İzmir ilinde çocuk sahibi olan erkeklerin babalık rolü algıları ile kendi çocuklarıyla kurdukları paternal bağlanmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Examining the relationship between the fatherhood role perceptions of men who have children in İzmir and their paternal attachments with their own children
Yazar: KÜBRA ŞAMAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ YASEMİN OZAN
Üsküdar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Aile Danışmanlığı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Psikoloji = Psychology

Özet:
Aile, toplumu ve bireyi etkileyen bir yapıdır. Bireyin ilk teması aile içinde gerçekleşmektedir. Sınırlı yetilerle dünyaya gelen insan, yaşamını sürdürebilmek için bir başka insanın bakımına ihtiyaç duymaktadır. Anne ve baba ile kurduğu bağ ve ilişki insan yaşamının ilk yıllarından itibaren başlamaktadır. Bebeğin yalnızca fizyolojik değil psikolojik ve duygusal ihtiyaçları da bulunmaktadır. Anne ve baba ile kurdukları sağlıklı iletişim bebeğin bu ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Bağlanma, bebek ile bakım vereni arasında gerçekleşen ilişkide, bebeğin yakınlık ihtiyacına yönelik karşılıklı gelişen duygusal bağdır. Bebeğin anne ile kurduğu bağlanma maternal bağlanma olarak isimlendirilmektedir. Bağlanma deyince ilk olarak çocuğun anne ile kurduğu ilişki akla gelmektedir. Fakat baba figürü de, en az anne kadar çocuğun hayatı için önem teşkil eder. Literatürde ise baba ile bebek bağlanmasını çalışan çok az çalışma vardır. Babalık rolü algısı en temelde toplum tarafından şekillenmektedir. Bu çalışmada babaların kendi babalarıyla algıladıkları babalık becerileri ve kendi çocuklarıyla kurdukları bağlanma arasındaki ilişki incelenmektedir. Araştırmanın örneklemi İzmir ili, 6-12 aylık bebeği olan, en az 18 yaşında, okuma yazma bilen, araştırmaya katılmaya gönüllü olan 196 baba oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları: Sosyodemografik bilgi formu, Babalık Rolü Algı Ölçeği ve Baba-Bebek Bağlanma Ölçeğidir. Araştırmaya göre babalık rolü algısı ve baba-bebek bağlanması arasında güçlü ve pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Araştırmadaki sınırlılıklar ve gelecek araştırmalar için öneriler de yer almaktadır.

Abstract:
Family is a structure that affects society and the individual. The first contact of the individual takes place within the family. A person who is born with limited abilities needs the care of another person to survive. The bond and relationship with mother and father begins from the first years of human life. The baby has not only physiological but also psychological and emotional needs. The healthy communication that the baby establishes with the mother and father meets the psychological and emotional needs of the baby. Attachement is the emotional bond that develops mutually in the relationship between the baby and the caregiver, addressing the baby's need for closeness. The attachment that the baby establishes with the mother is called maternal attachment. When we talk about bonding, the first thing that comes to mind is the relationship the child has with the mother. However, the father figure is just as important as the mother for the child's life. There are very few studies in the literature examining parental attachment. The perception of the fatherhood role is fundamentally shaped by the society. This study examines the relationship between fathers' perceived fathering skills with their own fathers and the attachment they establish with their own children. The sample of the study consists of 196 fathers who have babies aged 6-12 months, are at least 18 years old, can read and write, and volunteered to participate in the research. Data collection tools used in the research: Sociodemographic information form, Fatherhood Role Perception Scale and Father-Baby Attachment Scale. According to the research, a strong and positive relationship was found between the perception of the paternal role and father-infant attachment. Limitations of the research and suggestions for future research are given.