Derin ven trombozu tedavisinin orta dönem sonuçları : Girişimsel ve medikal tedavilerin karşılaştırılması
Medium-term results of treatment of deep vene thrombosis: Comparison of interventional and medical therapies
Yazar: ZEYNEP GÜLBEN KÜK
Danışman: DOÇ. DR. ADİL POLAT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Cerrahi işlemler-minimal girişimsel = Surgical procedures-minimally invasive ; Emboli ve tromboz = Embolism and thrombosis ; Posttrombotik sendrom = Postthrombotic syndrome ; Tedavi = Treatment ; Trombektomi = Thrombectomy ; Tromboz = Thrombosis ; Venöz tromboz = Venous thrombosis

Özet:
Amaç: İlyofemoral derin ven trombozu hastalarında kullanılmakta olan girişimsel yöntemler ve
medikal tedavinin etkinliği ve takip süresince posttrombotik sendrom gelişme riskini karşılaştırmak
hedeflendi.
Hastalar ve yöntemler: 1 Ocak 2012–1 Kasım 2018 tarihleri arasında ilyofemoral derin ven
trombozu (DVT) nedeniyle sadece medikal tedavi alan ve medikal tedaviye ek olarak endovasküler
tedavi uygulanmış hastaların hastane kayıt sistemi ve telefon görüşmeleri vasıtasıyla klinik durumları
retrospektif olarak incelendi. Analize, girişimsel tedavi uygulanan (Grup G) 35 hasta ile sadece
medikal tedavi uygulanmış (Grup M) 182 hasta dâhil edildi. Hastaların yaş ortalamaları Grup G'de
49.8±16.7 (20-89) ve Grup M'de 51.4±18.4 (15-96) idi (p=0.628). Hastalar provoke olan/olmayan,
LET skalası (alt ekstremite tromboz seviyesi skalası), son kontrolde saptanan VCSS (venöz klinik
ciddiyet skorlaması) ve Villalta skorlaması yöntemleriyle sınıflandırıldı. LET skalası alt ekstremite
venöz Doppler USG sonuçlarına göre değerlendirildi.
Bulgular: Akut dönemde hiçbir hastada mortalite gözlenmedi. Takibin tamamlandığı 107 hastada
ortalama ve toplam takip süreleri 2.6±2.5 yıl (1 ay-19.7 yıl) ve toplamda 278.5 hasta/yıl oldu. LET
sınıflamasına göre Grup G'de daha fazla oranda proksimal tutulum olduğu görüldü (p=0.0001).
Rekürens gelişme oranı Grup G'de %22.9 (8 hasta), Grup M'de %13.9 (23 hasta) oldu. (p=0.198).
Rekürens olmadan ortalama sağ kalım Grup G'de 1.6±1.7 yıl, Grup M'de 2.6±3.7 yıl oldu (p= 0.052).
Grup M'de 1 ve 2 yıllık rekürens olmadan sağ kalım sırasıyla %92.9±%2.2 ve %85.9±%3.7; Grup
G'de sırasıyla %80.0±%8.1 ve %73.9±%9.8 oldu (p=0.479). Pulmoner emboli, Grup G hastalarının
takibinde hiç görülmedi. Grup M'de 5 (%2.7) hastada gelişti (p=0.614). Grup M'de pulmoner emboli
olmadan 1 ve 2 yıllık sağ kalım %97.1±%2.0 ve 5 yılda %87.9±%6.6 olup Kaplan Meier analizine
göre istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0.312). Grup G'de tespit edilen ortalama Villalta
skoru 3.0±2.6 (0-11), Grup M'de 5.4±5.2 (0-19) (p: 0.013) oldu. Villalta skoru >5 olan hasta sayısı
Grup G'de 1 (%3.4) ve Grup M'de 32 (%41.0) idi. Takipte son ölçülen ortalama VCSS Grup G'de
2.6±3.5 (0-16) ve Grup M'de 4.4±3.6 (0-18) olarak bulundu (p=0.027). Antikoagülan ilişkili kanama
oranları Grup G'de %27.6 (8 hasta) ve Grup M'de %41.0 (32 hasta) idi (p=0.195).
Tartışma: Derin ven trombozu tedavisinde girişimsel işlemler ile 2 yıl takip sonrasında daha düşük
VCSS ve Villalta skorları saptanmaktadır. Posttrombotik sendrom gelişimi belirgin olarak azalmıştır.
İlyofemoral tutulumlu DVT tedavisinde girişimsel tedavi orta dönemde kalıcı fayda sağlamaktadır.
Anahtar kelimeler: Derin ven trombozu, posttrombotik sendrom, transkateter trombektomi

Abstract:
Objective: The interventional and medical treatment modalities used in the treatment of iliofemoral
venous thrombosis were analyzed in terms of outcome; efficiency and the risk of postthrombotic
syndrome were analyzed.
Patients and Methods: Patients who were treated for iliofemoral deep venous thrombosis (DVT) by
means of medial and interventional methods were retrospectively analyzed from hospital records and
phone interviews. The interventional group (Group G) consisted of 35 patients and the medically
treated group (Group M) consisted of 182 patients. The average age of the patients in Group G and
Group M were 49.8±16.7 (20-89) and 51.4±18.4 (15-96), respectively (p=0.628). Patients having
DVT as provoked/unprovoked, Lower Extremity Thrombosis (LET) scale, final Venous Clinical
Severity Scores (VCSS) and Villalta scores in the final interviews were recorded. The LET
classification was made based on the initial Doppler USG results.
Results: No patients had any mortality in the acute period. Follow-up was complete in 107 patients.
The average duration of follow-up was 2.6±2.5 years (1 month-19.7 years), adding up to a total of
278.5 patient/years. The follow-up duration was Group G had more number of proximal involvement
according to LET classification (p=0.0001). The rate of recurrent DVT was 22.9% (8 cases) and
13.9% (23 cases) in Group G and Group M, respectively (p=0.198). The average recurrence-free
survival durations in Group G and Group M were 1.6±1.7 and 2.6±3.7 years, respectively (p=0.052).
The 1- and 2-years recurrence-free survival rates in Group G and Group M were 80.0%±8.1%,
73.3%±9.8% and 92.9%±2.2%,%85.9%±3.7%; respectively (p=0.479). None of the Group G patients
had pulmonary emboli (PE) during follow-up. In Group M, 5 patients had PE during follow-up
(p=0.614). The 1, 2 years PE-free survival rate in Group M was 97.1%±2.0% and at 5 years
87.9%±6.6%. The difference between groups were nonsignificant (p=0.312). In the final controls,
average Villalta scores in Group G and Group M were 3.0±2.6 (0-11) and 5.4±5.2 (0-19), respectively
(p=0.013). The number of patients with Villalta scores >5 were 1 in Group G (3.4%) and 32 in Group
M (41.0%) (p=0.0001). The average VCSS were statistically different in Group G and Group M
(2.6±3.5 (0-16) and 4.4±3.6 (0-18), respectively) (p=0.027). Anticoagulant related bleeding
complications occurred in 8 patients in Group G (27.6%) and in 32 patients in Group M (41.0%)
(p=0.195).
Discussion: Interventional treatment after DVT results in lower VCSS and Villalta scores at 2 years.
The rate of postthrombotic syndrome is significantly low in patients who received interventional
treatment. Interventional therapy options in iliofemoral DVT offers persistent advantage in mid-term
follow-up.
Key words: Deep vein thrombosis, postthrombotic syndrome, transcatheter thrombectomy