hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Obstrüktif ikterde oluşan bakteriyel translokasyonun önlenmesinde glutamin ve sodyum deoksikolat kullanımı /
Yazar: İBRAHİM BERBER
Danışman: PROF.DR. HÜSNÜ ÖNDER
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Bakteriyel translokasyon = Bacterial translocation ; Glutamin = Glutamine ; Kolestaz = Cholestasis ; Safra taşları = Gallstones ; Sarılık = Jaundice

Özet:
33 ÖZET: Barsak tümeninden dokulara mikroorganizmaların geçmesi şeklinde tanımlanan translokasyon travma, yanık, şok, endotoksemi, gastrointestinal obstrüksiyon, kolestaz, radyoterapi, TPN, immün yetmezlik durumlarında gerçekleşir. Bunda etkili faktör olarak; 1 )Gastrointestinal sistemin florasının değişmesi. 2)Barsakların mukoza bütünlüğünün bozulması. 3)Vücud lokal ve sistemik immünolojik yanıtının bozulması. Yaptığımız çalışmada yukarıdaki ilk iki faktöre etkili maddeler olan safra tuzu (sodyum deoksikolat) ve glutamin obslrüktif ikterde etkilen araştırıldı. Wister-Albino erkek sıçanlardan oluşan deney gruplarında (n=I0) obstruktif ikter oluşturulduktan sonra standart sıçan yemi ve safra tuzu veya glutamin bir hafta boyunca verildi. Grupların mezenter lenf ganglionuna, karaciğere, dalağa, kana translokasyon, barsak mukoza bütünlüğü ve lümen içi bakteri sayısı açısından kontrol grubu ile karşılaştırıldı. Sadece koledok ligasyonu yapılan grup 11' de MLG' na %70 oranında translokasyon saptandı. Bu safra kullanımı ile %20' ye, glutamin kullanımı ile %10' a düşürüldü. Kontrol grubunda MLG' da üreme olmadı. Sham ligasyon yapılan grupta %1() üreme saptandı. Yapılan kan kültürleri sadece koledok ligasyonu yapılan grupta %50 üreme oldu, safra tuzu ve glutamin verilen gruplarda üreme olmadı. Sadece koledok ligasyonu yapılan II. grupta serum kreatinin düzeyinin yükseldiği (1.36±0. 12), bu glutamin ve safra tuzu kullanımı ile serum kreatinin düzeyi sham ligasyon yapılan grup düzeyine indiği (0.96+0.09) görüldü. Çckum içeriğindeki bakteri sayısı incelendiğinde, sadece koledok ligasyonu yapılan grupta bakteri sayısı sayısının anlamlı olarak arttığı, safra tuzu kullanımı ile bunun kontrol grubundan farklı olmadığım, glutaminin çckum içeriğindeki bakteri sayısına bir etkisinin olmadığı görüldü. Barsakların histolojik incelemesinde Il.grupta mukozal bütünlüğün bozulduğu, villuslarda basıklaşma, yapışma ve ödemin arttığı görüldü. Glutamin kullanımı ile barsaktaki mukozal değişikliğin ödemden ileriye gitme 'iği görüldü. Sonuçta obslrüktif ikterde bir çok mekanizma ile olan bakteriyel translokasyon glutaminin intestinal mukozaya olan trofık etkisi ile,safra tuzunun intestinal floraya olan etkisi ile önlenebileceği görüldü. Klinik uygulamada obstruktif ikterli hastalarda preoperatif iyi hidrasyonun, beslenmenin, oral safra tuzu ve glutamin replasmanının postoperatif morbidıtc ve mortaliteyi azaltacağı kanısındayız.

