Distal radius eklem içi parçalı kırıklarda kapalı redüksiyon ve eksternal tespit
Closed reduction and external fixation in communited intraarticular distal radius fractures
Yazar: ALİ ÇAĞRI TEKİN
Danışman: UZMAN RIFAT KOCABAŞ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Radius distal uç kırıkları travmatolojide en sık karşılaşılan kırıktır. İnsan vücudunun en
hareketli eklemi olan el bileğine, komşuluğu veya çoğunlukla eklemi direkt ilgilendiren
kırıkları sebebiyle oldukça önem arz etmektedir.
Tedavi planlamasında temel olarak klinik ve radyolojik veriler göz önünde
tutulmalıdır. Hastanın yaşı, fiziksel ve bilişsel durumu, mesleği, kemik kalitesi, eşlik eden
diğer patolojiler, travmanın şekli ve şiddeti, kırığın açık ya da kapalı kırık oluşu gibi faktörler
de tedavi planlanmasında oldukça önemlidir. Radius distal ucundaki kırıkların tedavisinde
konservatif tedavi, kapalı redüksiyon ve eksternal fiksatör, perkutan pinleme, açık redüksiyon
gibi pek çok yöntem ve bunların kombinasyonları önerilmiştir. Temel olarak eklem yüzünün
restorasyonu ile gerekli anatomik ve radyolojik parametrelerin dengelenmesi, olumlu sonuçlar
ortaya çıkaracaktır.
Radius distal ucundaki eklem içi kırıklar genellikle instabildir ve alçılı tedavilerinde
iyi bir redüksiyon sağlansa bile redüksiyon kaybı kaçınılmazdır.
Çalışmamızı; 2004 Aralık – 2009 Ocak tarihleri arasındaki dönemde Sağlık Bakanlığı
Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde radius distal
eklem içi parçalı kırığı tanısı ile kapalı redüksiyon ve eksternal tespit tedavisi uygulanan 25'i
kadın, 27'si erkek toplam 52 hasta oluşturmaktadır. Yaş ortalaması 40,8 yıldır. 35 hastada
kırık baskın tarafta ortaya çıkarken, 17 hastada baskın olmayan tarafta görülmektedir .
Fernandez sınıflamasına göre hastaların 11'i Tip I, 41'i Tip V idi. Vakalar ortalama 12,1 ay
takip edilmiştir. Kapalı redüksiyon, eksternal fiksasyon ve ligamentotaksis esasına dayalı
tedaviyle, uzun dönem prospektif takip ve değerlendirilmesi sonucunda başarılı sonuçlar elde
edilmiştir. Sonuçlar fonksiyonel skorlamada % 86, radyolojik skorlamada % 75
oranlarındadır.
Eksternal fiksatör uygulamaları, uygulanması esnasında ve postoperatif dönemde
birçok avantaja sahip olan, hastanın günlük aktivitelerini kısıtlamayan tedavi yöntemidir. Açık
redüksiyon uygulamalarında görülebilen kaynama gecikmesi, kaynamama ve enfeksiyon
problemleri kapalı redüksiyon ve eksternal fiksatör kullanımı ile daha aza indirilir. 
Doğru endikasyon ve doğru hastalarda, uygun şartlarda ve deneyimli ekip
uygulamalarıyla, instabil karakterdeki radius distal uç eklem içi parçalı kırıklarının
tedavisinde kapalı redüksiyon ve eksternal fiksatör uygulamaları, tercih edilmesi gereken
tedavi yöntemidir.

Abstract:
Radius distal end fractures are the most frequently encountered fractures. They have an
very big importance because of the fractures that is related to the wrist that is the most active
joint of the human body, the vicinity thereof or mostly the joint itself.
In treatment planning, basically, the clinical and the radiological data should be
considered. Factors such as the age of the patient, the physical and cognitive condition,
profession, the bone quality, the other concomitant pathologies, the type and severity of the
trauma, the fracture being an open or a closed fracture are also very important in treatment
planning. In the treatment of the radius distal end fractures, many methods such as
conservative treatment, closed reduction and external fixator, percutaneous pinning, open
reduction and their combinations have been proposed. Basically, the balancing of the
anatomical and radiological parameters required for the restoration of the joint face shall give
out positive results.
The in-joint fractures at the radius distal end are usually instable and reduction loss is
inevitable even if a good reduction is obtained in treatment with casts.
Our study consisted of 25 female and 27 male patients, totaling up to 52 patients who
were treated with closed reduction and external identification with a diagnosis of in-radius distal-joint fragmented fractures at the Orthopedics and Traumatology Clinic in Ministry of
Health Okmeydanı Training and Research Hospital in the period December 2004 – January
2009. The age average is 40.8 years. While the fracture occurred on the dominant side in 35
patients, it was observed on the non-dominant side in 17 patients. According to the
classification of Fernandez, 11 of the patients were Type I and 41 were Type V. The cases
were followed up for 12.1 months on the average. With a treatment based on closed reduction,
external fixation and ligamentoxis principle, successful results were obtained through longterm
prospective follow-up and evaluation. The results are at a rate of 86% in the functional
scoring and of 75% in the radiological scoring.
External fixator applications are a treatment method, which has many advantages
during the application and at the postoperative period and does not restrain the daily activities
of the patient. The knitting delays, failing to knit and infection problems that may be
encountered in open reduction applications are reduced using closed reduction and external
fixator.
With correct indication and on correct patients, under appropriate conditions and with
applications by an experienced team, closed reduction and external fixator applications are the
treatment methods that should be preferred for the treatment of in-joint fragmented at the
radius distal end with instable characters.