Karpal Tünel Sendromunun konservatif tedavisinde telerehabilitasyon yöntemiyle sanal gerçeklik eşliğinde uygulanan tendon ve median sinir kaydırma egzersizleri ve eğitim programının etkisi: Tek kör randomize kontrollü çalışma
The effect of tendon and median nerve gliding exercises and education program with virtual reality accompanied by telerehabilitation method on the conservative treatment of Carpal Tunnel Syndrome: A single-blind randomized controlled trial
Yazar: BARAN SEZGİN
Danışman: DOÇ. DR. SİNA ARMAN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Kronik ağrı = Chronic pain

Özet:
Amaç: Karpal tünel sendromunun (KTS) konservatif tedavisinde, telerehabilitasyon yöntemiyle sanal gerçeklik (SG) eşliğinde 8 hafta uygulanan tendon ve median sinir kaydırma egzersizleri ve hasta eğitim programının semptom şiddeti, fonksiyonel durum, yaşam kalitesi, duysal ve motor muayene bulguları ve median sinir ileti incelemesi (NCS) değerleri üzerine etkisini incelemek ve bu etkiyi geleneksel yöntemlerle uygulanan egzersiz ve eğitim programının etkisi ile karşılaştırmaktır. 
Yöntem: Prospektif, randomize, kontrollü ve tek kör olarak planlanan çalışmamıza 18-65 yaş arasında, 3 aydan uzun süredir elinde ağrı, uyuşma ve/veya karıncalanma şikayetleri olan, klinik olarak KTS tanısı konularak, elektrofizyolojik olarak hafif veya orta şiddette KTS tanısı doğrulanan hastalar dahil edildi. Katılımcılar 2 gruba randomize edildi. Girişim grubuna (GG) videokonferans yöntemiyle çevrimiçi olarak 3 seans eğitim verildi. Tendon ve median sinir kaydırma egzersizlerini her gün 6 set şeklinde SG eşliğinde mobil uygulama üzerinden yapmaları istendi. Kontrol grubuna (KG) ise yüz yüze, tek seans eğitim verildi. Tendon ve median sinir kaydırma egzersizlerini mobil uygulama olmaksızın her gün 6 set şeklinde yapmaları istendi. Her iki gruba da egzersiz broşürü ve splint verildi. Hastalar tedavi öncesi (TÖ) ve 8 hafta uygulanan tedavi sonrası (TS), Vizüel Analog Skala (VAS), Boston Karpal Tünel Anketi (BCTQ), Kısa Form-36 (KF-36) ve El İle İlişkili Sağlık Durumları için İşlevsellik Yetiyitimi ve Sağlığın Uluslararası Sınıflandırması (ICF) Çekirdek Dizisi'nin etkinlik ve katılım başlığı altında yer alan ve KTS için kullanımı önerilen kategorilerdeki performans kısıtlılık düzeyi, Semmes Weinstein monofilaman testi (SWMT), statik ve dinamik iki nokta ayrımı (2-PD) testi, vibrasyon duyu süresi ölçümü, el ve parmak kavrama gücü ölçümü, m. abduktör pollicis brevis'in (APB) manuel kas testi (MMT) ve NCS ile değerlendirildi. Hastaların egzersiz programına uyumu egzersiz günlüğü ile değerlendirildi. İstatistiksel analizde tüm değerlendirmelerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi.
Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 47,3 ± 9,0 yıldı. Başlangıç değerlendirmesinde iki grup demografik veriler, klinik özellikler ve primer sonuç değerlendirme araçları [VAS (gece) hariç] açısından homojen bulunmuştur. TS'de primer sonuç değerlendirme ölçütlerinden BCTQ'nun fonksiyonel durum ölçeği (FSS) değerlerinde, GG'de anlamlı düzeyde daha fazla iyileşme gerçekleşmiştir (p=0,047). Sekonder sonuç değerlendirme ölçütlerinden KF-36 anketinin fiziksel rol güçlüğü (p<0,001), emosyonel rol güçlüğü (p<0,001), ruhsal sağlık (p=0,036) değerleri, ICF'in tutma, ince el becerileri kategorilerindeki performans kısıtlılık düzeyleri GG'de istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha fazla iyileşme göstermiştir (p<0,05). GG'nin egzersiz yapılan ortalama gün sayısı ve günlük yapılan ortalama median sinir ve tendon kaydırma egzersiz set sayısı KG'ye göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fazla bulunmuştur (p<0,001). Diğer sonuç değerlendirme ölçütlerindeki değişim açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05).
