Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Nükleer Tıp anabilim dalında radyoaktif iyod uygulanan 530 tirotoksikoz vakasında tedavi sonuçları
The Results of radioactive iodine treatment in 530 thyrotoxicosis cases in deparment of Nuclear Medicine, Cerrahpaşa Faculty of Medicine
Yazar: EBRU ALKAN
Danışman: PROF. DR. ÇETİN ÖNSEL
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Tiroid hormonları = Thyroid hormones ; Tirotoksikoz = Thyrotoxicosis

Özet:
ÖZET Çalışmamızda 1979-1998 yıllan arasında Anabilim Dalımızda 131I tedavisi uygulanan tirotoksikoz hastalarında, tedavinin etkinliği, hipotiroidizm insidansı ve hipertiroidizm sebebine göre tedavi sonuçlarının nasıl değiştiği retrospektif olarak araştırıldı. Materyal ve metod: En az 6 ay, en çok 12 yıl boyunca (5±3 yıl) takip edilen 530 hipertiroidi hastası çalışmaya alındı. Hastaların 426'sı kadın, 107'si erkekti. Yaş ortalaması 50±12 yıldı. Hastaların 251'i (%47) Basedow-Graves (BG), 116'sı (%22) toksik nodüler guatr (TNG), 139'sı (%26) toksik multinodüler guatr (TMNG), 24'ü (%5) post-operatif nüks hipertiroidi (PONH) vakasıydı. Hastalara verilen radyoiyod (Rİ) miktarının ortalaması, SD'u, minimum ve maksimum değerleri şöyleydi: BG: 8,75±1,77 mCi (5-20 mCi), TNG 9,73±1,90 mCi (6-15mCi), TMNG 9,98±2,24 mCi (5-20 mCi), PONH 9,17±2,84 mCi (6-20 mCi). Bulgular: Takip süresi boyunca 530 hastanın 369'unda (% 70) bir doz ile hipertiroidizmin tedavi edilebildiği saptandı. Seksenaltı hastaya (%16) iki ve 75 hastaya (%14) ikiden fazla sayıda doz verildi. Birinci doz sonrasında 530 hastanın 265'i (%50) ötiroid, 32'si (%6) hipotiroid, 74'ü (%14) subklinik hipotiroid oldu. Hastaların 159'u (%30) tek dozla tedavi edilebildi. Bir dozla hipertiroidizm tedavisi yapılabilen hastalar içinde en yüksek ötiroidi oranı TNG, en düşük ötiroidi oranı BG, en yüksek hipotiroidi oranı ise PONH vakalarında saptandı. Alınan doz sayısının (1 veya 2) hipotiroidi ve subklinik hipotiroidi oranlarını etkilemediği ama BG hastalarının 2,28 kat fazla subklinik hipotiroid, PONH olgularının 4 kat fazla hipotiroid, TNG vakalarının ise 0,3 kat daha az hipotiroid olduğu belirlendi. TMNG hastalarında anlamlı bir istatistiksel fark saptanmadı. Hastaların aldıkları doz sayışma bakıldığında BG hastalarının TNG hastalarına göre tedaviye daha dirençli olduğu saptandı. 53 ^SS*0?»^^^ W)Kff»|*NTA#\ u,\.w.RKrYüzonaltı TNG hastasının 94'ü (%81) tek doz Rİ ile tedavi olurken, 251 BG vakasının 85'ine (%34) tekrar doz verildi. Bir veya 2 dozdan sonra, ilk 6 ayda hipotiroidi ve subklinik hipotiroidi insidansımn en yüksek oranda PONH (%12), en düşük oranda ise TNG (%3) hastalarında olduğu saptandı. Geç dönemde ise tüm hasta gruplarında % 44-62 oranında hipotiroidi ve subklinik hipotiroidi meydana geldi. Yapılan incelemede hipotiroidi haricinde hastalarda önemli bir yan etki saptanmadı. Sonuç: 131I tedavisi tirotoksikoz hastalarında güvenle kullanılabilir. Tedavinin etkinliğini belirleyen en önemli faktör hipertiroidinin sebebidir. Rİ tedavisi sonrasında gelişebilecek en önemli komplikasyon hipotiroidizmdir. Ama hastalarımızı düzenli aralarla takip etmemiz ve sensitif TSH ölçümlerinin yapılabilmesi sayesinde hipotiroidizm zamanında tespit edilebilmekte ve tiroksin replasmamyla kolayca kontrol altına alınabilmektedir 54

Abstract: