Yanık hastalarında intravenöz midazolam veya deksmedetomidin ile premedikasyonun ketamin-fentanil sedoanaljezisine etkilerinin karşılaştırılması /
Yazar: MUZAFFER GENCER
Danışman: UZMAN ÖZLEM KARAKAYA SEZEN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
GİRİŞ: Yanık hastasında debritman, pansuman gibi uygulamalar, psikolojik olarak hastayı devamlı olarak strese maruz bırakan, oldukça ağrılı ve zorlu bir süreçtir. Bu çalışmamızda, yanıklı hastanın terapötik uygulamaları sırasında ağrı duyusunu en aza indirebilmek, bu sürecin oluşturduğu psikolojik travmaya yönelik olarak, hastaların duygusal stresini kaldırıp, tedavi süresince uyumlarını arttırmak amacıyla, işlem öncesinde premedikasyon amaçlı intravenöz uygulanan, midazolam ve deksmedetomidinin sedatif ve hemodinamik etkileri karşılaştırıldı.
MATERYAL VE METOD: Çalışmaya, Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yanık ve Yara Tedavi Merkezinde yatarak tedavi gören, yaşları 18 ile 77 arasında, yanık derinliği 2. Ve 3. derece, yanık tipleri başlıca; elektrik, alev, kimyasal, haşlanma olmak üzere, yanık yüzeyi genişliği % 15 ile % 63 arasında olan hastalar dahil edildi. Hastalar, ASA I-II, kadın veya erkek, kalp tepe atımı 50/ dk. üzerinde, hepatik, endokrin, metabolik, renal fonksiyon bozukluğu ve alfa-2 agonist kullanım öyküsü olmayan hastalardı. Toplam 50 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar, Grup 1: Deksmedetomidin, Grup 2: Midazolam olmak üzere, 25' er hastadan oluşan iki eşit gruba ayrıldı. Grup 1: Deksmedetomidin grubundaki hastalara 1 mcg/ kg deksmedetomidin, Grup 2: Midazolam grubundaki hastalara 0, 03 mgr/ kg midazolam debritman, pansuman gibi işlemlerden  10 dakika önce intravenöz olarak verildi. Hastalarda kalp atım hızı (KAH), sistolik arter basıncı (SAB), diyastolik arter basıncı (DAB), periferal oksijen satürasyonu (SpO2) ve standart BİS monitörizasyonu yapıldı. Hastaların, sedasyon skorları ölçümünde ''Ramsey Sedasyon Skalası'' kullanıldı. Veriler, bazal, 1. 3. 5. Ve 10. dakikalarda kaydedildi. 10. dakikada ilave olarak ketalar (2 mgr / kg) ve fentanil (1 mcg/ kg) uygulandı intravenöz olarak tüm hastalara standart bir şekilde verilerek uygulama başlatıldı. Pansumanın başlangıcında tüm hastalara standart olarak, Ketamin 2 mgr/ kg ve analjezi amaçlı 1 mcg/ kg fentanil uygulandı. İlaç verilirken ve sonrasında oluşabilecek yan etkiler kaydedildi. 
BULGULAR: Gruplar arasında kalp atım hızı ölçümleri arasında istatistiksel olarak analmlı farklılık bulunmamakta iken, midazolam grubunun, tüm ölçümlerde kalp atım hızı (KAH) ortalaması, deksmedetomidin grubundan istatiksel olarak anlamlı yüksek olduğu bulunmuştur. Gruplar arasında, sstolik arter basıncı (SAB) ölçümleri arasında anlamlı farklılık bulunmamakta iken, midazolam grubunun pansuman başlangıcı ve pansuman işleminin 15. dakikasında diyastolik arter basıncı (DAB) ortalaması deksmedetomidin grubundan istatiksel olarak anlamlı yüksektir. Gruplara göre, deksmedetomidin grubunun SpO2 ve BİS ortalaması midazolam grubundan istatiksel olarak anlamlı yüksektir. Gruplara göre deksmedetomidin grubunun 1. dakika sedasyon skorunun midazolam grubundan anlamlı yüksek, midazolam grubunun da pansuman sırasında 30. dakika sedasyon skorunun deksmedetomidin grubundan anlamlı yüksek olduğunu saptadık. Her iki hasta grubunda, çalışmamız sırasında komplikasyon olarak; bradikardi, hipotansiyon ve desatürasyon (SpO2' de % 90' ın altında değer) gözlemedik.
