Tavşanlarda α2-adrenoreseptör agonistlerinin kalpte oluşturduğu değişikliklerin elektrokardiografik ve kardiyografik değerlendirilmesi
Evaluation of electrocardiographic and cardiographic changes due to administration of α2-adrenoceptor agonists in rabbits
Yazar: UĞUR ERSÖZ
Danışman: DOÇ. DR. LATİF EMRAH YANMAZ
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Cerrahi (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2019
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Agonistler = Agonists ; Ekokardiyografi = Echocardiography ; Elektrokardiyografi = Electrocardiography ; Reseptörler-adrenerjik-alfa = Receptors-adrenergic-alfa ; Tavşanlar = Rabbits ; Veteriner hekimlik = Veterinary medicine ; Ölçekler = Scales

Özet:
Amaç: Bu çalışma, tavşanlarda ksilazin, medetomidin, detomidin, ve deksmedetomidin uygulamasının kalpte meydana getirdiği morfolojik ve fizyolojik değişiklikleri belirlemeyi amaçlamaktadır.
Materyal ve Metot: Toplam 10 adet tavşana bir hafta arayla 4 farklı α2-adrenerjik ilaç uygulandı: 0.5 mg/kg dozda Ksilazin (Grup Ksl), 0.25 mg/kg medetomidin (Grup Med), 0.15 mg/kg detomidin (Grup Det), 0.25mg/kg deksmedetomidin (Grup Deks) uygulandı. Tavşanlar α2-adrenerjik agonist ilaç uygulama öncesi (T0) ve sonrasındaki 5, 10, 30 ve 70. dakikalarda Vertebral Kalp Skoru (VHS) ve Elektrokardiyografik (EKG) değerlendirmeye tabi tutuldu.
Bulgular: Tüm zamanlarda alınan VHS değerlerine göre en yüksek değişim Grup Med (10,14±0,17)'de gerçekleşirken (P<0.05), Grup Ksl (9.18± 0.20), Grup Det (9.16± 0.16) ve Grup Deks (9.25± 0.14) arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu (P>0.05). α2-adrenerjik agonist ilaç uygulaması EKG parametlerinden P dalgası üzerinde istatiksel olarak anlamlı bir değişikliğe neden olmaktadır (P<0.05).
Sonuç: Tavşanlarda ksilazin, detomidin ve deksmedetomidin uygulaması VHS değerlerini değiştirmezken, medetomidin verilmesi VHS değerlerini arttırabilir. Tavşanlarda farklı α2-adrenerjik ilaçların kullanılması EKG ölçümlerinde klinik olarak önemli bir değişikliğe neden olmamaktadır.
Anahtar Kelimeler: Ekokardiyografi, Elektrokardiyografi, Tavşan, VHS

Abstract:
Aim: The aim of this study was to determine the morphological and physiological changes in the heart caused by administration of xylazin, medetomidine, detomidine and dexmedetomidine drugs in rabbits.
Material and method: A total of 10 rabbits were administered 4 different α2-adrenergic drugs at one week intervals: 0.5 mg / kg xylazine (Group CS), 0.25 mg / kg medetomidin (Group Med), 0.15 mg / kg detomidin (Group Det), 0.25mg / kg dexmedetomidin (Group Dex). Rabbits were subjected to Vertebral Heart Score (VHS) and Electrocardiographic (ECG) evaluation at 5, 10, 30 and 70 minutes before and after administration of α2-adrenergic agonist drug (T0).
Results: The highest change according to VHS values taken at all times was in Group Med (10.14 ± 0.17) (P <0.05), Group Xyl (9.18 ± 0.20), Group Det (9.16 ± 0.16) and Group Dex (9.25 ±). 0.14) (P> 0.05). α2-adrenergic agonist drug administration results in a statistically significant change in the P wave of ECG parameters (P <0.05).
Conclusion: Administration of xylazine, detomidin and dexmedetomidin in rabbits does not alter VHS values, whereas administration of medetomidin may increase VHS values. The use of different α2-adrenergic drugs in rabbits does not cause clinically significant changes in ECG measurements.

Key Words: Echocardioghraphy, Electrocardiography, Rabbit, VHS