İslam ahlâk felsefesi bağlamında ruhsal tıp anlayışı - Nasîrüddin et-Tusî ve Celâleddin ed-Devvânî örnekleri
Spiritual medicine understanding in the context of Islamic moral philosophy - Nasîrüddin et-Tusî and Jalaleddin ed-Devvanî samples
Yazar: DENİZ YİGİT
Danışman: DOÇ. DR. MİRPENÇ AKŞİT
Iğdır Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı / İslam Felsefesi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Ahlak = Morality ; Ahlak felsefesi = Moral philosophy ; Celaleddin ed-Devvani = Celaleddin ed-Devvani ; Nasirüddin et-Tusi = Nasirüddin et-Tusi ; İslam felsefesi = Islamic philosophy

Özet:
Çalışmamız felsefi ahlâk perspektifi ile insanın iyi ve kötü taraflarıyla kendini bilmesi, ruhunda meydana gelen ahlâki zaaf/eksiklik/hastalıklarının farkında olup bunlardan kurtulma yollarını bulmasına katkıda bulunmak amacını taşımaktadır. Aslında çağımızın bir hastalığı olarak gördüğümüz madde merkezli insan tasavvuruna bir itiraz olarak Soktares'in dediği gibi ruhumuza özen göstermemiz gerektiğini vurguluyoruz. Çünkü insanlık tarihi boyunca bedene verilen önemin ruha verilen önemden daha fazla olduğunu düşünüyoruz. Dolayısıyla ruhsal hastalıklar (erdemsizlikler) ve tedavi yolları yeterince önemsenmemiştir. Çalışmamızın merkezinde Ahlâk-ı Nâsırî'nin müellifi Nasîrüddin et-Tusî ve Ahlâk-ı Celâlî'nin müellefi Celâleddin ed- Devvânî bulunmaktadır. Tusî ve Devvânî kendisinden önce tevarüs eden ilmi geleneği genel itibariyle sür- dürmekle birlikte,  birçok  orijinal  fikre  de  sahip İslam  filozoflarıdır.  Çalışmamızın ilk bölümünde ruhsal tıp kavramını açıklamaya ve ruhsal tıp anlayışının Antik Yunan Felsefesi'ndeki izlerini incelemeye çalıştık. İkinci bölümde İslam filozoflarının ruhsal tıp anlayışına değindik. Üçüncü bölümümüzde Nasîrüddin et-Tusî'nin, dördüncü bölümümüzde ise Celâleddin ed-Devvânî'nin ahlak ve ruhsal tıp anlayışını inceleyerek ruhsal hastalıkların tedavisi hususunda önerdikleri tedavi yöntemlerini açıkladık.

Abstract:
Our study aims to contribute to the philosophical moral perspective of the person to know himself with the good and bad sides, to be aware of the moral weaknes-ses/deficiencies/diseases that occur in his soul and to find ways to get rid of them. Infact, as an objection to the substance-centered human vision that we see as a disease of our time, we emphasize that we should take care of oursoul, as Soktares said. Because through out human history, we think that the importance given to the body is greater than the importance given to the soul. There fore, mental illnesses (unvirtues) and tre-atment methodswere not sufficiently cared for. At the heart of our study are the spiritual medicine understandings of Nasîrüddin et-Tusî and Jalaleddin ed-Devvânî. Tusî and Devvânî are Islamic philosophers who have many original ideas, although they continued the scientific tradition that preceded them in general. In the firstpart of our study, we tried to explain the concept of spiritual medicine and examine the traces of spiritual medicine in Ancient Greek Philosophy. In the second part, we discussed the spiritual medicine understanding of Islamic philosophers. In the thirdpart, we examined Nasîrüd-din et-Tusî's and in the fourthpart, Jalaleddin ed-Devvânî's moral and spiritual medicine approachand we explained the methods they proposed for the treatment of mental illnesses.