Rituksimab içerikli kemoimmunoterapi alan kronik lenfositik lösemi'li hastalarda obezite ve cinsiyetin tedavi etkinliği üzerine etkisi: Retrospektif değerlendirme
Effect of obesity and gender on treatment efficacy in chronic lymphocytic leukemia patients receiving rituximab based chemoimmunotherapy: Retrospective evaluation
Yazar: NURDAN UZUNER
Danışman: PROF. DR. MEHMET SÖNMEZ
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Cinsiyet = Gender ; Lösemi = Leukemia ; Lösemi-lenfoid = Leukemia-lymphoid ; Obezite = Obesity ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Rituksimab = Rituximab ; Sağkalım = Survival ; İlaç tedavisi = Drug therapy ; İmmünoterapi = Immunotherapy

Özet:
Amaç: Bu çalışmada Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Hematoloji kliniğinde Rituksimab içerikli kemoimmunoterapi alan Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) tanılı hastalarda obezite, beden kitle indeksi (BKİ) ve cinsiyetin tedavi yanıtı, progresyona kadar sağkalım (PFS) ve toplam sağkalım (OS) üzerine etkilerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 2015-2020 yılları arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Hematoloji Bilim Dalı'nda KLL tanısı ile izlenen ve Rituksimab içerikli kemoimmunoterapi alan 62 hasta dahil edildi. Hastaların yaş, cinsiyet, boy, kilo, BKİ ve tedavi sonrası sağkalım (progresyonsuz ve toplam sağkalım) verileri incelendi. BKİ'lerine göre obez ve obez olmayan hastalarda kilo ve cinsiyetin tedavi yanıtı ve sağkalım üzerine etkileri değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 62 hastanın 39'u (%63) erkek, 23'ü (%37) kadın idi. Hastaların tanı anındaki yaş ortalaması 71 olarak saptandı. 49 hasta (%79) birinci basamak tedavide Rituksimab-Siklofosfamid-Vinkristin-Prednizolon (R-CVP) tedavisi alırken, 13 hasta (%21) Rituksimab-Bendamustin (R-Bendamustin) almıştı. 10 erkek, 10 kadın hasta olmak üzere toplam 20 hastanın (%32) obez olduğu izlendi. Kadınlarda ortalama BKİ erkeklerden daha yüksek idi (p=0.002). Tüm hastalarda yaş, cinsiyet, BKİ, tedavi türünün ölüm riskine etkisi değerlendirildiğinde kadınlarda ölüm riskinin 5 kat arttığı saptandı (p=0.018).
R-CVP tedavisi alan 75 yaş üstü hastalarda PFS R-Bendamustin alanlara göre daha uzun idi. Tüm hastalarda tedavi sonrası PFS değerlendirildiğinde erkeklerde R-CVP ile R-Bendamustin tedavisi arasında fark yok iken, R-CVP tedavisi alan kadınlarda PFS R-Bendamustin alanlara göre anlamlı olarak uzun saptandı (p=0.024). Ancak PFS uzamasının OS'ye yansımadığı gözlendi. R-CVP tedavisi alan erkek ve kadınlar arasında OS açısından anlamlı fark izlenmezken, R-Bendamustin alan erkeklerde OS kadınlara göre kısa olarak saptandı (p=0.046). R-CVP tedavisi ile parsiyel ve tam yanıt elde edilen obez hastalarda PFS değerlendirildiğinde tam yanıtlı obez hastaların obez olmayanlara göre PFS'lerinin anlamlı olarak daha kısa olduğu izlendi (p=0.024).
	Sonuç: Çalışmamızda Rituksimab içerikli kemoimmunoterapi alan obez hastalarda prognozun daha kötü, ölüm riskinin daha yüksek olduğu ve R-CVP'ye göre daha toksik olan R-Bendamustin tedavisinin tamamlanamadığından etkinliğinin azaldığı izlendi. Sağlanan PFS uzamasının OS'yi belirgin olarak etkilemediği görüldü. Sonuçlar obez KLL hastalarında prognozun daha kötü ve sağkalımların daha kısa olduğunu gösteren diğer çalışmaları desteklemekteydi.

Abstract:
Objective: This study aimed to retrospectively evaluate the effects of obesity, body mass index (BMI) and gender on treatment response, survival to progression-free survival (PFS) and overall survival (OS) in patients with Chronic Lymphocytic Leukemia (CLL) who receiving Rituximab containing chemoimmunotherapy at the Hematology Clinic of Karadeniz Technical University Faculty of  Medicine.
Materials and Methods: The study was conducted on 62 patiens who were followed up with the diagnosis of CLL and received chemoimmunotherapy containing Rituximab in the Hematology Department of Karadeniz Technical University Faculty of Medicine between 2015 and 2020. Age, gender, height, weight, BMI and post-treatment survival (progression-free and overall survival) data of the patients were analyzed. The effects of weight and gender on treatment response and survival were evaluated in obese and non-obese patients according to their BMI.
Results: Of the 62 patients included in this study, 39 (63%) were male and 23 (37%) were female. The mean age of the patients at the time of diagnosis was 71 years. Of the patients, 79% (n=49) received Rituximab-Cyclophosphamide-Vincristin-Prednisone (R-CVP) in first-line treatment, while 21% (n=13) received Rituximab-Bendamustine (R-Bendamustine). A total of 20 patients (32%), 10 men and 10 women, were obese. The mean BMI was higher in women than in men (p=0.002). When the effect of age, gender, BMI and treatment type on the risk of death was evaluated in all patients, the risk of death increased 5 times (p=0.018).
PFS was longer in patients over 75 years of age who received R-CVP treatment compared to those who received R-Bendamustine. When post-treatment PFS was evaluated in all patients, there was no difference between R-CVP and R-Bendamustine treatment in men, while PFS was significantly longer in women receiving R-CVP treatment compared to those receiving R-Bendamustine treatment (p=0.024). However, PFS prolongation did not affect OS. While there was no significant difference in OS between men and women receiving R-CVP treatment, OS was shorter in men receiving R-Bendamustine compared to women (p=0.046). When PFS was evaluated in obese patients with partial and complete responses to R-CVP treatment, obese patients with complete responses had significantly shorter PFS than non-obese patients (p=0.024).
Conclusion: In our study, obese patients receiving Rituximab containing chemoimmunotherapy had a poorer prognosis, a higher risk of death, and decreased efficacy of R-Bendamustine, which is more toxic than R-CVP, due to incomplete treatment. PFS prolongation did not significantly affect OS. The results support other studies showing that obese CLL patients have a worse prognosis and shorter survival.