Karpal tünel sendromunda insülin direnci, serum IGF-1 düzeyi ve bunların periferik elektrofizyolojik bulgular üzerine etkisi
The effect of insulin resistance, serum IGF-1 level and them on peripheric electrophysiological findings in carpal tunnel syndrome
Yazar: MEHMET KÜÇÜKER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÖKHAN ALKAN
Fırat Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Elektrofizyoloji = Electrophysiology ; Karpal kemikler = Carpal bones ; Karpal tünel sendromu = Carpal tunnel syndrome ; İnsülin benzeri büyüme faktörü I = Insulin like growth factor I ; İnsülin direnci = Insulin resistance

Özet:
Karpal tünel sendromu (KTS) karpal tünel içerisinde artmış basınç sonucunda median sinir fonksiyonunun kaybı olarak tanımlanır. Ancak patofizyolojisi net olarak açıklanamamıştır. İnsülin direnci (IR) endojen ya da eksojen insüline karşı bozulmuş fizyolojik yanıt olarak tanımlanır. İnsulin direncinin geniş bir klinik prezentasyonu vardır. İnsülin direnci olan hastaların kan glukoz düzeyi normal veya yüksek olabilir, hatta bazı çalışmalarda kan glukoz düzeyinin düşük olabileceği saptanmıştır. 2011 yılında yapılan çalışmada prediabetin ve insülin direncinin karpal tünel sendromu için risk faktörü olduğu sonucuna varılmıştır. İnsülin benzeri büyüme faktörü-1 (IGF-1) genellikle lokal etkiler oluşturan ve belirli hücrelerde büyümeyi uyaran, birincil aminoasid dizilimleri insanda bulunan proinsüline benzeyen küçük bir peptit yapıda endojen moleküldür. Yapılan çalışmalarda iskelet kasında iki hormonun da reseptörlerinin bulunduğunu ve her ikisinin de iskelet kasında protein sentezi ve hücre hipertrofisini stimüle edebildiği ancak IGF-1 in myoblastlar için daha potent bir mitojen olduğu sonucuna varılmıştır. Yapılan çalışmalarda IGF-1 düzeyleri ile body mass indeksi (BMI), vücut ağırlığı, bel çevresi arasında negatif bir ilişki bulunmuştur. Yine insülin seviyesi ve insülin direnci arttıkça IGF-1 düzeyinde düşüş saptanmıştır. Bizim çalışmamız da KTS ile insülin direnci ve IGF-1 düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır.
	Çalışmaya 20 ila 50 yaşları arasında 50 KTS hastası ve 50 sağlıklı gönüllüden oluşan kontrol grubu alındı. Çalışmanın başında hastaların fizik muayeneleri ve rutin biyokimyasal tetkikleri yapıldı. Rutin poliklinik testleri olan tam kan sayımı, karaciğer fonksiyon testlerinden alanin transaminaz (ALT) ve aspartat transaminaz (AST), üre, kreatinin, B12 vitamini ve tiroid stimulan hormon (TSH) düzeyleri değerlendirildi. Ayrıca insülin direncini belirlemek için 12 saat açlıktan sonra açlık kan glukozu, kan insülini ve serum IGF-1 tetkikleri istendi. Tüm katılımcıların insülin direncini belrilemek için HOMA-IR indeks sonuçları kaydedildi. Tüm katılımcılara tanısal elektornöromyografi (ENMG) yapıldı ve sonuçları kaydedildi. Tüm katılımcılara Boston Semptom Şiddet Skalası (BSŞS), Boston Fonksiyon Şiddet Skalası (BFŞS) anketleri doldurulup el dinamometresi ile kaba sıkma güçleri kaydedildi. ENMG sonucuna göre KTS tanısı alanlar grup 1 KTS saptanmayanlar grup 2 olarak ayrıldı. 
