Kronik obstruktif akciğer hastalık (KOAH)'lı hastalarda eğitimin hastalık sürecine etkisi
The effect of training on process of disease in patients with copd
Yazar: BETÜL ÖZDEL ÖZTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. AYLİN ÖZGEN ALPAYDIN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Akciğer = Lung ; Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Akciğer hastalıkları-obstrüktif = Lung diseases-obstructive ; Hasta eğitimi = Patient education ; Rehabilitasyon = Rehabilitation ; Yaşam kalitesi = Quality of life

Özet:
Amaç: Çalışmamızda orta ve ağır şiddetli KOAH'lı hastalarda pulmoner rehabilitasyonun (PR) bir parçası olan yapılandırılmış hastalık eğitiminin sağlıkla ilgili yaşam kalitesi ve fonksiyonel parametreler üzerindeki etkisini araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma prospektif bir olgu kontrol çalışma olarak planlanmıştır. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Polikliniğine başvuran orta-ağır şiddetli KOAH tanısı ile takipli ya da yeni tanı alan 45-75 yaş arası hastalardan oluşan 31 olgu, 30 kontrol olmak üzere toplam 61 hasta randomize olarak çalışmaya dahil edildi.
Her hasta solunum fonksiyon testi, 6 Dakika Yürüme Testi, Short form-36 (SF-36), KOAH Değerlendirme Testi (CAT), St George solunum testi (SGRQ), Hastane Anksiyete Depresyon Skalası (HADS), Modified British Medical Research Council (mMRC)  dispne skalası ile değerlendirildi. Olgu grubuna hastalık eğitimi verildi. Hastalarla ayrıca 2 haftada bir telefonla görüşülerek danışmanlık hizmeti verildi. 3. ay sonunda aynı değerlendirme parametreleri ile olgu ve kontrol grubu tekrar değerlendirildi.
Bulgular: 61 hastanın dahil edildiği çalışmamızda yaş ortalaması 62.77±8.53 olarak saptandı. Olgu ve kontrol grubu arasında bazal değerler açısından farklılık yoktu. Olgu grubu eğitim öncesi ve sonrası karşılaştırıldığında CAT, 6DYT mesafe, SRGQ etki ve aktivite alt ölçeklerinde ve toplam skorunda, HADS anksiyete ve depresyon değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı azalma saptanırken SF-36 fiziksel fonksiyon skorunda ise istatistiksel olarak anlamlı artış tespit edildi.
Olgu ve kontrol grubu arasında eğitim sonrası dönemde SF-36 rol güçlüğü ve genel sağlık skorları farklı bulundu.
Sonuç: KOAH hastalarında uygulanan hastalık eğitiminin sağlıkla ilgili yaşam kalitesini arttırdığı ve depresyon ve anksiyete belirtilerini azalttığı saptandı. Ancak egzersiz komponenti olmayan bu PR uygulamasının fonksiyonel etkisi gözlenmedi. Yine de hastalık eğitimi kazanımları göz önünde bulundurularak ulaşım sorunu olan hastalarda egzersiz yapılamazsa bile en azından PR uygulamasının ilk basamağı olan hastalık eğitimi yapılmalıdır.

Abstract:
Background: In our study, we aimed to investigate the effect of training which is part of pulmonary rehabilitation (PR) on quality of life and functional parameters in modarate-severe Chronic obstructive pulmonary disease (COPD)  patients.
Material And Methods: This study was prospective case-control study. Total 61 patients who applied to the Department of Pulmonary Medicine, outpatient unit of Dokuz Eylul University; diagnosed and/or under the follow up as moderate-to severe COPD; being between aged 45-75 were included in the study. Patients were randomized into two groups, education [EG] (n=31) and control [CG] (n=30). Each patient was evaluated by pulmonary function test, 6-Minute Walking Test, COPD Assesment Test (CAT), St George respiratory test (SGRQ), Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), Modified British Medical Research Council (mMRC) dyspnea scale and the Short Form-36 (SF-36). Disease education was provided to the Education Group.  Phone counseling sessions were also provided biweekly. At the end of three months, education and control groups were re-evaluated with the same assessment parameters.
Results: The mean age was determined as 62.77±8.53 years for the whole group. There was no statistically significant difference between baseline values of education and control groups. When we compared the results before and after training in the education group, it was found that statically significant reduction in CAT, SGRQ impact, activity subscales and total scores, HADS anxiety and depression scores and 6MWT distance. There was statically significant increase in SF-36 physical function score.
When we compared the after-training parameters between the EG and CG there was statically significant difference in SF-36 role difficulty and general health subscale scores but there was no statically significant different in the other parameters.
Conclusion: Disease training applied to COPD patients increase the quality of life and reduce the symptoms of depression and anxiety. However, because of lack of exercise component, the functional effect of this PR application was not evaluated. Nevertheless considering these gains, at the least, first step of the PR application, disease education should be done in patients with transportation problems.