Tek böbrek taşlarında mikroperkütan nefrolitotomi ve miniperkütan nefrolitotomi yöntemlerinin karşılaştırılması
Comparison of single kidney stones in micro-pnl and mini-pnl methods
Yazar: MAHMUD ZAHİD ÜNLÜ
Danışman: PROF. DR. AHMET ÖZTÜRK
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Böbrek = Kidney ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek taşları = Kidney calculi ; Cerrahi-ürolojik = Surgery-urologic ; Nefrolitotomi = Nephrolithotomy ; Postoperatif komplikasyonlar = Postoperative complications

Özet:
Amaç:Ekim 2009-Mayıs 2014 tarihleri arasında Meram Tıp Fakültesi Üroloji Kliniğinde 1,5 cm ve altı, unilateral, tek böbrek taşlarında yapılan mikro-PNL ve mini-PNL ameliyatları birbiri ile kıyaslandı. Bu iki grup arasında hastaların yaş, cinsiyet, taş boyutu, taş yerleşimi, ameliyat süreleri, skopi süreleri, postoperatif hastanede yatış süreleri, preop- postoperatif Hb ve serum kreatinin değerleri ile başarı ve komplikasyon oranları açısından retrospektif olarak değerlendirildi. 
Hastalar ve Metod: Toplam 34 hastanın 18 ine mikro-pnl; 16 sına mini-pnl ameliyatı yapıldı.(34 renal ünite) 1. Grup mikro, 2. Grup mini-perkütan grupları olarak adlandırıldı. Tüm hastalar yaş, cinsiyet, semptomlar, taş hastalığı nedeniyle önceden uygulanan işlemler ile yandaş hastalıkları içeren bir klinik sorgu formu ile değerlendirildi. Yirmi iki hasta çocuk yaş grubundaydı. Bütün hastaların ameliyat öncesi incelemeleri, ameliyat pozisyonu, ameliyat tekniği ve anestezi protokolü aynıydı. Tüm hastaların taşsızlık durumu postoperatif 1. gün çekilen direk üriner sistem grafisi (DÜSG), gerektiğinde 1.ayda çekilen DÜSG, ultrasonografi (USG) ve/veya nonkontrast spiral bilgisayarlı tomografi (BT) ile değerlendirildi. Sonrasında rezidü taşı kalanlar başarısız olarak değerlendirildi.  Rezidü taşı kalanlara ikinci işlem ya da takip uygulandı. Gelişen komplikasyonlar majör ve minör olarak kaydedildi.
Bulgular: 18 mikro perkütan nefrolitotomi (mikro-PNL) hastasının 10'u erkek (%55,6), 8'i kadın (%44,4), yaş ortalaması 33,6, ortalama taş boyutu 9,6 milimetre ve 12 (%66,6)'inde sağ böbrek taşı, 6 (%33,3)'inde sol böbrek taşı mevcuttu.16 mini perkütan nefrolitotomi (mini-PNL)  hastasının 7' si erkek (%43,8), 9'u kadın (%56,2), yaş ortalaması 4,9, ortalama taş boyutu 10,9 milimetre ve 5 (%31,3)'inde sağ böbrek taşı, 11 (%68,7)'inde sol böbrek taşı mevcuttu. Mikro ve mini-PNL gruplarında ortalama operasyon süresi sırasıyla(54,7/55 dakika), ortalama skopi süresi (155/274 saniye) ve ortalama hastanede kalış süresi (4,39/6,1 gün) olarak tesbit edildi.Mikro-PNL uygulanan grupta 16 (%88,9) tam taşsızlık sağlandı, 1 (%5,5) klinik önemsiz rezidüel fragman (KÖRF) ve 1(%5,5) taşa ulaşılamaması nedeniyle rezidü tesbit edildi ve 3 ay sonra PNL yapılarak taşsızlık sağlandı. Mini-PNL uygulanan grupta 16 hastada (% 100) tam taşsızlık sağlandı. Mikro ve mini-PNL gruplarındaki postoperatif Hb değerlerindeki düşüş istatistiksel olarak anlamlı kabul edilirken, kreatinin değerlerindeki yükselme mikro-PNL de anlamsız, mini-PNL de anlamlı olarak bulundu. Mikro-PNL grubunda 18 hastanın 3 (%16,6) ünde postoperatif komplikasyon gelişti. 1 (%5,55) hastada postoperatif taşikardi, 1 (%5,55) hastada postoperatif şiddetli ağrı ve 1 (%5,55) hastada replasman gerektirecek postoperatif kanama gözlendi. Mini-PNL grubunda 16 hastanın 4 (%25) ünde postoperatif komplikasyon gelişti. 2 (%13) hastada ateş (38°C ↑), 1 (%6,25) hastada postoperatif konvulsiyon ve 1 (%6,25) hastada postoperatif batın distansiyonu gelişti.
