Pediatrik yaş grubundaki (4-16 yaş) distal radius metafiz kırıklarının takiplerinde three point index'in klinik uygulamadaki etkinliğinin araştırılması
Investigation of the effectiveness of three point index in clinical implementation in the follow-up of distal radius metaphys fractures in the pediatric age group (4-16 years)
Yazar: HAMİT ÇAĞLAYAN KAHRAMAN
Danışman: PROF. DR. KADİR BAHADIR ALEMDAROĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Radius = Radius ; Radius kırıkları = Radius fractures ; Radius kırıkları = Radius fractures ; Çocuklar = Children

Özet:
Giriş ve Amaç: Çocukluk çağı radius distal metafiz kırıklarına günlük ortopedi pratiğinde sıkça rastlanmaktadır ve bu kırıklar konservatif tedavi yöntemleri ile başarılı bir şekilde tedavi edilebilmektedir. Konservatif tedavi yönteminin temeli, iyi bir redüksiyon sağladıktan sonra üç nokta mold etme prensiplerine uygun kısa kol alçı uygulamasıdır. Three Point İndeks (TPİ) konservatif tedavi takibinde kullanılan önemli bir göstergedir ve kırık yeniden yer değiştirmesi hakkında objektif sonuçlar ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı literatürde tariflenen
TPİ'nin klinik etkinliğini araştırmaktır.
Hastalar ve Yöntem: Kliniğimize Nisan 2019-Aralık 2019 tarihleri arasında başvuran, 4-16 yaş aralığında ilk başvuru anında kırık hattında %30'dan fazla deplasman veya 15 dereceden fazla açılanması olan radius distal metafiz kırığı olan 84 hasta dahil edildi. Hastaların ilk kapalı redüksiyon sonrası kontrol radyografilerinden TPİ değerleri hesaplandı. TPİ değeri <0,6 olanlar beyaz zon, 0,6-0,8 aralığı gri zon, >0,8 olanlar siyah zon olarak belirlendi. Beyaz ve gri zondaki hastalar çalışma gruplarına dahil edildi. İlk poliklinik kontrolünde hastaların alçı içi boşluklarının artabileceği düşünülerek TPİ değerlerinde artış meydana gelebileceği öngörüldü. TPİ değeri 0,6'nın üzerinde olan hastaların bazılarına kırık hattında yeniden yer değiştirme gelişmeden TPİ değeri 0,6'nın altında olacak şekilde yeniden sirküler alçı yapıldı ve bu hastalar Grup 1 olarak tanımlandı. TPİ değeri 0,6'nın üzerinde olup alçı değişimi yapılmayan diğer hastalar Grup 2 olarak tanımlandı. Yeniden yer değiştirme kriterleri ≥5° dorsal veya volar angulasyon ya da ≥5° radial deviasyon olarak kabul edilerek her iki gruptaki hastalar karşılaştırılarak üçer günlük aralıklarla poliklinik takibine alındı. Yeniden yer değiştirme gelişip gelişmeyeceği ve yeniden yer değiştirmeyi etkileyen faktörler değerlendirildi.
Bulgular: Alçı değişimi yapılan Grup 1'de yer alan 38 hastanın 8'inde (%21) yeniden yer değiştirme gözlenirken, alçı değişimi yapılmayan Grup 2'deki 46 hastanın 27'sinde (%58) yeniden yer değiştirme gözlendi (p değeri 0,001). Alçı değişimi uygulanması ile yeniden yer değiştirme yaklaşık 3 kat daha az saptandı. Çalışmacının farklı bir zamanda TPİ ölçümlerini tekrarlaması ile gözlemci içi ölçümler karşılaştırılarak çok yüksek korelasyon olduğu bulundu (Pearson R= 0,977). Buna ek olarak iki farklı çalışmacı tarafından TPİ ölçümleri yapılarak gözlemciler arası TPİ ölçümleri arasında çok yüksek korelasyon olduğu bulundu (PearsonR=0,893). Yeniden yer değiştirmeyi öngörmede; ilk yapılan redüksiyonun kalitesi, kırığın oblikliği, ilk ölçülen TPİ değeri, ilk ve ikinci ölçülen TPİ değerleri arasındaki fark ve ikinci kontrol TPİ değerlerinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulundu.
