Hemiplejik hastalarda paretik üst ekstremite kas iyileşmesi üzerine transkutanöz elektriksel sinir stimülasyonu ile kombine ayna tedavisinin etkisi
Effect of combined mirror therapy with transcutaneous electrical nerve stimulation on paretic upper extremity muscle recovery in hemiplegic patients
Yazar: ZEYNEP ÖZDEMİR
Danışman: PROF. DR. İLHAN KARACAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Fizik Tedavi Ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Hemipleji = Hemiplegia ; İnme = Stroke

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, kronik inmeli hastalarda bilateral üst ekstremite transkutanöz elektriksel sinir stimülasyonuna ilave uygulanan ayna tedavisinin, üst ekstremite motor kontrolü üzerine aditif katkısı olup olmadığını saptamaktır.
Gereç ve Yöntem: Prospektif, çift kör, randomize kontrollü klinik çalışmamıza 30 hemiplejik hasta dahil edildi. Hastalar randomize olarak Ayna grubuna (n=15) ve Kontrol grubuna (n=15) atandı. Fakat 3 aylık takip sonrası Ayna grubunda 14, Kontrol grubunda 11 olgu ile çalışma tamamlandı. Her iki gruba haftanın 5 günü, 4 hafta, toplam 20 seans konvansiyonel rehabilitasyon programına ek olarak bilateral el parmak ekstansör kaslarına 30 dakika transkutanöz elektriksel sinir stimülasyon (TENS) uygulandı. Ayna grubunda ek olarak TENS uygulamasından sonra ayna tedavisi uygulandı. Hastalar tedavi öncesi, tedavinin ortasında (10.seans), tedavi bitiminde (1.ayda) ve tedavi bitiminden 2 ay sonra üst ekstremite ve elin motor iyileşmesi açısından üst ekstremite ve el Brunnstrom Evrelemesi ile Fugl-Mayer Değerlendirme Ölçeği-Üst Ekstremite (FM-ÜE) ile değerlendirilmiştir.
Bulgular: Grupların yaş dışında demografikve klinik özellikler açısından benzer olduğu saptandı. Tedavi sonrası her iki grupta; 10. seansta, tedavi bitiminde ve tedavi bitiminden 2 ay sonra FM-ÜE skorlarında anlamlı iyileşme olduğu saptanmıştır ((Ayna grubu, sırasıyla, 44.20±11.10, 50.33±10.47, 54.00±9.84 ve 56.20±9.51 (F=26.5; p<0.001); Kontrol grubunda, sırasıyla, 47.13±8.07, 50.43±7.63, 54.00±7.66 ve 55.43±7.56 (F=51.3; p<0.001)). Benzer şekilde her iki grupta Brunnstrom evrelemesine göre istatistiksel olarak anlamlı iyileşme olduğu saptanmıştır. Fakat FM-ÜE değerlendirmesi ve Brunnstrom evrelemesine göre iyileşmeler açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı saptanmıştır.
Sonuç: Kronik inmeli hastalarda bilateral TENS uygulamasının plejik üst ekstremitede sağladığı motor iyileşme üzerine ayna tedavisinin aditif katkısının olmadığı saptanmıştır.

Abstract:
Aim: The aim of this study is to determine whether mirror therapy, applied in addition to bilateral upper extremity transcutaneous electrical nerve stimulation in patients with chronic stroke, has an additive effect on upper extremity motor control.
Materials and Methods: In our prospective, double-blind, randomized controlled clinical study, 30 hemiplegic patients were included. Patients were randomly assigned to the Mirror group (n=15) and the Control group (n=15). However, after a 3-month follow-up, the study was completed with 14 subjects in the Mirror group and 11 subjects in the Control group. Both groups received a conventional rehabilitation program consisting of 20 sessions, 5 days a week, for 4 weeks, along with 30 minutes of transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS) applied to the bilateral finger extensor muscles. In the Mirror group, mirror therapy was applied after the TENS treatment. Patients were evaluated for motor improvement of the upper extremity and hand using the Brunnstrom Staging and the Fugl-Meyer Assessment for Upper Extremity (FM-UE) before treatment, midway through treatment (10th session), at the end of treatment (1 month), and 2 months after the end of treatment
Results: It was determined that the groups were similar in terms of demographic and clinical characteristics, except for age. Significant improvement in FM-UE scores was observed in both groups after treatment, at the 10th session, at the end of treatment, and 2 months after the end of treatment ((Mirror group: 44.20±11.10, 50.33±10.47, 54.00±9.84, and 56.20±9.51 respectively (F=26.5; p<0.001); Control group: 47.13±8.07, 50.43±7.63, 54.00±7.66, and 55.43±7.56 respectively (F=51.3; p<0.001)).Similarly, statistically significant improvement was found in both groups according to the Brunnstrom staging. However, no statistically significant difference was found between the groups regarding improvements in FM-UE assessment and Brunnstrom staging. 
Conclusion: It was determined that mirror therapy had no additive effect on the motor recovery achieved by bilateral TENS application in the pleagic upper extremity of chronic stroke patients.