Abstract:
Sıçanlarda periton içi ve dışı yerleştirilen biomateryellerin oluşturduğu lokal doku yanıtları /
Yazar: ALİHAN GÜRKAN
Danışman: DR. TANJU AKMANLAR
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Biyomalzemeler = Biomaterials ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Herniler = Hernia ; Periton = Peritoneum ; Polipropilen = Polypropylene ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Çeşitli nonabsorbabl sentetik biyomateryaller karın duvarı defektlerinin tamirinde değişik başarı oranlan ile uygulanmaktadır.Bu amaçla sıklıkla kullanılan greftler arasında Polyester (Mersilene *),E-Politetrafloroetilen (Gore-Tex*) ve polipropilen (Marlex *) yer almaktadır.Bu greftlerin gerek intraperitoneal gerekse preperitoneal implantasyonu ile oluşan lokal doku yanıtları;enfiamasyon-yabancı cisim reaksiyonu, doku entegrasyonu.migrasyon, fibröz doku reaksiyonu ve adhezyon oluşumu gözönüne alınarak makroskopik ve mikroskopik olarak ratlarda incelendi. 48 adet Wistar-Albino erkek rat 6 eşit gruba ayrılarak 3 ayrı yapıdaki greft intra ve preperitoneal olarak implante edildi ve denekler 6 hafta sonra sakrifiye edildi. Makroskopik ve mikroskopik değerlendirme sonucunda iltihap,fibrozis,fistül,intraabdominal adhezyon ve migrasyon değerlendirmesinde en başarılı sonuç polipropilen en olumsuz sonuç ise polyester greft gruplarında elde edildi.

Abstract:
Tip I diabetes Mellitus'lu hastalarda işitme fonksiyonları /
Yazar: ERGÜN ÇETİNKAYA
Danışman: DOÇ. DR. SADİ VİDİNLİSAN
Sağlık Bakanlığı / SSK Ankara Çocuk Hastalıkları Eğitim Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bu araştırma SSK Ankara Çocuk Hastanesi Endokrin Bölümünde takip edilmekte olan Tip 1 Diabetes Mellitus'lu hastalarda işitme kaybı sıklığını bulmak, hastalığın ve işitme kaybının değişik parametreler ile ilişkisini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya alınan diabetik grup 100 hastadan oluşurken, kontrol grubu olarak 42 vaka alındı. Çalışma sonuçları incelenip gerekli istatistiksel analizler yapıldığında, diabetik grup içinde % 9 vakada sensörinöral tip işitme kaybı bulunurken kontrol grubunda hiç bulunmaması 2 grup arasında anlamlı fark olduğunu gösterdi. Ayrıca, sensörinöral tip işitme kaybı olan vakalarda saf ses eşik odyogramı incelendiğinde işitme kaybının düşük ve bilhassa yüksek frekanslarda oluştuğu ve bu bulgunun literatürle uyumlu olduğu görüldü. Sensörinöral tip işitme kaybı olan hastaların, kaybı olmayan hastalara göre daha uzun süreli diabetik oldukları bulundu. îşitme kaybı ile hastanın yaşı, cinsiyeti, hastalığın şiddeti,metabolik kontrol, diğer diabetik komplikasyonlar arasında istatistiki olarak ilişki gösterilemedi. 50

Abstract:
Vertebra cerrahisinde propofol-alfentanil ve midazolam-alfentanil ile total intravenöz anestezi uygulamasının karşılaştırılması
Comparison of total intravenous anesthesia using midazolam – alfentanil or propofol –alfentanil during spinal surgery
Yazar: AYDIN TAŞDÖĞEN
Danışman: PROF. DR. ATALAY ARKAN
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Beyin cerrahisi servisinde elektif vertebra cerrahisi geçirecek 40 hastadan, 20 hastaya midazolam+alfentanil, diğer 20 hastaya propofol+alfentanil ile Total İntravenöz Anestezi (TİVA) uygulandı. TİVA'nın hastalarda operasyon öncesi, indüksiyon, infüzyon sırasında ve derlenme süresince Kalp Atım Hızı (KAH), Sistolik Arter Basıncı (SAB), Diastolik Arter Basıncı (DAB) Ortalama Arter Basıncı (OAB), Oksijen Satürasyonu (O2SAT), End Tidal Karbondioksit (ETCO2), Solunum Frekansı (SF)'na etkileri ve yan etkiler değerlendirildi.
Operasyon öncesi ölçülen tüm paremetre değerleri her iki grupta birbirine yakın olarak bulundu.
İndüksiyonda Propofol (P) grubunda daha belirgin olmak üzere hipotansiyon izlendi.
İnfüzyon süresince P grubunda SAB, DAB, OAB değerleri Midazolam (M) grubundan daha düşük olarak seyretti. Diğer parametreler her iki grupta pareleldi.
Derlenme süresince M grubunda belirgin resedasyon ve solunum depresyonu izlendi.
Bu araştırmanın sonucu olarak M grubu hastalar indüksiyonda ve infüzyon süresince P grubuna göre daha stabil seyretmesine karşın, derlenme süresince P grubundaki hastalar daha hızlı bir uyanma ve daha az yan etki gösterdiler.

