Musk-reaktif lenfositlerin deneysel otoimmün miyastenia gravis modelinde karakterizasyonu ve biyobelirteç olarak değerlerinin araştırılması
Characterization of the musk-reactive lymphocytes in experimental autoimmune myasthenia gravis model and evaluation of it's value as biomarker
Yazar: MELİKE KÜÇÜKERDEN
Danışman: PROF. DR. ERDEM TÜZÜN
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Sinir Bilimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Moleküler Tıp = Molecular Medicine ; Nöroloji = Neurology ; Tıbbi Biyoloji = Medical Biology
Dizin: Antikorlar = Antibodies ; Biyobelirteçler = Biomarkers ; Kas-iskelet hastalıkları = Musculoskeletal diseases ; Lenfositler = Lymphocytes ; Myasthenia gravis = Myasthenia gravis ; Otoimmün hastalıklar = Autoimmune diseases ; Otoimmünite = Autoimmunity ; Tirozin = Tyrosine ; İmmünoglobülin G = Immunoglobulin G

Özet:
Kas spesifik tirozin kinaz (MuSK) - antikoru pozitif miyastenia gravis (MG) antikorları genellikle kompleman aktive etmeyen IgG4 izotipinde (fare IgG1 analoğu) bulunmaktadır. Bu çalışmada, anti-MuSK izotiplerinin düzeyleri ve lenf nodu ve periferal kan mononükleer hücrelerinde MuSK-reaktif B lenfositlerinin frekansları, MuSK aracılı deneysel otoimmün MG (DOMG) modeli kullanılarak araştırılmıştır. 
C57BL6 soyundan fareler rekombinan insan MuSK proteini ve adjuvan olarak complete Freund adjuvanı (CFA) ile immünize edilmiştir. İmmünize edilen farelerin klinik özellikleri ve hümoral cevapları araştırılmıştır. Sadece CFA ile immünize edilen farelere kıyasla MuSK+CFA ile immünize edilen fareler yüksek DOMG şiddeti, ağırlık kaybı ve kavrama gücü değerleri göstermişlerdir.  Fareler IgG1 dominant olmak üzere tüm serum anti-MuSK izotiplerini göstermiştir. Benzer şekilde, kas kesitlerinde nöromusküler bileşkede IgG1 depozit oranları hakim izotip olarak gözlemlenmiştir. Dahası, MuSK-DOMG'de kompleman aktivasyon rolü ile tutarlı olarak  fare gruplarının kas örneklerinde C3 kompleman depozitleri gözlemlenmiştir. MuSK+CFA ile immünize edilmiş fare grubunun periferal kan mononüklear hücre (PBMC) örneklerinde ALEXA-MuSK ve IgG antikoru ile reaktivite gösteren hücreler belirgin bir artış gösterirken  lenf nodu (LN) örneklerinde aynı düzeyde belirgin bir reaktivite saptanamamıştır. PBMC B hücreleri alt popülasyonları ile klinik değerler arasında yapılan korelasyon çalışmasında ise tüm izotipler için anti-MuSK+ B hücreleri ile kavrama gücü ve klinik skor değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı değerler elde edilmiştir. Gerçekleştirdiğimiz bu çalışmanın sonucunda, IgG1'in MuSK ilişkili MG'de baskın izotip olduğu doğrulanmış ve peripheral B lenfositlerinin MG tanısında önemli bir biyobelirteç olarak kullanılabilme potansiyeli gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler : Miyastenia Gravis, MuSK, IgG1, hayvan modeli, B hücreleri

Abstract:
In muscle specific tyrosine kinase (MuSK)-antibody positive myasthenia gravis (MG), antibodies are predominantly of the non-complement fixing IgG4 isotype (analogous to mouse IgG1). In this study, MuSK-induced experimental autoimmune myasthenia gravis (EAMG) model was used to investigate the frequency of anti-MuSK isotypes in lymph nodes and peripheral blood mononuclear cells of MuSK-MG. 
Wild type (WT) C57BL6 mice were immunized with the recombinant extracellular domain of human MuSK in complete Freund adjuvant (CFA). Clinical features and humoral responses of immunized mice were investigated. After MuSK-immunization, mice showed significant EAMG severity, weight loss and grip strength values as compared to mice immunized with only CFA. WT mice displayed all serum anti-MuSK isotypes with IgG1 predominance. Likewise, IgG1 were the predominant isotype deposits at the neuromuscular junctions on the muscle sections. Moreover, muscle samples of mice showed complement C3 deposits, consistent with a role for complement activation in MuSK-EAMG. The cells those have shown reactivity with ALEXA-MuSK and IgG antibody were prominently increased in peripheral blood mononuclear cell (PBMC) samples of mice group immunized with MuSK+CFA while there was no significant reactivity determined in lymph node samples. The correlation study for the sub-populations of anti-MuSK+ PBMC B cells and the clinical rates has shown that all MuSK+ B cell isotypes has statistically significant correlation with the grip strenght and clinical score values. As a result of this study, we suggest that peripheral B cells has the potential of being utilized as a biomarker in MG diagnosis. Our fndings also support the anti-MuSK IgG1 as the predominant isotype in MuSK-related MG.

Key Words: Myasthenia Gravis, MuSK, IgG1, animal model, B cells