D vitamini ve hiperemezis gravidarum ilişkisi
Relationship between vitamin D and hyperemesis gravidarum
Yazar: OSMAN EREN ÇETİNKAYA
Danışman: DOÇ. DR. KEZİBAN DOĞAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Bulantı = Nausea ; Gebelik = Pregnancy ; Hiperemesis gravidarum = Hyperemesis gravidarum ; Kusma = Vomiting ; Vitamin D = Vitamin D ; Vitamin D eksikliği = Vitamin D deficiency

Özet:
Giriş ve Amaç
Kusmaya eşlik eden veya etmeyen bulantı, gebeliğin erken döneminde yaygındır, hatta hafif semptomlar ilk trimesterin normal fizyolojisinin bir parçası olarak bile kabul edilebilir. Bununla birlikte, bu belirtiler hem hastanın hem de ailesinin yaşam kalitesini, özellikle kalıcı ve / veya şiddetli olduğunda önemli ölçüde etkileyebilir. Hiperemezis gravidarum semptom spektrumunun şiddetli sonunu tanımlamak için kullanılan terimdir (gebelik öncesi vücut ağırlığının yüzde 5'ini aşan kilo kaybı da dâhil). D vitamini eksikliği, güneş ışığına veya D vitamini yönünden zengin gıdalara maruz kalmama nedeniyle raşitizm nedeni olarak keşfedilmiştir. Bu hastalık hala dünyanın büyük bölgelerinde endemiktir. D vitamini eksikliğinin kas fonksiyonu, kanser ve bağışıklık, kardiyovasküler ve metabolik sistem üzerindeki etkisi son 10 yılda giderek artan bir şekilde araştırılmaktadır. Bu hastalıklardan biri de inflamatuvar bağırsak hastalıklarıdır. Deneysel olarak Vitamin D reseptörü (VDR) defekti oluşturulan inflamatuar bağırsak hastalığı tablosu daha şiddetli olmaktadır. VDR taşıyan T hücrelerinin, deneysel olarak oluşturulan VDR defekti durumunda, daha şiddetli bir gastrik inflamasyon oluşturdukları gösterilmiştir. Gastrit tablosunda da bulantı ve kusma görülebilir. Biz de çalışmamızda hiperemezis gravidarum ile D vitamini eksikliği arasında bir ilişki olup olmadığını görmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem
Çalışmaya Kasım 2019 - Mayıs 2020 tarihleri arasında Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğine başvuran, gebeliğin 6. ve 16. haftası arasında olan 53 gebe dâhil edildi. Çalışma prospektif ve tek merkezli olarak planlandı. Anamnezleri anket formu aracılığı ile sorgulandı. Hastaların yaşı, boy ve kiloları, gebelik bilgileri, ek hastalık varlığı, kullandığı ilaçlar sorgulandı. Günde 4 ten fazla persiste eden kusması olması olan, idrarda keton pozitifliği bulunan ve gebeliğin başından beri %5 kilo kaybı olan gebeler hiperemezis gravidarum grubuna dâhil edildi. Çoğul gebelikler, trofoblastik hastalıklar, herhangi bir sistematik hastalık öyküsü (diyabet, hipertansiyon, tiroit hastalıkları), psikiyatrik rahatsızlıklar, herhangi bir inflamatuvar hastalık, antiemetik kullananlar veya hormon profiline etki edebilen herhangi bir medikal tedavi alanlar çalışma dışında bırakıldı. 25(OH) Vitamin D Total testi, Beckman Coulter  (Brea, CA92821 USA) firmasına ait UniCel DxI Immunoassay kitleri kullanılarak analiz edilmiştir. Ek olarak hastalarımızdan rutin olarak istenen tetkikler içerisinden hematokrit değeri ve tam idrar tahlilinden idrar dansitesi ile keton pozitiflik derecesi kaydedildi. Veriler, çalışma takip formuna kaydedildi. İstatistiksel analizler SPSS 23 (Statistical Package for the Social Sciences) paket programı ve MedCalc Statistical Software version 18 (MedCalc Software, Ostend, Belgium; http://www.medcalc.org; 2018) ile yapıldı. 
