Denizli İli Tavas ilçesi hayvancılık işletmelerinde yem koruma ve depolama uygulamalarının tespiti
Identification of Fodder Preservation and Storage Practices of Livestock Enterprisesin Tavas District of Denizli Province
Yazar: ÖZGÜR KURT
Danışman: PROF. DR. FATMA KARAKAŞ OĞUZ ; DR. ÖĞR. ÜYESİ CEVAT SİPAHİ
Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Denizli-Tavas = Denizli-Tavas ; Depolama = Storage ; Hayvan yemleri = Animal feeds ; Hayvancılık = Animal husbandry ; Hayvancılık işletmeleri = Livestock enterprises ; Koruma = Conservation

Özet:
Bu çalışma, Türkiye'nin Denizli ili, Tavas ilçesi'ndeki hayvancılık
işletmelerinin demografik, coğrafi ve sosyoekonomik özelliklerini ve tarım ve
hayvancılık faaliyetlerini incelemeyi amaçlamıştır. Yüz yüze görüşme, 16
mahalledeki 939 işletmeyi en iyi temsil edecek şekilde seçilen %25.24'ünde (237
hayvancılık işletmesinde) yapıldı ve 73 sorudan oluşan bir anket kullanarak
gerçekleştirmiştir. işletme sahiplerinin %84,81‟inin ilkokul mezunu, %66,25‟nin 40-
59 yaş arasında ve yaş ortalamasının 51,31 olduğu; %61,71‟inin en az bir
kooperatif/birlik üyesi olduğu %96,20‟sinin süt sağım makinası kullandığı,
%2,95‟inin yemleme römorku (TMR) ile yemleme yaptığı anlaşılmıştır. işletme
sahiplerinin %77,21‟inin yıllık gelirinin 20.000 TL‟nin altında olduğu, işletmelerin
yarısının yemin %80‟den fazlasının satın aldıkları, yem bitkisi ekilişlerinin ve silaj
üretiminin yetersiz olduğu, %99,16‟sının kaba yemin kalitesini görüntüsünden
anladığı, konsantre yemin kalitesini ise %78,90‟ının deneyerek anladığı, beğenirse
almaya devam ettiği tespit edilmiştir. Kaba yemin %81,02‟sinin, konsantre yemin
%87,35‟nin samanlıkta ve ahır içerisinde muhafaza edildiği %89,87‟sinin ambalajlı
yem maddelerini istiflerken ambalajlı yem maddeleri ile yer arasına 10-15 cm ve
%71,73‟ünün ambalajlı yem maddeleri ile duvar/tavan arasına 15-20 cm mesafe
bıraktığı ve %46,83‟ünün üst üste 6-7 çuval, %36,02‟sinin üst üste 4-5 çuval yem
koyduğu, %98,73‟ünün yem kaynaklı zehirlenme olayı yaşamadığı, %98,31‟inin
fabrika yemini analiz yaptırmadığı görülmüştür. işletme sahiplerinin yem depolarının
sıcaklık ve nemini, konsantre yemin, kaba yemin ve silajın nemini ölçmediği,
yemlerde ve sütte aflatoksin analizi yaptırmadığı görülmüştür. işletme sahiplerinin
yem depolarının bağıl nem ve ideal sıcaklık değerinin, konsantre yemlerinin
depolama koşularını, nem miktarının maksimum değerini bilmediği tespit edilmiştir.
Yem depoları boşaldığında ve yeni yem depoya istiflenmeden önce, gerekli temizlik
ve dezenfeksiyonun yapıldığı ve yem depolarında kuşlara, kemirgenlere ve
haşerelere karşı mücadele edildiği görülmüştür. işletme sahiplerinin tamamının tarım
ve hayvancılık konusunda yeterli bilgiye sahip olduğunu düşündüğü ancak hayvan
besleme, Rasyon hazırlama ve silaj hazırlama konusunda, profesyonel destek
almadığı, hayvan besleme ile ilgili düzenlenecek
kurs/panel/seminer/eğitim/toplantıya katılmak istediği belirtilmiştir. Denizli Tavas
ilçesindeki işletme sahiplerinin, tarım ve hayvancılık konusunda bilgilerinin yetersiz
olduğu, tarım ve hayvancılık konusunda danışmanlık hizmeti almadığı, yem
maddeleri depolama ve muhafaza konularında gerekli hassasiyet ve önemin
gösterilmediği tespit edilmiştir. Sonuç olarak bu konularda yetiştiricilerin eğitilmesi
ve daha fazla araştırma yapılması gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler: Denizli ili Tavas ilçesi, Hayvancılık işletmesi, Yem Koruma ve
Depolama

Abstract:
This study aimed to explore the demographic, geographical, and
socioeconomic characteristics, and agricultural and livestock activities of livestock
enterprises in Tavas District of Denizli Province, Turkey. The face-to-face interview
was conducted in 25.24% (237 livestock holdings), which were selected to best
represent 939 holdings in 16 neighborhoods, using a questionnaire of 73 questions.
The results of the study showed that 84.81% of the owners of the businesses were
primary school graduates; 66.25% were aged 40–59 years, and the average age was
51.31 years. Further, 61.71% of them were members of at least one
cooperative/union, 96.20% of them used milking machine, and 2.95% of them
performed the feeding with a feeding trailer (Total Mixed Ration-TMR). Also,
77.21% had an annual income of less than 20,000 Turkish Liras (TL); half of the
enterprises bought more than 80% of the fodder. Fodder plant cultivation and silage
production were insufficient; 99.16% understood the roughage quality from the
appearance, and 78.90% understood the concentrated fodder quality by using the
fodder; they continued buying the fodder if they liked its quality. Moreover, 81.02%
of the roughage and 87.35% of the concentrated fodder were stored in the hayloft and
in the barn, respectively; 89.87% packed the fodder bags 10–15 cm above the
ground, and 71.73% left a space of 15–20 cm between the packaged feedstuff and the
wall/ceiling. Further, 46.83% put 6–7 sacks on top of each other, 36.02% put 4–5
sacks on top of each other, 98.73% did not have a situation of poisoning cause from
fodders, and 98.31% did not have an analysis of the factory fodders. The owners did
not measure the temperature and humidity of feed stores, concentrates, roughage, and
silage, performed no aflatoxin analysis in forages and milk. The owners did not know
the relative humidity and ideal temperature value of the forage stores, the storage
conditions of the concentrated forages, and the maximum amount of moisture. The
necessary cleaning and disinfection were performed when the fodder storages were
emptied and before the storages were filled with the new fodder. Also, effective
measures were taken against birds, rodents, and pests in the fodder storages. It is
thought that all owners had sufficient knowledge of agriculture and livestock, but
they did not receive professional support in animal nutrition, ration preparation, and
silage preparation. They admitted to attend
courses/panels/seminars/training/meetings about animal nutrition. Hence, the owners
of Tavas District were not sufficiently informed about agriculture and livestock
production, they did not receive consultancy services, and they was not shown
enough attention for storage and preservation of fodders. The study concluded that
the owners needed to be trained and further investigation were required for detailed
insights.
Key words: Denizli Province; fodder preservation and storage, livestock enterprise,
Tavas District