Metastatik renal hücreli karsinom tanılı hastaların immün-inflamasyon belirteçlerinin sağkalım ve tedaviye yanıt ile ilişkisi
The relationship of immune-inflammation markers with survival and response to treatment in patients with metastatic renal cell carcinoma
Yazar: HAKAN ZANBAKÇI
Danışman: DOÇ. DR. İLKAY TUĞBA ÜNEK
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Onkoloji = Oncology ; İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; Biyobelirteçler-tümör = Biomarkers-tumor ; Karsinoma-renal hücreli = Carcinoma-renal cell ; Neoplazm metastazları = Neoplasm metastasis ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Sağkalım = Survival ; Tedavi = Treatment

Özet:
Giriş ve Amaç : Renal hücreli karsinomlar (RHK) renal korteksten kaynaklanan tümörler olup böbrek tümörlerinin büyük çoğunluğunu oluşturmaktadır ve RHK'ların önemli kısmı tanı anında metastatiktir. Bu hastaların prognozu genel olarak kötü olsa da prognozları birbirinden farklıdır. Bu nedenle prognozu öngörmek ve tedaviyi yönlendirmek için laboratuvar parametrelerinin ve klinik faktörlerin kullanıldığı ek sistemler kullanılmaktadır. Ayrıca metastatik RHK'lerin tedavisinde diğer kanser türlerinden farklı olarak sitotoksik kemoterapi yerine immünoterapi ve hedefe yönelik tedaviler kullanılmaktadır. Çalışmamızda evre 4 olmasına rağmen heterojen prognoza sahip, tedavisinde immünoteröpatik ve moleküler hedefli ajanların kullanıldığı metastatik RHK'li hastalarda tedavi öncesindeki hematolojik ve biyokimyasal parametreleri temel alan immün-inflamasyon belirteçlerinin sağkalım ve tedaviye yanıtla ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem : Ocak 2010-Ocak 2022 tarihleri arasında Tıbbi Onkoloji polikliniğinde metastatik RHK tanısıyla takibe alınmış daha önce sistemik tedavi, radyoterapi ve immünoterapi almamış 18 yaşın üzerindeki hastalar retrospektif olarak tarandı. İkinci bir malignitesi olmayan; laboratuvar bulgularına etki edebilecek komorbitidesi, ilaç kullanımı, enfeksiyöz süreci ve benzeri durumları olmayan 88 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalarda tedavi öncesi hematolojik ve biyokimyasal laboratuvar parametreleri kullanılarak Prognostik Nutrisyon İndeks (PNI), Pan İmmün-İnflamasyon Değeri (PIV), Platelet Lenfosit Oranı (PLO), Monosit Lenfosit Oranı (MLO), Deriviye Nötrofil Oranı (dNLO) ve Sistemik İmmün-İnflamasyon İndeksi (SII) hesaplandı. Bu değerlerin progresyonsuz sağkalım (PSK) ve genel sağkalım (GSK) ile ilişkisi değerlendirildi.
Bulgular : Çalışmamızdaki 88 hastanın 65'i erkek 35'i kadındır. 44 hasta berrak hücreli renal hücreli karsinom (bhRHK) histolojisine sahip olup 26 hastada alt tiplendirme yapılamamıştır. Hesaplanan immün-inflamasyon parametrelerinin ortalama değerleri kesme değer alınarak hastalar hem GSK hem PSK için yüksek ve düşük risk grubu olarak ayrıldı. PIV için yapılan Kaplan Meier analizde; PIV>1897.8 olan yüksek riskli grupta ortanca GSK 16.5 (9.0-24.0) ay, PIV<1897.8 olan düşük riskli grupta 26.5 (15.5-37.6) ay bulundu (p=0.022). Tek değişkenli Cox Regresyon analizinde PIV >1897.8 olan grubun mortalite riskinin PIV<1897.8 olan gruba göre 1.8 kat arttığı gösterildi [HR=1.8 %95 (1.2-3.2), p=0.024]. PIV için yapılan Kaplan Meier analizde PIV>1885.6 olan grupta ortanca PSK 4.0 (2.7-5.3) ay, PIV<1885.6 olan grupta 7.0 (3.8-10.2) ay bulundu (p=0.011). Tek değişkenli Cox Regresyon analizinde yüksek risk grubundaki hastalarda progresyon riskinin düşük risk grubundaki hastalara göre 1.7 kat arttığı gösterildi [HR=1.7 %95 (1.1-2.8), p=0.017].
	PNI için yapılan Kaplan Meier analizde; PNI<48.5 olan yüksek riskli grupta ortanca GSK 14.2 (5.7-22.7) ay, PNI>48.5 olan düşük riskli grupta 30.0 (14.9-45.0) ay bulundu (p=0.004). Tek değişkenli Cox Regresyon analizinde PNI<48.5 olan grubun mortalite riskinin PIV<48.5 olan gruba göre 2.0 kat daha fazla olduğu görüldü [HR=2.0 %95 (1.2-3.2), p=0.005]. PNI için yapılan Kaplan Meier analizde PNI<48.5 olan grupta ortanca PSK 4.0 (2.8-5.2) ay, PNI>48.5 olan grupta ortanca PSK 9.0 (3.6-14.4) ay bulundu (p=0.0006). Tek değişkenli Cox Regresyon analizinde yüksek risk grubundaki hastalarda progresyon riskinin düşük risk grubundaki hastalara göre 1.8 kat arttığı gösterildi [HR=1.8 %95 (1.2-2.8), p=0.009]. Çok değişkenli Cox Regresyon modelinde PNI'nın PSK üzerine etkili bağımsız bir prognostik faktör olduğu belirlenmiştir [HR=1.7 %95 (1.1-2.7), p=0.024].
