hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Non-insülin dependent diabetes mellitus'lu hastalarda karotid arter intima- media kalınlığı ve arteryel distansibilite'nin ultrasonografik ölçümü
The measurment of  carotid artery intima media thicknes and arterial distensibility with ultrasonography in non-insulin dependent diabetes mellitus patients
Yazar: BİRCAN ALAN
Danışman: DR. GÜLÇİN DİLMEN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dr. Muhittin Ülker Acil Yard.ve Trav. Eğt. ve Arş. Has. / Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
NIDDM'lu hastalarda, karotid arterin IMK ve arteryel distansibilitesini ve kardiovasküler risk faktörleri ile ilişkisini, noninvaziv, uygulaması kolay ve tekrarlanabilir bir yöntem olan B-mod ultrasonografı ile saptamaya çalıştık.
Bu amaçla Ankara Muhittin Ülker Acil Yardım ve Travmatoloji Hastanesi polikliniklerine müracaat eden 80 hasta çalışmaya alındı. Hastalar NIDDMTu grup ve kontrol grubu olmak üzere 2 gruba ayrıldı.
Diabetli vakalar kontrol grubuyla karşılaştırıldığında diabetli vakalarda İ.M.K. daha yüksek ve arteryel distansibilite daha düşük bulundu.
Ayrıca İ.M.K. ile yaş, diabet, sistolik kan basıncı ve yüksek trigliserit düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulduk ve NIDDMTu hastalarda plak prevalansını daha yüksek bulduk. Arteryel distansibilite ile yaş, HDL-kollestrol trigliserit ve sistolik kan basıncı arasında anlamlı bir ilişki bulduk.
İ.M.K. ve distansibilite ölçümleri, aterosklerozun ilerlemesini önlemede ve farklı tedavilerin etkilerini gözlemlemede faydalı olabilir. Dahası İ.M.K. ve distansibilite ölçümleri NIDDMTu hastalarda komplikasyonları da önleme imkanını mümkün kılabilecektir.

Abstract:
We aimed to investigate the relationship of carotid artery IMT between, arterial distensibility and cardiovascular risk factors ın NIDDM patients with with B-mode ultrasound, which is easy and repeatable. 
For this purpose, the 80 patients were included to the study in Ankara Muhittin Ülker Emergency and Trauma Hospital, and divided into two groups, as follows: NIDDM patients and control group. 
We found that the carotid artery IMT was higher, and Arterial distensibility was lower in the patients with NIDDM according to the control group. And, there was a significant relationship between the carotid artery IMT and age, systloic blood pressure, and higher triglyceride levels. Plaque prevelance was higher in NIDDM patients. And also, there was a relationship between the arterial distensibility and age, HDL cholesterol, trigelyceride and sistolic blood pressure. 
IMT and arterial distensibility may be useful to prevent to progression of atherosclerosis, and to observe the effects of the different treatments. Moreover, the measuring of the IMT and arterial distensibility may be facilitate to prevent the complication in NIDDM patients.
Hipotiroidi depresyon ilişkisinin karşılıklı irdelenmesi
Investigation of the relation between hypothyroidism and depression
Yazar: SÜLEYMAN ERSOY
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA YENİGÜN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine ; Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
Amaç: Hipotiroidi hastalarında depresif skorların ötiroid  sağlıklı bireylerle karşılaştırıldığında  farklı olup olmadığını araştırmak. 
Yöntem: Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Endokrin Polikliniğine başvurmuş ve hipotiroidi tanısı almış olan hastalardan randomize olarak seçtiğimiz 39 kişi olgu grubunu oluşturdu. Kontrol grubu ise 39  sağlıklı  bireyden oluştu. Her iki gruba  yüz yüze görüşme yöntemiyle Hamilton Depresyon ölçeği (HAM-D) uygulandı ve serum total T3, total T4 ve Tiroid Stimulan Hormon (TSH) düzeyleri tespit edildi.
Bulgular: Tamamı hipotiroidik olan olgu grubunun ötiroidik olan kontrol gurubuna oranla HAM-D skorları anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,0001)  ve HAM-D skorları ile TSH seviyeleri arasında pozitif yönde korelasyon saptandı. Ayrıca kadın olguların da erkeklere kıyasla HAM-D skorlarında anlamlı yükseklik saptandı(p= 0,004).	
Lojistik ve lineer regresyonlarla kontrol edildiğinde, hipotiroidi ve kadın cinsiyetin depresif semptomatoloji için bağımsız risk faktörü oldukları saptandı.
Sonuç: Bu bulgular, hipotirodinin depresif semptomları arttırdığı ve bu etkinin serum TSH seviyeleriyle doğru orantılı olduğu yönündeki mevcut literatürü desteklemektedir. 
Anahtar Kelimeler: Depresyon, Hipotiroidi, Hamilton Depresyon Ölçeği

