İdiyopatik ani sensörinöral işitme kayıplı erişkin hastalarda komorbid durumların prognoz üzerine etkisi
Effect of comorbid conditions on prognosis in adult patients with idiopatic sudden sensorineural hearing loss
Yazar: UĞURTAN ERGÜN
Danışman: PROF. DR. TOLGAHAN ÇATLI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Hipertansiyon = Hypertension ; Komorbidite = Comorbidity ; Kulak hastalıkları = Ear diseases ; İşitme kaybı = Hearing loss ; İşitme kaybı-sensori nöral = Hearing loss-sensorineural

Özet:
Amaç: Tip 2 diyabetes mellitüs(DM) ve primer(esansiyel) hipertansiyon (HT) hastalıklarının idiyopatik ani sensörinöral işitme kaybı (İASNİK) prognozu üzerinde olan etkilerini saptamaktır.

Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2017-31 Aralık 2019 tarihleri arasında kliniğimizde İASNİK tedavisi görmüş, 160 hastanın kayıtları hastane bilgi sistemi üzerinde çalışılarak retrospektif olarak incelendi. Hastaların ek hastalıklarına ilave olarak, yaş, cinsiyet, etkilenen taraf, hastalığın başlamasından tedavi başlamasına kadar geçen süre, tinnitus ve/veya vestibuler ek şikayetleri varlığı, uygulanan medikal tedavi, tedavi öncesi ve sonrası saf ses odyometrisi eşik değerlerindeki kaybın türü ve düzeyi gibi parametreler incelendi. Takiben hastalar komorbid durumların varlığına ve yokluğuna göre dört gruba ayrıldı; kontrol grubu, DM, HT ve DM+HT grupları belirlendi. Prognozun değerlendirilmesinde Siegel kriterleri esas alındı.

Bulgular: Siegel kriterlerine göre kontrol grubu ile diğer gruplar arasında iyileşme düzeylerinde anlamlı farklılık saptanmadı. Gruplar arası işitme kazançları arasında anlamlı farklılık yoktu. Son işitme eşik değerleri komorbiditeye sahip hasta gruplarında, kontrol grubuna kıyasla anlamlı olarak yüksek izlendi, ancak komorbidite gruplarında başlangıç işitme eşik seviyesi de kontrol grubuna oranla anlamlı olarak daha yüksekti. 
Düz tip odyogramın en yüksek tedavi sonrası saf ses ortalaması eşik değerlerine ve en az işitme kazancına sahip olduğu görüldü. Tedaviye başlama süresinin yedi günden az veya fazla olması ile iyileşme düzeyleri arasında anlamlı ilişki saptanmadı, tedaviye erken başlanan hastalarda işitme kazançları daha yüksek bulundu. Vertigo ek şikayeti bulunan hastaların şikayeti olmayanlara göre iyileşme düzeyleri arasında anlamlı fark saptanmadı, ancak tedavi sonrası saf ses hava yolu eşiklerinin anlamlı olarak daha yüksek olduğu, işitme kazançlarının benzer olduğu görüldü. Cinsiyet, taraf ve tinnitus mevcudiyeti ile iyileşme düzeyleri arasında anlamlı ilişki saptanmadı.

Sonuç: İASNİK görülen tip 2 diyabetes mellitüs ve esansiyel hipertansiyon hastalarında tedavi sonrası işitme kazançları ve iyileşme düzeyleri komorbiditesi olmayan hasta grubu ile benzerdir. Ancak bu hastaların tedavi başlangıcındaki ve bitimindeki işitme eşik değerleri komorbiditesi olmayan hasta grubuna göre anlamlı oranda yüksektir.

Anahtar Kelimeler: ani işitme kaybı, esansiyel hipertansiyon, tip 2 diyabetes mellitüs

Abstract:
Aim: To determine the effects of type 2 diabetes mellitus (DM) and primary (essential) hypertension (HT) diseases on the prognosis of idiopathic sudden sensorineural hearing loss (IASNIK).

Materials and Methods: Records of 160 patients who were treated with IASNIK in our clinic between January 1, 2017 and December 31, 2019 were retrospectively analyzed by working on the hospital information system. In addition to the comorbidities of the patients, parameters such as age, gender, the affected side, the time from the onset of the disease to the onset of treatment, the presence of tinnitus and / or vestibular additional complaints, the medical treatment applied, the type and level of loss in pure tone audiometry threshold values before and after the treatment were examined. Subsequently, patients were divided into four groups according to the presence and absence of comorbid conditions; control group, DM, HT and DM + HT groups were determined. Siegel criteria were used to evaluate the prognosis.

Results: According to the Siegel criteria, there was no significant difference in recovery levels between the control group and the other groups. There was no significant difference in hearing gains between the groups. The final hearing threshold values were found to be significantly higher in the patient groups with comorbidity compared to the control group, but the initial hearing threshold level was also significantly higher in the comorbidity groups compared to the control group.
It was observed that the flat type audiogram had the highest post-treatment pure tone mean threshold values and the least hearing gain. No significant relationship was found between the duration of treatment initiation less than or more than seven days and the level of recovery, and hearing gains were found to be higher in patients who started treatment early. There was no significant difference between the improvement levels of patients with additional complaints of vertigo compared to those without complaints, but it was observed that pure tone airway thresholds were significantly higher after treatment and hearing gains were similar. There was no significant relationship between the presence of gender, side and tinnitus and recovery levels.

Conclusion: Hearing gains and recovery levels after treatment in patients with type 2 diabetes mellitus and essential hypertension with IASNIK are similar to the patient group without comorbidity. However, the hearing threshold values of these patients at the beginning and at the end of the treatment are significantly higher than the patient group without comorbidity.

Keywords: essential hypertension, sudden hearing loss, type 2 diabetes mellitus