Birinci basamak sağlık kuruluşlarında çalışan hekimlerin çocuk ergen ruh sağlığı hastalıkları ile ilgili deneyimleri ve farkındalıklarının değerlendirilmesi /
Yazar: ELİF YILMAZ
Danışman: PROF. DR. AYŞEN COŞKUN
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Psikiyatrisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Aile hekimliği = Family practice ; Doktorlar = Physicians ; Doktorlar-aile = Physicians-family ; Ergenler = Adolescents ; Ruh sağlığı = Mental health ; Toplum ruh sağlığı hizmetleri = Community mental health services ; Toplum sağlık merkezleri = Community health centers ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Sağlık sistemiyle ilk tıbbi temas noktasını oluşturan birinci basamakta görevli aile hekimlerinin Çocuk Ergen Ruh Sağlığı Hastalıklarının tanısı ve önlenmesindeki rolleri dikkate alınarak konu ile ilgili bilgi düzeyleri, farkındalıklarını belirlemek ve tutumlarını değerlendirmek, bilgi düzeylerinin demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığının saptanması amacı ile planlanmıştır. Ayrıca aile hekimlerinin bu konudaki duyarlılıklarının arttırılması ve ihtiyaç duyulan eğitim çalışmalarının düzenlenmesine katkıda bulunmak ta amaçlarımızın içinde yer almaktadır.
Yöntem: Bu çalışmanın Kocaeli il merkezinde görevli aile hekimlerinin ÇERSH hakkındaki bilgi, farkındalık ve tutumlarını belirlemek amacı ile tanımlayıcı olarak yapılması planlanmıştır. Verilerin toplanmasında; literatür bilgileri doğrultusunda araştırmacı ve sorumlu hoca tarafından geliştirilen bir ölçek formu kullanılması planlanmıştır. Ankette hekimlerin ÇERSH'ye yaklaşım konusunda (tanı, tedavi) kendilerini yeterli görüp görmedikleri, tutumları, yeterlilikleri ve mezuniyet öncesi eğitim ve aile hekimliği asistanlığı sürecindeki eğitimlerine yönelik önerileri değerlendirilmiştir. Çalışmanın internet üzerinden tasarlanan anket formuyla gerçekleştirilmesi planlanmıştır. Çalışma Kocaeli Aile Hekimleri Derneğindeki kayıtlı tüm kullanıcılara anket linki gönderilerek, çalışmaya katılım gönüllülük esas olacak şekilde planlanmıştır. Toplam sayısı 546 olan tüm dernek üyelerinin çalışmaya dahil edilmesi hedeflenmiştir.
Bulgular: Çalışmaya katılan hekimlerin 153'ünün (%59,1) mezuniyet öncesi herhangi bir ÇERS eğitimi almadığı bulunmuştur. Mezuniyet öncesi ÇERS stajı alanların büyük bir kısmı eğitimlerini psikiyatri stajı dahilinde aldıklarını, yalnızca 29'u (%26, 9) eğitimlerini ayrı bir staj olarak aldıklarını belirtmişlerdir. Katılımcıların %56,6'sının mezuniyet sonrası herhangi bir ÇERS eğitimine katılmadığı bulunmuştur. İstatistiksel olarak mezuniyet öncesi tıp eğitimlerinde ÇERS stajı alanlar ve almayanlar arasında tanı koyma ve tedaviyi yönlendirme ve planlama becerileri açısından anlamlı fark saptanmamıştır. ÇERS stajını psikiyatri stajı dahilinde ve ayrı bir staj olarak alan hekimler tanı yeterliliği açısından değerlendirildiğinde çocuklu çağına özgü belli hastalık gruplarında stajı ayrı bir staj olarak alan grubun ölçek puanları istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur.
Sonuç: Katılımcıların ÇERS eğitim süreleri değerlendirildiğinde, katılımcılar arasında ciddi farklılık olduğu gözlenmiştir. Katılımcılar mezuniyet öncesi tıp eğitimindeki ÇERS eğitimlerini değerlendirdiklerinde sadece %5,8'i eğitim sürelerinin yeterli olduğunu düşünmektedir. Çalışmada birinci basamak sağlık kuruluşlarında görevli hekimlerin ÇERS hastalıklarında tanı koyma, tedaviyi planlama, yürütebilme alanlarında kendilerini yetersiz gördükleri bulunmuştur. Çalışma sonuçlarının bu alanlarda farkındalık yaratacağı, birinci basamakta ÇERS hastalıklarına yaklaşımın geliştirilmesine yönelik yapılacak yeni çalışmalara yardımcı olacağı düşünülmektedir.

Abstract:
Objective: The aim of this paper is to determinate the level of knowledge, awareness and attitudes of family physicians working in the primary health care system, which constitute the first medical contact within the health system, and whether their knowledge level differ according to demographic variables while taking their role of prevention and prevention of childhood mental health diseases into consideration. It is also within our aims to increase the sensitivity of family physicians in this regard and to make a contribution for providing the training needs.
Method: It is planned that this study will be done in a descriptive manner with the aim of determining the knowledge, awareness and attitudes on CAMH of the family physicians working in Kocaeli city center. In gathering the data; a scale form developed by the researcher and responsible teacher in the direction of literature information is used. In the questionnaire, it is evaluated whether the physicians see themselves as competent on the CAMH approach (diagnosis, treatment) and their attitudes, qualifications and proposals for pre-service and family medicine education. It is planned that the work will be conducted via a questionnaire form designed by the internet. The study was planned on basis of voluntary participation by sending a survey link to all registered users in Kocaeli Family Physicians Association. It was targeted that all members of the association with a total number of 546 would be included in the study.
Results: Of the physicians participating in the study, 153 (59, 1%) were found not to have received any CAMH training before graduation. Most of the physicians who took an undergraduation CAMH internship reported that they received their education within the scope of psychiatry internship and that only 29 (26, 9%) took their training as a separate internship. It was found that 56, 6% of the participants did not participate in any CAMH training after graduation. Statistically, there were no significant differences between pre-service medical students who took a CAMH internship and those who did not in terms of diagnosis, treatment orientation and planning skills. Among the physicians who received the CAMH internship as a separate internship and those who received it within the scope of psychiatry internship the scale scores of the group who took the internship as a separate internship were found to be statistically significantly higher in terms of diagnosis adequacy, in certain childhood age groups.
Conclusion: It was observed that there was a significant difference among the participants according to the duration of their CAMH training. Only 5, 8% of the respondents think that the training period is enough when they evaluate the CAMH education in undergraduate medical education. In the study, physicians working in primary health care institutions found themselves inadequate in the areas of diagnosis, treatment planning, and operation in CAMH diseases. It is believed that the results of the study will help raise awareness in these areas and help to develop new approaches to the development of the approach to the CAMH diseases in primary care.