hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Laparoskopik sleeve gastrektomide zımba hattı başlangıç 
noktasının pylora uzaklığının kilo verme üzerine etkisi /
Yazar: SİNAN ÖMEROĞLU
Danışman: PROF. DR. MEHMET MİHMANLI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Cerrahi-sindirim sistemi = Surgery-digestive system ; Gastrektomi = Gastrectomy ; Kilo verme = Weight loss ; Laparoskopi = Laparoscopy ; Obezite = Obesity ; Obezite cerrahisi = Bariatric surgery ; Obezite-morbid = Obesity-morbid ; Postoperatif komplikasyonlar = Postoperative complications

Özet:
Giriş: Obezite nedeni ile laparoskopik sleeve gastrektomi (LSG) uyguladığımız hastalarda
antral rezeksiyon sınırının (ARM) kalan mide hacmi (RdGV) ve fazla kilo kaybı (EWL)
üzerine etkisini araştırmayı amaçladık.
Metod: Ocak 2014- Ağustos 2015 ağustos yılları arasında LSG uyguladığımız hastaların
demografik verileri, operasyon bilgileri, postoperatif morbidite, mortalite ve 3, 6 ve 12.
aylardaki EWL oranları kayıt edildi. Hastalar ARM'ye göre 3 gruba ayrıldı: Grup 1 (n=80):
ARM≤3cm; Grup 2 (n=35): 3 6 cm) benzer postoperatif sonuçlarla birlikte
operasyon maliyetinin azalmasına ve hedeflenen EWL'ye ulaşma hızında yavaşlamaya neden
olur.

Abstract:
Background: To identify the effect of the extent of antral resection on the residual gastric
volume (RdGV) and excessive weight loss (EWL) among patients who underwent laparoscopic
sleeve gastrectomy (LSG) due to the obesity.
Methods: The demographical data, operative details, postoperative morbidity, mortality and
the percentages of EWL in the postoperative 3, 6 and 12 months of the patients who underwent
LSG between January 2014 and August 2015 were analyzed. These patients were divided into
three groups regarding the antral resection margin (ARM): Group 1 (n=80): ARM≤3cm; Group
2 (n=35): 3 6 cm) resulted in reduced operating
cost and decelerated reach to optimal EWL% with similar postoperative outcomes.
Tibia pilon kırıklarında açık redüksiyon ve internal fiksasyon tedavisinin sonuçları
Outcomes of open reduction and internal fixation treatment of tibia pilon fractures
Yazar: HASAN CEYLAN
Danışman: DOÇ. DR. DOĞAN ATLIHAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ayak bileği = Ankle ; Fiksasyon = Fixation ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırık fiksasyonu-iç = Fracture fixation-internal ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Tibia = Tibia ; Tibial kırıklar = Tibial fractures

Özet:
Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde Ağustos 2011 –  Mart 2015 yılları arasında cerrahi olarak tedavi edilmiş 46 Pilon  kırıklı hastadan, son kontrolleri yapılan 21 hastanın 21 pilon kırığı çalışmaya dahil edildi ve  21 hastanın 15  (%71.4)'i  erkek  6 (28.57)'sı  kadın idi. Yaş ortalaması 40.09 (aralık 19-64) idi. Etyolojide ilk sırayı yüksekten düsme (%76.19) almaktadır. 11 kırık Ruedi-Allgöwer tip 2 (%52.38), 10 kırık Ruedi-Allgöwer tip 3 (%47.6) olarak sınıflandırıldı. Gustilo-Anderson sınıflamasına göre 4 (% 57.14) hasta tip 1, 3 (%42.85) hasta tip 2 açık kırığa sahipti.
Sadece  açık  redüksiyon  ve  internal  fiksasyonla  tedavi  edilen  hastalar  degerlendirmeye  alındı.  Tibia  tespiti  için  13  (%61.90)  hastaya  anterolateral tibia distal uç plağı,  6  (%28.57)  hastaya  yonca plak,  ,  2    (%9.52)  hastada interfragmanter vida kullanıldı.
Ortalama  olarak  29.9(19-64)  ay  takip  edilen  hastalar  AOFAS   skorlama  sistemine  göre değerlendirildi. Tümü  açık  redüksiyon  ve  internal  fiksasyonla  tedavi  edilen  hastalardan 7 hastanın (%33.3) değerleri 81-100 arasında ve mükemmel, 14 hastanın (%66.4)  değerleri 61-80 arasında bulundu  ve iyi olarak değerlendirildi.

