Başkaları adına haklı savaş kuramının tarihsel dönüşümü
The historical transformation of the concept of just war on behalf of others / La transformation historique du concept de guerre juste au compte d'autres
Yazar: ABDULKADİR ÖZTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. BİRDEN GÜNGÖREN BULGAN
Galatasaray Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Haklı savaş = Just war ; Hegemonya = Hegemony ; Hristiyanlık = Christianity ; İslamiyet = Islam

Özet:
Başkaları adına haklı savaş kuramının tarihsel dönüşümü günümüze kadar
sirayet eden bir süreçtir. Haklı savaş teorileri arasında kendisine yer bulan bu kavram,
haklı savaş hallerinin içerisindeki bir istisna olarak belirmiştir. Tarih boyu bir
fedakârlık olarak sunulan bu kavram, devletlerin kendi haklarından ziyade,
başkalarının haklarını gözetmeleri gerektiğine dair savunmalarıyla birlikte
yükselmiştir. Devletlerin kendi merkezlerinden sıyrılarak yaptıkları bu tanımlamalar,
tarihi süreçte sürekli değişim yaşamıştır. Haklı savaş kavramı genel olarak bir klasik
dönem tanımı olmakla birlikte, savaşın her koşulda bir vahşet ve hukuksuzluk
içermediği öğretisi üzerinde yükselmektedir. Başkaları adına haklı savaş teorileri ise
toplumların başkası olarak tanımladıkları öznelerin haklarını koruma zaruretlerini
ifade etmeleriyle pekişmiştir. Tarih boyunca bu şuurun merkezindeki ana düşünce
değişmekle beraber, bu zihniyet hala devam etmektedir. Erken Hristiyanlık
dönemlerinden itibaren dile getirilen haklı savaş kuramları hemen her zaman başkaları
üzerinden de bir tanımlamaya girişmiştir. İnsanlık, tarih boyunca kendisini diğer
insanlardan da mesul hissetmiştir. Bununla birlikte ilk dönemlerdeki başkalarını
tanımlama süreçleri inanç merkezli iken bu süreç zamanla daha seküler değerlere ve
evrensel konsensusa dayanmaya başlamıştır.
Haklı savaş kuramı tarihi gelişim içerisinde birçok değişim yaşamıştır. Antik
uygarlıklarda bile önemle üzerinde durulan bir kavramdır. Başkaları adına yürütülen
haklı savaş kuramları ise bu teorilerin üzerinde yükselmiştir. Başkalarına dair
geliştirilen savunma açıklamaları pek çok defa devletlerin kendileri üzerinden
geliştirdikleri savunmalardan daha kolay izah edilebilir görülmüş ve taraflarca daha
ikna edilebilir bulunmuştur. Bu bakımdan modern düşüncelerle birlikte savaşın
doğasına karşı yürütülen kaçınma hali bile başkaları adına savaş kuramlarında göz ardı
edilmiştir. Kavramsal olarak çok daha medeni ve açıklanabilir duran bu ifade, pek çok
defa devletlerin suistimallerine yahut tartışmalarına konu olmuştur. Başkalarının dile
getirildiği bu tartışmalar açısından sınırların belirlenmesi ve müdahale hakkının hangi zeminden kaynaklandığı hep muğlak kalmıştır. Bu muğlaklık uluslararası hukuktaki
büyük aktörler tarafından kullanılmaya müsait olmakla beraber, küçük aktörlerin hak
arayışlarında ciddi bir engel oluşturabilmektedir. Özellikle başkaları kavramında
tanımlamaların dahi tam oturamadığı bu olaylarda, ağırlıklı olarak tarihi gelişimdeki
temellere inme ihtiyacı hissetmiş bulunmaktayız.
Çalışma kapsamında üç ana başlık etrafında başkalarına dair haklı savaş
teorilerinin gelişimleri incelenmiştir. Bunlar; İslam medeniyeti açısından, Klasik
dönem Batı uygarlığı açısından ve modern teoriler açısından başkaları adına haklı
savaş kuramının dönüşümüdür.
Bunlardan ilki olan İslam medeniyeti açısından tartışmanın ortasına Ebu Hanife
ve Şeybani alınmıştır. Bu düşünürler etrafında yoğun bir değerlendirme yapılmasının
ana sebebi; öğretinin kuruluşunda bu düşünürlerin oynadıkları hayati rolleridir.
Onların düşünceleriyle diğer İslam aydınlarının düşüncelerinin kıyaslanması sonucu
bu devrin uluslararası uygulamalarını değerlendirdik. Düşünürlerin görüşlerinin
Peygamber ve sonrasındaki siyer, yani İslam uluslararası hukukuna dair
uygulamalardaki karşılıklarını ele alarak bu dönemi anlamaya çalıştık. Kolay
anlaşılması açısından bir ana başlık anlamı taşıyan cihat kelimesini öncelikle
incelemeyi doğru bulduk. Bununla birlikte zaman içerisindeki özelleşmiş anlamlarını
da yansıtarak cihatı genel bir haklı savaş kuramı olarak İslam'daki ana tartışma sahası
olarak belirledik. Cihat başlığı altında haklı savaşın en temel hali olan saldırı
savaşlarını da inceleme fırsatı bulduk. Daha sonrasında kendisi de bir cihat türü olan
ribâtı inceledik. Ribat temel olarak savunma savaşları için tercih edilen bir kavram
olmakla beraber, başkaları adına savunma savaşları için de tercih edilen bir kavramdır.
