Türkiye'de çocuk yoğun bakımlarda yatan hastalarda mekanik ventilasyon uygulamaları: Nokta prevelans çalışması
Mechanical ventilation practices in pediatric intensive care unit patients in Turkey : A point prevalence
Yazar: KÜBRA KANBAL
Danışman: DOÇ. DR. NAZAN ÜLGEN TEKEREK
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Giriş: Solunum yetmezliği tüm dünyada ÇYBÜ yatışlarının en sık nedenlerindendir. Tedavide hastanın klinik durumuna hekimin tecrübesine göre düşük akış veya yüksek akış oksijen tedavileri, NİV, İMV gibi yöntemler tercih edilmektedir.  Bu çalışma ile kesitsel olarak Türkiye'de ÇYBÜ'lerde uygulanan solunum destek yöntemlerinin araştırılması, literatür verileri ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. 
Metot: Çalışma kesitsel bir anket çalışmasıdır. Türkiye'de çalışmaya dahil olmayı kabul eden çocuk yoğun bakım ünitelerinin sorumlu hekimlerine iki anket elektronik ortamda iletilerek ünitelerin verileri, demografik yapısı, hastaların demografik özellikleri, yatış endikasyonları, solunum destek yöntemleri, ayarları cihazları, uygulama süreleri, ARDS olan hastaların özellikleri kayıt altına alındı. Verilerin tanımlayıcı istatistikleri yapıldı. 
Bulgular: Çalışmaya dahil olan 23 merkezde ortalama yatak sayısı 13,09±5,74 ortalama uzman sayısı 2,35±1,03 idi. Çalışma gününde 186 hasta mevcuttu. Hastaların %49'unu kız, ortanca yaşı 27 (9-98) aydı. Ortanca PRISM-3 skoru 9, (5-16), ortanca yatış süresi 11 (4-33) gün olarak gözlendi. En sık yatış tanısı bronkopnömoni (%41,9) iken hastaların %76,3'ünün kronik hastalığı mevcuttu. Çalışma gününde 26 (%14) hasta solunum desteği almazken 104 (%55,9) hastada İMV uygulanmaktaydı. En sık tercih edilen mod SIMV-P (%73,1) idi. Hastaların 32 hastada (%17,2) ARDS saptanırken bu hastaların da 10'u (%31), ağır ARDS idi. Modifiye DP (PİP-PEEP) 20 (%76,9) hastada >15 idi ve FiO2/PEEP titrasyonu: 27 (%84,3) hastada pediatrik ARDS rehberi önerisiyle uyumlu değildi. Ventilatörden ayırma için ünitelerin %60,9'unda KOVA yöntemi kullanılırken %39,1'inde günlük sedasyon molası ve spontan soluma testi uygulanmaktaydı. En sık karşılaşılan komplikasyon ventilatör ilişkili pnömoniydi (%63). Hastaların %22,6'sı trakeostomi ile takip edilmekteydi. 
Sonuç: Bu çalışma ile mekanik ventilasyon uygulamaları sırasında güncel bilimsel verilere dayalı rehberler kullanımının gerekliliği ortaya koyulmaktadır. Mekanik ventilasyon uygulamalarında çeşitli düzenlemelerin ve geliştirilecek olan stratejilerin mortalite ve morbidite üzerine etkileri olacaktır, akciğer koruyucu ventilasyon stratejilerinin uygulanması ve kronik hasta yükünün kontrol altında tutulabilmesi için palyatif bakım merkezlerinin arttırılması gerekmektedir. 
Anahtar Kelimeler: Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi, Solunum Desteği, Mekanik Ventilasyon, ARDS

Abstract:
Introduction: Respiratory failure is one of the most common reasons for intensive care unit (ICU) admissions worldwide. Treatment options include low-flow or high-flow oxygen therapies, non-invasive ventilation (NIV), and invasive mechanical ventilation (IMV) depending on the patient's clinical condition and the physician's experience. This study aims to investigate the respiratory support methods applied in ICUs in Turkey and compare them with literature data.
Method: This is a cross-sectional survey study. Responsible physicians of pediatric intensive care units (PICUs) in Turkey who agreed to participate in the study were sent two electronic surveys. Data on unit characteristics, demographic structure, patients' demographic characteristics, admission indications, respiratory support methods, device settings, application durations, and characteristics of patients with acute respiratory distress syndrome (ARDS) were recorded. Descriptive statistics of the data were performed.
Results: The study included 23 centers with an average bed count of 13.09 ± 5.74 and an average specialist count of 2.35 ± 1.03. On the day of the study, there were 186 patients, with 49.5% being female and a median age of 27 (9-98) months. The median PRISM-3 score was 9 (5-16), and the median length of stay was 11 (4-33) days. The most common admission diagnosis was bronchopneumonia (41.9%), and 76.3% of patients had chronic illnesses. On the study day, 26 (14%) patients did not receive respiratory support, while IMV was applied in 104 (55.9%) patients. The most preferred mode was SIMV-P (73.1%). ARDS was detected in 32 (17.2%) patients, with 10 (31%) of them being severe cases. Modified DP (PIP-PEEP) was >15 in 20 (76.9%) patients, and FiO2/PEEP titration was not compliant with pediatric ARDS guidelines in 27 (84.3%) patients. The KOVA method was used for weaning in 60.9% of units, while daily sedation breaks and spontaneous breathing trials were applied in 39.1%. The most common complication encountered was ventilator-associated pneumonia (63%), and 22.6% of patients were followed with tracheostomy.
Conclusion: This study highlights the necessity of using current evidence-based guidelines during mechanical ventilation applications. Various adjustments and strategies in mechanical ventilation practices will have effects on mortality and morbidity. Increasing the availability of palliative care centers is necessary for implementing lung-protective ventilation strategies and managing the burden of chronic illness.
Keywords: Pediatric Intensive Care Unit, Respiratory Support, Mechanical Ventilation, ARDS