Sonuç: Bu çalışmada elde edilen bulgular hafif ve orta şiddetteki KTS'de, telerehabilitasyon yöntemiyle SG eşliğinde uygulanan tendon ve median sinir kaydırma egzersizleri ve hasta eğitim programının fonksiyonel durum ve yaşam kalitesi üzerine geleneksel yöntemle uygulamaya göre göre daha etkili bulunmuştur. Girişimin semptom şiddeti, duysal ve motor muayene bulguları ve elektrofizyolojik parametreler üzerine etkisi geleneksel yöntemle uygulamaya üstün bulunmamıştır. Ancak bu konuda daha fazla hasta ve daha uzun takip süresi içeren çalışmalara ihtiyaç vardır. 
Anahtar Kelimeler: karpal tünel sendromu, sanal gerçeklik, telerehabilitasyon, eğitim, kaydırma egzersizi

Abstract:
Objective: The aim of this study was to examine the effects of tendon and median nerve gliding exercises along with patient education applied for 8 weeks using virtual reality (VR) through the telerehabilitation method in the treatment of carpal tunnel syndrome (CTS) on symptom severity, functional status, quality of life, sensory and muscle strength examination findings and median nerve condition study (NCS) values. Additionally the study aimed to compare the effectiveness of this treatment with traditional methods of tendon and median nerve gliding exercises and education program.
Methods: This was a prospective, randomized, controlled and single-blind study. The study included patients between the ages of 18 and 65 who had been experiencing numbness and/or tingling in their hands for more than 3 months. These patients were clinically diagnosed with CTS and had their electrophysiological diagnosis of mild or moderate CTS confirmed. The intervention group (IG) received 3 online education sessions via videoconference. They were asked to perform tendon and median nerve gliding exercises using a mobile application with guided VR in 6 sets every day. The control group (CG) received face-to-face education in single-session. They were instructed to perform tendon and median nerve gliding exercises in 6 sets every day, without the use of a mobile application. Both groups were provided with an exercise brochure and a splint for nighttime use. Before the treatment (BT) and after 8 weeks of treatment (AT), the patients were evaluated using the Visual Analog Scale (VAS), Boston Carpal Tunnel Questionnaire (BCTQ), Short Form-36 (SF-36) and the activity and participation categories of the International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) Core Set for Hand Conditions that are recommended for CTS. Additionally, median NCS, sensory and muscle strength examinations, Semmes Weinstein Monofilament Test (SWMT) static and dynamic 2-point discrimination tests, , vibration duration, hand and finger grip strength measurements, manual muscle test (MMT) for abductor pollicis brevis (APB) were conducted. Patients' compliance with the exercise program was evaluated using an exercise diary. In statistical analysis, a significance level p<0.05 was accepted for  all evaluations.
Results: The average age of the 60 patients participating in the study was 47.3 ± 9.0 years. At the baseline evaluation, the two groups were found to be homogeneous in terms of demographic data, clinical characteristics, and primary outcome assessment except for VAS at night. After 8 weeks of treatment, there was a significantly greater improvement in BCTQ functional severity scale (p=0.047), one of the primary outcome measures, in IG compared to the CG. Among the secondary outcome evaluation measures, the role limitations due to physical health (p<0.001), role limitations due to emotional problems (p<0.001), and emotional well-being (p=0.036) scores of the SF-36 questionnaire, as well as the performance limitation levels in the picking up and fine hand use categories of the ICF (p<0.05) showed statistically significant improvement in the IG compared to the CG. The IG had a significantly higher mean number of day of exercises and the mean number of sets of tendon and median nerve gliding exercises per day compared to the CG (p<0.001). There was no significant difference between the groups in terms of changes in other outcome evaluation measures (p>0.05).
Conclusion: The findings of this study suggest that in case of mild to moderate CTS, tendon and median nerve gliding exercises along with patient education program applied using the telerehabilitation method mediated by VR are more effective on functional status and quality of life than the traditional method. The effect of the intervention on symptom severity, sensory and motor examination findings and electrophysiological parameters are not superior than the traditional method. This provides evidence that it is associated with better outcomes. Studies with more patients and longer follow-up periods are needed on this subject.
Keywords: carpal tunnel syndrome, virtual reality, telerehabilitation, education, gliding exercise