Abstract:
Forty patients undergoing spine surgery in the Department of Neurosurgery were allocated in to two groups. Twenty of the patients received total intravenous anesthesia (TIVA) using midazolam and alfentanil (Group M), while the second twenty received TIVA with propofol and alfentanil (Group P). The effects of TIVA on heart rate, systolic, diastolic and mean arterial pressures (SAP, DAP, MAP), peripheral oxygen saturation (SpO2) and respiratory rate during induction and maintenance of anesthesia and during recovery were evaluated. The side effects were also recorded.

The two groups were comparable in terms of all parameter values before the operation. 
Hypotension was observed in both groups and the change was more pronounced in the P group.
During the infusion period SAP, DAP, MAP values were lower in the P group compared to the M group. There were no differences in the parameters among the two groups.
During the recovery period patients in the M group were more sedated and experienced more respiratory depression.
The results of the study demonstrated that even though the patients in the M group were more stable during induction and maintenance of anesthesia; patients in the P group had a faster recovery and they experienced fewer side effects.
Thalassemia Major`lu çocuklarda pankreas beta hücre fonksiyon bozukluğunda demir yükünün rolünün irdelenmesi /
Yazar: SAVAŞ DEDEOĞLU
Danışman: DR. KUTAY IŞIK
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Göztepe Eğitim Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Demir = Iron ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Glükoz tolerans testi = Glucose tolerance test ; Pankreas = Pancreas ; Talasemi = Thalassemia

Özet:
64 ÖZET Beta Thalassemia Major, Akdeniz ülkelerinden başlayarak Orta Doğu ve Uzak Doğu' ya kadar uzanan bir kuşak içinde sık görülen, otozomal resesif geçiş gösteren, hemoglobinin beta zincirinin sentez hızının azalması veya olmaması sonucunda gelişen bir kan hastalığıdır. Bu çalışma p Thalassemia Major'lu hasta grubundaki demir yükünün pankreas beta hücre fonksiyonları üzerine etkisini görmek ve glukoz intoleransı varlığını araştırmak amacıyla planlandı. SSK Göztepe Eğitim Hastanesi Çocuk Kliniği Hematoloji Ünitesi tarafından izlenen, yaşlan 3 4/12-17 yıl ( ort. 9 8/12 ± 11/12 ) arasında değişen; 13' ü kız T si erkek, 12' si prepubertal 8' i pubertal toplam 20 beta talasemi majorlü hasta çalışma kapsamına alındı. OGTT sonrası serum glukoz, insülin ve c-peptid yanıtlan ölçüldü. Karaciğer ve pankreas MR'lan demir birikimini değerlendirmek için çekildi. Yakın zamandaki glukoz profilini görmek için HbAıc ve fruktozamin bakıldı. Hastalanmızın 4'ünde glukoz intoleransı tespit edildi. Glukoz eğrilerinden, yaşı küçük ve ailede diabet öyküsü müspet olan kardeş iki olgumuzun glukoz toleransının yakın zamanda bozulacağı görüldü. Böylece ailede diabet öyküsü müspet olan 10 yaş altındaki hastalannda OGTT ile izlenmesi gerektiği gösterildi. Glukoz toleransı normal olan hastalann OGTT'ye insülin ve c-peptid yanıtlannın düşük, normal ve yüksek olabileceği görüldü. Puberteyle birlikte insülin ve c-peptid artışının meydana geldiği tespit edildi. Glukoz toleransının bozuk olduğu grupta pankreas MR'mın anlamlı derecede bozuk olduğu saptandı. Glukoz intoleransı ve İBDM'un önlenebilmesi veya geciktirilmesi için şelasyon tedavisinin uygun dozda ve düzenli olarak yapılmasının, ailede diabet hastalığı olanlann erken yaşlarda, olmayanlann 10 yaşından sonra yıllık OGTT ile izlenmelerinin, glukoz toleransı bozuk olan thalassemik hastalarla birlikte, toleransı normal olan hiperinsülinemik hastalannda diyetetik rejime alınması gerektiği sonucuna vanldı.

