hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kronik obstrüktif akciğer hastalıklı olgularda ilk geçiş radyon anjiokardiografi yönteminin pulmoner hipertansiyon tanısında değeri
The value of first pass radionuclid angi̇ocardiography methods in pulmonary hipertension with copd patients
Yazar: ZEHRA DİLEK KANMAZ
Danışman: DOÇ. DR. GÜNGÖR ÇAMSARI
Sağlık Bakanlığı / Yedikule Göğüs Hastalıkları Ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Çalışmamızda radyonüklid yöntemlerin pulmoner hipertansiyon tanısındaki değerini araştırmak amacıyla stabil KOAH tanısı almış 29 olgunun sağ kalp mikro kateterizasyonu sonrası radyonüklid yöntemlerle sağ ventrikül ejeksiyon fraksiyonu ölçüldü (SVEF). Olgular pulmoner artar basıncı (PAB) 20 mm. Hg nin altında ve üstünde olmak üzere iki gruba ayrıldı. PAB'ları normal olan grubun ortalama PAB'ları 17±3,6 mm. Hg , sistolik PAB'ları 9,2±4,2 mm. Hg SVEFU %40,7±14 idi. Pulmoner hipertansiyonlu grubun ortalama PAB'ı 31,6 ±9,6 mm.Hg sistolik PAB 'ı 37,6±13 mm. Hg SVEFU%36±12 idi. Çalışmamızda SVEFU ile sistoik PAB ve ortalam PAB arasındaki ilişki istatistiki olarak anlamsızdı. Sonuç olarak radyonüklid yöntemlerin çeşitli faktörlerden etkilenmesi nedeniyle sağ kalp kateterizasyonunu yapılamayacak durumlarda PAB'ın değerlendirilmesi için başka non-invasiv yöntemlerin araştırılması gerektiği kanaatine vardık.

Abstract:
In our study; Right ventricular ejection fraction (RVEF) was measured in 29 cases diagnosed as stable COPD by radionuclide methods following right ventricular  microcahaterization to evaluate the  value of the radionuclid methods diagnosis in pulmonary hypertension. The cases were grouped as pulmonary arterial pressure (PAP) below and above 20 mmHg. The avarage mean PAP was 17±3,6 mmHg., avarage systolic PAP was 9,2 mmHg RVEFE was %40,7±14 in patients whose PAP are considered.The avarage PAP was 31,6±9,6 mmHg, systolic PAP 37,6±13 mmHg.RVEF was measured %36±12 in this patients who were considered to have pulmomary hypertension. No significant correlation between RVEF and systolic PAP and mean PAP is found.
Sağ hemisfer lezyonlarında görülen yüksek kortikal fonksiyon bozuklukları /
Yazar: GÜLENGÜL PELTEK
Danışman: DR. NURİ YAŞAR ERENOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Beyin hastalıkları = Brain diseases ; Dominans-serebral = Dominance-cerebral ; Kortikal senkronizasyon = Cortical synchronization

Özet:
4§ ÖZET: Çalışmamızda sağ hemisferin baskın rol oynadığı düşünülen yüksek kortikal fonksiyonlar nöropsikolojik testlerle değerlendiril miştir. Kliniğimizde takip ettiğimiz sağ hemisferinde akut serebro- vasküler olaya bağlı lezyon belirlenen 30 hastaya kısa akıl muayenesivizuospasyaî,motor,duyusal ve personel ihmal testleri, anosognosi sorgulaması, konstrüksiyon ve vizüospasyal algılama test leri, Hamilton depresyon skalası ile yüzdeki emosyonları tanıma testi uygulanmıştır. Aynı testler sol hemisfer lezyonu olan 10 hastaya ve hiçbir beyin lezyonu olmayan 20 kişiye uygulana rak, sağ hemisfer hastalarının test sonuçları ile karşılaştırıimıştır. Sağ hemisfer lezyonu olan hastaların lezyon Sokaîizas- yonları ile test başarısızlıkları istatistiki olarak karşılaştırılarak nöropsikolojik bozuklukların ençok hangi beyin bölgesinin tutulu munda ortaya çıktığı araştırılmıştır.

