Ortodontik tedavisini yarıda bırakmış bireylerin klinik, radyolojik ve sosyoekonomik açıdan retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of individuals who stopped orthodontic treatment in terms of clinical, radiological and socioeconomics
Yazar: AYSEL KARA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET BİROL ÖZEL
Kocaeli Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ortodonti Ana Bilim Dalı / Ortodonti Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Ortodonti = Orthodontics ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Sosyoekonomik özellikler = Socio-economic characteristies ; Tedavi = Treatment

Özet:
Ortodontik Tedavisini Yarıda Bırakmış Bireylerin Klinik, Radyolojik Ve Sosyoekonomik Açıdan Retrospektif Değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı ortodontik tedavi olmuş bireylerin klinik, radyolojik ve sosyoekonomik durumlarının tedavi bırakma yönünden etkisini retrospektif olarak değerlendirmektir.
Yöntem: Kocaeli Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Ana Bilim Dalı'nda 2010-2020 yılları arasında ortodontik tedaviyi kendi isteğiyle bırakmış 88 hasta ile ortodontik tedavisi ideal şekilde tamamlanan 126 kişi ile iki hasta grubu oluşturularak çalışma oluşturulmuştur. Hastaların başlangıç radyolojik, klinik ölçümleri ve sosyoekonomik durumlarının tedavi bırakmadaki etkisini incelemek amacıyla retrospektif olarak kayıtlar toplanmıştır.
Bulgular: Tüm değişkenler için tanımlayıcı istatistikler hesaplanmıştır. Gruplara göre kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında, Ki-Kare testi kullanıldı. Normal dağlılma uygunluk için, Kolmogorov-Smirnov testi ile, normal olamyan dağılıma uygunluk için Mann-Whitney U testi kulllanıldı. Tedaviyi yarım bırakmaya etki eden bağımsız risk faktörleri Univariate ve Multivariate Binary lojistik regresyon analizi ile incelendi. Tedaviyi yarıda bırakanların %21,6'sı ve ideal bitirenlerin %7,1'i sınıf I iken tedaviyi yarıda bırakanların %4,5'i ve ideal bitirenlerin %13,5'i sınıf III'dür. Sınıf I molar ilişkiye sahip hastalar sınıf III hastalara göre Univariate analiz sonucuna göre 8,9 kat daha fazla tedaviyi yarıda bırakmaktadır. Multivariate analizine göre sınıf I hastalar sınıf III hastalara göre 11 kat daha fazla tedaviyi yarıda bırakmaktadır. Sınıf II ve sınıf III hastalar arasında tedaviyi yarım bırakma yönünden anlamlı bir fark bulunamamıştır. Tedaviyi yarıda bırakanların %16,7'sinin tedavide görev alan hekim sayısı bir iken tedaviyi yarıda bırakanların %41,7'sinin ve ideal bitirenlerin %55,6'sının doktor sayısı 3 olarak elde edilmiştir. Tedaviyi yarıda bırakma durumuna göre semtlerin dağılımları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0,002). Tedaviyi yarıda kesenlerin %18,2'si ve tedaviyi tamamlayanların %1,6'sı Başiskele'de yaşamaktadır.
Sonuç: Doktor sayısı azaldıkça tedaviyi yarım bırakma riski 2 kat daha fazladır. Başiskele'de ikamet edenler tedaviyi daha çok yarıda bırakmaktadır. Univariate analiz sonucunda mandibular çapraşıklık miktarının artması tedaviyi yarım bırakmada 1,1 kat risk oluşturmaktadır. Univariate analiz sonucunda kaçırılan randevu sayısı arttığında tedaviyi yarım bırakma riski 1,1 kat artmaktadır. Multivariate analiz sonucuna göre ise kaçırılan randevu sayısı arttıkça tedaviyi yarım bırakma riski 1,2 kat artmaktadır. Univariate analize göre ANB değeri arttıkça tedaviyi yarım bırakma riski 1,1 kat artmaktadır. Multivariate analizine göre tedavi süresi arttıkça tedaviyi yarım bırakma riski azalmaktadır. Multivariate analize göre üst keser protruzyon miktarı azaldıkça tedaviyi yarım bırakma riski 1,3 kat artmaktadır. Gruplara göre diğer değişkenlerin dağılımları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.
 Anahtar kelime: Kooperasyon, arşiv, retrospektif

Abstract:
Retrospective Evaluation of Individuals Who Stopped Orthodontic Treatment in terms of Clinical, Radiological and Socioeconomics
Objective: The aim of this study is to retrospectively evaluate the effect of clinical, radiological and socioeconomic status of individuals who have received orthodontic treatment in terms of discontinuation of treatment.
Method: The study was created by forming two patient groups with 88 patients who left orthodontic treatment voluntarily between 2010-2020 in Kocaeli University Faculty of Dentistry, Department of Orthodontics, and 126 people whose orthodontic treatment was ideally completed. Records were collected retrospectively to examine the effect of initial radiological, clinical measurements, and socioeconomic status of patients on discontinuation of treatment.
Results: Descriptive statistics were calculated for all variables. The Chi-Square test was used for comparison of categorical variables according to the groups, Kolmogorov-Smirnov test was used for normal distribution and Mann-Whitney U test was used for non-normal distribution. The independent risk factors affecting discontinuation of treatment were analyzed by Univariate and Multivariate Binary logistic regression analysis. While 21.6% of those who discontinued the treatment and 7.1% of those who completed the treatment ideally were class I, 4.5% of those who discontinued the treatment and 13.5% of those who completed the ideal were class III. According to the Univariate analysis results, patients with class I molar relationship drop out of treatment 8.9 times more often than class III patients. According to the multivariate analysis, class I patients discontinue treatment 11 times more often than class III patients. There is no significant difference between class II and class III patients in terms of discontinuing the treatment. While the number of physicians involved in the treatment was one for 16.7% of those who left the treatment, the number of doctors for 41.7% of those who left the treatment and 55.6% of those who completed the treatment was 3. A statistically significant difference was found between the distribution of the districts according to the dropout status from the treatment (p=0.002). 18.2% of those who discontinued the treatment and 1.6% of those who completed the treatment live in Başiskele.
Conclusions: As the number of doctors decreases, the risk of abandoning the treatment is 2 times higher. Those residing in Başiskele leave the treatment more often. As a result of the univariate analysis, the increase in the amount of mandibular crowding creates a 1.1 times risk of leaving the treatment unfinished. When the number of missed appointments increases as a result of the Univariate analysis, the risk of leaving the treatment increases 1.1 times. In multivariate analysis, on the other hand, as the number of missed appointments increases, the risk of abandoning the treatment increases 1.2 times. According to Univariate analysis as the ANB value increases, the risk of discontinuing the treatment increases 1.1 times. According to the multivariate analysis, the risk of discontinuing the treatment decreases as the duration of treatment increases. According to Multivariate analysis as the amount of upper incisor protrusion decreases, the risk of abandoning the treatment increases by 1,3 times. There was no statistically significant difference between the distributions of other variables according to the groups.
Key words: cooperation, archive, retrospectrive