Maksiller molar distalizasyonu yapılan bireylerde uzun dönem sonuçların değerlendirilmesi
Evaluation of the long-term outcomes in patients treated with maxillary molar distalization
Yazar: FİLİZ USLU
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ALİ KİKİ
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2016
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Azı dişleri = Molar ; Maksilla = Maxilla ; Maloklüzyon = Malocclusion ; Maloklüzyon-angle sınıf II = Malocclusion-angle class II ; Postoperatif dönem = Postoperative period

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, diş-doku destekli apareyler ile yapılan maksiller birinci molar distalizasyonunun uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metot: Çalışmamıza maksiller molar distalizasyonunu takiben sabit ortodontik tedavi uygulanan ve dişsel Sınıf II ilişkiye sahip 40 hasta (31 kız, 9 erkek) dahil edilmiştir. Tedavi öncesi (T1), distalizasyonu takip eden sabit ortodontik tedavi sonrası (T2) ve arşiv kayıtları eksiksiz ve kaliteli olan bu hastalardan tedavi sonrası uzun dönemde (T3) ortodontik modeller ve lateral sefalometrik filmler alınmıştır. Hastaların T1, T2 ve T3 dönemlerindeki ortalama yaşları sırasıyla 13.02, 15.97 ve 22.05 yıl olarak hesaplanmıştır. Uzun dönem etkileri değerlendirmek için sefalometrik filmlerde ve modellerde çeşitli ölçümler yapılmıştır. İncelenen dönemlerde meydana gelen değişikliklerin karşılaştırılması amacıyla, normal dağılım gösteren parametreler için ''Paired-t test'', normal dağılım göstermeyen parametreler için ise ''Wilcoxon Signed Rank Test'' uygulanmıştır.
Bulgular: İstatistiksel analizlere göre çalışmamızda cinsiyetler arasında önemli bir farklılık bulunmamıştır. T2'de maksiller birinci molar dişlerin T1'e göre 1.76 mm daha distal konumda olması istatistiksel olarak önemlidir (p<0.001). T3-T2 arasında 0.31 mm'lik nüks gözlenmesine rağmen (p<0.001), T3-T1 arasındaki net distalizasyon miktarının istatistiksel olarak önemli olduğu tespit edilmiştir (p<0.001). Tedavi döneminde artan dik yön iskeletsel açılarının T3-T2 döneminde azaldığı görülmüştür. Molar ilişki uzun dönem sonrasında büyük oranda korunmuştur (p<0.001). 
Sonuç: Bu çalışmanın sınırları dahilinde, sabit ortodontik tedavi sonrası maksiller birinci molar dişlerin net distalizasyon miktarının uzun dönemde korunduğu, iskeletsel dik yön açılarının başlangıç değerlerine yaklaştığı ve elde edilen Sınıf I molar ilişkinin büyümenin tamamlanması sırasında değişmediği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Molar distalizasyonu, sınıf II maloklüzyon, uzun dönem sonuçlar

Abstract:
Aim: In the present study, it was aimed to investigate the long-term changes that occur following maxillary first molar distalization with tooth-tissue borne appliances.
Material and method: Fourty dental Class II patients (31 female, 9 male) who had been treated with fixed orthodontic appliances following molar distalization were included in our study. Orthodontic casts and lateral cephalograms were taken (T3) from these patients who have complete and quality archive records at pre-treatment (T1), after fixed orthodontic treatment following the distalization (T2) and post-treatment long term. Mean ages of the patients at T1, T2 and T3 timepoints were 13.02, 15.97 and 22.05 years respectively. To assess the long-term effects, several measurements were performed on the cephalometric radiographs and orthodontic models. The 'Paired t-test' was applied for the normally distributed parameters and 'Wilcoxon Signed Rank test' for the parameters with non-normal distribution when comparing the changes that occured in the periods analyzed.
Results: Statistical analysis revealed that there was no gender-related differences in our study. Maxillary first molar tooth was statistically in a more distal position (1.76 mm) at T2 with respect to T1 (p<0.001). Despite the relapse of 0.31 mm during T3-T2 (p<0.001), a statistically significant net distalization observed between T3-T1 (p<0.001). Vertical skeletal angles which increased during the treatment period, decreased at T3-T2. Molar relationship was almost maintained after long-term (p<0.001).
Conclusion: Within the limits of this study, it is concluded that the amount of net distalization of the maxillary first molars followed by fixed orthodontic treatment was maintained during the long-term period, vertical skeletal measurements decreased to their initial values in the long term and the Class I molar relationship did not change during the completion of the growth.

Key Words: Class II malocclusion, long term outcomes, molar distalization