Traneksamik asitin kırık iyileşmesine potansiyeletkileri: Rat modelinde deneysel çalışma
Potential effect of tranexamic acid on fracture healing: Experimental study on the rat model
Yazar: İBRAHİM DOĞAN
Danışman: PROF. DR. YUSUF ÖZTÜRKMEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kırık iyileşmesi = Fracture healing ; Sıçanlar = Rats ; Tibial kırıklar = Tibial fractures ; Traneksamik asit = Tranexamic acid ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Giriş ve Amaç: Kırık iyileşmesi, birçok biyokimyasal ve hücresel yolakların birbiri ile ilişkili süreçleri sonrası gerçekleşmektedir. Kırık iyileşmesini bu süreçler üzerinden olumlu ve olumsuz etkileyen birçok faktör bulunmaktadır. Günümüzde kırık iyileşmesinin patofizyolojisinin daha iyi ortaya konulması ile birlikte, kırık iyileşme süresini kısaltmak ve kaynamama sorunlarını en aza indirmek için birçok yenilikçi tedavi yöntemi denenmeye başlamıştır. Traneksamik asid güncel ortopedik cerrahide kanamayı azaltıcı etkilerinden dolayı artroplasti ve travma cerrahisinde aktif olarak kullanılmaktadır. Travma cerrahisinde daha önceki çalışmalarda hematomun kırık kaynamasında gerekliliği bilinmektedir. Traneksamik asidin kanamayı azaltırken , kırık iyileşmesi üzerindeki etkileri tartışma konusudur. Ortaya koyduğumuz deneysel hayvan modeli çalışmamızda, sıçan tibiasında oluşturulan kapalı kırık modeli üzerinde Traneksamik asidin (TxA) kırık iyileşmesi üzerindeki etkilerini inceledik. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 2.5-3.5 aylık olan, ağırlıkları 300-350 gram arasında 64 (altmışdört) adet  Sprague-Dowley cinsi erişkin erkek sıçanlar kullanıldı. Tümü 32 denek içeren 2 gruba  rastgele deney (TxA) ve kontrol grubu olarak ayrıldı. Her grup üyesinin sağ tibiasına kapalı kırık modeli sonrası yeşil enjektör ucu (21G) ile tespit uygulandı. Cerrahi sonrası deney grubuna kuyruk veni yolu ile 1 hafta boyunca TxA uygulandı. Uygulama sonrası 7, 14, 21 ve 28. Günlerde her bir grubun 4 te birlik kısmı sakrifiye edildi. Altmışdört adet piyeste Lateral grafiler elde edildi. Elde edilen grafiler üzerinden Lane ve Sandhu skorlama sistemi ve Spencer index ile skorlama yapıldı. Ardından Huo ve arkadaşlarının kaynama kriterlerine göre histopatolojik değerlendirme yapıldı. 
Bulgular: Deney ve kontrol gruplarının birbirleri arasında kendi dönemlerindeki karşılaştırmalarında; Aynı haftada sakrifiye edilen deney ve kontrol grupları arasındaki ayrı ayrı değerlendirmede, erken dönem iyileşme ( 1 ve 2 haftalık ) bulguları göz önüne alındığında istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır. Geç dönem iyileşme ( 3 ve 4 hafta ) bulguları göz önüne alındığında Traneksamik asid verilen grupta iyileşmenin anlamlı olarak daha iyi olduğu görülmüştür. ( P<0.01 ). Huo değerleri kontrol ve deney grupları arasında karşılaştırılmış ve anlamlı ilişki olmadığı görülmüştür.
Sonuç: TxA nın kırık iyileşmesi üzerine olumlu etkileri olduğu görülmüştür. Çalışmamızın konu ile ilgili bir ön çalışma olduğu, biyomekanik ve ileri görüntüleme yöntemi ile değerlendirmelerin yapılması kanaatindeyiz.

Abstract:
Purpose: Fracture healing occurs after many  processes of biochemical and cellular pathways. There are many factors that affect fracture healing positively and negatively. Today, with the better understanding of the pathophysiology of fracture healing, many innovative treatment methods are being used to  shorten the fracture healing time and minimize the problems of nonunion. Tranexamic acid is actively used in arthroplasty and trauma surgery due to its bleeding-reducing effects in current orthopedic surgery. It is known that hematoma is necessary in fracture union in previous studies in trauma surgery. The effects of tranexamic acid on fracture healing while reducing bleeding are a matter of debate. In our experimental animal model study, we examined the effects of Tranexamic acid (TxA) on fracture healing on the closed fracture model of the rat tibia.
Method: In our study, 64 (sixty-four) Sprague-Dowley adult male rats aged 2.5-3.5 months and weighing 300-350 grams were used. They were randomly divided into 2 groups, all of which included 32 subjects, as the experimental (TxA) and control group. The right tibia of each group member was fixed with a green injector (21G)  after a closed fracture model. After surgery, TxA was administered to the experimental group via the tail vein for 1 week. On the 7th, 14th, 21st and 28th days after the application, one fourth of each group was sacrified. Lateral radiographs were obtained for sixty-four samples. Then, histopathological evaluation was performed according to the union criteria of Huo et al.
Results:  In the comparisons of the experimental and control groups between each other in their own periods; in the separate evaluation between the experimental and control groups sacrificed in the same week, the early stage (1 and 2 weeks) findings had no statistically significant difference between. In the later stages (3 and 4 weeks) there was significiantly better healing in the group given Tranexamic acid (P<0.01 ). Scoring was done with Lane and Sandhu scoring system and Spencer index on the obtained radiographs. HUO values were compared between control and experimental groups and no significant relationship was found
Conclusion: TxA has been shown to have positive effects on fracture healing. We believe that our study is a preliminary study on the subject, and evaluations should be made with biomechanics and advanced imaging methods