Farklı materyal ve yöntemlerle üretilen parsiyel lamina venerlerin marjinal uyumlarının in vitro olarak incelenmesi
Evaluation of marginal adaptation of partial laminate veneers manufactured with different materials and techniques: in vitro study
Yazar: FATMANUR DUMRUL
Danışman: PROF. DR. BİRGÜL ÖZPINAR
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Gelişen teknoloji ve hastaların artan estetik beklentileri ile birlikte doğala yakın görünümde, minimal invaziv restorasyonların yapımı ve uygulamaları artık ihtiyaç haline gelmiştir. Uzun yıllar ön bölge dişlerin rekonstrüksiyonu için tam kronlar kullanılmıştır ancak tam kronlar estetik amaçlı tedaviler için invaziv bir yöntem olarak görülmektedir.  Bu amaçla geliştirilen lamina vener restorasyonlar, dişte gereksiz madde kaybına neden olmadan estetik beklentiyi de tam olarak karşılayabilen bir tedavi seçeneği olarak görülmektedir. Dişin bir kısmını ilgilendiren kırık, diastema ya da defekt varlığında tüm yüzeyi kaplayan bir restorasyon yerine yalnızca ilgili alandaki sorunu gidermeye yönelik bir restorasyon yapmak daha da konservatif bir seçenektir. Bu restorasyonların klinik olarak başarılı kabul edilebilmeleri için marjinal uyumları önemli bir kriterdir. Ancak bugüne kadar,  minimal invaziv yöntemlerle hazırlanan parsiyel lamina restorasyonların marjinal uyumlarını karşılaştıran çalışmalar yetersizdir. Çalışmamızın amacı; diş hekimliğinde minimal invaziv tedavi seçenekleri arasında olan parsiyel porselen lamina restorasyonların hangi yöntem ve materyalle daha iyi marjinal bütünlük sağlayacağının in vitro olarak değerlendirilmesidir. 
Çalışmamızda, parsiyel lamina vener materyalleri olarak  lityum disilikat cam seramik (IPS e.max CAD, LT A2/ C16, Ivoclar Vivadent, Liechtenstein, IPS e.max Press HT, Ivoclar Vivadent, Liechtenstein), feldspatik porselen (VITABLOCS Mark II,  Vita Zahnfabrik, Bad Säckingen, Almanya) ve rezin nano seramik (Vita Enamic, Vita Zahnfabrik, Bad Säckingen, Almanya) kullanılmıştır. 5 çalışma grubuna ayrılan çalışmamızda, 4 grup preparasyonlu olarak , 1 grup preparasyonsuz olarak hazırlanmıştır. Üretim tekniği olarak da; CAD/CAM ile ısı ve basınçla şekillendirme yöntemleri seçilmiştir. Hazırlanan parsiyel lamina venerler örnek standardizasyonu açısından epoksi rezin örnekler üzerine tutturulmuştur.  Restorasyonlar 0,2-0,4 mm kalınlıkta hazırlanmış ve bitim sınırında dişle tam bir geçiş sağlanması için  bitirme ve cila işlemlerine tabi tutulmuştur. Örneklerin marjinal aralıklarını ölçmek için  altın kaplamasız taramalı elektron mikroskobu(SEM)'nda analiz ve görüntülemeleri yapılmıştır. SEM ile alınan fotoğraflar üzerinde Image J 1.37v(Wayne Raspand National Ins. Of Health, ABD) bilgisayar programı kullanılarak 4 ayrı kenar fotoğrafı üzerinden, her bir kenardan eşit aralıklar ile belirlenmiş 7 nokta ile marjinal aralık ölçümleri yapılmıştır. Elde edilen değerlerin ortalamaları 4 ayrı bölge ve tüm kenar için bulunmuş ve gruplar birbirleri ile karşılaştırılmıştır. İstatistiksel analizde SPSS 21.0 (SPSS Inc., Chicago, ABD) programı kullanılmıştır. Shapiro-Wilk testi ile grupların normal dağılıma uygunluğu  kontrol edilmiş, veri dağılımının üniform olup olmadığı Levene yöntemi ile analiz edilmiştir. Daha sonra gruplara tek yönlü varyans analizi yapılarak gruplar birbirleri ile kıyaslanmıştır. 
