Neoliberal stratejide sosyal politikanın konumu:Türkiye örneği
Position of social policy in the neoliberal strategy: Turkey's case
Yazar: ONUR CAN TAŞTAN
Danışman: DOÇ. DR. METİN ÖZUĞURLU
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations

Özet:
Neoliberalizmin dünya çapında hakimiyet kurdugu 1980'lerden bu yana, sosyalpolitikada önemli dönüsümler yasanmaktadır. Neoliberalizmin özellestirme,serbestlestirme ve kuralsızlastırma politikalarıyla uyumlu bir sekilde sosyalpolitikada hak temelli ve isçi odaklı yaklasımlar terk edilmekte ve bir yandankamusal refah uygulamaları, basta yoksulluk ölçümlerine dayalı olanlar olmaküzere, çesitli özel gruplara yönelik bir hal almaktadır. Öte yanda ise, sosyalpolitika alanında sivil toplum örgütlerinin etkinliginin arttırılmasıamaçlanmaktadır. Sosyal politika alanındaki bu dönüsüm yaygın olarakkapitalist sistemin 1970'li yıllarda girdigi krizle ve ardından yasanandönüsümlerle iliskilendirilmektedir. Bu çalısma ise, sosyal politika alanındakineoliberal dönüsümün bir sermaye stratejisi olarak anlasılması gerektigini önesürmektedir. Kapitalizmin krizinin sermaye lehine bir çözümü, sınıf iliskilerininve isçi sınıfı kompozisyonunun sermaye birikimi ile uyumlu bir biçim alması ilemümkündür ve sosyal politika alanındaki neoliberal dönüsüm de bu stratejiyitamamlayıcı niteliktedir. Türkiye'de neoliberal dönüsüm ile beraber sosyalpolitika alanında bir yandan sosyal yardımlara yapılan vurgunun arttıgıgörülmektedir. Öte yandan ise özellikle 1999'dan bu yana sosyal güvenliksisteminde sistemden yararlananların hak ve yararlarını geriletici nitelikte birreform stratejisi gözlenmektedir. Sınıf olusumu literatürü ve sosyal politikaalanında yapılan çalısmalarda sosyal politika biçimlerinin çıkar algısı ve sınıfkimligi olusumunu biçimlendiriyor olusuna iliskin tespitler, yasanmakta olandönüsümün neoliberal strateji ile tamamlayıcı iliskisinin açıklanmasınısaglamaktadır.

Abstract:
Fundamental transformations in social policy have been occurring since 1980through which neo-liberalism gained certain predominance. Concomitant withthe policies of neo-liberalism such as privatization, liberalization, deregulation,in social policy, the approaches concerning social rights and focusing onworking classes? interests are being removed from the agenda when publicwelfare implementations are getting into forms which are concerning theinterests of certain specific groups that are shaped through apprehensions onpoverty. Furthermore, in social policy field, enforcement of the effectiveness ofNGOs is aimed. This specific transformation in social policy is generally thoughtwith the crisis of capitalist system in 1970s and the efforts to overcome thatcrisis conditions. This work is defending a view that that specific transformationin social policy must be considered as a strategy of capital. The resolution of thecrisis of capitalism for the sake of capital can be possible with a harmony ofclass relations and working class composition with capital accumulation processand the transformation in social policy field has a quality complementing such astrategy of capital seeking certain harmony. With the neo-liberaltransformation in Turkey, it has been being observed that there has been anincrease in making stress on social aids. On the other hand, especially after1999, it has been observed that, a reform strategy has been constituted in a waythat have being cut back the claims and the benefits of those who are derivingbenefit from the social security system. It can be derived form the literature onclass formation and the studies being conducted in the field of social policy thatthe apprehension of interest and the formation of class are being modeling bythe forms of social policy. Following this fact provides an appropriatetheoretical ground to argue that the transformation, that is in the agenda, has acomplementary relation with the neo-liberal strategy.