Geriatrik hastalarda anestezi derinliğinin post-operatif deliryuma olan etkisi
Effect of depth of anesthesia on post-operative delirium in geriatric patients
Yazar: MERVE ÇETİN POYRAZ
Danışman: DOÇ. DR. AYKUT SARITAŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
ÖZET
Giriş ve Amaç: Geriatrik hastalarda postoperatif deliryuma neden olan birçok faktör vardır. Yaş, cinsiyet, preoperatif dönemdeki kognitif durum, intraoperatif dönemdeki kanamalar, kan transfüzyonları, ağrı, farkındalık ve bazı ilaçlar bu faktörlerdendir. Son yıllarda anestezi derinliğinin postoperatif deliryum (POD) üzerinde etkili olabileceği ortaya atılmıştır. İşlenmiş Elektroensefalogram (EEG) monitörleri yaygın olarak anestezi derinliğini monitörize etmek için kullanılmaktadır. Çalışmamızın amacı; genel anestezi altında opere edilen geriatrik hastalarda anestezi düzeyinin optimizasyonunun postoperatif deliryum üzerinde etkisi olup olmadığını görmektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışma etik kurulu onayı alındıktan sonra SBÜ Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi ameliyathanesinde 65 yaş üstü, ameliyat süresi 2 saatten uzun sürmesi planlanan, ASA skoru 1, 2, 3, 4 olan ve elektif cerrahi yapılacak hastalarda yapıldı. Çalışmaya dahil edilen tüm hastalara (n=114) preoperatif dönemde mini mental test (MMSE) uygulandı ve MMSE skoru 23 üzerindeki hastalar çalışmaya alındı. Ameliyathanede rutin monitörizasyon yapıldı. Hastalara 2 mg/kg propofol, 1mcg/kg fentanil ve 0,6 mg/kg rokuronyum ile indüksiyon yapıldı. Anestezi idamesi sevofluran ve 0,05-1 mcg/kg/dk remifentanil infüzyonu ile yapıldı. Hastalar iEEG grubu ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. iEEG grubunda, anestezi derinliği için hemodinamik belirteçlere ek olarak iEEG monitörizasyonu yapıldı ve veriler 10 dakika aralıklar ile kaydedildi. İlk olarak postoperatif derlenme odasında ve daha sonra operasyonu takiben iki gün boyunca 12 saat arayla deliryum açısından değerlendirildi.
Bulgular: Tüm veriler incelendiğinde iEEG grubu ile kontrol grubu arasında deliryum açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Yoğun bakıma çıkan hastalarda ise 24. Saatte (p=0,046) ve 48. saatte (p=0,047) kontrol grubunda deliryum daha yüksek oranda saptandı. Gruplar arasında yaş, ASA skoru, preoperatif MMSE skoru, kanama miktarı ve Charlson komorbidite skoru açısıdan anlamlı farklılık saptanmadı. End Tidal MAC % karşılaştırıldığında ise iEEG grubunda 10.dk (p=0,002), 20.dk (p=0,006), 30.dk (p=0,001), 40dk (p=0,005), 50.dk (p=0,002) 60.dk
vi
(p=0,019), 70.dk (p=0,011), 80.dk (p=0,005), 120.dk (p=0,012) End Tidal MAC % değerleri daha yüksek saptandı.
Sonuçlar: İntraoperatif dönemde iEEG monitörizasyonu ile anestezi derinliği optimal seviyede tutularak, yoğun bakıma çıkan hastalarda deliryum gelişimi ve intraoperatif farkındalık önlenebilir.
Anahtar Kelimeler: Anestezi derinliği, elektroensefalografi, geriatri, postoperatif deliryum

Abstract:
ABSTRACT
Background and Aim: There are many factors that cause postoperative delirium in geriatric patients. Age, gender, preoperative cognitive status, intraoperative bleeding, blood transfusions, pain, awareness and some medications are among these factors. In recent years, it has been suggested that the depth of anesthesia may have an effect on postoperative delirium. Processed Electroencephalogram (EEG) monitors are commonly used to monitor the depth of anesthesia. The purpose of our study; is to monitor the depth of anesthesia in geriatric patients operated under general anesthesia and see whether keeping it within the target range has an effect on postoperative delirium.
Material and Methods: After obtaining the approval of the ethics committee, the study was performed in the operating room of SBU Tepecik Training and Research Hospital on patients who were over 65 years of age and who were in ASA classes 1, 2, 3 and 4 and whose surgery duration was planned to last more than 2 hours. Mini mental test (MMSE) was applied to all patients included in the study (n=114) in the preoperative period, and patients with an MMSE score above 23 were included in the study. Routine monitoring was performed in the operating room. Patients were induced with 2 mg/kg propofol, 1mcg/kg fentanyl and 0.6 mg/kg rocuronium. Anesthesia was maintained with sevoflurane and 0.05-1 mcg/kg/min remifentanil infusion. The patients were divided into two groups: iEEG group and control group. In the EEG group, in addition to hemodynamic markers for the depth of anesthesia, processed EEG monitoring was performed and the data were recorded at 10-minute intervals. He was evaluated for delirium first in the postoperative recovery room and then every 12 hours for two days following the operation.
Results: When all data were examined, no statistically significant difference was found between the iEEG group and the control group in terms of delirium. In patients admitted to intensive care, delirium was detected at a higher rate in the control group at the 24th (p = 0.046) and 48th (p = 0.047) hours. No significant difference was found between the groups in terms of age, ASA score, preoperative MMSE score, amount of bleeding and Charlson comorbidity score. End Tidal MAC % When compared, in the
viii
iEEG group, 10th minute (p=0.002), 20th minute (p=0.006), 30th minute (p=0.001), 40th minute (p=0.005), 50th minute (p=0.002) and 60th minute ( End Tidal MAC % values were found to be higher at p=0.019), 70th minute (p=0.011), 80th minute (p=0.005), 120th minute (p=0.012).
Conclusion: By keeping the depth of anesthesia at an optimal level with iEEG monitoring during the intraoperative period, the development of delirium and intraoperative awareness in patients admitted to intensive care can be prevented.
Keywords: Depth of anesthesia, electroencephalography, geriatrics, postoperative delirium