BT eşliğinde transtorasik akciğer biyopsilerinde koaksiyel sistem, değişik çaplarda iğne ve otolog pıhtı kullanımının tanı ve komplikasyonlara etkisi
The effect of the use of coaxial system, different diameters of needle and autologic cloth on diagnosis and complications in CT-assisted transtoracic lung biopies
Yazar: BÜNYAMİN KORKMAZ
Danışman: DOÇ. DR. SÜLEYMAN BAKDIK
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Akciğer = Lung ; Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Biyopsi = Biopsy ; Biyopsi-iğne = Biopsy-needle ; Komplikasyonlar = Complications ; Pnömotoraks = Pneumothorax ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Teşhis = Diagnosis ; Tomografi-x ışınlı-bilgisayarlı = Tomography-x ray-computed ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Amaç; Retrospektif olarak dizayn edilen bu çalışmanın amacı transtorasik akciğer biyopsilerinde  farklı çapta biyopsi iğnesi kullanılmasının, nonkoaksiyel sistem kullanımının, koaksiyel sistem kullanımının ve otolog kan pıhtısı ile yapılan parankim yamasının tanı ve komplikasyon oluşumuna etkisini  ortaya koymaktır.
Gereç ve Yöntem; 2015-2020 tarihleri arasında,  BT kılavuzluğunda, plevra geçilerek transtorasik biyopsi yapılan 510 hastanın (340 erkek, 140 kadın, ortalama yaş 63,2) verileri değerlendirildi. Teknik uygulamaya ve kullanılan iğne çapına göre hasta grupları oluşturuldu. Hasta gruplarımız 17G koaksiyel iğne ve içerisinden geçebilen 18G tam otomatik biyopsi  iğnesi ile plevranın sadece 18G tam otomatik biyopsi iğnesi ile geçildiği (101 lezyon), 17G koaksiyel iğne ve içerisinden geçebilen 18G tam otomatik biyopsi  iğnesi ile plevranın koaksiyel sistem ile geçildiği (98 lezyon), 19 G koaksiyel iğne ve içerisinden geçebilen 20G tam otomatik biyopsi  iğnesi ile plevranın koaksiyel sistem ile geçildiği (171 lezyon), 19G koaksiyel iğne ve içerisinden geçebilen 20G tam otomatik biyopsi  iğnesi ile plevranın koaksiyel sistem ile geçildiği ve işlem sonrası otolog kan pıhtısının enjekte edildiği (91 lezyon) ve 17G koaksiyel iğne ve içerisinden geçebilen 18G tam otomatik biyopsi  iğnesi ile plevranın koaksiyel sistem ile geçildiği ve işlem sonrası otolog kan pıhtısının enjekte edildiği (49 lezyon ) hastalardan oluşmaktadır. Bu gruplarda biyopsinin etkinliği, tercih edilen yöntemlerin tanı ve komplikasyonlara olan etkileri taranmıştır. 
Bulgular; Başlıca komplikasyonlar parenkimal trakt kontüzyonu (%57,8; 370 girişimin 170'i), pnömotoraks (%24; 510 girişimin 124'ü), tüp gerektiren pnömotoraks (%6,4; 510 girişimin 33'ü) ve hemoptizidir (%14; 510 girişimin 75'i). Girişimlerimizden sadece bir tanesinde hemotoraks gelişti. Hava embolisi ve ölüm meydana gelmedi. En yüksek pnömotoraks oranları otolog kan pıhtısı kullanmamayla (p value;0.004, OR;0.39, CI; 2.01 - 8.28), 18G nonkoaksiyel iğne kullanımı (p value; <0.001, OR;4.08 , CI; 0.21- 0.74), 19G koaksiyel iğne (p value; 0.001, OR;2.92 , CI; 1.52 -5.60), arka ve yanal yaklaşım ((p value; 0.015, OR;2.09 , CI; 1.15-3.78) ve (p value; 0.015, OR;2.46 , CI; 1.18-5.12)), iğne yolunda amfizem varlığı (p value; <0.001, OR;2.93 , CI; 1.69-5.08) ve plevral geçiş-örnek sayısının ≥3 oluşuyla ((p value; 0.011, OR;20.37 , CI; 2.0- 206.8 ) ve (p value; 0.037, OR;1.88 , CI; 1.04 -3.40 )) ilişkilidir. Yüksek oranda, tüp gerektiren pnömotoraks 17G iğne kullanımına karşın 19G koaksiyel iğne kulanımı (p value;0.005, OR;6.01, CI; 1.71-21.05) ve plevral geçiş-örnek sayısının ≥3 oluşuyla ((p value; 0.005, OR;28.8, CI; 2.8-296.1) ve (p value; <0.001, OR;4.2, CI; 1.82-9.94)) ilişkilidir. Parenkimal trakt kontüzyonu gelişimi 18G ve 19G iğne kullanımıyla karşılaştırıldığında 17G iğne kullanımı trakt kontüzyonu ile ilişkilidir ((p value; <0.001, OR;0.33, CI;0.18-0.63) ve (p value; <0.001, OR;0.35, CI; 0.20-0.63)). Parenkimal trakt kontüzyonu varlığı pnömotoraks yokluğu ile ilişkilidir (p value; <0.001, OR;0.31, CI;0.19-0.50).
