Sagittal split ramus osteotomisinde rezorbe olabilen vidaların ters-l ve üst sınıra sıralı fiksasyonlarının stabilitelerinin biyomekanik olarak karşılaştırılması
Comparison of the stabilities of reverse-l level and upper row 
fixation of resorbable screws in the sagittal split ramus osteotomy
Yazar: MEHMET CAN TATAR
Danışman: DOÇ. DR. AHMET HAMDİ ARSLAN
Yeditepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2016
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Biyomekanik = Biomechanics ; Dentofasiyal yapı = Dentofacial structure ; Fiksasyon = Fixation ; Kemik vidaları = Bone screws ; Osteotomi = Osteotomy

Özet:
Bu çalışmanın amacı hazırlanan sagital split ramus osteotomi modellerinde, ters-L düzeni ve üst sınıra 3 vida yerleştirilen rezorbe olabilen vidaların sağladığı biyomekanik dayanımı değerlendirmektir. Sagittal split ramus osteotomisinde rijit fiksasyon için üç vida
uygulamalarının iki vida uygulananlara göre biyomekanik olarak daha dayanıklı
oldukları literatürlerde bildirilmiştir. Bu amaçla çalışmamızda vidaların sayısı kadar
yerleştirildikleri pozisyonlarında biyomekanik dayanıma etkisi olup olmadığının
değerlendirilmesi hedeflendi. Çalısmamızda dıs yuzeyi kortikal iç yuzeyi spongioz
kemigi taklit edecek sekilde uretilmis, bilateral sagittal split osteotomisi hazır olarak
uretilen 20 adet poliuretan modeller kullanıldı (Synbone®, Malans, İsviçre). Osteotomi
yapılmış olan modellerde vida yerlerinin standardizasyonu için, kret tepesi, osteotomi
hatları ve birbirleri arasındaki mesafeler kumpas ile ölçülerek işaretlendi. Modellere
deneysel olarak uygulanacak kuvvetler için kullanılacak çelik aparatın standardizasyonu
için angulus mandibulanın en uç noktası işaretlendi. Çalışma, 20 adet poliüretan çene ile
yapılmıştır. Çalışma 2 grup altında incelenmiş olup üst sınıra 3 adet bikortikal vida
yerleştirilen "Grup 1", ters-L düzeninde vida yerleştirilen ise "Grup 2" olarak
adlandırılmıştır. On hemi-mandibulaya, 2.0 mm çaplı, 15 mm uzunlukta üçer rezorbe
vida (LactoSorb®,Walter Lorenz Surgical,Jacksonville,FL,USA) ters-L şeklinde, diğer
10 modele ise 2.0 mm çaplı 15 mm uzunlukta üçer rezorbe olabilen vida
(LactoSorb®,Walter Lorenz Surgical,Jacksonville,FL,USA) üst sınıra yerleştirerek
fiksasyon saglandı. Yapılacak biyomekanik test için kurulan deney duzenegi, modelin
fikse edilerek test cihazına baglanmasını saglayacak bir fiksasyon aygıtı, basma testi
uygulayabilen bir servohidrolik test cihazı ve bu cihazın baglı oldugu bir bilgisayardan
olusmaktaydı. Örnek çenelerle kavranmıs ve ön yuklemeye tabi tutulmustur. Sıkıstırma
testi, 2 mm / dak, 5 mm / dak ve 10 mm / dak'lık test hızı ile gerçekleştirildi.Tüm hemimandibulalar
önceden hazırlamış olan fiksasyon aygıtına test edilmek üzere sırayla
yerleştirildi. Hazırlanan deney düzeneği, servohidrolik test cihazına rijit olarak bağlanan
bir kaide ve bunun üzerinde boyutsal olarak standart yerleştirmeye imkan sağlayan iki
vertikal parçadan oluşmaktaydı. Distal vertikal parça proksimal fragmanının, anteriorvertikal parça ise, hemi-mandibulaların distal fragmanının fiksasyonunda kullanıldı.
Distal vertikal parça üzerindeki vida sayesinde proksimal fragmanların stabilizasyonu
sağlandı. Anterior vertikal parça üzerindeki çelik parçaya hemi-mandibulanın anterior
keser dişleri oturtulararak stabilizasyonu sağlandı. Tüm hemi-mandibulalar deney
düzeneğine proksimal segmentteki rotasyon merkezinden geçen dikey doğru ile
osteotomi hattının vertikal bileşeni arasındaki mesafe eşit olacak şekilde yerleştirildi.
İtme kuvveti uygulamak üzere çelik itici parça angulus mandibulanın en uç köşesine
uyumlandırılarak servohidrolik test cihazının hareketli parçasına bağlandı. Deney
işlemi sırasında her hemi-mandibulaya sistemdeki boşluğun alınması ve mümkün
olduğu kadar standart ölçüm başlangıcı yapılabilmesi için 10 Nt'luk ön yükleme yapıldı.
