Traneksamik asidin kapsül kontraktürüne etkisinin rat modelinde gösterilmesi
Showing the effect of tranexamic acid on capsule contracture in the rat model
Yazar: ŞAHİN ATAKAN BAYIR
Danışman: PROF. DR. ZEKİ CAN
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kapsüller = Capsules ; Meme = Breast ; Meme hastalıkları = Breast diseases ; Protezler ve implantlar = Prostheses and implants ; Rekonstrüktif cerrahi = Reconstructive surgical ; Sıçanlar = Rats ; Traneksamik asit = Tranexamic acid

Özet:
Kapsül kontraktürü, insan vücudundaki dokuları yerine koymak, rekonstrükte
etmek ve büyütmek için kullanılan implantlara karşı abartılı bir inflamatuar yanıtın meydana
gelmesine bağlı gelişen bir durumdur. Kapsül Kontraktürü implant çevresinde aşırı miktarda
fibrozis ile karakterizedir ve klinik olarak protezin yerleşiminde bozulma, şiddetli ağrı,
memede şekil ve renk bozuklukları ve protez çevresinde sertlik ile karakterize bir tablo
oluşturur. Kapsül kontraktürü, meme implantları ile yapılan ameliyatlar sonrasında en sık
görülen komplikasyondur. Etiyolojide implanta bağlı faktörler, hematom, subklinik
enfeksiyon ve radyoterapi uygulanması sorgulanmaktadır.
Kapsül kontraktürüne dair literatürde son yıllarda artan oranlarda çalışmalar mevcut
olsa da hematomu önleyerek azaltmaya yönelik bir çalışma ve traneksamik asidin kapsül
kontraktürüne direkt etkisini gösteren bir çalışma mevcut değildir. Bu çalışmada implant
yerleştirilmesi sonrasında kapsül kontraktürüne sebep olabilecek hematomun önüne geçmek
için traneksamik asit kullanılmaktadır. Traneksamik asidin kanamayı önleyerek kapsül
kontraktürünü azaltması beklenirken, öte yandan doku düzeyinde yara iyileşmesini bozarak
fibrozise sebep olması ve kapsül kontraktürünü arttırması beklenmektedir. Bu çalışma
sonucunda ameliyat esnasında ve sonrasında uygulanan Traneksamik asidin implant çevresinde
oluşacak kapsüle karşı net etkisi belirlenecek olup, çalışmanın ilerleyen zamanlardaki klinik
uygulamalara yön vermesi beklenmektedir.
Gereç ve Yöntemler: Araştırma yöntemi olarak deneysel çalışma kullanılması
planlanmaktadır. Çalışmada kullanılacak sıçanların kontrol grubu, sistemik (intraperitoneal)
traneksamik asit uygulanan grup ve implant çevresine lokal infiltrasyon ile traneksamik asit
uygulanan grup olacak şekilde 3 gruba ayrılması ve her bir grupta 10 adet olmak üzere,
toplamda 30 adet sıçan kullanılması planlanmaktadır. Her bir sıçana 1 adet düzgün yüzeyli
mini-implant yerleştirilecektir. İmplantların yerleştirilmesini takiben sıçanlar 3 ay boyunca
kapsül kontraktürü açısından klinik olarak takip edilecek ve sonrasında implant çevresinde
oluşan kapsül dokusu intrakapsüler basınç ölçümü ile radyolojik, histolojik,
immünhistokimyasal yöntemlerle incelenecek ve sonuçlar istatistiksel olarak analiz edilecektir

Bulgular: Gruplar arası ultrasonografik kapsül kalınlığının değerlendirilmesinde KT
kapsül kalınlığının en fazla olduğu (ort ± SS = 0,72±0,08), L grubunun kapsül kalınlığının en
az olduğu (ort ± SS = 0,45±0,06) görülmektedir (p <0.001). İkili gruplar arasında istatistiksel
anlamlılık devam etmektedir Gruplar arası kapsül içi dinamik basınç ölçümlerinin
değerlendirilmesinde KT intrakapsüler dinamik basıncının en fazla olduğu (ort ± SS =
74,87±9,2), L grubunun ise intrakapsüler dinamik basıncın en az olduğu (ort ± SS = 24,1±10,6)
görülmektedir. (p <0.001) L – KT.ve L – IP arasında istatistiksel olarak anlamlılık devam
etmektedir (p <0.001). Histopatolojik değerlendirmede KT kapsül kalınlığının en fazla olduğu
(ort ± SS = 129,6±21,8), L grupta ise kapsül kalınlığının en az olduğu (ort ± SS = 78,3±11,3)
görülmektedir. (p <0.001). Bütün ikili gruplar arasında istatistiksel anlamlılık devam etmektedir
Gruplar arası inflamatuar hücre yoğunluğunun değerlendirilmesinde KT inflamatuar hücre
yoğunluğunun en fazla olduğu (ort ± SS = 2,5 ± 0,5), L grubunda ise inflamatuar hücre
yoğunluğunun en az olduğu (ort ± SS = 1,4 ± 0,5) görülmektedir (p <0.001). KT – IP ve KT –
L arasında istatistiksel olarak anlamlılık devam etmektedir (p <0.001). KT kollajen – III
antikorları ile boyanmadığı (ort ± SS = 0), IP ve L gruplarının boyandığı gözlenmiştir (ort ± SS
= 1) (p <0.001).
Sonuç: Literatürdeki kapsül kontraktürü çalışmalarından farklı olarak ilk defa,
ultrasonografik inceleme ve histopatolojik incelemeler arasında kapsül kalınlığının
değerlendirilmesi açısından korelasyon olduğu görülmüştür. Kapsül kontraktürünün klinik
değerlendirilmesi ve evrelendirilmesinde ultrasonografik incelemenin objektif bir yöntem
olarak yol gösterici olabileceği düşünülmektedir. Çalışma sonucunda traneksamik asit
uygulanan gruplarda kontrol grubuna kıyasla daha az kapsül kontraktürü meydana geldiği
gözlenmiştir. İmplant çevresine lokal olarak traneksamik asit uygulamanın intraperitoneal yolla
uygulamaya kıyasla daha etkin olduğu gözlenmiştir.

