Popülizm tartışmaları bağlamında Britanya'da siyasal temsil krizi ve Brexit kararı
Political representation crisis and the Brexit decision in the context of populism debates
Yazar: SİNEM UCA
Danışman: PROF. DR. BİLAL ERDEM DENK
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Avrupa Birliği = European Union ; Birleşik Krallık = United Kingdom ; Brexit = Brexit ; Britanya = Britain ; Popülizm = Popülism ; Siyasi temsil = Political representation ; Uluslararası ilişkiler = International relations ; Uluslararası politika = International policy

Özet:
Bu çalışma, Birleşik Krallık'ın AB'den ayrılma sürecini popülizm tartışmaları bağlamında ele almaktadır. Temel amaç, popülizmin ne olduğunu ve Brexit kararına nasıl varıldığını anlamaktır. Bu doğrultuda, akademik literatürden farklı olarak Anthony Giddens'ın "Yapı-Aktör Düalizmi" yaklaşımından faydalanılmıştır. Popülizm, halk-elit düşmanlığı çerçevesinde işleyen bir siyaset formudur. Siyasetin aritmetiği, sosyoekonomik bölüşüm ve sosyopolitik katılım mücadelesidir. Toplumsal aktörler, bu iki alandaki paylarını maksimize etmek için, ellerindeki eşitsiz kaynaklarla sürekli yarışırlar. Sonuçta oluşan siyasal sistem, farklı fikir, çıkar, talep ve değerler arasında varılan dengeyi sembolize eder. Popülizm, toplumun bir kesimi (halk), demokratik seçimlerde istikrarlı olarak dezavantajlı hissedip, yerleşik güç yapılanmalarına (elit) karşı mobilize olursa açığa çıkar. Mevcut dengeye dair tepki ve yeniden dağıtım talebini içerir. Halkın mobilizasyonu, genellikle yukarıdan bir aktör tarafından halkı yüceltme, kayıp ve aciliyet algısını pekiştirme, kutuplaştırma, kısıtlamasız halk egemenliğini savunma, halktan biri gibi görünme vb. stratejilere başvuru yoluyla sağlanır. Dolayısıyla, popülist siyaset özünde yapısal temellerden kaynaklanan, ancak toplumla etkileşim içinde, özel olarak icra edilen bir olgudur. Bu argümanı test etmek üzere, Birleşik Krallık'ın Westminster sistemindeki bölüşüm ve temsil ilişkilerinin tarihi analitik olarak incelenmiştir. Brexit'in altında yatan nedensellik, süreklilik ve kırılmalar tespit edilmiş, toplumsal memnuniyetsizliklerin temellerine inilerek popülist aktörlerin eylemleri bu bağlama yerleştirilmiştir. Varılan sonuç, devletin her daim toplumsal talepler arası denge kurucu rolünü üstlenip sisteme uyumu sağladığı; ama bu rolün neoliberal dönemdeki yapısal değişimlerle terk edildiğidir. Merkez siyasetin neoliberal uzlaşıda buluşması, finans kapitalizminin yükselişi, yönetimden yönetişime kayma, sınıfsal parçalanma, refahta sönümlenme, devlet egemenliğinin ulusaltı, uluslararası ve ulusüstü düzeyde paylaşımı vb. gelişmeler, devleti kaybetme korkusu ve temsil krizine yol açmıştır. UKIP ve Nigel Farage, bu fırsattan faydalanarak Euroseptik amacı popülizmle bütünleştirmiş, dezavantajlı hale gelen mavi yakalı işçi sınıfı ve milliyetçi-muhafazakâr orta sınıfı bir halk olarak Westminster elitleri ve AB'ye karşı mobilize etmiştir. Bu açıdan, Brexit ötekileştirilmiş sosyoekonomik, sosyopolitik ve sosyokültürel taleplerin Westminster'da tekrar temsil edileceği yeni bir dengenin kurulması için devletin geri çağrılmasını ve bu hedefe engel yaratan AB'nin reddini teşkil eder. Yapı ve aktörlerin karşılıklı belirleniminin bir yansıması olarak Birleşik Krallık, AB ve uluslararası ilişkiler de tekrar yapılanma sürecine girmiştir.

Abstract:
This study investigates the UK's exit from the EU in the context of populism debates. The main aim is to understand what populism is and how the Brexit decision was taken. Accordingly, unlike the academic literature, Anthony Giddens' "Structure-Actor Dualism" approach was used. Populism is a form of politics that operates within the framework of people-elite hostility. The arithmetic of politics is the struggle for socioeconomic distribution and sociopolitical participation. Social actors constantly compete with their unequal resources to maximize their share in these two areas. The resulting political system symbolizes the balance between different ideas, interests, demands, and values. Populism emerges when a segment of society (the people) feels consistently disadvantaged in democratic elections and mobilizes against the established power structures (elite). It includes a challenge and redistribution demand for the current equilibrium. Mobilization of the people is provided usually by an actor from above, through spesific strategies such as the act of glorifying the people, reinforcing the perception of loss and urgency, polarizing the society, defending unrestricted popular sovereignty, pretending to be a part of the people. Therefore, populist politics is essentially a phenomenon that arises from structural foundations, but is purposedly practiced in interaction with society. To test this argument, the history of distribution and representation relations in the UK's Westminster system is analyzed analytically. The causality, continuity and ruptures underlying Brexit have been identified, and the actions of populist actors have been placed in this context by going down to the foundations of social dissatisfactions. The conclusion reached is that the state has always assumed the role of establishing a balance between social demands and ensured compliance with the system. However, this role has been abandoned with the structural changes in neoliberal era, namely the neoliberal consensus in mainstream politics, rise of financial capitalism, shift from government to governance, class fragmentation, welfare reduction, sharing of state sovereignty at the subnational, international and supranational level. These developments gave birth to the fear of losing the state and the crisis of representation. UKIP and Nigel Farage took this opportunity to integrate the Euroseptic cause with populism, mobilizing the disadvantaged blue-collar working class and nationalist-conservative middle class as a people against the Westminster elite and the EU. In this respect, Brexit constitutes the recall of the state for the establishment of a new balance in which marginalized socioeconomic, sociopolitical and sociocultural demands will be re-presented in Westminster and the rejection of the EU, which hinders this goal. As a reflection of the mutual determination of the structure and actors, the UK, EU and international relations have also entered the process of restructuring.