Ayrılma anksiyetesi bozukluğu olan çocukların annelerindeki ayrılma anksiyetesi bozukluğu yaygınlığı
Prevalence of separation anxiety disorder in mothers of chi̇ldren with separation anxiety disorder
Yazar: İHSAN KARA
Danışman: PROF. DR. NURSU ÇAKIN MEMİK
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Anksiyete = Anxiety ; Anneler = Mothers ; Ayrılma anksiyete bozukluğu = Separation anxiety disorder ; Prevalans = Prevalence ; Çocuklar = Children

Özet:
Giriş ve Amaç: Ayrılma anksiyetesi bozukluğu (AAB); kişilerin hayatında birçok alanda bozukluğa neden olan, çocuk psikiyatrisi polikliniklerinde sık görülen bir anksiyete bozukluğudur. Ruhsal Bozuklukların Tanımlandırılması ve Sınıflandırılması El Kitabı-5'te (DSM-5), yapılan değişiklik ile erişkinlikte AAB tanısının çocuklukta olduğu gibi konabileceği belirtilmiştir. Bu araştırmada AAB olan 7-16 yaş arasındaki çocukların anneleri ile AAB olmayan çocukların annelerindeki AAB yaygınlığının karşılaştırılması, annelerin çocukluk dönemindeki AAB belirtilerinin erişkinlik dönemine sürebileceğinin ve bu durumun çocuklardaki AAB gelişimine olan etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.
    Yöntem ve Gereç: Çalışma örneklemi Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniğine başvurarak AAB tanısı alan veya bu tanı ile takip edilmekte olan, 7-16 yaş grubundaki 30 çocuk ve ergen ile annelerinden; kontrol grubu ise 30 sağlıklı akran ve annelerinden oluşmaktadır. Araştırmada her iki grup anneleri ile yapılandırılmış klinik tanı görüşmesi yapılmış, AAB belirti şiddetini 18 yaş öncesi dönemde değerlendirmek için Ayrılma Anksiyetesi Belirtileri Envanteri (AABE), 18 yaş sonrası dönemde değerlendirmek için Yetişkin Ayrılma Anksiyetesi Anketi (YAA), aile ilişkilerini değerlendirmek için Aile Değerlendirme Ölçeği (ADÖ) ve sosyodemografik bilgi formu kullanılmıştır.
    Bulgular: Çalışmada cinsiyet açısından her iki grup arasında bir fark bulunmasa da AAB olan erkeklerin sayısı kızlara göre daha fazla bulunmuştur. AAB olan çocukların annelerinde çocukken AAB benzeri belirtiler daha fazla bulunmuştur. AAB grubundaki annelerin AABE toplam puanları ile YAA toplam puanları arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. AAB olan çocukların annelerinde daha fazla ruhsal bozukluk tanısı saptanmıştır. Kontrol grubundaki çocukların annelerinin, çalışma grubundaki çocukların annelerine göre iş hayatına daha fazla katıldığı bulunmuştur. İki grup arasında annelerdeki AAB yaygınlığı açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. 
    Sonuç: Sonuç olarak çalışmamız; AAB olan çocukların annelerinin de çocukluk dönemlerinde AAB belirtilerini sıkça yaşadığını ve bu belirtilerin çocukluk döneminden yetişkinlik dönemine sürebileceğini göstermiştir. Çocuk ve ergenlerdeki AAB'nin, annenin ruhsal bozuklukları ve annedeki AAB tanısı ile ilişkisini değerlendirecek daha geniş katılımlı çalışmalara ihtiyaç vardır.
    Anahtar Sözcükler: Çocuk, ergen, ayrılma anksiyetesi, bağlanma

Abstract:
Introduction and Aim: Separation anxiety disorder (SAD) is a common anxiety disorder observed in pediatric psychiatric outpatient clinics, causing difficulties in many areas of people's lives. With the change in the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders Handbook-5 (DSM-5), it has been stated that SAD in adulthood can also be diagnosed as well as in childhood. In this study, it was aimed to compare the prevalence of SAD in mothers of children with or without SAD aged between 7-16 years. The second aim of this study is to investigate the continuity of childhood SAD symptoms of the mothers through adulthood and to explore its effect on SAD development in their children.
    Method and Material: The study sample consisted of 30 children and adolescents aged between 7-16 years who presented the Children and Adolescent Mental Health and Diseases Clinic of Kocaeli University Faculty of Medicine and were diagnosed with SAD or followed in line with a previous diagnosis and their mothers, while the control group consisted of 30 healthy children in the same age range and their mothers. In the study, structured clinical diagnosis interviews were held with mothers of both groups. Separation Anxiety Symptoms Inventory (SASI) evaluating SAD symptom severity until 18 years of age, Adult Separation Anxiety Questionnaire (ASA) measuring it in the post-18 years period, Family Rating Scale (FRS) assessing relations within the family and sociodemographic information form were used to collect relational data. 
    Findings:  Although no significant difference was identified between the two groups in terms of gender in the study, the number of males with SAD was found to be higher than the female participants. Symptoms similar to SAD in childhood were observed more in mothers of children with SAD. A positive and statistically significant relationship was found between the total scores of mothers in the SAD group they obtained from  SASI and ASA. More mental disorders were diagnosed in the mothers of children with SAD. It was also found that the mothers of the children in the control group participated in business life more than the mothers of the children in the experimental group. There was no remarkable difference between the two groups in terms of the prevalence of SAD in mothers. 
    Result: As a result, in our study, it was shown that mothers of children with SAD also had symptoms of SAD frequently during their childhood and that these symptoms may extend over to adulthood. More extensive studies are needed to evaluate the relationship of SAD in children and adolescents with the mental disorders of the mother and the diagnosis of SAD in the mother.
Key words: Child, adolescent, separation anxiety, attachment