Yaygın evre küçük hücreli akciğer kanseri hastalarında ikinci seride kullanılan kemoterapi rejimlerinin karşılaştırılması
Comparison of chemotherapy regimens used in the second series in extensive stage small cell lung cancer patients
Yazar: OĞUZHAN YILDIZ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA KARAAĞAÇ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Akciğer neoplazmları = Lung neoplasms ; Karsinoma-küçük hücreli olmayan-akciğer = Carcinoma-non small cell-lung ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Sağkalım = Survival ; İlaç tedavisi = Drug therapy ; İlaç tedavisi-kombine = Drug therapy-combination

Özet:
Amaç: Yaygın evre küçük hücreli akciğer kanseri (YE-KHAK) küçük hücreli olmayan alt tiplere göre daha az görülmekle birlikte, daha agresif seyreder ve daha kısa sağkalım süresi ile ilişkilidir. YE-KHAK' nin birinci seri tedavisi platin tabanlı rejimlerden oluşmaktadır. İkinci seri tedavide ise standart yaklaşımın ne olacağı belirsizliğini korumaktadır. Bu çalışmada kliniğimizde tedavi edilen YE-KHAK hastalarımızın ikinci seri kemoterapi alanlarında tedavi rejimleri ile elde edilen tedaviye cevap oranlarının, bu cevabı etkileyen faktörlerin, tedavi ile sağlanan progresyonsuz sağkalım (PFS) ve genel sağkalım (OS) sürelerinin incelenmesi amaçlandı.
Yöntem: YE-KHAK tanısı olan ve ikinci seri kemoterapi alan hastaların dosya verileri retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik verileri, aldıkları ikinci seri tedavi rejimleri ve tedaviler ile elde edilen etkinlik verileri ortalama±standart sapma olarak hesaplandı. Sağkalım analizleri Kaplan Meier ve Log-Rank testi kullanılarak yapıldı ve değişken verilerin hastaların sağ kalım sürelerine olan etkileri analiz edildi. p<0.05 olduğunda istatistiksel anlamda olarak anlamlı olarak değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmamızda 89 hasta yer aldı. Tanı anındaki yaş ortalaması 58.03 yıl olarak bulundu (30-79). Hastaların tamamı ikinci seri tedavi almışlardı. İkinci seri tedavi ile 41 hasta (%46.1) tedaviye yanıtlı kabul edildi. İkinci seride objektif yanıt oranı ise %19.1 olarak saptandı. Tüm hastalarda ikinci seri tedavi ile elde edilen medyan PFS (mPFS) 4.5 ay, medyan OS (mOS) 9 ay olarak belirlendi. İkinci seride verilen tedavi rejimleri arasında mPFS ve mOS açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık belirlenmedi. Hastalarımızda ikinci seri tedavide siklofosfamid, adriamisin, vinkristin içeren kombinasyon tedavisinin (CAVi rejimi) monoterapi topotekan tedavisinden daha sık kullanıldığı belirlendi. CAVi rejimi alan hastalarda mPFS 5.3 ay, mOS 10.8 ay, monoterapi topotekan alan hastlarda ise mPFS 3.3 ay, mOS 6.7 ay olarak belirlendi İstatistiksel olarak anlamlı bir fark olmamakla birlikte rakamsal olarak CAVi rejimi mPFS ve mOS açısından topotekana üstün bulundu. Ek komorbid hastalığı olanlarda mPFS 3.3 ay, mOS 7.2 ay olarak; ek komorbid hastalığı olmayanlarda ise mPFS 5.1 ay, mOS 10.2 ay olarak belirlendi. Ek komorbid hastalığı olanlarda sağkalımda istatistiksel olarak anlamlı bir azalma olduğu belirlendi (p=0.044). 
Sonuç: Her ne kadar istatistiksel olarak anlamlı olmasa da rakamsal olarak CAVi rejimi mPFS ve mOS açısından topotekana üstündür. Ek komorbid hastalığa sahip olmak sağkalım üzerinde olumsuz bir bağımsız faktördür. Bu sonuçların daha geniş sayıda hastanın yer aldığı prospektif çalışmalar ile desteklenmesi gerekmektedir.

Abstract:
Objective: Although extensive stage-small cell lung cancer (ES-SCLC) is less common than non-small cell subtypes, it progresses more aggressively and is associated with shorter survival time. The first-line treatment of ES-SCLC consists of platinum-based regimens. In the second-line of treatment, the standard approach remains uncertain. In this study, we aimed to investigate the response rates, the factors affecting this response, the progression-free survival (PFS) and the overall survival (OS) achieved by the treatment regimens used in the second-line in patients with ES-SCLC who treated in our clinic.
Material and methods: The data of the patients who were diagnosed as ES-SCLC and who received second-line chemotherapy were analyzed retrospectively. The demographic data of the patients, chemotherapy regimens used in the second-line treatment, and the efficacy data obtained with the treatments were calculated as mean ± standard deviation. Survival analyses were performed using the Kaplan Meier and Log-Rank test, and the effects of variable data on patients' survival times were analyzed. When p  value <0.05 it was considered statistically significant.
Results: A total of 89 patients were assessed in our study. The medyan age at the time of diagnosis was 58.03 years (30-79). All of the patients received second-line treatment. By the second-line chemotherapy, 41 patients (46.1%) were responders to the treatment, and the objective response rate was 19.1%. In all of the study population, medyan PFS (mPFS) obtained by second-line treatment was 4.5 months, and medyan OS (mOS) was 9 months. No statistically significant difference was found between chemotherapy regimens used in the second-line treatment in terms of mPFS and mOS. In the second-line treatment in our cohort, it was determined that combination therapy (CAVi regimen) containing cyclophosphamide, adriamycin, and vincristine was used more frequently than monotherapy topotecan treatment. In patients who received the CAVi regimen, mPFS and mOS were calculated as 5.3 months and 10.8 months, respectively. And in patients who received monotherapy topotecan, mPFS and mOS were calculated as 3.3 months and 6.7 months, respectively. Although there was no statistically significant difference, the CAVi regimen was superior to monotherapy topotecan in terms of mPFS and mOS. In patients with additional comorbid disease, mPFS was 3.3 months and mOS was 7.2 months, whereas in patients with no additional comorbid disease, mPFS was determined as 5.1 months and mOS as 10.2 months. A statistically significant decrease in survival was found in those with additional comorbid disease (p = 0.044).
Conclusions: Although not statistically significant, the CAVi regimen is superior to monotherapy topotecan in terms of mPFS and mOS. Having an additional comorbid disease is a negative independent prognostic factor on survival. These results here we presented should be supported by prospective studies involving a larger number of patients.