Dijital çağda sınırlılık ve mekân deneyimi: Sanatsal araç olarak fotogrametri
Liminality and space experience in the digital age: Photogrammetry as an artistic medium
Yazar: BERİL DİLCAN
Danışman: DOÇ. DR. HALUK ARDA OSKAY
Kocaeli Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Plastik Sanatlar Ana Sanat Dalı / Plastik Sanatlar Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2024
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
Bu tez, dijital çağda mekânın algılanış ve deneyimleniş biçimlerinin nasıl dönüştüğünü ve fotogrametrinin bu bağlamdaki rolünü incelemektedir. Mekânın tarihsel ve teorik temelleri, mekânın ontolojik ve epistemolojik boyutları analiz edilmiştir. Dijital teknolojilerin etkisiyle mekânın zamansal ve mekânsal sınırları belirsizleşmiş, fiziksel mekânların ötesinde sanal mekânlar yaratılmıştır. Bilgi ve iletişim teknolojileri, mekânın yeniden yapılandırılmasında önemli bir rol oynamaktadır. 

Bu bağlamda, fotogrametri, mekânın dijital temsillerini yaratmada kritik bir teknik olarak öne çıkmaktadır. Kültürel mirasın korunmasında ve sanat alanında yenilikçi uygulamalara olanak tanıyan fotogrametri, fiziksel mekânların detaylı dijital modellerini oluşturarak yeni yaratım ve analiz imkanları sunmaktadır. Dijital mekânlar, izleyicilere farklı perspektiflerden deneyimleme imkânı tanıyarak sanal sergiler ve dijital müzeler gibi yeni uygulamalara kapı aralamaktadır.

Tezde, liminal mekân kavramı da önemli bir yer tutmakta olup, bu mekânlar geçiş ve dönüşüm süreçlerini temsil etmektedir. Dijital çağda liminal mekânlar, fiziksel ve sanal arasındaki sınırları bulanıklaştırarak, kullanıcıların farklı mekânsal deneyimler yaşamasına olanak tanımaktadır. Tezde elde edilen bulgular, dijital çağda mekânın yeniden şekillendiğini ve fotogrametrinin bu dönüşümdeki kritik rolünü ortaya koymaktadır. Dijital temsiller, mekânın sanatsal ve kültürel değerini koruma ve yeniden yaratma süreçlerinde önemli bir araç olarak öne çıkmaktadır. Tez ile birlikte üretilen eserde, fotogrametrinin sunduğu olanakların ve dijital temsillerin mekân deneyimini nasıl dönüştürdüğü somut bir şekilde görülebilecektir. Bu eser, dijital çağın mekân deneyimi üzerindeki etkilerini ve fotogrametrinin bu bağlamdaki rolünü deneyimleme imkânı tanımıştır.

Abstract:
This thesis examines how the ways in which space is perceived and experienced have been transformed in the digital age and the role of photogrammetry in this context. The historical and theoretical foundations, ontological and epistemological dimensions of space are analysed. With the impact of digital technologies, the temporal and spatial boundaries of space have become blurred and virtual spaces have been created beyond physical spaces. Information and communication technologies play an important role in the restructuring of space.

In this context, photogrammetry which enables innovative applications in the field of art and the preservation of cultural heritage, offers new possibilities of creation and analysis by creating detailed digital models of physical spaces. Digital spaces open the door to new applications such as virtual exhibitions and digital museums by allowing viewers to experience them from different perspectives.

In the thesis, the concept of liminal spaces also has an important place and these spaces represent transition and transformation processes. Liminal spaces blur the boundaries between physical and virtual, allowing users to have different spatial experiences. The findings of this thesis reveal the reshaping of space in the digital age and the critical role of photogrammetry in this transformation. In the work produced with the thesis, it will be seen concretely how the possibilities offered by photogrammetry and digital representations transform the experience of space. This work has provided the opportunity to experience the effects of the digital age on the experience of space and the role of photogrammetry in this context.