Kronik delta hepatitinde düşük doz peginterferon tedavisinin etkinliği ve emniyeti /
Yazar: ASIM GURBANOV
Danışman: PROF. DR. ULUS SALİH AKARCA
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Hepatit = Hepatitis ; Hepatit D = Hepatitis D ; Hepatit-kronik = Hepatitis-chronic ; Peginterferon = Peginterferon ; Tedavi = Treatment

Özet:
Amaç: Delta hepatit, viral hepatitin en şiddetli şeklidir. Şu anda onaylanmış etkin bir 
tedavisinin olmamasına rağmen, kabul edilen tek tedavi peginterferon alfa'dır. İlacın yan 
etkileri ve hastaların ilerlemiş karaciğer hastalığı nedeniyle tüm hastalara standart tedavi 
dozu uygulanamamaktadır. Bu çalışmada, tedavi eden hekimin takdirine bağlı olarak, 
haftada 180 μg ve 90 μg veya 135 μg peginterferon-alfa 2a (PegIFN) ile tedavi edilen 
hastaların temel özellikleri, tedavi yanıtı ve tedavi yan etkileri karşılaştırıldı.
Yöntem: Tek merkezli ve retrospektif olarak yapılan bu çalışmada Ege Üniversitesi Tıp 
Fakültesi, Hepatoloji Polikliniğinin veri tabanından 2000 – 2020 yılları arasında takip 
edilen kronik delta hepatitli hastalar tarandı. En az 6 ay boyunca haftada 90 g, 135 g 
ve 180 g Peginterferon-alfa 2a tedavisi almış toplam 45 hasta seçildi. Daha önce 
Peginterferon-alfa 2a tedavisi kullanılmış olması hasta seçimi için engel kabul edilmedi. 
Dekompanse siroz, hepatoselüler karsinom, peginterferon tedavisi için kontrendikasyon 
ve eşlik eden HCV veya HIV enfeksiyonu olanlar çalışma dışı bırakıldı.
Bulgular: Toplam 45 hastadan 20, 15 ve 10 hasta sırasıyla haftada 180 µg, 135 µg ve 90 
µg PegIFN aldı. Hastaların 33'ü (%73) erkek, 12'si (%27) kadındı. Yaş ortalaması: 45,2
± 11,9 yıldı. On yedi (%38) hastada kompanse siroz vardı. On altı hasta (%36) önceden 
interferon tedavisi almıştı. Yirmi üç (%51) hasta NUC tedavisi aldı. Başlangıçta, 42 
hastada (%93) yüksek ALT vardı (medyan: 77 U/L (%95 GA: 67 ila 110)). HBV DNA 
30 hastada negatif ve 3 hastada >2000 IU/mL idi. Tüm hastaların HDV RNA'ları pozitifti. 
Gruplar arasında yaş, cinsiyet, bazal laboratuvar değerleri, siroz varlığı ve önceden 
interferon kullanımı açısından fark yoktu. Beş hasta 12 aydan daha kısa süre tedavi edildi. 
Dokuz hasta 18 aydan uzun süre tedavi edildi. Tedavi süresi açısından gruplar arasında 
fark yoktu. Takip vizitlerinde tüm hastaların yanıt durumu tabloda sunulmuştur. 12. ayda 
tedaviye yanıt kadınlarda erkeklere göre daha zayıftı (%8'e karşı %42, p=0,038). 
Sitopeniler açısından gruplar arasında fark yoktu.
Sonuç: Hepatit delta tedavisinde düşük doz PegIFN tedavisinin etkinlik ve yan etkiler 
açısından standart doz tedavisinden farkı yoktur. Maliyet ve yapısal yan etkiler göz önüne 
alındığında düşük doz tedavi tercih edilebilir.

Abstract:
Background and Aims: Delta hepatitis is the most severe form of viral hepatitis. 
Although there is currently no approved treatment, the only accepted treatment is 
peginterferon alfa. Due to the side effects of the drug and the patients' advanced liver 
disease, the standard treatment dose cannot be applied to all patients.
This study compared baseline characteristics, treatment response, and side effects in 
patients treated with 180 µg and 90 µg or 135 µg per week of peginterferon-alpha 2a 
(PegIFN), at the discretion of the treating physician.
Method: In this single-center and retrospective study, patients with chronic delta 
hepatitis followed up between 2000 and 2020 were scanned from the database of Ege 
University Medical Faculty, Hepatology Outpatient Clinic. A total of 45 patients who 
received 90 μg, 135 μg and 180 μg Peginterferon-alpha 2a per week for at least 6 months 
were selected. The previous use of Peginterferon-alpha 2a treatment is not an obstacle for 
patient selection. Those with decompensated cirrhosis, hepatocellular carcinoma, 
contraindications for peginterferon therapy and concomitant HCV or HIV infection were 
excluded from the study.
Results: Out of a total of 45 patients, 20, 15 and 10 patients received 180 µg, 135 µg and 
90 µg PegIFN per week, respectively. 33 (73%) patients were male and 12 (27%) were 
female. Age: 45.2 ± 11.9 years. Seventeen (38%) patients had compensated cirrhosis. 
Sixteen patients (36%) had received prior interferon therapy. Twenty-three (51%) 
patients received NUC treatment. At baseline, 42 patients (93%) had elevated ALT 
(median: 77 U/L (95% CI: 67 to 110)). HBV DNA was negative in 30 patients and >2000 
IU/mL in 3 patients. HDV RNAs of all patients were positive. There was no difference 
between the groups in terms of age, gender, basal laboratory values, presence of cirrhosis 
and previous use of interferon. Five patients were treated for less than 12 months. Nine 
patients were treated for more than 18 months. There was no difference between the 
groups with regard to the duration of treatment. The response status of all patients at the 
follow-up visits is presented in the table. Response to treatment at month 12 was poorer 
in women than in men (8% vs. 42%, p=0.038). There was no difference between the 
groups in terms of cytopenias.
Conclusion: Low-dose PegIFN therapy in the treatment of hepatitis delta is not different 
from standard-dose therapy in terms of efficacy and side effects. Considering the cost and 
constitutional side effects, low-dose treatment may be preferred.