Tüm vücut antrenmanları ve bölgesel vücut antrenmanlarının kuvvet performansına etkisi
Effect of full body training and split body training on strength performance
Yazar: MEHMET EMİN SEYHAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ŞÜKRAN ARIKAN
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Antrenörlük Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Spor = Sports
Dizin: Antrenman = Training ; Kas kuvveti = Muscle strength ; Spor = Sports ; Spor performansı = Athletic performance ; Sporcular = Sportsmen

Özet:
Bu çalışmanın amacı genç yetişkinlerde tüm vücut ve bölgesel vücut antrenmanlarının kuvvet performansına etkisini incelemektir. Araştırmaya yaşları 18-30 arasında değişen, sağlıklı, düzenli olarak egzersiz yapmayan, toplam 30 yetişkin (20 deney, 10 kontrol) genç erkek gönüllü katılmıştır. Deney grubunu oluşturan bireyler tüm vücut ve bölgesel vücut antrenmanları uygulamak üzere iki gruba ayrılmıştır. Tüm katılımcıların çalışma öncesi ve sonrasında yaş, boy uzunluğu, vücut ağırlığı ve vücut yağ yüzdeleri (VYY) belirlenmiştir. Ayrıca deneklerin sırt, bacak, el kavrama kuvvet test ölçümleri ve belirlenen egzersizlere ait 1 tekrar maksimum (1TM) kuvvet değerleri tespit edilmiştir. Antrenman grubunu oluşturan bireylere 8 hafta, haftada 3 gün 1TM 'nin %70-80 şiddetinde 60 dakika alt ve üst ekstremitelere yönelik farklı egzersizlerden oluşan antrenman programı uygulanmıştır. Kontrol grubu ise herhangi bir egzersiz programına dahil edilmemiştir. Araştırma kapsamında elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, SPSS 22.0  istatistik paket programı kullanılmıştır. Normallik analizi Shapiro Wilk testi ile gerçekleştirilmiştir. Normal dağılım gösteren değişkenlerin karşılaştırılmasında 3 (gruplar) x 2 (ölçümler) karışık ölçümler için iki faktörlü ANOVA kullanılmıştır. Bağımsız grupların karşılaştırılmasında tek yönlü ANOVA ve Post Hoc testlerinden LSD ve Dunnett's C, bağımlı grupların karşılaştırılmasında ise t-testi kullanılmıştır. Normal dağılım göstermeyen değişkenlerin karşılaştırılmasında, bağımsız çoklu grupların karşılaştırılmasında Kruskall Wallis H, bağımsız grupların ikili karşılaştırılmasında Mann Whitney U ve bağımlı grupların ikili karşılaştırılmasında Wilcoxon testi uygulanmıştır. İstatistiksel önem düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Araştırma bulgularına göre tüm katılımcıların VYY, sırt, bacak ve el kavrama değişkeni için ana ölçüm etkisi ve grup x ölçüm etkileşiminin anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Ön test- son test karşılaştırmaları sonucunda bölgesel antrenman grubu ve tüm vücut antrenman grubuna uygulanan antrenman sonrasında sırt, bacak ve el kavrama kuvvetlerinin anlamlı düzeyde artış gösterdiği (p<0,05), kontrol grubunda ise herhangi bir farklılık göstermediği saptanmıştır (p>0,05). Antrenman gruplarının son test sırt, bacak ve el kavrama kuvvet değerleri kontrol grubundan daha yüksek olduğu fakat antrenman grupları arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05). Ayrıca tüm egzersizlerdeki 1TM kuvvet ölçümlerinde ana grup etkisi, ana ölçüm etkisi ve grup x ölçüm etkileşiminin anlamlı olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Tüm egzersizlerdeki 1TM kuvvet değerleri hem tüm vücut hem de bölgesel antrenman yapan gruplarda önemli düzeyde artarken (p<0,05), antrenman grupları arasında fark olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05).
Sonuç olarak düzenli yapılan bölgesel ve tüm vücut kuvvet antrenmanlarının statik ve dinamik kuvvet değerlerini benzer şekilde artırdığı fakat VYY değerinin azaltılmasında tüm vücut antrenman programının bölgesel antrenman programına göre daha etkili olduğu söylenebilir. 
Anahtar kelimeler: Antrenman;Bölgesel vücut; Egzersiz; Kuvvet; Tüm vücut

Abstract:
The aim of this study was to investigate the effect of full body and split body training on strength performance in young adults. A total of 30 adult (20 experimental, 10 control) young male volunteers, aged between 18-30 years, who were healthy and not exercising regularly, participated in the study. The individuals in the experimental group were divided into two groups to perform full body and split body training. Age, height, body weight and body fat percentages (BFP) of all participants were determined before and after the study. In addition, the back, leg, hand grip strength test measurements of the subjects and 1 repetition maximum (1 RM) values of the determined exercises were measured. Training program consisting of different exercises for lower and upper extremities for 60 minutes at the intensity of %80 of 1 RM for 8 weeks, 3 days a week was applied to the individuals in the training group. The control group was not included in any exercise program. SPSS 22.0 statistical package program was used in the evaluation of the data obtained within the scope of the research. Normality analysis was performed by Shapiro Wilk test. Two-factor ANOVA was used for 3 (groups) x 2 (measurements) mixed measurements in the comparison of variables with normal distribution. LSD and Dunnett's C, one-way ANOVA and Post Hoc tests were used to compare independent groups, and t-test was used to compare dependent groups. Kruskall Wallis H test was used for comparison of non-normally distributed variables, Mann Whitney U test for paired independent groups, and Wilcoxon test for paired comparison of dependent groups. Statistical significance level was accepted as 0,05. According to the findings of the study, the main measurement effect and group x measurement interaction were significant for the BFP, back, leg and hand grip variables of all participants (p <0.05). As a result of the pre-test and post-test comparisons, it was found that the back, leg and hand grip strength increased significantly after the training applied to the split training group and the full body training group (p <0.05), and no difference was found in the control group (p>0,05). It was found that the last test back, leg and hand grip strength values of the training groups were higher than the control group but there was no significant difference between the training groups (p>0.05). In addition, the main group effect, main measurement effect and group x measurement interaction were found to be significant in 1 RM strength measurements in all exercises (p<0.05). 1 RM strength values in all exercises increased significantly in both full body and split body training groups (p <0.05), but no difference was found between training groups (p>0.05). As a result, it can be said that regular split and full body strength training increases the static and dynamic strength values in a similar way, but the full body training program is more effective than the split training program in decreasing the BFP value.
Key words:Exercise; Full Body; Split Body; Strength; Tranining