Diz artroplastisinde Suprainguinal Fasya İliaka Bloğu (SFİB) uygulamasında adjuvan olarak eklenen deksametazonun postoperatif ağrı, analjezik tüketimi ve blok özellikleri üzerine etkisi
Effect of dexamethasone added as an adjuvant in Suprainguinal Fascia Iliaca Block (SFİB) application in knee arthroplasty on postoperative pain, analgesic consumption and block characteristics
Yazar: BÜŞRA YEŞİLYURT
Danışman: DOÇ. DR. HALE KEFELİ ÇELİK
Samsun Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Deksametazon = Dexamethasone ; Diz protezi = Knee prosthesis ; Sinir blokajı = Nerve block

Özet:
Amaç: Total diz artroplastisi (TDA), sıklıkla uygulanan ortopedik cerrahi prosedürlerden biridir ve genellikle yoğun postoperatif ağrıya neden olur. Bu nedenle, intravenöz, nöroaksiyel ve infiltratif tekniklerin yanı sıra, ultrasonografi eşliğinde rejyonel anestezi teknikleri de ağrı tedavisinde vazgeçilmez olmuştur. Kliniğimizde, TDA cerrahilerinde postoperatif ağrı tedavisinde suprainguinal fasya iliaka bloğu (SFİB) uygulanmaktadır. Rejyonel anestezi tekniklerinin etkinliğini artırmak ya da sürelerini uzatmak amacıyla adjuvanlar kullanılmaktadır ve deksametazon da bu adjuvanlardan biridir. Bu çalışmada, spinal anestezi altında TDA yapılan hastalarda, 50 ml lokal anestezik ile uygulanan SFİB ile lokal anestezik karışımına adjuvan olarak deksametazon eklenen hastaların postoperatif analjezik gereksinimlerini karşılaştırmayı amaçladık. Ayrıca, bu iki grupta ağrı skorları, blok süreleri, motor ve duyusal bloğun özellikleri ile derlenme kalitesine dair ölçümler yapmayı ve karşılaştırmayı hedefledik.
Yöntem: Bu çalışma, üçüncü basamak bir üniversite hastanesinde yapılan prospektif, randomize kontrollü ve çift kör olarak yürütülen bir çalışmadır. TDA için planlanmış 18-75 yaş arası Amerikan Anesteziyoloji Derneği (ASA) sınıfı I-III olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Her iki grupta da bloklar cerrahinin sonunda uygulandı. Hastalar, kullanılan lokal anesteziğe göre Grup I (%0,25'lik bupivakain, 50 ml) ve Grup II (%0,25'lik bupivakain + 8 mg deksametazon, 50 ml) olarak iki gruba ayrıldı. Çalışmada hasta kontrollü analjezide opioid (morfin) gereksinimi takipler süresince kaydedildi ve hastaların ağrı şiddeti sayısal değerlendirme ölçeği (NRS) kullanılarak ölçüldü. Değerlendirilen primer sonuç, 24 saatlik kümülatif opioid tüketimiydi. Sekonder sonuçlar ise grupların postoperatif 24 saatlik takiplerinde NRS skorları, ilk opioid ihtiyacına kadar geçen süre ve kuadriseps kası motor bloğunun varlığı olarak belirlendi; ayrıca, bulantı, kusma varlığı, derlenme kalitesi skoru (QoR-15) ve TUG (3 metre yürüme) testi de belirlendi.
Bulgular: Çalışmaya 59'u kadın, 21'i erkek olmak üzere toplam 80 hasta alındı (Grup I:40, Grup II:40). Gruplar arasında demografik özellikler açısından yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi ve ASA sınıflandırması verileri benzerdi. (p>0,05). Her iki grup arasında postoperatif istirahat ve hareket sırasında NRS değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,01). Ancak, Grup II'de ilk analjezik ihtiyacının zamanının uzadığı ve 24 saatlik kümülatif opioid tüketiminin daha az olduğu belirlendi (p<0,05). Kuadriseps kas güçsüzlüğü, çalışmaya katılan tüm hastalarda 24. saat sonunda negatif olarak belirlenmiş olup, her iki grupta da ilk 24 saatlik takipleri boyunca benzer seviyelerde seyretti (p>0,05). Bulantı ve kusma gibi yan etkiler her iki grupta benzer bulundu (p>0,05). 24. saat sonunda yapılan 3 metre yürüme testi süresi Grup I'de daha kısa bulundu (p<0,05). Her iki grupta da postoperatif 24. saatte yapılan QoR-15 anketinde sonuçlar benzer bulundu ve sonuçlar hastalar tarafından iyi olarak bildirildi (p>0,05).
