Sporcularda solunum kası antrenmanının diyafragma kas kalınlığına etkisi
Effect of respiratory muscle training on diaphragmatic muscle thickness in athletes
Yazar: SERHAT ERAİL
Danışman: DOÇ. DR. ÖZGÜR BOSTANCI ; PROF. DR. AHMET VEYSEL POLAT
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Spor Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Spor = Sports
Dizin: Antrenman = Training ; Diyafram = Diaphragm ; Kaslar = Muscles ; Solunum kasları = Respiratory muscles ; Spor = Sports ; Sporcular = Sportsmen

Özet:
Bu çalışmada 4 haftalık solunum kası antrenmanının (SKA) diyafragma kas kalınlığına, solunum kas kuvvetine, solunum fonksiyonlarına ve aerobik kapasiteye etkisinin incelenmesi amaçlandı. Araştırmaya en az 5 yıllık lisanslı sporcu geçmişi olan, aktif olarak antrenmana devam eden benzer fiziksel özelliklere sahip 15 denek (21.20±1.61 yıl) ve 15 kontrol (21.06±1.33) rastgele olarak iki gruba ayrılmış toplamda 30 erkek sporcu katıldı. Deney grubuna kendi branş antrenmanlarının yanında dört haftalık solunum kası antrenmanı  uygulanırken, kontrol grubu kendi branşları ile ilgili antrenmanlarına devam etmesi sağlandı. Tüm katılımcılara SKA'na başlangıç öncesinde ve bitişinde diyafragma ultrason ölçümleri, solunum kas kuvveti, solunum fonksiyonları, aerobik performans testi ölçümleri yapıldı. Elde edilen verilerin grup içi ve gruplar arası farklarını analiz etmek için 2x2 mixed faktör ANOVA ve LSD testleri uygulandı. SKA'nın solunum kas kuvveti ve MaxVo2 ile arasındaki ilişkiyi belirlemek  Pearson analizi kullanıldı.
SKA uygulaması sonrasında deney grubunun diyafragma kas kalınlığında ekspirasyonda (%9.21) ve inspirasyon fazında (%18.54), solunum kas kuvvetinde (MİP: %15.05, MEP: %17.14), solunum fonksiyonlarında ((FVC (%7.53), FEV1 (%9.35), FEF%75 (%15,11), MVV (%9,40), ERV (%2,39), IRV (%12,71)), MaxVO2 (%10.38) ve Relatif MaxVO2'de (%10.19) önemli artışlar görüldü ve istatistiksel olarak da anlamlı bulundu (p<0.05).  Deney ve kontrol grubunun ön-son testleri arasındaki ortalama farklar karşılaştırıldığında MİP, MEP, FVC, FEV1, MVV, ERV, IRV, MaxVO2, Relatif MaxVO2, DKeks ve DKins parametrelerinde deney grubu lehine yönelik istatistiksel anlamlılık bulundu (p<0.05).
Sonuç olarak SKA'nın diyafragma kas kalınlığını hem inspirasyon, hem de ekspirasyon fazlarında önemli oranda arttırdığı ve buna bağlı olarak da solunum kas kuvvetinde, çeşitli solunum parametrelerinde ve aerobik kapasitede önemli artışlar olduğu tespit edildi.

Abstract:
The aim of this study is to examine the effects of 4-week long respiratory muscle training (RMT) on diaphragmatic muscle thickness, respiratory muscle strength, respiratory functions and aerobic capacity. A total of 30 male athletes who had a licensed athlete history of at least 5 years, who were actively continuing training, who had similar physical characteristics and who were randomly grouped in two as 15 subjects (21.20±1.61 years of age) and 15 controls (21.06±1.33) were included in the study. While 4-week long respiratory muscle training was administered to the experimental group in addition to their branch training, the control group continued their training on their branch. Diaphragmatic ultrasound measurements, respiratory muscle strength, respiratory functions and aerobic performance test measurements were performed on all participants before and after RMT. 2x2 mixed factor ANOVA and LSD tests were performed to analyze the intragroup differences and differences between groups in the results obtained. Pearson analysis was used to determine the relationship between RMT and respiratory muscle strenght and MaxVO2.
After RMT application, the experimental group's diaphragmatic muscle thickness in expiration (9.21%) and inspiration phase (18.54%), respiratory muscle strength (MIP: 15.05%, MEP: 17.14%), respiratory functions ((FVC (7.53%), FEV1 (9.35%), Significant increases in FEF 75% (15.11%), MVV (9.40%), ERV (2.39%), IRV (12.71%)), MaxVO2 (10.38%), Relative MaxVO2 (10.19%) in aerobic capacity and it was found statistically significant (p<0.05). When the mean differences between the pre-post tests of the experimental and control groups were compared, statistical significance was found in favor of the experimental group in the parameters of MIP, MEP, FVC, FEV1, MVV, ERV, IRV, MaxVO2, Relative MaxVO2, DKex and DKins (p<0.05).
As a conclusion, it was found that RMT significantly increased muscle thickness in both inspiration and expiration phases and therefore caused significant increases in respiratory muscle strength, various respiratory parameters and aerobic capacity.