İnflamatuar nazal polip tanılı hastaların tedavi duyarlılığında lokal 'serum amiloid a'nın rolü
The role of local 'serum amiloid a' in the treatment sensitivity of patients diagnosed with inflammatory nasal polyp
Yazar: HAKAN TUHAN
Danışman: DOÇ. DR. SÜLEYMAN EMRE KARAKURT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç: Serum Amiloid A(SAA) akut faz proteini olup aktif inflamasyon için klinik bir biyobelirteçtir. Vücutta uzun süreli inflamasyonun olduğu hastalıklarda kanda ve ilgili dokuda değeri yükselmekte bu tür hastalıkların tanı ve tedavisinin takibinde kullanılmaktadır. Bu çalışmada tedaviye duyarlı /duyarsız ve ayrıca rekürren/non-rekürren olarak ele alınan gruplar arasında tedavi öncesi ve sonrasında dokuda Serum Amiloid A, nötrofil, eozinofil ve kan testlerindeki nötrofil, eozinofil değerlerini karşılaştırmayı amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kulak-Burun-Boğaz ve Baş Boyun Cerrahisi Kliniği'nde 2021-2023 tarihleri arasında inflamatuar nazal polip tanısı almış 50 erişkin hasta dahil edildi. Hastalar daha önce nazal polipozis nedeniyle operasyon öyküsü olup olmamasına göre rekürren ve non-rekürren gruplara ayrıldı. Hastalara klinik rutinimizde olan oral 1 mg/kg steroid tedavisi 15 gün kademeli azaltılarak başlandı. Hastalar polip skorlarında küçülmeye göre tedaviye duyarlı ve duyarsız olarak ayrıldı. Tedavi öncesi ve sonrası patoloji numunelerinden Serum Amiloid A, nötrofil, eozinofil değerlerine bakılarak endoskopik değerlendirmeleri yapıldı ve tam kan sayımları incelendi.

Bulgular: Rekürren/non-rekürren ve duyarlı/duyarsız vaka gruplarında her iki grupta tedavi sonrası dokuda ve kanda eozinofil değerleri istatiksel olarak anlamlı düşmüş, kanda nötrofil değerleri ise istatiksel olarak anlamlı derecede artmış olup gruplar arası farklılık istatiksel anlamda saptanmamıştır. Doku nötrofil değerlerindeki değişim ise hiçbir grupta istatiksel olarak anlamlı saptanmamıştır. Tedavi sonrasında dokuda Serum Amiloid A dağılımları tüm gruplarda (Rekürren duyarlı, Rekürren duyarsız, Non-rekürren duyarlı, Non-rekürren duyarsız) istatiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.

Sonuç: Nazal polipli kronik rinosinüzitin heterojen doğası giderek daha fazla tanınmakta ve kabul edilmektedir. Bu durum spesifik endotipleri belirlemek, hastalık aktivitesini izlemek ve optimize edilmiş terapötik modaliteyi belirlemek için Serum Amiloid A gibi biyobelirteçlerin keşfedilmesini, iyileştirilmesini ve kullanılmasını zorunlu kılmaktadır. Bu sebeplerden dolayı biyobelirteçlerin tek tek veya kombinasyon halinde rolünü daha iyi karakterize etmek için prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: Nazal polip, Kortikosteroid direnci, Serum Amiloid A

Abstract:
Aim: SAA is a major acute-phase protein and has been a clinical biomarker for active inflammation. In diseases where there is long-term inflammation in the body, its value increases in the blood and related tissue, and it is used in the follow-up of the diagnosis and treatment of such diseases. In this study, we aimed to compare serum amyloid A, neutrophil, eosinophil values in tissue and neutrophil, eosinophil values in blood tests before and after treatment between groups were treated as sensitive/insensitive to treatment and also as recurrent/non-recurrent.

Materials and Methods: Our study included 50 adult patients who were diagnosed with inflammatory nasal polyps in the Department of Otorhinolaryngology, Head and Neck Surgery, University of Health Sciences Izmir Tepecik Training and Research Hospital, between 2021 and 2023. Patients were divided into recurrent and non-recurrent groups according to whether or not they had a previous operation for nasal polyposis. Oral 1 mg/kg steroid therapy, which is in our clinical routine, was started by gradually decreasing the treatment for 15 days.They were divided into treatment-sensitive and insensitive according to whether there was a decrease in polyp scores or not. Serum Amyloid A, neutrophil, and eosinophil values of the pathology samples before and after the treatment were examined and endoscopic evaluations were made and complete blood counts were examined.

Results: In the recurrent/non-recurrent and sensitive/insensitive case groups, the eosinophil values in the tissue and blood decreased statistically in both groups after the treatment, while the neutrophil values in the blood increased statistically significantly, and there was no statistically significant difference between the groups. The change in tissue neutrophil values was not statistically significant in any group. After the treatment, Serum Amyloid A distributions in the tissue were not statistically significant in all groups (Recurrent sensitive, Recurrent insensitive, Non-recurrent sensitive, Non-recurrent insensitive).

Conclusions: The heterogeneous nature of chronic rhinosinusitis with nasal polyps is increasingly recognized and accepted. This necessitates the discovery, refinement, and use of biomarkers such as Serum Amyloid A to identify specific endotypes, monitor disease activity, and determine optimized therapeutic modality. For these reasons, prospective studies are needed to better characterize the role of biomarkers individually or in combination.

Keywords: Nasal polyp, Corticosteroid insensitivity, Serum Amyloid A