Altmışbeş yaş üstü küçük hücreli dışı akciğer kanserinde tedavi modalitelerinin karşılaştırılması
Comparison of non small cell lung cancer treatment modalities in elderly patients
Yazar: ÖZGE KESKİN
Danışman: PROF. DR. SAİME AYŞE KARS ; PROF. DR. FATMA ALEV TÜRKER
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2013
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Akciğer neoplazmları = Lung neoplasms ; Geriatri = Geriatrics ; Karsinoma-küçük hücreli olmayan-akciğer = Carcinoma-non small cell-lung ; Komorbidite = Comorbidity ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Tıbbi onkoloji = Medical oncology ; Yaşlılar = Aged

Özet:
Bu analizde, 65 yaş üstü küçük hücreli dışı akciğer kanseri (KHDAK) tanısı olan hastaların aldıkları tedavilerin bu tedavilerle elde edilen yanıtların ve sağkalım verilerinin gözden geçirilmesi amaçlanmıştır.
2001-2012 Yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı, Medikal Onkoloji Ünitesi'nde KHDAK tanısıyla takip ve tedavi edilen 65 yaş üstü hastaların verileri geriye dönük olarak incelendi.
Analiz için yeterli verisi olan 151 hasta, merkezimizde KHDAK tanısı ile takip edilen 65 yaş üstü hastaların %33.11'ini oluşturmaktaydı. Hastaların tanı anındaki ortalama yaşı 70.19±4.93 idi. Charlson komorbidite indeksleri, komorbid hastalıkları ve ikinci maligniteleri temel alınarak hesaplandı. Hastaların Charlson komorbidite indeksleri 2 ile 7 arasında değişiyordu. Hastaların tanı anındaki yaşı ile komorbidite indekslerinde gözlenen artış arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.05). En sık gözlenen histoloji adenokanser idi (%57.6). Tüm grup içinde 28 hastaya (%18.7) küratif cerrahi tedavi uygulanmıştı ve 11 hasta adjuvan tedavi almamıştı: 8 hastanın evre IA hastalığı olması nedeniyle, 3 hastaya ise komorbiditeleri ve performans durumlarının uygun olmaması nedeniyle adjuvan tedavi verilememişti. Adjuvan tedavi alan grupta (17 hasta), progresyonsuz sağkalım (PFS) 32 hafta (SD:2.9; %95GA: 26.2-37.8 hafta), genel sağkalım 74.5+ ay olarak bulundu.
Lokal ileri grupta (evre III) 19 hasta vardı. Bu hastaların 11'ine (%57.9) radyoterapi uygulanmıştı. İki hasta radyoterapiyi kemoterapiden sonra adjuvan olarak almış, 9 hasta (%47.3) 1. basamak tedavi olarak radyoterapi almıştı. Altı
iii
hastaya eş zamanlı kemo-radyoterapi uygulanmıştı. Konkomitan tedavi uygulanan hastaların 3'ü platin temelli kombinasyon, 3'ü tek ajan platin ile radyoterapi almıştı. Bu grupta 3 hasta sadece radyoterapi almıştı.
Metastatik hastalığı olan grupta, birinci basamak tedavi uygulamasında en sık kullanılan rejim paklitaksel-platin kombinasyonu (%43.8) idi. Birinci basamak kemoterapi alan hasta grubunda, progresyona kadar geçen süre (TTP) 66 hafta (SD:19.1; %95GA: 28.6-103.4 hafta) (monoterapi kolunda 16 hafta, kombinasyon kolunda 70+ hafta) olarak bulundu. İki tedavi kolu arasında gözlenen fark anlamlı idi (p=0.038). Fakat bu fark genel sağkalıma yansımıyordu (kombinasyon tedavisinde 28 ay, monoterapide 34.5+ ay) (p=0.86). İkinci (%77.6) ve üçüncü (%62.5) basamak tedavide monoterapi daha fazla oranda kullanılmıştı. Monoterapi kolunda olan hastalar daha fazla oranda 2., 3. ve 4. basamak tedavi almışlardı.
Genel sağkalımı etkileyen tek faktör performans skoru (PS) olarak bulundu. PS 0 ve 1 olan hastalarda ortalama 92.44+ hafta genel sağkalım elde edilirken, 2 ve 3 olan hastalarda ise 13.17+ hafta idi (p<0.05).
Sonuç olarak, geriatrik yaş grubunda tedavi planı yapılırken hastanın yaşı tek başına etken olmamalıdır. Hastanın performansı, komorbid hastalıkları da göz önünde bulundurularak bir karar verilmelidir.
Anahtar Kelimeler: küçük hücreli dışı, akciğer kanseri, geriatri, komorbidite indeksi

Abstract:
This is a retrospective analysis of patients older than 65 years, who were treated and followed-up for non small cell lung cancer (NSCLC) between 2001-2012 at Medical Oncology Unit of Hacettepe University Medical School. We aimed to evaluate the response rates and survival data of the patients from file records.
The files of 151 patients were suitable for analysis and they represented 33.11% of all non small cell lung cancer cases older than 65 years who were followed up at our center. The mean age of the patients was calculated as 70.19±4.93. Charlson comorbidity index was calculated taking into consideration the comorbid diseases and second malignancies of the patients. Charlson comorbidity index ranged between 2 and 7. The comorbidity indices showed a parallel rise with increasing age at diagnosis (p<0.05). The most common histology was adenocarcinoma (57.6%). Twenty-eight patients (18.7%) had undergone curative surgery and eleven of these cases had not received adjuvant treatment. The reasons for not delivering adjuvant therapy to these patients were, stage IA disease in 8 patients, comorbidities and poor performance status in 3 patients. Progression-free survival and overall survival of the remaining patients who received adjuvant therapy were 32 weeks (SD:2.9; 95% CI: 26.2-37.8 weeks) and 74.5+ months, respectively.
Eleven (57.9%) of 19 patients with locally advanced disease had received radiotherapy. Two patients received adjuvant radiotherapy following chemotherapy and 6 of the remaining 9 patients were treated with concurrent chemoradiotherapy. These cases received platinum-based combination therapy. Three patients were treated with radiotherapy alone, in the first-line setting.
Among patients with metastatic disease, paclitaxel-platinum combination (43.8%) was the most commonly used first- line regimen. In this group, time to progression was 66 weeks (SD:19.1; 95% CI: 28.6-103.4 weeks) (median 16 weeks and 70+ weeks in monotherapy and combination arms, respectively). The
v
difference between the treatment groups was statistically significant (p=0.038). However, this difference did not have an impact on the overall survival (median 28 months and 34.5+ months in combination and monotherapy arm, respectively) (p=0.86). Single agent therapy was more frequently used in the second (77.6%) and the third- line (62.5%) treatments. Patients in the monotherapy arm more frequently received 2nd, 3rd and 4th line treatment compared to the combination arm.
Karnofsky Performance Status (KPS) was found to be the only determinant to effect overall survival. Overall survival was 92.44+ weeks in patients with performance status of 0 and 1, whereas 13.17+ weeks in patients with performance status of 2 and 3 (p<0.05).
In conclusion, age should not be the only factor to be taken into account when planning the treatment of geriatric patients, but performance status and comorbidities should be considered as well.
Key words: non-small cell, lung cancer, geriatrics, comorbidity index