Modern ve postmodern dönemde sanatta soyutun felsefi temelleri
The fundamentals of abstract art in modern and postmodern period
Yazar: ŞULE GECE
Danışman: PROF. DR. SABRİ BÜYÜKDÜVENCİ
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Bölümü / Felsefe Ana Bilim Dalı / Sistematik Felsefe ve Mantık Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2010
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Empati = Empathy ; Güzel = Beautiful ; Modern sanat = Modern art ; Postmodern = Postmodern ; Soyut sanat = Abstract art

Özet:
Sanatta soyut hareket uzun dönemler boyunca, altyapısındaki problemler ve anlamının getirdiği negatif çağrışımlarla mücadele etmek zorunda bırakılmıştır. Onun pozitif niteliği belirli dönemlerde takdir görse de, genel olarak seyircisini şaşkına uğratan, çözülmesi gereken bir bulmaca gibi, zihinsel uğraşı ve farklı bakış açıları öneren bir pratik olarak değerlendirilmiştir. Bu yeni ve ilginç bakış açısı sanatsal gelişiminin seyri içinde felsefenin çeşitli kuramlarından beslenmiş ve zenginleştirilmiştir. Genel olarak içe yönelik bir yoğunlaşma ile sezginin kendini duyurduğu bu zenginleşme, modern sanatın ve modernitenin soyutlama inancına olan güveni ve öznelliğin önem kazanması ile, nesnellikten uzaklaştı. Bu soyut sanatlar için önemli bir gelişim iken, postmodern sanatın nesneye yönelimi ve sanat yapıtının söylemsel bir metne tabi kılınması ile soyutluk ve yücelik gibi her türden modern sanat eğilimlerinin ortadan kaldırılmasına olanak tanıyan yeni bir sanatsal düzen kendini hissettirdi. Bunun sanatın sonu olduğu iddialarına karşılık, belki de sadece bir ara geçiş dönemi olduğunu kabul edebiliriz. Kuşkusuz, bu dönemde soyut sanatlar doğalarındaki seçkinci tavır nedeniyle kabul görmüyorlardı. Sanatın kitlesel bir dünyaya sunumu, kitlesel değerleri temele alıyordu. Ancak soyutluğun yerini soyut imajların aldığı ve nesnenin fetişleştirildiği bir dünyada, fetişleştirilen nesnenin sunumu halen soyut bir nitelik taşımaktaydı.

Abstract:
Through long periods the abstract movements in art, was obliged to challenge with the problems in its infrastructure and the negative associations brought by its meaning. However its positive quality was appreciated in some periods, generally surprised its spectators, as a puzzle to be solved, it was evaluated as a practical that is suggesting mental studying and different point of views. This new and interesting point of view was fed and enriched by various theories of philosophy. This enrichment, that the intuition generally announces itself by an inner oriented concentration, was separated from objectivity by the confidence of modern art and modernity to belief of abstracting and by rising importance of subjectivity. Although , this was an important movement for abstract art, orienting of postmodern art to subject and by being of work of art to be subjected to pronounciated text , a new artistic order made itself sensed by enabling removal of every kind of art tendencies like reabstractivity and sublimelity. In contrast to the claims that this was the end of the art, we can also assume that this was only mid transition. Because of the selective attitude in its nature, it was not accepted. Presentation of art to mass of world, was based on a mass of values. But in a world that subjects were fetished and abstract was replaced by abstract images, the presentation of fetished subjects is still carrying an abstract quality.