hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türkiye'nin 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'ne itirazları ve gelişmeler ışığında değerlendirmeler
Turkey's objections to the 1982 United Nations Convention on the Law of the Sea and evaluations in the light of developments
Yazar: ALİ SAİD ÇİMEN
Danışman: PROF. DR. YÜCEL ACER
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Hukuk = Law

Özet:
Devletlerin deniz alanlarına ve deniz tabanına ilişkin haklarını ve sorumluluklarını düzenleyen uluslararası deniz hukuku geçmişten günümüze dek önemli ilerlemeler katetmiştir. İkinci Dünya Savaşı sonrasına kadar daha ziyade örf ve adet hukuku niteliğinde olan deniz hukuku kuralları, savaş sonrasında BM'nin girişimleri ile yapılan I. ve III. Deniz Hukuku Konferansları ile kapsamlı uluslararası sözleşmelerle yazılı hale getirilmiştir. Sözleşmeler aynı zamanda uluslararası deniz hukukunu daha da geliştirecek şekilde yeni düzenlemeler de içermiştir.
Cenevre'de 1958 yılında yapılan I. Deniz Hukuku Konferansı ile dört ayrı sözleşme imzalanmış ve bu sözleşmeler daha sonra 1962, 1964 ve 1966 yıllarında yürürlüğe girmiştir. III.  Deniz Hukuku Konferansı sonunda ise 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi imzalanarak kabul edilmiştir. 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi bugüne dek hazırlanan, deniz hukuku meselelerini ele alan en detaylı sözleşme olmuştur.
Türkiye, 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'nin bazı hükümlerine itirazları nedeni ile taraf olmamıştır. Günümüzde 169 devletin taraf olduğu Sözleşme'ye Türkiye'nin itirazları, itirazlarının gerekçeleri ve Türkiye'nin 1982 BMDHS'ne taraf olmamasının gelişmeler ışığında isabetli olup olmadığının değerlendirilmesi çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır.

Abstract:
The international law of the sea, which regulates the rights and responsibilities of states regarding maritime areas and the seabed, has made significant progress from the past to the present. The rules of the law of the sea, which were more in the nature of customary law until the Second World War, were codified in comprehensive international conventions with the First and the third Conferences on the Law of the Sea held with the initiatives of the UN after the War. The conventions also included noval regulations to further develop the international law of the sea.
Four separate conventions were signed with the I. Conference on the Law of the Sea held in Geneva in 1958 and put into force in 1962, 1964 and 1966. At the end of the Third Conference on the Law of the Sea, the 1982 United Nations Convention on the Law of the Sea was adopted and put into force in 1994. The Convention is now the most detailed convention dealing with the law of the sea to date.
169 states are now parties to the Convention, Turkey has not become a party due to its own objections to some of its provisions. Turkey's objections to the Convention could now be evaluated on the basis of the developments since the adaption of the Convention in order to clearify weather the devlopments went towards Turkey's approaches in terms of the interperetation and application of the rules of the Convention.
Eski Mezopotamya'da tabletevleri, arşivler ve kütüphaneler
Tablethouses, archives and libraries in Ancient Mesopotamia
Yazar: ELİF BEGÜM ÇULHA
Danışman: PROF. DR. ESMA ÖZ KİRİŞ
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Tarih = History

Özet:
Sumerlerin Mezopotamya bölgesine gelmesinin ardından tarihi birçok gelişme yaşanmıştır. Bu gelişmelerin en önemlisi, sistemli bir kayıt tutma aracı olan yazının ortaya çıkmasıdır. Çivi yazısı olarak adlandırılan bu yazı türü, yeni sektörlerin ve mesleklerin ortaya çıkmasının yanında kurumsal olarak da yeni oluşumların ortaya çıkmasını sağlamıştır. Bu oluşumların en önemlisi, "tabletevleri" adı verilen hem eğitimin olduğu hem de bir yazı atölyesi görevi gören kurumların ortaya çıkması ve tüm Mezopotamya coğrafyasında yayılmasıdır. Tabletevleri aracılığıyla çivi yazısını okuyup yazabilen insanlar zaman geçtikçe artmıştır. Kâtip adayları, tabletevlerinde eğitim alırken var olan literatürlerin kopyalanıp çoğaltılmasına da katkı sağlamışlardır. Artan kil tabletlerin ise depolanması ve korunması adına arşivler ve daha sonrasında da Kütüphaneler ortaya çıkmıştır. Arşiv ve kütüphaneler günümüzde Mezopotamya siyasi hayatının ve kültürünün anlaşılmasında çok büyük katkılar sağlamıştır.

