hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Obstrüktif üropatili hastalarda ameliyat öncesi ve sonrası böbrek fonksiyonlarının dinamik böbrek sintigrafisi ile araştırılması
Investigation of pre- and post-operative kidney functions in patients with obstructive uropathy with dynamic kidney scintigraphy
Yazar: AHMET TUTUŞ
Danışman: YRD. DOÇ. HALİL KAYA
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Nefroloji = Nephrology ; Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine ; Üroloji = Urology

Özet:
Obstrüktif üropati tanısı ile ameliyatına karar verilen yaş ortalamaları 30.21±18,15 olan, sekizi bayan, altısı erkek, toplam on dört hastaya ameliyat öncesi, ameliyat sonrası on beşinci gün ve üçüncü aylarda Tc-99m DTPA ile dinamik ve statik böbrek sintigrafisi yapılmıştır.

  Çalışmada hasta böbreklerden elde edilen GFR, Reno indeks, T max, T ½ , T 2/3 değerlerinin ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası on beşinci gün ve üçüncü aylardaki farklarının ortalamaları eşleştirilmiş student's t testi ile analiz edilmiştir. 

  Bunun neticesinde erken dönemde, yani ameliyat sonrası ilk on beş günde GFR, Reno indeks, T max,değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir (P>0,05). Ancak ameliyattan sonraki üçüncü aydaki değerlerde belirgin düzelmenin olduğu izlenmiştir (P<0,001).

  T ½ ve T 2/3 değerlerinde ise ameliyat sonra ilk on beş günde istatiksel olarak anlamlı bir düzelme tespit edilmiştir.

  Sonuç itibariyle obstrüktif üropatili hastaların ameliyat öncesi teşhisinde ve ameliyat sonrası ise her bir böbrek fonksiyonunun ayrı ayrı değerlendirilebilmesi nedeniyle hastaların takibinde Tc-99m DTPA ile dinamik ve statik böbrek sintigrafisinin faydalı bir yöntem olduğu kanısına varılmıştır.

Abstract:
Dynamic and static kidney scintigraphy with Tc-99m DTPA was performed preoperatively, on the fifteenth day and in the third month after the operation, in a total of fourteen patients, eight females, six males, with a mean age of 30.21±18.15 years, who were diagnosed with obstructive uropathy and decided to have surgery.

  In the study, the mean of the differences of GFR, Reno index, T max, T ½ , T 2/3 values obtained from patient kidneys before and at the fifteenth and third months after the operation were analyzed with the paired student's t test.

  As a result, it was determined that there was no statistically significant difference in GFR, Reno index, and T max values in the early period, that is, in the first fifteen days after surgery (P>0.05). However, a significant improvement was observed in the values in the third month after surgery (P<0.001).

  A statistically significant improvement was detected in T ½ and T 2/3 values in the first fifteen days after surgery.

  As a result, it has been concluded that dynamic and static kidney scintigraphy with Tc-99m DTPA is a useful method in the preoperative diagnosis of patients with obstructive uropathy and in the follow-up of patients, since each kidney function can be evaluated separately after surgery.
Yenidoğan dönemi grup B streptokok infeksiyonlarının tanısında latex agglutinasyon testinin önemi /
Yazar: GÜL ÖZÇELİK
Danışman: null TÜLAY OLGUN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Aglütinasyon testleri = Agglutination tests ; Streptococcus = Streptococcus

Özet:
Grup B streptokokların erken neonatal dönem infeksiyonlarmda önemli olduğu bilinmektedir. Hastalığın erken tanı ve tedavisi mortalite ve morbiditeyi azaltmaktadır. Bu amaçla yaptığımız çalışmada, ilk 72 saatteki yenidoğanların grup B streptokok infeksiyonu teşhisinde latex agglutinasyon metodu kullanıldı. Grup B streptokok en feksiyon risk faktörlerini taşıyan 12' si preterm, 38' i miadında 50 yenidoğan incelendi. Grup B streptokoklarla en feksiyon hızı %8 olarak saptandı. Pretermlerde bu oran %25 olarak bulundu. Grup B streptokok infeksiyonu ile erken membran rüptürü arasında ilişki olduğu ortaya çıktı, vakaların %22' sinde infeksiyon görüldü. jnfeksiyon saptanan vakaların sadece birinde kültürde üreme oldu. Latex agglutinasyon metodu ile antijen tayini, hızlı ve doğru netice veren bir teknik olarak, önceden antibiote- ?M rapi başlanmış kültür negatif hastalarda ve alman kültürler üremeden önce erken tanıya gidebilmek ve klinik tanıyı doğrulamak için yararlı bulundu.