Abstract:
over tümörlerinin tanısınd /
Yazar: FUNDA ATALAY
Danışman: UZMAN EROL ALPAY
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Anatomi = Anatomy

Özet:
Over neoplasmları mortalite ve morbiditeleri açısından jinekolojik onkolojide en önemli neoplasmlar olma özelliğine sahiptir. Geliştirilen tüm tedavi yöntemlerine rağmen hastalığın prognozunda halen belirgin bir iyilrşme sağlanamamıştır. Over tümörlerindeki kötü prognoz ve mortalitenin yüksek olması genellikle hastalığın geç belirti vermesine ve tanının geç konmasına bağlıdır.Mortalitenin yüksek olması ve kötü prognozun asıl sebebi tanının geç konmasıdır. 
Son yıllarda over tümörlerinin erken tanısında ve rekürrensin saptanmasında, monoklonal antikor tekniği ile saptanan, tümörle ilişkili bir antijen olan Ca 125 rutin olarak uygulanır hale gelmiştir. Ancak diğer jinekolojik malignitelerde ve özellikle endometriosis, pelvik inflamatuar hastalık, myom gibi bazı benign hastalıklarda da yüksek olması yöntemin sensitivitesini düşürmektedir. İleri dönem epitelyal over kanseri olgularının% 80'inde Ca 125 değerleri 35 Ü/Ml'nin üzerindedir.

Abstract:
Hemoroidal hastalık tedavisinde lastik bant ligasyonu ile enjeksiyon skleroterapinin karşılaştırılması (Prospektif randomize çalışma) /
Yazar: METİN KUŞ
Danışman: DOÇ.DR. M. İZZET TİTİZ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Hemoroidler = Hemorrhoids ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies ; Sklerozan solüsyonlar = Sclerosing solutions

Özet:
40 ÖZET Hemoroidal hastalığın ayaktan tedavisinde birçok tedavi metodu tarif edilmiştir. Semptomatik hemoroidal hastalığın ayaktan tedavisinde uygulanan metod ideal olarak ucuz, hızlı, ağrısız etkin ve hasta tarafından kabul edilebilir olmalıdır. Mukozal fıksasyona dayanan metodlar göz önüne alındığında, ülkemiz şartlarına en uygun düştüğünü düşündüğümüz lastik bant ligasyon (LBL) ile enjeksiyon skleroterapiyi (ES) randomize prospektif bir çalışma ile karşılaştırılması amaçlanan bu çalışmada 01/01/1993 - 30/04/1995 tarihleri arasında"komplike olmamış semptomatik hemoroidal hastalık bulguları ile Haydarpaşa Numune Hastanesi Genel Cerrahi Polikliniğine müracaat eden hastalar ele alındı. Birinci ve ikinci derece hemoroidi olan, mukozal prolapsusu bulunan, ve ameliyat olmayı reddeden 3. derece hemoroidli olguları içeren toplam 88 vaka randomize olarak LBL grubuna (n=50) ve ES grubuna (n=38) ayrıldılar. Hastaların %82'sinin ortalama 14 ay (6-24 ay) takip edildiği bu çalışmada LBL uygulanan hastaların %88inde net başarı görülürken, bu oran ES'de %58 oldu (p<0.05). LBL kanama ve pruritus ani semptomlarında ve ayrıca 2. derece hemoroid ve mukozal prolpsusun tedavisinde ES oranla istatiksel olarak anlamlı derecede başarılı oldu. Heriki teknikte son derece az komplikasyon görüldü. LBL uygulanan hastaların %88'i semptomları tekrarladığı taktirde aynı tedavi metodunu kabul edeceğini ifade ederken bu oran ES grubunda %63 oldu (p<0.05). LBL'un semptomatik hemoroid ve mukozal prolapsusun tedavisinde, sonuçlan ve hastalar tarafından kabul edilebilirliği açısından ES 'ye oranla üstün bir yöntem olduğu sonucuna vardık.

