Deneysel temas tipi  yanıklarda Hyperıcum perforatum (Sarı kantaron) tedavisi ile Alpına offıcınarum ( Havlıcan) tedavisinin    
yara iyileşmesi üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of Hypericum perforatum (St john's wort) treatment and Alpina officinarum (Galangal) treatment on the wound healing  in experimental contact burns
Yazar: HALİL UĞUR SAVAŞ
Danışman: DOÇ. DR. GÜÇLÜ SELAHATTİN KIYAN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Alpinia officinarum = Alpinia officinarum ; Hypericum perforatum = Hypericum perforatum ; Tedavi = Treatment ; Yanıklar = Burns ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
AMAÇ:  
Yanık, travmalar içinde önemli bir mortalite ve morbidite nedeni olmaya devam eden ve 
sıklıkla  karşılaşılan  bir  travmadır.  Termal  nedenler  daha  sık  görülmekle  beraber,  termal 
nedenler dışında elektrik yanıkları, radyasyon ve kimyasal yanıklar da bulunmaktadır. Deri, 
primer  etkilenen  organ  olmasına  karşın,  yanığın  sitemik  etkilerine  bağlı  olarak  diğer  tüm 
organ  ve  sistenlerde  de  komplikasyonlar  oluşabilmektedir.  Yanık  hasarının  büyüklüğüne 
bağlı olarak oluşabilecek komplikasyon ve ölüm riski o kadar yüksek olmaktadır (1,2). 
Amerikan Yanık Derneği'nin verilerine göre U.S. de yılda 500.000 birey yanık nedeniyle 
tedavi görmektedir. Bunlardan 45.000 birey hastaneye yatış gerektirmektedir, yani hastaların 
büyük bir bölümünün tedavisi acil serviste yapılmıştır ve hastaların %85'i yanık merkezinden 
evine taburcu edilmiştir (3). 
Topikal  ajanlar  yanık  tedavisinde  yaygın  olarak  kullanılmaktadır.  Çeşitli  çalışmalarda 
topikal antimikrobiyal ajanların kullanımının parsiyel veya tam kat kalınlıktaki major yanık 
yaralanmalarında  morbidite  ve  mortaliteyi  azaltmadaki  rolü  gösterilmiştir.  Effektif  topikal 
antimikrobiyal  ajanın  yaygın  şekilde  uygulanması  açık  yanık  yarası  üzerindeki  mikrobiyal 
yükü  ve  enfeksiyon  riskini  azaltır  ve  yanık  iyileşme  hızını  artırır  (4-6).  Tedavide  etkin  ve 
ortak  bir yöntem olarak belirlenmiş bir ajan veya uygulama yöntemi görülmemektedir. 
Sarı  kantaron  otu  ve  havlıcan  otu  halk  arasında  pek  çok  rahatsızlığın  tedavisinde  uzun 
yıllardır kullanılmaktadır. Yanık tedavisinde de etkili olabileceklerini düşündürecek pek çok 
özellikleri mevcuttur (7-15). 
                                                 


