hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Anne sütü, anne sütü ile birlikte formüla ve yalnızca formüla ile beslenen 0-6 aylık bebeklerin büyüme paternlerinin karşılaştırılması
A comparison of growth paterns of babies of 0-6 months feed with breast milk, breast milk and form only
Yazar: AHMET GÜZELÇİÇEK
Danışman: PROF. DR. NEDİM SAMANCI
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
ÖZET
Amaç: Bu çalışmada amacımız, hayatın ilk 6 ayındaki
farklı beslenme modellerinin bebeğin ilk yılı sonundaki
fiziksel büyümesine olan etkisini araştırmaktır.
Gereç ve yöntem: Hastanemiz, Aşı ve Sağlam çocuk
polikliniğine Şubat 2008-Kasım 2009 tarihleri arasında
düzenli olarak başvuran olgular, büyüme- gelişme ve aşı
dosyaları incelendi. İncelenen olgularda, sadece anne
sütü (AS) ile beslenenler, anne sütü ile birlikte mama
alanlar ve yalnızca mama ile beslenen bebeklerin büyüme ve gelişmeleri ülkemiz için geliştirilmiş gelişme kriterlerine göre değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya, 28 olgu (14 kız, 14 erkek) sadece
anne sütü ile beslenen, 25 (14 kız, 11 erkek) olgu anne
sütü ile beraber mama ile beslenen ve 22 (11 kız, 11 erkek) olgu olmak üzere toplam 75 bebek alındı. Olgularımızın beslenme şekillerine göre boy uzaması ve ilk 4 aydaki
vücut ağırlıklarında her üç grup arasında fark görülmedi.
(p>0.05) Ancak 4. aydan sonra anne sütü alanlarda diğer
iki gruba göre istatistiksel olarak anlamlı daha az tartı aldığı görüldü (p<0.05).
Sonuç: Hayatın ilk 6 ayında sadece mama ile beslenen
bebeklerin anne sütü alan bebeklere oranla daha fazla
aşırı kilo alma ve obezite riski bulunmaktadır. İlk 6 ay boyunca tek başına anne sütü alımı, hayatın ilk bir yılı için
gerekli fiziksel büyümenin sağlanmasında yeterlidir.

Abstract:
ABSTRACT
Objectives: The aim of this study was to investigate the
effects of different feeding type on the physical growth of
infants in the first 12 months of life.
Materials and methods: Seventy-five infants who visited
the children outpatient clinics or/and vaccination clinics
regularly were recruited for the study. They were classified
into breast feeding group (N=28, 14 male and 14 female),
Formula feeding group (N=22, 11 male, 11 female), and
mixed feeding group (N=25, 14 male, 11 female) according to the feedings types before 6-months-old. The growth
indices were measured and standardized growth charts
for Turkish children were used for comparison.
Results: The body weight and lengths of infants in the all
three groups showed no statistical difference for the first
4 months according to the feeding types (p>0.05). However, growth of the infants with formula feeding and mixed
feeding began to exceed the breast feed group gradually
from the 4 months on. The differences of weight are statistically significant from 6-12 month and 4-12 month respectively, compared with breast feeding group (p<0.05).
Conclusion: The infants with mixed or formula feeding
are exposed a higher risk of overweight between 6-12
months of the first year. Breast-feeding may have a potential benefit in preventing infant obesity.
Hastanemiz bölgesinde vitamin b12 ve folik asit düzeylerinin referans aralıklarının belirlenmesi /
Yazar: YALÇIN ÖNDER
Danışman: DOÇ. DR. FATMA ASUMAN KAPTANAĞASI ORÇUN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
Bu çalısmamızda laboratuvarımızda çalısılan biyokimya parametrelerinden Folik Asit
ve Vitamin B12 ye ait referans aralıklarını hesaplamayı amaçladık. 17.08.2009-11.09.2009
tarihleri arasında NCCLS C28-A prosedürüne uygun olarak 300 sağlıklı birey seçilmistir.
Folik Asit ve Vitamin B12 düzeyleri ADVIA Centaur XP immunoassay Sistem ile
ölçülmüstür. Ortalama Serum B12 Vitamini düzeyi 301,57±114,6 pg/ml (Erkeklerde
297,19±111,6 pg/ml, Kadınlarda 304,97±117,2 pg/ml) dir. Ortalama Serum Folik Asit düzeyi
8,71±3,9 ng/ml (Erkeklerde 8,54±4,05 ng/ml, Kadınlarda 8,81±3,81 ng/ml) dir.
Vitamin B12 serum referans değeri 155-639 pg/ml olarak bulundu. Folik Asit serum
referans değeri 2,87-19,49 ng/ml olarak bulunmustur.
Çalısmamız sonucunda elde ettiğimiz referans değerleri, üretici firmanın önerdiği
değerlerden farklı çıkmıstır. Bu değerlerin hastanemiz populasyonunu üreticilerinkinden daha
gerçekçi yansıttığını ve referans aralığı olarak kullanılabileceği düsünülmektedir.

