Aşil tendon rüptürlerinin perkütan tamir yöntemi
The percutaneus repair of achilles tendon ruptüre
Yazar: CENK SOYDAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET BİNNET
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Asil tendon rüptürü ilk olarak Hippocrates zamanında dokumente edilmiştir. İlk yayın ise Ambroise Pare tarafından 1633 'de yapılmıştır. Toplumumuzda spor etkinliMerinin yaygınlaşması ve sosyoekonomik düzeyin artması ile beraber yumuşak doku yaralanmaları başta olmak üzere spor yaralanmalarının sıklığı artmıştır. Asil tendonu vücudumuzun en kaim ve en güçlü tendonudur. Asil tendon yaralanması insan vücudunda en sık görülen tendon yaralanmalannadandır ve en sık görülen tendon kopmasıdır. Hastaların yaralanma öncesi iş ve spor aktivitelerine en erken zamanda dönme istekleri de hekimleri tedaviye yeni yaklaşımlar getirmeye zorlamaktadır. Bu yüzden cerrahi tedavi ve erken hareket bizim için esas olarak alınmıştır. Bu çalışmanın amacı; minimal doku hasan ile iyi fonksiyonel sonuç elde etmek, konservatif ve cerrahi tedavide görülen komplikasyonlan azaltmak, kozmetik sonuç elde etmektir. Mini invazif tamir yöntemi günümüzde popülaritesi artan bir yöntemdir. Perkutan tamir yönteminin ana avantajı; perkutan tekniğin (minimal doku hasan ile kapalı fiksasyon) ve açık tamir yöntemlerinin (anatomik uç reduksyonu) avantajlarını kombine etmektir. Tendon' a erken hareket verilmesiyle, iyileşmenin hızlandığı, çevre dokulara yapışıklığın azaldığı ve iyileşme dokusunun kalitesinin arttığı bilinmektedir. Bu tez çalışmasında ağustos 2000-ağustos 2004 yıllan arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'na başvuran ve perkutan yolla tedavi edilmiş olan 13 Asil tendon rüptürlü hasta değerlendirilmiştir. Tüm hastalarımıza klinik ve radyolojik değerlendirme yapılmıştır. Takiben cenahi tedavi uygulanmıştır. Cerrahi işlem perkutan yolla yapılmıştır. Bu çalışmada klinik ve fonksiyonel sonuçlan ortaya konmuş ve tanımlanan diğer tamir yöntemleri ile kıyaslanmıştır. Sonuçlarımızı başka çalışmalarla kıyaslamaktaki ana problem herkes tarafından kabul edilen genel bir skorlama sistemi bulunmamasıdır. Sonuçlan değerlendirmede en önemli faktör, hastanın iş, günlük aktivite ve sporu da içeren, yaralanma öncesi duruma dönebilmesidir. Hastalar ameliyat sonrası klinik, performans testleri ve izokinetik kuvvet ölçümleri ile değerlendirildi. Tüm 102hastaların çok iyi plantar fleksiyon gücü vardır. İki taraf arasında tek ayak üzeri zıplama ortalamasında önemli fark yoktur. AOFAS ortalama 99.5, Trillat skoru ortalaması 12 hastada çok iyi ve 1 hastada iyi, Asil tendon rüptürü performans skoru maksimum olağan total miktarı 99.2 olarak değerlendirildi. Tüm hastalarımız iş, günlük aktivite ve spor seviyesine dönmüşlerdir. îzokinetik kuvvet ölçümlerinde konsentrik pik tork kuvveti ve dayanma gücü olarak her iki taraf arasında önemli bir fark bulunmamıştır. Hastalarımızda komplikasyon oranı çok az bulunmuştur. Sadece 1 hastada yara yeri iyileşme problemi ile karşılaşıldı. Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de, gelişen yeni teknikler ile mini invazif cerrahi tedavi özellikle perkutan tedavi ön plana çıkmıştir. Bu enstrüman ve sınırlı açık cerrahi teknik ile rüptür ve tamir alanım direkt görebiliriz ve tendon uçlarına tam apozisyon sağlanabilir. Bu yöntemle her iki uç arasına herhangi bir yumuşak doku veya skar dokusu girmesini engelleriz. Bu bize cerrahi diseksyonu sınırlarken ve lokal kanlanımı küçük miktarda etkilerken, kas-tendon bileşkesinde gerginliği en iyi şekilde sağlamamıza izin verir. Bu rninimal invazif yaklaşım ve perkutan girişim operasyon süresini azaltır, erken rehabilitasyona izin verir ve erken fonksiyonel sonuçların iyi olmasını sağlar. Çalışmamızdaki 13 hastanın sonucu, bu tekniğin başarısını ve teknik ile tedaviye devam etmemiz gerektiğini bize gösterir. Göz önünde bulundurulması gereken bir diğer nokta da; cerrahın yaralanma mekanizmasını anlaması, tedavideki bilgisi ve tecrübesi, başarısızlık oranını azaltır ve tedavideki başarının en önemli anahtarlarından biridir. 103