                                                                   xii 
Alpinia officinarum Hance  (Havlıcan  otu,  Lesser  galangal,  smaller  galangal)  bitkisi  Çin 
kökenlidir  fakat  daha  çok  Batı  Bengal,  Assam  ve  Doğu  Himalayalar'ın  düzlüklerinde, 
Hindistan'da yetiştirilmektedir. Havlıcan, Ayurvedik ve Çin Tıbbında çok eski zamanlardan 
beri  (MS  500.  yıl),  Avrupa'da  ise  Orta  Çağ'dan  beri  kullanılmaktadır  (7).  Rizomların 
(köksapı)   esas   olarak   sindirim   sistemi   üzerinde   etkiyen   çok   etkili   bir   bitki   olduğu 
bildirilmiştir; aynı zamanda ağrıyı azaltır, ateşi düşürür, bakteriyel ve fungal enfeksiyonları 
kontrol  altına  alır.  Havlıcanın  önemli  iki  biyoaktif  bileşenden  biri;  havlıcan  rizomlarında 
yüksek konsantrasyonlarda bulunan ve flavonoidlerin flavonol sınıfının bir üyesi, galangindir 
(8,9).   Alpinia   officinarum   rizomunun   bileşiminde   bulunan   diarilheptanoidler   ve   de  
flavonoidler;  biyolojik,  anti-oksidan  ve  serbest  radikal  temizleyici  özelliklerinden  dolayı 
yanık yarası iyileştirmede etkili olabilir. 
Türkiye'de yöresel olarak binbirdelik otu, kan otu, kılıç otu, mayasıl otu, yara otu, kuzu 
kıran ve ingilizcede St. John's wort adıyla bilinen Hypericum perforatum L., Hypericaceae 
familyasına dahil ve Avrupa, Asya, Kuzey Afrika ve Amerika Birleşik Devletlerinde yetişen 
çok  yıllıklı  bir  ottur  (10).  Bir  kaç  çalışmada,  sistemik  uygulamayı  takiben  in-vivo  anti-
inflamatuar özellikleri belgelenmiştir (11, 12). İn-vitro çalışmalar H. perforatum ekstresi ya 
da   içeriklerinin   inflamatuar   reaksiyon   sürecindeki   bazı   basamakları   inhibe   ettiğini 
göstermiştir.  Özellikle  H.  perforatum  ekstresi  serbest  radikal  üretimini,  myeloperoksidaz, 
siklooksijenaz-1,    5-lipoksijenaz  ve  indüklenebilir  siklooksijenaz  ve  nitrik  oksit  sentaz 
basamaklarını inhibe eder (13-15).  
Yapılan literatür taramasında yanık hastalarında veya deneysel yanık modellerinde gerek 
H.   perforatum'   un   gerekse   Alpinia   officinarum   etkileri   üzerine   klinik   ve   deneysel 
çalışmaların  oldukça  az  ve  yetersiz  olduğu  dikkat  çekmektedir.Ayrıca  bu  konuda    beraber 
yapılmış   çalışmanın   da   olmadığını   gördük.Bu   nedenle   uzun   zamandır   yanık   ve   yara 
iyileşmesi üzerine etkili olduğu düşünülen H.Perforatum'un ve Alpinia officinarum deneysel 
temas   tipi   yanıklarda   yara   iyileşmesi   üzerine   etkili   olup   olmadığının   belirlenmesi   ve 
etkilerinin birbirleriyle karşılaştırılması amaçlandı. 
                                                 


                                                                  xiii 
YÖNTEM:  
Çalışmada DEÜ Tıp Fakültesi Deney Hayvanları Yetiştirme Merkezi'nden temin edilen,  
seksüel olgunluğa erişmiş, ağırlıkları 180-250 gr. arasında değişen, sadece dişi eşeyden, 35 
adet  sağlıklı  Wistar  albino  cinsi  sıçan  kullanıldı.  Sıçanlar  5  gruba  ayrıldı.  İntraperitoneal 
ksilazin   ve   ketamin   anestezisi   sonrası   bütün   deneklerin   sol   torakodorsalinde   iki,   sağ 
torakodorsalinde  bir olmak üzere toplamda üç adet, aralarında sağlam cilt dokusu bırakacak 
şekilde  1x1'lik  alanlar  traşlanarak  kıllardan  arındırıldı.  Yanık  modeli  oluşturmak  amacıyla 
tasarlanan cihazın (Şekil 28) sabit 100°C sıcaklıkta tutulan 1x1 cm'lik  kare şeklindeki bakır 
ucu traşlanan alanlara 10 saniye boyunca ekstra basınç uygulanmadan temas ettirilerek yanık 
oluşturuldu.  Daha  sonra  gruplarda  planlanan  işlemler  her  bir  gruba  ayrı  ayrı  sırası  ile 
gerçekleştirildi.  Grup  1  'e  herhangi  bir  işlem  veya  tedavi  uygulanmadı.  Grup  2  'ye  yanık 
uygulaması  sonrası  sadece  100cc  SF  ile  2  dakika  irrigasyon  sağlanıp  ilaçsız  pansuman  ile 
kapatılarak  herhangi  başka  bir  tedavi  uygulanmadı.  Grup  3'e  yanık  uygulaması  sonrası 
havlıcan  otundan  hazırlanan  jel  uygulaması  tek  sefer    yapıldı.  Grup  4'e  yanık  uygulaması 
sonrası  kantaron  otundan  yapılan  jel  tek  sefer  uygulandı.    Grup  5'e  ise  yanıktan  sonra  tek 
sefer boş jel uygulandı. 
BULGULAR:  
Deneklerin genel sıvı kayıplarını anlamak için kuru-yaş ağırlıkları olan 0. (yanık öncesi) 
ve  24.  Saat  (yanık  sonrası)  ağırlıkları  ölçülerek  değerlendirildi.  Sonuçta  gruplar  arasında 
istatistiksel olarak anlamlı ağırlık farkı  saptanmadı. 
Yanık uygulaması sonrası tedavi almayan grupta ödem, kollajen diskolorizasyonu, damar 
hasarına ait en yüksek değerler 4. saatte elde edilip, 8. saatte azalmakta olduğu ve en düşük 
değerlerine  24.  saatte  ulaştığı  izlendi.Kıl  kökü  hasarı  ve  PNL  infiltrasyonu  yanık  kontrol 
grubunda   en   yüksek   değerine   8.saatte   ulaştı   ve   24.   saatte   en   düşük   değeri   elde 
edildi.Gl.sebacea hasarına ait en yüksek değer ise 24. saatte elde edildi. 
Bakılan  diğer  parametreler  ise  damar  sayısı,  dejenere  kıl  kökü  sayısı,  toplam  kıl  kökü 
sayısı, epidermis kalınlığıydı.  
Damar hasarı tüm gruplarda  4.saatte enyüksek,  24. saatte en düşük saptandı. Grupların 
birbirleri  arasında  yapılan  havlıcan  –  yanık  kontrol,  kantaron  -  yanık  kontrol,  jel  -  yanık 
kontrol  kantaron-jel, havlıcan – kantaron, havlıcan – jel karşılaştırmalarında anlamlı değer 
elde edilmedi.(p>0.05) 