Ribat özelinde Endülüs'ten başlayan sonraki İslam dönemlerine uzanan örnekler
üzerinden konuyu ele almaya çalıştık. Sonrasında iç siyasi çekişmelerde cihatın bir
türü olarak beliren fakat cihatın en yumuşak hükümlerini ihtiva eden bağy kavramını
inceledik. Bu kavram özelinde İslam'daki toplumdan dışlanma sürecini incelemeye
çalıştık ve hiçbir koşulda aforoz gibi müessesenin işletilemeyeceğini fark ettik. İç
savaşlar bakımından İslam'ın hükümlerindeki yorumlanabilir ve hatta tereddüt
oluşabilir derecedeki yumuşak geçişi incelemeye çalıştık. Nihayetinde İslam'daki sulh
halini inceleme fırsatı bulduk ve özellikle Osmanlı İmparatorluğu'nun Karlofça
Antlaşması öncesinde yaşadığı tecrübelerle birlikte yakın zamanlarda yaşanmış bir olay üzerinden sulh ve İslam hukukunu ele almaya çalıştık. Bu örneklendirmeyi tercih
etmemizin nedeni ise barışın en çıkarsız gözüktüğü koşullarda dahi ne denli büyük
felaketlerden kurtaran bir kavram olduğunu fark etmemizden kaynaklanmıştır.
İkinci başlık olarak Klasik Batı uygarlığı ele alınmıştır. Bu açıdan öncelikle
Erken Hristiyanlık dönemi incelenmiştir. Bu alt başlığı ayrı bir başlık olarak
açmamamızın nedeni ise hem çok kısa bir dönem dahilinde uygulanması hem de İslam
ile tanışmasından sonra daha fazla gelişme imkânı bularak pratiğe dökülmesinden
kaynaklanmaktadır. Aziz Augustinus ve Aziz Pavlus'un düşünceleri üzerinde
yükselen Erken Dönem Hristiyanlık düşüncelerinin İslam sonrası yaşadığı değişimleri
ilk olarak ele aldık. Bu noktada diğer düşünürle kıyasa tabi tutarak ilerlediğimiz
çalışma açısından Haçlı Seferleri özelinde görülen etkileşimleri inceleme fırsatı
yakaladık. II. Friedrich özelinde Hristiyan terminolojiye çok yabancı olan bazı
kavramların İslam'dan esinlenilerek yahut karşı taraf sıfatındaki Müslümanlar ile
uzlaşı yolu bulmak maksadıyla bir Hristiyan kral tarafından kabul edilişini irdeledik.
Son olarak Haçlı Seferleri ile başlayan dini etkileşimlerinin dönüşümdeki rolleri
üzerinde durduk.
İkinci başlık etrafında Erken Hristiyanlık sonrası için ise Vitoria, Suarez ve
Grotius'un merkezde olduğu bir inceleme yaptık. Doktrinde uluslararası hukukun
kurucuları olduklarına dair görüşler belirtilen bu düşünürler, aslında bizi bu çalışmaya
iten okumalara da sebep olmuşlardır. Grotius'un başkalarına dair haklı savaş teorisi
üzerinden kurguladığı söylemlerine bulamadığımız cevaplar bizleri böylesi bir
araştırmaya itmiştir. Bu düşünürler etrafında öncelikle Klasik bir Batı uygarlığının
inşası ele alınmaya çalışılmıştır. Kilise'den gittikçe kopan düşüncelerin merkezinde
beliren bu isimler, uluslararası hukukun kaynağını ve yargının yerini değiştirmeye
başlayan fikirlere öncülük etmişlerdir. Haklı savaş kuramlarını tekrar ele alan ve
devrin şartlarında yeniden yorumlayan düşünürler, kolonizasyon çağındaki başındaki
Avrupa devletleri için yeni kodlar oluşturmaya çalışmışlardır. Bu açıdan İspanyol
düşünürler daha çok Avrupalıların yeni keşif bölgelerindeki yerli unsurlarla
münasebetlerini incelerken; Grotius Avrupalı devletlerin kendi aralarındaki
bölüşümleri üzerinden araştırmalarını yapmıştır. Hem Hristiyanlar arası uluslararası
hukukun hem de kavimler hukukunun dönüşümünü tetikleyen düşünürler, Batı
uygarlığındaki modern teorilere kapı aralamışlardır. Bu çerçevede kavimler hukukunun değişimiyle birlikte; hasımlık nitelendirmelerinin, cezalandırma
ilkelerinin, savunma hakkının ve uyruklar adına direniş savaşların incelenmesine
geçilmiştir. Başkaları adına sorumlulukların ve hakların sınırlarının çizilmeye
başladığı dönem dahilinde, kavramların yeniden ele alınarak devrin koşullarıyla
harmanlanmasını ve günün şartlarına uygun hale getirilmesini sağlamışladır. Bütün bu
düşünceleri ise Erasmus'un düşünceleriyle birlikte ele alarak onun süzgecinden bir
barış kurgusu ele alınmaya çalışılmıştır. Batı uygarlığı açısından da kadim Hristiyan
öğretilerin dönüşümleriyle birlikte herkes için barışın koşulları artık daha seküler ve
uzlaşılabilir şekilde ele alınmaya başlanmış; teorilerin merkezindeki tanımlar daha
dünyevi seçilir olmuşlardır.