Sonuç: Bu prospektif, randomize çalışmamızda, spinal anestezi altında TDA cerrahisi uygulanan hastalarda postoperatif SFİB uygulamasına eklenen deksametazonun, adjuvan eklenmeyen gruba göre opioid gereksinimini azalttığı ve ilk analjezik tüketim zamanını geciktirdiğini belirledik. Ancak diğer postoperatif parametreler iki grup arasında benzerdi. SFİB'in TDA'da kullanımında volüm, konsantrasyon ve kombine rejyonal teknikler gibi açılardan değerlendirileceği homojenize gruplarda yürütülmüş çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Aim: Total knee arthroplasty (TKA) is one of the commonly performed orthopedic surgical procedures and typically leads to intense postoperative pain. Therefore, regional anesthesia techniques, including suprainguinal fascia iliaca block (SFIB), have become indispensable in pain management, alongside intravenous, neuroaxial, and infiltrative techniques. Adjuvants are used to enhance the effectiveness or prolong the duration of regional anesthesia techniques, and dexamethasone is one of these adjuvants. In this study, we aimed to compare the postoperative analgesic requirements of patients undergoing TKA with SFIB using a mixture of local anesthetic and adding dexamethasone as an adjuvant. Additionally, we aimed to measure and compare pain scores, block durations, characteristics of motor and sensory blocks, and quality of recovery in these two groups.
Method: This study was a prospective, randomized, controlled, and double-blind study conducted at a tertiary university hospital. Patients aged 18-75 years with American Society of Anesthesiologists (ASA) class I-III scheduled for total knee arthroplasty (TKA) were included in the study. Blocks were performed at the end of the surgery in both groups. Patients were divided into two groups based on the local anesthetic used: Group I (0.25% bupivacaine, 50 ml) and Group II (0.25% bupivacaine + 8 mg dexamethasone, 50 ml). Opioid (morphine) requirement in patient-controlled analgesia was recorded throughout the follow-up period, and patients' pain intensity was measured using the numerical rating scale (NRS). The primary outcome assessed was the 24-hour cumulative opioid consumption. Secondary outcomes included NRS scores at 24 hours postoperatively, time to first opioid requirement, presence of quadriceps muscle motor block, as well as the presence of nausea, vomiting, quality of recovery score (QoR-15), and the Timed Up and Go (TUG) test.
Results: The study included a total of 80 patients, with 59 females and 21 males (Group I: 40, Group II: 40). Demographic characteristics, including age, gender, body mass index, and ASA classification, were similar between the groups (p>0.05). There was no statistically significant difference in Numeric Rating Scale (NRS) values during both rest and movement postoperatively between the two groups (p>0.01). However, it was found that the time to first analgesic requirement was prolonged in Group II, and the 24-hour cumulative opioid consumption was lower (p<0.05). Quadriceps muscle weakness was identified as negative in all patients at 24 hours postoperatively, and remained at similar levels during the initial 24-hour follow-up in both groups (p>0.05). Side effects such as nausea and vomiting were similar in both groups (p>0.05). The 3-meter walking test performed at 24 hours was shorter in Group I (p<0.05).
Results of the QoR-15 questionnaire administered at 24 hours postoperatively were similar in both groups, and the outcomes were reported as good by the patients (p>0.05).
Conclusion: In this prospective, randomized study, we determined that the addition of dexamethasone to suprainguinal fascia iliaca block (SFIB) applied postoperatively in patients undergoing total knee arthroplasty (TKA) under spinal anesthesia reduced opioid requirements and delayed the time to first analgesic consumption compared to the group without the added adjuvant. However, other postoperative parameters were similar between the two groups. Further studies conducted in homogeneous groups will be necessary to evaluate SFIB in TKA in terms of volume, concentration, and combined regional techniques.