Dosetakselin kanser hücrelerine nanobiyoteknolojik güdümlenmesi
Nanobiotechnological manipulation of docetaxel to cancer cells
Yazar: BAŞAK SİMİTÇİOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. IŞIK DİDEM KARAGÖZ
Gaziantep Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Biyoloji = Biology ; Biyoteknoloji = Biotechnology ; Moleküler Tıp = Molecular Medicine
Dizin: Dosetaksel = Docetaxel ; Nanobiyoteknoloji = Nanobiotechnology ; PLGA = PLGA ; Prostat neoplazmları = Prostatic neoplasms

Özet:
Kanser tedavilerinde seçilen polimerin kullanılan ilaçla uyumluluğu, tedavide nanopartikülün kaderini belirlemektedir. Rezomer farklılıklarının nanopartikülün fiziksel ve kimyasal özellikleri ve ayrıca biyolojik aktiviteleri üzerine etkisi ile ilgili sınırlı sayıda kaynak bulunmaktadır. Bu nedenle, bu çalışmada farklı moleküler ağırlıklara (Rezomer 502 ve 504) ve terminal gruplara (Rezomer 502H ve 504H) sahip dosetaksel yüklü polilaktik-ko-glikolik asit nanopartiküllerini formüle ederek bu rezomerlerin nanopartikül karakterizasyonunun yapılması ve ardından prostat kanseri ve sağlıklı hücreler üzerindeki etkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Dosetaksel yüklü PLGA nanoparçacıkları, tek emülsiyon çözücü buharlaştırma yöntemiyle hazırlanmıştır. Yüzey karakterizasyonları zeta sizer ve taramalı elektron mikroskobu ile gerçekleştirilmiştir. Kapsülleme etkinliği, in vitro ilaç salım profilleri ve sitotoksik aktiviteleri belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, nanopartiküllerin yüzey morfolojisi üzerindeki ana etkinin, polimerin moleküler ağırlığı farklılaşmasıyla olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra asit terminal grubuna sahip gruplar daha yüksek kapsülleme ve reaksiyon verimliliğine sahip olarak bulunmuştur. Tüm formülasyonlarda, pH 7.4'te 334 saat ve pH 5.6'da 240 saat sonra in vitro salınım gözlenmiştir. Ayrıca moleküler ağırlığı yüksek olan grupların seçici sitotoksisite göstermesi de oldukça ilgi çekici bulunmuştur. Sonuç olarak, çalışılan rezomerlerin, özellikle de RG 504H grubunun, prostat kanseri tedavisinde düşük doz ve yüksek verimli uzun salımlı ilaç dağıtım sistemi olarak kullanılma potansiyeline sahip olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
The compatibility of the chosen polymer with the drug used in cancer treatments determines the fate of the nanoparticle in the treatment. There are limited studies on the effect of resomer differences on the physical and chemical properties of nanoparticles, as well as on their biological activities. Therefore, in this study, it was aimed to formulate docetaxel-loaded polylactic-co-glycolic acid nanoparticles with different molecular weights (Resomer 502 and 504) and terminal groups (Resomer 502H and 504H) and to determine the nanoparticle characterization of these resomers and their effects on prostate cancer and healthy cells. Docetaxel loaded PLGA nanoparticles were prepared by single emulsion solvent evaporation method. Surface characterizations were performed with a zeta dimensioner and scanning electron microscopy. Encapsulation efficiency, in vitro drug release profiles and cytotoxic activities were determined. As a result of the study, it was determined that the main effect on the surface morphology of nanoparticles was by the molecular weight differentiation of the polymer. In addition, groups with acid terminal function were found to have higher encapsulation and reaction efficiency. In vitro release was observed for all formulations after 334 hours at pH 7.4 and 240 hours at pH 5.6. In addition, the selective cytotoxicity of high molecular weight groups was also found to be quite interesting. In conclusion, it has been determined that the studied resomers, especially the RG 504H group, has the potential to be used as a low-dose and high-efficiency long-release drug delivery system in the treatment of prostate cancer.