Tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanlarda gece ara öğün seçeneklerinin nokturnal kan glukoz değişkenliğine etkisi
The effect of night snack options on nocturnal blood glucose variability in children and adolescents with type 1 diabetes
Yazar: DİDEM GÜNEŞ KAYA
Danışman: PROF. DR. MURAT BAŞ
Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Beslenme ve Diyetetik = Nutrition and Dietetics
Dizin: Beslenme = Nutrition ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Ergenler = Adolescents ; Glisemik indeks = Glycemic index ; Hipoglisemi = Hypoglycemia ; Çocuklar = Children

Özet:
Bu çalışmanın amacı; Tip 1 diyabetli çocuk ve adolesanlarda farklı besin ögesi içerikli gece ara öğünlerinin nokturnal hipoglisemi ve glukoz dalgalanmalarına etkisinin olup olmadığının araştırılmasıdır. Prospektif tek merkezli beslenme müdahalesi çalışması olarak planlanan çalışmaya yaşları 6-17 arasında değişen, intensif insülin tedavisi alan 4 kız 8 erkek toplam 12 olgu dahil edilmiştir. Olgulara 4 farklı ara öğün (Karbonhidrat (KH), KH+Protein, KH+Yağ, KH+Lif) her biri 3 kez verilmek üzere toplam 12 gün ara öğün verilmiştir. Olgular kan glukoz takiplerini kendi düzenlerinde yapmaya devam ederken aynı zamanda kapalı devre sürekli ölçüm cihazı ile izlenmişlerdir. Ara öğünlerin her akşam saat 21:00 de tüketilmesi sağlanmıştır. Eğer ara öğün zamanında hipoglisemi ya da hiperglisemi saptanırsa diyabetlinin müdahale edilmesine izin verilmiştir. Kan glukozu için hedefte geçirilen süre (TIR) değerlendirildiğinde; KH ve KH + protein TIR'ı istatistiksel olarak KH + Yağ ve KH + Lif değerlerinden yüksektir (p=0,014). Tüm öğünler değerlendirildiğinde 12 olgudan 7 (%58,3) tanesi için en yüksek TIR, KH+Protein içeren öğündür. KH+Yağ hiçbir olgu için en iyi TIR'a sahip değildir. KH + protein eğri altında kalan alan (AUC) değerleri istatistiksel olarak KH + Yağ değerlerinden istatistiksel olarak düşüktür (p=0,08). Glisemik dalgalanma (%CV) değerlendirildiğinde ara öğünler arasında istatistiksel fark bulunmazken değişkenlik katsayısı ortalaması en düşük olan ara öğün KH+Protein olarak belirlenmiştir. KH+Yağ öğünü istatistik olarak anlamlı olmasa da hiperglisemide geçirilen süre diğer öğünlere göre daha uzun bulunmuştur. KH+Lif öğünü de istatistik açıdan anlamlı olmasa da diğer öğünlere kıyasla en uzun hipoglisemi süresi geçirilen ara öğün olmuştur. Sonuçlarda bireyler arasında farklılıklar bulunmaktadır. Daha çok çalışmaya ihtiyaç duyulmakla birlikte bireyselleştirilmiş ara öğün modellerinin metabolik kontrolün sağlanmasına katkıda bulunabileceği düşünülmüştür.

Abstract:
The aim of this study is to investigate whether night snacks containing different nutrients have an effect on nocturnal hypoglycemia and glucose fluctuations in children and adolescents with Type 1 diabetes. The study, which was planned as a prospective single-center nutritional intervention study, included a total of 12 cases, 4 girls and 8 boys, aged 6-17, using intensive insulin therapy. The subjects were given 4 different snacks (Carbohydrate (CH), CH+Protein, CH+Fat, CH+Fiber) three times each, for a total of 12 days. While the cases continued to follow their blood glucose in their own order, they were also followed up with a closed-circuit continuous measuring device. Snacks were consumed every evening at 21:00. If hypoglycemia or hyperglycemia was detected at the time of the snack, participants was allowed to intervene. When the time spent at the target (TIR) is evaluated for BG; KH and KH + protein TIR were statistically higher than KH + fat and KH + fiber values (p=0.014). When all meals were evaluated, the highest TIR for 7 (58.3%) of 12 participants was the snack containing CH+Protein. KH+FAT does not have the best snack for any participant. KH + proteinarea under curve (AUC) values were statistically lower than KH + fat values (p=0.08). When the %CV of glycemic variability was evaluated, there was no statistical difference between the snacks, but the snack with the lowest %CV average was determined as CH+Protein. Although the CH+Fat meal was not statistically significant, the time spent in hyperglycemia was found to be longer than other meals. Although the majority of CH+Fiber was not statistically significant, it was the snack with the longest hypoglycemia time compared to other meals. There are differences between individuals with the results. Although more studies are needed, it is thought that individualized snack models can contribute to metabolic control.