Doğu Akdeniz iklim haritalarının jeoistatistiksel yöntemle oluşturulması ve hidroklimatolojik eğilim değerlendirmesi
Generation of the Eastern Mediterranean climate maps by geostatistical method and assessment of hydroclimatological trends
Yazar: AHMET OSMAN ALCAR
Danışman: PROF. DR. RECEP YURTAL
Çukurova Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: İnşaat Mühendisliği = Civil Engineering
Dizin: Doğu Akdeniz bölgesi = Eastern Mediterranean region ; Jeoistatistik = Geostatistics ; Kuraklık = Drought ; İklim koşulları = Climatic conditions ; İklim özellikleri = Climate properties

Özet:
Çalışmada, Doğu Akdeniz Bölgesi'ne ait iklim haritalarının oluşturulması, yağış yüksekliği bağlamında ekstrem olayların tespit edilmesi ve iklim eğilimlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal olarak, çalışma alanındaki 48 adet meteoroloji gözlem istasyonuna ait zaman serileri kullanılmıştır. İklim sınıflarının bulunmasında Erinç İklim Sınıflandırması, haritalarının oluşturulmasında Sıradan Kriging enterpolasyon tekniği, ekstrem olayların tespitinde Standartlaştırılmış Yağış İndeksi, iklim eğilimlerinin bulunmasında Mann–Kendall Eğilim Testi, Sen'in Eğim Yöntemi ve Yenilikçi Eğilim Simülasyonu kullanılmıştır. Bulgulara göre, uzun yıllar ortalamalar için Erinç İklim Sınıflandırması ile Aydeniz İklim Sınıflandırması benzer sonuçlar vermektedir. Nisan ve ekim aylarındaki yağış etkinlikleri, yıllık bazdakine sayısal olarak yakındır. Sıradağların iklim sınıflarına olan etkisi büyüktür. Çalışma alanındaki istasyonlar yıllık bazda nemli, yarı nemli, yarı kuru ve kuruya yakın iklim sınıflarına sahiptir. Alansal açıdan en geniş aşırı kuraklık 1972, 1973 ve 1974 yıllarında; en geniş aşırı nemlilik 1968 ve 1969 yıllarında görülmüştür. Birçok istasyonda en uzun kurak dönemin süresi ile ikinci en uzun kurak dönemin süresi arasında kayda değer bir farkın olduğu görülmüştür. 2070 senesinde yıllık toplam yağış, mevcut ortalamaya göre %14-32 daha az olacaktır. 2070 senesinde yıllık ortalama sıcaklık, mevcut ortalamaya göre 0,4-2,8 °C daha fazla olacaktır.

Abstract:
In the study, it is aimed to generate climate maps of the Eastern Mediterranean Region, detect extreme events in the context of precipitation height, and evaluate climate trends. Time series of 48 meteorological observation stations in the study area were used as material. Erinç Climate Classification was used to find climate classes. Ordinary Kriging interpolation technique was used to generate maps. Standardized Precipitation Index was used to detect extreme events. Mann-Kendall Trend Test, Sen's Slope Estimator, and Innovative Trend Simulation were used to find climate trends. According to the results, Erinç Climate Classification and Aydeniz Climate Classification give similar results for long-term averages. Precipitation efficiencies in April and October are numerically close to those on an annual basis. The chain of mountains has a great impact on the climate classes. The stations in the study area have humid, semi-humid, semi-dry, and nearly dry climate classes on an annual basis. In terms of area, the largest extreme drought occurred in 1972, 1973, and 1974; the largest extreme wetness occurred in 1968 and 1969. It was observed that there was a significant difference between the duration of the longest dry period and the second-longest dry period at many stations. Total annual precipitation in 2070 will be 14–32% less than the current average. In 2070, the annual average temperature will be 0.4–2.8 °C higher than the current average.