Metisiline dirençli stafilokoklarda azalmış vankomisin duyarlılığının araştırılması
Investigation of reduced vancomycin susceptibility in methicillin-resistant staphylococci
Yazar: FATMA AVCIOĞLU
Danışman: PROF. DR. C. ELİF ÖZTÜRK
Düzce Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology
Dizin: Metisilin = Methicillin ; Staphylococcus = Staphylococcus ; Staphylococcus aureus = Staphylococcus aureus ; Vankomisin = Vancomycin ; İlaç alerjisi = Drug hypersensitivity ; İlaçlara direnç = Drug resistance ; İlaçlara direnç-mikrobiyal = Drug resistance-microbial

Özet:
Stafilokoklar, insan normal florasında bulunmakla birlikte nozokomiyal ve toplumdan kazanılmış enfeksiyonların en önemli etkenlerindendir. Özellikle metisilin dirençli S.aureus suşlarının neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde büyük sıkıntılar yaşanmaktadır. Metisilin dirençli S.aureus suşları beta-laktam ve beta-laktam dışı antibiyotiklerin çoğuna karşı dirençlidir. Bu nedenle, glikopeptit antibiyotikler metisilin dirençli S.aureus'un neden olduğu ciddi enfeksiyonların tedavisinde ilk seçenektir.
Metisilin dirençli stafilokoklarda vankomisin direncinin araştırılmasının amaçlandığı bu çalışma, Ocak 2010-Kasım 2013 tarihleri arasında yapıldı. Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilen çeşitli klinik örneklerden (idrar, balgam, kan, yara sürüntüsü, bronş lavaj sıvısı, katater...  vb.) izole edilen edilen toplam 331 stafilokok suşu incelemeye alındı. Sadece metisilin dirençli S.aureus'lar ve metisilin dirençli koagülaz negatif stafilokoklar çalışmaya dahil edildi. Metisilin direncini tespit etmede oksasilin agar tarama, sefoksitin disk difüzyon testi; vankomisin direncini saptamada vankomisin agar tarama, standart e test, makro e test ve PAP yöntemleri kullanıldı.
S. aureus izolatlarının 115 (% 54,2)'i metisilin dirençli S.aureus; koagülaz negatif stafilokok izolatlarının 66 (%51,2)'sı metisilin dirençli koagülaz negatif stafilokok olarak bulundu. Kullanılan vankomisin agar besiyerine ekilen 181 metisilin dirençli stafilokok  suşunun ilk 24 saatte sadece ikisinde üreme saptandı. Üreme saptanan suşların her ikisi de S. aureus idi. Bu metisilin dirençli S.aureus suşları standart E Test ve Makro E Test incelemelerinde vankomisine duyarlı olarak bulundu. PAP yöntemi ile hiçbir suşta üreme saptanmadı. Bu veriler sonucunda hastanemizde VIS ve h/VIS olmadığı kanaatine varıldı.
Metisilin dirençli S.aureus enfeksiyonu düşünülen hastalarda tedavide glikopeptid kullanımının ileride hVISA ve VISA gelişimine sebep olabileceği akılda tutulmalı ve tedaviye yanıt vermeyen hastalarda vankomisin direnci için tarama mutlaka yapılmalıdır. Sonuç olarak bu seçkin antibiyotiğin kullanımında özenli olunması ve gerek tedavi öncesi, gerekse tedavi sırasında hastaların mikrobiyolojik yönden yakın izleminin önemli ve gerekli olduğu düşünülmüştür.

Anahtar Kelimeler: Staphylococcus aureus, koagülaz negatif stafilokok, metisilin, vankomisin, direnç, hVISA, VISA.

Abstract:
Staphylococci are among the most important aetiological agent of nosocomial and community-acquired infections, although found in human normal flora. Particularly in methicillin resistant S. aureus infection treatment have been experienced great difficulties. Methicillin resistant S. aureus strains are resistant to beta lactam and most of the non beta lactam antibiotics. Therefore, glycopeptide antibiotics are  the first option in the treatment of severe infections caused by methicillin resistant S. aureus.   
The study which aimed to investigate, presence of vancomycin resistance in methicillin resistant staphylococci, was conducted between January 2010 and November 2013. Total of 331 staphylococcal strains which were isolated from the variety of clinical samples (urine, sputum, blood, wound swabs, bronchial lavage fluid, catheter...etc.) which were sent to Clinical Microbiology laboratory of Duzce University Faculty of Medicine Research and Application Hospital were analyzed. Only methicillin resistant coagulase negative staphylococci and methicillin resistant S. aureus were included to the study. To detect methicillin resistance oxacillin screening agar, cefoxitin disk diffusion test and to detect vancomycin resistance vancomycin screening agar, standard E test, macro E test and PAP methods were used. 
115 (54,2 %) of S. aureus isolates were found as methicillin resistant S. aureus. 66 (51,2%) of coagulase negative staphylococci isolates were found as methicillin resistant coagulase negative staphylococci. Only two of the 181 methicillin resistant staphylococci strains which inoculated to vancomycin screening agar were growed in first 24 hours. Both of them were S. aureus. These methicillin resistant S. aureus strains were found sensitive to vancomycin on standard and macro E test methods. There was not found any growth of vancomycin resistant strains with PAP method. As a result of these data, there was no growth of VIS and h/VIS strains in our hospital.
It should be kept in mind that; in the treatment of suspected methicillin-resistant S. aureus infected patients, it should be kept in mind that usage of glycopeptides may lead to development of future hVISA and VISA, screening for vancomycin resistance should be performed in patients who do not respond to treatment. As a result, that it needs to be attentive in the usage of these exclusive antibiotics and as well as during pre-treatment and treatment close follow-up in microbiological aspect of patients was necessary and important had been considered.

Key words: Staphylococcus aureus, coagulase negative staphylococci, methicillin, vancomycin, resistance, hVISA, VISA.