Ankara ilinde çalışan aile sağlığı elemanlarının COVID-19 pandemisi sürecinde pandemiye ait bilgi, tutum ve kaygı düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the knowledge, attitude, and anxiety levels of the family medicine healthcare workers in ankara during the COVID-19 pandemic
Yazar: GÖRKEM KANGAL
Danışman: DOÇ. DR. TİJEN ACAR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Aile sağlığı merkezi = Family health center ; Ankara = Ankara ; Anksiyete = Anxiety ; Bilgi düzeyi = Level of knowledge ; COVID 19 = COVID 19 ; Pandemiler = Pandemics ; Sağlık personeli = Health personnel ; Tutumlar = Attitudes

Özet:
Amaç: Bu çalışmada aile sağlığı merkezlerinde çalışan aile sağlığı elemanlarının COVİD-19 pandemisi hakkındaki bilgi düzeyleri, görüş, tutum ve kaygı düzeylerini analiz etmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: 01.05.2021-30.07.2021 tarihleri arasında Ankara ilindeki aile sağlığı merkezlerinde çalışan aile sağlığı elemanlarına çalışma anketi yüz yüze yöntemle uygulanmıştır. Anket altı bölümden oluşmaktadır; genel bilgiler, genel sağlık durumu, COVİD-19 bilgi düzeyi, tutumlar, görüşler ve kaygı düzeyi. Son bölümde kaygı düzeyini ölçmek için Koronavirüs Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. 
Bulgular: Çalışmaya 270 kişi katılmıştır. Katılımcıların %22,2'si kronik hastalığı olduğunu belirtmiştir. Sadece %26,3'ü (n=71) daha önce COVİD-19 tanısı aldığını belirtmiştir. Katılımcıların çoğunluğu (%60,3) üniversite mezunu iken, çoğunlukta olan meslek kategorisi (%53,3) hemşirelerdir. Çalıştığı kurumda COVİD-19'a yönelik bilgilendirme dersine katılanların oranı %12,7 (n=34) idi. Genel olarak bilgi düzeyi yeterli olarak tanımlananlar %94,1 (n=254) idi. Bilgi düzeyini ölçen sorular tek tek incelendiğinde en fazla yanlış cevap verilen sorunun COVİD-19 bulaş yolları olduğu dikkat çekmektedir. Tutumlar analiz edildiğinde, iş yerinde koruyucu ekipmanların kullanımları sıklık sırasına göre maske (n=270), eldiven (n=242), siperlik (n=188), tulum (n=109), gözlük (n=109) ve diğer (n=13) olarak belirtilmiştir. İş yerine her zaman ayrı bir kıyafetle gidip gelenler çoğunlukta (%40,82) idi. İş yerinde hiçbir zaman sosyal mesafeye dikkat edemeyenlerin oranı %8,24 idi. Hastalığın abartıldığını düşünen aile sağlığı elemanı oranı oldukça düşüktü (%5,5). Katılımcıların ortalama COVİD-19 Kaygı Düzeyi 1,87±2,82 puan olarak hesaplandı. Alt grup karşılaştırmaları yapıldı. Öğrenim durumu önlisans olanlarda yeterli bilgiye sahip olma oranı öğrenim durumu üniversite olanlara göre anlamlı şekilde daha yüksekti (p=0,011). Kurumda COVİD-19 bilgilendirme dersine katılanların lise ve önlisans öğrenim durumunda olma oranları anlamlı şekilde daha yüksek iken, bilgilendirme dersine katılmayanların üniversite öğrenimine sahip olma oranı daha yüksek olarak saptanmıştır (p=0,002).  Ayrıca COVİD-19 bilgilendirme dersine katılmayanların eldiven kullanma oranı ve cerrahi maske değiştirme sıklığı daha yüksektir (p<0,001, p=0,016). 
Sonuç: Çalışmamızda aile sağlığı elemanlarında kurumlarda bilgilendirme dersine katılım oranları oldukça düşüktür. Buna rağmen, bilgi düzeylerinin yeterli olduğu ancak özellikle COVİD-19 bulaş yolları hakkında ek bilgilendirmeye ihtiyaçlarının olduğu görülmüştür. Bilgi düzeyleri ile eğitim seviyelerinin arasında doğrusal bir ilişki göstermesinden ziyade bilgi düzeyini eksik hissedenlerin bilgiye ulaşmada ve bilgiyi tutuma daha istekli oldukları söylenebilir.

Abstract:
Objective: We aimed to analyze the knowledge levels, opinions, attitudes, and anxiety levels of family medicine healthcare workers working in Family Healthcare Centers about the COVID-19 pandemic.
Materials and Methods: The study questionnaire was applied by face to face method to family medicine healthcare workers working in Family Healthcare Centers in Ankara, Turkey between 01.05.2021-30.07.2021. The survey consists of six parts; general information, general health status, COVID-19 knowledge, attitudes, opinions and anxiety level. The Coronavirus Anxiety Scale was used to measure the level of anxiety.
Results: A total of 270 family medicine healthcare workers participated in our study. Only 22.2% of the participants stated to have a chronic disease. Only 26.3% (n=71) stated that they had been diagnosed with COVID-19 before. While most of the participants (60.3%) were university graduates, the majority of the profession category (53.3%) were nurses. Only 12.7% of the participants attended a course on COVID-19 in their institution. Those defined as having sufficient knowledge were 94.1%. The most wrong answer was about the transmission routes of COVID-19. When the attitudes were analyzed, the use of protective equipment in the workplace was in the order of frequency as masks (n=270), gloves (n=242), visor (n=188), protective gowns (n=109), goggles (n=109), and other (n=13). The majority (40.82%) always went to the workplace with a different outfit. The rate of those who could never pay attention to the social distance at work was 8.24%. The rate of family medicine healthcare workers who thought the disease was exaggerated was relatively low (5.5%). The mean COVID-19 Anxiety Level of the participants was calculated as 1.87±2.82 points. Subgroup comparisons were analyzed. Sufficient knowledge was significantly higher in those with an associate degree education than those with a university education level (p=0.011). While the rate of those who attended the COVID-19 information course in their institution was higher in high school and associate degree education, the rate of those who did not attend the information course was found to be higher (p=0.002). In addition, the rate of using gloves and the frequency of changing surgical masks was higher for those who did not attend the COVID-19 information course (p<0.001, p=0.016).
Conclusion: In our study, the rate of participation in information courses on COVID-19 in institutions in family medicine healthcare workers is relatively low. Despite this, it has been observed that their knowledge level is sufficient, but they need additional information, especially about the transmission routes of COVID-19. Rather than showing a linear relationship between knowledge levels and education levels, it can be said that those who feel lacking in knowledge are more willing to access and retain knowledge.