1990 sonrası Türk sinemasında taşra, taşralı ve taşracılık olgusu
Province, provincial and provincialism as a phenomenon in Turkish cinema after 1990
Yazar: DOĞAN AYDOĞAN
Danışman: PROF. DR. NİMET ÖNÜR
Ege Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2012
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: 1990 sonrası = After 1990 ; Modernleşme = Modernization ; Romantizm = Romanticism ; Sinema = Cinema ; Taşra = Provinces ; Türk sineması = Turkish cinema

Özet:
Seksenli yıllardan başlayarak dünya ölçeğinde örgütlü kapitalizmin yapılarında büyük bir aşınma yaşanmıştır. Sosyo-ekonomik anlamda risk, kaygı, sürekli yeniden yapılanma ve yersiz yurtsuzlaşma yerleşik bir hal almıştır. Bütün bireyler ekonomik gereklilikler karşısında yeniden yapılanma zorunluluğunu içselleştirmek durumunda kalmıştır. Toplum ve sınıf gibi modern cemaatlerin anlamlandırma pratikleri ve güven mekanizmalarından yoksun kalan bireyler için kimlik, aidiyet gibi kavramlar ön plana çıkmıştır. Bu süreçte sınıfsal ve ideolojik taleplerden boşalan kamusal alan, özel yaşam ve kimlik gibi kavramlarla donatılmıştır.Ancak aynı süreç aile kurumunun aşınmasını da barındırmaktadır. Özel ve kamusal alanın aynı anda yaşadığı istikrarsızlığa karşı; uzak bir coğrafyada; hatırlanan geçmişe yönelik nostaljik bir talep yükselmiştir. Taşra ve kırsal yaşam; gelenek ve birincil ilişkilerin güvenli dünyası ile ailenin istikrarlı yapısının devam ettiği bir imge olarak yükselmiştir.Doksanlara kadar kent dışından kent içine bakan Türk Sineması bu süreçte kent içinden kent dışına bakmaya başlamıştır. Ancak bireysel araç (otomobil) kullanımı, bireysel iletişim araçlarının yaygınlaşması ve paranın mobilleşmesi ölçeğinde, kent dışı alanlar da kapitalizm ve tüketim kültürü tarafından düzenlenmekte ve kırsal yaşam biçimleri hızla dönüşmektedir.Üretilen taşra söylemi ile kırsal alanın sosyo-ekonomik gerçekliği arasında bir uyuşmazlık söz konusudur. Örneklem grubunda taşra imgesini kentin yozlaşma ve gerilemesine karşı bir kutup olarak üreten filmler olduğu gibi, kırsal alanda yaşanan parasallaşma ve kültürel dönüşümü ortaya koyan örnekler de bulunmaktadır.

Abstract:
Starting in the eighties, there has been a great wear at the structures of the organized capitalism worldwide. Risk, anxiety, constant restructuring and misplaced rootlessness has become settled. All individuals had to internalize the obligation of restructring due to economical necessities. The concepts such as identity and belonging, came to the fore for the individuals who has the lack of signification practices and security mechanisms of modern communities such as society and class. in this process, the public space, isolated from denominational and ideological demands, has gained concepts such as privacy and identity. But this process also includes the wear of family. Against instability that the private and public areas faced at the same time; a nostalgic demand for the recalled past has increased in a distant region. Provincial and rural life increased as an image in which the reliable world of traditions and primary relationships and the steady structure of the family continued. Turkish cinema, looking into the city from the outside of the city up to 90s, has started looking otuside of the city from the inside of the city. However the use of the individual vehicles, spread of individual communication tools and the digitization of money caused the non-urban spaces to be designed by capitalism and consumption culture and the rural life styles started transforming rapidly. There is a conflict between the produced rural discourse and the socio-economical reality of the rural area. In sample group there are films demonstrating monetization and cultural transformation in rural areas , as well as the films which demonstrate the rural spaces as the places that are isolated from all the corruption and decline of the city.