Öğretmenlerin iş yerinde öğrenmesi ile öğrenme stilleri arasındaki ilişki
The relationship between workplace learning of teachers and learning styles
Yazar: MEHMET NURİ ÖZTÜRK
Danışman: PROF. DR. İNAYET AYDIN
Ankara Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Eğitim Yönetimi ve Politikası Ana Bilim Dalı / Eğitim Yönetimi ve Teftişi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Mesleki eğitim = Vocational education ; Mesleki gelişme = Professional development ; Ölçme-değerlendirme = Measurement and evaluation ; Öğrenme = Learning ; Öğrenme stilleri = Learning styles ; Öğrenme süreci = Learning process ; Öğrenme yöntemleri = Learning methods ; Öğretmenler = Teachers ; İşyeri öğrenmesi = Workplace learning

Özet:
Bu araştırmada öğretmenlerin iş yerinde öğrenmesiyle öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Öğretmenlerin iş yerinde öğrenmesi iş yerinde öğrenme konuları, iş yerinde öğrenme nedenleri ve iş yerinde öğrenme yöntemleri boyutlarında ele alınmıştır. Öğrenme stillerinin belirlenmesinde Honey ve Mumford yetişkin öğrenme stilleri temel alınmıştır.
Araştırma ilişkisel tarama modelinde nicel bir araştırmadır. Araştırmanın hedef evrenini Ankara ilinde kamu ilkokul ve ortaokullarında görev yapan 28745 öğretmen; örneklemi ise hedef evrenden tabakalı örnekleme yöntemi ile seçilen 537 ilkokul öğretmeni ile 435 ortaokul öğretmen oluşturmuştur. 
Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen, "Öğretmenlerin İş Yerinde Öğrenme Konuları Ölçeği", "Öğretmenlerin İş Yerinde Öğrenme Nedenleri Ölçeği", "Öğretmenlerin İş Yerinde Öğrenme Yöntemleri Ölçeği" ve "Öğrenme Stilleri Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerden frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma ile t-testi, tek yönlü varyans analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi gibi parametrik ve parametrik olmayan istatistik teknikleri kullanılmıştır. 
Araştırmada ulaşılan sonuçlara göre öğretmenler genellikle öğrencileri motive etme, derse katma ve onlara geribildirim verme konularında öğrenmektedir. Bunu alan bilgisi, mesleki beceriler ve mesleğe uyum konuları izlemektedir. Yabancı dil, proje yapmak, teknolojiyi kullanmak konularını içeren yeniliklere uyum boyutunda ise kısmen öğrenmektedirler. Öğretmenler iş yerinde en çok kendilerini değerlendirerek eksiklerini gidermek ve kendi öğretmenlik tarzını oluşturmak amacıyla öğrenmektedir. Öğretmenleri iş yerinde öğrenmeye görece en az motive eden amaçlar ise diğer meslektaşlarından geri kalmamak ve denetimlerde yüksek performans göstermektir. Öğretmenler, iş yerinde, genellikle mesleki kitapları ve akademik araştırmaları okuyarak ve seminerler aracılığıyla öğrenirken; sosyal ağlardan  öğrenme yöntemine nadiren başvurmaktadırlar.
Öğretmenler en çok aktivist, sonra sırasıyla pragmatist ve yansıtmacı, en az da teorici öğrenme stiline sahiptir. Kadın öğretmenler çoğunlukla aktivist ve pragmatist stile sahip iken erkekler aktivist ve yansıtmacı stile sahiptir. Aktivist öğretmenler proje çalışmalarına ve eTwinning öğrenme etkinliklerine diğer stile sahip öğretmenlere göre daha fazla katılırken yansıtmacılar daha az katılmaktadır. 
Öğrenme stillerine göre aktivistler iş yerinde en çok öğrenen, pragmatistler ise en az öğrenen gruptur. Öğrenme stilleri, iş yerinde öğrenme konularını yeniliklere uyum, mesleğe uyum, öğrencilerle iletişim ve alan bilgisi boyutlarında; iş yerinde öğrenme nedenlerini sadece öğretim becerilerini geliştirmek amacıyla öğrenme boyutunda; iş yerinde öğrenme yöntemlerini ise tüm boyutlarda yordamaktadır. 
Araştırma sonuçlarına dayalı olarak öğretmenlerin yabancı dil öğrenmeleri, eTwinning öğrenme etkinlikleri, kitlesel açık çevrimiçi dersler (KAÇD) ve proje çalışmalarına daha çok katılmaları  gibi öneriler geliştirilmiştir. Ayrıca deneyimli öğretmenlerin deneyimlerinden mesleğe yeni başlayan öğretmenlerin daha fazla yararlanmasının sağlanması önerilmiştir.

Anahtar Sözcükler: Öğretmenlerin iş yerinde öğrenmesi, öğrenme stilleri, mesleki gelişim,

Abstract:
This research was conducted to explore the relation between workplace learning of teachers and learning styles. Workplace learning of teachers consisted of three dimensions as workplace learning topics, workplace learning aims and workplace learning methods. Learning styles were based on Honey and Mumford learning styles for adult learners. In the research, it is also investigated that whether the learning sytles are significant predictors of workplace learning topics, workplace learning aims and workplace learning methods or not.
The research was designed as quantitative correlational research. It was conducted in public elementary and secondary schools in Ankara. Stratified sampling was used as sampling method and 537 elementary school teachers and 435 secondary teachers represented the target population of the research was 28745 teachers.
The data were collected via "Teachers' Workplace Learning Topics Scale", "Teachers' Workplace Learning Aims Scale", "Teachers' Workplace Learning Methods Scale" and "Learning Styles Scale". All the scales were developed by the researcher. In the analysis of the data, descriptive statistics methods such as arithmetic mean, percentage, frequency, standart deviation were used. Parametric and non-parametrics statistic techniques such as T-test, One-way ANOVA and multiple regression were also used for the data analysis.
According to the results of the research, teachers generally learn in the workplace the topics of motivating, engaging students and giving feedback to students. These were followed by subject knowledge, professional skills and job fit. Learning a foreign language, making projects and use of technology were sometimes learned by the teachers. Teachers mostly learn in order to evaluate and improve themselves and creating their own teaching style. The least motivating aims for teachers' workplace learning were competing with colleagues and performing high in supervisions. Teachers generally use professional books and academic researces and seminars as workplace learning methods. They rarely use social networks as a workplace learning tool.
Learning styles of teachers were mostly activist, then pragmatist and reflectionist and at least theorist. While female teachers mostly had activist and pragmatist learning styles, men had activist and reflectionist learning styles. Activist teachers were more involved in project work and eTwinning learning activities than teachers of other styles, while reflectors were less involved.
According to the learning styles, activists learn at most in the workplace, and pragmatists learn at least. Learning styles were predictor of workplace learning topics in the dimensions of adaptation to innovations, job fit, communication with students and subject knowledge. They predicted workplace learning aims only in teaching skills dimension and workplace learning methods in all dimensions.
According to the result some suggestions were developed such as teachers should learn foreign languages and participate etwinning learning activities, massive online open courses (MOOCs) and project works more. The novice teachers should be encouradged to benefit from the experiences of their experienced colleagues.

Key Words:.Workplace learning of teachers, learning styles, professional development