2011-2021 yılları arasında bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine fasiyal kemiklerde fraktür sebebi ile başvuran hastaların retrospektif analiz
Retrospective analysis of facial bone fractures in patients who applied the emergency department at Bursa Uludağ University Medical Faculty between 2011 and 2021
Yazar: NİHAL AKÇALI BOSTANCI
Danışman: PROF. DR. EROL ARMAĞAN
Bursa Uludağ Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmada fasiyal yaralanma nedeniyle Acil Servise (AS) başvuran 
olguların klinik özellikleri ve klinik sonlanımları ile ilişkili parametrelerin 
belirlenmesi amaçlanmıştır.
Metod: Kesitsel tipte olan bu çalışmada 2011-2021 yılları arasında Bursa 
Uludağ Üniversitesi AS'ne fasiyal yaralanma sebebi ile başvuran ve plastik
rekonstrüktif ve estetik cerrahi anabilim dalına fasiyal kemiklerde fraktür 
sebebi ile konsülte edilen hastaların klinik özellikleri hastane kayıtlarından 
retrospektif olarak taranmıştır.
Bulgular: Olguların %80,5'i erkekti, en sık travma nedenleri %26,1 darp, 
%25,7 düşme ve %14,0 araç içi trafik kazasıydı. En sık başvuru yaz aylarında 
yapılmıştı (%34,5). En sık yaralanan fasiyal kemikler %43,6 nazal kemik, 
%32,4 maksilla ve %31,8 orbitaydı. Olguların %72,6'sı taburcu edilirken, 
%14,3'ü kliniğe, %4,8'i YBÜ'ye yatırıldı, %3,7'si sevk edildi ve %0,3'ü eksitus 
oldu. Kadınlarda ateşli silah yaralanması, yüksekten düşme ve trafik kazaları 
kaynaklı travmalara maruz kalan olgular arasında YBÜ'ye yatış/ eksitus 
sıklığı anlamlı düzeyde daha fazlaydı (p<0,05). Yaralanma saptanan fasiyal 
kemiğe göre YBÜ'ye yatış/ eksitus durumu sıklık sırasına göre şu şekildeydi:
frontal (%19,0), orbita (%9,0), maksilla (%8,3), zigoma (%8,1), mandibula 
(%8,0) ve nazal (%3,6) kemik. Herhangi tipte fasiyal kemik fraktürü 
saptanması YBÜ'ye yatış/ eksitus ile ilişkili bulundu (p<0,05).
Sonuç: Fasiyal yaralanmalı olgular daha çok erkeklerden oluşmakta, yaz 
aylarında, darp ya da düşme kaynaklı nazal fraktürle AS'e başvuru 
yapmaktadır. Kadınlar, daha yüksek enerjili travmaya maruz kalanlar ve 
fasiyal kemik fraktürü saptananlar arasında klinik sonlanım daha olumsuz 
olmaktadır. Bu özelliklere sahip olguların daha sıkı takip edilmesi ve erken 
dönemde uygun tedavinin sağlanması sağkalım ve sekel sıklığını azaltacak 
müdahaleler arasında değerlendirilebilir

Abstract:
Aim: In this study, it was aimed to determine the parameters associated with 
the clinical features and clinical outcomes of patients who applied to the 
emergency department (ED) due to facial injury.
Methods: In this cross-sectional study, the clinical features of the patients who 
applied to Bursa Uludağ University ED for facial injury and were consulted to 
the plastic reconstructive and aesthetic surgery department for fractures in the 
facial bones between 2011 and 2021 were retrospectively scanned from 
hospital records.
Results: 80.5% of the cases were male, the most common causes of trauma 
were assault 26.1%, falling 25.7% and in-vehicle traffic accident 14.0%. The
most frequent application was in the summer months (34.5%). The most 
frequently injured facial bones were 43.6% nasal bone, 32.4% maxilla and 
31.8% orbit. While 72.6% of the cases were discharged, 14.3% were 
hospitalized to the clinic, 4.8% to the ICU, 3.7% were referred and 0.3% died. 
The frequency of hospitalization/exit to the ICU was significantly higher among 
women who were exposed to traumas caused by gunshot wounds, falling from 
a height, and traffic accidents (p<0.05). According to the facial bone in which 
the injury was detected, admission to the ICU/exitus status was as follows, in 
order of frequency: frontal (19.0%), orbit (9.0%), maxilla (8.3%), zygoma 
(8.1%), mandible (8.0%) and nasal (3.6%) bone. Detection of any type of facial 
bone fracture was found to be associated with ICU admission/exitus (p<0.05).
Conclusion: The cases with facial injuries are mostly men, and they apply to 
the ED with nasal fractures caused by beatings or falling during the summer 
months. The clinical outcome is more unfavorable among women, those 
exposed to higher-energy trauma, and those with facial bone fractures. Closer 
viii
follow-up of cases with these features and providing appropriate treatment in 
the early period can be considered among the interventions that will reduce 
survival and the frequency of sequelae