Wils' tümörlerinde klinikopatolojik parametreler ve apoptotik belirleyicilerin prognostik önemi
The Prognostic significance of clinicopathologic parameters and apoptotic markers in Wilms' tumors
Yazar: SULTAN RANA RAMAZANOĞLU
Danışman: PROF.DR. SERGÜLEN DERVİŞOĞLU
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
ÖZET Çocukluk çağı primer böbrek tümörleri içinde en sık rastlanan tümör grubu olan nefroblastomlarda klinikopatolojik parametreler ve apoptotik belirleyicilerin önemi, İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı'nda tanı almış 27 olgu üzerinde araştırılmıştır. Olgularımızın median yaşı 36 ay oup, 2 yaş ve altında tanı alan grupta, evre IV ve Evre V gibi yüksek evreli olgulara rastlanmamıştır. Olguların çoğunluğunda blastemal komponent üstün olup, bu gruptaki olguların yaşam oranlarının farklılaşmış komponent üstünlüklü olgulara oranla daha yüksek olduğu görülmüştür. Renal pelvis invazyonu arttıkça, hilar plan invazyon oranı ve tümör çapı 10 cm'in üzerine çıktıkça da ölüm oranının arttığı saptanmıştır. Çalışmamızdaki anaplazili olgunun oranı %3.7 olup, tümörde p53 ve bcl-2 antikorlanyla yaygın ve kuvvetli pozitiflik hem anaplastik hem de anaplastik olmayan hücrelerde saptanmıştır. Metastazlı olgulardaki ölüm oranı, metastaziı olmayan olgulara oranla daha yüksek bulunmuştur. Aİ ve MKİ, evre I tümörlerde yüksek, evre V tümörde düşük olarak bulunmuştur. Aİ, tümör çapı 10 cm'den yüksek, renal pelvis, hilar plan invazyonu ve metastazı olan olgularda yüksektir. p53 ve bcl-2 antikorlanyla olgularımızda her 3 komponentte de boyama saptanmıştır. Metastatik tümörlerin %50'sinde nükleer p53 pozitifliği, tamamında bcl-2 kuvvetliği sitoplazmik pozitifliği saptanmıştır. Metastatik tümörlerin primer tümörlerinde de p53 pozitifliği olguların %50'sinde, bcl-2 pozitifliği de %100'ünde görülmüştür. 78Olgularımızda bcl-2 boyama yaygınlığı arttıkça Aİ ve MKİ artmıştır. Bu bulguların ışığında, p53'ün sağkalıma büyük oranda etki eden anaplastik ve metastatik tümörlerin belirlenmesinde kullanılabilecek bir araç olduğu ve bcl-2 aşın dışa vurumunun da metastatik tümörlerde düşük apoptik indeks ve beraberinde kemoterapiye dirence etkili olabileceği düşünülmüştür. Sonuç olarak yaş, tümör çapı, üstün komponent tipi ve anaplazi gibi sağkalıma etki eden bu önemli faktörlerin yanısıra tüm parametreler patolog tarafından dikkatle ele alınmalı ve raporda açıkça belirtilmelidir. Nefroblastomlarda, olgu sayısının daha fazla olduğu, çok merkezli, izlemli ve geniş seriler üzerinde çalışmalarla bilgilerin sınanması ve deneyimin artınlması gereklidir. 79

Abstract:
SUMMARY Nephroblastomas are the most common primary renal tumors of the childhood. in our study, we have examined 27 cases of nephroblastoma which have been diagnosed in Istanbul University,Cerrahpasa Medical Faculty, Pathology Department and compared their clinicopathologic parameters and the prognostic significance of apoptotic markers, such as p53 and bcl-2. In our study the median age was 36 months and advanced stage tumors such as stage IV and V were not seen in the group which was diagnosed under 2 of years age. Most of the cases showed blastemal component dominancy in which the rate of survival was the higher than in the group in which the differentiated component was dominant. The rate of hilar invasion was in positive correlation when compared to the rate of renal pelvis invasion. The rate of survival was significantly higher in tumors in which the diameter was less than 10 cm, while it was lower in tumors in which the diameter was more than 10 cm. The only anaplastic case of nephroblastoma in which both p53 and bcl-2 showed widespread staining properties both in the anaplastic and non-anaplastic cells, had a 3.7% frequency in the study group. The rate of death in the group which had metastases was higher than in the group which had not. Aİ and MKI was higher in stage I tumors, while it was lower in the stage V tumor. 80Aİ tend to be higher in the cases which had a tumor diameter of more than 10 cm, renal pelvis, hilar invasion and metastatic disease spread. We have demonstrated p53 and bcl-2 positive staining properties in all components of tumors when whole of the study group was concerned. Nuclear p53 positivity was demonstrated in 50% of the metastatic tumors, whereas strong cytoplasmic bcl-2 staining was demonstrated in 100% of these tumors. In the primary tumors of this metastatic group, p53 staining was seen in 50%, while bcl-2 staining was seen in all (%100). Aİ ve MKI tend to be higher in the group where bcl-2 positivity was demonstrated. In the light of the knowledge that we have concluded, we beleive that p53 monoclonal antibody is useful in determining anaplasia and metastatic behavior in nephroblastomas. The role of bcl-2, on the other hand, is more difficult to interpret when studied separately, for it has many intracellular interactions which remain to be solved. As a result, from a pathologist's point of view, the age of the patient, the diameter of the tumor, type of the dominant component and existence of anaplasia along with the other parameters that ultimately determine patient's survival, should be evaluated in great scrutiny and stated clearly in the pathology report. 81