Türkiyeli yeni-göçmenin aidiyet ekseninde ev ve kent deneyimi
Home and urban experiences of turkish neo-nomads on the axis of belonging
Yazar: GAYEM DOĞAN
Danışman: PROF. DR. HAKKI TONGUÇ TOKOL
Marmara Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / İç Mimarlık Ana Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2023
Konu: Mimarlık = Architecture ; İç Mimari ve Dekorasyon = Interior Design and Decoration
Dizin: İç mekan = Interior space

Özet:
Neoliberal toplumlarda küreselleşmenin getirdiği hareketlilik, sosyal, ekonomik gerekçeler veya kimlik sorunları nedeniyle ülkelerinden göç eden bireylerin oluşturduğu özgün bir göç süreci ortaya çıkmıştır. Araştırma kapsamında yeni-göçmenlik (neo-nomadism) olarak adlandırılan bu göç türü tanımlanmış ve Avrupa ülkelerine göç etmiş Türkiyeli yeni-göçmenlerin ev ve kent deneyimleri aidiyet ekseninde incelenmiştir. Giriş bölümünde; kavramsal çerçeve, amaç, kapsam ve araştırma yöntemi aktarılmış, ikinci bölümde, göçmenlik ve yeni-göçmenlik kavramları tanımlanmıştır. Üçüncü bölümde yere bağlılık, aidiyet ve ev olguları üzerinde durulmuş, dördüncü bölümde ise heterotopya kavramı ve göçmenlikle birlikte mekânın müşterekleşme olasılıkları incelenmiştir. Sonuç bölümünde Türkiyeli yeni-göçmenlerin ev ve kent deneyimleri analiz edilmiş, geleneksel göçmenlere kıyasla aidiyetlerini ne şekilde kurdukları değerlendirilmiştir. Yeni-göçmenlerin bireysel ya da kolektif öznel deneyimleri aracılığıyla aynı anda hem "ortaya çıkan" hem de "çözünüp kaybolan" mekânsal oluşumlar, temel kavramlar üzerinden yapılan analizler ve yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmelerle ele alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre yeni-göçmenin mekândaki varlığında özel ve kamusal mekânlar, aidiyet ve birey sürekli dönüşüm halindedir. Yeni-göçmenlik sürecinde birey öznel deneyimi aracılığıyla dönüşmekte, aidiyet akışkan bir yapı alarak ortaya çıkmakta, mekân ise sabitlikten uzaklaşmakta ve zamansal duruma göre deneyim veya hafızayla anlamlanmaya başlamaktadır. Bu çalışma aynı zamanda yeni-göçmenin alternatif bir sosyal/toplumsal müşterek mekân üretimindeki rolünü, dolayısıyla bu mekânın "öteki" ile karşılaşma alanına dönüşme potansiyelini de sorgulamaktadır. Yeni-göçmenler bireysel ve kolektif deneyimleri vasıtasıyla kendi kimliklerini -belirli zamanlarda göç ettikleri kültürle melezleşerek- özgürce ifade etmekte, varlıklarıyla mekânları dönüştürmekte ve bu sayede aidiyet yeni kimlik ve mekân özellikleriyle yeniden yaratılmaktadır. Yeni-göçmenliği mekân dönüştürücü bir unsur ve aidiyeti değiştiren güçlü bir olgu olarak ele alan bu araştırma, takip edecek çalışmalar için disiplinler arası eleştirel bir yaklaşım önermektedir.

Abstract:
A unique migration process has emerged, created by individuals who migrated from their countries due to the mobility brought by globalization and social, economic, or identity problems in neoliberal societies. Within the scope of the research, this type of migration which is called neo-nomadism is defined and home and urban experiences of Turkish neo-nomads migrated to European countries are analysed on the axis of belonging. In the introduction section, conceptual framework, purpose, scope, and research method are presented while migration and neo-nomadism are defined in the second section. Third section focuses on place attachment, belonging and home, while the fourth section examines the concept of heterotopia and the communing possibilities in spaces during the process of neo-nomadism. The conclusion analyses home and urban experiences of neo-nomads and evaluates how they construct their belonging compared to traditional migrants. The spatial formations that are both "emerging" and "dissolving" at the same time through neo-nomads' individual or collective authentic experience are discussed with analyses through fundamental concepts and semi structured in-depth interviews. According to the findings of the research, public and private spaces, belonging and the individual are constantly transformed during the neo-nomad's presence in space. In the process of neo-nomadism, the individual is transformed through its subjective experience, belonging emerges in a fluid formation and space moves away from fixity thus begins to make sense through experience or memory according to temporal status. This study also questions the role of neo-nomad in the production of an alternative social/common space, thereby the potential of this space as a field of encounter with the "other". Through their individual experiences, neo-nomads freely express their identities - at certain times hybridizing with the culture they migrate to - and transform spaces, thus belonging is recreated through new identity and spatial characteristics. By considering neo-nomadism as a space-transformative element and a powerful phenomenon that shifts place belonging, this research suggests an interdisciplinary critical approach for the following studies.