Daha sonra yük 10 Nt'da tutulup, yerdeğiştirme miktarı sıfırlanarak deneye başlandı. Bu
işlemin ardından distal ve proksimal fragmanlar birbirinden ayrılana kadar sürekli
doğrusal kuvvet uygulandı. Olusan deplasman verileri servohidrolik test cihazı için özel
olarak hazırlanmıs bir yazılımla (testXpert II, Zwick Roell, Almanya) belirlenen kuvvet
aralıklarında olusan yerdegistirme degerlerini de ölçmeye imkan verecek sekilde dijital
olarak kaydedildi. Grup 2'ye uygulanan maksimum kuvvet ortalamaları, Grup 1'den
istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir (p<0.05). Gruplar arasında maksimum
itme kuvveti sonucu ulaşılan mesafe ölçümleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir
farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Grup 2'ye 2 mm ilerleme için uygulanan kuvvet
ortalaması, Grup 1'den daha yüksek olmakla birlikte, bu farklılık anlamlılığa yakın
ancak istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Grup 2'ye 4mm ilerleme, 6
mm ilerleme, 8 mm ilerleme ve 10 mm ilerleme için uygulanan maksimum kuvvet
ortalamaları, Grup 1'den istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir (p<0.05). Grup
1'de; maksimum uygulanan itme kuvveti ve maksimum itme kuvveti sonucu ulaşılan
mesafe arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır (p>0.05). Grup
2'de maksimum uygulanan itme kuvveti ve maksimum itme kuvveti sonucu ulaşılan
mesafe arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır (p>0.05).
Bilateral sagittal split osteotomisi uygulandıktan sonra rezorbe olabilen
vidalarla yapılan rijit fiksasyonda yerleştirilme pozisyonlarının önemli olduğu ve üst
sınıra sıralı olarak 3 bikortikal rezorbe olabilen vida yerleştirilmesine göre ters-L
düzeneğinde vidaların yerleştirilmesinin gelen çiğneme kuvvetlerinde daha fazla
mekanik stabilite sağlayacağını düşünmekteyiz.

Abstract:
The purpose of this study is to evaluate the
biomechanical strength of the sagittal split ramus osteotomy models, which are
provided with screws with reversed L-shape and with 3 screws on the upper border. For
this purpose, it was aimed to evaluate the biomechanical restraint effect which was
applied to the different positions of the screws. In our study, we used 20 polyurethane
models (Synbone®, Malans, Switzerland), which were manufactured to mimic the
spongiosal bone on the cortical surface of the external surface and were prepared with
bilateral sagittal split osteotomy. For the standardization of the screw locations in the
models with osteotomies, the crest top, osteotomy lines and distances between each
other were measured and marked with calipers. For the standardization of the steel
apparatus to be used for the forces to be experimentally applied to the models, the
extreme end of the angulus mandibular was marked. The study was carried out with 20
polyurethane jaws. The study was divided into two groups: "Group 1", in which three
bicortical screws were placed in the upper level, and "Group 2", in which screws were
placed in the inverted L configuration. On the hemi-mandibular side, a 2.0 mm
diameter, 15 mm long triple resorce screw (LactoSorb®, Walter Lorenz Surgical,
Jacksonville, FL, USA) was inserted in the inverted L shape. Other ten models were
fixed with 2.0 mm diameter and 15 mm length three resorbable screws (LactoSorb,
Walter Lorenz Surgical, Jacksonville, FL, USA) in the upper row. The test setup for the
biomechanical test consisted of a fixation device to fix the model to the test device, a
servohydraulic tester to perform the flush test, and a computer to which this device was
connected. The sample is gripped by jaws and subjected to preloading. The
compression test was carried out with a test speed of 2 mm / min, 5 mm / min and 10
mm / min. The pneumatic mandibles were placed in order to be tested on the fixation
device previously prepared. The prepared test setup consisted of a base rigidly
connected to the servohydraulic tester and two vertical pieces enabling it to be
dimensionally placed on top of it. The distal vertical part was used for the proximal
fragment and the anterior vertical part was used for the fixation of the distal fragment of the hemi-bodies. Stabilization of proximal fragments was achieved by the screw on the
distal vertical part. The anterior cut teeth of the hemi-mandibular were fitted to the steel
piece on the vertical part to provide stabilization. All hemi-mandibles were placed so
that the distance between the vertical line passing through the rotation center in the
proximal segment and the vertical component of the osteotomy line was equal to the
experimental setup. To apply the pushing force, the steel propellant piece was attached
to the moving part of the servohydraulic test device, aligned to the extreme end of the
angular mandible. During the test procedure, a 10 Nt preload was carried out to allow
the blank in each hemi-mandibular system to be retrieved and the standard measurement
start as much as possible. The load was then maintained at 10 Nt and the experiment
started with zero displacement. Following this procedure, continuous linear force was
applied until the distal and proximal fragments were separated from each other. The
resulting displacement data was digitally recorded to allow measurement of
displacement values at specified force ranges with specially prepared software for the
servohydraulic tester (testXpert II, Zwick Roell, Germany). The maximum force
averages applied to Group 2 were statistically significantly higher than Group 1 (p
<0.05). There was no statistically significant difference between the groups in terms of
maximal pushing force reaching distance measurements (p> 0.05). Although the force
averaged for the 2 mm advance to Group 2 was higher than the Group 1, this difference
was close to meaningful but not statistically significant (p> 0.05). The maximum force
averages applied to Group 2 for 4 mm advance, 6 mm advance, 8 mm advance and 10
mm advance were statistically significantly higher than Group 1 (p <0.05). Group 1;
There was no statistically significant correlation between maximum applied pushing
force and maximum pushing force resultant distance (p> 0.05). In group 2, there was no
statistically significant relationship between the maximum applied pushing force and
the maximum pushing force resultant distance (p> 0.05).
We propose that placement of screws in the reverse-L mechanism will provide
more stability in the incoming chewing forces compared to the placement of 3 bicortical
resorbable screws in the order of top row and sequential placement on resilient fixation
screws after bilateral sagittal split ssteotomy.