Sıçanlarda oluşturulan kronik rotator manşet yırtığının eşlik ettiği donuk omuz modelinde;tamirin zamanlamasının ve cerrahi sonrası mobilizasyonun rotator manşet tamiri sonuçlarına etkisi(histolojik & immunohistokimyasal & biyomekanik çalışma)
The effect of repair timing and post-surgical mobilization on rotator cuff repair outcomes in a frozen shoulder model accompanied by chronic rotator cuff tear in rats (histological & immunohistochemical & biomechanical study)
Yazar: BERKAY DOĞAN
Danışman: PROF. DR. SÜLEYMAN SEMİH DEDEOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Metin Sabancı Baltalimanı Kemik Hastalıkları Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Donuk omzun eşlik ettiği rotator manşet yırtığında cerrahi zamanlaması ve rehabilitasyon protokolleri literatürde bir tartışma konusudur. Çalışmanın amacı, donuk omuz modellemesinde eşzamanlı oluşturulan kronik rotator manşet yırtığının, hareketlerin kısıtlandığı (Donmuşluk fazı) dönemde ve hareketlerin açılmaya başladığı (Çözülme fazı) geç dönemde farklı rehabilitasyon (bandaj ile immobilizasyon ve kafes içi serbest aktive ile mobilizasyon) protokolleri ile kemik tendon bileşkesi üzerine etkilerinin histolojik, immunhistokimyasal ve biyomekanik açıdan incelenmesidir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada power analizi ve etik kurul onayının ardından 56 Sprague -Dawley erkek 12 haftalık sıçanlar kullanıldı. Donuk omuz modellemesi için 3 haftalık alçı ile immobilizasyon protokolü uygulandı. 0. hafta alçılama öncesinde rotator manşet yırtığı modeli oluşturuldu. 1. gruba 3. haftada (Donmuşluk fazı), 2. gruba 6. haftada (Çözülme fazı) rotator manşet tamiri yapıldı. İmmobil takip edilecek gruptaki sıçanlar 2 hafta Vertrap ve alçı pamuğu ile bandajlanarak takip edildi. Sıçanlar sakrifiye edildikten sonra incelemeleri yapıldı.
Bulgular: Sağ omuz 0. ve 3. hafta abdüksiyon açıları ölçümlerinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmedi (p>0,05). Tüm sıçanlarda 3. hafta alçıları açıldıktan sonra sağ omzun adduksiyon ve iç rotasyonda, dirseğin fleksiyonda ve pronasyonda olduğu görüldü. Bu postür yemin eden sıçan bulgusu olarak tarif edildi. Mobilize olan grupların abdüksiyon ve dış rotasyon ölçümleri, immobil grupların ölçümlerinden istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek bulundu(p=0,001; p<0,01). Bonar skorlama sistemi puanlaması; erken cerrahiyle mobilizasyon için 1.0, geç cerrahi ile immobilizasyon için 2.0, geç cerrahi ile mobilizasyon için 3.93 ve erken cerrahi ile immobilizasyon için 4.79 şeklinde puanlanmıştır. Hiçbir grupta kas dokusu histolojik incelemesinde şiddetli atrofi bulguları gözlenmemiştir. Collagen 3 antikor tutulumu tüm gruplarda benzer olarak sağlam omuzlara göre istatistiksel açıdan anlamlı olarak daha çok immunoreaktivite göstermiştir (p=0,001; p<0,01). Kocher ile hasar kuvveti ölçümlerinde istatistiksel olarak anlamlı olmamakla beraber erken cerrahiyle mobilizasyon ve geç cerrahi ile immobilizasyon gruplarında daha yüksek değerler gözlenmiştir. Geç cerrahiyle mobilizasyon uygulanan sıçanların tendon sertlikleri istatistiksel olarak diğer gruplara göre daha düşük saptanmıştır (p=0,006; p<0,01).
Sonuç: Mobilize edilen gruplarda eklem hareket açıklığı daha yüksek bulunmuştur. Bonar skorlama sistemine göre en iyi iyileşme dokuları, erken cerrahiyle mobil olan grup ve geç cerrahiyle immobil olan grupta gözlendi. Tüm gruplarda yoğun collagen 3 immunoreaktivitesi görüldü ve benzer şekilde iyi iyileşme dokusu oluşumu şeklinde yorumlandı. Geç cerrahiyle mobilizasyon uygulanan sıçanların biyomekanik değerlendirmeleri sonucunda daha düşük dayanıklılığa sahip oldukları görüldü.
Anahtar kelimeler: Donuk omuz, Rehabilitasyon, Rotator Manşet Yırtığı

Abstract:
Aim: The timing of surgery and rehabilitation protocols for rotator cuff tears accompanied by frozen shoulder is a topic of debate in the literature. The aim of this study is to investigate the effects of different rehabilitation protocols (immobilization with bandage and mobilization with free activation within the cage) on the bone-tendon junction histologically, immunohistochemically, and biomechanically during the frozen phase (when movements are restricted) and the thawing phase (when movements begin to improve) in a model of frozen shoulder with a concomitant chronic rotator cuff tear.
Matherials and Methods: After power analysis and ethics committee approval, 56 twelve-week-old male Sprague-Dawley rats were used in the study. A three week cast immobilization protocol was applied for frozen shoulder modeling. The rotator cuff tear model was created at week 0, before casting. Rotator cuff repair was performed at week 3 (frozen phase) for group 1 and at week 6 (thawing phase) for group 2. The rats in the immobilization group were followed up for 2 weeks with bandaging using Vertrap and cast padding. After the rats were sacrificed, they were examined histologically with the Bonar scoring system, immunohistochemically with semiquantitative measurement, and biomechanically for fail load and stiffness.
Results: No statistically significant difference was observed between the groups in the right shoulder abduction angle measurements at weeks 0 and 3 (p>0.05). After the casts were removed at week 3 in all rats, the right shoulder was observed to be in adduction and internal rotation, with the elbow in flexion and pronation. This posture was described as 'the swearing rat' finding. Abduction and external rotation measurements of the mobilized groups were found to be statistically significantly higher than those of the immobile groups (p=0.001; p<0.01). Bonar scoring system scores were: 1.0 for early surgery with mobilization, 2.0 for late surgery with immobilization, 3.93 for late surgery with mobilization, and 4.79 for early surgery with immobilization. No severe atrophy findings were observed in the histological examination of muscle tissue in any group. Collagen 3 antibody retention showed statistically significantly more immunoreactivity in all groups compared to intact shoulders (p=0.001; p<0.01). Although not statistically significant, higher values were observed in the early surgery with mobilization and late surgery with immobilization groups in Kocher maximum fail load measurements. The tendon stiffness of rats undergoing late surgery with mobilization was found to be statistically lower compared to other groups (p=0.006; p<0.01).
Conclusion: Range of motion was found to be higher in mobilized groups. According to the Bonar scoring system, the best healing tissues were observed in the early surgery with mobilization group and the late surgery with immobilization group. Intense collagen 3 immunoreactivity was observed in all groups and was interpreted as similarly good healing tissue formation. Biomechanical evaluations of rats undergoing late surgery with mobilization showed lower tendon strength.
Keywords: Frozen shoulder, Rotator Cuff Tear, Rehabilitation