Avrupa Yeşil Mutabakatı öncesi ve sonrası Türkiye çevre politikaları: Politika transfer sürecinin analizi
Turkish enviromental policies before and after the European Green Deal: Analiysis of the policy transfer process
Yazar: ÖZGE EMİCİ
Danışman: PROF. DR. GÖKHAN ORHAN
Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science

Özet:
İklim değişikliği 1990'lı yıllardan itibaren küresel bir sorun haline gelerek etkilerini göstermeye başlamıştır. Bu doğrultuda küresel bir çaba ortaya koyan Avrupa Birliği, çevreyi korumaya ve iklim değişikliğini önlemeye yönelik düzenlemeler getirmiştir. Aday üye olan Türkiye'den de bu politikaları transfer etmesi beklenmektedir. Uyum süreci tam üyelik bağlamında şekillenmeye devam ederken çevre politikalarına yeni bir seviye getiren Avrupa Yeşil Mutabakat ile ilişkiler değişmektedir. Avrupa Yeşil Mutabakat çerçevesinde birçok sektörde yeşil ekonomiye geçiş hedeflenmektedir. Yeşil ekonomiye geçiş sürecinde gelişmekte olan ve AB ülkeleri ile aynı fırsatlara sahip olmayan ülkeler için mali yardımları kapsayan "adil geçiş" hedefi belirlenmiştir. Anlaşma kapsamında belirlenen değişiklikleri gerçekleştirmeyen ülkeleri farklı yükümlülükler beklemektedir. Mutabakat özellikle ticari alanda mali yükümlülükler getirmesi nedeniyle, ülkelerin politika transferlerini gerçekleştirmesinde itici bir güç olmuştur. Siyasi ilişkilerle paralellik gösteren uyum süreci, çevre müktesebatında da değişiklikler getirmektedir. Türkiye'nin mevzuat uyumu konusunda gelişme göstermesinin yanı sıra uygulamada yetersiz olduğu görülmektedir. Bu bağlamda bu çalışma, ilişkiler doğrultusunda ilerleyen uyum çalışmalarını ve gerçekleştirilen faaliyetleri incelemektedir. Tezin temel bulguları, Türkiye'nin uyum sürecinin ilişkiler ölçeğinde ilerlemesi ve yönetmeliklerde sağlanan uyumun uygulama aşamasına geldiğinde yetersiz olduğunu açıklamaktadır. Tez, Türkiye'nin mutabakata uyum sağlama yükümlülüğüne yer verirken, uyumun gerçekleşmemesi durumunda gerçekleşecek ihtimallere yer vermektedir

Abstract:
Climate change has become a global problem since the 1990s and has begun to show its effects. Making a global effort in this direction, the European Union has brought regulations to protect the environment and prevent climate change. Turkey, which is a candidate member, is also expected to transfer these policies. As the adaptation process continues to take shape in the context of full membership, relations are changing with the European Green Deal, which brings a new level to environmental policies. A transition to a green economy is aimed in many sectors within the framework of the European Green Deal. During the transition to a green economy, a "fair transition" target, which includes financial aid for developing countries that do not have the same opportunities as EU countries, has been determined. Different obligations await the countries that do not implement the changes determined within the scope of the agreement. The agreement has been a driving force in the realization of policy transfers by countries, especially since it brings financial obligations in the commercial field. The adaptation process, which is in parallel with the political relations, also brings changes in the environmental acquis. While Turkey has made progress in terms of legislative alignment, it is observed that it is insufficient in practice. In this context, this study examines the adaptation efforts and activities carried out in line with the relations. The main findings of the thesis explain that Turkey's adaptation process develops in parallel with relations and that the regulations in Environmental Policies are insufficient in practice. While the study includes Turkey's obligation to comply with the agreement, it also includes the possibilities that will occur in case of failure to comply.