Dipper ve non-dipper hipertansiyonlu hastalarda sol ventrikül diyastolik fonksiyonlarının ekokardiyografi aracılığı ile karşılaştırılması /
Yazar: MEHMET SAİT SELÇUK
Danışman: PROF. DR. HAKAN TIKIZ
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Diastol = Diastole ; Ekokardiyografi = Echocardiography ; Hipertansiyon = Hypertension ; Ventriküler fonksiyon-sol = Ventricular function-left

Özet:
Hipertansiyon sık görülen kardiyovasküler risk faktörlerinden biri olup, yeterli tedavi
edilmediği takdirde yüksek morbidite ve mortaliteyle ilişkilidir. Epidemiyolojik veriler, koroner
arter hastalığı (KAH) ile hipertansiyon (HT) arasında sıkı bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur.
Öte yandan, kan basıncı (KB) yüksekliği KAH, inme ve böbrek yetersizliği gelişimi için majör
bağımsız bir risk faktörüdür.
Hipertansiyon tedavisinin önemli kısıtlılığı gece kan basınç değerlerinin gözden kaçmasıdır.
Konvansiyonel yöntemlerle elde edilen kan basıncı değerleriyle karşılaştırıldığında, ABPM
ölçümüyle elde edilen kan basıncı değerlerinin, HT komplikasyonlarını ve kardiyovasküler
morbiditeyi öngörmede çok daha değerli olduğu gösterilmiştir.
Gece sistolik kan basıncı değerleri tüm kardiyovasküler sonlanımlar açısından en kuvvetli
öngördürücü olarak bulunmuştur. Gece sistolik kan basıncının, gündüz ve ofis sistolik kan
basıncı değerlerine göre anlamlı derecede daha öngördürücü olduğu gösterilmiştir.
Bir çalışmada sistolik kan basıncı diyastolik kan basıncına; gece değerleri ise gündüz
değerlerine göre daha üstün bulunmuştur. Gece uykusu boyunca kan basıncında yeterli
olmayan düşüş, hedef organ hasarı ile korelasyon göstermektedir ve kötü prognoz göstergesi
olarak değerlendirilmektedir.
Kan basıncı diurnal bir örnek sergiler. Gece uykuda (noktürnal) sempatik aktivitenin azalması
ve vagal tonusun artması nedeniyle kan basıncı belirgin olarak düşer ve sabah uyanma ile hızla
artar
Birçok antihipertansif ajanın etki süresi, kardiyovasküler olayların görülme sıklığının en yüksek
olduğu gece ve sabah erken saatlerde etkinlik göstermemektedir. Antihipertansif tedavi
planında 24 saatlik total kan basıncı yükü göz önünde bulundurulmalıdır.
Sonuçlar göstermektedir ki uyku öncesinde bir antihipertansif ajan kullanımı, gece
saatlerindeki kan basıncı düşüş bozukluklarını ve buna bağlı sabah saatlerinde görülen reaktif
aşırı yükselmeleri önlemede etkili olabilir. Bu amaçla özellikle α bloker vb. ajanlar ile sabah
katekolamin salınımının inhibisyonu veya renin-anjiotensin sistem (RAS) blokerleri ile RAS
inhibisyonu düşünülebilir. Son olarak gece kan basıncı düşüş bozukluğu olan hastalarda uyku
bozukluklarının da eşlik edebileceği akla getirilmeli, hastalar bu yönden de araştırılmalıdır.

Abstract:
Hypertension is one of the common cardiovascular risk factors and is associated with high
morbidity and mortality if not treated adequately. Epidemiological data have demonstrated
a close relationship between coronary artery disease (CAD) and hypertension (HT).
Otherwise, high blood pressure (BP) is a major independent risk factor for the development
of CAD, stroke and renal failure.
An important limitation of hypertension treatment is the overlook of blood pressure values
at night. When compared with conventional blood pressure values, ABPM measurement has
shown that blood pressure values are much more valuable in predicting HT complications
and cardiovascular morbidity.
Night systolic blood pressure values were found to be the strongest predictor of all
cardiovascular outcomes. Night systolic blood pressure has been shown to be significantly
more predictive than day and office systolic blood pressure values.
In one study, systolic blood pressure was compared to diastolic blood pressure; night values
were higher than day values. Inadequate drop in blood pressure during night's sleep
correlates with target organ damage and is considered an indicator of poor prognosis.
Blood pressure exhibits a diurnal sample. Blood pressure drops markedly due to decreased
sympathetic activity and increased vagal tone during sleep. In the morning, it increases
rapidly.
The duration of action of many antihypertensive agents is not effective at night and early
morning, when the frequency of cardiovascular events is highest. Total 24-hour blood
pressure burden should be considered in the antihypertensive treatment plan.
The results indicate that the use of an antihypertensive agent prior to sleep may be effective
in preventing night-time blood pressure drop disorders and the associated reactive
overgrowth in the morning. For this purpose, inhibition of morning catecholamine release
with α blockers and similar agents or RAS inhibition with renin-angiotensin system (RAS)
blockers may be considered. Finally, it should be kept in mind that sleep disorders may be
accompanied by night blood pressure drop disorder and patients should be investigated in
this respect