Proksimal tibia medial açık kama osteotomilerinde tespit için kullanılan bloklu plakların posterior tibial eğim açısına etkisi /
Yazar: NİHAT KAYABAŞI
Danışman: PROF. DR. CUMHUR CEVDET KESEMENLİ
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Kemik plakları = Bone plates ; Osteoartrit = Osteoarthritis ; Osteoartrit-diz = Osteoarthritis-knee ; Osteotomi = Osteotomy ; Radyografi = Radiography ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tibia = Tibia

Özet:
Amaç: Medial açık kama yüksek tibial osteotomisinde (MAKO) tespit yöntemi olarak uygulanan bloklu plakların, posterior tibial eğim (PTE) açısına etkisinin retrospektif olarak radyolojik incelenmesini ve bulguların literatür eşliğinde tartışılmasını amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 2008-2017 tarihleri arasında Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde MAKO uygulanan 317 hastanın 348 dizi retrospektif olarak değerlendirildi. 198 hasta (211 diz) çalışmaya dahil edildi. Tibianın proksimal 15 cm'lik kısmını içeren tam lateral diz grafileri kullanılarak, açılı bloklu plak ve açısız bloklu plak ile tespiti yapılan hastaların ameliyat öncesi, ameliyat sonrası ve son takip sırasında ki PTE açılarını ölçtük.
Bulgular: Hastaların 49'u (%23,2) erkek, 162'si (%76,8) kadındı. 98 hastanın (%49,4) sağ dizi, 13 hastanın (%6) her iki dizi, 87 hastanın (%43,9) sol dizi ameliyat edildi. Hastaların ameliyat olduğu dönemdeki yaş ortalamaları; 51,22 (±9,54) yıl, ortalama takip süreleri 32 (6-74) ay olarak hesaplandı. MAKO yapılan dizlerin fiksasyonuna bakıldığında 186 tane açılı bloklu plak, 25 tane açısız plak kullanılmıştır. Ameliyat öncesi PTE (Slope) açısı ortalama 9,50° (6,9-12,5) olarak ölçüldü. Ameliyat öncesi yapılan ölçümlerdeki PTE açısının; yaş, cinsiyet, taraf, medial proksimal tibial açı (mMPTA) ile arasında anlamlı bir korelasyon yoktu. Açısız bloklu plak grubunda, ameliyat öncesi ve sonrası PTE açısı arasındaki artış anlamlıydı. Ameliyatın hemen sonrasında ve son takip zamanında bakılan PTE açısı artışı her iki plak grubunda da anlamlıydı. Bakılan diğer tüm parametreler (blok kalınlığı, düzeltme miktarı, açılı boklu plak grubu vs. ) arasında korelasyon saptanmadı.
Sonuç: Proksimal tibianın anatomik özelliklerinden dolayı MAKO sırasında cerrahi tekniğe dikkat edilmezse PTE açısının artmasına sebep olunur. Posterior yumuşak doku gevşetme, osteotominin yeri ve yönü, gap oranı, plak pozisyonu PTE açısı artışını önüne geçmek için dikkat edilmesi gereken noktalardır.

Anahtar Kelimeler: Slope, posterior tibial eğim açısı, MAKO, bloklu plak, YTO

Abstract:
Objective: We aimed to retrospectively investigate the effect of the wedge plates as a fixation method in the medial open wedge tibial osteotomy (OWHTO) in terms of posterior  tibial slope angle (PTS) and to discuss the findings in the light of literature.
Metods: In this study, a total of 317 patients (348 knees) who underwent OWHTO at Kocaeli University Medical Faculty Orthopedics and Traumatology Clinic between 2008-2017 were retrospectively evaluated. 198 patients (211 knees) were included in the study. We measured the PTS angles at preoperative, postoperative and final controls of patients who were fixed with angled wedge plate and wedge plate using  lateral knee radiography with proximal 15 cm of the tibia.
Results: In group %76,8 (n:162) of patients were female, %23,2 (n:49) of patients was male The right series was performed in 98 patients (49.4%), both series in 13 patients (6%), and the left series in 87 patients (43.9%). The mean age of participants 51,2 years (±12.4) and mean follow-up was 32 (6-74) months. Looking at the fixation of the OWHTO, 186 angled wedge plates and 25 quadranguler wedge plates were used. Preoperative PTS angle was measured as 9.50 ° (6.9-12.5) on average. The PTS angle in pre-operative measurements; There was no significant correlation between age, sex, side, medial proximal tibial angle (mMPTA). In the quadranguler wedge plates group, the increase between the preoperative and postoperative PTS angle was significant. The increase in PTS angle immediately after the operation and at the final follow-up time was also significant in both groups of plates. No correlation was found between all other parameters examined (wedge thickness, correction amount, angled wedge plate group, etc.).
Conclusions: Because of the anatomical features of the proximal tibia, if the surgical technique is not considered during OWHTO, it causes the PTS angle to increase. Posterior soft tissue releasing, position and orientation of osteotomy, gap ratio, plate position are points to be considered to avoid increase of PTE angle.

Keywords: OWHTO, PTS angle, Slope, high tibial osteotomy, wedge plates