Kronik obstrüktif akciğer hastalığı olgularında kırılganlık sendromunu etkileyen faktörler ve sistemik inflamasyonla ilişkisi
Factors affecting frailty syndrome in chronic obstructivepulmonary disease patients and its relationship  withsystemic inflammation
Yazar: BURCU TALAY
Danışman: PROF. DR. FİSUN KARADAĞ
Adnan Menderes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Akciğer = Lung ; Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Akciğer hastalıkları-obstrüktif = Lung diseases-obstructive ; C reaktif protein = C reactive protein ; Kırılganlık = Frailty ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Giriş ve amaç: Kırılganlık yaşlanma ile ortaya çıkan güçsüzlük, fizyolojik
rezervlerde azalma ile karakterize, her türlü stres durumundan daha kolay ve fazla
etkilenmenin görüldüğü bir geriatrik sendrom olarak tanımlanmıştır. Günümüzde artan
yaşam süreleri göz önüne alındığında bu sendrom gittikçe önem kazanmaktadır.
Çalışmamızın amacı KOAH olgularında kırılganlık sendromunu etkileyen
faktörleri tanımlamak ve sistemik inflamasyonla ilişkisini incelemektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışma ADÜ Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Polikliniği'ne
başvuran, 65-84 yaş arası ve GOLD 2019 kriterlerine göre KOAH tanısı alan 64 olgu ile
yapıldı. Sistemik inflamatuvar bir hastalığı veya malignitesi olan, alevlenme döneminde
olan, çalışmayı kabul etmeyen olgular çalışma dışı bırakıldı. Olgulara çalışma ile ilgili
bilgilendirme yapıldıktan sonra yazılı onamı alındı, demografik verileri, vücut kitle
indeksi, GOLD'a göre KOAH risk grubu, eşlik eden komorbiditeler, hastaların
kullanmakta oldukları ilaçlar ve dozları, alevlenme sayısı, hastanede yatış sayısı,
alevlenme sıklığı, mMRC ve CAT skorlarını içeren çalışma formları çalışmacı hekim
tarafından birebir yüz yüze görüşme ile dolduruldu. Tüm olgulara solunum fonksiyon testi,
6 dk yürüme testi ve Tilburg Kırılganlık Testi yapıldı. Sistemik inflamasyon göstergeleri
olan N/L oranı, hsCRP, IL-6, 8OH-dG, IL-18 için olgulardan hem düz tüpe hem de
EDTA'lı tüpe kan alındı ve derin dondurucuda saklandı. Daha sonra çözdürülüp tüm
örnekler birlikte human ELISA kitleri ile çalışıldı. İstatistiksel değerlendirme için hastalar
Tilburg testi sonuçlarına göre kırılgan (Grup 2) ve kırılgan olmayan (Grup 1) olarak iki
gruba ayrıldı. İstatistiksel değerlendirme SPSS-21 istatistiksel analiz yazılımı kullanılarak
gerçekleştirildi. İki grup arasında fark olup olmadığı bağımsız örneklem t testi ile Mann
Whitney U testi ile değerlendirildi. Korelasyon için Pearson korelasyon testi ve two-tailed
testi uygulandı.
39
Bulgular: Olguların %71,9'u 65-74 yaş arasında iken, %18'inin 75-84 yaş
arasında olduğu saptandı. Hastaların % 63,9'u Tilburg testi sonucuna göre kırılgan olarak
değerlendirildi.
VKİ ile Tilburg kırılganlık skoru arasında istatiksel anlamlı ilişki saptandı
(p:0,035). Kırılgan gruptaki olgularda VKİ düşük izlenirken kırılgan olmayan grupta
yüksek izlendi. Kırılganlık ve kilo arasında negatif korelasyon olduğu görüldü (p:0,304).
Komorbidite sayısı ile Tilburg kırılganlık skoru arasında istatiksel anlamlı ilişki
saptandı (p:0,007). Kırılganlık olan grupta komorbidite sayısı daha fazlayken kırılgan
olmayan grupta daha az bulundu. Kırılganlık ve kullanılan ilaç sayısı arasında pozitif
korelasyon olduğu görüldü (p:0,390). Kıırlganlık skoru GOLD grup B&C olanlarda A&D
grubundakilere göre belirgin artmış olarak saptandı (p:0,006).
Kırılganlık ve 6DYT mesafesi yüzdesi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark
izlendi (p:0,044). Kırılgan olan hastalarda (grup2) 6DYT mesafesi yüzdesinin düşük
(13,39±7,89 ), kırılgan olmayanlarda (grup 1) ise yüksek (56,55±12,87) olduğu görüldü
(p:0,044).