Abstract:
Dudak kanserleri cerrahi tedavi sonuçlarımız
Results of surgical treatment of lip cancer
Yazar: NECMİ ARSLAN
Danışman: UZMAN HASAN CAVİT ÖZERİ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Dudak kanserleri tipik olarak sarışın, açık renk tenli, güneş ışığına uzun süre maruz kalmış, 50-70 yaş arasındaki erkeklerin hastalığıdır. %95-97 yassı hücreli karsinom, %3-5 bazal hücreli karsinom ve dudaktaki glandüler yapılardan kaynaklanan neoplazmlardır.
Çalışmamız Ankara Hastanesinde 5 yıllık süre içinde tetkik ve tedavi edilen, ortalama 32 ay takip edilebilen 16 dudak epidermoid karsinomalı hasta üzerinde yapılmıştır.
Hastalarımıza tümör büyüklüğü ve yerleşimi, histolojik diferansiasyonu, lenfatik metastaz özellikleri gözönüne alınarak primer cerrahi eksizyon, ipsilateral veya bilateral suprahyoid diseksiyon ve spesmen raporuna göre radikal boyun diseksiyonu uyguladık.
Postoperatif klasifikasyon yapılmış 10 hasta stage 1, 2 hasta stage 2, 3 hasta stage 3, 1 hasta stage 4 olarak saptanmıştır.
Takiplerde hiçbir hastada rekürrens veya metastaz saptanmamıştır.
Baker ve Krause dudak kanserlerinde cerrahi tedavi ile 5 yıllık surveyi 88,7 olarak belirtmektedir.

Abstract:
Lip cancers are typically blond, light-skinned, sun-exposed, long-term men aged 50-70 years. 95-97% squamous cell carcinoma, 3-5% basal cell carcinoma and glandular structures in the lips are neoplasms.
Our study was performed on 16 lip epidermoid carcinoma patients who were examined and treated in Ankara Hospital for a period of 5 years and followed up for an average of 32 months.
We performed primary surgical excision, ipsilateral or bilateral suprahyoid dissection, and radical neck dissection according to the specimen report, considering tumor size and location, histological differentiation, lymphatic metastasis.
According to the postoperative classification, 10 patients were stage 1, 2 patients were stage 2, 3 patients were stage 3, and 1 patient was stage 4.
No recurrence or metastasis was detected in any of the patients.
Baker and Krause reported 5-year surveillance with surgical treatment of lip cancers as 88.7.
Klinik olarak "down sendromu" düşünülen olgularda ötiroid hasta sendromu
Euthyroid Sick Syndrome in Cases with Clinically Considered "Down Syndrome"
Yazar: NURDAN EROL
Danışman: PROF. DR. ÖZER PALA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Klinik olarak Down Sendromu düşünülen 31 çocukta otoimmün belirtilere ait değişiklikler arandı. 14 yaşında olan bir vakada klinik ve laboratuvar olarak belirgin hipotiroidi saptandı. Bu vaka çalışma dışı tutuldu. Diğer 30 çocuktaki klinik bulguların yüzdeleri belirlendi. Klinik görünümlere göre Down Sendromu düşünülen 14 çocuktaki T3, T4, TSHA değerleri ile normal değerler arasında uygunluk tespit edildi. Aynı olgudaki enfeksiyonlu çocuklardaki ve exitus olan çocuklardaki laboratuvar bulguları özellikle ülkemizde yapılan normal çocuklardaki bulgulara benzerlik göstermekteydi.
  
