Periton diyalizi hastalarında amikasine bağlı ototoksisiteyi önlemede n-asetilsisteinin etkinliği
Periton diyalizi hastalarinda amikasine bağli ototoksisiteyi önlemede n-asetilsisteinin etkinliği
Yazar: İSMAİL KOÇYİĞİT
Danışman: PROF. DR. BÜLENT TOKGÖZ
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Amikacin = Amikacin ; N-asetilsistein = N-acetylcysteine ; Otoakustik emisyonlar = Otoacoustic emissions ; Ototoksisite = Ototoxicity ; Periton diyalizi-sürekli ambülatuar = Peritoneal dialysis-continuous ambulatory

Özet:
ÖZETAmaç: Peritonit, sürekli ayaktan periton diyalizi (SAPD) tedavisinin en önemli komplikasyonudur ve amikasin SAPD ilişkili peritonit tedavisinde sık kullanılan antibiyotiklerden birisidir. Ototoksisite, amikasinin en sık görülen yan etkilerinden biridir ve ototoksik etkiden artmış oksidatif stres ve serbest oksijen radikalleri sorumlu tutulmaktadır. Tiyol grubu içeren ve antioksidan etkili N-asetilsistein (NAS) artmış oksidatif stres ile ilgili birçok hastalığın tedavi veya profilaksisinde kullanılan bir moleküldür. Bu çalışmada SAPD ilişkili peritonit nedeniyle kullanılan amikasine bağlı gelişebilen ototoksisitenin tedavi ve profilaksisinde NAS'ın objektif işitme testleri ve oksidan duruma olan etkisi araştırıldı.Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya Nisan 2010- Ocak 2012 tarihleri arasında, SAPD uygulayan ve ilk kez SAPD ilişkili peritonit geçiren 46 hasta alındı ve tüm hastalara sefazolin + amikasin tedavi rejimi başlandı. Hastalar randomizasyon ile NAS alan (n=23) ve kontrol (n=23) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Her iki gruba tedavi öncesi (bazal), 1.hafta (erken dönem) ve 4.hafta (geç dönem) olmak üzere transient otoakustik emisyon (OAE) ve distorsiyon ürünü OAE işitme testleri yapıldı. NAS'ın etkinliğini değerlendirmek amaçlı total antioksidan kapasite (TAK), total oksidan kapasite ölçümü (TOK) ve oksidatif stres indeksi (OSİ) ölçümü yapıldı. Tedavi süresince aldıkları 24. 72. ve 120. saatlerde serum amikasin seviyeleri ölçümü ve total amikasin dozları kaydedildi.Bulgular: Her iki grup arasında toplam amikasin süreleri, dozları ve farklı zamanlardaki serum amikasin düzeyleri açısından aralarında anlamlı fark yoktu. Her iki grup kendi içinde transient tip OAE testine göre beş farklı frekans eşiğinde değerlendirildiğinde, NAS grubunda bazal ölçümlere göre 4000 Hz dışında işitme kaybı görülmemekte bununla birlikte 1500 Hz ve 2000 Hz'de iyileşme göze çarpmaktadır ( p=0.011 ve p=0.014 sırası ile). Gruplar kendi içlerinde distorsiyon ürünü OAE testine göre sekiz farklı frekans eşiğinde değerlendirildiğinde, NAS grubunda sekiz frekansın tamamında bazale göre işitme kaybı görülmemektedir. Bununla birlikte tüm frekanslardaki bu korunma hali DP1000 ve DP8000 frekanslarında bazale göre anlamlı iyileşme görülüp bu fark istatistiksel olarak anlam kazanmıştır (sırası ile p<0.001 ve p=0.018). Kontrol grubunda ise her iki işitme testine göre tüm frekanslarda bazal değerlere göre genel itibari ile düşüş olup hiçbir frekanstaki değişiklik istatistiksel olarak anlam kazanmamıştır. Erken ve geç dönem transient ve distorsiyon ürünü otoakustik emisyon testleri, bazal işitme testi ile kıyaslandığında meydana gelen ortalama işitme kaybının (dB) gruplar arası karşılaştırılmasında, NAS alan grupta işitme testlerinde hem transient hem de distorsiyon ürünü otoakustik emisyon testlerinde frekansların tamamına yakınında genel bir iyileşme hali görülürken kontrol grubuna göre bu değişiklikler T3000, Dp4000, Dp6000 ve son olarak Dp8000'de bazal değerlere göre olan farklar istatistiksel olarak anlamlı yüksektir.Ayrıca TAK, TOK ve OSİ değerleri NAS alan hastalar ve kontrol grupları arasında karşılaştırılmıştır. Bazal TAK değerleri arasında bir fark yok iken 1. hafta sonunda NAS grubunda kontrol grubuna göre artış görülmekte ve bu eğilim 4. hafta sonunda istatistiksel olarak anlamlılık kazanmaktadır (p=0.009). Bazal TOK değerleri arasında da bir fark yok iken 1. hafta sonunda kontrol grubunda NAS grubuna oksidative stres artışına bağlı bir yükselme görülmekte ve bu durum 4. hafta sonunda istatistiksel olarak anlamlılık kazanmaktadır (p=0.002). OSİ değerleri ise iki grup arasında karşılaştırıldığında kontrol grubunda NAS grubuna göre 1. hafta sonundaki değerlerde anlamlılık kazanmakta ( p=0.013) ve bu durum 4. hafta sonunda da sürmektedir (p<0.001).Sonuç: Etkili ve güvenilir bir antioksidan ilaç olan NAS, SAPD ilişkili peritonitli hastalarda İP amikasine bağlı ototoksisiteyi önlemede iki farklı objektif işitme testi göz önüne alındığında tek başına etkilidir. Hatta sadece amikasine bağlı oksidatif stresi değil aynı zamanda kronik böbrek hastalığındaki mevcut oksidatif durumu düzelterek bu hastalarda koruyucu etkinliğin yanı sıra tedavi edici etkinliğe sahiptir. Biz ototoksik yan etkisinden korunmak için amikasin içeren tedavi protokollerinden mümkün olduğunca kaçınılmasını, verildiği takdirde ise tedaviye NAS'ın eşlik edilmesini önermekteyiz.Anahtar Kelimeler: amikasin, intraperitoneal tedavi, N-asetilsistein, otoakustik emisyon, ototoksisite

