Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Pediatrik Hematoloji Polikliniğine başvuran hemofili tanılı hastaların retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective analysis of patients with hemophilia diagnosed at pediatric hematology-oncology clinic between 2013-2024
Yazar: AZİZ ALTUN
Danışman: PROF. DR. SİNAN AKBAYRAM
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Hemofili A ve B, kan pıhtılaşma faktörü VIII (FVIII) ve faktör IX (FIX) 
genindeki mutasyonlardan kaynaklanan X'e bağlı resesif bozukluklardır. Bu 
bozukluklar dünya genelinde en sık görülen kalıtsal kanama bozuklukları 
arasındadır. Hemofili A'nın görülme sıklığı 5000 canlı erkek doğumda 1 iken, 
hemofili B'nin görülme sıklığı 25.000 canlı erkek doğumda 1'dir.Dünyada en sık 
görülen kalıtsal kanama bozuklukları arasındadır. Genetik ve biyokimyasal 
farklılıklara rağmen, bu bozukluklar klinik olarak ayırt edilemez ve kanama 
semptomlarının şiddeti hastanın plazmasındaki kalıntı faktör aktivitesine göre 
değişir. Hemofili C veya faktör XI eksikliği nadir görülen bir pıhtılaşma 
bozukluğudur ve görülme sıklığı 1 milyonda 1'dir. Hemofili A veya B hastalarının 
yarısından fazlasında faktör seviyeleri normalin % 1'inin altındadır (1-3). Bu 
bireyler, sık spontan kas-iskelet sistemi ve yumuşak doku kanamalarından oluşan 
ciddi bir kanama fenotipine sahiptir. Tekrarlayan eklem içi kanama atakları ciddi 
ilerleyici yıkıcı artropatiye neden olur, deformite eklem fonksiyonunun tamamen 
kaybına ve buna bağlı sakatlığa yol açar. Orta derecede hemofili hastaları 
kendiliğinden kanayabilir ve travma sonrası belirgin kanama yaşayabilirken, hafif 
hemofili hastalarında kanama genellikle travmatik olaylarla sınırlıdır; ancak bu 
kişilerde bile normal popülasyona kıyasla intrakraniyal kanama nedeniyle ölüm riski 
artmıştır (2). Gelişmiş ekonomilerdeki ülkelerde ağır etkilenmiş hemofili hastaları 
için bakımın standardı, faktör konsantreleriyle düzenli profilaksi uygulamasını içerir. 
Bu profilaksi, faktör seviyesini normalin üzerinde tutmayı hedefler. Çocukluk 
döneminde başlanırsa, düzenli profilaksi eklemler üzerindeki hasarı önemli ölçüde 
azaltabilir. Profilaksi, yaşam boyunca devam ettirilirse, yaşam beklentisini neredeyse 
normale döndürebilir. FVIII ve FIX'in kısa yarı ömürleri nedeniyle faktör 
konsantrelerinin sık sık uygulanması gerekmektedir. Bu durum, profilaksinin 
zahmetli ve pahalı olmasına neden olur. Profilakside faktör seviyeleri, infüzyondan 
sonra hızla düşer ve kanamaya yol açar. Bu nedenle, hemofili hastaları, fiziksel 
aktiviteleri arttığında dikkatli planlama yapmak zorundadır (3,4).
Bu çalışmadaki amacımız hemofili tanısı almış hastaların demografik, klinik ve 
laboratuvar bulgularının, kanama sıklığı, kanama şekilleri, profilaksi alma ve almama 
ve inhibitör gelişme durumlarının belirlenmesi idi.
Gereç ve Yöntem: Bu tez çalışmasına, Ocak 2013 – Ocak 2024 tarihleri arasında 
Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Çocuk 
Hematoloji-Onkoloji Kliniği'ne başvuran 0-18 yaş grubu ve hemofili tanısı almış 
164 çocuk hasta dahil edildi. Hastalarımızın çalışılmış olan demografik, klinik ve 
laboratuvar bulgularının kanama sıklığı, kanama şekilleri, profilaksi alma ve 
hastalarda inhibitör oluşma durumlarının belirlenmesi; koagülasyon testleri, 
hemogram ve biyokimyasal parametreleri, ilk geliş nedeni, aile öyküsü, atropatik 
ekleme yönelik cerrahi veya radyoizotop tedavi uygulanan hastalar, profilaksi 
oranları, hemofili tipleri (A, B ve C) ve klinikleri (hafif, orta ve ağır) incelendi.Klinik 
değerlendirme olarak Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama 
viii
Hastanesi'nin görüntüleme alt yapısındaki verilere bakıldı.
Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 43,42±41,8 ay (1-203ay) olarak bulundu ve hepsi 
erkekti. Hastaların % 84,2ʼi (n=138) hemofili A, % 14'si ise (n=23) hemofili B ve % 
1,8 (n=3) hemofili C olarak gruplandırıldı. Hastaların % 92ʼunda (n=151) inhibitör 
düzeyi negatif olarak geldi. İnhibitör gelişmiş olarak kabul edilen hastaların oranı ise 
% 8 idi (n=13). İnhibitör gelişen hastalar hemofili A tanılı ve faktör düzeyine göre 
hepsi ağır tipte idi. Hemofili A hastaların 48'inde (% 29,2), hemofili B hastaların 
13'sinde (% 7,9) hayatı tehdit eden kanama saptandı. 23 hastada hemoglobinde 
belirgin bir sekilde düşmeye neden olan kanama (% 13,85) tespit edildi. Hayatı tehdit 
eden kanamalı hastaların içinde GİS kanaması 3 hastada, İKK 7 hastada, iliopsoas 
kanaması 16 hastada, batın içi kanama 5 hastada ve 9 hastada da 1'den fazla hayatı 
tehdit eden kanama geliştiği görüldü. Hedef eklem incelemelerin sonuçlarına göre 
hastalarda en çok tutulan eklem diz eklemleri olarak saptandı.