Üçüncü başlık olarak modern teorilerdeki başkaları kavramını ele almayı doğru
bulduk. Bu çerçevede teoriler artık dünyevileşmekle birlikte yeni subjektif kriterler
belirmiştir. İnsanlık, dini dogmaların kesişen alanlarından doğan savaşlardan çok daha
büyüklerini bu sefer subjektif değerlerin suistimallerinden tecrübe etmeye başlamıştır.
Bu kapsam ise özellikle Hardt ve Negri ile beraber Neocleous'un düşünceleri
üzerinden moderniteye dair eleştiriler dile getirilmiştir. Kant ve Kelsen'den günümüze
kadar gelen görüşlerin modernite başlığında bu isimlerle birlikte incelenmesinin ana
nedeni ise konumuzla uygun olarak tarihi bir şekilde bugünü ele almaları olmuştur. Bu
çerçevede Milletler Cemiyeti, Birleşmiş Milletler, hegemonya ve modern
imparatorluklar alt başlıklarıyla günümüz incelenmiştir. Tarihteki kuramların bugünün
kendi kaderini tayin hakkı ve insancıl hukuktaki etkileri irdelenmiştir. Devir
genelindeki hemen her uluslararası sözleşmenin bir büyük savaş tecrübesiyle
pekişmesi ise maalesef ki acı bir gerçek olarak önümüzde durmaktadır. Büyük Avrupa
savaşlarından sonra Dunant'ın çabalarıyla uğraşılan ICRC süreci, Birinci Dünya
Savaşı'ndan sonra kurulan Milletler Cemiyeti ve İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra
kurulan Birleşmiş Milletler yapıları; insanlığın ders çıkarmakta ne kadar geç kaldığını
gözler önüne sermektedir. Bu tartışmaların yapıldığı teorilerin aktarılmasından sonra
özellikle her iki uluslararası sözleşme özelinde insanlığın uzlaştığı metinleri tartışmaya
açarak bu hususta modern haklı savaş teorilerini incelemeye çalıştık. Akabinde elde
ettiğimiz bilgileri başkaları adına haklı savaş teorilerine yoğunlaştırarak sizlere
sunduk. Bu neticede her iki örgütün insanlığa kattığı değer olarak savaşlardaki veto
mekanizmasını ve devletlerin pasifize edilmesini ele aldık. Bu kapsamda hem Milletler
Cemiyeti'ne kadar gelen pasifize etme çabalarını hem de sonrasında Birleşmiş Milletler'e uzanan kısmını inceledik. Modern bir uğraş olarak savaşa karşı pasifize
etme çabalarının haklı savaş üzerindeki etkilerini araştırdık. Sonrasında bu modern
teorilerin başkaları adına gerçekleştirilen savaşlar açısından uygulamadaki ciddiyeti
belirlemeye çalıştık.
Sonuç olarak çözüme götüreceğimizi düşündüğümüz alanlarda kendi
tavsiyelerimizi ve tespitlerimizi sunmayı doğru bulduk. Bu noktada düşüncelerimizin
dünya konjonktüründe bir karşılık oluşturmasının güçlüğünün yanı sıra, hukukun,
politika ve uluslararası ilişkilerle olan münasebetlerini ciddiye alarak naçizane
fikirlerimizi iletmeye çalıştık. Bu kapsamda Birleşmiş Milletler yapılanmasında
ayrıcalıklı öznelerin sonlandırılması gerekmektedir. Çoğulcu çabalarla pekiştirilen bir
sistemde nitelikli çoğunluklarla karar alınabilecek mekanizmalar inşa edilmelidir. Her
ne kadar insanlık her daim sessiz kalınan savaşlarda daha hesap sorar bir tona bürünse
de tarihten gelen veriler dikkate alınarak mümkün mertebe devletlerin pasifize
edilmesine odaklanılmalı, sürekli bir cezalandırıcı felsefeyle olaylara
yaklaşılmamalıdır. Nitelikli çoğunluk tarafından alınan kararların hızlı ve etkili olarak
uygulanması için maddi ve fiziki şartların sağlanması gerekmektedir. Kurulan
mekanizmalar en zor koşullarda dahi fail olarak beliren devletlerin de hakkını
gözetmek üzere mekanizmalara izin vermeli onların da savunmalarını dünya
kamuoyuna sunmalarına müsaade etmelidir. Bu açıdan cezalandırmada ölçülülüğün
kaçırıldığı her durumun yeni bir mağdur doğuracağı unutulmamalıdır. Yine geçmiş
tecrübelerden faydalanarak gelecekteki bir üçüncü dünya savaşı öncesinde bu
hazırlıkların yoğunlaştırılması gerekmektedir. Savaşın engellenmesi, bu mümkün
olmuyorsa savaşın uzun sürmesinin ve olabildiğince büyük tahribatlara neden
olmasının engellenmesi, bunlar da mümkün olmuyorsa savaş sonrasındaki atmosferde
dördüncü bir dünya savaşının yollarına taş döşeyen bir ortak metnin imzalanmasının
engellenmesi önem arz etmektedir. Devletler artık her türlü olayda başkalarını gerekçe
gösterebilme hürriyetine erişmiş ve birbirlerine verdikleri destekler çok hızlı bir
şekilde ittifaklar sürecine ve silsileler halinde savaşlara neden olmaya başlamıştır. Bu
bakımdan modern teorilerin dahil olduğu haklı savaş kuramlarında başkaları adına
haklı savaş versiyonları istisna tutulmakla büyük bir suistimal alanı oluşmuş; subjektif
her türlü tartışma yeni bir dünya savaşı korkusunun belirmesine ortam hazırlamıştır.