Abstract:
ABSTRACTAım: Peritonitis is the most important complication of continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) treatment and amikasin is one of the most frequently used antibiotics in the treatment of CAPD related peritonitis. Ototoxicity is a frequent complication of amicasin from which increased oxidative stress and free oxigen radicals are thought to be responsible. The antioxidant molecule N-acetyl-cysteine (NAC) contains thiol group and is used in the treatment or prophylaxis of several increased oxidative stress related diseases. In the present study, the effect of NAC in objective hearing tests and oxidant situation in the amicasin related ototoxicity in CAPD related peritonitis patients is investigated.Patıents and Method: Forty six patients who had their first SAPD related peritonitis between April 2010 and January 2012 were enrolled in the study. All of the patients received sefazolin and amicasin treatment. The patients were randomized into two groups; the first group (n=23) as NAC receiving and the second group (n=23) as a control group who did not receive NAC. Transient otoacoustic emmisions (OAE) and distortion product OAE were measured before, 1 week after and 4 weeks after the treatment in both of the groups. Total antioxidant capacity, total oxidant capacity and oxidative stress measurements were performed in order to evaluate the effectiveness of NAC. Serum amicasin levels were measured at 24th, 72nd and 120th hour of the treatment and total amicasin doses were also recorded.Results: There were no significant differences in terms of total amicasin durations, doses and serum amicasin levels in the three different measurments between the two groups. In the NAC group, the evaluation of TOAE in 5 different frequencies resulted no hearing loss except in 4000Hz and there was an improvement in hearing in 1500 Hz and 2000 Hz (p=0,011 and p=0,014 respectively). According to the transient OAE measurements of the control group at all frequencies, there was a decrease at hearing when compared with the initial measurments but none was statistically significant. According to the distortion product OAE measurements of the NAC group at 8 different frequencies, there was no decrease at hearing when compared with the initial measurments. On the other hand, at 1000 Hz and 8000 Hz there was a significant improvement in hearings of the NAC group compared with the initial measurments (p<0.001 and p<0.018 respectively). According to the distortion product OAE measurements of the control group at all frequencies, there was a decrease at hearing when compared with the initial measurments but none was statistically significant. The comparison of the two groups? differences of initial hearing levels with 1st and 4th weeks transient and distortion product OAE measurements yielded a result of a general improvement in hearing at all frequencies in the NAC group. These improvements were statistically significant at 3000, 4000, 6000 and 8000 Hz.TAC, TOC and OSI values were also compared between the two groups. While there were no differences between the basal TAC values, at the 1st week there was an increase in the NAC group compared with the control group, and this increase became statistically significant at the 4th week (p=0.009). While there were no differences between the basal TOC values, at the end of the 1st week, there was an increase depending on the rise of the oxidative stress in control group and this increase became statistically significant at the 4th week (p=0.002). The comparison of OSI values between the groups showed a significant difference in control group relative to the NAC group at the 1st week (p=0.013) and at the 4th week (p<0.001).Conclusıon: An efficient and safe antioxidant NAC, is effective in amicasin related ototoxicity in patients with CAPD related peritonitis. Moreover, not only by improving the amicasin related oxidative stress also by improving the existing oxidative situation in chronic kidney disease it has protective and improving effect. We suggest avoiding the amicasin containing treatment protocols as possible and if administrated supplementing the treatment with NAC.Key words: amikasin, intraperitoneal treatment, N-acetyl-cysteine, otoacoustic emissions, ototoxicity