Tip 2 diyabetli hastalarda kan glukoz düzeyi ile karbonmonoksid 
difüzyon kapasitesi arasındaki ilişki
Association between blood glucose and carbon monoxide diffusion capacity in TYPE 2 diabetes patients
Yazar: HATİCE ŞAHİN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HASAN KAHRAMAN
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Difüzyon = Diffusion ; Karbonmonoksit = Carbon monoxide ; Solunum fonksiyon testleri = Respiratory function tests ; Vital kapasite = Vital capacity

Özet:
Amaç:  Diyabetes  mellitus  birçok  organı  etkileyen  komplikasyonlarla  giden  bir 
hastalıktır.  Diyabetin retinopati,  nefropati,  nöropati  ve  makrovasküler komplikasyonları  iyi 
bilinmekle birlikte akciğer üzerine etkileri yeteri kadar çalışılmamıştır.   Biz bu çalışmamızda 
amacımız tip 2 diyabetes mellitus?un solunum fonksiyon testlerine etkisin  incelemektir.
Materyal ve Yöntem:  Tip 2 diyabet li  42  hasta (21?i   erkek, 21?i  kadın)  ve  48 sağlıklı 
kontrol (24?ü  erkek,  24?ü  kadın)  olmak üzere toplam  90 kişi çalışmaya dahil edildi.  Diyabet li 
hastalardan  8-12  saatlik  açlık  kan  şekeri,  HgA1c,  tokluk  kan  şekeri,  kreatinin,  ALT, 
hemogram,  spot  albümin,  spot  kreatinin  tahlilleri  istendi,  tüm  hastaların  göz  ve  nörolojik 
muayeneleri  ilgili  branşlarda  yaptırıldı  ve  diyabetik  nöropati,  nefropati  veya  retinopati 
saptanan  hastalar  kaydedildi.  Tüm  katılanların  solunum  fonsiyon  testleri  yapılarak  birinci 
saniye  zorlu  ekspirasyon  volümü  (FEV1),  zorlu  vital  kapasite  (FVC),  birinci  saniye  zorlu 
ekspirasyon volümü/  zorlu  vital kapasite (FEV1/FVC), karbonmonoksid difüzyon kapasitesi 
(DLCO %) değerler ölçüldü ve iki grup arasında karşılaştırmalar yapıldı.
Sonuçlar:  Diyabetli  hastalarda  FEV1  değeri  ortalama  90±13.3  ml  iken,  kontrol 
grubunda  97.1±8.9  ml  olarak  saptandı  ve  diyabetli  grupta  FEV1  daha  düşük  bulundu  ve 
arasındaki  fark  istatist iksel  olarak  anlamlıydı  (p=0. 005).  Diyabetli  hastalarda  FVC  değeri 
ortalama 91.6±13  ml iken, kontrol grubunda 98.2±9.2  ml olarak saptandı ve diyabetli grupta 
FVC  daha  düşük  bulundu  ve  arasındaki  fark  istatist iksel  olarak  anlamlıydı  (p=0.008).
Diyabetli hastalarda DLCO değeri 96.8±11.5  mmol/kPa/dk  iken  kontrol grubunda  bu değer 
98.08±10.2  mmol/kPa/dk idi  ve tip 2 diabetlilerde daha düşük olmasına rağmen aralarındaki 
fark  anlamlı  değildi  (p=0.59).  Diyabetli   hastalarda  FEV1/FVC  oranı  83±7.2  iken,  kontrol 
grubunda ise 83.8±5.9 olarak saptandı ve aralarındaki fark anlamlı değildi (p=0.59). 
Tartışma:  Tip  2  diabet li  hastalarda  kronik  hiperglisemi  olması  mikroanjiopatik 
hasara yol açarak  özellikle  retinopati, nöropati ve nefropati  gibi  komplikasyonlara  sebebiyet 
vermektedir.  Diyabetin  akciğer  üzerindeki  etkilerini  inceleyen  çalışma  sayısı  çok  azdır
Çalışmamızda tip 2 diyabetli olanlarda kontrol grubuna göre solunum fonksiyonlarında FVC, 
FEV1  değerlerinde  bozulma  olduğunu  saptadık,  bununla  birlikte  bu  konuda  daha  geniş 
kapsamlı çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.
,
Anahtar kelimeler: Diyabetes mellitus, Tip 2 diyabet, solunum fonksiyon testi, FEV1, FEV1/FVC, DLCO, FVC

Abstract:
Aim: 
Diabetes  mellitus  is  a  chronic  disease  that  causes  complications  and  affects  many  organs. 
Even  though  retinopathy,  neuropathy,  nephropathy  and  macrovascular  complication  of 
diabetes are well known, there are less study about lung involvement. In this study our aim 
was to investigate the effects of diabetes on respiratory function tests. 
Material and method
42 diabetic patients (21 male, 21 female) and 48  healthy  controls (24 male, 24 female) total 
90 participants were involved to our study. Fasting blood glucose, HgA1c, after meal blood 
glucose,  creatinine,  hemogram,  ALT,  spot  urine  albumin  and  spot  urine  creatinine  samples 
were taken from diabetic patients. All patients were screened for microvascular complications 
and  data  was  recorded.  Respiratory  function  tests  were  performed  in  all  participants  and 
Forced  expiratory  volume  in  1st  second  (FEV1),  forced  vital  capacity  (FVC),  Forced 
expiratory  volume  in  1st  second/forced  vital  capacity  (FEV1/FVC),  carbon  monoxide 
diffusing capacity (DLCO%) were measured and compared between two groups. 
Results 
FEV1  values  of  diabetic  group  and  control  group  were  90±13.3  ml  and  97.1±8.9  ml 
respectively,  FEV1  values  of  diabetic  group  were  statistically  significant  (p=0.005).  FVC
values  of  diabetic  group  and  control  group  were  91.6±13  ml  and  98.2±9.2  ml  respectively, 
FVC  values  of  diabetic  group  were  statistically  significant  (p=0.008).  DLCO  levels  in 
diabetic  group  and  control  group  were  96.8±11.5  mmol/kPa/min,  and  98.08±10.2
mmol/kPa/min respectively, even though diabetic group has lower DLCO levels, this finding 
was  not  statistically  significant  (p=0.59).  FEV1/FVC  levels  of  diabetic  and  control  group 
were 83±7.2 and 83.8±5.9 respectively and difference was not statistically different  (p=0.59). 
Discussion 
Chronic  hyperglycemia  in  diabetes  may  cause  microangiopathic  damage  and  leads  to 
microvascular complications such as retinopathy, nephropathy and neuropathy.  Studies about 
effects  of  diabetes  on  lungs  are  quite  limited.  In  our  study  we  detected  lower  FVC,  FEV1 
levels in diabetic patients compared with healthy controls.  More studies are required to clarify 
lung involvement in diabetes.

Key words Diabetes mellitus, type 2 diabetes, respiratory function tests, FEV1, FEV1/FVC, DLCO, FVC