İdiyopatik pulmoner fibrozis tanılı hastalarda antifibrotik tedavilerin klinik, radyolojik ve fonksiyonel parametreler üzerine etkisinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of antifibrotic therapies on clinical, radiological, and functional parameters in patients diagnosed with idiopathic pulmonary fibrosis
Yazar: AYÇA YANALAK
Danışman: DOÇ. DR. ONUR YAZICI
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
İdiyopatik Pulmoner Fibrozis Tanılı Hastalarda Antifibrotik Tedavilerin Klinik,
Radyolojik ve Fonksiyonel Parametreler Üzerine Etkisinin Karşılaştırılması
Amaç: Amacımız İPF tanılı hastalarda kullanılan antifibrotik tedavilerin klinik,
radyolojik ve fonksiyonel parametreler üzerine etkisini belirlemek ve bu etkileri birbiri
arasında kıyaslamaktır.
Hastalar ve Yöntem: 2001-2021 yılları arasında hastanemiz göğüs hastalıkları
polikliniğine başvuran ve İPF tanısı konulan hastalar çalışmaya alınmıştır. Hastaların
demografik verileri, semptomları, fizik muayene bulguları, radyolojik bulguların
yaygınlığı, İPF tanısının nasıl konulduğu, tedavi başlanıp başlanmadığı, tedavide verilen
antifibrotik ajanın ne olduğu, ne kadar süredir antifibrotik tedavi aldıkları, tedavi sırasında
görülen yan etkiler, tedavide değişim yapılıp yapılmadığı, izlemde akut alevlenme geçirip
geçirmedikleri ve mortalite gelişip gelişmediği kaydedilmiştir. Hastaların tanı sırasında
GAP indeksi kaydedilmiştir. Hastaların ayrıca tedavi öncesi ve tedavi süresince (başlangıç,
6.ay, 1.yıl, 2.yıl, 3.yıl, 4.yıl, 5.yıl) klinik, radyolojik, fonksiyonel takip sonuçları
kaydedilmiş ve tedavinin bu parametreler üzerine etkisi belirlenerek karşılaştırılmıştır.
Bulgular: GAP indeksi Pirfenidon alanlarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde
yüksek bulunmuştur (p=0,007). Antifibrotik tedavi alan iki grupta 5 yıllık izlem sürecinde
FVC 2.yıl ortalaması nintedanib alanlarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek
tespit edilmiştir (p=0,032). Tedavi alan ve almayanlar arasında ölüm oranı tedavi
almayanlarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptanmıştır (p=0,045). Tedavi
alanlar arasında ölüm oranı pirfenidon alanlarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde
yüksek bulunmuştur (p=0,002). Antifibrotik tedavi alanlarda tanıdan mortaliteye geçen
süre ortalaması pirfenidon alanlarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek tespit
edilmiştir (p=0,020). Tedavi alan ve almayanlar arasında akut alevlenme geçirme durumu
ve nedenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark saptanmamıştır. Nintedanib
ve pirfenidon alanlar arasında akut alevlenme geçirme durumu ve nedenleri açısından
istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark saptanmamıştır.

Sonuç: Antifibrotik tedavilerin mortalite üzerine olumlu etkisi olduğunu
düşünmekteyiz. Pirfenido tedavisi alan hastalarda mortalite görülme sıklığı Nintedanib
alanlara göre daha yüksek saptanmıştır. GAP indeksinin de Nintedanib tedavisi alan grupta
daha düşük olması bu sonuçla uyumludur. Ancak Pirfenidon alan grupta başlangıç
radyolojik tutulumun daha fazla olması nedeniyle bu sonucun güvenilirliği düşüktür.
Pirfenidon tedavisi alan grupta başlangıç radyolojik tutulum daha fazla olmasına rağmen,
tanıdan mortaliteye kadar geçen sürenin Nintedanib tedavisi alan gruba göre daha uzun
olması nedeniyle, Pirfenidon tedavisinin tanıdan mortaliteye kadar geçen süreyi nintedanib
tedavisine göre daha fazla uzattığı düşünülebilir. Pirfenidon tedavisi alan grupta başlangıç
radyolojik tutulum daha fazla olmasına rağmen akut alevlenme görülme sıklığının
Nintedanib tedavisi alan gruba göre benzer olması, Pirfenidon tedavisinin akut
alevlenmeler üzerine daha olumlu etkisi olduğunu düşündürebilir. İPF tedavisinde
antifibrotik ajanların etkinliğini daha iyi anlayabilmek ve bu tedavileri karşılaştırmak
amacıyla benzer demografik ve fonksiyonel özelliklerin yanında benzer radyolojik
yaygınlıkta tutulumu olan hastalardan oluşan geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç
duyulmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Antifibrotik tedavi, İdiyopatik pulmoner fibrozis, Nintedanib,
Pirfenidon.

