Lokalize prostat kanserinde aktif izlem kriterlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of various active surveillance protocols in prostate cancer
Yazar: KAYHAN YILMAZ
Danışman: PROF. DR. TAHİR KARADENİZ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç

Prostat kanserinde son dekatta popülarite kazanmış olan aktif izlemde amaç hastaların küratif tedavi şansını kaybetmeden aşırı veya gereksiz tedavi edilmiş hasta sayısını azaltmaktır. Çalışmamızda prostat kanseri (PCa) tanısıyla radikal retropubik prostatektomi  (RRP)  uygulanmış  hastalar,  literatürde  önerilen	farklı  aktif  izlem protokollerine  göre  retrospektif	olarak	incelenerek,  kriterlerin  uygulanabilirliği değerlendirildi.

Yöntem

Kliniğimizde 2000-2009 yılları arasında PCa tanısıyla RRP uygulanmış ve kayıtları  yeterli  olan  211  hasta  çalışma  kapsamına  alındı.  Hastaların  preoperatif uygun serum prostat spesifik antijen (PSA) düzeyi, klinik evre ve biopsideki gleason skoru özellikleri dikkate  alınarak üç farklı aktif izlem protokolü (D'Amico, Klotz, Soloway) için uygun olanlar ayrı ayrı  belirlendi. Patoloji sonuçlarına göre yüksek gleason skoru(gleason	skor	≥7), extrakapsuller yayılım (EKY),	seminal vezikül(SVT) ve/veya Lenf Nodu tutulumu (LNT) araştırılarak protokollerin yanlış sınıflandırma oranları saptandı.Yanlış	sınıflandırılan	gruplar	biyokimyasal nüks(BKN) ve prostata bağlı ölüm açısından değerlendirildi.

Bulgular

Değerlendirmeye alınan RRP yapılmış 211 hastadan sırasıyla 108 (%51,1)'i, 118 (%55,9)'i ve 137 (%64,9)'si D'Amico, Klotz ve Soloway kritelerine göre uygun olarak  tesbit   edildi.  Aktif  izlem  protokollerine göre  gruplandırılan  hastaların histopatolojik	sonuçları değerlendirildiğinde	D'Amico, Klotz ve Soloway gruplarında sırasıyla EKY %16,9-% 20,3-%23,4, SVT %4,7- %4,2-%5,1, LNT %0-
%0,8-%0,7,  gleason  skoru≥7  %36,1-%37,8-%40	olarak  tespit  edildi.  Yanlış sınıflandırma oranları ise sırasıyla %42,4- %46,5 ve %47,4 olarak saptandı. Yanlış sınıflandırılan  gruplarda  BKN  oranları  sırasıyla  %15,2,  %16,7  ve  %15,4  olup, kriterleri karşılayanlara göre  bu  oranlar yüksek olmakla birlikte istatistiksel olarak anlamsızdı(p>0,05). Prostata bağlı ölüm oraları ise sırasıyla %0,92, %1,69 ve %1,45 olup olguların tümü yanlış sınıflandırılan gruplardaki hastalardı.
 
Sonuç

Çalışmamızda  prostat  kanserinde  aktif  izleme  alınacak  hasta  seçimi  için D'Amico kriterlerinin en az yanlış sınıflandırma oranına sahip olduğu görülmektedir. Bununla   birlikte  gerek protokole uygun hasta sayısının az olması gerekse de tanı konulduğu anda radikal tedavi gerektiren hasta oranının yüksek olması aktif izlemin mevcut kriterlerle uygulanabilirliğini azaltmaktadır.

Abstract:
Introductıon And Objectıves

The aim  of  popularized  surveillance  protocols  for prostate cancer in  last decade, is to reduce number of patients who were either overtreated or unnecessarily treated  without  losing  chance  of  curative  treatment.  We  evaluated  feasibility of proposed  criteria  for  active  surveillance  by  comparing  patients  who  underwent radical retropubic prostatectomy (RRP) for prostate cancer with regard to different active surveillance protocols in literature.


Methods

211 patients  who  underwent  RRP  for  prostate  carcinoma  with  adequate follow-up between 2000-2009 were included in study. Patients were classified in 3 different  active  surveillance  protocols  (D  Amico,  Klotz,  Soloway)  according  to preoperative  PSA  value,   clinical   stage  and  gleason  score  reported  in  biopsy specimen. Rates of erroneous classification of protocols were determined with regard to  high  gleason  score  ≥7,  extracapsular  extension  (ECE),  seminal  vesicle  (SVI) and/or lymph node involvement (LNI) reported in final pathology.  Misclassified groups were evaluated with regard to biochemical relapse (BCR) and prostate caused death.


Results

In the 211 RRP patients, 108 (51,1%) were suitable for D Amico criteria; 118 (55,9%) were suitable for Klotz criteria and 137 (64,9%) were suitable for Soloway criteria. When histopathologic results were evaluated, ECE rates were 16,9%, 20,3% and 23,4%; SVI rates were 4,7%, 4,2%, 5,1%; LNI rates were 0%, 0,8%, 0,7% and gleason score rate ≥7 were 36,1%, 37,8%, 40% for D Amico,  Klotz and Soloway criteria  consecutively.  Misclassification  rates  were  as  42,4%,  45,7%  and  47,4% respectively.	BCR   was	%15,2,   %16.7   and   %15,4   in   misclassified   groups respectively, these scores were higher than the scores of the groups which meet criterias,  but   was  statistically  nonsignificant  (p>0,05).  Prostate  caused  death percentages were %0,92, %1,69 and %1,45  respectively, all of the cases were in the misclassified groups.
 
Conclusıons

In  this  study,  D  Amico  criteria  have  least  misclassification  rate  for determining patients in the active surveillance protocol. However, as the number of patients suitable for the  protocol is rather low and the higher rate of patients who necessitate radical treatment at the time of diagnosis, restrict the feasibility of active surveillance with the use of present criteria.