Akromegali hastalığı ile filamin-A ve beta-arrestin gen polimorfizmleri arasındaki ilişkinin araştırılması
Investigation of relationship of filamin-A and beta-arrestin gene polymorphisms with acromegaly disease
Yazar: AYŞE SEDA AKDEMİR
Danışman: PROF. DR. MELEK ÖZTÜRK SEZGİN
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Tıbbi Biyoloji = Medical Biology
Dizin: Akromegali = Acromegaly ; Beta arrestinler = Beta arrestins ; Filamin = Filamin ; Genotip = Genotype ; Hipofiz bezi = Pituitary gland ; Polimorfizm-genetik = Polymorphism-genetic ; Türk toplumu = Turkish society

Özet:
Bu çalışmada filamin-A (FLNA) geninin 5'UTR bölgesinde ki rs782079491 ile beta-arrestin 2 geninin promotor bölgesindeki rs34230287 TNP'lerin Türk toplumunda ki genotip dağılımları, ayrıca akromegali hastalarında beta-arrestin 2 ve FLNA polimorfizmleri ile hastalık riski arasındaki, ayrıca medikal tedaviye yanıt arasındaki olası ilişkilerinin araştırılması amaçlandı. 110 akromegali hastası ve 99 sağlıklı bireyin RT-PCR yöntemiyle genotipleri belirlendi. Hastalığın klinik verileri ile genotipler arasındaki ilişkiler incelendi. Tüm akromegali hastalarında FLNA rs782079491'e ait genotip dağılımı; tüm hasta ve sağlıklı kontrollerde NN:%100, NI ve II:%0 olarak belirlendi. Akromegali hastalarında beta-arrestin 2 rs34230287 bölgesine ait genotip dağılımı; hastalarda CC:%68,2; CT:%28,2 ve TT:%3,6 ayrıca sağlıklı kontrollerde CC: %60,6; CT: %32,3 ve TT:%7,1 idi. Tüm akromegali hastalarında makro/mikroadenom yüzdeleri ile CT+TT genotipleri ve T alleli arasında anlamlı ilişki bulundu (p=0,006). Tedaviye iyi yanıt veren akromegali hastalarının genotip dağılımları hastalığın klinik verileriyle karşılaştırıldığında, CT+TT genotipleri ve T alleli ile makro/mikroadenom yüzdeleri (sırasıyla p=0,017, p=0,005) ve operasyon sonrası 3. ay GH düzeyleri (sırasıyla p=0,011, p<0,001) arasında anlamlı bir ilişki tespit edildi. Medikal tedaviye kötü yanıt veren akromegali hastalarında allel dağılımları ile karşılaştırıldığında sadece T allelinde son GH düzeylerinin daha yüksek olduğu saptandı (p=0,025). Sonuç olarak, Türk toplumunda FLNA ve beta-arrestin 2 genlerine ait polimorfik genotip dağılımları ile, akromegali hastalığı ve medikal tedaviye yanıt arasında bir ilişki bulunmazken, beta-arrestin 2 genotipleri ile tedaviye yanıt gruplarındaki hastaların klinik özellikleri arasında yakın ilişki olduğu ilk kez bu çalışma ile gösterildi.

Abstract:
In this study, we aimed to investigate genotype distributions of rs782079491 in the 5'UTR region of FLNA gene, and  rs34230287 in the promotor region of the beta-arrestin 2 gene SNPs in Turkish population, also the possible relationship between the beta-arrestin 2 and FLNA polymorphisms and disease risk and medical treatment response in acromegaly patients. Genotypes of 110 acromegaly patients and 99 controls were determined by RT-PCR method. The genotype distribution of FLNA was observed as NN:100%, NI and II:0% in all acromegaly patients and healthy controls. The genotype distributions of beta-arrestin 2 were found as CC:68,2%; CT:28,2%; TT:3,6% in acromegaly patients and CC:60,6%; CT:32,3; TT:7,1% in healthy controls. In all acromegaly patients, there was a significant correlation between macro/microadenoma percentages and CT+TT genotypes and T-allel (p= 0,006). The genotype distributions of acromegaly patients with good response to medical treatment were compared with the clinical data of the disease, a significant relationship was found between CT+TT genotypes and T allel and the macro/microadenoma percentages (respectively p=0,017, p=0,005) and postop 3 months GH levels (respectively p=0,011, p<0,001). In acromegaly patients with poor response to medical treatment, the end-GH levels were found higher with T-allel. (p=0,025). As a result, it was shown for the first time, while there was no correlation between polymorphic genotypes of FLNA and beta-arrestin 2 genes with acromegaly disease and medical treatment response in Turkish population, there was a relationship between the clinical characteristics of the patients in the medical treatment response groups and beta-arrestin 2 polymorphism.