Metastatik ve nüks etmiş ileri evre RCC tanılı hastalarda sunitinib ve pazopanib tedavisinin karşılaştırılması
Comparison of sunitinib and pazopanib treatment in patients with metastatic and relapsed advanced stage RCC diagnosis
Yazar: EKİN KADIOĞLU YILDIRIM
Danışman: PROF. DR. İSMAİL ERTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Renal hücreli karsinom (RCC), küresel kanser tanılarının ve
ölümlerinin %2'sini oluĢtursa da, son elli yılda dünyada görülme sıklığı iki kattan
fazla artmıĢtır ve bugün Amerika BirleĢik Devletleri'nde (ABD) en sık görülen
dokuzuncu kanser türüdür. 2005 yılından bu yana, renal kanser karsinogenezinin
altında yatan moleküler mekanizmalara hedeflenen tedavilerin uygulanması
sayesinde tedavi seçenekleri hızla geliĢmiĢtir. VEGF reseptör tirozin kinaz
inhibitörleri sunitinib ve pazopanib ve anti-VEGF monoklonal antikor bevacizumab
dahil olmak üzere vasküler endotel büyüme faktörü (VEGF) sinyalinin inhibitörleri,
artık uygun riskli ve orta riskli metastatik renal hücreli karsinom için standart birinci
basamak tedavi seçenekleridir, rapamycin (mTOR) inhibitörü temsirolimus'un
memeli hedefi ise renal hücreli karsinom ve zayıf prognostik riski olan hastalar için
yaygın olarak önerilmektedir. VEGF reseptörü, mTOR, c-MET veya immün kontrol
noktası, inhibitörü programlanmıĢ ölüm 1 reseptörü ile etkileĢimini hedefleyen diğer
birçok ajan etkinlik göstermiĢtir ve renal hücreli karsinom hastaları için güncel tedavi
seçenekleridir. ÇalıĢmamıza metastatik ve nüks etmiĢ RCC tanılı hastalar dahil
edilmiĢtir. Metastatik ve nüks etmiĢ ileri evre RCC tanılı hastalarda tirozin kinaz
inhibitörü olan iki ajan sunıtinib ve pazopanib tedavisinin karĢılaĢtırılması
yapılacaktır.
Bu iki ajan arasındaki karĢılaĢtırma ajanları kullanan hastalarda çalıĢmanın
primer ve sekonder sonlanım noktaları olan genel sağkalım ve progresyonsuz
sağkalım ve güvenlik açısından olacaktır
Gereç ve Yöntemler: AraĢtırma tek merkezli kesitsel, analitik çalıĢma
Ģeklinde dizayn edilmiĢtir. Retrospektif bir çalıĢmadır. Bu araĢtırmaya Gülhane
Eğitim AraĢtırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji Anabilim Dalı Kliniklerinde yatıĢı
yapılan veya Polikliniğine baĢvurmuĢ olan RCC tanılı hastalardan gönüllü olanlar
dahil edilmiĢtir. AraĢtırma 15.09.2022-15.01.2023 tarihleri arasında yapılmıĢtır.
Hastaların demografik bilgileri, tanı tarihleri, metastaz tarihleri, metastaz bölgeleri,

