Osmaniye-İskenderun civarı (Doğu Akdeniz, Güneydoğu Türkiye) miyosen resiflerinin sedimantolojisi
Sedimentology of miocene reefs in the surroundings of Osmaniye-Iskenderun, Eastern Mediterranean, Southeast Turkey
Yazar: MUHAMMAD IKRAM
Danışman: PROF. DR. BAKİ VAROL
Ankara Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2009
Konu: Jeoloji Mühendisliği = Geological Engineering

Özet:
Osmaniye-İskenderun Neojen havzası İskenderun körfezi civarında (Doğu Akdeniz, GD Türkiye) yer almaktadır. Neojen sedimanter birimleri; doğrudan ofiyolitik temel üzerine gelen Alt Miyosen yaşlı Kalecik Formasyonuna ait karasal konglomeralar, Orta Miyosen yaşlı Horu resifal kireçtaşları ve son olarak Üst Miyosen yaşlı Kızıldere formasyonunun deltaik çökelleri ile örtülmektedir. Bölgede Orta Miyosen dönemindeki ilk denizel transgresyonu takip eden evrede gelişen ve Horu formasyonun oluşturan yama resifleri, sınırlı lagünler ile sığlıklar ve sığ şelf alanlarında çökelmiştir. Farklı geometri ve boyuttaki bu yama resifler, genel olarak resif çekirdeği ve resif kanatlarınden oluşmaktadır. Resif çekirdekleri ince ve kalın dallı, kubbemsi, levha biçimli ve yerli yerinde büyüme gösteren mercanlardan oluşmaktadır. Ancak, resif kanatları paralel ve düzenli tabakalı kireçtaşı ile temsil edilmekte, tabakaların kalınlığı resif ekseninde az, yana doğru artmaktadır. Ayrıntılı arazi ve laboratuvar çalışmaları sonucunda Horu kireçtaşı içersinde toplam 14 fasiyes/mikrofasiyesleri tanımlanmıştır ve aşağıdaki altı gruba ayrılmıştır; 1) Sahil kumları. 2) İç şelf lagünleri. 3) Masif resif çekirdekleri. 4) Tabakalı resif kanatları. 5) Resif düzlükleri ve 6) Mercan örtüsü. Bu fasiyes toplulukları resiflerin hem yüksek enerjili iç şelfi hem de düşük enerjili şelf yamacı ortamında çökeldiğini ifade etmektedir. Resifal karbonat platformu içerisine aşırı silisiklastik girişi sonucunda resifi oluşturan oganizmalar yok edilmiş ve son olarak Kızıldere formasyonunu temsil eden deltaik çökeller yoğun olarak Osmaniye-İskenderun Havzasında çökelmiştir. Bu arada karbonat ve silisiklastik geçiş zonunda ve acı su koşullarında küçük Ostrea resifleri de gelişmiştir.

Abstract:
Osmaniye-İskenderun sedimentary basin is located the eastern most part of Mediterranean region, Gulf of İskenderun, SE Turkey. The Neogene sedimentary fill of the basin comprises Miocene aged fluvial conglomerates of the Kalecik formation, followed by Middle Miocene reefal limestones of Horu formation which in turn are overlain by delta-estuary sediments. The first marine transgression in the area took place in the Middle Miocene time that resulted of the deposition of patch reefs of Horu Formation with minor siliciclastic inputs in the local lagoons and shoals. The patch reefs of Horu formation are of different sizes and dimensions with more commonly forming reef cores and flanks. The reef cores are lenticular and massive bodies characterized by corals of in-situ growth positions which are of thin to thick branching, massive domal and platy morphologies. The reef flanks comprise well bedded limestone which are thinner at the reef axis and gradually become thicker towards flank areas. A sum of fourteen facies/microfacies have been identified within Horu reefal limestone which are categorized into six groups as: 1) Coastal sands. 2) Inner shelf lagoonal sediments. 3) Massive reef cores. 4) Bedded reef flanks. 5) Nodular reef flats. 6) Coral carpets and patches. These facies associations show reef development in high energy inner shelf as well as low energy shelf slope environment. The development of reefal platform ceased due to high siliciclastic input and ultimately deltaic sediments of Kızıldere ormation prograded into entire basin. Meanwhile, in the transition phase of carbonate-siliciclastic sediments small Ostrea reefs developed in the brackish water conditions.