Ayrıca GSK açısından PLO ve MLO için ayrı ayrı yapılan analizlerde yüksek riskli gruplardaki hastalarda ortanca GSK, düşük riskli hastalara göre daha kısa bulundu. Tek değişkenli analizlerde de yüksek riskli gruplardaki hastalarda mortalite riskinin arttığı görüldü.
Sonuç : Çalışma sonuçlarımız daha önce tedavi almamış metastatik renal hücreli karsinomlu hastalarda PIV ve PNI prognostik bir belirteç olabileceğini düşündürmektedir. Tedavi almamış renal hücreli karsinomlu hastalarda PIV ile GSK ve PSK ilişkisi literatürde ilk kez bu çalışmada saptanmış olması sebebiyle, çalışma sonuçlarımız literatüre önemli bir katkı sağlamaktadır.
Anahtar Sözcükler : Metastatik Renal Hücreli Karsinom, Prognostik Nutrisyon İndeks, Platelet Lenfosit Oranı, Monosit Lenfosit Oranı, Deriviye Nötrofil Lenfosit Oranı, Pan İmmün-İnflasmasyon Değeri, Sistemik İmmün-İnflamasyon İndeksi

Abstract:
Introduction and Aim : Renal cell carcinomas (RCCs) are tumours originating from the renal cortex and constitute the majority of renal tumours, and the majority of RCCs are metastatic at the time of diagnosis. Although the prognosis of these patients is generally poor, it may differ among the patients. Their prognosis is different from each other. Therefore, additional systems using laboratory parameters and clinical factors are used to predict prognosis and guide treatment. In addition, unlike other types of cancer, immunotherapy and targeted therapies are used instead of cytotoxic chemotherapy in the treatment of metastatic RCCs. In our study, it was aimed to evaluate the relationship of immune-inflammation markers with survival and response to treatment, based on pre-treatment haematological and biochemical parameters, in patients with metastatic RCC who have a heterogeneous prognosis despite being stage 4, and whose treatment uses immunotherapeutic and molecular targeting agents.
Material and Methods : Patients over the age of 18 who were followed up with the diagnosis of metastatic RCC in the Medical Oncology outpatient clinic between January 2010 and January 2022 and who had not received systemic therapy, radiotherapy or immunotherapy before were retrospectively screened. Without a second malignancy; 88 patients who did not have comorbidities, drug use, infectious process and similar conditions that could affect laboratory findings were included in the study. In these patients, using pre-treatment haematological and biochemical laboratory parameters, Prognostic Nutrition Index (PNI), Pan Immune-inflammation Value (PIV), Platelet Lymphocyte Ratio (PLR), Monocyte Lymphocyte Ratio (MLR), Derivative Neutrophil Ratio (dNLR) and Systemic Immuno- inflammation Index (SII) were calculated. The relationship of these values with progression-free survival (PFS) and overall survival (OS) was evaluated.
Results : Of the 88 patients, 65 were male and 35 were female in our study. 44 patients had clear cell renal cell carcinoma histology and subtyping could not be performed in 26 patients. The mean values of the calculated immune-inflammation parameters were taken as the cut-off value and the patients were divided into high and low-risk groups for both OS and PFS. In Kaplan Meier analysis for PIV; the median OS was 16.5 (9.0-24.0) months in the high-risk group with PIV>1897.8, whereas 26.5 (15.5-37.6) months in the low-risk group with PIV<1897.8 (p=0.022). Univariate Cox Regression analysis showed that the mortality risk of the group with PIV >1897.8 was increased 1.8 times compared to the group with PIV<1897.8 [HR=1.8 95% (1.2-3.2), p=0.024]. In Kaplan Meier analysis for PIV, the median PFS was 4.0 (2.7-5.3) months in the group with PIV>1885.6 and 7.0 (3.8-10.2) months in the group with PIV<1885.6 (p=0.011). Univariate Cox Regression analysis showed that the risk of progression in high-risk patients was 1.7 times higher than in low-risk patients [HR=1.7 95% (1.1-2.8), p=0.017].
In Kaplan Meier analysis for PNI; the median OS was 14.2 (5.7-22.7) months in the high-risk group with PNI<48.5, and 30.0 (14.9-45.0) months in the low-risk group with PNI>48.5 (p=0.004). In the univariate Cox Regression analysis, the mortality risk of the group with PNI<48.5 was 2.0 times higher than the group with PIV<48.5 [HR=2.0 95% (1.2-3.2), p=0.005]. In Kaplan Meier analysis for PNI, the median PFS was 4.0 (2.8-5.2) months in the group with PNI<48.5 and the median PFS was 9.0 (3.6-14.4) months in the group with PNI>48.5 (p=0.0006). Univariate Cox Regression analysis showed that the risk of progression in high-risk patients was 1.8 times higher than in low-risk patients [HR=1.8 95% (1.2-2.8), p=0.009]. In the multivariate Cox Regression model, PNI was determined to be an independent prognostic factor effective on PFS [HR=1.7 95% (1.1-2.7), p=0.024].
In addition, in the analyses performed separately for PLR and MLR in terms of OS, the median OS was found to be shorter in patients in high-risk groups than in low-risk patients Univariate analyses also showed an increased risk of mortality in patients in high-risk groups.
Conclusion : Our study results suggest that PIV and PNI may be prognostic markers in untreated metastatic renal cell carcinoma patients. Our study results make an important contribution to the literature, as the relationship between PIV and OS and PFS in patients with untreated renal cell carcinoma was revealed for the first time in the literature.
Keywords : Metastatic Renal Cell Carcinoma, Prognostic Nutrition Index, Platelet Lymphocyte Ratio, Monocyte Lymphocyte Ratio, Derived Neutrophil Lymphocyte Ratio, Pan Immune-inflammation Value, Systemic Immune-inflammation Index