Ağır enfeksiyonlu çocuklarda T3, exitus olanlarda T3, T4 değerlerinde düşüklük gözlendi. Laboratuvar imkanlarımızın yetersizliği nedeniyle rT3 ölçümlemeleri yapılamadı.

Abstract:
Changes in autoimmune symptoms were sought in 31 children who were clinically thought to have Down Syndrome. In a 14-year-old case, clinically and laboratory-specific hypothyroidism was detected. This case was excluded from the study. The percentages of clinical findings in the other 30 children were determined. T3, T4, TSHA values ​​in 14 children who were thought to have Down Syndrome according to clinical appearances were found to be compatible with normal values. Laboratory findings in infected children and in children who died in the same case were similar to those in normal children, especially in our country.

T3 values ​​were decreased in children with severe infection, and T3, T4 values ​​were observed in those who died. rT3 measurements could not be made due to insufficient laboratory facilities.
Akut viral hepatit vakalarında legalon (silymarin) kullanımı /
Yazar: AHMET KARAMOLLA
Danışman: DR. HİKMET YURTSEVER
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Eczacılık ve Farmakoloji = Pharmacy and Pharmacology
Dizin: Hepatit = Hepatitis ; Karaciğer hastalıkları = Liver diseases ; Karaciğer sirozu = Liver cirrhosis ; Silimarin = Silymarin

Özet:
41 ÖZET Bir bitki (Carduus Marianus Marianus) ektresinden elde edilen ve aktif maddesi "silybin" olan Silymarinin (Legalon dr. 70 mg) Akut hepa- titlerde tedavi değerini ortaya koymak amacıyla 40 Akut Hepatit vakası ele alındı. Silymarin (3x1) verilen ve verilmeyen iki grup olarak vakalar ele alındı. Karaciğer fonksiyon testleri tedavisi öncesi ve 15 gün sonrası değerler incelendi. SGOT, gamma globulin değerleri legalon tedavisi sonu cu anlamlı olarak değişmiştir. SGPT Albumin, Direkt Bilurubin, indirekt Bilurubin, protrombin zamanı, protrombin aktivitesi değerleri arasında önemli bir değişiklik olmamıştır. Alkalen fosfataz ve LDH değerleri arasın da anlamlı fark bulunmuştur.

Abstract:
Tiroid nodüllerinin sintigrafik ve ultrasonografik değerlendirme kriterlerinin histopatolojik bulgularla karşılaştırılması /
Yazar: SERACETTİN EĞİN
Danışman: DR. E. TEKİN SABUNCUOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Histopatoloji = Histopathology ; Radyonüklid görüntüleme = Radionuclide imaging ; Tiroid nodülleri = Thyroid nodule ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
ÖZET Klinik muayene ile palpabl tiroid nodülü saptanan 55 hastanın tiroid sintigrafisi ve ultrasonofgrafik muayenesi yapıldı. Tüm vakalara cerrahi girişim yapıldı ve histopatolojik tanıları alındı. Tiroid sintigrafi sinde hiperaktif olduğu bildirilen nodüllerde maligniteye rastlanmadı. Hipoaktif soğuk nodüle sahip 18 hastanın 3'ünde maligniteye rast landı (%16). Bu sonuç literatür ile uyumluydu (% 15-25). Hipoaktif multipl nodüle sahip 14 hastanın 2'sinde maligniteye rastlandı (%14). Bu sonuç literatüre göre yüksekti (%l-6). Bu vaka sayısının sınırlı olmasına bağlandı. Malignite saptanan 5 vakanın ultrasonografik muayenesinde 3'ü solid ve hipoekojen nodüle sahipti. 2'si kompleks nodüle sahipti. Bu çalışmada vardığımız sonuç, tiroid nodüllerinde seçilecek cerrahi prosedürü Önceden belirlemede, sintigrafi ve sonografi vazgeçilmez bir kombinasyon olmalıdır. -27-

