Sinir iyileşmesinde lezyon proksimal ve distalinden yapılan sinirsupercharge'ının sinir iyileşmesine etkisi
The effect of nerve supercharge from proximal and distal lesions on nerve regeneration
Yazar: SAMED GÜRSES
Danışman: PROF. DR. BAHATTİN KEREM AYDIN
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Yaralanma sahasında defekt olması,yaralanmanın kronik olması vs durumlarda uç
uca onarıma engel olabilmektedir. Böyle durumlarda sinirin devamlılığını sağlamak için bir
başka sinirden uç yan onarım tekniğiyle(supercharge) reinnervasyon sağlanmaya
çalışılmaktadır. Supercharge işlemi defektin distalinden uygulanmaktadır. Ancak bazı uç yan
onarımlarda dönor sinir alıcı sinir distaline uzanamamaktadır..Çalışmanın birinci amacı rat
modellerinde siyatik sinir kesisi sonrası diğer siyatik sinirden supercharge yöntemiyle bir
grupta lezyon proksimali diğer grupta lezyon distali koaptasyon yapılarak sonuçları
karşılaştırmak. Çalışmanın ikinci amacı ise benzer boyutlardaki insan sinirlerine yapılan
supercharge uygulamaları adına fikir sahibi olmaktır. Böylece hem ideal supercharge yöntemi
bulunacak hem de literatüre katkıda bulunulacaktır.

 Gereç ve yöntem: Toplam 30 adet Wistar Albino rat üç adet cerrahi grubu oluşturacak
şekilde 3 gruba randomize olarak ayrıldı. Tüm gruplarda ratların bilateral siyatik sinirleri
kesildi. Ardından a grubunda sol taraf siyatik sinirleri mikrocerrahi tekniklere uygun olarak
primer onarım yapıldıktan sonra sağ taraf siyatik sinir kesi proksimalinden ters uç yan transfer
edildi. İkinci grupta (B) sol taraf siyatik sinir kesi seviyesinden mikrocerrahi tekniklere uygun
olarak primer onarımı gerçekleştirildi. Ardından sağ taraf siyatik distaline(postlezyoner)
olacak şekilde alıcı sinirde uç yan koaptasyon ile transfer edildi. Üçüncü grupta sağ taraf
siyatik sinirleri iyileşmeye olanak tanımaması için 10 mm defekt oluşturuldu. Sol taraf siyatik
sinirler mikrocerrahi tekniklere uygun olarak onarıldı. 12 hafta takip sonrası ratlara
fonksiyonel testler, gastrokinemius ağırlık ölçümleri, histopatolojik,İimünfloresan, immün
histokimyasal incelemeleri yapıldı.
 Bulgular: İtme kuvveti açısından distal süpercharge üstün gelirken proksimal süpercharge
uc uca onarıma üstün geldi. Pinprick, sıcak zemin testi, gastrokinemius ağırlıkları açısından
gruplar arası anlamlı farklılık saptanmadı. Histolojik incelemelerde akson sayısı değişim
indeksi distal süpercharge da en üstün gelirken, proksimal süpercharge'ın uc uca onarıma göre
anlamlı farklı olduu görüldü. Diğer histolojik,immünfloresan, immünhistokimya
incelemelerde gruplar arası farklılık gözlenmedi.
 Sonuç: Daha önceki çalışmalarda denerve hedeflerin fonksiyonel iyileşmesinin, ters uçyan nörorafi kullanılarak distalden yapılan aksonal güçlendirme yoluyla desteklendiğini
göstermiştir. Bu çalışmanın sonucunda aksonal güçlendirmede proksimalden yapılan ters uç
yan nörorafi(süperşarjın) distalde bulunan sinir yaralanmalarında kullanımının yararlı
olduğunu düşündürmektedir, ancak klinik uygulanabilirliği henüz araştırılmamıştır.
 Anahtar kelimeler: supercharge, sinir transferi, periferik sinir iyileşmesi

Abstract:
Aim: In cases of defects or chronicity in injury sites, it may impede end-to-end repair. In
such instances, to ensure nerve continuity, a technique called supercharge, involving
innervation from another nerve, is attempted using a side-to-side repair method. The
supercharge process is applied distally to the defect. However, in some side-to-side repairs,
the donor nerve may not reach the distal recipient nerve. The primary aim of this study is to
compare the outcomes of proximal lesion coaptation with the use of the supercharge
technique from another sciatic nerve after sciatic nerve injury in rat models. The secondary
aim is to gain insights into supercharge applications on human nerves of similar sizes,
thereby potentially finding an ideal supercharge method and contributing to the literature.
 Materials and Methods: Thirty Wistar Albino rats were divided randomly into three
surgical groups. All groups underwent bilateral sciatic nerve transection. In Group A, after
microsurgical primary repair of the left side sciatic nerves, the right side sciatic nerve was
transferred in a reversed end-to-side manner proximally. In Group B, microsurgical primary
repair was performed on the left side sciatic nerve transection, followed by end-to-side
transfer to the distal (post-lesion) side of the recipient nerve. In Group C, a 10 mm defect
was created in the right side sciatic nerves to prevent healing, while the left side sciatic
nerves were repaired using microsurgical techniques. Functional tests, gastrocnemius weight
measurements, histopathological, immunofluorescence, and immunohistochemical
examinations were conducted after a 12-week follow-up.
 Results: In terms of pushing force, distal supercharge was superior, whereas proximal
supercharge prevailed in end-to-end repair. No significant differences were observed among
the groups in pinprick, hotplate tests, or gastrocnemius weights. Regarding histological
examinations, the axon count change index was superior in distal supercharge, showing
significant differences compared to proximal supercharge in end-to-end repair. No
differences were observed among groups in other histological, immunofluorescence, or
immunohistochemical examinations.
 Conclusion: Previous studies have shown that functional recovery of denervated targets is
supported through distal axonal reinforcement using reverse end-to-side neurorrhaphy. This
study suggests that using proximal reverse end-to-side neurorrhaphy (supercharge) for
axonal reinforcement in distal nerve injuries might be beneficial. However, its clinical
applicability remains unexplored.
 Keywords: supercharge, nerve transfer, peripheral nerve regeneration