Abstract:
Menejitli çocuklarda serebrovasküler hemodinamik değişikliklerin transkranial renkli doppler ultrasonografi ile değerlendirilmesi /
Yazar: BÜLENT TAŞEL
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Kafa = Head ; Menenjitler = Meningitis ; Serebrovasküler dolaşım = Cerebrovascular circulation ; Ultrasonografi-renkli doppler = Ultrasonography-color doppler

Özet:
ÖZET Duplex ve Renkli Doppler Ultrosonografi bir çok neonatal pa tolojinin seyrinde serebrovasküler hemodinamik değişikliklerin değerlendirilmesinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Biz çalışmamızda "Eylül 1994 ile Ekim 1995" tarihleri arasında Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları servisinde menenjit tanısıyla takip ve tedavi edilen toplam 47 hastada Renkli Doppler ultrasonografiyle transkronial doppler incelemesi yaptık. Bu hastalarda transtemporal yaklaşımla MCA'dan Rl değerleri ölçüldü. Ayrıca 59 normal çocuktan oluşan bir kontrol gurubu oluşturuldu. Bu kontrol gurubundan elde edilen RI değerleriyle hastalardan el de edilen değerler kıyaslandı. Yapılan istatistikler gösterdi ki Viral menenjitlerde Rl değeri yükselmezken bakteriyel menenjitlerde Rl değer leri yükselmektedir. En fazla Rl yükselmesi 3.-5. günler arasında ol maktadır. Ayrıca her iki gurup has tad ad a tedavi sonrası (hastahaneden çıkışta) Rl değerleri normal sınırlarında altına inmektedir. Bu sonuca dayanarak Renkli Doppler ile menenjitli bir hasta da etkenin viral mi bakteriyel mi olduğu konusunda yorum yapılabiliriz ve tedavinin etkinliğini takip edebiliriz. Renkli doppler menenjitli çocuklarda serebral hemodinamik değişikliklerin monitorizasyonunda non-invaziv kullanışlı bir yöntemdir. (64) Hastahanemizde menenjitin takibi klinik bulgular dışında birinci, üçüncü, onuncu günlerde lomber ponksiyonla (LP) yapılmak yapılmaktadır. İlk gün yapılan LP etkenin izolasyonu açısından kaçınılmazdır. Ancak daha sonraki takiplerin oldukça invaziv bir yöntem olan LP yerine Renkli Doppler ile yapılmasının uygun olduğu kanaatindeyiz. 86

Abstract:
Nefrotik sendromlu çocuklarda lipid, lipoprotein ve apoprotein profili /
Yazar: DERYA ÖZYÖRÜK
Danışman: DR. SEVİL ÖZÇAY
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Göztepe Eğitim Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Apoproteinler = Apoproteins ; Lipidler = Lipids ; Lipoproteinler = Lipoproteins ; Nefrotik sendrom = Nephrotic syndrome

Özet:
SSK Göztepe Eğitim hastanesi Çocuk kiliniği Nefroloji polikiliniği tarafından izlenmekte olan 48 Nefrotik sendromlu çocuk ve 20 sağlıklı kontrol grubu üzerinde gerçekleştirdiğimiz bu çalışmada elde edilen sonuçlar: 1-MCNS 'lu aktif proteinürinin olduğu grupta kolesterol, trigliserid, LDL.VLDL, APO B seviyesinde gözlenen yüksek değerler remisyon fazında düşme göstermiştir. Ancak %18 vakada kolesterol, %43 vakada trigliserid, %37 vakada VLDL kolesterol seviyelerinin yüksek sebat ettiği görülmüş olup, sık relaps ve hastalığın uzun süresine bağlanmıştır. 2-NON-MCNS grup ile proteinürik fazdaki MCNS arasında albümin, kolesterol, LDL, APO B düzeyleri rasında anlamlı fark vardı. Trigliserid, VLDL, HDL, APO A1 açısından her iki grup arasında fark yoktu. Buda NON mens grubunun pulse steroid tedaviden fayda görmüş olmasına bağlandı. 3-HDL kolesterol ve Apolipoprotein A1 değerleri üç gruptada normal olup, kontrol ile aralarında fark yoktu. 4-Hastalığın şiddeti ile hiperlipideminin derecesi arasında ilişki olduğu gözlendi.47 5-24 saatlik idrar proteini ile lipid, lipoprotein, apoproteinler arasında korelasyon saptanmadı. 6-Plazma albümin düzeyi ile lipidler arasında ters yönlü bir korelasyon olduğu gözlendi ( non mensde). 7-24 saatlik idrar proteini ile plazma albümin düzeyleri arasında ters yönlü korelasyon saptandı. 8-APO A1/ APO B oranını protenürik MCNS grupta en düşük seviyelerde saptadık ve remisyonda normal olduğunu gördük. NON MCNS de de kontrolden anlamlı derecede farklı olup düşüktü. Çalışmamız Nefrotik sendromlu hastalarda hiperlipideminin şiddetinin, hastalığın şiddeti ile orantılı olarak arttığı ve özellikle persistan proteinürili hastalarda aterojenik potansiyeli olduğunu ve hastaların bu açıdan daha bir dikkatle izlenmesi gerektiğini ortaya koymuştur. MCNS için ise böyle bir risk olmadığını düşündük.