Çalışmamızda elde edilen sonuçlara göre; CAD/CAM preparasyonlu lityum disilikat grubu en yüksek marjinal aralık değerini verirken, en düşük marjinal aralık değeri ısı ve basınçla şekillendirilen preparasyonsuz lityum disilikat yönteminde gözlemlenmiştir. CAD/CAM grupları kendi içerisinde değerlendirildiğinde; preparasyonlu feldspatik grubu en düşük marjinal aralık değerlerini verirken, lityum disilikat grubunda en yüksek değerler gözlemlenmiştir. Isı ve basınçla şekillendirilen gruplar kendi içerisinde değerlendirildiğinde, preparasyonlu grubun marjinal aralık değeri preparasyonsuz hazırlanan gruba göre istatistiksel olarak anlamlı derecece farklıdır. (p<0.01) 
Çalışmamızın sonucunda, farklı yöntem ve materyaller ile üretilmiş parsiyel lamina venerlerin marjinal aralıkları birbirlerinden farklı olarak bulunmasına rağmen tüm sonuçlar klinik olarak kabul edilebilir değerler arasındadır.

Abstract:
Fabricating minimal invasive restorations with natural looking became a need due to the improvements in technology and increasing esthetic expectations of the patients. Dental crowns were used for restoration of the anterior teeth for many years but the dental crowns are accepted as an invasive method for esthetic treatments anymore. In the case of tooth fracture, diastema or any defect of tooth, restoration of only the related area of the tooth is a more conservative option instead of restoration with crowns. Marginal adaption of these minimal invasive restorations is so important criteria to accept their clinical importance. However up till now, the researches comparing the marginal adaptations of partial laminate veneers prepared with minimal invasive methods are so limited. The purpose of this study is in vitro comparison of marginal adaptation of partial laminate veneers fabricated with different methods and materials that are the ones of the minimal invasive treatment options.
In this in vitro study, lithium disilicate glass ceramic (IPS e.max CAD,LT A2/ C16, Ivoclar Vivadent, Liechtenstein, IPS e.max Press HT, Ivoclar Vivadent, Liechtenstein), feldspathic porcelain (VITABLOCS Mark II, Vita Zahnfabrik, Bad Säckingen, Germany) and resin nano ceramic (Vita Enamic, Vita Zahnfabrik, Bad Säckingen, Germany) were used as partial laminate veneer materials. In this study with 5 groups, 4 of them obtain partial laminate veneers with minimal tooth preparation and one of the groups obtains partial laminate veneers without tooth preparation (prepless). Computer-aided design/Computer-aided manufacturing (CAD/CAM) and heat-pressing were selected as production methods of the partial laminate veneers. All partial laminate veneers were bonded to epoxy resin in terms of the standardization of the specimens. All specimens were fabricated with the thickness of 0,2-0,4 mm and all finishing and glazing procedures were carried out on the all specimens to avoid marginal discrepancies. Marginal gaps of the specimens were imaged and recorded using scaning electron microscopy (SEM) without the need for gold coating. Image J 1.37v (Wayne Raspand National Ins. Of Health, USA) computer software was used to measure marginal gaps on all four different zones with 7 measurements on each zone (28 measurements per crown). All the means of the marginal measurements were collected for each zone and the 5 groups were compared among them. SPSS 21.0 (SPSS Inc., Chicago, USA) computer software was used for the statistically analysis of data. The normality of data was tested with Shapiro-Wilk test and Levene test was used to assess the equality of variances for data. The groups were compared with each other by using one-way ANOVA test.
To the results of this study; the highest marginal gap was seen in the group of lithium disilicate porcelain partial veneers with minimal tooth preparation fabricated with CAD/CAM method. The lowest marginal gap was seen in the group of prepless lithium disilicate porcelain partial veneers fabricated with heat-pressing method. Within the groups fabricated with CAD/CAM method, the group of feldspathic porcelain partial veneers with minimal tooth preparation showed the lowest marginal gap values, the group of lithium disilicate porcelain partial veneers showed the highest marginal gap values. Within the groups fabricated with heat-pressing method, the difference of marginal gap between the groups of partial laminate veneers with tooth preparation and without tooth preparation are statistically important. (p0.01)
At the end of this study, although marginal gap values of partial laminate veneers fabricated with different materials and methods were different from each other, all data are in a clinical acceptable scale.