Konuşma temposu ve ritim bozukluğu olan çocuklarda kanıta dayalı ergoterapi müdahalelerinin incelenmesi
Examining evidence-based occupational therapy interventions for children with speech rate and rhythm disorders
Yazar: AHMET OĞUZKAN BOSTANCI
Danışman: PROF. DR. SEVDA ASQAROVA
Üsküdar Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ergoterapi Ana Bilim Dalı / Ergoterapi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Dil ve Konuşma Terapisi = Language and Speech Therapy ; Ergoterapi = Occupational Therapy

Özet:
Bu çalışma, 5-6 yaş aralığında kekemeliği olan erkek çocuklara yönelik 12 haftalık ergoterapi müdahalesinin, çocukların fonksiyonel bağımsızlık düzeyleri ve çevresel katılımları üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Müdahale kapsamında çocuklara haftada iki seans ergoterapi uygulanmış ve müdahale öncesi ile sonrası değerlendirmelerinde Çocuklar İçin Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçümü (WeeFIM) ve Çocuk ve Adölesan Katılım Anketi (CASP) kullanılmıştır. 
Araştırma sonuçları, ergoterapi müdahalesinin çocukların hem günlük yaşam becerileri hem de sosyal katılımları üzerinde güçlü ve anlamlı bir etki yarattığını göstermiştir. WeeFIM ölçeği sonuçlarına göre, kendine bakım, sfinkter kontrolü, transferler, hareket, iletişim ve sosyal durum alt boyutlarında anlamlı iyileşmeler kaydedilmiştir (p < .001). CASP ölçeği sonuçları ise ev katılımı, mahalle ve toplum katılımı, okul katılımı ve ev ve toplum aktiviteleri gibi alanlarda çocukların çevresel katılım düzeylerinde anlamlı artışlar olduğunu ortaya koymuştur (p < .001). Tüm bu alt boyutlar için hesaplanan Cohen's d değerleri, müdahalenin etkisinin pratik olarak da güçlü olduğunu göstermektedir. 
WeeFIM ve CASP toplam puanları, çocukların genel fonksiyonel bağımsızlık ve çevresel katılım düzeylerinde önemli iyileşmeler olduğunu ortaya koymuştur. Örneğin, WeeFIM toplam puanında (öntest X̅ = 59.60, sontest X̅ = 118.20) ve CASP toplam puanında (öntest X̅ = 36.53, sontest X̅ = 76.13) kaydedilen artışlar, ergoterapi müdahalesinin kapsamlı etkilerini vurgulamaktadır. 
Elde edilen bulgular, ergoterapinin kekemeliği olan çocukların yalnızca fiziksel becerilerini değil, aynı zamanda sosyal ve çevresel katılımlarını da güçlendiren bütüncül bir müdahale yöntemi olduğunu göstermektedir. P < .001 düzeyindeki anlamlılıklar ve yüksek Cohen's d değerleri, ergoterapinin bu çocuklar üzerindeki etkisinin yalnızca istatistiksel olarak değil, pratik olarak da güçlü olduğunu kanıtlamaktadır. 
Araştırma, ergoterapi uygulamalarının standartlaştırılması, aile katılımının artırılması, uzun dönemli takip çalışmaları ve okul temelli ergoterapi programlarının geliştirilmesi gibi alanlarda öneriler sunmaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma, ergoterapinin kekemelik problemi yaşayan çocukların bireysel ve sosyal yaşam kalitesini artırmada güçlü bir müdahale yöntemi olduğunu ortaya koymuştur.

Abstract:
His study aimed to evaluate the effects of a 12-week occupational therapy intervention on functional independence and environmental participation in 5-6-year-old boys with stuttering. The intervention consisted of two sessions per week, and the assessments before and after the intervention were conducted using the Children's Functional Independence Measure (WeeFIM) and the Child and Adolescent Scale of Participation (CASP). 
The results demonstrated that occupational therapy interventions had a significant and substantial impact on both the daily living skills and social participation of the children. According to WeeFIM, significant improvements were observed in subdomains such as self-care, sphincter control, transfers, mobility, communication, and social interaction (p < .001). CASP results showed substantial increases in environmental participation, including home participation, neighborhood and community participation, school participation, and home and community activities (p < .001). Cohen's d values for these subdomains indicated that the intervention had a strong practical effect. 
The total scores of WeeFIM and CASP highlighted notable improvements in the children's overall functional independence and environmental participation. For instance, WeeFIM total scores increased from a pre-test mean (X̅ = 59.60) to a post-test mean (X̅ = 118.20), while CASP total scores improved from a pre-test mean (X̅ = 36.53) to a posttest mean (X̅ = 76.13). These findings underscore the comprehensive impact of the intervention. 
The results suggest that occupational therapy is a holistic approach that enhances not only the physical skills of children with stuttering but also their social and environmental participation. The significance levels (p < .001) and high Cohen's d values provide strong evidence of the intervention's effectiveness, both statistically and practically. 
This study recommends standardizing occupational therapy interventions, increasing family involvement, conducting long-term follow-up studies, and developing school-based occupational therapy programs to enhance the outcomes further. In conclusion, this study demonstrates that occupational therapy is a powerful intervention method that improves the individual and social quality of life for children with stuttering.