Fleksör tendon onarımı sonrası hasta temelli modifiye erken pasif hareket protokolünün uzun dönem sonuçları
Long-term results of patient-based modified early passive motion protocol after flexor tendon repair
Yazar: AHMET GÖKKURT
Danışman: PROF. DR. DERAN OSKAY
Gazi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
Elin fleksör tendon yaralanmaları fonksiyonel kayıplara yol açabilen travmatik yaralanmalardır. Cerrahi onarım sonrası rehabilitasyonda daha iyi fonksiyonel sonuçlar sağlaması nedeniyle erken mobilizasyon yaklaşımları sıklıkla tercih edilmektedir. Son dönemde yapılan araştırmalarda erken aktif hareket protokolleri önerilmesine rağmen, klinikte erken pasif hareket protokollerinin kullanımı da yaygın olarak devam edilmektedir. Rehabilitasyon protokolünün seçimi hastaya, uygulanan cerrahi tekniğe ve yaralanmaya bağlı faktörlere göre belirlenebilir. Ayrıca dokunun iyileşme sürecindeki fizyolojik yanıtlarına göre modifiye edilebilir. Tercih edilebilecek modifikasyonlara yönelik tedavi algoritmaları literatürde tanımlanmıştır. Uygulanan rehabilitasyon yaklaşımının etkinliğinin belirlenebilmesi yapılacak olan değerlendirmeler ile mümkündür. Tendon dokusunun iyileşmesi sürecinde yeniden şekillenme fazının yaklaşık 12 ay kadar sürmesi nedeniyle uzun dönem değerlendirmelerin de önemi artmaktadır. Bu araştırma, fleksör tendon onarımı sonrası hasta temelli modifiye edilen erken pasif hareket protokolünün uzun dönem fonksiyonel sonuçlarını incelemek ve yaralanmamış taraf ile karşılaştırmak amacıyla planlanmıştır. Araştırmaya en az 24 ay önce primer cerrahi onarımı aynı teknikle yapılan ve sonrasında hasta temelli modifiye erken pasif hareket protokolü ile takip edilen fleksör tendon yaralanması geçirmiş 15 birey ve yaralanmış 19 parmak dahil edildi. Katılımcılara ait yaralanma sonrası geçen süre ortalama 55 ay olarak kaydedildi. Katılımcıların eklem hareket açıklığı, fonksiyonel kavrama kuvveti ve el becerileri ölçüldü. El becerisi değerlendirmesi Dokuz Delikli Peg Testi (DDPT) ile yapıldı. Ayrıca fonksiyonel durumlarını belirlemek amacıyla Kol, Omuz ve El Sorunları Anketi'nin Türkçe versiyonu (DASH-T) uygulandı. Değerlendirme sonucunda yaralanmış 19 parmağın 18'inin (%94,7) mükemmel-iyi total aktif hareket (TAH) düzeyine sahip olduğu belirlendi. Ortalama TAH ölçümü sonucu %92,5 olarak elde edildi. Yaralanmış el ve yaralanmamış el arasında kaba, ikili, üçlü ve lateral kavrama kuvvetleri ve DDPT süresi bakımından farklılık gözlenmedi (p>0,05). Katılımcılara ait DASH-T puanı ortalama 8,00 olarak elde edildi. Elde edilen uzun dönem sonuçlar yaralanmış elin fonksiyonel düzeyinin yaralanmamış el düzeyine ulaştığı ve eklem hareket açıklığının korunduğu yönündeydi. Erken pasif hareket protokollerinin oluşturulan algoritmalar doğrultusunda hasta temelli modifiye edilerek uygulanmasının tercih edilebilir bir yöntem olduğu düşünülmektedir.

Abstract:
Flexor tendon injuries in the hand are traumatic injuries that can cause significant functional loss. Early mobilization approaches are often preferred in rehabilitation after surgical repair as they provide better functional outcomes. Although recent studies have recommended early active motion protocols, early passive motion protocols are still widely used in clinical practice. The choice of rehabilitation protocol can be determined according to the patient, the surgical technique applied, and factors related to the injury. It can also be modified according to the physiological responses of the tissue during the healing process. Treatment algorithms for preferred modifications have been described in the literature. The effectiveness of the applied rehabilitation approach can be determined through evaluations to be performed. As the remodeling phase of the tendon tissue healing process takes approximately 12 months, it is increasingly important to conduct long-term evaluations. This study was designed to examine the long-term functional outcomes of a patient-based modified early passive motion protocol after flexor tendon repair and to compare them with the uninjured side. Fifteen individuals with 19 finger injury who underwent flexor tendon injury repair with the same technique at least 24 months ago and were followed up with a patient-based modified early passive motion protocol were included in the study. The duration after injury for the participants was recorded as an average of 55 months. Range of motion, functional grip and pinch strength and hand dexterity of participants was measured. Hand dexterity assessment was made using the Nine-Hole Peg Test (NHPT). The Turkish version of the Disability of Arm, Shoulder, and Hand (DASH-T) questionnaire was also administered to determine the participants' functional status. As a result of the evaluations, it was determined that 18 of the 19 injured fingers (94.7%) had a excellent to good total active motion (TAM) level. The average TAM measurement result was obtained as 92.5%. No differences were observed between the injured and uninjured hands in terms of grip and bipod, tripod and lateral pinch strengths and NHPT time (p>0.05). The mean DASH-T score for the participants was obtained as 8.00. The long-term results indicated that the functional level of the injured hand reached the level of the unaffected hand, and joint range of motion was preserved. It is considered that the modified early passive motion protocols, applied in accordance with the algorithms created based on the patient's condition, are a preferable method.