Deneysel tip I diyabetin sıçan periferik sinirleri üzerine etkisinin numerik analiz yöntemleri ile incelenmesi
Investigation of experimental type I diabetes affect on rat peripheral nerves by using numerical analysing methods
Yazar: SEÇKİN TUNCER
Danışman: DOÇ. DR. NİZAMETTİN DALKILIÇ
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Biyofizik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Biyofizik = Biophysics

Özet:
Diyabet, toplumun büyük bölümünü etkileyen ve kandaki glukoz miktarının kontrol edilememesinden kaynaklanan metabolik bir hastalıktır. Bu hastalığa bağlı olarak sinir sisteminde patolojik durumlar oluşmakta ve bu patolojilerin tümü diyabetik nöropatiler olarak adlandırılmaktadır. Diyabete bağlı olarak gelişen ikincil komplikasyonların arasında yer alan diyabetik nöropatiler, periferal sinirlerde diyabetin süresiyle orantılı hasar meydana getirmektedir. Yapılan çalışmada sıçanlarda tek seferlik streptozotosin (STZ) enjeksiyonu (50 mg/kg, i.p) ile deneysel tip 1 diyabet oluşturulmuştur. Diyabetik hayvanlar 2, 4 ve 8 haftalık diyabetik gruplara ayrılmıştır. Kontrol grubu sıçanlarına ise yalnızca STZ'nin çözücüsü (0.1 M Sitrat, pH 4.5) enjekte edilmiştir. Deney grubu sıçanlarının siyatik sinirleri çıkarılarak, elektrofizyolojik kayıtlar alınmıştır. Kaydedilen bileşik aksiyon potansiyelleri (BAP), diyabetin süresine bağlı etkisinin anlaşılabilmesi amacıyla farklı yöntemler kullanılarak analize tabi tutulmuştur. Yapılan analizler sonucunda, günümüzde erken dönem periferik nöropatilerin tanısında kliniklerde kullanılan yöntemlerin tek lif aksiyon potansiyeli (TLAP) modelleri kullanılarak hesaplanan sinir iletimi hız dağılımı (SİHD) histogramlarına göre daha az bilgi sağladığı görülmüştür. Konvansiyonel yöntemler kullanılarak yapılan hesaplamalar sonucunda elde edilen iletimle ilgili parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı bir değişim ancak diyabetin 4. haftasında görülürken, SİHD histogramları sayesinde diyabetin 2. haftasından itibaren sıçan siyatik sinirini oluşturan yavaş hızda ileten liflerin aktivitesinde değişim görülmüştür. Nöropatilerin erken tanısında SİHD yönteminin klasik iletim hızı ölçüm yöntemlerine göre daha fazla bilgi verdiği görülmüştür.

Abstract:
Diabetes is a metabolic disorder based on uncontrolled blood glucose concentration that affects majority of human population. This disorder causes some pathologies in nervous system that called diabetic neuropathies. As a secondary complication of diabetes, diabetic neuropathies causes damage on peripheral nerves depending on time of diabetes. In this study, experimental type 1 diabetes was induced by injection of streptozotocin (50 mg/kg, i.p) in rats. Diabetic animals were grouped as 2, 4 and 8 weeks diabetic. Control group animals were received only vehicle of STZ (0.1 M Citrate, pH 4.5). Sciatic nerves of experimental animals were dissected and electrophysiological recording experiments were achieved. Recorded compound action potentials were then analyzed to understand the time dependent effects of diabetes on peripheral nerves. Analysis have shown that, current recording techniques that is used in clinics for diagnoses of neuropathologies, carries less information compared to conduction velocity distribution (CVD) histograms obtained by using single fiber action potential (SFAP) models. In parameters obtained by using conventional methods, statistically significant changes were first seen in 4th week of diabetes. But, by means of CVD histograms, diabetes induced significant changes could be seen 2nd week of diabetes in slowly conducting fiber group. So, CVD methods give more information in early diagnosis of neuropathies compared to classical conduction velocity measurements.