Abstract:
Benign prostat hiperplazisi ve prostat kanserinde PSA ve PAP'ın karşılaştırılması ve etkileyen faktörler /
Yazar: A. EKREM PİRSELİMOĞLU
Danışman: PROF.DR. ERBİL ERGENEKON
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Fosforik monoester hidrolazlar = Phosphoric monoester hydrolases ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prostat = Prostate ; Prostat hiperplazisi = Prostatic hyperplasia ; Prostat neoplazmları = Prostatic neoplasms ; Prostat spesifik antijeni = Prostate specific antigen

Özet:
ÖZET 1990 yılı Ocak - Aralık ayları arasında kliniğimizde yapılan bu çalışma sonucunda, PSA ve PAP'ın diagnostik açıdan Prostat Ca tanısı konmuş hastaların takibinde kullanılabilir olduğu görüldü. PSA'nın ta kipte daha etkin olduğu, ayrıca BPH'ta gland volümü, rezidüel idrar miktarı ve kronik kateterizasyona bağlı olarak PSA yüksekliği görülebileceği belirlendi. PSA ve PAP'ın Prostat Ca takibinde önemi doğrulandı.

Abstract:
LİTERATÜR 1) Tanagho E. A. ; Anatomy of the Genitourinary Tract. General Urology Edited by Tanagho E.A., Mc. Aninch Jack W. Appleton and Lange 11th Ed. 1 : 7-12, 1984. 2) Grayhack John T., Kozlawski James M. TL Benign Prostatic Hyperplasia Adult and Pediatric Urology Edited by Gillenwater Jay Y. Grayhack John T., Howards Stuart S., Duckett John W., Yearbook medical publishers, Inc., Vol.2, 33 : 1066-1074, 1987. 3) Kozlowski James M., Grayhack John T. ; Carcinoma of Prostate Adult and Pediactric Urology Edited by Gillenwater Joy Y., Grayhack John T., Howards Stuart S., Ducket John W., Yearbook Medical publishers Inc., Vo.2, 34 : 1128 - 1129, 1987. 4) Berry S. J. et al. ; The development of human benign prostatic hyperplasia with age. J. Urology, 132 : 474, 1984. 5) Krongard Arnon et al. ; Anatomy of the Prostate and it investing fascial layers. Prostatic Disorders edited by Paulson D.F., Lea and Febiger, Philedelphia, London, 1 : 4-22, 1989. ' 6) Tanagho E.A. ; Anatomy of the Lower Urinary Tract. Campbell's Urology, edited by Walsh P.C., Gittes R.F., Perlmiitter A.D., Stoney T.A., Philedelphia, W.D. Saunders 5th. Ed. Vol.2 1 : 62-64, 1985. 7) Mc Neal J.E., Origin and Evolution of Benign Prostatic enlargement, Inv. Urology, 15 : 340 - 342, 1978. 8) Douglas E. Johnson et al. ; Tumors of genitourinary tract. General Urology, edited by Tanagho E.A., Mc Aninch Jack W., Appleton and Lange, 12th Ed. 19 : 361 - 368, 1988. 9) Babayan Richard K., Genitourinary Oncology, Manual of Urology edited by Siroky Mike B., Krane Robert J., Little, Brown and Company Boston, 15 : 169-171, 1990. 10) Wang Mc. et al.; Prostate Spesific Antigen, a new potential marker for prostatic cancer, Prostate., 2 : 89, 1981.
Servikal adenit tüberküloz tedavisinde kemoterapi ile kemoterapi –cerrahi kombine tedavisinin karşılaştırılması
Chemotherapy versus surgical treatment plus chemotherapy on tuberculosis cervical adenitis
Yazar: NEVZAT DEMİRBİLEK
Danışman: DOÇ. DR. ARAS ŞENVAR
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Servikal Adenit Tüberküloz\'da bugün için en önemli sorunlardan biri tedavi yönteminin seçimidir. Üzerinde en çok durulan konu kemoterapinin tek başına mı, yoksa cerrahi tedaviyle birlikte mi daha etkili olduğudur. Çalışmamızın ana fikri bu noktaya dayanmaktadır. Yaşları 14-70 arasında değişen 21 hasta çalışmaya alınmış, 9 hastaya sadece kemoterapi, 12 hastaya ise kemoterapi ile birlikte cerrahi tedavi uygulanmıştır. Sonuçta kombine tedavi uygulanan grupta klinik yanıt ve klinik iyileşme diğer gruba göre daha kısa sürede elde edilirken 8 aylık izlem sonunda iki grup arasında iyileşme açısından fark bulunmamıştır.