                                                                   xiv 
Tüm  gruplarda  zaman  içerisinde  ödem  miktarının  azaldığı  görüldü.Grupların  birbirleri 
arasında yapılan karşılaştırmalar sonucunda ; havlıcan ve kantaronun yanık kontrol grubu ile 
değerlendirilmesi sonrası 4.saatte anlamlı değer (p<0.05) bulundu. Havlıcan – jel, havlıcan – 
kantaron,  kantaron  –  jel,  jel  –  yanık  kontrol  karşılaştırmalarında  anlamlı  değer  bulunmadı. 
(p>0.05) . 
Kıl  kökü  hasarında  grupların  birbirleri  arasında  yapılan  karşılaştırmaları  sonrasında  ; 
Havlıcan-yanık    kontrol,    havlıcan    –    kantaron,    havlıcan-jel,    yanık    kontrol    –    jel 
karşılaştırmalarında  anlamlı  değer  elde  edilmezken  (p>0.05),  kantaron-yanık  kontrol  ve 
kantaron-jel karşılaştırılmasında ise 24.saatte anlamlı farklılık (p<0.05) izlendi.  
Glandula  sebacea  hasarı  grupların  birbirleri  arasında  yapılan  karşılaştırmalar  sonucunda 
havlıcan  –  yanık  kontrol,  kantaron  –  yanık  kontrol  karşılaştırmalarında  24.  saatte  anlamlı 
sonuçlar  (p<0.05)  gösterdi.Buna  karşılık  havlıcan-kantaron,  havlıcan-jel,  kantaron-jel,  jel-
yanık kontrol gruplarının karşılaştırmalarından anlamlı sonuç elde edilmedi.(p>0.05) 
Bu çalışmada her gruba ait her bir hayvandan elde edilen  preperatların tamamında  damar, 
kıl kökü ve dejenere kıl kökü sayım işlemi gerçekleştirildi. 
Toplam kıl kökü sayısı yanık kontrol, havlıcan ve jel grubunda 4.,8., 24. saatlerde giderek 
düşerken kantaron grubunda korunmuş olarak izlendi ve istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) 
bulundu.  Havlıcan  kantaronla  karşılaştırıldığında  ilk  4  saat  etkileri  benzerken  8  ve  24 
saatlerde  kantaronun  toplam  kıl  kökü  sayısına  etkilerinin  ön  plana  çıktığı  görüldü.  Aynı 
benzerlik   jel   grubuyla   kantaron   kıyaslamasında   da   izlendi.   Havlıcan-yanık   kontrol 
gruplarının  karşılaştırılması  sonrası  anlamlı  farklılık  saptanmadı  (  p>0.05).  Kantaron-yanık 
kontrol  grubunun  karşılaştırılmasında  4  ve  8.  saatlerde  anlamlı  farklılık  göstermezken 
(p>0.05), 24. saatte anlamlı değer  (p<0.05)  bulundu.  
Dejenere kıl kökü sayısı, yanık kontrol grubunda giderek artış göstermektedir. Tedavi alan 
gruplarda   dejenere   kıl   kökü   sayısı   yanık   kontrol   grubuna   kıyasla   anlamlı   farklılık 
göstermektedir.   Havlıcan   ve   kantaron   dejenere   kıl   kökü   sayısına   etkileri   açısından 
karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir farklı değer elde edilmedi. Boş jelin de kıl 
kökündeki dejenerasyona etkisi 8 ve 24 saatlerde istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) bulunsa 
da jel ile havlıcan ve kantaron karşılaştırıldığında dejenere kıl köküne sayısına olan etkileri 
havlıcan   ve   kantaronun   ön   plana   çıkmaktadır.   Kendi   süreci   içinde   istatistiksel   olarak  
dejenere kıl kökü sayısında anlamlı farkı (p<0.05) olan sadece kantaron bulunmaktadır.  


