Okul çağı kekemeliğinde kekemelik şiddeti ve duygu durum değişiminin incelenmesi: Grup terapisi gözlemi
Investigation of stuttering severity and change of emotional state in school age stuttering: Group therapy observation
Yazar: ÖZGE ORAK
Danışman: DOÇ. DR. SUNA TOKGÖZ YILMAZ
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Affektif bozukluklar = Affective disorders ; Anksiyete = Anxiety ; Depresyon = Depression ; Dil ve konuşma terapisi = Speech therapy ; Duygudurum = Mood ; Hastalık şiddeti indeksi = Severity of illness index ; Kekemelik = Stuttering ; Okul çağı dönemi = Latency period ; Ölçekler = Scales

Özet:
Bu çalışmada kekemeliği olan okul çağı çocuklarının kekemelik şiddet düzeyleri, kaygı ile depresyon seviyeleri ve olumsuz düşüncelerinin uzun süreli iki farklı grup terapisi açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. 
Çalışmaya kekemeliği olan 42 tane okul çağı çocuğu (8-12 yaş aralığı) dahil edilmiştir. Konuşma terapisi bileşenlerinden oluşan birinci terapi programındaki 21 katılımcı (3 grup, A, B, C) ve konuşma terapisi bileşenleri ile psikoterapi bileşenlerinden oluşan ikinci terapi programındaki diğer 21 katılımcı (3 grup, D, E, F) 7'şer kişilik gruplar (toplam 6 grup) halinde 10 hafta takip edilmiştir. Grup terapisi boyunca katılımcıların kekemelik şiddetleri, durumluk ve sürekli kaygı, depresyon seviyeleri ve olumsuz düşünceleri belirlenmiştir. Elde edilen veriler iki grup terapisi programı kendi içlerinde (A,B,C,D,E,F) ve birbirleriyle (A-D, B-E, C-F ikili ve birinci-ikinci toplam terapi) karşılaştırılmıştır. 
Birinci ve ikinci terapi programı karşılaştırıldığında kekemelik şiddeti, durumluk ve sürekli kaygı, depresyon ve olumsuz düşünce açısından herhangi bir farklılık tespit edilememiş, her iki terapi programının değişkenler üzerindeki etkisi benzer olduğu görülmüştür.
Bütün terapi gruplarında terapi sonrasında kekemelik şiddeti ile sürekli ve durumluk kaygı seviyesinde düşüş gözlenirken, depresyon ve olumsuz düşüncelerde anlamlı bir değişim gözlenmemiştir. Terapilerin bitiminden üç hafta sonra kekemelik şiddeti, durumluk ve sürekli kaygı seviyelerinde elde edilen düşüşün değişmediği belirlenmiştir. Ayrıca on haftalık grup terapisi uygulamaları boyunca her bir seans sonrasında durumluk kaygı seviyesi düşerken, sürekli kaygı ve depresyon değerinde değişim görülmemiştir. 
Grup terapilerinin kekemeliğe müdahale yöntemi olarak kullanılabileceği, konuşma terapisi bileşenlerinin grup olarak uygulanmasının kaygıyı kontrol etmeye olumlu etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract:
In this study, it was aimed to compare the stuttering severity levels, anxiety and depression levels, and negative thoughts of school-age children with stuttering in terms of two different long-term group therapies. 
Forty-two school-age children (8-12 years old) with stuttering were included in the study. Twenty-one participants (3 groups, A, B, C) in the first therapy program consisting of speech therapy components and 21 other participants (3 groups, D, E, F) in the second therapy program consisting of speech therapy components and psychotherapy components, groups of 7 (total) 6 groups) were followed for 10 weeks. During the group therapy, the stuttering severity, state and trait anxiety, depression levels and negative thoughts of the participants were determined. With the data obtained, two group therapy programs were compared within groups (A, B, C, D, E, F) and between groups (A-D, B-E, C-F dual and first-second total therapy).
When the first and second therapy programs were compared, no significant difference was found in terms of stuttering severity, state and trait anxiety, depression and negative thoughts, and it was seen that both therapy programs had similar the effects on the variables.
While in all therapy groups participants' severity of stuttering and level of trait and state anxiety after therapy decreased, no significant change was observed in depression and negative thoughts. Three weeks after the end of the therapies, it was determined that the decrement in stuttering severity, state and trait anxiety levels did not change. In addition, while the level of state anxiety decreased after each session during the ten-week group therapy, there was no change in the level of trait anxiety and depression.
It has been concluded that group therapies can be used as an intervention method for stuttering, and the application of speech therapy components as a group has a positive effect on controlling anxiety.