Diyalize yeni başlayan hastalarda hemodiyaliz ve periton diyaliz tedavilerinin oksidatif stres ve inflamasyon üzerine etkisi
The effects of different renal replacement modalities on oxidative stress and inflammation in ckd patients who recently started a dialysis procedure
Yazar: HAVA CİLAN
Danışman: DOÇ. DR. MURAT HAYRİ SİPAHİOĞLU
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Diyaliz = Dialysis ; Diyaliz hastaları = Dialysis patients ; Oksidatif hasar = Oxidative damage ; Periton diyalizi = Peritoneal dialysis ; Renal diyaliz = Renal dialysis ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Amaç: Rutin olarak bir diyaliz programına yeni dahil olan KBY hastalarında farklı renal replasman yöntemlerinin oksidatif stres ve inflamasyon üzerindeki etkilerini değerlendirmektir.Gereç (Hastalar) ve Yöntem: Bu prospektif çalışmada 138 evre 5 KBY hastası ve 30 sağlıklı gönüllü değerlendirildi. Hastalar kendi seçimleri doğrultusunda HD ve PD gruba ayrıldı. 54 HD ve 51 PD hastası ve 30 sağlıklı gönüllü çalışmayı tamamladı. Çalışmanın başlangıcında diyaliz hastalarından ve kontrol grubundan, 6. Ayda ise sadece diyaliz hastalarından oksidatif stres ve inflamasyon parametreleri için kan örnekleri alındı. Hastalarda hs-CRP nefelometrik yöntemle ölçüldü, IL-6, IL-10 ve F2 isoprostan ölçümleri ELISA yöntemiyle, SOD ve TAK ölçümleri spektrofotometrik yöntemle yapıldı.Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların ve kontrol grubunun cinsiyet dağılımı benzerdi. Yaş ortalamaları HD grubunda 59.22±11.2 yıl, PD grubunda 43.96±15.62, kontrol grubunda 42.6 ± 5.0 idi. Kontrol grubu ile PD grup arasında yaş ortalamaları benzer idi fakat HD grubun yaş ortalaması diğer iki gruptan yüksekti. Hasta grubunda çalışma başlangıcında hs-CRP ve IL-6 düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek (p<0.001, p<0.001 sırasıyla), IL-10 düzeyleri ise anlamlı olarak düşük (p=0.008) saptandı. hs-CRP, IL-6 ve IL-10 düzeyleri açısından PD ve HD grupları arasında anlamlı farklılık saptanmadı. HD grubunda hs-CRP ve IL-10 düzeyleri çalışma başlangıcı ile 6. ayda benzer olarak saptandı. IL-6 düzeyleri bazale göre 6. ayda anlamlı şekilde azalmış saptandı (p=0.016). PD grubunda çalışmanın 0. ve 6. ayındaki hs-CRP ve IL-10 düzeyleri açısından anlamlı farklılık saptanmadı. Fakat IL-6 düzeyleri bazale göre 6. ayda azalmış olarak saptandı (p<0.001). Çalışmanın 6. ayında hs-CRP ve IL-10 düzeyleri açısından HD ve PD hastaları arasında anlamlı farklılık saptanmadı. IL-6 düzeyleri HD grubunda anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0.001). Çalışma başlangıcında hasta grubunda F2 isoprostan düzeyi kontrol grubundan anlamlı olarak yüksek (p<0.001), fakat SOD ve TAK düzeyleri ise anlamlı olarak düşük (p=0.001, p=0.024 sırasıyla) saptandı. F2 izoprostan, SOD ve TAK düzeyleri açısından HD ve PD grupları arasında anlamlı farklılık saptanmadı. HD grubunda bazale göre 6. ayda F2 isoprostan düzeyi anlamlı olarak yüksek saptandı (p=0.019). SOD ve TAK düzeyleri anlamlı farklılık saptanmadı. PD grubunda bazale göre 6. ayda F2 izoprostan ve TAK düzeyi açısından anlamlı bir farklılık yoktu fakat SOD düzeyleri anlamlı olarak düşük saptandı (p=0.015). Çalışma 6. ayında F2 izoprostan düzeyi HD grubunda, PD grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptandı (p=0.004). SOD ve TAK düzeyleri açısından HD ve PD grupları arasında istatistiksel anlamlı farklılık saptanmadı. Çalışma başlangıcında IL-6 ile F2 izoprostan arasında (r:0.233, p=0.019), IL-10 ile TAK arasında (r:0.199, p=0.043), SOD ile ürik asit arasında (r:0.252, p=0.012) doğru orantılı ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptandı. Çalışmanın 6. ayında IL-6 ile F2 izoprostan arasında (r:0.309, p=0.002), IL-10 ile TAK arasında (r:0.234, p=0.016) doğru orantılı ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptandı.Sonuç: SDBY hastalarında oksidatif stres ve inflamasyon artış göstermektedir. Diyalizle birlikte inflamasyonda iyileşme olmakla beraber HD hastalarında oksidatif stres artış göstermektedir. Bu nedenle diyaliz hastalarına antioksidan tedavisinin verilmesinin yararlı olacağına inanmaktayız.

