Primer (idiopatik) membranöz nefropati tanılı hastalarda demografik özellikler, M tipi fosfolipaz A2 reseptör antikor (anti-PLA2R) düzeyi, klinik bulgular ve tedavi rejimlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of demographic characteristics, M type phospholipase A2 receptor antibody (anti-OLA2R) level, clinical findings and treatment regimens in patients with primary (idiopathic) membranous nephropathy
Yazar: RUKİYE DİLARA TEKİN UZMAN
Danışman: DOÇ. DR. HALİL YAZICI
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Antikorlar = Antibodies ; Böbrek = Kidney ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Demografi = Demography ; Fosfolipazlar A = Phospholipases A ; Nüks = Recurrence ; Prognoz = Prognosis ; Remisyon = Remission ; Tedavi = Treatment ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Giriş: Membranöz nefropati (MN), diyabetik olmayan yetişkinlerde nefrotik sendromun en sık nedenidir. MN sekonder nedenlere bağlı olarak gelişebilse de sıklıkla primer(idiopatik) olarak görülür. Primer membranöz nefropatili hastalar anti-PLA2R pozitif ve anti-PLA2R negatif vakalar olarak sınıflandırılabilir. Bu çalışmada iki grubun demografik özellikler, klinik durum, tedavi rejimleri, nüks ve remisyon açısından farklılıklarını araştırmayı hedefledik.
Gereç ve Yöntem: İstanbul Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Nefrotik Sendromu Polikliniği'ne başvuran böbrek biyopsisi ile MN konularak sekonder nedenler dışlanmış anti-PLA2R antikoru bakılan 95 hasta dosyası retrospektif olarak incelendi. Hastaların IFT veya ELISA yöntemiyle bakılan anti-PLA2R antikor sonuçları, demografik özellikleri, laboratuvar sonuçları, komorbiditeleri, tedavi rejimleri, nüks ve remisyon durumları kaydedildi.
Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 48 'inde anti-PLA2R pozitif saptandı (%52.8). Anti-PLA2R antikoru pozitif ve negatif grup arasında yaş, tanı yaşı, cinsiyet dağılımı gibi demografik özellikleri, ödem hematüri gibi klinik bulguları, komorbiditeleri arasında anlamlı farklılık bulunmadı (p ˃ 0.05). Tedavi öncesi ve tedavi sonrası total protein, albümin, kreatin, glukoz, total kolesterol, trigliserid, GFR, proteinüri değerinde anlamlı farklılık saptanmadı (p ˃ 0.05). Anti-PLA2R antikoru pozitif olan grupta tedavi sonrası serum kreatin değeri, negatif gruptan anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,035). Anti-PLA2R pozitif olan grupta toplam immunsupresif tedavi (p ˂ 0,008), kortikosteroid (p<0,004), siklosporin (p<0,004), rituximab (p<0,001) kullanımı negatif olan gruptan anlamlı olarak daha yüksekti, diğer tedavilerde ise fark saptanmadı (p ˃ 0.05). Her iki grupta remisyon dağılımı, nüks durumu istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermedi. 
Sonuç: MN'nin tanısı, izlemi, tedavinin bireyselleştirilmesi ve prognoz tayininde anti-PLA2R antikor varlığı ve titresi yol gösterici olabilir.

Abstract:
Introduction: Membranous nephropathy (MN) is among the most common causes of nephrotic syndrome in non-diabetic adults. Although MN can develop due to secondary causes, it is often seen as primary (idiopathic). Patients with primary membranous nephropathy can be classified as anti-PLA2R positive and anti-PLA2R negative cases. In this study, we aimed to investigate the differences of the two groups in terms of demographic characteristics, clinical status, treatment regimens, relaps and remission.
Material and Method: 95 patients who were examined with an anti-PLA2R antibody, who was admitted to the Istanbul Medical Faculty Internal Medicine Nephrotic Syndrome Polyclinic, and whose secondary causes were excluded, were examined retrospectively. Anti PLA2R antibody results examined by the IFT or ELISA method, demographic features, laboratory results, comorbidities, treatment regimens, relaps and remission were recorded.
Results: AntiPLA2R antibody was positive in 48 of the patients in the study (52.8%). There was no significant difference between anti-PLA2R antibody positive and negative groups, demographic features such as age, diagnosis age, gender distribution, clinical findings such as edema hematuria and comorbidities (p ˃ 0.05). There were no significant differences in total protein, albumin, creatine, glucose, total cholesterol, triglyceride, GFR, proteinuria values before and after treatment (p ˃ 0.05). Serum creatinine value was significantly higher treatment in the group with positive anti-PLA2R antibody than the negative group (p <0.035). In the group with anti-PLA2R antibody positive, total immunosuppressive therapy (p<0.008), corticosteroid (p <0.004), cyclosporin (p <0.004), rituximab (p <0.001) use were significantly higher than the negative group while no difference was found in other treatments (p ˃ 0.05). The remission distribution and relapse status did not differ statistically in both groups. 

Conclusion: The precence and titer of anti-PLA2R antibodies may be guiding in the diagnosis, follow-up, individualization of the treatment and prognosis of MN.