Obezite polikliniğimizde takipli altmış yaş ve üstü tip2 diyabet tanılı hastaların tedavi başarılarının değerlendirilmesi
Evaluation of the treatment success of patients with sixty age and above TYPE 2 diabetes in our obesity polyclinic
Yazar: GÜLNUR KAÇAN KÖSEMEN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BÜLENT CAN
İstanbul Medeniyet Üniversitesi / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Geriatri = Geriatrics ; Hipoglisemi = Hypoglycemia ; Hipoglisemik ajanlar = Hypoglycemic agents ; Obezite = Obesity ; Tedavi = Treatment ; Yaşlılar = Aged ; Yaşlılık = Old age

Özet:
AMAÇ. Bu çalışma ile obezite polkliniğine başvuran 60 yaş ve üstü Tip2DM tanılı hastaların başlangıç ve takiplerindeki tedavilerini ve tedavi hedefine ulaşma başarılarını araştırmayı amaçladık.
GEREÇ ve YÖNTEM .Çalışmaya 01.04.2016-01.07.2019 tarihleri arasında İ.M.Ü Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi Obezite Polikliniğine başvurmuş en az 6 ay takipli  60 yaş ve üzeri Tip2DM tanısı olan 93 hasta dahil edildi ve retrospektif olarak incelendi.Poliklinikte hasta takibinde kullanılan hasta takip formundan bilgiler kaydedildi ve hastane elektronik ortamındaki laboratuar parametreleri kullanıldı. BİA yöntemi ile ölçülen vücut ağırlığı, VKİ ölçümleri  kaydedildi. Hastaların takip formlarında yazılı olan tedavi şekilleri kayıt edildi.Hastaların ilk başvuru ve son başvuru laboratuar değerleri ile 3 ay aralıklarla mevcut olan ağırlık, VKİ, HbA1c değerleri karşılaştırıldı.İlk başvuruda hedef HbA1c değerleri arasında olmayan hastaların son başvurudaki tedavi hedefine ulaşma başarısı değerlendirildi.
BULGULAR. Çalışmaya alınan hastaların ağırlık, VKİ, HbA1c, AKŞ, ALT, AST, trigliserid, total kolesterol, LDL kolesterol, insulin ve idrar mikroalbumin değerlerinde ilk başvurularına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşme saptandı (p<0.001). HDL kolesterol, kreatinin, GFR ve C peptid değerlerinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir değişim bulunmadı (p>0.05). 
HbA1c değeri ilk ölçümde ≥7.5 olan hastaların 3.ayda %40.7'sinin (n:11), 6.ayda %30'unun (n:9), 9.ayda %28.6'sının (n:8) ve 12.ayda %45.8'inin (n:11) 7.5 altına düştüğü saptandı.
Metformin+insulin kullananların oranının istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldığı ve diğer tedavileri (SGLT2 inhibitörleri, GLP-1 analogları, DPP-4 inhibitörleri ve sulfonilüre) kullananların oranının istatistiksel olarak anlamlı derecede arttığı saptandı (p:0.001).
Hastaların 3 ay aralıklarla takiplerindeki ağırlık, VKİ ve HbA1c değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede düşme saptandı (p˂0.001).  HbA1c değerlerinde 3.ay, 6.ay, 9.ay ve 12.ayda ilk ölçüme göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşme saptandı. (p˂0.001). Son ölçümde ilk ölçüme göre HbA1c ≥%8.5 olan hastaların oranında istatistiksel olarak anlamlı bir düşme saptandı (p:0.001). İlk ölçümü HbA1c ≥7.5 olanlarda HbA1c değerlerinde  istatistiksel olarak anlamlı derecede düşme saptandı (p:0.002).
SONUÇ. Diyabet gerek sıklığı gerek ise de sebep olduğu komplikasyonlar nedeniyle tüm dünyada ciddi bir sağlık sorunudur.Diyabet tedavisinde bireyselleştirilmiş glisemik hedef belirlenmesi ve tedavi şekli önem arz etmektedir. Özellikle yaşlı popülasyonda diyabet yönetimi ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmelidir. Çalışmamızdaki hastaların her başvurusunda  yaşam tarzı yönetimi konusunda görüşmemize ek olarak, orta ve ağır hipoglisemi yapıcı ajanlardan kaçındığımız gibi, güncel kılavuzlar ışığında  kilo verdiren ve kardiyovasküler  yararlanımı olan SGLT-2 ihibitörü ve GLP-1 analoglarının kullanımı ile tedavide başarıya ulaştığımızı saptamış olduk.

Anahtar kelimeler: yaşlı hasta, Tip2DM , tedavi , hipoglisemi

Abstract:
OBJECTİVE. In this study, we aimed to investigate starting and following treatment  and the successes of reaching the goal of these treatment for Type2DM patients aged 60 years and older who admitted to the obesity polyclinic.
MATERİALS AND METHODS. Ninety-three patients aged 60 years and older with Type2DM who were admitted to the Obesity Polyclinic of İ.M.U. Göztepe Training and Research Hospital between 01.04.2016-01.07.2019 and followed at least 6 months were included in the study and examined retrospectively. Data were recorded from the patient follow-up form used in the polyclinic and laboratory parameters of the hospital were used. Body weight and BMI measurements measured by BIA method were recorded. The treatment forms written on the follow-up forms of the patients were recorded. Laboratory values of the patients at the first admission and at the last admission were compared with the values of weight, BMI, HbA1c at 3-month intervals. The success of the treatment at the last admission of the patients who were not among the target HbA1c values at the first admission was evaluated.
RESULTS. Weight, BMI, HbA1c, FBS, ALT, AST, triglyceride, total cholesterol, LDL cholesterol, insulin and urine microalbumin values of the patients were significantly lower than the initial visits (p <0.001). There was no statistically significant change in HDL cholesterol, creatinine, GFR and C peptide values (p> 0.05).
It was found that number of patients whose HbA1c values at the first measurement are equal or higher than 7.5 decreased 40.7% (n: 11) in the 3rd month and 30% (n: 9) in the 6th month, 28.6% (n: 8) in the 9th month and 45.8% in the 12th month (n: 11), respectively.
It was found that the proportion of those using metformin + insulin decreased significantly and the rate of those using other treatments (SGLT2 inhibitors, GLP-1 analogues, DPP-4 inhibitors and sulfonylureas) increased significantly (p: 0.001).
There was a statistically significant decrease in weight, BMI and HbA1c values at 3-month intervals (p˂0.001). There was a statistically significant decrease in HbA1c values in the 3rd month, 6th month, 9th month and 12th month compared to the first measurement (p˂0.001). The final measurement showed a statistically significant decrease in the proportion of patients with HbA1c ≥ 8.5% compared to the first measurement (p: 0.001). There was a statistically significant decrease in HbA1c values in patients with HbA1c ≥7.5 (p: 0.002).
CONCLUSION. Diabetes is a serious health problem all over the world due to its frequency and complications. In the treatment of diabetes, individualized glycemic target setting and type of treatment is important. Diabetes management should be evaluated in detail, especially in the elderly population. In addition to our discussion on lifestyle management in each of the patients in our study, as we avoid moderate and severe hypoglycemia-causing agents, we found that we achieved success with the use of SGLT-2 inhibitors and GLP-1 analogues with cardiovascular benefit and weight loss in the light of current guidelines.

Key Words. elderly patient, Type2DM, treatment, hypoglycemia