Sonuçlar: Pediatrik radius distal metafiz kırıklarının konservatif tedavisinde gri zonda bulunan hastaların alçılarının daha iyi mold edilmiş bir alçı ile değişimi yeniden yer değiştirme oranlarını azaltmıştır. Bu hastaların takiplerindeki TPİ ölçümü önemli bilgi verir. TPİ değerlerinin değişimi ile yeniden yer değiştirme gelişebileceği öngörülebileceği için, kırık hattında yeniden yer değiştirme gelişmeden alçı değişimi konservatif başarı oranlarını 3 kata kadar arttırabilir. TPİ ölçümlerinin dinamik olarak değerlendirilmesi ile yeniden yer değiştirme riski bulunan hastalara uygun alçı değişimi uygulanması tedavi başarısını arttırır.
Anahtar Sözcükler: Three Point İndeks (TPİ), pediatrik kırıklar, radius distal uç kırığı

Abstract:
Introduction and Aim: Pediatric distal radial metaphyseal fractures are frequently encountered in daily orthopedic practice and can be successfully treated with conservative treatment methods. The basis of conservative treatment method is the application of short arm cast in accordance with three point molding principles after providing a good reduction. The three- point index (TPI), which used in the follow-up of conservative treatment, is an important indicator and reveals objective results about the fracture re-displacement. The aim of this study
is to investigate the clinical effectiveness of the TPI that is described in the literature.
Patients and Methods: Between April 2019 and December 2019, 84 patients between 4-16 years of age, that consulted our clinic with radius distal metaphyseal fractures with more than 30% displacement or more than 15 degree in the first application, were included. TPI values of the patients were measured from the first control radiographs. After the measurement of the first three-point indices in the initial cast, patients with a measurement value below 0.6 were defined as white zone, patients between 0.6 and 0.8 were defined as grey zone and patients over 0.8 were defined as black zones. Patients in the white and gray zone were included in the study groups. In the first policlinic control, it was predicted that an increase in TPI values might occur, considering the plaster cavities of the patients may increase. Before the occurrence of re- displacement, a new cast was applied with a TPI below 0.6 to some of those patients, whose index above 0.6, and these patients were defined as the Group 1. No other intervention was performed on other patients with a TPI above 0.6 and these patients were identified as the Group 2. The re-displacement criteria were accepted as ≥5 ° dorsal or volar angulation or ≥5 ° radial deviation, and the patients in both groups were compared and followed-up at three-day intervals. In these time period, the occurence of the re-displacement and the factors affecting the re-displacement were evaluated.
Results: Re-displacement was observed in 8 of 38 (%21) patients in the Group 1 and in 27 of 46 (%58) patients in the Group 2 (p value 0,001). Re-displacement with cast revision was approximately 3 times less. It was found that there was a very high correlation by comparing the TPI measurements at a different time by comparing the intra-observer measurements (Pearson R = 0.977). In addition, TPI measurements were made by two different observers and it was found that there was a very high correlation between TPI measurements inter-observers (PearsonR = 0.893). The first reduction quality, fracture obliquity, first measured TPI, the difference between first and last TPI measurements and second control TPI values were found to be statistically significant for the prediction of re-displacement.
Conclusion: Patients in the gray zone in the conservative treatment of pediatric radius distal metaphyseal fractures, cast revision with a better molded plaster reduced re-displacement rates. TPI measurement in the follow-up of these patients provides important information. Since it can be predicted that re-displacement may develop with the change of TPI values, cast revision can increase conservative success rates up to 3 times before re-displacement in the fracture line develops. Dynamical evaluation of TPI measurements and appropriate cast revision for patients at risk of re-displacement increase the success of treatment.
Key Words: Three-point index (TPI), pediatric fractures, distal radius fractures