Kahramanmaraş koşullarında silajlık mısır ve börülce karışım yetiştirme olanakları
Possibilities of growing silage maize and  cowpea intercrop under Kahramanmaras conditions
Yazar: SELDA TORUN
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA KIZILŞİMŞEK
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Ziraat = Agriculture

Özet:
Kahramanmaraş koşullarında buğday hasadından sonra II. ürün yetiştirme sezonunda, silajlık mısır ve börülce bitkilerinin karışım olarak yetiştirme olanakları araştırılmıştır. Çalışmada saf mısır ve diğer tüm karışım uygulamaları için mısır bitki sıklığı 9.524 bitki/da olacak şekilde sabit tutulmuş olup, saf börülce parsellerinde ise 14.286 bitki/da olarak ekim yapılmıştır. Karışım uygulamalarında sıra üzerindeki iki mısır bitkisi arasına 1 börülce (1M+1B), 2 börülce (1M+2B) veya 3 börülce (1M+3B) olacak şekilde karışımlar ayarlanmıştır. Bu şekilde, hasat döneminde börülcenin ot içerisindeki kompozisyonun değişmesine bağlı olarak ot kalitesindeki değişiklikler araştırılmıştır.
Tarla denemeleri Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesinin deneme alanı olarak kullandığı Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğüne ait deneme arazisinde Tesadüf  blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. 
Araştırma sonucunda, mısır ve börülcenin saf verimlerinin karışımdaki verimlerinden yüksek olduğu, bununla birlikte karışımın toplam veriminin saf mısır parsellerinden daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, mısır bitkisinin karışım verimini belirlemede dominant tür olduğu görülmüştür. Karışım sistemlerde alan kullanım etkinliğinin (LER) saf sistemlerden yüksek olduğu saptanmıştır. Karışım uygulamaları içerisinde hem verim, hem de ot kalitesi bakımından en üstün uygulamanın 1M+3B sistemi olduğu sonucuna varılmıştır. Silajlık mısır ekiminde, silaj ot kalitesini ve özellikle protein oranını artırmak için, mısır bitkileri arasında börülce yetiştirilmesinin uygun olacağı belirlenmiştir.

Abstract:
Possibilities of growing silage maize and cowpea as an intercrop were investigated during the second crop growing period after wheat harvest, under Kahramanmaraş conditions. The maize plant density was kept as 9.524 plants/da for pure maize and all other applications, and 14.286 plant/da for pure cowpea plots at sowing in the study.  In addition to oure stands of component crops, 1 cowpea (1M + 1B), 2 cowpea (1M + 2B) or 3 cowpea (1M + 3B) between two corn plants on a row were arranged for intercropping systems. In this way, changes in feed quality depending on differences in cowpea  rate in forage at harvest were investigated Field trials were carried out at DATAEM, which was used as a research area of Kahramanmaraş Sütçü Imam University, according to the Completely Randomised Block Design with three replications.
As a result of the research, it was determined that the pure yield of corn and cowpea was higher than the yield of component crops in intercropping, however the total yield of the intercrop was higher than the pure corn. It was also found that the maize was the dominant species component in determining the total forage yield of intercropping. 
It was determined that the Land Use Efficiency (LER) was higher in intercropping systems than the pure stands. It has been concluded that the best application in terms of both yield and feed quality was obtained from 1M + 3B system. It was also determined that the cultivation of cowpea between corn plants as an intercrop would be appropriate in order to increase silage feed quality and especially the protein ratio.