hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Edebiyatı yeniden şekillendirmek: Ahmed Şuayb'ın edebiyat eleştirisi
Reshaping literature: The literary criticism of Ahmed Şuayb
Yazar: ÇİĞDEM KURT
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HALİM KARA
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Edebi eleştiri = Literary criticism ; Edebiyat = Literature ; Eleştiri yöntemleri = Criticism  methods ; Servet-i Fünun dergisi = Servet-i Fünun periodical ; Servet-i Fünun edebiyatı = Servet-i Fünun literature

Özet:
Bu tez, Ahmed Şuayb'ın Servet-i Fünûn döneminde 1899-1901 yılları arasında sergilediği eleştiri etkinliği üzerine bir çalışmadır. Modern Türk edebiyatını gecikmiş modernleşme süreci içinde yeniden şekillendirmekte kullanılan başlıca araçlardan birinin edebiyat eleştirisi olduğunu savunur. Tanzimat'tan Servet-i Fünûn'a kadar olan sürede edebiyatı yeniden şekillendirme sürecinin parçası olan çeşitli öznelerin eleştiri çalışmalarını inceler. Bu çalışma Ahmed Şuayb'ın edebiyat eleştirisine ve onun Osmanlı-Türk edebiyatını değiştirmek için eleştiriyi nasıl kullandığına odaklanır. Ahmed Şuayb'ın Fransa'da gelişen olgusal eleştiri modelinden hareketle yeni bir eleştiri anlayışı kurmayı amaçladığını ve bunu Edebiyât-ı Cedîde'yi yeniden şekillendirmek için kullandığını ileri sürer. Ahmed Şuayb'ın eleştiri yazıları aracılığıyla gerçekçi/doğalcı bir edebiyat modeli kurmaya çalıştığını, yerleşik edebiyat dizgesini bu model doğrultusunda yeniden biçimlendirmenin yollarını aradığını gösterir.

Abstract:
This thesis is a study of Ahmed Şuayb?s literary criticism from 1899 to 1901 during the Servet-i Fünûn period. It argues that literary criticism was one of the primary tools used to reshape modern Turkish literature during its belated modernization process. It examines the critical works of various subjects who were part of this process of reshaping the literature from the Tanzimat period through the Servet-i Fünûn period. This study focuses on Ahmed Şuayb?s literary criticism and the specific ways in which he used his criticism to change the face of Ottoman-Turkish literature. It argues that Ahmed Şuayb began to establish a new form of literary criticism based on the French positivist model and used it to reshape Edebiyât-ı Cedîde. It shows that in his critical works Ahmed Şuayb tried to establish a realist/naturalist literary model and looked for ways to reshape Edebiyât-ı Cedîde into this new literary model.
Feyyaz Kayacan öykücülüğünde görme problemi
The problem of seeing in Feyyaz Kayacan's short fiction
Yazar: NİLAY KAYA
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HALİM KARA
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Edebiyat = Literature ; Hikaye = Story ; Kayacan, Feyyaz = Kayacan, Feyyaz ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Yeni Türk edebiyatı = New Turkish literature

Özet:
Bu tez, 1950'lerden 1980'lere yayılan bir zaman dilimini kapsamak üzere Feyyaz Kayacan'ın öykülerini görme meselesi üzerinden inceler. Görme duyusunun toplumsal ve ekonomik düzlemlerde dönüştürülebileceği biçimlerin, özellikle de modernitenin erken safhalarından itibaren aldığı ayrıcalıklı konumunun eleştirisinin güçlü bir sorunsal olarak gözlemlendiği Kayacan öykülerinin bu konuyu çeşitli boyutlarıyla nasıl ele aldığı saptanmaya çalışılır. Görmenin tahakküm gücü, belli toplumsal düzenlemeler için oluşturabileceği tehlike, içsel ve dışsal gerçekliğin alımlanmasında rolü ve alabileceği alternatif biçimler, Kayacan'ın öykülerinin içeriğinde mesele ettiği görmenin çeşitli boyutlarıdır. Öykü izleklerinin görme meselesi üzerinden şekillenmesinin yanı sıra görme problemini sürrealist tekniklerle destekleme biçimleri de incelenir.

