Majör depresyonda uyku problemlerinin relaps ya da rekürrens üzerine etkisi: bir yıllık klinik izlem çalışması
The effect of the sleep problems on the relapse or recurrence in the major depression: one-year clinical follow-up study
Yazar: MUSTAFA GÜLEÇ
Danışman: Y.DOÇ.DR. LÜTFULLAH BEŞİROĞLU
Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Depresyon = Depression

Özet:
Bu çalismanın amacı majör depresif bozukluklu (MDB) hastalarda uyku problemlerinindepresif epizotların relapsı ya da rekürrensi üzerindeki etkilerinin araştırılmasıdır. Ayaktanizlenen MDB'li toplam 67 hasta çalismaya dahil edilmiştir. SCID-I (DSM-IV Eksen IBozukluklan igin Yapılandmlmis Klinik Göriisme), SVF (Sosyodemografik Veri Formu), KGİ(Klinik Global izlenim), BDE (Beck Depresyon Envanteri), HDDÖ (Hamilton DepresyonDerecelendirme Ölçeği), UTÖ (Uyku Tatmin Ölçeği), U§0 (Uykusuzluk §iddet Ölçeği) ve PUKİ(Pittsburgh Uyku Kalitesi indeksi) aracıligiyla yapılan ilk klinik değerlendirmeden sonra herhastayla 1., 3., 6., ve 12. ayların sonunda KGİ, BDE, HDDÖ, UTÖ, U§0 ve PUKİ ile görusuldii.gahsmayı 12 erkek (26.25+7.56) ve 48 kadın (30.04+9.87) tamamladı (yaşortalaması=29.28+9.51). Turn hastalar minimum akut artı sürdürüm fazını yakalayabilmek içinantidepresanlarla 6 ay tedavi edilmiştir.Grubun 1. ay sonundaki yanıt oranı %80 (n=48) idi. Bunlarm %75'i (n=36) tarn remisyonkriterlerini karsilarken, %25'i (n=12) kısmi remisyona girmiştir. Kısmi remisyon grubundakirelaps ve rekürrens oranlan sırasıyla %25, %33.33 iken tarn remisyon grubunda %8.33,%16.67'dir. Otuz sekiz hasta (%63.33) iyileşme kriterlerini karsilamıştır (on iki ayın sonunda enaz 8 hafta için 8'den daha düşük HDDÖ puanlanna sahiptiler). Benzer şekilde iyileşme oranı tamremisyon grubunda kısmi remisyon grubundan daha yüksek bulunmuştur. Tam remisyongrubundaki iyileşme oranı 1.5 kattır (%50'ye karsi 77.78).iyileşen grupta klinik ölçek puanlanndaki azalma eğiliminin tedavinin ilk ayındagöriilmesi daha olasıyken sonraki fazlardaki depresyon seyrinin kararlı olması daha muhtemeldir.Relaps grubundaki 5 (%83.33) ve rekkürrens grubundaki 10 hasta (%83.33) relaps ya darekürrens başlangıcından önceki son klinik değerlendirmede uyku problemlerinin olduğunubildirmişlerdir. ilk değerlendirmedeki daha kuçuk ortalama yaş, geç başlangıç, depresif epizotsayısı ve kronik, rekürren ya da duble depresyona sahip olmak iyileşmeme ile ilişkilidir.Uyku yakınmaları depresif epizotlann relapsının ve rekürrensinin gelişimini kolaylaştırabilirler.Bu nedenle klinisyenler uyku problemlerine önem vermelidirler. Bu amaçla uyku kalitesi, tatminiveya uykusuzluk şiddetini değerlendiren testler kullanılabilir.

Abstract:
The purpose of this study was to investigate the effects of the sleep problems on therelapse or recurrence of the depressive episodes in the patients with major depressive disorder(MDD). A total of 67 outpatients with MDD were included in the study. After initial clinicalevaluation by means of SCID-I (Structured Clinical Interview for the DSM-IV Axis IDisorders), SDF (Sociodemographic Data Form), CGI (Clinical Global Impression), BDI(Beck Depression Inventory), HDRS (Hamilton Depression Rating Scale), SSS (SleepSatisfaction Scale), ISI (Insomnia Severity Index) and PSQI (Pittsburgh Sleep Quality Index)every patient was interviewed with CGI, BDI, HDRS, SSS, ISI and PSQI at the end of the 1st,3rd, 6th and 12th months. Twelve males (26.25±7.56 years) and 48 females (30.04±9.87years) completed the study (mean age=29.28±9.51). All patients were treated withantidepressants for six months to reach minimum acute phase plus continuation phase.The response rate of the group was 80% (n=48) at the end of the first month. While75% of them (n=36) met full remission criteria, 25% (n=12) were in partial remission. Whilethe relapse and recurrence rates in the partial remission group were 25%, 33.33%, in the fullremission group, relapse and remission rates were 8.33%, 16.67% respectively. Thirty eightpatients (63.33%) met the recovery criteria (they had HDRS scores lower than 8 at the end of12 months for at least 8 weeks). Similarly, the recovery rate was found higher in the fullremission group than the partial remission group. The recovery rate was 1.5 folds in the fullremission group (77.78 vs. 50%).The decreasing tendencies of the scores of the clinical scales in the recovery groupwere more likely to be seen in the first month of the treatment whereas the course ofdepression at the latter phases was more likely to be stable. Five patients (83.33%) in therelapse group and 10 (83.33%) in the recurrence group reported that they had sleep problemsin the last clinical evaluation before the relapse or recurrence. The smaller mean age at theindex evaluation, late onset, the number of depressive episodes and having chronic, recurrentor double depressive episodes were associated with the non-recovery. The sleep complaintsmay facilitate the development of relapse and recurrence of the depressive episodes. For thisreason, clinicians must take of sleep problems. The instruments evaluating subjective sleepquality, satisfaction and severity of insomnia can be used for this purpose.