Rektum tümörü nedeni ile neoadjuvan kemoradyoterapi alan hastalarda MRG ile tedavi öncesi ve sonrası kantitatif değerlendirme ve patoloji ile korelasyonu
Quantitative evaluation before and after treatment with MRI in patients receiving neoadjuvant chemoradiotherapy for rectal tumor and its correlation with pathology
Yazar: SENA TUNÇER
Danışman: DOÇ. DR. MERVE GÜLBİZ DAĞOĞLU KARTAL
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Difüzyon katsayısı = Diffusion coefficient ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Patoloji = Pathology ; Radyoterapi = Radiotherapy ; Radyoterapi-adjuvan = Radiotherapy-adjuvant ; Rektal hastalıklar = Rectal diseases ; Rektal neoplazmlar = Rectal neoplasms ; Tedavi = Treatment ; İlaç tedavisi-kombine = Drug therapy-combination

Özet:
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, lokal ileri evre rektal kanserli hastalarda hem konvansiyonel magnetik rezonans görüntüleme hem de difüzyon ağırlıklı görüntüleme kullanarak neoadjuvan kemoradyoterapiye görüntüleme yanıtını araştırmaktır. ADC ve T2 ağırlıklı görüntülerin histogram analizinin kemoradyoterapi sonrası çarpıklığı ve görünen difuzyon katsayındaki yüzde değişiminin, lokal ileri evre rektal kanserli hastalarda neoadjuvan kemoradyoterapiye olumlu bir yanıtın tahmin edilmesine yardımcı olabileceği yönündeydi. 
 
YÖNTEM VE GEREÇLER: Bu retrospektif çalışmada, Nisan 2015 ile Nisan 2019 arasında neoadjuvan kemoradyoterapi öncesi ve sonrası Manyetik Rezonans Görüntüleme uygulanan 44 hasta (32 erkek, on iki kadın; ortanca yaş, 57 yıl) tanımlandı. Rektal kanserin neoadjuvant kemoradyoterapiye cevabı ikiye bölündü. Bunlar patolojik tam yanıt ve parsiyel yanıttır. T2 ağırlıklı ve ADC görüntülerinden elde edilen kantitatif doku özellikleri student t testi veya Mann-Whitney U testi kullanarak iki kategori arasında karşılaştırıldı. Çok değişkenli lojistik regresyon analizi yapıldı ve ROC eğrileri hesaplandı. 
 
BULGULAR: 44 hastanın (50 %) 22'sinde tam patolojik yanıt, 50 % 'sinde (22/44) neoadjuvan kemoradyoterapi sonrası kısmi yanıt izlendi. ADC değişikliği neoadjuvant kemoradyoterapiye yanıtı ile ilişkilidir ve ADC cut-off değeri olarak belirlenen 1310 x 10-6 mm2 / sn patolojik tam yanıtlı hasta grubunda 72 % duyarlılık ve 77 % özgüllük ile neoadjuvant kemoradyoterapiye patolojik tam yanıtı öngörmektedir. Ayrıca, kemoradyoterapi patolojik tam yanıttaki tüm hasta grubunda relatif T2 ağırlıklı sinyal intensitesinde önemli bir düşüşe neden olmuştur. Bu düşüş parsiyel yanıtlı hastalardan anlamlı ölçüde daha büyüktü. Buna ek olarak; patolojik tam yanıt grubunda, kemoradyoterapi sonrası relatif T2 ağırlıklı sinyal intensitesinin çarpıklık değişimi histopatolojik tümör regresyon derecesi ile pozitif korelasyon göstermektedir. 
 
SONUÇ: Lokal ileri evre rektal kanserli hastalarda, T2 histogramının KRT sonrası çarpıklığı ve ADC'deki kantitatif değişim, neoadjuvan kemoradyoterapiye olumlu bir yanıtın tahmin edilmesinde faydalı olmuştur. 
 
ANAHTAR KELİMELER: Rektal kanser, neoadjuvan kemoradyoterapi, histogram analizi, relatif T2 ağırlıklı sinyal intensitesi, ADC (görünen difüzyon katsayısı)

Abstract:
OBJECTIVE. The purpose of this study was to determine whether quantitative T2-weighted imaging and apparent diffusion coefficient (ADC) texture features of local advanced rectal cancer are predictive of pathologic total regression after neoadjuvant chemoradiotherapy. 
MATERIALS AND METHODS. In this retrospective study, 44 patients (32 men, twelve women; median age, 57 years) were identified who underwent post neoadjuvant chemoradiotherapy MRI without intervening treatment from April 2015 through April 2019. Texture features of rectal cancer on T2-weighted and ADC images were extracted and compared between category pathologic total regression versus partial regression by means of student t test or Mann-Whitney U test. Multivariate logistic regression analysis was performed, and ROC curves were calculated.  
RESULTS. 22 of the 44 (50 %) patients were in complete responders, and 50 % (22/44) were in partial responders after neoadjuvant chemoradiotherapy. ADC change correlates with treatment response and a cut off 1310 x 10-6 mm2/sn predicts the pathologic total responds with a sensitivity of 72 % and a specificity of 77 %. Furthermore, CRT induced a significant decrease in all rT2wSI descriptives in complete responders. This drop was significantly larger than for incomplete response groups. Post CRT skewness change of rT2wSI in pathologic complete response group shows positive correlation with histopathologic TRG.   
CONCLUSION. In patients with locally advanced rectal cancer, change in post-CRT skewness of the T2 histogram and change in ADC were useful for predicting a favorable response to neoadjuvant CRT. 
KEY WORDS. Rectal cancer, neoadjuvant chemoradiotherapy, histogram analysis, relative T2 weighted images, ADC