Arap baharı ile birlikte değişen Türkiye-Suriye ilişkileri: Sosyal inşacı bir analiz
Turkey-Syria relations changing in the wake of Arab spring: A social constructivist analysis
Yazar: İPEK ÜZÜM
Danışman: DOÇ. DR. EDİP ASAF BEKAROĞLU
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Arap Baharı = The Arab Spring ; Sosyal inşaa = Social construction ; Türk dış politikası = Turkish foreign policy ; Türk-Suriye ilişkileri = Turkish-Syrian relations ; Uluslararası ilişkiler = International relations ; Uluslararası politika = International policy

Özet:
2011'de Orta Doğu'da ortaya çıkan Arap Baharı, Türkiye'nin 2002'den beri yürüttüğü yumuşak güce dayalı ve komşularla iyi ilişkiler geliştirmek temeline oturtulmuş dış politikasını negatif şekilde etkilemiştir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye ile Suriye arasındaki dostluk boyutunda seyreden ilişkilerin Arap Baharı'ndan sonra nasıl hızlı bir şekilde gerilediğini ve bu dönemde Türkiye'nin izlediği Suriye politikasını, karar vericilerin söylemleri üzerinden inceleyerek Sosyal İnşacı bir perspektifle ortaya koymaktır. Çalışmada Türkiye'nin dış politika söylemi Sosyal İnşacı yaklaşımın temellerini oluşturan değer ve normlar çerçevesinde, kimlik-çıkar ve yapı-aktör ilişkisi kapsamında incelenecektir.
    Yapılan analizde Türkiye'nin Suriye krizine yönelik insani değerlere dayalı etik bir söylem kullandığı öne sürülecektir. Suriye'de protestolar ilk başladığında Türkiye'nin söyleminin daha ihtiyatlı iken, krizin derinleşmesiyle birlikte Türkiye'nin söyleminin de sertleşmeye başladığı ve Suriye'ye atfedilen kardeş ülke kimliğinin olumsuz yönde dönüştüğü gösterilmeye çalışılacaktır. Söylemde belirlenen bu dönüşümün sadece Suriye rejimini kapsadığı, politika karar vericilerinin Suriye'de rejime ayaklanan halkı hâlâ "kardeş" kimliği altında değerlendirmeye devam ettiği savunulacaktır. Ayrıca Suriye'nin Türkiye'ye ait askeri bir jeti düşürmesinden sonra, Türkiye'nin Suriye söyleminin askerileştiği ve bu dönemden sonra dış politikada güvenlik tehdidi söyleminin ön plana çıktığı öne sürülecektir.                                      
   Anahtar Sözcükler: Arap Baharı, Dış Politika, İnşacılık, Söylem, Suriye, Türkiye

Abstract:
The Arab Spring that emerged in the Middle East in 2011 has effected Turkey's foreing policy, which is constructed upon the basis of soft power and developing good relations with its neighbors, in a negative way. The aim of this study is to reveal how rapidly the relations between Turkey and Syria, which were at the level of friendship, declined in the wake of the Arab Spring and find out Turkey's Syrian policy through discourse of policy makers via a social constructivist perspective. In this study the discourse of Turkish policy makers will be analyzed within the framework of values and norms that form the basis of Social Constructivism, the identity-interest and stucture-actor relationships.
   In the discourse analysis, Turkey will be asserted to use a moral-based discourse that is based on human values related to the Syrian crises. The analysis will show that Turkey's rhetoric was more cautious when the protests in Syria  first started, but the rhetoric began to harden along with the deepening crisis and that the "friend country" identity that was attributed to Syria before has transformed in a negative way. It will be argued that this transformation in the discourse includes only the Syrian regime and that policy-makers continue to evaluate the people who have risen to the regime in Syria as "brothers". In addition, it will be also argued Turkey's Syria policy began to be militarized after Syria dropped a Turkish jet and that Turkey stated      to      use      a      security-based      discourse      after      this      period. 
   Key words: Constructivism, Discourse, Foreign Policy, Arab Spring, Syria, Turkey