Maksillofasiyal kırıklarda topikal ve sistemik çinko kullanımının iyileşme üzerine etkilerinin tavşan modelinde değerlendirilmesi
The effect of systemi̇c and topi̇cal zi̇nc treatment on the heali̇ng of maxi̇llofaci̇al fracture i̇n rabbi̇t mode
Yazar: İSA AZGIN
Danışman: PROF. DR. HAMDİ ARBAĞ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Kırık iyileşmesi = Fracture healing ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Maksillofasiyal yaralanmalar = Maxillofacial injuries ; Transforme edici büyüme faktörleri = Transforming growth factors ; Çinko = Zinc ; İnsülin benzeri büyüme faktörü I = Insulin like growth factor I

Özet:
Amaç: Maksillofasyal kırıklarda lokal ve sistemik çinko kullanımının kırık iyileşmesi
üzerindeki etkisi olup olmadığını ortaya koymaktır.
Yöntem: Bu çalışmada 32 adet Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Denekler her bir
grupta sekiz tane olacak şekilde rastgele dört gruba ayrıldı. Kontrol grubu olan birinci
grupta, kırık hatları titanyum mikroplaklarla fikse edilerek ilaç uygulaması yapılmadı. İkinci
gruba ise çinko kaplamalı titanyum mikroplaklarla fiksasyon yapıldı.Üçüncü gruba
titanyum mikroplakla fiksasyonu takiben tek doz intraperitoneal olarak 3 mg/kg çinko
verildi. Dördüncü gruba çinko kaplamalı titanyum mikroplakla fiksasyonu takiben tek doz
intraperitoneal olarak 3 mg/kg çinko verildi. Titanyum mikroplaklarda çinko kaplama işlemi
PVD (Physical Vapour Deposition) tekniğiyle yapıldı. Tüm deneklerin nazal
kemiklerindekırık hattı oluşturuldu vebeş delikli düz mikroplak ve üç adet 5 mm mikrovida
ile sabitlendi. Çalışılan grupların hepsi 6. Hafta sonunda sakrifiye edilerek histolojik
değerlendirmeye alındı.
Bulgular: Grupların histolojik incelemesine bakıldığında özellikle lokal ve sistemik
çinko uygulanan gruplarda çinko uygulanmayan gruplara göre osteoblast sayısı daha
yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Ayrıca woven kemik yüzdelerine
bakıldığında lokal ve sistemik çinko uygulanan gruplarda daha fazla bulundu ve
istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,05). İmmünhistokimyasal incelemelerdedeğerlendirme
kriterleri olarak İmmunreaktivite skoru kullanıldı. Igf-1 için immünreaktivite skoru çinko
kullanılan gruplarda çinko kullanılmayan gruplara göre daha yüksek olup istatistiksel
olarak anlamlı idi(p<0,05). TGF-ß için immünreaktivite skorunun gruplar arasındaki farkı
istatistiksel olarak anlamlı değildi(p>0,05).
Sonuç: Kırık iyileşmesinde lokal veya sistemik çinko kullanımının; osteoblastik
aktiviteyi arttırdığı, kemik iyileşmesini gösteren woven kemik miktarını arttırdığı, lokal
büyüme faktörü olarak görev yapan IGF-1 hormonunu arttırdığı görülmüştür. Dolayısıyla
kırık hattının daha erken iyileşebileceği ve iyileşmenin çinko ile indüklenebileceği
sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Maksilofasyal travma, kırık iyileşmesi, çinko, IGF-1, TGF-ß

Abstract:
Objective: The aim of this study is to investigate the use of local and systemic zinc in the
healing of maxillofacial fractures.
Method: In this study, 32 New Zelland rabbits were used. The subjects were randomly
divided into four groups which contained eight subject in each group. The fracture line was
fixed with titanium microplates and drugs werenot administered in the control group. The
second group was fixed with zinc-coated titanium microplates.The third group was given a
single dose 3 mg/kg zinc intraperitoneally followed by fixation with titanium microplates.
The fourth group was given a single dose 3 mg/kg zinc intraperitoneally followed by
fixation with zinc-coated titanium microplates. Zinc coating process of titanium microplates
was performed with PVD(Physical Vapour Deposition) technique. All of the subjects were
fractured on the nasal bones and the fracture lines were fixed with five-hole flat micro
plate and three 5 mm micro screws.All of the groups were sacrificed at the end of the sixth
week and evaluated histologically.
Results: The local and systemic zinc-treated group had a higher number of osteoblast
cells and there was a statistically significant difference (p<0,05). Also looking at the woven
bone percentage, the group that treated with local and systemic zinc was found to be
higher and there was a statistically significant difference (p<0,05). Immunohistochemical
investigations were used for immunoreactivity score as the evaluation criteria. IGF-1
immunoreactivity score of the groups that was used zinc were higher than the groups that
wasn't used zinc and there was a statistically significant difference (p<0,05). There was no
statistically significant difference between the four groups on TGF-ß immunoreactivity
score (p>0,05).
Conclusion: Local or systemic use of zinc in fracture healing has been seen to increase
the osteoblastic activity, amount of woven bone and the IGF-1 hormone. Consequently ıt
has been concluded that, the fracture linecan recover earlier and may be induced with
zinc.

Key words: Maxilofacial trauma, bone healing, zinc, IGF-1, TGF-ß