Kronik inmeli hastalarda gastroknemius kas mimarisi ile fonksiyonel kapasite arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Determining the relationship between gastrocnemius muscle architecture and functional capacity in patients with chronic stroke
Yazar: SİNAN TUNA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ CİHAN CANER AKSOY ; DR. ÖĞR. ÜYESİ SEVDA ADAR
Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: İnme = Stroke

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, inmeli hastaların gastroknemius kas
mimarisi parametreleri ile fonksiyonel kapasiteleri ve tanımlayıcı özellikleri
aralarındaki ilişkinin belirlenmesidir.
Gereç – Yöntem: Çalışmamız kronik inmeli 33 bireyle
gerçekleştirilmiştir. Kas mimarisi değerlendirmesi için ultrasonografik
görüntülemeden yararlanılmıştır. Gonyometrik ölçümle dorsifleksiyon hareket
açıklığı, modifiye ashworth skalası ile spastisite değerlendirilmesi, süreli kalk ve
yürü testi, fonksiyonel uzanma testi ve berg denge ölçeği ile denge
değerlendirmesi ve 10 metre yürüme süresi ile yürüme hızı değerlendirmesi
gerçekleştirilmiştir. Parametreler arasındaki ilişkiler uygun istatistiksel yöntemler
kullanılarak incelenmiştir.
Bulgular: Yapılan analizlerde bireylerin yaşları ile gastroknemius kas
mimari parametrelerinden kas kalınlıkları arasında orta düzeyde (p<0,05; r=-
0,50), inmeden itibaren geçen süre ile fasikül uzunluğu arasında zayıf düzeyde
(p<0,05; r=0,35); pennasyon açısı arasında ise orta düzeyde (p<0,05; r=0,40) bir
ilişki tespit edilmiştir. Katılımcıların inmeden itibaren geçen süreleri ile plantar
fleksör kas spastisiteleri arasında zayıf düzeyde bir ilişki tespit edilmiştir (p<0,05;
r=0,37). Katılımcıların yaşları ile 10 metre yürüme süresi (p<0,05; r=0,45) ve
süreli kalk ve yürü testi sonuçları arasında zayıf düzeyde (p<0,05; r=0,42);
fonksiyonel uzanma testi ile orta düzeyde (p<0,05; r=-0,39) bir ilişki tespit
edilmiştir. Kas mimarisi parametreleri ile fonksiyonel kapasite arasında ilişki
tespit edilmemiştir (p>0,05).
Sonuç: Yaş arttıkça kas mimarisi parametrelerinden kas kalınlığı
azalmakta, yürüme hızı ile statik ve dinamik denge kötüleşmektedir. İnmeden
itibaren geçen süre uzadıkça kas mimarisi parametrelerinden fasikül uzunluğu
artmakta ve pennasyon açısı daralmaktadır. Kas mimarisi parametreleri ile
fonksiyonel kapasite arasında ilişki belirlenmemiş olmasının inmenin kas
mimarisi üzerindeki etkilerinin zaman içinde fonksiyonel açıdan kompanse
edilmesinden kaynaklandığını düşünmekteyiz. Mevcut yayınlar erken dönemde
kas mimarisinin değiştiğini belirtmekte fakat uzun vadede kas mimarisi
fonksiyonlara göre yeniden şekillenmektedir. Bu nedenle uzun vadede kas
mimarisi değişiklikleri tekrar değişime uğradığı için fonksiyonların bir göstergesi
olmaktan çıkmaktadır.
Anahtar kelimeler: İnme, Kas mimarisi, Fonksiyonel kapasite, Yürüme
hızı, Denge

Abstract:
Aim: The aim of this study is to determine the relationship between
gastrocnemius muscle architecture parameters and functional capacities and
descriptive features of stroke patients.
Materials and Methods: Our study was carried out with 33 individuals
with chronic stroke. Ultrasonographic imaging was used for the evaluation of
muscle architecture. Dorsiflexion range of motion with goniometric measurement,
spasticity evaluation with Modified Ashworth Scale, balance evaluation with
Timed Up and Go Test, Functional Reach Test and Berg Balance Scale, and
walking speed with 10 meters walking time were evaluated. The relationships
between the parameters were examined using appropriate statistical methods.
Results: In the analyzes performed, there was a moderate level between
the ages of the individuals and the muscle thickness, which is one of the
gastrocnemius muscle architectural parameters (p<0.05; r=-0.50), and a weak
level between the time elapsed since the stroke and the length of the fascicle
(p<0.05; r=0.35); A moderate (p<0.05; r=0.40) relationship was found between
pennation angle. A weak correlation was found between the participants' time
since stroke and their plantar flexor muscle spasticity (p<0.05; r=0.37). There was
a weak correlation between the age of the participants and 10 meters walking time
(p<0.05; r=0.45) and Timed Up and Go Test results (p<0.05; r=0.42); A moderate
(p<0.05; r=-0.39) relationship was found with the functional reach test. No
relationship was found between muscle architecture parameters and functional
capacity (p>0.05).
Conclusion: As age increases, muscle thickness, one of the muscle
architecture parameters, decreases, and walking speed and static and dynamic
balance deteriorate. As the time elapsed since the stroke increases, the fascicle
length, which is one of the parameters of muscle architecture, increases and the
pennation angle narrows. We think that the lack of a relationship between muscle
architecture parameters and functional capacity is due to the functional
compensation of the effects of stroke on muscle architecture over time. Current
publications indicate that muscle architecture changes in the early period, but in
the long term, muscle architecture is reshaped according to functions. For this
reason, in the long term, changes in muscle architecture cease to be an indicator of
functions, as they change again.
Keywords: Stroke, Muscle architecture, Functional capacity, Walking