Sonuç:Böbrek taşlarının cerrahi tedavisinde teknolojik gelişmelerle birlikte; daha fazla taşsızlık oranına sahip ancak daha az komplikasyona neden olan minimal invaziv yöntemler geliştirilmektedir. Önce mini-PNL daha sonra da mikro-PNL yöntemleri endoürolojinin kullanımına sunulmuştur. Tercih yapılırken mini-PNL deki komplikasyon oranlarına ve mikro-PNL deki taşsızlık oranlarına dikkat edilmelidir.

Abstract:
Amaç:Ekim 2009-Mayıs 2014 tarihleri arasında Meram Tıp Fakültesi Üroloji Kliniğinde 1,5 cm ve altı, unilateral, tek böbrek taşlarında yapılan mikro-PNL ve mini-PNL ameliyatları birbiri ile kıyaslandı. Bu iki grup arasında hastaların yaş, cinsiyet, taş boyutu, taş yerleşimi, ameliyat süreleri, skopi süreleri, postoperatif hastanede yatış süreleri, preop- postoperatif Hb ve serum kreatinin değerleri ile başarı ve komplikasyon oranları açısından retrospektif olarak değerlendirildi. 
Hastalar ve Metod: Toplam 34 hastanın 18 ine mikro-pnl; 16 sına mini-pnl ameliyatı yapıldı.(34 renal ünite) 1. Grup mikro, 2. Grup mini-perkütan grupları olarak adlandırıldı. Tüm hastalar yaş, cinsiyet, semptomlar, taş hastalığı nedeniyle önceden uygulanan işlemler ile yandaş hastalıkları içeren bir klinik sorgu formu ile değerlendirildi. Yirmi iki hasta çocuk yaş grubundaydı. Bütün hastaların ameliyat öncesi incelemeleri, ameliyat pozisyonu, ameliyat tekniği ve anestezi protokolü aynıydı. Tüm hastaların taşsızlık durumu postoperatif 1. gün çekilen direk üriner sistem grafisi (DÜSG), gerektiğinde 1.ayda çekilen DÜSG, ultrasonografi (USG) ve/veya nonkontrast spiral bilgisayarlı tomografi (BT) ile değerlendirildi. Sonrasında rezidü taşı kalanlar başarısız olarak değerlendirildi.  Rezidü taşı kalanlara ikinci işlem ya da takip uygulandı. Gelişen komplikasyonlar majör ve minör olarak kaydedildi.
Bulgular: 18 mikro perkütan nefrolitotomi (mikro-PNL) hastasının 10'u erkek (%55,6), 8'i kadın (%44,4), yaş ortalaması 33,6, ortalama taş boyutu 9,6 milimetre ve 12 (%66,6)'inde sağ böbrek taşı, 6 (%33,3)'inde sol böbrek taşı mevcuttu.16 mini perkütan nefrolitotomi (mini-PNL)  hastasının 7' si erkek (%43,8), 9'u kadın (%56,2), yaş ortalaması 4,9, ortalama taş boyutu 10,9 milimetre ve 5 (%31,3)'inde sağ böbrek taşı, 11 (%68,7)'inde sol böbrek taşı mevcuttu. Mikro ve mini-PNL gruplarında ortalama operasyon süresi sırasıyla(54,7/55 dakika), ortalama skopi süresi (155/274 saniye) ve ortalama hastanede kalış süresi (4,39/6,1 gün) olarak tesbit edildi.Mikro-PNL uygulanan grupta 16 (%88,9) tam taşsızlık sağlandı, 1 (%5,5) klinik önemsiz rezidüel fragman (KÖRF) ve 1(%5,5) taşa ulaşılamaması nedeniyle rezidü tesbit edildi ve 3 ay sonra PNL yapılarak taşsızlık sağlandı. Mini-PNL uygulanan grupta 16 hastada (% 100) tam taşsızlık sağlandı. Mikro ve mini-PNL gruplarındaki postoperatif Hb değerlerindeki düşüş istatistiksel olarak anlamlı kabul edilirken, kreatinin değerlerindeki yükselme mikro-PNL de anlamsız, mini-PNL de anlamlı olarak bulundu. Mikro-PNL grubunda 18 hastanın 3 (%16,6) ünde postoperatif komplikasyon gelişti. 1 (%5,55) hastada postoperatif taşikardi, 1 (%5,55) hastada postoperatif şiddetli ağrı ve 1 (%5,55) hastada replasman gerektirecek postoperatif kanama gözlendi. Mini-PNL grubunda 16 hastanın 4 (%25) ünde postoperatif komplikasyon gelişti. 2 (%13) hastada ateş (38°C ↑), 1 (%6,25) hastada postoperatif konvulsiyon ve 1 (%6,25) hastada postoperatif batın distansiyonu gelişti.
Sonuç:Böbrek taşlarının cerrahi tedavisinde teknolojik gelişmelerle birlikte; daha fazla taşsızlık oranına sahip ancak daha az komplikasyona neden olan minimal invaziv yöntemler geliştirilmektedir. Önce mini-PNL daha sonra da mikro-PNL yöntemleri endoürolojinin kullanımına sunulmuştur. Tercih yapılırken mini-PNL deki komplikasyon oranlarına ve mikro-PNL deki taşsızlık oranlarına dikkat edilmelidir.