Bu bakımdan devletlerin başkaları üzerindeki hak ve sorumlulukları da bir üst yapıya
taşınmakla ifade edilebilecek, belki de uluslararası bir yargı mekanizması kurularak devletlerden daha kuvvetli olması sağlanarak bu makamdan adalet tesisi
beklenebilecektir. Her türlü ihtimalde dahi aklı selim aktörlerin yapması gereken ise
barış halini sürdürmek, uzatmak yahut teklif etmektir. Bu sadece kendi hakları yahut
başkalarının hakları için değil, savunulan değerlerin vakti geldiğinde daha yüksek
sesle savunulabilmesi için de önem arz etmektedir.
Bu kapsamda çalışmamız eşliğinde sizlere haklı savaş kavramını ve başkaları
adına üretilen ikincil gerekçeleri anlatmaya çalıştık. Bununla birlikte bu kuramlarında
tarih süzgecinde İslam, Hristiyanlık ve Batı uygarlığıyla yaşadığı dönüşümlerin
modern yansımalarını sizlere aktarmaya çalıştık.

Abstract:
The historical transformation of the just war theory on behalf of others is a
process that has spread to the present day. This concept, which has a place among the
theories of just war, has emerged as an exception in just war cases. This concept, which
has been presented as a sacrifice throughout history, has risen with the defence that
states should protect the rights of others rather than their own. These definitions, which
states have made by getting rid of their centres, have undergone constant changes in
the historical process. The concept of just warfare is a classical term definition in
general; it rises on the doctrine that war does not include brutality and lawlessness in
all circumstances.
On the other hand, the theories of just war on behalf of others have been
reinforced by the societies' expressing the necessity of protecting the rights of the
subjects they define as others. Although the main idea at the centre of this
consciousness has changed throughout history, this mentality continues. The theories
of just war, which have been expressed since the Early Christian times, have almost
always attempted to define them based on others. Throughout history, humanity has
also felt responsible for other people. However, while defining others in the early
periods was faith-based, this process started to rely on more secular values and
universal consensus over time.
The just war theory has undergone many changes in historical development, and
it is a concept that is emphasised even in ancient civilisations. The theories of just war
carried out on behalf of others have risen above these theories. The defence statements
developed about others have been seen many times more easily explained than the
defences developed by themselves and have been found more persuasive by the
parties. In this respect, even the avoidance of the nature of war with modern thoughts
has been ignored in the theories of war on behalf of others. This expression,
conceptually much more civilised and explainable, has often been the subject of abuses
or discussions by states. In terms of these debates in which others have been expressed, the determination of the boundaries and the ground on which the right to intervene has
always remained unclear. Although this ambiguity is suitable for use by prominent
actors in international law, it can create a severe obstacle in the search for the rights of
small actors. Especially in these events where even the definitions in the concept of
others could not fit properly, we felt the need to go down to the foundations of
historical development.
Within the scope of the study, the developments of just war theories about others
were examined around three main headings. It is the transformation of the just war
theory on behalf of others in terms of Islamic civilisation, Classical period Western
civilisation and modern theories.
In terms of Islamic civilisation, which is the first of these, Abu Hanifa and
Shaybani were put in the middle of the discussion. The main reason for making an
intensive evaluation of these thinkers is the vital roles played by these thinkers in
establishing the doctrine. We evaluated the international practices of this period as a
result of comparing their thoughts with those of other Islamic intellectuals. We tried
to understand this period by addressing the reflections of the thinkers' views on the
practices of the Prophet and later siyer, that is, Islamic international law. We found it
right first to examine the word jihad, which means the main title, because of easy
understanding. However, reflecting its specialised meanings over time, we have
identified jihad as a general theory of just warfare as Islam's main field of discussion.
Under the title of jihad, we also had the opportunity to examine offensive wars, the
most basic form of just warfare. Afterwards, we examined ribat, which is itself a type
of jihad. Ribat is a preferred concept for defensive wars, but it is also a preferred
concept for defensive wars on behalf of others. In particular, we tried to deal with the
subject through examples from Andalusia extending to later Islamic periods.
