Fiberoptik bronkoskopi eşliğinde perkütan trakeostomi açılmasında farklı havayolu yöntemlerinin etkinliğinin karşılaştırılması
Comparison of the effectiveness of different airway management methods during percutaneous tracheostomy
Yazar: ELİF GÖKTAŞ
Danışman: DOÇ. DR. ZEKİ TUNCEL TEKGÜL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Bronkoskopi = Bronchoscopy ; Entübasyon = Intubation ; Laringeal maskeler = Laryngeal masks ; Trakeostomi = Tracheostomy ; Yoğun bakım üniteleri = Intensive care units

Özet:
ÖZET Amaç: Perkütan dilatasyonel trakeostomi (PDT) yoğun bakımlarda sık uygulanan bir prosedürdür. PDT sırasında havayolunun idamesi endotrakeal tüp (ETT) veya LMA ile sağlanabilmektedir. Hangi havayolu yönteminin daha iyi olduğunu karşılaştıran birçok çalışma olmasına rağmen bu konu netlik kazanmamıştır. Amacımız her iki yöntemi işlem süresi, başarı oranı, komplikasyonları, karbondioksit artışı ve hemodinami açısından karşılaştırmaktır. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız prospektif, randomize, açık etiketli olarak planlandı. Çalışmada PDT planlanan 52 hasta analiz edildi. Hastalar G1 (ETT Grubu) ve G2 (LMA Grubu) olmak üzere 2 gruba ayrıldı. G1 grubuna fleksibl fiberoptik bronkospi eşliğinde Griggs yöntemiyle trakeostomi açıldı, havayolu sağlanmasında ETT kullanıldı. G2 grubuna ise yine fleksibl fiberoptik bronkospi eşliğinde Griggs yöntemiyle trakeostomi açıldı, havayolu sağlanmasında LMA kullanıldı. G1 ve G2' de seçilen havayolu yöntemi işlemin sonuna kadar havayolu idamesinde kullanılabildiyse başarılı, kullanılamadıysa başarısız olarak adlandırıldı. İşlem boyunca 3 dakikada bir hemodinamik parametreler (Sistolik ve diyastolik kan basıncı, kalp atım hızı, satürasyon), ek anestezik ve analjezik gereksinimi, komplikasyon gelişimi (kanama, pnömotoks, hipoksi, regürjitasyon vb), işlem süreleri, varsa havayolu yönteminin değişimi kaydedildi. Belirlenen aralıklarda kan gazı analizi yapılarak karbondioksit artışı iki grup arasında karşılaştırıldı. 
Bulgular: Çalışmamızda benzer demografik veriler elde edildi. Yöntemin başarısı ve total işlem süreleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p=0,464). Havayolu sağlama süresi ve fiberoptik görüntüleme süreleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,047, p=0,045). Nabızlar için sadece 3. dk. nabız kontrolleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,033). Sistolik basınçlar için sadece 3., 6., 27. ve 30. dk. basınç kontrolleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Hipoksi, G1 grubunda 8 (%30,8) hastada, G2 grubunda 1 (%3,8) hastada gözlendi. Hipoksi açısından gruplar arasında istatistiksel olarak 
x 
 
anlamlı fark bulundu (p=0,010). CO2 artışları açısından gruplar arasında istatistiksel anlamlı bir fark bulunmadı. 
Sonuç: PDT sırasında havayolu yöntemi olarak LMA ve ETT kullanımının başarı oranları ve total işlem süreleri arasında istatistiksel anlamlı bir fark bulunmadı. ETT grubu ile hipoksi gelişimi daha fazla, hemodinamiye sempatik uyarı daha fazla ve ilave anestezik gereksinimi daha fazla olduğundan, komplikasyonlar arasında ise istatistiksel anlamlı bir fark olmadığından biz yoğun bakımlarda PDT açılması sırasında LMA kullanılmasını önermekteyiz. 
Anahtar Kelimeler: Trakeostomi, Havayolu yönetimi, Laringeal maske

Abstract:
ABSTRACT 
Aim: Percutaneous dilatational tracheostomy (PDT) is a common procedure in intensive care units. Airway maintenance during PDT can be achieved with an endotracheal tube or LMA. Although there are many studies comparing which airway method is better, this issue is not clear. Our aim is to compare both methods in terms of procedure time, success rate, complications, increase in carbon dioxide and hemodynamics. 
Methods: Our study was planned as a prospective, randomized, open-label. 52 patients were analyzed in the study. The patients were divided into 2 groups as G1 (ETT Group) and G2 (LMA Group). In the G1 group, a tracheostomy was performed with the Griggs method, accompanied by flexible fiberoptic bronchospi, and ETT was used to provide airway. In the G2 group, a tracheostomy was performed with the Griggs method, again accompanied by flexible fiberoptic bronchospi, and LMA was used to provide airway. The airway method selected in group1 and group2 was named successful if it could be used in airway maintenance until the end of the procedure, and unsuccessful if it could not be used. During the procedure, hemodynamic parameters (SBP, DBP, HR, SpO2), additional anesthetic and analgesic requirement, development of complications (bleeding, pneumothorax, hypoxia, regurgitation), duration of the procedure, change in airway method, if any, were recorded. Blood gas analysis was performed at specified intervals and compared between the two groups. 
Results: Similar demographic data were obtained in our study. There was no statistically significant difference between the groups in terms of the success of the method and the total procedure time (p=0,464). There was a statistically significant difference between the groups in terms of airway maintenance time and fiberoptic imaging time (p=0,047, p=0,045). There was a statistically significant difference between the groups in terms of only the 3th minute heart rate controls (p=0,033). There was a statistically significant difference between the groups in terms of pressure controls only at the 3th, 6th, 27th and 30th minutes between systolic pressures. Hypoxia was observed in 8 (30.8%) patients in the G1 group and in 1 (3.8%) patient in the G2 group. There was a statistically significant difference 
xii 
 
between the groups in terms of hypoxia (p=0.010). There was no statistically significant difference between the CO2 increases. 
Conclusion: There was no statistically significant difference between the success rates and total procedure times of using LMA and ETT as airway methods during PDT. We recommend the use of LMA during PDT in intensive care units, since hypoxia development is more common, sympathetic stimulation to hemodynamics is more, and additional anesthetic requirement is higher in the ETT group, and there is no statistically significant difference between complications. 
Keywords: Tracheostomy, Airway Management, Laryngeal Masks