Gilles Deleuze ve Felix Guattari'de arzu ontolojisi ve politika
Ontology of desire and politics in Gilles Deleuze and Felix Guattari
Yazar: SERCAN ÇALCI
Danışman: PROF. DR. HASAN ASLAN
Akdeniz Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Arzu = Desire ; Deleuze, Gilles = Deleuze, Gilles ; Felsefe = Philosophy ; Guattari, Felix = Guattari, Felix ; Nietzsche, Friedrich Wilhem = Nietzsche, Friedrich Wilhem ; Platon = Platon ; Siyaset = Politics

Özet:
Bu çalışmada, Deleuze ve Guattari'nin Anti-Oedipus'unu arzulayan-üretim ve arzulayan-makineler kavramları ekseninde okumanın yollarını araştırıryoruz. Öncelikle reaktif arzu varsayımlarını üreten negatif arzu kavramlarının eleştirisine odaklandığımız ilk bölüm, Anti-Oedipus'ta ?geleneksel arzu mantığı? olarak adlandırılan ve arzuyu ?yasaya?, ?olumsuzlamaya? ve ?eksikliğe? kodlayan anlayışların eleştirsini de zorunlu kılıyor. Bu açıdan geleneksel arzu mantığının kuruluşu Platon'un Şölen'de gösterdiği gibi arzuyu ?sahip olmanın? tarafına yerleştirmekle başlıyor. Psikanaliz'in rolü ise kapitalizm ile ilişkisi içerisinde, Oedipus'un kuruluşu ve arzulayan-üretimnin tüm toplumsal bağlarının koparıldığı ?yapı?ların üretilmesiyle gelişiyor. Deleze ve Guattari, kendi kavramsal yaratımlarının ürünleri olan ?şizoanaliz? yoluyla arzulayan-üretimni kuşatan rekatif, yasaya ve koda dayalı mantıkları reddederek arzuyu tüm toplumsal alana nüfuz eden ?makinesel? bir bağlantı süreci olarak düşünmeyi deniyor. Böylesi bir düşünüşün felsefi soykütüğüne yakından baktığımızda karşımıza Nietzsche, Spinoza ve Bergson'dan alınan kavramların dönüştürülerek üretici bir arzu mantığının oluşturulması için sentezlendiğini gözlemliyoruz. Özellikle Nietzsche'nin ?olumlama?, Bergson'un ?virtüel? ve Spinoza'nın ?içkinlik? kavramları arzulayan-üretimin bileşenleri olarak ?arzu ontolojisi?nin etkin parçaları haline geliyor. ?Fark ontolojisi? ekseni, bize fark ve tekrar arsındaki oyunun olumlayıcı bir arzu ontolojisinin vazgeçilmez varyantlarından birini oluşturduğunu düşündürüyor. Arzulayan-üretimin edimselleştiği düzlemlerde makinesel bağlantılar yoluyla oluşturduğu ilişkiler arzunun ?çokluk?la kurduğu bağlantı ve ilişkileri oluşturur. Bu yüzden ?çokluk? kavramı, Bir ve Çok diyalektiğinin ötesindeki dolayımsız, heterojen, indirgenemez ve yaratıcı bir kavram olarak düşünülmelidir. Öte yandan makine kavramı, teknolojik makine imgelerini aşan bir bağlamda karşımıza çıkıyor. Makine bedenlerle, toplumsal akışlarla, cinsellikle ilişkisi içerisinde bir bağlantı ve bağlantıların düzenlenmesi sürecidir. Anti-Oedipus'ta arzulayan-makineler en özgün kavramsal yaratımlarından birisini oluşturan Organsız Beden'le asimetrik ilişkisi içerisinde inceleniyor. Arzu, haz, tatmin ya da ihtiyaç gibi kategorilere indirgenemez; o üreticidir, üretici bir düzenlemedir ve bu yüzden ona verili ne bir nesne vardır ne de arzulama süreçlerine hükmeden bir özne. Arzu, akışlar içerisindeki bağlantılar yoluyla edimselleşir. Arzu politikası, arzuyu reaktif hale getiren ve onu kendi baskılanışını arzulamaya iten düzenlemelerin şizoanaliziyle ortaya çıkar. Artık, bilinçdışı arzu yatırımlarının düzlemindeyizdir ve bu düzlem paranoid ve şizoid arzu yatırımlarının ayırt edilmesini sağlar, ancak bu ayrım düalist ya da dikotomik bir ayrım değildir. Her yerde molar-paranoid ve şizofrenik çizgilerin kesişimi ve dağılımını görebiliriz. Arzu ontolojisi, ?dır? kipi üzerine kurulu ?mevcudiyet metafiziğini? kıran içkin, yatay ve makinesel bir bağlantı biçimi olarak ?ve? bağlacını kullanır. ?ve? bağlacı diyalektik olmayan moleküler bir sentez düşüncesini getirir beraberinde. Arzu ve ontoloji ve politika ve?Arzu, arzulayan-üretim, arzulayan-makineler, yasa, eksiklik, virtüel, olumlama, içkinlik,şizoanaliz, ?ve? ontolojisi