Afterwards, we examined the concept of bagy, which appears as a type of jihad in
domestic political conflicts, but includes the mildest provisions of jihad. We tried to
examine the exclusion process from society in Islam specifically for this concept and
realised that under no circumstances could an institution such as ex-communication be
operated. In terms of civil wars, we tried to examine the smooth transition in the
provisions of Islam, which can be interpreted and even hesitated. Finally, we had the
opportunity to examine the state of peace in Islam and tried to deal with peace and Islamic law, primarily through a recent event, together with the experiences of the
Ottoman Empire before the Treaty of Karlowitz. We chose this exemplification
because we realised that peace is a concept that saves them from great disasters even
in the most unprofitable conditions.
In the second title, Classical Western civilisation is discussed. In this respect, the
Early Christian period was examined first. We did not open this sub-title as a separate
title because it was implemented in a brief period, and it was put into practice by
finding more development opportunities after meeting with Islam. We first discussed
the post-Islamic changes of the Early Period Christian ideas, which were based on the
thoughts of St. Augustine and St. Paul. At this point, we had the opportunity to
examine the interactions seen in the Crusades in terms of the work we progressed by
comparing them with other thinkers. In particular, we examined the adoption of some
concepts, which are very foreign to Christian terminology, by the Christian king,
Frederick the Great, inspired by Islam to find a way of reconciliation with Muslims as
the opposite party. Finally, we focused on the role of religious interactions that started
with the Crusades in the transformation.
Around the second title, we analysed the post-Early Christian period, with
Vitoria, Suarez and Grotius in the centre. These thinkers, whose views are stated in the
doctrine as being the founders of international law, actually caused the readings that
pushed us to this study. The answers we could not find to the discourses of Grotius
based on the theory of just war on others have pushed us to such research. First of all,
the construction of a Classical Western civilisation was tried to be discussed by these
thinkers. These figures, who emerged at the centre of the thoughts that were
increasingly separated from the Church, pioneered the ideas that began to change the
source of international law and the place of the judiciary. Thinkers, who reconsidered
the just war theories and reinterpreted them in the conditions of the period, tried to
create new codes for the European states at the beginning of the colonisation era. In
this respect, while the Spanish thinkers mainly examined the relations of the Europeans
with the native elements in the discovery regions, Grotius researched the distribution
of European states among themselves. Thinkers, who triggered the transformation of
both inter-Christian international law and jus naturale, opened the door to modern
theories in Western civilisation. In this context, with the change of jus naturale, it has been started to examine the categorisations of hostility, the principles of punishment,
the right of defence and the wars of resistance on behalf of the nationalities. When the
boundaries of responsibilities and rights on behalf of others began to be drawn, he
ensured that the concepts were reconsidered, blended with the conditions of the period
and adapted to the conditions of the day. By considering all these thoughts together
with the thoughts of Erasmus, a peace fiction was tried to be discussed through his
filter. In terms of Western civilisation, with the transformations of ancient Christian
teachings, the conditions of peace for everyone have begun to be handled in a more
secular and agreeable way; Definitions at the centre of the theories have become more
mundane.
As the third title, we found it right to consider the concept of others in modern
theories. Although the theories have become secular in this framework, new subjective
criteria have emerged. Humanity has begun to experience much bigger wars based on
the abuses of subjective values than the intersections of religious dogmas. In this
context, criticisms of modernity have been expressed through the thoughts of
Neocleous, especially with Hardt and Negri. The main reason for examining the views
from Kant and Kelsen to the present day in the title of modernity with these names is
that they deal with today in a historical way following our subject. In this context, the
present day has been examined with the subtitles of the League of Nations, the United
Nations, hegemony and modern empires. The effects of historical theories on today's
right to self-determination and humanitarian law are examined. Unfortunately, the
consolidation of almost every international agreement throughout the period with the
experience of a great war is a bitter reality. The ICRC process dealing with Dunant's
efforts after the great European wars, the League of Nations established after the First
World War and the United Nations structures established after the Second World War;
shows how late humanity is in learning lessons. After the transfer of the theories on
which these discussions were made, we tried to examine the modern just war theories
in this regard, especially by opening the texts that humanity has agreed to in terms of
both international agreements. Subsequently, we presented the information we
obtained by concentrating on the theories of just war on behalf of others. As a result,
we discussed the veto mechanism in wars and the pacification of states as the value
added by both organisations to humanity. In this context, we examined the pacification
efforts that came to the League of Nations and the part that extended to the United Nations afterwards. We investigated the effects of pacification efforts against war as a
current occupation on just war. Afterwards, we tried to determine the seriousness of
these modern theories regarding wars waged on behalf of others.
As a result, we found it suitable to present our recommendations and
determinations discussed matters we think we can take to the solution. At this point,
we tried to convey our humble ideas by taking the connections of law, politics and
international relations seriously, as well as the difficulty of our thoughts to create a
response in the world conjuncture. In this context, it is necessary to terminate the
privileged subjects in the United Nations structure. In a system reinforced by
pluralistic efforts, mechanisms that can take decisions with qualified majorities should
be built. Although humanity takes on a more accountable tone in always silent wars,
it should be focused on pacifying states as much as possible, taking into account the
data from history, and events should not be approached with a perpetual punitive
philosophy. For the decisions are taken by the qualified majority to be implemented
quickly and effectively, material and physical conditions must be provided.
