Yoğun bakımda yatan COVID-19 tanılı hastalarda immün konvalesan plazma tedavisinin hastalığın prognozu ve mortalite üzerine etkisi /
Yazar: ESRA DAĞLI
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ FETHİ GÜLTOP
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: COVID 19 = COVID 19 ; Kan transfüzyonu = Blood transfusion ; Mortalite = Mortality ; Yoğun bakım = Intensive care

Özet:
Giriş ve Amaç: 2019 Aralık ayında Çin'in Wuhan kentinde yeni bir koronavirüsün neden olduğu, koronavirus hastalığı 2019 (COVID-19) olarak adlandırılan ve dünya çapında ciddi salgına neden olan pandemi meydana gelmiştir. olmuştur ve tüm dünya için halk sağlığı tehdidi oluşturmaya devam etmektedir. Salgının başında etkene yönelik antiviral tedavi ya da aşı olmaması nedeniyle geçmişteki deneyimler yol gösterici olmuştur. Bu nedenle daha önceki salgınlarda uygulanan immün plazma tedavisi, Dünya Sağlık Örgütü ve T.C Sağlık Bakanlığı onayı ile ülkemizde ve hastanemizde COVID-19 tanılı hastalara uygulandı. Bu çalışma ile amacımız; yoğun bakım ünitemize COVID-19 tanısı ile yatan ve immün plazma tedavisi uygulanan hastalarda tedavinin prognoz ve mortalite üzerine etkisini incelemektir. 

         Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Hastanemiz Anesteziyoloji ve Reanimasyon Kliniğine bağlı yoğun bakım ünitelerinde, COVID-19 tanısı PCR testi ile doğrulanmış, 60 yaş üstü veya 18-60 yaş arası komorbid hastalığı bulunan ve immün plazma tedavisi alan 209 hastanın dosya ve elektronik ortam kayıtlarının retrospektif olarak değerlendirilmesi ile gerçekleştirildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların demografik verileri, yoğun bakım ünitesine kabul edildiği gün, yatış gün sayısı, eşlik eden hastalıkları, semptom süresi ve immün plazma tedavi öncesi ve sonrası lökosit sayısı, lenfosit sayısı, nötrofil sayısı, C-reaktif protein, prokalsitonin, kreatin, D-Dimer, fibrinojen, ferritin, IL-6, PaO2/FiO2, oksijen gereksinimi ve ventilasyon durumu, mortalite ve morbidite değerlendirilerek kaydedildi. Kaydedilen veriler COVID-19 tanılı immün plazma tedavisi alan hastalarda mortalite ve prognoz öngörüsü açısından tek başına ya da birden fazla parametre birlikte kullanılarak istatistiksel olarak analiz edildi. 

         Bulgular: Çalışmamıza 209 hasta dahil edildi. Hastaların %66,5'i erkek, %33,5'i kadın, ortalama yaşları 66,2±12,5 olarak saptandı. Eksitus olan hastaları yaş ortalaması ve KBY oranı yaşayan hastalara göre yüksek saptandı. 

         Çalışmamızda immün plazma sonrası lökosit, nötrofil düzeyinde artış ve lenfosit düzeyinde düşüş izlendi, ancak eksitus olan hastaların yaşayan hastalara göre tedavi sonrası lökosit, nötrofil düzeyinde artış, lenfosit düzeyinde ise belirgin düşüş izlendi. İmmün plazma sonrası ventilasyon parametrelerinde düzelme izlenmedi. Semptom süresi ve immün plazma doz sayısına göre elde ettiğimiz sonuçlar immün plazma tedavisinin mortalite üzerine etkisinin olmadığını göstermiştir. Buna karşılık prokalsitonin, CRP, ferritin, D-Dimer, fibrinojen, kreatinin düzeylerinde immün plazma tedavisi sonrası anlamlı düşüşler izlendi. Hastalarımızın tedavi sonrası PaO2/FiO2 oranında anlamlı yükselme kayıt edildi.	 

