Obez olan ve obez olmayan polikistik over sendromu tanılı hastalarda il-17A düzeyinin karşılaştırılması
Comparison of IL-17A levels in obese and non-obese patient with policystic ovary syndrome
Yazar: ESEN ÖNLEN
Danışman: PROF. DR. GÜRCAN KISAKOL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Genital hastalıklar-kadın = Genital diseases-female ; Obezite = Obesity ; Polikistik over sendromu = Polycystic ovary syndrome ; İnterlökin 17 = Interleukin 17

Özet:
Amaç: Çalışmamızda polikistik over sendromu ve obezite ile İL 17A arasındaki olası ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: PKOS tanısı olan 55 hasta (obez/obez olmayan:21/34, ortalama yaş: 24 (18-37) yıl) ve 29 sağlıklı kontrol (obez/obez olmayan:12/17, ortalama yaş: 32 (21-44) yıl) çalışmaya alındı. Tüm gönüllülerin fizik muayene ve antropometrik ölçümleri yapıldıktan sonra 8-10 saatlik açlığı takiben alınan serum örneklerinden İL 17A düzeyleri çalışıldı. 
Bulgular: Hasta ve kontrol grubunun boy, kilo, BKİ, bel çevresi ve vücut yağ oranı benzerdi. Glukoz, BUN, kreatinin, serum total kolesterol, trigliserid, HDL kolesterol, VLDL kolesterol, Trigliserid, lökosit, NLO, MPV, TSH, FSH, estradiol ve prolaktin açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. ALT, AST, LH, Total testosteron, DHEAS ve 17OH progesteron seviyeleri iste kontrol grubu ile kıyaslandığında PKOS tanılı hastalarda anlamlı olarak daha yüksek bulundu (sırasıyla p= 0,017, p= 0,005, p= 0,045, p= 0,003, p<0,001 ve p= 0,002). HOMAIR ve insülin seviyeleri PKOS tanılı hasta grubunda daha yüksek olmasına rağmen fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (sırasıyla; p= 0,216 ve p= 0,174 ). LDL kolesterol ve trombosit düzeyi ise PKOS tanılı hastalarla kıyaslandığında kontrol grubunda anlamlı olarak daha yüksek idi (sırasıyla p= 0,01ve p= 0,043). PKOS tanılı hastalar kontrol grubu ile kıyaslandığında İL17A düzeyi daha yüksekti ancak aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,535). 
Hastalar PKOS'dan bağımsız olarak obez olanlar ve olmayanlar olarak iki ayrı grupta incelendiğinde ise obez olmayan PKOS tanılı hasta grubunda ALT, AST, total testosteron, DHEAS ve 17 OH progesteron düzeyleri daha yüksek idi (p değerleri sırasıyla 0,034; 0,003; 0,023; 0,027 ve 0,001). Obez olan PKOS tanılı hasta grubunda, obez kontrol grubu ile karşılaştırıldığında HDL anlamlı olarak daha yüksek, LDL daha düşük saptandı (sırasıyla; p=0,036 ve p=0,049). Yine obezlerde PKOS grubunda insülin, LH ve DHEAS düzeyleri anlamlı olarak daha yüksek idi (p değerleri sırasıyla 0,017; 0,024 ve 0,007). İL 17A düzeyi ise obez olan grupta obez olmayan grup ile kıyaslandığında daha yüksekti ancak yine arada istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p=0,715).
Sonuç: Çalışmamızda PKOS tanılı hastalarda kontrol grubuyla kıyaslandığında ve obez hastalarda obez olmayanlarla kıyaslandığında İL 17A düzeyi daha yüksek olmasına rağmen arada istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır. İL 17A ile PKOS'un ilişkilendirilebilmesi için daha çok çalışmaya ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: PKOS, İL 17A, obezite

Abstract:
Aim: In our study, it was aimed to evaluate the possible association between İLA 17A and policystic over syndrome and obesity.
Material and Methods: There were 55 patients with PCOS diagnosis (obese / non-obese: 21/34, mean age: 24 (18-37) years) and 29 healthy controls (obese / non-obese: 12/17, mean age: 32) were taken into trial. After physical examination and anthropometric measurements of all volunteers, IL-17A levels were studied from serum samples taken after 8-10 hours of fasting.
Results: The height, weight, BMI, waist circumference, and body fat percentage of the patient and control group were similar. There was no statistically significant difference in terms of glucose, BUN, creatinine, serum total cholesterol, triglyceride, HDL cholesterol, VLDL cholesterol, triglyceride, leukocyte, NLO, MPV, TSH, FSH, estradiol and prolactin. The levels of ALT, AST, LH, total testosterone, DHEAS and 17OH progesterone levels were significantly higher in patients with PCOS compared with control group (p = 0,017, p = 0,005, p = 0,045, p = 0,003, p <0,001 and p = 0.002 respectively). Although the HOMAIR and insulin levels were higher in patients with PCOS, the difference was not statistically significant (p = 0,216 and p = 0,174, respectively). LDL cholesterol and thrombocyte levels were significantly higher in the control group compared to patients with PCOS (p = 0.01 and p = 0.043, respectively). The level of IL17A was higher when compared with the control group of patients with PCOS, but the difference was not statistically significant (p = 0.535).
The ALT, AST, total testosterone, DHEAS and 17 OH progesterone levels were higher in patients with non-obese PCOS when the patients were examined in two groups as obese and non-obese patients independently of PCOS (p values 0.034; 0.023, 0.027 and 0.001). HDL was significantly higher and LDL was lower in the obese group of patients with PCOS (p = 0.036 and p = 0.049, respectively), compared with the obese control group. Also, insulin, LH and DHEAS levels were significantly higher in the obese PCOS group (p values 0.017, 0.024 and 0.007, respectively). The level of IL-17A was higher in the obese group compared to the non-obese group, but again there was no statistically significant difference (p = 0,715).
Conclusions: Although, there was a higher level of IL-17A; in patients with PCOS compared to the control group and in obese patients compared to non-obese patients in our study. But, there was no statistically significant difference was found between gropus. There is a need for more work in order to be able to relate the PCOS to the province 17A.
Keywords: PCOS, IL 17A, obesity