Abstract:
Aim:  To explore whether depressive scores of hypothyroidic patients are different comparing to healthy individuals.
Method:39 Randomly assigned patients who have attended to the endocrin clinic of Haseki Education and Research Hospital and diagnosed as hypothyroidism consisted the case group, while 39 healthy individuals consisted the control group. We applied Hamilton Depression Scale(HAM-D) to both groups by face to face interviews  and tested their serum  total T3, total T4 and  TSH levels
Results: The HAM-D scores of the case group were significantly higher than the control group (p<0,0001) and a positive  correlation was found between the HAM-D scores and the TSH levels of the patients. Female patients had significantly  higher HAM-D scores as well  (p= 0,004). When controlled by logistic and lineer regressions it was found that hypothyroidism and female sex are both independent risk factors for depressive symptamatology. 
Conclusion: These findings supports the existing data that reports hypothroidism increases depressive symptomatology and this effect is proportional to serum TSH levels. 
	Keywords: Depression, Hypothyroidism, Hamilton Depression Scale
Opere Olmuş Meme Kanserli Hastalarda Kemik Metastazlarına Yaklaşım ve RiskFaktörünün Belirlenmesi
Approach to Bone Metastases in Patient who had Undergone Breast Carcinoma Operation and Investigating Risk Factors
Yazar: EYUP KEBABÇI
Danışman: DOÇ. DR. BAHATTİN CANBEYLİ
Sağlık Bakanlığı / SSK İzmir Tepecik Eğitim Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Tepecik SSK Eğitim Hastanesi 2. Genel Cerrahi Kliniğinde 1992-1998 yılları arasında meme kanseri nedeniyle opere edilen ve takipleri sırasında kemik metastazı saptanan 30 olgu retroseptif olarak değerelendirildi. Olguların hepsi kadın olup ortalama yaş; 52 (28-79)
Meme kanserli olgularda kemik metastaz gelişme riskini etkileyen prediktör faktörler arasında, menopoz durumu, hormon receptor durumu, aksilladan diseke edilen pozitif lenf nodu sayısı ve tümör evresinin katıldığı multivariate-diskriminant analiz sonuçlarına göre, en anlamlı belirleyici risk faktörü aksilladaki pozitif lenf nodu sayısı olarak bulundu. (p= 0.0013)
Meme kanseri nedeniyle cerrahi uygulanan olguların yaklaşik 1/3'ünde kemik metastazlarının ortaya çıkacağı ve metastaz saptanan olgularda ortalama bir yıl civarında metastaza bağlı konmplikasyonların gelişebileceği ihtimali göz önüne alınırsa kemik metastazlarının erken tanısının ne derece önemli olduğu ortaya çıkacaktır.

