İskemik perfüzyon defektlerinde iki farklı bt perfüzyon işleme metodunun karşılaştırılması
Comparision of two different computed tomography post-processing methods in ischemic perfusion defects
Yazar: BANU AKSU
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HÜSEYİN TOPRAK
Bezm-i Alem Vakıf Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Perfüzyon = Perfusion ; Reperfüzyon = Reperfusion ; Reperfüzyon lezyonu = Reperfusion injury ; Serebrovasküler bozukluklar = Cerebrovascular disorders ; Serebrovasküler dolaşım = Cerebrovascular circulation ; Tomografi-emisyon-bilgisayarlı = Tomography-emission-computed ; İskemi = Ischemia

Özet:
Amaç
İnme tanısı ile gelen olgu grubunda iki farklı BT perfüzyon işleme metodunun görsel ve
ölçümsel farklılıkları ve kritik darlık lokalizasyonlarına göre değişkenlikleri araştırılmıştır.
Gereç ve yöntem
Kırk yedi inme olgusının 45'i çalışmaya dahil edildi. Olguların perfüzyon ham veriler
gecikmeye duyarlı (delay sensitive) (SVD) ve gecikmeye duyarsız (delay insensitive) (SVD+)
iki farklı yöntemle işlendi. Olguların CBV, CBF, MTT haritaları değerlendirildi. Parametrelerin
karşı normal hemisfer ile oranı ve farklılıkları hesaplandı (rCBV, rCBF, rMTT ve dMTT).
Olgular her iki metodun penumbra değerlendirmedeki görsel üstünlüklerine göre 5 gruba
kategorize edildi. Her bir grubun kritik darlık lokalizasyonları ve oranları saptandı ve gruplar
arası karşılaştırıldı. Her iki metod ile penumbra alanlarından ölçülen perfüzyon değerleri
arasında farklılık Wilcoxon Signed Ranks Test ile değerlendirildi. Ayrıca her iki metodla elde
edilen ölçümsel parametrelerin gruplararası ve grup içi değişkenlikleri One Way ANOVA ve
Post Hoc TUKEY testleri ile analiz edildi. Tüm testlerde istatistiksel anlamlılık değeri p ≤
0,005 olarak alındı.
Bulgular
Penumbra threshold değerlerinde MTT'de karşı hemisfere göre > %145 uzama izlendi
ve CBV değeri > 1,9 ml/ 100 gr olarak bulundu. rCBF değerinde SVD'de SVD+'a göre 1,5 kat
azalma izlenirken, SVD'de MTT uzaması SVD+'a göre 1,3 kat daha belirgin izlendi. İki
yöntem arasındaki farklılığın en belirgin ortaya konduğu parametre dMTT idi, SVD'de ölçülen
MTT farklılığının, SVD+'a göre 3 kat daha belirgin olduğu izlendi.
Birinci grup (N:3) SVD'de penumbra izlenirken SVD+ yalancı hiperperfüzyonun
izlendiği, 2. grup (N:22) penumbranın SVD'de SVD+'a göre daha iyi, 3. grup (N:9)
penumbranın SVD'de SVD+'a göre kısmen iyi izlendiği, 4. (N:9) grup penumbranın her iki
metodda benzer izlendiği ve 5. Grup (N:2) penumbranın SVD+'da daha iyi izlendiği gruptu.
Grup 1 ve grup 5 kritik distal darlık oranlarının %100 olduğu gruplardı. Grup 2, grup 3 ve grup
4 ise sırasıyla giderek azalan oranda kritik proksimal darlık oranlarının yüksek izlendiği
gruplardı (%90, %87, %77). 
2
Parametrelerden rCBV ölçümlerinde her iki yöntem arasında grup içi ve gruplar
arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Gruplar arası değerlendirmede her iki
metodda rCBF, rMTT ve dMTT değerleri arasında istatistiksel anlamlı farklılık izlendi. Grup
içi analizde ise ise tüm gruplarda rMTT ve ek olarak grup 5 hariç diğer gruplarda dMTT
değerleri istatistiksel olarak anlamlı farklılıkta idi (p ≤ 0,005).
