Gelişimsel kalça displazisi olgularında kapalı redüksiyon yapılan olgularda iki farklı immobilizasyon tekniğinin karşılaştırılması: Alçı + alçı ve alçı + ortez /
Yazar: YİĞİT UMUR CIRDI
Danışman: DOÇ. DR. İBRAHİM HALİL KAFADAR
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Kalça = Hip ; Kalça eklemi = Hip joint ; Kalça çıkıkları = Hip dislocation ; Kalça çıkıkları-konjenital = Hip dislocation-congenital ; Ortopedi = Orthopedics ; Ortotik cihazlar = Orthotic devices

Özet:
Amaç: Gelişimsel kalça displazisi (GKD) tedavisinde kapalı redüksiyon yapılan
olgularda iki farklı immobilizasyon tekniğinin sonuçlarını karşılaştırmaktır.
Yöntem: Erciyes Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda 2015 ve
2018 yılları arasında GKD tanısı alan olgulardan radyografik görüntüleme ile IHDI
(Uluslararası Kalça Displazisi Enstitüsü) skoru belirlenebilen ve IHDI skoru 1' den
fazla olan toplam 31 olgunun 38 kalçası değerlendirildi. 2 gruba ayrılan olgularda 1.
grup (çalışma grubu) pelvipedal alçı + statik abdüksiyon ortezi ile tedavi edilirken 2.
grup (kontrol grubu) pelvipedal alçı + pelvipedal alçı ile tedavi edildi. Tedavi sonrası
radyolojik bulgular değerlendirildi.
Bulgular: Çalışma grubundaki kalçalardan tedavi sonrası başarı oranı %94.4, kontrol
grubunda ise %85 bulundu. Toplam 4 kalçada (%10.5) kapalı redüksiyon ile konsantrik
redüksiyon sağlanamadı ve açık olarak redükte edildi. Toplam 38 kalçanın 34'ünde
(%89.4) kapalı redüksiyon sağlandı. Tedavi öncesi ve sonrası azalma miktarları her iki
grupta istatistiksel olarak anlamlı iken (p=0.000) gruplar arası asetabular indeks (AI)
değişim miktarları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (mean ± SD: -
10,42 ± 3,70 vs -11,16 ± 3,55 , p=0.535).
Sonuç: Statik ortez kullanımı tedaviyi devam ettirmede pelvipedal alçı kadar etkilidir.
Tedavi sırasında yapılacak olan ikinci pelvipedal alçının yerine statik abdüksiyon ortezi
kullanımı etkin ve kullanışlı bir alternatif olarak düşünülebilir.

Abstract:
Aim: The goal of this study is to compare the radiologic treatment outcomes following
two different immobilization tecniques in infants with developmental hip dysplasia .
Method: Infants admitted to out-patient clinic in Erciyes University Department of
Orthopedic surgery and diagnosed with developmental dysplasia of hip between the
years of 2015- 2018 have been enrolled in study. Infants evaluated with plain
radiography and those classified as international hip dysplasia instutie (IHDI) score
more than 1 have been included. 38 hips of 31 infants has been assesed. All infants
divided into 2 groups. Infants in group 1 (test group) treated with hip spica cast for 6
weeks followed by static abduction orthosis for 6 weeks and infants in group 2 (control
group) treated with hip spica cast for 12 weeks (6 weeks + 6 weeks). Treatment
outcomes assesed via radiologic measures .
Findings: Treatment succes rate was 94,4% in group 1 and 85.5% for group 2.
Concentric reduction was not provided in 4 hips (%10.5) after treatment and those
treated with open reduction. Mean asetabular index angle improvement was -10,42 ±
3,70 degree in group 1 (test group) and -11,16 ± 3,55 in group 2 (control group).
Asetabular index (AI) angle improvements were statistically significant for both groups
(p=0.000). There were no statistically significant difference in the amount of AI angle
reduction between the groups (p=0.535).
Conclusion: Usage of static abduction orthosis after the hip spica casting for 6 weeks in
the treatment of developmental dysplasia of hip is at least as effective as hip spica cast.
Static abduction orthosis can be considered as a useful alternative to partially replace
hip spica cast in the treatment of developmental dysplasia of the hip.