"Türk ve Avrupa Resmi" ilişkileri bağlamında dışavurum Çözümlemesi
An expressionistic analysis of both Turkish and European painiting
Yazar: GÖKÇE YAVAŞ
Danışman: YRD. DOÇ. SEDAT BALKIR
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Resim Bölümü / Resim Ana Sanat Dalı / Resim Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; Sanat Tarihi = Art History
Dizin: 20. yüzyıl = 20. century ; Avrupa sanatı = European art ; Ekspresyonizm = Expressionism ; Resim sanatı = Painting art ; Sanat akımları = Art trends ; Türk resim sanatı = Turkish painting art ; Türk sanatı = Turkish art

Özet:
Avrupa, kültürel birikimlerin etkisiyle yüzyıllardır sanatın oluşmasına zemin hazırlamış ve dünya sanatında öncü olarak kendine yer edinmiştir. Resim sanatı, 20. yüzyıla kadar sanata egemen olmuş akımların yörüngesinde ilerlerken yaşanan toplumsal, siyasi ve teknolojik gelişmeler sonucunda sanatta, kişinin iç yaşantısını ön plana alan ve bir anlamda isyan niteliği taşıyan Ekspresyonizm akımı etkisini göstermeye başlamıştır. Bu akım, I. Dünya Savaşı'nı önceleyen yıllardan itibaren sanatın birçok alanında etkili olmuş, dönem dönem karakter değiştirerek günümüze kadar varlığını sürdürmüştür.Türk Sanatı, tasvir yasağı nedeniyle resim sanatına ancak 20. yüzyıl başlarında askeri okullarda verilmeye başlanan perspektif dersleri ve akabinde yetenekli bulunan öğrencilerin Avrupa'ya resim öğrenimi için gönderilmesi ile vakıf olmuş ve Avrupa'ya kıyasla çok geç bir dönemde batılı anlamda resim etkinliklerine başlamıştır. Sanat eğitimi veren Sanayi-i Nefise Mektebi'nin kurulmasıyla batıya dönük resim anlayışı gelişmiş, Cumhuriyet'in kuruluş dönemlerine rastlayan yıllarda Almanya ve Fransa'ya gönderilen öğrencilerle beraber Avrupa'daki Ekspresyonizm akımının etkileri Türk sanatında görülmeye başlamıştır.Avrupa Sanatı'nın belirlediği normlarda ilerleyen Türk Resmi'nde uygulanan batı menşeli eğilimler, batıdaki gibi bir akım bütünlüğü göstermemiş, dönem dönem kurulan sanatsal gruplar dahi ortak bir üslupta birleşmemiştir. Bireysel çıkışların önplanda olduğu Türk Sanatı'na dışavurum öğesi özellikle toplumsal değişimlerin yaşandığı 60'lı yıllardan itibaren girmeye başlamış, ekonomik şartların iyileştirilmesi, globalleşme gibi etkenlerle beraber 80'li yıllarda dünya sanatıyla paralellik göstermeye ortam bulmuştur.Kişisel ifadeye dayanan ihtiyaçlardan doğan ekspresif anlatımlar her dönemde ve her coğrafyada farklı karakterlerde olsa da var olmuş, insan var oldukça da yenilenerek var olmaya devam edecektir.

Abstract:
Europa, has laid the grounds for the ripening of art for ages and has taken the leading role in the world of art. Whilst the art of painting was marching through the phases of those dominant currents of art until 20th century, the waves of expressionism, involving the internal life of an individual along with its implicit quality of rebellion, in a way, have begun to show its impact, as a consequence of social, political and technologic developments in art. This wave of art has been largely effective since the preceeding years of the first world war and has substantially been effective in many parts of art, and has made its way, periodically, in various different guises, up until now.Turkish Art, initiated certain activities of art, rather later than Europe, due to strict prohibition of pictures and portraits, and was become aware of only after some gifted students were sent to Europe as a result of the introduction of the perspective classes in Turkish military schools at the outset of 20th century. As a school of art, the establishment of "Sanayi-i Nefise Mektebi", which was the westernised trend of picture and painting, was developed and the currents of European expressionism were observed in Turkish art as a result of those students who were sent to Germany and France particularly in the early years of Turkish republic.Turkish painting, which has been progressing in the guidance of European norms and, naturally, has been applying western- originated trends, has been unable to show a stylistic integrity as in the west, and even those groups of art which were set up periodically, have not been able to reach a shared common style. The concept of expressionism in Turkish art, wherein individualistic initiatives are often held in the lime-light, was introduced especially since the sixties in which social changes were experienced and that has found its way along with the world of art as a result of the trends of better economics conditions and globalisation.Expressive portrayals which stemmed from the needs of individual descriptions have invariably been in existence at all periods of time, though in different forms in each geographic locations, and will ever remain to be so as long as the mankind exists.