Abstract:
Orbita kitlelerinin ayırıcı tanısında bt'nin yeri
Ct in differential diagnosis of orbital masses
Yazar: DİLEK ÜNLÜBAY
Danışman: DOÇ. DR. NEVİN TAMAÇ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Ankara Hastanesi Radyoloji Bölümünde Nisan 1994-Nisan 1995 tarihleri arasmda orbitada yer kaplayan tümör veya tümör benzeri lezyon ön tanısı ile BT tetkiki yapılan ve 1992-1994 yılları arasmda aynı nedenlerle Beyin Cerrahisi Bölümünde öpere edilmiş olguların BT bulguları incelenerek, tiroid oftalmopati dışmda 40 olgu çalışma kapsamma alındı.
Histopatolojik sonuçlarla, BT bulgulan karşılaştınlarak orbital kitlelere spesifik BT kriterleri ve BT'nin tanı değeri araştınldı. 40 olgunun 22'si primer tümör (%55), 6'sı sekonder tümör (%12.5), 12'si (%32.5) tümör benzeri lezyondu. Sonuç olarak;
- BT, intratümoral kalsifikasyonlann, kemik yapılardaki sklerotik ve destrüktif değişikliklerin saptanmasında çok duyarlıdır.
- BT ile intraorbital yer kaplayan lezyonlann lokalizasyonu ve çevre dokulara yayılımı net olarak belirlenebilmektedir.
- İntraoküler lezyonlar, USG ile korrele edildiğinde spesifik tanılara ulaşılabilmektedir.
- Orbital BT ile benign ve malign tümoral lezyonlar ile inflamatuar ve vasküler lezyonlann ayıncı tanısı yapılabilmekte, spesifik tanıya gidi-lemeyen olgularda, BT lezyonun sınırlarını ve morfolojik özelliklerini belirleyerek tedaviyi yönlendirmektedir.
BT ile spesifik tanı konabilme oranı; BT bulgularının anamnez, fizik muayene ve diğer radyolojik görüntüleme yöntemlerinin sonuçlarıyla beraber değerlendirildiği ölçüde artış gösterecektir.

Abstract:
This study includes patients with the prediagnosis of orbital space-occupying tumour or tumour-like lesions examined by CT between April 1994-April 1995 in Ankara Hospital Radiology Department and patients operated between 1992-1994 in Ankara Hospital Neurosurgical Clinics with the same diagnosis, whose CTs were examined retrospectively. Thyroid ophtalmopathy cases were not included in the study.
CT criteria specific for orbital mass lesions and diagnostic value of CT were investigated comparing CT findings with histopathological results. Out of 40 patients, 22 (55 %) were primary tumours, 6 (12.5 %) were secondary tumours and 12 (32.5 %) were tumour-like lesions.
As a result;
- CT is very sensitive in defining intratumoural calcifications, sclerotic and destructive changes is osseous structures.
- The location and local invasion of intraorbital space-occupying lesions can be clearly differentiated by CT.
- Diagnosis of intraocular lesions can be made specifically, correlating CT findings with orbital ultrasound results.
- Differential diagnosis of benign and malign tumoural lesions with inflammatory and vascular lesions can be made by CT.
- In some cases where no specific diagnosis can be made, CT directs therapy, defining the outlines and morphological characteristics of the lesion.
The diagnostic specificity of CT will surely increase in the light of anamnesis physical examination findings and other radiological modalities.
Son trimesterde riskli gebeliklerin değerlendirilmesinde fetal renal arter doppler ultrasonografinin yeri
The role of fetal renal artery doppler ultrasonography in the evaluation of risky pregnancies in the last trimester
Yazar: AYŞE KONAÇ
Danışman: DR. H. CEMAL ARK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Obstetrikte Doppler ultrasonografı kullanılmaya başlanıldığından beri, fetal sirkülasyonun incelenmesi amacıyla yapılan çalışmalarda, çeşitli fetal damarların akım hızı dalga formları tanımlanmıştır. Bu tekniğin kullanımıyla normal gebelik süresince gelişen fizyolojik olayların hemodinamiği daha iyi anlaşılabilmekte ve anormal fetal gelişimindeki hemodinamik farklılıklar ortaya konulabilmektedir.
Riskli gebeliklerin izlenmesinde çok çeşitli testler kullanılmaktadır. Non-Stres Test (NST) ve Kontraksiyon Stres Test (CST), geçmişte yararlanılan matemal idrar estradiol düzeyleri ve oksitokinaz ölçümü, şimdi ise fıbrorektin, ürik asid, trombosit düzeyi, karaciğer fonksiyon testleri, USG ile amniotik sıvı miktarı ölçümü, amnioskopi gibi yöntemlerin yanında son zamanlarda umblikal arter, uterin arter ve çeşitli fetal damarlara yapılan Doppler ultrasonografi yöntemi giderek yaygınlaşmaktadır.
Obstetrikte izlenen riskli gebelere son trimesterde fetal renal arterin Doppler ultrasonografi ile değerlendirilmesi yapılarak, sonuçlar normal gebelerinki ile karşılaştırıldı. Bu Doppler çalışmamız, riskli gebeliklerde fetal renal artere uygulanan Doppler velosimetrinin obstetrik alandaki yeri ve önemini belirtmek amacıyla yapılmıştır.

