Sıçan femur kırık modelinde traneksamik asit kullanımının kırık iyileşmesine etkisinin değerlendirilmesi: Deneysel çalışma
Evaluation of the effects of tranexamic acid use on fracture healing in rat femur fracture model: An experimental study
Yazar: AKIN SEZGİN
Danışman: PROF. DR. AHMET BAYAR
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Femoral kırıklar = Femoral fractures ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kırık iyileşmesi = Fracture healing ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Ortopedi = Orthopedics ; Sıçanlar = Rats ; Traneksamik asit = Tranexamic acid ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Akın Sezgin, Sıçan Femur Kırık Modelinde Traneksamik Asit Kullanımının
Kırık İyileşmesine Etkisinin Değerlendirilmesi: Deneysel Çalışma. Zonguldak
Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim
Dalı. Uzmanlık Tezi, Zonguldak, 2019
Traneksamik asit, etkinliğini plazminojen üzerindeki lizin bağlayan bölgeleri
geridönüşümlü bloke ederek ve fibrin degradasyonunu önleyerek gösteren sentetik
lizin türevidir. Günümüzde, gerek çoklu travmalı ve aktif kan kaybı olan hastalara
yapılan acil mudahelelerde, gerekse majör ortopedik cerrahilerde intraoperatif veya
postoperatif kanamayı sınırlamak ve hemodinamiyi olduğunca stabil tutmak
amacıyla çeşitli ajanlar kullanılmaktadır. Bu ajanlar arasında özellikle traneksamik
asit en çok kullanılanlardandır. Literatürdeki çalışmalar daha çok traneksamik asitin
hemodinamiyi sağlama ve transfüzyonu en aza indirme etkinliğini araştırmaya
yöneliktir. Ayrıca bazı çalışmalarda traneksamik asitin, antifibrinolitik etkisinden
bağımsız olarak başlıbaşına antiinflamatuar etkisinin olabileceği gösterilmiştir. Kırık
iyileşmesinde gerek kanlanmanın, gerekse inflamasyonun önemli rol oynadığı
düşünülünce, traneksamik asitin kırık iyileşmesine etkisinin araştırılması önem arz
etmektedir. Bu çalışmanın amacı; traneksamik asitin farklı şekillerde ve farklı
dozlarda uygulanmasının, kırık iyileşmesine ve kırık bölgesindeki inflamatuar sürece
etkisinin değerlendirilmesidir.
Wistar Albino cinsi aynı cinsiyetten(erkek) 64 erişkin rat çalışmaya dahil
edildi. Çalışmanın, 8'er rattan oluşmak üzere 8 grupta gerçekleştirilmesi
planlanlandı. Grupların hepsine femur şaft osteotomisi+fiksasyon uygulandı. A ve B
gruplarına traneksamik asit uygulaması yapılmadı (kontrol grupları). C ve D
gruplarına 30 mg/kg IP traneksamik asit uygulandı. E ve F gruplarına 100 mg/kg IP
traneksamik asit uygulandı. G ve H gruplarına 50 mg/kg lokal traneksamik asit
uygulandı. Cerrahi sonrası 2. haftada A-C-E-G gruplarına, 4. haftada ise B-D-F-H
gruplarına anestezi uygulandıktan sonra servikal dislokasyon yapılarak sakrifiye

6

edildi. Ratların sağ femurlarına kalçadan ve dizden dezartikülasyon uygulanarak
radyolojik, histopatolojik ve immünohistokimyasal olarak değerlendirildi.
Çalışmamızın sonucunda TA uygulamasının genel olarak kırık iyileşmesine
ve inflamasyona olumsuz etkisinin olduğu görülmüştür. Lokal TA uygulamanın
erken dönemde kırık iyileşmesini bozarken, geç dönemde inflamasyondaki artışın da
etkisiyle iyileşmeyi sağlayabildiği görülmüştür. Düşük doz (30 mg/kg) ip
uygulamanın geç dönemde de kırık iyileşmesini olumsuz etkilediği saptanmıştır.
Özellikle IL-6 değerleriyle kırık iyileşme derecesinin paralellik gösterdiği
belirlenmiştir.

Abstract:
Akın Sezgin, Evaluation of The Effects of Tranexamic Acid Use on Fracture
Healing in Rat Femur Fracture Model: An Experimental Study. Zonguldak
Bulent Ecevit University, Faculty of Medicine, Department of Orthopaedics and
Traumatology. Orthopedics and Traumatology Thesis, Zonguldak, 2019.
Tranexamic acid is a synthetic lysin derivative which becomes effective by
reversibly blocking the lysin that attaches regions on plasminogen and preventing the
fibrin degradation. Recently various agents are used, both during the emergency
interventions for the patients with multiple traumas and active blood loss, and for the
purpose of limiting the intraoperative and postoperative bleeding during the major
orthopedic operations as well as stabilizing the hemodinamy as mush as possible.
Among these agents, especially the tranexamic acid is the most prefered one. The
studies mostly are focused on the effects of the tranexamic acid that are providing
hemodynamics and minimizing the transfusion. Besides, some studies state that
tranexamic acid has antiinflamatuary effects regardless of its antifibrinolitic effects.
Considering that blood supply and inflammation play an important role in fracture
healing, it is important to investigate the effects of tranexamic acid on fracture
healing process. The aim of this study is; evaluation of the effects of administration
of tranexamic acid in different ways and at different doses on fracture healing and
the inflammatory process in the fracture site.
64 adult Wistar Albino type rats of the same sex(male) were included in the
study. The study was planned to be carried out in 8 groups, each containing 8 rats.
All groups had femoral shaft osteotomy+fixation. Groups A and B were not treated
with tranexamic acid (control groups). C and D groups were injected 30 mg / kg IP
tranexamic acid. E and F groups were injected 100 mg / kg IP tranexamic acid. G
and H groups were applied 50 mg / kg of local tranexamic acid. The second week
following the surgical operation, A-C-E-G groups and at postoperative fourth week

8

B-D-F-H groups were anesthetized and then sacrificed by cervical dislocation.
Radiological, histopathological and immunohistochemical evaluation of the right
femurs of the rats were performed by disarticulation of the hips and knees.
As a result of our study, it has been observed that TA application has a
negative effect on fracture healing and inflammation in general. It has been observed
that local TA application can improve healing with the effect of increase in
inflammation in the later phase while disturbing fracture healing in early phase. It
was found that low dose (30 mg / kg) ip TA application had a negative effect on
fracture healing in the later phase. It was determined that the degree of fracture
healing was correlated with IL-6 values.