Belgesel fotoğrafın değişen sınırları: Post belgesel fotoğraf
Changing boundaries of documentary photography: Post documentary photography
Yazar: NADİR BUÇAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. İRFAN HIDIROĞLU
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İletişim Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2018
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts ; İletişim Bilimleri = Communication Sciences
Dizin: Belgesel fotoğraf = Documentary photography ; Fotoğraf = Photograph ; Fotoğraf sanatı = Photography art

Özet:
Bu tez araştırmasının konusu, 1970'li yıllarla birlikte doğuşuna tanık olduğumuz post belgesel fotoğraf yaklaşımıdır. Araştırmada, bu yeni belgesel pratiğinin hangi gerekçelerle kendisini var ettiği konusunda yaşanan araştırma ve bilgi eksikliği sorunundan yola çıkılarak bu yeni pratiğin varlığını anlamlandırma amacında olunmuş ve bunu gerçekleştirebilmek için nitel araştırma yöntemlerinden biri olan hermeneutik yöntem kullanılmıştır.
Post belgesel fotoğrafın önceli, geleneksel belgesel fotoğrafçılıktır. Dolayısıyla bu yeni belgesel pratiği, öncelinin ontolojik ve epistemolojik açıdan karşı karşıya olduğu açmazların bir sonucu olarak ortaya çıkmış ve kendisini onun bir alternatifi olarak konumlandırmıştır. Geleneksel belgesel fotoğraf, tarihsel süreçte şimdi ile sınırlı, geri dönüşü olmayan bir zaman algısına sahip olmuştur. Bu pratiğin zaman-mekân boyutlarıyla sınırlı olması, sadece yüzey görünümleri betimleyebilmesine yol açmış; bu durum, elde ettiği bilgilerin pozitivist bilgi teorisine karşılık gelmesini beraberinde getirmiştir. Geleneksel belgesel fotoğrafçıların bilgiye salt gözlemle ulaşma yöntemi pozitivistlerle benzerlik göstermekte ve her iki paradigmanın zaman-mekân boyutlarıyla sınırlı olması epistemolojik açıdan bazı açmazları da beraberinde getirmektedir. Geleneksel belgesel fotoğrafçılık açısından bu açmazlar, görünenin ötesindeki anlam ve bilgilere görsel olarak erişilememesidir.
Post belgesel fotoğrafta kaşımıza çıkan yenilik; photo/text, fotomontaj, dijital montaj ve sahneleme gibi temsil stratejileri aracılığıyla geleneksel temsilin içinde bulunduğu zaman-mekân sıkışmasını aşarak yüzey görünümlerin ötesindeki anlamlara temas etmeye çalışıyor olmasıdır. Post belgesel fotoğraf, bu görsel dil ve stratejiler yardımıyla geleneksel zaman algısını yıkıp, bu algıyı sürece dönüştürmüştür. Dolayısıyla post belgesel yaklaşımda geleneksel temsilin içinde bulunduğu pozitivist gerçeklik ve nesnellik anlayışı aşılmıştır. Sonuç olarak; post belgesel yaklaşım, geleneksel temsilin görsel olarak temas edemeyeceği bilgilerin keşfine yönelik önemli bir fotoğrafik uygulama olarak öne çıkmaktadır.

Abstract:
The subject of this thesis research is the post documentary photography approach which we witnessed its birth throughout 1970s. In the research, it was aimed to interpret the existence of this new practice on the basis of the problem of the lack of researches and information regarding on what grounds this new documentary practice brought itself into existence and it was used the hermeneutic method which is one of the qualitative research methods for making this interpretation. 
The predecessor of post documentary photography is the traditional documentary photography. Accordingly, this new documentary practice has been emerged as an outcome of the dilemmas faced by the predecessor ontologically and epistemologically; and it has been positioned itself as an alternative to that. Traditional documentary photography has had an irreversible time perception limited with now within the historical process. The fact that this practice is limited with the time-space dimensions has caused that it could portray only the surface appearances; and this situation has implied that the information it obtained corresponds to a positivistic information theory. In terms of traditional documentary photography, these dilemmas mean the inability to reach the meaning and information beyond the apparent in an epistemological manner.
The innovation we see in post documentary photography is the fact that it works for touching on the meanings beyond the superficial appearances by surpassing the time-space squeeze experienced by the traditional representation through representation strategies such as photo/text, photomontage, digital montage and staging. Post documentary photography has overcome the traditional time perception and has transformed this perception into a process by the help of this visual language and strategies. Therefore, the positivistic conception of reality and objectivity that includes also the traditional representation has been surpassed. As a consequence, post documentary approach has been becoming prominent as an important photographic practice towards the exploration of information which can not be accessed by the traditional representation visually.