Robotik radikal prostatektomi sonrası erektil disfonksiyonun gelişimini etkileyen faktörlerin belirlenmesi ve önlenmesi için bir risk skoru modelinin geliştirilmesi
Development of a risk score model to identify and prevent factors affecting the development of erectile dysfunction after robotic radical prostatectomy
Yazar: HAKAN KARACA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ RESUL SOBAY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç: Robotik radikal prostatektomi sonrası erektil disfonksiyonu öngörebilecek parametreleri belirlemek, bu parametrelerin erektil disfonksiyon üzerindeki etkisini değerlendirmek ve klinik uygulamalarda kullanılabilecek bir tahmin modeli oluşturmak
Gereç ve Yöntem: SBÜ Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 01/01/2018 ile 01/01/2022 tarihleri arasında prostat kanseri nedeniyle robot yardımlı radikal prostatektomi operasyonu uygulanan hastalar retrospektif olarak analiz edildi. Preoperatif transüretral prostatektomi cerrahisi geçirmiş, preoperatif radyoterapi veya hormonoterapi öyküsü olan, 80 yaş üzeri hastalar çalışma dışı bırakıldı. Erkeğin başarılı vajinal penetrasyon için yeterli penil ereksiyon elde edememesi ve/veya sürdürememesi erektil disfonksiyon olarak değerlendirildi
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaşları 45 ile 76 arasında değişmekte olup, ortalama 61,18 ± 6.72 yıl idi. Erektil disfonksiyon olan hastaların yaşları, ereksiyonunu korumuş olanlara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptanmıştır (p=0,004; p<0,01). Ereksiyonunu korumuş olan hastaların Charlson komorbidite indeks ortalaması 3,63 ± 0,85 olup tam erektil disfonksiyonu olan olgulara göre anlamlı düzeyde düşük saptanmıştır (p=0,004; p<0,01). Preoperatif IIEF skoru tam erektil disfonksiyonu olan hastalarda 14,29 ± 5,34 olup anlamlı düzeyde düşük izlenmiştir. Obturatuar internus kalınlığı tam erektil disfonksiyonu olan hastalarda 20,61 ± 2,91 olup ereksiyonunu korumuş olan hastalara göre anlamlı düzeyde yüksek saptanmıştır. İntraprostatik üretra uzunluğu tam erektil disfonksiyonu olan hastalarda 36,48 ± 9,3 olup ereksiyonunu korumuş olan hastalara göre anlamlı düzeyde yüksek saptanmıştır. Ereksiyonu korumuş olgularda cerrahi yöntem olarak modifiye (ultrapreservation anterior sparing RARP) teknik uygulanma oranı anlamlı düzeyde yüksek saptanırken (p=0,002; p<0,01), tam erektil disfonksiyon gözlenen olgularda konvansiyonel teknik uygulanma oranı anlamlı düzeyde yüksek saptanmıştır (p=0,007; p<0,01). Ereksiyonu korunmuş olgularda bilateral sinir koruyucu teknik uygulanma oranı anlamlı olarak yüksek olarak bulunmuştur (p=0,003 p<0,01).
Sonuç: Çalışmamızda, yaş, charlson komorbidite indeksi, preoperatif IIEF, obturatuar internus kalınlığı, intraprostatik üretra uzunluğu, cerrahi teknik ve sinir koruma derecesi kullanılarak oluşturduğumuz nomogramın klinisyenler için günlük pratik kullanımda hastaların postoperatif erektil disfonksiyonunda öngörmede faydalı olabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Erektil disfonksiyon, Tahmin modeli, Prostat kanseri, Robotik Radikal prostatektomi

Abstract:
Aim: To determine the parameters that can predict erectile dysfunction after robotic radical prostatectomy, to evaluate the effect of these parameters on erectile dysfunction and to create a prediction model that can be used in clinical applications.
Materials and Methods: Patients who underwent robot-assisted radical prostatectomy due to prostate cancer at SBU Ümraniye Training and Research Hospital between 01/01/2018 and 01/01/2022 were analyzed retrospectively. Patients who had undergone preoperative transurethral prostatectomy surgery, had a history of preoperative radiotherapy or hormonotherapy, and were over the age of 80 were excluded from the study. Erectile dysfunction was considered when the man was unable to achieve and/or maintain a penile erection sufficient for successful vaginal penetration.
Results: The ages of the patients included in the study ranged between 45 and 76 years, and the average was 61.18 ± 6.72 years. The ages of patients with erectile dysfunction were found to be statistically significantly higher than those who maintained their erection (p=0.004; p<0.01). The average Charlson comorbidity index of patients with preserved erection was 3.63 ± 0.85, which was significantly lower than that of patients with complete erectile dysfunction (p=0.004; p<0.01). The preoperative IIEF score was 14.29 ±5.34 and was significantly lower in patients with complete erectile dysfunction. Obturatory internus thickness was 20.61 ± 2.91 in patients with complete erectile dysfunction and was found to be significantly higher than in patients with preserved erection. Intraprostatic urethra length was 36.48 ± 9.3 in patients with complete erectile dysfunction and was found to be significantly higher than in patients with preserved erection. While the rate of using the modified (ultrapreservation anterior sparing RARP) technique as a surgical method was found to be significantly higher in cases with preserved erection (p=0.002; p<0.01), the rate of applying the conventional technique was found to be significantly higher in cases with complete erectile dysfunction (p=0.007;). p<0.01). The rate of bilateral nerve-sparing technique application in cases with preserved erection was found to be significantly higher (p=0.003 p<0.01).
Conclusion: In our study, we think that the nomogram we created using age, Charlson comorbidity index, preoperative IIEF, obturatory internus thickness, intraprostatic urethra length, surgical technique and nerve protection degree may be useful for clinicians in daily practical use in predicting patients' postoperative erectile dysfunction.
Key Words: Erectile dysfunction, Prediction model, Prostate cancer, Robotic Radical prostatectomy