Major depresif bozukluğu olan kişilerin özkıyım girişimlerinde üst bilişsel inanışlarının rolü
The role of metacognitive beliefs in suicide attempts of PEOPLE
Yazar: AHMET EKREM SAVAŞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ESMA AKPINAR ASLAN
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Depresif bozukluk-majör = Depressive disorder-major ; Depresyon = Depression ; Üstbiliş = Metacognitive ; İntihar = Suicide ; İntihar teşebbüsü = Suicide-attempted

Özet:
Özkıyım her geçen gün artan önemiyle karşımıza önemli bir halk sağlığı
sorunu olarak çıkmaktadır. Özkıyım düşünce ve davranışının çok faktörlü karmaşık
doğasını açıklamak için birçok model geliştirilmesi umut vericidir. Özkıyım
düşüncesi ve davranışlarının doğasını anlamak özkıyım ve ilişkili durumları azaltmak
için esastır. Çalışmamızda özkıyım girişimi olan majör depresif bozukluk tanılı
hastaların, özkıyım girişimi olmayan majör depresif bozukluk tanılı hastaların ve
sağlıklı kontrollerin üstbilişler ve ruminasyonla ilgili üstbilişler açısından
karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya özkıyım girişimi olan majör depresif
bozukluk tanılı 50 hasta, özkıyım girişimi olmayan majör depresif bozukluk tanılı 50
hasta ve herhangi bir ruhsal hastalığı olmayan 50 sağlıklı kişi olmak üzere toplam
150 hasta dahil edildi. 3 gruba da sosyodemografik ve klinik veri formu, Hamilton
Anksiyete Değerlendirme Ölçeği (HAM-A), Montgomery–Asberg Depression
Rating Scale MADRS (MADRS), Üstbiliş Ölçeği (ÜBO), Bilişsel Dikkat SendromuÖlçeği (BDS), İntihar Bilişleri Ölçeği (İBÖ) ,Ruminasyonla İlgili Olumlu İnanışlar
Ölçeği( RUMİ-Olumlu) ve Ruminasyonla İlgili Olumsuz İnanışlar Ölçeği( RUMİOlumsuz) uygulandı.
Gruplar depresyon ve anksiyete düzeyleri açısından
karşılaştırıldığında; depresyon ve anksiyete düzeyleri hasta grubunda kontrol
grubundan daha yüksek saptandı ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı.
Üstbilişleri değerlendiren ölçekler ve alt ölçekler arasında hasta gruplar kontrol
gruplarından daha yüksek skorlara sahipti. Özkıyım girişimi olan depresyon
hastalarının ruminasyona dair olumsuz üstbilişlerini değerlendiren Rumi-olumsuz
toplam puanı, Rumi-olumsuz alt ölçeği olan Rumi olumsuz-2 , BDS alt ölçeği olan
ruminasyon ve tehdit izlemeye ayrılan vakit (BDS-F1), üstbilişleri değerlendiren
ÜBÖ toplam puanıyla birlikte ÜBÖ-F3 , ÜBÖ-F5 alt ölçeklerin skorlarının anlamlı
düzeyde özkıyım girişimi olmayan depresyon grubundan yükseklik gösterdiği
saptandı. Rumi-Olumlu, Rumi-Olumsuz'un alt ölçeği olan Rumi Olumsuz-1, ÜBÖ
alt ölçekleri olan ÜBÖ-F2, ÜBÖ-F4 ölçeklerinde ise hasta grupları kontrol
gruplarında anlamlı olarak farklılık gösterirken özkıyım girişimi olan hastalarla
özkıyım girişimi olmayan hastalar arasında farklılık saptanmadı. Özkıyım girişimi
olan ve olmayan depresyon grupları arasında ölçeklerin korelasyonlarıyla ilgili
değerlendirmeye bakıldığında özkıyım girişimi olan depresyon grubunda MADRS
ile ÜBO alt ölçekleri olan ÜBÖ-F2, ÜBÖ-F5 ile pozitif yönlü zayıf, Rumi Olumsuz2 , Rumi-Olumsuz toplam, ÜBÖ-3 ve İBÖ ile pozitif yönlü orta düzeyde korelasyon
saptandı. Özkıyım girişimi olmayan depresyon grubunda özkıyım girişimi olan
gruptan farklı olarak ÜBÖ-4 ve ÜBÖ toplam puanlarında MADRS ile pozitif yönlü
orta düzeyde korelasyon bulundu. Her iki grup için Rumi-Olumlu puanları ve
MADRS arasında korelasyon saptanmadı. Bu çalışmanın bulgularıyla özellikle
özkıyım girişimi olan hastalarda üstbilişler ve ilişkili inançlarının yerinin anlaşılması
gelişmekte olan bir tedavi yöntemi olan üstbilişsel terapinin klinik müdahalelerde
kullanımının gelişmesine katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
Anahtar kelimeler: üstbiliş, özkıyım, depresyon