                                                                   xv 
Damar  sayısı,    yanık  sonrası  havlıcan,  kantaron,  boş  jel  tedavisi  alan  gruplar  tedavisiz 
bırakılan  yanık  kontrol  grubu  ile  karşılaştırıldığında  anlamlı  farklılık  (p<0.05)  gösterdi.  
Kantaron 4. saatte havlıcanla benzer etkiler oluştururken 8. ve 24.saatlerde anlamlı  farklılık 
(p<0.05)   gösterdi. Kantaron otundan hazırlanan jel damar sayısının korunmasında havlıcan 
ve  boş  jel  grubundan  daha  olumlu  sonuçlar  verirken,  havlıcan  otundan  hazırlanan  jelin  de 
yanık kontrol ve boş jel grubuna göre damar sayısının korunmasında etkili olduğu görüldü. 
Bu çalışmada her gruba ait tüm hayvanlardan elde edilmiş biyopsi materyallerinden, her 
hayvana ait dokudan randomize 10'ar histolojik kesit alındı ve her bir preperatta randomize 
20  farklı  alandaki  epidermis  kalınlıkları  alınıp  aritmetik  ortalama  sonuçları  yazıldı  ve 
istatistiksel olarak değerlendirildi. Epidermis kalınlığı, yanık sonrası havlıcan, kantaron, boş 
jel tedavisi alan gruplar tedavisiz bırakılan yanık kontrol grubu ile karşılaştırıldığında olumlu 
yönde  anlamlı farklılık (p<0.05) elde edildi. Havlıcanın yanık sonrası epidermis kalınlığını 
koruyucu etkileri mevcutken kantaron-havlıcan karşılaştırılması sonrası 4., 8. ve 24. saatlerde 
anlamlı   farklılık   (p<0.05)      saptandı.      Kantaron   ve   havlıcan   bitkilerinin   jel   haline 
getirilmesinde   kullanılan   aracı   madde   olan   boş   jel   kendi   başına   kullanıldığında   dahi 
epidermal  bütünlüğün  korunmasında  olumlu  sonuçlar  verdiği  görüldü.  Ancak  kantaronun 
gerek  diğerleriyle  gerekse  kendi  süreci  içinde  karşılaştırıldığında  epidermis  kalınlığının 
korunmasındaki etkileri daha üstün bir şekilde sürekli ve progresif olarak değerlendirildi. 
SONUÇ:  
Bu  tez  çalışmasında  akut  temas  tipi  deneysel  yanıklarda  tek  sefer  uygulanan  topikal  
H.perforatum tedavisinin  ödemi, kıl kökü ve glandula sebacea hasarını azalttığı, toplam kıl 
kökü sayısının, damar sayısının ve epidermis kalınlığının korunmasında da etkili, dejenere kıl 
kökü sayısını azaltmakta da etkili olduğu görüldü.Ancak PNL infiltrasyonu damar hasarı ve 
kollajen   diskolorizasyonunun   azaltılmasında   anlamlı   istatistiksel   farklılık   oluşturmadığı 
görüldü. Diğer tarafta tek sefer uygulanan topikal  Alpina officinarum tedavisinin de ödem, 
glandula  sebacea  hasarını  azaltıcı  etkileri  olduğu,  damar  sayısı  ile  epidermis  kalınlığının 
korunmasında ve dejenere kıl kökü sayısının azaltılmasında etkili olduğu görüldü.Fakat PNL 
infiltrasyonu,   damar   hasarı   ve   kollajen   diskolorizasyonunun   azaltılmasında   anlamlı 
istatistiksel farklılık oluşturmadığı toplam kıl kökü sayısına etkileri istatistiksel olarak anlam 
taşımadığı saptandı.  
Ancak tedavi uygulamaları karşılaştırıldığında topikal Hypericum Perforatum tedavisinin, 
topikal Alpina officinarum tedavisine göre temas tipi  deneysel yanıklardaki yara iyileşmesine 


