Uzun segment omurga cerrahisinde aşamalı exposure ve enstrumantasyon ile aşamasız exposure ve enstrumantasyonun hemodinami ve kan ihtiyacı açısından prospektif randomize olarak karşılaştırılması
Prospective randomized comparison of staged exposure and instrumentation with unstaged exposure and instrumentation in terms of hemodynamics and blood requirements in long segment spine surgery
Yazar: BURAK YALÇIN
Danışman: DOÇ. DR. RAMAZAN ATİÇ
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı; Dicle Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğimize başvuran ve uzun segment omurga cerrahisinde kullanılan cerrahi tekniklerin, hastaların hemodinamik durumu ve kan ihtiyacı üzerindeki etkilerini incelemek, cerrahi operasyonların sonuçlarını optimize etmek için kritik öneme sahiptir. Farklı cerrahi tekniklerin bu parametreler üzerindeki etkilerini anlamak, hasta güvenliği ve cerrahi etkinlik açısından önemli bir rol oynar.
Bu çalışma, aşamalı exposure ve enstrümantasyon yöntemlerinin hemodinamik etkiler ve kan ihtiyacı açısından aşamasız yöntemlerle karşılaştırıldığı prospektif randomize bir araştırma yapmayı hedeflemektedir. Araştırmanın amacı, bu iki cerrahi yaklaşımın etkilerini objektif bir şekilde değerlendirerek, cerrahi sürecin güvenliğini ve etkinliğini artırmaya yönelik veri sağlamaktır.
Materyal ve Metod: Çalışma, 01 Ocak 2024- 16 Ekim 2024 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde uzun segment omurga cerrahisi geçiren 60 hasta üzerinde, prospektif randomize bir tasarımla gerçekleştirilmiştir. Hastalar iki gruba ayrılmıştır: Yöntem 1 (aşamalı exposure ve enstrümantasyon) ve Yöntem 2 (aşamasız exposure ve enstrümantasyon). Her iki gruptaki hastaların ameliyat öncesi, ameliyat sırasında ve ameliyat sonrası hemodinamik parametreleri, kan hematokrit (hct) değerleri ve kan transfüzyonu gereksinimleri karşılaştırılmıştır.
Bulgular: Yöntem 1 ile ameliyat edilen hastalarda, ameliyat süresinin daha kısa olduğu (p=0,000) ve ameliyat sonrası hct değerlerinin daha stabil kaldığı gözlenmiştir. Yöntem 2'deki hastalarda daha fazla intraoperatif kan kaybı olduğu ve drenlerden daha fazla kan toplandığı tespit edilmiştir (p=0,000). Ayrıca, Yöntem 2'de ameliyat sonrası kan transfüzyonu ihtiyacının daha fazla olduğu saptanmıştır (p=0,000). Yöntem 1'deki hastalar, postoperatif dönemde daha az kan kaybı yaşamış ve hemodinamik olarak daha stabil kalmıştır.
Sonuç: Aşamalı exposure ve enstrümantasyon yöntemi, uzun segment omurga cerrahisinde daha kısa ameliyat süresi, daha az kan kaybı ve daha düşük kan transfüzyonu gereksinimi ile hasta güvenliği açısından daha avantajlı bir yöntem olarak bulunmuştur. Bu yöntem, postoperatif iyileşme sürecini iyileştirmekte ve komplikasyon riskini azaltmaktadır. Bu nedenle, uzun segment omurga cerrahisinde aşamalı cerrahi tekniklerin tercih edilmesi önerilmektedir. Bu özet, çalışmanın amacı, yöntemleri, bulguları ve sonuçları hakkında kısa ama kapsamlı bir bilgi sunar. Geniş bir okuyucu kitlesinin çalışmanın temel sonuçlarını hızlıca anlayabilmesi için gerekli olan tüm önemli noktaları içerir.
Anahtar Kelimeler: Kanama, Cerrahi, Vertebra, Aşamalı, Aşamasız, Exposure

Abstract:
Introduction and Objective: The aim of this study is to in the effects of surgical techniques used in long-segment spine surgery on the hemodynamic status and blood requirement of patients admitted to our Dicle University Orthopedics and Traumatology clinic, which is critical to optimize the results of surgical operations. Understanding the effects of different surgical techniques on these parameters plays an important role in patient safety and surgical efficacy. 
This study aims to conduct a prospective randomized trial comparing staged exposure and instrumentation methods with unstaged methods in terms of hemodynamic effects and blood requirements. The aim of the study is to objectively evaluate the effects of these two surgical approaches and to provide data to improve the safety and efficacy of the surgical process.
Materials and Methods: The study was conducted with a prospective randomized design on 60 patients who underwent long-segment spine surgery at Dicle University Orthopedics and Traumatology Clinic between January 1, 2024, and October 16, 2024. The patients were divided into two groups: Method 1 (staged exposure and instrumentation) and Method 2 (unstaged exposure and instrumentation). Hemodynamic parameters, hematocrit (HCT) values, and blood transfusion requirements before, during, and after surgery were compared between both groups.
Results: Patients operated with Method 1 had a shorter operation time (p=0.000) and more stable postoperative hct values. Patients with Method 2 had more intraoperative blood loss and more blood was collected from the drains (p=0.000). In addition, the need for postoperative blood transfusion was higher in Method 2 (p=0.000). Patients in Method 1 experienced less blood loss in the postoperative period and remained hemodynamically more stable.
Conclusion: The staged exposure and instrumentation method has been found to be more advantageous in terms of patient safety with shorter operative time, less blood loss and lower blood transfusion requirement in long segment spine surgery. This method improves postoperative recovery and reduces the risk of complications. Therefore, it is recommended that staged surgical techniques should be preferred in long segment spine surgery. This abstract provides a brief but comprehensive overview of the aim, methods, findings and conclusions of the study. It includes all the important points necessary for a broad readership to quickly understand the main conclusions of the study.
Keywords: Bleeding, Surgery, Vertebra, Staged, Unstaged, Exposure