Pilon kırığı sonrası cerrahi olarak tedavi edilen hastaların klinik ve radyolojik fonksiyonel sonuçlarının değerlendirilmesi
Clinical and radiological functional results of patients treated surgically after pilon fracture
Yazar: SERHAT EKREM
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA KARAKAPLAN
İnönü Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ayak bileği = Ankle ; Ayak bileği eklemi = Ankle joint ; Ayak bileği yaralanmaları = Ankle injuries ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Ortopedi = Orthopedics ; Radyografi = Radiography ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tibial kırıklar = Tibial fractures ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Amaç: Pilon kırıkları tedavisinde kullanılan standart bir tedavi protokolü hala 
mevcut değildir. Hastaya göre cerrahi zamanlaması ve tedavi planlaması yapılmasına 
ihtiyaç vardır. Bu nedenle pilon kırıkları tedavisindeki klinik tecrübemizi paylaşmak 
istedik.
Gereç ve Yöntem: 2010-2021 yılları arasında kliniğimizde pilon kırığı tanısı alan 
ve cerrahi olarak tedavi edilen hastalar retrospektif olarak incelendi. Kontrole gelerek 
düzenli takip ve muayeneleri olan, çalışmaya katılıp son değerlendirilmesi yapılan 39 
hasta değerlendirildi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, sigara kullanımı, alkol kullanımı, diyabet 
varlığı, osteoporoz varlığı, vücut kitle indeksi, yaralanan ekstremite, dominant olarak 
kullanılan ekstremite, travmanın şekli, travmanın şiddeti, operasyonun kaçıncı günde 
yapıldığı, açık kırık varlığı, yük vermeye başlama zamanı, tam yük verme zamanı, 
kaynama zamanı, işe dönüş süresi, derin ven trombozu profilaksisi alıp almadığı, eşlik 
eden yaralanma olup olmadığı, preop geçici tespit varlığı ve varsa tespit şekli, takip 
süresi, ayak bileği eklem hareket açıklıkları, greft kullanmı, yapılan cerrahi çeşidi, 
ameliyat sonrası redüksiyonun kalitesi, BT transvers kesitteki fragman sayısı, marjinal 
impakte fragman varlığı, fibula kırığının varlığı, fibula kırığı tespit yöntemi, meydana 
gelen erken ve geç komplikasyonlar değerlendirildi.
Bulgular: Ortalama takip süresi 55,7 aydı. Kırıklar Ruedi-Allgöwer sınıflandırma 
sistemine göre 9 tip 1, 8 tip 2, 23 kırık tip 3 idi. AO/OTA sınıflandırma sistemine göre 1 
B1, 6 B2, 1 B3, 4 C1, 7 C2, 21 C3 tipi kırık idi.
Sonuç: Tüm kırıklar BT ile değerlendirilmelidir. Dikkatli sistemik 
değerlendirme yapılması gerekmektedir. Mini-open teknikle redüksiyon ve vida ile 
fiksasyon uygun olan kırıklarda iyi bir seçenektir. Fibula kırığı olmayan hastalarda 
anatomik redüksiyon elde edilmesi daha zordur. İhtiyaç duyulan kırıklarda greftleme ile 
iyi redüksiyon elde edilse dahi greft ihtiyacı olan kırıklarda meydana gelen kıkırdak 
yaralanması gibi etkenler bu kırıklarda kötü sonuçlara neden olmaktadır. Anatomik bir 
redüksiyon elde etmek daha iyi fonksiyonel sonuç ile ilişkilidir.

Abstract:
Aim: Still there is not a standard treatment protocol used in pilon fractures. 
Surgical timing and planning are needed according to the patient. Therefore, we wanted 
to share our clinical experience of pilon fractures.
Materials and Methods: Between 2010-2021, the medical records and 
radiological results of the patients who came for routine follow-up were evaluated 
retrospectively. 39 patients included in the study and were evaluated. Age, gender, 
smoking, alcohol use, diabetes, osteoporosis, body mass index, side of injured 
extremity, dominantly used extremity, type of trauma, severity of trauma, operation
timing, type of fracture, time to start weight-bearing, time to full weight-bearing, time to 
union, time to return to work, presence of accompanying injury, type of preoperative 
temporary fixation and fixation method, follow-up time, ankle range of motion, graft 
usage, technique of surgery, quality of postoperative reduction, number of fragments in 
the transverse CT plan, marginal impacted fragments, type of fibula fracture, fibula 
fracture fixation method, early and late complications were evaluated.
Results: The mean follow-up time was 55.7 months. According to the RuediAllgöwer classification system, the fractures were 9 type 1, 8 type 2, and 23 type 3 
fractures. According to the AO/OTA classification system, fractures were 1 B1, 6 B2, 1 
B3, 4 C1, 7 C2, 21 C3.
Conclusion: All fractures should be evaluated with CT. Careful systemic 
evaluation is needed. Mini-open technique is a good option for fractures that are 
suitable for this technique. Anatomical reduction is more difficult to achieve in patients 
without fibular fractures. Even if good reduction is achieved with graftted fractures, 
factors such as cartilage injury cause poor results. Anatomical reduction is associated 
with better functional outcome.