Ailevi akdeniz ateşi olan gebelerde hastalık prognozu ile gebelik prognozu arasındaki ilişki /
Yazar: ERSİN YÜREK
Danışman: PROF. DR. İHSAN ATEŞ ; DOÇ. EMRA ASFUROĞLU KALKAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
ÖZET Amaç: Ailevi Akdeniz Ateşi(AAA) serozal ve sinovyal membranların tekrarlayan inflamatuar ateşli ataklarıyla karakterize bir hastalıktır. AAA hastalarında gebelik seyri değişkenlik göstermektedir.Bazı hastalar gebelik dönemi boyunca ataksız bir dönem geçirirler.Ancak bazı hastalar ciddi ataklar geçirmektedirler.Ciddi atak yaşayan hastalarda peritonit uterusta erken kasılmalara neden olarak düşüklere yol açabilir.AAA olan gebe hastalarda hastalık şiddetinin gebeliğin prognozu,obsttetrik, neonatal komplikasyonlarla ve laboratuar sonuçlarını nasıl etkileyebileceği ,gebelik öncesi dönemde ve gebelik sırasında atak sıklığı araştırılacaktır. Gereçler ve Yöntem: Çalışmamıza Ankara Bilkent Şehir Hastanesi İç Hastalıkları ve Kadın Hastalıkları ve Doğum bölümlerine 1 Ocak 2021 31 Mayıs 2023
tarihleri arasında gebelik ile başvuran 18 yaşından büyük Ailevi Akdeniz Ateşi tanısı bulunan ve ek komorbid hastalığı olmayan sağlıklı gebeler dahil edildi. Çalışmamız tek merkezli retrospektif gözlemsel bir çalışmadır. Çalışmamızda AAA ve kontrol grubundaki hastaların hasta takip formunda belirtilen verileri karşılaştırmalı olarak incelendi. Bulgular: Çalışmamıza toplam 80 AAA tanısı bulunan gebe hasta dahil edildi.18 yaş üstü, ek hastalığı olmayan 80 sağlıklı gebe hasta kontrol grubu olarak alındı.AAA hastası bireylerin %62.5'inde (n=50) C/S doğum var, kontrol grubundaki bireylerin %25.0'inde (n=20) C/S doğum olduğu belirlenmiştir.AAA-Kontrol gruplamasına göre C/S doğum açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir.AAA hastası bireylerin fibrinojen ortalaması 4.77±0.91, kontrol grubunda yer alan bireylerin fibrinojen ortalaması ise 4.23±0.65 olduğu belirlendi.AAA ve kontrol grupları arasında fibrinojen değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir.AAA-Kontrol gruplamasına göre obstetrik ve neonatal komplikasyon durumları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>0.05).Gebelik sırasında atak geçirme durumuna göre proteinüri varlığı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir.Gebelik
sırasında atak geçirme durumuna göre gebelik öncesi son 1 yıl atak geçirme durumu açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0.001). Sonuçlar: AAA grubunda sezaryan doğum oranı kontrol grubuna göre fazlaydı ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı. Erken doğum ve abostus oranı kontrol grubuna göre daha fazlaydı ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlılığa ulaşmadı. Çalışmamızda ve literatürdeki bazı çalışmalarda AAA'nın sezaryen, abortus ve erken doğum oranını arttırdığını söyleyebiliriz. Çalışmamızda AAA ile kontrol grubu arasında crp ve fibrinojen değerlerinin karşılaştırılmasında fibrinojen AAA grubunda istatiksel olarak anlamlı olacak şekilde yüksek bulunmuştur. Bunu AAA grubunda kronik inflamatuar sürecin devam etmesiyle ilişkili olarak düşündük. Çalışmamızda gebelik öncesi atak geçiren hastaların %40'ı gebelik sırasında tam remisyonla seyretti, bu fark istatistiksel olarak anlamlılığa ulaştı. AAA olan gebelerde kolsişin kullanımının devam etmesi,kolşisinin fetüs ve gebe üzerinde komplikasyon ve kromozomal anomali riskini arttırmadığını söyleyebiliriz.Hastalığın gebelerde çoğunlukla remisyonda olması ve yakın gebelik takibi ve düzenli kolşisin kullanımıyla olumsuz gebelik sonuçlarının azalacağını düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Ailevi Akdeniz Ateşi, Gebelik, Sezaryen, Erken Doğunm, Olumsuz Gebelik Sonuçları

Abstract:
Objective: Familial Mediterranean Fever (FMF) is characterized by recurrent inflammatory febrile attacks affecting serosal and synovial membranes. The course of FMF during pregnancy varies among patients. Some patients experience attack-free periods throughout pregnancy, while others suffer from severe attacks. Severe attacks in pregnant individuals with FMF can lead to peritonitis and early contractions in the uterus, resulting in miscarriages. This study aims to investigate how the severity of the disease in pregnant individuals with FMF may affect the prognosis of pregnancy, obstetric and neonatal complications, and laboratory results, as well as the frequency of attacks during the pre-pregnancy period and throughout pregnancy.
Materials and Methods: Our study included healthy pregnant individuals aged 18 years and older diagnosed with Familial Mediterranean Fever who presented with pregnancy to the Departments of Internal Medicine and Obstetrics and Gynecology at Ankara Bilkent City Hospital between January 1, 2021, and May 31, 2023, and who did not have any additional comorbidities. Our study is a single-center retrospective observational study. The comparative analysis of the data specified in the patient follow-up form of FMF and control group patients was conducted.
Results: A total of 80 pregnant patients diagnosed with FMF were included in our study. 80 healthy pregnant patients aged 18 and older with no additional diseases were included as the control group. Cesarean section (C/S) delivery was observed in 62.5% (n=50) of individuals with FMF, while 25.0% (n=20) of individuals in the control group had C/S delivery. A statistically significant difference was detected in terms of C/S delivery between the FMF and control groups. The mean fibrinogen level was 4.77±0.91 in individuals with FMF and 4.23±0.65 in individuals in the control group. A statistically significant difference was found in fibrinogen levels between the FMF and control groups. No statistically significant difference was found in terms of obstetric and neonatal complications between the FMF and control groups (p>0.05). A statistically significant difference was found in the presence of proteinuria according to the occurrence of attacks during pregnancy. A statistically significant difference was
found in the occurrence of attacks in the last 1 year before pregnancy according to the occurrence of attacks during pregnancy (p<0.001).
Conclusions: The rate of cesarean section delivery was higher in the FMF group compared to the control group, and this difference was statistically significant. The rate of preterm delivery and abortion was higher in the FMF group compared to the control group, but this difference did not reach statistical significance. We can say that in our study and in some studies in the literature, FMF may increase the rates of cesarean section, abortion, and preterm delivery. In our study, in the comparison of CRP and fibrinogen values between the FMF and control groups, fibrinogen was found to be significantly higher in the FMF group. We attributed this to the continuation of the chronic inflammatory process in the FMF group. In our study, 40% of patients who had attacks before pregnancy experienced complete remission during pregnancy, and this difference reached statistical significance. We can say that the continued use of colchicine in pregnant individuals with FMF does not increase the risk of complications and chromosomal anomalies in the fetus and the pregnant woman. We believe that the majority of cases of FMF in pregnant individuals being in remission and close pregnancy monitoring, as well as regular colchicine use, will decrease adverse pregnancy outcomes.
Keywords: Familial Mediterranean Fever, Pregnancy, Cesarean Section, Premature Birth, Adverse Pregnancy Outcomes