Abstract:
Aim: The aim of the study is to evaluate the effects of different renal replacement modalities on oxidative stres and inflammation in CKD patients who recently started a dialysis procedureMaterial and Method: In this prospective study 138 stage 5 CKD patients and 30 healthy volunteers were evaluated. The patients were seperated into HD or PD groups according to their choice. Totally 54 HD and 51 PD patients and 30 healthy volunteers completed the study. At the beginning of the study blood samples for oxidative stress and inflammation parameters were taken from the dialysis patients and control group but at the 6th month blood samples were collected only from dialysis patients. The hs-CRP was measured by nephelometric method; IL-6, IL-10 and F2 isoprostane were evaluated by ELISA method; SOD and TAK were measured by spectrophotometer.Results: Gender distribution of patient and control groups of the study were similar. The mean age was 59.22±11.2 years in the HD group and 43.96±15.62 years in the PD group and 42.6 ± 5.0 years in the control group. The mean age of the control and PD groups was similar but the mean age of the HD group was higher than the two of them. At the beginning of the study, in the patient group hs-CRP and IL-6 levels were significantly higher (p<0.001, p<0.001 respectively), but IL-10 levels were detected significantly lower than the control group (p=0.008). There was no significant difference between HD and PD groups for hs-CRP, IL-6 and IL-10 levels. In the HD group, when compared to basaline value the hs-CRP and IL-10 levels were similar at the beginning and 6 months later. The IL-6 levels significantly decreased at the 6th month (p<0.001). In the PD group, at 0 and 6 months there was no significant difference for hs-CRP and IL-10 values, but IL-6 levels decreased significantly at the 6th month according to baseline (p<0.001). At the 6th month of the study, there was no significant difference for hs-CRP and IL-10 levels between HD and PD patients. The IL-6 levels were detected siginificantly high in the HD group (p<0.001). In the patient group at the beginning of the study, the levels of F2 isoprostane detected significantly higher (p<0.001) but, SOD and TAK levels were significantly lower detected than the control group (p=0.001, p=0.024 respectively). The levels of F2 isoprostane, SOD and TAK did not differ significantly between HD and PD groups. At the 6th month when compared to the basaline the F2 isoprostane level was significantly high in the HD group (p=0.019) but SOD and TAK levels did not show statistical significance. In the PD group the levels of F2 isoprostane and TAK were not different from the baseline levels but SOD level was detected significantly low (p=0.015). At the 6th month of study the F2 isoprostane level was significantly higher in the HD group than the PD group (p=0.004). There was not any statistical difference between the HD and PD groups for SOD and TAK levels. At the beginning of the study there was a positive correlation and statistical significance between IL-6 and F2 isoprostane (r:0.233, p=0.019); IL-10 and TAK (r:0.199, p=0.043); SOD and üric acid (r:0.252, p=0.012).At the 6th month of the study there was a positive correlation and statistical significance between IL-6 and F2 isoprostane (r:0.309, p=0.002); IL-10 and TAK (r:0.234, p=0.016).Conclusion: Oxidative stres and inflammation increases in ESRD patients. The inflammation improves with dialysis, nevertheless oxidative stres increases in the HD patients. Therefore, we believe that it would be benifical to give antioxidant theraphy to dialysis patients