Kanser tanısı almış ve antrasiklin kemoterapisi başlanan hastalarda plazma miRNA düzeyinin kardiyotoksisite ileilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between plasma miRNA leveland cardiotoxicity in patients diagnosed with cancer and startedanthracycline chemotherapy
Yazar: FURKAN YETMİŞ
Danışman: DOÇ. DR. MUHAMMET DURAL
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Antrasiklin = Antracycline ; Biyobelirteçler-tümör = Biomarkers-tumor ; Kalp = Heart ; Meme hastalıkları = Breast diseases ; Meme neoplazmları = Breast neoplasms ; Mikro RNA = Micro RNA ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Toksisite = Toxicity ; İlaç tedavisi = Drug therapy

Özet:
Meme kanseri, dünya çapında kadınlar arasında en sık görülen kanser türlerinden
birisidir. Antrasiklin türevi kemoterapötik ajanlar sarkoma ve meme kanseri
tedavisinde sıklıkla kullanılmaktadır. Son zamanlarda yürütülen çalışmalarda
mikroRNA-1 ekspresyonunun kardiyotoksisite ile ilişkisi değerlendirilmiştir.
Bizde çalışmamızda miR-1'in kardiyotoksisiteyi belirlemede prediktif olarak
kullanılabilcek bir belirteç olup olmadığını inceledik. Çalışmamızın amacı
miRNA'ların günümüzde kardiyak hasarın belirlenmesinde en sık kullanılan
yüksek duyarlıklı kardiyak troponin T'ye ve N-terminal pro-beyin natriuretik
peptide göre kardiyotoksisitenin prediktörlüğü açısından üstünlüğünün olup
olmadığının tespit edilmesidir. Çalışmamızda kemoterapi öncesine göre
değerlendirildiğinde kemoterapiden 24-48 saat sonra alınan yüksek
duyarlıklı kardiyak troponin T'de (0,06±0,003'e karşı 0,005±0,002 , p<0,001)
ve N-terminal pro-beyin natriuretik peptitte (315,3±195,1'e karşı 76,4±55,1,
p=<0,001) istatistiksel olarak anlamlı artış olduğu ortaya konuldu. Azalışı
miR-1 ekspresyonunda artışı ifade eden DeltaCT'de (14,5±3,9'e karşı 15,9
±4,0, p=0,048) ise kemoterapi sonrasında anlamlı düşüş olduğu belirlendi.
Subklinik kardiyotoksisite ile ilişkili değişkenleri belirlemek için yaptığımız çok
değişkenli analizde birinci yıl sol atriyal kontraktil strainin ve kanda 24-48.
saatteki yüksek duyarlıklı kardiyak troponinin bazal değerlere göre anlamlı
değişim göstermesi global longitudinal strain'de >%15 düşüşü göstermede
bağımsız prediktörler olarak bulduk. Bazal ekokardiyografiye göre
değerlendirildiğinde kemoterapi sonrası birinci yılda sol atrium ejeksiyon
fraksiyonu [(10,8 vs. -5,8 ), p=0,006] ve sol atrial kontraktil strain'deki [(-5,4
vs. 0,3 ), p=0,022] değişim subklinik kardiyotoksisite gelişen grupta anlamlı
olarak daha fazla azaldı.
Anahtar Kelimeler: Meme Kanseri, Subklinik Kardiyotoksisite, Antrasiklin,

Biyomarker, mikroRNA

Destekleyen Kurumlar: Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi

Abstract:
Breast cancer is one of the most common types of cancer
among women worldwide. Anthracycline derivative chemotherapeutic agents
are frequently used in the treatment of sarcoma and breast cancer. Recent
studies have evaluated the association of microRNA-1 expression with
cardiotoxicity. In our study, we examined whether miR-1 can be used
predictively in determining cardiotoxicity. The aim of our study is to
determine whether miRNAs have superiority in terms of predicting
cardiotoxicity compared to high-sensitivity cardiac troponinT and N-terminal
pro-brain natriuretic peptide, which are currently used in the determination of
cardiac damage. In our study, when compared to pre-chemotherapy, high-
sensitive cardiac troponin T (0.06±0.003 vs. 0.005±0.002 , p<0.001) and
N-terminal pro-brain natriuretic peptide (315.3±195.1 vs. 76.4±55.1,
p<0.001) taken 24-48 hours after chemotherapy statistically significant
increase was revealed. In DeltaCT (14.5±3.9 vs. 15.9±4.0, p=0.048),
whose decrease expresses an increase in miR-1 expression, there was a
significant decrease after chemotherapy. In the multivariate analysis we
performed to determine the variables associated with subclinical
cardiotoxicity, first-year left atrial contractile strain and 24-48 in
blood. We found that the difference between troponin level at 24-48
hours and basal level was the independent predictor of >15% decrease
in global longitudinal strain. When evaluated according to baseline
echocardiography, in the first year after chemotherapy, left atrial ejection
fraction [(10.8 vs. -5.8), p=0.006] and left atrial contractile strain [(-5.4 vs.
0.3), p=0.022] change decreased significantly more in the group that
developed subclinical cardiotoxicity.
Key Words: Breast Cancer, Subclinical Cardiotoxicity, Anthracycline,

Biomarker, microRNA

Supported by: Scientific Research Projects Coordination Unit