Rat flep iskemi reperfüzyon modelinde uzak iskemik ön koşullanma ve uzak iskemik ön koşullanmaya eklenen adenozin'in etkinliğinin araştırılması
The effects of remote ischaemic preconditioning and adenosine with remote ischaemic preconditioning in rat flap ischaemia reperfusion injury model
Yazar: ZEYNEP TUZLALI
Danışman: PROF. DR. SAVAŞ SEREL
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Adenozin = Adenosine ; Antioksidanlar = Antioxidants ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Reperfüzyon = Reperfusion ; Reperfüzyon lezyonu = Reperfusion injury ; Sıçanlar = Rats ; Yara iyileşmesi = Wound healing ; İskemi = Ischemia

Özet:
Amaç: Flep yaşayabilirliğinde önemli bir problem olan iskemi reperfüzyon hasarının önlenmesine yönelik günümüzde bir çok yöntem denenmektedir. Adenozin doğal bir nükleozid olup vücudumuzda bir çok fizyolojik olayda sentezlenip kullanılmaktadır. Adenozinin iskemi, hipoksi ve travma gibi durumlarda üretimi artar ve önemli bir lokal düzenleyici görev üstlenir, ayrıca güçlü bir antioksidandır. Bu çalışmada klinikte karşılaştığımız önemli bir sorun olan iskemi reperfüzyon hasarının önlenmesi amacıyla uzak iskemik ön koşullanmanın ve uzak iskemik ön koşullanmanın adenozin ile birlikteliğinin etkinliğini araştırılmıştır.
Yöntem: Hayvanlar randomize olarak her bir grupta 7 hayvan olacak şekilde öncelikle 5 gruba ayrıldı. Ratın karnında medialde orta hat çizilerek yukarıda ksifoidi aşağıda simfizis pubisi ve lateralde arka aksiller çizgiyi geçmeyecek şekilde 3x6 cm boyutlarında epigastrik flep planlandı. İlk grup sham grup olup herhangi bir işlem yapılmadı. İkinci grup iskemi reperfüzyon kontrol grubu olup bu grupta iskemi oluşturmak için pediküle mikroklemp konarak iki saat iskemi ardından iki saat reperfüzyon sağlandı. Üçüncü grup uzak iskemik ön koşullanma grubu olup bu grupta sol alt ekstremiteye 10'ar dakika iskemi 10'ar dakika reperfüzyon 3 kez uygulandı. Dördüncü grupta üçüncü grup ardından ikinci gruptaki işlemler tekrar edildi. Son grupta ise dördüncü gruptan farklı olarak iki işlem arasında 1mg/kg dozunda intraperitoneal adenozin yapıldı. Tüm gruplarda total çalışma süresi sonunda anestezi altındaki ratlardan biyokimyasal ve histopatolojik inceleme amacıyla örnekler alındı ve deney protokolu sona erince yüksek doz anestezik madde uygulanarak ratlar sakrifiye edildi.
Bulgular: Uzak iskemik ön koşullanma grubunda histopatolojik verilerden inflamatuar hücre düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı oranda koruyucu yönde fark bulunmuştur (p<0.001). Uzak iskemik ön koşullanmaya adenozin eklenen grupta biyokimyasal verilerden total oksidan stres seviyelerinde (p:0.005), histopatolojik verilerden inflamatuar hücre düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı oranda koruyucu yönde fark bulunmuştur (p<0.001). Her iki grupta da istatiksel olarak anlamlı ölçüde kontrol gruplarına göre ödem fazla görülmüştür (p<0.001). Her iki grupta TNF-alfa, total antioksidan kapasite, nekroz açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır.
Sonuç: Uzak iskemik ön koşullanma ve uzak iskemik ön koşullanmaya adenozin eklenen grupta iskemi – reperfüzyon hasarı ve flep yaşayabilirliği üzerinde olumlu etkileri görülmüştür. Ancak yapılacak daha geniş kapsamlı çalışmalar yöntemin ve bu maddenin etkileri hakkında daha fazla bilgiye ulaşılmasını sağlayacaktır.

Abstract:
Aim: Many methods are currently being tried to prevent ischemia reperfusion injury, an important problem in flap viability. Adenosine is a natural nucleoside that is synthesized and used in many physiological events in our body. Adenosine increases production in cases such as ischemia, hypoxia and trauma and plays an important local regulatory role, as well as a strong antioxidant. We investigated the efficacy of remote ischemic preconditioning and remote ischemic preconditioning with adenosine in order to prevent ischemia reperfusion injury, was investigated an important problem is encountered clinically in this study.
Methods: Animals were randomly assigned into 5 groups, with 7 animals in each group. Medial midline in the abdomen of the rat was planned and epigastric flap was planned in 3x6 cm size so that the xyphoid was below the symphysis pubis and the posterior axillary line did not pass laterally. The first group, sham group and no procedure was performed. The second group is ischemia reperfusion control group, in which pedicle microclamping was performed to create ischemia and two hours of ischemia followed by two hours of reperfusion. The third group was remote ischemic preconditioning group in which the left lower extremity was subjected to 10 minutes of ischemia and 10 minutes of reperfusion 3 times. In the fourth group, the third group was followed by the second group. In the last group, 1 mg / kg intraperitoneal adenosine was administered between the two treatments, unlike the fourth group. At the end of the total study period, samples were taken from the anesthetized rats for biochemical and histopathologic examination and after the end of the experimental protocol, the rats were sacrificed by applying high dose anesthetic agent.
Results: A statistically significant protective difference was found in inflammatory cell level in the remote ischemic preconditioning group (p<0.001). In the adenosine with remote ischaemic preconditioning group total antioxidant capacity levels (p:0.005) and in inflammatory cells (p<0.001) statistically significant difference was found in protective effect. There was a statistically significant increase in edema in both groups compared to control groups (p<0.001). There was no statistically significant difference in TNF-alpha, total antioxidant capacity, necrosis in both groups.
Conclusion: Remote ischaemic preconditioning and adenosine with remote ischaemic preconditioning had benefical effect on ischaemia – reperfusion injury and flap survival in skin flaps. However, further studies with this method and adenosine will help us to get more information about the effects.