Sepsis hastalarında ekstrakorporeal sepsis adsorbsiyon kolonu kullanımının plazma sindekan-1 düzeyi ve mortaliteye etkisi
The effect of extracorporeal sepsis adsorption column use on plasma syndecan-1 level and mortality in sepsis patients
Yazar: ALİ İÇLİ
Danışman: PROF. DR. HÜSEYİN LEVENT YAMANEL ; DR. ORAL MENTEŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Bu araştırmada sepsis hastalarında ekstrakorporeal sepsis adsorbsiyon kolonu kullanımının plazma Sindekan-1 düzeyi ve mortaliteye etkisinin incelenmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Tek merkezli, kesitsel ve gözlemsel tasarımda Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dahiliye Yoğun Bakım Kliniğinde 25.05.2023 ve 09.06.2024 tarihleri arasında takip edilen ve dahil olma kriterlerini karşılayan sepsis tanılı hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastalar sepsis adsorbsiyon kolonu uygulananlar (Grup 1) ve uygulanmayanlar (Grup 2) olarak ikiye ayrıldı. Grup 1 Sepsiste Sağkalım Kampanyası 2021 Rehberine uygun şekilde sıvı ve antibiyotik tedavisi başlandıktan sonra  48 – 72 saat içinde ek olarak rutin uygulama kapsamında olan sepsis adsorbsiyon kolonu (Biosky® MG350) kullanılan hastalardan oluştu. Bu grupta filtre uygulamasını takip eden ilk 24 saat içinde klinik durum, tedaviye yanıt ve  plazma Sindekan-1 düzeyi dahil olmak üzere tüm laboratuvar değişkenler değerlendirildi. Grup 2 sadece sıvı ve antibiyotik tedavisi alan hastalardan oluştu. Bu grupta 48 - 72. saat aralığında klinik durum, tedaviye yanıt ve  plazma Sindekan-1 düzeyi dahil olmak üzere tüm laboratuvar değişkenler değerlendirildi. İki çalışma grubu arasında tedavi açısından tek fark sepsis adsorbsiyon kolonu kullanımı olarak belirlendi. Gruplar arasında Sindekan-1 düzeyine ek olarak APACHE II, SOFA, CCI, komorbiteler, enfeksiyonlar, solunum desteği değişkenleri, vazopressör/inotrop ihtiyacı, laboratuvar sonuçları, akut böbrek hasarı, hemodiyaliz ihtiyacı, yoğun bakımda kalış süresi, sağ kalım süresi ile 28 ve 90 günlük mortalite farklılıkları incelendi.
Bulgular: Toplam 91 hasta çalışmaya dahil edildi (yaş, ortalama±SS: 67,5±16,6). Grup 1 43 (yaş, ortalama±SS: 67,5±15,3), erkek: %62,8) ve Grup 2 48 (67,6 ±17,8, erkek: %47,9) hastadan oluştu. Gruplar ortalama yaş ve cinsiyet dağılımı açısından benzerdi. Sindekan-1 düzeyi Grup-1 (6,7 [0,95-69,36]) birim) ve Grup-2'de (5,22 [0,46-69,68]) benzer bulundu (p=0,946) ve IL-6 düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p=0,235). Grup-1 ve Grup-2'de APACHE II skoru, SOFA skoru ve Charlson Komorbidite İndeksi de benzerdi. Tedavi öncesi medyan laktat düzeyi Grup-1'de Grup-2'ye göre yüksekti (3,9 [1,3-18] ve 2,6 [0,5-14,4], p=0,006). Diğer yandan tedavi sonrası medyan laktat düzeyi açısından gruplar benzerdi (1,9 [0,4-21] ve 1,8 [0,6-28] p=0,769). Medyan laktat düzeyinde azalma görülen hasta oranı Grup-1'de daha yüksek oranda bulundu (p=0,007). Grup-1'de hem 28 günlük hem de 90 günlük mortalite daha yüksek bulundu (sırasıyla p=0,03 ve p=0,03). Grup-2'de kardiyovasküler hastalığı olanların Sindekan-1 düzeylerinin daha yüksek (p=0,01), Grup-1'de tedavi öncesi ve tedavi sonrası vazopressör ihtiyacı olan hastalarda (septik şok) medyan Sindekan-1 düzeyleri daha yüksek bulundu (srasıyla p=0,03, p=0,01). Tüm hastalarda tedavi öncesinde ve tedavi sonrasında kan Sindekan-1 düzeyi vazopressör/inotrop dozuyla zayıf düzeyde ve pozitif korelasyon gösterdi (sırasıyla r=0,268, p=0,01 ve r=0,208, p=0,04). Sindekan-1 düzeyi ile tedavi sonrası laktat düzeyi zayıf düzeyde pozitif korelasyon gösterdi (r=0,228, p=0,02). Tüm hastalarda 28 günlük mortaliteyi öngörmede tedavi sonrası kan IL-6 düzeyinin 28 günlük mortaliteyi öngörmede başarılı olabileceği gözlendi (AUC:0,773, p<0,01).
