Farklı ı̇ntrakoronal beyazlatma ajanlarından hidrojen peroksitin radiküler penetrasyonunun ın-vıtro karşılaştırılması
In-vitro comparison of radicular penetration of hydrogen peroxide from different intracoronal whitening agents
Yazar: SOMAYEH FARAJI SAREGHEEIN
Danışman: PROF. DR. BERNA ASLAN
Ankara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2020
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Diş beyazlatma = Tooth bleaching ; Hidrojen peroksit = Hydrogen peroxide ; Karbamid peroksit = Carbamid peroxide ; Konservatif tedavi = Conservative therapy ; Penetrasyon = Penetration ; Sodyum perborat = Sodium perborate ; İn vitro = In vitro

Özet:
Çalışmamızda konservatif bir tedavi yaklaşımı olan intrakoronal beyazlatma tekniklerinde kullanılan farklı beyazlatma ajanlarından servikal bölgeye hidrojen peroksit penetrasyonunun karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Çalışmamızda 60 adet, tek köklü, maksiller keser dişler kullanıldı. Kök sementi ve dişlerin mine-sement birleşimi stereomikroskop ile incelenerek sement defekti ya da mine-sement birleşiminde dentin açıklığı olmayanlar kullanıldı. Dişlerin endodontik giriş kaviteleri açılıp, çalışma boyu tespit edildikten sonra, kök kanalları, Waveone Gold 45/0.5 açılı eğe ile çalışma boyuna ulaşıncaya kadar prepare edildi. Preparasyondan sonra genişletilmiş olan kök kanalları Wave One Gold large güta perka ve AH Plus kök kanal patı kullanılarak tek kon tekniği ile dolduruldu. Güta perka kanal dolgusu mine-sement birleşiminin 4 mm altından uzaklaştırıldı. Koruyucu bariyer olarak cam iyonomer siman mine-sement birleşiminin 2 mm altına yerleştirildi. Köklerin dış yüzeyleri apikal forameni içerecek ve mine-sement birleşimi ile kökün koronal üçte biri açıkta kalacak şekilde kutulama mumu ve 2 kat tırnak cilası ile kaplandı. Örnekler 2 ml bidistile su içeren eppendorf tüplere kök ve mine-sement birleşimi bidistile su içerisinde kalacak şekilde, mine-sement birleşiminin 1 mm üzerinde konumlandırılarak kutulama mumu ile sıkı bir şekilde eppendorf tüplere yerleştirildi. Örnekler daha sonra rastgele her birinde 12 diş bulunan beş farklı deney grubuna ayrıldı. Gruplar; grup 1; Whiteness Super Endo (%37 karbomid peroksit), grup 2; Opalescence Endo (%35 hidrojen peroksit), grup 3; Sodyum Perborat + Distile su (2g: 1ml), grup 4; Sodyum Perborat + %30 Hidrojen Peroksit (2g: 1ml) ve grup 5: Kontrol grubu (Distile su) şeklinde oluşturuldu. Pulpa odalarına beyazlatma materyali yerleştirildikten sonra giriş kavitesi 3 mm kalınlığında Cavit ile kapatıldı. Örnekler 24 saat 37 oC etüvde bekletildikten sonra eppendorf tüpler içindeki bidistile su içerisine penetre olan hidrojen peroksit miktarını belirlemek için demir tiyosiyanat yöntemi kullanıldı. Tüplerin içindeki bidistile su yenileyerek bu işlem 3. ve 7. günlerde de tekrarlanarak toplam her bir grup için 3 kez ölçüm yapıldı. Spektrofotometre ile elde edilen değerler (μg/ml) olarak belirlendi ve sonuçlar istatistiksel olarak Anova ve Student t-testi kullanarak karşılaştırıldı. Öncellikle beyazlatma materyallerinin 1., 3. ve 7. günlerde eppendorf tüplerindeki bidistile suya geçen hidrojen peroksit miktarları değerlendirildi. Buna göre; sadece Whiteness Süper Endo grubunun, 1. gün ile 3. gün hidrojen peroksit salınım miktarı arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05), ancak diğer deney gruplarında 1., 3. ve 7. günlerde hidrojen peroksit salınım miktarları arasındaki farkın ise istatistiksel olararak anlamlı olduğu gözlendi (p <0,05). Ayrıca deney grupları arasında 1., 3. ve 7. günlerde salınan hidrojen peroksit miktarları karşılaştırıldığında 1. günde en yüksek değerin sodyum perborat + hidrojen peroksit grubuna ait olduğu, bunu sırasıyla Opalecense Endo, sodyum perborat + distile su ve Whitness Super Endo grubunun izlediği gözlenmiştir, Whitness Super Endo grubu ile sodyum perborat + distile su grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamazken (p>0,05), diğer gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05), 3. günde, Whitness Super Endo, Opalecense Endo ve sodyum perborat + hidrojen peroksit grupları salınan hidrojen peroksit açısından birbirine benzer sonuçlar göstermişken (p>0,05), sodyum perborat + distile su grubu diğer gruplardan istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha az salınım değeri göstermiştir (p<0,05), 7. günde elde edilen değerler karşılaştırıldığında tüm gruplardan salınan hidrojen peroksit miktarının ve aralarındakı farkın da istatistiksel olarak anlamlı olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05). 