Abstract:
With this study, we aimed to calculate the reference ranges of Folate and Vitamin B12
related with the biochemical parameters studied in our laboratory. 300 healthy individuals
were chosen according to NCCLS Approved Guideline C28-A Between the dates of
17th.08.2009 – 11th.09.2005.
Both serum levels of vitamin B12 and folic acid were analyzed by ADVIA Centaur XP
immunoassay Sistem. The mean vitamin B12 level was 301,57±114,6 pg/ml (297,19±111,6
pg/ml male, 304,97±117,2 pg/ml in female), the mean folate level was 8,70±3,90 ng/ml
(8,54±4,04 ng/ml in male, 8,81±3,81 ng/ml in female).
Vitamin B12 reference intervals were found as 155-639 pg/ml. Folate reference
intervals were found as 2,87-19,49 ng/ml.
The reference values that we found in our study were different from the values
recommended by the manufacturer company. We think that these values reflect our hospital
population more truly than manufacturers and should be used as reference for this.
kronik miyeloid lösemili hastalarımızda imatinib mesilat tedavisinin hipotalamo-hipofizer aksın üzerine etkisi
The effect of imatinib mesylate treatment on the hypothalamo-pituitary axis in our patients with chronic myeloid leukemia.
Yazar: PINAR GÜRSOY
Danışman: UZMAN LEVENT KEBAPCILAR
Sağlık Bakanlığı / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Hematoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Hematoloji = Hematology

Özet:
Arka plan: imatinib mesilat(tirozinew kinaz TK), kronik miyelojenöz lösemi tedavisinde yeni bir ilaçtır. TK ayrıca hipotalamo-hipofiz adrenal (HPA) ekseninde de önemlidir.
Amaç : Bu çalışmanın amacı imatinib ile tedavi edilen hastalarda hpa eksenini değerlendirmekti. Bu çalışmaya 25 hasta dahil edildi.
Yöntemler : HPA GLAND AXİS'i değerlendirmek için glukagon uyarı testi (GST) ve düşük doz (1 mikrog) adrenokortikotropinin testi (ldsst) kullanıldı.
sonuç: kortizol eşik değeri 500 nmol/l olarak kabul edildiğinde 17 denekten on iki tanesi LDSST'ye yanıt gösteremediğinde on yedi denekte bozulmuş tepe yanıtı vardı. bu nedenle ,12 hasta HPA eksikliği olarak tanımlandı. tehedse 25 hastanın sadece ikisinde morming serum kortizol 200 nmol/l vardı ve gst ve LDSST'de başarısız oldu, bu da çoğunluğun kısmi glukokortikoid eksikliği olduğunu gösterir. LDSST için kesme varsayımı 500 ila 600 nmol/l ise, 16 hasta hem gst hem de LDSST'de başarısız olmuştur.
SONUÇ : SONUÇLARIMIZ , KML İÇİN İMATİNİB MESİLAT ALAN HASTALARDA SUBKLİNİK GLUKOKOTİKOİD EKSİKLİĞİNİN ARTTIĞINI GÖSTERMEKTEDİR . BU NEDENLE KİMLİK ARASI HASTALIK DURUMU GİBİ STRESLİ DURUMLARDA, KML HASTALARINDA AŞIRI VE TEDAVİ OLMAYAN KISMİ GLİKOKORTİKOİD EKSİKLİĞİ HAYATI TEHDİT HALİNE GETİRİR

