Hannah Arendt'in politik düşüncesinde şiddet eleştirisi
Critique of violence in Hannah Arendt's political thought
Yazar: GÖRSEN ŞAHİNOĞLU
Danışman: YRD. DOÇ. DR. KORAY TÜTÜNCÜ
Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Felsefe = Philosophy ; Kamu Yönetimi = Public Administration ; Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Arendt, Hannah = Arendt, Hannah ; Eleştiri = Criticism ; Liberalizm = Liberalism ; Siyaset felsefesi = Political philosophy ; Siyasi görüşler = Political thoughts ; Şiddet = Violence

Özet:
Şiddet olgusu Platon'un Tiranlığın kaçınılmaz olasılığına karşı bir antitez olarak icat ettiği siyaset felsefesinden totaliter rejimlerin yarattığı korkuların derin izler bıraktığı  modern dünyadaki siyaset teorisinin yakın zamanda var olan kavranışına kadar varlığını sürekli muhafaza etti. "Politika için şiddet gerekli olmak zorunda mıdır?" sorusu sorulması gereken sorular arasında akla ilk gelenlerden olmuştur. Şiddet kullanımı tekelini elinde bulunduran belirli iktidar ilişkilerinin temsilcisi olarak siyasal rejim kaçınılmaz olarak bu gücün despotça kullanılma potansiyelini de üzerinde taşır. 
Bu güçlü olasılık, erdemli bir siyasal rejimin tiranlığa dönüşmesini engelleyen bilimsel bilgi (episteme) olarak siyaset felsefenin keşfinin arkasındaki temel güdüdür. Liberal siyaset teorisi ile onun siyasi gücün despotik kullanımına karşı "doğal hak" savunusu ve özellikle "direnme hakkı" söylemleri, modern dünyadaki şiddet sorusuna en erken ama hala geçerli cevap olarak kabul edilmelidir. Ne var ki, vahşetin totaliterlikteki eşsiz gücü, despotluğun yok edilmesinde liberal iyimserlik öngörüsünü tersine çevirdi. Tam da bu nedenle, total anlatıların tuzağından imtina eden çağdaş liberal düşünce Popper, Hayek ve Gray'in fikirlerinde kendisini açık toplum, sınırlı devlet ve farklı yaşam biçimlerinin birlikteliğinin öncüsü olarak sundu. Öte yandan, siyasal kavramına ilginin yakın zamanda yeniden canlanması çağdaş dünyada şiddet gerçeğine post-liberal çözümün yetersizliğine tepkiden başka bir şey değildir. Bu bağlamda, hâlihazırdaki siyasal görünüm bu çıkmazın semptomlarını göstermektedir: liberalizmin zayıf siyasal doğası ve Carl Schmitt'in çözümünün teolojik olarak politize edilmiş karakteri. 
Bu çalışma bu ikilemden çıkışın ana yolu olarak Hannah Arendt'in şiddet eleştirisini sunmaktadır. Arendt'in insanlık durumunun siyasal ve çoğulcu karakterini aynı anda içeren vita activa kategorisinin incelenmesi, dünyaya ve yeryüzüne yabancılaşmanın sonucu olarak dünyanın kaybıyla modernitede totaliterliğin kaynağına dikkat çekişinin açıklanması ve şiddeti meşrulaştıran ideolojilerin Arendt tarafından yapılan eşsiz analizi bu çalışmanın odak konularıdır.

Abstract:
The fact of violence has always maintained its main presence in the political thought from Ancient Athens where Platon invented political philosophy as an antithetical to the very possibility of Tyranny to the recent comprehension of political theory in the modern world  where the horrors of totalitarian regimes have marked deep impact. The question of "Does violence have to be necessary for politics?" is one of the first questions that comes to mind to be asked. Based on the monopoly in the use of violence, political regime as the representative of determined power relations has necessarily carried its potentiality for the despotic utilitization of that power. 
That very possibility was the basic motivation behind the invention of political philosophy as an episteme of virtuous regime in preventing itself falling into the Tyranny. Liberal political theory with its talk of 'rights' , particularly with its 'right to resist' against despotic use of political power should be regarded as the earliest yet so subtle answer to the question of violence in the modern world. Nevertheless, unprecedented magnitude of atrocities in totalitarianism has reversed prospects of liberal optimism in the elimination of despotism. Contemporary liberal thought as exempting itself from the trap of being grand narrative in the ideas of Popper, Hayek and Gray represents itself as the pioneering of the open society, limited government and co-existence of different ways of life. The recent revival of interest for the concept of political is nothing but the reaction to the inadequacy of post-liberal solution to the fact of violence in our contemporary world. In this respect, contemporary political situation suffers from the symptoms of that impasse: politically weak nature of liberalism and theologically politicized character of Carl Schmitt's remedy. 
This study represents Hannah Arendt's critique of violence as the main way in skipping that impasse. The examination of Arendt's category of vita activa as involving the plural and the political character of human condition at the same time; the depiction of her emphasis upon the loss of world as a result of both world and earth alienations and as a source of totalitarianism in the modernity and the presentation of her unique analysis of the ideologies internally connected to violence is the focal subject of this work.