Kırılgan olan ve kırılgan olmayan gruplar arasında NLO (mkrL) değerleri
bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p:0,007). NLO kırılgan gruptaki
hastalarda kırılgan olmayan gruptaki hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede
daha yüksek izlendi. Kırılgan olan ve olmayan gruplar arasında HsCRP(ng/mL) , IL-6
(ng/L), IL-18 (ng/L) ve 8-oHDG (ng/mL) değerleri bakımından ise istatistiksel anlamlı
farklılık bulunmadı (p >0,01). Sistemik inflamasyon ve oksidatif stres göstergeleri ile
Tilburg kırılganlık skoru arasında anlamlı korelasyon tespit edilmedi (p>0,05).
Çalışma sonuçlarımıza göre Tilburg kırılganlık skoru KOAH hastalarını
değerlendirmekte kullanılan GOLD evresi, VKİ, komorbidite sayısı ve kullanılan ilaç
sayısı, CAT skoru, 6 dk yürüme testi yüzdesi gibi parametrelerle paralellik göstermektedir.
KOAH kontrolüne ek olarak kırılganlığın rutin değerlendirmesi kırılganlığın ilerlemesini
engelleyebilir; KOAH takibinde doktorlara ek önemli bilgiler sağlayabilir ve fiziksel ve
solunum rehabilitasyonu, geriatrik ve beslenme uzmanlarına yönlendirmeler de dahil
olmak üzere erken müdahalelerin yapılmasına izin verebilir.
40
Anahtar Kelimeler: Kırılganlık Sendromu, Kırılganlık İndeksi, KOAH, Sistemik
İnflamasyon, hsCRP

Abstract:
Introduction and Aim: Frailty is defined as a geriatric syndrome characterized
by weakness resulting from aging, reduced physiological reserves, and more easily and
more affected by any type of stress. This syndrome is becoming more and more important
considering the increasing life expectancy.
The aim of this study was to identify the factors affecting the frailty syndrome in
COPD patients and to investigate its relationship with systemic inflammation.
Materials and Methods: The study was carried out with 64 patients between the
ages of 65-84 and diagnosed as COPD according to GOLD 2019 criteria. Cases with a
systemic inflammatory disease or malignancy that were exacerbated and did not accept the
study were excluded. Written informed consent was obtained after informing the patients
about the study, demographic data, body mass index, COPD risk group according to
GOLD, comorbidities, drugs used by patients, number of exacerbations, number of
hospitalizations, exacerbation frequency, mMRC and CAT The study forms including the
scores were filled in by face-to-face interviews. Pulmonary function test, 6 min walk test
and Tilburg Frailty Test were performed in all cases. Blood samples were collected from
both the flat tube and EDTA tube and stored in the freezer for systemic inflammation, N/L
ratio, hsCRP, IL-6, 8OH-dG, IL-18. Then, all samples were thawed together and studied
with human ELISA kits. For statistical evaluation, patients were divided into two groups as
frail (Group 2) and non-frail (Group 1) according to Tilburg test results. Statistical analysis
was performed using SPSS-21 statistical analysis software. The difference between the two
groups was evaluated by independent sample t-test and Mann-Whitney U test. Pearson
correlation test and two-tailed test were used for correlation.
Results: While 71.9% of the cases were between 65-74 years, 18% were between
75-84 years. According to Tilburg test, 63.9% of the patients were evaluated as frail.
42
There was a statistically significant relationship between BMI and Tilburg frailty
score (p: 0.035). BMI was low in the frail group and high in the non-frail group. There was
a negative correlation between frail and weight (p: 0.304).
There was a statistically significant relationship between the number of
comorbidity and Tilburg frailty score (p: 0.007). The number of comorbidity was higher in
the frail group and less in the non-frail group. There was a positive correlation between
frailty and the number of drugs used (p: 0.390). The frailty score was significantly higher
in GOLD group B&C group than in A&D group (p: 0.006).
There was a statistically significant difference between frailtys and 6MWT
percentage (p: 0.044). The percentage of 6MWT distance was found to be low (13.39 ±
7.89) in patients who were frail (group 2) and high (56.55 ± 12.87) in non-frail patients
(group 1) (p: 0.044).
A statistically significant difference was found between the frail and non-frail
groups in terms of NLR (mkrL) values (p: 0.007). The NLR was significantly higher in the
frail group than in the non-frail group. There was no statistically significant difference
between HsCRP (ng/mL), IL-6 (ng/L), IL-18 (ng/L) and 8-oHDG (ng/mL) values between
frail and non-frail groups (p> 0). No significant correlation was found between systemic
inflammation and oxidative stress indicators and Tilburg frailty score (p> 0.05).
Conclusion: According to our results, Tilburg frailty score is parallel to
parameters such as GOLD stage, BMI, number of comorbidity and number of drugs, CAT
score, 6 min walk test percentage used to evaluate COPD patients. Routine assessment of
frailty in addition to COPD control may hinder the progression of frailty, provide doctors
with additional important information in the follow-up of COPD and allow early
interventions, including referrals to physical and respiratory rehabilitation, geriatric and
nutritional specialists.
Key Words: Frailty Syndrome, Frailty Index, COPD, Systemic Inflammation, hsCRP