Oksitosin challenge test yapılan gebelerde test negatifliği sonrası indüksiyon yöntemlerine göre maternal sonuçların değerlendirilmesi
Evaluation of maternal results according to induction methods following test negative in oxytocin challenge tested pregnancies
Yazar: OKAN AYTEKİN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET METİN ALTAY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Etlik Zübeyde Hanım Kadın Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Doğum = Delivery ; Doğum indüksiyonu = Labor induced ; Fetal tehlike = Fetal distress ; Oksitosin = Oxytocin ; Prenatal teşhis = Prenatal diagnosis ; Teşhis testleri = Diagnostic tests

Özet:
Oksitosin challenge test (OCT) antepartum dönemde fetal iyilik halini göstermede yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir. Test negatifliği sonrası takipde fetal ölümün insidansının çok az olduğunu bildiren çalışmalar vardır. Doğum indüksiyon yöntemlerinin ise eylem esnasındaki fetal iyilik halinin değişik oranlarda etkilediğine ve fetal distrese neden olabileceğine dair çalışmalar vardır. Bu etki üzerinde hasta tanısı ve kullanılan indüksiyon yöntemi önemlidir. Tüm bu bilgiler ışığında OCT yapılan gebelerde test negatifliği sonrası kullanılan indüksiyon yöntemlerine göre sonuçların değerlendirilmesini amaçlayan bir çalışma planladık.
Ocak 2016 ile Aralık 2016 tarihleri arasında Perinatoloji Yoğun Bakım (PYB) ünitesinde OCT uygulanan, test sonucu negatif saptanan ve çalışma kriterlerine uyan 447 hastanın arşiv kayıtları taranarak çalışma yapıldı. Tanımlayıcı bir çalışma olarak planlanan çalışmada, kullanılan indüksiyon yöntemleri ve hasta tanılarının sonuçlara etkisi incelendi.
Çalışmamızın bulgularına göre takip sürecinde fetal ölüm hiç izlenmezken, 1 gebenin izleminde neonatal ölüm izlendiği görüldü. Fetal distres nedeniyle sezaryen oranı %9.8 olarak görüldü. Fetal distres gelişen gebeler incelendiğinde bunların %65.9'unun ilk 24 saatte geliştiği görüldü ve geçen süre ile fetal distres gelişimi arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Fetal distres gelişen gebelerin risk faktörleri incelendiğinde %27.3'ünün tanısının oligohidroamniyos olduğu gözlendi ve risk faktörleri ile fetal distres gelişimi arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Fetal distres gelişen gebeler kullanılan indüksiyon yöntemlerine göre incelendiğinde %56.8'inin vaginal dinoproston ile indüklendiği görüldü ve indüksiyon yöntemleri ile fetal distres gelişimi arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Yöntemler içinde ise dinoproston ile indüksiyon yapılanların %10.5'inde fetal distres geliştiği gözlendi. 5. dakika APGAR değerleri incelendiğinde 7'nin altında sadece üç yenidoğanın olduğu izlendi ve bunlardan bir tanesinin fetal distres gelişen grupta olduğu izlendi.
Sonuç olarak OCT'si negatif saptanan gebelerin sonuçları incelendiğinde fetal ölümün izlenmediği, düşük APGAR skorlu yenidoğanın az görüldüğü izlendi. OCT'nin fetal iyilik hali öngörmede etkin bir yöntem olduğu fakat eylem sürecinde kullanılan indüksiyon yöntemine bağlı olarak fetal distres gelişimi hakkında bilgi veremeyebileceği söylenebilir.
       Anahtar kelimeler: Oksitosin challenge test, negatif, doğum indüksiyonu, fetal distres

Abstract:
Oxytocin challenge test (OCT) is a widely used method to show fetal wellbeing during antepartum period. There are studies reporting that the incidence of fetal death is very low following negative test. There are studies that induction methods of births affect fetal well being at different rates and may cause fetal distress. Patient recognition and the method of induction used are important for this effect. We planned a study aiming to evaluate the maternal birth results according to the induction methods used after the test negativity. 
Between January 2016 and December 2016, the study included 447 patients who underwent OCT in the perinatal intensive care unit, identified as having a negative test result, and who matched the study criteria. The records of these patients were studied in a study designed as a descriptive study, the methods of induction used and the effect of patient diagnoses on the results were examined.
According to the findings of our study, fetal death was not observed in the follow-up period and one neonatal death was observed. Cesarean rate was 9.8% due to fetal distress. When fetal distress was examined, it was observed that 65.9% of them developed in the first 24 hours and there was no significant difference between the time elapsed and development of fetal distress. When the risk factors of fetal distress were examined, it was observed that 27.3% of them were oligohydroamnios, and no significant difference was found between risk factors and development of fetal distress. When the fetal distress was examined according to the induction methods, 56.8% of them were induced by vaginal dinoprostone and there was no significant difference between induction methods and fetal distress development. Among the induction methods, it was observed that fetal distress developed in 10.5% of the patients induced with dinoproston. When APGAR values at 5th minute were examined, it was observed that there were only three newborns below 7, and one of them was observed in the group who developed fetal distress.
       As a result, when the birth results of the fetuses with negative OCT were examined, it was seen that the fetal death was not observed and the newborns having low APGAR score were rare. It can be said that OCT is an effective method for predicting fetal wellbeing but it may not be able to give information about the development of fetal distress due to the induction method used.
       Key words: Oxytocin challenge test, negative, labor induction, fetal distress