50-65 yaş arası pes planuslu bireylerde dengenin bilgisayarlı postürografi cihazı ve özel testlerle değerlendirilmesi
Evaluation of balance with computerized posturography device and special tests in individuals with pes planus aged 50-65
Yazar: SHAHLA ALIMADATLI
Danışman: PROF. DR. FEVZİYE MERİH SARIDOĞAN
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Ayak tabanı basıncı =   ; Denge = Equilibrium ; Düztabanlık = Flatfoot ; Plantar basınç = Plantar pressure ; Postural denge = Postural balance ; Testler = Tests

Özet:
Amaç: Pes planuslu, plantar basınç dağılımı ölçülen bireylerde düşme riskinin değerlendirilmesi idi.
Gereç ve Yöntem: İstanbul Üniversitesi- Cerrahpaşa, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Anabilim  Dalı polikliniğine başvuran  pes planuslu  50-65 yaş arası 34 olgu çalışmaya alındı. Olguların demografik verileri ve klinik öyküleri kaydedildi, fizik muayeneleri yapıldı. Pes planusun esnekliği değerlendirildi. Alınan ayak izi analizi üzerinden Staheli Ark İndeksi(SAİ)'nin 1 ve üzerinde, Chippaux-Smirak İndeksi(CSİ)'nin 0,45'in üzerinde olması pes planus olarak kabul edildi. Statik ayak basınç ölçümü yapıldı. Statik postürografi cihazıyla düşme indeksi hesaplandı. Zamanlı kalk yürü testi(ZKYT) yapıldı.
 Bulgular: Düşme indeksine  göre düşük düşme riski olan grubun VKİ ortalamaları istatistiksel anlamlı düşük bulundu(p=0,012). Düşük risk grubunun ayak CSİ ve SAİ ortalamaları istatistiksel anlamlı düşük bulundu (p=0,035 (p=0,026). ZKYT'göre düşme riski olan bireylerin VKİ ortalamaları ve ağrı semptomu istatistiksel anlamlı yüksek bulundu(p=0,006) (p=0,007).2 ve daha fazla kez düşme öyküsü olanların düşme riski istatistiksel anlamlı yüksek bulundu(p=0,004). Grupların pedobarografik parametreleri ile düşme riski arasında istatistiksel anlamlı farklılık gözlenmedi. 
Sonuçlar: Pes planuslu bireylerde VKİ artışı, ağrı ,düşme sayısının artmasının düşme riskini arttırdığı gözlendi.

Anahtar sözcükler: mürekkepli ayak izi analizi, pedobarografi, düşme riski

Abstract:
Aim: Evaluation of the risk of falling in individuals with pes planus, whose plantar pressure distribution was measured.
Materials and Methods: 34 patients aged 50-65 years with pes planus who applied to the outpatient clinic of Istanbul University-Cerrahpasa, Cerrahpasa Faculty of Medicine, Department of Physical Therapy and Rehabilitation were included in the study. Demographic data and clinical histories of the cases were recorded, physical examinations were performed. The flexibility of the pes planus was evaluated. Based on the footprint analysis, a Staheli Arc Index(SAI) of 1 or more and a Chippaux-Smirak Index(CSI) of 0.45 were considered pes planus. Static foot pressure was measured by pedobarography. The fall index was calculated with a static posturography device. Timed up and go test(TUG) was performed.
  Results: The mean BMI of the low-risk group according to the fall index was found to be statistically significantly lower(p=0.012). Foot CSI and SAI mean values of the low-risk group were found to be statistically significantly lower(p=0.035)(p=0.026). The mean BMI and pain symptoms of individuals at risk of falling according to TUG were found to be statistically significantly higher(p=0.006) (p=0.007).
The fall risk of individuals with a history of falling 2 or more times was found to be statistically significantly higher(p=0.004). No statistically significant difference was observed between the pedobarographic parameters of the groups and the risk of falling.
 Conclusions: It was observed that the increase in BMI, pain, and the number of falls increased the risk of falling in individuals with pes planus.
Keywords: ink footprint analysis, pedobarography, fall risk