Diyabetli ratlarda dorsolateral eksizyonel yaralara uygulanan insülin benzeri büyüme faktörü-1'in oksidatif parametrelere etkisi
The effect of the insulin like growth factor-1 applied to dorsolateral excisional wounds of the diabetic rats on oxidative parameters
Yazar: AHSEN ECE KUŞ
Danışman: PROF. DR. ŞULE COŞKUN CEVHER
Gazi Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Fizyoloji = Physiology
Dizin: Antioksidanlar = Antioxidants ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; İnsülin benzeri büyüme faktörü I = Insulin like growth factor I

Özet:
Diyabette artan oksidatif stresin ve azalan büyüme faktörlerinin, en önemli
komplikasyonlarından birisi de yara iyileşmesindeki gecikme olduğu ileri sürülmektedir.
Bu çalışmada diyabetli ratların dorsolateral eksizyonel yaralarına topikal yolla uygulanan
İnsülin Benzeri Büyüme Faktörü-I (IGF-I)'in, iyileşmenin zamana bağımlı olarak yara
dokusundaki oksidatif parametrelere etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada
200-250 g ağırlığında 42 adet Wistar-Albino cinsi erkek rat kullanıldı. Diyabet,
Streptozotosin (STZ) enjeksiyonu ile (ip, 60 mg/kg) oluşturulmuştur. Diyabetik rat grupları
kontrol (n=6), tedavisiz (n=12), Bovine Serum Albumin (BSA) (n=12) ve BSA+IGF-I
(n=12) olarak 4 ana gruba ayrılmıştır. Kontrol grubu hariç ratlarda, anestezi altında,
sırtlarında orta hattın iki yanında eksizyonel kesi yaraları oluşturulmuştur. IGF-I tedavili
gruplardaki ratların yaralarına hergün topikal yolla BSA içerisinde IGF-I (1,5 ng/ml)
uygulanmıştır. Uygulamalardan sonra iyileşmenin 3 ve 7. günlerinde ratlar feda edildi.
Çıkarılan yara dokularının tiyobarbitürik asit reaktif türleri (TBARS), glutatyon (GSH),
nitrik oksit (NOx) ve askorbik asit (AA) seviyeleri spektrofotometrik yöntemle ölçüldü.
Sonuçlar aritmetik ortalama ± standart sapma olarak ifade edildi ve Mann-Whitney U testi
ile değerlendirildi (p<0,05). IGF-I'in iyileşmenin erken evrelerinde yara dokusu TBARS
seviyelerini arttırırken, ileri evrelerinde ise azalttığı görülmüştür. IGF-I tedavili grupların
NOx seviyeleri yedinci günde diğer gruplarla karşılaştırıldığında arttırdığı görülmüştür.
Enzimatik olmayan antioksidan seviyelerini arttırarak yara dokusu antioksidan
kapasitesinin artmasına katkıda bulunduğu düşünülmektedir. Bu bilgiler ışığında, diyabetik
yaralarda topikal IGF-I uygulamasının zamana bağlı olarak oksidatif strese karşı koruyucu
olabileceği düşünülmektedir.

Abstract:
It is suggested that one of the most important complications of increasing oxidative stress
and decreasing growth factors in diabetes is the delay in wound healing. In this study, it
was aimed to investigate time-dependent effects of topical Insulin Like Growth Factor-I
(IGF-I) administration on oxidative parameters during dorsolateral excisional wounds
healing in diabetic rats. In this study 42 male Wistar albino rats (weight: 200-250g) were
used. Diabetes was created by injection of Streptozotocin (STZ) (ip, 60 mg/kg). Rats were
divided into four main groups as: control (n=6), no treatment (n=12), Bovine Serum
Albumin (BSA) (n=12) and BSA+IGF-I (n=12). While they were under anesthesia, two
full-thickness dorsolateral excisional wounds were made all rats except for the control
group. In IGF-I treated groups, wounds were treated topically with single daily dose
BSA+IGF-I (1,5ng/ml). After these administrations, on the 3rd and 7th days of wound
healing, rats were sacrificed. Thiobarbituric acid reactive substances (TBARs), glutathione
(GSH), nitric oxide (NOx) and ascorbic acid (AA) levels were measured
spectrophotometrically in wound tissues. The results were expressed as the mean ±
standard deviation of the arithmetic. Mean differences were compared by Mann-Whitney
U test (p<0,05). IGF-I significantly increased TBARS levels in early phase of wound
healing. In contrast, it significantly decreased TBARS levels in later phase of healing. In
the IGF-I treated groups, NOx levels were altered when compared with other groups. It is
thought to contribute to the increase of wound tissue antioxidant capacity by increasing
non-enzymatic antioxidant levels. In the light of these findings, IGF-I supplementation
may be protective against oxidative events depending on time in wound healing process.