Abstract:
This thesis analyzes the problem of seeing in the short stories of Feyyaz Kayacan from the 1950s to the 1980s. The transformation of various forms of visual perception at social and economic levels and especially the critique of seeing?s priviliged position from the beginning of modernity are dominant themes in Kayacan?s short fiction. The thesis examines his multi-dimensional approach to this problem by focusing fundamentally on the dominating nature of seeing, its potential threat to established social institutions, its role in the perception of interior and external reality and the various forms that it can take. In addition to the formation of major themes of his short fiction through problematic of seeing, the thesis also discusses Kayacan?s various surrealistic strategies to support the problem of seeing.
Yazınsal disko: Halid Ziya Uşaklıgil'in yeğin yazısı
Literary disco: Halid Ziya Uşakligil's intensive writing
Yazar: YÜCE AYDOĞAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. EROL KÖROĞLU
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Dilbilim = Linguistics ; Dramatik = Dramatic ; Edebi metinler = Literary texts ; Edebiyat = Literature ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Uşaklıgil, Halid Ziya = Uşaklıgil, Halid Ziya ; Yeni Türk edebiyatı = New Turkish literature

Özet:
Bu tez çalışması Halid Ziya Uşaklıgil'in yazınsal metinlerini yeğinlik kavramı çerçevesinde incelemektedir. Herhangi bir psişik, algısal ve uzamsal düzenin alt üst olmasının deneyimi olarak yeğinlik, Uşaklıgil külliyatının dramatik içerik düzeyinin tanımlayıcı niteliğini oluşturmaktadır. Dramatik içerik düzeyinde Uşaklıgil yazınının öncelikli hedefi, yeğinlik deneyiminin metinselleştirilmesi ve betimlenmesidir. Ayrıca yeğinlik, Uşaklıgil'in ortaya koyduğu yazınsal biçimlerin ve yazı dilinin temel nitelikleri açısından da belirleyici bir önem taşır. Yazın dilini öznelleştirmeyi, müzikselleştirmeyi ve böylelikle yeğinleştirmeyi hedefleyen bir yazınsal tutumu sergileyen Uşaklıgil yazını, biçimsel düzeyde yeğinliği temel alır. Uşaklıgil'in kavradığı ve uyguladığı biçimiyle yazın dili, bildirişimsel ve yönelimsel değil, yeğin bir dildir. Uşaklıgil'in yazınsal üretiminin hem dramatik içerik düzeyini hem de biçim düzeyini inceleyen bu tez çalışması, her iki düzeyin de yeğinlik deneyimi temelinde biçimlendiğini öne sürmektedir.

Abstract:
This study focuses on the literary texts of Halid Ziya Uşaklıgil in terms of the concept of intensity. Intensity as the experience of the breakdown of any psychic, perceptive and spatial order constitutes the descriptive feature of the dramatic content level of Uşaklıgil's literary corpus. On the dramatic content level, the primary object of Uşaklıgil's literature is to textualize and to describe the experince of intensity. The concept of intensity has also a decisive importance concerning the fundamental features of the literary forms and the literary language that Uşaklıgil used. Uşaklıgil's literature, by exhibiting a literary manner aiming at subjectivizing, musicalizing and thus intensifying the literary language, comprises an intensive formal level. The literary language as it is conceived and practised by Uşaklıgil is not an informative/intentional language, but an intensive one. This study which focuses both on the dramatic content level and on the formal level of Uşaklıgil's literary production argues that both levels are constructed on the basis of the experince of intensity.
Muallime romanının santimantal kodlarla okunması
The reading of Muallime with the sentimental characters
Yazar: ARZU SARI
Danışman: YRD. DOÇ. DR. FATMA BÜYÜKKARCI-YILMAZ
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Edebiyat = Literature ; Emine Semiye = Emine Semiye ; Komedi = Comedy ; Muallime = Muallime ; Roman = Novel ; Türk edebiyatı = Turkish literature