Sonuçlar: Hemofilide tedavi yaklaşımı multidisipliner olmalıdır. Kanama atakları 
takip edilmeli ve profilaktik tedavi gerekiyorsa hemen başlanmalıdır. Uygun 
proflaktik tedaviyle hemofilik artropati ve hayatı tehdit eden kanamaların önüne 
geçilebilir.
AnahtarKelimeler: Hemofili A, Hemofili B, Hemofili C, Çocuk, Komplikasyonlar

Abstract:
Introduction and Objective: Hemophilia A and B are X-linked recessive disorders 
caused by mutations in the blood clotting factor VIII (FVIII) and factor IX (FIX) 
genes. These disorders are among the most common inherited bleeding disorders 
worldwide. The incidence of hemophilia A is 1 in 5000 live male births, while the 
incidence of hemophilia B is 1 in 25,000 live male births. Are among the most 
common inherited bleeding disorders worldwide. Despite genetic and biochemical 
differences, these disorders are clinically indistinguishable and the severity of 
bleeding symptoms varies according to the residual facto ractivity in the patient's 
plasma. Hemophilia C or factor XI deficiency is a rare clotting disorder with 
prevalence of only 1 per 1 million. More than half of patients with hemophilia A or B 
have factor levels below 1% of normal (1-3). These individuals have a severe 
bleeding phenotype with frequent spontaneous musculoskeletal and soft tissu 
ebleeding. Recurrent episodes of intra-articular bleeding cause severe progressive 
destructive arthropathy, deformity leading to complete loss of joint function and 
associated disability. Patients with moderate hemophilia may bleed spontaneously 
and experience significant bleeding after trauma, whereas bleeding in patients with 
mild hemophilia is usually limited to traumatic events; however, even these 
individuals have an increased risk of death from intracranial hemorrhage compared 
to the normal population (2). The standard of care for severely affected hemophiliacs 
in countries in developed economies includes regular prophylaxis with factor 
concentrates. This prophylaxis aims to maintain factor levels above normal. If started 
in childhood, regular prophylaxis can significantly reduce damage to joints. If 
continued throughout life, prophylaxis can almost normalize life expectancy. Due to 
the short half-lives of FVIII and FIX, factor concentrates need to be administered 
frequently. This makes prophylaxis laborious and expensive. In prophylaxis, factor 
levels drop rapidly after infusion, leading to breakthrough bleeding. Therefore, 
patients with hemophilia have to plan carefully when physical activity increases. 
Activities such as sports can be more risky for people with hemophilia (3,4).
The aim of this study was to determine the demographic, clinical and laboratory 
findings, bleeding frequency, bleeding patterns, prophylaxis and non-prophylaxis, 
and inhibitor development status of patients diagnosed with hemophilia.
Materials and Methods: In this thesis study, 164 pediatric patients aged 0-18 years 
and diagnosed with hemophilia who were admitted to the Pediatric HematologyOncology Clinic of Gaziantep University Medical Faculty Hospital between January 
2013 and January 2024 were included. Demographic, clinical and laboratory 
findings, bleeding frequency, bleeding patterns, prophylaxis and inhibitor formation 
in patients, coagulation tests, hemogram and biochemical parameters, reason for first 
presentation, family history, patients who underwent surgery or radioisotope therapy 
for atropathic joint and other accompanying bleeding disorders (ITP), prophylaxis 
rates, hemophilia types (A,B and C) and clinics (mild, moderate and severe) were 
analyzed. As a clinical evaluation, imaging studies and reports were reviewed in the 
imaging system of our hospital.
x
Results: The mean age of the patients was 43.42±41.8 months (1- 203 months). And 
all of them were male. 84.2% (n=138) of our patients were grouped as hemophilia A, 
14% (n=23) as hemophilia B and 1.8% (n=3) as hemophilia C. 92% (n=151) of our 
patients had negative inhibitor levels. The rate of patients who were considered to 
have developed inhibitors was 8% (n=13). Our patients who developed inhibitors 
were diagnosed with hemophilia A andall of them were of severe type according to 
factor level. Life-threatening bleeding was detected in 48 patients with hemophilia A
(28,2%) and 13 patients with hemophilia B (7.9%). In 23 patients (13.85%), bleeding 
causing a significant decrease in hemoglobin was detected. Among the patients with 
life-threatening bleeding, GI bleeding was seen in 3 patients, ICH in 7 patients, 
iliopsoas bleeding in 16 patients, intra-abdominal bleeding in 5 patients and more 
than 1 life-threatening bleeding in 9 patients. According to the results of target joint 
examinations, the most commonly involved joint was knee joints.
Conclusions: The treatment approach in hemophilia should be multidisciplinary. 
Bleeding episodes should be monitored and prophylactic treatment should be started 
immediately if necessary. With appropriate prophylactic treatment, hemophilic 
arthropathy and life-threatening bleeding can be prevented.
Keywords: Hemophilia A, Hemophilia B, Hemophilia C, Child, Complications