Biyopsi öncesi multiparametrik MRG uygulamasının radikal prostatektomi histopatolojileri üzerine etkileri
Effect of multiparametric prostate mri on radical prostatectomy staging in prostate cancer
Yazar: BURAK KARAKUŞ
Danışman: PROF. DR. MARIA DEL PILAR LAGUNA PES
İstanbul Medipol Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Giriş: Prostat kanseri (PKa) erkeklerde en sık görülen ikinci kanserdir. Tanısı için, önceki yıllarda Prostat Spesifik Antijen (PSA) yüksekliği olan tüm hastalara prostat periferal kısmının rastgele kesimlerinden biyopsi yapılması söz konusuyken Multiparametrik Manyetikli Rezonans Görüntüleme'nin (MpMRG) klinik uygulamaya girmesi birlikte bu durum değişmiş ve hedefe yönelik biyopsiler ile lezyondan biyopsi alınması tanıda önem kazanmıştır. Bu durum aynı zamanda klinik önemsiz prostat kanseri tanısının azalmasını sağlamış dolayısıyla tedaviye bağlı komplikasyonların azalmasını sağlamıştır. 
Birincil Amaç: Radikal prostatektomi (RP) hastalarına uygulanan prebiyopsi MpMRG'nin, final histopatolojileri ISUP (Uluslararası Ürolojik Patoloji Derneği)  değerleri üzerine etkisini araştırmak. 
İkincil Amaç: MpMRG önerilmesi ile biyopsi ISUP derecelerini değerlendirmek ve bölümümüzde MpMRG ve hedefe biyopsi (HB) eğilimini karekterize etmektir
Materyal Metot: Bunun için 2013-2024 tarihleri arasındaki radikal prostatektomi olan tüm hastalarımızı retrospektif olarak inceleyip verilerini topladık. Avrupa Üroloji Derneği (EAU)  kılavuzunda MpMRG uygulanmasının önerildiği 2019 tarihi referans alınarak hastalarımızı iki gruba ayırdık. Bu grupları da MpMRG uygulanmasına göre alt gruplara ayırdıktan sonra aralarında, biyopsi ve final histopatolojilerini karşılaştırdık. Ayrıca Sistematik biyopsi (SB) ve HB kombine alan hastalarımızın ISUP skorlarını per-patient (bire bir) analiz ile RP final ISUP skoru ile karşılaştırdık
Bulgular: Çalışmaya 398 hasta dahil edildi. Dışlama kriterleri ile hastaların bir kısmı çıkarıldıktan sonra 389 hasta üzerinde analiz yapıldı. Hastaların 189'u (%48.6) 2019 öncesi dönemde, 200'ü (%51.4) 2019 sonrası dönemde bulunmaktaydı. 2019 öncesinde 44 (%23.28) hastaya, 2019 sonrasında 137 (%68.5) hastaya MpMRG uygulandığı gözlendi. İki kronolojik dönem arasında uygulanan biyopsi öncesi MpMRG, uygulanan biyopsi tipi, biyopsi sonuçları, D'amico risk grubu açısından anlamlı fark bulundu. RP final patolojilerinde ve patolojik evrelerinde anlamlı fark bulundu.Yapılan per-patient analiz SB+HB kombine biyopsi tipinin RP ISUP skoru ile %65 olarak en uyumlu biyopsi olduğunu ve HB'nin SB+HB kombine biyopsi ile benzer oranda (%60) uyum gösterdiğini tespit ettik. 
Sonuç: Çalışmamızda biyopsi öncesi MpMRG kullanımında ve sonrasında HB oranında bir artış olduğunu belgeledik. Bu artış, düşük risk grubunda bir azalmayla ve RP histopatolojisindeki klinik anlamlı kanser (orta ve yüksek risk grupları) artışıyla ve ayrıca 2019'dan sonra daha yüksek evreler ve lenf nodu invazyonu ile ilişkilendirilmiştir. SB ve HB kombine alan hastaların perpatient analizinde, bu kombinasyon biyopsi tipinin, RP final patoloji örneği ile en yüksek uyuma yol açtığı görüldü. Klinik alakalı yükseltme ve düşürme oranında belirgin bir fark bulunmadı.

Abstract:
Introduction: Prostate cancer (PCa) is the second most common cancer in men. In previous years, all patients with high Prostate Specific Antigen (PSA) had to undergo biopsy from random sections of the prostate peripheral zone for diagnosis, but with the introduction of Multiparametric Magnetic Resonance Imaging (MpMRI) into clinical practice, this situation has changed and targeted biopsies and biopsy from the lesion have gained importance in diagnosis. This has also reduced the diagnosis of clinically insignificant prostate cancer, thus reducing treatment-related complications.
Primary Objective: To evaluaate the effect of prebiopsy MpMRI scan to radical prostatectomy (RP) patients on final histopathology ISUP (International Society of Urological Pathology) values.
Secondary Objective: To evaluate biopsy ISUP grades with the recommendation of MpMRI and to characterize the tendency of MpMRI and targeted biopsy (TBx) in our department
Material Method: We retrospectively collected the data of all our patients who underwent radical prostatectomy between 2013-2024. We divided our patients into two cohorts by taking the date 2019, when MpMRI was recommended in the European Association of Urology (EAU) guideline as reference. After dividing these cohorts into subcohorts according to MpMRI scan. We compared their biopsy and final histopathologies. We also compared the ISUP scores of our patients who received systematic biopsy (SBx) and TBx with the RP final ISUP score with per-patient (one-to-one) analysis.
Results: The study included 398 patients. After excluding some patients due to exclusion criteria, analysis was performed on 389 patients. 189 (48.6%) of the patients were in the period before 2019 and 200 (51.4%) were in the period after 2019. It was observed that MpMRI was applied to 44 (23.28%) patients before 2019 and 137 (68.5%) patients after 2019. A significant difference was found between the two chronological periods in terms of pre-biopsy MpMRI, biopsy type, biopsy results, and D'amico risk group. A significant difference was found in RP final pathologies and pathological stages. Per-patient analysis revealed that SBx+TBx combined biopsy type has the most concordance biopsy when we compare with RP ISUP score and TBx showed nearly similar concordance with SBx+TBx (60%) combined biopsy.
Conclusions: We documented and increase in the use of prebiopsy mpMRI and subsequently in the rate of TBx  in our setting after the 2019 EAU recommendation to extend prebiopsy mpMRI to biopsy naïve patient with suspicion of PCa.  This increase was associated to a decrease of the low-risk group    and increase in clinically significant cancer ( intermediate and high-risk groups)  found at RP histopathology as well as higher local stages and lymphnode invasion  in the period from 2019 onwards. In a paired analysis of patients receiving synchronic SBx and TBx,  the combination lead to  the highest concordance relative to the RP specimen. No apparent difference was found in the rate of clinically significant upgrade and downgrade.