Stop-bang skoru ile oksijen rezerv indeksi ve zor havayolu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between the stop-bang score with oxygen reserve index and difficult airway
Yazar: ILKA DİLAY ALP
Danışman: DOÇ. DR. BENGÜ GÜLHAN KÖKSAL
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Entübasyon = Intubation ; Hipoksi = Hypoxia ; Oksijen = Oxygen ; Oksijen satürasyonları = Oxygen saturation ; Uyku apne sendromları = Sleep apnea syndromes

Özet:
Amaç: Bu çalışmada; genel anestezi altında opere edilecek olan hastaların STOP-BANG skoruna göre iki gruba ayrılarak oksijen rezerv indeksi (ORİ) ile değerlendirilmesi, ikincil olarak da bu hastalarda olası zor hava yolunun belirlenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Etik kurul onayı ve hasta onamları alındıktan sonra prospektif planlanan çalışmaya; elektif cerrahi nedeniyle endotrakeal entübasyon uygulanan, Amerikan Anestezistler Derneği (ASA) I-III risk grubunda, 18-65 yaş arası 72 hasta alındı. STOP-BANG anketi yapılan hastalar Grup D düşük risk (0-2 puan) ve Grup Y yüksek risk (3-8 puan) olarak iki gruba ayrıldı. Rutin monitörizasyona ek olarak ORİ ve serebrel oksimetre (NIRS) ile monitörizasyon yapıldı. Tüm hastalara 6 lt/dk %100 oksijen ile preoksijenasyon uygulandı, bu sürede ulaşılan en yüksek ORİ değeri ve bu değere ulaşma süresi kaydedildi. Preoksijenasyon öncesi (T1), preoksijenasyon sonu (T2), maske ventilasyonu sonu (T3) ve entübasyon sonunda (T4) tüm veriler kaydedildi. Arter kanülasyonu yapılarak preoksijenasyon öncesinde, preoksijenasyon sonunda ve entübasyon sonunda kan gazı çalışıldı. Hastaların maske ventilasyon sınıfı, Cormack-Lehane (CML) skoru ve tonsil boyutları kaydedildi. Entübasyon sırasında stile kullanımı, Burp manevrası uygulanması ve videolaringoskop ihtiyacı kaydedildi. 
Bulgular: Grupların hemodinamik verileri, sağ ve sol NIRS ölçümleri ile PaO2 değerleri benzer bulundu. Grup Y'de preoperatif periferik oksijen satürasyonü değerleri ve preoksijenasyonda ulaşılan en yüksek ORİ değeri daha düşük, en yüksek ORİ değerine ulaşma süresi daha uzundu (p<0.05). T1 ve T2 zamanlarında ölçülen ORİ değerlerinde fark gözlenmezken T3 ve T4 zamanlarında ölçülen değerler Grup Y'de daha düşüktü (p<0.05). Grupların mallampati ve CML sınıfları benzerdi. Grup Y'de tonsil boyutları daha büyük; zor maske ventilasyonu ile stile kullanımı ve Burp manevrası ihtiyacı daha fazlaydı (p<0.05). Videolaringoskop kullanımı açısından gruplar arasında fark saptanmadı (p=0.505).  
Sonuçlar: STOP-BANG skoruna göre yüksek riskli olarak değerlendirilen obstrüktif uyku apne sendromu hastalarında ORİ kullanımının oksijenasyonu değerlendirmede faydalı olabileceğini, zor hava yolunun daha sık görüldüğü bu hastalarda preoperatif süreçte uygun hazırlık yapılması ve ORİ monitörizasyonu ile olası hipoksik durumların daha iyi yönetileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Aim: Our study aims to evaluate the clinical use of the oxygen reserve index as an early warning of possible desaturation in patients with low and high risk of OSAS according to the STOP-BANG score, and the secondary aim is to determine the difficult airway in these patients.
Materials and Methods: In this prospective study, 72 patients aged 18-65 years in the American Society of Anesthesiologists (ASA) I-III risk group who were planned to be operated under general anesthesia were included. According to the results of the STOP-BANG questionnaire, the patients were divided into two groups as Group D low risk (0-2 points) and Group Y high risk (3-8 points). In addition to routine monitoring, ORI and cerebral oximetry (NIRS) monitoring was performed. All patients were preoxygenated with 6 lt/min 100% oxygen, and the highest ORI value reached during this period and the time to reach this value were recorded. All data were recorded before preoxygenation (T1), at the end of preoxygenation (T2), at the end of mask ventilation (T3), and at the end of intubation (T4). Arterial cannulation was performed and blood gas was studied before preoxygenation, at the end of preoxygenation, and at the end of intubation. Mask ventilation classification, Cormack-Lehane (CML) score and tonsil size were recorded. The use of stylet during intubation, the application of the Burp maneuver, and the need for a videolaryngoscope were recorded.
Results: Hemodynamic data, right and left NIRS measurements, and PaO2 values of the groups were found to be similar. In Group H, preoperative peripheral oxygen saturation values and the highest ORI value reached in preoxygenation were lower and the time to reach the highest ORI value was longer (p<0.05). While no difference was observed in the ORI values measured at T1 and T2 times, the values measured at T3 and T4 times were lower in Group H (p<0.05). Mallampati and CML classes of the groups were similar. Tonsil sizes were larger in Group H; difficult mask ventilation and need for stylet use and Burp maneuver were higher (p<0.05). There was no difference between the groups in terms of videolaryngoscope use (p=0.505).
Conclusion: We think that the use of ORI in patients with obstructive sleep apnea syndrome who are considered to be at high risk according to the STOP-BANG score may be useful in the evaluation of oxygenation, and that possible hypoxic conditions will be better managed with appropriate preparation in the preoperative process and ORI monitoring in these patients in whom difficult airway is more common.