Japon bıldırcınlarında genotip ve yetiştirme sistemlerinin besi performansı ve karkas özelliklerine etkisi
Effect of genotype and breeding systems on fattening performance and carcass characteristics of japanese quail
Yazar: AYŞE ANGIŞHAN
Danışman: PROF. DR. MİKAİL BAYLAN
Çukurova Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Zootekni Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Ziraat = Agriculture

Özet:
Bu çalışma, japon bıldırcınlarında (Coturnix coturnix japonica) farklı genotip ve yetiştirme sistemlerinin besi performansına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çukurova Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Çiftliğinde yürütülen bu çalışmada iki genotipe ait toplam 900 bıldırcın yumurtası (genotip başına 450 yumurta) kullanılmıştır. Çıkışta toplam 720 bıldırcın civciv (genotip başına 360 civciv) 3 farklı teştirme sisteminde, her bir yetiştirme sistemi 3 tekerürlü olarak yürütülmüştür. Deneme sonunda, Çukurova bıldırcınlarının 1. haftadan deneme sonuna kadar daha yüksek canlı ağırlığına sahip olduğu gözlenmiştir (P≤0.05). Çukurova bıldırcınlarının 1. haftadan deneme sonuna kadar canlı ağırlıkları sırasıyla 36,06±0,36, 87,64±0,66, 162,09±1,03, 229,29±1,51 ve 274,49±1,76 g olmuştur. Kafeslerdeki bıldırcınlar 1. haftadan denemenin sonuna kadar diğer üretim sistemlerindeki bıldırcınlardan daha yüksek canlı ağırlığa ((P≤0.05) sahiptir ve kafeslerdeki bıldırcınların 1. haftadan kesime kadar canlı ağırlıkları sırasıyla 36.32±0.6, 86.90±0.71, 163.34±1.14, 229.54±1.69 ve 283.52±1.10 g idi. Çukurova bıldırcınları üçüncü haftada daha yüksek canlı ağırlık artışına (P≤0.05) sahipken (73.96±1.84g), Ticari bıldırcınlar dördüncü ve beşinci haftalarda daha yüksek (P≤0.05) canlı ağırlık artışına sahip olmuştur (sırasıyla 68.85±1.10 ve 47.60±1.28g). Ayrıca, denemenin sonunda, altlık sistemindeki bıldırcınların denemenin birinci ve ikinci haftasında daha yüksek (P≤0.05) yem tüketimine sahip olduğu (sırasıyla 7154.00±111g ve 12218.00±971.00g), ancak denemenin 3,4 ve 5. haftalarında kafeslerdeki bıldırcınların daha yüksek (P≤0.05) yem tüketimine sahip olduğu (sırasıyla 6325.17±160.30, 8725.50±171.43, 11036.83±435.06g). Ayrıca, Çukurova bıldırcınları denemenin 5. haftasında Ticari bıldırcınlardan daha iyi (P≤0.05) yem verimliliğine (3.40±0.39) sahip olmuştur. Izgara grubunda yemden yararlanma oranı 3. haftada daha iyi (P≤0.05) iken (1.91±0.06), altlık sistemi 4. haftada diğer gruplardan daha iyi (P≤0.05) yemden yararlanma oranına (3.07±0.08) sahip olmuştur. Kesim ağırlığı kafeslerde yetiştirilen bıldırcınlarda diğer üretim sistemlerinde yetiştirilenlere göre daha yüksek (P≤0.05) (208.37±3.10) bulunmuştur. Yenmeyen organ ağırlığı da kafeste yetiştirilen bıldırcınlarda daha yüksektir(P≤0.05) (17.41±1.16 g). Kesimden sonra, Ticari grupta hem karkas ağırlığının hem de karkas yüzdesi Çukurova grubuna göre daha yüksek (P≤0.05) olduğu gözlenmiştir (sırasıyla 202,48±3,15 g ve %75,44±0,40).
Tüm sonuçlar birlikte ele alındığında Çukurova ve Ticari genotip bıldırcınların besi performansı ve karkas özellikleri bakımından kafes veya altlıklı yer sistemesinde yetiştirilmesinin daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract:
This study was conducted to determine the effects of different genotypes and rearing systems on fattening performance in Japanese quail (Coturnix coturnix japonica). A total of 900 quail eggs (450 eggs per genotype) of two genotypes were used in this study conducted at Çukurova University Research and Application Farm. At hatching, a total of 720 quail chicks (360 chicks per genotype) were reared in 3 different rearing systems with each rearing system having 3 replicates. At the end of the experiment, it was observed that Cukurova quails had higher body weight from week 1 up till to end of the experiment (P≤0.05). The live weights of Çukurova quails from week 1 up till the end of the experiment were 36.06±0.36, 87.64±0.66, 162.09±1.03, 229.29±1.51 and 274.49±1.76 g, respectively. SQuails in cages had higher live weights ((P≤0.05) than quails in other production systems from week 1 to the end of the experiment and live weights of quails in cages from week 1 to slaughter were 36.32±0.6, 86.90±0.71, 163.34±1.14, 229.54±1.69 and 283.52±1.10 g, respectively. Cukurova quails had higher (P≤0.05) body weight gain in the third week (73.96±1.84g), while Commercial quails had higher (P≤0.05) body weight gain in the fourth and fifth weeks (68.85±1.10 and 47.60±1.28g, respectively). Also, at the end of the experiment, quails in the litter system had higher (P≤0.05) feed intake in the first and second weeks of the experiment (7154.00±111g and 12218.00±971.00g, respectively), but quails in cages had higher (P≤0.05) feed intake in the 3rd, 4th and 5th weeks of the experiment (6325.17±160.30, 8725.50±171.43, 11036.83±435.06g, respectively). In addition, Cukurova quails had better (P≤0.05) feed efficiency (3.40±0.39) than commercial quails at the 5th week of the experiment. While feed conversion ratio in the group reared on slatted floors was better (P≤0.05) in the 3rd week (1.91±0.06), the litter system had better (P≤0.05) feed conversion ratio (3.07±0.08) than the other groups in the 4th week. Slaughter weight was higher (P≤0.05) (208.37±3.10) in quails raised in cages compared to those raised in other production systems. Inedible organ weight was also higher (P≤0.05) (17.41±1.16 g) in quails raised in cages. After slaughter, both carcass weight and carcass percentage were higher (P≤0.05) in the commercial group compared to the Çukurova group (202.48±3.15 g and 75.44±0.40%, respectively).
When all the results are considered together, it is concluded that it is more appropriate to raise Çukurova and Commercial genotype quails in cage or floor system with litter in terms of fattening performance and carcass characteristics.