Kendine zarar verme davranışı tanısı alan ergenlerde uygulanan aralıklı teta burst stimülasyon tedavisinin terapötik etkinliğinin araştırılması
Investigation of therapeutic effectiveness of intermittent theta burst stimulation treatment applied to adolescents diagnosis of self-harming behavior
Yazar: CANAN ÇELEBİ AZADIJOUYAN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET KARADAĞ
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Amaç: Kendine zarar verme davranışı (KZVD), bireyin intihar amacı gütmeden, kasıtlı olarak bedensel bütünlüğünü bozma veya zarar verme eylemi olarak tanımlanmaktadır.Ergenler arasında giderek artan yaygınlığı nedeniyle tedavisi önemli bir halk sağlığı sorunu haline gelmektedir.Ergenlerde KZVD için kullanılan psikofarmakolojik ajanların etkinliği konusunda mevcut bilimsel literatürde sınırlı kanıt bulunmaktadır ve yeni tedavi yöntemleri gündeme gelmiştir.Bu çalışmada, kendine zarar verme davranışı tanısı konmuş hastalarda aralıklı teta burst stimülasyon (iTBS) tedavisinin bu davranış üzerindeki etkileri incelemeyi amaçlamaktadır
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız 2023 Ocak ile 2024 Şubat tarihleri arasında hastanemizin polikliniğine ayaktan başvuran ve/veya hastanemizin çocuk ve ergen ruh sağlığı servisinde yatan, DSM-5-TR'ye göre kendine zarar verme davranışı tanısı alan ergen hastalardan oluşmaktadır. Çalışmada rutin ilaç tedavisine ek olarak 20 seans aralıklı teta burst stimülasyon (iTBS)tedavisi alan 16 hasta ile sadece ilaç tedavisi ile takip edilen 15 hastadan oluşan toplam 31 hasta ve 2 ayrı grup yer almaktadır. Hastaların ilk görüşme öncesinde ve tedavi sonlanımında tedavi etkinliğini değerlendirmek için Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri (KZVDDE), Barrat Dürtüsellik Ölçeği ve Çocuklar için Depresyon Ölçeği (ÇDÖ) kullanılmış olup hastalara ilk görüşmede komorbid psikiyatrik patolojilerin tespitini saptayan Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli (K-SADS) yarı yapılandırılmış görüşmesi yapılmıştır.
Bulgular: iTBS alan grubunda ön test Çözülmeyi engelleme, Kişiler arası etkileşim, Bağımsızlık ve Kendiyle meşguliyet ortalama ölçek puanlarının, son-test ölçek puan ortalamalarına göre daha yüksek olması istatistiksel açıdan anlamlı bulundu. Hastaların ön test ölçek puanı ile son test ölçek puanı arasındaki farka bakıldığında Kendiyle meşguliyet ve Plan yapamama dürtüselliği ölçek puanlarındaki artışın iTBS alan grupta, iTBS almayan gruba göre daha yüksek; Çocuklar depresyon ölçeğindeki artış oranının da iTBS alan grupta, iTBS almayan gruba göre daha yüksek olduğu tespit edildi.
Sonuç: Sonuç olarak, iTBS'nin depresyonlu ergenlerin klinik semptomlarını önemli ölçüde hafifletebildiği ve ayrıca ergenlik dönemindeki kendine zarar verme davranışının ilgili işlevlerine yönelik belirli bir engelleyici etkiye sahip olabileceği gösterilmiştir. Bu açıdan çalışmamız gelecekteki çalışmalara yol gösterebilir.

Abstract:
Objevtive: Self-harming behavior is defined as the act of intentionally disrupting or harming the physical integrity of an individual without the intention of committing suicide. Due to its increasing prevalence among adolescents, its treatment is becoming an important public health problem. There is limited evidence in the current scientific literature regarding the effectiveness of psychopharmacological agents used for NSSI in adolescents, and new treatment methods have come to the fore. This study aims to examine the effects of iTBS treatment on this behavior in patients diagnosed with self-harming behavior.
Methods: Our study consists of adolescent patients who applied to our hospital's outpatient clinic and/or were hospitalized in our hospital's child and adolescent mental health service between January 2023 and February 2024 and were diagnosed with Self-Harm Behavior according to DSM-5-TR. The study included 2 separate groups consisting of 16 patients who received 20 sessions of iTBS treatment in addition to routine treatment and 15 patients who received only routine treatment (control group), totaling 31 patients. The Self-Harm Behavior Assessment Inventory (SABAI), Barrat Impulsivity Scale and Children's Depression Scale (CDI) were used to evaluate the treatment effectiveness of the patients before the first interview and at the end of the treatment, and the semi-structured interview of the Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia for School-Age Children Present and Lifetime Form (K-SADS) was applied to the patients in the first interview, which detects comorbid psychiatric pathologies.
Results: In the iTBS group, the pre-test Dissociation prevention, Interpersonal interaction, Independence and Self-preoccupation mean scale scores were found to be higher than the post-test scale mean scores, which was found to be statistically significant. When the difference between the pre-test and post-test scale scores of the patients was examined, it was found that the increase in the Self-preoccupation and Failure to plan impulsivity scale scores was higher in the iTBS group than in the group that did not receive iTBS; the increase rate in the Children's Depression Scale was also higher in the iTBS group than in the group that did not receive iTBS.
Conclusion: In conclusion, it has been shown that iTBS can significantly alleviate the clinical symptoms of depressed adolescents and also have a certain inhibitory effect on the related functions of self-harming behavior in adolescence. In this respect, our study may guide future studies.