Abstract:
From August 2011  to March 2015, 46 patients were surgically treated
for pilon fracture, after the final checks of  21 patiens's 21 pilon fracture evaluated for  this study in Haseki Training and Research Hospital, Department of Orthopedics and Traumatology.  15 (%71,4)  of 21 patients were male and 6 (%28,57) were female. Mean age was 40.09 (19-64). The first order in etiology is the fall from the top (%76.19). Consistent with Ruedi-Allgöwer classification system, type 2  was 11 cases (%52.38), type 3 was 10 cases (%47.6)  noticed. According to Gustillo-Andersen classification system, type I was 4 cases (%57,14), type II was 3 cases (%42,85) were evaluated as open fracture.
Only patients treated with ORIF were included in the study. 13 cases (%61.90) of anterolateral tibia plate, 6 case s(%28.57) of cloverlift plate and 2 cases (%9.52) of interfragmanter screw were used for pilon fixation.
The mean follow up period was 29.9 (19-64) months and  the patients were evaluated according to the AOFAS scoring system. The mean of  AOFAS score 7(%33.3) patients in 81-100 and excellent, 14 (%66.4) patients in 61-80 and good outcomes and all of patients have excellent and good outcomes.
Ratlarda kolon anastomozunda kollajen dura matriks kullanımının anastomoz güvenliğine etkisi
The effect of collagen dura matrix use on anastomotic safety in rat colon anastomosis
Yazar: EZGİ TATLISU
Danışman: UZMAN EKREM FERLENGEZ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Anastomoz = Anastomosis ; Anastomoz-cerrahi = Anastomosis-surgical ; Kollajen = Collagen ; Kolon = Colon ; Kolon hastalıkları = Colonic diseases ; Transplantlar = Transplants ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Anastomoz kaçakları  %6 ile %27 arası değişen görülme  oranları ve %30'a ulaşan mortalite oranları ile kolorektal cerrahinin önemli komplikasyonlarından biridir.
Bu tez kolonda yapılan bir anastomozu kollajen dura matriks ile desteklemenin anastomozu nasıl etkileyeceğini saptamayı hedeflemiştir.
Bu tezde rat grupları anastomozları kollajen dura matriks ile desteklenmiştir. Sonrasında patlama basıncı, dokuda gram başına hidroksiprolin miktarları saptanmış ve histopatolojik inceleme yapılmıştır. Histopatolojik incelemede fibroblast, inflamasyon, kollajen ve neovaskülarizasyon değerlendirilmiştir. Patlama basıncı ve hidroksiprolin düzeyleri arasında istatiksel anlamlı fark saptanmazken kollajen ve fibroblast düzeyleri anlamlı saptanmıştır.
Çalışmanın  deneysel bir ön çalışma olarak değerlendirilmesi gerektiği ancak ileri çalışmalar için özellikle kollajen ve fibroblast artımı açısından umut vadettiği sonucuna varıldı. 
ANAHTAR KELİMELER: anastomoz, kollajen dura matriks, kolon

Abstract:
Anastomotic leaks are one of the major complications of colorectal surgery with rates ranging from 6% to 27% and mortality rates reaching 30%.
This thesis aimed to determine how collagen dura matrix would affect the colonic anastomosis 
In this thesis, rat anastomoses are supported by collagen dura mater. Subsequently, the amount of hydroxyproline per gram of tissueand bursting pressure was determined and the histopathological examination was performed. Histopathological examination revealed fibroblast, inflammation, collagen and neovascularization. Collagen and fibroblast levels were found to be significant when no statistically significant difference was detected between explosion pressure and hydroxyproline levels.
The study should be regarded as an experimental preliminary study, but it was concluded that there was promise for further studies, especially in terms of collagen and fibroblast expansion.
KEYWORDS: anastomosis, collagen dura mater, colon
50 GR OGTT sonucu negatif çıkanlar ile 50 GR OGTT sonucu pozitif çıkıp 100 GR GTT sonucu negatif çıkan gebelerde kordon kanı IGF-1 ,c peptid, insülin sonuçlarının karşılaştırılması
Comparision of insulin , c peptide , IGF-1 results between 50 GR OGTT  results negative and 50 GR OGTT results pozitive but 100 GR OGTT results negative
Yazar: EMRE MERTER MART
Danışman: DR. EBRU ŞAHİN GÜLEÇ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: C peptid = C peptide ; Diabet-gebelik sırasında = Diabetes-gestational ; Fetal kan = Fetal blood ; Gebelik = Pregnancy ; Glükoz = Glucose ; Glükoz tolerans testi = Glucose tolerance test ; İnsülin = Insulin ; İnsülin benzeri büyüme faktörü I = Insulin like growth factor I