Abstract:
Steroide duyarlı primer nefrotik sendromlu çocuklarda remisyon dönemindeki hiperlipidemi ile sık relaps ilişkisi /
Yazar: ZEHRA ESRA ÖNAL SÖNMEZ
Danışman: DR. SERPİL YAVRUCU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bu çalışmada steroide yanıtlı sık relaps yapan ve yapmayan nefrotik sendromlu hastalarda remisyon dönemlerinde serum lipid profilinin incelenmesi amaçlandı. Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştürma Hastanesi Çocuk polikliniğince 1994-1996  yılları arasında izlenen
sık relaps yapan grupta 4'ü kız, 6'sı erkek 10 hasta, sık relaps yapmayan grupta ise 8'i kız, 6'sı erkek 14 hasta çalışmaya alındı.
Kontrol grubunu ise polikliniğimize değişik sebeplerle başvurmuş 8'i erkek, 2'si kız toplam 20 sağlıklı çocuk oluşturdu. Hastalardan ve kontrol grubundan 12 saatlik açlığı takiben alınan serum total kalesterol, trigliserit, HDL, LDL, VLDL kolesterol düzeyleri saptandı,
Sık relaps yapan grupta yapmayan gruba göre total kalesterol, LDL, VLDL kolesterol, trigliserit düzeyleri anlamlı yüksek bulundu.
Steroide yanıtlı sık relaps yapan ve steroide bağımlı nefrotik sendromlu hastaların remisyon dönemindeki hiperlipidemi mevcudiyetinin takkipte sık relaps işareti olabileceği sonucuna varıldı.

Abstract:
ln this study, We aimed to investigate serum lipid levels of the remission period in the frequently relapsing and non frrequently relapsing nephrotic syndrome cases. This study has been performed on 24 nephrotic syndrome cases diagnosed between1994-1996 in the pediatrics clinic of  Haydarpaşa Numune State Hospital including 10 of them frequently relapsing and therest 14 unfrequently relapsing. Four of these 10 were female, the rest were male. Eight of l4 were female, the rest were male.The control group consisted of 8 male, 12 female healthy patients. Plasma levels of total cholesterol, trigliserid, HDL, LDL, VLDL
cholesterol were examined after 12 hours of starvation period. Plasma total cholesterol, trigliserid, VDL, LDL, HDL cholesterol levels ol frequently relapsing group were significantly higher than the unfrequently relapsing one. We concluded that the serious
persistance of hyperlipidemia in the remission period of steroid dependent nephrotic syndromes, may be the sign af frequent relapsing.
0-15 yaş grubu akut gastroenterit olgularında escherichia coli 0157:H7 serotipinin araştırılması /
Yazar: AHMET ARSLANTÜRK
Danışman: UZMAN ENGİN GÜVENER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Refik Saydam Hıfsısıhha Merkezi / Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1996
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
0-15 yaş grubu, gastroenteritli olgularda Enterohemorajik E.coli'nin ilk ve en sık
tanımlanan serotipi olan 0157:HTnin araştınlmasını amaçladığımız bu çalışmada; Nisan-
Kasım 1995 tarihleri arasında 50 sağlıklı, 566 diyareli hastanın dışkı kültürleri Salmonella,
Shzgella, V. cholerae ve E.coli 0157:H7 yönünden incelenmiştir. E.coli 0157:H7 için
dışla. örnekleri sorbitol Mac Conkey agara ekilip, sorbitol negatifkoloniler E.coli 0157 ve
H7 antiserumlarıyla lam aglutinasyonuna alınmıştır.Bütün örneklerin 30 tanesinde (%5.30)
enterik patojen saptanmıştır. Salmonella semtipleri (%2.39), Shigella spp. (%2.83)
oranında saptanmış iken bir hastadan E.coli 0157:H7 izole edilmiştir.

Abstract: