Dejeneratif mitral kapak hastalığı olan köpeklerde kan serum mg düzeylerinin araştırılması
Determination of blood serum mg levels in dogs with degenerative mitral valve disease
Yazar: ENDER EFE
Danışman: DOÇ. DR. EKREM ÇAĞATAY ÇOLAKOĞLU
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İç Hastalıkları (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları (Veterinerlik) Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine

Özet:
Dejeneratif mitral kapak hastalığı atriyoventriküler (AV) kapaklarda glikozaminoglikan birikimi (miksamatöz proliferasyon), kapak yapraklarında ve korda tendinaeda fibrozis ile karakterize bir hastalıktır. Bu durum miksamatöz mitral kapak hastalığı, kronik dejeneratif valvular hastalık, kronik valvular hastalık, kazanılmış mitral regürgitasyon ve mitral yetmezlik gibi çok sayıda isme sahiptir. Kapakçıklarda gelişen bu dejenerasyon kapakların düzgün şekilde kapanamamasına, mitral regürgitasyona ve bazı hayvanlarda konjestif kalp yetmezliğine neden olabilmektedir (Haggström, 2010).
       Hastalık köpeklerde en yaygın görülen edinsel kalp hastalığı olarak belirlenmiştir. Küçük ırk köpeklerde daha sık görülmekle birlikte büyük ırk köpeklerde de görülebilmektedir. Hastalığın prevalansının yaş ve ırk ile ilişkisi bulunmaktadır. Hastalık çoğunlukla ileri yaştaki köpeklerde görülmektedir. Cavalier King Charles, Daschund ırklarında hastalık gelişimine yatkınlık bulunmaktadır. Erkek köpeklerde hastalık dişilere göre daha erken yaşta şekillenebilmektedir (Borgarelli ve Haggstrom, 2010).
       Hastalığın en önemli klinik bulgusu sol apikal sistolik kalp murmuru olarak belirtilmektedir. Kardiyomegaliye yol açan şiddette valvüler regürgitasyonlarda genişleyen kalbin bronşlara yaptığı baskı sonucunda öksürük şekillenebilmektedir. Aynı zamanda hastalıkta konjestif kalp yetmezliği bulguları oluşabilmektedir ve çoğunlukla sol kalp yetmezliği görülmektedir. Bu bulgular arasında öksürük, solunum güçlüğü, letarji, anoreksi, egzersiz intolerans, senkop, kilo kaybı ve asites bulunmaktadır. Hastalığın tanısında anamnez, fiziksel muayene bulguları, torasik radyografi, tam kan sayımı, serum biyokimyasal analizler ve ekokardiyografiden yararlanılmaktadır. Torasik radyografi hastalığın teşhisi için direkt olarak kullanılamasa da hastalığın sonuçlarının (kardiyomegali, pulmoner ödem, plöral efüzyon gibi) belirlenmesi açısından önem taşımaktadır. Tam kan sayımı ve serum biyokimyasal analizler ile hastalığa bağlı sekonder oluşabilecek pre-renal azotemi, elektrolit dengesizlikleri ve anemi belirlenebilmektedir. Ekokardiyografik muayene ile hastalığın kesin tanısı ve mitral regürgitasyonun şiddeti belirlenebilmektedir. Ekokardiyografik bulgular arasında mitral kapak yaprakçıklarında kalınlaşma ve/veya prolapsus, sol atriyal genişleme ve mitral kapaklarda regürgitant akım bulunmaktadır (Haggström, 2010). Hastalığın sınıflandırılması Amerikan İç Hastalıkları Derneği (ACVIM) tarafından oluşturulmuş sınıflandırmaya göre yapılmaktadır. Bu sınıflandırma sistemine göre hastalar evre-A, evre-B1, evre-B2, evre-C ve evre-D olarak 5 grup altında toplanabilmektedir (Keene ve ark., 2019). Hastalığın tedavisi ve hastanın yönetimi hastanın bulunduğu evreye göre değişiklik göstermektedir. 
       Serum magnezyum düzeyinde azalmanın (hipomagnezemi) mitral kapak hastalığı olan insanlarda yaygın görülen bir bulgu olduğu belirtilmektedir. Aynı durum ile mitral kapak hastalığı olan köpeklerde de karşılaşılabilmektedir (Pedersen ve Haggstrom, 2000).

Abstract:
Degenerative mitral valve disease (DMVD) is a disease characterized by accumulation of glycosamonoglycans (myxamatous proliferation) in the atrioventricular (AV) valves and fibrosis in the chorda tendinae and valve leaflets. This condition has many names including myxamatous mitral valve disease, chronic degenerative valvular disease, chronic valvular disease, acquired mitral regurgitation and mitral regurgitation. This degeneration of the valves can cause mitral regurgitation and heart failure in some animals (Haggström, 2010).
DMVD has been identified as the most common acquired heart disease in dogs. Although this disease commonly identified in small breed dogs, it can also be seen in large breed dogs. The prevalance of the disease is associated with age and race. The disease is mostly seen in older dogs. Cavalier King Charles, Daschund breed are prone to disease development. DMVD can occur in male dogs at an earlier age than in females (Borgarelli and Haggström, 2010).
The most important clinical finding of the disease is left apical systolic heart murmur. In severe valvular regurgitations leading to cardiomegaly, cough may occur as a result of the pressureby the enlarged heart on the bronchi. At the same time, sign of congestive heart failure may occur in the disease and mostly left heart failure is seen. These findings include cough, respiratory distress, lethargy, anorexia, exercise intolerance, syncope, weight loss and ascites. Anamnesis, physical examination findings, thoracic radiography, complete blood count, serum biochemical analyzes and echocardiography are used in the diagnosis of the disease. Although thoracic radiography cannot be used directly for the diagnosis of the disease, it is important to the determining the consequences ofthe disease (such as cardiomegaly, pulmonary edema, pleural effusion). Pre-renal azotemia, Electrolyte imbalences and anemia that occur secondary to the disease can be determined by complete blood count and serum biochemical analyzes. The definitive diagnosis of the disease and the severity of mitral regurgitation can be determined by echocardiographic examination. Echocardiographic findings include thickening and/or prolapse of mitral valve leaflets, left atrial enlargement and regurgitant flow in mitral valves (Haggström, 2010). The classification of the disease is made according to the classification established by the American Society of Internal Medicine (ACVIM). According to this classification system patients can be grouped into 5 groups as stage-A, stage-B1, stage-B2, stage-C, stage-D (Keene et al., 2019). The treatment of the disease and the management of the patient vary according to the stage of the patient.
Hypomagnesemia is a common finding in people with mitral valve disease. The same situation can be encountered in dogs with mitral valve disease (Pedersen and Haggstrom, 2000).