Abstract:
Background: ımatinib mesylate(tyrosinew kinase TK) is a novel medication in the treatment of chronic myelogenous leukaemia. TK is also essential inhypothalamo-pituitary adrenal (HPA) axis.
Purpose : The aim of this study was to evaluate  hpa axis in patients treated with imatinib.Twenty -five patients were patients  included in this study.
Methods : glucagon stimulation test (GST) and lowe -dose (1 microg) adrenocorticotropinin test (ldsst) wew used to assess the HPA GLAND AXİS.
result: seventeen subjects had impaired peak response whwn a cortisol cut off value is accepted as  500 nmol/l twelvw  out of 17 subjects also failed to show a response to LDSST. therefore ,12 patients were defined as HPA deficient. only two of tehedse 25 patients had morming serum kortisol 200 nmol/l ,and failed the gst and LDSST,indicating that majority had partial glucocorticoid deficiency. ıf the cutt-off presume for LDSST is from 500 to 600 nmol/l ,16 patients wold have failed both the gst and LDSST.
CONCLUSİON : OUR RESULTS  İNDİCATE AN İNCREASED PREVALENCE OF SUBCLİNİCAL GLUCOCORTICOID DEFİCİENCY İN PATİENTS RECEİVİNG İMATİNİB MESYLATE FOR CML . THEREFORE UNDER STRESSED CONDİTİONS, SUCH AS İNTERCURRENT İLLNESS STATE,OVERT AND UNTREATED PARTİAL GLUCOCORTİCOİD DEFİCİENY İN CML PATİENTS BECOME LİFE THREATENİNG
Santral uyku apne sendromlu hastalarda blink refleks test sonuçları
Blink  test results in patients with central sleep apnea syndrome
Yazar: IŞIL ÇAKMAK
Danışman: PROF. DR. MUHARREM DAĞLI
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Bu çalışmada santral apne sendromu olan hastalarda blink refleks cevabına bakılarak solunum merkezi nöronları değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada polisomnografi ile santral uyku apnesi tespit edilen 18 hastada göz kırpma refleksi(blink refleksi) latans değişikliklerine bakıldı. Sonuçlar Gruplar içerisinde farklı bölgelerden yapılan klinik ölçümler arasında istatistiksel olarak anlamlı farkın olup olmadığı Friedman testiyle araştırıldı. Friedman test istatistiği sonucunda anlamlı farkın bulunması halinde farka neden olan durumları tespit etmek amacıyla Wilcoxon İşaret testi kullanıldı. Sürekli değişkenler arasında anlamlı korelasyon olup olmadığı ise Spearman'ın Korelasyon testi  ile analiz edildi. Santral apne sendromu olan hastalarda  ipsilateral R1: 9,45 ms,  ipsilateral R2:28,75 ms kontrolateral R2 :32,5 ms olrak tespit edilirken kontrol grubunda ise  ipsilateral R1:9,25 ms,  ipsilateral R2 :33,35 ms,  kontrolateral R2: 32,15 ms olarak tespit edildi.
 Santral uyku apne sendromlu hastalarda Blink refleksinde anlamlı bir latans değişikliği saptanmadı.  
Anahtar kelimeler:  Santral uyku apnesi, göz kırpma refleksi

