Endülüs Müslümanları ve Osmanlı İmparatorluğu: 1492-1614
Andalusian Muslims and the Ottoman Empire: 1492-1614
Yazar: AYŞE KILIÇ
Danışman: PROF. DR. İDRİS BOSTAN
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Akdeniz Dünyası Araştırmaları Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Tarih = History
Dizin: Endülüs = Andalucia ; Engizisyon mahkemeleri = Inquisition courts ; Müslümanlar = Muslims ; Osmanlı Devleti = Ottoman State ; Osmanlı Dönemi = Ottoman Period ; İslam tarihi = Islamic history ; İslamiyet = Islam ; İspanya = Spain

Özet:
1492 yılı, İber yarımadasının tarihinde bir dönüm noktası olmuştu. Katolik hükümdarlar için ise bu yıl, politikalarındaki bir kilometre taşı manasına geliyordu. Çünkü, yeniden fetih (reconquista) sürecini başarılı bir şekilde sona erdirmiş ve böylece güçlü bir devletin ortaya çıkmasına zemin hazırlamışlardı.Katolik krallar, Fernando ve Isabel'in evlenmesiyle Kastilya ve Aragon krallıklarını birleştirmişlerdi. İspanya'nın birliği için gereken askerî ve siyasî mücadele, yeniden fetih (reconquista) sonunda tamamlanmıştı ve artık dinî birliğe ulaşmak istiyorlardı. Yahudiler'in sürülmesi, yani ?conversos? sorunu teorik olarak çözülmüştü. Ancak Endülüs Müslümanlarının sürülmesi, Yahudiler'in sürülmesinden daha zordu. Isabel ve Fernando, Müslümanlar'ın gönüllü olarak Hıristiyan inancını benimseyeceği ve kendi Hıristiyan ortamlarına intibak edeceğini umuyorlardı. Fakat, dönüşüm kampanyaları ve misyonerlik çabaları gayretsizce yürütüldüğü için, büyük ölçüde başarısızlıkla sonuçlandı.Endülüs Müslümanları, çareyi gizli-İslâm'a sığınmakta buldular. Yani İslâm dinini gizlice sürdürüp, görünüşte asimile olmuş gibi davrandılar. İspanyol engizisyonunun görevi ise, gizli-Müslümanlar'ın (moriscos) gerçek inançlarını ortaya çıkarmak ve onları adalete teslim etmekti.İspanyol engizisyonu, gizli-Müslümanlar'a (moriscos) karşı bölgesel düzeyde çok farklı şekilde ilerlemiştir. Müslümanlar'ın günlük hayatı, mecburî vaftizler ve ayrımcı düzenlemelerle, katlanılması zor bir şekilde devam etmiştir. Nihaî olarak, on yedinci yüzyılın başında anavatanlarını terk etmek zorunda kalmışlardır.

Abstract:
The year 1492 was a turning point in the history of Iberian peninsula. For the Catholic Monarchs this year meant a milestone in their policies, because they had led the reconquista to a successful end and thus laid the foundation for the emergence of a powerful state.The Catholic kings had reached the unification of the Kingdoms of Castile and Aragon with the marriage of Ferdinand and Isabella. The military and political struggle for the unity of Spain was completed by the end of the reconquista. They now wanted to reach out to the religious unity. Expulsion of the Jews, namely the problem of the conversos had been solved theoretically. But the expulsion of the Muslims of Andalusia would have been more difficult than the expulsion of the Jews. Isabella and Ferdinand hoped that, the Muslims voluntarily adopt the Christian faith and would adjust to their Christian environment. But the conversion campaigns and missionary efforts are run only half-heartedly and therefore remained largely unsuccessful.The Muslims of Andalusia took refuge in the crypto-Islam, that is, they tried in hidden continue to pursue the Islamic religion and outwardly feign assimilation. Task of the Spanish inquisition was about to verify actual faith of the crypto-Muslims and bring them to justice.The Spanish inquisition had proceeded very differently on the regional level against the Moriscos. The everyday life of the Moriscos as Christians, with compulsive baptisms and discriminating regulations , was very hard to tolerate. Finally, they had to leave their native country at the beginning of the seventeenth century.