Evlilik uyumu ve doyumunun yordayıcısı olarak çocukluk çağı örselenme yaşantıları
Childhood trauma experiences as predictors of marital adjustment and satisfaction
Yazar: SERAP MELEK KILIÇ
Danışman: PROF. DR. TURAN AKBAŞ
Çukurova Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Psikoloji = Psychology
Dizin: Evlilik doyumu = Marital satisfaction ; Evlilik uyumu = Marital adjustment ; Eğitim psikolojisi = Education psychology ; Sosyodemografik değişkenler = Sociodemographic variables ; Çocukluk çağı travmaları = Childhood traumas

Özet:
Bu araştırmada evli bireylerin çocukluk çağı örselenme yaşantıları ile evlilik uyumu ve doyumları arasındaki ilişkilerin ortaya çıkarılması ve evlilik uyumu/doyumunu etkileyen sosyo-demografik değişkenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçlarla, 1112 katılımcıya (1024 kadın ve 88 erkek), "Çocukluk Çağı Örselenme Yaşantıları Ölçeği", "Evlilik Uyum Ölçeği" ve "Evlilik Doyum Ölçeği" uygulanmıştır. Kişisel verilerin elde edilmesi için ise araştırmacı tarafından oluşturulan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde Pearson korelasyon analizi, bağımsız gruplar t testi, tek yönlü ANOVA ve çoklu regresyon analizleri kullanılmıştır.
Araştırma sonucunda, katılımcıların genel örselenme düzeyleri, fiziksel istismar düzeyleri, cinsel istismar düzeyleri, duygusal istismar ve ihmal düzeyleri ile evlilik uyumu ve evlilik doyumu düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulgulanmıştır. Örselenme yaşantılarının evlilik uyumu ve evlilik doyumunu anlamlı bir düzeyde yordadığı ve her iki değişken için de etki düzeyi en yüksek olan alt boyutun duygusal istismar olduğu tespit edilmiştir. 
	Evlilik uyumuna etki eden sosyo-demografik değişkenlerin cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, evlilik öncesi tanışma biçimi, evlilik süresi, evlilik sayısı, çocuk sayısı, aile gelir düzeyi, daha önce bireysel/çift psikolojik desteği almış olma durumu, büyüme ortamı ve aile ile aynı yerde yaşama durumu olduğu saptanmıştır. Çiftin yaşadığı yerin ise evlilik uyumunu etkilemediği anlaşılmıştır.
	Son olarak, evlilik doyumuna etki eden sosyo-demografik değişkenlerin ise cinsiyet, eğitim düzeyi, evlilik öncesi tanışma biçimi, aile gelir düzeyi, daha önce bireysel/çift psikolojik desteği almış olma durumu ve aile ile aynı yerde yaşama durumu olduğu belirlenmiştir. Yaş, evlilik süresi, çocuk sayısı, evlilik sayısı, büyüme ortamı ve çiftin yaşadığı yerin ise evlilik doyumuna anlamlı etkileri olmadığı görülmüştür.

Abstract:
In this study, it was aimed to determine the relationships between childhood trauma experiences and marital adjustment/satisfaction and find out the socio-demographic variables that affect marital adjustment and satisfaction. With these purposes in mind, 1112 participants (1024 females and 88 males) were administered the "Childhood Trauma Questionnaire", "Marital Adjustment Test", and "Marital Satisfaction Scale". A "Personal Data Form" developed by the researcher was used to collect participants' personal data. In the analysis of the data, Pearson product-moment correlations, independent samples t-tests, one way ANOVAs and multiple regression analyses were utilized. 
As a result of the analyses, significant positive correlations were obtained between participants' general trauma levels, physical abuse levels, sexual abuse levels, emotional abuse and neglect levels and marital adjustment/satisfaction levels. Childhood trauma experiences came out to be significant predictors of marital adjustment and marital satisfaction, with the biggest effect size belonging to the emotional abuse subcomponent of childhood trauma for both dependent variables.
The socio-demographic variables with statistically significant effects of marital adjustment were found to be gender, age, level of education, method of introduction before marriage, duration of marriage, number of marriages, number of children, family income level, whether or not to have got individual/couple psychological counseling, upbringing environment, and whether or not to live in the same province as the families of the husband/wife. The characteristics of the place where the couple resides in was found to not have any significant effect on marital adjustment.
Finally, the socio-demographic variables that have significant effects on marital satisfaction were found to be gender, level of education, method of introduction before marriage, family income level, whether or not to have got individual/couple psychological counseling, and whether or not to live in the same province as the families of the husband/wife. The variables that did not have any significant effects of marital satisfaction were detected as age, duration of marriage, number of children, number of marriages, upbringing environment, and the characteristics of the place where the couple resides in.