Abstract:
The treatment options for Tbc Cervical Adenitis nowadays is still unclear. The greatest controversy exists on the efficiency of chemotherapy alone or to combine medical treatment with surgical excision. With an aim to find out the best modality this study was performed. 21 patients, 14-70 years old, were included to the study, of which 9 patients were undertaken the chemotherapy regimen and the rest were treated with both methods. The results have shown better clinical response and resolution in the combined treatment at the early period. However this difference was not apparent at the end of the eighth month.
Haydarpaşa Numune Hastanesi Üroloji Polikliniği'ne başvuran üretrit olgularında enfeksiyon etkenlerinin araştırılması /
Yazar: GÜLDEN ÖZSOY HİTİT
Danışman: DR. SUAT SELÇUK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases
Dizin: Üretrit = Urethritis

Özet:
Çalışmamızda 50 üretrit ve 25 kontrol olgusu incelendi. Üretrit olgularının % 22'sinde gonokoksik, % 78'inde Nongonokoksik üretit olduğu saptandı. Nongono- koksik üretrit olgularında C. trachomatis % 30 oranında, U.urealyticum % 40 oranında izole edildi, ancak % 35'inde etken belirlenemedi. Kontrol olgularının ise hiçbirinin üretrasında N. gonorrhoeae ve C. trachomatis saptanmadı, 8'inde (% 32) U. urealyticum üredi. Üretrit olgularında partner sayısının, geçirilmiş genitoüriner enfeksiyon anamnezi yüzdesinin kontrol grubundaki olgulardan daha fazla olduğu belirlendi. Gonokoksik ve nongonokoksik üretrit olguları arasındaki karşılaştırmada, gonokoksik üretrit olgularının yaş ortalaması 23, Nongonokoksik üretrit olgularının yaş ortalaması ise 29 idi (p<^ 0.01). Şüpheli temas ile semptomların ortaya çıkışına kadar geçen süre Gonokoksik olguların % 81'inde 1 hafta dan kısa, Nongonokoksik üretrit olguların % 77'sinde 1 haftadan uzun bulundu (p = 0.009). Olguların semptomları karşılaştırıldığında, gonokoksik üretritlerde disüri

Abstract:
Travmatik dalak yaralanmalarında uygulanan tedavi metodlarının analizi /
Yazar: ADNAN ÖZPEK
Danışman: DOÇ. DR. SELÇUK ÜNALMIŞER
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Dalak = Spleen ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
ÖZET Temmuz 1989 ile Mayıs 1991 tarihleri arasında, Haydarpaşa Numune Hastanesi, Acil Genel Cerrahi Kliniğine, dalak yaralanması nedeniyle müracaat eden 91 hasta prospektif, randomize bir çalışmayla değerlendirilmiştir. Bu hastaların 7 (%7.6) si I., 19 (%20.8) u II., 34 (37.3) ü III., 28 (%30.7) i IV. ve 3 (%3.2) ü V. derece dalak yaralanmaları olarak belirlen miştir. Hastaların 61 (%67) ine splenektomi, 20 (21.9) sine splenorafi, 4 (%4.3) üne parsiyel splenektomi yapılmış, 6 (%6.6) vakaya ise cerrahi girişim yapılmamıştır. Dalak koruyucu ameliyat yapılan toplam 24 (%26.2) vakada pos- toperatif erken morbidite ve mortalite yönünden splenektomi uygulanan hastala ra göre farklılık gözlenmemiştir. Sonuç olarak, uygun vakalarda, özellikle çocuklarda dalak koruyucu ameliyatları yapmak, ideal bir cerahi girişim olarak yerini koruyacaktır. 16

