Kafkasya'dan Kahramanmaraş/Göksun Ovasına Avar göçü: Ortatepe ve Kireç köyleri örneği (1861-1915)
Avar migration from Caucasia to Kahramanmaraş/Göksun Plain: The example of Lime and Ortatepe villages (1861-1915)
Yazar: NUR TUANA ELBİSTAN
Danışman: DOÇ. DR. YAŞAR ARSLANYÜREK
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Tarih = History

Özet:
Yayılmacı bir politika izleyen Rusya bu politika doğrultusunda Kafkasya ile ekonomik ve politik ilişkiler kurmuştur. 1550 yılına kadar bu politikasını devam ettiren Rusya, 1550 yılına gelindiğinde yaptığı reformlarla güçlenerek kendine yeni rota oluşturmuş ve Kafkasya'ya yönelmiştir. Bu doğrultuda 1774 Küçük Kaynarca antlaşmasıyla Kafkasya'nın bir bölümüne hâkim olmuş, 1829 Edirne Antlaşması ile de bölgedeki siyasi faaliyetleri hız kazanmıştır. Rusya, Kafkasya bölgesindeki halkı asilime ederek kendisine bağlı hale getirmeye çalışmıştır. Bağımsızlıklarına son derece düşkün olan Kafkas halkları uzun süreli direniş göstermiş olsa da Rusya'nın sosyolojik ve politik baskısını kıramamıştır. Rusya tarafından göçe zorlanan halk, coğrafi olarak en yakında bulunan, sosyal ve dini bağlamda bağları olan Osmanlı Devleti'ne göç etmiştir.1859'da başlayan göç hareketi, 1860 ve sonrasında hız kazanmış ve 1920'li yıllara kadar devam etmiştir.
Göç hadisesinin yaşandığı yıllar Osmanlı Devleti'nin iç isyanlarla, ekonomik krizle uğraştığı bir döneme denk gelmiş fakat devlet yetkilileri topraklarına gelen muhacirlere en iyi imkanları sağlamaya çalışmıştır. 
Bu çalışmada, Kafkasya'nın Jeopolitik konumu ve önemi, bölgede yaşayan halklar, Rusya'nın Kafkasya politikası, Kafkas halklarının direnişi, Osmanlı topraklarına iskanları üzerinde durulmuştur. Bunun yanında günümüzde Kafkasya'dan göçle Osmanlı topraklarına gelerek Kahramanmaraş İlinin Göksun ilçesine yerleşen Avar muhacirlerin sosyal, ekonomik, kültürel yapıları röportajlar ve belgeler doğrultusunda tespit edilmeye çalışılmıştır.

Abstract:
Russia, which pursued an expansionist policy, established economic and political relations with the Caucasus in line with this policy. Russia, which continued this policy until 1550, strengthened itself with the reforms it made in 1550, created a new route for itself and turned towards the Caucasus. In this direction, it dominated a part of the Caucasus with the Treaty of Küçük Kaynarca in 1774, and its political activities in the region gained momentum with the Treaty of Edirne in 1829.Russia tried to make the peoples of the Caucasus region subordinate to itself by assimilating them. Although the Caucasian peoples, who were extremely fond of their independence, showed long-term resistance, they could not break the sociological and political pressure of Russia. Forced to migrate by Russia, the people migrated to the Ottoman Empire, which was geographically closest to them and with which they had social and religious ties. The migration movement, which started in 1859, gained momentum in 1860 and afterwards and continued until the 1920s.
The years of migration coincided with a period when the Ottoman Empire was struggling with internal revolts and economic crisis, but the state authorities tried to provide the best opportunities to the Muhajirs who came to their lands.
In this thesis, the geopolitical position and importance of the Caucasus, the peoples living in the region, Russia's Caucasus policy, the resistance of the Caucasian peoples, and their resettlement to the Ottoman lands are emphasised. In addition, the social, economic and cultural structures of the Avar Muhajirs, who migrated from the Caucasus to the Ottoman lands and settled in Göksun district of Kahramanmaraş province, were tried to be determined in line with interviews and documents.