Established mechanisms should allow mechanisms to protect the rights of states that
appear as perpetrators even under the most challenging conditions and should allow
them to present their defences to the world public opinion. In this respect, it should not
be forgotten that every situation where proportionality is missed in punishment will
create a new victim. It is necessary to intensify these preparations before the future
third world war by using past experiences. It is crucial to prevent the war, if this is not
possible, to prevent the war from prolonging and causing as much damage as possible,
and if that is also impossible, to prevent the signing of a joint text that paves the way
for a fourth world war in the post-war atmosphere. States have now attained the
freedom to justify others in all kinds of events, and their support for each other quickly
started to cause alliances and wars in succession. In this respect, in just war theories,
including modern theories, a large area of abuse has emerged, except for just war
versions on behalf of others; All kinds of subjective discussions have prepared the
environment for the emergence of the fear of a new world war. In this respect, the
rights and responsibilities of states over others can also be expressed by moving them
to a higher structure, perhaps by establishing an international judicial mechanism and
ensuring that it is more robust than states, and justice can be expected from this
authority. In any event, sensible actors should maintain, prolong or propose a state of peace. That is important not only for their rights or the rights of others but also for the
values being defended to be defended more loudly when the time comes.
In the long and the short of the dissertation, we tried to explain the concept of
just war and the secondary justifications produced on behalf of others. In addition, we
tried to convey the modern reflections of the transformations that Islam, Christianity
and Western civilisation experienced in these theories through the filter of history.










La transformation historique de la théorie de la guerre juste au nom des autres
est un processus qui s'est propagé jusqu'à nos jours. Ce concept, qui a sa place parmi
les théories de la guerre juste, est apparu comme une exception dans les cas de guerre
juste. Ce concept, qui a été présenté comme un sacrifice à travers l'histoire, a augmenté
avec la défense que les États devraient protéger les droits des autres plutôt que les
leurs. Ces définitions, que les États ont faites en se débarrassant de leurs centres, ont
subi des changements constants dans le processus historique. Le concept de guerre
juste est une définition de terme classique en général ; il se lève sur la doctrine que la
guerre n'inclut pas la brutalité et l'anarchie en toutes circonstances.
D'autre part, les théories de la guerre juste au nom d'autrui ont été renforcées par
l'expression par les sociétés de la nécessité de protéger les droits des sujets qu'elles
définissent comme autres. Bien que l'idée principale au centre de cette conscience ait
changé au cours de l'histoire, cette mentalité perdure. Les théories de la guerre juste,
exprimées depuis l'époque paléochrétienne, ont presque toujours tenté de les définir à
partir d'autres. Tout au long de l'histoire, l'humanité s'est également sentie responsable
des autres. Cependant, alors que la définition des autres dans les premières périodes
était basée sur la foi, ce processus a commencé à s'appuyer sur des valeurs plus laïques
et un consensus universel au fil du temps.
La théorie de la guerre juste a subi de nombreux changements dans le
développement historique, et c'est un concept qui est mis en avant même dans les
civilisations anciennes. Les théories de la guerre juste menées au nom des autres se
sont élevées au-dessus de ces théories. Les déclarations de défense développées sur les
autres ont été considérées plusieurs fois plus facilement expliquées que les défenses
développées par eux-mêmes et ont été jugées plus convaincantes par les parties. À cet
égard, même l'évitement de la nature de la guerre avec les pensées modernes a été
ignoré dans les théories de la guerre au nom des autres. Cette expression,
conceptuellement beaucoup plus civilisée et explicable, a souvent fait l'objet d'abus ou de discussions de la part des États. Au regard de ces débats où d'autres se sont
exprimés, la détermination des limites et du terrain sur lequel le droit d'intervenir est
toujours restée floue. Bien que cette ambiguïté puisse être utilisée par des acteurs
éminents du droit international, elle peut créer un sérieux obstacle à la recherche des
droits des petits acteurs. Surtout dans ces événements où même les définitions du
concept d'autrui ne pouvaient pas s'adapter correctement, nous avons ressenti le besoin
de descendre aux fondements du développement historique.
Dans le cadre de l'étude, les développements des théories de la guerre juste sur
les autres ont été examinés autour de trois grandes rubriques. C'est la transformation
de la théorie de la guerre juste au nom des autres en termes de civilisation islamique,
de civilisation occidentale de la période classique et de théories modernes.
En termes de civilisation islamique, qui est la première d'entre elles, Abu Hanifa
et Shaybani ont été mis au centre de la discussion. La raison principale pour faire une
évaluation intensive de ces penseurs est le rôle vital joué par ces penseurs dans
l'établissement de la doctrine. Nous avons évalué les pratiques internationales de cette
période en comparant leurs pensées avec celles d'autres intellectuels islamiques. Nous
avons essayé de comprendre cette période en abordant les réflexions des penseurs sur
les pratiques du Prophète et plus tard siyer, c'est-à-dire le droit international islamique.