                                                                   xvi 
etkileri daha belirgindir.  Hypericum Perforatum topikal tedavisinin, akut dönem yanıklarda 
Alpina officinarum tedavisine göre daha olumlu sonuçlar vereceği söylenebilir. 
 
ANAHTAR KELİMELER: Yanık, Hypericum Perforatum, Alpina officinarum

Abstract:
PURPOSE:  
Burn is a trauma that continues to be a significant mortality and morbidity cause and it is 
frequently  encountered.  While  the  thermal  causes  are  seen  more  often,  there  are  also 
electricity  burns,  radiation  and  chemical  burns.  Although  the  skin  is  the  primarily  affected 
organ,  complications  may  occur  in  all  other  organs  and  systems  depending  on  the  cytemc 
effects of the burn. The larger is the burn damage, the higher is the complication and death 
risk that may occur (1,2). 
According to the data from the American Burn Association, annually 500.000 individual 
receive treatment due to burns. Hospitalization was required for 45.000 of them, i.e. most of 
the patients were treated in emergency service and %85 of the patients was discharged from 
burn centers to their homes (3). 
Topical agents are commonly used for burn treatment. Several studies have shown that the 
usage of topical antimicrobial agents plays role in reducing morbidity and mortality in partial 
or full-thickness burn injuries. Common application of effective topical antimicrobial agent 
reduces the microbial load and infection risk on the open burn wound and increases the burn 
healing  speed  (4-6).  There  is  not  any  agent  or  application  method  in  the  treatment  that 
adopted as an effective and common method. 
St. John's wort and galangal has been used for the treatment of numerous disorders for 
many years by the society. These plants have many properties that cause to think that they 
can be effective in burn treatment (7-15). 
                                                 


                                                                  xviii 
Alpinia officinarum Hance  (Lesser  galangal,  smaller  galangal)  plant  is  of  China  origin, 
however, it is mostly cultivated in West Bengal, Assam, plains of East Himalayas, and India. 
Galangal has been used in Ayurveda and Chinese Medicine since the first age (500 A.D.), 
and in Europe since the Medieval period (7). It was reported that it is a quite effective plant 
whose  rhizomes  (rootstock)  act  basically  on  digestive  system;  at  the  same  time  it  relieves 
pain, reduces fever, and controls bacterial and fungal infections. One of the two important 
bioactive components of galangal is galangin which is present in galangal rhizomes in high 
concentrations and a member of the flavonol class of flavonoids (8,9). Diarilheptanoids and 
flavonoids  available  in  Alpinia  officinarum  rhizome  composition  can  be  effective  in  the 
healing of burn injuries owing to their antioxidant and free radical scavenging properties. 
Hypericum  perforatum  L.  which  is  known  as  binbirdelik otu, kan otu, kılıç otu, mayasıl 
otu, yara otu, kuzu kıran in Turkish and St. John's wort in English is a perennial plant that is 
included in Hypericaceae family and grown in Europe, Asia, North Africa and United States 
of   America   (10).   Some   studies   documented   its   in-vivo   anti-inflammatory   properties 
following  the  systemic  application  (11,  12).  In-vitro  studies  have  shown  that  extracts  or 
contents   of   H.   perforatum   inhibit   some   steps   in   the   inflammatory   reaction   process. 
Especially,   H.   perforatum   extract   inhibits   free   radical   formation,   myeloperoxidase, 
cyclooxygenase-1,  5-lipoxygenase  and  inducible  cyclooxygenase  and  nitric  oxide  synthase 
steps (13-15).  
In the literature scan, it is conspicuous that clinical and experimental studies are too few 
and insufficient about the effects of both H. perforatum and Alpinia officinarum in patients 
with  burns  and  experimental  burn  models.  Additionally,  we  saw  that  there  is  not  any 
collaborative study performed on this subject. Therefore, it was aimed to determine whether 
H.Perforatum and Alpinia officinarum which have been regarded to be effective on burn and 
wound healing since long times are effective on experimental contact type burns in terms of 
wound healing, or not and compare their effects with each other. 
                                                 