Abstract:
After the Sumerians arrived in Mesopotamia, many historical developments took place. The most important of these developments was the emergence of writing as a systematic record-keeping tool. This type of writing, called cuneiform, led to the emergence of new sectors and professions as well as new institutional formations. The most important of these formations is the emergence and spread throughout Mesopotamia of institutions called "tablethouses", which served both as a place of education and a writing workshop. Through tablethouses, the number of people who could read and write cuneiform increased over time. While scribe candidates received training in tablethouses, they also contributed to the copying and reproduction of existing literature. Archives and later libraries emerged in order to store and protect the increasing number of clay tablets. Archives and libraries have made great contributions to the understanding of Mesopotamian political life and culture today.
Şarta bağlı sermaye artırımında katılımcıların menfaat dengesinin sağlanması
Ensuring the balance of benefit of the participants in conditional capital increase
Yazar: HANDE KOCADURMUŞOĞLU YÜKSEKBAŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ NEVİN MERAL
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Hukuk = Law

Özet:
Şarta bağlı sermaye artırımı 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile hukukumuza giren bir yeniliktir. Sermaye artırım yöntemlerinden biri olan şarta bağlı sermaye artırımında sermaye artışı üçüncü kişilerin davranışlarına bağlıdır. Belirli sınırlamalara tabi olan şarta bağlı sermaye artırımı kendine has özellikleri barındırmaktadır. Değiştirme ve alım hakkı sahiplerinin haklarını kullanmaları ile sermaye zaman içerisinde yavaş yavaş artmaktadır. Şarta bağlı sermaye artırımı sermaye ihtiyacının karşılanmasında esneklik ve hız kazandıran bir yöntemdir. Değiştirme ve alım hakkı sahipleri haklarını istedikleri zaman kullanma imkanına sahiptir. Şarta bağlı sermaye artırımında pay sahiplerinin rüçhan hakkının kaldırılması gerekmektedir. Sermaye artışı ile rüçhan hakkı bulunmayan pay sahiplerinin paya bağlı haklarının zarar görmesi tehlikesini ortadan kaldırmak için önerilmeye muhatap olma hakkı tanınmıştır. Değiştirme ve alım hakkı sahiplerinin haklarının teminat altına alınması için de kanunumuzda düzenlemeler mevcuttur.

Abstract:
Conditional capital increase is an innovation that entered our law with the Turkish Commercial Code No. 6102. In conditional capital increase, which is one of the capital increase methods, the capital increase depends on the behavior of third parties. Conditional capital increase, which is subject to certain limitations, has its own characteristics. Capital increases gradually over time with the use of the rights of the holders of the conversion and option rights. Conditional capital increase is a method that provides flexibility and speed in meeting the capital need. The holders of the conversion and option rights have the opportunity to use their rights whenever they want. In conditional capital increase, the pre-emptive right of the shareholders must be removed. In order to eliminate the risk of damage to the rights of the shareholders who do not have the pre-emptive right with the capital increase, the right to be the object of recommendation has been granted. There are also regulations in our law to secure the rights of the holders of the conversion and option rights.
Türk hukukunda suçla mücadele kapsamında savcılık kurumu
Prosecution service within the context of fight against crime in Turkish law
Yazar: NURİ DEMİR
Danışman: DOÇ. DR. HAKAN ABDÜLHAMİD YAVUZ
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Hukuk = Law

Özet:
Günümüzde suç oranlarının arttığı yadsınamaz bir gerçeklik olarak karşımıza                  çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı toplumsal güvenlik ve barış ortamının tesis edilebilmesi için suçla mücadeleye katkı sağlamaktır. Bu bağlamda bir suçla mücadele mekanizması olarak kabul edilen ceza adalet sisteminde savcılık kurumunun rolü dikkat çekmektedir. Çalışma kapsamında öncelikle suç ve ceza kavramları açıklanmış, literatürde bu alanlara yönelik ileri sürülen teoriler değerlendirilmiştir. Daha sonra savcılık kurumunun tarihsel gelişimi, yapısı, fonksiyonu, ceza muhakemesi sistemlerindeki konumu ve soruşturma sonunda verdiği kararlar ile uyguladığı yöntemler ışığında açıklamalar yapılmıştır. Savcılık kurumunun yapılandırılmasında teşkilat, görev ve yetkiler bakımından tereddüt oluşturabilecek hususların varlığı suçla mücadeleye olumsuz tesir etmektedir. Bu sebeple ceza adalet sisteminde kilit rol atfedilen savcılık kurumunun güçlendirilmesi ve yetkilerinin hesap verebilirlikten uzaklaşmadan genişletilmesinin suçla mücadeleye katkı sağlayacağına olan inanç ile bazı öneriler getirilmiştir. Bu bağlamda savcılık kurumu, ceza adalet sistemine yön veren, suçla mücadelede görevli makamlar arasındaki koordinasyonu ve iş birliğini temin eden bir ceza adalet politikasının uygulayıcısı şeklinde konumlandırılmalıdır.

