Pelvik organ prolapsusu olan aşırı aktif mesane tanılı hastalarda tedavi yöntemlerininkarşılaştırılması /
Yazar: HACI CAN DİREK
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN KÖSE
Sakarya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Konservatif tedavi = Conservative therapy ; Mesane hastalıkları = Urinary bladder diseases ; Parasempatolitikler = Parasympatholytics ; Pelvik organ prolapsusu = Pelvic organ prolapse ; Pelvik taban = Pelvic floor ; Pelvik taban bozuklukları = Pelvic floor disorders ; Tedavi = Treatment

Özet:
ÖZET
GİRİŞ VE AMAÇ: Aşırı aktif mesane, toplumda yaygın görülen, kişilerin yaşam kalitesini önemli derecede etkileyen bir problemdir. Pelvik organ prolapsusu olan hastalarda, pelvik yapının bozulmasına bağlı olarak mesanede disfonksiyon gelişebilir ve buna bağlı olarak bu hastalarda işeme semptomları görülmektedir. Biz de çalışmamızda, pelvik organ prolapsusu olan, aşırı aktif mesane tanılı hastalarda uygulanan tedavi yöntemlerinin kısa dönem sonuçlarını karşılaştırmayı amaçladık.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmada Aralık 2017- Haziran 2018 tarihleri arasında Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Üroloji Polikliniğine başvuran, aşırı aktif mesane tanılı ve pelvik organ prolapsusu olan kadın hastaların verileri retrospektif olarak incelendi. Hastaların poliklinik başvurusu sırasında, kayıt edilmiş olan şikayetleri, yapılan POP-Q muayenesi, geçmiş medikal öyküleri, işeme günlükleri verileri tam olarak kayıt edildi. Hastalar verilen tedavi yöntemlerine göre 3 gruba ayrıldı. Konservatif tedavi verilen hastalar Grup 1, antikolinerjik tedavi verilen hastalar Grup 2,  kombine tedavi verilen hastalar Grup 3 olarak isimlendirildi. Hastalar tedavi başlangıcında ve sonrasında doldurulan ICIQ-SF, IIQ-7, UDI-6 ve OAB-V8 sorgulama formları açısından değerlendirildi.     
BULGULAR: Grup 1, Grup 2 ve Grup 3'ün yaş ortalamaları, sırasıyla, 54.7±9.58, 55.1±10.5, 51.5±13.6 (p>0.05), VKİ, sırasıyla, 29.9±4.5, 29.6±4.3, 30.4±4.3 kg/m² olarak bulundu (p>0.05). IIQ-7 formu ortalamaları arasındaki fark, Grup 1'de 4.69 (p<0.05), Grup 2'de 2.55 (p>0.05), Grup 3'de 4.57 (p<0.05), UDI-6 formu ortalamaları arasındaki fark, sırasıyla, 3.66 (p>0.05), 2.16 (p>0.05), 3.23 (p<0.05), OAB-V8 formu ortalamaları arasındaki fark, sırasıyla, 2.83 (p<0.05), 3.62 (p>0.05), 4.31 (p<0.05), ICIQ-SF formu ortalamaları arasındaki fark, sırasıyla, 8.16 (p<0.05), 8.71 (p<0.05), 10.74 (p<0.05)  olarak bulundu. 
SONUÇ: Sonuç olarak, aşırı aktif mesane tedavisinde konservatif tedavi, antikolinerjik tedavi ve kombine tedavinin hastalığın tedavisinde etkili olduğu, tedavide en etkili yöntemin kombine tedavi olduğu bulunmuştur. Bildiğimiz kadarıyla bizim çalışmamız, literatürde aşırı aktif mesane tanılı kadın hastaların pelvik organ prolapsusu göz önünde bulundurularak, tedavi değerlendirmesi açısından yapılan ilk çalışmadır.
Anahtar Sözcükler: aşırı aktif mesane, pelvik organ prolapsusu, konservatif tedavi, antikolinerjik, kombine tedavi

Abstract:
SUMMARY
OBJECTIVES: Overactive bladder is a common problem that affects the quality of life. In patients with pelvic organ prolapse, bladder dysfunction may develop due to impairment of pelvic region, resulting in voiding symptoms in these patients. We aimed to compare the short-term outcomes of the treatment modalities applied to patients with overactive bladder with pelvic organ prolapse in our study.
MATERIAL AND METHODS: The data of female patients with overactive bladder and pelvic organ prolapse who applied to Sakarya University Training and Research Hospital Women Urology Policlinic between december 2017 and June 2018 were retrospectively reviewed. Complaints and medical history of patients, POP-Q examination, and voiding diary data were recorded during the outpatient clinic admission. Patients were divided into 3 groups according to treatment methods. Patients treated with conservative therapy were referred to Group 1, patients treated with anticholinergic therapy were in Group 2, and patients treated with combination therapy were classified as Group 3. Patients were evaluated in terms of ICIQ-SF, IIQ-7, UDI-6 and OAB-V8 questionnaire forms filled at the beginning and after the treatment.
RESULTS: The mean age of Group 1, Group 2 and Group 3 was 54.7 ± 9.58, 55.1 ± 10.5, 51.5 ± 13.6, respectively (p> 0.05), and the mean BMI was 29.9 ± 4.5, 29.6 ± 4.3 and 30.4 ± 4.3 kg/ m², respectively  (p>0.05). The difference in IIQ-7 form averages was 4.69 (p<0.05) in Group 1, 2.55 (p>0.05) in Group 2, 4.57 (p <0.05) in Group 3, the difference in UDI-6 form averages was 3.63 (p>0.05), 2.16 (p>0.05), 3.23 (p<0.05), respectively, the difference in OAB-V8 form averages was 2.83 (p<0.05), 3.62 (p>0.05), 4.31 (p<0.05), respectively, the difference in ICIQ-SF form averages was 8.16 (p<0.05), 8.71 (p<0.05), 10.74 (p<0.05), respectively.
CONCLUSION: In conclusion, conservative treatment, anticholinergic treatment and combined treatment were effective in the treatment of overactive bladder, and the combined treatment was the most effective treatment. Our study is the first study in the literature that evaluate the treatment of patients with overactive bladder with pelvic organ prolapse. 
Key words: overactive bladder, pelvic organ prolapse, conservative treatment, anticholinergic, combined treatment