Sagital split ramus osteotomisinde kullanılan farklı fiksasyon teknikleri ve bu tekniklerin temporomandibular eklem üzerine etkilerinin üç boyutlu sonlu elemanlar analizi ile karşılaştırılması
Different fixation techniques used in sagittal split ramus osteotomy and comparising the effects of these techniques on the temporomandibular joint by using three-dimensional finite element analysis
Yazar: FATMA NUR KONARILI
Danışman: DOÇ. DR. GÜZİN NEDA HASANOĞLU ERBAŞAR
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Kemik plakları = Bone plates ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Mandibula = Mandible ; Ortognatik cerrahi = Orthognathic surgery ; Osteotomi = Osteotomy ; Sonlu elemanlar stres analizi = Finite elements stress analysis ; Temporomandibular eklem = Temporomandibular joint

Özet:
Sagital Split Ramus Osteotomisi, mandibular deformitelerin düzeltilmesinde en sık uygulanan ortognatik cerrahi yöntemlerden birisidir. SSRO cerrahisinin uygulanmasından sonra yeterli fiksasyonun sağlanması için en çok tercih edilen tekniklerden birisi mini plak- vida sistemleridir. SSRO cerrahilerinin post-operatif başarısını arttırmak için pek çok mini plak tasarlanmış ve kullanılmıştır. Bu çalışmanın amacı, SSRO'nun fiksasyonunun stabilizasyonuna ilişkin biyomekanik unsurları ve temporomandibular eklemdeki etkilerini değerlendirerek güvenli bir fiksasyon tekniği belirleyebilmektir.
Mevcut çalışmada, distal segmentin 10 mm ilerletildiği bir SSRO cerrahisi modellendi ve SEA yöntemi ile analiz edildi. Kemik segmentleri 4 delikli mini plak, 6 delikli mini plak ve yeni tasarlanan: 6 delikli kırlangıç mini plak, 6 delikli yelpaze mini plak, 4 delikli çift Y mini plak ile fikse edildi. Modeller üst kafa kaidesinden sabitlenerek, ısırmayı taklit edecek şekilde kuvvetlere maruz bırakıldı. Fiksasyon işlemi sonrası kemikte oluşan stresler ve TME komponentlerindeki stres değerleri değerlendirildi. Yapılan analizler neticesinde; kırlangıç mini plaklarda diğer mini plaklara kıyasla en düşük stres değerleri bulundu. Vidalarda oluşan streslere bakıldığında ise en az stresin kırlangıç mini plakların fiksasyonunda kullanılan vidalarda oluştuğu görüldü. Ayrıca kırlangıç mini plağın, rutin olarak kullanılan 4 delikli ve 6 delikli mini plaklara ve diğer yeni tasarlanan yelpaze ve çift Y mini plaklara göre kemik dokuya daha az stres ilettiği ve daha stabil olduğu görüldü. TME yapılarına da daha az stres ileten ve stres yayılım paterninin de en dar olduğu tasarım olan kırlangıç mini plağın değerlendirilen teknikler arasında en başarılı fiksasyon tekniği olduğu sonucuna varıldı.

Abstract:
Sagittal Split Ramus Osteotomy, is one of the most commonly used orthognathic surgical methods for the correction of mandibular deformities. One of the most preferred techniques to ensure adequate fixation after the application of SSRO surgery is mini plate-screw systems. Many mini-plates have been designed and used to increase the post-operative success of SSRO surgeries. The aim of this study is to determine a safe fixation technique by evaluating the biomechanical factors related to the stabilization of the fixation of SSRO and its effects on the temporomandibular joint.
In the current study, an SSRO surgery in which the distal segment was advanced by 10 mm was modeled and analyzed by the SEA method. Bone segments were fixed with 4-hole mini-plate, 6-hole mini-plate and newly designed: 6-hole martin mini-plate, 6-hole fork mini-plate, 4-hole double-Y mini-plate. Models were fixed from the upper skull base and subjected to forces to simulate biting. After the fixation process, the stresses in the bone and the stress values in the TMJ components were evaluated. As a result of the analysis, the lowest stress values were found in martin mini plates compared to other mini plates. Looking at the stresses on the screws, it was seen that the least stress occurred on the screws used in the fixation of martin mini-plates. In addition, it was observed that the martin mini plate transmitted less stress to the bone tissue and was more stable than the routinely used 4-hole and 6-hole mini-plates and other newly designed fork and double Y mini-plates. It was concluded that the martin mini plate, which transmits less stress to the TMJ structures and has the narrowest stress distribution pattern, is the most successful fixation technique among the evaluated techniques.