Proksimal femoral çivi komplikasyonlarının nedenlerinin araştırılması
Investigation of causes of proximal femoral nail (pfn) complications
Yazar: BİRKAN KİBAR
Danışman: DOÇ. DR. NECDET SAĞLAM
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Femur intertrokanterik kırıklı hastaların proksimal femoral çiviyle (PFN) osteosentezi sonrası gelişen komplikasyonlarla, olası nedenler arasındaki ilişkinin istatistiksel olarak belirlenmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Ocak 2009 - Eylül 2011 tarihleri arasında 159 hastaya PFN ile osteosentez yapıldı. Takipleri düzenli yapılabilen ve yaş ortalaması 74 (24-97) olan 122 hasta (50 erkek, 72 kadın) geriye dönük olarak incelendi. Modifiye Evans-Jensen kırık sınıflaması kullanıldı. Ameliyat bekleme süresi 6.2 (1-26) gündü. Hastalara ilk 6 hafta yürüteç yardımıyla parsiyel, sonra tam yük verildi. Hastalar düzenli olarak 15. gün, 3, 6 ve 12. aylarda klinik ve radyolojik açıdan değerlendirildi. Fonksiyonel değerlendirmede Harris kalça skorlama sistemi kullanıldı.
Bulgular: Harris kalça skoruna göre %6.6 mükemmel, %18 çok iyi, %45.1 iyi, %21.3 orta, %9 kötü sonuç bulundu. Hastalarda %16 enfeksiyon, %18 implant yetmezliği, %2.4 PFN distalinde femur şaft kırığı, %1.6 olguda kaynamama, %0.8 femur başında avasküler nekroz, %0.8 sakral ve gluteal, %0.8 kalkaneal bölgede dekübit ülseri, %0.8 pulmoner emboli, %0.8 derin ven trombozu gelişti. Kırık tipleriyle implant yetmezliği karşılaştırıldığında en fazla implant yetmezliği modifiye Evans-Jensen tip  5'te görüldü, ancak fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Tip 5 kınklı 30 hastanın 8'inde (%26.7) enfeksiyon gelişti ve aradaki fark anlamlı bulundu. Sistemik hastalık varlığı, cinsiyet, taraf, travma ile ameliyat arasında geçen süre ile komplikasyon gelişmesi arasındaki ilişki anlamlı bulunmadı.
Çıkarımlar: Modifiye Evans-Jensen Tip 5 intertrokanterik kırıklarda ameliyat sonrası enfeksiyon oranı anlamlı düzeyde yüksektir (p<0.01). Yine tip 5 kırıklar ile implant yetersizliği yüksek olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0.05). ASA-1 olan hastaların ameliyat sonrası Harris kalça skoru anlamlı olarak yüksek düzeyde bulunmuştur (p<0.01). Sonuç olarak PFN ile tedavi edilen intertrokanterik kırıkların içerisinde modifiye Evans-Jensen Tip 5 komplikasyon oranı en yüksek olan olmuştur.

Abstract:
Objective: It was aimed to statistically determine the relationship between possible causes and complications after osteosynthesis with proximal femoral nail (PFN) in patients with femoral intertrochanteric fractures.
Method: Between January 2009 and September 2011, 159 patients underwent osteosynthesis with PFN. 122 patients (50 males, 72 females) with a mean age of 74 (24-97) with regular follow-up were evaluated retrospectively. Modified Evans-Jensen fracture classification was used. The waiting period for the operation was 6.2 (1-26) days. Partial weight was given to the patients with the aid of a walker for the first 6 weeks and then full weight was given. Patients were evaluated clinically and radiologically on the 15th day, 3, 6 and 12 months. Harris hip scoring system was used for functional evaluation.
Results: According to the Harris hip score, 6.6% excellent, 18% very good, 45.1% good, 21.3% fair, 9% poor results were found. 16% infection in patients, 18% implant failure, 2.4% femoral shaft fracture distal to PFN, 1.6% nonunion, 0.8% avascular necrosis at the femoral head, 0.8% sacral and gluteal, 0.8% calcaneal decubitus ulcer, 0.8% pulmonary embolism, 0.8% deep vein thrombosis developed. When the fracture types and implant failure were compared, implant failure was mostly seen in modified Evans-Jensen type 5, but the difference was not statistically significant. Infection developed in 8 (26.7%) of 30 patients with type 5 fractures and the difference was found to be significant. The relationship between the presence of systemic disease, gender, side, time between trauma and surgery and the development of complications was not found significant.
Conclusion: Postoperative infection rate is significantly higher in modified Evans-Jensen Type 5 intertrochanteric fractures (p <0.01). Again, although implant insufficiency is high with type 5 fractures, it is not statistically significant (p> 0.05). Postoperative Harris hip scores of patients with ASA-1 were found to be significantly higher (p <0.01). In conclusion, among the intertrochanteric fractures treated with PFN, modified Evans-Jensen Type 5 complication rate was the highest.