Abstract:
At the Tepecik SSK Training Hospital 2nd Surgical Clinic during the period from 1992 to 1998, 30 cases
of breast cancer whichpostopertive bone matastases were found have been examined rectospectively. All the patients were female with an average age of 52 (28-79)
There ere many risk factors which effect the risk of bone metastases development in cases of breast cancer. Among these are menopause, hormone receptors and the number of posıitive lymph nodes dissected from the axilla. Wehn the stage of thr tumor was considered along with the multivariate-discriminant analyses results, the most importantrisk factor was found to be the number of positive lymph nodes in the axilla.
Approximately 1/3 of breast cancer cases poerated on, later developed bone metastases and in these cases complications due to the metastases may develop in the period of one year. The refore these factors emphasize the importance of early diagnoses in bone metastases.
Yayma negatif akciğer tüberkülozu olgularına yaklaşım /
Yazar: IŞIL KİBAR
Danışman: DOÇ. DR. MEDİHA GÖNENÇ ORTAKÖYLÜ
Sağlık Bakanlığı / Yedikule Göğüs Hastalıkları Ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Göğüs hastalıkları = Thoracic diseases

Özet:
Ülkemiz gibi tüberküloz prevalansının yüksek olduğu bölgelerde yaşayan, genç-erişkin yaşta, tüberküloz ile uyumlu klinik bulguları olan,PPD pozitif,akciğer grafisinde tüberküloz düşündüren ve/veya kaviteli hastalığı olan, 7-10 günlük antibiyotik tedavisine yanıt alınamayan, tüberküloz ile ev içi temas hikayesi olan olgulara ayırıcı tanıya giren diğer hastalıklar ekarte edildikten sonra yayma negatif bulunsa da tüberküloz tedavisi verilmesi ile hem hastalığın ilerlemesi hem de olgunun yayma pozitif hale gelerek toplum sağlığını tehdit etmesi önlenecektir.

Abstract:
In regions with a high prevalence of tuberculosis, such as our country, even if the sputum smear is negative  starting treatment under the following conditions prevents the progression of the disease:
 young-adult age; a history of indoor contact with tuberculosis; clinical findings consistent with tuberculosis, PPD positive, having tuberculosis suggestive of tuberculosis and/or cavities on chest X-ray, not responding to antibiotic treatment for 7-10 days.
Monosemptomatik GSE tanısında plazma çinko tayininin önemi /
Yazar: BÜLENT FİLİK
Danışman: PROF. DR. TAHSİN TEZİÇ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
7. ÖZET GSE genetik olarak duyarlı bireylerde, buğdayın gliadin-protein fraksionu ve diğer tahılların (çavdar, arpa, yulaf) içindeki gliadin eşdeğeri olan prolamin fraksionlarına bağlı olarak, özellikle proksimal Jejunumda oluşturulan mukozal hasar nedeniyle gelişen bir malabsorbsion sendromu olarak tanımlanır. Klinik özellikleri ortaya çıkış yaşına bağlı olarak hayli değişkendir. Yaşamın ilk iki yılında malabsorbsion semptomları daha belirginken, çocukluğun geç dönemlerinde barsak dışı semptomlar hakimdir. GIS yakınmalarının bulunmaması GSE tanısını geciktirmektedir. Son yıllarda gastrointestinal ve diğer bulguları bulunmaksızın bazı GSE olgularının tek basma boy kısalığı ile prezente olabileceği bildirilmiştir. Kısa boylu çocuklarda gastrointestinal sisteme ait hiçbir bulgu olmasa dahi ince barsak biopsi endikasyonu olduğu vurgulanmıştır. Çinkonun büyüme ve gelişmede önemi aşikardır. Çinko esasen proksimal ince barsaktan emilir. GSE' de çinko eksikliği, azalmış alım, azalmış absorbsion ve artmış kayıba bağlı olarak ortaya çıkabilir. Bizde bu çalışmamızda endokrinolojik bir neden belirlenemeyen ve malabsorbsionun aşikar bulgularını göstermeyen boy kısalığı olan olgularda plazma çinko tayini ve ince barsak biopsisini birlikte yaparak GSE sıklığını, plazma çinko değerinin kısa boylu çocuklarda monosemptomatik GSE için bir gösterge olup olamayacağım, plazma çinko düzeyinin GSE için spesifıte, sensitivite, PPV, NPV değerlerini saptamayı amaçladık. Yapılan incelemelerde ince barsak biopsisi histopatolojik incelemesine göre 48 vakanın 23 'ünde (%47.91) GSE ile uyumlu bulgular saptandı. GSE, idiopatik boy kısalığı ve kontrol grupları arasında ortalama plazma çinko düzeyleri incelendi. En düşük ortalama plazma çinko düzeyi GSE grubunda olmasına rağmen her 3 grup arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmadı. Plazma çinko düzeyi düşük olgu sayıları açısından GSE'li grup ile kontrol grubu arasında anlamlı istatistiksel fark saptandı. Plazma çinko değerinin GSE için spesifıtesi % 76, 51sensitivitesi % 39.1 bulundu. Bu değerler GSE'nin serolojik tarama testlerindeki oranlarla karşılaştırıldığında plazma çinko değerinin tek başına tarama testi olarak kullanılması için yeterli olmadığım ancak tam aşamasında destekleyici bir parametre olabileceğini düşündürdü. Çalışmamız sonucunda elde ettiğimiz verilere göre: Nedeni açıklanamayan boy kısalığı olgularında ince barsak biopsisi ile monosemptomatik GSE araştırılmalı, bu hastalar büyüme-gelişme mekanizması üzerine etkisi halen tartışmalı olsada çinko yönünden değerlendirilmelidir. < >