Sonuç: Sindekan-1 septik şoka sahip sepsis alt grup hastalarında bir biyobelirteç olarak kullanılabilir. İleri çalışmalarda Sindekan-1'in bir biyobelirteç olarak sepsis ve septik şokta kullanımı test edilebilir. Sitokin filtresi kullanımında zamanlamanın filtreden beklenen faydaya etki edebileceği göz önünde bulundurulmalıdır. 
Anahtar Kelimeler: İnterlökin-6, sepsis, sepsis adsorbsiyon kolonu, sitokin filtresi, Sindekan-1, yoğun bakım

Abstract:
Objective: This study aimed to investigate the effect of extracorporeal sepsis adsorption column usage on plasma Syndecan-1 levels and mortality in patients with sepsis.
Materials and Methods: This was a single-center, cross-sectional, and observational study conducted at the Gülhane Training and Research Hospital, Department of Internal Medicine Intensive Care Unit, including sepsis patients who met the inclusion criteria and were followed up between May 25, 2023, and June 9, 2024. The patients were divided into two groups: Group 1 (sepsis adsorption column used) and Group 2 (sepsis adsorption column not used). In Group 1, after the initiation of fluid and antibiotic therapy according to the Surviving Sepsis Campaign 2021 Guidelines, an additional routine sepsis adsorption column (Biosky® MG350) was used within 48–72 hours. In this group, clinical status, response to treatment, and plasma Syndecan-1 levels, among all laboratory variables, were evaluated within the first 24 hours following the filter application. Group 2 consisted of patients receiving only fluid and antibiotic therapy, with clinical status, treatment response, and plasma Syndecan-1 levels, along with other laboratory variables, evaluated within the 48–72 hour period. The only difference between the two groups in terms of treatment was the use of the sepsis adsorption column. In addition to Syndecan-1 levels, APACHE II, SOFA, CCI, comorbidities, infections, respiratory support variables, vasopressor/inotrope requirement, laboratory results, acute kidney injury, need for hemodialysis, ICU stay duration, survival time, and 28- and 90-day mortality differences were analyzed between the groups.
Results: A total of 91 patients were included in the study (mean age ± SD: 67.5 ± 16.6). Group 1 consisted of 43 patients (mean age ± SD: 67.5 ± 15.3, male: 62.8%) and Group 2 of 48 patients (67.6 ± 17.8, male: 47.9%). The groups were similar in terms of mean age and gender distribution. Syndecan-1 levels were found to be similar between Group 1 (6.7 [0.95-69.36] units) and Group 2 (5.22 [0.46-69.68] units) (p=0.946), and there was no significant difference in IL-6 levels (p=0.235). APACHE II score, SOFA score, and Charlson Comorbidity Index were also similar between the two groups. Pre-treatment median lactate levels were higher in Group 1 compared to Group 2 (3.9 [1.3-18] vs. 2.6 [0.5-14.4], p=0.006). However, there were no significant differences in post-treatment median lactate levels between the groups (1.9 [0.4-21] vs. 1.8 [0.6-28], p=0.769). The proportion of patients with a decrease in median lactate level was higher in Group 1 (p=0.007). Both 28-day and 90-day mortalities were higher in Group 1 (p=0.03 and p=0.03, respectively). In Group 2, patients with cardiovascular disease had higher Syndecan-1 levels (p=0.01), and in Group 1, patients requiring vasopressors before and after treatment (septic shock) had higher median Syndecan-1 levels (p=0.03 and p=0.01, respectively). In all patients, pre-treatment and post-treatment plasma Syndecan-1 levels showed a weak positive correlation with vasopressor/inotrope doses (r=0.268, p=0.01 and r=0.208, p=0.04, respectively). Plasma Syndecan-1 levels showed a weak positive correlation with post-treatment lactate levels (r=0.228, p=0.02). In all patients, post-treatment plasma IL-6 levels were found to be predictive of 28-day mortality (AUC: 0.773, p<0.01).
Conclusion: Syndecan-1 could be used as a biomarker in the subgroups of sepsis patients with septic shock. Further studies are needed to evaluate the use of Syndecan-1 as a biomarker in sepsis and septic shock. The timing of cytokine filter usage should be considered, as it may affect the benefits expected from the filter.
Keywords: Cytokine filter, intensive care unit, Interleukin-6, sepsis, sepsis adsorption column, Syndecan-1