SONUÇ: Yanıklı hastada debridman, pansuman gibi kısa süreli girişimler, duygusal strese yol açan travmatik uygulamalardır. Yaptığımız çalışmada sonuç olarak; yanıklı hastada debridman ve pansuman gibi ağrılı uygulamalara başlamadan önce, premedikasyon amaçlı deksmedetomidin uygulması ile midazolam uygulaması arasında, etkinlik ve güvenirlik yönünden anlamlı farklılık olmadığı ve her iki ajanın da bu tür uygulamalarda ciddi bir yan etki ile karşılaşılmadan güvenli bir şekilde kullanılabileceği sonucuna varıldı.

Abstract:
INTRODUCTION: Applications such as debridement and dressing in burn patients are a very painful and difficult process that constantly exposes the patient to stress. In this study, the sedative and hemodynamic effects of midazolam and dexmedetomidine administered intravenously for premedication before the procedure were compared in order to minimize the pain sensation during the therapeutic applications of the burned patient, to remove the emotional stress of the patients and to increase their adaptation during the treatment, for the psychological trauma caused by this process.
MATERIAL AND METHOD: The study, Dr. Lutfi Kırdar Kartal Training and Research Hospital, Burn Treatment Center, between the ages of 18 and 77, burn depth 2nd and 3rd degree, types of burns are; patients with a burn surface width between 15% and 63%, including electrical, flame, chemical, and scalding were included. The patients were ASA I-II, female or male, heart rate 50 / min. Patients with no hepatic, endocrine, metabolic, renal dysfunction or a history of alpha-2 agonist use. A total of 50 patients were included in the study. The patients were divided into two equal groups of 25 patients, Group 1: Dexmedetomidine, Group 2: Midazolam. Group 1: 1 mcg / kg dexmedetomidine was given to the patients in the dexmedetomidine group, and 0.03 mg / kg midazolam was given intravenously to the patients in the midazolam group 10 minutes before the procedures such as debridement and dressing. Heart rate (HR), systolic arterial pressure (SAP), diastolic arterial pressure (DAP), peripheral oxygen saturation (SpO2) and standard BIS monitoring were performed in the patients. "Ramsey Sedation Scale" was used to measure the sedation scores of the patients. Data were recorded at baseline, 1, 3, 5 and 10 minutes. Ketalar (2 mg / kg) and fentanyl (1 mcg / kg) were administered additionally at the 10th minute, intravenously given to all patients in a standard manner and the administration was initiated. At the beginning of the dressing, Ketamine 2 mg / kg and fentanyl 1 mcg / kg for analgesia were administered to all patients as a standard. Side effects that may occur during and after the medication were recorded.
RESULTS: While there was no statistically significant difference between the heart rate measurements between the groups, the average heart rate (HR) of the midazolam group was found to be statistically significantly higher than the dexmedetomidine group. While there was no significant difference between the sstolic arterial pressure (SAP) measurements between the groups, the mean diastolic arterial pressure (DAP) in the midazolam group at the beginning of dressing and at the 15th minute of the dressing process was statistically significantly higher than the dexmedetomidine group. According to the groups, the SpO2 and BIS mean of the dexmedetomidine group was statistically significantly higher than the midazolam group. According to the groups, we found that the 1st min. sedation score of the dexmedetomidine group was significantly higher than the midazolam group, and the 30th min. sedation score of the midazolam group during dressing was significantly higher than the dexmedetomidine group. In both patient groups, as a complication during our study; We did not observe bradycardia, hypotension and desaturation (SpO2 value below 90%)
CONCLUSION: Short-term interventions such as debridement and dressing in burn patients are traumatic procedures that cause emotional stress. As a result of our work; Before starting painful applications such as debridement and dressing in the burn patient, it was concluded that there was no significant difference between the administration of dexmedetomidine for premedication and midazolam in terms of efficacy and safety, and that both anestesic agents could be used safely without serious side effects in such procedures.