Besi sığırı ve kesimhane ortamında metisiline dirençli staphylococcus aureus (MRSA) prevalansı
Prevalence of methicillin-resistant staphylococcus aureus (MRSA) in beef cattle and slaughterhouse environment
Yazar: RUHAL KIVRAK
Danışman: PROF. DR. HÜSNÜ ŞAHAN GÜRAN
Dicle Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Gıda Hijyeni ve Teknolojisi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Besin Hijyeni ve Teknolojisi = Food Hygiene and Technology ; Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine

Özet:
Amaç: Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) zoonotik potansiyele sahip önemli bir patojen olarak bilinmektedir. Bu tez çalışmasında besi sığırlarına ait deri, burun, rektal ve karkas örnekleri ile padok, bıçak ve kesim hattında çalışan personel el örneklerinde MRSA varlığının belirlenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Diyarbakır ilinde faaliyet göstermekte olan bir kesimhanede besi sığırlarından rektal (n:100), deri (n:100), karkas (n:100) ve burun (n:100) örneği ile padok (n:10), bıçak (n:10) ve personel el (n:14) örneği olmak üzere toplam 434 örnek toplandı. MRSA selektif besiyerinde üreyen MRSA şüpheli koloniler PCR ile nuc, mecA ve mecC gen varlığı yönünden analiz edildi. Şüpheli izolatlarda sefoksitin duyarlılığı EUCAST tarafından önerildiği şekilde disk difüzyon yöntemi ile gerçekleştirildi.
Bulgular: Analiz edilen örneklerde MRSA prevalansı % 0,9 (4/434), deri örneklerinde %2 (2/100), personel eli örneklerinde %7,1 (1/14) ve bıçak örneklerinde %10 (1/10) olarak bulundu (P> 0,05). Karkas, burun, rektal ve padok örneklerinin hiçbirinde MRSA tespit edilmedi. MRSA olarak tanımlanan izolatların tümünün mecA taşıdığı ve sefoksitine dirençli olduğu bulundu. İzolatların hiçbirinde mecC geni saptanmadı.
Sonuç: Bu çalışma bulguları MRSA'nın besi sığırı ve kesimhane ortamına ait örneklerde düşük oranda da olsa bulunabileceğini göstermektedir. Bu patojen her ne kadar karkas, burun, rektal ve padok örneklerinde tespit edilmemiş olsa da besi sığır derisi, personel eli ve bıçak örneklerinde bulunmuş olması bu patojenin hayvandan insana çapraz kontaminasyonlarla geçebileceği riskini göstermektedir.
Anahtar sözcükler: Metisiline dirençli Staphylococcus aureus, mecA, mecC, besi sığırı, kesimhane, prevalans

Abstract:
Aim: Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) is known as an important pathogen with zoonotic potential. This thesis aimed to determine the presence of MRSA in skin, nasal, rectal, and carcass samples of beef cattle, as well as in samples from the paddock, knife, and hand of personnel working in a slaughterhouse.
Materials and Methods: A total of 434 samples were collected from a slaughterhouse operating in Diyarbakır province, including rectal (n:100), skin (n:100), carcass (n:100), and nasal (n:100) samples from beef cattle, as well as paddock (n:10), knife (n:10), and worker's hand (n:14) samples. Suspected MRSA colonies were analyzed by PCR for the presence of nuc, mecA, and mecC genes. Suspected isolates were tested for susceptibility to cefoxitin using the disk diffusion method recommended by EUCAST.
Results: The prevalence of MRSA in the analyzed samples was found to be 0,9% (4/434). It was 2% (2/100) in skin samples, 7,1% (1/14) in personnel hand samples, and 10% (1/10) in knife samples, with no significant difference (P> 0,05). MRSA was not detected in any of the carcass, nasal, rectal, and paddock samples. All isolates identified as MRSA carried the mecA gene and were resistant to cefoxitin. No mecC gene was detected in any of the isolates.
Conclusion: The findings of this study indicate that MRSA can be exist even at low levels in beef cattle and slaughterhouse environments. Although this pathogen was not detected in any carcass, nasal, rectal, and paddock samples, its presence in cattle skin, worker's hand, and knife samples point out the risk of cross-contamination between animals and humans.