Abstract:
The aim of  the study  was to evaluate whether there was a problem in the interneuronal junctions   of patients with central sleep apnea using the blink reflex test. 18 patients with central type apneas and/or hipopneas and 21 controls  were recruited.The blink reflex test was performed and R1, R2 and contralateral R2 (R3) wave values of both groups were  recorded  in milliseconds(ms). The results of blink test in patients with central sleep apnea were right side R1=9.45 ± 4.35 ms, R2=	33.35 ± 9.97ms, R3=32.15 ± 10.05 ms and left side R1=9.90± 3.82 ms, R2=31.5± 10.5 ms, R3=29.00 ± 4.77 ms, whereas the results of blink test in controls were right side R1=9.25 ±3.50 ms, R2=32.75 ± 11.4 ms, R3=32.50 ± 13.12 ms and left side R1= 7.35  ± 2.6 ms, R2=27.75± 9.75  ms, R3= 26.65 ± 14.5  ms. All left side (R1,R2,R3) blink reflex of the patients with central sleep apnea was statistically significant prolonged than controls. However there was no statistically significant difference between women with central sleep apnea and controls regarding all right side (R1,R2,R3) blink reflex. 
 There was not statistically significant difference in R1, R2 and R3 waves of  blink reflex between two groups. 
Key words: Central sleep apnea, blink reflex test
Kronik konstipasyon ile başvuran hastaların etyolojik incelemesi
Etiological investigation of patients with chronic constipation
Yazar: MEHMET ABDUSSAMET BOZKURT
Danışman: DOÇ. DR. HALİL ALIŞ ; PROF. DR. ERŞAN AYGÜN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Kronik konstipasyon yaşam kalitesini olumsuz yönde etkileyen ve toplumda sık karşılaşılan bir sağlık sorunudur. Kronik konstipasyonun etiyolojisinin bilinmemesi tedavi başarısını azaltmaktadır. Bu çalışmanın amacı kliniğimize ardı ardına başvuran ve Roma III kriterlerine göre kronik konstipasyon tanısı alan 100 hastayı etiyolojik olarak incelemektir.
Yöntem: Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Polikliniği'ne 1 Haziran 2009-1 Ocak 2010 tarihleri arasında kronik kabızlık şikayeti ile başvuran ve Roma III kriterlerine göre kronik kabızlık tanısı alan ardışık 100 hasta incelendi. Hastalar hikayeleri alındıktan sonra, fizik muayene, hemogram, biyokimya, tiroid hormon tetkikleri, kolonik transit zamanı ölçümü, defokografi ve çift kontrastlı kolon grafisi ile incelendi.

Abstract:
Aim: Chronic constipation is a common health problem that affects the quality of life in general population. The unspecified etiology of chronic constipation decreases the success of the treatment. The aim of this study is to investigate the patients who were admitted to our outpatient clinic with diagnosis of chronic constipation according to Rome III criteria.
Methods: One hundred patients who were admitted consecutively to general surgery outpatient clinic of Dr. Sadi Konuk Bakirkoy Education and Research Hospital between June 2009 and January 2010 with diagnosis of chronic constipation according to Rome III criteria were evaluated in this study. After their medical history had been taken, patients were evaluated by physical examination, hemogram, biochemistry, thyroid hormone levels, colonic transit time measurement, defacography and double contrast colon graphy.
Results: Colonic transit time was prolonged in 15% of the patients. In defacography it was found that 75% of the patients had anterior rectocele and 66% of them had internal intussusception. Dolichocolon was detected in four patients on double contrast colon graphy. No significant pathology was detected in other studies.
Conclusion: According to our results anterior rectocele and internal mucosal intussusception are two diseases that accompany to chronic constipation frequently. But in order to understand the cause and effect relationship between chronic constipation and these two pathologies further studies with control group are needed.
Klopidogrelin direk kesilmesi rebound tromboz ile sonuçlabilir mi? Rebound tromboz bir sehir efsanesi mi?
Is there rebound thrombosis after clopidogrel cessation? Is rebound thrombosis an urban myth ?
Yazar: ÇAĞIN MUSTAFA ÜREYEN
Danışman: PROF. DR. MEHMET İLERİ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Klopidogrel tedavisinin direk kesilmesi ile doz azaltılarak kesilmesi
arasında in vitro platelet agregasyonu ölçülerek fark olup olmadığı incelenmistir.
Metod: Endikasyon süresince klopidogrel tedavisini kullanan hastalar iki gruba
ayrıldı. Birinci gruptaki 25 hasta endikasyon süresi dolunca direk klopidogrel
tedavisini kesti. İkinci gruptaki 28 hasta ise endikasyon süresi dolunca 2 hafta
daha ½ tb klopidogrel kullandı. Hastaların ilacı kestikten 1 hafta sonraki platelet
agregasyon değerleri birbiri ile kıyaslandı.
Bulgular: Sonuçlar incelendiğinde klopidogrelin direk kesildiği birinci grup ile
klopidogrelin ½ tb verilerek kesildiği ikinci grup arasında istatistiksel fark
saptanmamıstır (p: 0.275).
Sonuç: Klopidogrelin direk kesilmesi rebound tromboz ile sonuçlanmamıstır.

