Kardiyoversiyon sonrası sinüs ritmi sağlanan atriyal fibrilasyon hastalarında atriyal fibrilasyon relapsının ekokardiyografik prediktörlerinin prospektif analizi
Prospective analysis of echocardiographic predictors related with atrial fibrillation relapse in atrial fibrillation patients with sinus rhythm after cardioversion
Yazar: OĞUZHAN TURĞUL
Danışman: PROF. DR. ŞAHİN KAPLAN
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı / Kardiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Atriyal fibrilasyon = Atrial fibrillation ; Atriyal fonksiyon = Atrial function ; Ekokardiyografi = Echocardiography ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies

Özet:
Amaç: Atriyal fibrilasyon (AF) nedeniyle kardiyoversiyon (KV) yapılan hastalarda uzun dönem AF relapsının ekokardiyografik prediktörlerinin belirlenmesi.
Metot: Çalışmaya yeni veya eski tanı persistan veya paroksismal AF nedeniyle KV yapılan 100 hasta alındı. Kardiyoversiyon sonrası transtorasik ekokardiyografiyle (TTE) sol ventrikül (LV) ve sol atriyum (LA) hacim ve çapları, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu, sol atriyal hacim indeksleri, sağ atriyum çap ve hacmi, sağ ventrikül diyastol sonu çapı (RVEDD) ve sistolik pulmoner arter basıncı (sPAB), triküspit anüler plan sistolik sapması (TAPSE) ve mitral anüler plan sistolik sapması (MAPSE), mitral E, A dalga velositeleri ve deselerasyon zamanı (DT), lateral mitral anulus e',a' ve s' velositeleri, atriyal iletim zamanları ölçüldü, interatriyal ve intraatriyal elektromekanik ileti gecikmeleri hesaplandı. Hastalar 1, 3, 6 ve 12. aylarda klinik rutin muayene, EKG ve 24 saatlik holter EKG ile değerlendirildi.
Bulgular: Hastaların % 34 (n=34)'ünde relaps görüldü. Yeni tanı AF olanlarda ve AF süresi <1 hafta olanlarda relaps oranı daha az ve AF süresi 1 yılın üzerinde olanlarda relaps oranı daha fazlaydı. Relaps grubunda CHA2DS2VASc skoru, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH), serum CRP seviyesi ve LA çapı, atriyal sistol başındaki LA hacmi (LAHvp), LA minimum hacmi (LAHmin) ve bunların vücut yüzey alanına göre indeksleri (sırasıyla LAHIvp ve LAHImin), LV kitlesi (LVM), LV kitle indeksi (LVMI), sPAB, RVEDD anlamlı olarak daha büyüktü. Mitral A, a', s' velositeleri anlamlı olarak daha düşük, LA iletim zamanı (p-LA) ve total iletim zamanı (TİZ), sağ intraatriyal elektromekanik iletim gecikmesi (R-İAEG) daha uzundu. Lojistik regresyon analizinde relaps riskinin; yeni tanı AF olmasıyla (p=0.0001) azaldığı ve KOAH varlığı (p=0.011), CHA2DS2-VASc skor yüksekliği (p=0.002) ve A dalga velosite düşüklüğü ile (p=0.015) arttığı bulundu.
Sonuç: Yeni tanı AF olması relaps azalmasıyla, KOAH varlığı, CHA2DS2-VASc skor yüksekliği ve A dalgası velositesi düşüklüğü relaps artışıyla ilişkili bağımsız prediktörlerdir. Erken tanı ve eşlik eden hastalıkların tedavisi sinüs ritminin idamesi için önemli hususlardır.
Anahtar kelimeler: Atriyal fibrilasyon, kardiyoversiyon, relaps, ekokardiyografi, atriyal elektromekanik gecikme

Abstract:
Objective: Identifying echographic predictors of AF relapse during follow-up in patients undergone cardioversion (CV) due to atrial fibrillation (AF) was aimed.
Method: A total of 100 patients who had undergone CV due to new or previous diagnosis of persistent or paroxysmal AF was enrolled in this study. Volume and diameter of left ventricle (LV) and left atrium (LA), left ventricular ejection fraction , volume indices, right atrium diameter and volume, right ventricle end-diastolic diameter (RVEDD) and systolic pulmonary arterial pressure (sPAB), tricuspid annular plain systolic excursion (TAPSE) and mitral annular plain systolic excursion (MAPSE), mitral E/A wave velocities and deceleration time (DT), mitral e',a' and s' velocities, atrial conduction times were measured by transthoracic echocardiography (TEE) after cardioversion; then interatrial and intraatrial electromechanic conduction delays were calculated. Patients were evaluated with clinical routine examination, ECG and 24-hour Holter monitoring at 1st, 3rd, 6th and 12th months.
Results: Relapse was observed in %34 (n=34) of patients. Patients with newly diagnosed AF and patients with AF lasting <1 week had lower rate of relapse whereas patients with AF lasting more than 1 year had higher of relapse. Relapse group had significantly higher CHA2DS2VASc score, chronic obstructive pulmonary disease (COPD), serum CRP levels and LA diameter, LA volume (LAHvp) and minimum LA volume (LAHmin) at start of atrial systole and their indices according to the body surface area (LAHIvp and LAHImin; respectively), LV mass (LVM), LV mass index (LVMI), sPAB, RVEDD. Also, mitral A, a', s' velocities were significantly lower whereas left atrium conduction time (p-LA) and total conduction time (TCT), right intraatrial electromechanic conduction delay (RIECD) were significantly longer. In logistic regression analysis, it was found that relapse risk decreases with newly diagnosed AF (p=0.0001) and increased with presence of COPD (p=0.011), high CHA2DS2VASc score (p=0.002) and low A wave velocity (p=0.015).
Conclusion: Newly diagnosed AF is an independent predictor of relapse decrease whereas presence of COPD, high CHA2DS2-VASc score and low A wave velocity are independent predictors of relaps increase. Early diagnosis and treatment of concomittant diseases are important factors for preserving sinus rhythm.
Key words: Atrial fibrillation, cardioversion, relapse, echocardiography, atrial electromechanic delay