Abstract:
Bakteriyel vajinoziste tek ajanla topikal tedavinin etkinliği
Effectiveness of topical treatment with bacterial vaginosis one agent
Yazar: MUSTAFA ACET
Danışman: DOÇ. DR. AHMET GÜLKILIK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Bakırköy Doğumevi Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim Hastanesinde 300 hastaya BV taraması yapıldı ve tanı kriterlerine uyan 224 hastadan 189'una günde tek doz bir hafta-cleocin %2 lik vajinal krem uygulandı ve ilk vizitte (tedaviden 5-10 gün sonra)108 hasta (%57)tam iyileşme,63 hastada(%33)tam olmayan iyileşme (total %90) görülürken, ikinci vizitte (tedaviden 25-35 gün sonra) ise 180 hasta katılıp  (9 kişi vajinal  irritasyon ve pruritisden dolayı tedaviyi kestiğinden tedaviye dahil edilmediler) 125'inde  (%69) tam iyileşme, 34'de  (%19) (total %88) yarı iyileşme görülmüştür. ilk vizitte tam iyileşme %57 iken ikinci vizitte bu oran %69'a çıkmıştır,diğer tam olmayan iyileşme %33'ten %19'a düşmüştür. ikinci vizitte tam iyileşme oranının artması yukarıda  da belirtildiği gibi,klindamisinin vaginal flora üzerindeki akut sırasında nagatif etkisinin ortadan kaybolması ve ilk 7-10 günden sonra vaginal floranın tekrar normale dönmesinden kaynaklandığı sonucuna varılmıştır.

