Kemalizm ve Demokrat Parti
Kemalism and Democratic Party
Yazar: İBRAHİM BARBAROS AKÇAKAYA
Danışman: PROF. DR. AHMET ÇİĞDEM
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü / Siyaset ve Sosyal Bilimler Ana Bilim Dalı / Siyaset ve Sosyal Bilimler Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Demokrat Parti = Democrat Party ; Kemalizm = Kemalism ; Siyasi partiler = Political parties

Özet:
Bu çalışma Kemalizm ile Demokrat Parti ilişkisini Türk Siyasal Modernleşmesi bağlamında yeniden kavramsallaştırması ve bu doğrultuda anlamayı amaçlamaktadır. Çalışmada 1839 yılı milat kabul edilerek 1950 yılına kadar olan gelişmeler süreklilik ve kopuş ilişkileri ihmal edilmeden yapısal bir dönüşümü okumayı mümkün kılacak şekilde incelenmiştir. Türk modernleşmesi, Kemalizm ve Demokrat Parti üzerine yazılan literatür taranarak hazırlanmıştır. Bir dönem incelemesinden ziyade kronolojk gelişmelere bağlı kalınarak farklı düzeyde anlama imkânları araştırılmıştır. Demokrat Parti, ?46 Ruhu? ya da ?46 sapması? argümanlarından bağımsız bir şekilde ele alınmayı zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda Kemalizm ile Demokrat Parti, 3 nokta üzerinden sorunsallaştırarak anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu üç nokta Demokrat Parti'nin Kemalizm'i konsolide ettiği üç nokta olarak tasarlanmıştır. Bunlar siyasal konsolidasyon, toplumsal konsolidasyon ve ideolojik konsolidasyondur. Demokrat Parti'nin 1946 yılında kurulup, 1950 yılında iktidara gelmesi ile öncelikli olarak siyasal katılımın kanalları açıldığı için, siyasal konsolidasyon; sonrasında bu siyasal katılımın doğal sonucu olarak siyasal merkez ile toplum arasında kurulan ilişki neticesinde toplumsal konsolidasyon ve devrimlerde radikal yöntemin terk edilerek modernleşmenin ekonomik bir kalkınma sürecine çekilmesi ile de ideolojik konsolidasyon gerçekleşmiştir. DP bir anlamıyla da Türk modernleşmesinin bürokratik-merkeziyetçi eğilimlerine karşı siyasal alanın yeniden ihyası ile sınırlayıcı bir müdahale olarak değerlendirilmiştir.

Abstract:
This thesis aims to offer a new conceptualization of the relationship between Kemalism and Democratic Party (DP) by contextualizing the relationship into the framework of Turkish political modernization. The political developments from 1839, treated as a turning point, to 1950 has been discussed in a way enabling to reveal a structural transformation, without forgetting continuities and ruptures. The study formed through in-depth reading of the literature on the Turkish modernization, Kemalism and DP. Rather than being an era-study, the research follows a thematic and chronological order. It is contented that a proper reading on the DP, requires distancing itself from certain forms of argumentation such as ?the spirit? or ?deviation? of 1946. The relationship between Kemalism and the DP is discussed through three levels, which are the thesis posits to be the levels through which the Party enabled Kemalism to be consolidated. DP, founded in 1946 and coming into power in 1950, expanded the political space and channels for political participation, and hence brought a political consolidation. Through the political consolidation, the Party has managed to create a social consolidation by easing the tension between social periphery and political centre. As an effect of both mentioned consolidations, there has also been an ideological consolidation since, the new form of the relationship between the state and the society enabled the party to leave the implementation of radical methods in modernization politics and to redefine the modernization as merely a matter of economic development. The thesis, in a nutshell, contents that Democratic Party, rather than being merely a counter-Kemalist or counter-modernist project, should be treated as a political intervention, redefining the organization of the political space in contrast to bureaucratic-centralist tendencies in Turkish modernization.