Sonuç
İki perfüzyon işleme metodu arasında perfüzyon parametreleri arasında ölçümsel
farklılık en çok dMTT değerinde saptanmıstır. Proksimal darlıklarda SVD'de, distal darlıklarda
da SVD+'da penumbra görsel daha kolay ayırt edilebilmektedir. İpsilateral proksimal ve distal
kritik darlığın izlendiği olgularda SVD'de penumbra izlenirken SVD+ yönteminde yalancı
hiperperfüzyon izlendi. Literatürde BTP post-processing metodlarının penumbra
değerlendirilmesinde darlık lokalizasyonlarına göre değişkenlikleri araştırılmamıştır. Bu bulgu
özellikle proksimal darlıkların eşlik ettiği distal darlıklarda SVD+ methodunda kontrast
gecikmesinin çıkarılması hatalı sonuçlara neden olduğunu düşündürmektedir.

Abstract:
Purpose
We aim to search for visual and quantitative differences of two different CT perfusion
(CTP) post processing metods and their variability according to critical stenosis in acute stroke
patients.
Material Method
Fourty five of 47 patients with acute ischemic stroke were enrolled. Their CTP raw data
were retrospectively processed with delay sensitive (SVD) and delay insensitive metod
(SVD+). CBV, CBF and MTT maps were evaluated. Comparing with the contralateral normal
hemisphere, relative and difference of metrics were calculated (rCBV, rCBF, rMTT and
dMTT). Patients were categorized into 5 groups according to superiority in visual assessment
of penumbra in post-processing metods. Locations of critical stenosis and their percentages in
each group were identified and compared. Differences in perfusion values of penumbra
obtained in both metods were analyzed with Wilcoxon Signed Ranks test. Inter-group and intragroup
differences of measurements in both post-processing methods were analyzed with One
Way ANOVA ve Post Hoc TUKEY tests. The statistical significance value was set at p ≤ 0,005.
Results
Penumbra threshold values were found as MTT > 145% and CBV > 1, 9 ml/ 100 gr.
Compared to SVD+, 1.5 fold decrease in rCBF value and 1.3 fold increase in rMTT value was
established in SVD metod. The most marked differences between two metods was noted in
dMTT values. Values of dMTTs in SVD were 3 fold of those measured in SVD+.
In group 1 (N:3), penumbra seen in SVD was noted as pseudohyperperfusion in SVD+.
In group 2 (N:22) and 3 (N:9), penumbra was better distinguished in SVD than in SVD+ in
decreasing easiness, respectively. In group 4 (N:9), penumbra assessment was similar in both
methods. In group 5, penumbra was the better distinguished in SVD+ than in SVD. Group 1
and 5 were the groups in which the frequency of critical distal stenosis was % 100. Group 2, 3
and 4 were the groups having high rates of critical proximal stenosis in decreasing proportions,
respectively (90%, 87%, 77%).
There is no difference in rCBV values among metods. In inter-group assessment, both
post-processing metods showed statistically significant rCBF, rMTT and dMTT differences. In 
4
intra-group analysis, all groups had rMTT difference and all groups except group 5 had dMTT
differences (p ≤0.005).
Conclusion
In both CTP post-processing methods, the most prominent difference was found in
dMTT. Visually, penumbra is better distinguished in SVD in proximal critical stenosis whereas
in SVD+ distal critical stenosis. In cases having both ipsilateral critical proximal and distal
stenosis, penumbra in SVD was noted whereas pseudohyperperfusion in SVD+. Variability of
CTP post-processing metods in penumbra evaluation according to locations of critical vessel
stenosis were not investigated so far. This finding suggest that contrast delay substraction in
SVD+ method may cause false results in cases of ipsilateral critical proximal and distal stenosis.