Kollum femoris kırıklı hastalarda lateral (modifiye hardinge) ve posterior (modifiyegibson) yaklaşımla uygulanan hemiartroplasti sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of hemiarthroplasty results applied withlateral (modified hardinge) and posterior (modified gbison)approach in patients with femoral neck fractures
Yazar: YUSUF BAYRAM
Danışman: DOÇ. DR. BEKİR YAVUZ UÇAR ; DR. GÜRAY ALTUN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artroplasti = Arthroplasty ; Femur = Femur ; Femur başı = Femur head ; Femur boynu kırıkları = Femoral neck fractures ; Kalça eklemi = Hip joint

Özet:
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, femur boyun kırığı nedeniyle Lateral (Modifiye Hardinge)
ve Posterior (Modifiye Gibson) yaklaşımlarla kalça hemiartroplastisi uygulanan hastaların
erken dönem sonuçlarını değerlendirmektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: 2016-2019 tarihleri arasında femur boyun kırığı nedeni ile
hemiartroplasti uygulanan, takip süresi en az bir yıl olan 178 hasta (64 erkek, 114 kadın)
prospektif olarak değerlendirildi. Lateral ve Posterior yaklaşımlara göre hastalar iki gruba
ayrıldı. Lateral grupta 81 (38 erkek, 43 kadın; ortalama yaş 81,2 yıl dağılım 61-96) hasta,
Posterior grupta ise 97 (16 erkek, 71 kadın ortalama yaş 81,5 dağılım 60-99) hasta vardı.
Lateral grupta hastaların ortalama takip süresi 25,5 ay (12-46), Posterior grupta hastaların
ortalama takip süresi 26 ay (12-42) idi.
BULGULAR: Harris kalça skorlaması Lateral grupta ortalama 68,3 olup 39 hastada çok iyi,
9 hastada iyi, 20 hastada orta ve 2 hastada kötü sonuç; Posterior grupta ise ortalama skor
67,1 olup 1 hastada mükemmel, 37 hastada çok iyi, 16 hastada iyi, 39 hastada orta ve 9
hastada kötü sonuç elde edildi. Postoperatif dönemde her iki grupta da mobilizasyonunun
ameliyat öncesi döneme göre benzer oranda azaldığı görüldü. Lateral grupta tüm takipler
boyunca hiç çıkık gelişmezken, Posterior grupta çıkık oranı %10,3(n=10) idi (p=0.002).
Lateral grupta intraoperatif kırık oranı %14,8(n=12), Posterior grupta %4,1 (n=4) idi
(p=0.017). Lateral grupta derin doku enfeksiyon oranı %2,5(n=2), posterior grupta %5,2
(n=5) olup fark istatistik olarak anlamlı değildi (p=0.457). Lateral grupta üç, Posterior grupta
ise onbir hastada ikinci cerrahi girişime gerek duyuldu (p=0.056). Preop mobilite ve
fonksiyonel bağımsızlık skorları mortalitenin güçlü bir göstergesiydi (p=0.00). Mortalite
oranları, hastaların tüm takipleri boyunca lateral grupta 37(%45,7) hasta, posterior grupta
50(%51,5) hasta olarak tespit edildi (p=0.45).
SONUÇ: Çalışmamızda; kalça eklemine hemiartroplasti uygulamasında, posterior grupta
protez çıkığının lateral gruba göre anlamlı derece yüksek olduğu görüldü. Ayrıca çıkık 
gelişen hastalarda ikincil cerrahi gereksinimin erken mortaliteyi arttırdığı ve fonksiyonel
skoru olumsuz yönde etkilediği tespit edildi.
Anahtar sözcükler: Femur boyun kırığı; hemiartroplasti; yaklaşım.

Abstract:
BACKGROUND: The aim of this study is to evaluate the early results of patients who
underwent hip hemiarthroplasty with lateral (Modified Hardinge) and Posterior (Modified
Gibson) approaches following a femoral neck fracture.
METHODS: 178 patients (64 men, 114 women) who underwent hemiarthroplasty due to a
femoral neck fracture between 2016-2019 and who had at least one year of follow-up were
evaluated prospectively. Patients were divided into two groups according to lateral and
posterior approaches. There were 81 (38 men, 43 women; mean age 81.2 years distribution
61-96) patients in the lateral group, and 97 (16 men, 71 women mean age 81.5 distribution
60-99) patients in the posterior group. The mean follow-up time of the patients in the lateral
group was 25.5 months (12-46), and the mean follow-up time of the patients in the Posterior
group was 26 months (12-42).
RESULTS: Harris hip scoring was 68.3 in the lateral group and it was very good in 39
patients, good in 9 patients, moderate in 20 patients, and poor in 2 patients; Mean score in
the posterior group was 67.1, excellent in 1 patient, very good in 37 patients, good in 16
patients, moderate in 39 patients, and poor in 9 patients. In the postoperative period, it was
observed that mobilization in both groups decreased at a similar rate compared to the
preoperative period. In the lateral group, no dislocation developed during all follow-ups,
whereas in the posterior group, the dislocation rate was 10.1% (n = 10) (p = 0.002). The
intraoperatif fracture rate was 14.8% (n = 12) in the lateral group and 4.1% (n = 4) in the
posterior group (p = 0.017). The rate of deep tissue infection in the lateral group was 2.5%
(n = 2) and 5.2% in the posterior group (n = 5), and the difference was not statistically
significant (p = 0.457). Second surgery was required in three patients in the lateral group and
eleven in the Posterior group (p = 0.056). Preoperatif scores for mobility and functional
independence were highly predictive of mortality. (p = 0.00). Mortality rates were
determined as 37 (45.7%) patients in the lateral group and 50 (51.5%) patients in the
posterior group (p = 0.45).
CONCLUSION: In our study; In the application of hemiarthroplasty to the hip joint,
prosthetic dislocation was significantly higher in the posterior group than in the lateral group.
In addition, it was found that secondary surgery requirement increases early mortality and
negatively affects functional score in patients with dislocations.
Keywords: Femoral neck fracture; hemiarthroplasty; approach.