Güncel adeziv restoratif sistemlerin biyouyumluluklarının in vitro ve in vivo koşullarda değerlendirilmesi
In vitro and in vivo biocompatibility of current adhesive restorative systems
Yazar: TUĞBA TOZ
Danışman: PROF. DR. ARLİN KİREMİTCİ
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2011
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Kromatografi-yüksek basınçlı-sıvı = Chromatography-high pressure-liquid ; Mutajenisite testleri = Mutagenicity tests ; Mutajenler = Mutagens ; Sitotoksinler = Cytotoxins ; Sitotoksisite = Cytotoxicity

Özet:
Bu çalışmanın amacı, dört güncel adeziv restoratif sistemden (XP Bond ve Quixfill, Silorane, Equia ve Ketac N 100) salınan toksik etkiden sorumlu monomer miktarını saptamak ve ardından bu materyallerin biyouyumluluklarını in vitro ve in vivo koşullarda değerlendirmektir. Üç farklı sürede (1, 2 ve 7 gün) elde edilen materyal ekstraktlarındaki monomer miktarı, yüksek performanslı sıvı kromatografisi ile saptanmıştır. Materyallerin sitotoksik etkileri, L929 hücreleri üzerinde ekstrakt yönteminin kullanılmasının ardından metiltetrazolyum (MTT) testi ile değerlendirilmiş; tüm materyallerin farklı iki zaman peryodunda elde edilen ekstraktlarının (1 gün ve 1 hafta) mutajenik potansiyelleri, Ames Salmonella/mikrozom testi ile saptanmıştır. Dört restoratif sistemin iki farklı süreç sonunda (1 hafta ve 1 ay) 48 adet insan premolar dişinde oluşturduğu pulpal reaksiyonlar histopatolojik olarak değerlendirilmiştir. Bulgular, tüm rezin materyallerden monomer salımı gerçekleştiğini göstermiştir. En yüksek monomer salımı Ketac N 100 Primer'de izlenmiş ve Bisfenol A (BPA) veya dekametilsiklopentasiloksan (D5) saptanmamıştır. En yüksek toksik etki 72 saat sonunda izlenmiştir. Silorane Restoratif ve Quixfill hücre kültürüne biyouyumlu bulunmuş, Ketac N 100 Primer, XP Bond, Silorane Primer ve Ketac N 100 Restoratif'in yüksek toksik etki gösterdiği belirlenmiştir. 48 ve 72 saat sonunda en yüksek toksik etkiye sahip Fuji IX GP Extra'nın bu etkisinin, çözünürlüğü ve asiditesi ile ilişkili olduğu düşünülmüştür. Hiçbir materyal mutajenik potansiyel göstermemiştir. Histopatolojik değerlendirmelerde hiçbir restoratif sistemin pulpal inflamasyon göstermediği saptanmıştır.Keywords: Yüksek basınçlı sıvı kromatografisi, adeziv restoratif sistemler, sitotoksisite, mutajenite, in vivo biyouyumlulukHacettepe Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Birimi tarafından desteklenmiştir (Proje No:010T09102002).

Abstract:
The objective of this experiment was to determine the quantity of leachable residual monomers that were responsible for toxicity, by using four current adhesive restorative systems (XP Bond and Quixfill, Silorane, Equia and Ketac N 100) and to compare these various materials? biocompatibility in vitro and in vivo. The extracts of the specimens collected after three different time periods (1, 2 and 7 days) were analyzed by high performance liquid chromatography using a water system liquid chromatograph to determine residual monomers. Cytotoxicity of these adhesive restorative materials were evaluated with respect to L929 cells using the extract method and the methyltetrazolium (MTT) assay and the potential mutagenicity of the all materials? extracts from two time periods (1 day and 1 week) were tested by Ames Salmonella/microsome test. The pulpal reactions of 48 human premolar teeth after two time periods (1 week and 1 month) to these four restorative systems were evaluated histopathologically. The results showed that all resin materials showed monomer release. The most release was observed from Ketac N 100 Primer and nor Bis-Phenol A (BPA) neither decamethylpenthasiloxane (D5) was detected. The most cytotoxicity was observed at 72 hour; Silorane Restorative and Quixfill were biocompatible to the cell culture and the most toxic materials were Ketac N 100 Primer, XP Bond, Silorane Primer, Ketac N 100 Restorative. The cytotoxic effect of Fuji IX GP Extra observed at 48 and 72 hours was the highest due to its solubility and acidity. None of the materials had mutagenic potential. The histopathologic evaluations showed that, none of the restorative systems caused pulpal inflammation.Keywords: High performance liquid chromatography, adhesive restorative systems, cytotoxicity, mutagenicity, in vivo biocompatibilitySupported by Hacettepe University Department of Scientific Research (Project Number: 010T09102002).