Aydın ilinde suça sürüklenen çocukların değerlendirilmesi
Evaluation of juvenile delinquency cases in Aydın province
Yazar: PINAR YİĞİT
Danışman: DOÇ. DR. ÖZLEM EREL
Adnan Menderes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine
Dizin: Aydın = Aydın ; Suç = Crime ; Suça iştirak = Accomplicity ; Suçlu çocuklar = Delinquent children ; Çocuklar = Children

Özet:
Giriş ve amaç: Suça sürüklenen çocuk sayısı son yıllarda giderek artmaktadır. Hem ülkemizde hem de dünyada bu çocukların işledikleri suçlar; çocuk, aile ve toplum açısından bir sorun olmaya devam etmektedir. Bu çalışma ile suça sürüklenen çocukların suç işlemesinde etkili olan faktörlerin ortaya konulması ve bu konuda alınabilecek önlemlerin belirlenmesi hedeflenmektedir.
Gereç ve yöntem: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'ne işledikleri iddia edilen suç nedeniyle adli makamlar tarafından 01 Ocak 2019 tarihinden itibaren adli değerlendirme için yönlendirilen, fiili işlediği sırada 12 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını doldurmamış olan 110 suça sürüklenen çocuk değerlendirmeye alınmıştır. Çocukların Adli Tıp Anabilim Dalı Polikliniği'nde yapılan muayenelerinde kayıt edilen görüşme formları incelenmiştir. Hasta dosyalarından elde edilen olguya ve ailesine ait sosyodemografik verilerin ve olguların psikiyatrik muayene bulgularının incelenmesi amacıyla bir anket formu düzenlenmiştir. Olgulara ait görüşme formları ve raporlar bu anket formu doğrultusunda değerlendirilmiştir.
Bulgular: Olguların %75,5'i(n:83) erkek ve %24,5'i(n:27) kız cinsiyette olup olguların suça karıştıkları yaş ortalaması 13,71±0,91'dir. Olguların %63,6'sı okula devam etmekte ve sadece % 25,7'sinin okul başarısının iyi düzeydedir. Olguların %22,7'sinin mükerrer suça karışan çocuklar olduğu tespit edildi. Suça sürüklenen bu çocuklarının büyük bir kısmında madde kullanımı olduğu, sosyal aktivitelere katılmadığı, yakın çevresinde, ailesinde ve arkadaş grubunda suça karışan bireyler olduğu saptandı. Olguların çoğunun ebeveyn eğitim düzeylerinin düşük olduğu, annelerin çoğunun ev hanımı babaların ise işçi olduğu ve aile gelir düzeyinin düşük olduğu saptandı. Çocukların en sık hırsızlık suçuna, ikinci sıklıkla kasten yaralama suçlarına karıştığı, en sık hırsızlık suçunun tekrarlandığı görüldü. Olguların %27,7'sinde zeka geriliği, %24'ünde DHEB ve %22,2'sinde davranım bozukluğu olduğu saptandı. 
Sonuç: Çalışmamızdan elde edilen bulgulara göre, düşük okul başarısı, madde kullanımı, ebeveyn eğitim düzeyinin düşüklüğü ve düşük gelir düzeyinin suçun tekrarlanmasında önemli risk faktörleri olduğu görülmüştür. Risk grubunda bulunan çocukların tespit edilerek bu çocuklara yönelik önlemlerin alınması ve suça sürüklenen çocukların topluma kazandırılması amacıyla ekonomik, sosyal ve kültürel düzenlemelere ihtiyaç olduğu düşünülmüştür.

Abstract:
Objective: The number of juvenile delinquency has been increasing in recent years. The crimes these children commit continue to be a problem for child, family and society both in our country and in the world. With this study, it is aimed to reveal the factors that affect juvenil delinquency and determine measures about it.
Methods: 110 children who were referred to Aydın Adnan Menderes University Application and Research Hospital for forensic evaluation as of January 1, 2019 due to the alleged crime they committed, and 110 children who were 12 years of age at the time of the actual act but were not over 18 years of age were taken into consideration. The interview forms recorded during the examinations of the children in the Forensic Medicine Department Polyclinic were examined. A questionnaire form was prepared to examine the sociodemographic data of the case and his family obtained from the patient files and the psychiatric examination findings of the cases. Interview forms and reports of the cases were evaluated in accordance with this questionnaire.
Results: 75.5% (n: 83) of the cases were male and 24.5% (n: 27) were female and the mean age at which the cases were involved in crime was 13.71 ± 0.91. 63.6% of the cases attend school and only 25.7% of them have a good school success. It was found that 22.7% of the cases were children involved in repetitive crime. It was found that most of these children dragged into crime had substance use, did not participate in social activities, and were involved in crime in their immediate environment, family and friends group. It was found that the parental education levels of most of the cases were low, most of the mothers were housewives and the fathers were workers and the family income level was low. It was observed that children were most frequently involved in theft crime, the second was intentional injury, and theft crime was repeated most frequently. It was found that 27.7% of the cases had mental retardation, 24% had DHEB and 22.2% had conduct disorder.
Conclusion: According to the findings of our study, low school success, substance use, low parental education level and low income level were found to be important risk factors for repeating the crime. It was thought that economic, social and cultural arrangements were needed in order to identify children in the risk group and to take precautions for these children and to reintegrate children driven into crime.