          IL-6 düzeyinde verilerimiz yeterli olmadığı için sonuç istatiksel olarak anlamlı değildi. 

         Sonuç: Çalışmamızda ciddi COVID-19 tanılı hastalarda immün plazma tedavisinin kurtarma tedavisi olarak noninvaziv/invaziv mekanik ventilasyon destek altındaki hastalara fayda sağlamadığı ve mortalite üzerine etki etmediği gözlendi. Ancak verilen immün plazma tedavisinin, hastada solunum kollapsı gelişmeden önce erken evrede verilmesinin yararlı olabileceği düşünülmektedir. 

       

Anahtar kelimeler: COVID-19, İmmün (konvalesan) Plazma, Mortalite

Abstract:
Aim: In December 2019, a pandemic caused by a new coronavirus, called Coronavirus disease 2019 (COVID-19) and causing a serious epidemic worldwide, occurred in Wuhan, China. The COVID-19 pandemic has caused morbidity and mortality in millions of people worldwide and continues to pose a public health threat to the entire world. Past experience has been instructive since there was no antiviral treatment or vaccine for the agent at the beginning of the epidemic. For this reason, immune plasma therapy, which was applied in previous epidemics, was applied to patients diagnosed with COVID-19 in our country and in our hospital with the approval of the World Health Organization and the Ministry of Health of the Republic of Turkey. Our aim with this study; hospitalized in our intensive care unit with the diagnosis of covid-19 and to examine the effect of treatment on prognosis and mortality in patients treated with CP.	 

        Materials and Methods: Our study was carried out by retrospectively evaluating the files and electronic media records of 209 patients over the age of 18 and the diagnosis of COVID-19 was confirmed by PCR testing with receiving CP therapy who were followed up and treated in the intensive care units of our hospital's Anesthesiology and Reanimation Clinic. The demographic data of the patients included in the study, the day which they were admitted to the intensive care unit, the number of days of hospitalization, the accompanying diseases, symptom duration and white blood cell count, lymphocyte count, neutrophil count, CRP, procalcitonin, creatine, D-Dimer, fibrinogen, ferritin, IL-6, PaO2/FiO2, oxygen requirement, mechanical ventilation needs and durations before and after immunoconvalescent plasma therapy, developing mortality and morbidity conditions were evaluated and recorded. Sensitivity and specificity of the evaluated parameters as predictors of mortality were compared. 

         Results: It was found that 66.5% of the evaluated patients were male, 33.5% were female, and the mean age was 66,2 ± 12,5 of our patients. The mean age and chronic renal failure rate of the patients who died were found to be higher than the patients who survived. 

         In our study, an increase in leukocyte and neutrophil levels and a decrease in lymphocyte levels were observed after immune plasma. Post-treatment of nonsurvival patients compared to survival patients significant increase in leukocytes, neutrophils and significant decrease in lymphocyte level was observed. No improvement in ventilation durations after immune plasma. When we categorize our patients according to the duration of symptoms and the number of immune plasma doses and evaluate the mortality results, we found that immune plasma therapy had no effect on mortality. On the other hand, significant decreases were observed in procalcitonin, CRP, ferritin, D-Dimer, fibrinogen, and creatinine levels after immune plasma therapy. A significant increase in the PaO2/FiO2 ratio was recorded after the treatment of our patients.  

         The result was not statistically significant because our data were not sufficient at the level of IL-6 that we looked at to evaluate the cytokine storm. 

 

         Conclusion: In our study, it was found that immune plasma therapy as a rescue treatment in patients with severe COVID-19 did not benefit patients under noninvasive/invasive mechanical ventilation support and it was evaluated that it did not affect mortality. However, it is thought that it may be beneficial to administer immune plasma therapy at an early stage before respiratory collapse develops in the patient. 

 

         Keywords: COVID-19, Mortality, Immune Convalescent Plasma