Türkiye'de gelir dağılımının yapısı ve yoksullukla mücadele yöntemleri (1980- 2017 dönemi)
Structure of income distribution in Turkey and methods of poverty reduction (1980-2017 periods)
Yazar: HATİCE EKŞİ
Danışman: PROF. DR. DOĞAN UYSAL
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İktisat Ana Bilim Dalı / İkt. Gelişme ve Uluslararası İkt. Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Ekonomi = Economics ; Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations
Dizin: Ekonomi politikaları = Economic policies ; Gelir dağılımı = Income distribution ; Gelir dağılımı politikaları = Income distribution policies ; Yoksulluk = Poverty ; İşsizlik = Unemployment ; İşsizlik politikası = Unemployment policy ; İşsizlikle mücadele politikaları = Unemployment struggle policies

Özet:
Gelir eşitsizliği ve yoksulluk, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de
çözüm bekleyen önemli sorunlar arasında yer almaktadır. Türkiye'de gelir
dağılımı konusu, her zaman gündemde olan ve tartışma konusu yapılan bir
alan olmuştur. Bir ülkede gelirin dağılımı, o ülkenin gelişmişlik düzeyi,
toplumun sosyal ve idari yapısı hakkında bir fikir verebilmektedir. Sosyal
devletin önemli görevlerinin başında gelirin adil dağılımını sağlanması
gelmektedir. Yoksulluk olgusu insanlık tarihi kadar eski bir olgudur. En
genel ifadeyle yoksulluk, insanların ihtiyaçlarını karşılama konusundaki
yetersiz kalmalarıdır. Bu yetersizlik aslında kişinin yetersizliğinden değil
küresel kaynakların adil dağılmamasından kaynaklanmaktadır. Diğer bir
ifade ile gelir dağılımının eşitsizliğinden kaynaklanmaktadır. Yoksulluk
temelde bireylerin değil ülkenin hatta bunun da üzerinde küresel bir
sorundur. Bu nedenle devletler kamusal kaynaklarla ya da sivil toplum
örgütleriyle yoksulluğun giderilmesine ilişkin politikalar ve uygulamalar
geliştirmektedirler. Bu çalışmada Türkiye'de gelir dağılımının yapısı ve
yoksullukla mücadele yöntemleri 1980-2017 yılları arasında ele alınmıştır.
Çalışma sonucunda yeterli olmamakla birlikte ülkemizde yoksullukla
mücadele için farklı politika ve uygulamaların yapıldığı görülmektedir.
Araştırma sonucunda mikrokredi desteklerinin kapsamının, miktarının ve
geri ödeme sürelerinin genişletilmesi, bölgeler arası gelir dağılımı
adaletsizliklerinin giderilmesine yönelik politika ve uygulamalara ağırlık
verilmesi düşünülmektedir.

Abstract:
Income inequality and poverty, in Turkey as well as all over the world
are also among the important problems to be solved. The issue of income
distribution in Turkey, which is always on the agenda has been an area that
is being debated. The distribution of income in a country can give an idea of
the level of development of that country and the social and administrative
structure of the society. The primary task of the social state is to ensure a
fair distribution of income. The poverty fact is as old as human history. In
general terms, poverty is the inability of people to meet their needs. This
inability is not due to the inadequacy of the person but due to the
distribution of global resources. In other words, it is due to the inequality
of income distribution. Poverty is not only the problem of individuals, but
also problem of the countries to the point that it could be accepted as a
global problem. For this reason, governments are developing policies and
practices related to poverty reduction through public resources or nongovernmental organizations. In this study, the structure of income
distribution and poverty alleviation methods in Turkey between the years
1980-2017 are discussed. Although the results of the study are not
sufficient, it is seen that different policies and practices have been
implemented in order to combat poverty in our country. As a result of the
research, it is planned to extend the scope, amount and reimbursement
periods of microcredit supports, and to focus on policies and applications
with regard to eliminating inequalities among the regional income
distribution.