Artritik varus dizlerdeki lateral kompartman osteofitlerinin lateral kompartman kıkırdak dejenerasyonu ile korelasyonunun değerlendirilmesi /
Yazar: DURAN CAN MUSLU
Danışman: DR. CEM YILDIRIM
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Artrit = Arthritis ; Biyomekanik = Biomechanics ; Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Kıkırdak = Cartilage ; Kıkırdak hastalıkları = Cartilage diseases ; Osteofit = Osteophyte

Özet:
Kemik koruyucu ve minimal invaziv girişimlere karşı artan ilgi ile
unikondiler diz artroplastisi (UDP) popüler hale gelmiştir. Ancak unikondiler diz
artroplastisi endikasyonu konusunda bir uzlaşı bulunmamaktadır. UDP uygun hasta
profiline uygulandığında başarı ihtimali artmaktadır. Lateral kompartman
artrozunun ilerlemesi UDP başarısızlığının ana sebeplerinden biridir. Lateral
kompartman osteofitlerinin lateral kompartman kıkırdak hasarını göstermede
yetersiz olduğuna dair yakın dönem çalışmalar bulunmaktadır. Çalışmamızda
lateral kompartman osteofit formasyonu ile lateral kompartmandaki kıkırdak
hasarının ilişkisini ortaya koymayı ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile
direkt radyografi tetkiklerini kullanarak biyomekanik perspektif çerçevesinde
değerlendirmeyi amaçlamaktayız.
5.2.GEREÇ VE YÖNTEM
Çalışmaya Ağustos 2018-Ocak 2019 tarihleri S.B.Ü. Haseki SUAM
Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği polikliniğine başvuran ve gonartroz nedeniyle
total diz protezi (TDP) endikasyonu alan hastalar dahil edildi. Hastaların PACS
(picture archiving communucating system) sistemindeki direkt grafileri uzman bir
ortopedist tarafından Kellgren-Lawrence diz osteoartriti sınıflama sistemine göre
değerlendirildi. Diz MRG'lerinde kıkırdak kalitesi Modifiye Noyes sınıflama
sistemine göre değerlendirildi. Total diz artroplastisi sırasında elde edilen lateral
distal femur ve proksimal tibia örneklerinin merkezinden 10 mm çaplı mozaikplasti
seti kullanılarak 10 mm çapında örnekler alındı. Bu örneklere biyomekanik olarak
aksiyel yüklenme ve geçirgenlik testleri uygulandı. Biyomekanik testler sonucu
elde edilen veriler direkt grafi ve MRG kullanılarak belirlenen sınıflandırma
evreleri ile karşılaştırıldı. Sürekli verilerin normal dağılıma uygunlukları
Kolmogorov Smirnov ve Shapiro Wilk testleri ile değerlendirildi. Direkt grafi ve
MRG kullanılarak saptanan sınıflandırma evreleri arasında sürekli verilerin
ortalamalarının karşılaştırılmasında Kruskal Wallis Testi kullanıldı.
vii
5.3.BULGULAR
Biyomekanik testler ve kıkırdak kalınlığı ile ilgili veriler
değerlendirildiğinde lateral femoral kondil ve lateral tibial platodaki kıkırdağın
biyomekanik özelliklerindeki değişikliklerin ve kıkırdak kalınlığının lateral
femurdaki osteofitler ile ilişkili olmadığı gösterilmiştir. Lateral femoral kondil ve
proksimal tibia lateralinden alınan örneklere uygulanan biyomekanik testler
(aksiyel yüklenme ve geçirgenlik) ile sınıflandırma sistemleri arasında istatistiksel
olarak anlamlı bir korelasyon saptanmadı. Elde edilen örneklerin nereden alındığına
bakılmaksızın genel değerlendirilmesinde MRG tetkiki ile uygulanan sınıflama
evrelemesinin kıkırdak kalınlığı ile uyumlu olduğu saptandı ancak bu durum
istatistiksel olarak anlamlı değildi. Uygulanan sınıflandırma sistemleri arasında iyi
düzeyde uyum gözlendi (Kappa katsayısı 0,78)
5.4.SONUÇ
Osteoartritik varuslu dizlerde lateral kompartmandaki osteofitler,
biyomekanik olarak daha zayıf kıkırdak veya daha ileri evre dejenerasyonun
histiyolojik işaretleri ile ilişkili değildir. Günümüzde kıkırdak kalitesini
değerlendirmede rutin kullanımda herhangi bir radyolojik tetkik yoktur. Direkt
grafiler hala maliyet-etkinlik çerçevesinde en çok tercih edilen görüntüleme
yöntemlerinden biridir.

Abstract:
Unicondylar knee arthroplasty (UDP) has become popular with increasing
interest in bone preservation and minimally invasive procedures. However, there is
no consensus on the indication for unicondylar knee arthroplasty. The proability of
success increases when UDP is applied to the appropriate patient profile. The progression of lateral compartment arthrosis is one of the main causes of UDP failure.
Recent studies suggest that lateral compartment osteophytes are insufficient to
show lateral compartment cartilage damage. In this study, we aimed to determine
the relationship between lateral compartment osteophyte formation and cartilage
damage in the lateral compartment and to evaluate it from a biomechanical perspective using magnetic resonance imaging (MRI) and direct radiographic examinations.
6.2..MATERIALS AND METHODS
The study was carried out between August 2018 and January 2019 by
S.B.Ü. Patients who were admitted to the outpatient clinic of Haseki SUAM Orthopedics and Traumatology Department and who were indicated for total knee prosthesis (TDP) due to gonarthrosis were included. Direct graphs of the patients in the
PACS (picture archiving communucating system) system were evaluated by a qualified orthopedist according to the Kellgren-Lawrence knee osteoarthritis classification system. The cartilage quality was evaluated according to the Modified Noyes
classification system. A 10 mm diameter mosaicplasty set was obtained from the
center of the lateral distal femur and proximal tibia specimens obtained during total
knee arthroplasty. Axial loading and permeability tests were performed biomechanically. The data obtained from the biomechanical tests were compared with the classification stages determined by direct radiography and MRI. The normal distribution of the continuous data was evaluated by Kolmogorov Smirnov and Shapiro
Wilk tests. Kruskal Wallis Test was used to compare the mean of continuous data
between the classification stages determined by direct radiography and MRI.
6.3.RESULTS
When biomechanical tests and cartilage thickness data were evaluated, it
was shown that changes in the biomechanical properties of cartilage in lateral femoral condyle and lateral tibial plateau and cartilage thickness were not associated
with osteophytes in lateral femur. No statistically significant correlation was found
between the biomechanical tests (axial loading and permeability) and classification
systems applied to the lateral femoral condyle and proximal tibia lateral samples.
Regardless of where the samples were obtained, the classification of MRI was found to be consistent with the cartilage thickness, but this was not statistically significant. Good agreement was observed between the applied classification systems
(Kappa coefficient 0.78).
6.4.CONCLUSION
Radiological ideal radiological examination to demonstrate that cartilage
is objectively intact biomechanically is not currently in routine use. Routine radiographs are still one of the most appropriate and effective imaging modalities.
Anahtar Kelimeler:
Osteofit, lateral kompartman artrozu, kıkırdak biyomekaniği