Nous avons trouvé juste d'abord d'examiner le mot jihad, qui signifie le titre principal,
en raison de sa facilité de compréhension. Cependant, reflétant ses significations
spécialisées au fil du temps, nous avons identifié le djihad comme une théorie générale
de la guerre juste comme le principal champ de discussion de l'islam. Sous le titre de
jihad, nous avons également eu l'occasion d'examiner les guerres offensives, la forme
la plus élémentaire de la guerre juste. Ensuite, nous avons examiné le ribat, qui est luimême un type de djihad. Ribat est un concept préféré pour les guerres défensives, mais
c'est aussi un concept préféré pour les guerres défensives au nom des autres. En
particulier, nous avons essayé d'aborder le sujet à travers des exemples andalous
s'étendant jusqu'aux périodes islamiques ultérieures. Ensuite, nous avons examiné le
concept de bagy, qui apparaît comme un type de djihad dans les conflits politiques
intérieurs, mais comprend les dispositions les plus douces du djihad. Nous avons
essayé d'examiner le processus d'exclusion de la société dans l'islam spécifiquement
pour ce concept et nous nous sommes rendu compte qu'en aucun cas une institution telle que l'ex-communication ne pouvait fonctionner. En termes de guerres civiles,
nous avons essayé d'examiner la transition en douceur dans les dispositions de l'islam,
qui peut être interprétée et même hésitée. Enfin, nous avons eu l'occasion d'examiner
l'état de la paix dans l'Islam et avons tenté d'aborder la paix et la loi islamique,
principalement à travers un événement récent, ainsi que les expériences de l'Empire
ottoman avant le traité de Karlowitz. Nous avons choisi cette exemplification parce
que nous avons réalisé que la paix est un concept qui les sauve de grands désastres
même dans les conditions les moins rentables.
Dans la deuxième parti, la civilisation occidentale classique est abordée. À cet
égard, la période paléochrétienne a été examinée en premier. Nous n'avons pas ouvert
ce sous-titre en tant que titre distinct car il a été mis en œuvre sur une courte période,
et il a été mis en pratique en trouvant plus d'opportunités de développement après avoir
rencontré l'islam. Nous avons d'abord discuté des changements postislamiques des
idées chrétiennes de la première période, qui étaient basées sur les pensées de saint
Augustin et de saint Paul. À ce stade, nous avons eu l'occasion d'examiner les
interactions observées dans les croisades en fonction du travail que nous avons avancé
en les comparant à d'autres penseurs. En particulier, nous avons examiné l'adoption de
certains concepts, très étrangers à la terminologie chrétienne, par le roi chrétien
Frédéric le Grand, inspiré par l'islam pour trouver une voie de réconciliation avec les
musulmans comme partie adverse. Enfin, nous nous sommes concentrés sur le rôle des
interactions religieuses qui ont commencé avec les croisades dans la transformation.
Autour du deuxième titre, nous avons analysé la période post-paléochrétienne,
avec Vitoria, Suarez et Grotius au centre. Ces penseurs, dont les vues sont énoncées
dans la doctrine comme étant les fondateurs du droit international, ont en fait provoqué
les lectures qui nous ont poussés à cette étude. Les réponses que nous n'avons pas pu
trouver aux discours de Grotius fondés sur la théorie de la guerre juste contre les autres
nous ont poussés à de telles recherches. Tout d'abord, la construction d'une civilisation
occidentale classique a été tentée d'être discutée par ces penseurs. Ces personnalités,
qui ont émergé au centre de réflexions de plus en plus éloignées de l'Église, ont été les
pionnières des idées qui ont commencé à changer la source du droit international et la
place du pouvoir judiciaire. Les penseurs, qui ont reconsidéré les théories de la guerre
juste et les ont réinterprétées dans les conditions de l'époque, ont tenté de créer de nouveaux codes pour les États européens au début de l'ère de la colonisation. À cet
égard, alors que les penseurs espagnols examinaient principalement les relations des
Européens avec les éléments indigènes dans les régions découvertes, Grotius
recherchait la répartition des États européens entre eux. Les penseurs, qui ont
déclenché la transformation du droit international interchrétien et du jus naturale, ont
ouvert la porte aux théories modernes de la civilisation occidentale. Dans ce contexte,
avec le changement de jus naturale, il a été commencé à examiner les catégorisations
d'hostilité, les principes de punition, le droit de défense et les guerres de résistance au
nom des nationalités. Lorsque les frontières des responsabilités et des droits au nom
d'autrui ont commencé à être tracées, il a veillé à ce que les concepts soient
reconsidérés, mélangés aux conditions de l'époque et adaptés aux conditions du jour.
En considérant toutes ces pensées avec les pensées d'Erasme, une fiction de paix a été
tentée d'être discutée à travers son filtre. Au niveau de la civilisation occidentale, avec
les transformations des anciens enseignements chrétiens, les conditions de paix pour
tous ont commencé à être traitées de manière plus séculière et agréable ; Les définitions
au centre des théories sont devenues plus banales.
