Streptozotosin ile diyabet oluşturulan ratlarda epidermal büyüme faktörü ile yağ dokudan elde edilen stromal vasküler fraksiyonun yara iyileşmesi üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of epidermal growth factor and stromal vascular fraction from fat tissue on wound healing in streptozotocin-induced diabetes rats
Yazar: DİLEK TUĞÇE KAZANCIK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ SERCAN YÜCEL
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery

Özet:
STREPTOZOTOSİN İLE DİYABET OLUŞTURULAN SIÇANLARDA
EPİDERMAL BÜYÜME FAKTÖRÜ İLE YAĞ DOKUDAN ELDE
EDİLEN STROMAL VASKÜLER FRAKSİYONUN YARA İYİLEŞMESİ
ÜZERİNE ETKİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
ÖZET
Giriş ve Amaç: Yara, doku ve organ bütünlüğünün herhangi bir etmen sonucu bozulması durumudur. Yara iyileşmesi ise doku bütünlüğünün bozulmasından başlayarak yeni doku oluşumu ile sonuçlanan hücresel ve biyokimyasal olaylar zinciridir. Diyabet, yara iyileşmesini olumsuz yönde etkileyen önemli sistemik hastalıklardan biridir. Normal yara iyileşmesinin farklı fazlarında duraksama gözlenerek olması gereken senkronizasyon bozulur. Bu sebeple klinikte diyabetik hastaların yara iyileşme problemleri sıklıkla karşımıza çıkar. Bu yaraların tedavisinde yara bölgesine hücre çoğalmasını artırıp ve yeni damar oluşumunu uyararak yara iyileşmesini hızlandıran epidermal büyüme faktörü (EBF) tedavisi kullanım alanı bulmaktadır. Çalışmamızın amacı diyabetik yara iyileşmesinde yağ dokudan elde edilen stromal vasküler fraksiyon (SVF) ile EBF nin etkinliklerini karşılaştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: 48 adet erkek Spraque Dawley Albino sıçan, her grupta 12 hayvan olacak şekilde 4 gruba ayrıldı. Tüm gruplarda Streptozotosin verilerek diyabetes mellitus oluşturuldu. Çalışmada kullanılacak SVF üretimi için; diyabetize olmuş bir grup sıçanın inguinal bölgelerine insizyon yapılarak inguinal yağ dokuları alındı. Alınan yağ dokularından SVF elde edildi. Kalan üç grupta sıçan sırt derisinde 1 adet 3 x 3 cmlik tam kat cilt defekti oluşturuldu. Cilt defektlerine kontrol grubunda % 0,9 serum fizyolojik, 2. grupta SVF, 3. grupta rekombinant insan EBF intradermal olarak 1.,3.,5.,7. günlerde enjekte edildi. Yara alanlarının makroskobik olarak değerlendirilmesi için 14. günde fotoğraflar çekildi. 14. gün yaradan biyopsi örnekleri alındı. Biyopsi sonrası hayvanlar sakrifiye edildi. Biyopsi örneklerinde histopatolojik analizler yapıldı. 
Bulgular: Diyabetik yara modelimizde; stromal vasküler fraksiyon, kontrol grubuna göre yara kapanma oranı, epitelizasyon, fibroblast hücre yoğunluğu, kolajen lif yoğunluğu ve anjiogenezi arttırmış, enflamatuar hücre yoğunluğunu azaltmıştır (p<0,05). Stromal vasküler fraksiyon yara kapanma oranı, kolajen lif yoğunluğu ve anjiogenezi epidermal büyüme faktörüne göre anlamlı ölçüde arttırmıştır (p<0,05). Çalışmamızda epidermal büyüme faktörü istatistiksel olarak anlamlı bulunmasa da kontrol grubuna göre yara kapanma oranı, fibroblast hücre yoğunluğu, kolajen lif yoğunluğu ve anjiogenezi arttırmış, enflamatuar hücre yoğunluğunu azaltmıştır. Fibroblast hücre yoğunluğu, enflamatuar hücre yoğunluğu ve epitelizasyon açısından stromal vasküler fraksiyon grubu ile epidermal büyüme faktörü grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmemiştir.     
Sonuçlar: Diyabetik yara iyileşmesinde stromal vasküler fraksiyon yara kapanma oranı, kolajen lif yoğunluğu ve anjiogenezi iyileştirme bakımından epidermal büyüme faktörüne göre üstün bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler: Yara iyileşmesi, stromal vasküler fraksiyon, epidermal büyüme faktörü

Abstract:
COMPARISON OF THE EFFECTS OF EPIDERMAL GROWTH FACTOR AND STROMAL VASCULAR FRACTION FROM FAT TISSUE ON WOUND HEALING IN STREPTOZOTOCIN-INDUCED DIABETES RATS
ABSTRACT
Introduction and Aim: Wound is a condition in which tissue and organ integrity is impaired as a result of any factor. Wound healing, on the other hand, is a chain of cellular and biochemical events that begins with the deterioration of tissue integrity and results in the formation of new tissue. Diabetes is one of the important systemic diseases that negatively affect wound healing. In different phases of normal wound healing, pause is observed and the synchronization is disrupted. For this reason, wound healing problems of diabetic patients are frequently encountered in the clinic. In the treatment of these wounds, epidermal growth factor (EBF) therapy, which accelerates wound healing by increasing cell proliferation in the wound area and stimulating new vessel formation, finds its use. The aim of our study is to compare the efficacy of stromal vascular fraction (SVF) obtained from adipose tissue and EBF in diabetic wound healing.
Material and Methods: 48 male Spraque Dawley Albino rats were divided into 4 groups with 12 animals in each group. Diabetes mellitus was induced by giving streptozotocin in all groups. For the production of SVF to be used in the study; Inguinal fat pads were removed by making incisions in the inguinal regions of a group of diabetic rats. SVF was obtained from the removed adipose tissues. In the remaining three groups, 1 full-thickness skin defect of 3 x 3 cm was created on the back skin of the rat. Skin defects were treated with 0,9% saline in the control group, SVF in the 2nd group, and recombinant human EBF in the 3rd group intradermally injected at the 1.,3,5.,7. days. Photographs were taken on the 14th day for macroscopic evaluation of the wound areas. On the 14th day, biopsy samples were taken from the wound. Animals were sacrificed after biopsy. Histopathological analyzes were performed on biopsy samples.
Results: In our diabetic wound model; stromal vascular fraction increased wound closure rate, epithelialization, fibroblast cell density, collagen fiber density and angiogenesis, and decreased inflammatory cell density compared to the control group (p<0.05). Stromal vascular fraction significantly increased wound closure rate, collagen fiber density and angiogenesis compared to epidermal growth factor (p<0.05). Although epidermal growth factor was not statistically significant in our study, it increased wound closure rate, fibroblast cell density, collagen fiber density and angiogenesis, and decreased inflammatory cell density compared to the control group. No statistically significant difference was observed between the stromal vascular fraction group and the epidermal growth factor group in terms of fibroblast cell density, inflammatory cell density and epithelialization.
Conclusion: In diabetic wound healing, stromal vascular fraction was found to be superior to epidermal growth factor in terms of wound closure rate, collagen fiber density and improving angiogenesis.
Keywords: Wound healing, stromal vascular fraction, epidermal growth factor