Kalsiyum fosfat esaslı greft materyallerinin implant çevresinde oluşan dehisens defektlerindeki rejeneratif etkisinin histolojik ve histomorfometrik incelenmesi
Histolojic and histomorphometric evaluation of an injectable calcium phosphate cement applied to experimental peri-implanter dehiscence defects: A dog study
Yazar: VOLKAN ARISAN
Danışman: PROF.DR. TAYFUN ÖZDEMİR
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Oral İmplantoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2005
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
7. Özet Oral Implantolojide cerrahi aşamada en sık karşılaşılan defekt tipi dehisenslerdir. Bu defektler çeşitli greft materyalleri ile tedavi edilmeye çalışılmış, farklı materyallerde etkinlik, uygulanabilirlik ve rejeneratif potansiyel açısından değişik sonuçlara ulaşılmıştır. Enjekte edilebilir CaP simanları, yüksek biyo-uyumluluk, kolay manipülasyon, sertleşmesi sayesinde bölgede yer tutucu görevi yapması, osteoindüktif ve antimikrobiyal ajanların malzemeye katılabilmesi, teorik olarak kontaminasyon riskinin bulunmaması ve düşük maliyet gibi avantajlarla ön plana çıkmaktadır. Enjekte edilebilir CaP simanının, köpek tibiasında oluşturulmuş peri- implanter dehisens defektlerinde greft materyali olarak etkinliğini değerlendirmek amacıyla deneysel bir model oluşturulmuştur. Benzer yaş ve kiloda 5 adet beagle cinsi köpeğin proksimal tibiasında implant yuvaları oluşturulduktan sonra, yerleştirilen basamaklı silindir implantların ilk basamağına denk gelecek şekilde, vestibül kemik lameli, frezle kaldırılmıştır. Implantlar yuvalarına yerleştirildikten sonra 5,8 x 3,8 mm boyutundaki dehisens defektlerine, sertleşebilir CaP simanı enjekte edilmiş ve defekte uygun olarak şekillendirilmiştir. Simanın sertleşmesinin ardından flap suture edilmiştir. 12 haftalık iyileşme süresi içinde 4. ve 11. hafta sonunda florkrom etiketleme amacıyla sırasıyla tetrasiklin ve alizarin komplekson enjeksiyonu yapılmıştır. Sorunsuz geçen 12 hafta sonunda sakrifiye edilen deneklerden elde edilen blok biyopsilerden, non - dekalsifiye kesitler alınmış ve test ve kontrol bölgesindeki yeni kemik oluşumu, greftin operasyonda verilen şekli koruyabilmesi, biyo-uyumluluk ve histomorfometrik olarak CaP kemik- 108implant teması ve lineer kemik yüksekliği incelenmiştir. Elde edilen veriler student's t ve Mann Whitney-U testi ile karşılaştırılmıştır. Kesitlerin tamamında enjekte edilebilir CaP simanı konak kemik ile sıkı temastadır. Greft bir çok bölgede yeni kemik dokusu ile yer değiştirmiştir. Materyal, cerrahi işlem sırasında verilen şekli koruyabilmiş, enflamasyon belirtisi göstermemiştir. Bazı bölgelerde CaP simanı fazla hızlı erimiş ve oluşan boşluğa yumuşak doku yerleşmiştir. Greftin büyük oranda erimiş olmasına rağmen fakat defekt sahasının orta kısmında halen erimemiş CaP simanı görülebilmektedir. Defekt bölgesinde, implant-kemik ara yüzeyinde oluşan kemik implant yüzeyine bağlanmıştır ve histomorfometrik veriler arasında istatistiksel olarak konak kemik dokusu (kontrol) ile anlamlı fark yoktur. Buna karşın, dehisens defektinde oluşan kemiğin dikey yüksekliği ile kontrol bölgesindeki kemiğin dikey seviyesi arasında anlamlı fark tespit edilmiştir. Çalışmamızda oluşturduğumuz deney modeli limitlerinde, kullandığımız enjekte edilebilir CaP simanmın peri-implanter dehisens defektlerinde uygulanmaya müsait, yüksek biyo-uyumluluğa sahip, osteoindüktif ve antimikrobiyal komponentlerin ilavesi ile etkinliği arttırılabilir, şekillendirilmesi ve sertleşmesi sayesinde yer tutucu görevi yapabilen, manipülasyonu kolay, teorik olarak kontaminasyon riski olmayan düşük maliyete sahip bir kemik grefti olduğu söylenebilir. Klinik olarak uygulanabilir hale gelmesi için ek çalışmalara ihtiyaç vardır. 109

Abstract:
8. Summary Dehiscence defects presents the most often type of defects occurring during implant surgery. Different approaches have been made in order to achieve new bone fill and osseointegration to the implant surface within the defect region and variable results obtained. Injectable calcium phosphate (CaP) cements has promising features as high biocompatibility, ease of manipulation, space maintaining by hardening in the defect, avaibiiity for inheriting antimicrobial and osteopromotive agents, virtual absence of disease transmission and relatively low price. An experimental model was used to assess the effectiveness of the injectable CaP cement as a graft material at peri-implanter dehiscence defects created in dog tibiae. After the preparation of implant beds in the tibiae of 5 beagle dogs of similar weight and age, vestibular bone lamella was removed to the first step of the implant to be installed. Following implant installation, injectable CaP cement was applied to 5,8 x 3,8 mm sized dehiscence defects. Cement was shaped properly and following the setting of the cement the flaps is sutured. During 12 months of healing, floro-chrom labeling was performed by injecting tetracycline and alizarin complexhone is administered at the end of 4th and 11th weeks. After the uneventful healing animals were sacrificed and non-decalcified histological sections obtained. New bone fill, space maintaining, biocompatibility and bio- degradation is evaluated histologically Histomorphometric analysis is performed to compare the rate of bone to implant contact and linear bone height in the defect (test) and native bone (control) region. Student's t test and Mann-Whitney u test is used to asses the statistical significance between the groups. 110CaP cement is found to be in close contact with host bone at all sections. Material has preserved the shape given in the surgery and no signs of inflammation were seen. Graft is replaced by bone in many regions starting from the bottom of the defect and periosteal border. Cement was degraded too fast in some areas and the space remaining is invaded by soft tissue. The cement body is mostly bio-degraded but remnant core or CaP cement is still visible in the center of the defect. New bone formed at the defect region is osseointegrated to the implant surface and no statistically significant difference was found with the native bone (control) group. There was a significant difference when compared linear bone height between the test and control groups. Within the limits of our study we can conclude that the injectable CaP cement is a suitable material as a grafting material in peri-implanter dehiscence defects. The material is highly biocompatible, has the ability to gain osteoinductive and antimicrobial properties with added agents, space maintaining by hardening after being shaped, easy to manipulate, lack of contamination and relatively low priced. Further studies are needed in order to prepare the material for clinical use. Ill