Maksillofasiyal fraktürlü hastaların epidemiyolojik, etiyolojik özellikleri ve tedavi stratejilerinin retrospektif çalışması
Retrospective study of epidemiological, etiological properties and treatment stratecies of patients with maxillofacial fracture
Yazar: REHBER MARŞİL
Danışman: DOÇ. DR. DOÇ.DR.MELTEM AYHAN ORAL
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Maksilla = Maxilla ; Maksillofasiyal yaralanmalar = Maxillofacial injuries ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tedavi = Treatment ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Yüz yaralanmaları = Facial injuries

Özet:
Yumuşak doku, kemik, sinir, tendon ve damarların hasar görebildiği yüz
yaralanmaları diğer vücut yaralanmalarının bir parçası olarak kabul edilir.
Maksillofasiyal bölge, vücudun travmalara en sık maruz kalan kısmıdır.
Bu çalışmada İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma
Hastanesi'ne maksillofasiyal fraktür ön tanısı ile başvurmuş hastaların
epidemiyolojisi, etiyolojisi, fraktür paterni ve tedavi stratejilerinin verirlerini
araştırmak ve bu veriler ışığında yüz yaralanmalarına eğimli yüksek riskli grupların
belirlenmesi ve sağlık personellerinin müdahale çabalarının yüksek riskli bireylerin
ihtiyaçlarına uyarlanmasını sağlamaktır.
Probel hastane veri kayıt sistemi kullanılarak, 01.09.2015 tarihi ile 31.12.2019
tarihleri arası, hastanemize başvuran ve S02 tanı kodlanarak, kafa ve yüz kemikleri
kırığı ön tanısı ile müracaat eden hastaların verilerine erişildi. Burdaki hastalar klinik
ve görüntüleme yöntemleri incelenerek en az bir adet maksillofasiyal yüz kırığı olanlar
çalışmaya dahil edilerek toplamda 673 hasta incelendi.
Hastaların yaşları, cinsiyetleri, etiyolojileri, hastaneye başvurdukları mevsim,
maksillofasiyal fraktür paterni, bu fraktürlere eşlik eden ek patolojiler ve hastaya
tedavi için yapılan müdahaleler not edildi.
Hastaların erkek:kadın oranı yaklaşık 4:1 olarak bulundu. Maksillofasiyal
fraktürlerin en yoğun yaşandığı yaş grupları 15-30 ve 31-45 olarak tespit edildi.
Hastalar etiyolojik sonuçları olarak en sık %36,6 oranla darp, %32 oranla düşmeler ve
%25,4 oranla trafik kazaları şekilde bulundu.
Yapılan çalışmada en sık karşılaşılan maksillofasiyal fraktür mandibula (%34)
sonrasında nazal kemik (%22) ve daha sonra zigoma gövde (%20) olarak raporlandı.
Bu fraktürlere en sık eşlik eden ek patoloji ise ekstremite kırıkları olarak belirlendi.
48
En sık eşlik eden patolojiler ise (n=26) ekstremite fraktürleri ve (n=22) kranial
yaralanmalar olarak belirlendi. Bu yaralanmalar daha çok motosiklet kazaları ve
yüksekten düşme gibi yüksek enerjili travmalardan sonra daha sık yaşandığı belirlendi.
1089 fraktürün 424 tanesine açık redüksiyon internal fiksasyon ile, 224'ü
kapalı redüksiyon eksternal fiksasyon ile tedavi edildi. Non-deplase ya da minimal
deplase olan 359 fraktüre herhangi bir müdahale edilmeden yakından takip edilerek
izlendi. 82 fraktüre ise hastanın tedaviyi reddetmesi nedeni ile müdahale edilmedi.
Epidemiyoloji ve etiyoloji; nüfus yoğunluğuna, sosyokültürel ve
sosyoekonomik durumuna göre ülkeden ülkeye, hatta aynı ülkede, bölgeden bölgeye
farklılıklar gösterebilmektedir ve buna bağlı olarak fraktür paternleri de
değişebilmektedir.
Trafik kazaları Türkiye'nin çoğunluğunda maksillofasiyal fraktürlerin en sık
neden olurken, İzmir'de en sık üçüncü sırada görülmektedir. Bunun nedeni, İzmir
nüfusunun sosyokültürel ve sosyoekonomik seviyelerinin Türkiye ortalamasının
üstünde olması, trafik kuralları ve alınacak önlemler açısından daha dikkatli olmaları
olabilir.
Anahtar kelimeler: retrospektif, maksillofasiyal, fraktür, kırık, travma, yüz
yaralanması

Abstract:
Facial injuries where soft tissue, bone, nerves, tendons and vessels can be
damaged are considered as part of other body injuries. The maxillofacial region is the
most frequently exposed part of the body to traumas.
In this study, to investigate the epidemiology, etiology, fracture pattern and
treatment strategies of the patients who applied to İzmir Katip Çelebi University
Atatürk Training and Research Hospital with the pre-diagnosis of maxillofacial
fracture and to identify high-risk groups inclined to face injuries and the intervention
efforts of health personnel in the light of these data to adapt them to their needs.
Using the Probel hospital data recording system, the data of the patients who
applied to our hospital between 01.09.2015 and 31.12.2019 and diagnosed with S02,
and with a preliminary diagnosis of fractures of the head and face bones were accessed.
The patients here were examined by clinical and imaging methods and those with at
least one maxillofacial facial fracture were included in the study and 673 patients in
total were examined.
Patients' ages, sexes, etiologies, season when they applied to the hospital,
maxillofacial fracture pattern, additional pathologies accompanying these fractures,
and interventions for treatment were noted.
The male to female ratio of the patients was approximately 4: 1. The age groups
in which the maxillofacial fractures were most intense were 15-30 and 31-45. As the
etiological results of the patients, the most common was assault with 36.6%, falls with
32% and traffic accidents with 25.4%.
In the study, the most common maxillofacial fracture was reported as mandible
(34%), nasal bone (22%) and then zygoma body (20%). The most common
accompanying pathology with these fractures was limb fractures.
50
The most common accompanying pathologies (n = 26) were extremity
fractures and (n = 22) cranial injuries. It was determined that these injuries were more
frequent after motorcycles accidents and high-energy traumas such as falling from a
height.
424 of 1089 fractures were treated with open reduction internal fixation and
224 of them with closed reduction external fixation. Non-displaced or minimally
displaced 359 fractures were monitored closely without any intervention. 82 fractures
were not intervened/treated because the patient refused the treatment.
Epidemiology and etiology; depending on the population density, sociocultural
and socioeconomic status, it may differ from country to country, even in the same
country, from region to region, and fracture patterns may change accordingly.
Traffic accidents are the most common cause of Turkey's majority in the
maxillofacial fractures, while it's the third most commonly cause seen in Izmir. This
may be because of the fact that Izmir is above the average of the socio-cultural and
socio-economic level of the Turkish population (108), in terms of obeying the traffic
rules and taking measures more carefully.
Keywords: retrospective, maxillofacial, fracture, trauma , injury, facial bones