	Çalışmanın sonucunda grup 1 ile grup 2 arasında HOMA-IR sonuçları arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık saptandı (p=0,006). Grup 1 ile grup 2 arasında açlık kan glukozları arasında anlamlı farklılık saptandı (p=0,038). Grup 1 ile grup 2 de bulunan hastalar arasında IGF-1 düzeyleri arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Grup 1' de bulunan hastalar HOMA-IR sonucuna göre ayrıldığında HOMA-IR testi pozitif saptanan hastaların serum IGF-1 düzeyi, HOMA-IR testi negatif olan gruba göre düşük saptandı ve bu farklılık istatiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,013). Grup 1 de bulunan hastalarda IGF-1 düzeyleri ile insülin düzeyi ve HOMA-IR skoru arasında negatif korelasyon saptandı. Grup 1 de bulunan hastalarda HOMA-IR ve serum IGF-1 ile sinir ileti çalışma sonuçları arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Grup 1 de bulunan hastalar insülin direnci varlığına göre ayrıldığında, insülin direnci olan hastaların BSŞS ile BFŞS insülin direnci olmayan gruba göre yüksek saptandı, BŞSS' nın gruplar arası farklılığı istatiksel olarak anlamlı saptandı (p=0,014).
Anahtar kelimeler: Karpal tünel sendromu, insülin direnci, İnsülin benzeri büyüme faktörü-1

Abstract:
Carpal tunnel syndrome is defined as the loss of median nerve function as a result of increased pressure within the carpal tunnel. However, its pathophysiology has not been clearly explained. Insulin resistance (IR) is defined as impaired physiological response to endogenous or exogenous insulin. Insulin resistance has a wide clinical presentation. Blood glucose levels of patients with insulin resistance may be normal or high, even some studies have found low blood glucose levels. In a study conducted in 2011, prediabetes and insulin resistance were found to be risk factors for carpal tunnel syndrome. The insulin-like growth factor-1 (IGF-1) is an endogenous molecule in a small peptide construct that resembles a proinsulin found in human, whose primary amino acid sequences and usually local effects and stimulate growth in specific cells. Studies have shown that there are two hormone receptors in skeletal muscle and both are able to stimulate protein synthesis and cell hypertrophy in skeletal muscle, but IGF-1 is a more potent mitogen for myoblasts. Study in 2009, a negative correlation was found between IGF-1 levels and BMI, body weight and waist circumference. As insulin level and insulin resistance increased, IGF-1 levels decreased. In our study, we wanted to examine the relationship between CTS and insulin resistance and IGF-1 levels. 
Our study included 50 CTS patients and 50 healthy volunteers control group aged 20-50 years. At the beginning of the study, physical examinations and routine biochemical tests of the patients were performed. Complete blood count, liver transaminase (ALT) and aspartate transaminase (AST), urea, creatinine, vitamin B12 and thyroid stimulating hormone (TSH) levels were evaluated. In addition, fasting blood glucose, blood insulin and serum IGF-1 tests were requested after 12 hours fasting to determine insulin resistance. HOMA-IR index results of all participants were recorded. All the participants underwent diagnostic ENMG and their results were recorded. All participants were filled in the Boston Symptom Violence Scale, Boston Functional Severity Scale questionnaires, and hand grasping force with hand dynamometer were recorded. 
HOMA-IR results were significantly different between group 1 and group 2 (p = 0.006). There was a significant difference in fasting blood glucose levels between group 1 and group 2 (p = 0.038). There was no significant difference between IGF-1 levels in group 1 and group 2.
When the patients in Group 1 were separated according to the HOMA-IR results, the serum IGF-1 level of the patients with HOMA-IR test was found lower than the HOMA-IR test negative group and this difference was found to be statistically significant (p = 0.013). Negative correlation was found between IGF-1 levels and insulin levels and HOMA-IR scores in patients with Group 1. No statistically significant difference was found between the results of HOMA-IR and serum IGF-1 and nerve conduction studies. When the patients in Group 1 were separated according to the presence of insulin resistance, the Boston symptom severity scale and Boston function severity scale of the patients with insulin resistance were higher than those without insulin resistance. The difference of BSVS between the groups was statistically significant (p = 0.014).
Keywords: Carpal tunnel syndrome, insülin resistance, insülin like growth hormone-1