Niyazi Sayın, Sadrettin Özçimi, Ahmed Şahin ve Yavuz Akalın özelinde ney sazında tavır ve ekol ilişkisi
Speacial to Niyazi Sayin, Sadrettin Özçimi, Ahmed Şahin and Yavuz Akalin the relationship between style and school in the ney instrument
Yazar: HATİCE KÜBRA BOZKURT
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MİLAD SALMANİ
Haliç Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Türk Müziği Ana Sanat Dalı / Türk Musikisi Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Müzik = Music
Dizin: Klasik müzik = Classical music

Özet:
Ney sazının icrâsında Klasik Türk Mûsikî ekolünün temsilcisi olan Niyazi Sayın, geliştirdiği teknikler ile neyde elde edilmesi zor olan perdelerin icrâsını mümkün kılmıştır. Bu teknikler kendine özel dudak vibratosuyla, çarpmalarıyla, glissandolarıyla ve vurgularıyla şekil almış, melodik değişkenler ile kendini tamamlar nitelikte olmuştur. Bu çalışmada öncelikli olarak ney sazının tarihçesinden bahsedilmiş sonrasında tavır meselesi Türk Mûsikîsi ve ney sazı özelinde ele alınmıştır. Analizi yapılacak olan icrâların tavır unsurlarını belirlemek açısından meşk sisteminde öğretilen yöntemler esas alınmış ve nüanslar belirlenmiştir. Başka bir başlıkta tavrı belirleyen unsurların tanımları verilmiş, analizleri yapılan icrâlardan örnek şekiller verilmiştir. Ekol ve meşk meselesi Türk Mûsikîsi ve ney özelinde ele alınmış, Niyazi Sayın ve öğrencilerinin meşk silsilesinin yer aldığı biyografilere yer verilmiştir. Çalışmada incelemeleri yapılan peşrev ve saz semâisinin tanımlaması yapılmıştır.
Çalışmanın bulgular bölümünde Neyzen Niyazi Sayın'ın ve onun talebelerinden Sadrettin Özçimi, Ahmed Şahin ve Yavuz Akalın'ın ney sazındaki tavır unsurları bireysel ve karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çalışmada icrâ incelemeleri yapılan eserler Nedim Ağa'nın Sultânîyegâh peşrevi ve Saz semâisi olmuştur. Ait olunan meşk silsilesinin ve ekolün tavır açısından önemli oluşu hipotezine dayanarak somut biçimde eser icrâlarının tavır unsurları incelenmiş ve aralarındaki benzerlikler gösterilmiştir.

Abstract:
Niyazi Sayın, who is the representative of the Classical Turkish Music Educational System in the performance of the ney instrument, developed techniques in order to make it possible to perform the frets that are difficult to obtain in the ney. These techniques have been shaped by their special lip vibratos, strokes, glissandos, and accents, and complemented themselves with melodic variants. In this study, primarily, the history of the ney instrument is discussed, and then the issue of tone is introduced in the context of Turkish music and ney instrument. In order to determine the elements of tone of the performances to be analyzed, the methods taught in the meshk system were taken as basis and the nuances were determined. The definitions of the elements that determine the tone are given, and examples of the analyzed performances are presented. The issue of system and meşk has been dealt with in terms of Turkish music and ney, and biographies of Niyazi Sayın and his students are included. In the study, the definition of Peşrev and Saz Semai were formed after examination.
In the findings section of the study, the tonal elements of Neyzen Niyazi Sayın and his students Sadrettin Özçimi, Ahmed Şahin and Yavuz Akalın were examined individually and comparatively. The works that were analyzed in the study were Nedim Ağa's Sultânîyegâh peşrevi and Saz semai. Based on the hypothesis that the meşk sequence and the system are important in terms of tone, the elements of tone the elements of tone of the performances of the works were examined in a concrete way and the importance of the sequence in the continuity of an educational system was tried to be expressed.