Comme troisième partie, nous avons trouvé juste de considérer le concept
d'autrui dans les théories modernes. Bien que les théories soient devenues séculaires
dans ce cadre, de nouveaux critères subjectifs ont émergé. L'humanité a commencé à
connaître des guerres beaucoup plus grandes basées sur les abus des valeurs
subjectives que les intersections des dogmes religieux. Dans ce contexte, des critiques
de la modernité ont été exprimées à travers la pensée de Néocleous, notamment avec
Hardt et Negri. La principale raison d'examiner les vues de Kant et Kelsen à nos jours
dans le titre de la modernité avec ces noms est qu'elles traitent d'aujourd'hui d'une
manière historique suivant notre sujet. Dans ce contexte, le présent a été examiné avec
les sous-titres de la Société des Nations, des Nations Unies, de l'hégémonie et des
empires modernes. Les effets des théories historiques sur le droit actuel à
l'autodétermination et le droit humanitaire sont examinés. Malheureusement, la
consolidation de presque tous les accords internationaux tout au long de la période
avec l'expérience d'une grande guerre est une réalité amère. Le processus du CICR
traitant des efforts de Dunant après les grandes guerres européennes, la Société des
Nations créée après la Première Guerre mondiale et les structures des Nations Unies
créées après la Seconde Guerre mondiale ; montre à quel point l'humanité est en retard dans l'apprentissage des leçons. Après le transfert des théories sur lesquelles ces
discussions ont été faites, nous avons essayé d'examiner les théories modernes de la
guerre juste à cet égard, notamment en ouvrant les textes que l'humanité a acceptés en
termes de deux accords internationaux. Par la suite, nous avons présenté les
informations que nous avons obtenues en nous concentrant sur les théories de la guerre
juste pour le compte d'autrui. En conséquence, nous avons discuté du mécanisme de
veto dans les guerres et de la pacification des États en tant que valeur ajoutée par les
deux organisations à l'humanité. Dans ce contexte, nous avons examiné les efforts de
pacification qui sont venus à la Société des Nations et la part qui s'est étendue aux
Nations Unies par la suite. Nous avons étudié les effets des efforts de pacification
contre la guerre en tant qu'occupation actuelle sur la guerre juste. Ensuite, nous avons
essayé de déterminer le sérieux de ces théories modernes concernant les guerres
menées pour le compte d'autrui.
En conséquence, nous avons jugé approprié de présenter nos recommandations
et nos décisions sur les questions que nous pensons pouvoir apporter à la solution. À
ce stade, nous avons essayé de transmettre nos humbles idées en prenant au sérieux les
liens du droit, de la politique et des relations internationales, ainsi que la difficulté de
nos pensées à créer une réponse dans la conjoncture mondiale. Dans ce contexte, il est
nécessaire de mettre fin aux sujets privilégiés dans la structure des Nations Unies. Dans
un système renforcé par des efforts pluralistes, des mécanismes capables de prendre
des décisions à la majorité qualifiée devraient être construits. Bien que l'humanité
prenne un ton plus responsable dans des guerres toujours silencieuses, elle devrait se
concentrer autant que possible sur la pacification des États, en tenant compte des
données de l'histoire, et les événements ne devraient pas être abordés avec une
philosophie punitive perpétuelle. Pour que les décisions soient prises à la majorité
qualifiée pour être mises en œuvre rapidement et efficacement, des conditions
matérielles et physiques doivent être assurées. Les mécanismes établis devraient
permettre aux mécanismes de protéger les droits des États qui apparaissent comme des
auteurs même dans les conditions les plus difficiles et devraient leur permettre de
présenter leurs défenses à l'opinion publique mondiale. À cet égard, il ne faut pas
oublier que toute situation où la proportionnalité manque dans la peine créera une
nouvelle victime. Il est nécessaire d'intensifier ces préparatifs avant la future troisième
guerre mondiale en utilisant les expériences passées. Il est crucial d'empêcher la guerre, si ce n'est pas possible, d'empêcher la guerre de se prolonger et de causer le
plus de dégâts possibles, et si cela est également impossible, d'empêcher la signature
d'un texte commun qui ouvre la voie à une quatrième guerre mondiale dans
l'atmosphère d'après-guerre. Les États ont maintenant acquis la liberté de justifier les
autres dans toutes sortes d'événements, et leur soutien mutuel a rapidement commencé
à provoquer des alliances et des guerres successives. À cet égard, dans les théories de
la guerre juste, y compris les théories modernes, un large domaine d'abus a émergé, à
l'exception des versions de guerre juste au nom d'autrui ; Toutes sortes de discussions
subjectives ont préparé l'environnement pour l'émergence de la peur d'une nouvelle
guerre mondiale. À cet égard, les droits et les responsabilités des États sur les autres
peuvent également être exprimés en les déplaçant vers une structure supérieure, peutêtre en établissant un mécanisme judiciaire international et en veillant à ce qu'il soit
plus robuste que les États, et la justice peut être attendue de cette autorité. En tout état
de cause, les acteurs sensés doivent maintenir, prolonger ou proposer un état de paix.
C'est important non seulement pour leurs droits ou les droits des autres mais aussi pour
que les valeurs défendues soient défendues plus fort le moment venu.
Dans le long et le court de la thèse, nous avons essayé d'expliquer le concept de
guerre juste et les justifications secondaires produites au nom des autres. De plus, nous
avons essayé de transmettre les réflexions modernes des transformations que l'islam,
le christianisme et la civilisation occidentale ont vécues dans ces théories à travers le
filtre de l'histoire.