Kök kanal tedavisi esnasında derin pulpal anestezi elde etme problemi üzerine pratisyen diş hekimlerinin tutum ve farkındalıklarının değerlendirilmesi:konya ili anket çalışması
Assessment of the attitudes and awareness of general dentists regarding the problem of achieving deep pulpal anesthesia during root canal treatment:a survey study in konya province
Yazar: ASLIHAN GÜNGÖRDÜ
Danışman: PROF. DR. FUNDA KONT ÇOBANKARA
Selçuk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu anket çalışmasının amacı, diş hekimlerinin endodontik tedavide özellikle preoperatif orta-şiddetli ağrılı hastalarda karşılaşılan derin pulpal anestezi elde etme problemiyle baş etme konusundaki tutumlarını değerlendirmek, farkındalık oluşturmak ve elde edilen bulgular neticesinde varsa eksikliklerin belirlenmesi yönünde öncülük ederek teorik ve pratik eğitim planlamalarına katkı sağlamaktır.
Anket çalışmasına 24.10.2023-24.01.2024 tarihleri arasında Konya'da aktif olarak çalışmakta olan 298 pratisyen diş hekimi katılmıştır. İki bölümden ve toplam 38 sorudan oluşan anketin ilk bölümünde hekimlere;  cinsiyet, yaş, mezun olunan fakülte, aktif çalışılan süre, çalışılan kurum, derin pulpal anestezi elde etme konusunda lisans eğitimi ve/veya mezuniyet sonrası herhangi bir eğitim alıp almadıkları ve haftalık kök kanal tedavisi yapma sıklıkları ile ilgili 10 soru, ikinci bölümde ise derin pulpal anestezi teknikleriyle ilgili bilgi ve davranış alışkanlıklarının değerlendirildiği 28 soru sorulmuştur. Anket verileri;  Google-form ile e-mail veya sosyal medya aracılığıyla ve ayrıca ulaşılabilen hekimlerden yüz-yüze esasta elde edilmiştir. 
 Anket sonucunda hekimlerin aktif çalışma süresine bakılmaksızın, derin pulpal anestezi elde etmede zorluk yaşanılan vaka oranının %1-20 olduğu tespit edilmiştir. Derin pulpal anestezi başarısızlığının en yaygın nedeni irreversibl pulpitisli dişler olarak belirlenirken, ikinci en sık neden olarak flare-up rapor edilmiştir. Anestezisi en zor dişlerin alt molar dişler olduğu, üst anterior dişlerin ise en kolay dişler olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, hekimler arasında yasaklı madde kullanımının anestezi başarısını olumsuz etkilediğine dair ortak bir klinik gözlem bulunmaktadır. Anket sonucunda hekimlerin çoğunun preop derin pulpal anestezi kontrolünde objektif testlerden (soğuk testi ve/veya EPT) çok, subjektif testler (diş eti sontlama gibi) kullandıkları tespit edilmiştir. 
Katılımcılar arasında anestezi başarısızlığı durumunda antibiyotik reçete etme ve devitalize edici ajan kullanma oranları oldukça düşük çıkmıştır. Anestezi başarısızlığı durumunda hekimlerin genellikle anesteziyi tekrarlamayı tercih ettikleri, alternatif tekniklerin ise daha az kullandığı belirlenmiştir. Bununla birlikte, hekimlerin kliniklerinde ilave anestezi uygulamaları için gerekli malzeme/ekipman eksikliklerinin bulunduğu tespit edilmiştir. Literatürde anestezi başarısızlığına yönelik olarak önerilen birçok yöntem ise hekimler tarafından ya hiç tercih edilmemekte ya da sınırlı şekilde kullanılmaktadır. 
Mevcut anket sonucunda elde edilen bulgular; diş hekimlerinin derin pulpal anestezi elde etme başarısızlığı durumunda uygulanacak alternatif/ilave uygulamalar konusunda daha fazla bilgi sahibi olmaları gerekliliğini ve bu amaçla lisans programlarında düzenlemeler yapılmasının önemli bir zorunluluk olduğunu göstermiştir. Sonuç itibariyle; dişhekimlerinin mezuniyet sonrası eğitim eksikliklerini ve farkındalık düzeylerini belirlemede bu tür anket çalışmaları oldukça önemli olup, anket sonucunda elde edilen bulgular temel alınarak verilecek ileri eğitimlerin stratejik planlarla daha etkili şekilde yapılabilmesine de katkı sağlamaktadır. Bu farkındalıkla, meslek odalarının ve ilgili kuruluşların eğitimcilerle işbirliği yaparak seminer, kurs ve work-shoplar düzenlemek suretiyle teorik ve pratik eğitime katkı sağlamaları da önemli bir adım olacaktır. 
Anahtar kelimeler: Kök-kanal tedavisi; derin pulpal anestezi; anestezi başarısızlığı; anket

Abstract:
The aim of this questionnaire study was to evaluate the attitudes of dentists towards the problem of obtaining deep pulpal anesthesia in endodontic treatment, especially in patients with preoperative moderate-severe pain, to raise awareness and to contribute to theoretical and practical training planning by leading to the identification of deficiencies, if any, as a result of the findings obtained.
Between 24.10.2023-24.01.2024, 298 general practitioner dentists who were actively working in Konya participated in the questionnaire study. In the first part of the questionnaire, which consisted of two parts and a total of 38 questions, 10 questions were asked about gender, age, graduated faculty, active working period, working institution, whether they received undergraduate education and/or any postgraduate training on obtaining deep pupal anesthesia and the frequency of root canal treatment per week. In the second part, 28 questions were asked to evaluate their knowledge and behavioural habits related to deep pulpal anaesthesia techniques. The survey data were obtained via Google-form, e-mail or social media and also face-to-face from the dentists who could be reached. 
The survey revealed that the proportion of cases in which deep pulpal anaesthesia was difficult to achieve ranged from 1 to 20%, regardless of the duration of the dentist's active clinical practice. The most common cause of failure to obtain deep pulpal anaesthesia was irreversible pulpitis, with flare-up being the second most common cause. It was established that lower molars were the most challenging teeth to anaesthetise, while upper anterior teeth were the easiest. In addition, it was a common clinical observation among dentists that the use of prohibited substances negatively affects the success of anaesthesia. As a result of the survey, it was found that the majority of the dentists used subjective tests (such as gingival probing) rather than objective tests (cold test and/or EPT) for the pre-operative control of deep pulpal anaesthesia. The rates of prescribing antibiotics and using devitalising agents in case of anaesthesia failure were found to be very low among the participants. In the event of anaesthesia failure, it was established that dentists typically opted to repeat anaesthesia, while alternative techniques were employed less frequently. However, it was determined that dentists lacked the necessary materials and equipment for additional anaesthesia applications in their clinics. Many methods recommended in the literature for anaesthesia failure are either not preferred at all or used in a limited way by dentists.
The findings obtained as a result of the current survey showed that dentists should have more knowledge about alternative/additional applications to be applied in case of failure to obtain deep pulpal anesthesia and that it is an important necessity to make arrangements in undergraduate programs for this purpose. As a result, such survey studies are very important in determining the post-graduation training deficiencies and awareness levels of dentists, and contribute to the more effective implementation of further training based on the results of the survey with strategic plans. With this awareness, it will also be an important step for professional chambers and related organizations to contribute to theoretical and practical training by organizing seminars, courses and workshops in cooperation with educators. 
Keywords: Root canal treatment; deep pulpal anesthesia; anesthesia failure; survey