Posterior penetran göz travmalarında intravitreal anti-vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) ve deksametazonun etkisini karşılaştırmak
To Compare the Effect of Intravitreal Anti-Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF) and Dexamethasone in Experimental Posterior Penetrating Eye Injury
Yazar: NİSA KAHRAMAN
Danışman: PROF. DR. AYŞE ÖNER
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Alkoller = Alcohols ; Bevacizumab = Bevacizumab ; Deksametazon = Dexamethasone ; Göz = Eye ; Göz yaralanmaları = Eye injuries ; Retina dekolmanı = Retinal detachment ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Amaç: Posterior penetran göz travmalarında tavşan modelinde intravitreal Anti-Vasküler Endotelyal Büyüme Faktörü (Anti-VEGF) ve Deksametazon tedavilerinin etkinliğini karşılaştırmak.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 30 adet Yeni Zellanda ırkı tavşan dahil edildi. Tüm tavşanların gözüne üst temporal kadrandan limbusun 8 mm gerisinden 5 mm'lik posterior penetran yaralanma oluşturuldu. Tüm gözlere yara dudakları arasından 25 gauge iğne ile 0.4 cc otolog kan injekte edildi ve tavşanlar randomize olarak 3 gruba ayrıldı. 1. gruba (n: 13) pars planadan intravitreal 0.1 mL deksametazon alkol (1mg), 2. gruba (n: 13) 1.25 mg (0.05mL) intravitreal bevacizumab (Altuzan: Genentech, İnc. South San Francisco, CA) ve 3. gruba da (Kontrol grubu n: 4) her iki göze intravitreal 0.05mL serum fizyolojik (SF) (%0,9) enjekte edildi. Tüm gözler 1, 3, 7, 14 ve 28. günlerde muayene edildi ve klinik skorlama yapıldı. Yirmisekizinci günde gözler enükle edildi ve makroskopik, ışık mikroskopik ve taramalı elektron mikroskobik olarak değerlendirildi. 
Bulgular: 14. ve 28. günlerde median klinik skor ve makroskopik skor deksametazon grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı daha iyi (p=0.018), deksametazon grubunda bevacizumab grubuna göre skorlama daha iyi bulunmuş ancak fark istatistiksel olarak anlamlılık göstermemiştir. Retina dekolmanı (RD) oranları Deksametazon grubunda %8.3 (1 adet traksiyonel); Bevacizumab grubunda %16.6 (1 adet yırtıklı, 1 adet traksiyonel) ve Kontrol grubunda da %12.5 (1 adet traksiyonel) olarak saptanmıştır. RD oranları açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p=0.476). Kesi bölgesindeki fibrosellüler proliferasyon deksametazon ve bevacizumab grubuna göre kontrol grubunda daha şiddetli izlenirken, fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p=0.538). Taramalı elektron mikroskobik incelemelerinde tüm gruplarda fibröz uzantı ve vitreustaki kollajen liflerinde kondansasyon izlenmiştir.
Sonuç: Bu çalışma deneysel posterior penetran göz yaralanmalarında intraoküler proliferasyonu azaltmada hem deksametazonun hemde bevacizumabın etkili olduğunu göstermiştir. 

Anahtar Kelimeler: Posterior penetran göz travmaları, deksametazon alkol, bevacizumab, retina dekolmanı

Abstract:
Purpose: In our study, we aimed to compare the effect of intravitreal Anti-Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF) and Dexamethasone in an experimental rabbit model of penetrating posterior ocular injury.
Material and Method: Thirty white New Zealand rabbits were included in the study. A penetrating posterior ocular injury was performed with a 5-mm circumferential incision placed 8 mm behind the limbus at the superotemporal quadrant. Autologus blood was injected through a 25 gauge needle inserted through the wound into the mid-vitreous in all eyes. They were randomly divided into three groups. The rabbits in group 1 (n:13) received 1 mg (0.1 mL) of intravitreal dexamethasone alcohol via pars plana injection, in group 2 (n:13) they received 1.25 mg (0.05 mL) of intravitreal bevacizumab (Altuzan: Genentech, İnc. South San Francisco, CA) via pars plana injection and those in group 3 (Control groups, n:4) the rabbits received 0.05 mL of intravitreal physiological saline solution (%0,9) in both eyes. All eyes were ophthalmologically examined on the 1st, 3rd, 7th, 14th and 28th days following the injury and the clinical findings were scored. On the day 28, the eyes were enucleated, evaluated and scored macroscopically, histopathologically and scanning electron microscopically.
Results: The median clinical score on the 14th and 28th days and the median macroscopic score of the dexamethasone group was significantly better than that of control group (p=0.004 and p=0.018). Dexamethasone group was also better than that of bevacizumab group but the differences did not reach statistical significance. Retinal detachment rate was 8.3% (n:1, tractional), 16.6% (n:2, 1 tractional and 1 rhegmatogenous) and 12.5% (n:1, tractional) in the dexamethasone group, bevacizumab group and control groups, respectively (p=0.476). More extensive fibrocelluler proliferations were observed in controls compared with dexamethasone and bevacizumab groups (p=0.538). But these differences did not reach the statistical significance. In scanning electron microscopy all groups showed fibreous stalk and collagen fibrils in vitreous were condanse.
Conclusion: This study showed that intravitreal injection of both dexamethasone alcohol and bevacizumab may reduce the intraoular proliferation after an experimental posterior penetrating ocular injury in rabbits.

Key Words: Penetrating posterior ocular injury, rabbit, dexamethasone alcohol, bevacizumab, retinal detachment