Sabit ortodontik tedavi uygulanmış derin kapanışlı hastalarda dentoalveolar ve iskeletsel stabilitenin değerlendirilmesi
Evaluation of dentoalveolar and skeletal stability in patients with anteriordeep-bite treated with fixed orthodontic treatment
Yazar: GÜLSÜM YENİLMEZ
Danışman: PROF. DR. NİHAT KILIÇ
Atatürk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, anterior derin kapanışlı hastalarda sabit ortodontik tedavinin dentoalveolar ve iskeletsel etkilerinin incelenmesi ve uzun dönem stabilitelerinin değerlendirilmesidir.
Materyal ve Metot: Bu çalışmanın metaryalini anterior derin kapanışlı 30 (21 kız, 9 erkek) hastadan; tedavi başlangıcı (T0), sabit ortodontik tedavi uygulanmasından hemen sonraki dönem (T1) ve takip dönemi sonrası (T2) olmak üzere üç farklı dönemde alınan lateral sefalometrik radyografiler oluşturmaktdadır. Tedavi başındaki ortalama kronolojik yaş 16,41 yıl (min. 14,16-maks. 21,33) ve gözlem periyodu 5,68 yıldır (min. 2,09 yıl-maks.11yıl) (T1-T0: 2,11 yıl, T2-T1: 3,57 yıl). Değişkenlerin normal dağılım gösterip göstermediğine bağlı olarak, elde edilen veriler Paired t-testi ve Wilcoxon testi kullanılarak karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Aktif tedavi döneminde (T1-T0) iskeletsel ölçümlerden; SNA ve AB/MP önemli düzeyde azalırken, FMA, Na-Me, S-Go, ANS-Me, Go-Me, Co-Pog önemli düzeyde artış göstermiştir. Gözlem periyodu boyunca (T2-T0) iskeletsel ölçümlerden, Na-Me, S-Go, ANS-Me, Go-Me ve Co-Pog önemli düzeyde artış göstermiştir. Aktif tedavi döneminde (T1-T0) dentoalveolar ölçümlerden; interinsizal açı ve overbite önemli düzeyde azalırken, IMPA, U1/SN, U1/NA, L1/SN, L1/NB açıları ile U1-NA, L1-NB ve L6-MP mesafeleri önemli düzeyde artmıştır. Gözlem periyodu boyunca (T2-T0) dentoalveolar ölçümlerden; L1/SN, interinsizal açı ve overbite önemli düzeyde azalırken, U1/SN, U1/PP, U1/NA açısı ve mesafesi, L1/NB açısı ve mesafesi, IMPA ve L6-MP ölçümleri önemli düzeyde artmıştır. Aktif tedavi döneminde (T1-T0) yumuşak doku ölçümlerinden; alt-dudak E doğrusu ve alt dudak H doğrusu mesafeleri önemli düzeyde azalma gösterirken, gözlem periyodu boyunca (T2-T0) bu ölçümlerden üst dudak-E doğrusu mesafesi önemli düzeyde artma ve alt dudak H doğrusu mesafesi ise önemli düzeyde azalma göstermiştir.
Sonuç: Derin kapanışlı hastalarında uygulanan sabit ortodontik tedavi önemli iskeletsel ve dentoalveolar değişimler oluşturmuştur. Ancak, sabit tedavi sonrası elde edilen değişimlerin 2-7 yıllık takip periyodunda önemli şekilde geri dönem eğiliminde olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler: Angle sınıflaması, maloklüzyon, overbite, derin kapanış, sabit ortodontik tedavi, uzun dönem gözlem, stabilite.

Abstract:
Aim: This study aimed to evaluate the dentoalveolar and skeletal effects of fixed orthodontic treatment in patients with anterior deep-bite and to assess its long-term stability.
Materials and Methods: The material of this study consisted of lateral cephalometric radiographs of 30 patients (23 females, 9 males) with an anterior deep bite, taken at three different time points: at the beginning of treatment (T1), immediately after fixed orthodontic treatment (T2), and after a long-term follow-up period (T3). The mean chronological age at the beginning of treatment was 16.41 years (min. 14.16-max. 21.33), and the observation period was 5.68 years (min. 2.09 years-max. 11 years) (T1-T0: 2.11 years, T2-T1: 3.57 years). Paired t-test or Wilcoxon test was used for statistical comparisons, depending on the distribution of the parameters.
Results: During the active treatment period (T1-T0), SNA and AB/MP significantly decreased, whereas FMA, Na-Me, S-Go, ANS-Me, Go-Me, and Co-Pog significantly increased. During the observation period (T2-T0), Na-Me, S-Go, ANS-Me, Go-Me, and Co-Pog increased significantly. During the active treatment period (T1-T0), interinsisal angle and overbite decreased significantly, while IMPA, U1/SN, U1/NA, L1/SN, L1/NB angles, and U1-NA, L1-NB, and L6-MP distances increased significantly. During the observation period (T2-T0), L1/SN, interinsisal angle, and overbite decreased significantly, while U1/SN, U1/PP, U1/NA angle and distance, L1/NB angle and distance, IMPA and L6-MP measurements increased significantly. Lower lip E-line and H-line distances decreased significantly during the active treatment (T1-T0), whereas the upper lip E-line distance increased significantly, and the lower lip H-line distance decreased significantly during the observation period (T2-T0).
Conclusion: Fixed orthodontic treatment of an anterior deep bite resulted in significant changes in skeletal and dentoalveolar structures. However, the changes tended to show significant relapse during the 2-7 year follow-up period.
Keywords: Angle's classification, malocclusion, deep bite, fixed orthodontic treatment, long-term follow-up, stability.