Gitarist bestecilerle gitarist olmayan bestecilerin duatelerine yönelik eğitimci yaklaşımları
Educator approaches to duates of guitarist and non-guitarist composers
Yazar: KADİR EKEN
Danışman: PROF. DR. UĞUR TÜRKMEN
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Müzik Bilimleri Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Müzik = Music

Özet:
Klasik gitar müziği, özellikle 20. yüzyıl itibariyle üretken bir dönemi yaşamaya başlamıştır. Andrés Segovia (1883-1987) gitar repertuvarını canlandırmak için, dönemin gitarist olmayan bestecilerini gitar için eserler yazmaya teşvik etmiştir. Segavia, küçük yaşlarda müziğe ilgi duymuş ve gitar için uyarlamalar yapmıştır. Yaşamını, gitarın tanınması, konservatuvar çalgısı olması ve dönemin bestecileriyle işbirliği içinde olarak gitar müziğine katkı sağlamıştır. Gitar repertuvarının geç oluşumu, diğer çalgıların aksine, dönem eserlerinin eksikliği, 20. yüzyılda hem gitarist olan hem de olmayan bestecilerin yeni ve özgün üretimleriyle önemli bir kırılma yaratmıştır. Gitarist bestecilerin gitarın teknik özelliklerine olan hakimiyeti fikirlerini özgünce açığa çıkarmalarına olanak sağlarken, gitarist olmayan bestecilerin eserlerinin duate yaklaşımları, gitarın teknik özelliklerinden daha çok müziği düşünerek ele aldığı gözlemlenmiştir. Bu durumun gitar müziğinin hem eğitim öğretim sürecinde hem de konser gibi farklı icra pratiklerinde bazı problemleri de beraberinde getirdiği düşünülmektedir. Gitarist olmayan bestecilerin gitar repertuvarındaki mevcut eserlerde olduğu gibi çalgının kapasitesini kullanmıyor oluşu, klavye hakimiyet durumları önemli örnekler arasındadır. 

Bu çalışmada ile gitarist ve gitarist olmayan bestecilerin eserlerindeki benzerlikleri, farklılıkları ve duatelerinin betimlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerine dayalı olarak yürütülmüş, betimsel tarama yöntemi içinde yer almaktadır. 
Anahtar Kelimeler: Duate, Besteci, Eğitim, Teknik, Eser

Abstract:
Classical guitar music began to experience a productive period, especially in the 20th century. Andrés Segovia (1883-1987) encouraged non-guitarist composers of the period to write works for guitar in order to revitalise the guitar repertoire. Segavia was interested in music at an early age and wrote adaptations for the guitar. He spent his life contributing to guitar music through the recognition of the guitar, its use as a conservatory instrument, and his collaboration with composers of the period. The late formation of the guitar repertoire and the lack of period works, unlike other instruments, created an important break in the 20th century with new and original works by both guitarist and non-guitarist composers. While the guitarist composers' mastery of the technical characteristics of the guitar allowed them to reveal their ideas in an original way, it was observed that the duet approaches of the works of non-guitarist composers were handled by considering the music rather than the technical characteristics of the guitar.  It is thought that this situation brings along some problems both in the education and training process of guitar music and in different performance practices such as concerts. The fact that non-guitarist composers do not use the capacity of the instrument, as in the existing works in the guitar repertoire, and keyboard dominance situations are among the important examples.

This study aims to describe the similarities, differences and duets in the works of guitarist and non-guitarist composers. The study was conducted based on qualitative research methods and was included in the descriptive screening method.

Keywords: Duate, Composer, Education, Technique, Work