Özet:
AMAÇ
Çalışmamızda amacımız 50 gr oral glukoz tarama testinde plazma glukoz düzeyi
140 mg/dl altında çıkan gebeler ile , 140 mg/dl üzerinde çıkan ve 100 gr OGTT
değerleri normal çıkan gebelerin kordon kanında IGF-1, C-Peptid ve İnsülin
değerlerini karşılaştırmaktır.
GEREÇ YÖNTEM
Çalışmamıza , 50 gr ogtt yaptığımız 80 gebe dahil edildi. 50 gr ogtt sonucu 140
mg/dl nin altında gelen 40 gebe kontrol grubu , 50 gr ogtt sonucu 140 mg/dl nin
üztünde gelip 100 gr ogtt sonucu normal gelen 40 gebe çalışma grubu olarak
alındı. Her iki gruptan da sezaryen esnasında bebek çıktıktan sonra umblikal
korddan biyokimya tüpüne kan alınarak insülin, c peptid ve IGF 1 düzeyleri
çalışıldı.
BULGULAR
İnsülin ortalama, 50 gr OGTT≥140 grubunda 40.3±19.6 ve 50 gr OGTT<140
grubunda 9.7±7.5 olarak hesaplandı. İncelenen iki grubun İnsülin ortalamaları
arasında istatistiksel anlamlı farklılık saptandı (p<0.001).
C-Peptit ortalama, 50 gr OGTT≥140 grubunda 10.0±3.2 ve 50 gr OGTT<140
grubunda 4.0±2.2 olarak hesaplandı. İncelenen iki grubun C-Peptit ortalamaları
arasında istatistiksel anlamlı farklılık saptandı (p<0.001).
IGF-1, 50 gr OGTT≥140 grubunda 14 (%35) hastada düşükken, 26 (%65)
hastada yüksekti ve 50 gr OGTT<140 grubunda 32 (%80) düşükken, 8 (%20)
hastada yüksekti. İncelenen iki grupta IGF-1 yüksekliği açısından farklılık
saptandı (p<0.001)
SONUÇ
50 gr OGTT sonucu negatif gelen gebelerle , 50 gr OGTT sonucu pozitif gelip
100 gr OGTT sonucu negatif gelen gebeler arasında insülin, c peptid ve IGF 1

düzeyleri bakımından anlamlı farklılık saptandı. Bu yüzden 100 gr OGTT sonucu
negatif gelse dahi olası maternal ve fetal komplikasyonlar açısından dikkatli
olunmalıdır.

Abstract:
AİM: Our aim is comparision of insulin , c peptide , ıgf -1 results between normal 50 gr ogtt groups and abnormal 50 gr ogtt and normal 100 gr ogtt groups
METHOD: 40 normal patients ıncluded for control group and 40 abnormal patient for other group
RESULT: In the abnormal group ;ınsulin, c peptide and ıgf-1 results are higher  than normal group
Servikal konizasyon sonrası cerrahi sınır pozitifliği olan ve rekonizasyon yapılan 705 olgunun değerlendirilmesi
Evaluation of re-conization after cervical conization with positive surgical margins: A review of 705 cases
Yazar: MEHMET CEYHAN
Danışman: DR. İLHAN ŞANVERDİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Cerrahi-ürogenital = Surgery-urogenital ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Serviks uteri = Cervix uteri ; Uterin servikal hastalıklar = Uterine cervical diseases ; Uterin servikal neoplazmlar = Uterine cervical neoplasms ; Ürogenital neoplazmlar = Urogenital neoplasms