Özet:
Bu tez Emine Semiye Hanım tarafından yazılan Muallime romanını santimantal romanın özelliklerine göre inceler. Giriş bölümü santimantal romanın özelliklerinin eleştirel incelemesini sunar ve Emine Semiye Hanım'ın hayatına göz atar. Bu çalışmanın esas kısmı santimantal roman türüne dayanarak Muallime'nin tartışılmasına odaklanır. Bu tez Muallime romanının santimantal romanın özelliklerinin hepsini karşılamadığını ileri sürer. Romanın yazarının Osmanlı toplumundaki kadın algısını değiştirmeye yönelik girişimde bulunarak bu eseri üretmesinden dolayı, eser santimantal romanın özelliklerine uygun olarak yaratılmamıştır.

Abstract:
In this thesis examines the novel Muallime by Emine Semiye Hanım within the framework of the characteristics of the sentimental novel. The introduction offers a critical survey of the characteristics of sentimental novel and looks at the life of Emine Semiye Hanım. The main part of this study focuses on the discussion of Muallime based on the sentimental novel genre. The thesis argues that Muallime does not meet all characteristics of the sentimental novel. This is because by producing this novel the author fundamentally attempts to change the perception of women in Ottoman society instead of creating a novel that fits the principles of the sentimental novel.
İhsan Oktay Anar'ın Amat romanında mitlerin işlevi
The functions of myths in İhsan Oktay Anar's novel Amat
Yazar: FIRAT UĞURLU
Danışman: DOÇ. DR. NUR GÜRANİ ARSLAN
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Amat = Amat ; Anar, İhsan Oktay = Anar, İhsan Oktay ; Roman = Novel

Özet:
Bu tezde, İhsan Oktay Anar'ın Amat (2005) romanını mitlerin eserdeki kullanılışı bağlamında incelemekteyim. İncelemenin ilk aşaması olarak romandaki mitler ile orijinal mitleri izlek ve motif gibi mitsel özelliklerinin kullanımları bakımından karşılaştırmasını yapıyorum. Böyle yaparak tezde mitlerin romanın kurgusunun, anlatısının ve yapısının oluşturulmasında nasıl yardımcı olduklarının gösterilmesi amaçlanmıştır. Aynı zamanda romanda bulunan mitler, tarih yazımı başta olmak üzere toplumsal söylemleri, değerleri ve idealleri sorgulayıp, anlatıyı kurmak ve geçmişi anlatmak için tarihten farklı bir zemin oluşturur. Bu incelemede, Anar'ın eserinin resmi tarih anlayışını sorguladığını ve eserde resmi tarihin bakış açısı doğrultusunda bulunmayan, bu tarih üzerinden anlatılmayan bir geçmişi hem anlamak hem de anlatmak için mitlerden yararlanıldığını iddia ediyorum. Bununla beraber Amat'ta, yazarın güncel konularda fikirler öne sürdüğü görülmektedir.

Abstract:
In this thesis, I examine the novel Amat (2005) by İhsan Oktay Anar in the context of myth building. As the first stage of my examining, the myths as they are used within the novel and their original versions are compared in terms of uses of the theme, and motifs. By doing this, the thesis aims to show how myths are used to help building the plot and overall structure of the novel. Myths in the novel also become a different ground from history for creating the story and narrating the past by questioning social discourses, values and ideals including history writing. In this study, I argue that Anar?s work questions the concept of the official history and utilizes myths in order to understand and narrate a past untold outside the perspective of this history. It is also seen in this novel that the writer put forward his opinions on the contemporary issues.
Leylâ Erbil'in öykülerinde öznellik, dil ve anlatım
Subjectivity, language and narration in Leylâ Erbil's short stories
Yazar: SEMİHA ŞENTÜRK
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ZEYNEP UYSAL
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Dil = Language ; Edebiyat = Literature ; Erbil, Leyla = Erbil, Leyla ; Hikaye = Story ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Yeni Türk edebiyatı = New Turkish literature

