İmmediyat implant uygulamalarında membran kullanımının rolü
The Role of the barier membran using in immediat implantation
Yazar: ÖZKAN CEM DİLEK
Danışman: PROF.DR. TAYFUN ÖZDEMİR
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Oral İmplantoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 1999
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
100 10. ÖZET Implant uygulamalarında temelde geleneksel ve immediyat olmak üzere 2 farklı uygulamaya Taşlanmaktadır. Her iki uygulamanın birbirlerine karşı avantaj ve dezavantajları vardır, immediyat uygulamanın en önemli dezavantajı operasyon sonrası implant ve doğal diş çekim boşluğunun hacimsel farklılığından oluşan peri- implanter defektlerdir. Araştırmamızda immediyat olarak yerleştirilmiş implantların etrafında oluşan peri-implanter defektlerin tedavisinde bir bariyer membran kullanarak, defektlerin dikey yöndeki kemik seviyelerindeki değişimleri incelenmiştir. Araştırmada Pitt-Easy Bio Oss implant sistemi ve bariyer membran materyali olarak TefGen-FD kullanılmıştır. Çekim endikasyonu uygun görülmüş olan doğal dişlerin çekimlerinin yapıldığı seansta implantlar çekim boşluklarına yerleştirilmiştir. İmplantların yerleştirilmesinde atravmatik bir teknik, çekim boşluğunun iyi bir şekilde kürete edilmesi gibi immediyat implantasyon temel prensiplerine uyulmuştur. Araştırma klinik bir çalışmadır. Klinik çalışmadan elde edilen veriler istatistiksel olarak incelenip, değerlendirilmiştir. Araştırmamızdaki değerlendirmeler 3 deney grubu ve bir kontrol grubu olmak üzere 4 grup üzerinden yapılmıştır. Dört ayrı gruptaki uygulamalar şu şekildedir:. Birinci grupta membran kullanılarak peri-implanter defektlerde yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu tekniği uygulanmıştır.101. İkinci grupta membran ve kemik greft materyali beraber kullanılarak peri- implanter defektlerin tedavisinde kombine yönlendirlmiş kemik rejenerasyonu tekniği uygulanmıştır.. Üçüncü grupta sadece kemik greft materyali kullanılarak peri-implanter defektlerde kemik rejenerasyonu uygulaması yapılmıştır.. Dördüncü grupta hiçbir ogmantasyon uygulaması yapılmadan kontrol grubu olarak implantlar bu şekilde iyileşmeye bırakılmıştır. İmplantların etrafındaki defektlerin derinliğinin ölçülmesinde standart bir periodontal sond kullanılmıştır. Ölçümler implantların tepe noktası referans kabul edilerek dikey yönde en derin defekt bölgesi ölçülmüştür. Sond implant dikey aksına paralel tutulmuştur. İmplantlar osteointegrasyon süresi kabul edilen alt çenede 4 ay, üst çenede 6 ay iyileşmeye bırakılmıştır. İyileşme döneminden sonra, postların uygulanması amacıyla flaplerin kaldırılması suretiyle implanlann üstleri açılmıştır. Bu seansta operasyon sırasındaki sondla yapılan defekt ölçümleri aynı kurallar çerçevesinde tekrarlanmıştır. İki ayrı döneme ait elde edilen veriler kıyaslanmıştır ve istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. İstatistiksel değerlendirmeler şu şekildedir: 1. Uygulamalar arasında, implantlar etrafmdaki kemik rejenerasyonu miktarının farklılıkları istatistiksel olarak incelenmiştir 2. İmplantlar etrafında elde edilen kemik rejenerasyonu, uygulamalara göre yüzdeler (%) şeklinde incelenmiştir. 3. Uygulamalarda göre defektlerde elde edilen 1. ve 2. ölçümlerdeki toplam değerler incelenmiştir. 4. Defekt başına elde edilen toplam kemik miktarı incelenmiştir.102 Araştırmada 4 ayrı grup söz konusu olduğundan dolayı "Kruskal Wallis Oneway Anova" istatistik analiz yönteminden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular ve istatistiksel değerlendirmeler sonucunda kombine yönlendirlimiş kemik rejenerasyonu uygulanmış olan 2. grupta en yüksek oranda kemik rejenerasyonu sağlandığı görülmüştür. Bu grupta defekt başına 0,96 mm ve % 43,4 oranında kemik rejenerasyonu sağlandığı tespit edilmiştir. Bu grubu takiben en yüksek düzeyde, yönlendirlimiş kemik rejenerasyonu tekniği uygulanmış olan 1. grupta % 42,8 oranında ve defekt başına 0,71 mm kemik rejenerasyonu ile elde edilmiştir. Bu iki grubun az miktardaki sayısal farklılığı istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Bu iki grubun, hiçbir ogmantasyon uygulaması yapılmamış olan 4. kontrol grubu ile görülen sayısal farklılığı istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar vermiştir. Sadece kemik greft materyali uygulanmış olan 3. deney grubunda kontrol grubuna göre daha iyi sonuçlar alındığı görülmüş, fakat farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.. Kontrol grubunda ki defektlerde % 20,6 oranında bir rezorpsiyona raslanmıştır. Fakat 4. grupta elde edilen bu değerler literatürde bildirilen değerlerle kıyaslandığında implantlar etrafında operasyon sonrası görülen rezorpsiyon miktarları sınırlan içinde olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, immediyat olarak uygulanmış implantlann etrafmda görülen kemikiçi defektlerin tedavisinde membran kullanılarak daha başarılı sonuçlar alındığı saptanmıştır.

