Uluslararası politikada bir pazarlık unsuru olarak göç: Suriyeli göçmenler konusunda Avrupa Birliği ve Türkiye ilişkileri (2010-2020)
Migration as a bargaining factor in international policy: Relations with the European Union and Turkey on Syrian migrants (2010-2020)
Yazar: SELİN BAŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ FULYA KIVILCIM
İstanbul Rumeli Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Ekonomi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science

Özet:
Göç, son yıllarda sürekli büyüyen bir sorun olarak ülkeleri bir çok problemle karşı karşıya bırakmaktadır. Özellikle savaşlar ve siyasi kaosların yol açtığı zorunlu göçlerle ortaya çıkan mültecilik problemi, ülkelerin sorumluluk almaktan kaçındığı bir problem haline gelmiştir. Arap Baharı ile başlayan süreçte Suriye'de yaşanan savaşla birlikte milyonlarca Suriyeli, ülkesini terk ederek başta Lübnan, Türkiye, Ürdün ve bazı Avrupa ülkeleri olmak üzere dünyanın dört bir yanına dağılmış durumdadır. 
Avrupa ülkeleri ve günümüzde Avrupa'nın büyük bir kısmını siyasi ve ekonomik bir bütünlük çatısı altında birleştirmiş olan Avrupa Birliği (AB), göçmenlerin sığınmak ve yaşamını devam ettirmek istedikleri önemli bir cazibe merkezidir. Fakat son yıllarda AB, göçmenler konusunda korumacı bir eğilim sergilemeye başlamış durumdadır. Bunda İskandinav ülkeleri, İtalya, Macaristan ve Fransa gibi ülkelerde yükselen sağ ideolojilerin göçmen karşıtı politikalarının önemli bir etkisinin olduğu görülmektedir. Sağ ideolojilerin yabancı karşıtı yaklaşımlarının Kopenhag Okulu olarak bilinen siyaset bilimi çevreleri tarafından "güvenlikleştirme (securitization)" adı altında kuramsal bir temele oturtulduğu görülmektedir. Kopenhag Okulu, uluslararası ilişkiler literatüründeki tehdit kavramını geleneksel formundan çıkararak göçmenler ve göçmenlerin yaratacağı potansiyel sorunları da ulusal güvenlik tehditleri sınıfına dahil etmiştir. Kopenhag Okulu'nun bu yaklaşımı, Avrupa ülkelerinin bir çoğunda hükümetlerin göçmenlere yönelik politikalarında etkili olmuştur.
AB, özellikle Almanya'nın öncülüğünde Suriyeli mültecileri kendi sınırlarının dışında tutmaya özen göstermiş, nitelikli işgücü kategorisinde sınırlı sayıda mülteciyi sınırlarından içeriye alırken geri kalan kitlelerin Türkiye'de kalmasını sağlamaya çalışmıştır. Bunu sağlamak için Türkiye ile kamuoyunda 18 Mart Mutabakatı (Göçmen Mutabakatı) olarak bilinen ve 20 Mart 2016'da yürürlüğe giren "Türkiye ile AB arasındaki Mülteci Anlaşması" imzalanmıştır. Bu anlaşma ile AB, Türkiye üzerinden AB'ye giriş yapacak düzensiz göçmenlere karşı kendisini güvenceye alırken Türkiye ise 3 milyar Euro yardım karşılığında bu göçmenlerin hem mali yükünü hem yaratabilecekleri ekonomik, sosyal, kültürel ve kriminal problemleri üstlenmiştir.
Sonuç olarak AB, Türkiye'yi özellikle Ortadoğu'dan gelebilecek göçlere karşı bir güvenlik duvarı olarak konumlandırırken kendi sınırlarını ve yeni göçmenlerin yaratacağı sorunlara karşı kendi toplumunu güvenceye almıştır. Bu noktada özellikle Türkiye'ye  geçtiğimiz son senelerde gerçekleşen göçler ile ilgili akademik çalışmaların oluşturulması önemli görülmüştür.

Abstract:
Migration, as a constantly growing problem in recent years, confronts countries with many problems. The refugee problem, which has arisen especially with the forced migration caused by wars and political chaos, has become a problem that countries avoid taking responsibility. In the process that started with the Arab Spring, with the war in Syria, millions of Syrians have left their country and dispersed all over the world, especially in Lebanon, Turkey, Jordan and some European countries.
European countries and the European Union (EU), which has united most of Europe under a political and economic unity, is an important center of attraction where immigrants want to take shelter and continue their lives. However, in recent years, the EU has started to show a protectionist tendency towards immigrants. In this, it is seen that the anti-immigrant policies of rising right ideologies in countries such as Scandinavian countries, Italy, Hungary and France have a significant impact. It is seen that the anti-foreign approaches of right-wing ideologies are placed on a theoretical basis under the name of "securitization" by the political science circles known as the Copenhagen School. The Copenhagen School has removed the concept of threat in the international relations literature from its traditional form and included immigrants and potential problems created by immigrants into the class of national security threats. This approach of the Copenhagen School has been influential in the policies of governments towards immigrants in many European countries.
The EU, especially under the leadership of Germany, took care to keep the Syrian refugees out of its borders, tried to ensure that the rest of the masses stayed in Turkey, while admitting a limited number of refugees in the qualified workforce category. In order to achieve this, the "Refugee Agreement between Turkey and the EU", known as the 18 March Agreement (Immigrant Agreement) and entered into force on 20 March 2016, was signed with Turkey. With this agreement, while the EU secures itself against irregular immigrants who will enter the EU through Turkey, Turkey has undertaken both the financial burden of these immigrants and the economic, social, cultural and criminal problems they may create in return for 3 billion Euros of aid.
As a result, while the EU has positioned Turkey as a security wall against immigration, especially from the Middle East, it has secured its own borders and its own society against the problems that new immigrants will create. At this point, it has been considered important to create academic studies on the migrations that have taken place in Turkey in recent years.