Edirne merkezdeki bir giyim fabrikasında çalışan işçilerin çalışma duruşlarının iş kazaları ile ilişkisi
Relationship between working posture and work injuries in a clothing factory workers in Edirne
Yazar: İLKER MURAT AVCIBAŞI
Danışman: YRD. DOÇ. DR. İLKNUR DİNDAR
Trakya Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hemşirelik Ana Bilim Dalı / Halk Sağlığı Hemşireliği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Halk Sağlığı = Public Health ; Hemşirelik = Nursing
Dizin: Anketler = Questionnaires ; Duruş = Posture ; Edirne = Edirne ; Fabrikalar = Factories ; Giyim endüstrisi = Clothing industry ; Kazalar = Accidents ; İş kazaları = Occupational accidents ; İş sağlığı = Occupational health ; İşçiler = Workers

Özet:
Türkiye'de iş kazaları sonucunda yılda yaklaşık 1100 kişi hayatını kaybetmekte, 1800
kişi hayat boyu iş göremez hale gelmekte ve bir buçuk milyondan fazla iş günü kaybı
yaşanmaktadır. Bu tezin amacı, Edirne'de bir hazır giyim fabrikasında çalışan tekstil işçilerinin
çalışma postürlerinin ergonomik yönden risk düzeylerini belirlemek ve iş kazaları üzerinde
etkisi olup olmadığını incelemektir.
Veriler; 14 sosyo-demografik sorudan oluşan anket, Cornell Kas İskelet Sistemi
Rahatsızlıkları Ölçeği (CMDQ) ve OWAS metodu ile oluşan kategoriler kullanılarak 101
gönüllüden toplandı.
Çalışmaya katılanların %75,2'si kadın, yaş ortalaması 33,4 ± 5,35, %63,4'ü sigara içen
ve %54,5'inin lise ve dengi eğitime sahip kişilerdi. İş tecrübesi 8,53 ± 5,82 olan işçiler arasında
iş kazası görülme sıklığı %18,8'di. En sık görülen yaralanma türü %47,4 ile kesikler görülürken
en sık yaralanan bölge %73,7 ile üst ekstremite oldu. İşçilerin %38,6'sı koruyucu, güvenlik vb.
gibi önlemleri hiç almadığını belirtti. Çalışanların toplam CMDQ puanları ortalaması 116,39 ±
218,11 idi. İşçiler çalışırken OWAS metoduna göre %57,4 ile C1 kategorisinde postür
sergilediler. İş kazaları ile çalışma duruşları arasında ve toplam CMDQ puanı arasında bir ilişki
yoktu (p=0,503) fakat kaza geçirenlerin eğitim seviyesinin geçirmeyenlere nazaran daha yüksek
olduğu ve iş tecrübesi arttıkça iş kazası geçirmiş olma ihtimali istatistiksel olarak anlamlı
olduğu görüldü (p=0,014).
Az tehlikeli risk grubunda yer alan tekstil sektörlerinde iş kazalarını önlemek adına
kadınlara ve eğitim seviyesi yüksek olanlara farkındalık eğitimi verilmesi, egzersize teşvik
edilmesi ve sigara bıraktırma çalışmaları yapılması gerekmektedir.

Abstract:
In Turkey, as a result of the occupational accidents, nearly 1100 workers lose their lives,
1800 workers become disabled for lifelong and more than one million five hundred thousand
working days are lost. The aim of this thesis is to determine the risk levels of the textile workers
employed in a factory in Edirne in terms of their working postures and also to examine whether
they affect the occupational accidents or not.
The data has been gathered from a survey consisting 14 socio-demographic questions,
Cornell Musculoskeletal Discomfort Questionnaire and categories by using OWAS method
from 101 volunteers.
Of all the participants, 75.2% were female, mean age was 33.4 ± 5.35, 63.4% were
smokers and 54.5% were individuals with high school education. Working experience mean
was 8.53 ± 5.82 and the frequency of occupational accident was 18.8%. While the most frequent
injury type was cuts with 47.4%, the most frequent injured body part was upper extremity with
73.7%. Among the workers, 38.6% indicated that they did not take any precautions such as
using protectives and safety equipments. The total CMDQ mean score was 116.39 ± 218.11.
The workers exhibited postures in C1 category while working with 57.4% according to OWAS
method. The occupational accidents had no correlation either with working postures or with
total CMDQ score (p=0,503). However, it was observed that the educational level of workers
who had experienced the accidents was higher than the others and as the working experience
increased the possibility of having accidents was statistically meaningful (p=0,014).
In order to prevent occupational accidents in textile industry, which is in the low risk
group, it is necessary to give training to increase the awareness levels for females and those
with higher education. Also, encouraging physical exercise and practices to give up smoking
are needed.