1945 sonrası Batı resminde geometrik form ve renk alanı: Fenomenolojik açıdan görsel tasarım ve organizasyon ilkelerinin incelenmesi
Geometric form and color field in Western painting after 1945: An examination of the principles of visual design and organization from a phenomenological perspective
Yazar: HANDE İREM ŞAHİN
Danışman: DOÇ. DR. GÜLDEREN GÖRENEK
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Biçim = Form ; Fenomenoloji = Phenomenology ; Nesne = Object ; Renkler = Colors

Özet:
Sanatçılar 20. yüzyılda, bilgiye duyulan güveni sorgulayarak, akıl ve duyusallığa dayalı bilginin doğruluğu konusunda kuşkulu bir tutum benimsemişlerdir. Bu dönem sanatçıları, nesneleri rastlantısal özelliklerinden arındırarak, saf olana ulaşmaya çalışmaktadırlar. Aynı dönemde, felsefi tartışmaların merkezine estetik deneyim ve imaj sorununun yerleşmesi; öncelikle Husserl ve daha sonra Heidegger tarafından fenomenolojinin özel bir problemi olarak tanımlanmış ve sanat ile fenomenoloji arasında bir bağlam yaratılmıştır.

Amerikan soyut dışavurumcu sanatçıların eserlerinde nesne ile ilişkilendirilmesi olmadığı bilgisi dikkate alındığında, kimi sanatçıların bu estetik deneyim öncesi, özdek varlığını tamamen yadsımadığı konusunda literatürde bir açık görülmüştür. Bu tespitten hareketle, Amerikan soyut dışavurumcu resim sanatı kapsamında, nonfigüratif bir tavır sergileyen ressamların estetik deneyim ve imaj arayışında, maddi olanla bağı olduğu bulgulanmıştır. Soyut dışavurumculuğun tamamen temsili bıraktığı konusu, Husserl ve Heidegger fenomenolojileriyle yeniden değerlendirilmiştir. Fenomenolojinin formel ve içeriksel açıdan, resimde form ve renk alanlarının ifade edilmesindeki sanatsal gelişmeler üzerindeki etkisi açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede, eserlerdeki görsel tasarım öğeleri, organizasyon ilkeleri doğrultusunda incelenmiştir.

Sonuç olarak, özellikle sanat ve fenomenoloji arasındaki etkileşimden doğan yeni paradigma, eserlerdeki görsel tasarım öğelerinin organik birliğini "öz" odaklı ele alarak, öz'ün maddi temelli de olabileceği sonucuna varılmıştır.

Abstract:
In the 20th century, artists questioned faith in knowledge and adopted a sceptical attitude towards the accuracy of knowledge based on reason and sensibility. Artists of this period sought to achieve purity by purifying objects of their arbitrary characteristics. In the same period, the question of aesthetic experience and image was placed at the centre of philosophical discussions; first by Husserl and later by Heidegger, it was defined as a special problem of phenomenology, and a context was created between art and phenomenology.

Considering the fact that the works of American Abstract Expressionists do not have an association with the object, there is a gap in the literature that some artists do not completely deny the existence of substance before this aesthetic experience. On the basis of this observation, it has been found that painters who exhibit a non-figurative attitude within the framework of American Abstract Expressionist painting have a connection with the material in the search for aesthetic experience and image. The question of Abstract Expressionism's complete abandonment of representation has been re-evaluated with the phenomenologies of Husserl and Heidegger. The influence of phenomenology on artistic developments in the expression of form and colour fields in painting, both formally and contextually, was attempted to be clarified. In this context, the visual elements of the works are analysed according to the principles of organisation.

As a result, the new paradigm that has emerged from the interaction between art and phenomenology focuses on the "essence" of the organic unity of the visual design elements in the works, and concludes that the essence can also be material.