Anhidramniyoz tanılı gebeliklerde antenatal süreç izlemi, gelişim ve komplikasyon takibi
Antenatal process monitoring, development and complication follow-up in pregnancies diagnosed with anhydramniosis
Yazar: BÜŞRA KULULAR
Danışman: PROF. DR. DİLEK ŞAHİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Cerrahi-kadın doğum = Surgery-obs.-gyn. ; Gebelik komplikasyonları = Pregnancy complications ; Süreç takibi = Process monitoring

Özet:
Amaç: Anhidramniyoz; amniyotik sıvının olmamasını ifade eder ve ultrason görüntülemelerinde kordonsuz serbest cep izlenmemesi ile tanı konulur. Anhidramniyoz idiyopatik olabileceği gibi maternal, fetal veya plasental kaynaklı da olabilir. Fetal prognoz altta yatan neden, gebelik yaşı gibi çeşitli faktörlere bağlıdır. Yeterli miktarda amniyotik sıvı normal fetal hareket, akciğer gelişimi ve fetüs ile göbek kordonunun uterin kompresyona karşı tamponlanması için kritik olduğundan, herhangi bir nedenle oligohidramniyoz/anhidramniyoz meydana gelmiş gebelikler fetal deformasyon, pulmoner hipoplazi ve göbek kordonu kompresyonu açısından risk altındadır. Anhidramniyoz artan fetal veya neonatal ölüm riski ile ilişkilidir. Araştırma anhidramniyozun perinatal mortalite ve morbidite üzerindeki etkisini göstermeyi amaçlamıştır.
Gereç ve Yöntem: Yürütülen tez çalışmasında, etik kurul onayı ile Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Perinatoloji servisinde 05.2022-11.2023 tarihleri arasında yatarak takip olmuş, doğum yapmış veya işlem görmüş ve çalışmaya alınma kriterlerini karşılayan 70 gebe incelenmiştir.
Bulgular: Çalışmaya katılan 70 gebenin yaş medyanı 27, tanı konulan anhidramniyoz haftası medyanı 22.5 olarak tespit edildi. 70 hastanın
%22'sinde(n=16) IUGR , %14'ünde (n=10) renal anomali (3 Renal agenezi, 6 multik kistik böbrek, 1 Renal hipoplazi) , %15'inde (n=11) solunum yolu problemleri (4 respiratuar distres sendrom, 2 pnömotoraks, 2 pulmoner hipoplazi ,1 pulmoner hipertansiyon 2 RDS+pnömotoraks) saptanmıştır. 70 hastadan %57'si (n=40) ölü doğum olurken , %21'i (n=15) yenidoğan döneminde exitus olmuştur.
Sonuç: Çalışmamızda anhidramniyoz tanısının küçük haftada konulması ile ölü doğum arasında istatistiksel ilişki saptanmıştır. Solunum yolları problemi olanlarda ve sendromik yüz olanlarda ölü doğumun istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha düşük olduğu saptanmıştır. İntrauterin büyüme geriliği olanlarda anhidramniyoz tanı haftasının daha ileri olması, viabilite ve sendromik yüz ihtimali istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha fazla olduğu görülmüştür. Anhidramniyozlu gebeliklerde renal anomalili bebeği olanlarda viabilite oranı, yenidoğan mortalitesi, solunum yolu problemi ve sendromik yüz ihtimali istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek saptanmıştır. Solunum yolu problemi olan bebeklerde viabilite oranı, yenidoğan mortalitesi, renal anomali ve sendromik yüz ihtimalinin istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek olduğu saptanmıştır. Yenidoğan mortalitesi olanlarda renal anomali daha fazla ve solunum yolu problemi daha fazla idi.

Abstract:
Objective: Anhydramnios; It refers to the absence of amniotic fluid and is diagnosed by not observing a free pocket without a cord on ultrasound images. Anhydramnios may be idiopathic or may have maternal, fetal or placental origin. Fetal prognosis depends on various factors such as underlying cause and gestational age. Since an adequate amount of amniotic fluid is critical for normal fetal movement, lung development, and buffering of the fetus and umbilical cord against uterine compression, pregnancies with oligohydramnios/anhydramnios for any reason are at risk for fetal deformation, pulmonary hypoplasia, and umbilical cord compression. Anhydramnios is associated with an increased risk of fetal or neonatal death. The research aimed to show the effect of anhydramnios on perinatal mortality and morbidity.
Materials And Methods: In the thesis study conducted, with the approval of the ethics committee, 70 pregnant women who were followed up as inpatients, gave birth or underwent the procedure, and met the inclusion criteria in the Perinatology service of Ankara Bilkent City Hospital between 05.2022 and 11.2023 were examined.
Results: The median age of the 70 pregnant women participating in the study was 27, and the median week of anhydramnios diagnosis was 22.5. IUGR in 22% (n=16) of 70 patients, renal anomaly in 14% (n=10) (3 Renal agenesis, 6 multicystic kidney, 1 Renal hypoplasia), respiratory tract in 15% (n=11) problems (4 respiratory distress syndrome, 2 pneumothorax, 2 pulmonary hypoplasia, 1 pulmoner hypertension, 2 RDS+pneumothorax) were detected. While 57% (n=40) of 70 patients had stillbirth, 21% (n=15) died in the neonatal period.
Conclusion: In our study, a statistical relationship was found between the diagnosis of anhydramnios at gestational age and stillbirth. It was found that stillbirth was statistically significantly lower in patients with respiratory problems and syndromic face. It has been observed that the longer the anhydramnios diagnosis week is, the higher the likelihood of viability and syndromic face are statistically significantly in patients with intrauterine growth retardation. The viability rate, neonatal mortality, respiratory tract problems and syndromic face probability were found to be statistically significantly higher in pregnancies with anhydramnios and those with babies with renal anomalies. It has been determined that the viability rate, neonatal mortality, renal anomaly and syndromic face probability are statistically significantly higher in babies with respiratory problems. Renal anomalies and respiratory tract problems were more common in those with neonatal mortality.