Genç sedanter bireylerde tip 1 lif oranı yüksek kaslara yönelik yapılan ilerleyici dirençli egzersizin aerobik kapasiteye etkisinin incelenmesi
Investigation of the effect of progressive resistance exercise targeting muscles with high rate of TYPE 1  fibers on aerobic capacity in young sedentary individuals
Yazar: ELİF ŞAHİN
Danışman: PROF. DR. AHMET AYAR
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Fizyoloji = Physiology
Dizin: Aerobik güç = Aerobic power ; Egzersiz = Exercise ; Kaslar = Muscles ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen ; Tibia = Tibia ; Yürüyüş = Gait

Özet:
Aerobik kapasite bireylerin fiziksel uygunluk düzeyini hem belirleyen hem de sınırlayan önemli bir kriterdir. Aerobik egzersizler bu kapasitenin gelişimi için önemli bir anahtar olmakla birlikte bu egzersizlerin uygulanması her birey için her zaman mümkün olmamaktadır. Bu çalışmada aerobik egzersizlere bir alternatif olarak, tip 1 lif içeriği en yüksek olan ve oksidatif özellik gösteren beş farklı kasa yönelik yapılan ilerleyici dirençli egzersiz programının genç sedanter bireylerde aerobik kapasiteye etkisi incelenmiştir. Araştırma uluslararası fiziksel aktivite anketi (UFAA) skoruna göre sedanter oldukları belirlenen 36 gönüllü ile gerçekleştirildi. Antropometrik ölçüm ve bioempedans yöntemi ile vücut kitle indeksi ve yağsız vücut ağırlığı gibi veriler elde edildi. Aerobik kapasitenin belirlenmesi için kardiyopulmoner egzersiz testi uygulanarak, VO2 maks ve anaerobik eşik zamanı ölçüldü, ayrıca solunum yedeği gibi bazı ilişkili parametreler saptandı. Altı hafta süren bu araştırmada gönüllüler üç gruba ayrılarak, birinci gruba beş kasa (soleus, tibialis anterior, biceps femoris, adduktor magnus ve vastus medialis) yönelik ilerleyici dirençli egzersiz programı, diğerine maksimal kalp hızının %65-75'inde yürüyüş egzersizi yaptırıldı. Kontrol grubu ise herhangi bir egzersiz yapmadı. Tip 1 lif ağırlıklı kaslara yönelik ilerleyici dirençli egzersiz ile VO2 maks'da, aynı süreli yürüyüş egzersizi yapan gruba ve kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde artış tespit edildi. (p=0.032, p=0.02). Solunum yedeği ilerleyici dirençli egzersiz grubunda başlangıçta %51.5 iken %38.7'ye düştü. Anaerobik eşik zamanı dirençli egzersiz grubunda 12:31±03:56 dk iken 13:45±03:00 dk oldu. Ancak yürüyüş grubu ve kontrol grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı farklılık tespit edilemedi (p=0.561, p=0.194). Bu bulgular bu egzersiz protokolünün yürüyüş, yüzme gibi aerobik egzersizleri yapamayan bireylerde faydalı olabileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
Aerobic capacity is an important criteria determining the individuals' physical capacity as well as limiting it. Despite being an important key to improve this capacity, performing aerobic exercise is not always possible for every individual. This study investigated the effects of progressive resistance exercise, as an alternative to aerobic exercise, targeting five different muscles with high rate of type 1 fibres with oxidative characteristics on aerobic capacity in young sedentary individuals. Investigation involved 36 volunteers who were identified as sedentary according to global physical activity questionnaire (GPAQ) score. With anthropometric measurements and bio impedance method, body mass index and fat free mass measurements were performed. Cardiopulmonary exercise testing was performed to determine aerobic capacity, VO2 max, anaerobic threshold and other related parameters including breathing reserve. The individuals recruited to study were divided into three groups. First group performed progressive resistance exercise targets five muscles (soleus, tibialis anterior, biceps femoris, adductor magnus, vastus medialis) for six weeks, while second group performed walking exercise at 65-75% of maximal heart rate. Control group didn't perform any exercise. The type 1 targeting resistance training improved VO2 max, comparing the similar duration walking and control group (p=0.032, p=0.02). Breathing reserve was 51.5% initially and decrease to 38,7% in progressive resistance training group. Anaerobic threshold time was 12:31±03:56 min   initially and then rose to 13:45±03:00 min. But it wasn't statistically important compared to walking  and control group (p=0.561, p=0.194).  It was concluded that this kind of exercises could be beneficial for individuals, can't perform aerobic exercises such as walking or swimming.