Abstract:
Since the use of Doppler ultrasonography in obstetrics, flow velocity waveforms of various fetal vessels have been defined in studies conducted to examine fetal circulation. With the use of this technique, the hemodynamics of physiological events that develop during normal pregnancy can be better understood and hemodynamic differences in abnormal fetal development can be revealed.
A wide variety of tests are used to monitor high-risk pregnancies. Non-Stress Test (NST) and Contraction Stress Test (CST), maternal urine estradiol levels and oxytokinase measurement used in the past, now fibrorectin, uric acid, platelet level, liver function tests, measurement of amniotic fluid amount by USG, amnioscopy. Recently, Doppler ultrasonography method applied to umbilical artery, uterine artery and various fetal vessels has become increasingly common.
In the last trimester, fetal renal artery was evaluated by Doppler ultrasonography in risky pregnant women followed in obstetrics, and the results were compared with those of normal pregnant women. This Doppler study was conducted to indicate the place and importance of Doppler velocimetry applied to the fetal renal artery in risky pregnancies in the obstetric field.
Anne ve yenidoğanlarda ponderal indeks karşılaştırılması ve yenidoğanlarda ıugg taraması
Comparision ponderal index in mothers and newborns and screening of iugr in newborns
Yazar: FATİH M. METE
Danışman: PROF. DR. A. HİMMET KARAZEYBEK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bezm-i Alem Valide Sultan Vakıf Gureba  Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Çalışma 420 anne-yenidoğan çifti üzerinde yapıldı. Yenidoğanların tartı ve boyları ölçüldü, ponderal indeksleri hesaplandı. Annelerin doğum öncesi ve doğumdaki tartı ve ponderal indeksleri ve boyları, aldıkları tartı, bebeklerin verileri ile karşılaştırıldı. 
Yenidoğanların PI'si ile annelerin gebelik öncesi, gebelikteki PI değerleri, gebelikte aldıkları tartı arasında istatistiki ilişki bulunmadı. Annenin gebelik öncesi tartısı ile yenidoğanın PI'sı arasında anlamlı ilişki bulundu.
Anne gebelik öncesi ve gebelikteki PI ile yenidoğanların tartıları ve boyları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmedi. 
Yenidoğan bebekler tartı, boy ve ponderal indekslerine göre Lubchencko'nun büyüme eğrisi tablosuna yerleştirildiklerinde; boyun 75-90. persentilde yoğunlaşırken, tartının daha alt düzeyde (50.-75. persantil) yer aldığını gördük. Ponderal indeksleri ise 25.-50. persantilde yer almıştır.

