Cumhuriyet halk partisi ve demokrat partinin dış politikalarına ilişkin bir değerlendirme: İki parti tek dış politika
An assessment on foreign policies of the republic people's party and the democrative party: Two party one foreign policy
Yazar: NEVRA AKÇAY
Danışman: PROF. DR. ALİ AYATA
Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Kurtuluş Savaşı'nın sonunda ulus egemenliğine dayalı yeni bir devlet kurulmuş, Lozan Antlaşması'yla yeni devletin uluslararası alanda tanınması sağlanmış ve Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte rejim üzerindeki belirsizlikler giderilerek çağdaş bir ülkenin inşa edilmesinin yolu açılmıştı. Coğrafi ve siyasi-kültürel özellikleriyle, bölgesel ve küresel gelişmelerin pek çoğunun doğrudan içinde yer almak durumunda kalan Türkiye'nin dış politikasının üzerine kurulu olduğu temel ilkelerde Osmanlıdan alınan mirasın ve yeni Cumhuriyet için belirlenen hedeflerin etkili olduğu açıktır. İkinci Dünya Savaşından sonra Batı'da yeni dengeler ve bu dengelerin ortaya koyduğu başkalaşmış yeni bir siyasi atmosfer oluşmuş ve Türkiye'de bu süreçten ziyadesiyle etkilenmiştir. Bu yeni politik algılama Türkiye'de Milli Şef İnönü'nün siyasi sistemini dağıtmış ve Demokrat Parti (DP)'nin ortaya çıkışı ile çok partili siyasi yaşam başlamıştır. 1950 yılı ise Türkiye için Atatürk döneminden sonra bağımsızlık tabanlı iç ve dış politikaların terk edilişi ve Batı dünyasına entegre olabilmek için kusursuz bir sadakat gösterilmesi bakımından ilk kırılma noktası olmuştur. Batı'ya yakın ve yönelimli girişimler yaşamın farklı alanlarında kendine yer bularak Türkiye'yi bu önemli merkeze çekmiş ve bölgede denge unsuru olarak var olan algısını Batı dünyası için de ortaya koyma süreci içerisine girmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmuş olduğu 1923 yılından 1960 yılında gerçekleşen darbe girişimine kadar ki 37 yıllık süreçte siyasi gelişmeleri ele alarak Dış Politikada izlenen adımların kıyaslanarak benzerliklerini ve farklılıklarını ortaya koymaktır.

Abstract:
At the end of the War of Independence, which was continued under difficult conditions, a new state based on national sovereignty was established, the new state was recognized in the international arena with the Treaty of Lausanne, and with the proclamation of the Republic, the uncertainties on the regime were eliminated and the way for the construction of a modern country was opened. It is clear that the legacy of the Ottoman Empire and the goals set for the new Republic are effective in the basic principles on which Turkey's foreign policy is based, which has to take part directly in many of the regional and global developments with its geographical and political-cultural characteristics. After the Second World War, a new equilibrium in the West and a new changed political atmosphere emerged from this equilibrium, and Turkey was greatly affected by this process. This new political perception disintegrated the political system of National Chief İnönü in Turkey and with the emergence of the Democrat Party (DP), multi-party political life began. The year 1950 was the first breaking point for Turkey in terms of abandoning in dependence-based domestic and foreign policies after the Atatürk period and showing a perfect loyalty to integrate in to the Western world. Initiatives that are close and oriented to the West have found a place for themselves in different areas of life and attracted Turkey to this important center and entered the process of revealing the perception that exists in the region as a balance element for the Western world. The aim of this study is to reveal the similarities and differences by comparing the steps followed in foreign policy, taking into account the political developments in the 37-year period from the establishment of the Turkish Republic in 1923 to the 1960 coup attempt.