Abstract:
300 patients underwent BV screening at Bakirkoy Maternity and Women's and Children's Diseases Training Hospital and out of 224 patients who met the diagnostic criteria, 189 patients received a one-day-cleocin 2% vaginal cream per day and 108 patients at the first visit (5-10 days after treatment). 57) complete recovery, 63 patients (33%) had incomplete improvement (90% total), 180 patients (25-35 days after treatment) participated in the second visit (9 people were excluded from treatment because of vaginal irritation and pruritis, stopped treatment) 125 Complete healing was observed in 69% (69%) and half recovery was observed in 34 (19%) (88% total). at the first visit full recovery was 57%, while at the second visit this rate increased to 69%, other incomplete improvement decreased from 33% to 19%. As stated above, increase in the rate of complete recovery in the second visit resulted from the disappearance of the nagative effect of clindamycin during vaginal flora and the normal return of vaginal flora after 7-10 days.
Lokal ileri evre meme kanseri olgularında MDR-1 gen ekspresyon ürünü olan p-glikoprotein'in immünohistokimyasal yöntemle araştırılması ve klinik, histopatolojik parametrelerle ilişkisi
Immunohistochemical investigation of p-glycoprotein which is a product of MDR1 gene expression and its relation with clinical and histopathological parameters in locally advanced breast cancer
Yazar: CENGİZ KOÇAK
Danışman: PROF. DR. FATMA NİLGÜN KAPUCUOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Bu çalışmada lokal ileri meme kanserli olgularda, kemoterapi oncesi ve kemoterapi sonrasi ilaç direncini saptamak için immünohistokimyasal yontem ile Pgp ekspresyonu araştırılmıştır.
Sağlık Bakanlığı Onkoloji Hastanesi Patoloji Bölümü'nde 1996-1998 yılları arasında biyopsi ve mastektomi materyalleri değerlendirilen 48 olgu çalışma grubunu oluşturmuştur. Kemoterapi öncesi ve sonrasi Pgp ekspresyonu birbirleriyle karşılaştırılmış, bu iki parametrenin ilaç direncindeki rolü ile klinik ve histopatolojik parametrelerle ilişkisi araştırılmıştır. Ayrıca histopatolojik yanıt, mastektomi materyallerinde alt gruplara ayrılarak bu gruplardaki de-novo ve sekonder Pgp ekspresyon özellikleri incelenmistir. Hücresel düzeyde ilaç etkisi ile sekonder Pgp ekspresyonu arasındaki ilişki araştırılmıştır. Kemoterapi oncesi olguların %33.3'inde Pgp ekspresyonu saptanırken
kemoterapi sonrasi bu oran % 68.7'e yükselmiştir. Kemoterapi öncesi Pgp ekspresyonu ile menapozal durum, tümör tipi, tümör boyutu, histolojik grade, klinik nodal durum, klinik evre, steroid reseptör durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmamıştır. Kemoterapi sonrasi Pgp ekspresyonu ile histolojik grade arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p

Abstract:
YOK
Endobronşiyal görülebilir lezyonu olan olgularda bronşiyal biyopsi çalkantı suyunun akciğer kanserindeki tanı değeri
Diagnostic value of rinse fluid in lung cancer patients with a visible endobronchial lesion
Yazar: GÜLRÜ POLAT
Danışman: DR. ÜNVER KAMALI
Sağlık Bakanlığı / İzmir Dr.Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Akciğer neoplazmları = Lung neoplasms

Özet:
Çalışmamızın amacı endobronşiyal görülebilir lezyonu olan akciğer kanseri şüpheli olgularda bronşiyal biyopsi çalkantı suyunun bronşiyal forceps biyopsi ve lavaj mayinin tanı değeri ile olan katkısının araştırılmasıdır.
Çalışmaya klinik ve radyolojik olarak akciğer kanseri şüphesi taşıyan 82 olgu alındı. Olguların tümüne bronkoskopi uygulandı. Forseps biyopsi, çalkantı suyu sitolojisi veya
bronş aspirasyon sitoloji sonuçları akciğer kanseri olan 70 olgu çalışmaya dahil edildi. Forseps biyopsi (FB) 61 (%87.1) olguda, çalkantı suyu (ÇS) 41 (%58.5) olguda , bronş aspirasyonu (BA) 30 (%42.8) olguda malignite tanısının konmasını sağladı. Tek
başına forseps biyopsinin tanı duyarlılığı %87.1 bulunurken bu yönteme çalkantı suyu sitolojisinin eklenmesi duyarlılığı%90.0'a(p>0.05) , çalkantı suyu ile birlikte bronş aspirasyon sitolojisinin eklenmesi %94.2'ye (p>0.05) yükseltti.
Sonuç olarak; santral malign tümörlerin tanısına katkısı az olan bu yöntemin hastaya ek bir komplikasyon riski getirmemesi, zaman harcamasına yol açmaması,ucuz bir yöntem olması nedeniyle sitospin ile muamele edilerek ileri çalışmaların yapılması önerilebilir.