Abstract:
Sıçanlarda parsiyel hepatektomi sonrasında siklosporinin hepatosit proliferasyonu üzerine etkisi /
Yazar: ÜMİT GÜR
Danışman: PROF. DR. AHMET ONAT ARINÇ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Sıçanlarda yapılan parsiyel karaciğer rezeksiyonlarında ameliyat öncesi ve ameliyat sırasında siklosporin verilmesi hepatosit proliferasyonunu stimüle etmektedir. Bu çalışmada immunosupresiv bir ajan olan siklosporinin, parsiyel karaciğer rezeksiyonu uygulanan deneklerde, hepatositler üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Siklosporinin hepatositlerdeki mitotik aktiviteyi uyararak, karaciğerdeki rejenerasyonu arttırdığı saptanmıştır. Histopatolojik değerlendirmede hepatositlerin mitotik aktivitelerinin arttığı nukleouslarının irileştiği ve birden fazla, nukleolus içerdikleri gözlenmiştir. Bu bulgular siklosporinin hepatositlerde proliferasyonu uyardığını düşündürmektedir.

Abstract:
Administration of cyclosporine before and during partial liver resections in rats stimulates hepatocyte proliferation. In this study, the effect of cyclosporine, an immunosuppressive agent, on hepatocytes in subjects undergoing partial liver resection was investigated. It has been determined that cyclosporine increases regeneration in the liver by stimulating mitotic activity in hepatocytes. In histopathological evaluation, it was observed that the mitotic activities of hepatocytes increased, their nuclei became larger, and they contained more than one nucleolus. These findings suggest that cyclosporine stimulates proliferation in hepatocytes.
Diabetlilerde keyroartropati ile akciğer fonksiyonları arasındaki ilişki /
Yazar: TUNCAY PALTEKİ
Danışman: DR. SALİHA YALÇIN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Dahiliye Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1991
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
50 diabetli (25 keyroartropatili, 25 keyroartropatisiz olgu) ve 25 sağlıklı kontrol grubunda keyroartropati ile akciğer fonksiyonları arasındaki ilişki araştırılmıştır. 
Diabetlilerde eklem hareketi kısıtlılığı ile hasta yaşı ve diabet süresi arasında ilişki mevcut ise de cinsler arasında bir fark bulunamamıştır. 
Keyroartropatili diabetlilerde retinopati ve nöropati oranı keyroartropati bulunmayanlardan daha yüksektir, nefropati açısından anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. 
Solunum fonksiyon testleri ortalama değerleri her üç grupta da normal sınırlar içerisinde ise de vital kapasite keyroartropatili diabetlilerde kontrollere nazaran anlamlı derecede düşük saptanmıştır. Eklem kısıtlılığı olan diabetik olgularda olmayanlara göre diffüzyon kapasitesi düşük olarak bulunmuştur. Keyroartropatili diabetlilerde tip I vakalarda vital kapasitenin, tip II lerde difüzyon kapasitesinin keyroartropati bulunmayanlara nazaran daha düşük olduğu saptanmıştır. 
Diabetik olgularımızda akciğer fonksiyonlarına hasta yaşının, diabet süresinin ve diabet komplikasyonlarının etki etmediği tespit edilmiştir.

Abstract:
LJM and pulmonary functions were investigated  in 50 diabetics (25 with cheiroarthropathy, 25 without cheiroarthropathy) and in 25 healthy control subjects .
In the diabetes cheiroarthropathy was related with the age of the patient and the duration of diabetes, but there was not any difference between males and females. 
In diabetics complicated with cheiroarthropathy the frequency of retinopathy and neuropathy is higher than the diabetics without cheiroarthropathy, but there is not any relation with nephropathy.
Though in the diabetics and controls mean values of respiratory function tests were in normal range, in the diabetics with cheiroarthropathy vital capacity was significantly low compared with controls and diffusion capacity was lower in diabetics with limited joint mobility than diabetics with out limited joint mobility. In the diabetics with cheiroarthropathy; in type I vital capacity, in type II diffusion capacity were lower than diabetics without cheiroarthropathy.
In diabetic patients there was not any effect of the age of the patient's duration of diabetes and other complications of diabetes on pulmonary function.