Gebelerde fiziksel aktivite ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişki
The relationship between physical activity and anxiety levels in pregnant women
Yazar: ÖZLEM ÇALIŞKAN
Danışman: DOÇ. DR. NURCAN AKBAŞ GÜNEŞ
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışma ile gebelerin farklı gebelik dönemlerinde fiziksel aktivite 
seviyelerinin ve anksiyete düzeylerinin belirlenmesi ve fiziksel aktivite ile anksiyete 
arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Bolu Abant İzzet Baysal Eğitim ve Araştırma 
Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniğinde 150 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. 
Katılımcılara; sosyodemografik form, Gebelik Fiziksel Aktivite Anketi (GFAA) ve Beck 
Anksiyete Ölçeği (BAÖ) uygulanmıştır.
Bulgular: Katılımcıların total aktivite puan ortalaması 274.05 ±120.15 metabolik 
eşdeğer (MET)-saat/hafta (min-max:50.92-728.92) bulunmuştur. Gebe kadınların en çok ev 
işleri/bakım aktiviteleri (ortanca:143.18 MET-saat/hafta) olmak üzere hafif yoğunluktaki 
aktivitelerde (ortanca:121.62 MET-saat/hafta) bulundukları belirlenmiştir. Fiziksel aktivite 
puanları (total aktivite puanı) 31 yaş ve üzerindeki kişilerde, eğitim düzeyi daha düşük 
olanlarda, gelirleri daha düşük olanlarda, yardımcı üreme tekniği tedavisi almayanlarda, 
çalışanlarda ve ikinci ya da daha fazla sayıdaki gebeliğini yaşayan kadınlarda daha fazla 
bulunmuştur(p<0.05). Katılımcıların %25.3'ünün hafif, %12'sinin orta, %1.3'ünün ağır 
düzeyde anksiyeteye sahip oldukları bulunmuştur. İkinci trimesterde olanlarda, dört ve 
üzerindeki gebeliğini yaşayanlarda, kronik hastalığı olanlarda, yardımcı üreme tekniği 
tedavisi alanlarda, hekimleri tarafından egzersiz yapmaları konusunda bilgilendirilmemiş 
kişilerde ve gebelik döneminde egzersiz yapmayı faydasız bulanlarda BAÖ puanı daha fazla 
saptanmıştır(p<0.05). Gebelik döneminde kadınların fiziksel aktivite puanları ile anksiyete 
düzeyleri arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır(p>0.05).
Sonuç: Çalışmamızdaki gebelerin en çok hafif yoğunluktaki aktivitelerde 
bulundukları, trimesterler ilerledikçe fiziksel aktivite seviyelerinin değişmediği, anksiyete 
düzeyinin en fazla ikinci trimesterde olduğu belirlendi. Çalışmamızda gebelikte yapılan 
fiziksel aktivite ile ansiyete düzeyleri arasında ilişki saptanmadı. Farklı metadolojik 
yöntemlerle daha fazla çalışma yapılmasına ihtiyaç vardır.
ANAHTAR KELİMELER: Gebelik, Fiziksel Aktivite, Gebelik Fiziksel Aktivite 
Anketi, Anksiyete

Abstract:
Objectives: This study aimed to determine the physical activity levels and anxiety 
levels of pregnant women at different pregnancy periods and to evaluate the relationship 
between physical activity and anxiety.
Materials and Methods: Our study was conducted with 150 participants at the 
Gynaecology and Obstetrics Polyclinic of Bolu Abant İzzet Baysal Training and Research 
Hospital. Sociodemographic form, Pregnancy Physical Activity Questionnaire (PPAQ) and 
Beck Anxiety Inventory (BAI) were applied to the participants. 
Results: The average total activity score of the participants was found to be 274.05 
±120.15 metabolic equivalent (MET)-hours/week (min-max: 50.92-728.92). Pregnant women 
were found to engage mostly in light-intensity activities (median: 121.62 MET-hours/week), 
with housework/caring activities being the most common (median: 143.18 MET-hours/week). 
Physical activity scores (total activity score) were found to be higher in women aged 31 years 
and older, those with lower educational level, those with lower income, those who did not 
receive assisted reproductive technique treatment, those who were employed and women who 
had their second or more pregnancies (p<0.05). It was found that 25.3% of the participants had 
mild anxiety, 12% had moderate anxiety, and 1.3% had severe anxiety. The BAI score was 
higher in women who were in the second trimester, in women who had four or more 
pregnancies, in women with chronic diseases, in women who received assisted reproductive 
technique treatment, in women who were not informed about exercise by their physicians and 
in women who found it useless to exercise during pregnancy (p<0.05) There was no significant 
relationship between women's physical activity scores and anxiety levels during pregnancy 
(p>0.05).
Conclusion: It was found that the pregnant women in our study mostly engaged in lightintensity activities, their physical activity levels did not change as the trimesters progressed, 
and the anxiety level was highest in the second trimester. In our study, no relationship was 
found between physical activity during pregnancy and anxiety levels. More studies are needed 
with different methodological methods.
KEY WORDS: Pregnancy, Physical Activity, Pregnancy Physical Activity 
Questionnaire, Anxiety