Tavşanlarda latent süreleri farklı uygulanan periosteal distraksiyon osteogenezisi ile elde edilen yeni kemik dokularının klinik ve radyolojik olarak değerlendirilmesi
Clinic and radiologic examine of new bone obtained by periosteal distraction osteogenesis applied with two different latent period in rabbits
Yazar: HASAN AYBERK ALTUĞ
Danışman: DOÇ.DR. YAVUZ SİNAN AYDINTUĞ
GATA / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2004
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
VII.OZET Alveolar kemik kayıplarının en sık görülen sebepleri arasında periodontal hastalıklar, travma, oral kanser rezeksiyonları ve gelişimsel nedenler gelir. Kemik greftleri, alloplastik ve allojenik materyallerin kullanılması, yönlendirilmiş doku rejenerasyonu distraksiyon osteogenezisi bu kemik kayıplarının tedavisinde kullanılmaktadır. Bazı araştırmacılar bu tedavilere alternatif periosteal distraksiyon osteogenezisini savunmaktadır. Periosteal distraksiyon osteogenezisi periostun kemik yüzeyinden kademeli olarak distraksiyonu ile yeni kemik formasyonunun sağlandığı biyolojik bir olaydır. Yeni kemik formasyonunda periostun yüksek vaskülarizasyona sahip osteoblastik tabakası aktif rol alır. Bu çalışmanın amacı tavşanlarda latent periyodun periosteal distraksiyon üzerine etkisini araştırmaktır. Otuz altı adet erkek Yeni Zelanda tavşanın alt çenesinin lateral yüzüne kliniğimizde tasarlanan distraktörler uygulandı. Latent periyodun etkisini ölçmek üzere, 1 8'erli 2 gruba ayrılan tavşanlardan Grup 1'e 7 günlük, Grup 2'ye 1 günlük latent periyot sonrasında 10 gün süreyle günlük 0.5 mm distraksiyon uygulandı. Deneklerin distraktör uygulanmayan diğer tarafları kontrol tarafı olarak kabul edildi. Her iki grup 3 alt gruba ayrıldı. Tüm alt gruplarda denekler 6'şarlı olacak şekilde 15., 30. ve 60. günlerde sakrifiye edildi. Elde edilen tüm örnekler klinik, radyolojik ve histopatolojik olarak değerlendirildi. Periosteal distraksiyon osteogenezisin minimum travma oluşturması, ödem ve enfeksiyonun daha az görülmesini sağlamaktadır. Latent periyodun klinik olarak PDO üzerine etkisinin gözlenmediğini söylemek mümkündür. PDO'da en az 30 günlük konsolidasyon süresine ihtiyaç duyulduğunu düşünmekteyiz. Histopatolojik değerlendirmelerde Grup 1 ve Grup 2 arasında yeni oluşan kemiğin kalitesi açışından fark izlenmedi. Tüm distraktörler çalışma sonuna kadar stabilitesini korudu. Sonuçta 1 veya 7 günlük latent periyot en az 30 günlük konsolidasyon uygulanan periosteal distraksiyon osteogenezisi ile önemli ölçüde kemik formasyonu sağlandı. 75

Abstract:
VIII. SUMMARY Common causes of alveolar bone loss are periodontal disease, trauma, oral cancer resection and developmental deformity. Bone grafting, alloplastic and allogenic materials, guided bone regeneration and distraction osteogenesis are all used to repair an alveolar deficiency. Some researchers suggest periosteal distraction osteogenesis as an alternative to these treatments. Periosteal distraction osteogenesis (PDO) is a biologic procedure which provides new bone formation on the bone surface via distraction of periosteum from bone, gradually. In the new bone formation, highly vascularized internal region which is called an osteoblastic layer acts an active role. The purpose of our study was to develop a rabbit model for PDO and to define the effects of latency on the bone formation. Custom-made distractors were placed on the lateral surface of mandible in 36 adult male New Zeland rabbits. For analysis of latency, distractors were activated after 7 (n=18, Group 1) or 1 (n=18, Group 2) days (latent period) at the rate of 0.5 mm/d (10 days of distraction period). Contralateral side of the mandible served as the control. Both groups were divided into 3 subgroups. In all subgroups, 6 rabbits were sacrificed at the end of the consolidation period (15th days, 30th and 60th days). All specimens were evaluated clinical, radiological and histopathological. We think that by applying PDO, minimum trauma occurs in the application area which leads to less oedema and infection. It's possible to say that the effect of latent period on PDO has not been observed clinically. We think that in PDO, at least 30 days of consolidation period is required. In Histopathological evaluation, the difference between Group 1 and Group2 by means of the quality of new-formed bone has not been observed. All distractors remained rigidly fixed to the lateral surface of the mandible. The results demonstrated that substantial amounts of bone can be produced by PDO (minimum consolidation period=30 days) with 1 day or 7-days of latency period. 76