Sonuç; Otolog kan pıhtı kullanımı ucuz ve kolay ulaşılabilir pnömotoraks gelişimini belirgin azaltan bir yöntemdir. 17G iğne kullanımı 18G iğne ve 19G iğneye kıyasla daha yüksek oranda parenkimal trakt kontüzyonuna neden olmaktadır. Bunun bir sonucu olarak parenkimal trakt kontüzyonu yaparak pnömotoraks oranlarını azaltmaktadır. 17G koaksiyel iğne kullanımı 18G nonkoaksiyel ve 19G koaksiyel iğneye kıyasla daha az oranda pnömotoraks gelişimiyle ilişkilidir. 17G koaksiyel iğne kullanımı 19G koaksiyel iğne kullanımına kıyasla daha düşük oranda tüp gerektiren pnömotorak gelişimine neden olmaktadır. Plevral geçiş sayısı ve örnek saysısında artış pnömotoraks ve tüp gerektiren pnömotoraks gelişiminde artışa neden olmaktadır. İğne yolunda amfizem varlığı pnömotoraks gelişimini artırmaktadır.
Abahtar kelimeler; Biyopsi, 17 Gauge, 18 Gauge, 19 Gauge, koaksiyel sistem, otolog pıhtı, pnömotoraks, akciğer kontüzyonu

Abstract:
Objective; The aim of this retrospectively designed study is to reveal the effects of the use of biopsy needles of different diameters in transthoracic lung biopsies, the use of noncoaxial system, the use of coaxial system, and the parenchymal patch made with autologous blood clot on the diagnosis and complication formation.
Materials and Method; The data of 510 patients (340 males, 140 females, mean age 63.2 years) who underwent CT-guided transthoracic biopsy between 2015 and 2020 were evaluated. Patient groups were formed according to the technical application and the needle diameter used. Our patient groups consist of patients with a 17G coaxial needle and 18G fully automatic biopsy needle that can pass through the pleura with only 18G fully automatic biopsy needle (101 lesions), with a 17G coaxial needle and an 18G fully automatic biopsy needle that can pass through, the pleura is passed through the coaxial system (98 lesions), with a 19 G coaxial needle and a 20G fully automatic biopsy needle that can pass through, the pleura is passed through the coaxial system (171 lesions), with a 19G coaxial needle and a 20G fully automatic biopsy needle that can pass through, the pleura is passed with a coaxial system and autologous blood clot is injected after the procedure (91 lesions) and 17G coaxial needle and an 18G fully automatic biopsy needle that can pass through, the pleura is passed with a coaxial system and autologous blood clot is injected after the procedure (49 lesions).
Results; Major complications consisted of contusion of the parenchymal tract (%57,8; 170 of 370 procedures), pneumothorax (%24; 124 of 510 procedures), pneumothorax requiring tubing (%6,4; 33 of 510 procedures), and hemoptysis (%14; 75 of 51o procedures). Hemothorax developed in only one of our interventions. No air embolism or death occurred. The highest rates of pneumothorax were associated with not using autologous blood clots (p value;0.004, OR;0.39, CI; 2.01 - 8.28), use of 18G noncoaxial needle (p value; <0.001, OR;4.08 , CI; 0.21- 0.74), 19G coaxial needle (p value; 0.001, OR;2.92 , CI; 1.52 -5.60), posterior and lateral approach ((p value; 0.015, OR;2.09 , CI; 1.15-3.78) and (p value; 0.015, OR;2.46 , CI; 1.18-5.12)), presence of emphysema in the needle tract (p value; <0.001, OR;2.93 , CI; 1.69-5.08), and pleural passage-sample count  ≥3 ((p value; 0.011, OR;20.37 , CI; 2.0- 206.8 ) and (p value; 0.037, OR;1.88 , CI; 1.04 -3.40 )). A high incidence of tube-requiring pneumothorax is associated with the use of a 17G needle versus the use of a 19G coaxial needle(p value;0.005, OR;6.01, CI; 1.71-21.05)  and a pleural passage-sample count ≥3 ((p value; 0.005, OR;28.8, CI; 2.8-296.1) ve (p value; <0.001, OR;4.2, CI; 1.82-9.94)).  The development of parenchymal tract contusion is associated with the use of a 17G needle compared to the use of 18G and 19G needles ((p value; <0.001, OR;0.33, CI;0.18-0.63) and (p value; <0.001, OR;0.35, CI; 0.20-0.63)). The presence of parenchymal tract contusion is associated with the absence of pneumothorax (p value; <0.001, OR; 0.31, CI; 0.19-0.50).
Conclusion ; The use of autologous blood clots is an inexpensive and easily accessible method that significantly reduces the development of pneumothorax. The use of 17G needles causes a higher rate of parenchymal tract contusion compared to 18G needle and 19G needle. The use of a 17G coaxial needle is associated with a lower incidence of pneumothorax development compared to 18G noncoaxial and 19G coaxial needles. The use of a 17G coaxial needle causes the development of pneumothorax requiring tubing at a lower rate compared to the use of a 19G coaxial needle. The increase in the number of pleural passages and the number of samples causes an increase in the development of pneumothorax and pneumothorax requiring tube. The presence of emphysema in the needle path increases the development of pneumothorax.
Keywords; Biopsy, 17 Gauge, 18 Gauge, 19 Gauge, coaxial system, autologous clot, pneumothorax, lung contusion