Kütahya'nın Gireği nahiyesine bağlı Ballıbaba, Kureyşler, Göynükören, Karadiğin ve Pınarbaşı köylerinin sosyo-ekonomik durumu (Temettuat Defterine göre)
Socio-economic situation of Ballıbaba, Kureyşler, Göynükören, Karadigin and Pınarbaşı villages connected to Kütahya's Gireği district (According to Temettuat Registers)
Yazar: CİHANGÜL ELBİ
Danışman: DOÇ. DR. ARİF KOLAY
Dumlupınar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Tarih = History
Dizin: 19. yüzyıl = 19. century ; Hayvancılık = Animal husbandry ; Köyler = Villages ; Kütahya-Aslanapa = Kütahya-Aslanapa ; Osmanlı Devleti = Ottoman State ; Osmanlı Dönemi = Ottoman Period ; Tarım = Agriculture ; Temettuat Defterleri = Temettuat Registers

Özet:
İkinci Mahmud döneminde yapılan köklü reformlardan sonra Tanzimat'ın ilanı ile birlikte vergiler konusunda da düzenlemeler yapıldı. Tanzimat dönemine kadar gerek Gayrimüslimlerden gerek Müslümanlardan çeşitli isimler altında farklı vergiler tahsil ediliyordu. 1839 yılında Gülhane Hatt-ı Hümayunu'nun ilan edilmesiyle beraber tebaanın hukuki, sosyal ve ekonomik açıdan eşitliği kabul edilmiş ve vergilerde düzenleme yapılarak tek bir vergi alınması ilkesi benimsenmiştir.
Verginin tahsili için önce tebaanın gelirlerinin bilinmesi gerekliydi. Bu maksatla 1844-1845 yıllarında "temettü" sayımları (halkın mal ve hayvanlarının sayımı, gelir ve giderlerinin tespiti) yapıldı. Bu sayımlara dayanarak köy veya mahallelerde yaşayan insanların gelirleri ve verecekleri vergi miktarları da belirlendi. 
Bu çalışma Kütahya'nın Gireği Nahiyesine bağlı Ballıbaba, Kureyşler, Göynükören, Karadiğin ve Pınarbaşı köylerinin temettuat defterlerinin değerlendirilmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Defterlerin çevirisi yapılmış ve ortaya çıkan veriler tablo ve grafiklerle değerlendirilmiştir.
19. yüzyıl ortalarında Kütahya'nın Gireği Nahiyesine bağlı beş köyün genel olarak tarım ve hayvancılıkla uğraştığı görülmektedir.  Zirai faaliyetler ve hayvancılık ticari faaliyetten öte halkın gündelik ihtiyaçlarını karşılamaya yöneliktir.

Abstract:
After the radical reforms in the period Mahmud II., Tanzimat was announced and tax regulations were made. Until the Tanzimat period, non-Muslims and Muslims were charged under different names. With the declaration of the Tanzimat Edict in 1839, the legal, social and economic equality of the subjects were adopted and a single tax was adopted by regulating the taxes.
The income of the subject had to be known for this newly introduced tax to be collected. For this purpose, "dividend" censuses (census, determination of the income and expenses of the people's goods and animals) were made in 1844-1845. Based on these censuses, taxpayers were identified. Therefore, the income and the amount of tax that people living in the villages or neighborhoods were determined.
This study was conducted as a result of the evaluation of the notebooks of Ballıbaba, Kureyşler, Göynükören, Karadiğin and Pınarbaşı villages of Gireği District of Kütahya. The books were translated and the data were evaluated with tables and graphs.
In the middle of the 19th century, five villages in the Aslanapa sub-district of Kütahya were generally engaged in agriculture and animal husbandry. Agricultural activities and livestock are intended to meet the daily needs of people beyond commercial activity.