Pediatrik aşırı aktif mesane hastalarında oral oksibutinin ile transdermal oksibutininin etkinliğinin ve tolerabilitesinin karşılaştırılması: Prospektif randomize kontrollü çalışma
Comparison of the effectiveness and tolerability of oral oxybutynin and trandermal oxybutynin in pediatric over-active bladder patients: A prospective randomized controlled study
Yazar: AHMET HALİL SEVİNÇ
Danışman: DOÇ. DR. ONUR TELLİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı / Çocuk Ürolojisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Pediatrik aşırı aktif mesanenin altın standart medikal tedavi yöntemi oral oksibutinindir.Bununla birlikte, önemli yan etkileri olabilir ve bu durum tedaviye uyumu zorlaştırabilir. Bu çalışmada amacımız oral oksibutinin için uygun bir alternatif olarak transdermal oksibutinin yama formunun (TOP) etkinliğini ve yan etki profilini karşılaştırmaktır.

Bu prospektif çalışmaya, 6-16 yaşları arasında en az 3 aylık takip edilen aşırı aktif mesane teşhisi konan toplam 90 çocuk randomize edildi.Tanımlanan hastalar 6 haftadan daha uzun süre TOP veya oral oksibutinin denemiş ve takip edilmiştir.Önceden doğrulanmış işeme bozuklukları semptom skoru, tedavi öncesi ve her iki tedaviden sonra alt üriner sistem semptomlarının iyileşmesini veya gerilemesini tanımlamak için ebeveynlerine doldurtuldu.
Bulgular
	Çalışma grubunun yaş ortalaması 10.6 (dağılım 6-16) idi. Çalışma grubunun %62'si kız çocuklardan oluşmaktaydı. Grup 1 oral oksibutinin (n = 42) alan çocuklardan, grup 2 TOP (n = 41) alan çocuklardan oluşmaktadır.7 hasta poliklinik takibine devam etmediği için çalışma dışı bırakıldı. Grup 1'de yaş ortalaması 9.6, grup 2'de 11.2 yıl idi. Gruplar arasında yaş, cinsiyet ve mesane kapasitesi açısından istatiksel olarak anlamlı fark yoktu.Tedaviden önce ortalama semptom skoru oral oksibutinin grubunda 15.6 ve grup 2'de 16.4 idi. Tedavi sonrası ortalama semptom skoru oral oksibutinin grubunda 6,5, TOP grubunda ise 5,2 idi. Her iki tedavi grubunda da tedavi öncesi ve sonrası semptom skoru ortalamaları istatiksel olarak farklı değildi. Ana yan etki, oral ilaç grubunda kabızlık ve gastrointestinal rahatsızlıklar %19 ve kızarma %11 olarak bulundu. TOP ile tedavi edilenlerin %14'ünde cilt tahrişi ve %19'unda kızarıklık veya kaşıntı olarak kaydedildi.

Verilerimiz, TOP'un aşırı aktif mesanesi olan çocuklar için oral oksibutinin formülasyonlarına kıyasla antimuskarinik yan etki profili bakımından ve transdermal formun yama yenileme sıklığı göz önüne alındığında uygun bir alternatif olduğunu göstermektedir. Her iki tedavinin de minimum yan etkisi vardır. TOP için en önemli sınırlayıcı faktör cilt tahrişidir. Bu bulgular, pediyatrik yaş grubunda transdermal ilaç formunun diğer oral formlara kıyasla, hem antimuskarinik yan etki hem kullanım kolaylığı açısından iyi bir alternatif olabileceğini vurgulamaktadır.

Abstract:
Gold standard management of pediatric overactive bladder is oral oxybutynin. However, it can have significant side effects and could be difficult with administration. In this study we sought to establish our experience with transdermal oxybutynin patches (TOP) as a viable alternative to oral oxybutynin.

A total of 90 children, diagnosed with overactive bladder with minimum follow-up of 3 months aged 6-16 years old were randomly assigned in this prospective study. Patients identified had trialled TOP or oral oxybutynin for greater than 6 weeks and  were followed. A previously  validated symptom  scoring was collected to define  improvements or resolution of lower urinary tract symptoms previous and after both treatments.

The mean age of the study group was 10.6 (range 6 to 16). %62 of the study group was female. Group1 consist of children who received oral oxybutinin (n=42) and group 2 consist of children received TOP (n=41). Seven participants lost follow-up. The mean age was 9.6 years in group 1 and 11.2 years in group 2. There was no  significant difference with age, sex and bladder capacity between groups. Before treatments, mean symptom score was 15.6 in oral oxybutinin group and 16.4 in group 2. Mean symptom score was 6.5 in oral oxybutinin group and 5.2 in group 2 after treatment. There was no significant difference in symptom score between groups before and after the treatments. The main side effect were reported as constipation and gastrointestinal disturbances 19% and bushing 11% in oral medication group. Of those treated with TOP reported skin irritation 14% and redness or itch 19%.

Our data suggest that TOP is a viable alternative for children with overactive bladder compared to oralformulations of oxybutynin. Both treatments have minimal side effects. The most significant limitingfactors for TOP is skin irritation These findings highlight the potential benefit of transdermal drugdelivery in the pediatric setting.