AKIN kriterlerini kullanarak çocuklarda gelişen akut böbrek hasarı ile mortalite ve morbidite arasında ilişkiyi belirlemeyi amaçladık.
Yöntem ve Gereç: Bursa Yüksek İhtisas Hastanesi çocuk yoğun bakım ünitesine 01.01.2016-01.09.2021 tarihleri arasında yatışı yapılan tüm hastaların yatış dosyaları, laboratuvar bulguları sistem üzerinden incelendi. Bilinen kronik böbrek hastalığı olan, 48 saatten kısa yatışı olan, yoğun bakıma yatışı sırasında serum kreatinin değeri en yüksek düzeyinde olup giderek düşen hastalar (erken böbrek hasarı), yenidoğan döneminde olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Hastaların tanı, başvuru anındaki laboratuvar değerleri, sonlanım durumu, yaş, cinsiyet, yoğun bakım yatış süresi, invaziv mekanik ventilasyon ihtiyacı ve süresi, kronik hastalık öyküsü, düzenli ilaç kullanımı, PRSIM, GKS skoru, hemodiyaliz gereksinimi; diüretik ve inoptrop kullanımı, bazal ve yatış süresince en yüksek kreatinin değeri, ABH'nin kaçıncı günde geliştiği, yatışı süresince en düşük idrar çıkış değeri, pRIFLE ve AKIN evreleri kaydedildi. pRIFLE ve AKIN evreleri serum kreatinin veya idrar çıkışı değerlerinin en kötü derecesine göre belirlendi.
Bulgular: Çocuk yoğun bakımda yatan 3696 hastadan 63'ü kronik böbrek yetmezliği (KBY) tanılı olması, 366'sı çocuk yoğun bakıma kabulünde serum kreatinin değeri en yüksek düzeyde olup izlemde gerileme eğiliminde olması ve 1164'ü ise yatış süresi 48 saatten kısa olması nedeniyle çalışma dışı bırakıldı. Çalışmaya dahil edilen 325 hastanın 168'si (%51,7) erkek, 157'si (%48,3) kız, ortalama yaşı 18 ay idi. pRIFLE kriterlerine göre hastaların 100'ü (%30,8) risk, 91'i (%28) hasar, 126'ı (%38,8) yetmezlik, 8'i (2,5) fonksiyon kaybı evresinde idi.  AKIN kriterlerine göre ABH gelişen hastaların 120'si (%36,9) evre 1'de, 74'ü (%22,8) evre 2'de ve 131'i (%40,3) evre 3'de idi.
Sonlanım durumuna göre yaşayan ve ölen hastalarda GKS, PRISM değerleri, ek hastalık, invaziv mekanik ventilasyon tedavi ihtiyacı ve süresi, laboratuvar parametreleri, kan ürünü, diüretik, inotrop kullanımı hastane yatış süresi ve mortalite açısından aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptandı. Çalışmada RİFLE ve AKIN kriterlerinin evreleri ve mortalite arasında anlamlı fark görüldü. Yetmezlik evresinde ve evre 3'te mortalite oranı diğer evrelere göre anlamlı yüksek idi (p:0,03; p:0,01).
   Sonuç: Akut böbrek hasarı gelişimini öngören skorlama sistemlerinin kullanılması, böbrek hasarına neden olan risk faktörlerinin belirlenmesi, pRIFLE ve AKIN sınıflama sistemlerinin kullanılması ile böbrek hasarı konusunda farkındalığı arttırarak koruyucu önlemlerin alınması ve tedavinin erken dönemde başlanmasının çocuk yoğun bakım hastalarında akut böbrek hasarına bağlı görülen sekel ve ölümlerin azalacağı düşünülmektedir.

Abstract:
Acute kidney injury is a syndrome characterized by a rapid deterioration in kidney function within hours to days. The impact and prognosis of acute kidney injury vary considerably depending on the severity of the kidney injury, the clinical condition of the patient, and concomitant factors. Acute kidney injury is associated with short- and long-term complications, it is also an important cause of mortality and morbidity for critically ill patients, and its early diagnosis is important.
Purpose: In the study, in the patients hospitalized in the Pediatric Intensive Care Unit, whose serum creatinine level increased at least 1.5 times the baseline, or whose serum creatinine level increased by 0.3 mg/dl compared to baseline within 48 hours and/or whose GFR value decreased at least 25%, using the pRIFLE and AKIN criteria, We aimed to determine the relationship between kidney damage and mortality and morbidity.
Methods and Materials: Hospitalization files and laboratory findings of all patients admitted to the pediatric intensive care unit of Bursa Yüksek İhtisas Hospital between 01.01.2016 and 01.09.2021 were examined through the system. Patients with known chronic kidney disease, hospitalization for less than 48 hours, patients with the highest serum creatinine level during hospitalization (early kidney damage), patients in the neonatal period were not included in the study. Diagnosis, laboratory values at the time of admission, outcome, age, gender, intensive care unit length of stay, need and duration of invasive mechanical ventilation, chronic disease history, regular drug use, PRSIM, GCS score, hemodialysis requirement; diuretic and inoptrope use, the highest creatinine value at baseline and during hospitalization, the day on which AKI developed, the lowest urine output value during hospitalization, pRIFLE and AKIN stages were recorded. pRIFLE and AKIN stages were determined according to the worst grade of serum creatinine or urine output values.
Results: Out of 3696 patients hospitalized in the pediatric intensive care unit, 63 were diagnosed with chronic renal failure (CKD), 366 patients had the highest serum creatinine level at the time of admission to the pediatric intensive care unit and tended to regress during follow-up, and 1164 had a hospital stay shorter than 48 hours. was excluded from work. Of the 325 patients included in the study, 168 (51.7%) were male, 157 (48.3%) were female, and the mean age was 18 months. According to the pRIFLE criteria, 100 (30.8%) of the patients were at risk, 91 (28%) were at damage, 126 (38.8%) were in failure, and 8 (2.5) were at loss of function. According to the AKIN criteria, 120 (36.9%) of the patients who developed AKI were in stage 1, 74 (22.8%) were in stage 2, and 131 (40.3%) were in stage 3. It was determined that there was a statistically significant difference between them in terms of GCS, PRISM values, additional disease, invasive mechanical ventilation treatment need and duration, laboratory parameters, blood product, diuretic, inotropic use, hospitalization time and mortality in patients who lived and died according to their status. In the study, there was a significant difference between the stages of RIFLE and AKIN criteria and mortality. Mortality rate in the failure stage and stage 3 was significantly higher than the other stages (p:0.03; p:0.01).
Conclusion: The use of scoring systems that predict the development of acute kidney injury, the identification of risk factors that cause kidney damage, the use of pRIFLE and AKIN classification systems, taking protective measures by increasing awareness about kidney damage, and initiating treatment in the early period can lead to the sequelae and risk of acute kidney injury in pediatric intensive care patients. deaths are expected to decrease.