Transfüzyona bağımlı talasemili çocuklarda büyüme geriliği ile serum stanniocalcin-2
PAPP-a 2/ IGFBP-3 aksı arasındaki ilişkinin incelenmesi / Investigation of the relationship between growth retardation and serum stanniocalcin-2 / PAPP-A2/ IGFBP-3 axis in children with transfusion-dependant thalassemia
Yazar: SEDA ERTUĞAY
Danışman: DOÇ. DR. ESRA LALOĞLU
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
Amaç: Talasemi, hemoglobin molekülünün yapısındaki globinlerin birinin ya da bir kaçının sentezlenmemesi sonucu ortaya çıkan kalıtsal bir hastalıktır. Talasemi hastalığının başlıca tedavi yöntemi düzenli aralıklarla yapılan kan transfüzyonlarıdır. Talasemili olgularda zaman içerisinde transfüzyon sonucu endokrin sistemle ilişkili komplikasyonlar gelişmektedir ve en sık görülen endokrin bozukluk ise boy kısalığıdır. Bu çalışmada kan transfüzyon bağımlı talasemi majorlü çocuklarda görülen büyüme geriliği ile serum Stanniocalcin-2 / PAPP-A / IGFBP-3 aksı arasındaki ilişki araştırılacaktır.
Materyal ve Metot: Çalışma Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Hematoloji Bölümü'nde takipte olan, yaşları 7- 13 yıl arasında değişen 42 talasemi majorlü çocukla yapıldı. Daha sonra bu çocuklar boy kısalığı tanısı olanlar (n=21) ve büyümesi normal olanlar (n=21) olmak üzere kendi içinde 2 gruba ayrıldı. Kontrol grubu olarak, rutin kontrol nedeniyle sağlıklı çocuk polikliniğine başvuran 21 sağlıklı çocuk alındı. Hastaların demografik verileri, antropometrik ölçümleri ve laboratuvar testleri kayıt altına alındı. Serum STC2/PAPPA2/IGFBP3/IGF-1 düzeyleri enzyme linked immunosorbent assay (ELISA) yöntemi ile ölçüldü.
Bulgular: Kan transfüzyon bağımlı talasemi major hastalarında, sağlıklı kontrol grubuna kıyasla STC2, IGFBP3 ve IGF-1 düzeylerini anlamlı derecede yüksek bulurken, PAPPA2 düzeylerini düşük bulduk. Boy kısalığı tanısı alan talasemi majorlu hastaların STC2, total IGFBP3 ve total IGF-1 düzeyleri boy gelişimi normal olan talasemi majorlu hasta ve sağlıklı kontrol grubuna kıyasla önemli derecede artarken, PAPPA2 düzeyleri azalmaktaydı. Gruplar total olarak değerlendirildiğinde serum STC2, IGFBP3 ve IGF-1 düzeyleri ile boy SDS arasında negatif anlamlı ve yüksek düzeyde bir korelasyon varken, PAPPA2 ile pozitif anlamlı ve yüksek düzeyde bir korelasyon vardı.
Sonuç:. Sonuç olarak çalışmamız kan transfüzyon bağlımlı talasemi major hastalarında görülen boy kısalığı ile STC2/PAPPA2/IGFBP3 aksı arasında bir ilişki olabileceğini ortaya koymuştur. Talasemi hastalarında boy kısalığının tahmininde özellikle bu aksın bileşenlerinin düzeylerinin erken dönemde ölçülmesi faydalı olabilir. Bu akstaki bozuklukların erken dönemde tespit edilmesi ve bu bozukluklara yönelik yeni tedavi stratejilerinin geliştirilmesi talasemi hastalarının yaşam kalitesinin artırılmasında önem arzetmektedir. 
Anahtar Kelimeler: Boy kısalığı, büyüme geriliği, GH, IGF-1, IGFBP3, kan transfüzyon, PAPP-A, PAPP-A2, stanniocalcin-2, talasemi major

Abstract:
Aim: Thalassemia is a hereditary disorder resulting from the lack of synthesis of one or more globins in the hemoglobin molecule. The primary treatment method for thalassemia is regular blood transfusions. Over time, complications related to the endocrine system develop in thalassemia patients due to these transfusions, with growth retardation being the most common endocrine disorder. This study aims to investigate the relationship between growth retardation and the serum Stanniocalcin-2 (STC2) / PAPP-A / IGFBP-3 axis in children with transfusion-dependent thalassemia major.
Material and Method: The study was conducted with 42 children aged 7-13 years with thalassemia major who were being followed at the Pediatric Hematology Department of Atatürk University Faculty of Medicine. These children were then divided into two groups: those diagnosed with short stature (n=21) and those with normal growth (n=21). A control group consisting of 21 healthy children who presented to the outpatient clinic for routine check-ups was also included. The demographic data, anthropometric measurements, and laboratory tests of the patients were recorded. Serum STC2, PAPPA2, IGFBP3, and IGF-1 levels were measured using the enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) method.
Results: In patients with transfusion-dependent thalassemia major, we found significantly higher levels of STC2, IGFBP3, and IGF-1, and lower levels of PAPPA2 compared to the healthy control group. In thalassemia major patients diagnosed with short stature, STC2, total IGFBP3, and total IGF-1 levels were significantly higher, while PAPPA2 levels were lower, compared to those with normal growth and the healthy control group. When the groups were evaluated as a whole, there was a significant and high negative correlation between serum STC2, IGFBP3, and IGF-1 levels and height SDS, while there was a significant and high positive correlation with PAPPA2.
Conclusion: In conclusion, our study suggests that there may be a relationship between short stature and the STC2/PAPPA2/IGFBP3 axis in patients with transfusion-dependent thalassemia major. Measuring the levels of these axis components at an early stage could be useful in predicting short stature in thalassemia patients. Early detection of disturbances in this axis and the development of new therapeutic strategies targeting these disturbances are important for improving the quality of life of thalassemia patients.
Keywords: Blood transfusion, GH, growth retardation, IGF-1, IGFBP3, PAPP-, PAPP-A2, short stature, Stanniocalcin-2, thalassemia major