İmam Şâfiî'nin İbtâlü'l-İstihsan'ı ve ona karşı erken dönem Hanefî usulcülerinin verdiği cevaplar
Shafii's rejection of istihsan and responses of early hanafi jurists to him
Yazar: AHMET ÖZTÜRK
Danışman: YRD. DOÇ. DR. İSMAİL ACAR
Dokuz Eylül Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / İslam Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Din = Religion
Dizin: Hanefiler = Hanifies ; Kur'an-ı Kerim = Koran ; İmam Şafii = İmam Şafii ; İslam Hukuku = Islamic Law ; İslam Hukuku = Islamic Law ; İslamiyet = Islam ; İstihsan = Istihsan ; Şafiler = Shafis

Özet:
İslam Hukuk Metodolojisi olarak ifade edebileceğimiz 'fıkıh usulü'nde istihsan delilinin önemli bir yeri bulunmaktadır. Zira istihsanı şer'î bir delil olarak kabul edip onunla birçok meselede hüküm verenler olduğu gibi istihsanı delil olarak kabul etme bir tarafa ona şiddetle karşı çıkanlar da olmuştur. Bu çalışma, istihsana şiddetle karşı çıkan İmam Şâfiî'nin 'ibtâlü'l-istihsan'ına karşı erken dönem Hanefî usulcülerinin Şâfiî'ye nasıl cevap verdiklerini ortaya koymak üzere hazırlanmıştır. 
Çalışmamız giriş, üç bölüm ve bir sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın amacı, önemi, metodu ve kaynaklarından bahsedilmiştir.
Birinci bölümde istihsan kavramının hakikat ve mahiyetini ortaya koyacak konular ele alınmıştır. Bu bağlamda öncelikle istihsanın lügat ve terim anlamı ile istihsanın gelişimi, daha sonra da istihsanın çeşitli hukuk ekolleri yanındaki delil değeri ve istihsanın kısımları ele alınıp incelenmiştir. 
İkinci bölümde, İmam Şâfiî'nin hayatı, fıkıh usulündeki yeri, Şâfiî'ye göre İslam Hukuku'nun kaynakları ve İmam Şâfiî'nin 'ibtâlü'l-istihsan'ının analizi üzerinde durulmuştur.
Üçüncü bölümde erken dönem Hanefî usulcüleri diyebileceğimiz Kerhî, Cessâs, Debûsî, Pezdevî ve Serahsî'nin istihsan anlayışı ile İmam Şâfiî'nin 'ibtâlü'l-istihsan'ına karşı verdiği cevaplar ortaya konulmuştur.
Çalışmamız, elde ettiğimiz verilerin değerlendirildiği sonuç bölümüyle tamamlanmıştır.



Anahtar Kelimeler: İslam Hukuku, Fıkıh Usulü, İstihsan, Şâfiî, İbtâlü'listihsan.

Abstract:
Istihsan, juristic preference, is one of the crucial elements in Islamic legal theories. While a group of Muslim jurists accept this juristic preference as a source of jurisprudence, another group rejects it. This study outlines Shafii's rejection on Istihsan and Hanafi jurists answer and comment on the subject.
	This study consists of an introduction, three chapters, and a conclusion. In the introduction, we highlighted the significance of the research, its method and references.
	The first chapter defines the concept of Istihsan including its literal and terminological definition. The study went further to discuss the position of Istihsan and its classification within different schools of legal theories throughout the history.
	In the second chapter, the study explored the life of Imam Shafi and his expertise in the methodology of fiqh, Islamic law. Moreover, it discusses arguments proposed by Shafii to reject Istihsan.
	In the third chapter, we outlined the position of early Hanafi jurists         -Karhī, Dabusī, Jassās, Pazdawī, and Srakhsī- on Istihsan regarding Shafii's rejection. 
	At the end, we concluded the subject with the finding results.




Keywords: Islamic legal theories, Islamic Methodology, Istihsan (juristic
preference), Shafii.