Ana akım ve bağımsız sinemada; sinema ve resim ilişkisinin göstergebilimsel bağlamda Peter Greenaway sineması analizi
Analysis of the relationship between cinema and painting in mainstream and independent cinema in the semiotic context: A study of Peter Greenaway's cinema
Yazar: SERAP BEGİÇARSLAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BURCU KURTİŞ
İSTANBUL NİŞANTAŞI ÜNİVERSİTESİ / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı / Radyo-Televizyon ve Sinema Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Radyo-Televizyon = Radio and Television

Özet:
Bu çalışmada öncelikle sinema ve resim arasındaki estetik anlayışlarının çerçeveleme ve kadraj yaratma açısından benzerlik göstermesiyle yönetmenlere ilham kaynağı olmaktadır. Ana akım yönetmenleri ve bağımsız sinema yönetmenlerinin kişisel sinematografik öğeleri kullanarak hikayelerine entegre etmektedirler. 
Resmin salt anlamının yanı sıra sanat tarihinden önemli olayları, ünlü ressamların tablolarını yeni bir forma dönüştüren, kendi üslubu ile resmin salt anlamını yapı bozumuna uğratan Peter Greenaway sineması göstergebilimsel irdelenmektedir. Göstergebilim her sanat dalında gözlemlendiği gibi sinema sanatında da salt anlamın beraberinde temsil ettiği üstü örtülü anlamın açıklanmasını hedeflemektedir. Erwin Panofsky'nin ikonolojik, ikonografik sanat anlayışı bağlamında Peter Greenaway sineması incelemesi yapılmaktadır. Sinematografisini kadrajını adeta tuval gibi kullanan yönetmenin filmlerinde tablolar, tarihi olaylar ve mitolojik olayların sinema unsurlarıyla imgeden görsele dönüşürken tercih ettiği tekniklerin uzlaşımsal anlamları analiz edilmektedir.
Bu çalışmada resim kökenli yönetmen Peter Greenaway filmleri referans alınarak ana akım sinema ve bağımsız sinemada da etkin kullanılan tabloların resimsel boyutu ve hareketli görüntüye uyarlanma teknikleri ele alınacaktır.

Abstract:
In this study, first of all, the aesthetic understanding between cinema and painting is a source of inspiration for directors, as they are similar in terms of framing. They integrate mainstream directors and independent cinema directors into their stories using personal cinematographic elements. 
In addition to the pure meaning of the picture, Peter Greenaway's cinema, which transforms important events from art history, paintings of famous painters into a new form, and deconstructs the pure meaning of the picture with its own style, is examined semiotically. As observed in every branch of art, semiotics aims to explain the implicit meaning that it represents along with the pure meaning in the art of cinema. Peter Greenaway's cinema is examined in the context of Erwin Panofsky's understanding of iconological and iconographic art. In the films of the director, who uses cinematography and framing as a canvas, the conventional meanings of the techniques he prefers are analyzed while transforming paintings, historical events and mythological events from image to visual with cinema elements.
In this study, the pictorial dimension of paintings used effectively in mainstream cinema and independent cinema and their adaptation techniques to moving images will be discussed, with reference to the films of painting-based director Peter Greenaway.