Anahtar Kelimeler: Klopidogrel, rebound tromboz

Abstract:
Objective: It was assessed whether a difference exists in terms of in vitro platelet aggregation between abrupt clopidogrel cessation and tapered clopidogrel cessation. 
Methods: Patients using clopidogrel were divided into two group. Clopidogrel was discontinued abruptly at the  end of clopidogrel indication interval in 25 patients (Group I), whereas clopidogrel was given in halved doses to 28 patients (Group II) for two more weeks at the end of clopidogrel indication interval. The platelet aggregation values were compared after one week of total discontinuation of clopidogrel in two groups. 
Results: There was no statistical difference between Group I and II with regard to platelet aggregation values (p: 0.275)
Conclusion: Abrupt discontinuation of clopidogrel was not related to rebound thrombosis. 

Key words: Clopidogrel, rebound thrombosis
Böbrek taşı perkütan cerrahisinde interkostal ve subkostal yaklaşımın başarı ve komplikasyonlarının karşılaştırılması
Comparison of success and complication rates of intercostal and subcostal aproach in percutaneous nephroli̇thotomy
Yazar: ONUR DEDE
Danışman: DOÇ. DR. SÜLEYMAN YEŞİL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Perkutan nefrolitotomi böbrek taşı cerrahisinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu işlem sırasında farklı giriş yolları kullanılabilmektedir. Biz bu çalışmada interkostal girişi subkostal giriş ile kıyaslayarak başarı ve komplikasyonlarını değerlendirdik.
         Hastanemize nisan 2006 ile ocak 2009 tarihleri arasında kliniğimizde PCNL yapılan ve giriş tekniği olarak interkostal veya subkostal triangulasyon tercihlerinden birinin yapıldığı toplam 165 hastanın verilerinin geriye dönük karşılaştırdık.
          Hastalarımızın operasyon sürelerini, skopi sürelerini, kanama miktarlarını, kullanılan irrigasyon miktarlarını, rezidü taşlarını, re-entry çekilme ve yatış sürelerini karşılaştırdık. Başarı ve komlikasyonlar açısından iki grupu benzer bulduk.  
             İnterkostal giriş subkostal giriş kadar güvenlidir. Cerrahın hastanın taşına ve böbreğin yapısına göre iki giriş yönteminin avantaj ve dezavantajlarını bilerek tercih yapması gerekmektedir. İnterkostal girişte akciğer yaralanması tecrübe ile birlikte azalan bir komplikasyondur.

Abstract:
Percutaneous nephrolitotomy is a common surgical technique for kidney Stones. During the procedure, various Access methods could be used. In this study , we compared the subcostal Access with intercostal Access and evaluate success and plication rates. 
    We analized the data of 165 patients operated in our clinic between april 2006 and january 2009 retrospectively. Either intercostal or subcostal methods had been performed for Access.
We compared duration of operation, scopy, hemorrhage volumes, irrigation volumes, residual stone fragments, days of re-entry removal and hospitalization time. Sucess and complication rates were found be similiar.
    Intercostal Access is safe as the subcostal acess. Surgeons must decide the advantages or disadvantages of both methods considring the localization of the stones and anatomy of the kidney. Damaging the lungs by intercostal Access seems to be decreasing by experience.
Ankaferd blood stopperin nazal mukoza üzerine etkileri
Effects of ankaferd blood stopper on nasal mucosa
Yazar: SULTAN BİŞKİN EROL
Danışman: DOÇ. DR. SEYHAN ALKAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç: Hemostatik ajan olan Ankaferd Blood Stopperin nazal mukozaya toksik etkilerinihistopatolojik olaark araştırmak
Materyal Metod: Çalışmamızda 24 adet sıçan kullanıldı. 1. Grup (n:8) kontrol grubu olarak belirlendi ve her iki nazal kavitelerine 1 gün kavite içerisinde kalacak şekilde %0,9 NaCl emdirilmiş tampon yerleştirildi. 2. Grup (n:8) sıçana ise her iki nazal kavitelerine 3mL ABS içeren tampon yerleştirilerek 5 dakika bekletildikten sonra tamponlar çekildi. 3. Grup (n:8)sıçana ise her iki nazal kavitelerine 3 mL ABS içeren nazal tampon yerleştirildikten 1 gün sonra tamponları çekildi. 1 hafta sonra bütün hayvanların nazal kavitelerinden multipl biopsiler alındı. 24 adet sıçanın burun mukozalarından hazırlanan örneklerde enflamasyon, submukozal ödem,silia kaybı dağılımı, goblet hücre artışı, skuamöz metaplazi mevcudiyeti, septal kartilaj değişiklikleri incelendi. 
Bulgular: Bütün gruplarda histopatolojik olarak mukozal ödem, silia kaybı, goblet hücre artışı, epitelyal kalınlık, skuamöz metaplazi ve bağ dokusu değişiklikleriincelendiğinde tüm olgularda bulguların normal olduğu saptandı. Kartilaj dokuda da her üç grupta da değişiklik saptanmadı. 
Tartışma: Biz çalışmamızda ABS emdirilmiş tamponu 1gün süre ile nazal kaviteye uyguladığımızda histopatolojik olarak hiçbir toksik etki oluşmadığını gördük. Fakat ABS'nin elektron mikroskopik olarak olfaktör epitel üzerinde etkilerinin de değerlendirilmesi ve doz ayarı ve süresi için yeni çalışmalarla çalışmamızın desteklenmesi gerektiği kanısındayız.

