Poliüretan membranların fizikokimyasal özelliklerinin belirlenmesi ve biyolojik uyuşabilirliklerinin incelenmesi /
Yazar: MEHLİKA PULAT
Danışman: PROF.DR. CEMİL ŞENVAR
Marmara Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü
Derece: Doktora, 1990
Konu: Kimya = Chemistry
Dizin: Biyomalzemeler = Biomaterials ; Membranlar =   ; Membranlar = Membranes ; Poliüretan = Polyurethane

Özet:
ÖZET Sunulan çalışmada Pellethane 2363-80 A, Up John, ticari adlı Poliüretan1 dan, çözücü döküm yöntemiyle hazırlanan membranlarm, biyolojik uyuşabilirlikleri ile yapısal ve yüzeysel özellikleri incelenmiş ve yapay deri olarak kullanılabilirliği araştırılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, Dimetilformamid, Tetrahidrofuran ve Dioksan çözücülerinin farklı bileşimlerdeki karışımları kullanılarak altı ayrı Po liüretan membran hazırlanmıştır. Hazırlanan Poliüretan membranlarm yüzey ve kesit yapıları, Taramalı Elektron Mikroskobu ile incelenmiş ve çözücü tür ve bileşiminin, membranlarm yapısını etkilediği belirlenmiştir. Çözücü sistemine Tetrahidrofuran ilavesi az gözenekli; Dioksan ilavesi ise çok gözenekli yapıya ulaşılmasına neden olmuştur. Çalışmanın ikinci bölümünde, hazırlanan Poliüretan membranlarm, "Yakalanmış Kabarcık" yöntemi ile hava ve n-oktan kabarcıkları için temas açısı değerleri, ölçülmüş ve bu değerler kullanılarak, membranların yüzey serbest enerjileri hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlar, membranların 9j,ava değerlerinin, çözücü sistemine Dimetilformamid ilavesi ile arttığını ve değerlerinin, yüzey serbest enerjisi değerleri ile ters orantılı olarak değiştiğini göstermiştir. Çalışmanın diğer bir bölümünde, Poliüretan membranların denge su içeriği ve su buharı geçirgenlik değerleri belirlenmiştir. Membranların denge su içeriği değerlerinin çözücü sistemine Dimetilformamid ilavesi ile azaldığı; eh - denge su içeriği değerlerinin, birbiri ile ters orantılı olarak değiştiği ve membran yapısındaki gözenekliliğin artması ile membranlarm su buharı geçirgenliklerinin arttığı gözlenmiştir.Çalışmanın son bölümünde, Poliüretan membranların yüzeylerinde, BHK 21 fibroblast hücrelerin yapışması ve üremesi incelenmiştir. Hücre yapışma kesri değerleri %65 ile %86 arasında değişim gösterirken, en yük sek yapışma değeri %100 Dioksan kullanılarak hazırlanan membran yüzeyinde elde edilmiştir. Çözücü sistemlerine Dimetilformamid ilavesi, hücre yapışma kesri değerlerini, göreceli olarak düşürmüştür. En yüksek hücre üreme değeri ise yine %100 Dioksan kullanılarak hazırlanan membranda gözlenmiştir. Membranların kan hücreleri ile etkileşimlerinin incelendiği de neysel çalışmalardan, kan hücrelerinin membran yüzeylerine yapışmadığı be lirlenmiştir.

Abstract:
SUMMARY Biocompatibility, structural and surface properties and usability as an artificial-skin of Pel lethane® 2363-80 A, Up John, Polyurethane (PU) membranes filmed by solvent-casting method are investigated. In the first part of this study six different types of PU membranes, filmed via different combinations of DMF-THF-Dioxane solvents, are examined for surface and cross-sectional properties by Scanning Electron Microscope. It is determined that properties of PU membranes are affected by solvent type and composition. Addition of THF and Dioxane to the solvent system resulted to the less and more porous PU membrane structures respectively. In the second part of the study Contact Angles of air and n-. octane bubles are measured by Captive Bubble Method and surface free energies of PU membranes are calculated via e ? and Qgctane va*ues- By adding DMF to the solvent system a proportional increase in j lues is noted wf energy of PU membranes. e,^ values is noted which is inversely proportional with surface free air Equilibrium Water Content (EWC) and Water Vapour Permeability values of Pu membranes are also studied. Decrease in EWC values by adding DMF to the solvent system, the inverse proportionality between e,.^ - EWC air values and an increase in Water Vapour Permeability values as a result of more porous membrane structure are also determined. As a final study BHK 21 fibroblastic-cell attachment and growth charocteri sties of PU membranes are tested. While cell attachment ratios differing between 65% and 86%, the highest value is obtained on the PU membrane solvent-casted by 100% Dioxane. Including DMF to solvent systems relatively decreased the ratios. The highest growth charocteristic value is marked on the PU membrane filmed by 100% Dioxane. Studies with blood cells, showed that no attachment occurs.