Kanalopati tanısı ile izlenen hastaların ve ebeveynlerinin kaygı düzeyinin değerlendirilmesi
Evaluation of anxiety levels in patients with channelopathies andtheir parents
Yazar: SEVIL BABAYEVA
Danışman: DOÇ. DR. İLKER ERTUĞRUL ; PROF. SİNEM AKGÜL
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Uzun QT sendromu ve
Katekolaminerjik Polimorfik Ventrikül Taşikardi (KPVT), çocuklarda ve genç
erişkinlerde ciddi kardiyak aritmilerle ilişkilendirilen genetik bozukluklardır. Ani
kardiyak aritmi ve ani ölüm riski nedeniyle bu hastalarda daha yüksek kaygı
düzeylerinin olabileceğini öngörüyoruz, bu da kaygı değerlendirmesini hastalık
yönetimi açısından kritik hale getiriyor. Bu çalışmada, kanalopati tanılı çocukların ve
ebeveynlerinin kaygı düzeylerinin değerlendirilmesi ve çeşitli klinik özelliklerle
ilişkilerinin incelenmesi amaçlandı. Çalışmaya, 53 çocuk hasta ve ebeveynleri (47
anne ve 26 baba) dahil edildi. Katılımcıların kaygı düzeyleri Durumluk ve Sürekli
Kaygı Ölçeği kullanılarak ölçüldü. Ebeveynlerin eğitim düzeyleri ve çocukların
tanısal ve klinik özellikleri gibi faktörlerle kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiler
incelendi. İstatistiksel analizler için Student-t testi, Mann Whitney U testi ve
Spearman korelasyon analizleri kullanıldı. Hastaların (%56,6 kız) ortanca yaşı 11 yıl
(1-17), ortanca tanı yaşı 60 ay (0,1-192) idi. Kırk beş (%84,9) hasta uzun QT, 8
(%15,1) hasta ise KPVT tanısı ile izlenmekte idi. Çocukların Durumluk ve Sürekli
Kaygı Ölçeği puan ortalamaları sırasıyla 33,3±5,6 ve 40,2±8,3 olarak saptandı.
Annelerde bu değerler 38,7±7,8 ve 46,6±10,6; babalarda ise 33±4,7 ve 37,3±7 idi.
Annelerde yüksek eğitim düzeyi daha düşük sürekli kaygı puanı ile ilişkili bulundu
(p<0,001), ancak babalarda anlamlı bir fark saptanmadı. Çocukların tanı yaşı ile
durumluk kaygı ölçeği puanı arasında negatif bir korelasyon tespit edildi (r= -0,484,
p=0,007). KPVT tanısı olan çocukların durumluk ve sürekli kaygı ölçeği puanlarının,
uzun QT tanısı alan çocuklardan anlamlı olarak daha yüksek olduğu gözlendi (sırası
ile; p=0,009 ve p=0,002). Yanı sıra, invaziv işlem öyküsü, çocuklarda daha yüksek
durumluk ve sürekli kaygı puanları ile ilişkili bulundu (sırası ile; p=0,028 ve
p=0,003). Ailede ani ölüm öyküsü olan annelerde sürekli kaygı düzeyi anlamlı
derecede yüksekti (p<0,001). KPVT tanısı olan çocukların babalarının sürekli kaygı
ölçeği puanlarının uzun QT sendromlu çocukların babalarına göre anlamlı derecede
yüksek olduğu bulundu (p=0,039). Sonuç olarak çalışmamız, uzun QT sendromu ve
KPVT tanısı alan çocukların tanı yaşı ve klinik özelliklerinin, kendilerinde ve
ebeveynlerinde kaygı düzeyleri üzerinde etkili olduğunu ortaya koydu. Bu sonuçlar,
kanalopati gibi kardiyak hastalıkların psikososyal etkilerinin ele alınmasında
çocukların ve ebeveynlerin kaygı düzeylerinin göz önünde bulundurulmasının
önemli olduğunu göstermektedir.

Abstract:
Long QT syndrome and catecholaminergic polymorphic
ventricular tachycardia (CPVT) are genetic disorders associated with severe cardiac
arrhythmias in children and young adults. We anticipate that these patients may have
higher levels of anxiety due to the risk of sudden cardiac arrhythmias and sudden
death, making anxiety assessment critical for disease management. This study aimed
to evaluate the anxiety levels of children diagnosed with channelopathies and their
parents, as well as to examine the relationship between anxiety levels and various
clinical characteristics. The study included 53 pediatric patients and their parents (47
mothers and 26 fathers). Anxiety levels were measured using the State-Trait Anxiety
Inventory (STAI). The relationships between anxiety levels, parental education
levels, and the children's diagnostic and clinical characteristics were analyzed.
Statistical analyses were conducted using the Student's t-test, Mann-Whitney U test,
and Spearman correlation analysis. The median age of the patients (56.6% female)
was 11 years (range: 1–17), and the median age at diagnosis was 60 months (range:
0.1–192). Of the patients, 45 (84.9%) were diagnosed with Long QT syndrome, and
8 (15.1%) with CPVT. The mean State and Trait Anxiety scores were found to be
33.3±5.6 and 40.2±8.3 in children, respectively. For mothers, these scores were
38.7±7.8 and 46.6±10.6, while for fathers, they were 33±4.7 and 37.3± 7. Higher
educational levels in mothers were associated with lower Trait Anxiety scores
(p<0.001), whereas no significant difference was found in fathers. A negative
correlation was identified between the children's age at diagnosis and their State
Anxiety scores (r= -0.484, p=0.007). Children diagnosed with CPVT had
significantly higher State and Trait Anxiety scores compared to those with Long QT
syndrome (p=0.009 and p=0.002, respectively). Additionally, a history of invasive
procedures was associated with higher State and Trait Anxiety scores in children
(p=0.028 and p=0.003, respectively). Mothers with a family history of sudden death
had significantly higher Trait Anxiety scores (p<0.001). Fathers of children with
CPVT had significantly higher Trait Anxiety scores compared to fathers of children
with Long QT syndrome (p=0.039). In conclusion, our study demonstrated that the
age at diagnosis and clinical characteristics of children diagnosed with Long QT
syndrome and CPVT have an impact on the anxiety levels of both the children and
their parents. These findings highlight the importance of considering the
psychosocial impact of pediatric cardiac conditions on children and their parents
when addressing the management of such diseases.