Meme karsinomu olgularında dna hasarı ve mutl homolog1, muts homolog2 ekspresyon durumlarının subtipler arasında karşılaştırılması
Comparison of DNA damage and mutl, homolog1, mutshomolog2 expression status among subtypes in breast carcinoma cases
Yazar: MERVE MERYEM KIRAN
Danışman: PROF. DR. FAZLI ERDOĞAN
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Moleküler Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Meme kanseri, dünya genelinde kadınlarda en sık görülen malign tümördür. Kadın kanser vakalarının %30'unu oluşturmakta ve kanser kaynaklı ölümlerin %15'inden sorumlu tutulmaktadır. Meme kanserinin sadece küçük bir grubu (%5-10) genetiktir. Meme kanseri ile ilişkili olduğu en iyi bilinen genetik mutasyonlar arasında BRCA1 ve BRCA2 genlerindeki mutasyonlar bulunmaktadır. BRCA1 geni genom stabilitesinden sorumludur. DNA tamiri veya rekombinasyon süreçlerini etkilemektedir. BRCA1 protein, BRCA2 gen ürünü ile birlikte, homolog rekombinasyon yoluyla çift DNA zincir kırıklarının onarımında rol almaktadır.
Hatalı DNA eşleşme onarımı mekanizması (MMR), DNA replikasyonu sırasında eklenen hatalı nükleotidleri düzelten temel mekanizmadır. MMR mekanizması, postreplikasyon sırasında yanlış eşleşme bölgesinin tamirinde hatalı bölgenin yeniden sentezlenmesi ile hasarının kalıcı olmasını engellemektedir. Sporadik kanser tiplerinin yaklaşık %20'si MMR yolağındaki hatalardan kaynaklanmaktadır.
Bu araştırmada, 2019 yılı Şubat ayı ile 2024 yılı Haziran ayı arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Tıbbi Patoloji bölümünde değerlendirilmiş ve invaziv meme kanseri tanısı almış olgular ile içlerinden tanı aldıktan sonra BRCA gen analizi yapılmış olgular kullanıldı. Bölüm arşivinden moleküler subtiplere göre sınıflandırılan 79 adet vakaya ait H&E boyalı lamlar ile rutin uygulanan ER, PR, c-erbB2, Ki67 için kullanılan immünohistokimyasal lamlar retrospektif olarak yeniden incelendi. H&E kesitlerde tümör infiltre eden lenfositler değerlendirildi. Ayrıca hazır parafin bloklardan elde edilen kesitlere immünohistokimyasal olarak MLH1 ve MSH2 antikorları uygulandı.
Çalışmamızda tüm subtiplerde MLH1 ve MSH2 boyanma yüzdesi ile tümör boyutu, derece ve metastaz varlığı arasında anlamlı ilişki görüldü. MLH1 ile MSH2 boyanma şiddeti arasında da anlamlı ilişki saptandı. MSH2 boyanma şiddeti subtipler arasında farklılık göstermekte olup en yüksek boyanma şiddeti triple negatif meme kanseri subtipinde gözlendi. Olgulara ait boyanma yüzdesi ve şiddeti değerlendirilerek nihai boyanma skoru(NBS-FSS) karşılaştırıldı ve tüm subtipler arasında MLH1 FSS skoru, MSH2 FSS skorundan yüksek bulundu.
Çalışmamızda amacımız diğer sistemlerde görülen ailevi kanser olgularınd kayıp ve korunması değerlendirilen MLH1-MSH2'nin ailevi yatkınlıkla ilişkisi gösterilmiş meme kanseri olgularında değerlendirilmesinin farklılaştırılması ve ekspresyon durumlarının olası prognoza etkisinin araştırılmasıdır.

Abstract:
Breast cancer is the most common malignant tumor in women worldwide. It accounts for 30% of female cancer cases and is responsible for 15% of cancer-related deaths. Only a small subset (5-10%) of breast cancers are genetic. Among the best-known genetic mutations associated with breast cancer are mutations in the BRCA1 and BRCA2 genes. The BRCA1 gene is responsible for genome stability and affects DNA repair or recombination processes. Together with the BRCA2 gene product, the BRCA1 protein plays a role in repairing double-strand DNA breaks through homologous recombination.
The DNA mismatch repair (MMR) mechanism is the primary system that corrects erroneous nucleotides inserted during DNA replication. The MMR mechanism prevents permanent damage by re-synthesizing the faulty region during post-replication, thereby repairing mismatched regions. Approximately 20% of sporadic cancer types arise from errors in the MMR pathway.
In this study, cases diagnosed with invasive breast cancer at the Department of Medical Pathology of Ankara Bilkent City Hospital between February 2019 and June 2024, as well as cases among these that underwent BRCA gene analysis following diagnosis, were included. Hematoxylin and eosin (H&E)-stained slides and routine immunohistochemical slides for ER, PR, c-erbB2, and Ki67 of 79 cases classified by molecular subtypes were retrospectively re-evaluated. Tumor-infiltrating lymphocytes were assessed in H&E sections. Additionally, MLH1 and MSH2 antibodies were applied immunohistochemically on sections obtained from prepared paraffin blocks. 
In our study, a significant association was observed between the MLH1 and MSH2 staining percentage and tumor size, grade, and presence of metastasis across all subtypes. A significant relationship was also found between MLH1 and MSH2 staining intensity. The MSH2 staining intensity varied among subtypes, with the highest staining intensity observed in the triple-negative breast cancer subtype. The staining percentage and intensity of the cases were evaluated to obtain a final staining score (NBS-FSS), which was then compared. The MLH1 FSS score was found to be higher than the MSH2 FSS score across all subtypes. 
Our study aims to assess MLH1 and MSH2, markers for loss and preservation in familial cancer cases in other systems, in breast cancer cases with familial predisposition, and to explore the potential impact of their expression status on prognosis.