Hastane dışı kardiyopulmoner arrestlerde halktan kurtarıcıların müdahaleleri ile sağlık çalışanlarının uyguladıkları temel ve ileri kardiyak yaşam destegi uygulamalarının sonuçları (18 aylık analiz)
The results of i̇nterventi̇on of publi̇c rescuers and the results of health professi̇onals's basi̇c and advanced appli̇cati̇ons for the out hospi̇tal cardi̇opulmonary arrests pati̇ents (analysi̇s of 18 months)
Yazar: MEHMET MURAT OKTAY
Danışman: DOÇ. DR. BEHÇET AL
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil hemşirelik = Emergency nursing ; Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Kalp durması = Heart arrest ; Kardiyopulmoner reanimasyon = Cardiopulmonary resuscitation ; Sağlık personeli = Health personnel ; İlk yardım = First aid

Özet:
AMAÇ: Bu çalışmada, bölgemizde hastane dışında gelişen kardiyopulmoner arrest durumlarında gerek halktan kurtarıcılar ve gerekse sağlık profesyonelleri tarafından hastanın yeniden hayata geri dönmesinin sağlanması için yapılan tüm müdahaleler ve sonuçları, ayrıca mevcut uygulamalardaki eksiklikler ele alınmıştır.
MATERYAL VE METOT: Çalışma Aralık 2012 ve Mayıs 2014 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı tarafından, 112 Acil Sağlık Hizmetleri ile eşgüdüm içinde yürütüldü. Her kardiyopulmoner arrest hasta için toplam 31 sorudan oluşan hasta tanıtım formları müdahaleyi yapan acil sağlık hizmetleri çalışanları tarafından dolduruldu. Vakaların acil servis sonrasındaki sonuçlarının takipleri araştırmacılar tarafından yapıldı.  İstatistiksel analizler için SPSS for Windows version 22.0 paket programı kullanılmış ve P<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. 
BULGULAR: Çalışmamızda toplam 205 vaka değerlendirildi. Yaş ortalaması 58,34, olup %69,8'ü erkekti. Arrest olayı genellikle ev (n=128; %62,4) ortamında, aile fertlerinin (n=104; %50,7) tanıklığında ve öğleden sonra (n=89; %43,4) gerçekleşmişti. Halktan kurtarıcılar tarafından 40 (%19,5) vakaya müdahale uygulanmış ancak müdahaleler (P=0.360) vakanın sağkalım üzerinde anlamlı bir etki oluşturmamıştı. Vakanın ilk şikayeti senkop (n=73; %35,6) ve ilk ritim asistoli (n=152; %74,1) idi. ilk ritmi ile sonuç arasındaki anlamlı bir ilişki vardı (P=0.030). Ortalama çağrı süresi 14,27 dk., olay yerine ortalama varış süresi 8,4 dk. ve acil servisine ortalama varış süresi 9 dk. iken acil serviste uygulanan ortalama kardiyopulmoner resüsitasyon süresi 35,15 idi. Sağlık çalışanları 203 (%99) vakaya temel yaşam desteği, 125 (%61) vakaya ileri kardiyovasküler yaşam desteği ve 21 (%10,2) vakaya da defibrilasyon uygulamışlardı. Yapılan müdahalelerden sonra hastaların 159'u (%77,6) acil serviste, 30'u (%14,6) yoğun bakım ünitesinde eksitus olmuştur.
SONUÇLAR: Halktan kurtarıcıların tüm müdahalesi, sağlık çalışanlarının olay yerinde erken varması, vakaların acil servise erken ulaştırılması, kardiyopulmoner resüsitasyonların uzun sürdürülmesi sonuç üzerinde etkili olmamıştır. Acil sağlık hizmetleri profesyonellerinin müdahale yetenekleri ve eğitimli halktan kurtarıcı oranlarımız artırılmalıdır. 

ANAHTAR KELİMELER: Hastane dışı kardiyopulmoner arrest, Acil yanıt sistemi, Temel yaşam desteği, İleri yaşam desteği, Halktan kurtarıcılar

Abstract:
OBJECTIVE: In this study, patients in our region who returned to the life by the public and health professionals rescuers after cardiopulmonary arrest events developing outside the hospital, all interventions and results, as well as deficiencies in current practice are discussed.
MATERIALS AND METHODS: This study was carried out in coordination with 112 Emergency Medical Services by Emergency Department of Gaziantep University Medicine Faculty between December 2012 and May 2014. An intervention introduction form consisting total of 31 questions for each CPA patient was completed by emergency medical services personnel. Follow-up results of patients after emergency services were performed by the researchers. The Kolmogorov-Smirnov test, Student t test, Mann-Whitney U Test. Kruskal-Wallis test and Dunn's multiple comparison tests were used for statistical analysis of the data. SPSS for Windows version 22.0 software package was used for statistical analyzes and P <0.05 was considered statistically significant.
FINDINGS: A total of 205 patients were evaluated in our study. The average age was 58.34, and 69.8% were male. Arrest events usually had occured in the  house environment (n = 128, 62.4%), witnessing of family members (n = 104, 50.7%) and in the afternoon (n = 89, 43.4%). The interventions was applied to 40 (19.5 ) cases by the public rescuers but had not developed a significant effect on survival ( p=0.360 ). The first complaint of cases was syncope (n = 7
3, 35.6%) and the initial rhythm was asystole (n = 152, 74.1%). There was a significant correlation between the results and the first rhythm (P = 0.030). The average call time 14.27 min., the average arrival time to the scene 8.4 min., the average arrival time to the emergency department was 9 min and the average duration of CPR in the emergency department was 35.15 min. Health care professionals had applied BLS to 203 (99%), ACLS to 125 ( 61% ), and defibrillation to 21 (10.2 ) of the cases. After the interventions 159 (77.6%) patients died in the emergency department, 30 (14.6%) died in the ICU.
CONCLUSION: Our pre-hospital death ratesin the cardiopulmonary arrest event is under the literature. All interventions of the public rescuers, early arrival of the health care professionals to the scene, early patient transferring to the emergency room and long-sustaining cardiopulmonary resuscitation had no effect on the results. Emergency response capabilities of health care professionals and educated public rescuers rates should be increased.

KEY WORDS: Out of hospital cardiopulmonary arrest, Emergency medical system, Basic life support, Advanced life support, Public rescuers.