Özet:
Bu çalışma, Leylâ Erbil'in öykülerindeki karakterlerin öznelliğini ve bu öznelliğin toplumsal ideoloji ve onun ürettiği söylemler tarafından nasıl kurulduğunu öykülerde öne çıkan ve bu öznelliğin görünür kılınmasını sağlayan edebi türler ve anlatım tekniklerini çözümleyerek incelemektedir. Çalışmanın kuramsal temeli Althusser'in ve Foucault'nun öznellik kuramlarına dayanmaktadır. Bunun sebebi ise Leylâ Erbil'in öykülerindeki karakterlerin öznelliğinin insancı (hümanist) ve özcü bir temele dayanmaması, bunun aksine karakterlerin öznelliğinin devlet, aile gibi kurumlar ve din, milliyetçilik gibi ideolojiler tarafından kurulmuş olmasıdır. Althusser'in ve Foucault'nun öznellik kuramları da insanın özgür iradesi ve özbilincini merkeze alarak ona belirli bir öz atfeden özcü ve insancı yaklaşımın aksine ideoloji ve söylem gibi kavramları kullanarak kişinin nasıl olup da özne olarak kurulduğunu açığa çıkarır. Bu doğrultuda, bu çalışmada Leylâ Erbil'in öykülerinde belirli türsel özellikleri ve anlatım tekniklerini ön plana çıkararak, devlet, aile gibi aygıtların ve din, milliyetçilik gibi ideolojilerin yarattığı öznelliği sergilediği ve böylelikle bu aygıtların ve ideolojilerin ürettiği öznelliğin büyüsünü bozarak onları eleştirdiği iddia edilmektedir.

Abstract:
This study explores the subjectivity of characters in Leylâ Erbil's short stories and the construction of this subjectivity by the social ideology and its discourses through analyzing prominent literary genres and narration techniques in the stories. The theoretical basis of this study depends on Althusser?s and Foucault?s theories of subjectivity because the subjectivity of characters in Leylâ Erbil's short stories does not result from an essentialist and humanist basis, but they are constructed by the institutions of the state and family, and by the ideologies of religion and nationalism. Unlike the essentialist and humanist way of thinking, which attributes an essence to the individual by emphasizing its free will and self-conscious, Althusser and Foucault bring out how a human is constructed as a subject using the notions of "ideology" and "discourse." Therefore, this study argues that Leylâ Erbil by using specific narration techniques in her stories, depicts the subjectivity created by the tools of state and family, and the ideologies of religion and nationalism, and as a result implicitly criticizes the subjectivity created by these tools and ideologies by demystifying them.
Yaşar Nezîhe'nin gazelleri üzerine bir inceleme
An analysis towards the ghazals of Yaşar Nezîhe
Yazar: HANDE ÇETİN
Danışman: PROF. DR. ZEHRA TOSKA
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Bükülmez, Yaşar Nezihe = Bükülmez, Yaşar Nezihe ; Divan edebiyatı = Divan literature ; Edebiyat = Literature ; Eski Türk edebiyatı = Old Turkish literature ; Gazeller = Ghazals ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Şiir = Poem

Özet:
Bu tez, Yaşar Nezîhe'nin Bir Deste Menekşe ve Feryâdlarım adlı kitaplarında yer alan gazel formundaki şiirleri üzerine bir çalışmadır. Divan Edebiyatı'nın eski kadar etkin şekilde hüküm süremediği on dokuzuncu yüzyılda yazılan gazellerin, geleneğin en etkin olduğu dönemle bağlantılarını ortaya koyma amacı taşımaktadır. Bu bağlamda gazellerin biçim, tema ve motiflerine odaklanan tez, Yaşar Nezîhe'nin gelenekle olan bağlantısını benzerlikler ve farklılıklar üzerinden kurmaktadır. Eğitimi olmayan ancak yaşadığı dönemde dergilerde çıkan şiirleri ve kitaplarıyla ses getirmiş olan bir kadın şairin, Divan şiirinin kurallarına uyarak ve bazen de bu kuralları esneterek farklı söyleyiş tarzları yakalayabildiğini ileri sürer.

