Timomatöz ve non-timomatöz myastenia gravis tanılı hastalarda timektominin etkinliği ve cerrahi tekniğin prognoza etkisi
Effectiveness of thymectomy and the effect of surgical technique on prognosis in patients diagnosed with thymomatous and non-thymomatous myastenia gravis
Yazar: HİLAL ZEHRA KUMBASAR DANACI
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BEKİR ELMA
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Göğüs Cerrahisi = Thoracic Surgery

Özet:
AMAÇ: Timoma tanısı olsun ya da olmasın myastenia gravis (MG) tanılı hastalarda
timektomi öncelikli tedavi seçeneklerden biridir. Nadir görülen bu nöromüsküler
kavşak hastalığı ömür boyu morbidite sebebi olması ve hayatı tehdit edici
komplikasyonları olması sebebi ile, tedavi seçenekleri literatürde halen araştırma
konusu olmaya devam etmektedir. Çalışmamızda kliniğimizde timektomi yaptığımız
MG tanılı hastalarda timektomi etkinliğini ölçmek ve kullanılan farklı cerrahi
tekniklerin MG hastalığının prognozuna olan etkilerini ve farklılıklarını incelemek
istedik.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamızın örneklemini Gaziantep Üniversitesi Tıp
Fakültesi Göğüs cerrahisi kliniğinde MG tanısı sebebi ile Ocak 1995-Aralık 2022
tarihleri arasında timektomi yapılan 95 hasta oluşturmuştur.
BULGULAR: Çalışmamızdaki 95 olgunun 24'ü postoperatif takipleri olmaması
sebebi ile çalışma dışı bırakılmıştır. Kalan 71 olgu için ortalama takip süresi 99 ay
(8,25 yıl), en az 1,3 ay en fazla 271 ay (22,63 yıl)'dır. Olguların timektomi öncesi ve
son kontrolleri arasında steroid ihtiyacında ve semptomların ağırlığını
değerlendirmek için kullandığımız MG- ADL skorları arasında anlamlı bir azalma
görülmüştür. Atak sayıları ve yoğun bakım yatışları arasında anlamlı farklılık
saptamadık. Çalışmamızda 28 olguya median sternotomi (%39,4), 43 olguya sağ
VATS (%60,6) tekniği ile timektomi yapılmıştır. Cerrahi tekniğin prognoza etkisini
incelerken, operasyon öncesi ve son kontrolleri arasında, ilaç kullanımları, MG-ADL
skorları, atak sayıları ve yoğun bakım yatışlarındaki değişiklikler incelendi. Ve bu iki
cerrahi tekniğin birbirine prognostik açıdan üstünlüğü olmadığı görüldü.
SONUÇLAR: MG tanılı hastalarda, remisyon, MG semptomlarının kontrol altında
tutulması, ilaç kullanımlarının azaltılması gibi amaçlarla yapılan timektomi
operasyonları çalışmamızda da literatürde olduğu gibi, hastalığının tedavisinde etkin
bulunmuştur. Kullanılan cerrahi tekniğin hastalığın prognozunda istatistiksel olarak
anlamlı fark oluşturmadığı saptanmamıştır.

Abstract:
OBJECTIVE: Thymectomy is one of the primary treatment options for patients
diagnosed with myasthenia gravis (MG), whether or not there is a diagnosis of
thymoma. Since this rare neuromuscular junction disease causes lifelong morbidity
and life-threatening complications, treatment options continue to be a subject of
research in the literature. In our study, we wanted to measure the effectiveness of
thymectomy in patients diagnosed with MG in whom we performed thymectomy in
our clinic and to examine the effects and differences of different surgical techniques
used on the prognosis of MG disease.
MATERIALS AND METHODS: The sample of our study consisted of 95 patients
who underwent thymectomy between January 1995 and December 2022 due to the
diagnosis of MG in the Thoracic Surgery Clinic of Gaziantep University Faculty of
Medicine.
RESULTS: In our study, 24 of 95 cases were excluded due to a lack of postoperative
follow-up. The average follow-up period for the remaining 71 cases is 99 months
(8.25 years), with a minimum of 1.3 months and a maximum of 271 months (22.63
years). A significant decrease was observed in the need for steroids and in the MGADL scores we used to evaluate the severity of symptoms between the patients' prethymectomy and final follow-up visits. We did not detect any significant difference
between the number of attacks and intensive care admissions. In our study, median
sternotomy was performed in 28 cases (39.4%), and thymectomy was performed
with the right VATS technique in 43 cases (60.6%). While examining the effect of
surgical technique on prognosis, changes in medication use, MG-ADL scores,
number of attacks, and intensive care unit admissions between preoperative and final
follow-ups were examined. And it was observed that these two surgical techniques
had no prognostic superiority over each other.
CONCLUSIONS: Thymectomy operations performed in patients diagnosed with
MG for purposes such as remission, keeping MG symptoms under control, and
reducing drug use were found to be effective in the treatment of the disease in our
study, as in the literature. It was not determined that the surgical technique used did
not make a statistically significant difference in the prognosis of the disease.