Endoskopik vezikoüreteral reflü cerrahisinde kullanılan farklı enjeksiyon materyallerinin sıçan mesanesi ve cilt altı dokusunda oluşturdukları histolojik yanıtlar
Histologic responses of rat bladder and subcutaneus tissue to different bulking materials used in endoscopic vesicoureteral reflux surgery
Yazar: ALİ CANSU BOZACI
Danışman: PROF. DR. FAZIL TUNCAY AKİ ; PROF. DR. SERDAR TEKGÜL
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Cerrahi-sindirim sistemi = Surgery-digestive system ; Endoskopi = Endoscopy ; Histoloji = Histology ; Histolojik özellikler = Histological properties ; Tedavi = Treatment ; Vezikoüreteral reflü = Vesico ureteral reflux

Özet:
Vezikoüreteral reflü tedavisinde yaygınlaşarak kullanılan endoskopik tedavinin başarısı hastaya ve tekniğe ait faktörlerin yanı sıra kullanılan materyalinin fizikokimyasal özelliklerine de bağımlıdır. İdeal materyal enjekte edildiği dokuda antijenik, immünolojik, neoplastik değişikliklere neden olmaksızın kitle etkisini oluşturup uzun dönemde bu etkisini koruyabilen özelliğe sahip olmalıdır. Kolay enjekte edilmeli, enjekte edildiği alana sınırlı olmalı, lokal veya uzak göçe uğramamalıdır. Tarihsel gelişimde kullanılan materyallerin bu kriterlere göre farklı avantaj ve dezavantajları oluşmuş ve ideal materyale hala ulaşılmamıştır.Bu çalışmanın amacı Tükiye'de kullanılmakta olan 2 dextranomer preparatı ve Poliakrilat bileşimli toplam 3 materyalin sıçan mesane ve cilt altı dokusundaki histolojik cevabını karşılaştırmaktır. Bunun için her materyal grubuna 20'şer denek alındı. Enjeksiyonlar sonrası 2., 4., 8. haftalar ve 6. ayda beşer sıçan sakrifiye edilip materyalin içindeki ve çevresindeki inflamatuar hücre infiltrasyon skoru, nötrofil, eosinofil, makrofaj skoru, çevre dokudaki mast hücresi skoru ve materyal içindeki dev hücre skorlamaları yapılarak histopatolojik karşılaştırmaları yapıldı.Tüm materyallerin degredasyon özelliklerinden bağımsız olarak eşit kalınlıkta kapsül oluşturduğu, kitle etkisini çalışma boyunca sürdürdüğü tespit edildi. Dekstranomer enjeksiyonlarında tama yakın degredasyon izlenirken PPK enjeksiyonlarında minimal degredasyon izlendi. Altıncı ayda PPK enjeksiyonunun etrafındaki inflamasyonun diğer etken maddelerden istatistiksel anlamlı olarak fazla olduğu bulundu.Her iki enjeksiyon alanındaki dekstranomer örnekleri arasında klinik kullanımı etkileyecek farklılık saptanmazken; geç dönemde PPK materyalinin etrafında saptanan istatistiksel anlamlı inflamasyon fazlalığının degrade olmayan materyalin yarattığı yabancı cisim reaksiyonuna bağlı olduğu düşünüldü.Endoskopik reflü tedavisinin uzun süreli başarısı için kullanılan materyalin, enjeksiyon sahasındaki kitle etkisini sebat ettirmesi gereklidir. Degrade olmayan materyaller bu konuda avantajlı gibi görünse de neden oldukları yabancı cisim reaksiyonu ve kronik inflamasyon üreterin etraf dokuyla yapışıklıklarını arttırarak klinik sorunlara yol açabilir.Endoskopik tedavinin reflü tedavisinde yaygın olarak kullanılmasına rağmen ideal enjeksiyon materyaline henüz bulunmamıştır.

Abstract:
The success of endoscopic approach in vesicoureyeral reflux treatment depends not only on patient and technique related factors, but also physicochemical proporties of the injection material. An ideal material must be a non-antigenic, non-immunologic, and non-carcinogenic. It should have a good augmentation at the tissue and preserve this mass effect for long term. İt should be easy to inject and stay stable at its injection site without local or distant migration. During the developmet of endoscopic surgery, many injection materials with different adventages\disadventages have been used, but the ideal materialis still to be invented.The purpose of this study is to compare the histologic responses of rat bladder and subcutaneus tissue to 3 injection materials ,2 different dextranomer materials, 1 polyacrylate (PPC) material currently in use in Turkey. A total of 60 rats were grouped into 3. Five rats from each group were sacrifiated at 2th, 4th, 8th weeks, and 6th month of injection. The histopatologically comparement has done by scoring inflamation, neutrophil, eosinophil, macrophage, mast cell and giant cell reaction at both inside and outside of the injected material.Independed from their degrdation proporties, all tested materials triggered similar amount of capsule formation and preserved their mass effect throughout the study period. Almost complete degredation was observed following dextranomer injections in contrast to minimal degradation following PPC injections. The inflamation around PPC at 6th month was significantly greater than other 2 materials.There was no differences between dextranomer materials which may affect their clinical use. We think that the statistically significent difference of the adjecent inflamation with PPC material is related with its continious foreign body reaction.Material must preserve its bulking effect for a long term success of endoscopic treatment . Although the non biodegradable materials seem more advantageus, their foreign body reaction and cronic inflammation they cause may lead to ureteral adesions to adjecent tissues resulting in clinical problems.Although endoscopic approach is widely used for vesicoureteral reflux treatment, ideal injection material is stil to be invented.