Abstract:
This dissertation study is about the poems in ghazal form by Yaşar Nezîhe included in her books entitled with Bir Deste Menekşe and Feryâdlarım. It is targeted to reveal connections of odes written in 19th century when Divan literature tradition was not commonly followed with traditions of the periods in which it was strictly regarded. In this context, the study focuses on styles, themes and motifs of ghazals and bases Yaşar Nezîhe?s relation with tradition in terms of similarities and differences. It is asserted that this female poet who was unable to get a good education but created a tremendous impression with her poems published in the journals and books in her lifetime attained different ways of expression both being in compliance with the rules of Divan poetry and sometimes breaking the rules slightly.
Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri ve Yaşamın Ucuna Yolculuk romanlarını öz-anlatımlı kadın bildungsromanı olarak okumak
Reading Tezer Özlü's Çocukluğun Soğuk Geceleri and Yaşamın Ucuna Yolculuk novels as self narrated female bildungsroman
Yazar: EVŞEN MERCAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ZEYNEP UYSAL
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Edebiyat = Literature ; Kadınlar = Women ; Kimlik arayışı = Search for identity ; Kimlik sorunu = Identity problem ; Roman = Novel ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Yeni Türk edebiyatı = New Turkish literature ; Özlü, Tezer = Özlü, Tezer

Özet:
Tezer Özlü, Türk edebiyatında 1970-1980 yılları arasında kısa hikâyeleri, romanları, çevirileri ve bir senaryosu ile etkili olmuş bir figürdür. Bireyin iç dünyası, kimlik bunalımı, toplumsal-siyasi-tarihi-ideolojik dayatmalarla böyle bir ortamda kadın olarak var olmaya çalışmanın zorluğu gibi temalar Özlü'nün eserlerinin temelini oluşturur. Bu tezde de yazarın Çocukluğun Soğuk Geceleri ve Yaşamın Ucuna Yolculuk romanlarında birinci tekil şahıs anlatıcı ağzıyla aktardığı hikâyenin bütün halinde ele alındığında nasıl bir kadın bildungsromanı olarak okunabileceği iddiası, teorik okumalar ve metinlerden örneklerle gösterilmeye çalışıldı. İlk romanda öz-anlatımlı hayat hikâyesi otuzlu yaşlara kadar getirilen anlatıcı-karakterin ikinci romanda kırklı yaşlara ulaşan hikâyesi, bir bütün halinde bireysel olgunlaşmayla sona erer.

Abstract:
Tezer Özlü is an effective figure in Turkish literature who writes short stories, novels, a scenario and makes translations between 1970-1980. Özlü?s literary works are constructed by some basic themes such as inner world of the individual, identity crisis, social-political-historical-ideological pressure and survival efforts of a woman under these circumstances. In this thesis, I show how author?s Çocukluğun Soğuk Geceleri and Yaşamın Ucuna Yolculuk novels can be read as female bildungsroman which narrated by a first person narrator by the help of the theoric readings and giving examples from novels. In the first novel the story of the self narrator ends on thirty years age and in the second novel same story are brought fourty years age. In this way, the whole story ends with an individual growth.
Adalet Ağaoğlu'nun Dar Zamanlar'ında yabancılaşan birey
Alienation of the individual in Dar Zamanlar by Adalet Ağaoğlu
Yazar: DERYA ŞENOL
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HALİM KARA
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Ağaoğlu, Adalet = Ağaoğlu, Adalet ; Dar Zamanlar = Dar Zamanlar ; Edebiyat = Literature ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Yabancılaşma = Alienation ; Yeni Türk edebiyatı = New Turkish literature

