İnme sonrası uygulanan NGT-Bobath ve PNF tedavi yöntemlerinin kas kuvveti, postural kontrol, denge ve günlük yaşam aktivitesi üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of NDT-Bobath and PNF treatment methods applied after stroke on muscle strength, postural control, balance and activities of daily living.
Yazar: FİDAN ALİYEVA
Danışman: DOÇ. DR. TOMRİS DUYMAZ
İstanbul Gelişim Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, nörolojik rehabilitasyonda farklı rehabilitasyon
tekniklerinin etkinliğini değerlendirmek ve bu teknikler arasında potansiyel
farklılıkları belirlemektir. Bu kapsamda, el kavrama düzeyi, modifiye Rankin düzeyi,
Bartel indeksi ve postür sürdürme düzeyi gibi önemli parametreler incelenmiştir.
Materyel ve Metod: Çalışma, toplam 66 hasta üzerinde gerçekleştirilmiştir.
Hastalardan 22'si Nörogelişimsel tedavi (NGT)-Bobath grubunda, 22'si Proprioseptif
Nöromuskuler Fasilitasyon (PNF) grubunda ve 22'si kontrol grubunda yer almaktadır.
PNF ve Bobath teknikleri haftanın 5 günü 45 dakika boyunca 3'er set 10-15 tekrarlı
olacak şekilde toplamda 20 seans şeklinde uygulanmıştır. Ev egzersiz programı 3
gruba da uygulanmıştır. Kontrol, Pnf ve Bobath gruplarındaki hastalara 1 ay süre ile
20 seans 45 dakika 3'er set 15-20 tekrarlı ev egzersizleri düzenli olarak yaptırılmıştır.
Tüm hastaların tedavi öncesinde ve sonrasında el kavrama kuvveti dionamometreyle,
günlük yaşam aktivitesi Bathel İndeksiyle, fonksiyonel değerlendirme modifiye
Rankin Skalasıyla, denge ve postüral kontrol Postüral değerlendirme ölçeğiyle
incelenmiştir. Tüm analizlerin değerlendirilmesinde p<0,05 düzeyi istatistiksel olarak
anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamıza katılan hastaların sağ el kavrama düzeyinde, gruplar
arasında anlamlı fark vardır (p=0,011) ve NGT Bobath grubunun diğer gruplara göre
daha fazla değişim gösterdiği belirlenmiştir. Sol el kavrama düzeyinde, gruplar
arasında anlamlı farklılık saptanmıştır (p=0,004) ve NGT Bobath grubunun diğer
gruplara göre daha fazla değişim gösterdiği belirlenmiştir. Modifiye Rankin düzeyi
açısından da gruplar arasında anlamlı farklılık belirlenmiştir (p=0,001), ancak
gruplardaki değişim miktarı arsındaki farklılık anlamlı değildir (p=0,652). Bartel
indeksi (p=0,002) ve postür sürdürme (p=0,008) düzeyinde de, gruplar arasında
anlamlı farklılıklar saptanmıştır ve NGT Bobath grubunun diğer gruplara göre daha
fazla değişim gösterdiği gözlemlenmiştir.
Sonuç ve Tartışma: Çalışmamızın sonuçlarına göre, NGT Bobath tedavi
yönteminin diğer yöntemlere göre daha etkili olduğu ve nörolojik rehabilitasyonda
tercih edilebileceği söylenebilir. İnmeli hastalarda NGT Bobath tedavi yönteminin,
çalışmada kullanılan diğer tedavi yöntemlerine göre daha etkili olduğu tespit
edilmiştir. Bu sonuçlar, inme rehabilitasyonunda tedavi seçiminde NGT Bobath
yönteminin daha etkin bir tedavi yöntemi olduğunu vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler: İnme, NGT Bobath, PNF, el kavrama düzeyi, Modifiye
Rankin Skalası, Bartel indeksi, Postür sürdürme düzeyi

Abstract:
Objective: The aim of this study was to evaluate the effectiveness of different
rehabilitation techniques in neurological rehabilitation and to determine potential
differences between these techniques. In this context, important parameters such as
hand grip level, modified Rankin level, Bartel index and posture maintenance level
were examined.
Materials and Methods: The study was conducted on a total of 66 patients.
Twenty-two of the patients were in the Neurodevelopmental Treatment (NDT)-Bobath
group, 22 in the Proprioceptive Neuromuscular Faciliitation (PNF) group and 22 in the
control group. PNF and Bobath techniques were applied to all 3 groups for 45 minutes,
5 days a week, for a total of 20 sessions of 3 sets of 10-15 repetitions. Home exercise
program was applied to all 3 groups. Control. Patients in the PNF and Bobath groups
were regularly performed home exercises for 20 sessions of 45 minutes, 3 sets of 15-
20 repetitions for 1 month. Before and after the treatment, hand grip strength of all
patients was examined with a dynamometer, daily life activities with the Bathel Index,
functional assessment with the modified Rankin Scale balance and postural control
with the Postural Assessment Scale. In the evaluation of all analyzes, p<0.05 was
considered statistically significant.
Results: In our study, there was a significant difference between the groups in
terms of right hand grip level (p=0.011) and it was determined that NDT Bobath group
showed more change than other groups. In terms of left hand grip level, there was a
significant difference between the groups (p=0.004) and it was determined that NDT
Bobath group showed more change than other groups. A significant difference was
also determined between the groups in terms of modified Rankin level (p=0.001), but
the difference between the amount of change in the groups was not significant
(p=0.652). There were also significant differences between the groups in terms of
Bartel index (p-0.002) and posture maintenance (p-0.008) and it was observed that
NGT Bobath group showed more change than other groups.
Conclusion and Discussion: According to the results of our study, it can be said
that the NDT Bobath treatment method is more effective than other methods and can
be preferred in neurological rehabilitation. In stroke patients, the NDT Bobath
treatment method, it was found to be more effective than other treatment methods used
in the study. These results emphasize that the NDT Bobath method is a more effective
treatment method in stroke rehabilitation treatment selection.
Key Words: Stroke, NDT Bobath, PNF. hand grip level, Modified Rankin
Scale, Bartel index, Posture maintenance level.