Bulgular
Hiperemezis gravidarum varlık – yokluk durumuna göre yaş, ağırlık, boy, VKİ, D vitamini (p= 0,76) ve hematokrit düzeyleri arasında anlamlı farklılık olmadığı tespit edildi. Hiperemezis gravidarum varlık – yokluk dağılımı açısından gebelik sayısı, düşük sayısı, yaşayan çocuk sayısı dağılımlarının anlamlı düzeyde farklılaşmadığı tespit edildi. İdrarda keton pozitifliği (p= 0,0001) ve idrar dansitesinde (p= 0,009) beklenildiği üzere istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır. 
Sonuç ve Tartışma
Çalışmamıza katılan 53 gebenin yalnızca 9'unda (%17) D vitamini yeterli bulunmuştur. D vitamini eksikliğiyle hiperemezis gravidarum arasında anlamlı ilişki gösterilebilirse, D vitamini desteğine ilk trimesterde en erken ve uygun zamanda başlanması yönünde ileri çalışmalar yapılabilir. 
Anahtar Kelimeler
D vitamini eksikliği, Gebeliğin bulantı ve kusması, Hiperemezis gravidarum

Abstract:
Aim
Nausea with or without vomiting is so common in early pregnancy that mild symptoms can even be considered as part of the normal physiology of the first trimester. However, these symptoms can significantly affect both the patient's and her family's quality of life, especially when they are persistent and / or severe. Hyperemesis gravidarum is the term used to describe the severe end of the symptom spectrum (including weight loss that exceeds 5 percent of body weight before pregnancy). Vitamin D deficiency is still endemic in large parts of the world. The effect of vitamin D deficiency on muscle function, cancer and immunity, cardiovascular and metabolic system has been investigated in the last 10 years with an increasing trend. One of these diseases is inflammatory bowel diseases. An inflammatory bowel disease with an experimental Vitamin D receptor (VDR) defect becomes more severe. T cells carrying VDR have been shown to produce a more severe gastric inflammation in the case of an experimentally generated VDR defect. Gastritis only may include nausea or vomiting. In our study, we aimed to see whether there is a relationship between hyperemesis gravidarum and vitamin D deficiency.
Materials and methods
Between November 2019 - May 2020, 53 pregnant women who applied to the Bakirkoy Dr. Sadi Konuk Training and Research Hospital Gynecology and Obstetrics Clinic between the 6th and 16th week of pregnancy were included. The study was planned prospectively and single-centered. Their anamnesis was questioned through the questionnaire form. Age, height and weight of the patients, pregnancy information, presence of additional diseases, medications used were questioned. Pregnant women with vomiting more than 4 per day, having positive ketone in urine and 5% weight loss since the beginning of pregnancy were included in the hyperemesis gravidarum group. Multiple pregnancies, trophoblastic diseases, any history of systematic disease (diabetes, hypertension, thyroid diseases), psychiatric disorders, any inflammatory disease, antiemetic users or any medical treatment that may affect the hormone profile were excluded from the study. The 25 (OH) Vitamin D Total test was analyzed using UniCel DxI Immunoassay kits from Beckman Coulter (Brea, CA92821 USA). In addition, hematocrit value and urine density from full urinalysis and ketone positivity were recorded. Statistical analyzes were performed with SPSS 23 (Statistical Package for the Social Sciences) package program and MedCalc Statistical Software version 18 (MedCalc Software, Ostend, Belgium; http://www.medcalc.org; 2018).
Results & Conclusion
It was determined that there was no significant difference between age, weight, height, BMI, vitamin D (p = 0,76) and hematocrit according to presence of hyperemesis gravidarum. Hyperemesis gravidarum was determined that the distribution of pregnancy, abortion and living distribution did not differ significantly in terms of presence - absence distribution. As expected, ketone positivity in urine (p = 0,0001) and urine density levels (p= 0,009) was found statistically significant. 
Vitamin D was found sufficient in only 9 of 53 pregnant (%17) women who participated in our study. In our study, it was studied that vitamin D deficiency may lead to hyperemesis gravidarum. If there is a significant relationship between vitamin D deficiency and hyperemesis gravidarum, further studies can be done to start supplementing vitamin D in the first trimester at the earliest and appropriate time.
Key words
Hyperemesis gravidarum, nausea and vomiting of pregnancy, vitamin D deficiency