Canine Distemper Virus ile doğal enfekte köpeklerde Canine Distemper Virüsu, Nectin 4 ve CD150 reseptörlerinin immunohistokimyasal, immunofloresan ve moleküler yöntemlerle araştırılması
Investigation of Canine Distemper Virus, Nectin 4 and CD150 receptors by immunohistochemical, immunofluorescence and molecular methods in naturally infected dogs with Canine Distemper Virus
Yazar: HİLMİ NUHOĞLU
Danışman: PROF. DR. ENVER BEYTUT
Kafkas Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Patoloji (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Patoloji = Pathology ; Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine

Özet:
Köpek gençlik hastalığı Türkiye'de ve Dünya'da yaygın olarak görülen bir hastalık olmasına rağmen patogenezisi tam olarak aydınlatılamamıştır. Canine Distemper Virus (CDV), diğer Morbilliviruslarda olduğu gibi, hedef hücreleri enfekte etmek için CD150 ve Nectin 4 olarak bilinen iki reseptörü kullanmaktadır. Merkezi sinir sisteminde (MSS) ise CDV ile en çok enfekte olan astrositlerde bu iki reseptörün olmadığı ve virusun farklı reseptörler kullanarak bu hücreleri enfekte ettiği ileri sürülmüştür. Bu tez çalışması ile doğal Distemperli köpeklerde CDV'nin doku ve organlardaki dağılımı ile hücrelere giriş için kullandığı CD150 ve Nectin 4 reseptörlerinin immunohistokimyasal (IHC) ve immunofloresan (IF) yöntemler kullanılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, CDV ile doğal enfekte 34 köpek kullanılmış ve köpeklerin tüm iç organları ile MSS, taban yastığı ve burundan alınan doku örneklerinde CDV, CD150 ve Nectin 4; ayrıca MSS'de Glial Fibrillar Asidik Protein (GFAP) IHC ve IF ile incelenmiştir. Çalışmada köpekler önce CDV için immunokromotgrafik (IC) yöntem ve Reverse-Transkriptaz Polimeraz Zincir Reaksiyonu (RT-PCR) ile değerlendirilmiştir. IHC ve RT-PCR sonuçlarına dayanılarak, 34 köpekten 32'sinin CDV pozitif olduğu tespit edilmiştir. CDV, CD150 ve Nectin 4 kullanılarak yapılan üçlü IF boyamalarda; epiteloid hücrelerin CDV ve Nectin 4; lenfosit ve makrofajların CDV ve CD150 pozitif; astrositlerin ise CDV pozitif ancak CD150 ve Nectin 4 negatif olduğu saptanmıştır. MSS'de CDV ve GFAP için yapılan ikili IF boyamalarda ise hücrelerin her iki markıra karşı pozitif olması enfekte hücrelerin astrositler olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, bu çalışmada incelenen tüm sistemlerde CDV'nin birçok hücre türünü enfekte ettiği ve bu hücrelerde sıklıkla viral inklüzyonların oluştuğu; virusun enfekte lenfosit ve makrofajlara CD150 ve epiteloid hücrelere ise Nectin 4 reseptörünü kullanarak girdiği IHC ve IF yöntemlerle belirlenmiştir. Buna karşın astrositlerin ise CDV pozitif fakat CD150 ve Nectin 4 negatif olmasına dayanılarak, virusun bu hücrelere giriş için başka bir reseptör/reseptörler kullanmış olabileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Sözcükler: Canine Distemper Virus, CD150, İmmunofloresan, İmmunohistokimya, Nectin 4.

Abstract:
Although canine distemper is a common disease in Turkey and the world, its pathogenesis has not been fully elucidated. Canine Distemper Virus (CDV), like other Morbilliviruses, uses two receptors known as CD150 and Nectin 4 to infect cells. It has been suggested that these two receptors in the central nervous system (CNS) are absent in the astrocytes which are most infected with CDV and that the virus infects these cells using different receptors. The aim of this thesis study is to examine the distribution of CDV in tissues and organs in dogs with Canine Distemper, and the CD150 and Nectin 4 receptors it uses to enter cells, using immunohistochemical (IHC) and immunofluorescence (IF) methods. In the study, 34 dogs naturally infected with CDV were used. CDV, CD150 and Nectin 4 were investigated in tissue samples taken from all internal organs and from the CNS, footpad and nose of the dogs. Additionally, Glial Fibrillar Acidic Protein (GFAP) in the CNS was examined by IHC and IF methods. Futhermore, dogs were evaluated for CDV by immunochromatographic (IC) method and Reverse-Transcriptase Polymerase Chain Reaction (RT-PCR). Based on IHC and RT-PCR results, 32 of 34 dogs in this study were determined to be CDV positive. In triple IF staining using CDV, CD150 and Nectin 4; CDV and Nectin 4 showed positive immunoreactivity in epithelioid cells; CDV and CD150 were also positive in lymphocytes and macrophages. Astrocytes were positive for CDV but the cells were seen to be negative for CD150 and Nectin 4. The fact that the cells were positive for both markers in the double IF for CDV and GFAP in the CNS showed that the infected cells were astrocytes. In conclusion, with this study, it was shown that CDV infected many cell types in the systems examined and viral inclusions frequently formed in these cells. It was determined by IHC and IF methods that the virus infects lymphocytes and macrophages using CD150 and epithelioid cells using the Nectin 4 receptor. On the other hand, based on the fact that astrocytes are CDV positive but CD150 and Nectin 4 negative, it was concluded that the virus uses another receptor/receptors to enter these cells.

Key Words: Canine Distemper Virus, CD150, Immunofluorescence, Immunohistochemistry, Nectin 4.