Sıçanlarda kısmi tendon hasarı modelinde hyaluronik asitin iyileşmeye etkisi
Effect of hyaluronic acid on healing of rat partial tendon injury model
Yazar: ERİNÇ EVRENSEL
Danışman: DOÇ. DR. NESİBE SİNEM ÇİLOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Biyomekanik = Biomechanics ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Histopatoloji = Histopathology ; Hyalüronik asit = Hyaluronic acid ; Sıçanlar = Rats ; Tendon yaralanmaları = Tendon injuries ; Tendonlar = Tendons ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
AMAÇ: Kısmi fleksör tendon yaralanmalarına klinikte çok sık karşılaşılmamaktadır.
Literatürde de büyük seriler içeren çalışmalar bulunmamaktadır. Tendon onarımını öneren ve
önermeyen tedavi yöntemleri mevcuttur. Çalışmamızda oluşturulan kısmi tendon hasarı
modelinde hyaluronik asit uygulanarak veya epitendinöz sütürlerle onarım yapılarak yeni bir
tedavi modelinin araştırılması amaçlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma Sağlık Bilimleri Üniversitesi (SBÜ) Hamidiye
Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu'nun onayı (Ocak 2019, 2019-01/11) ile SBÜ Sultan
Abdulhamit Külliyesi Deney Hayvanları Üretim ve Araştırma Laboratuarı'nda
gerçekleştirilmiştir.
Çalışmada 12 saatlik aydınlık karanlık sikluslarda su ve pelet formunda yem ile adlibitum
beslenen, 21° - 24° C sıcaklık ve %60-70 nem aralığında bulunan odalarda 8'erli 4
kafeste muhafaza edilen 7 aylık 190-250 gram ağırlığında 32 adet Sprague Dawley cinsi dişi
rat kullanılmıştır. Cerrahi öncesinde deneklere profilaktik antibiyotik olarak enrofloksasin
(Baytril) intraperitoneal uygulanmıştır. Anestezi uygulanmasının ardından bütün deneklere
pron pozisyonda aşil tendonu insersiyosunun 5 mm proksimalinde tendonun %50 yüzey
alanına künt olmayan keskin hasar uygulanmıştır. Kontrol grubunda (K) hasar bölgesi
çevresine 0.1 mililitre (cc) serum fizyolojik (SF) uygulanırken, onarım grubuna (O) 6/0
prolen ile epitendinöz onarım uygulanarak onarım hattı çevresine 0.1 cc SF uygulanmış,
hyaluronik asit grubuna (HA) 0.1 cc hyaluronik asit uygulanmış, onarım ve hyaluronik asit
grubuna (O + HA) 6/0 prolen ile epitendinöz onarım uygulandıktan sonra 0.1 cc hyaluronik
asit uygulanmıştır. Postoperatif analjezik olarak metamizol intraperitoneal olarak
uygulanmıştır.
BULGULAR: Cerrahiden sonra ötenaziye kadar başka işlem uygulanmamıştır.
Deneklere 28. günde anestezi altında ötenazi uygulanıp sakrifikasyon esnasında bütün
tendonlar Tang'ın makroskopik adezyon kriterlerine göre değerlendirilmiştir. Her gruptan 5
denek biyomekanik incelemeye, 3 denek histopatolojik incelemeye alınmıştır. Biyomekanik
incelemelerde test cihazında maksimum kopma kuvveti değerlendirilmiştir. Tendonlar ışık
mikroskobu altında Movin ve Bonar semikantitatif skorlamaları ile değerlendirilmiştir. Elde
edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir.
Tang'ın makroskopik adezyon kriterlerine göre gruplar arasında istatistiksel olarak
anlamlı fark bulunmuştur (p=0.0001*). K ve O grupları arasında (p=0.025*), O ve O + HA
grupları arasında (p=0.001*), K ve HA grupları arasında (p=0.025*) istatistiksel olarak anlamlı
farklılık saptanmış, hyaluronik asitin adezyonu azalttığı değerlendirilmiştir.
Histopatolojik değerlendirmede K grubu HA grubuna göre istatistiksel anlamlı olarak
daha düşük Movin skoruna sahipken (p=0.046*) diğer gruplar arasında anlamlı fark
saptanmamıştır.
Ortalama maksimum kopma kuvvetlerinde K grubunun O grubu (p=0.047*), HA grubu
ve O + HA grubu (p=0.047*) ortalamalarından anlamlı olarak yüksek olduğu gözlenmiş, O,
HA ve O + HA grupları arasında ise anlamlı fark saptanmamıştır.
