Anti-desmoglein-1 ve anti-desmoglein-3 ELISA testinin pemfigus vulgaris hastalarının takibindeki değerinin belirlenmesi
Determination of the value of anti-desmoglein-1 and anti-desmoglein-3 ELISA test in follow-up of patients with pemfigus vulgaris
Yazar: SERVİNAZ ENLİ
Danışman: PROF. DR. SONER UZUN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Desmoglein 1 = Desmoglein 1 ; Desmoglein 3 = Desmoglein 3 ; Enzime bağlı immünosorbent testi = Enzyme-linked immunosorbent assay ; Hasta takibi = Follow up studies ; Pemfigus vulgaris = Pemfigus vulgaris

Özet:
Pemfigus, desmozomal proteinleri hedef alan ve epidermiste keratinosit ayrışması ile sonuçlanan kronik bir otoimmün büllü hastalık grubudur. Pemfigusta desmozomal transmembran glikoproteinlerine karşı patojenik IgG otoantikorları tanımlanmıştır. Kronik seyirli olması ve uzun süreli immünsüpresif tedavi gerektirmesi nedeniyle yüksek morbidite ve mortalite oranlarına sahip olan PV'nin teşhis ve sınıflandırmasında, hastalık aktivitesini izlemede ELISA ile ölçülen anti-Dsg antikorları önem arz etmektedir. Bu çalışmada PV tanılı hastaların klinik, demografik özelliklerinin tanımlanması ve dsg-1 ve dsg-3'e karşı gelişen antikorların klinik fenotip ile ilişkisi, hastalık aktivitesi, tedaviye verilen yanıt ve relapsı öngörebilme durumu ile ilişkisinin saptanması amaçlanmıştır. Bu çalışmada Ocak 2014 ile Aralık 2020 tarihleri arasında; Büllöz Hastalıklar Ünitemizde (Deri ve Zührevi Hastalıkları Anabilim Dalı, Akdeniz Üniversitesi) takip edilen PV'li 102 hasta retrospektif olarak değerlendirilmiştir.
Hastalar ortalama 42,97±17,43 ay boyunca takip edilmiştir. Çalışmada anti-Dsg ölçümleri geriye dönük olarak tarandığında, çalışmada değerlendirilen olguların başlangıç anti-Dsg-1 ortalamasının 46,34 (n=85, Med.=0,00) ve başlangıç anti-Dsg'nin -3 ortalaması 108.32 (n=34, Med.=106.00) idi. Üçüncü aydaki anti-Dsg-1 ortalaması 16.14 (n=91, Ort.=0.00) ve üçüncü aydaki anti-Dsg-3 ortalaması 57.29 (n=78, Ort.=40.50) idi. Altıncı ayda anti-Dsg-1 ortalaması 9.71 (n=90, Orta.=0.00) ve altıncı aydaki anti-Dsg-3 ortalaması 39.84 (n=78, Orta.=0.00) idi. Başlangıç tedavisinden sonra hastalar minimal tedavide tam remisyona ortalama 5,24±2,19 ayda ulaştı. Başlangıç anti-dsg-1 ve anti-dsg-3 ortalamalarının remisyon döneminde istatistiksel açıdan anlamlı seviyede azaldığı bulundu. Başlangıç remisyonundan sonra hastaların 73'ünde (%71,6) en az bir relaps gözlendi. Mukozal relaps sırasında ortalama anti-Dsg-3 değeri, remisyon dönemindeki ortalamaya göre anlamlı derecede yüksekti. Mukokutanöz relaps sırasında ortalama anti-Dsg-1 ve anti-Dsg-3 değerleri, remisyon dönemindeki ortalamalara göre anlamlı derecede yüksekti. Kutanöz relaps sırasında ise ortalama anti-Dsg-1 değeri, remisyon dönemindeki ortalamaya göre anlamlı derecede yüksekti. Mukokutanöz relapstan 3 ay önceki anti-Dsg-3 için çizilen ROC analizinde 57.5 kesme skoru ile duyarlılık ve özgüllük değerleri sırasıyla 0.79 ve 0.83 idi.
Sonuç olarak olarak PV hastalarının takiplerinde seri ELISA testlerinin kullanılması PV gibi mortalitesi olabilen önemli bir deri hastalığının tedavi düzenlemelerinde faydalı olabilecek veriler sunmaktadır.

Abstract:
Pemphigus is a group of chronic autoimmune bullous diseases that target desmosomal proteins and result in keratinocyte detachment in the epidermis. Pathogenic IgG autoantibodies against to desmosomal transmembrane glycoproteins have been identified in pemphigus. Anti-Dsg antibodies measured by ELISA are important in the diagnosis and classification of PV, which has high morbidity and mortality rates due to its chronic course and requires long-term immunosuppressive therapy, and in monitoring the disease activity. This study, it was aimed to define the clinical and demographic characteristics of patients with PV, and to determine the relationship between antibodies against dsg-1 and dsg-3 with clinical phenotype, disease activity, response to treatment, and predicting relapse. In this study, between January 2014 and December 2020; 102 patients with PV, who were followed up at our Bullous Diseases Unit (Dermatology and Venereology Department, Akdeniz University), were evaluated retrospectively.
The patients were followed for an average of 42.97±17.43 months. When the anti-Dsg measurements were retrospectively scanned in the study, it was found that the baseline anti-Dsg-1 average of the cases evaluated in the study was 46.34 (n=85, Med.=0.00) and the baseline anti-Dsg-3 average was 108.32 (n=34, Med.=106.00) . The average of anti-Dsg-1 in the third month was 16.14 (n=91, Med.=0.00) and the average of anti-Dsg-3 in the third month was 57.29 (n=78, Med.=40.50) . The average of anti-Dsg-1 at the sixth month was 9.71 (n=90, Med.=0.00) and the average of anti-Dsg-3 at the sixth month was 39.84 (n=78, Med.=0.00). After the initial treatment, the cases achieved complete remission with minimal treatment in an average of 5.24±2.19 months. It was found that the average of anti-dsg-1 and anti-dsg-3 at baseline decreased statistically significantly during the remission period. At least one relapse was observed in 73 (71.6%) patients after initial remission. The average of anti-Dsg-3 value during mucosal relapse was significantly higher than the average of during remission. The average of anti-Dsg-1 and anti-Dsg-3 values during mucocutaneous relapse were significantly higher than the average of during remission. During cutaneous relapse, the average of anti-Dsg-1 value was significantly higher than the average of during remission. The sensitivity and specificity values were 0.79 and 0.83 respectively in ROC analysis performed for anti-Dsg-3 with 57.5 cut-off score 3 months before mucocutaneous relapse time. 
As a result, the use of serial ELISA tests in the follow-up of PV patients provides data that may be useful in the treatment an important skin disease such as PV, which may have mortality.