Siman tutuculu tek diş implant destekli kronlarda, farklı simantasyon tekniklerinin artık siman miktarı üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Effect of cementation technique aplied for singletoothimplant crowns on residuel cement
Yazar: NURAY CORDANOĞLU EREN
Danışman: PROF. DR. MEHMET MUHTAROĞULLARI
Hacettepe Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2018
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: CAD/CAM = CAD/CAM ; Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental çimentolar = Dental cements ; Kronlar = Crowns

Özet:
CORDANOĞLU EREN N, Siman tutuculu tek diş implant destekli kronlarda,
farkli simantasyon tekniklerinin artik siman miktari üzerine etkisinin
değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, Protetik Diş
Tedavisi Uzmanlık Tezi, Ankara, 2018. Siman tutuculu implant destekli
restorasyonların en önemli dezavantajı artık siman bırakılmasına ilişkin peri implant
hastalıklara neden olabilmesidir. Mevcut randomize klinik çalışmanın amacı siman
tutuculu tek diş implant destekli kronlarda, farklı siman uygulama yöntemlerinin artık
siman üzerine etkisinin araştırılmasıdır. Dişle sınırlı tek diş molar eksikliğine sahip 24
hastaya yerleştirilmiş 30 adet kemik seviyesi Strauman implant simantasyon yöntemine
göre 3 gruba randomize edildi: 1) fırça ile uygulama, 2) kron içini tamamen doldurma ve
3) kronun içini koronal yarıya kadar doldurma. Her implant için bir adet siman tutuculu
polimetilmetakrilat (PMMA) test kronu üretildi. Siman tutuculu test kronları için
kullanılan dayanaklar bukkal basamak derinliği dişeti sınırında olacak şekilde ağız içinde
seçildi ve periodontal sond kullanılarak dayanakların mesial, distal, bukkal ve lingualden
basamak derinlikleri ölçüldü. Üretilen restorasyonlar seçilen dayanaklar üzerine çinko
polikarboksilat siman ile yapıştırıldı ve taşan siman temizlendi. Simantasyon işleminden
sonra kron-dayanak (K-D) kompleksi çıkarıldı ve yumuşak dokuda siman artığı olup
olmadığı kaydedildi. Çıkarılan K-D kompleksleri 3shape ağız içi tarayıcı ile tarandı. Elde
edilen STL görüntüleri Geomagix Design X programı kullanılarak değerlendirildi.
Bulgular incelendiğinde genel olarak kron ve dayanak bölgelerinde artık siman varlığı ile
miktarı ve dağılım değerlerinin tam doldurma yönteminde diğer yöntemlere kıyasla daha
fazla olduğu görülse de bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0.05). Ayrıca
bukkal ve distal yüzeyler ile artmış basamak derinliklerinde artık siman miktarında ve
dağılım değerlerinde artış olmasına rağmen bu bulgular da istatistiksel olarak anlamlı
değildi. Yumuşak dokuda artık siman varlığı açısından yöntemler arasında istatistiksel
olarak anlamlı fark görülmedi. Sonuç olarak tam doldurma yönteminde daha fazla siman
artığı bulunmasına rağmen, kullanılan siman miktarının azaltılmasına yönelik diğer
yöntemler siman artığı bırakılmamasını garanti etmemektedir.
Anahtar Kelimeler: Simantasyon, dental implant, dayanak, artık siman, siman uygulama
yöntemleri

Abstract:
CORDANOĞLU EREN N, Effect of cementation technique aplied for singletooth
implant crowns on residuel cement. Hacettepe University Faculty of
Dentistry, Thesis in Prosthodontics, Ankara, 2018. Remaining cement has been
shown to be associated with periimplant inflammation. The purpose of this study was
to investigate and compare the amount and distribution of excess cement after
cementation with different techniques of cement application for cement-retained
implant-supported restorations. Thirty implants in twenty four patients were
randomized to three different technique of cement application: 1) application to all
internal surfaces of the crowns using microbrush, 2) full fill the crowns and 3) filled
the coronal half of the crown. For each implant, one cement-retaining PMMA test
crown were produced. The abutments used for cement-retaining test crowns were
selected in the mouth as the buccal margin location would be equally with gingival
level. The location of the margin of each implant was measured with a periodontal
probe mesially, distally, buccaly, and lingually. Test crowns were attached to
abutments by use of permanent zinc polycarboxylate cement. Then the
abutment/crown unit was unscrewed and remnant cement in the soft tissue were
recorded. The crown-abutment complexes were scanned with the 3shape intraoral
scanner. STL images were evaluated using the Geomagix Design X program. In
general, in the crowns and abutment regions, the presence, the amount and distribution
values of remnant cements are found to be higher in the full fill method than in the
other methods, but this difference was not statistically significant (p>0.05). In addition
there was also an increase in amount and distribution values of remnant cement at
buccal and distal surfaces and at increased depths of abutment margins (p>0.05). There
was no statistically significant difference between methods in terms of presence of
cement in soft tissue (p>0.05). As a result, although there are more cement increases
in the full filling method; other methods for reducing the amount of cement used do
not guarantee avoidance of subgingival cement residues after crown cementation.
Key Words: Cementation, dental implant, abutment, residual cement, cement
application technique