Akut böbrek hasarında serum ve idrar anjiyotensinojen düzeyleri ile hastalığın prognozu arasındaki ilişki
The relationship between serum and urine angiotensinogen levels and the prognosis of the disease in acute ki̇dney i̇njury
Yazar: ALİ AKIN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AYŞE KEVSER DEMİR
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Akut böbrek hasarı = Acute kidney injury ; Anjiyotensinojen = Angiotensinogen ; Böbrek = Kidney ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; KIM-1 = KIM-1 ; Kreatinin = Creatinine ; NGAL = NGAL ; Prognoz = Prognosis ; İnterlökin 18 = Interleukin 18

Özet:
Amaç: Akut böbrek hasarı(ABH) yüksek morbidite ve mortalite ile seyreden heterojen bir hastalıktır. ABH tanısında kullanılan serum kreatinin değeri böbrek hasara uğradıktan sonra artış göstermektedir. Kreatinin artışının geç olması ABH tanısında gecikmelere neden olabilir.  Ayrıca renal fonsiyonlar kötü olduğu halde kreatinin düzeyinin hastalığın şiddeti ile paralel olmaması takip ve tedavide gecikmelere neden olmaktadır. Bu çalışmada ABH tanısı alan hastalarda, tanı ve takipler esnasında serum ve idrar anjiotensinojen düzeylerinin renal fonksiyonların prognozu ile ilişkisinin irdelenmesi planlanmaktadır. Bu sayede, ABH gelişen hastalardan daha riskli olanların belirlenmesi ve bu hastaların daha sıkı takip ve tedavisinin yapılması amaçlanmaktadır.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya Gaziosmanpaşa Üniversitesi İç Hastalıkları Kliniği tarafından takip ve tedavisi yapılan ABH tanısı almış, 18 yaş üstü hastalar dahil edildi. ABH gelişen hastalarda, etyoloji araştırılması ve komplikasyonların değerlendirilmesi amacı ile rutin olarak çalışılan serum BUN, kreatin, elektrolitler, idrarda kreatinin kayıt altına alındı. Hastalardan ABH tanısı konulduğu esnada serum ve idrar örneklerinden artan numulerde serum ve idrar anjiyotensinojen düzeyleri ölçüldü. Takibi yapılan hastalardan 15. gün ve 30. gün idrar anjiyotensinojen düzeyleri bakıldı. Başlangıç tarihinden itibaren takibi yapılabilen hastalar 3 ay sonra tekrar değerlendirildi ve renal fonksiyonların durumu serum kreatinin düzeyi ölçülerek kayıt altına alındı. Çalışma için rutin tetkikler amacıyla alınan serum ve idrar örneklerinden artan numuneler kullanıldı. Çalışmaya gebeler, tanı anında anjiyotensin konverting enzim inhibitörleri ve anjiyotensin reseptör blokeri, aldesteron reseptör antagonisti ilaç kullanımı olan hastalar, postrenal ABH gelişen hastalar, malignite tanısı olan, kronik karaciğer hastalığı veya multiorgan yetmezliği olan hastalar, sepsis tanısı olan hastalar  dahil edilmedi.
Bulgular: Çalışmaya 79 ABH gelişen hasta dahil edildi. Bu hastaların 44'ü (%56) erkek, 35'i (%44) kadın idi. 54 hasta KDIGO evre 1, 17 hasta KDIGO evre 2 ve 8 hasta KDIGO evre 3 idi. Çalışma süresince vefat eden hasta sayısı 46 (%58) idi. Çalışmamızda, ABH tanı anında bakılan idrar anjiyotensinojen/idrar kreatinin düzeyleri (İAGT/İKr), KDIGO evre 3 hastalarda evre 1 ve 2 hastalara göre istatiksel olarak anlamlı derecede yüksek saptandı (p<0,001). İAGT/İKr düzeyleri hemodiyaliz alan hastalarda ve vefat eden hastalarda daha yüksek olmasına rağmen fark istatistiksel olarak anlamlı saptanmadı (p>0,05). Tanı anında bakılan İAGT/İKr düzeyi ile 3. ay bakılan kreatinin arasında pozitif yönde korelasyon olduğu görüldü (r= 0,408, p=0,053)
Sonuç: Çalışmamızın sonuçları idrar anjiotensinojen düzeylerinin ABH şiddetinin bir göstergesi olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. İdrar anjiyotensinojenin ABH olgularında erken tanı ve prognostik önemini belirlemek için çok sayıda olgunun dahil edildiği klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Sözcükler: Akut Böbrek Hasarı, Kreatinin, Üriner Anjyotensinojen, NGAL, KIM-1, IL-18

Abstract:
Aim : Acute kidney injury (AKI) is a heterogeneous disease with high morbidity and mortality. Serum creatinine value used in the diagnosis of AKI increases after kidney damage. Late increase in creatinine may cause delay in the diagnosis of AKI. In addition, although the renal functions are poor, the creatinine level is not parallel with the severity of the disease, causing delays in follow-up and treatment. In this study, it is planned to examine the relationship between serum and urine angiotensinogen levels and the prognosis of renal functions in patients diagnosed with AKI during diagnosis and follow-up. In this way, it is aimed to identify those who are more risky than patients with AKI and to follow up and treat these patients more closely.
Materıals and Methods: Patients over the age of 18 who were diagnosed with AKI who were followed up and treated by Gaziosmanpaşa University Internal Medicine Clinic were included in this study. Serum BUN, creatine, electrolytes, and urine creatinine, which were routinely studied in patients with AKI, were recorded for etiology and evaluation of complications. At the time of the diagnosis of AKI, serum and urine angiotensinogen levels were measured in the increased samples from the serum and urine samples. Urine angiotensinogen levels were measured on the 15th and 30th days of the followed-up patients. Patients who could be followed up from the beginning date were re-evaluated 3 months later and the status of renal functions was recorded by measuring serum creatinine level. For the study, residual samples from serum and urine samples taken for routine tests were used. In this study, pregnant women, patients with angiotensin converting enzyme inhibitors (ACEI) and angiotensin receptor blocker (ARB), aldesteron receptor antagonist drug use at the time of diagnosis, patients with postrenal AKI, patients with malignancy, chronic liver disease or multiorgan failure, patients with a diagnosis of sepsis patients were not included.
Findings: Seventy nine patients with AKI were included in the study. Of them, 44 (56%) were male and 35 (44%) were female. When the patients were divided according to the stage of KDIGO, 54 patients were stage 1, 17 patients were stage 2, and 8 patients were stage 3. The number of patients who died during the study period was 46 (58%). In our study, urinary angiotensinogen/urinary creatinine (UAGT /UCr) levels at the diagnosis of AKI were found to be statistically significantly higher in KDIGO stage 3 compared to KDIGO stage 1 and 2 patients (p <0.001). Although UAGT / UCr levels were higher in patients who received hemodialysis and those who died, the differences were not statistically significant (p> 0.05). It was observed that there was a positive correlation between UAGT/ UCr level at the diagnosis and creatinine level at 3 months (r = 0.408, p = 0.053).
Results: The results of our study suggest that urinary angiotensinogen levels can be used as an indicator of acute kidney injury severity. In order to better demonstrate the early diagnosis and prognostic importance of urinary angiotensinogen in acute kidney injury, clinical studies involving a large number of cases are needed.
Key Words: Acute Kidney Injury, Creatinine, Urinary Angiotensinogen, NGAL, KIM-1, IL-18