Abstract:
It is an undeniable fact that crime rates among the society increases day after day. The aim of this study is to make contribution in the field of fight against crime which is the basic building block of social peace and public order. In this context role of public prosecutor comes into prominence within the scope of criminal justice system which is considered as a crime fighting mechanism. Within the study primarily crime and criminal sanction phenomenon are investigated in the view of basic theories. Then the historical development process, structure and functions of prosecution are examined. In the third part decisions of prosecutor which concludes the investigation, alternatives to prosecution in criminal procedure law and the role of prosecutor within the criminal justice policy are investigated. It is predicted that there is an uncertainty around the organization and positioning of public prosecutors in the Turkish criminal justice system. This matter negatively affects the fight against crime. The duties and authorities of prosecutors need to be determined in order to decrease the crime rates. In this respect public prosecutors must be positioned as the performers of criminal justice policies. For this purpose, they shall be strenghtened to ensure the coordination between the organisations fighting against crime.
İcra ve iflâs Kanunu'nun 111/a maddesi uyarınca borçluya satış yetkisi verilmesi
Authorisation of sale to the debtor pursuant to article 111/a of The Execution and Bankruptcy Law
Yazar: ALPKAAN ERTAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ NURBANU ERZURUMLU IŞIK
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Cebri icra = Forced execution ; Cebri icra hukuku = Compulsory enforcement law ; İlamlı icra = Execution performing ; İlamsız icra = Enforcement without judgement

Özet:
24.11.2021 tarihli ve 7343 sayılı Kanun ile 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun 111'inci maddesinden sonra gelmek üzere, "borçluya satış yetkisi verilmesi"ne ilişkin 111/a hükmü yürürlüğe konulmuştur. Borçluya satış yetkisi verilmesine ilişkin düzenleme ile borçlunun mahcuz mallarının paraya çevrilmesine ilişkin artırma ve pazarlık suretiyle satışa alternâtif getirilmiştir. Bu çalışmada, söz konusu paraya çevirme usûlü incelenmiştir. Bu çerçevede, ilk olarak cebrî icra hukukunda mahcuz malların paraya çevrilmesi usûlleri irdelenmiş, satış yetkisi verilmesinin söz konusu paraya çevirme usûlleri arasındaki yeri değerlendirilmiştir. Sonrasında borçluya satış yetkisi verilmesinin hukukî niteliği hususunda teorik tartışmalar ile düzenlemede tercih edilen terime ilişkin terminoloji sorununa ilişkin değerlendirmelere yer verilmiştir. Son olarak ise, borçluya satış yetkisi verilmesi hususu ile uygulamada ortaya çıkan yahut çıkabilecek sorunlara, satış yetkisi verilmesi süreci esas alınarak söz konusu sorunlara çözüm önerisi getirilmeye çalışmıştır.

Abstract:
The amendment introduced by Law No. 7343, dated 24.11.2021, to the Enforcement and Bankruptcy Law No. 2004 brought into effect Article 111/a, titled "granting the debtor the authority to sell," following Article 111. With the regulation on the authorisation of sale to the debtor, an alternative to sale by auction and sale by bargaining has been introduced for the conversion of the debtor's seized goods into money. This study examines the method of encashment of seized assets by granting the debtor the authority to sell. In this framework, firstly, the procedures for the encashment of seized goods in the enforcement law are examined, and the place of the authorisation of sale among these encashment procedures is evaluated. Then, the theoretical discussions on the legal nature of the authorisation of sale to the debtor and the terminology problem regarding the preferred term in the regulation are included. Finally, the applicability of the authorisation of sale to the debtor in terms of the types of proceedings and the problems that have arisen or may arise in practice have been addressed based on the process of authorisation of sale, and a solution to these problems has been tried to be proposed.
Suriyelilerin aidiyet süreçleri: Osmaniye örneği
The belonging processes of Syrians: The case of Osmaniye
Yazar: HATİCE ADAKLI HANÇER
Danışman: DOÇ. DR. ALİ ZAFER SAĞIROĞLU
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sosyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Sosyoloji = Sociology