SONUÇ: O ve O + HA gruplarında ortalama maksimum kopma kuvveti K grubuna
göre anlamlı olarak düşük bulunmuştur. Bu verilere göre epitendinöz süturasyonun %50
keskin hasar modelinde tendon dayanıklılığını ters yönde etkilediği söylenebilir. Çalışmada
hyaluronik asitin adezyonu istatistiksel olarak anlamlı derecede azalttığı görülmüştür.
Bununla birlikte K grubuna göre HA ve O + HA gruplarının ortalama maksimum kopma
kuvvetlerinin anlamlı olarak düşük olduğu gözlenmiştir. Movin skorlamasına göre de
hyaluronik asit uygulanan grup kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha anormal
görünümdedir. Bu verilere göre hyaluronik asitin kısmi tendon yaralanmasında tendon
iyileşmesi ve dayanıklılığına etkisinin olmadığı, ancak daha geniş örneklemlerde veya fleksör
tendon modeline daha yakın daha gelişmiş filogenetik deney modellerinde etkilerinin
incelenmesinin daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır. Tendon iyileşmesi üzerine yapılacak
çalışmalar da kısmi fleksör tendon yaralanmalarının daha iyi değerlendirilmesine imkan
sağlayacaktır.

Abstract:
AIMS: Partial flexor tendon injuries are not very common conditions in clinic
practice. There are no large series of studies in the literature. There are studies that
recommends tendon repair or conservational methods. In partial tendon injury model
planned, we aimed to investigate a new treatment model by applying hyaluronic acid and
repairing with epitendinous sutures.
MATERIAL AND METHODS: Prior to the commencement of the study, University
of Health Sciences Institutional Animal Care and Use Committee approval was obtained
(January 2019, 2019-01/11).
In study, 7 months–old female 32 Sprague Dawley rats whose weights between 190
and 250 gram were housed eight per cage. Rats were kept in an animal facility, where
temperature (21° - 24°C), humidity (%60 - 70) and light/dark cycle (12: 12 hours) were
controlled, and access to standard food and water was provided ad libitum. Before the
surgery, enrofloxacin (Baytril) was used intraperitoneally as prophylactic antibiotic. After the
anesthesia, all rats positioned in prone position and sharp injury that had %50 of cross
sectional area of achilles tendon was made at 5 mm proximal of tendon insertion. In the
control group (Co) 0.1 mililiters (cc) saline was applied to the area of partial injury. In the
repair grup (R) partial injury was repaired with 6/0 prolene epitendinous suture then 0.1 cc
saline was applied. In the hyaluronic acid group (HA), 0.1 cc hyaluronic acid was applied. In
repair and hyaluronic acid group (R + HA), partial injury was repaired with 6/0 prolene
epitendinous sutures then 0.1 cc hyaluronic acid was applied. Metamizol was injected
intraperitoneally as post operative analgesic.
RESULTS: Only one procedure that was applied to animals is surgery until
sacrification. At 28th day, animals were euthanized under the anesthesia. All tendons were
evaluated with Tang's macroscopic adhesion criteria during sacrification. In each group, three
animals were used for histopathologic evaluation, five animals were used for biomechanic
evaluation. In histopathology, tendons were evaluated under light microscope with
semiquantitative Movin ve Bonar scores. Maximum failure load was measured in
biomechanic evaluation. Data were analysed statistically.
In adhesion scores, there were statistically significant difference between the groups
(p=0.0001*). Also there were statistically significant difference between group Co and R
(p=0.025*), R and R + HA (p=0.001*), Co and HA (p=0.025*). So it was showed that
hyaluronic acid decreases adhesions.
In histopathologic evaluation, group Co had statistically significant lower Movin
scores than HA group (p=0.046*). There were no statistically significant differences between
other groups.
In mean maximum failure load, it was seen that group Co had statistically significant
higher than R (p=0.047*), HA and R + HA (p=0.047*) groups.
CONCLUSION: R and R + HA groups have statistically lower mean maximum
failure loads than control group. So it can be said that the epitendinous repair have negatively
effect on the strength of %50 injured tendon model. The study has showed that hyaluronic
acids statistically significant decreases adhesions. However, HA and R + HA groups have
statistically significant mean lower maximum failure loads than Co group. Also in Movin
scores, HA group was seen more abnormal than Co group statistically significant. According
to these data, it was concluded that Hyaluronic acid did not have effect on tendon healing and
durability in partial tendon injury, but it would be more appropriate to examine the effects of
larger samples or more advanced phylogenetic models closer to the flexor tendon model.
Studies on tendon healing also allow the evaluation of partial flexor tendon injuries.