Sanayi 4.0 ve istihdam üzerindeki etkileri
Industry 4.0 and its effects on employment
Yazar: SONGÜL ÇAKMAK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÜMİT BOZOKLU
İstanbul Gedik Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / İşletme Yönetimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Endüstri ve Endüstri Mühendisliği = Industrial and Industrial Engineering
Dizin: Endüstri 4.0 = Industrial 4.0 ; Otomasyon = Automation ; İstihdam = Employment ; İş gücü piyasası = Labour market ; İşsizlik = Unemployment

Özet:
Dünya tarihinde insanların tarıma geçmesi, yerleşik hayata geçmesini de getirmiştir. Binlerce yıl tarıma bağlı bir öztüketim ile iktisadi faaliyetini sürdüren insanlar 18. yüzyılda gerçekleşen fabrikaların kurulması ile pazar için kitlesel üretime geçmişlerdir. Tarım ve sanayide meydana gelen değişimler toplumsal hayatı, devletleri ve ekonomik faaliyeti tümüyle değiştirdiği için devrim olarak adlandırılmaktadır. 
Sanayi Çağı'nda dört dönüşüm dalgası vardır. Sanayi 1.0 veya Birinci Sanayi Devrimi buhar makinelerinin icadı ile başlayan devrimi ifade eder. Sanayi 2.0 elektriğin üretimde kullanılmasıyla meydana gelen değişimleri tanımlar. 20. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkan Üçüncü Sanayi çağında internet üretim teknolojilerinden ziyade pazarlama ve iletişim amacıyla kullanılmıştır. Sanayi 4.0 dijital teknolojilerin endüstriye uygulanmasıyla başlar. Robotların üretimde yaygın kullanımı bu dönemde başlamıştır. 
Otonom robotların, yapay zekanın ve nesnelerin internetinin üretimde kullanılmasıyla başlayan köklü değişimler ise Sanayi 4.0 olarak adlandırılmaktadır. İlk üç sanayi devrimi kentleşme ve hizmet sektörünün gelişmesi gibi yapısal dönüşümlere neden olurken, sürekli bir teknolojik işsizlik yaratmamıştır. Sanayi 4.0 teknolojileri ise araştırmacıları teknolojik işsizlik açısından "Bu defa farklı mı olacak?" sorusunu sormaya yöneltmektedir.
Teknolojinin işsizlik üzerindeki etkisi üzerinde üç temel görüş vardır. Birinci görüş teknolojik gelişmenin işsizlik yaratacağına dair tezi savunan karamsar yaklaşımdır. Bu yaklaşıma göre makineler ile çalışanlar arasında ikame etkisi baskındır. İkinci görüşe göre teknolojik gelişmeler işgücü üzerinde tamamlayıcıdır. Kurulan her bir makine yeni işler yaratır. Üçüncü görüşe göre ise  ikame etkisi kısa dönemde geçerli olsa da uzun dönemde tamamlayıcı işgücünü tamamlayıcı olarak yeniden tahsis yoluyla farklı iş alanlarına geçecektir.
Bu çalışma, Sanayi 4.0 teknolojilerinin Türkiye ve Dünya işgücü piyasasındaki etkilerini araştırmaya yöneliktir. Bu tezin temel savunusu Sanayi 4.0 teknolojilerinin Türkiye özelinde literatürde belirtilenden daha küçük bir etkiye neden olacağıdır.

Abstract:
In the World history, the transition of people to agriculture has led to fundamental changes such as adoption of civil life. Human beings who sustained their economic activity with thousands of years of self-consumption connected to agriculture started mass production for the market with the establishment of factories in the 18th century. Changes in agriculture and industry are called revolution because they radically changed social life, states and economic activity.
There is four waves of transformation in the Industrial Age. Industry 1.0 or the First Industrial Revolution refers to the revolution that began with the invention of steam engines. Industry 2.0 defines the changes that occur when electricity is used in production. Industry 4.0, which emerged in the second half of the 20th century, begins with the application of digital technologies to the industry. The widespread use of robots in production started in this period. In the third industrial era, internet was used for marketing and communication purposes rather than production technologies.
The fundamental changes that began with the use of autonomous robots, artificial intelligence and the Internet of objects in production are called Industry 4.0. While the first three industrial revolutions caused structural transformations such as urbanization and the development of the service sector, they did not create continuous technological unemployment. Industry 4.0 technologies, on the other hand, lead researchers to ask the question: "Will this time be different? in terms of technological unemployment.
There are three main views on the impact of technology on unemployment. The first view is the pessimistic approach that advocates the thesis that technological development will create unemployment. According to this approach, the effect of substitution is dominant between machines and employees. In the second view, technological developments are complementary to the workforce. Each installed machine creates new jobs. The third view is that although the substitution effect is valid in the short term, the complementary workforce will be transferred to different fields of work through reallocation.
In this study, the effects 4.0 technologies on labour market is investigated. This thesis asserts that industry 4.0 technologies will result in a smaller special effect than reported in the literature for the case of Turkey.