Retina ven dal tıkanıklığına bağlı gelişen maküla ödemi tedavisinde intravitreal deksametazon implant, aflibersept, ranibizumab enjeksiyonlarının etkinlik ve güvenilirliklerinin karşılaştırılması
To evaluate the efficacy and safety of intravitreal aflibercept, ranibizumab and dexamethasone implant treatments for macular edema due to branch retinal vein occlusion
Yazar: ERSİN VAROL
Danışman: UZMAN MİNE ÖZTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Aflibersept = Aflibercept ; Deksametazon = Dexamethasone ; Göz = Eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Makula ödemi = Macular edema ; Ranibizumab = Ranibizumab ; Retina hastalıkları = Retinal diseases ; Retinal ven oklüzyonu = Retinal vein occlusion

Özet:
Amaç: etina ven dal tıkanıklığına ( VDT) bağlı maküla ödemi tedavisinde
intravitreal deksametazon implant, aflibersept ve ranibizumab tedavilerini, etkinlik
ve güvenilirlik a ısından karşılaştırmak
Gereç ve yöntem: Sağlık ilimleri Üniversitesi, Haseki ğitim ve raştırma
Hastanesi retina polikliniğine başvuran ve VDT ye bağlı maküla ödemi tanısı alan
hastaların dosya verileri retrospekti olarak tarandı Toplam 60 hasta aldıkları
tedaviye göre ü gruba ayrıldı: 0 7 mg dekzametazon implant (Ozurdex®) grubu
(n=20), 2 mg a libersept ( ylea®) grubu (n=20) ve 0 5 mg ranibizumab (Lucentis®)
grubu (n=20) libersept ve ranibizumab gruplarına ü aylık yükleme dozu sonrası
pro ne nata ( ) rejimiyle tedavi uygulandı Deksametazon implant grubuna ise
başlangı tedavisinde tek doz uygulama yapıldı ve 3 ay takip sonrası ihtiya
durumunda implantasyon tekrarı uygulandı Her ü grup hastada da enjeksiyon
öncesi başlangı muayenesinde ve enjeksiyon sonrası 1 ay, 2 ay, 3 ay ve 6 ayda
düzeltimiş en iyi görme keskinliği (D İGK), santral maküla kalınlığı (SMK),
subretinal sıvı (S S) varlığı, göz i i basıncı (Gİ ) değerlendirildi
Bulgular: Gruplar arasında yaş, cinsiyet, sistemik hastalıklar ve lens durumu
a ısından istatistiksel olarak anlamlı ark yoktu aşlangı verilerine göre gruplar
arasında D İGK, S S ve Gİ bakımından ark izlenmedi aşlangı verilerinde,
deksametazon grubunda SMK değeri ranibizumab grubuna göre yüksekti 6 ay
sonunda dekzametazon grubunda enjeksiyon sayıları; %20 gözde 1 enjeksiyon, %80
gözde 2 enjeksiyondu. Aflibersept grubunda %65 göze 3, %35 göze 4 enjeksiyon,
ranibizumab grubunda ise %60 göze 3 enjeksiyon ve %40 göze 4 enjeksiyon
uygulanmıştı Aflibersept ve ranibizumab grupları arasında enjeksiyon sayısında
istatistiksel olarak anlamlı ark saptanmadı Grupların 6 aylık takiplerinde D İGK de
istatistiksel olarak anlamlı değişim saptandı Tüm gruplarda 1-2-3-6 ay D İGK
değeri başlangıca göre istatistiksel olarak anlamlı yüksekti Gruplar arsında sadece
3 ay D İGK de istatistiksel olarak anlamlı ark saptandı 3 ay D İGK değeri,
deksametazon grubunda diğer iki gruba göre daha düşüktü İstatistiksel olarak
anlamlı olmamasına rağmen, 6 ay takibinde deksametazon grubunda D İGK değeri 
ix
diğer gruplara göre daha düşüktü Topikal antiglokomatöz ila kullanım ihtiyacı
deksametazon grubunda %45, aflibersept grubunda %10 ve ranibizumab grubunda
%5 olarak saptandı ve tüm olgularda Gİ kontrolü sağlandı Tüm gruplarda 1-2-3-
6 ay SMK ortalamaları başlangıca göre istatistiksel olarak anlamlı düşüktü Gruplar
arasında başlangı ve 3 ay SMK ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı ark
vardı 3. ayda deksametazon grubunda SMK ortalaması diğer iki gruba göre anlamlı
yüksekti Gruplarda S S görülme oranlarında istatistiksel olarak anlamlı değişim
saptandı Tüm gruplarda 3 aydan itibaren S S görülme oranı başlangıca göre
istatistiksel olarak anlamlı düşüktü 1.-2 ayda ise S S görülme oranı deksametazon
grubunda diğer gruplara göre anlamlı olarak daha düşüktü
Sonuçlar: VDT ye sekonder gelişen maküla ödeminde, intravitreal
dekzametazon, a libersept ve ranibizumab uygulamaları görme kazanımı ve santral
makula ödemi a ısından etkili bulunmuştur Dekzametazon implant ilk aylarda S S
ve santral makula ödeminde daha hızlı sonu vermiştir k olarak, enjeksiyon sayısı
bakımından diğer iki gruba kıyasla daha az enjeksiyon sayısı ile avantajlıydı
Dezavantaj olarak ise Gİ yükselmeleri dikkati ekmiştir 3 ayda, dekzametazon
grubunda SMK ve S S değerlerinde artış olması ve D İGK de düşüş olması, ila
etkinliğinin bu zamanda kaybolduğunu düşündürmüştür ltı ay sonunda istatistiksel
olarak belirgin anlamlı olmasa da, bir miktar daha iyi görme kazanımı sağlamaları ve
göz i i basıncı a ısından daha güvenilir olmaları aflibersept ve ranibizumab
tedavilerinin avantajları olarak saptanmıştır Dezavantaj olarak ise enjeksiyon
sayısının deksametazon grubuna göre daha yüksek olması belirtilebilir libersept
ve ranibizumab grupları arasında belirgin bir ark izlenmemiştir
Anahtar kelimeler: etina Ven Dal Tıkanıklığı, Santral Makula demi,
İntravitreal Dekzametazon İmplant, libersept, anibizumab, Subretinal Sıvı

Abstract:
Purpose: To evaluate the efficacy and safety of intravitreal aflibercept,
ranibizumab and dexamethasone implant treatments for macular edema due to
branch retinal vein occlusion(BRVO).
