Ebü İshâk eş-Şirâzi'nin nesih anlayışı
Abu İshak eş-Shirazi's understanding of nesh (Abrogation)
Yazar: ÖMER FARUK TAŞÇI
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ TAHA YILMAZ
Ardahan Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / İslam Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Din = Religion

Özet:
Ebû İshâk eş-Şîrâzî, (ö. 476/1083) İslâm fıkıh geleneğinde adı geçen önemli
şahsiyetlerden biridir. Gerek yaptığı çalışmalar gerek İslâm fıkıh geleneğine sağladığı
katkılardan dolayı önemli bir İslâm alimi olarak kabul edilmektedir. Şafiî mezhebinin
önde gelen isimlerinden biri olan Şîrâzî, yaşadığı dönemde daha çok öğretim ve te'lif
hizmetleri ile uğraşmıştır. Kendi döneminde yaptığı içtihatlarda önemli kararların
alınmasını sağlamış, ve yaşadığı dönemde fıkhi bakımdan birçok zor meselenin
çözülmesine katkı sunmuştur. Şîrâzî, ilmi kişiliğiyle yaşadığı dönemde adından söz
ettirmeyi başarmış ve İslâm fıkıh geleneği bağlamında hem İslam hukuku hem de İslâm
Fıkıh Usûlü alanında önemli eserler vermiştir. Şîrâzî'nin ortaya çıkardığı eserler birçok
çalışmaya konu olmakla birlikte, İslâm hukuku ve İslâm fıkıh usulü ile ilgili eserleri,
klasik dönem İslâm fıkıh geleneği için önemli bir müracaat kaynağı olarak kabul
edilmektedir.
Bu çalışma kapsamında, Şîrâzî'nin hayatını ele alarak eserleri hakkında çalışma yürüttük.
Kendi devrinde hangi İslâm düşünürleri ile fikri ve ilmi bir iletişimde bulunduğunun
araştırmasını yaptık. Araştırmamızda Şîrâzî'nin nesih anlayışını ele almaya çalışarak
Şîrâzî'nin nesih kavramına yüklediği anlamı, nesh'in sınırını, bu konuda kedisine yapılan
itirazları, onun bu itirazlara verdiği cevapları, bizatihi kendisinin yazdığı Fıkıh Usûlü
eserlerinden faydalanarak irdeledik. Şîrâzî'nin nesih konusundaki görüşlerini ortaya
koymak için öncelikli olarak kendisinin yazmış olduğu eserlerini esas alarak konuyu
inceledik. Ayrıca bu konuyla ilgili yazılmış diğer eserleri de inceleyerek metin analizi
yöntemiyle konuyu detaylandırdık. Bu sebeple önceki ve sonraki alimlerin nesih anlayışı
ile Şîrâzî'nin bu konudaki görüşlerini İslam fıkıh geleneği metodolojisi çerçevesinde esas
alarak ortaya koymaya çalıştık.

Abstract:
Abu Ishaq eş-Shirazi (died 476/1083) is one of the important figures mentioned in the Islamic jurisprudence (fiqh) tradition. He is regarded as an important Islamic scholar both because of his studies and his contributions to the Islamic jurisprudence tradition. One of the leading names of the Shafi'i sect, Şîrâzî,  dealt with teaching and copyright services during his lifetime mostly. He made important decisions in the jurisprudence and contributed to the solution of many difficult issues in terms of the jurisprudence in his time. With his scholarly personality, Şîrâzî managed to make himself known in his lifetime and wrote important works in the field of both Islamic law and Islamic jurisprudence method in the context of Islamic jurisprudence tradition. Both the works revealed by Shirazi are the subject of many studies, and his works on Islamic law and Islamic jurisprudence method are accepted as an important reference source for the classical period Islamic jurisprudence tradition. 
Within the scope of the study, we studied the life of Şîrâzî and conducted a study on his works. Moreoever it is researched which Islamic scholars he had intellectual and scientific communication with in his own time. In the thesis, we tried to deal with Şîrâzî's understanding of nesh, and we examined the meaning that Shirazi attributed to the concept of nesh, the limit of abrogation, the objections made to him in this regard, and his answers to these objections by making use of the works of jurisprudence method which he wrote. In order to reveal Şîrâzî's views on nesh, we initially examined the subject based on his own works. In addition, we examined the other works written on the subject and detailed the subject with the text analysis method. For this reason, we tried to reveal the understanding of nesh of previous and later scholars and Shirazi's views on this subject within the framework of the methodology of Islamic jurisprudence tradition.