Postmenopozal osteoporoz tanılı hastalarda antirezorptif ajanların sarkopeni bulgularına etkisi
The effect of antiresorptive treatments on sarcopenia in patients diagnosed with postmenopausal osteoporosis
Yazar: SEDA KARAASLAN YETEMEN
Danışman: PROF. DR. ERDİNÇ ERTÜRK
Bursa Uludağ Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Biyoelektriksel empedans = Bioelectrical impedance ; Osteoporoz-postmenopozal = Osteoporosis-postmenopausal

Özet:
Giriş ve Amaç: İleri yaştaki osteoporoz tanılı hastalarda sarkopeni
birlikteliğinin önemi son yıllarda daha iyi anlaşılmaktadır. Bu çalışmada
bisfosfonatların ve denosumabın sarkopeni bulgularına etkilerinin
değerlendirilmesi ve osteosarkopeni tedavisinde literatüre katkı sağlanması
amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel vaka-kontrol çalışmasında bisfosfonat
veya denosumab alan postmenopozal osteoporoz tanılı 65-80 yaş arası 50'şer
kadın hastaya dinamik ve kantitatif sarkopeni tetkikleri uygulandı. Tedavi
almayan osteoporozlu 50 hasta ve osteoporozu olmayan 50 katılımcı da
değerlendirilerek bu dört grubun tetkikleri karşılaştırıldı. Diğer çalışmalardan
farklı olarak kantitatif ölçümlerde biyoelektrik empedans analizi kullanıldı ve
EWGSOP2 Kılavuzu'na göre sarkopeni evreleri değerlendirildi.
Bulgular: Tedavisiz osteoporozlu grubun kontrol grubuna göre kas gücü
ve fiziksel performans testlerinde daha düşük performans gösterdiği, kantitatif
kas ölçümlerinin de daha düşük olduğu saptandı (p<0,05). Sarkopeni olasılığı
4,67 kat daha yüksek görüldü. Osteoporoz tanılı üç grupta ise dinamik sarkopeni
testleri olan 4 metre yürüme, 5 kez oturup kalkma testleri açısından fark
olmadığı ancak zamanlı kalk yürü testini denosumab kullanan hastaların
bisfosfonat alanlara ve tedavisiz gruba göre daha hızlı yapabildikleri saptandı
(p=0,03). El dinamometresi ve kantitatif kas ölçümlerinin osteoporoz tanılı
hastalar arasında farklılık göstermediği saptandı. EWGSOP2 kriterlerine göre
olası sarkopeni oranı bisfosfonat kullanan hastalarda %28 iken denosumab
kullanan hastalarda %8 olarak saptandı. Tedavi süresi ile sarkopeni
parametreleri arasında anlamlı korelasyon saptanmadı.
Sonuç: Bulgularımız sarkopeninin osteoporozu olan hastalarda
osteoporozu olmayan kişilere göre daha yüksek oranda olduğunu; osteoporozlu hastalar değerlendirildiğinde ise denosumab kullananlarda sarkopeni
bulgularının hem tedavi almayanlardan hem de bisfosfonat tedavisi alanlardan
daha iyi olduğunu göstermektedir. Bu konuda daha net sonuçlar için prospektif
randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Abstract:
Background: The importance of sarcopenia in elderly osteoporotic
patients has been better understood in recent years. This study aimed to
evaluate the effects of bisphosphonate and denosumab on sarcopenia findings
and to contribute to the literature on the treatment of osteosarcopenia.
Methods: This study was designed as an cross-sectional case-control
study. Dynamic and quantitative sarcopenia tests were measured on female
postmenopausal osteoporotic patients between the ages of 65 and 80 who had
been receiving bisphosphonates or denosumab. Each group consisted of 50
patients. 50 patients with osteoporosis who did not receive treatment and 50
participants without osteoporosis were also evaluated. These four groups were
compared with each other. Unlike other studies, bioelectrical impedance
analysis was used in quantitative measurements, and sarcopenia stages were
assessed according to the EWGSOP2 Guideline.
Results: It was observed that the osteoporotic group that did not receive
treatment showed lower performance in muscle strength and physical
performance tests than the control group, and quantitative muscle
measurements were also lower. (p<0.5). The probability of sarcopenia was seen
as 4.67 times higher according to EWGSOP2 criteria. It was found that there
was no difference in the three groups diagnosed with osteoporosis in terms of
the dynamic sarcopenia tests of 4 meter walk and chair stand tests, but patients
using denosumab were able to perform the timed- up-and-go test faster than
those taking bisphosphonates and the untreated group (p = 0.03). It was found
that muscle strength and quantitative muscle measurements did not differ
between patients diagnosed with osteoporosis. The rate of possible sarcopenia
was 28% in patients using bisphosphonates and 8% in patients using denosumab. No significant correlation was found between treatment duration
and sarcopenia parameters.
Conclusion: This study found that sarcopenia is higher in patients with
osteoporosis than in people without osteoporosis. And sarcopenia parameters in
patients with osteoporosis are better in those using denosumab than in those
not receiving treatment and in those receiving bisphosphonate treatment.
Prospective randomized controlled studies are needed to clarify this subject.