Abstract:
Objective: To investigate histophatologic effects of hemostatic agent Ankaferd Blood Stopper on nasal mucosa. 
Material Method: İn our study, 24 rats were used. The first goup (n:8) was named control group and %0,9 NaCl solition soaked pads were applied   on nasal cavity during one day. 16 rats were divided into two parts, Group 2 (n:8)and group 3 (n:8).3 mL ABS soaked pads were applied for 5 minutes in the group 2 and for one day in the group 3. After one week multiple biopsies were taken from nasal cavity mucosa in all animal. Enflamation, submucosal odema, loss of cilia, increase of goblet cell, scuamous metaplasy, septal cartilous differencies were investigated on examples.
Results: When compared all groups for Enflamation, submucosal odema, loss of cilia, increase of goblet cell, squamous metaplasia, septal cartilous differencies,Histopathologically,there weren't any significantly difference. 
Conclusion: When we applied topical Ankaferd Blood Stopper on nasal mucosa for one day,histopathologically,we observed that any toxic effect was occured. However, we believe that,effects of ABS on olfactory epithelium and nasal mucosa shoul evaluate electonmicroscopically and should support further study for as soon as dosing and time of application
Kifoplasti ve vertebroplasti tekniği ile yerleştirilen pedikül vidalarının sıyırma kuvvetlerinin karşılaştırılması
Comparison of shearing forces of pedicle screws that placed with kyphoplasty and vertebroplasty techniques
Yazar: İSMAİL OLTULU
Danışman: DOÇ. DR. HALİL İBRAHİM BEKLER
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Bu araştırmada iki farklı vidalama tekniği biyomekanik olarak karşılaştırılarak, osteoporotik omurga hastalıklarının cerrahi tedavisinde kullanılan pedikül vidalarında yetmezliğin önlenebilmesi ve daha stabil bir fiksayon materyali elde edilebilmesi amaçlandı. Bunun için, 15 adet lomber koyun omuru korpusunda kırık oluşturuldu. Vertebroplasti ve kifoplasti teknikleri ile çimentolama sonrası vidalama yapıldı. Daha sonra, biyomekanik olarak bu vidalar test edildi. Bulguların istatistiksel olarak değerlendirilmesinde Mann Whitney-U testi kullanıldı. Alfa anlamlılık değeri p<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Özellikle osteoporotik hastalarda poli(metil metakrilat) ile vidalamanın diğer yöntemlere göre daha üstün olduğu tespit edildi. Bulgular doğrultusunda ileri derecede osteoporotik hastalarda, olası bir vida yetmezliğini önlemek amacıyla kifoplasti yöntemi ile vidalama tekniğinin kullanılması uygun bir seçenek olabilir.

Abstract:
In this study, it was aimed to prevent failure of pedicle screws that is used for surgical treatment of osteoporotic spine diseases and to obtain a more stable fixation material by biomechanic comparing of two different screwing technique. In order to achieve that we created fracture in corpuses of 15 sheep lomber spine. Screwing were performed subsequent to injecting cement according to vertebroplasty and kyphoplasty techniques. Afterward, these screws were biomechanically tested. Mann Whitney-U test were used for statistical evaluation of the data.Alpha statistical significance value was accepted as p<0.05. It was determined that screwing with polymethyl methacrylate was superior to other techniques, especially in osteoporotic patients. According to these findings, screwing with kyphoplasty technique would be a convenient method for preventing possible screw failures in severe osteoporotic patients.