Toplumsal olaylarda şiddet
Violence in social events
Yazar: HÜSEYİN SÖNMEZ
Danışman: PROF. DR. HÜSNÜ DOKAK
Hacettepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2003
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
İnsanın  insana uyguladığı şiddet eylemlerinin çoğunda, doğasından kaynaklanan, yaşamaya ve korunmaya yönelik eylemlerden çok, öğrenmeye dayalı kültürel şiddeti görmek mümkündür. Bunun temel kaynağını da insanın toprağı işlemesiyle elde ettiği artı değerin özel mülkiyete dönüşmesine, devlet ve otoritenin  oluşumuna ve bunların uygulamalarına dayandırmak mümkündür.
	İnsan hakları ve modern devlet anlayışının gelişmesiyle birlikte devlet, bireylerden savunma haklarını devralarak, sosyal yaşamı örgütleme, denetleme, düzene koyma uğraşında olmuştur. Ancak	iktidarlar bu gücü yurttaşlarına karşı şiddet uygulamalarına da dönüştürmüştür. Bunun nedeni iktidarın ve gücün sürdürülmesi isteğidir. Yüzyıllardır iktidarlar gerektiğinde insanların şovenist ya da narsis eğilimlerini kullanarak, bu duyguları kolaylıkla düşman fobisine dönüştürmeyi başarmışlardır. Böyle bir fobi iktidarın gücünü sürdürebilmesi için  gerekli olan silah üretimini  ve uygulanan şiddetin gerekçelerini haklı göstermede onlara kolaylık sağlayan önemli bir unsur olmuştur.
	Kuşkusuz toplumsal şiddet eylemlerinin   tek kaynağı iktidar, güç ve buna bağlı uygulamalar değildir. Göç, işsizlik, sağlıksız kentleşme, eğitimsizlik, bireylerin kendilerini gerçekleştirememeleri  gibi sorunlar da toplumsal şiddetin üretkenlerindendir. 
	Bu sorunlarla baş edemeyen birey, dönüştüremediği, standardını yükseltemediği yaşamdan öç almak isteyebilir. Aynı duygulara sahip kitle içerisinde, o gruba ait birey olarak kolaylıkla şiddete dayalı eylemler gerçekleştirebilir.
	Amaç şiddetle paramparça olmuş dünyada kitleleri yüksek derecede örgütleyerek, şiddeti ve etkilerini azaltmak olmalıdır. Sanatın da toplumsal yaşama katkıları bu noktada başlamaktadır.
	Sanatçılar geçmişten günümüze kadar toplumsal olaylara, yaşananlara, duyarsız kalmamışlar, bu konudaki tepkilerini düşüncelerini ürünleri aracılığıyla dile getirmişlerdir. Kaldı ki sanatın etkililiği sadece yaşanan anla sınırlı değildir. Goya'nın "Üç Mayısta Kuşuna Dizilenler"i, Picasso'nun  "Guernica"sı şiddeti  sürekli olumsuzlayabilecek, büyük yapıtlardır. Sanatın yüzü öldürmeye, yok etmeye değil var etmeye, yaşamı daha da yaşanılır kılmaya yöneliktir.
	Bu çalışmanın bir bölümünü de şiddet olgusu çerçevesinde üretilen resimler(im) oluşturmaktadır. Toplumsal olaylarla ilgili etkilenmeler  resimlerde figüratif soyutlamalara, çizgi ve lekelere dönüşmüştür. Ayrıntılar olabildiğince yok olmuş, geriye etki ağırlıklı siyah-beyaz karşıtlığının egemen olduğu, devinen lekeler kalmıştır.Bu lekeler, yaşamla-ölüm (siyahla-beyaz) arasında gidip gelirler. Olaylardaki rastlantısallık resimlerdeki rastlantısallıklarla anlam ve karşılık bulur.
	Kompozisyonlarda doğaya bağlı bir gerçeklik söz konusu değilse de, doğanın yansımalarını görmek mümkündür. Bu yansımaları salt figüratif soyutlamalarda değil, mekanı çağrıştıran resimlerdeki bölümlemelerde de görmek olanaklıdır. Figürler resim boşluğunda koşuştururlarken olayın geçtiği mekana ilişkin çağrışımlar da yaparlar.
