Hall teknik ile tedavi edilen dişlerin çocuklarda temporomandibular eklem, masseter kas ve oklüzyon üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of  hall technique on temporomandibular joint, masseter muscle and occlusion in children
Yazar: BAHAR MELİS AKYILDIZ
Danışman: PROF. DR. IŞIL SÖNMEZ
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Hall Teknik (HT) ile tedavi edilen süt molar dişlere sahip çocuklarda oklüzyona ilişkin
değişim mekanizmasının belirlenerek, bu mekanizmanın temporomandibular eklem (TME)
ve masseter kas üzerine olan etkisinin değerlendirilmesi hedeflenmiştir.
Gereç ve Yöntem: Daha önce HT ile tedavi edilmemiş, 5-9 yaş arası, pulpa ile ilişkisi
olmayan dentin çürüğüne sahip süt azı dişleri bulunan çocuklar çalışmaya dahil edilmiştir. İlk ziyarette, hastaların TME ve masseter kas ile ilgili şikayetleri Amerikan Çocuk Diş Hekimliği Akademisi (AAPD) Kriterlerine göre, muayene bulguları ise Helkimo Klinik Disfonksiyon İndeksi'ne göre kaydedilmiştir. Oklüzal vertikal boyut (OVB), süt kanin dişler referans alınarak dijital kumpas ile ölçülmüştür. HT öncesinde hastaların ağız içi ölçüleri alınarak alçı modeller elde edilmiş ve STL formata çevrilerek dijital ortama aktarılmıştır. Ardından, HT uygulanmış ve hemen sonrasında, 1.ayda ve 3.ayda tüm ölçümler ve değerlendirmeler tekrarlanmıştır. Farklı zamanlarda alınan dijital modellerin analizi ve zaman içinde dişlerin konumlarındaki değişiklikleri ölçmek için Rapidform2006 yazılımı kullanılmıştır. Çalışmaya katılan çocuklara Hall Teknik uygulaması hakkındaki düşünceleri ile ilgili olarak 3. ayda anket yapılmıştır. Veri analizinde demografik ve klinik bulguların açıklanması için frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma analizleri kullanılmıştır. Sürekli veri analizinde, tekrarlı ölçümlerde ANOVA Testi ve bağımsız örneklem t-testi kullanılmıştır. Tip 1 hata seviyesi p<0,05 olarak alınmıştır.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 28 hastanın yaş ortalaması 6,4±1,1 olarak tespit edilmiştir.
Hastaların %10,7'sinde (n=3), 1. ayda ılımlı TME disfonksiyonu tespit edilmiştir. 3. ayda
hiçbir çocukta TME disfonksiyonu tespit edilmemiştir. Başlangıç OVB ortalaması
(3,3±0,9mm) ile 1.ay OVB ortalaması (2,9±1mm) ve 3.ay OVB ortalaması (3,1±1mm) arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.001). Hall Teknik uygulanan
dişlerde ve antagonist dişlerde 1. ay ve 3. ay hacim ortalamaları tedavinin hemen sonrasındaki hacim ortalamasından istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük bulunmuştur(p<0,001). HT uygulaması sonrasında, HT uygulanan dişlerde 3 ay içerisinde 14,5±9,0 mm3 hacim azalması meydana gelirken; antagonist dişlerde bu değer 7,3±6,9 mm3 olarak tespit edilmiştir (p<0,001). HT uygulanan dişlerde, hacim değişim ortalamaları açısından maksiller ve mandibular dişler arasında anlamlı bir farklılık yokken (p=0,92), antagonist dişlerde anlamlı farklılık bulunmaktadır (p=0,04). Hastaların %92,9'u HT ile tedavi edilen dişinden memnun veya çok memnun olduklarını belirtmişlerdir.
Sonuç: Hall Teknik uygulaması ile artan oklüzal vertikal boyutun zamanla azalmasında, HT
uygulanan dişlerde daha çok olmak üzere karşılıklı her iki dişte de meydana gelen intrüzyon
rol oynamaktadır. Çalışmamıza katılan hastaların büyük çoğunluğu HT uygulamasından
memnundur ve takip edilen 3 ay içerisinde hastalarda orta veya şiddetli TME disfonksiyonu
tespit edilmemiştir. Oklüzyonda meydana gelen değişimin hastalar üzerinde olumsuz
etkilerinin tespit edilmemesi, HT uygulamasının kabul edilebilir bir tedavi seçeneği olduğunu
düşündürmektedir.
Anahtar Kelimeler: Çocuk diş hekimliği, dijital teknoloji, dikey boyut, diş oklüzyonu,
temporomandibular eklem bozuklukları.

Abstract:
Objective: This study aims to determine the mechanism of occlusal change in primary molars
treated with the Hall Technique in children and evaluate its impact on the temporomandibular
joint and masseter muscle.
Methods: Materials and Methods: Children between the ages of 5 and 9, who had primary molars with dentin caries not associated with the pulp and had not been treated with the Hall Technique (HT) before, were included in the study. At the first visit, patients' complaints
about the Temporomandibular Joint (TMJ) and masseter muscle were recorded according to the American Pediatric Dentistry Criteria, and the examination findings were recorded according to the Helkimo Clinical Dysfunction Index. Occlusal Vertical Dimension (OVD) was determined with a digital caliper by taking the primary canine teeth as reference. Before HT, intraoral impressions were taken, plaster models were obtained and transferred to the digital platform in STL. Then, HT was applied, and all measurements and documentations were repeated at immediately after HT, at the 1st and 3rd month. Rapidform2006 software was used to analyze digital models taken at different times and to measure changes of the teeth's volumes over time. A survey was conducted on the children participating in the study at the 3rd month regarding their perceptions about the Hall Technique. Frequency, percentage, mean and standard deviation analyzes were used to explain demographic and clinical findings in data analysis. In continuous data analysis, ANOVA Test and independent sample t-test were used for repeated measures. Type-1 error level was taken as p<0.05.
Results: The average age of the 28 participating patients was determined as 6.4±1.1 years.
Mild temporomandibular dysfunction was detected in 10.7% (n=3) of the patients at 1-month.
No TMJ dysfunction was detected in any child at 3-month. A statistically significant difference was found between the baseline OVB mean (3.3±0.9 mm), the 1-month OVB mean
(2.9±1 mm) and 3-month OVB mean (3.1±1 mm) (p<0.001). Mean volumes of HT and antagonist teeth at 1 month and 3 months were significantly lower than their mean volumes at immediately after (p<0.001). Following HT application, a volume decreased of 14.5±9.0 mm3 occurred in HT-treated teeth within 3 months; a volume difference of 7.3±6.9 mm3 was detected in the antagonist teeth (p<0.001). While there is no significant difference between maxillary and mandibular teeth in terms of volume mean in HT-treated teeth (p=0.92), there is a significant difference in antagonist teeth (p=0.04). 92.9% of the patients stated that they were satisfied or very satisfied with their teeth treated with HT.
Conclusion: The reduction in occlusal vertical dimension observed over time following the
HT is primarily associated with intrusion in both opposing teeth, with a more notable impact
in HT-teeth. In our study, the majority of children stated satisfaction with the HT and no
moderate or severe Temporomandibular dysfunction was observed within the 3-month follow-up period. The absence of adverse effects on patients during the occlusal changes suggests that HT application may be considered an acceptable treatment option.
Key Words: Dental occlusion, digital technology, pediatric dentistry, temporomandibular
disorders, vertical dimension.