Türk resminin batılılaşması sürecinde D grubu ressamlarının rolü /
Yazar: MEHMET ALİ GENÇ
Danışman: Y.DOÇ.DR. KEMAL İBRAHİMZADE
Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2006
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
Türk Resim Sanatı'nın Batı'yla ilk ilişkisi Fatih döneminde olmasına karşılıkbu sınırlı ilişki geleneksel sanat anlayışının kırılması için yeterli olmamıştır. Türkresmi Batı anlayışında ilk defa 1793'te kurulan Mühendishane-i Berri Hümayunda,daha çok teknik amaçla ö retilmiştir. Türk Resminin Batı anlayışında daha çokgelişmesi 1883'de Osman Hamdi nin girişimleriyle kurulan Snayi-i Nefise Mektebiile olmuştur. 1910 da Güzel Sanatlar Okulundan mezun olan ve Avrupa'da e itimimkanı sunulan ressamlar 1. Dünya savaşının patlak vermesiyle beraber yurdaFransız empresyonizmiyle geri dönmüşlerdir. ?Çallı kuşa ı? yada ?1914 Kuşa ı?ressamları olarak bilinirler. Çallı kuşa ının en büyük hizmetlerinden bir tanesiakademideki hocalılıkları sırasında ve Cumhuriyetin başında, heyecanlı bir ö rencigrubunu yetiştirip Avrupa'ya göndermeleri olmuştur (1926). ş te Cumhuriyetdöneminin başında, Avrupa'ya gönderilen bu ressamlar, Batı'da henüz yaşayanfovizm, kübizm hatta dışavurumculuk (ekspresyonizm) gibi kimi ça daş kimiakımları yurda getirmişlerdir. Bu sanatçıların oluşturdu u ?Ba ımsız Ressam veHeykeltıraşlar Birli i? 1929 da kurulmuş, yeni katılımlarla giderek genişlemiştir.Ça daş e ilimleri Türkiye'ye getirmesinde, Müstakil Ressamlar veHeykeltıraşlar birli i üyelerinin kapıyı aralamalarından sonra daha belirli ve dahacesaretli e ilimleri, 1933 tarihinde D Grubu üyeleri gerçekleştirerek, Batıda do upgelişen ve otuz kırk yıldan beri Avrupa'da geçerli modern resmi Türkiye'yegetirmişlerdir. Etkisini 1950'lere kadar sürdüren D Grubu'nun kurucu sanatçıları,Nurullah Berk, Elif Naci, Abidin Dino, Cemal Tollu, Zeki faik zer ve heykeltıraşZühtü Mürüdo lu'dan oluşmuştur. D Grubu kurucularının, Müstakillerden en belirlifarkı, belirli bir esteti in etrafında toplanmış olmaları, eylem bakımındandayanışmalı hareket etmeleri, getirmek istedikleri anlayışı savunuşlarında dahadinamik olmalarıdır. Bu davranışları onlara, sergilerini yayınlar, söylevler,konferanslarla güçlendirmek olasılı ını sa lıyordu.?D Grubu? sanatçıları Avrupa'daki ça daş akım liderlerine başlangıçta sıkıba lıyken, 1940'lı yıllarda minyatür, hat, halı ve kilim gibi geleneksel sanatlardanesintileri yeni bir teknik ve anlayışla yorumlamaya başlamışlardır. Çalışmalarında,Paris sanat okulu ustaları yerine Türkiye'nin ilk sanat okulunun etkileri görülmeyebaşlamıştır. D Grubu aktivitesini 1947 yılında sonlandırarak, başlangıcından beriyenilikçi akımları kıvılcımlaştırma yolunda olan bu sanatçılar aralarında şiddetlifarkların bulundu u bireysel çalışmalarını geliştirme yoluna giderek. Türk resmindeulusal ve özgün çalışmaları hedefleyerek bireysel çalışma ve araştırmalara ortamoluşturmuşlardır.

Abstract:
The first relantionship of the Turkish painting art with western had become inFatih?s period. But these restriced relantionships hadnot been enough to be broken ofthe traditional understanding. Turkish painting with a western concept was taught inthe Mühendishane-i Berr-i Hümayun which opened in 1793 mostly for technicalpurposes. Türkish Painting in western sense the most development is to be fonded atfine art schol. This school (Sanayi-i Nefise Mektebi) was established with OsmanHamdi's attempts in 1883. n 1910 who graduated from the Higher School of FineArts, were given the opportunity to study in Europe. As a result of the outbreak ofWorld War I, these painters returned home with French impressions. They wereknown as the Çallı Generation, or 1914 Generation. Every member of the Çallı groupjoined the teaching staff of the Academi, they trained up a group of enthhusiasticstudents and aranged for them to be sent to Europe (1926). Tis was indeed agereatservice, for these yong artists brought back with like fovism, cubizm and evenExpressıonism. still very influencial in Europe, The activities of the group under thename of Independent Painters and Sculptors' Association, expanded with theparticipation of new artists in 1929.While the Mustakiller/Independents opened the doors of contemporary trendsin Turkey, we see a newly founding group which would give a greater support tothese efforts and of which their effectiveness lasted until the 1947?s: Group D Theseartists introduced some trends that had lasted in the West for thirty, forty years.Group members were Zeki Faik Izer, Nurullah Berk, Elif Naci, Cemal Tollu, AbidinDino, and sculptor Zuhtu Muridoglu. The most significant distinction of Group Dfrom the Independents was perhaps that they had gathered around a certain aestheticswith solidarity in determination to defend the new trends they wanted to bring in.Group D had not been representative of any particular view. They were open toanything new except Impressionism. The founders of Group D were certainly faithfuladmirers of the leaders of European painting at the beginning. But twenty years ofwork proved that indeed most of the early followers have today changed into seekersafter personal truth and creators of some originality. Their work inspires hope of theearly birth of a school of Turkish painting devoid of the influences of the greatmaster of the School of Paris. Group D seems to have finished its active career at1947. Time since its members, who were primarily united in a spirit of avant-garde,are now divided and often violently in contrast to one another by the development oftheir characters.