Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan ve olmayan çocuklarda mikroRNA düzeylerinin karşılaştırılması
Comparison of micro RNA levels between children with and without attention deficit and hyperactivity disorder
Yazar: ŞEYMA COŞKUN
Danışman: DOÇ. DR. CEM GÖKÇEN
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Genetik = Genetics
Dizin: Dikkat = Attention ; Dopamin = Dopamine ; Genler = Genes ; Hiperaktiviteli dikkat eksikliği bozukluğu = Attention deficit disorder with hyperactivity ; Mikro RNA = Micro RNA ; Reseptörler-dopamin = Receptors-dopamine ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) genetik geçişin yüksek olduğu bir hastalık olmakla birlikte hastalığın oluş mekanizmasıyla ilgili bilgilerimiz sınırlıdır. Bu çalışmada DEHB gelişiminde rol oynadığı gösterilmiş olan dopamin taşıyıcı protein geni (DAT1) ve dopamin reseptör 5 (DRD5) genleriyle ile sırasıyla ilişkili olan miR-132 ve miR-942 düzeyleri değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: DSM-5'e göre DEHB tanısı almış 50 çocuk ve 48 sağlıklı kontrol çalışmaya alındı. Serum miR-132 ve miR-942 düzeylerinin değerlendirilmesi Gaziantep Üniversitesi Genetik laboratuvarında yapıldı.
Bulgular: DEHB li çocuklarla miR-132 düzeyinin (p=0.001) kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu miR-942 düzeyinin (p=0.181) de DEHB lilerde yüksek olduğu ancak istatistiksel olarak anlamlı düzeye ulaşmadığı görüldü.
Sonuç: Çalışmamızda DEHB lilerde miR-132 ekspresyonunun anlamlı düzeyde yüksek olduğu bulunmuştur. miR-942 seviyesinde iki grup arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür. miR-132 nin nöronal plastisite, dentrit gelişimi, sinaptik fizyoloji,  NMDA reseptör depolarizasyonu gibi süreçlerde yer aldığı ve şizofreni, otizm, Alzheimer hastalığı, Parkinson hastalığı gibi nöropsikiyatrik bozukluklarda miR-132 düzeylerinde regülasyon bozukluğu görülmüştür. Bazı kanser türlerinde, hepatit C gibi enfeksiyon hastalıklarında miR-942 düzeylerinin değiştiği gösterilmiştir. Biz de çalışmamızda DEHB li çocukların miRNA düzeylerindeki artışın hastalığın oluşumunda ve klinik prezentasyonunda bir etken olabileceğini gündeme getirmekteyiz. Bu bilgiler ışığında miR-132 ve mi-942 nin DEHB ile olan ilişkisinin değerlendirilmiş olması hastalığın patogenezini anlama noktasında mevcut bilgilerimize katkı sağlayabilir. Çalışmamız DEHBli çocuklarda miR-132 ve miR-942 düzeylerinin değerlendirildiği ilk çalışma olması nedeniyle önemlidir.

Abstract:
Objective: Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is disease that has a highly genetic component although the knowledge about the mechanisms of this disease are limited. In this study we aimed to evaluate the levels of miR-132 and miR-942 which have been shown to be associated with dopamine transporter protein (DAT1) and dopamine receptor 5 (DRD5) genes respectively that play a role in ADHD development.
Methods: Fifty children who had diagnosed with ADHD according to DSM-5 and 48 healthy controls were included in the study. Evaluation of serum levels of miR-132 and miR-942 was held in Gaziantep University genetics laboratory.
Results: Children with ADHD were found to have significantly higher levels of miR-132 than the control group (p = 0.001) and their miR-942 levels were also found to be higher but not statistically significant (p = 0.181). 
Conclusion: Our study found that expression of miR-132 in ADHD group was significantly higher. There was no significant difference between the two groups in terms of miR-942 levels. It has been shown that miR-132 takes place in processes such as neuronal plasticity, dendritic development, synaptic physiology, NMDA receptor depolarization and miR-132 level dysregulation have been shown to be involved in neuropsychiatric disorders like schizophrenia, autism, Alzheimer's and Parkinson's disease. m-942 levels have been shown to be altered in some cancers and infectious processes like hepatitis C. In our study, we propose that elevated levels of miRNA in children with ADHD may be a factor in the formation of the disease and it's clinical presentation. In the light of these findings, evaluation of miR-132 and miR-942 can contribute to the knowledge about the pathogenesis of ADHD and improve our understanding of this disease. Our study is important because it is the first study evaluating miR-132 and miR-942 levels in children with ADHD.