Özet:
Amaç: Konizasyon sonrası cerrahi sınır pozitif gelen ve tekrar konizasyon yapılan olguların patolojik sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 
Gereç ve Yöntem: 2012-2017 yılları arasında hastanemizde servikal konizasyon yapılan 705 olgunun 105 tanesinde cerrahi sınır pozitifliği olan ve bunlardan tekrar konizasyon yapılan 31 olgunun patolojik sonuçları değerlendirilmiştir. 
Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 36,4±4,8 yıldır. Konizasyon materyallerinin 10'unda displazi (10/31), 6'sında CIN2-3, 4'ünde ise CIN1 saptanmıştır. 
Sonuç: Konizasyon invaziv serviks kanserini ekarte etmekte yeterli doku hem de tedavi yöntemi olarak önemini korumaya devam etmektedir. Cerrahi sınır pozitif hastalarda ikinci kez konizasyon yapılması etkili bir yöntemdir.

Anahtar Kelimeler: konizasyon; servikal intraepitelyal neoplazi; pozitif cerrahi sınır

Abstract:
Aim : To evaluate final pathological results of re-conization which were done after the finding of positive cervical conization margin
Material and method: Thirty one patients underwent re-conization revealing positive surgical margins among 705 patients who had undergone cervical conization between 2012 and 2017 were included in this study.
Results : Mean age of the patients were 36,4±4,8. Dysplasia was revealed in only 10 re-conization materials (10/31), 6 high grade CIN, 4 low grade CIN.
CONCLUSİON: Re-conization of residual disease is an effective method for high grade squamous intraepithelial lesions.

Keywords: conization; cervical intra-epithelial neoplasia; positive surgical margin
Üst ekstremite cerrahisinde infraklavikuler brakial pleksus bloğunda farklı volümde lokal anestezik kullanımı anestezik özelliklerinin karşılaşdırılması: Retrospektif çalişma /
Yazar: FIRDOVSI ALIZADA
Danışman: UZMAN Leyla Türkoğlu Kılınç
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Anestezi-lokal = Anesthesia-local ; Brakiyal pleksus = Brachial plexus ; Ortopedi = Orthopedics ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Sinir blokajı = Nerve block ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Çalışmamızda Sağlık Bilimleri Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Plastik ve Rekonstruktif Cerrahi Kliniği'nde, el ve önkol yaralanması nedeniyle ultrason (USG) eşliğinde infraklavikuler brakial pleksus bloğu ile opere olan , 18 ile 65 yaşları arasında , ASA I-II toplam 70 olgu  dahil edildi. Travma dışı el cerrahisi geçiren, dört saatten uzun süren operasyonlar, gebeler,  ciddi organ yetmezliği olan kritik hastalar, nöropsikiyatrik sorunları olan olgular çalışma dışı bırakıldı.
Periferik sinir stimilatörü kullanılmadan yalnızca USG  ile infraklavikuler  brakial pleksus blokağu yapılan 70 hasta iki gruba ayrıldı . 20 ml % 0,5'lik bupivakain (Bustesin® %0.5,5 mg/ml,20 ml;VEM İlaç) + 10 mL %2 'lik lidokain (Aritmal®%2, 20 mg/ml, 5 ml;OSEL İlaç) lokal anestezik karışımından  Grup 1'de (35 hasta)  15 cc, Grup 2'de (35 hasta) 20 cc lokal anestezik karışımı verilen 70 hasta çalışmaya dahil edildi. 
Olguların demografik verileri; yaş, kilo, boy, vücut/kitle indeksi cinsiyet, operasyon ve  turnike süreleri ,yan etkiler ;hemotoraks, pnomo toraks, sinir hasarı, lokal anestezik toksisitesi, intravaskuler ilaç ponksiyonu, horner sendromu  kaydedildi.
Olguların blok özellikleri ; duyusal blok başlama zamanı, motor blok başlama zamanı (dk), duyusal blok süresi (dk) , motor blok süresi (dk), analjezi süreleri (dk), ağrı değerlendirilmesi Visual Analog Skalası (VAS) skoru ile blok öncesi, blok sonrası 2.saat, 4.saat, 6.saat, 12.saat ve 24.saatte istirahat ve hareketle kaydedildi. 
Sonuç olarak USG eşliğinde, periferik sinir stimulatörü kullanılmaksızın infraklavikuler brakial pleksus bloğu uyğulanmış 70 hastanın dosyasını retrospektif olarak karşılaştırdığımızda, Grup n2'nin (yüksek  volüm 20cc)  Grup n 1'e (düşük volüm 15 cc) göre daha üstün  olduğu kanaatine vardık. Böyleki Grup n 2'de (20 cc) Duysal blok ve Motor blok başlama süresi Grup n 1'den (15cc) daha erken, Duysal blok,  Motor blok ve analjezi süresi daha fazla devam etmiştir.

