Bir kamu hastanesinde görev yapmakta olan hekim ve hemşirelerin algılanan stres düzeyleri ve baş etme tarzlarının belirlenmesi
Determination of perceived stress levels and coping styles of physicians and nurses working in A public hospital
Yazar: EDA YARALI
Danışman: DOÇ. DR. SONGÜL KAMIŞLI
Çankırı Karatekin Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Psikiyatri Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Başa çıkma = Coping ; Doktorlar = Physicians ; Hastaneler-devlet = Hospitals-public ; Hemşireler = Nurses ; Sağlık personeli = Health personnel ; Stres = Stress

Özet:
Hekimler ve hemşireler çalışma alanları gereği stresli meslek grupları arasında sayılmaktadırlar. Bu nedenle stres düzeylerinin ve stresle başetmede kullandıkları yöntemlerin belirlenmesi,  özellikle çalışmanın yapıldığı pandemi döneminde önem kazanmıştır. Tanımlayıcı tipte olan bu araştırma, bir kamu hastanesinde çalışan hekim ve hemşirelerin algılanan stres düzeyleri ve baş etme tarzlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Şubat 2021-Nisan 2021 aylarında Ankara Şehir Hastanesinde çalışmakta olan hekim (N=2410) ve hemşireler (N=3900); örneklemini ise çalışmaya katılmayı kabul eden hekim (n=130) ve hemşireler (n=242) oluşturmuştur. Veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Algılanan Stres Ölçeği, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilere göre hemşirelerin Algılanan Stres Ölçeği puanları hekimlere göre yüksek bulunmuştur (p<0.005). Hekim ve hemşirelerin Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği alt boyutlarından aldıkları puanlarda; hekimlerin İyimser Yaklaşım alt boyutu puanı, hemşirelerin ise Çaresiz Yaklaşım ve Boyun Eğici Yaklaşım alt boyutu puanı daha yüksek çıkmıştır (p<0.005). Hekim ve hemşirelerin Kendine Güvenli Yaklaşım ve Sosyal Destek Arama alt boyutu puanları arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı belirlenmiştir (p>0.05). 
Sonuç olarak; hemşirelerin algılanan stres düzeylerinin hekimlere göre daha fazla olduğu; hemşirelerin stresle baş etmede hekimlere göre etkisiz yöntemlere daha fazla başvurduğu belirlenmiştir. Çalışmanın pandemi döneminin bitip, normal yaşama dönüldüğünde tekrar edilerek karşılaştırılması ve özellikle hemşirelere etkin baş etme yöntemlerini kullanmalarını sağlayacak uzun süreli psikososyal destek programları uygulanması önerilir.

Abstract:
Physicians and nurses are considered among the stressful occupational groups due to their field of work. Therefore, determining stress levels and the methods they use to cope with stress has gained importance especially during the pandemic period when the study was carried out. This descriptive type of research was conducted to determine the perceived stress levels and coping styles of physicians and nurses working in a public hospital. The universe of the research was determined by the physicians (N=2410) and nurses (N=3900) who were working at Ankara City Hospital in February 2021-April 2021; the sample was composed of physicians (n=130) and nurses (n=242) who agreed to participate in the study. In order to collect data, Personal Information Form, Perceived Stress Scale, Stress Coping Styles Scale were used. According to the data obtained, the Perceived Stress Scale scores of nurses were found to be higher than those of physicians (p<0.005). In the scores of physicians and nurses from the sub-dimensions of the Scale of Coping with Stress; Optimistic Approach sub-dimension scores of physicians and Helpless Approach and Submissive Approach sub-dimension scores of nurses were higher (p<0.005). It was determined that there was no statistically significant difference between the Self-Confident Approach and Seeking Social Support sub-dimension scores of physicians and nurses (p>0.05). 
As a result, it was determined that nurses' perceived stress levels were higher than physicians; it has been determined that nurses use ineffective methods more than physicians in coping with stress.  It is recommended to compare the study by repeating it when the pandemic period ends and return to normal life, and that long-term psychosocial support programs be applied to nurses in particular to enable them to use effective coping methods.