Diyabetik ratlarda kurkumin (Curcumin)'in karaciğer dokusunda GLP-1R üzerine etkilerinin incelenmesi
Investigation of the effects of curcumin (Curcumin) on GLP-1R in liver tissue in diabetic rats
Yazar: REŞİT UĞRAN
Danışman: DOÇ. DR. SERAP KORAL TAŞÇI
Kafkas Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2020
Konu: Histoloji ve Embriyoloji = Histology and Embryology

Özet:
Çalışmamız deneysel diyabet oluşturulan ratların karaciğer dokusunda, antidiyabetik özelliği ile bilinen kurkuminin, GLP-1R'nin immunohistokimyasal lokalizasyonu ve RT-PCR ile gen ekpresyonu üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla 24 adet Sprague Dawley cinsi rat; kontrol, sham diyabet ve diyabet+kurkumin grupları olmak üzere 4 gruba ayrılmıştır. İki haftalık adaptasyon sürecinin ardından kontrol grubuna herhangi bir uygulama yapılmamış, diyabet ve diyabet+kurkumin grubuna 50 mg/kg dozda streptozotosin uygulanmıştır. Kan glikoz düzeyi 200 mg/dl'nin üzerinde olan ratlar diyabetli olarak kabul edilmiştir. Diyabet oluşturulduktan sonra diyabet+kurkumin grubuna 21 gün boyunca 100 mg/kg dozda kurkumin intraperitonel (i.p.) enjeksiyonla uygulanmıştır. Sham grubuna ise etanol ve izotonik sodyum klorür çözeltisi i.p. olarak uygulanmıştır. Deneklerin karaciğer dokuları deney sürecinin bitiminde alınmıştır. GLP-1R'nin lokalizasyonunu incelemek amacıyla immunohistokimyasal boyama, histolojik incelemeler için PAS ve Crossman'ın üçlü boyaması yapılmıştır. Yapılan bu uygulamaların ardından preperatlar ışık mikroskobunda incelenmiştir. GLP-1R'nin gen ekspresyon düzeyini tespit etmek için RT-PCR yöntemi kullanılmıştır. Ayrıca, grupların kan glikoz düzeyleri de karşılaştırılmıştır. Yapılan histolojik incelemelerde, kontrol ve sham grubu doku örneklerinde normal histolojik yapı izlenirken, diyabetik grupta yer yer sinüzoid duvarlarında genişleme ve hepatositlerde vakuolizasyon gibi çeşitli dejenarasyonlara rastlanmıştır. Kurkumin uygulanan diyabetik grupta ise bu dejeneratif bulguların hafiflediği izlenmiştir. Yapılan immunohistokimyasal incelemelerde, GLP-1R pozitif hücrelerin çoğunlukla vena sentralis çevresindeki hepatositler ile bazı endotel ve bazı Kupffer hücreleri olduğu görülmüştür. İmmunoreaktivitenin yoğunluğunun diyabetik grupta daha düşük, kurkumin uygulanan grupta ise diyabetik gruba göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Moleküler analizlerde, GLP-1R'nin gen ekspresyonu bakımından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmezken, ortalama ekspresyon düzeyinin diyabetik grupta daha düşük olduğu görülmüştür. Çalışmamızda yapılan analizlerin sonuçları değerlendirildiğinde, kurkuminin diyabette karaciğerde GLP-1R üzerine olumlu etkileri olduğu, diyabetin tedavisi için GLP-1R'nin hedef noktalardan biri olmasından dolayı, kurkuminin diyabetin tedavisi ile komplikasyonlarının hafifletilmesi yönünde terapötik bir madde olarak kullanılabileceği düşünülmüştür.
Anahtar Sözcükler: Diyabet, GLP-1R, İmmunohistokimya, Kurkumin, Karaciğer, RT-PCR

Abstract:
This study was carried out to investigate the effect of curcumin, known for its antidiabetic properties, on the immunohistochemical localization of GLP-1R and gene expression with RT-PCR in the liver tissue of rats in which experimental diabetes were created. For this purpose, 24 Sprague Dawley rats the total of which was divided into 4 groups as control, sham diabetes and diabetes + curcumin groups. After two weeks of adaptation process, no application was performed on the control group, while 50 mg / kg dose of streptozotocin was applied to the diabetes and diabetes + curcumin group. Rats with blood glucose levels above 200 mg / dl were considered as diabetic. After diabetes was created with the rats, curcumin intraperitoneal (i.p) was administered by injection to the diabetes + curcumin group at a dose of 100 mg / kg for 21 days. On the other hand, ethanol and isotonic sodium chloride solution were applied as i.p. to the sham group. The liver tissues of the subjects were taken at the end of the experimental process. Immunohistochemical staining was administered in order to examine the localization of GLP-1R, while triple staining of PAS and Crossman was applied for histological examinations. Following these applications, preparates were examined under a light microscope. RT-PCR method was employed to determine the gene expression level of GLP-1R. In addition, blood glucose levels of the groups were compared. In histological examinations which was conducted, while a normal histological structure was observed in the control and sham group tissue samples, various degenerations such as enlargement in sinusoid walls and vacuolization in hepatocytes were observed in the diabetic group. In the diabetic group treated with curcumin, it was observed that these degenerative findings were alleviated. In immunohistochemical examinations, it was observed that GLP-1R positive cells were mostly hepatocytes around vena centralis, some endothelium and some Kupffer cells. It was determined that the intensity of the immunoreactivity was lower in the diabetic group, but higher in the curcumin administered group compared to the diabetic group. In molecular analysis, no statistically significant difference between the groups was observed in terms of gene expression of GLP-1R, while the mean expression level was lower in the diabetic group. When the results of the analyses performed in our study are evaluated, it is thought that curcumin has a positive effect on GLP-1R in the liver in diabetes, and since GLP-1R is one of the target points for the treatment of diabetes, curcumin can be used as a therapeutic agent in the treatment of diabetes to alleviate its complications.
Keywords: Diabetes, GLP-1R, Immunohistochemistry, Curcumin, Liver, RT-PCR