Çocuklarda duodenogastrik reflü hastalığı ve kabızlık tedavisine yanıtının prognozla ilişkisi
The relationship of response to treatment of duodenogastric reflux disease and constipation with prognosis in children
Yazar: FİGEN KARAKUŞ
Danışman: PROF. DR. AYGEN YILMAZ
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Duodenogastrik reflü = Duodenogastric reflux ; Kabızlık = Constipation ; Polietilen glikoller = Polyethylene glycols ; Sukralfat = Sucralfate ; Ursodeoksikolik asit = Ursodeoxycholic acid

Özet:
DGR; duodenumda bulunan alkali özellikli safra, pankreas ve ince barsak sekresyonlarının mideye geri kaçışı olarak tanımlanmaktadır. Fizyolojik olarak duodenum içeriği beslenme sonrasında, uyku esnasında ve sabah açlık anında; az miktarda ve kısa süreli mideye geri kaçabilir. Ancak fazla miktarda ve uzun süreli DGR sonucunda, duedonumdaki sekresyonlar mide mukozasında hasar ve enflamasyon oluşturur. Midedeki hasara safra asitlerinin, pankreas enzimlerinin ve ince barsak sekresyonlarının birlikte sebep olduğu düşünülmektedir. Bu hasara bağlı bulantı, kusma, karın ağrısı gibi semptomların oluşmasına ve mide mukozasında gastrit, ülser, metaplazi, karsinom gibi patolojik durumların oluşmasına DGRH denir. DGRH tanısı için altın standart yoktur ancak endoskopide görülen gastrik mukozal eritem, erozyon, ülser ve midede duodenum sekresyon içeriği ile bol safra havuzu varlığı tanı için yardımcıdır. Yetişkinlerde en sık etiyolojik neden geçirilmiş operasyonlardır. Ancak çocuklarda en sık etiyolojik neden olarak primer DGRH görülmektedir. Çocuklarda DGRH hakkında kısıtlı veri bulunmaktadır ve tedavisinde standart bir yaklaşım yoktur. 
Bu çalışmada; anti-asit tedaviye dirençli reflü semptomları nedeniyle başvuran ve üst GİS endoskopi ile DGRH tanısı alan 91 çocuk hasta değerlendirilmiştir. Bu hastalarda DGRH'nın risk faktörlerini ve etiyolojisini değerlendirmek üzere hastaların demografik özelliklerini (cinsiyet, yaş, kilo, boy, kilo-boy persentilleri, akrabalık, aile öyküsü, beslenme özellikleri, dışkılama özellikleri), klinik bulgularını ve prognozla ilişkili faktörlerini inceledik. Çalışmamızdaki hastaların 59'u (%64,8) kız, 32'si (%35,2) erkekti. Hastaların yaş ortalaması 14,12±2,91 olarak gözlendi. Çalışmamızda, kız cinsiyet ve adolesan yaş grubunda DGRH'nın daha sık olduğu gözlenmiştir. Hastalar tedavi şekillerine göre iki gruba ayrılarak karşılaştırılmıştır. Tedavisinde UDKA ve sükralfat kullanılanlar Grup 1 olarak belirlenirken; UDKA, sükralfat ve Macrogol 3350 kullanılanlar Grup 2 olarak belirlendi. Tedavi sonrası hastaların semptomları ve klinik evrelemesi değerlendirilmiştir. Tüm hastalar değerlendirildiğinde iki grubun da tedavi sonrasında epigastrik ağrı/yanma, bulantı, kusma, hazımsızlık, kabızlık, iştahsızlık ve kilo kaybı şikayetlerinde istatiksel anlamlı bir azalma gözlendi. Gruplar arasında tedavi şekline göre yapılan karşılaştırmada, klinik evre skor değişimleri arasında anlamlı bir fark saptanmadı. Ancak Macrogol 3350 kullanılan Grup 2 hastalarında epigastrik ağrı/yanma ve kabızlık şikayetlerinde kullanılmayan gruba göre istatiksel anlamlı ölçüde azalma gözlendi. Sonuç olarak; DGRH ile ilişkili semptomların tedavisinde hastalara uygulanacak rejim içerisinde UDKA ve sükralfat tedavisine ek olarak Macrogol 3350 tercih edilmesi, hastalarda gelişen epigastrik ağrı/yanma ve kabızlık şikayetinin gerilemesine katkı sağlamakta ve hastalığın prognozuna olumlu bir etki oluşturmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Duodenogatrik Reflü, Kabızlık, Ursodeoksikolik asit, Sükralfat, Polietilen glikoller, Macrogol 3350

Abstract:
The Relationship of Response to Treatment of Duodenogastric Reflux Disease and Constipation with Prognosis in Children
DGR; is defined as the reflux of alkaline bile, pancreatic, and small intestine secretions in the duodenum into the stomach. Physiologically, the contents of the duodenum after feeding, during sleep, and morning fasting; may escape back into the stomach in small amounts and for a short time. However, as a result of excessive and long-term DGR, secretions in the duodenum cause damage and inflammation in the gastric mucosa. It is thought that bile acids, pancreatic enzymes, and small intestine secretions together cause stomach damage. The occurrence of symptoms such as nausea, vomiting, and abdominal pain due to this damage and the formation of pathological conditions such as gastritis, ulcer, metaplasia, and carcinoma in the gastric mucosa are called DGRD. There is no gold standard for the diagnosis of DGRD, but the presence of gastric mucosal erythema, erosion, ulcer, duodenal secretion content, and abundant bile pool in the stomach seen on endoscopy are helpful for the diagnosis. The most common etiological cause in adults is previous operations. However, primary DGRD is seen as the most common etiologic cause in children. There is limited data on DGRD in children and there is no standard approach for its treatment.
In this study; 91 pediatric patients who presented with reflux symptoms resistant to anti-acid therapy and were diagnosed with DGRD by upper GI endoscopy were evaluated. To evaluate the risk factors and etiology of DGRD in these patients, we examined the demographic characteristics (gender, age, weight, height, weight-height percentiles, consanguinity, family history, nutritional characteristics, defecation characteristics), clinical findings, and prognostic factors. Of the patients in our study, 59 (64.8%) were female and 32 (35.2%) were male. The mean age of the patients was 14.12±2.91. In our study, DGRD was observed to be more common in female gender and adolescent age groups. The patients were divided into two groups according to their treatment modalities and compared. Those who used UDCA and sucralfate in their treatment were determined as Group 1; Those who used UDCA, sucralfate, and Macrogol 3350 were determined as Group 2. Post-treatment symptoms and clinical staging of patients were evaluated. When all patients were evaluated, a statistically significant decrease was observed in the complaints of epigastric pain/burning, nausea, vomiting, indigestion, constipation, anorexia, and weight loss in both groups after treatment. In the comparison between the groups according to the type of treatment, no significant difference was found between clinical stage score changes. However, a statistically significant decrease was observed in the complaints of epigastric pain/burning and constipation in Group 2 patients using Macrogol 3350 compared to the group not used. In conclusion; Preferring Macrogol 3350 in addition to UDCA and sucralfate treatment in the regimen to be applied to patients in the treatment of DGRD-related symptoms contributes to the regression of epigastric pain/burning and constipation complaints in patients and has a positive effect on the prognosis of the disease.
Keywords: Duodenogatric Reflux, Constipation, Ursodeoxycholic acid, Sucralfate, Polyethylene glycols, Macrogol 3350