Erişkinde posterior komünikan arterin distal bifurkasyonunda görülen vasküler patern oranlarının internal elastik lamina uzunluğu ölçülerek saptanması
The Determination of the Vascular Pattern Ratios Seen in the Bifurcation of the Posterior Communicating Artery in adult by the measurement of the Internal Elastic Lamina Length
Yazar: HÜSEYİN HAYRI KERTMEN
Danışman: UZMAN HABİBULLAH DOLGUN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Beyin-Sinir ve Omurilik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Willis poligonun posterior kısmını prekominikan posterior serebral arterler
(P1) ve posterior komünikan arter (PComA) olusturur. Đlk kez 1662 yılında Thomas
Willis tarafından tanımlanmasından itibaren posterior kısmı ile ilgili bir çok
varyasyonu saptanmıstır.
Eriskinde serebral arteriyel poligonun posterior kısmı ile ilgili adult,
transizyonel ve embriyonik olmak üzere üç temel vasküler patern varyasyonu
tanımlanmıstır.
Daha önceden yapılan çalısmalarda bu paternlerin görülme oranları ile ilgili
bir çok değisik veri bildirilmistir ve bu oranlar arasında belirgin bir uyum yoktur.
Bunun nedenleri arasında ölçümlerde herhangi bir standardizasyon olmaması, çoğu
ölçümlerin görsel gözlemlere dayanması ve postmortem kadavra çalısmalarında,
damar çaplarında ve sekillerinde meydana gelen değisiklikler sayılabilir.
Posterior sirkulasyon paternlerinin görülme sıklığındaki değiskenliği
azaltmak için, arter çaplarının ölçümünde standart ve doğru bir yöntemin
kullanılması kaçınılmazdır.
Bu amaçla posterior komünikan arter posterior bifurkasyonundaki varyasyon
oranını saptamak için, 60 eriskin beyninden (120 hemisfer) elde edilen PComA, P1,
P2 incelendi. Daha doğru değerler elde etmek için, arterlerin lamina elastika interna
uzunluklarının dıs etkenler ve damarların sekil değisikliklerinden etkilenmeyeceği
43
göz önünde tutularak, elde edilen vasküler yapılar kaliper ölçümleri yanı sıra
histolojik olarakta değerlendirildi. P1, P2, PComA kesitleri Verhoff elastik lamina
boyama tekniği ile boyanarak, internal elastik lamina uzunlukları ölçüldü.
Bu çalısmanın sonucunda kaliperle yapılan ölçümlerde adult patern oranı %
82.5 embriyonik patern oranı %17.5, mikroskopla yapılan ölçümlerde ise adult
patern oranı % 85.83 embriyonik patern oranı %14.17 bulundu. Her iki grupta da
transizyonel paterne rastlanılmadı.
Postmortem posterior Willis poligonunun varyasyonlarının tayininde, internal
elastik lamina ölçülmesi, daha doğru sonuçların elde edilmesini sağlamıstır. Daha
hassas olan bu teknikle eriskin populasyondaki embriyonik ve adult vasküler
varyasyon oranı daha doğru saptanabilir. Ancak gelecekte daha fazla sayıda olgu
içeren genis serili çalısmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Willis Poligonu, Posterior Komünikan Arter, Vasküler Patern

Abstract:
The posterior of the Willis polygon is formed by precommunicating posterior
cerebral arteries (P1) and posterior communicating artery (PComA). Since it was
first described by Thomas Willis in 1662, multiple variations of its posterior side
have been defined. In adults, three main variations of vascular pattern in the posterior
side of Willis polygon were defined: adult, transitional, and embryonic.
Previous studies report highly different incidence rates of these patterns. This
may be explained by lack of a standard measurement method, observation-based
measurements, and changes that occur in the vessel diameters and forms during
postmortem cadaveric studies.
To reduce the false incidence rates in the posterior circulation patterns, a
standard and feasible measurement method is needed.
To this end, to determine the variation rates of the posterior bifurcation in the
posterior communicating artery, PComA, P1, and P2 were evaluated in 120
hemispheres from 60 adult cadaver brains. The vascular structures were obtained
considering that the lengths of the lamina elastica interna of the arteries will not be
affected by external factors or changes in the shapes of the arteries. These structures
were subjected to caliper measurements and histological evaluation. P1, P2, and
PComA sections were stained by Verhoff elastic lamina staining technique, and the
lengths of the lamina were measured. In the measurements with a caliper, the
45
incidence rates were as follows: adult pattern, 82.5%; embryonic pattern, 17.5%; and
in the measurements with a microscope: adult pattern, 85.83%, and embryonic
pattern, 14.17%. In both groups, no transitional pattern was determined.
In the determination of the vascular pattern ratious of posterior Willis
polygon measurement of internal elastic lamina length is a standart and feasible
measurement method.
Key Words: Willis Polygon, Posterior Communicating Artery, Vascular
Pattern.