Özet:
Bu çalışma, Suriyelilerin aidiyet süreçlerinin nasıl olduğunu, Suriyeli aileler ve ikinci kuşak olarak nitelendirilen kendi çocukları üzerinden ortaya koymayı amaçlamaktadır. Suriye'deki savaş ve çatışmalar nedeniyle Türkiye'ye zorunlu göç eden Suriyeliler, yeni bir dil, kültür ve toplum içinde kendilerini bulmuşlardır. Göç sorunları, aidiyet sorunları ile birleşerek Suriyeliler için çeşitli sorunları da beraberinde getirmiştir.
	Çalışmada nitel araştırma yöntemleri kullanılmış olup, Suriyeli ailelere 23, ikinci kuşak Suriyeli çocuklara 13 olmak üzere toplam 36 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu oluşturulmuştur. Saha araştırmasında, kartopu yöntemiyle 13 Suriyeli aile ve Türkiye'de doğmuş olan çocukları ile görüşmeler yapılmıştır. Araştırma, Suriyeli ailelerin ve okul öncesi dönem ile ergenlik dönemi arasında (5-13 yaş) olan Türkiye'de doğmuş Suriyeli çocukların, aidiyet süreçlerini ele almaktadır.
Elde edilen verilere göre Suriyeli ailelerin ve çocuklarının, ayrımcılık ve dışlanma deneyimleri aidiyet süreçlerini olumsuz etkilemektedir. İkinci kuşak Suriyelilerin aidiyet duygusunun kişisel ve toplumsal faktörlerde etkilendiğini göstermektedir. Aile yapısı, eğitim düzeyi, sosyal çevre ve yerel toplumla kurulan ilişkiler bu duyguların oluşmasında önemli rol oynamaktadır.
	Anahtar Kelimeler: Suriyeliler, zorunlu göç, aidiyet

Abstract:
This study aims to explore the processes of belonging among Syrians, focusing on Syrian families and their children, who are referred to as the second generation. Syrians who were forced to migrate to Turkey due to the war and conflicts in Syria have found themselves in a new linguistic, cultural, and societal context. The challenges of migration combined with issues of belonging have brought about various difficulties for Syrians.  

The study employs qualitative research methods, utilizing a semi-structured interview form comprising 36 questions 23 directed at Syrian families and 13 at second-generation Syrian children. During the fieldwork, interviews were conducted with 13 Syrian families and their children, born in Turkey, using the snowball sampling method. The research examines the belonging processes of Syrian families and their children, aged between 5 and 13 years, covering the preschool to adolescence stages.  

The findings indicate that the experiences of discrimination and exclusion faced by Syrian families and their children negatively impact their belonging processes. The study reveals that the sense of belonging among second-generation Syrians is influenced by personal and societal factors. Family structure, educational level, social environment, and relationships with the local community play a significant role in shaping these feelings.
Keywords: Syrians, forced migration, belonging
Bilgi felsefesinde temelcilik ve tezleri
Foundationalism and its theses in philosophy of knowledge
Yazar: ŞEYMA ŞAKAR
Danışman: PROF. DR. HALİL RAHMAN AÇAR
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı / Felsefe Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Felsefe = Philosophy

Özet:
Bu tez, bilgi felsefesinde temelcilik üzerine odaklanarak, epistemik meşruiyet açısından temelciliğin savunulabilir olup olmadığını inceler. Temelcilik, geleneksel bilgi tanımında yer alan meşruiyet koşulunun nasıl anlaşılması gerektiği konusundaki tartışmaları içerir. Bu yaklaşıma göre, epistemik meşruiyetin sağlanabilmesi için temel inançlara ihtiyaç duyulur. Temel inançlar, diğer inançlara dayanmaksızın haklı kılınır; temel olmayan inançların haklılığı ise sadece temel inançlar aracılığıyla sağlanır.
Araştırmamın birinci bölümünde temelciliğin mahiyeti üzerinde durulur, tarihsel kökenleri ve temelci düşüncenin bilgi felsefesindeki yeri ele alınır. Temel inanç kavramı detaylı bir biçimde incelenerek temelcilik yaklaşımının ana prensipleri açıklığa kavuşturulur. İkinci bölümde klasik, ılımlı ve zayıf temelcilik gibi temelcilik çeşitleri üzerine getirilen olumlu ve olumsuz eleştirilere yer verilir. Üçüncü bölüm temelciliği meşrulaştırma yöntemleri başlığına ayrılır. İçselci ve dışsalcı temelcilik perspektifleriyle, temel inançların nasıl meşruiyet kazandığı ve diğer inançlarla ilişkisi açımlanır. Dördüncü bölümde temelciliğe yöneltilen eleştiriler incelenir, öne sürülen alternatif teoriler tartışılır. Sonuçta yazar epistemik meşruiyet açısından ılımlı temelciliğin savunulabilir bir yaklaşım olduğu sonucuna varır.