Abstract:
Suicide emerges as an important public health problem with its increasing
importance day by day. It is promising to develop many models to explain the
multifactorial complex nature of suicidal thought and behavior. Understanding the
nature of suicidal thoughts and behaviors is essential to reducing suicide and related
conditions. In our study, it was aimed to compare patients with major depressive
disorder with suicide attempt, major depressive disorder without suicide attempt and
healthy controls in terms of metacognitions and rumination-related metacognitions.
A total of 150 patients, including 50 patients with a diagnosis of major depressive
disorder with a suicide attempt, 50 patients with a diagnosis of major depressive
disorder without a suicide attempt, and 50 healthy individuals without any mental
illness, were included.Sociodemographic and clinical data form, Hamilton Anxiety
Rating Scale (HAM-A), Montgomery and Åsberg Depression Scale (MADRS),
Metacognition questionnaire-30(MCQ-30), Cognitive Attention Syndrome-1 Scale
(CAS-1), Suicide Cognitions Scale(SCS), Positive Beliefs about Rumination
Scale(PBRS), Negative Beliefs about Rumination(NBRS) Scale were administered to
all participants.
When the groups were compared in terms of depression and anxiety levels;
Depression and anxiety levels were higher in the patient group than in the control
group, and this difference was statistically significant.Among the scales and
subscales comparing metacognitions, the patient groups had higher scores than the
control groups. NBRS total score of patients with suicide attempt, negative
interpersonal and social consequences of rumination which (NBRS-2) is NBRS
subscale, time devoted to rumination and threat monitoring, MCQ-30 total score,
uncontrollability, need to control thoughts subscale scores, ıt was found that there
was a significant difference from the depression group without suicide attempt.
There is a significant difference between the patient groups and the control groups in
the PBRS, the uncontrollability and harmfulness of rumination (NBRS1), cognitive
lack of confidence and danger (MCQ3), and cognitive awareness (MCQ5) scales.
There was no difference between the patients with suicide attempt and the patients
without suicide attempt. When evaluating the correlations of the scales between the

depression groups with and without suicide attempt, a weak positive correlation was
found with the uncontrollability of rumination (MCQ2) and the need to control
thoughts (MCQ4) with MADRS in the depression group with suicide attempt. A
moderate positive correlation was found with the interpersonal and social
consequences of rumination (NBRS2), NBRS, and suicide cognition scales. In the
depression group without suicide attempt, different from the group with suicide
attempt, a moderate positive correlation was found with MADRS in cognitive
awareness and MCQ-30 scores. There was no correlation between PBRS and
MADRS scores of both groups. With the findings of this study, it is thought that
understanding the place of metacognition and related beliefs, especially in patients
with suicide attempt, may contribute to the use of metacognitive therapy, which is an
emerging treatment method, in clinical interventions.
Keywords: metacognition, suicide, depression