Çalışan evli kadınların evlilik doyumu düzeylerinin demografik değişkenler ve ev içi iş paylaşımı üzerinden yordanması
Investigation on personal variables and home work sharing of the marriage of married women working outside their houses
Yazar: REYHAN KILBİTMEZ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ NESRİN GÜLÜM
Bahçeşehir Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Aile Danışmanlığı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Sağlık Eğitimi = Health Education
Dizin: Aile = Family ; Aile = Family ; Demografi = Demography ; Ev işleri = Houseworks ; Evli kadınlar = Married women ; Evlilik doyumu = Marital satisfaction ; Çalışan kadınlar = Working women

Özet:
Bu araştırmada çalışan evli kadınların evlilik doyumu yaş, eğitim durumu, çalışma memnuniyeti, ailenin aylık ortalama gelir düzeyi, çocuk sayısı, evlilik süresi, ev içi iş yükünün ne derece adil bulunduğu, ev içi iş yükünü kimin üstlendiği, değişkenlerine göre incelenmiştir. Araştırmanın bağımlı değişkeni evlilik doyumu; bağımsız değişkenler ise yaş, eğitim durumu, çalışma süresi, çalışma şekli, kadının ve eşin gelir düzeyi, çocuk sayısı, evlilik süresi, ev içi iş yükünün ne derece adil bulundu ve ev içi iş yükünü kimin üstlendiğidir. Araştırmanın çalışma grubunu Beşiktaş İlçesinde 296 çalışan çocuklu evli kadın oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak " Evlilik Yaşam Ölçeği", "Ev İçi İş Paylaşımı Anketi" ve" Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Bu araştırmada verilerin analizi için SPSS 22.00 programı kullanılmıştır. Evlilik Doyumu Tutum puanın normal dağılım göstermediği belirlenmiştir. Evlilik Doyumu Tutum puanı ortalamaları için yapılmış olan gruplar arası karşılaştırma testlerinde parametrik olmayan test teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre evlilik doyumu; eğitim düzeyine, eşin eğitim düzeyi, çalışmaktan memnun olma durumu, aylık ücret, eşin aylık ücreti, evlilik süresi, çocuk sayısı ve ev işi iş yükünün adil olma düzeyine göre farklılık göstermektedir.
Araştırma bulguları; Yaş, çalışma şekli ve çalışma süresine göre anlamlı farklılık göstermezken, eğitim düzeyi, eşin eğitim düzeyi, çalışma memnuniyeti, eşin kazancı, evlilik süresi, ev işi iş yükü paylaşımının ne derece adil bulunduğu ve ev içi iş yükünü kimin üstlendiği ve çocuk sayısına göre anlamlı farklılık göstermektedir.
Araştırma bulgularına göre; eğitimi üniversite ve üstü olan bireylerin evlilik doyum düzeyleri daha fazladır. Eşlerin eğitim düzeyi arttıkça kadınların evliliklerinden aldıkları doyum da artmaktadır. Eşin eğitim düzeyi arttıkça, eşin kazandığı aylık ücret arttıkça kadınların evlilik doyum düzeyleri de artmaktadır. Evlilik süresi 5 yıl ve daha az olan kadınların evlilik doyum düzeyleri en yüksektir. En düşük evlilik doyum düzeyi ise evlilik süresi 16-20 yıl arasındadır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, evlilik süresi ile kadınların evliliklerinden aldıkları evlilik doyumu arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir.
Tek çocuğu olan kadınların evlilik doyum düzeyleri en yüksektir. Çocuk sayısı arttıkça kadınların evliliklerinden aldıkları doyum azalmaktadır. Ev içi, iş yükü paylaşımını
tamamıyla adil bulanların evlilik doyumu en yüksektir. Ev içi, iş yükü paylaşımını adil bulma düzeyi olumlu yönde arttıkça kadınların evlilikten aldıkları doyum artmaktadır.
Kadınların ev işlerini kendi yapması durumunda evlilik doyum düzeylerinin düşük olduğu, kadınların ev işlerini eşiyle birlikte yapması durumunda ise evlilik doyumu yükselmektedir.

Abstract:
In this study married women working outside their houses were examined according to their marital satisfaction age, educational status, job satisfaction, monthly average income level, number of children, marriage duration, fairness of domestic work load and who owns domestic work load. The dependent variable of the research is marital satisfaction; independent variables were age, education level, duration of work, type of work, level of income of women and their husbands, number of their children, marriage duration, domestic work load, and who occupied the domestic work load. The study included 296 working married women in Besiktas District. "Marriage Life Scale", "In-House Job Sharing Survey" and "Personal Information Form" were used as data collection tools. In this study, SPSS 22.00 program was used for the analysis of data. It was determined that the marriage satisfaction attitude score did not show a normal distribution. Nonparametric test techniques were used in the intergroup comparison tests conducted for averages of marital satisfaction attitude scores. According to the results of the research marital satisfaction, the level of education, satisfaction with work, monthly wage, spouse monthly wage, duration of marriage, number of children, and level of fairness of home work show differences.
Research findings; Significant differences according to age, type of work and duration of work, level of education, work satisfaction, spouse gain, marriage duration, fairness of home work load sharing and who owns domestic work load and shows the number of children.
According to research findings education universities and higher individuals have higher marital satisfaction levels. As the education level of spouses increases, the satisfaction of marriage of women also increases. As the education level of the spouses increases, the marital satisfaction level of the women increases as the monthly wage earned by the spouses increases. The marriage satisfaction level of the women with marriage duration of 5 years or less is the highest. The lowest marriage satisfaction level is between 16 and 20 years. Findings from the survey show that there is a significant relationship between the marriage duration and the marital satisfaction they receive from their marriage. Women with a single child have the highest level of marital satisfaction. As the number of children increases, the satisfaction of women's marriages decreases.