Abstract:
daha sonra doldurulacaktır
Diyabetik makula ödemi olan naif hastalarda diyot mikropulse laser tedavisinin etkinliğinin gösterilmesi
Effectivity of diode micropulse laser therapy in native patients with diabetic macular oedema
Yazar: YUSUF EMRE DOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. YELDA BUYRU ÖZKURT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Lazer tedavisi = Laser therapy ; Makula ödemi = Macular edema

Özet:
Amaç: Diyabetik makula ödemi (DMÖ) tedavisinde diyot mikropulse laser (DMPL) etkinliğinin değerlendirilmesi
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniği'nde Nisan 2015 – Nisan 2017 tarihleri arasında DMÖ tanısı alan 40 hastanın 63 gözü retrospektif olarak değerlendirildi.
Tüm hastaların DMPL öncesi rutin oftalmolojik muayeneleri yapıldı. DMPL sonrası kontrollerde en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EİDGK) ve santral makula kalınlıkları (SMK) değerlendirildi.
Bulgular: DMPL öncesine göre 9. ve 15. ay EİDGK'sinde istatistiksel olarak anlamlı artış tespit edilirken, 9. ay ile 15. ay arasındaki değişim ise istatistiksel olarak anlamlı tespit edilmemiştir.  DMPL öncesine göre 9. ve 15. ay SMK'sında istatistiksel olarak anlamlı azalma tespit edilmiştir.
Sonuç: DMÖ tedavi seçeneklerinden biri olan DMPL tedavisinin hem görsel hem de morfolojik olarak olumlu sonuçlar gösterdiği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Diyabetik makuler ödem, diyot mikropulse laser

Abstract:
Purpose: Evaluation of diode micropulse laser (DMPL) effectiveness in diabetic macular oedema (DME) treatment
Matherialand Method: In this study, 63 eyes of 40 patients diagnosed with DME between April 2015 and April 2017 were evaluated retrospectively in Fatih Sultan Mehmet Training and Research Hospital Eye Clinics.
Routine ophthalmologic examinations of all patients before DMPL were performed. Best corrected visual acuity (BCVA) and central macular thickness (CMT) were evaluated after DMPL.
Results: A statistically significant increase was found in the 9th and 15th month BCVA before DMPL.
A statistically significant decrease was found in the 9th and 15th months of CMT according to the pre-DMPL. The change between 9th month and 15th month was not statistically significant.
Conclusion: It has been found that DMPL treatment, which is one of the DME treatment options, has positive results both visually and morphologically.

Keywords: Diabetic macular oedema, diot micropulse laser
Plasentanın kendiliğinden ayrılma zamanının ve bu süreyi etkileyen faktörlerin belirlenmesi
Determining the time of spontaneous separation of placenta after vaginal delivery and the factors affecting this time
Yazar: NİHAT FARİSOĞULLARI
Danışman: DR. ÖMER TALİP TURHAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Doğum = Delivery ; Plasenta = Placenta ; İndüksiyon = Induction

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, vajinal doğum sonrası plasentanın kendiliğinden ayrılma zamanını ve bu süreyi etkileyen faktörleri belirlemektir.
Yöntem: Çalışmamıza İstanbul Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğine 01.03.2016-01.01.2017 tarihleri arasında vajinal doğum için başvuran 198 hasta dahil edildi. Vajinal doğumu takiben plasentanın kendiliğinden ayrılması beklendi ve 5'er dakika aralıklarla kontrol edildi. 
Bulgular: Plasentanın ayrılma zamanı 11,69  ± 6,09 dakika olarak tespit edildi. İndüksiyon alan ve daha önce doğum yapmış hastalarda plasenta ayrılma zamanının kısaldığı görüldü. Hastaların %96'sının plasentasının ilk 20 dakika içerisinde ayrıldığı izlendi. 198 hastanın 5'inde plasenta 30 dk. içerisinde kendiliğinden ayrılmadı ve elle halas edildi.
Sonuç: Bu çalışmada plasentanın kendiliğinden ayrılma süresi 10-15 dk. aralığında izlendi. Plasentanın kendiliğinden ayrılması için 20 dakika eşik değer olarak tespit edilmesi gerektiği düşünüldü. İndüksiyon almak ve daha önce doğum yapmakta bu süreyi kısaltan faktörler olarak tespit edildi.

