Şehzadeliğinden tahttan indirilişine kadar V. Murad'ın borçları meselesi
The issue of loans of Murad V from his princehood to dethronement
Yazar: KEREM TURĞUT
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ METİN ÜNVER
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı / Yakınçağ Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Tarih = History
Dizin: Borçlar = Debts ; Murad V = Murad V ; Osmanlı Devleti = Ottoman State ; Osmanlı Dönemi = Ottoman Period ; Osmanlı tarihi = Ottoman history ; Padişahlar = Padishahes ; Yakın Çağ = Modern Times

Özet:
Sultan Abdülmecid'in ilk oğlu olan V. Murad, aynı zamanda Tanzimat Dönemi'nin de ilk şehzadesiydi. Bu sebeple babası tarafından Tanzimat'ın tüm özelliklerini yansıtacak şekilde diğer şehzadelerden farklı olarak özenle yetiştirildi. 1861'de Sultan Abdülmecid'in vefatıyla amcası Sultan Abdülaziz padişah olurken, V. Murad ise Veliaht ilan edildi. Bundan sonra şehzadeliğinden beri düşkün olduğu sefahat dolu yaşantısını zaman zaman Kurbağalıdere Köşkü'nde devam ettirdi. Buradaki köşkte iktidara muhalif olan ve parlamenter sistemin gerekliliğini savunan Yeni Osmanlılar ile yoğun ilişkiler kurdu. 1870'lere gelindiğinde artık V. Murad, tamamen taht için mücadele eden bir veliaht oldu. Veliahdın etrafındakiler ise Yeni Osmanlılar olarak adlandırılan yenilik taraftarları ve mevcut yönetimden şikâyetçi devlet adamlarıydı. 
Zaten harcamaları müsriflik boyutunda olan V. Murad, aralarında Yeni Osmanlılar'ın da bulunduğu, sürekli Murad'ın padişahlığının ve meşrutiyetin konuşulduğu meclislerin tüm yükünü çekmekteydi. Nihayet kaynaklarda geçen fakat şu anki çalışmalarla henüz belgelerle kanıtlanamayan, medrese öğrencilerine el altından dağıtılan paraların V. Murad tarafından temin edilmesiyle iktidar yolu açıldı ve yapılan darbeyle de padişah ilan edildi. Borçları sürekli olarak artış gösteren V. Murad'ın padişahlığı ise sadece üç ay sürdü. Elbette bu kadar kısa süren padişahlığı ne kendisine ne de borçlandığı kimselere fayda getirdi. Çünkü geçmişi 13-15 sene öncesine kadar uzanan birçok borcun geri ödemesi yapılamayacaktı. Bu çalışmada, özellikle Başbakanlık Osmanlı Arşivi üzerinde yoğunlaşarak V. Murad'ın şehzadelik döneminden tahttan indirilişi sonrasına kadar uzanan borç ilişkileri izah edilmeye çalışılmıştır.

Abstract:
Murad V, the first son of Sultan Abdülmecid was at the same time the first prince of the Tanzimat Era. Therefore, he was intentively raised by his father, dissimilarly to other princes, in a manner to incorporate all the specialities of the Tanzimat.  Upon the demise of Sultan Abdülmecit in 1861, the reign of Sultan Abdülaziz began and Murad V was announced as the Crown Prince. After then he continued his debauched life that he was fond of since his princehood in Kurbağalıdere Mansion. Here in this mansion he established close and intense relations with the Young Ottomans who were opponents and took a stand for the necessity of the parliamentary system. In early 1870's, Murad V became a crown prince fighting for the throne with his all heart and soul. Those around the prince were statesmen who were reform fans and protesters against the current government.
Murad V whose expenses were already at a level of lavishness, also paid for the assemblies during which Murad's sultanate and constitutional monarchy were discussed with the attendants among which were also the Young Ottomans. Eventually, the way for the throne was paved by the clandestine financial aids given to madrasah scholars by Murad V which is referred in the literature however so far is not a matter in deed and he was announced the Sultan by means of a coup staged. The reign of Murad V, debts of who were constantly growing, lasted only for 3 months. For sure, such a short-lived sultanate brought benefit to neither himself nor those who lent him money. Since many debts dating back to 13-15 years ago would never be refunded. 
This study aims to describe the loan relations of Murad V from his princehood to beyond his dethronement focusing particularly on the Ottoman Archive.