Özet:
Bu çalışma Adalet Ağaoğlu'nun Ölmeye Yatmak, Bir Düğün Gecesi ve Hayır... romanlarından oluşan Dar Zamanlar üçlemesinde bireyin yabancılaşmasını incelemektedir. Arka planında Türkiye'de önemli siyasal gelişmelerin yaşandığı, toplumun hızlı bir dönüşüm süreci içerisine girdiği, 1930'lardan 1980'lere kadar uzanan, zaman dilimini konu alan bu romanları; üçlemenin başkişisi Aysel'in yabancılaşma deneyimini ortaya çıkartan nedenler, yabancılaşmanın bu romanlardaki tezahürleri ve sunuluş şekli açısından değerlendirmektedir. Bu değerlendirmeler sonucunda üçlemeyi oluşturan her bir romanda, metnin üretim anı ve anlatılan zamanına bağlı olarak, bireyin yaşadığı yabancılaşma deneyiminde bazı değişikliklerin olduğu görülmektedir. Bu çalışmanın amacı; Ölmeye Yatmak'ta Cumhuriyet'in ilk aydın kuşağının temsilcisi ve bir kadın olarak Aysel'in kendisini yaratan Kemalist ideolojiyle hesaplaşmasının onu yavaş yavaş yabancılaşmaya sürüklediğini; Bir Düğün Gecesi'nde resmi ideolojinin tetiklediği yabancılaşma hissinin, sadece Aysel'in değil ?modern? insanın yazgısına dönüştüğünü; Hayır?'da ise varoluşsal bir sorun olarak tasvir edildiğini göstermektir.

Abstract:
The thesis examines the alienation of the individual in Adalet Adaoğlu?s trilogy Dar Zamanlar, composed of Ölmeye Yatmak, Bir Düğün Gecesi and Hayır... respectively. Narrating the significant political developments and swift transformation processes that have occurred in Turkish society from the 1930s to the 1980s, this study focuses fundamentally on the alienation of Aysel, the main character of the trilogy. It also looks at the manifestation of the alienation experience and the way it is narrated in these novels. The thesis argues that there are some differences in the way the individual?s alienation is experienced in each novel of the trilogy, depending on their time of writing and the narrated time of the novels. It also shows that Aysel?s struggle, as one of the first representatives of women and of the enlightened generation of the Turkish nation, with the Kemalist ideology gradually drags her into alienation in Ölmeye Yatmak; then, in Bir Düğün Gecesi, the feeling of alienation which is triggered by the official ideology is transformed into the destiny of not only Aysel but also the ?modern? individual; finally, in Hayır?, alienation is described as an existential problem of the fragmented individual.
Türk şiirinin romantik kökleri: Abdülhak Hamid Tarhan'ın şiirlerinde romantik öznellik
The romantic roots of Turkish poetry: Romantic subjectivity in Abdülhak Hamid Tarhan's poetry
Yazar: VEYSEL ÖZTÜRK
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HALİM KARA
Boğaziçi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2010
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Romantizm = Romanticism ; Tarhan, Abdülhak Hamid = Tarhan, Abdülhak Hamid ; Türk edebiyatı = Turkish literature ; Türk şiiri = Turkish poem ; Şairler = Poets ; Şiir = Poem

Özet:
Bu tez, Abdülhak Hâmid Tarhan'ın şiirlerinde romantik öznelliğin izlerini sürüyor. NamıkKemal'in gerekçelendirdiği ve kurucu kavramlarını inşa ettiği yeni edebiyatın şiirdeki ilkgerçek temsilcisi olan Abdülhak Hâmid, yeni Türk şiirinin kurucu şairlerinin başında gelir.Bu tezde, on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında Türk şiirinin klasik şiirden farklılaşmasına,bu farklılaşmanın hangi kavramlarla sağlandığına ve yeni Türk şiirinin ilk örneklerindeyeniliğin nasıl temsil edildiğine odaklanılıyor.

Abstract:
Bu tez, Abdülhak Hâmid Tarhan?ın şiirlerinde romantik öznelliğin izlerini sürüyor. NamıkKemal?in gerekçelendirdiği ve kurucu kavramlarını inşa ettiği yeni edebiyatın şiirdeki ilkgerçek temsilcisi olan Abdülhak Hâmid, yeni Türk şiirinin kurucu şairlerinin başında gelir.Bu tezde, on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında Türk şiirinin klasik şiirden farklılaşmasına,bu farklılaşmanın hangi kavramlarla sağlandığına ve yeni Türk şiirinin ilk örneklerindeyeniliğin nasıl temsil edildiğine odaklanılıyor.