Tarihi yapıların yeniden kullanımında dekonstrüktivist ekler
Deconstructivist additions in the reuse of historical buildings
Yazar: ŞAHRİBAN ŞAHİN
Danışman: PROF. DR. NUR URFALIOĞLU
Yıldız Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Mimarlık Ana Bilim Dalı / Mimarlık Tarihi ve Kuramı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Mimarlık = Architecture

Özet:
Tarihi yapılar geçmişten günümüze miras kalan taşınmaz kültür varlıklarıdır. Tarihi yapıların koruma ve onarımı, gelecek nesillere aktarımı kültürün devamlılığı açısından oldukça önemlidir. Tarihi yapıların korunması için dönem dönem farklı yöntemler kullanılmıştır. Son dönemlerde dünya genelinde popüler olan yöntemlerden biri, tarihi yapının yeniden işlevlendirilerek sosyal hayata kazandırılması olmuştur. Tarihi yapılara yeniden işlev verilirken açığa çıkan mekan ihtiyaçlarının karşılanması için tarihi yapılara yeni ek yapılar eklenmektedir. Uyarlanabilir yeniden kullanım (re-use/adaptive re-use) ile mevcut tarihi yapının bakım ve onarımı yapılırken aynı zamanda yapıya verilen yeni işlev ile tarihi yapı, sosyal hayata kazandırılmaktadır. Böylece koruma altına alınan tarihi yapının bakım ve onarımında süreklilik sağlanmaktadır. Son yıllarda dünyada ve ülkemizde tarihi yapıların yeniden işlevlendirilmesinde genellikle dekonstrüktivist üslupta ekler tercih edilmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde literatür özeti, tezin amacı ve yöntemi başlıkları altında başvurulan ana kaynaklar ve tez hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın İkinci bölümünde tarihi yapıların yeniden işlevlendirilmesi ile çağdaş ekler üzerine inceleme yapılmıştır. Üçüncü bölümde, dünya genelinde ve Türkiye'de tarihi yapılara eklenen dekonstrüktivist ek yapılı örnekler kataloglama yöntemiyle incelenmiştir. Kataloglarda yapının konumu, özgün yapının tarihçesi ve mimari özellikleri, özgün işlevi, yeni işlevi, kullanılan malzemeler, ek yapının yapılma süreci ve dekonstrüktivist ek yapının özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde kataloglama yöntemiyle ortaya konan bilgiler, tablolar oluşturularak derlenmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise incelelen toplam 50 örnek yapı, ortaya konan veriler ile değerlendirilmiştir.

Abstract:
Historical buildings are immovable cultural assets inherited from the past to the present. The protection and repair of historical buildings and their transfer to future generations are very important for the continuity of culture. Different methods have been used from time to time for the protection of historical buildings. One of the methods that has recently become popular around the world has been the re-functionalization of historical buildings and bringing them into social life. In order to meet the space needs that arise during the re-functioning of historic buildings, new additional structures are added to historic buildings. With adaptive re-use (re-use/adaptive re-use), while the existing historic building is maintained and repaired, the historic building is brought into social life with the new function given to the building. Thus, continuity is ensured in the maintenance and repair of the protected historic building. In recent years, it has become quite common in our country and in the world to make additional structures in deconstructivist style while re-functionalizing historical buildings. In the first part of the study, information about the main sources and the thesis is given under the titles of literature summary, purpose and method of the thesis. In the second part of the study, the re-functionalization of historical buildings and contemporary additions are examined. In the third chapter, examples of deconstructivist additions to historical buildings in Turkey and around the world are examined through cataloging. In the catalogs, information is given about the location of the building, the history and architectural features of the original building, its original function, its new function, the materials used, the construction process of the additional building and the characteristics of the deconstructivist additional building. In the fourth part of the study, the information revealed by the cataloging method was compiled by creating tables. In the last part of the study, a total of 50 sample buildings were evaluated with the data presented.