İntestinal atrezilerde cerrahi tedavi: Morbidite ve mortaliteye etki eden faktörler ve uzun dönem sonuçları
Surgical treatment in intestinal atresia: Factors affecting morbidity and mortality and long-term results
Yazar: SARPER MÜFTÜOĞULLARI
Danışman: DOÇ. DR. CAN İHSAN ÖZTORUN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery
Dizin: İntestinal atrezi = Intestinal atresia

Özet:
Amaç: Çalışmamızda intestinal atrezi nedeniyle cerrahi tedavi yaptığımız
hastaların verilerini değerlendirmek, uzun dönem sonuçları incelemek ve tedavi
sırasında komplikasyon, morbidite ve mortalite üzerine etkisi olan faktörleri
araştırmaktır.
Hastalar ve Yöntem: 2009-2022 yılları arasında kliniğimizde intestinal
atrezi nedeni ile tedavi edilen ve çalışmaya dahil edilen 81 hastanın demografik
verileri (yaş, cinsiyet), gestasyonel hafta ve ağırlıkları, ek anomalileri, entübasyon
durumları, cerrahi tedavileri, atrezi tipleri, TPN (Total Parenteral Nutrisyon)
kullanım süreleri, oral açılma günleri, post operatif komplikasyonları, sepsis
durumları, hastanede yatış gün sayıları, mortalite oranları, uzun dönem boy ve kilo
gelişimleri, evde TPN kullanma durumları araştırılıp morbidite ve mortaliteyi
etkileyen faktörler ve uzun dönem takip verileri incelendi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastalarda kız/erkek oranı 0,92 idi. Bu
hastaların 34'ünde KDO(Konjenital Duodenal Obstrüksiyon), 45'inde JİA(Jejunoileal
Atrezi), ikisinde ise kolonik atrezi mevcuttu. Gestasyonel haftaları ortalama 34.5 (25-
41) hafta idi. Doğum ağırlıkları ortalama 2300 (810-4200) gr idi. 25 hastanın (%30,8)
antenatal tanısı vardı. KDO'lu 14 hasta (%41,1) down sendromu idi. Tüm atrezilerin
13'ünde majör kardiyak anomali vardı. KDO'da en sık tip 1(%55), JİA'da en sık tip
3a(%42,2) idi. Kolonik atrezilerin tümü tip 3 idi. KDO tedavisinde en sık
duodenoduodenostomi yapıldı. JİA cerrahi tedavisinde dokuz hastada ostomi, 36
hastada anastomoz, 20 hastada tapering yapıldı. Post operatif takiplerinde 4 hastada
(%11,1) anastomoz kaçağı, 2(%5,5) hastada anastomoz strüktürü ve 4 hastada(%8,8)
brid ileus görüldü. Tip 3b olan sekiz hastanın dördünde KBS(Kısa Barsak Sendromu)
gelişti. Mortalite oranı KDO'da %20,5(n:7), JİA'da %22,2(n:10) idi. Ex olan hastaların
sekizinde ek anomali ve dördünde ise post operatif komplikasyon vardı. Hastalar uzun
dönemde büyüme açısından boy ve kilo persentilleri ile takip edildi. 33(%40,7) hastada
boy ve kiloları 3 persentilin altında idi.
Sonuç: Çalışmamızda en sık JİA görüldü ve erkek bebeklerde daha sık
görüldü. Ek anomaliler literatürden daha sık görüldü. Post operatif sepsis, daha
düşük doğum ağırlıklı ve daha uzun süre TPN kullanan hastalarda daha sık görüldü.
Ex olan hastaların prematür, düşük doğum ağırlıklı, daha sık TPN komplikasyonu
olan ve ek anomalinin daha sık görüldüğü bebekler oldukları görüldü. TPN
komplikasyonu olmasının mortalite açısından risk faktörü olduğu gösterildi.
Anahtar kelimeler: İntestinal atrezi, mortalite, uzun dönem, sepsis

Abstract:
Purpose: The aim of this study is to evaluate the data of patients who underwent
surgical treatment for intestinal atresia and to analyse the long-term results and to
investigate the factors that affect complications, morbidity and mortality during
treatment.
Patients and method: Demographic data (age, sex), gestational weeks and
weights, additional anomalies, mechanic ventilation status, surgical treatments, atresia
types, duration of TPN (Total Parenteral Nutrition) use in 81 patients who were treated
for intestinal atresia in our clinic between 2009 and 2022 and included in the study, The
factors affecting morbidity, mortality and long-term follow-up data were analysed by
investigating the starting of oral feeding, postoperative complications, sepsis status,
lenght of stay, mortality rates, long-term height and weight development, use of TPN at
home.
Results: The girl/boy ratio was 0.92 in the patients included in the study.
Congenital Duodenal Obstruction (CDO) was present in 34, Jejunoileal Atresia (JIA) in
45 and colonic atresia in two of these patients. The mean gestational weeks were 34.5
(25-41) weeks. The mean birth weight was 2300 (810-4200) g. 25 patients (30.8%) had
antenatal diagnosis. Down syndrome was present in 14 patients (41.1%) with CDO.
Major cardiac anomaly was present in 13 of all atresia. The most common type was type
1 (55%) in CDO and type 3a (42.2%) in JIA. All colonic atresia were type 3.
Duodenoduodenostomy was performed most frequently in the treatment of CDO. In the
surgical treatment of JIA, ostomy was performed in nine patients, anastomosis in 36
patients and tapering in 20 patients. In postoperative follow-up, anastomotic leakage was
observed in 4 patients (11.1%), anastomotic stricture in 2 patients (5.5%) and brid ileus
in 4 patients (8.8%). Short Bowel Syndrome (SBS) developed in four of eight patients
with type 3b. Mortality rate was 20.5% (n:7) in CDO and 22.2% (n:10) in JIA. Eight of
the patients who died had additional anomalies and four had postoperative
complications. Patients were followed up with height and weight percentiles for longterm growth. In 33(40.7%) patients, height and weight were below the 3 percentile.
Conclusion: In our study, JIA was the most common atresia and was seen more
frequently in male infants. Additional anomalies were seen more frequently than in the
literature. Post operative sepsis was more common in patients with lower birth weight
and longer TPN use. Patients who died were found to be premature, low birth weight
babies with more frequent TPN complications and more frequent congenital anomalies.
The presence of TPN complications was shown to be a risk factor for mortality.
Key words: Intestinal atresia, mortality, long-term, sepsis