Kolektif ekotarım: Longo Mai'de insanların özyönetimi, diğer canlıların yönetimi
Collective ecoagriculture: Human self-management and management of non-human living beings in Longo Mai
Yazar: HURİ KİRAZ ÖZDOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. YILDIRIM ŞENTÜRK
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sosyoloji Ana Bilim Dalı / Genel Sosyoloji ve Metadoloji Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2019
Konu: Sosyoloji = Sociology ; Ziraat = Agriculture
Dizin: Hayvan besleme = Animal feeding ; Hayvancılık = Animal husbandry ; Kendi kendine yönetim = Self management ; Kolektif temsil = Collective representation ; Kolektif çiftlikler = Collective farms ; Longo Mai = Longo Mai ; Organik tarım = Organic farming ; Tarım = Agriculture

Özet:
Bu tezde Longo Maï isimli topluluktaki insanların kendi aralarındaki hiyerarşiyi en aza indirme ile ortaklaşma deneyimleri ve tarım için seferber edilen canlılarla ilişkileri özgürlük pratiği açısından sorunsallaştırılmaktadır. Longo Maï, neoliberalizmin hakim olmaya başladığı bir dönemde -1972 yılında- Fransa'da kurulan, üyelerinin tarımla ve çeşitli zanaatsal etkinliklerle uğraştığı politik bir topluluktur. Tezde Longo Maï, kolektif ekotarım deneyimi olarak nitelendirilmiştir. Kolektif ekotarım deneyimi de ekolojik ilkelerle tarım yapan ve özyönetimin olanaklarını yaratmaya çalışan nüfus yoğunluğu düşük topluluklar olarak tanımlanmıştır. Bu kavramsallaştırmada kolektiflik ve ekolojik ilkelerle tarım, öne çıkartılmaya çalışılmıştır. 
Longo Maïliler ortaklaşma ve farklılıkları sürdürebilir kılmak için liste, toplantı gibi klasik araçların yanı sıra buyurgan olmayan bir ortam oluşturmuşlardır. Tezin temel sonucu insanların bu özyönetim deneyimlerinin, diğer canlıların yönetimine dayandığıdır. Longo Maï'de tarımın, iktidar ve direniş arasındaki geçişkenliğin cereyan ettiği pratik olduğu iddia edilmektedir. Araştırma sonuçları etnografik gözlemlere ve arşivleriyle haklarında çıkan yayınların taranmasına dayanmaktadır.
Anahtar Sözcükler: Kolektif, ekolojik tarım, kolektif ekotarım, hayvan çalıştırma, bitki yönetimi, Longo Maï, Fransa

Abstract:
This study lays out the network of freedom-practice related problems that issue from the dehierarchicalization and communalisation experience in Longo Maï and the relationship its members entertain with the living beings that they deploy for agricultural purposes. The Longo Maï community emerged in France in 1972 during the initial stages of neoliberalisation and its members are engaged in agrarian and artisanal practices. This dissertation designates Longo Maï as an 'experience in ecoagriculture'. In turn, a 'collective ecoagriculture experience' is one in which the members of a given community carry out agrarian practices based on ecological principles, organized in small populations endeavouring to give themselves the means to self-govern. This definition puts a strong emphasis on the coexistence of collectivism and the practice of agriculture in accordance with ecological principles. It issues from the growing interest in collective ecological farming in recent years and the transformation of the political connotations ascribed to entities practising it.
The major conclusion I arrive at is that the self-management (autogestion) experience of human members of the community relies heavily on their governing other living beings. I try to demonstrate that agrarian practices constitute a ground where we observe an interplay between power and resistance. My conclusion is backed up with ethnographical data, archival research and related media coverage.
Keywords: Collectives, ecoagriculture, collective ecoagriculture, animal labour, plant management, Longo Maï, France.