                                                                   xix 
METHOD:  
35 healthy albino Wistar rats, which were obtained from Experimental Animal Breeding 
Center of DEU Faculty of Medicine, and were of sexual maturity, of weight 180-250 gr., of 
female   sex,   were   subjected   to   the   study.   Rats   were   separated   into   5   groups.   After 
intraperitoneal  xylazine  and  ketamine  anaesthesia,  areas  of  1x1  were  cleaned  of  hair  by 
shaving in a manner that leaved total three areas being one area on left thoracodorsal and two 
areas  on  right  thoracodorsal  of  all  subjects,  and  solid  skin  texture  between  whose  areas. 
Burns  were  formed  by  contacting  the  1x1  cm  copper  end  (Figure  28),  which  was  kept  at 
100°C constant temperature, of the device designed with the aim of forming burn model to 
the  shaved  areas  for  10  seconds  without  applying  extra  pressure.  Then,  the  procedures 
planned  for  the  groups  were  performed  respectively  for  each  group.  Any  procedure  or 
treatment was not applied to Group 1. In Group 2, burns were only irrigated with 100cc SF 
for  2  minutes  and  covered  with  drug-free  dressing  after  burn  application  and  any  other 
treatment was not applied. In Group 3, the gel prepared from galangal plant was applied for 
one time after burn application. In Group 4, the gel prepared from St John's wort was applied 
for one time after burn application. In Group 5, plain gel was applied for one time after burn 
application. 
FINDINGS:  
In order to understand the general fluid loss of the subjects, dry-wet weights i.e. hour 0 
(before burn) and hour 24 (after burn) weights were measured and assessed. In conclusion, 
any meaningful weight difference was not determined among the groups. 
In  the  non-treated  group,  it  was  monitored  that  the  highest  values  of  edema,  collagen 
discoloration and vein damage obtained at hour 4 and these values began to lower at hour 8 
and reached the lowest values at hour 24.Hair root damage and PNL infiltration reached to 
highest  levels  at  hour  8  and  the  lowest  value  was  obtained  at  hour  24  in  the  burn  control 
group. Highest values of Gl. sebacea damage was obtained at hour 24. 
Other  examined  parameters  were  vein  number,  degenerated  hair  root  number,  total  hair 
root number and epidermis thickness.  
Vein damage was determines to be highest at hour 4 and lowest at hour 24. In the galangal 
-  burn  control,  St  John's  wort  -  burn  control,  gel  -  burn  control,  galangal  -  St  John's  wort, 
galangal - gel comparisons conducted among the groups, any meaningful value could not be 
obtained.(p>0.05) 


                                                                   xx 
Edema  amount  was  seen  to  be  reduce  in  all  groups  with  time.  As  a  result  of  the 
comparisons conducted among the groups a meaningful value (p<0.05) was found at hour 4 
following  the  comparison  among  galangal,  St  John's  wort  and  burn  control  group.  Any 
meaningful value could not be obtained from the comparisons of galangal - gel, galangal - St 
John's wort, St John's wort - gel and gel - burn control.(p>0.05). 
After  the  comparison  among  the  groups  in  terms  of  hair  root  damage;  while  any 
meaningful  value  (p>0.05)  could  not  be  obtained  from  the  comparisons  of  galangal  -  burn 
control, galangal - St John's wort, galangal - gel, burn control - gel, a meaningful difference 
(p<0.05)  was monitored in St John's wort - burn control and St John's wort - gel comparisons 
at hour 24.   
In conclusion of the comparison among the groups in terms of Glandula sebacea damage; 
meaningful  results  (p<0.05)  were  observed  in  galangal  -  burn  control  and  St  John's  wort  - 
burn  control  comparisons  ar  hour  24.On  the  other  hand,  any  meaningful  result  cannot  be 
obtained from the comparisons of galangal - St John's wort, galangal - gel, St John's wort - 
gel, gel - burn control.(p>0.05). 
In  this  study,  the  procedures  of  vein,  hair  root  and  degenerated  hair  root  count  were 
performed on all preparates obtained from each animal of each group. 
Total hair root number was increasingly reduced in burn control, galangal and gel group at 
hours 4, 8 and 24, however this number was observed in St John's wort group to be preserved 
and  it  was  found  statistically  meaningful  (p<0.05).  When  galangal  was  compared  with  St 
John's wort, it was observed that their effects were similar for the first 4 hours, but the effect 
of St John's wort on the total hair root number come to the forefront at hours 8 and 24. The 
same similarity was observed in the comparison of the gel group and St John's wort group. 
Any meaningful difference could not be determined after the comparison of the galangal - 
burn control groups.( p>0.05). In the comparison of St John's wort - burn control group, there 
was not any meaningful differences at hours 4 and 8 (p>0.05), a meaningful value (p<0.05) 
was found at hour 24.  
Degenerated hair root number increased step by step in burn control group. Degenerated 
hair root number showed meaningful difference in the treated groups when compared to burn 
control group. When galangal and St John's wort were compared in terms of the effect on the 
degenerated  hair  root  number,  any  statistically  different  value  could  not  be  obtained. 