Anahtar Kelimeler: Doğum evreleri, plasenta, plasenta retansiyonu, indüksiyon.

Abstract:
Purpose: The purpose of this study is to determine the timing of spontaneous separation of placenta after vaginal delivery and the factors affecting this time. 
Methods: Between 01.03.2016-01.01.2017 in the department of Obstetrics and Gynecology in İstanbul Dr. Lütfi Kırdar Kartal Education and Research Hospital.,198 patients referred for vaginal delivery were included in our study. Following vaginal delivery, the placenta was expected to be spontaneously separated and checked at intervals of 5 minutes.
Results: The separation time of the placenta was determined to be 11,69 ± 6,09 minutes. It has been observed that the time for placental separation in induction-receiving and previously delivered patients is shortened. The placenta of 96% of the patients left within the first 20 minutes. In 5 of 198 patients the placenta did not spontaneously separate within 30 minutes and was taken by hand.
Conclusion: In this study, the spontaneous separation time of the placenta was observed at intervals of 10-15 minutes. It was thought that 20 minutes should be determined as the threshold value for the spontaneous separation of the placenta. Taking induction and previously giving birth has been identified as a shortening factor.

Key words: Labor stages, placenta, placenta retention, induction
Total abdominal histerektomi ve laparoskopik histerektomi sonuçlarının karşılaştırılması
To compare the results of total abdominal hysterectomy and laparoscopic hysterectomies
Yazar: AHMET HASAN ERGİN
Danışman: PROF. DR. FATMA FERDA VERİT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Süleymaniye  Kadın Hastalıkları ve​ Doğum Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Cerrahi-abdominal = Surgery-abdominal ; Cerrahi-kadın doğum = Surgery-obs.-gyn. ; Genital hastalıklar = Genital diseases ; Genital hastalıklar-kadın = Genital diseases-female ; Histerektomi = Hysterectomy ; Laparoskopi = Laparoscopy

Özet:
TAH grubunda ortalama yaş (48,56±6,32 p>0,05), TLH grubunda ortalama yaş (49,89±6,13 p>0,05) olarak hesaplandı. Histerektomi ile birlikte BSO yapılanların yaş ortalaması (51,39 ±6,22) bulundu. Operasyon süresi TAH grubunda (108,85±36,47) dakika, TLH grubunda (145,65±40,48) dakika olarak hesaplanmıştır (p<0,05). Hastanede kalış süresi TAH yapılanlarda (2,38±0,69) gün, TLH yapılanlarda (2,45±0,80) gün olarak bulundu (p>0,05). Major komplikasyon her iki yöntemde de gelişmedi. TLH uygulanan hastalarda minor komplikasyon gelişmezken; TAH uygulanan 4 hastada kesi yeri enfeksiyonu ve 1 hastada da vaginal kafta hematom izlenmiştir. TLH yapılan 3 hastaya ve TAH yapılan 8  hastaya kan transfüzyonu ihtiyacı olduğu izlenmiştir (p>0,05).

Abstract:
Mean age was calculated (48,56±6,32 p>0,05) in TAH group and (49,89±6,13 p>0,05) in TLH grup. Mean age was found (51,39±6,22) in patients who had histerectomy with BSO. Operating time was calculated (108,85±36,47) minutes in TAH group and (145,65±40,48) minutes in TLH grup (p<0,05). Length of hospital stay was found (2,38±0,69) days in TAH grup, (2,45±0,80) days in TLH grup (p>0,05). Major complication did not develop in both methods. There were no minor complications in TLH group; wound infection was developed in 4 patients and vaginal cuff hematom developed in 1 patient in TAH group (p>0,05).