	Konuyla ilgili gerçekleştirilen çalışmalarda, suluboya tekniğinin boyanın üst üste kullanımına olanak verme, transparan nitelik taşıma ve rastlantılara açık olma özellikleri, lavi ve akrilik tekniğiyle yapılan çalışmalara da gerek düşünsel, gerekse de uygulama açısından zemin oluşturmuştur. Resimlerin düşünsel arka planını resim diliyle örtüştürme çabasının sonucu olarak (karşıtlığa vurgu bağlamında), lavi çalışmalarının salt siyah-beyaz renklerden oluşması, bazı akrilik çalışmalarını da etkilemiştir. Resimlerde kullanılan akrilik boyaların  yoğunluğu çoğu zaman su ile oldukça inceltilmiştir. Böylesi bir kullanım resimde kat kat çalışmaya ve geçirgen boya tabakalarının oluşmasına da olanak sağlamıştır. Bununla bağlantılı olarak espasa dayalı derinlik ve zengin etkiler elde edilmeye çalışılmıştır. Boyanın ince sulu kullanımından kaynaklanan rastlantılar ve bu rastlantıların sonuçları hedeflenmiştir. Tekniğin bu tür kullanımı resimlerde harekete dayalı coşkusallığı daha bir olanaklı kılmıştır

Abstract:
It is possible to see that much of the violence in human to human by executing cultural violence depending on learning rather than causing human nature or living and needs of protection. And also it is possible to say that this is because of cultivation of land and resulting private property to the state and authority.
	The state with the development of human rigts and modern state understanding, has been trying to put social life into organizing, testing, and ordering by taking over defending rigts from individuals. Yet governments have used this power violence applications versus their citizens too. It is beacause of the questing persictence of power. Goverments have succeeded these feeling change ito fear of enemy easily when necessary by using chauvinistic or narcistic bias of humans. The fear of such has been important element of weapon  production in order to sustain governing power and to show legacy of violence applied for goverments.
	Governments, power and their applications are not the only sources of the social violence acts of course. Social problems such us immigration, joblessness, wrong urbanization, lack of education and unsuccessful individual realizations are the produetives (causes) of social violence.
	The individual who couldn't handle with these proplems may want to take revenge from life of his/her which  is ot standardardized. The individual who is in the same mass and has same feeligs can easily execute violent acts.
	The purpose should be to organize these masses in the world who are scattered by violence and to lessen violence and its effects. Positive effects of the art begins at this point.
	Artists have not been neutral to the social events and life from begining till naw. They have told  their reactions and beliefs via their art. We can say that effectiveness of art is not only the edge of the life lived in. Paintings of Goya's "The Shotings Of May Third" and Picasso's "Guernica" are the great works that constantly showing negativeness of violence. The face of art is not towards to killing, terminating but to living, to making life worth to live.
	Pictures surrounding in the concept of violence have been consisting part of this work. Influences about social events have caused figurative abssractions, drawings, and tints.  Details have been vanished as much as possible, instead, moving colours have been remained which are mostly black and white contrast in power. These colors are in effect of life and death (black and white) back in forth. Randdomness in events has meaing and  response with the  pictures.
	While there is not a reality depending ature in compositions, it is possible to see reflections of nature in then. Not only can we see  these reflations in figurative abstraetions, but also we can see them in compartmets of pictures resembling place. While figures are running in the space of painting, they are also making recalls of places which event occured.
	The base of works in terms of context are possibilities of using color layer on layer  in watercolour, its transparent quality, conditions of being open to randomness also in technics of ink  and acrylic works either conceptual or application. As a result of trying to  create conceptual back-ground with the  pictoral language (  in terms of stressing the contradictory), the works of ink having just black and white colors have effected some acrylic work. Intensity of  acrylic dyes used in pictures have been thinned extensively much of the time. Using such a technic in the pictures have made it possible to work layer  by layer and to create diffusive dye layers. In tied with this, deepness depending on space and rich effects has been tried to got. Coincidences resulting from using watery thin paint and outcomes of these coincidences have been targeted. Using the technic in this way has made it much posseible in pictures in a  movement dependent lyricism.