Abstract:
Comparison of the Effects of Antifibrotic Treatments on Clinical, Radiological, and
Functional Parameters in Patients Diagnosed with Idiopathic Pulmonary Fibrosis

Objective: Our aim is to determine and compare the effects of antifibrotic
treatments on clinical, radiological, and functional parameters in patients diagnosed with
idiopathic pulmonary fibrosis (IPF).
Patients and Methods: Patients diagnosed with IPF who presented to our
hospital's pulmonary diseases outpatient clinic between 2001 and 2021 were included in
the study. Demographic data, symptoms, physical examination findings, the extent of
radiological findings, the method of IPF diagnosis, whether treatment was initiated, the
antifibrotic agent used, the duration of antifibrotic treatment, side effects observed during
treatment, any changes in treatment, whether acute exacerbations occurred during follow-
up, and whether mortality occurred were recorded. The GAP index at diagnosis was also
noted. Clinical, radiological, and functional follow-up results before and during treatment
(initial, 6th month, 1st year, 2nd year, 3rd year, 4th year, 5th year) were recorded and
compared to determine the effects of the treatment on these parameters.
Results: The GAP index was found to be statistically significantly higher in
patients receiving pirfenidone (p=0.007). Among the two groups receiving antifibrotic
treatment, the 2nd year mean FVC during the 5-year follow-up period was found to be
statistically significantly higher in those receiving nintedanib (p=0.032). The mortality rate
was found to be statistically significantly higher in those not receiving treatment compared
to those receiving treatment (p=0.045). Among those receiving treatment, the mortality rate
was found to be statistically significantly higher in those receiving pirfenidone (p=0.002).
The mean duration from diagnosis to mortality was found to be statistically significantly
higher in those receiving pirfenidone among those receiving antifibrotic treatment
(p=0.020). No statistically significant difference was found in terms of the occurrence and
causes of acute exacerbations between those receiving and not receiving treatment.
Similarly, no statistically significant difference was found in terms of the occurrence and


causes of acute exacerbations between those receiving nintedanib and those receiving
pirfenidone.
Conclusion: We believe that antifibrotic treatments have a positive effect on
mortality. The incidence of mortality in patients receiving Pirfenidone treatment has been
found to be higher compared to those receiving Nintedanib. This result is consistent with
the fact that the GAP index is lower in the group receiving Nintedanib treatment. However,
the reliability of this result is low due to the higher initial radiological involvement in the
group receiving Pirfenidone. Despite the higher initial radiological involvement in the
group receiving Pirfenidone, the longer time from diagnosis to mortality compared to the
group receiving Nintedanib treatment suggests that Pirfenidone may extend the time from
diagnosis to mortality more than Nintedanib. Despite the higher initial radiological
involvement in the group receiving Pirfenidone, the similar incidence of acute exacerbation
compared to the group receiving Nintedanib treatment may suggest that Pirfenidone has a
more positive effect on acute exacerbations. Comprehensive studies with patients having
similar demographic and functional characteristics as well as similar radiological extent of
involvement are needed to better understand the efficacy of antifibrotic agents in IPF
treatment and to compare these treatments.

Key Words: Antifibrotic treatment, Idiopathic pulmonary fibrosis, Nintedanib,
Pirfenidone.