Abstract:
Çocuklarda kısa süreli cerrahi girişimlerde propofol indüksiyon ve infüzyonu ile tiopental-halotan anestezisinin karşılaştırılması /
Yazar: ELİF BOMBACI
Danışman: DR. NEŞE AYDIN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Halothane = Halothane ; Propofol = Propofol ; Tiyopental = Thiopental

Özet:
Çalışmamızda çocuklarda kısa süreli cerrahi girişimlerde; propofol indüksiyonu ve infüzyonunu tiopental ve halotan anestezisi ile hemodinamik stabilite, yan etkiler ve uyanma kriterleri açısından karşılaştırmayı amaçladık. İki eşit gruba ayrılan 40 sağlıklı, ASA I - II, 5-12 yaş arası tonsillek- tomi, adenoidektomi geçirecek, premedikasyonsuz hastada çalışma yapıldı. Propofol grubunun kan basınçları takibinde daha stabil olduğu, ancak kalp hızının kontrol değerlerinin altında seyrettiği, tiopental grubunda ise hemodinamik parametrelerin kontrol değerlerinin üzerinde seyrettiği gözlendi. Uyanma kriterlerinde propofolun uyanma zamanının anlamlı olarak daha kısa, sedasyon ve ağrı değerlendirilmesinin anlamlı olarak daha düşük olduğu tespit edildi. Yan etkilerinden, apne insidensinin her iki grupta benzer oranda, istemsiz kas hareketleri ve döküntünün anlamlı olarak propofol grubunda yüksek olduğu, buna karşın propofol grubunda hiç bulantı, kusma olmazken bunun tiopental grubunda %35 oranında olduğu gözlendi. Sonuç olarak; çocuklarda tiopental rahat bir indüksiyon sağlarken, propofol de hızlı bir derlenme sağlamaktadır.

Abstract:
Parotis cerrahisi sonrası fasiyal sinirin göz kırpma refleksi ile değerlendirilmesi
Evaluation of the facial nerve with blink reflex after parotid gland surgery
Yazar: SEÇİL ARSLANOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA ZAFER UĞUZ
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Göz kırpma refleksi supraorbital sinirin elektriksel ya da mekanik stimulasyonu ile elde edilen orbikularis okuli kontraksiyonudur. Uyarım sonucunda aynı tarafta erken (R1) ve geç (R2) yanıt, karşı tarafta ise sadece geç yanıt (R2c) meydana gelir. Göz kırpma refleksi sıklıkla Bell paralizisi, trigeminal sinirin kompresif lezyonlarında, Guillain Barre Sendromu ve diğer nöropatilerde, akustik nörinom, pontin lezyonlar ve lateral medüller sendromda tanısal amaçlarla ve prognozu takipte kullanılmaktadır.
Çalışmamızda, göz kırpma refleksinin parotis cerrahisi sonrasında gelişebilecek subklinik düzeydeki fasiyal sinir tutuluşlarını belirlemedeki rolü araştırılmış ve elektronörografi bulguları ile beraber değerlendirilmiştir. 1987-1994 yılları arasında parotiste kitle nedeniyle operasyona alınan ve geç dönemde yapılan kontrollerde orbikularis okuli fonksiyonu klinik olarak normal saptanan 20 hasta ele alınmıştır.
Bu hastalarda göz kırpma refleksi ile saptadığımız latans uzamaları ve amplitüd düşmeleri, elektronörografide elde edilen latans uzamaları fasiyal sinirin subklinik düzeyde etkilenmiş olduğunu düşündürmektedir.

Abstract:
Blink reflex is the contraction of orbicularis oculi muscle generated by the electrical and mechanical stimulation of supraorbital nerve. Stimulation of the nerve elicits ipsilateral early (R1) and late (R2), and contralateral late (R2c) responses. Frequently, blink reflex is used in the diagnosis and prognosis of Bell's palsy, compressive lesions of trigeminal nerve, Guillain–Barré syndrome and other neuropathies, acoustic neuroma, pontine lesions and lateral medullary syndrome.
In the present study, the role of blink reflex in diagnosis of subclinical facial nerve involvement has been studied in patients with parotidectomy, and compared with facial electroneurographic data.   Twenty patients who underwent parotidectomy, between 1987-1994 were included in the study. The facial nerve function was normal on clinical examination, in the late follow- up. Increased latencies and reduced amplitudes in blink reflex, and increased latencies in electroneurography suggest subclinical facial nerve dysfunction.
Blink reflex is a valuable diagnostic tool in subclinical nerve dysfunctions as well as clinically apparent facial disorders.
Talasemi majörlü prepubertal çocuklarda hipofiz troid ilşkisi ve troid rezervlerinin incelenmesi /
Yazar: HAKAN DEMİR
Danışman: DR. KUTAY IŞIK
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Göztepe Eğitim Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Ergenlik = Puberty ; Talasemi = Thalassemia

