Polikistik over sendromlu hastalarda anoreksijenik peptid (leptin, obestatin, nesfatin-1) düzeyleri ve in vitro fertilizasyon-intrasitoplazmik sperm enjeksiyonu sonuçlarına etkileri
Anorexigenic peptide (leptin, obestatin, nesfatin-1) levels and their impact on ivf/icsi outcome in polycystic ovary syndrome
Yazar: BULUT VARLI
Danışman: PROF. DR. BATUHAN ÖZMEN
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Anoreksi = Anorexia ; Fertilizasyon-in vitro = Fertilization-in vitro ; Leptin = Leptin ; Nesfatin 1 = Nesfatin 1 ; Obestatin = Obestatin ; Polikistik over sendromu = Polycystic ovary syndrome ; Sperm = Spermatozoa ; Üreme teknikleri = Reproduction techniques

Özet:
Amaç: Bu çalışmada Polikistik Over Sendromu (PKOS) olan ve olmayan hastalarda anoreksijenik peptid düzeyleri arasındaki farklılıkları saptamayı ve bu peptidlerin İVF/İCSİ sonuçlarına olan etkilerini göstermeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya dahil edilen 83 infertilite tanısı olan hasta iki grupta: Kontrol grubu (n=42) ve PKOS grubu (n=41) değerlendirildi. Kontrol grubunu erkek infertilitesi, tubal faktör veya izah edilemeyen infertilite nedeniyle İVF/İCSİ'ye yönlendirilen hastalar, PKOS grubunu ise 2003 Rotterdam Kriterleri'ne göre PKOS tanısı alan hastalar oluşturmaktaydı.
GnRH agonist veya antagonist rejimi ile KOH (kontrollü ovaryen hiperstimülasyon) yapılmadan önce her iki gruptaki hastalardan bazal serum anoreksijenik peptid düzeylerini tespit etmek için serum numuneleri alındı ve saklandı. Toplanan oosit sayısı, MII oosit sayısı, en iyi kalitede embriyo sayısı, klinik gebelik ve OHSS oranları korele edildi.
Sonuçlar: PKOS'lu hastalar da serum obestatin düzeyleri kontrol grubundan anlamlı derecede düşük saptandı. Toplanan oosit sayısı ve MII oosit sayısı PKOS grubunda her ne kadar daha yüksek olsa da en iyi kalite de embriyo sayısı ve klinik gebelik oranları iki grup arasında benzerdi. PKOS grubunda OHSS ile daha sık karşılaşıldı ve bu kişiler de obestatin düzeyleri anlamlı derecede daha düşüktü.
Yorum: Serum anoreksijenik peptid düzeyleriyle PKOS'lu kişilerde ve normal kişilerde klinik gebelik oranları arasında korelasyon bulunmadığından bu peptidler İVF/İCSİ başarısını öngörmede uygun belirteçler olarak gözükmemektedir. Sadece obestatin OHSS gelişebilecek hastaları önceden belirleme de etkili olabilir.

Abstract:
Purpose: In this study, we aimed to show differences in anorexigenic peptide levels in patients with or without Polycystic Ovary Syndrome (PCOS) and determine thier effects on IVF/ICSI outcome.
Method: Total of 83 patients were included in the study. PCOS group contains 41 patients and non-PCOS group contains 42 patients. Patients in PCOS group were diagnosed according to 2003 Rotterdam criteria. Non-PCOS group patients were admitted for IVF/ICSI cycle for male infertility, tubal factor or unexplained infertility.
Both groups underwent controlled ovarian hyperstimulation with either GnRH agonist or antagonist protocol. Before administration of exogeneous gonadotropins serum samples were taken to determine anorexigenic peptide levels. Serum anorexigenic peptide levels were compared with retrieved oocyte number, MII oocyte number, good quality embryo number, clinical pregnancy and OHSS rate.
Results: In patients with PCOS serum obestatin levels were significantly lower than the control group. In PCOS group the number of oocytes retrieved and the number of MII oocytes were much higher but the number of best quality embryos and clinical pregnancy rates were similar between two groups. OHSS were more common in PCOS group and obestatin levels in patients with OHSS were significantly lower.
Discussion: There were no correlation between anorexigenic peptide levels and clinical pregnancy rates in our study and this makes these peptides useless in prediction of IVF/ICSI outcome. Only obestatin levels can be used in prediction of OHSS.