Ankara ilindeki hastanelerde aile hekimliği uzmanlık eğitimi alan hekimlerin Covid-19 pandemisi sürecinde yaygınlaşan uzaktan eğitimin etkinliği hakkındaki görüşlerinin değerlendirilmesi
The evaluation of the opinions of the doctors who are taking family medicine specialization training in hospitals in Ankara on the effectiveness of the online education which was expanded during the covid-19 pandemic
Yazar: MEHMET BAĞLIOĞLU
Danışman: PROF. DR. CENK AYPAK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, Ankara ili sınırları içerisindeki Aile Hekimliği asistanlarının COVİD-19 dönemindeki uzaktan eğitimle alakalı görüşlerinin öğrenilmesi amaçlanmıştır.
Gereç-Yöntem: Bu çalışma kesitsel, analitik ve tanımlayıcı nitelikte olup çalışmamıza 08.06.2023- 15.06.2023 tarihleri arasında Ankara'daki Sağlık Bilimleri Üniversitesi (SBÜ) Eğitim ve Araştırma Hastanelerinde çalışan 242 asistan dahil edilmiştir. Her katılımcıdan onam alınarak sosyodemografik veriler ve çevrimiçi eğitim ile alakalı anket soruları yöneltilmiştir. Verilerin istatistiksel analizinde IBM SPSS istatistik programı versiyon 22,0 ile kullanılmış ve p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. 
Bulgular: Çalışmamız gönüllü, 97'si erkek (%40,1), yaşlarının aritmetik ortalaması 30,2±6,08, 200'ü AHU (%82,6) 42'si SAHU olan 242 kişiden oluşmaktadır. Çalışmamızdaki katılımcıların 121'i evliydi (%50). Çalışmamızda çocuğu olan bireylerin pandemi öncesinde çevrimiçi eğitime daha fazla katılım gösterdiği (p= 0,003) ve pandemi döneminde bu bireylerin çevrimiçi eğitim modellerini daha yüksek oranda kullandığı saptanmıştır. (p= 0,048) Özellikle kadın katılımcılarda çocuk durumuyla çevrimiçi eğitime verdikleri puanlar arasında anlamlı ilişki bulunmuştur (p= 0,029). AHU ve SAHU asistanlarına yüz yüze eğitimin yerini çevrimiçi eğitimin almasıyla alakalı sorulara verdikleri cevaplar arasında anlamlı ilişki bulunmuştur (p= 0,041). 242 katılımcının hepsini kapsayacak şekilde çevrimiçi ve yüz yüze derslerin etkinliğini puanlamaları istendiğinde çevrimiçi eğitime verilen puanların aritmetik ortalaması 6,01±1,86 iken yüz yüze eğitimde 7,88±1,37'di. Pandemi öncesinde çevrimiçi eğitimlere katılım oranıyla çevrimiçi eğitimin devamı (p = 0,005) ve çevrimiçi eğitimin yüz yüze kadar etkinliği (p= 0,023) arasında anlamlı ilişki bulunmuştur.
Sonuç: Çevrimiçi eğitimin daha verimli olabilmesi için uygun fiziksel ortam ve teknolojik imkanların gerekliliği, pandemi öncesinde çevrimiçi eğitim ile ilgilenen ve kullanan katılımcılarda çevrimiçi eğitimin etkinliği ve pandemi sonrasında çevrimiçi eğitimin devam etmesi gerektiği yönünde daha olumlu görüşlerin mevcut olduğu, kullanımı yaygınlaşacağı düşünülen çevrimiçi eğitime uyum sağlanarak karma bir eğitim modelinin benimsenmesinin daha uygun olacağı sonuçlarına ulaşılmıştır.

Abstract:
Aim: In this study, it was aimed to learn the views of Family Medicine residents in Ankara province regarding distance education in the COVID-19 period.
Material-method: This study is cross-sectional, analytical and descriptive, and 242 assistants working at the Health Sciences University (SBU) Training and Research Hospitals in Ankara between 08.06.2023 and 15.06.2023 were included in our study. Informed consent was obtained from each participant and questionnaire questions related to sociodemographic data and online education were asked. In the statistical analysis of the data, IBM SPSS statistical program version 22,0 was used and a p value of < 0,05 was considered statistically significant.
Results: Our study consisted of 242 volunteers, 97 of whom were male (40,1%), with an arithmetic mean age of 30,2±6,08, 200 AHU (82,6%) and 42 SAHU. 121 of the participants in our study were married (50%). In our study, it was determined that individuals with children participated more in online education before the pandemic (p= 0,003) and these individuals used online education models at a higher rate during the pandemic period. (p= 0,048) Especially in female participants, a significant correlation was found between the child status and the scores they gave to online education (p= 0,029). A significant correlation was found between the answers given to the AHU and SAHU residents regarding the replacement of face-to-face education with online education (p= 0,041). When asked to rate the effectiveness of online and face to face education covering all 242 participants, the arithmetic mean of the scores given to online education was 6,01±1,86 , while it was 7,88±1,37 for face to face education.
A significant relationship was found between the participation rate in online education before the pandemic and the continuation of online education (p = 0,005) and the effectiveness of online education up to face-to-face (p = 0,023).
Conclusion: It was concluded that necessity of suitable physical environment and technological facilities for online education to be more efficient, participants who were interested in and used online education before the pandemic had more positive views on the effectiveness of online education and the need for online education to continue after the pandemic, it will be more appropriate to adopt a blended education model by adapting to online education, which is thought to be widely used.