Travma sonrası büyümenin yordanmasında öz şefkat, algılanan sosyal destek ve umudun rolü
The role of self-compassion, perceived social support and hope in predicting posttraumatic growth
Yazar: ÇAĞLA AYOĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET SAPANCI
Düzce Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Psikoloji = Psychology

Özet:
Bu araştırmada travma sonrası büyümenin yordanmasında öz şefkat, algılanan sosyal destek ve umudun rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma yöntemi olarak nicel araştırma yöntemlerinin bir alt türü olan ilişkisel taramaya dayanan yordayıcı korelasyonel model kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenen depreme doğrudan ya da dolaylı maruz kalmış 398 kadın (%81.2) ve 92 erkek (%18.8) olmak üzere toplam 490 yetişkin oluşturmuştur. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Travma Sonrası Büyüme Ölçeği, Öz Anlayış Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Sürekli Umut Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular incelenmiş ve yapılan bağımsız gruplar t testi analizlerinin sonuçlarına göre katılımcıların cinsiyetine, medeni durumuna, daha önce psikolojik yardım alma durumuna ve depreme maruz kalma durumuna göre travma sonrası büyüme puan ortalamalarında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Bu tez çalışmasında yapılan tek yönlü varyans analizi sonucuna göre ise öğrenim düzeyine göre travma sonrası büyüme puan ortalamalarında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Bu tez çalışmasında yapılan çoklu doğrusal regresyon analizine göre öz şefkat, algılanan sosyal destek ve umudun travma sonrası büyümedeki varyansın % 6'sını açıkladığı sonucuna ulaşılmıştır. Travma sonrası büyümeyi en fazla umut düzeyinin yordadığı; ikinci olarak algılanan sosyal destek düzeyinin yordadığı ve öz şefkat düzeyinin ise modele olan katkısının istatistiksel olarak anlamlı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
In this study, it was aimed to examine the role of self-compassion, perceived social support and hope in the prediction of posttraumatic growth. Predictive correlational model based on relational screening, which is a subtype of quantitative research methods, was used as the research method. The participants of the study consisted of a total of 490 adults, 398 women (81.2 %) and 92 men (18.8 %), who were directly or indirectly exposed to earthquake, determined by criterion sampling method. The data of the study were collected with Personal Information Form, Posttraumatic Growth Scale, Self-Comprehension Scale, Multidimensional Perceived Social Support Scale and Trait Hope Scale. The findings obtained from the research were examined and according to the results of the independent groups t-test analysis, it was found that there was no significant difference in the mean posttraumatic growth scores of the participants according to their gender, marital status, previous psychological help and exposure to earthquake. According to the results of the one-way analysis of variance conducted in the current thesis study, it was found that there was no significant difference in the mean posttraumatic growth scores according to the level of education. According to the multiple linear regression analysis conducted in the current thesis study, it was concluded that self-compassion, perceived social support and hope explained 6 % of the variance in posttraumatic growth. It was concluded that the level of hope predicted posttraumatic growth the most; the level of perceived social support predicted it secondly and the contribution of self-compassion to the model was not statistically significant.