Abstract:
103 11. SUMMARY (INGLIZCE OZET) There are principally two different treatments in implant theraphy: Conventional and immediately implantation. It's well known, that both of the treatments have their advantages and disadvantages. For the immediat implantation, the most important disadvantage is that the different volumes of implants and sockets of the extracted natural teeth, which results in peri-implanter defects. In our study, we first have used barrier membranes in order to treat intraosseous defects. Afterwards, we have investigated the vertical changes of these defects. In the study, Pitt-Easy Bio Oss implants and TefGen-FD barrier membranes were used. At the same seance, the implants were implanted carefully with an atravmatic surgery into the sockets of the natural teeth, after they were extracted. All the sockets were exactly currated in order to remove the periodontal ligaments. The investigation is a clinical study. After the experimental part of the study, all the findings were evaluated statisticaly. In our study, we have used four groups, composed of 3 experimentaly groups and a control group. The applications of four different treatments are as follows: 1. In the first group, only barrier membranes were used to apply guided bone regeneration in periimplanter defects, 2. In the second group, membranes and bone grafts were used to apply combine guided bone regeneration in periimplanter defects, 3. In the third group, only bone grafts were used in order to treat peri-implanter defects.104 4. In the fourth group, no augmentation material was used at the peri-implanter defects. A standart periodontal probe was used to measure the depth of the peri- implanter defects. The measurements were taken verticaly from the top of the implant to the deepest point of the defects. The probe was applied parallel to the vertical axis of the implant. Then the implants were left healing 4 months in the lower jaw and 6 month in the upper jaw during the osteointegration period.. After the healing period, the flaps were opened in order to apply the posts. At the same time the defect measurements were repeated as in the first measurement. The diagnosis which belong to two different periods were compared and evaluated statisticaly. The statisticaly evaluation are as follows: 1. The level of peri-implanter bone regeneration were evaluated statisticaly, 2. The level of the peri-implanter bone regeneration were evaluated as percentages 3. The level of the defects from the first and second measurements were evaluated, '4. The total level of the regeneration in each peri-implanter defect was evaluated. "Kruskal Wallis One Way Anova" statistical method was used in the study. After all findings and evaluations, the highest level of bone regeneration was diagnosed in the second group, where combine guided bone regeneration were used. In this group 0,96 mm and 43,4 % bone regeneration was found in each defect. Second highest bone regeneration was found in the first group, where guided bone regeneration were used. In this group 42,8 % and in each defect 0,71 mm bone105 regeneration was observed. The difference between these two groups is not found statistical significant. The comparison of these two groups with the control group shows a statisticaly significant difference. The third group, where only bone graft was used, also shows a difference from the control group, but it is not statisticaly significant. 20,6 % resorption was diagnosed in the control group. But the comparison the control group results with the literature shows that the resorption level is acceptable. Finally we can conclude that, application of membranes pronide more successful results in the treatment of periimplanter defects.