Distraksiyon işlemi ile eş zamanlı uygulanan yönlendirilmiş kemik rejenerasyonunun yeni kemik oluşumu üzerindeki etkilerinin incelenmesi
Evaluation of the effects of guided bone regeneration on the newly formed bone in distraction gap
Yazar: UMUT DEMETOĞLU
Danışman: PROF. DR. ALPER ALKAN
Erciyes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2012
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dikkat dağıtma = Distraction ; Kemik rejenerasyonu = Bone regeneration ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Osteogenez = Osteogenesis ; Periost = Periosteum

Özet:
Çene kemiklerinin kontrollü olarak ?distraksiyon osteogenesis? ile uzatılması, günümüzde sıkça uygulanan ve neredeyse bu uygulamaya ait tüm detayların bilindiği bir yöntem haline gelmiştir. Buna rağmen distraksiyon osteogenezisi işlemleri sırasında istenmeyen komplikasyonlarla karşılaşılmakta ve ideal bir kemik rejeneratı elde edilememektedir. Bu komplikasyonlardan biri de, distrakte edilen kemik aralığında yumuşak doku invazyonunun sebep olduğu `seminular defekt' olarak da bilinen konkavite şeklinde kemik defektleridir. Bu defektler istenilen ideal kemik hacminin kazanılmasını engeller ve ikinci bir ameliyatla defekt bölgesinin otojen ya da allojen greftlerle ögmente edilmesi gerekliliğini çıkartır. Tüm bu işlemler ek bir maliyet ve morbidite artışına sebep olmaktadır.Çalışmada distraksiyon aralığında yeni oluşan kemikte meydana gelen rezorbsiyonun sebebi ve bu rezorbsiyonun yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu ile önlenip önlenemiyeceğini araştırdık. Bu çalışmadan önce 12 koyun mandibulasında distraksiyon osteogenezisi ile eş zamanlı olarak yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu yöntemini kullandık. Koyun mandibulasında korpus distraksiyonu yaptığımız bu pilot çalışmada membran kullanılmasının distraksiyon aralığında yeni oluşan kemik hacmini arttırdığı gözlendi. Şimdiki çalışmada ise deney hayvanı olarak insan mandibulası ile yapısal olarak benzerlik gösteren köpek mandibulasını seçtik. Köpek mandibulasında iki taraflı alveoler distraksyon yapıldı. Çalışmaya dahil edilen 10 köpeğin mandibulalarında bir taraf kontrol grubunu oluştururken diğer taraf ise deney grubunu oluşturdu. Çalışma grubundaki hayvanlarda distraksiyon işlemi ile birlikte yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu yöntemi kullanılırken, kontrol grubunda sadece distraksiyon işlemi gerçekleştirildi. Çalışma sırasında bir köpek ameliyat sırasında bir köpek ise ameliyattan sonra öldü. Çalışmaya dahil edilen sekiz köpekte ise bir haftalık latent dönemin ardından 10mm (1mm/gün) lik distraksiyon yapıldı ve 3 ay kadar pekiştirme aşaması için beklenildi. Bu süre sonunda köpekler sakrifiye edildi ve örnekler radyolojik ve histolojik olarak incelendi. Yeni oluşan kemik hacmi membran kullanılan grupta anlamlı derecede yüksek çıktı. Densitometrik ölçümlerde iki grup arasında anlamlı bir fark bulunamadı. Histolojik incelemede ise iki gruptada distraksiyon aralığında yeni kemik oluşumunun gerçekleştiği membran uygulanmasının distraksiyon aralığında yeni oluşan kemiğe olumsuz bir etkisinin olmadığı gözlendi.Sonuç olarak bu çalışmada distraksiyon aralığında daha geniş ve yeterli hacimde kemik elde edebilmek için yönlendirilmiş kemik rejenerasyonunun distraksiyon işlemi ile kullanılması başarılı sonuçlar vermiştir.Anahtar kelimeler: Distraksiyon osteogenezisi, yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu, periosteum

Abstract:
ABSTRACTIn recent years distraction osteogenesis has been used successfully and became a well known procedure and frequently used to extend the mandible and maxillary bones. However complications can be seen in distraction osteogenesis procedure and these complications may cause degradation of newly regenerated bone. One of these complications is concave bone defect which is named semilunar defect, that occurs at distraction gap. These defects decrease the quantity of regenrated bone and autogenous or allogafts are needed for augmentation of defect area. These procedures brings additional cost and donor side morbidity.We determined the causes of bone resorption within a distraction gap and determined whether it could be prevented via guided bone regeneration during distraction. Before recent study we performed a pilot study at 12 sheep. We distracted sheep mandible and used guided bone regeneration technique simultaneously with distraction osteogenesis procedure. Increasing of bone volume were seen at membrane used group. In recent study we prefer dog mandible because of the similarities between dog mandibles morphology and human mandible. Alveolar distraction were achieved at ten dog mandibles bilaterally. One side of the ten dog mandibles formed the control group; the other side was the study group. During study one dog died in operation and another dog died after operation. Eight dog were included to study. In the study group, guided bone regeneration was applied with distraction osteogenesis. In control group only alveolar distraction was applied. At the end of a 1-week latent period, all subjects were distracted 10 mm (1 mm/d), and we waited 3 months for consolidation. At the end of this period, all animals were sacrified, and radiologic and histologic evaluations of the newly formed bone within the distraction gap were conducted. ?The surface area of the regenerating bone in the membrane group was significantly higher than in the group without membrane. No significant difference between the groups in densitometric values was observed. Histologic exemination showed newly regenerated bone at distraction sides in both group and no adverse effect were seen with bone regeneration in membrane used group.Concomitant use of guided bone regeneration with distraction osteogenesis may be the optimal way to generate a flat bone surface within a distraction gap.Keywords: Distraction osteogenesis, guided bone regeneration, periosteum