Hapishanesiz toplum anlayışı bağlamında Türkiye yazılı basınında "cezaevi" haberlerinin temsili: Hürriyet, Sözcü ve Sabah gazeteleri örneği
The presentation of prison news in Turkey's printed press in the context of society mentality without prisons: The example of Hürriyet, Sözcü and Sabah newspapers
Yazar: MÜNKER ODABAŞI
Danışman: PROF. DR. HÜSEYİN KÖSE
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Gazetecilik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Gazetecilik = Journalism
Dizin: Ceza infaz kurumları = Prisons ; Gazeteler = Newspapers ; Haberler = News ; Hapis cezası = Imprisonment ; Hürriyet gazetesi = Hürriyet newspaper ; Sabah gazetesi = Sabah newspaper ; Sözcü gazetesi = Sözcü newspaper ; Yazılı basın = Written press

Özet:
Cezalandırıcı kültüre sahip toplumlarda, 21. yüzyılda dâhi kapatılma/hapsetme uygulamasının artarak devam ettiği ve bireyin hapsedilerek "ıslah" edilmeye çalışıldığı görülmektedir. Fakat diğer taraftan mağdur odaklı onarıcı adalet sistemini benimseyen demokratik toplumlarda, hapishanesiz toplum anlayışı çerçevesinde hapsetme dışı alternatif tedbirlerin uygulandığı ve kimi ülkelerin de mevcut hapishanelerini kapattığı veya kiraladığı görülmektedir. Türkiye'de ise hapsetmenin giderek arttığı, yeni "cezaevi" yapımının artarak devam ettiği ve hapishane kapasitelerinin rekor derecede arttırıldığı görülmektedir. Ayrıca Cumhuriyet tarihi boyunca 50 binlerde seyreden mahpus sayısının özellikle de son 15 yılda ciddi bir artış trendi göstererek 300 binlere ulaştığı bilinmektedir. Diğer taraftan dünyada mahpus nüfusunun en fazla olduğu 7. ülke olan Türkiye'de kampüs "cezakent"lerin sayısı da her geçen gün giderek artmaktadır. Öte yandan dördüncü kuvvet olan medyanın ise bu "yeni" kapatılma mekânlarını övdüğü, yücelttiği, "modern" mekânlar olarak sunduğu ve "fabrika gibi" metaforuyla olumlu bakış açısını sürdürdüğü, hapishanelere yönelik mevcut egemen söylemi yeniden ürettiği ve üretim vurgusuyla kapatılma mekânlarını meşrulaştırdığı görülmektedir.

Anahtar Kelimeler: Hapishane, Islah, Hapishanesiz Toplum Anlayışı, Kampüs Cezakent, Mahpus

Abstract:
In societies with punitive culture, it is observed that the practice of closure / imprisonment continues to increase even in the 21st century and the individual is tried to be corrected by imprisonment. But on the other hand, in democratic societies that adopt victim-oriented rehabilitative justice system, within the framework of the without prison society understanding, it is observed that alternative measures other than imprisonment have been implemented and some countries have closed or rented their existing prisons. As for in Turkey, it is observed that the confinement is steadily increased, new prison construction continues to increase and jail capacities are increased to record levels. In addition, it is known that the number of prisoners, which have been around 50 thousand throughout the history of the Republic, has reached a serious increase trend especially in the last 15 years and reached 300 thousand. On the other hand, in Turkey, that is being seventh country in the world in terms of prisoner population, the number of "campus prison cities" are increasing day by day too. On the other hand, as for the media that is the fourth force, it is seen that the media praised and glorified these new places of confinement, presents the places as modern spaces and maintains its perspective of positive with its metaphor "like a factory", reproduces the existing dominant discourse intended for prisons and legitimates this confinement places with the emphasis on production.

Keywords: Prison, improving, without prison society understanding, campus prison cities, prisoner