Obstetrik brakiyal pleksus paralizilerinde propriyoseptif eğitimin fonksiyonel seviyeye etkisi
Effects of proprioceptive training on functional status of obstetrical brachial plexus palsy
Yazar: DERAN OSKAY
Danışman: PROF. DR. EDİBE YAKUT
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2009
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
Obstetrik brakiyal pleksus yaralanmalarında (OBPY) iyileşme birkaç ay içinde gelişebileceği gibi, okul öncesi döneme kadar da uzayabilir. Sinir rejenerasyonu ve kas reinervasyonundaki gecikme iyileşmenin kalitesini azaltır. Periferik sinir yaralanmalarında, motor ve duyu tutulumu nedeniyle aksayabilecek olan propriyoseptif mekanizma, hareket kalitesini ve fonksiyonelliği azaltabilir. Çalışmamızın amacı, OBPY'de propriyosepsiyon kaybını belirlemek ve propriyoseptif eğitimin fonksiyonel seviyeye olan etkisini değerlendirmektir. Çalışmada OBPY üst trunkus yaralanması tanısı konmuş, 7-12 yaş aralığında 40 çocuk rastgele iki gruba ayrılmıştır. Ev programı grubuna (EPG) pasif, aktif ve aktif yardımlı normal eklem hareketi (NEH) ve germe egzersizleri, propriyoseptif eğitim grubuna (PEG), propriyoseptif egzersizler planlanmış ve haftada 5 gün fizyoterapist tarafından uygulanmıştır. Tedavi programlarına her iki grup için de 6 hafta boyunca devam edilmiştir. Tedavi öncesi ve sonrası, omuz eklemi hareketlerinin pasif açıklığı, fonksiyonellik seviyeleri, hafif dokunma duyuları değerlendirilmiştir. Propriyosepsiyon, eklem pozisyon hissi kullanılarak incelenmiştir. Bulgulara göre, her iki grupta da tedavi sonrası NEH'de anlamlı artış saptanmıştır (p<0,05). Tedavi öncesi ve tedavi sonrası propriyosepsiyon değerleri incelendiğinde her iki grubun da propriyoseptif algısı artmış, bu artış sadece bazı hedef açılarda anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Her iki grup Aktif Hareket Skalası (AHS) ve Mallet Klasifikasyon Sistemi (MKS) parametreleri değerleri artmış ancak bu artış sadece bazı alt parametrelerde anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Her iki grup AHS ve MKS parametreleri açısından birbiriyle karşılaştırıldığında, gruplar arasında fark bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak, OBPY'de her iki tedavi yaklaşımında da propriyoseptif kazançta artış olmuştur. Elde edilen tüm kazançlar her iki grupta da fonksiyonel seviyeye olumlu yansımıştır.

Abstract:
Healing in OBPP can be seen in a few months, but it can also continue until preschool time. Delay in nerve regeneration and muscle reinnervation decrease quality of healing. In peripheral nevre injuries, proprioceptive mechanism which can be effected because of the motor and sensorial defect can decrease movement quality and functional status by time. The aim of the study is to assess proprioceptive loss and effects of proprioceptive training on functional statusin OBPP. Forty children between the ages of 7 to 12 with diagnosis of upper truncus OBPP were randomly divided into two groups. Passive, active and active assisstive range of motion (ROM )exercises were planned as home exercises for Home Exercises Group (HEG). Proprioceptive exercises were planned for the Proprioceptive Training Group (PTG) and performed by the therapist for 5 days a week. Both of the groups have done the exercises for six weeks. Pasive range of motion, functional status, light touch and proprioception with joint position sense were assessed before and after the treatment. According to findings, ROM was increased significiantly in both groups after the treatment (p<0,05). When compared to both groups no differences were found according to the ROM results(p>0,05). According to the findings, proprioceptive sense was increased in both of the groups but it was significantly only in some of the target angles (p<0,05). Pre and post treatment results in subparameters of both of Active Movement Scale (AMS) and Mallet Clasification System (MKS) were increased but it was significiantly meaningful in only some of the subparameters (p<0,05). When AMS and MKS results were compared in both groups, no significiant difference were signed (p>0,05). In conclusion, proprioceptive sense was increased in both treatment group. All gained benefits effected functional status on positive way in both groups.