Uzaktan çalışmanın iş-yaşam dengesi ve örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi
The effect of remote working on work-life balance and organisational commitment
Yazar: SEHER KOÇOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. ÖZLEM BALABAN
Sakarya Üniversitesi / İşletme Enstitüsü / İşletme Ana Bilim Dalı / İşletme Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: İşletme = Business Administration

Özet:
Covid-19 pandemisiyle mücadele yöntemlerinden karantina ve izolasyon politikalarının bir sonucu olarak, tüm dünyada iş ve yaşam arasındaki dengenin kurulması zorunluluk haline gelmiştir. Çalışma hayatının bir gecede değişim yaşayarak uzaktan çalışma şekline bürünmesi, kişilerin iş-yaşam dengelerini değiştirmiştir. Bununla birlikte çalışanların iş arkadaşları, yöneticiler, müşteriler vb. şeklinde çalışma ortamına ait rollerden uzaklaşmaları, örgüte yönelik bağların zayıflamasına da yol açmıştır. Pandeminin sona ermesinden sonra ise, eski çalışma şekli ve şartlarına uyum süreci başlamıştır. Bu süreçte çalışanların tutum ve davranışlarında farklılıklar meydana gelmiştir. Kişinin çalışmakta olduğu örgüt, ailesi, çalışma şekli gibi değişkenler çevre unsuru olarak değerlendirildiğinde, uyumun sağlanması adına çevreye yönelik tutumları önemlidir. Bu yönüyle bu çalışmada, çevre unsuru olarak kişinin yaşamı ve çalışmakta olduğu örgütüne karşılık tutumunun, uzaktan çalışma ile birlikte ne düzeyde etkilendiği incelenmektedir. Çalışma, uzaktan çalışmanın iş-yaşam dengesi ve örgütsel bağlılık üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamakta olup Sakarya'da belirli bir dönem de olsa uzaktan çalışma şeklinde istihdam edilen çalışanlar üzerine gerçekleştirilmiştir. Kolayda örneklem tekniği ile örneklem belirlenmiş ve online bir şekilde veri toplaması gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya toplamda 227 kişi katılım sağlamıştır. Araştırmada ilişkisel tarama tekniği özelinde değişkenler arasındaki ilişki ve etki incelenmiştir. Ayrıca bu ilişki ve etkide, demografik faktörlerin de etkisi incelenmiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak sosyo-demografik form, uzaktan çalışma ölçeği, iş-yaşam dengesi ölçeği ve örgütsel bağlılık ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS programı yardımı ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, gelir düzeyi, çalışılan sektör, görev pozisyonu ve çalışma süresine göre uzaktan çalışma, örgütsel bağlılık ve iş yaşam dengesi anlamlı farklılaşmıştır. Bununla birlikte uzaktan çalışma, örgütsel bağlılık ve iş yaşam dengesi arasında ölçek genelinde olmasa da alt boyutlarda anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Ayrıca uzaktan çalışmanın örgütsel bağlılık ve iş yaşam dengesini yordamadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
As a result of quarantine and isolation policies, one of the methods of combating the Covid-19 pandemic, it has become a necessity to establish a balance between work and life all over the world. The fact that working life has changed overnight and turned into remote working has changed the work-life balance of people. However, the distancing of employees from the roles belonging to the working environment in the form of colleagues, managers, customers, etc. has also led to the weakening of ties to the organisation. After the end of the pandemic, the process of adaptation to the old working style and conditions started. In this process, differences have occurred in the attitudes and behaviours of employees. When variables such as the organisation, family and working style of the person are considered as environmental elements, their attitudes towards the environment are important in order to ensure adaptation. In this respect, this study examines to what extent the attitudes towards one's life and the organisation in which he/she works as an environmental element are affected by teleworking. The study aims to examine the effect of teleworking on work-life balance and organisational commitment and was carried out on employees who are employed as teleworkers for a certain period in Sakarya. The sample was determined by convenience sampling technique and data collection was carried out online. A total of 227 people participated in the research. In the research, the relationship and effect between variables were analysed in terms of relational screening technique. In addition, the effect of demographic factors on this relationship and effect was also examined. Socio-demographic form, remote working scale, work-life balance scale and organisational commitment scale were used as data collection tools in the study. Data analysis was carried out with the help of SPSS programme. According to the findings, teleworking, organisational commitment and work-life balance differed significantly according to gender, age, marital status, education level, income level, sector, position and working time. In addition, significant relationships were found between teleworking, organisational commitment and work life balance in sub-dimensions, although not in the overall scale. In addition, it was concluded that teleworking did not predict organisational commitment and work life balance. Translated with DeepL.com (free version)