Farklı restoratif materyallerin yüzey pürüzlülüğü ve yüzey renklenmesine farklı polisaj sistemlerinin etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of different polishing systems on surface roughness and surface discoloration of various restorative materials
Yazar: TUBA SARICI
Danışman: DOÇ. DR. BURAK DAYI
İnönü Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Dental restoratif materyallerin yüzey pürüzlülüğü ve renklenmesi kompozit rezinlerin başarısızlık nedenlerinden biridir. Polisaj sistemlerinin doğru kullanılması, yüzey pürüzlülüğü ve yüzey renklenmesini azalttığı için doğru sistemlerin kullanımının değerlendirilmesi önemlidir. Bu in vitro çalışmanın amacı; farklı polisaj sistemlerinin, farklı yapıdaki restoratif materyallerin renk değişimi ve yüzey pürüzlülüğü üzerindeki etkisini değerlendirmektir.
Materyal ve Metod: Mikrohibrit kompozit (K, Herculite Classic, Kerr), Nanohibrit kompozit (P, Polofil NHT, Voco), Zirkonyum içerikli nanohibrit kompozit (Z, Zenit, President Dental) ve Giomer (B, Beautifil II; Shofu Inc.) kullanılarak 160 adet numune elde edildi. Tüm numunelerin başlangıç yüzey pürüzlülük değerleri mekanik profilometre (Mitutoyo SJ 210, Japonya) ile ölçüldü. Her gruptan rastgele seçilen bir örneğin AFM ve SEM görüntüleri elde edildi. Daha sonra her grup kendi içinde OptiDisc (O, Kerr), Twist-Dia (T, Kuraray), Enhance PoGo (E, Dentsply Sirona), Lucida (L, DiaShine) ve kontrol grubu (C) olmak üzere 5 alt gruba ayrıldı. Her grup ait olduğu polisaj sistemi ile polisajlandıktan sonra pürüzlülük değerleri yeniden ölçüldü, AFM ve SEM analizleri tekrar yapıldı. 0. gün renk ölçümleri yapılıp, 14 gün kahve solüsyonunda yüzey renklendirmesi yapıldıktan sonra renk yeniden ölçüldü. Örnekler ait oldukları polisaj sistemleriyle yeniden polisajlanıp renk değerleri 3. kez ölçüldü.
Bulgular: Polisaj sonrası profilometre ölçümlerinde en düşük Ra değerleri tüm kompozit grupları için OptiDisc (O) polisaj sistemi ile (KO2, PO2, BO2, ZO2), bu gruplar içinde ise en düşük Ra değeri, Z kompozit grubu ile elde edildi (ZO2:0,33). Polisaj sistemi grupları içinde en yüksek Ra değerleri L ve E sistemleri ile oluştu. Tüm polisaj sonrası ölçümler içinde en yüksek Ra değeri PL2 (Ra:1,70) grubunda görüldü. AFM ile ölçülen Ra değerleri tüm gruplarda profilometre ile ölçülen Ra değerlerinden daha düşük bulundu.
K, P, B, Z için en yüksek E1, E3 değerleri C gruplarında bulundu (p<0,05). En düşük E1 değeri tüm kompozit grupları için T gruplarında, en yüksek E2 (4.5162) ve en düşük E3 (2.8998) değerleri PO grubunda ölçüldü. B ve K için T sistemi, P ve Z için O sistemi yeniden polisajlama ile renklenmeyi gidermede etkili bulundu. 
Sonuç: Farklı polisaj sistemlerinin kullanılması, çalışmada kullanılan tüm kompozit rezinlerde farklı pürüzlülük değerleri ve farklı renklenme dereceleri elde edilmesine sebep olmuştur. Yeniden polisajlama işlemi renklenmeyi gidermede etkili bir yöntemdir.
Anahtar Kelimeler: Dental kompozit rezin, polisaj sistemi, yüzey pürüzlülüğü yüzey renklenmesi, yeniden polisajlama

Abstract:
Aim: Surface roughness and discoloration of dental restorative materials are among the reasons for the failure of composite resins. Since proper use of polishing systems reduces surface roughness and discoloration, it is important to evaluate the use of the correct systems. The aim of this in vitro study is to assess the effect of different polishing systems on color change and surface roughness of restorative materials with different compositions.
Material and Method: Using Microhybrid composite (K, Herculite Classic, Kerr), Nanohybrid composite (P, Polofil NHT, Voco), Zirconia-containing nanohybrid composite (Z, Zenit, President Dental), and Giomer (B, Beautifil II; Shofu Inc.), a total of 160 samples were obtained. The initial surface roughness values of all samples were measured with a mechanical profilometer (Mitutoyo SJ 210, Japan). AFM and SEM images were obtained from randomly selected samples from each group. Each group was then subdivided into five subgroups: OptiDisc (O, Kerr), Twist-Dia (T, Kuraray), Enhance PoGo (E, Dentsply Sirona), Lucida (L, DiaShine), and a control group (C). After polishing with the respective polishing system, surface roughness values, AFM, and SEM analyses were performed again. On day 0, color measurements were taken, and after 14 days of immersion in coffee solution for surface discoloration, color was measured again. The samples were repolished with their respective polishing systems and color values were measured for the third time
Results: In post-polishing profilometer measurements, the lowest Ra values were obtained with the OptiDisc (O) polishing system for all composite groups (KO2, PO2, BO2, ZO2), and the lowest Ra value within these groups was obtained with the Z composite group (ZO2:0.33). Among the polishing system groups, the highest Ra values were obtained with L and E systems. The highest Ra value among all post-polishing measurements was observed in the PL2 group (Ra:1.70). The Ra values measured by AFM were lower than the Ra values measured by profilometer in all groups.
The highest E1, E3 values for K, P, B, Z were found in C groups (p<0.05). The lowest E1 value was obtained in T groups for all composite groups, the highest E2 (4.5162) and the lowest E3 (2.8998) values were obtained in PO group. T system for B and K and O system for P and Z were found effective in removing discoloration by repolishing. 
Conclusion: The use of different polishing systems resulted in varying roughness values and degrees of discoloration in all the composite resins used in the study. Re-polishing is an effective method for eliminating discoloration.
Keywords: Dental composite resin, polishing system, surface roughness, surface discoloration, repolishing