                                                                   xxi 
Although the effect of the plain gel on the hair root degeneration was found to be statistically 
meaningful  at  hours  8  and  24,  however,  when  the  gel  was  compared  with  galangal  and  St 
John's wort, the effects of galangal and St John's wort on the degenerated hair root number 
were  prominent.  Only  St  John's  wort  had  a  statistically  meaningful  difference  (p<0.05)  in 
terms of degenerated hair root number in its own process.  
When  the  groups  receiving  the  treatments  of  galangal,    St  John's  wort  and  plain  gel 
compared  with  the  non-treated  burn  control  group  in  terms  of  vein  number,  meaningful 
difference (p<0.05) was observed.  While St John's wort created effects similar to galangal at 
hour 4, it showed meaningful difference (p<0.05) at hours 8 and 24.Whereas the gel prepared 
from St John's wort gives more positive results than galangal and plain gel group in terms of 
vein  number  protection,  it  was  also  observed  that  the  gel  prepared  from  galangal  was 
effective in terms of vein number protection when compared to burn control and plain gel 
groups. 
In this study, 10 randomized histological sections was taken from each biopsy materials 
obtained from all animals of each group and tissues of each animal, and in each preparate, 
epidermis thicknesses of 20 randomized different areas were taken, arithmetic mean results 
were written and they were assessed statistically. When the groups receiving the treatments 
of galangal,  St John's wort and plain gel compared with the non-treated burn control group in 
terms of epidermis thickness, positive meaningful difference (p<0.05) was obtained. While 
galangal   had   effects   protecting   epidermis   thickness   after   burn,   meaningful   difference 
(p<0.05) was determined at hours 4, 8 and 24 after St John's wort - galangal comparison.   It 
was observed that the plain gel, which was the intermediary substance for the preparation of 
the galangal and St John's wort plants in gel form, in terms of the protection of the epidermal 
integrity, even when it was used alone. However, when the St John's wort was compared with 
other  groups  and  within  its  own  process,  its  effects  was  assessed  as  to  be  continuous  and 
progressive for the protection of the epidermis thickness. 
                                                 


                                                                  xxii 
RESULT:  
In  this  thesis  study,  it  was  observed  that  the  topical  H.perforatum  treatment  that  was 
applied for one time in acute contact type experimental burns reduced edema and damages of 
hair root and glandula sebacea, and was effective both for the protection of hair root number, 
vein  number  and  epidermis  thickness,  and  lowering  the  degenerated  hair  root  number. 
However,  it  was  seen  that  it  did  not  constitute  a  statistically  meaningful  difference  for  the 
reduction of PNL infiltration, vein damage and collagen discoloration. On the other side, it 
was  understood  that  Alpina  officinarum    treatment  had  also  effects  reducing  the  edema, 
glandula  sebacea  damage  and  was  effective  for  the  protection  of  epidermis  thickness  and 
lowering the degenerated hair root number. Yet, it was observed that it did not constitute a 
statistically  meaningful  difference  for  the  reduction  of  PNL  infiltration,  vein  damage  and 
collagen discoloration, and also did not have any statistically meaning in terms of the effects 
on the total hair root number.  
However  when  the  treatment  applications  were  compared,  the  effects  of  Hypericum 
Perforatum  treatment  was  more  prominent  than  topical  Alpina  officinarum  treatment  for 
wound healing regarding the contact type burns. It can be said that Hypericum Perforatum 
topical treatment is going to give more positive results for acute period burns when compared 
to Alpina officinarum treatment. 
 
KEYWORDS: Burn, Hypericum Perforatum, Alpina officinaru