Edirne merkez ilçede görev yapan ve çocuk istismarı ve ihmali vakalarıyla karşılaşma olasılığı bulunan hekimlerin konuyla ilgili bilgi ve tutumları
Knowledge and attitudes of physicians serving in the central district of Edirne and likely to encounter cases of child abuse and neglect
Yazar: KAAN DEMİRBAŞ
Danışman: PROF. DR. GALİP EKUKLU
Trakya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı / Halk Sağlığı Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Halk Sağlığı = Public Health
Dizin: Okullar-halk sağlığı = Schools-public health

Özet:
Çocuk istismarı ve ihmali; insanlık tarihi kadar eski olan, bireysel ve toplumsal derin yaralara sebep olan çok önemli bir halk sağlığı sorunudur. 
Bu çalışma, çocuk istismar ve ihmalinin tanınmasında ve önlenmesinde önemli rolleri olan hekimlerin konu ile ilişkin bilgi düzeylerinin belirlenmesi ve yaklaşımlarının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. 
Çalışma tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte olup, Temmuz 2022  -  Mayıs 2023 tarihleri arasında, Edirne merkez ilçede görev yapan Acil Tıp, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları ve Aile Hekimliği birimlerinde görev yapan 236 hekimle yapılmıştır. Veri toplama yöntemi araştırmacılar tarafından literatürden yararlanılarak geliştirilen 32 soruluk bir anket formu ve 67 soruluk "Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanılanmasına Yönelik Ölçek" (ÇİİBRTYÖ) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. 
Çalışmamıza katılan hekimlerin % 38,6'sı tıp fakültesi eğitimleri sırasında veya mezuniyet sonrasında çocuk istismarına yönelik eğitim almış, eğitim alanların yarıdan fazlası (% 51,6) aldıkları eğitimi yetersiz bulduğunu belirtmiştir. Hekimlerin % 90,7'si çocuk istismarı ve ihmali (Çİİ) konusunda daha fazla bilgi sahibi olmak istediğini ifade etmiştir. Hekimlerin % 68,2'si meslek yaşamlarında istismar/ihmal vakası ile karşılaşmıştır. En çok karşılaşılan istismar türü fiziksel istismardır (% 64,5). Mesleki hayatında Çİİ ile karşılaşan hekimlerin en çok zorlandıkları durumlar içinde ilk sırada % 66,4 ile öykü alma gelmektedir. Hekimlerin % 72,9'u görev yaptıkları kurumlarda Çİİ prosedürünün varlığı hakkında bilgi sahibi değildir. Çalışmamıza katılan hekimlerin ÇİİBRTYÖ genelinden aldıkları puan ortalaması 3,9 ± 0,3 olarak hesaplanmıştır. Hekimlerin bilgi düzeyleri arasında unvan, branş, görev yapılan kurum, istismar ve ihmal vakalarını tanıma ve birbirinden ayırt edebilme durumu, çocuklukta istismar/ihmale uğrama durumu, fiziksel istismar ile karşılaşma durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır.
Sonuç olarak; hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda bazı alanlarda yetersiz bilgi ve farkındalığa sahip olduğu ve karşılaştıkları vakalarda süreci yönetmekte zorlandıkları gözlenmektedir. Mezuniyet öncesi ve sonrası verilecek eğitimlerle hekimlerin bilgi farkındalık düzeyleri en yüksek seviyede tutulmaya çalışılmalıdır.

Abstract:
Child abuse and neglect, a significant public health issue that has been present throughout human history, causes individual and societal deep wounds. 
This study aims to determine the knowledge levels and evaluate the approaches of physicians who play important roles in the recognition and prevention of child abuse and neglect. 
The study is descriptive and cross-sectional, conducted between July 2022 and May 2023, with 236 physicians working in the Emergency Unit, Pediatry, and Family Physician units in the central district of Edirne. Data collection was carried out using a 32 questions survey form developed by the researchers based on the literature and a 67 questions "Child Abuse and Neglect Recognition and Risk Scale". Of the participating physicians, 38.6% received education on child abuse during their medical school or after graduation, and more than half of those who received education (51.6%) found it insufficient. 90.7% of the physicians expressed a desire to have more knowledge about child abuse and neglect. 68.2% of the physicians encountered abuse/neglect cases in their professional lives, with physical abuse being the most common type (64.5%). Among the challenges faced by physicians encountering child abuse and neglect in their professional lives, history-taking ranked first at 66.4%. 72.9% of the physicians were not aware of the existence of child abuse and neglect procedures in their institutions. The average score from the overall Child Abuse and Neglect Recognition and Risk Scale for the participating physicians was calculated as 3.9 ± 0.3. Statistically significant differences were found among the physicians' knowledge levels based on title, specialty, institution of practice, ability to recognize and distinguish abuse and neglect cases, personal history of abuse/neglect in childhood, and encountering physical abuse cases. 
In conclusion, it is observed that physicians have insufficient knowledge and awareness in some areas related to child abuse and neglect, and they face challenges in managing the process in encountered cases. Training provided both before and after graduation should aim to keep physicians' knowledge and awareness at the highest level.