Kendinden adezivli kompozit rezinlerin dentine bağlanma dayanımı ve mikrosızıntı açısından değerlendirilmesi
Evaluation of shear bond strength and microleakage of self-adhesive composite resins to dentin
Yazar: ŞİFA AKDOĞAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ALPER KAPTAN
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı / Restoratif Diş Tedavisi Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental sızma = Dental leakage ; Dentin = Dentin ; Kompozit malzemeler = Composite materials ; Kompozit reçineler = Composite resins

Özet:
Çalışmamızın amacı, kendinden adezivli 4 farklı kompozit rezinin ve bir geleneksel kompozit rezinin dentine bağlanma dayanımı ve mikrosızıntı açısından değerlendirilmesidir.
  Çalışmamızda 3 farklı kendinden adezivli akışkan kompozit (Vertise™ Flow, Fusio Liquid Dentin, Constic), 1 kendinden adezivli hibrit bulk-fill kompozit (Surefil One), bir geleneksel kompozit (Filtek™ Z250) ve bir universal adeziv sistem (Single Bond Universal) kullanıldı. Çalışmada makaslama bağlanma dayanımı testi için 54, mikrosızıntı testi için 54 toplamda 108 adet daimi molar diş kullanıldı.
  Makaslama bağlanma dayanımı testi için öncelikle molar dişlerin okluzal yüzeyleri düz dentin yüzeyleri elde etmek amacıyla kesildi. Elde edilen örnekler rastgele 9 gruba ayrıldı (n=6). Kompozitler üretici firmaların önerileri doğrultusunda dentin yüzeylerine çapı 3 mm, yüksekliği 2 mm olan silindirik şeffaf matriks içine uygulandı. Kompozit rezinler uygulandıktan sonra dişler 24 saat distile suda bekletildi. Daha sonra örneklere 5000 devir termal siklus uygulandı. Termal siklus cihazından çıkarılan örneklerin her birine kafa hızı 0,5 mm/dakika olarak ayarlanan test cihazında makaslama kuvveti uygulandı. Makaslama bağlanma dayanımı testinden sonra stereomikroskop kullanılarak tüm numunelerin kırık yüzeylerinin mikromorfolojisi incelendi.
  Adeziv uygulanmayan kendinden adezivli kompozit rezinlerin makaslama bağlanma dayanımı ölçümleri karşılaştırıldığında Constic grubu (3,22 ± 1,39) diğer gruplardan anlamlı derecede düşük bulunmuştur. (p<0,05) 
  Adeziv rezin uygulanan gruplar incelendiğinde makaslama bağlanma dayanımı ölçümleri karşılaştırılmış olup, gruplar arası farklılık önemli bulunmuştur. (p<0,05)  En yüksek bağlanma dayanımı Filtek™ Z250'de (20,45± 4,55) görülürken, en düşük bağlanma dayanımı Surefil One'da (11,71± 1,40) görülmüştür. (p<0,05)  
  Mikrosızıntı testi için dişlerin bukkal yüzeylerine boyutları okluzo-gingival genişliği 3 mm, meziodistal genişliği 4 mm ve derinliği 2 mm kutu şeklinde sınıf V kaviteler hazırlanarak rastgele 9 gruba ayrıldı (n=6) ve çalışma için seçilen kompozit rezinlerle restorasyonlar yapıldı. 24 saat distile suda bekletilen örneklere 500 devir termal siklus uygulandı. Termal siklustan çıkarılan örnekler %0,5'lik bazik fuksin çözeltisinde 24 saat bekletildi. Sonrasında dişler bukko-lingual/palatinal yönde restorasyonu ortalayacak şekilde kesme cihazına yerleştirildikten sonra ikiye ayrıldı. Kesit yüzeyleri X40 büyütmede mikroskopta incelendi. Diş ile restorasyon arasında oluşan boya penetrasyonu gingival ve okluzal bölge için ayrı ayrı skorlandı. 
  Çalışmamızda adeziv uygulanmayan gruplara ilişkin okluzal ve gingival mikrosızıntı değerleri incelendiğinde gruplar arası farklılık önemsiz bulunmuştur. Farklılık önemsiz bulunmasına rağmen okluzal ve gingival kenarda Constic grubu en fazla ve Filtek™ Z250 grubu en az sızıntı değerlerini göstermiştir. Çalışmamızda adeziv uygulanan gruplara ilişkin okluzal ve gingival mikrosızıntı değerleri incelendiğinde de gruplar arası farklılık önemsiz bulunmuştur. Farklılık önemsiz bulunmasına rağmen okluzal ve gingival kenarda Surefil One grubu en fazla sızıntı değeri gösterirken Filtek™ Z250 grubu en az sızıntı değeri göstermiştir.

Abstract:
The aim of our study is to evaluate 4 different self-adhesive composite resins and a conventional composite resin in terms of bond strength to dentin and microleakage.
  In this study, 3 different self-adhesive flowable composites (Vertise™ Flow, Fusio Liquid Dentin, Constic), 1 self-adhesive hybrid bulk-fill composite (Surefil One), a conventional composite (Filtek™ Z250) and a universal adhesive system (Single Bond Universal) were used. A total of 108 permanent molar teeth were used in the study, 54 for shear bond strength test and 54 for microleakage test.
  For the shear bond strength test, the occlusal surfaces of the molar teeth were removed to obtain smooth dentin surfaces. The obtained samples were randomly divided into 9 groups (n=6). Composites were applied to the dentin surfaces in a cylindrical transparent matrix with a diameter of 3 mm and a height of 2 mm in accordance with the recommendations of the manufacturers. After the composite resins were applied, the teeth were kept in distilled water for 24 hours. Then, 5000 cycles of thermal cycle was applied to the samples. Shear force was applied to each of the samples removed from the thermal with a head speed of 0.5 mm/min. After the shear bond strength test, the micromorphology of the fractured surfaces of all samples was examined using a stereomicroscope.
  When the shear bond strength measurements of self-adhesive composite resins without adhesive application were compared, the Constic group (3.22 ± 1.39) was found to be significantly lower than the other groups. (p<0.05)
When the adhesive resin applied groups were examined, the shear bond strength measurements were compared and the difference between the groups was found to be significant. (p<0.05) The highest bond strength was observed in Filtek™ Z250 (20.45± 4.55), while the lowest bond strength was observed in Surefil One (11.71± 1.40). (p<0.05)
  For the microleakage test, box-shaped class V cavities with dimensions of 3 mm, occluso-gingival width of 3 mm, mesiodistal width of 4 mm and depth of 2 mm were prepared on the buccal surfaces of the teeth and randomly divided into 9 groups (n=6) and restorations were made with the composite resins selected for the study. 500 cycles of thermal cycle was applied to the samples kept in distilled water for 24 hours. The samples removed from the thermal cycle were kept in 0.5% basic fuchsin solution for 24 hours. Afterwards, the teeth were divided in bucco-lingual/palatal direction with the help of a cutting device to center the restoration. Section surfaces were examined under a microscope at X40 magnification. Dye penetration between the tooth and the restoration was scored separately for the gingival and occlusal regions.
  In our study, when the occlusal and gingival microleakage values of the groups in which the adhesive system was not applied were examined, the difference between the groups was found to be insignificant.  Although the difference was insignificant, Constic group showed the most and Filtek™ Z250 group showed the least leakage values at the occlusal and gingival margins. In our study, when the occlusal and gingival microleakage values of the adhesive-applied groups were examined, the difference between the groups was found to be insignificant. Although the difference was insignificant, Surefil One group showed the highest leakage value at the occlusal and gingival margins, while the Filtek™ Z250 group showed the lowest leakage values.