ix

nefrektomi tarihleri, uygulanan tedaviler ve yan etkileri, laboratuvar sonuçları, tedavi
değiĢiklik tarihleri, tedavi değiĢiklik nedenleri, son kontrol tarihleri ve ölüm tarihleri
kaydedilmiĢtir. Kan, idrar örneklemesi, görüntüleme tetkiki vb. yapılmamıĢtır. Bazı
değiĢkenlere yönelik veri kalitesini artırmak için dosyadan elde edilen bazı bilgilerin
hasta ve yakınlarından teyit edilmesinin araĢtırma kalitesine katkı sağlayacağı
düĢünülmüĢtür. Aksi halde mevcut araĢtırma sadece dosya üzerinden yürütülebilecek
özellikte planlanmıĢtır.
Bulgular: ÇalıĢmaya alınan hastaların %28,1'ü kadın %71,9'sı erkekti.
Hastaların özgeçmiĢleri incelendiğinde %35,4'ünde hipertansiyon, %13,5'inde
diyabetes mellitus bulunmaktaydı. Hastaların %28'1i ace inh/arb, %8,3'ü statin
kullanmaktaydı.
Hastaların %43,8'i sigarayı hiç kullanmamıĢ, %9,4'ü halen içmekteydi.
ÇalıĢmaya katılan hastalarda primer böbrek lokalizyonu incelendiğinde %64,6 sol
böbrek, %35,4 sağ böbrekteydi. Böbrek hücreli kanser tanısı alan hastaların
%26'sına nefrektomi yapılmamıĢ, %74'üne ise nefrektomi yapılmıĢtı. Nefrektomi
yapılan hastaların %66,7'si radikal nefrektomili, %7,3'ü parsiyel nefrektomiliydi.
Hastaların evrelerine bakıldığında evre 1, 2, 3 ve 4 olan hasta yüzdeleri sırasıyla
%3,3, %17,4, %8,3, %50,4'tü. TNM evrelemesine bakıldığında %30.2 hastada uzak
metastaz saptanmadı. Hastaların %17,7'sinde adrenal bez tutulumu, %31.3 ünde de
lenf nodu tutulumu mevcuttu. Tümörlerin %9,4'ü sarkamoid özellik
bulundurmaktaydı. Hastaların tedavi öncesi ECOG'ları ecog 0, 1, 2, 3 olarak
sırasıyla %24, %59,4, %15,6 ve %1 olarak tespit edildi. ÇalıĢmadaki hastaların
metastaz durumu incelendiğinde santral sinir sistemi metastazı %9,4, akciğer
metastazı 59,4, karaciğer metastazı %19,8, kemik metastazı %47,9, yumuĢak doku
metastazı %61,5 olarak saptandı. Pazopanib kullananların sağkalım ortancası 10,2
(20,8) iken sunitinib kullananların ise 7,9 (23,9) olarak bulunmuĢtur. Aralarında
istatistiksel olarak anlamlı farklılık mevcut değildir (p=0,359). Pazonanib
kullananlarda 22,8 (43,3) olan genel sağkalım ortanca değeri sunitinib kullananlarda
17,1 (33,4) olarak bulunmuĢtur. Aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir
(p=0,188). Favorable risk grubunda progresyonsuz sağ kalıma bakıldığında
pazopanib kullanan hasta grubunda ortalama 34,1±29,5, sunitib kullanan hasta
grubunda ise ortalama 21,8±13,8 bulunmuĢ olup istatistiksel olarak anlamlı fark

x

saptanmamıĢtır (p değeri 0,144). Yine favorable risk grubunda genel sağ kalıma
bakıldığında pazobanib kullanan hasta grubunda ortalama 47,3±36, sunitinib
kullanan hasta grubunda ortalama 29,1±19,8 olarak bulunmuĢ olup istatistiksel
olarak anlamlı fark saptanmamıĢtır (p değeri 0,096).
Intermediate-Poor risk grubu incelendiğinde progresyonsuz sağ kalımda
pazopanib kullanan hastalarda oranca değer 7,9 (10,7), sunitinib kullanan hastalarda
ortanca değer 6,6 (25,1) olarak bulunmuĢtur. Yapılan istatistiksel analizde p değeri
0,956 olarak saptanmıĢ olup yine istatistiksel olarak anlamlı fark görülmemiĢtir. Yine
aynı grupta genel sağ kalıma bakıldığında pazopanib kullananlarda ve sunitinib
kullananlarda ortanca değerler sırasıyla 17,4 (40,9), 11,8 (29,8) olarak saptanmıĢtır.
Yapılan istatistiğin p değeri 0,777'dir.
Sonuç: Sonuç olarak çalıĢmaya alınan hastalarda pazopanib ve sunitinib
alanlar progresyonsuz sağ kalım ve genel sağ kalım açısından karĢılaĢtırıldı ve iki
grup arasında anlamlı farklılık olmadığı görüldü. Bu bulgular ıĢığında pazopanib ve
sunitinib kullanan hastaların yan etkiler açısından yakın takip edilmesi gerektiği
fakat tedavi açısından anlamlı farklılığa neden olmadığı bulundu. Hastalar ımdc risk
sınıflamasına göre 3 kategoriye ayrıldı ve bu kategorilerde de iki ilaç
karĢılaĢtırıldığında yine pazopanib ve sunitinib arasında pfs ve os açısından
istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı.
Anahtar Kelimeler: Renal hücreli kanser, pazopanib, sunitinib, hedefe
yönelik tedavi.

Abstract:
Aim: Although renal cell carcinoma (RCC) accounts for 2% of global cancer
diagnoses and deaths, its incidence has more than doubled in the world in the last
fifty years and is today the ninth most common cancer in the United States of
America (USA). Since 2005, treatment options have rapidly improved, thanks to the
abolition of targeted therapies to the mechanisms underlying kidney cancer
carcinogenesis. Inhibitors of vascular endothelial growth factor (VEGF signaling),
including the VEGF receptor tyrosine kinase inhibitors sunitinib and pazopanib, and
the anti-VEGF monoclonal antibodies bevacizumab, are now standard first-line
treatment options for metastatic renal cell carcinoma that meet their needs and
intermediate duty, rapamycin (mTOR). The mammalian target of its inhibitor,
temsirolimus, however, is commonly taken for patients with renal cell carcinoma and
poor prognostic risk. VEGF receptor, mTOR, c-MET or immune checkpoint
inhibitor programmed death 1 receptor with many other agents they want to interact
with have exerted their effectiveness and are current treatment options for renal cell
carcinoma spots. The study included patients with metastatic and relapsed RCC. A
comparison of the two agents sunitinib and pazopanib, which are tyrosine kinase
inhibitors, will be made in people with metastatic and relapsed advanced stage RCC.
We will evaluate the comparison agency use method between these two
agents in terms of the primary and secondary endpoints of overall survival and
progression-free survival.

