Gelişimsel kalça displazili hastaların tedavisinde pelvipeal alçılama ve rijit abdüksiyon ortezi uygulamalarının klinik ve radyolojik sonuçları
Clinical and radiological results of pelvipeal casting and rigid abduction orthosis applications in the treatment of patients with developmental hip dysplasia
Yazar: RIDVAN VAROL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BAKİ VOLKAN ÇETİN
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, 4-15 ay yaş aralığındaki asetabular displazili hastalarda rijit
abdüksiyon ortezi ve pelvipedal alçılamanın klinik ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi
amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Bu çalışma, Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopedi ve
Travmatoloji Kliniği'nde Kasım 2021-Mart 2023 tarihleri arasında 4-15 ay yaş aralığında Ortoloni
ve Barlow testleri negatif olan 41 hastanın 71 kalçası dahil edilerek yapıldı. 21 hastanın 37 kalçası
rijit abdüksiyon ortezi ve 20 hastanın 34 kalçası pelvipedal alçılama ile tedavi edildi. Hastaların IHDI,
Tönnis ve asetabular indeks ölçümlerine tedavi öncesi ve sonrası bakıldı. Gruplar arasındaki tedavi
yanıtları karşılaştırıldı.
GKD olup 15 aydan büyük olan hastalar, Serebral palsi (n=3), konjential anomali (n=2),
Ortolani veya Barlow'u pozitif olan (n=18), takipten çıkan (n=5), çalışmaya katılmayı kabul etmeyen
(n=4), abdüksiyon kısıtlılığı nedeniyle addüktor tenotomi uygulanan (n=2) hastalar çalışma dışı
bırakıldı.
Bulgular: Hastaların IHDI sınıflamasına göre tedavi öncesi gruplar arasında anlamlı fark
olmayıp tedavinin 3. ayında iki grup arasında IHDI sınıflamasına göre tedavi yanıtında istatiksel
olarak alçı grubu lehine anlamlı fark vardı (P=0,039).
Hastaların Tönnis sınıflamasına göre tedavi öncesinde gruplar arasında anlamlı fark
saptanmayıp tedavinin 3. ayında gruplar arasında 3. ayda tedavide alçı grubu lehine anlamlı bir fark
vardı (P=0,027).
Alçı grubunda hastaların AI ortalaması 35,82±2,71 (minimum-maximum: 32-41) ve ortez
grubundaki hastaların AI ortalaması 36,54±3,49 (minimum-maximum:32-47) idi. Gruplar arasında
istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (P=0,34).
X
Hastaların tedavi sürecinde 3. ayda yapılan radyolojik incelemede; alçı grubunda AI
ortalaması 29,17±3,45 (minimum-maximum: 23-37) ve ortez grubunda AI ortalaması 30,08±3,91
(minimum-maximum:23-39) idi. Gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (P=0,31).
Hastaların tedavi sürecinde 6. ayda yapılan radyolojik incelemede; alçı grubunda AI
ortalaması 24,11±38,4 (minimum-maximum: 17-22) ve ortez grubunda AI ortalaması 25,67±3,17
(minimum-maximum:19-33) idi. Gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (P=0,06).
Sonuç: Bu çalışmanın sonucunda asetabular displazisili Ortoloni ve Barlow testleri negatif
olan 4-15 aylık hastalarda kullanılan kapalı redüksiyon eşliğinde pelvipedal alçılama ve rijit
abdüksiyon ortezinin tedavide etkili olduğu sonucuna ulaştık. Pelvipedal alçılama yapılan hastalar ile rijit abdüksiyon ortezi kullanılan hasta grubu karşılaştırmasında Tönnis ve IHDI sınıflamasına göre pelvipedal alçı ile takip edilen hastalarda ilk 3 aylık tedavide istatiksel olarak anlamlı fark saptadık.
Pelvipedal alçı grubu ve rijit abdüksiyon ortezi kullanılan hasta gruplarının tanı ve tedavi takibinde kullanılan AI ölçümüne göre gruplar arasında anlamlı fark saptamadık.
Anahtar Kelime: Gelişimsel Kalça Displazisi, Asetabular Displazi, Açık Redüksiyon,
Pelvipedal Alçılama, Rijit Abduksiyon Ortezi

Abstract:
Objective: In this study, it was aimed to evaluate the clinical and radiological results of rigid
abduction orthosis and pelvipedal casting in patients with acetabular dysplasia aged 4-15 months.
Materials and Methods: This study was conducted in Harran University Medical Faculty
Hospital Orthopedics and it was performed in the Traumatology Clinic between November 2021 and
March 2023, by including 71 hips of 41 patients with negative Ortholoni and Barlow tests between
the ages of 4-15 months. Thirty-seven hips of 21 patients were treated with rigid abduction orthosis
and 34 hips of 20 patients were treated with pelvipedal casting. IHDI, Tönnis and acetabular index
measurements of the patients were measured before and after the treatment. Treatment responses
between the groups were compared.
Patients older than 15 months, cerebral palsy (n=3), congenital anomaly (n=2), Ortolani or
Barlow positive (n=18), incompitable to follow-up (n=5), refused to participate in the study ( n=4),
underwent adductor tenotomy due to abduction limitation (n=2) were excluded from the study.
Results: There was no significant difference between the pre-treatment groups according to
the IHDI classification of the patients, but there was a statistically significant difference in favor of
the plaster group in the treatment response according to the IHDI classification between the two
groups at the 3rd month of treatment (P=0.039).
According to the Tönnis classification of the patients, there was no significant difference
between the groups before the treatment, but there was a significant difference between the groups in
the 3rd month of the treatment in favor of the plaster group in the 3rd month of the treatment
(P=0.027).
XII
The mean AI of the patients in the plaster group was 35.82±2.71 (minimum-maximum: 32-
41) and the mean AI of the patients in the orthosis group was 36.54±3.49 (minimum-maximum: 32-
47). There was no statistically significant difference between the groups (P=0.34).
In the radiological examination performed at the 3rd month during the treatment process of
the patients; the mean AI was 29.17±3.45 (minimum-maximum: 23-37) in the plaster group and
30.08±3.91 (minimum-maximum: 23-39) in the orthosis group. There was no statistically significant
difference between the groups (P=0.31).
In the radiological examination performed at the 6th month during the treatment process of
the patients; the mean AI was 24.11±38.4 (minimum-maximum: 17-22) in the plaster group and
25.67±3.17 (minimum-maximum: 19-33) in the orthosis group. There was no statistically significant
difference between the groups (P=0.06).
Conclusion: As a result of this study, we concluded that closed reduction-guided pelvipedal
casting and rigid abduction orthosis used in 4-15 months old patients with acetabular dysplasia and
negative Ortholoni and Barlow tests are effective in the treatment. We found a statistically significant difference in the first 3 months of treatment in patients who were followed up with a pelvipedal cast according to the Tönnis and IHDI classification, in the comparison of the patients who underwent pelvic casting and the patient group using rigid abduction orthosis. We did not find any significant difference between the groups according to the AI measurement used in the diagnosis and treatment follow-up of the patient groups using the pelvic cast and rigid abduction orthosis.
Keywords: Developmental Hip Dysplasia, Acetabular Dysplasia, Open Reduction,
Pelvipedal Casting, Rigid Abduction Orthosis