Ludwig Wittgenstein (erken döneminde dilin sınırları ve felsefe)
Ludwig Wittgenstein (limits of language and philosophy in his early period)
Yazar: ALİ UTKU
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA YILDIRIM
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2004
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Dil = Language ; Dil felsefesi = Philosophy of language ; Felsefe = Philosophy ; Wittgenstein, Ludwig = Wittgenstein, Ludwig

Özet:
ÖZET DOKTORA TEZİ LUDWIG WITTGENSTEIN (Erken Döneminde Dilin Sınırları ve Felsefe) Ali UTKU Danışman: Prof. Dr. Mustafa YILDIRIM 2004, sayfa: 159 Jüri: Prof. Dr. Mustafa YILDIRIM Prof. Dr. Ömer Naci SOYKAN Doç. Dr. Neşet TOKU Yrd. Doç. Dr. Abamüslim AKDEMİR Yrd. Doç. Dr. Sebahattin ÇEVİKBAŞ Bu çalışmada, Ludwig VVittgensteiırın erken dönem felsefesinin temel eseri Tractatus Logico-Philosophicııs çerçevesinde, "resim kuramfnın talepleri ve sonuçlan açısından, felsefenin geleneksel anlamından kopanlışı ve atfedilen yeni anlam ve görevlerle yeniden tanımlanışı, kuramsal yapıyı belirleyen argümantasyon ve yapısal/mantıksal çözümlemeler bağlamında sorunlaştırılmaktadır. Klasik temsil kuramını, dil ve mantık perspektifinden revizıp eden Tractatus'un, dil (düşünce) ve dünya (gerçeklik) arasında kurduğu temsil bağıntısı, söz konusu kuramsal düzlemlerin yapısal/işlevsel çözümlemeleriyle incelenmektedir. Dilin resimsel karakterinin tetnellendirilmesiyle, söylenebilen (düşünül ebilen) ve söyleneıneyen (düşünülemeyen) arasında çizilen anlam sınırı belirlenerek, dilin sınırlan bağlamında farklı söylem alanlarının ve temel odağımızı oluşturan felsefenin konuıjnları değerlendirilmektedir. j Ulaşılan sonuçlar bakımından, dünyayı resimleyen, dolayısıyla bir şey-durumunun varlığını önesüren "anlamlı önermeler" (gerçek önermeler), doğa biliminin önermeleri olarak sınırlandırılmaktadır. Dilin (olgusal söylemin) sınırları dışında kalan önermelerin özel bir öbeğihi mantığın önermeleri oluşturur. Mantığın önermeleri, olgusal içerikten yoksun oldukları için "anlamsız önermeler"dir. Bu önermeler, gerçek önermeler olmamakla beraber, saçma değildirler ve dünya hakkında bildirimlerde bulunabilmemizin olanağını oluşturmaları açısınjdan önemlidirler. Dilin sınırlarının ötesinde kalan önermeler arasında asıl sorunsal karaktere sahip olan öbeği geleneksel felsefenin önermeleri oluşturur. Wittgenstein'm öğretilerinden çıkan sonuca göre, geleneksel felsefenin önermeleri, olgusal alanı aşan şeyleri, söylenemeyeni söylemeye çalışan "saçma önermeleredir. Wittgenstein, felsefeyi geleneksel anlamından kopararak, bir "dil eleştirisi" konumuna taşırken, yeni anlamı ve görevi açısından felsefeyi, bir öğreti değil, dilin mantığının açık kılınması ve aydınlatılması yönünde araştırma nesneli olmayan bir etkinlik olarak belirlemektedir.

Abstract:
Ill ABSTRACT PH. D. THESIS LUDWIG WITTGENSTEIN (Limits of Language and Philosophy in His Early Period) by Ali UTKU Supervisor: Prof. Dr. Mustafa YILDIRIM 2004, Pages: 159 Jüri: Prof. Dr. Mustafa YILDIRIM Prof. Dr. Ömer Naci SOYKAN Doç. Dr. Neşet TOKU Yrd. Doç. Dr. Abamüslim AKDEMİR Yrd. Doç. Dr. Sebahattin ÇEVİKBAŞ In this study, within the framework of Ludwig Wittgenstein's basic book of his early philosophy, Tractatus Logico-Philosophicus, separation of philosophy from its traditional meaning and its re-determination with newly attributed meanings and functions are problematized from the perspective of demands and results of "picture theory" and within the context of argumentation which determines the theoretical structure and of structural/logical analyses. The representational relation, established by Tractatus which revised the classical theory of representation from the perspectives of language and logic, between the language (thought) and the world (reality) is studied through the structural/functional analyses of so- called theoretical levels. The meaning line between what can be said (what can be thought) and iwhat cannot be said (what cannot be thought), which can be drawn by founding the pictorial character of language, is determined and the positions of different discourse fields within the context of limits of language and of philosophy which forms our main focus are evaluated. | In the light of attained results, "meaningful propositions" (genuine propositions) which picture the world and thereby assert the existence of a state of affairs, are limited as the propositions of natural science. The propositions of logic form a particular group of those that remain outside the limits (possibilities) of language (factual discourse). They are "senseless (sinnlos) propositions" for lack of factual content. Despite not being meaningful propositions, they are not "nonsense (unsinning) propositions", and they are important to constitute the possibility of our statements about the world. Among the propositions remaining outside the limits of language are the propositions of traditional philosophy, which essentially have a problematic characteristic. According to the result of the doctrines of Wittgenstein, the propositions of traditional philosophy are "nonsensical propositions" which try to express what goes beyond the factual field and what cannot be said. Wittgenstein separates philosophy from its traditional meaning and carries it to the position of a "critique of language" and, from the perspective of its new meaning and function, he determines philosophy not as a doctrine but as an activity towards the clarification and elucidation of the logic of language without being an object of research.