Ovaryan endometriozis hastalarında NOD-1, NOD-2, PYDC-1 ve PYDC-2 gen polimorfizmlerinin incelenmesi
Investigation ofNOD-1, NOD-2, PYDC-1 and PYDC-2  gene polymorphismsin ovarian endometriosis patients
Yazar: ALİ HAKAN KULA
Danışman: PROF. DR. CEMAL POSACI
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
AMAÇ: NOD proteinleri, sitozolde bulunan patojenlere karşı yanıt oluşturan veren Yolak algılama reseptörleri (PRR'lar) olarak bilinir. NOD1 ve NOD2, monosit/makrofajlar, dendritik hücreler ve epitelyal hücrelerde bulunur ve bunların regülatör protein bölgeleri PYDC1 ve PYDC2; NFkB yolu aktivasyonu aracılığıyla doğal immün yanıtta rol oynarlar. NOD1 ve NOD2'nin reproduktif sistemde ekspresyonuyla ilgili az sayıda çalışma bulunmaktadır. Endometriozis, ovaryan endometriozis ve NOD1-2 gen polimorfizmi arasındaki ilişki ise yeterince aydınlatılmamıştır. Bu çalışmanın amacı, NOD1 ve NOD2'nin ve regülatörleri PYDC1 ve PYDC2'nin ovaryan endometriozisteki polimorfizm düzeyini araştırmaktır.
ARAÇ ve YÖNTEM: Çalışma, Dokuz Eylül Üniversitesi Girişimsel Olmayan Araştırmalar Etik Kurulundan alınan iznin sonrasında, Dokuz Eylül Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi TTU-2023-3013 numaralı proje desteği ile gerçekleştirilmiştir. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı bünyesindeki Kadın Hastalıkları Polikliniğine başvuran 108 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Endometriozis/Ovaryan Endometriozisi olan hastalar ve endometriozis hastalığı olmayan kontrol grubu hastaları 54' er hasta olacak şekilde çalışmaya dahil edilmiştir. NOD1 (rs2075820 ve rs2075818) polimorfizmleri ve NOD2 R334Q/R334W mutasyonları PCR reaksiyonu aracılığı ile araştırılıp ve sonuçlar gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Çalışmamıza ek olarak Sanger dizi analizi ile hastalarda PYDC1 ve PYDC2 gen varyantları araştırılmıştır. Elde edilen verilerin klinik yansımaları istatistik analizi ile sorgulanmıştır. 
BULGULAR: Endometriosis olan vakaların 42'sinde (%77.8) unilateral, 12'sinde (%22.2) bilateral overlerde endometrioma lezyonu varlığı tespit edildi. Endometrioma olgularının 38'inde (%70.4) dismenore, 18'inde (%33.3) ovulatuar ağrı, 18'inde (%33.3) menoraji, 28'inde (%51.9) disparoni, 23'ünde (%42.6) perimenstruel gastrointestinal yakınmalar, 10'unda (%18.5) perimenstruel genitoüriner yakınmalar saptandı. Endometrioması olan hastaların 13' ünde (24.1%) infertilite saptandı. Hastaların 9'unda (%16.7) primer infertilite, 4' ünde (%7.4) sekonder infertilite olduğu saptandı. Vakaların AAGL Endometriozis Sınıflamasında göre dağılımlarına bakıldığında, 16'sının (%29.6) Evre 2, 34'ünün (%63) Evre 3, 4'ünün (%7.4) Evre 4 olduğu, bulundu. 
NOD1GA GA Heterozigot pozitif grubun ise endometrioması olan grupta anlamlı pozitif olarak daha düşük saptandığı görüldü (p=0.029). PYDC2 geninde ise; endometrioma grubunda hastalardan 12'sinin (%22.2) PYDC2 rs293833 (c.242A>G) pozitif olduğu saptandı. rs2075820 NOD1GA-AA Homozigot mutasyonu grubunda 8 hastada (%88.9) Perimenstruel Gastrointestinal Yakınmalar 17 hastada (%37.8) hastada izlenen kontrol grubundan daha sık izlendi (p=0.005). Ayrıca bu grupta infertilite oranlarının istatistiksel olarak endometrioma grubunda kontrol grubunda oranda istatistiksel anlamlı seviyede farklılık gösterdiği (p=0.037) saptandı. PYDC2 pozitif olan vakaların negatif olan vakalara göre perimenstruel gastrointestinal yakınmaları oranlarının istatistiksel olarak anlamlı seviyede daha yüksek olduğu (p=0.004) bulundu. Buna ek olarak PYDC2 negatif ve pozitif vakalar arasında infertilite oranlarının istatistiksel olarak anlamlı seviyede farklılık gösterdiği (p=0.001) bulundu.
