Acil tıp hekimlerinin trombolitik tedavisi hakkındaki tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi
The evaluation of the behaviours and attitudes of emergency physicians regardi̇ng the management of the thrombolytic theraphy
Yazar: BURÇİN AKGÜN
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA KEŞAPLI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Davranış = Behavior ; Doktorlar = Physicians ; Trombolitik terapi = Thrombolytic therapy ; Tutumlar = Attitudes

Özet:
Amaç: Trombolitik tedavi; uygun zaman ve endikasyon dahilinde hastaların mortalitesini azaltan bir tedavi yöntemidir. Trombolitik ajanların doğru endikasyon ve dozda kullanımı, kontrendikasyonların farkında olmak ve sonrasında gelişebilecek komplikasyonları yönetmek, acil tıp hekimleri için gerekli bir yeterliliktir. Bu çalışmada ülkemiz acil servislerinde çalışan acil tıp uzmanları ve eğitim alan acil tıp asistanlarının trombolitik tedaviye karşı olan tutum ve davranışlarını belirlemeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Kesitsel bu çalışma, ülkemiz acil tıp kliniklerinde eğitim almakta olan acil tıp asistanlarının ve çalışan acil tıp uzmanlarının 10.09. 2022- 15.11.2022 tarihleri arasında ankete katılımlarıyla yapıldı. Tüm grup hastaneler çalışmaya dahil edildi. Türkiye geneli acil tıp eğitim klinikleri ve hastane acil servisleri telefonla arandı. Ülke genelinde acil tıp anabilim dalı eğitim sorumlularına ulaşıldı ve ilgili kliniklerinde online anket paylaşımı sağlandı.
Bulgular: Toplamda 384 kişi anketimize dahil edildi. Katılımcıların %49,5 'i (n= 190) 3.basamak devlet hastanesinde, %26,3 'ü (n=101) kamuya ait üniversite hastanesinde ,%18,5 'i (n=71) 2. basamak devlet hastanesinde, %3,9 'u (n=15) özel üniversite hastanesinde çalışmaktadır. Katılımcıların %54,7'si (n=210) acil tıp asistanı, %32,3'ü acil tıp uzmanı, %13'ü ise öğretim üyesidir. Hekimlerin çalıştıkları hastanelerin %14,8'inde trombolitik ilaç bulunmamaktadır. Katılımcıların %81,8'i akut iskemik inme hastalarına,  %77,6 'sı akut masif pulmoner emboli 'de (PE),  %67,2'si kardiyak arrest nedeni olarak PE düşünülen hastalara, %11,2 'si ST segment yükselmeli miyokard enfarktüsü (STEMİ) durumunda trombolitik tedavi uyguladıklarını belirtti. Katılımcıların %50'sinde trombolitik tedavi sırasında gelişebilecek komplikasyonları yönetmekte zorlandığı saptandı. En sık akut iskemik inme hastalarında trombolitik tedavi uygulandığı görülmüştür. İskemik inme hastalarına trombolitik tedavi uygulama sırasında yaşanan tedirginlik, masif PE ve STEMİ hastalarında yaşanan tedirginliğe göre az saptandı. Meslekte geçirilen süre ve tedavi tecrübesi arttıkça hem tedavi kararı hem komplikasyon yönetimine yönelik kaygı azalmaktadır.
Sonuç: Acil tıp eğitiminde trombolitik tedaviye yönelik teorik ve pratik eğitimlerin arttırılması, asistanların rotasyonlarında gerekli trombolitik tedavisi eğitiminin sağlanması ve ulusal düzeyde tedavi algoritmalarının oluşturulması gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler:  Acil servis, Trombolitik, Acil tıp hekimi.

Abstract:
Aim: Thrombolytic therapy is a treatment method that decreases mortality rate within a suitable time and indication. To commence of the fibrinolytic agents in the correct indication and dosage; to be aware of the contraindications, and to manage the complications are requested capabilities for emergency physicians. In this study, we aim to determine the main attitudes and behaviors of emergency physicians and emergency medicine residents in our country against thrombolytic therapy.
Materials&Methods: This cross-sectional study has been organized with joining the survey of the working emergency experts and emergency residents who are being trained in our country between 10.09.2022-15.11.2022. All types of hospitals were involved. Emergency departments and hospital emergency services were attained by mobile phone and chiefs of departments were attained and provided their departments to join online surveys in countrywide.
Results: Totally 384 participants were included. %49,5(n=190) of the participants are working in third-degree state hospital, %26,3(n=101) are working in university hospitals belonging to the state, %18,5(n=71) of them are working in second-degree state hospitals, %3,9(n=15) of them are working in private university Hospitals. %54,7(n=210) of them are emergency residents, %32,3 of them are emergency experts, %13 of them are academic members. %14,8 of the hospital participants do not have thrombolytics in their hospitals. %81 of the participants reported that they use on acute ischemic strokes, %77,6 of them reported that they use on acute massive pulmonary thromboembolism, %67,2 of them reported that they use on patients have cardiac arrest thought caused by pulmonary thromboembolism, %11,2 of them reported to use on STEMI patients. Having trouble to manage the complications might be occurred when using thrombolytic therapy was detected on %50 of the participants. Using thrombolytics mostly on acute ischemic patients was detected. The doubtfulness when using the thrombolytics on acute ischemic patients was detected less severe than of using on STEMI and massive pulmonary thromboembolic patients. The anxiety about either the decision or managing the complications is reducing as far as doctors get experience and have more years in their professions.

Conclusion: To be increased of the hypothetical and practical educations about using the thrombolytics in the emergency department, to provide the thrombolytic therapy education to the residents in their rotations, and creating new treatments algorithms on the international level are necessary.

Keywords: Emergency service, Thrombolytic, Emergency physician