Ratlarda tendonun prelamine edilerek iyileşmeye etkisinin gösterilmesi
Demonstrating the healing effect of prelamining tendons in rats
Yazar: ENİS MERT
Danışman: UZMAN MUSA KEMAL KELEŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Deri nakli = Skin transplantation ; Sıçanlar = Rats ; Tendonlar = Tendons ; Transplantlar = Transplants ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Ratlarda Tendonun Prelamine Edilerek İyileşmeye Etkisinin Gösterilmesi
Uzmanlık Tezi, S.B. Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Kliniği
Tendon iyileşme biyolojisi, intrinsik iyileşme ve ekstinsik iyileşme mekanizma teorileri ile domine edilmektedir. Çalışmamızda rat üzerinde tendon prelaminasyon modeli tanımlanması amaçlandı ve prelamine edilmiş tendonun, intrinsik iyileşme mekanizmasını arttırması teorisinden yola çıkılarak, bunun tendon iyileşmesine olan etkisinin gösterilmesi hedeflendi. Çalışmada 40 adet Wistar Albino sıçan kullanıldı. Sıçanlar rastgele seçilerek deney grubu ve kontrol grubu olmak üzere 20'şer hayvandan oluşan iki gruba ayrıldı. Her grupta bulunan hayvanların yarısından elde edilen tendon örnekleri deney sonunda biyomekanik değerlendirme, diğer yarısı histopatolojik inceleme için kullanıldı. Deney iki aşamalı olarak planlandı ve birinci aşamada gruplar arasında eşit koşulları sağlamak amacıyla aynı cerrahi işlem uygulanarak tendon prelaminasyonu yapıldı. Prelaminasyonun sağlaması için iki hafta beklenilmesinin ardından deneyin ikinci aşamasında deney grubunda tendonlar prelamine edilmiş halde onarım yapılırken; kontrol grubunda flepten ayrılıp vasküler desteği kesildikten sonra onarım gerçekleştirildi. Her iki grupta da tendon iyileşmesi için üç hafta beklenmesinin ardından hayvanlar sakrifiye edilerek tendon örnekleri toplandı. Vaskülerite, fibroblast dansitesi, epitenon kalınlığı ve kollajen lif oryantasyonunun değerlendirildiği ortalama regeneratif histoloji skoru, kontrol grubunda 1.61; deney grubunda 2 olarak bulundu. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu görüldü (p<0,05). İnflamasyon açısından deney grubunun (2,11) , kontrol grubuna (2,33) oranla daha az inflamasyon gösterdiği ancak bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı bulundu (p>0,05). Gerim değerleri açısından, kontrol ve deney grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu izlendi (p<0,05). Kontrol grubu maksimum kopma kuvveti 7,9 ± 2,05 N; deney grubunda ise 11,42 ± 2,37 N bulundu. Çalışmada prelaminasyon ile tendonların iyileşme potansiyelinin arttırılabileceği sonucuna vardık. Ayrıca oluşturduğumuz tendon prelaminasyon modeli bundan sonraki deneysel çalışmalarda basitçe uygulanabilir olması açısından avantaj sağlayabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Tendon, Prelaminasyon, İyileşme

Abstract:
Demonstrating the Healing Effect of Prelamining Tendons in Rats
MD Thesis, S. B. Ankara Yildirim Beyazit Training and Research Hospital     Department of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery
The biology of tendon healing is dominated by the intrinsic and extrinsic healing mechanism theories. Our study aimed to define a tendon prelamination model and to demonstrate the effects of prelaminated tendon on the tendon healing by enhancing the intrinsic healing mechanism. 40 Wistar albino rats were used in the study. The rats were randomly selected and divided into two groups of 20 each, which served as the control group and the experiment group. The tendon samples obtained from half of the animals in each group were used for biomechanical evaluation, and those from the other half were used for the histopathological examination at the end of the study. The experiment was planned to be conducted in two phases. In the first phase, the tendon prelamination was performed on both the groups by applying the same surgical procedure to achieve equal conditions. After waiting for two weeks to ensure the prelamination, the second phase began. In this phase, the tendons in the control group were repaired after the tendon graft was removed and vascular support was eliminated as the tendons in the experiment group were repaired with the prelamination. In both groups, after waiting for three weeks for tendon healing, the animals were euthanized and tendon samples were collected. The mean regenerative histology score, in which vascularity, fibroblast density, epithenon thickness, and collagen fiber orientation were evaluated, was 1.61 in the control group and 2.00 in the experiment group. There was a statistically significant difference between the two groups (p<0.05). In terms of inflammation, the experiment group, with the rate of 2.11, showed less inflammation than the control group, which had the rate of 2.33; however, it was statistically insignificant (p>0.05). In terms of tension values, there was a statistically significant difference between the control group and the experiment group (p<0.05). The ultimate tensile strength values were obtained as 7.9 ± 2.05N for the control group and 11.42 ± 2.37N for the experiment group. In the study, we concluded that the potential of tendon healing can be increased by the prelamination of tendon. Besides, we think tendon prelamination model which we proposed may be advantageous for the following experimental studies as it is easy to implement. 
Keywords: Tendon, Prelamination, Healing