Material and Methods: The data of the patients who were admitted to the
retinal outpatient clinic of the Haseki Training and Research Hospital, University of
Health Sciences, and who were diagnosed with macular edema due to BRVO were
used. Patients were divided into three groups according to the treatment they
received: 0.7 mg dexamethasone implant (Ozurdex®) group (n=20), 2 mg aflibercept
( ylea®) group (n=20) and 0 5 mg ranibizumab (Lucentis®) group (n=20)
Dexamethasone implant group was performed as a single dose at the beginning, after
3 months of follow-up, additional treatment was applied when needed. The anti -
VEGF treated groups were treated with a pro-nata (PRN) regimen after a three month
loading dose. Best corrected visual acuity (BCVA), central macular thickness
(CMT), sub retinal fluid (SRF) , intraocular pressure (IOP) were examined in all 3
groups before and after the injections in 1 st, 2 nd, 3 rd and 6 th months.
Results: No statistically significant difference was found between the groups
in terms of age, gender, systemic diseases and lens status. According to the baseline
data, there was no difference between groups in terms of BCVA, SRF and IOP.
Initial CMT was higher in dexamethasone group than ranibizumab group.
Injection numbers in dexamethasone group; 1 injection in 20% and 2
injections in 80% of the patients. Total number of injections were 3 in 65% and 4 in
35% of the patients in aflibercept group, and 3 in 60% and 4 in 40% of the patients in
ranibizumab group. No statistically significant difference was found in the number of
injections of aflibercept and ranibizumab groups. At the 6-month follow-up of the
groups, there was a statistically significant change in BCVA. The BCVA was
statistically significantly better in all groups in 1-2-3 and 6 months compared to the
baseline data. There was a statistically significant difference in the 3rd month
between three groups. BCVA was lower in dexamethasone group than the other
groups in 3rd month. Although there was no statistically significant difference, 
xi
BCVA was lower in dexamethasone group than the other groups in 6th month
follow-up. Topical antiglaucomatous drug usage was required in 45% of the patients
in dexamethasone group and in 10% and 5% of the patients in aflibercept and
ranibizumab groups respectively. CMT values in 1st, 2nd, 3rd and 6th months of the
groups were statistically lower than the baseline. There was a statistically significant
di erence in the baseline and third month s CMT values o the groups In 3rd month,
CMT was significantly higher in dexamethasone group than in aflibercept and
ranibizumab groups. There was a statistically significant change in SRS rates in the
follow-up. The incidence of SRS in all groups was lower than the baseline after 3rd
month. In 1st and 2nd months, SRS incidence rates were lower in dexamethasone
group.
Conclusions: Intravitreal dexamethasone, aflibercept and ranibizumab
injections were effective in the treatment of macular edema secondary to BRVO. The
injection of dexamethasone implant gave a more rapid success in subretinal fluid and
central macular edema in the first months. Additionally, the number of injections
needed was fewer compared to the other two groups. Disadvantage of the
dexamethasone treatment was its increasing effect on IOP. Increase in CMT and SRF
and decrease in BCVA in dexamethasone group occurred in the 3rd month, might be
due to the loss of the potency of dexamethasone implant. Aflibercept and
ranibizumab treatments were more advantageous at the end of six months for better
vision gain (but not significantly statistically different) and more reliable IOP, but
they needed higher numbers of injections than dexamethasone treatment.
Keywords: Branch Retinal Vein Occlusion, Macular Edema, Intravitreal
Dexamethasone Implant, Aflibercept, Ranibizumab, subretinal fluid