Diabetes mellituslu hastalarda  ileri oksidasyon protein ürünleri'nin (aopp) kinetik ve end-point yöntemlerle değerlendirilmesi
Evaluation of advanced oxidation protein products (aopp) in patients with diabetes mellitus by kinetic and end-point methods
Yazar: OSMAN OĞUZ
Danışman: DR. GÜVENÇ GÜVENEN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
AOPP ilk defa Witko-Sarsat ve arkadaşları tarafından kronik üremik hastalarda tanımlanan oksidatif bir protein hasarı belirtecidir. Çalışmalarında molekül yarı otomatize end-point bir yöntemle ölçülmüştür. Daha sonra AOPP ölçümü için kinetik bir yöntem geliştirilmiştir. Biz çalışmamızda DM II hastalarında bu iki yöntemi karşılaştırmayı, AOPP plazma reaktivitesinden sorumlu anahtar molekül olarak sunulan fibrinojen düzeyi ile korelasyonlarını araştırmayı amaçladık.
Bu çalışmaya diabet ve nefroloji polikliniğine başvuran HbA1c seviyesi % 7 ve üzerinde olan 93 hasta (36 kadın/ 57 erkek) alındı. Örnekler EDTA ve sitrat içeren antikoagülanlı tüplere alındı. Her iki yöntem Abbott Aeroset cihazına aplike edilerek aynı zamanda çalışıldı. Kinetik ve end-point yöntemler arasında anlamlı korelasyon vardı (EDTA'lı örneklerde; r=0,449, sitratlı örneklerde; r=0,412 p=0,0001). Konsantrasyonu 27,7 U/L olan EDTA'lı örnek havuzunda kinetik yöntemin çalışma içi, çalışma arası ve total CV'leri sırasıyla; %1,4, %9,4 ve %10,2; konsantrasyonu 64,1 U/L olan sitratlı örnek havuzunda kinetik yöntemin çalışma içi, çalışma arası ve total CV'leri sırasıyla %3,6, %7 ve %8,0 olarak bulundu. Kinetik yöntemde AOPP ile fibrinojen arasında güçlü ve anlamlı bir korelasyon saptandı ( r= 0,644; p= 0,0001). End-point yöntemde ise ( r= 0,060; p>0,05) bu tür bir ilişki bulunmadı.
Kinetik yöntemin otomasyonunun kolay, basit ve ucuz olması nedeniyle oksidatif stres araştırmalarına ilgi duyan rutin klinik biyokimya laboratuvarlarında kullanılabileceği önerilebilir.

Abstract:
AOPP was firstly described as an oxidative protein marker in chromic uremic patients by Witko-Sarsat et al. In their study, the molecule was measured with semi-automatic end-point method. Subsequently, the kinetic method was introduced for AOPP assay. In our study,we aimed to compare these two methods in patients with DM II and to investigate the correlation with fibrinogen which is the key molecule responsible for human plasma AOPP reactivity.
This study involved 93 DM II patients (36 women/57 men), who have HbA1c level  7 % and above, admitted to the diabetes and nephrology department. The samples were collected in EDTA and in citrate anticoagulated tubes. Both methods were adapted to Aeroset autoanalyser and studied at the same time. There were significant correlations between kinetic and end-point methods (in EDTA groups ;r=0.449, in citrate groups; r=0.412; p=0.0001). Within run, between run and total CV's were 1.4%, 9.4 % and 10.2 % in EDTA sample pool of 27.7 U/L concentration; 3.6%, 7% ve 8.0% in citrate sample pool of 64.1 U/L concentration respectively. There was a significant correlation between AOPP and fibrinogen levels (r= 0.644; p= 0.0001) for the kinetic method but no significant correlations was found in the end-point method.
Since this kinetic method is easy for automation, simple and inexpensive, it can be used in routine clinical biochemistry laboratories interested in oxidative stress.