Abstract:
This thesis focuses on foundationalism in philosophy of knowledge, examining whether foundationalism can be defended in terms of epistemic justification. Foundationalism involves debates about how the condition of justification in the traditional definition of knowledge should be understood. According to this approach, foundational beliefs are necessary to achieve epistemic justification. Foundational beliefs are justified without relying on other beliefs; the justification of non-foundational beliefs is provided only through foundational beliefs.
In the first part of my research, the nature of foundationalism is discussed. The second part addresses the varieties of foundationalism. The third part examines the methods of justification for foundationalism. In the fourth part, the criticisms directed at foundationalism are considered. In conclusion, the author holds the modest foundationalism in terms of epistemic justification.
Hâşiyeciliğin tefsir ilmine katkısı: Hâşiyetü'ş-şihâb örneği
Contribution of hāshiya tradition to ʽilm al-tafsir: The example of hāshiya al-shihāb
Yazar: ADEM GÖRMÜŞ
Danışman: PROF. DR. MEHMET HALİL ÇİÇEK
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Temel İslam Bilimleri Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Din = Religion

Özet:
On yedinci yüzyılda yaşamış Mısırlı Hanefî âlim Şihâbüddîn el-Hafâcî (ö. 1069/1659)'nin İnâyetü'l-Kâdî ve Kifâyetü'r-Râdî adlı Beyzâvî (ö. 685/1286) hâşiyesi, hâşiye geleneği içerisinde önemli bir yer teşkil eder. İnâye, tefsir hâşiye geleneğinin bir örneği olarak kendisinden önce işlenen konuları çok daha ciddi ve derinlikli olarak ele almıştır. Bunun yanında eleştirel bir yöntem benimsemiştir. Hafâcî (ö. 1069/1659)'nin hâşiyesi, üslup, içerik ve örnekler açısından sonraki hâşiyeleri de etkilemiştir.
Şihâbüddîn el-Hafâcî (ö. 1069/1659)'nin hâşiye anlayışını ve hâşiye geleneğindeki yerini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışma giriş ve dört bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun amacı, önemi ve kaynakları hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde İslam tefsir geleneğinde hâşiyecilik, tarihi, eğitim sistemiyle ilişki ve özellikleri açısından genel hatlarıyla tasvir edilmiştir. İkinci bölümde Hafâcî (ö. 1069/1659)'ın hayatı, eserleri ve yaşadığı dönemin özellikleri hakkında bilgilere yer verilmiştir. Üçüncü bölümde İnâye üslup, yöntem ve kaynakları açısından incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise İnâye, ulûmu'l-Kur'ân ve Tefsir çeşitleri yönünden incelenmiş ve ilgili konularda İbn Temcîd (ö. 880/1475), Suyûtî (ö. 911/1505), Şeyhzâde (ö. 950/1543), Siyâlkûtî (ö. 1067/1657) ve Konevî (ö. 1195/1780) haşiyeleriyle karşılaştırılmıştır.

Abstract:
The Baydāwī hashiyah named İnāyat al-Kādī wa Kifāyat al-Rādī by the Egyptian Hanafi scholar Shihāb al-dīn al-Khafājī, who lived in the Seventeenth Century, has an important place in the hāshiya tradition. As an example of the Tafsīr hāshiya tradition, it not only deals with the subjects covered before it in a more serious and in-depth manner, but also includes original contributions and criticisms al-Khafājī's hāshiya also influenced later hāshiyas in terms of style, content and examples.
This study, which aims to reveal Shihāb al-dīn al-Khafājī's understanding of hāshiya and its place in the tradition of hāshiya, consists of an introduction and four chapters. In the introduction section, information about the purpose, importance and sources of the subject is given. In the first chapter, Tafsīr hāshiya in the Islamic Writing Tradition is described in general terms in terms of its definition, history and characteristics.. In the second part, information about al-Khafājī's life, his works and the characteristics of the period in which he lived is given. In the third chapter, al-Khafājī's hāshiya was examined in terms of its method and sources. In the fourth chapter, Ināya is examined in terms of the types of ulûmu'l-Qur'an and Tafsīr and is compared with the annotations of Ibn Tamcīd (d. 880/1475), al-Suyûtī , Shayhzāda, Siyâlkûtî and Konevî (d. 1195/1780) on the relevant subjects.