Membranöz nefropati tanılı hastaların klinik, patolojik bulguları ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi: Tek merkez deneyimi
Evaluation of the clinical, pathological findings, and treatment outcomes of patients diagnosed with membranous nephropathy: Single-center experience
Yazar: GAMZE COŞKUN KILINÇ
Danışman: PROF. DR. EBRU GÖK OĞUZ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Şehir Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Nefroloji = Nephrology ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
ÖZET
Amaç: Membranöz glomerülonefrit (MG) beyaz, diyabetik olmayan, erişkinlerde en sık nefrotik sendrom ve glomerüler patolojidir. MG, primer (idiyopatik) veya sekonder MG olarak sınıflandırılmış olup klinikleri benzerdir. En sık nefrotik sendrom ile başvururlar. Uygun zamanda ve tedaviyle renal sağ kalım arttırılabilir. Primer MG(PMG)'de destekleyici tedavi, rituksimab, steroid+siklofosfamid veya kalsinörin inhibitörleri (KNI) başlangıç tedavileridir. Çalışmamızın amacı, renal biyopsi ile merkezimizde PMG tanılı hastaların demografik, klinik, patolojik bulguları, verilen tedavi sonuçlarını, prognostik faktörleri ve remisyon ile nüks gelişmesini literatürle karşılaştırmak; benzerliklerini veya farklılıklarını ortaya koymaktır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 2012-2021 tarihleri arasında PMG tanılı 35 hasta dahil edildi. Hasta verileri retrospektif olarak incelenmiştir. İstatistiksel analizler SPSS V.15 ile yapıldı. Çalışmadaki istatistiksel analizlerde p<0.05'in altındaki değerler istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Çalışmamızda ortalama yaş 55.9±10.8 yıl, erkek cinsiyet hakimiyeti olup hastaların %71.4'ü erkekti. Hastalar tanı anında %97.1 nefrotik, %2.9 subnefrotik düzeyde proteinüriye sahipti. PMN risk sınıflamasında hastalar %37.1 düşük risk, %31.4 orta risk, %22.9 yüksek risk, %8.6 çok yüksek risk grubundadır. Verilen tedavilerle 6. ayda yüksek risk grubu hariç tedaviye cevapsızlık daha fazlayken, 1. yılda tedaviye yanıtta çok yüksek risk grubu haricinde remisyona giren hasta oranı daha fazla oldu. 1. yıl sonunda risk grubu ve aldıkları immunsupresif tedaviye bakılmaksızın remisyona giren hasta oranı %68.5 olarak saptandı. 1.yılın sonunda remisyona girenlerle girmeyenler karşılaştırıldığında risk grupları ve aldıkları tedavi arasında anlamlı fark görülmezken ileri yaşta remisyona girme anlamlı olarak düşüktü (p:0.008). Takip sürecinde nüks gelişen hastaların oranı %31.4 olup; analiz ettiğimiz parametlerde nüks açısından anlamlı fark saptanmadı. 
Sonuç: PMN tedavisi ve prognostik faktörleri araştırılmaya devam etmektedir, uygun zamanda tedavi edilmediğinde renal sağkalımı kötü etkilemektedir. Proteinüri kontrol edilebildiğinde ise prognozu çok iyi olan bir glomerülerulonefrittir. Çalışmamızda ileri yaşta remisyona girmeme riski fazla olup; remisyon ve nüks oranlarımız literatürle uyumlu bulunmuştur. 

Anahtar Kelimeler: Primer membranöz glomerulonefrit, remisyon, immunsupresif tedavi, prognostik faktörler

Abstract:
ABSTRACT
Objective: Membranous glomerulonephritis (MGN) is the most common cause of nephrotic syndrome and glomerular pathology in non-diabetic white adults. MGN can be classified as primary (idiopathic) or secondary MGN, with similar clinical features. The primary aim of our study is to compare the demographic, clinical, and pathological characteristics, treatment outcomes, prognostic factors, and the occurrence of remission and relapse in patients diagnosed with primary MGN through renal biopsy at our center, with the findings reported in the existing literature, in order to identify similarities and differences.
Materials and Methods: Our study included 35 patients diagnosed with PMG between 2012 and 2021. Patient data werw retrospectively analyzed. Statistical analyses werw performed using SPSS V.15. In the statistical analyses of the study, values below p<0.05 were considered statistically significant.
Results: The mean age was 55.9 years, and the majority were male. At diagnosis, almost all patients had nephrotic-level proteinuria. Based on risk classification, patients were distributed across low, moderate, high, and very high-risk groups. In terms of treatment response, at 6 months, non-response was more frequent, except in the high-risk group. However, at 1 year, a higher proportion of patients achieved remission, except in the very high-risk group. The overall remission rate at the end of the first year was 68.5%. Advanced age was associated with lower remission rates. The relapse rate during the follow-up period was 31.4%, without significant differences in analyzed parameters.
Conclusion: PMN treatment and prognostic factors continue to be investigated, as untreated PMN negatively affects renal survival. When proteinuria is a controlled, PMN has a very good prognosis. In our study, there was a higher risk of not achieving remission in advanced age, our remission and relapse rates were consistent with literature. 

Keywords: Primary membranous glomerulonephritis, remission, immunosuppressive treatment, prognostic factors