Material (Patients) and Methods: The study was designed as a single-
center, cross-sectional, analytical study. It is a retrospective study. Volunteer patients

with RCC who were admitted to the Gulhane Training and Research Hospital
Medical Oncology Department Clinics or who applied to the Outpatient Clinic were
included in this study. The research was carried out between 15.09.2022 and
15.01.2023. Demographic information of the patients, date of diagnosis, date of

xii

metastasis, sites of metastasis, dates of nephrectomy, treatments and side effects,
laboratory results, date of change of treatment, reasons for change of treatment, dates
of last control and date of death were recorded. Blood, urine sampling, imaging
examination, etc. not done. It was thought that confirming some of the information
obtained from the file from the patients and their relatives in order to increase the
data quality for some variables would contribute to the quality of the research.
Otherwise, the current research is planned to be carried out only through the file.
Results: 28.1% of the patients included in the study were female and 71.9%
were male. When the histories of the patients were examined, 35.4% had
hypertension and 13.5% had diabetes mellitus. 28% of the patients were using ace
inh/arb and 8.3% were using statins.
43.8% of the patients had never smoked, 9.4% were still smokers. When the
primary kidney localization was examined in the patients participating in the study,
64.6% were in the left kidney and 35.4% were in the right kidney. Nephrectomy was
not performed in 26% of patients diagnosed with renal cell cancer, and nephrectomy
was performed in 74%. Of the patients who underwent nephrectomy, 66.7% had
radical nephrectomy and 7.3% had partial nephrectomy. Considering the stages of
the patients, the percentages of patients with stages 1,2,3 and 4 were 3.3%, 17.4%,
8.3%, 50.4%, respectively. Considering the TNM staging, distant metastases were
not detected in 30.2% of the patients. There was adrenal gland involvement in 17.7%
of the patients and lymph node involvement in 31.3%. 9.4% of the tumors had
sarcamoid features. The ECOGs of the patients before treatment were found to be
24%, 59.4%, 15.6% and 1%, respectively, as ecog 0, 1, 2, 3. When the metastasis
status of the patients in the study was examined, it was found that central nervous
system metastasis was 9.4%, lung metastasis 59.4%, liver metastasis 19.8%, bone
metastasis 47.9%, soft tissue metastasis 61.5%. The median survival rate for
pazopanib users was 10.2 (20.8), while it was 7.9 (23.9) for sunitinib users. There
was no statistically significant difference between them (p=0.359). The median
overall survival rate was 22.8 (43.3) in pazonanib users and 17.1 (33.4) in sunitinib
users. The difference between them was not statistically significant (p=0.188).
Considering the progression-free survival in the favorable risk group, it was found to
be 34.1±29.5 in the pazopanib group and 21.8±13.8 in the sunitib group, and no

xiii

statistically significant difference was found (p value 0.144) Again in the favorable
risk group. Considering the overall survival, it was found to be 47.3±36 in the
pazobanib group and 29.1±19.8 in the sunitinib group, and no statistically significant
difference was found (p value 0.096).
When the Intermediate-Poor risk group was examined, the rate of
progression-free survival was found to be 7.9 (10.7) in patients using pazopanib, and
the median value was 6.6 (25.1) in patients using sunitinib. In the statistical analysis,
the p value was determined as 0.956, and again, no statistically significant difference
was observed. In the same group, the median values were found to be 17.4 (40.9),
11.8 (29.8) in pazopanib users and sunitinib users, respectively. The p value of the
statistics made is 0.777.
Conclusion: In conclusion, patients who received pazopanib and sunitinib
were compared in terms of progression-free survival and overall survival, and there
was no significant difference between the two groups. In the light of these findings, it
was found that patients using pazopanib and sunitinib should be followed closely in
terms of side effects, but it did not cause a significant difference in terms of
treatment. The patients were divided into 3 categories according to the IMDC risk
classification, and when the two drugs were compared in these categories, no
statistically significant difference was found between pazopanib and sunitinib in
terms of pfs and os.
Keywords: Renal cell cancer, pazopanib, sunitinib, targeted therapy.