Kur'an-ı Kerim'de Yahudiler için kullanılan kavramların bağlamsal açıdan incelenmesi
Contextual analysis of The expression used for Jews in the Qur'an
Yazar: GAMZE OTRAKÇIER
Danışman: PROF. DR. MEHMET ALICI
Mardin Artuklu Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Din ve Felsefe Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Din = Religion

Özet:
İslâm'ın kutsal kitabı Kur'an-ı Kerim, dinler tarihi açısından önemli bir kaynak olsa da
bir dinler tarihi kitabı değildir ve dini gelenekler hakkında bilgi vermeyi 
amaçlamamaktadır. Fakat Kur'an, tevhid mesajını açık bir şekilde ortaya koyarken 
farklı inanç sistemlerinden bahsetmektedir. O halde Kur'an, geçmiş toplumlara dair 
bilgilerle beslenen mesajı, muhataba aktarırken tarihi gerçekliği esas almaktadır. Bu 
sebeple Kur'an'ın da ismen bahsettiği kadim bir dini geleneğe sahip olan Yahudiliğin 
bu açıdan incelenmesi gerekmektedir. Bilindiği üzere Kur'an, Yahudileri tanımlamak 
üzere İsrâil, Ben-i İsrâil, Ellezîne Hâdû, Hûden ve el-Yehud gibi farklı isimlendirmeler 
kullanmaktadır. Bu çalışma, Kur'an-ı Kerim'in açıkça ortaya koyduğu ancak çeşitli 
İsrâiliyat anlatıları sebebiyle anlam kaymalarına uğrayan isimlendirmeler arasındaki 
olası farklılıklar üzerinde durmaktadır. Kur'an'ın kavram hassasiyeti ve tarihi gerçekliği 
mesaja kurban etmediği düşünüldüğünde Yahudiliğin tarihsel sürecinin isimlendirmeler 
üzerinden tespit edilmesi olasıdır. Ayrıca Kur'an'da "İsrâil" kavramı iki ayette (Âl-i 
İmrân 3/93; Meryem 19/58) yalın olarak geçmektedir. İsrâiliyat etkisinin görüldüğü 
İslam kaynakları, İsrâil sıfatının/isminin Hz. Yakup olduğuna ittifak etmektedir. Ancak 
ayetlerin siyak ve sibakı bunu zorunlu kılmamaktadır. Kur'an-ı Kerim'in İsrâil 
kavramını hangi anlamda ve kim için kullandığı açık değildir. Hz. Yakup'un İsrâil olma 
olasılığı dolaylı veya doğrudan Tevrat'ta bu konuya ilişkin sunulan bilgiler sebebiyledir. 
Söz konusu bu çalışma, Kur'an metni merkeze alınarak İsrâil ismine, Ellezîne Hâdû, 
Hûden, el-Yehud kullanımlarına dair yeni bulgulara ve yorumlara yer vermektedir.

Abstract:
Although the Qur'an, the holy book of Islam, is an important source for the history of 
religions, it is not a book of religious history and does not aim to provide information about 
religious traditions. However, the Qur'an makes the message of tawhid clearly and The 
Qur'an has mentioned different belief systems. Therefore, the Qur'an conveys the message 
which is informed by knowledge of past societies to the interlocutor based on historical 
reality. For this reason, Judaism, which has an ancient religious tradition that the Qur'an 
mentions by name, needs to be examined from this perspective. As it is known, the Qur'an 
uses different names to describe the Jews, such as Isrâ'il, Children of Isrâ'il, Allezîne Hâdû, 
Hûden and al-Yehud. This study focuses on the possible differences between 
nomenclatures that are clearly revealed by the Qur'an, but which have been subjected to 
shifts in meaning due to the various Israeliyat narratives. The Qur'an has sensitivity of 
concept. At the same time, the Qur'an does not sacrifice historical reality to the message. 
Therefore, it is possible to identify the historical process of Judaism through 
nomenclatures. In addition, the term "Isrâil" has mentioned in two verses of the Qur'an (Al-Imrân 3/93; Maryam 19/58). Islamic sources, in which the influence of Israeliyat is seen, 
agree that the name of Isrâil is the Prophet Jacob. However, the before and after verses do 
not require this. It is not clear in what sense and for whom the Qur'an uses the concept of 
"Israel". The possibility of Jacob being an Israelite is due to the information presented in 
the Torah on this subject, either directly or indirectly. This study, centred on the Qur'anic 
text, provides new findings and interpretations on the name of Isrā'il and the usage of 
Allezīna Hādū, Hūden, al-Yahud.