Abstract:
Achilles tendon rupture was first documented by Hippocrates. It was first reported in the literature by Pare in 1633. While the sportive activities and the socioeconomic status increases in the community, the soft tissue damage particularly the sportive damage frequency increases. Achilles tendon is the strongest and the thickest tendon in the humans body. The rupture of the Achilles tendon mostly occurs during the sportive activities. The damage of the Achilles tendon is one of the most frequent tendon damage and is the most frequent tendon rupture seen in human body. While the patients want to return immediately to their daily activities and sport level, the medical doctors have to find new treatment options. Because of this, surgical treatment and early motion is our basic choice. The goal in this study is to give minimal damage to the soft tissue and to have good functional results, to decrease the rate of complications seen in the conservative and surgical treatments and to have good cosmetic results. The minimal invasive treatment is becoming more popular. The main advantage of the percutaneous treatment is to have both the advantages of the percutaneous and the open surgical techniques. It is known that; the early motion decreases the adhesions and the time needed to return to daily living and increases the quality of the soft tissues. This study was conducted on 13 patients who had applied to Ankara University Faculty of Medicine, Department of Orthopaedics and Traumatology between august 2000 and august 2004, all of which were treated by using percutaneous technique for Achilles tendon rupture. All the patients were clinically examined, radiologically investigated and treated surgically. The only surgical treatment was the percutaneous way. The clinical and functional results were compared with the other treatment options. The main problem comparing the results of our study with the others in the literature is that there is no universal scoring system currently accepted regarding the results of surgical procedures. The most important determinant of outcome is the patients return to preinjury level of activities including work daily activities 104and sports. The patients were evaluated clinically, by performance tests and by isokinetic strenght analysis. All the patients had full plantar flexion strength. There was no significant difference between injuried and healthy sides regarding jumping on one foot, repeating toe tip rising and neurology status. At the latest follow up, mean AOFAS score was 99.5, Trillat score was found to be very good in 12 patients and good in 1 patient. Achilles tendon rupture performance score was 99.2. All of our patients returned to their work, sports and household daily activities. Isokinetic strength measurements yielded no significant difference between two extremities. The complication rate was very low. It is important to note that only one patient had a wound healing problem. As in the world, there is a tendency in our country to use less invasive and percutaneous methods in surgical procedures. With the instrument and limited open surgical tehnique, the rupture side can be visualized and full aposition can be achieved. With this method soft tissue or scar interposition is also prevented. Enabling limitation of surgical dissection and therefore protecting vascularization of the tissue, this method also helps us to tension the musculotendinous junction in the best way. It decreases the duration of the operation, enables early rehabilitation and results in good function. The results of our study shows us the success of our technique and we recommend our technique to the orthopaedic surgeons who deal with sports injuries. Another point of view is that understanding the mechanism of injury, experience and up to date knowledge about treatment decreases the incidence of bad results and is the key to a successfull treatment. 105