Lokal traneksamik asit kullanımının vertebra füzyonuna etkisi: Ratlarda deneysel çalişma
The effects of local tranexamic acid on vertebrae fusion:  Experimental study in rats
Yazar: ERTUĞRUL ŞAHİN
Danışman: PROF. DR. RASİM HALUK BERK
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Füzyon = Fusion ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Hemorajiler = Hemorrhage ; Mamografi = Mammography ; Omurga = Spine ; Palpasyon = Palpation ; Spinal füzyon = Spinal fusion ; Sıçanlar = Rats ; Traneksamik asit = Tranexamic acid

Özet:
Günümüzde omurga deformitelerinde, kırıklarında, intervertebral disk rahatsızlıkları, spondilolistezis gibi birçok tedavide amaç biyomekanik olarak stabil bir omurga elde etmektedir. Bu stabilizasyonu sağlamadaki en etkili yöntem de omurga füzyonudur. Mevcut imkanlarla füzyonun patofizyolojisi daha iyi anlaşılmasına rağmen yine de psödoartroz komplikasyonuyla karşılaşılabilmektedir. Perioperatif kanamaları kontrol altına almak özellikle karmaşık ve yüksek riskli çok düzeyli omurga füzyon ameliyatlarında ciddiye alınması gereken önemli bir konudur. Daha önceki çalışmalar omurga ameliyatlarında kanamayı azaltmak için uygulanan iv ve tTA'in total kan kaybı, hemoglobin düşüşü, kan transfüzyonu ihtiyacı gibi parametrelerde kontrol grubuna göre anlamlı olduğu gösterilmiştir. Füzyon cerrahisinde sıklıkla kullanılan tTA füzyon kalitesine ve füzyona olan etkileri bilinmemektedir. Bu çalışmamızda ratta deneysel vertebra füzyon modeline tTA'i farklı dozlarda uygulayarak, füzyon üzerine etkisini palpasyon, radyolojik ve histopatolojik olarak araştırmayı amaçladık. Çalışmamızda 28 adet Winstor Albino rat kullanıldı. Tüm ratlara iliak kanat otogrefti ile intertransvers füzyon yapıldı. Gruplar,  cerrahi işlemin hemen ardından kapalı zarf usulü yöntemiyle seçilerek gruplara ayrıldı. 4 gruptan oluşan çalışmamızda kontrol grubuna sadece füzyon uygulandı (n=7). D1 grubuna lokal 1mg/kg TA, D10 grubuna lokal 10mg/kg TA, D100 grubuna lokal 100mg/kg TA uygulandı. 8. hafta sonunda ratlara önce anestezi altında mammografi cihazı ile direkt grafi çekimleri yapıldı. Kontrol grubundan iki rat grafi çekimi sonrası öldü. Çalışmaya 26 rat ile devam edildi. Kalan ratlar sakrifiye edildi. Füzyonun radyolojik dört bağımsız gözlemci tarafından intra-interobserver olarak bir ay arayla iki defa yapıldı. Manuel palpasyon bağımsız - kör 3 araştırmacı, histopatolojik inceleme bağımısız – kör bir araştırmacı tarafından yapıldı. Verilerin istatistiksel analizi yapıldı.Çalışmamızda kontrol grubunun, tedavi uygulanan diğer gruplara göre palpasyon, radyolojik, histopatolojik olarak daha iyi olduğu görüldü. Tedavi alan gruplar kendi içinde istatistiksel olarak değerlendirildiğinde palpasyonda D1 grubunun en iyi olduğu ve doz artırıldıkça füzyonun palpasyon skorunda azaldığı görüldü (p<0,005). Radyolojik incelemeler tedavi alan gruplar arasında değerlendirildiğinde D1, D10 ve D100 grupları arasında bir fark olmadığı bulundu. Histopatolojik incelemelerde tüm ratlarda matür kemik iliği görülmesi füzyonun oluştuğu ve kemik iyileşmesinin devam ettiğini gösterdi. Tedavi alan gruplar arasında union değişkeninde D1 grubunun D10 ve D100 gruplarından daha iyi olduğu, diğer değişkenlerde herhangi bir farklılık olmadığı saptandı.Bu çalışmada lokal uygulanan traneksamik asitin füzyonu olumsuz etkilediğini tespit ettik. Farklı dozlarda kullanımın makroskopik olarak olumsuz etki gösterdiği, radyolojik ve histolojik olarak ise herhangi bir fark yaratmadığı öğrenildi.

Abstract:
Aim of treatments in spine deformities, fractures, intervertebral disc disorders, spondylolisthesis, to obtain a biomechanically stable spine. The most effective method for achieving this stabilization is spine fusion. Although the pathophysiology of the fusion is better understood with the available facilities, pseudoarthrosis complication can still be encountered. Management of perioperative bleeding is an important issue that should be taken seriously especially in complex and high-risk multilevel spine fusion operations. Previous studies have shown that reduce blood loss in spine surgeries, intravenous (IV) and local TA are effective compared to the control group in parameters such as total blood loss, haemoglobin decline, and need for blood transfusion. The effects of local tranexamic acid, which is frequently used in fusion surgery, on fusion quality are not known. In this study, we aimed to investigate the effect of local tranexamic acid in different doses on experimental fusion model of rat in palpation, radiological and histopathological.In our study, 28 Winstor Albino rats were used. We performed all rats' intertransverse fusion with iliac crest autograft. The groups were selected by using closed envelope method immediately after the surgical procedure. In our study consisting of 4 groups, only fusion was applied to the control group (n = 7). 1 mg / kg tTA was applied to D1 group, 10 mg / kg tTA was applied to D10 group, and 100 mg / kg tTA was administered to D100 group. At the end of the 8th week, the rats were first taken direct graphies by mammography under general anaesthesia. Two animals from the control group died after radiographic examination. The study was continued with 26 rats. The remaining rats were sacrificed. Four independent investigators graded radiological evaluation of the fusion, as intra-interobserver twice with one-month intervals. 3 independent - blind investigators performed manual palpation fusion mass and an independent - blind investigator performed histopathological examination.  Statistical analysis of the data was performed.In our study, palpation, radiological and histopathological results were better in the control group compared to the other groups. When the treated groups were evaluated within themselves, it was found that the D1 group was the best according to the palpation results and the fusion decreased with respect to palpation as the dose was increased (p <0.005). When the radiological examinations were evaluated between the treated groups, there was no difference between the D1, D10 and D100 groups. Histopathological examination revealed mature bone marrow in all rats and showed that fusion occurred and bone healing continued. Union of D1 group was better than the other D10 and D100 groups but no difference was found in the other variables.In this study, we found that local tranexamic acid have a negative effect on fusion. Also the use of different doses has a macroscopically negative effect and do not make any difference in radiological and histological.