Atipili endometrial hiperplazilerde PAX2, ARID1A ve FOXA1 biyobelirteçlerinin tanısal ve prognostik önemi, nihai tanı ile korelasyonu
Diagnostic and prognostic importance of PA2, arid1a and foxa1 biomarkers in atypical endometrial hyperplasia, correlation with postoperative diagnosis
Yazar: ÖZLEM NUR YILDIZ
Danışman: UZMAN CUMHUR SELÇUK TOPAL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Patoloji = Pathology
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; Endometrial hiperplazi = Endometrial hyperplasia ; Gen ifadesi = Gene expression ; Prognoz = Prognosis ; Teşhis = Diagnosis

Özet:
Amaç: Atipili endometrial hiperplaziler premalign lezyonlardır, endometrioid karsinomların öncülü olarak kabul edilirler. Hem karsinoma dönüşme hem de karsinomla eş zamanlı bulunma riskinden ötürü tedavilerinde tercih çoğunlukla cerrahidir. Tanı için histomorfolojik değerlendirme esas olsa da yardımcı yöntem olarak immünohistokimyadan yararlanılır. Bunun için çeşitli biyobelirteçler önerilmiştir. Biz bu çalışmamızda PAX2, ARID1A ve FOXA1'in atipili endometrial hiperplazilerde ekspresyonunu inceledik.

Gereç ve Yöntem: Ocak 2018-Aralık 2020 tarihleri arasında Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Patoloji Bölümünde PAX2 uygulanmış ve atipili endometrial hiperplazi tanısı almış 100 hastanın küretaj materyalleri değerlendirmeye alındı, H&E boyalı lamları tekrar incelendi ve en uygun parafin blok seçildi. Bu bloklardan kesitler alındı, ARID1A ve FOXA1 uygulandı. Her bir boya için endometrial glandlardaki nükleer boyanma pozitif kabul edildi ve atipili alanlar çevre normal endometriumla kıyaslandı. Buna göre her üç boyanın atipili alanlardaki boyanma paternleri yaygınlık ve yoğunlukları dikkate alınarak hafif kayıp/kayıp yok, orta derecede kayıp, tam kayıp/ağır kayıp olarak gruplandı. Atipili endometrial hiperplazilerdeki tam kayıp/ağır kayıp boyanma paterni tanıya yardımcı kabul edildi. Ayrıca aynı hastaların postoperatif tanıları ile mevcut veriler karşılaştırıldı.

Bulgular: 100 hastadan 79'u opere edilmişti. Opere olanların nihai tanılarında %46,8 atipili endometrial hiperplazi, %21,5 endometriod karsinoma rastlandı. Küretajlardaki tam kayıp/ağır kayıp oranı sırasıyla PAX2 için %84, ARID1A için %5, FOXA1 için %15'ti. Kombine kullanımlarda tam kayıp/ağır kayıp oranına baktığımızda üç boyadan en az birinde %85, PAX2 ve/veya ARID1A'da %84, PAX2 ve/veya FOXA1'de %85, ARID1A ve/veya FOXA1'de %17 oranına ulaşıldı. PTEN ise standart raporlama sırasında 19 vakaya uygulanmıştı ve tekrar incelemede %57,9 oranında tam kayıp/ağır kayıp gösterdiği belirlendi. Hastaların nihai tanısı ile küretajlardaki boyanma paterni birlikte değerlendirildiğinde karsinom tanısı alanların küretajlarında PAX2 %94,1, ARID1A %0, FOXA1 %11,8 oranında tam kayıp/ağır kayıp gösterdiği saptandı.

Sonuç: Atipili endometrial hiperplaziler endometrioid karsinomla eş zamanlı bulunurlar. Her üç biyobelirteç de anlamlı boyanma kaybı göstermekle birlikte PAX2 hem atipili endometrial hiperplazi hem eş zamanlı endometrioid karsinom tanısında en sensitif biyobelirteçtir.

Anahtar kelimeler: endometrium, atipili hiperplazi, pax2, arid1a, foxa1

Abstract:
Aim: Atypical endometrial hyperplasias are premalignant lesions, considered as precursors of endometrioid carcinomas. Because of the risk of both transformation into carcinoma and coexistence with carcinoma, the choice of treatment is mostly surgery. Although histomorphological evaluation is essential for diagnosis, immunohistochemistry is used as an auxiliary method. Various biomarkers have been proposed for this. In this study, we examined the expression of PAX2, ARID1A and FOXA1 in atypical endometrial hyperplasias.

Material and Methods: Curettage materials of 100 patients diagnosed with atypical endometrial hyperplasia which stained PAX2 in the Pathology Department of Ümraniye Training and Research Hospital between January 2018 and December 2020 were evaluated, H&E stained slides were re-examined, and the most suitable paraffin block was selected. Sections were taken from these blocks, ARID1A and FOXA1 were treated. Nuclear staining in endometrial glands was considered positive for each marker, and areas with atypia were compared with adjacent normal endometrium. According to this, the staining patterns in the atypical areas of all 3 markers were grouped as minimal loss/no loss, moderate loss, complete loss/severe loss, taking into account their prevalence and intensities. Complete loss/severe loss of staining pattern in atypical endometrial hyperplasia was considered helpful in the diagnosis. In addition, postoperative diagnoses of the same patients were compared with current data.

Results: 79 out of 100 patients were operated. In the post-hysterectomy diagnosis of the operated patient, atypical endometrial hyperplasia was found in 46,8% and endometrioid carcinoma in 21,5%. Complete loss/severe loss rate in curettages was 84% for PAX2, 5% for ARID1A, 15% for FOXA1 respectively. When we figured out the complete loss/severe loss in combined uses, at least one of the 3 marker has 85%, PAX2 and/or ARID1A in 84%, PAX2 and/or FOXA1 in 85%, ARID1A and/or FOXA1 in 17%. PTEN, on the other hand, was applied to 19 cases during standard reporting, and it was determined that complete loss/severe loss was 57,9% on re-examination. When the postoperative diagnosis of the patients and the staining pattern in the curettage were evaluated together, it was determined that the curettage of those diagnosed with carcinoma showed complete loss/severe loss with a rate of PAX2 94,1%, ARID1A %0, FOXA1 11,8%.

Conclusion: Atypical endometrial hyperplasias are found simultaneously with endometrioid carcinoma. Although all 3 biomarkers show significant staining loss, PAX2 is the most sensitive biomarker for the diagnosis of both atypical endometrial hyperplasia and concurrent endometrioid carcinoma.

Keywords: endometrium, atypical hyperplasia, pax2, arid1a, foxa1