Benign kemik tümörlerinde küretaj sonrası kullanılan greft tiplerinin postoperatif komplikasyonlar ve fonksiyonel sonuçlar üzerine etkileri
Effects of graft types used after curettage in benign bone tumors on postoperative complications and functional results
Yazar: SELÇUK ŞEN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HAKAN KORAY TOSYALI
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Tarafımızca yapılan çalışmanın amacı benign kemik tümörlerinde küretaj sonrasında kullanılan allogreft ve trikalsiyum fosfat greft seçeneklerinin postoperatif komplikasyonlar, radyolojik ve fonksiyonel sonuçlar üzerine etkilerini kıyaslayarak birbirlerine karşı üstünlüklerini ve zayıflıklarını saptamaktır. Bu çalışmada literatürde yaygın kullanılan ve geçerli olan fonksiyonel ve radyolojik skorlamalar ve radyolojik ölçüm yöntemleri kullanılarak uygun istatistiksel yöntemler ile iki greft tipi karşılaştırılmıştır.
     Materyal ve Metod: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğinde cerrahi olarak tedavi edilen benign kemik tümörleri ve kemiğin tümör benzeri lezyonları olan 88 hastanın postoperatif orta ve uzun dönem sonuçları kaydedilerek kıyaslanmıştır. Çalışmamıza minimum bir yıl takip edilen hastalar dahil edilmiştir. Hastaların postoperatif takiplerinde son başvurularında MSTS fonksiyonel skorları, NEER/COLE radyolojik iyileşme dereceleri hesaplanmıştır ve komplikasyonları kaydedilmiştir.
Bulgular: Çalışmamızdaki 88   hastanın 50'sine allogreft, 38'ine trikalsiyum fosfat uygulanmıştır.
     Her iki greft tipi   komplikasyon gelişmesi   benzer olup istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır (p: 0,936).
     Her iki greft tipi nüks gelişmesi benzer olup istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır (p: 0,740).
     Her iki greft tipi hipertrofik skar ve keloid gelişmesi benzer olup istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır (p: 0,899).
     Her iki greft tipi kullanımında da enfeksiyon gelişmesi benzer olup istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır (p: 0,648).
     Her iki greft tipinin kullanımında da diğer komplikasyonların gelişmesi benzer olup istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır (p: 0,576).
     Her iki greft tipi kullanımında da NEER/COLE radyolojik iyileşme sınıflamasının sonuçları benzer olup istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır (p: 0,579).
     Her iki greft tipi kullanımında da MSTS fonksiyonel skoru sonuçları benzer olup istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır (p: 0,811).

Sonuç: Trikalsiyum fosfat kullanımı allogreft kullanımına göre daha yeni bir yöntemdir. Çalışmamızda her iki grubun radyolojik, fonksiyonel sonuçları ve konplikasyon oranları benzer olduğu trikalsiyum fosfat kullanımın alternatif bir greft seçeneği olduğu saptanmıştır. Trikalsiyum fosfat ve allogreft kullanımının kıyaslandığı çalışma sayısı yeterli değildir. Daha kapsamlı ve daha çok sayıda çalışmalara hem ülkemizde hem de dünyada ihtiyaç vardır.

Abstract:
Objective: The aim of the study conducted by us is to determine the advantages and weaknesses of allograft and tricalcium phosphate graft options used after curettage in benign bone tumors by comparing their effects on postoperative complications and functional results. In this study, two graft types were compared with appropriate statistical methods using functional and radiological scoring and radiological measurement methods that are widely used and valid in the literature.
Materials and Methods: Postoperative mid and long term results of 88 patients who were operated on for benign bone tumors at Manisa Celal Bayar University Hafsa Sultan Hospital Orthopedics and Traumatology clinic were recorded and compared. Patients who were followed for a minimum of one year were included in our study. During the postoperative follow-up of the patients, their MSTS functional scores, NEER/COLE radiological improvement degrees were calculated at their last admission, and their complications were recorded.
Results: Of the 88 patients in our study, 50 received allograft and 38 received tricalcium phosphate. The development of complications in both graft types is similar and no statistically significant difference was found (p: 0.936).
     The development of recurrence in both graft types is similar and no statistically significant difference was found (p: 0.740).
     The development of hypertrophic scar and keloid in both graft types is similar and no statistically significant difference was found (p: 0.899).
The development of infection is similar in both types of grafts, and no statistically significant difference was found (p: 0.648).
     The development of other complications is similar in the use of both types of grafts, and no statistically significant difference was found (p: 0.576).
The results of the NEER/COLE radiological healing classification were similar in both graft types and no statistically significant difference was found (p: 0.579).
     MSTS functional score results were similar in both graft types, but no statistically significant difference was found (p: 0.811).



Conclusion: The use of tricalcium phosphate is a newer method than the use of allograft. İn our study, it was determined that the radiological, functional results and complication rates of both groups were similar and that the use of tricalcium phosphate was an alternative graft option. The number of studies comparing the use of tricalcium phosphate and allograft is not sufficient. More comprehensive and numerous studies are needed both in our country and in the world.