Sonuç olarak bu çalışmanın sınırları dahilinde servikal kök rezorbsiyon riskini en aza indirmek için yüksek oranda radiküler hidrojen peroksit penetrasyonu gösteren beyazlatma ajanlarına iyi bir alternatif olarak sodyum perborat + distile su karışımı ve karbamid peroksit jeller gösterilebilir. Ayrıca karbamid peroksit jelin kullanım kolaylığı ve yapılan çalışmalarda hidrojen peroksit kadar etkili olmalarından dolayı sodyum perborat + distile su karışımına iyi bir alternatif olduğunu söyleyebiliriz.

Abstract:
In our study, we aimed to compare the penetration of hydrogen peroxide into the cervical region from different bleaching agents used in intracoronal bleaching techniques, which is a conservative treatment approach.
60 single-root maxillary incisors were used in our study. Root cement and enamel-cement junction of teeth were examined with stereomicroscope and those without cement defect or dentin gap in enamel-cement junction were used. After the endodontic access cavities of the teeth were opened and the working length was determined, the root canals were prepared with a Waveone Gold 45 / 0.5 angle file in the determined working length. The prepared root canals were filled with a single cone technique using Waveone Gold large gutta-percha and AH Plus root canal sealing material. Root canal filling material (Gutta-percha) was removed 4 mm below the enamel-cement joint. Glass ionomer cement was placed 2 mm below the enamel-cement junction as a protective barrier. The outer surfaces of the roots were covered with boxing wax and 2 layers of nail polish, including the apical foramen and leaving the cemento-enamel junction and the coronal third of the root exposed. The samples were placed in eppendorf tubes filled with 2 ml of bidistilled water so that the root and the cemento-enamel junction is remained in bidistilled water, positioned 1 mm above the cemento-enamel junction and placed tightly in eppendorf tubes with a boxing wax. The samples were then randomly divided into five different experimental groups with 12 teeth each. Groups 1; Whiteness Super Endo (37% carbomide peroxide), group 2; Opalescence Endo (35% hydrogen peroxide), group 3; Sodium Perborate + Distilled water (2g: 1ml), group 4; Sodium Perborate + 30% Hydrogen Peroxide (2g: 1ml) and group 5: Control group (Distilled water). After the bleaching material was placed in the pulp chambers, the access cavity was closed with 3 mm thick Cavit. After the samples were kept in an oven at 37 oC for 24 hours, the iron thiocyanate method was used to determine the amount of hydrogen peroxide penetrating into the bidistilled water in eppendorf tubes. The bidistilled water in the tubes were renewed on the first, 3rd and 7th days, and a total of 3 measurements were made for each group. The values obtained by the spectrophotometer (μg / ml) were determined and the results were compared statistically using the Anova and Student t-test. First, the amount of hydrogen peroxide that passed into the bidistilled water in the eppendorf tubes on the 1st, 3rd and 7th days of the bleaching materials was evaluated. According to this; difference between the amounts of hydrogen peroxide release in the 1st and the 3rd day of the Whiteness Super Endo group was not statistically significant (p> 0.05), however the difference between the amounts of the hydrogen peroxide release of the other experimental groups in the 1st, 3rd and 7th days was observed to be statistically significant (p <0.05). In addition, when the amount of hydrogen peroxide released on the 1st, 3rd and 7th days among the experimental groups were compared, it was observed that the highest value on the 1st day belonged to the sodium perborate + hydrogen peroxide group, followed by Opalecense Endo, sodium perborate + distilled water and WhitnessSuper Endo group, respectively. While there was no statistically significant difference between the Whitness Super Endo group and the sodium perborate + distilled water group (p> 0.05), the difference between the other groups was found to be statistically significant (p <0.05), on the 3rd day, Whitness Super Endo, Opalecense Endo and sodium perborate + hydrogen peroxide groups showed similar results in terms of hydrogen peroxide release (p> 0.05), while the sodium perborate + distilled water group showed statistically a less significant release value than the other groups (p <0.05), when the values obtained on the 7th day were compared, it was determined that the amount of hydrogen peroxide released from all groups and the difference between them was not statistically significant (p> 0.05).
As a result, in order to minimize the risk of cervical root resorption, sodium perborate + distilled water mixture and carbamide peroxide gels can be shown as a good alternative to bleaching agents with high penetration of radical hydrogen peroxide. In addition to that, we can say that carbamide peroxide gel is a good alternative to sodium perborate + distilled water because of its ease of use and its effectiveness as hydrogen peroxide in studies.