Porselen kırığına tamir materyalinin bağlanmasında farklı yüzey işlemlerinin ve metal alt yapı üretim tekniklerinin etkilerinin incelenmesi
Investigation of the effects of different surface treatments and metal framework manufacturing techniques in bonding the repair material to the porcelain fracture
Yazar: EMRE KAYGUSUZ
Danışman: PROF. DR. ULVİYE ŞEBNEM BÜYÜKKAPLAN
Akdeniz Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: CAD/CAM = CAD/CAM ; Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental porselen = Dental porcelain ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Sinterleme = Sintering ; Takma diş tabanları = Denture bases ; Yüzey işleme tekniği = Surface handling technique

Özet:
Amaç: Günümüzde metal destekli seramik restorasyonlar protetik tedavilerde halen kullanılmaktadır. Ağız içinde meydana gelen porselen kırıklarında tamir için mevcut restorasyonu her zaman ağızdan bütünlüğünü bozmadan çıkarmak mümkün olamamaktadır. Son yıllarda materyal teknolojisindeki ilerlemeler sonucu, üretilen tamir malzemeleri ile özellikle küçük bir bölgeyi kapsayan porselen kırıklarında, ağız içi tamirin etkili ve güvenli bir tedavi seçeneği olduğu bildirilmektedir. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı farklı yöntemlerle üretilmiş metal altyapılarla ağız içi porselen tamir materyalleri arasındaki bağlantıya farklı yüzey işlemlerinin etkilerini belirlemektir.
Yöntem: Çalışmada, üç farklı teknikle (lazer sinterizasyon, döküm ve CAD/CAM ) üretilmiş (n=160) metal örnekler üzerine aynı dental porselen uygulandı. Örnekler üzerindeki porselen yüzeyin 2 mm çaptaki kısmı kaldırıldı. Metal yüzeylere; hidroflorik asit , lazer, kumlama ve silika kaplama olmak üzere dört farklı yüzey işlemi uygulandı. Örneklerdeki kırık yüzeylerin tamirinin ardından, tamir materyali ve porselen uygulanmış metal altyapılar arasındaki bağlantı dayanımları değerlendirildi. Her bir gruptan bir örnek seçilerek yüzeylerinin tarama elektron mikroskobu görüntüleri alındı. İstatistiksel analiz için Two Way ANOVA ve One Way ANOVA testleri uygulandı.
Bulgular: Çalışmanın sonucunda, üretim yöntemlerine göre metal alt yapılar karşılaştırıldığında EOS, CAD-CAM, Consept Lazer ile üretilmiş altyapılar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı bulgulandı (p>0,05). Döküm ile üretilen altyapıların EOS, CAD-CAM, Consept Lazer ile üretilen alt yapılardan istatistiksel olarak farklı olduğu gözlendi (p<0,05). En yüksek bağlanma dayanımı döküm altyapı üzerine silika kaplanan grupta (34,31±3,31 MPa), en düşük bağlanma dayanımı ise Consept Lazer üzerine lazer uygulanan grupta (18,55±2,86 MPa) bulgulandı.
Sonuç: Metal yüzeyin açığa çıktığı porselen kırıklarının tamirinde tüm alt yapılar için silika kaplama işlemi önerilebilir.
Anahtar Kelimeler: Co-Cr, porselen tamiri, silika kaplama, lazer sinterizasyon CAD-CAM, bağlantı dayanımı

Abstract:
Objective: Porcelain fused to metal restorations are still used in prosthetic treatments up to date. It is not always possible to remove the porcelain fused to metal restorations from the mouth without a new damage to repair the porcelain fractures. As a result of the advances in material technology recently, it was claimed that intraoral repair of porcelain fractures covering a small area is an effective and safe treatment option. Thus, the aim of the present study was determination of the most effective surface treatment option on the bond strength between the intraoral repair materials and metal substructures produced with different techniques.
Method: In the present study, the same dental porcelain was applied on substructures ( n= 160) produced by three different production techniques ( laser sintering, casting and CAD/CAM). 2 mm diameter part of the porcelain surfaces from the samples were removed. Four different surface treatments to the metal surfaces were applied: hydrofluoric acid, laser, sandblasting and silica coating. After the repairment of all fractured surfaces, bond strengths between repair materials and porcelain fused to metal specimens were evaluated. A sample from each group was selected and the scanning electron microscope evaluations were performed. Statistical analysis were performed by using Two Way ANOVA and One Way ANOVA tests.
Results: Comparison between the bond strengths of differently produced metal substructures and repair material showed that there was no statistically significant difference between bond strengths of metals produced with EOS, CAD-CAM and Consept Laser (p>0,05). It was observed that the substructures produced by casting were statistically different from the other substructures produced by EOS, CAD-CAM, and Consept Laser (p<0,05). The highest bond strength value was observed in the silica coating group (34.31 ± 3.31 MPa) on the cast substructure whereas the lowest bond strength value was observed in the laser applied group (18.55 ± 2.86 MPa) on the Consept Laser substructure.
Results: Within the limitations of the present study, silica coating could be recommended as a surface treatment for the repair of porcelain fractures where the metal surface is exposed.
Key words: Co-Cr, porcelain repair, silica coating, laser sintering, CAD/CAM, bond strength