Abstract:
Aim: Capsule contracture is characterized by an excessive amount of fibrosis around
the implant due to the occurrence of an exaggerated inflammatory response towards implants
used to replace, reconstruct, and augment tissues in the human body; and is clinically
characterized by dislocation of the prosthesis, severe pain, deformity of the breast shape and
discoloration, and a stiffness around the prosthesis. Capsule contracture is the most disturbing
and most common complication after surgery with breast implants. Implant-related factors,
hematoma, subclinical infection, and radiotherapy are questioned in the etiology.
Although there are increasing numbers of studies in the literature on capsular
contracture in recent years, there is no study aimed at reducing it by preventing hematoma, and
there is no study showing the direct effect of tranexamic acid on capsular contracture.
In this study, tranexamic acid is used to prevent hematoma that may cause capsular
contracture after implant placement. As a result of this study, the net effect of tranexamic acid
applied during and after the surgery against the capsule to be formed around the implant will
be determined, and it is expected that this study will guide clinical applications in the future.
Materials and Methods: An experimental study is planned to be used as a research
method. A total of 30 rats are to be used in the study, which would be divided into 3 groups
containing 10 rats in each group as the control group, the group in which Tranexamic Acid is
administered systemically (intraperitoneal administration), and the group in which tranexamic
acid is applied around the implant with local infiltration. A smooth surface mini-implant will
be placed in each rat. Following the placement of the implants, the rats will be clinically
followed for 3 months in terms of capsular contracture, and then the capsule tissue formed
around the implant will be examined with intracapsular pressure monitoring, radiological
examination, histological and immunohistochemical methods, and the results will be analysed
statistically.

Results: In the evaluation of the ultrasonographic capsule thickness between the groups,
it was observed that the CG capsule thickness was the highest (mean ± SD = 0.72±0.08) and
the capsule thickness of the L group was the least (mean ± SD = 0.45±0.06) (p < 0.001).
Statistical significance continues between the two groups. In the evaluation of intracapsular
dynamic pressure measurements between groups, CG intracapsular dynamic pressure was the
highest (mean ± SD = 74.87±9.2), while the L group had the lowest intracapsular dynamic
pressure (mean ± SD = 24.1±10.6) is seen. (p <0.001) Statistically significance remains between
L – CG. and L – IP (p <0.001). In the histopathological evaluation, it was observed that the CG
capsule thickness was the highest (mean ± SD = 129.6±21.8) and the capsule thickness was the
least in the L group (mean ± SD = 78.3±11.3). (p <0.001). Statistical significance continues
between all paired groups. In the evaluation of inflammatory cell density between groups, the
CG inflammatory cell density was the highest (mean ± SD = 2.5 ± 0.5), while the inflammatory
cell density was the lowest in the L group (mean ± SD = 1.4 ± 0.5) (p <0.001). Statistically
significant remains between CG – IP and CG – L (p <0.001). It was observed that CG did not
stain with collagen – III antibodies (mean ± SD = 0), IP and L groups were stained (mean ± SD
= 1) (p <0.001).
Conclusions: Unlike capsule contracture studies in the literature, for the first time, a
correlation was observed between ultrasonographic examination and histopathological
examinations in terms of evaluation of capsule thickness. It is thought that ultrasonographic
examination can be a guide as an objective method in the clinical evaluation and staging of
capsule contracture. As a result of the study, it was observed that less capsular contracture
occurred in the tranexamic acid applied groups compared to the control group. It has been
observed that local application of tranexamic acid around the implant is more effective than
intraperitoneal application.