Tip 2 diyabetli hastalarda farklı yüksek şiddette aralıklı egzersiz eğitimi protokollerinin  kardiyorespiratuar parametreler üzerine etkileri
Tip 2 settings with diabetes cardiorespiratory parameters of different high intensity intermittent exercise training protocols
Yazar: CEMİLE BOZDEMİR ÖZEL
Danışman: PROF. DR. HÜLYA ARIKAN
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Kardiopulmoner Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2020
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Egzersiz = Exercise ; Fizik tedavi = Physical therapy ; Fiziksel aktivite = Physical activity ; Glükoz = Glucose ; Hasta eğitimi = Patient education

Özet:
Yüksek şiddette aralıklı egzersiz eğitimi (HIIT) tip 2 diyabeti (T2DM) olan hastalarda kullanılan egzersiz yaklaşımıdır. Bu çalışmada T2DM'de farklı HIIT protokollerinin glukoz konsantrasyonu ve kardiyorespiratuar parametreler üzerine etkilerini değerlendirmek amaçlandı. Çalışmaya 30 T2DM'li birey dahil edildi. Bireyler iki gruba ayrıldı. Sekiz hafta boyunca haftada 3 kez I. gruba kısa aralıklıklı (SI-HIIT) (30 s x 4, İşyükümaks % 100'ü), II. gruba uzun aralıklı (LI-HIIT) (4 dk x 4, İşyükümaks % 85'i) HIIT protokolleri uygulandı. Egzersiz eğitimi öncesinde ve sonrasında bireylerin laboratuvar ve antropometrik değerleri kaydedildi. Vücut kompozisyonları biyoelektriksel impedans analiziyle, pulmoner fonksiyonları solunum fonksiyon testiyle, solunum kas kuvveti ağız içi basıncı ölçüm cihazıyla, fonksiyonel kapasiteleri altı dakika yürüme testi (6DYT) ile, maksimal egzersiz kapasitesi artan hızda mekik yürüme testi (AHMYT) ile ve maksimal bisiklet testiyle, fiziksel aktivite düzeyleri akselerometre ile, yaşam kalitesi Diyabete Özgü Yaşam Kalitesi Anketi ile değerlendirildi. Egzersiz sırasındaki kas oksijenasyonu taşınabilir kızıl ötesi spektroskopisi ile kaydedildi. Eğitimin sonunda iki grupta da başlangıç değerleriyle karşılaştırıldığında açlık kan glukozu, HbA1c, total kolesterol, vücut kütle indeks (VKİ), vücut ağırlığı, bel çevresi, bel kalça oranı, yağ yüzdesi azaldı (p<0,05). FEV1, FVC (L), FVC (%) MIP, % MIP, MEP, %MEP, AHMYT, % AHMYT, zirve bisiklet iş yükü, bisiklet MET değeri, günlük adım sayısı ve kas oksijenasyonu arttı (p<0,05). 6DYT mesafesi ve % 6DYT II. grupta daha yüksekti (p<0,05). İki grup arasında ise, diğer parametreler arasında fark bulunmadı (p>0,05). Sonuç olarak, T2DM'li bireylerde SI-HIIT protokolü ve LI-HIIT protokolü benzer etkiler göstermektedir. SI-HIIT protokolleri benzer etkileri nedeniyle zaman sorunu olan bireylerde tercih edilebilir bir yöntemdir.

Abstract:
HIIT is an exercise approach used in patients with type 2 diabetes (T2DM). The aim of this study was to evaluate the effects of different HIIT protocols on glucose concentration and cardiorespiratory parameters in T2DM. Thirty individuals with T2DM were included in the study. The individuals were divided into two groups. The first group was trained with short intervals HIIT protocol (SI-HIIT) (30 s x 4, Workload 100 %), the second group was applied long intervals HIIT protocol (LI-HIIT) (4 min x 4, Workload 85 %). Before and after exercise training, laboratory and anthropometric values of the subjects were recorded. Body composition using bioelectrical impedance analysis, pulmonary function using pulmonary function test, respiratory muscle strength using mouth pressure device, functional capacity using six-minute walk test (6MWT), maximal exercise capacity using incremental shuttle walk test (ISWT) and maximal cycle exercise test, physical activity levels with accelerometer, quality of life using Diabetes Specific Quality of Life Questionnaire were assessed. Muscle oxygenation during exercise was recorded using portable near infrared spectroscopy device. At the end of the training, fasting blood glucose, HbA1c, total cholesterol, BMI, body weight, waist circumference, waist-hip ratio and fat percentage decreased in both groups when compared with baseline values (p<0.05). FEV1, FVC (L), FVC (%), MIP %, MIP, MEP %, MEP, AHMYT %, AHMYT, peak cycling workload, cycling MET value, daily number of steps and muscle oxygenation increased (p<0.05). 6DYT distance and 6DYT % were higher in the second group. There was no difference in other parameters between the two groups (p<0.05). In conclusion, SI-HIIT protocol and LI-HIIT protocol showed similar effects on individuals with T2DM. SI-HIIT protocol may be preferred in individuals with time problems due to similar effects.