SONUÇ: rs2075820(NOD1 G/A polimorfizmleri infertilite ve perimenstrual gastrointestinal yakınmalar ile ilişkili bulunmuş ve endometrioma kliniği ile ilişkilendirilmiştir. Ayrıca endometrioması olan hastaların subgrup analizleri ile değerlendirilmesi ile PYDC2 gen varyantları ve ≥4 cm endometriomalar arasında ilişkisi olduğu gösterilmiştir. Bu bulgular, endometrioma tanı ve tedavi süreçlerinde inflamazom ilişkili yolakta görevli NOD1, NOD2, PYDC1 ve PYDC2' nin gibi genetik faktörlerin de dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.

Abstract:
Aim: NOD proteins are known as Pathogen Recognition Receptors (PRRs) that generate responses to cytosolic pathogens. NOD1 and NOD2 are found in monocytes/macrophages, dendritic cells, and epithelial cells. Their regulatory protein regions, PYDC1 and PYDC2, play roles in the innate immune response through NF-kB pathway activation. There are few studies on the expression of NOD1 and NOD2 in the reproductive system. The relationship between endometriosis, ovarian endometriosis, and NOD1-2 gene polymorphisms is not well understood. This study aims to investigate the level of polymorphism of NOD1 and NOD2 and their regulators PYDC1 and PYDC2 in ovarian endometriosis.
Materials and Methods: The study was conducted after obtaining permission from the Non-Interventional Research Ethics Committee of Dokuz Eylul University, the study was supported by the Scientific Research Projects Coordination Unit of Dokuz Eylul University under project number TTU-2023-3013. The study included 108 patients who applied to the Gynecology Polyclinic of the Department of Obstetrics and Gynecology at Dokuz Eylul University Medical Faculty Hospital. Patients with and without endometriosis/ovarian endometriosis were included in the study, with 54 patients in each group. NOD1 (rs2075820 and rs2075818) polymorphisms and NOD2 R334Q/R334W mutations were investigated using PCR reactions, and the results were compared between the groups. Additionally, PYDC1 and PYDC2 gene variants were investigated in patients using Sanger sequencing analysis. The clinical implications of the obtained data were examined through statistical analysis.
Results: In 42 (77.8%) of the cases with endometrioma, unilateral, and in 12 (22.2%) cases, bilateral ovarian endometrioma lesions were detected. Among the endometrioma cases, 38 (70.4%) had dysmenorrhea, 18 (33.3%) had ovulatory pain, 18 (33.3%) had menorrhagia, 28 (51.9%) had dyspareunia, 23 (42.6%) had perimenstrual gastrointestinal symptoms, and 10 (18.5%) had perimenstrual genitourinary symptoms. Infertility was detected in 13 (24.1%) patients with endometriomas, with 9 (16.7%) having primary infertility and 4 (7.4%) having secondary infertility. According to the AAGL Endometriosis Classification, 16 (29.6%) cases were Stage 2, 34 (63%) were Stage 3, and 4 (7.4%) were Stage 4.
The NOD1GA GA heterozygous positive group was significantly lower in the endometrioma group (p=0.029). In the PYDC2 gene, 12 (22.2%) patients in the endometrioma group were positive for PYDC2 rs293833 (c.242A>G). Perimenstrual gastrointestinal symptoms were more frequently observed in the rs2075820 NOD1GA-AA homozygous mutation group, with 8 (88.9%) patients compared to the control group (p=0.005). Additionally, the infertility rates in this group showed a statistically significant difference in the endometrioma group compared to the control group (p=0.037). The perimenstrual gastrointestinal symptom rates were significantly higher in PYDC2 positive cases compared to PYDC2 negative cases (p=0.004). Moreover, there was a statistically significant difference in infertility rates between PYDC2 negative and positive cases (p=0.001).
Conclusion: The rs2075820 (NOD1 G/A polymorphisms) have been found to be associated with infertility and perimenstrual gastrointestinal symptoms and have also been linked to the clinical presentation of endometrioma. Furthermore, subgroup analyses of patients with endometriomas have shown a relationship between PYDC2 gene variants and endometriomas larger than 4 cm. These findings suggest that genetic factors involved in the inflammasome pathway, such as NOD1, NOD2, PYDC1, and PYDC2, should be considered in the diagnosis and treatment processes of endometrioma.