Abstract:
The aim of this study was to evaluate the diagnostic value of the bronchial biopsy rinse
fluid in patients with endobronchial lesions and its contribution to the diagnostic value of forceps biopsy and the bronchial lavage fluid. 82 cases, clinically and radiologically suspected for lung cancer were recruited . 70 patients with diagnosis of lung cancer
using forceps biopsy, rinse fluid or bronchial aspiration cytology were included in the study. Forceps biopsy, rinse fluid cytology and bronchial aspiration cytology provided the diagnosis of lung cancer in 60( 87.1%), 41(58.5%) and 30(42.8%) of the patients
respectively.The diagnostic sensitivities of forceps biopsy alone; forceps biopsy and rinse fluid cytology; forceps biopsy, rinse fluid cytology and bronchial aspiration were 87.1%, 90.0% and 94.2% respectively. In conclusion, rinse fluid investigation
contributes little to the diagnosis of centrally localized lung cancer.However, its complication risk, time consumption and cost being low suggest that future studies of rinse fluid processed with cytopin should be developed
Dejeneratif miyopide skleroplasti operasyonunun geç dönem sonuçları
Long term results of scleroplasty surgery in high myopic patients
Yazar: BÜLENT KÖSE
Danışman: UZMAN MÜMİN HAKAN EREN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Beyoğlu Göz Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Yüksek miyop hastalarada liyfilise insa dura materi ile  skleral güçlendirme işleminin etkinliğinin araştırılması
Metod: Yüksek miyop olan toplam 214 hastanın 390 gözü(104 erkek ve 110 kadın) bu retrospektif çalışmaya dahil edildi.85 hastanın 156 gözü çalışma grubuna 38 hastanın 64 gözü kontrol grubuna dahil edildi. Pre operatif ve 3 yıl boyunca her altı ayda bir postoperatif detaylı oftalmik muayene yapıldı
Sonuç: Ortalama preoperatif refraksiyon  çalışma grubunda -8.55± 2.35 D (-30.0 to -2.00),kontrol grubunda -9.05±3.45 D (-22.50 to -3.50) idi.
Preoperatif aksiyel uzunluk çalışma grubunda 27.28±2.08 mm (21.88 to 32.88) ve kontrol grubunda 26.61± 1.64 mm (24.24 to 30.50) idi. Postoperatif aksiyel uzunluk çalışma grubunda 27.34 ± 2.02 mm (21.73 to 33.00)  ve kontrol grubunda and 27.03±1.48 mm (24.47 to 31.10) idi.
Çalışma grubunda 0.06 mm ve kontrol grubunda 0.42 mm olan preoperatif ve postoperatif aksiyal uzunluk arasındaki ortalama fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (P=0.041).
Sonuç: Sonuçlar, liyofilize insan duramater grefti ile yapılan skleroplasti cerrahisinin güvenli olduğunu ve yüksek miyopinin ilerlemesini stabilize etmenin etkili bir yolu olabileceğini gösterdi.

Abstract:
Purpose: To investigate the safety and efficiency of scleral reinforcement with lyophilized human duramater graft in high myopia.
Methods: A total of 390 eyes of 214 (104 males and 110 females) patients with high myopia were included in this retrospective study. 156 eyes of 85 patients were included in the study group and 64 eyes of 38 patients were included in the control group. A detailed ophthalmologic examination was performed preoperatively and postoperatively every 6 months for 3 years. 
Results: Mean preoperative refraction were -8.55± 2.35 D (range, -30.0 to -2.00) in study group and -9.05±3.45 D (-22.50 to -3.50) in control group. 
Preoperative axial length was 27.28±2.08 mm (21.88 to 32.88) in the study group and 26.61± 1.64 mm (24.24 to 30.50) in the control group. 
Postoperative axial lengths were 27.34 ± 2.02 mm (21.73 to 33.00) in the study group and 27.03±1.48 mm (24.47 to 31.10) in the control group.
 There was statistically significance was found in the mean difference between preoperative and postoperative axial length which was 0.06 mm in the study group and 0.42 mm in the control group (P=0.041).
Conclusion: The results showed that scleroplasty surgery with lyophilized human duramater graft was safe and might be an effective way to stabilize the progression of high myopia.