Özet:
44 ÖZET Beta talasemi majorlu 20 prepubertal çocukta (yaş ortalaması: 8 5/12 ± 10/12 yıl, 10 kız, 10 erkek) tiroid fonksiyonları irdelendi. Bu amaç la serum T3, T4, SerbestT3, Serbest T4, TSH ölçüldü. TRH uyarı testine TSH yanıtları incelendi. Hastalarımızın birinde (% 5) tiroid hormonları normal olmasına karşın TSH değeri (6,4 mIU/lt) hafifçe yüksekti. Bu vaka kompanse hipotiroidi olarak değerlendirildi. Hastalarımızın altısında (% 30) tiroid hormonları ve TSH değerleri normal olmasına rağmen TRH uyarı testine abartılmış TSH yanıtı saptandı. Bu vakalar subklinik hipotiro idi olarak değerlendirildi. Talasemi majorlu hastalarda subklinik hipotiro- idiyi saptamak için TRH uyarı testinin yapılması gerektiği kanısına varıldı. MxTSH ATSH, 2TSH ile ferritin arasında korelasyon saptanma dı. Bundan dolayı serum ferritin demir birikiminin gerçek bir göstergesi olmadığı, endokrin fonksiyon bozukluklanndaki patogenezden serbest demir ve serbest radikallerin rol oynayabileceği düşünüldü.

Abstract:
1995 Yılında Şişli Etfal Hastanesi çocuk polikliniğine başvuran sağlıklı çocuklarda kabakulak virüsü IgG antikorları ile ilgili seroepidemiyolojik değerlendirme /
Yazar: CEMAL MERT
Danışman: PROF.DR. NİMET KAYAALP
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Antikorlar = Antibodies ; Kabakulak virüsü = Mumps virus ; Seroprevalans = Seroprevalence

Özet:
66 ÖZET Çalışmamız, 1995 yılının Nisan, Mayıs, Haziran aylarında Şişli Etfal Hastanesi Çocuk Polikliniğine başvuran ve kabakulak enfeksiyonu geçirmemiş ve kabakulak aşısı yapılmamış 92 tane çocuk üzerinde yapılmış tır. Deneklerin 53 tanesi erkek 39 tanesi ise kızdı ve tümü de 2-14 yaş gru bu içinde yer almaktaydı. Çalışmadaki amacımız yukarıdaki grup içindeki deneklerin kaba kulak IgG antikor pozitifliğini saptayarak, enfeksiyonun subklinik geçiril me yaygınlığı hakkında bilgi edinmek ve sonuçlar çıkarmak idi. Bu amaçla antikor tespiti için en duyarlı yöntem olarak kabul edilen ELISA kullanıl mıştır. Çalışmamız sonucunda toplam 92 denekten 13 tanesinde yani % 14, l'inde seropozitifliğe rastlanmıştır. Çalışmaya dahil edilen kızlar ayrıca değerlendirildiğinde seropozitifliğin % 10,3, erkekler ayrıca değerlendiril diğinde ise seropozitifliğin % 17 olduğu tespit edilmiştir (Şekil 12).67 %83 Erkek Şekil 12. Cinsiyete göre seropozitivite Yaş gruplarına göre denekler tasnif edildiğinde ise sonuçlar şöy le bulunmuştur: 2-3 yaş grubunda seropozitiflik % 11,1 4-5 yaş grubunda seropozitiflik % 0 6-7 yaş grubunda seropozitiflik % 17,6 8-9 yaş grubunda seropozitiflik % 15,8 10-11-12 yaş grubunda seropozitiflik % 33,3 13-14 yaş grubunda seropozitiflik % 9,1 (Şekil 13)68 2-3 y ? POZİTİF D NEGATİF %66.7 %33.3 I J %90.9 M 4-5y 6-7y 8-9y 10-ll-12y 13-14 y Şekil 13. Yaşlara göre seropozitivite oranlan Çalışmaya katılan 92 tane deneği, oturdukları semtlere göre tas nif ettiğimiz zaman bulduğumuz seropozitiflik oranları aşağıdaki gibidir. Şişli'den katılanlardaki seropozitiflik % 18,75 Sarıyer'den katılanlardaki seropozitiflik % 28,57 Kağıthane'de katılanlardaki seropozitiflik % 0 Beyoğlu'ndan katılanlardaki seropozitiflik % 0 Beşiktaş'tan katılanlardaki seropozitiflk % 40 Diğer semtlerden katılanlardaki seropozitiflik % 6,67 Kabakulak enfeksiyonunu geçirmemiş ve aşılanmamış 92 kişilik denek grubunda böylesi seropozitiflik oranlarına rastlamamız bizlere enfek siyonun yaygınlığı konusunda fikirler vermektedir. Bu yaygınlık ve hastalı ğın yol açtığı komplikasyonlar dikkate alınarak kabakulak aşısının Sağlık Bakanlığı tarafından rutin aşılama programına dahil edilerek, 15. ayda; ayrıca ilkokula başlarken, askerlik sırasında ve hamile kalınmadan önce uygulanmasını öneriyoruz. Böylece enfeksiyon insidansını büyük ölçüde azaltacağımız, başka ülkelerde yapılan çalışmalarla ispatlanmıştır. Bunun yanısıra hastalığın epidemiyolojik yönden yeterince araştı rılıp sonuçlar çıkarılması gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bu amaçla, hastalı ğın bildirimi zorunlu hastalıklar listesine alınarak yakından izlenmesini de tavsiye etmekteyiz.

