Güvenlikleştirme teorisi kapsamında AB'nin güvenlik tehdit algısı
The EU's perception of securety threat, within the scope of secritization theory
Yazar: SOMAYEH MOGHADAM
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET CEM OĞULTÜRK
İstanbul Aydın Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı / Uluslararası İlişkiler ve İstihbarat İncelemeleri Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science

Özet:
Avrupa Birliği, Sovyetler Birliği'nin dağılması, küreselleşmenin yaygınlaşması, teknolojik gelişmeler gibi güvenlik olgusuna yönelik olası tehditlere karşı bir dizi önlemleri, kuramsal ve kavramsal olarak çerçevelendirmiştir. Bu kapsamda Kopenhag Okulu; neo-liberalizm, fonksiyonalizm ve yapısalcı yaklaşımları güvenlikleştirme kuramında harmanlayarak uluslararası arenada Avrupa Birliğine farklı bir fonksiyonellik kazandırmış durumdadır.
1990'lardan itibaren başlayan Doğu Avrupa'ya doğru genişleme politikası, Avrupa Birliğinin yumuşak güç yaklaşımı doğrultusunda ilerlemesinin ve olası siyasi müdahaleler ya da savaşı önlemek için ekonomik bağımlılığı kullanmasının önünü açmıştır. Ancak bu bağımlılık, bölgesel güvenliği bir süreliğine korumuş olsa da Rusya-Ukrayna Savaşı'nın gündem teşkil etmesiyle başarısız olduğu ortaya çıkmıştır. 2014'te Kırım'ın ilhakı, Avrupa Birliği için güvenlik alarmını çalmış ve AB'yi, NATO'ya paralel bağımsız ordusunu kurmaya teşvik etmiştir. Ancak iki yıl boyunca süren küresel biyolojik tehdidin (Covid-19) yanı sıra pandemi biter bitmez bölge topraklarında hâlen süren savaş, PESCO'nun devreye girmesini engellemektedir. Ayrıca uzun zamandır göç tehdidi ile mücadele eden Avrupa Birliği savaştan kaçan Ukraynalı göçmenlere kucak açmak zorunda kalmıştır. Bu sorunlar ile birlikte siber alan ve teknolojinin gelişmesi yeni tür tehditlerin; terör örgütlerinin organize suç ve siber saldırıları ve hatta nükleer ve biyolojik saldırıları AB göbeğine taşıma riskini beraberinde getirmiştir.
Bu tehditlere karşı alınan önlemler Covid-19 öncesi yararlı olsa da sonrasında güvenlikleştirme ve güvenlikdışılaştırmanın başarısız olması, tehdit algısının değişimi ile sonuçlanmıştır. 
Bu çalışmada, göç olgusunun Avrupa Birliğinin güvenliğe yaklaşımlarında hâlâ önemli bir tehdit olarak ancak daha esnek bir politika çerçevesinde ele alınacağı öngörülmüştür. Ayrıca Avrupa Birliğinin güvenlikleştirme teorisi çerçevesinde özellikle Covid 19 döneminde yetersiz kalması ve Ukrayna- Rusya Savaşı'nın gidişatı nedeniyle AB'nin güvenlik açısından daha çok NATO'ya bağlanacağını ve yakın gelecekte PESCO'nun NATO'dan bağımsız olamayacağı vurgulanmaktadır. Bununla birlikte siber tehdit gibi yeni tür tehditlerin ortaya çıkması özellikle Ukrayna-Rusya Savaşı'ndan etkilenerek güvenlikleştirme çerçevesinin değiştiği de ileri sürülmektedir.
Anahtar Kelimeler: Güvenlikleştirme, PESCO, AB, Rusya-Ukrayna Savaşı, Göç, Kopenhag Okulu.

Abstract:
The European Union has theoretically and conceptually framed a series of measures against potential threats to its security, especially under the background of the dissolution of the Soviet Union, the widespread nature of globalization, and the new technological advancements. In this context, the Copenhagen School has blended neoliberalism, functionalism, and structural approaches within the theory of securitization, thereby providing the European Union with different functionalities in the international arena. 
The enlargement policy towards Eastern Europe that began in the 1990s has allowed the European Union to progress in line with a soft power approach and utilize economic interdependence to prevent potential political interventions or wars. However, despite temporarily preserving regional security, this interdependence has proven unsuccessful with the emergence of the Russia-Ukraine War. The annexation of Crimea in 2014 triggered a security alarm for the European Union and prompted it to encourage the establishment of an independent army parallel to NATO. However, the ongoing global biological threat (Covid-19) over the course of two years, as well as the ongoing war in the region, prevent the activation of PESCO. Furthermore, the European Union, which has been grappling with the threat of migration for a long time, has been compelled to embrace Ukrainian immigrants fleeing the war. Alongside these problems, the development of the cyber domain and technology has brought with it the new types of threats, such as organized crime and cyber- attacks by terrorist organizations, and even the risk of nuclear and biological attacks in the heart of the EU.
While the measures taken against these threats proved beneficial before Covid-19, the subsequent failure of securitization and desecuritization resulted in a change in threat perception. This study predicts that the phenomenon of migration will remain an important threat in the European Union's approach to security but will be addressed within a more flexible policy framework. Furthermore, it emphasizes that due to the inadequacy of the European Union's securitization theory, particularly during the Covid-19 period, and the course of the Ukraine-Russia War, the EU will increasingly align itself with NATO in terms of security, and PESCO will not be able to be independent of NATO in the near future. Moreover, the emergence of new types of threats, such as cyber threats, which have altered the framework of securitization, especially influenced by the Ukraine-Russia War, is also proposed.

Keywords: Securitization, PESCO, EU, Russia-Ukraine war, Migration, The Copenhagen School.