Abstract:
In this study, we seek a reading way of Deleuze and Guattari?s Anti-Oedipus on the axis of concept of desiring-production and of desiring-machines. To begin with first chapter we have consentrated on the critics of negative concepts of desire which produce the reactive assumptions of desire that necessarily requires critics of desire understandings called ?traditional logic of desire? in Anti-Oedipus and which codifies desire to ?law?, ?lack? and ?negation?. In this context, the constitution of traditional logic of desire begins with that replacing desire on the side of ?acquiring? as Plato has showed in Symposium. The role of psychoanalysis in turn with its relationship by means of capitalism progresses with constitution of Oedipus and production of ?structures? in which is broke off whole social relationship of desire. That denying the logics based on reactive, law and code which envelope desiring-production, Deleuze and Guattari try to think desire as a machinic connection process which penetrates to whole social field via ?schizoanalysis as a production of conceptual creation of their owns. When we come to close philosophical geneaology of such a thinking way, then we would observe that the concepts borrowed from Nietzsche, Spinoza and Bergson have been synthesised with some transformation in order to compose a productive logic of desire. Especially the concepts as components of desiring-production that ?affirmation? by Nietzcshe, ?virtual? by Bergson and ?immanence by Spinoza have been becoming the active parts of an ontology of desire. The axis of ?ontology of difference? sets us thinking that the game between difference and repetition is a necessary variant of an affirmative ontology of desire. That relations composed through machinic connections in the planes which desiring-production actualizes itself constitute the connections and relations of desire with ?multiplicity?. Therefore, the concept of multiplicity must be considered as an immediate, heterogeneous, irreducible and creative which is beyond the dialecticts of One and Mutiple. On the other hand we have been confronting the concept of machine in a context which exceeds the technological images of machine. Machine is a connection and arranging connection process in its relationship with bodies, social fluxes, sexualities. Desiring-machines have been examined in its assymetrical relationship with Body without Organs as one of the most unique conceptual creation in Anti-Oedipus. Desire can not be reduced to categories as ?need?, satisfaction? or ?pleasure?, it is productive, a productive assemblage. Therefore there is neither a given object to desire nor a subject dominates the process of desiring. Desire actualizes via connection in the fluxes. Politics of desire emerges with sczhizoanalysis of organisation pushed it desire if desiring its own repression which made desire a reactive desire. Now, we are on the plane of the unconscious investment of desire and this plane enables to distinguish between the paranoid and schizophrenic investment of desire. But, the difference between them includes no dualism or dichotomy. Everywhere we can see the convergence and divergence of molar-paranoid and schizophrenic lines. Ontology of desire uses the conjuntion ?and? as an immanent, horizontal, machinic connection style which is breaking off the mod of ?is? based on ?metaphysics of presence?. Conjunction ?and? brings with it that thinking way of a molecular synthesis which is no longer dialectical. Desire and ontology and poltics and?