Kadınlara verilen iletişim çatışmaları eğitiminin evlilik doyumu üzerine etkisi
Effect of training of communication conflicts given to women on marital satisfaction
Yazar: MERYEM BARAN
Danışman: DOÇ. AYŞE OKANLI
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Psikiyatri Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2013
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Aile eğitimi = Family education ; Evlilik = Marriage ; Evlilik doyumu = Marital satisfaction ; Evlilik çatışması = Marital conflict ; Kadınlar = Women ; Ölçekler = Scales ; İletişim = Communication ; İletişim becerisi = Communication skill ; İletişim bozuklukları = Communicative disorders

Özet:
Amaç: Bu çalışma kadınlara verilen iletişim çatışmaları eğitiminin evlilik doyumu üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Materyal ve Metot: Çalışma, 08.05.2012- 11.10.2013 tarihleri arasında Erzincan merkezinde bulunan 5 ASM?ne bağlı olan, çalışmaya katılmayı kabul eden 378 evli kadın ile ön test-son test, kontrol gruplu yarı deneme modeli uygulanarak yapılmıştır. Ön test verileri 09.07.2012-10.09.2012 tarihleri arasında anket formu, EYÖ ve ÇÇSÖ kullanılarak toplanmıştır. İÇE; 3 ayrı gruba, haftanın 3 günü ve 6 hafta süreyle uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik dağılımlar, ortalamalar, t testi, eşleştirilmiş t testi kullanılmıştır.
Bulgular: İÇE öncesinde kadınların evlilik doyum puan ortalamalarının orta düzeyde, ÇÇSÖ alt boyutlarından olumlu iletişim şekli puan ortalamalarının düşük, olumsuz iletişim şekli puan ortalamalarının yüksek olduğu bulunmuştur. İÇE sonrasında kadınların evlilik doyum puan ortalamalarının ve olumlu iletişim şekli puan ortalamalarının yükseldiği, olumsuz iletişim şekli puan ortalamalarının düştüğü belirlenmiştir. Gruplar arasında istatistiksel anlamda fark olduğu bulunmuştur (p<0.001). İÇE sonrasında kadınların evlilik doyum puanlarının deney grubunda, kontrol grubuna göre olumlu yönde değiştiği ve gruplar arasında anlamlı düzeyde farklılık olduğu belirlenmiştir.
Sonuç: İÇE evli kadınların evlilik doyum düzeylerini olumlu yönde etkilemiştir. Ayrıca İÇE?nin evli kadınların olumlu ve olumsuz çatışma çözüm sitillerini etkilediği, itaat ve geri çekilme çözüm stillerinde etkisiz olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
Aim: The purpose of this study is to determine effect of training of communication conflicts given to women on marital satisfaction.  
Material and Method: The study was conducted as quasi-experimental model with pretest-posttest control group on 378 married women who were subject to 5 FHCs in the city center of Erzincan and accepted to participate in the study between 08.05.2012 and 11.10.2013. Form of socio-demographic features, MLS and CRSQ were used to collect the pretest between 09.07.2012 and 10.09.2012. TCC was performed to three groups as three days a week for 6 weeks. Percentage distributions, means, t test, and paired t test were used to assess the data. 
Results: It was determined that before TCC, marital satisfaction mean scores of women were at medium level, their mean scores of positive communication manner, which is one of subscales of CRSQ, were low and their mean scores of negative communication manner  were high. After TCC, their marital satisfaction mean scores and positive communication manner mean scores were higher; on the other hand, their negative communication manner mean scores were lower. There was a statistically difference between groups (p<0.001). After TCC, their marital satisfaction scores changed positively in the experimental group compared to control group and difference between groups was significant. 
Conclusion: TCC affected marital satisfaction levels of married women positively. Furthermore, while TCC affected positive and negative conflict resolution styles of married women, it was ineffective on resolution styles of obedience and withdrawal.