Abstract:
1991-1994 yıllarında intoksikasyon nedeniyle yatan hastalıkların retrospektif olarak incelenmesi /
Yazar: NURAY ALPMAN
Danışman: DR. AYSEL YÖNEY
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bu çalışmada 01 Ocak 1991 - 31 Aralık 1994 tarihleri a- rasında hastanemizde zehirlenme nedeniyle yatan yakalar ret- rospekti-f olarak epi demi volo j ık acıdan incelendi ve şu so nuçlar elde edildi: - Zehirlenmeler, polikliniğe başvuruların 7, 0.32'sini. vatan hastaların */« 3.49'unu oluşturuyordu. Bu oran villal ar asında "/. 1.52 ile V. 5.26 arasında değişmekte idi. - Zehirlenmeler erkeklerde kızlara göre biraz daha -fazla bulundu (7. 55.3). - Olguların % 65.7'sıni 6 vaş altındaki çocuklar oluştu ruyordu. - En çok zehirlenmenin görüldüğü grup 2-4 yaş grubu idi ('/. 51). 0-1 yaş grubu bu olguların 7" 4. 11 'ini oluşturuyordu. -Zehirlenme etkenleri. 7. 57.8 ilaçlar. 7. 19.8 besinler ve bitkiler. V» 19.4 tarımsal ve endüstri ve 1 ürünler, 7, 1.13 hayvansal zehirler idi. 7. 1.7 olguda etken saptanamadı. - En -fazla zehirlenmeye neden olan ılac salisilatlardı ( 7. 20 ). - 6 yaş altı zehirlenmeler 7. 6b. Z oranında oluo, en -faz la zehirlenme 2-3 vaş grubunda görüldü. - Zehirlenmelere il^pahar ve vaz aylarında daha sık rastlanıldı (V. 63). - Zehirlerdeler en fazla evlerde <7. 49.7) meydana gel- mektedi r. - Annelerin V. 45.8ei ev nanımıdır.-76- - Ailelerin sosyoekonomik durumları % 47.7 vakada iyi- ortadır. - Hastanemize direkt olarak başvuran olguların oranı */. 58'dır. Gerisi başka bir merkezden sevk edilerek hastanemize gelmiştir. - Hastaların V. 71 'i semptomatik bulundu. En -fazla rast lanan semptomlar kusma, dalgınlık ve letarjidir. - Hastaların başvuru süresi uzadıkça semptom görülme o- ranı artmaktadır (p \ 0.001). - ölüm oranı bu çalışmada V. 0.42 olarak bulunmuştur. - Hastaların % 1.7'sı ileri bir merkeze sevk edilmiştir. Bu vakaların sonuçları ögreni lememisti r. - Elde edilen sonuçlar literatürle karşı last ir ı lmıstır.

Abstract: