Sanat mekânı deneyiminde ses manzaraları ve işitsel unsurların rolü: Arter Modern Sanat Müzesi örneği
The role of soundscapes and auditory elements in art space experience: The case of Arter Museum of Modern Art
Yazar: ECE ELMAS
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖNDER MURAD ÖZDEMİR
Galatasaray Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: İletişim Bilimleri = Communication Sciences
Dizin: Sanat müzeleri = Art museums ; İşitsel peyzaj = Soundscape

Özet:
Birey, kentsel mekânı kendi kişisel özellikleri, duyusal dünyası, sosyokültürel,
sosyoekonomik arka planına göre farklı biçimlerde deneyimlemektedir. Mekân
deneyiminde duyuların her biri birbirinden ayrıştırılmadan, bütünlük halinde irdelenmekle
beraber işitsel öğelerin sanat mekânı olan müzelerin deneyimine yansıması bu araştırmada
mercek altına alınmıştır. Her mekânın kullanılan yapı malzemeleri, boyutu, genişliği,
hacmi, yüksekliği, boş ve dolu alanlarının farklılaşmasından kaynaklanan özgün ses
manzaraları bulunmaktadır. Birden fazla sesin birlikte tınlamasını ifade eden ses
manzaraları ve diğer işitsel öğelerin sanat mekânı olan müzelerin deneyimlenmesine
yansımalarını odağına alan bu araştırma, kavramsal çerçevesi oluşturulurken ses
çalışmaları ve müze çalışmaları olmak üzere iki temel çalışma alanından dayanağını
almıştır. Bu bağlamda araştırmanın kavramsal çerçevesini belirleyen ses manzaraları
kavramının ilk bölümde tarihsel gelişiminin irdelenmesinin ardından seslerin
sınıflandırılmasına olan farklı yaklaşımlarıyla birlikte ele alınmıştır. Ses manzaralarında
yer alan seslerin sınıflandırılmasını odağına alan ilk bölümün ardından müzelerde ses
deneyiminin nasıl gerçekleştiğine, müzelerin sese ve diğer işitsel öğelere olan
yaklaşımlarındaki paradigma değişimine, modern sanat müzeleri arasında Arter'in bu
araştırmaya dahil edilme nedeni detaylı bir şekilde gerekçelendirilmiştir. Müze ve ses
ilişkisinin değerlendirildiği bu bölümde, araştırmanın merkezinde yer alan Arter'in kentle
ve çevresiyle kurduğu ilişki de soylulaştırma kavramı bağlamında tartışılmıştır.
Araştırmada kullanılan ses yürüyüşü, yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme ve
fotoğrafla çağırma yöntemlerinin kullanılma gerekçeleri belirtilerek araştırma bulgularını
elde etmedeki katkıları ortaya konmuştur.
Sanatsal mekân deneyiminde ses manzaraları ve işitsel deneyimin rolünü, sesi ön
plana çıkaran eserlere koleksiyonunda ağırlıkla yer veren modern sanat müzesi Arter
üzerinden inceleyen araştırmada yaşları 23 ve 33 arasında değişen 10 genç yetişkin
katılımcının müze deneyimlerinin duyusal yönüne odaklanılmıştır. Sanatsal mekân deneyimine bütüncül bir bakışla yaklaşmakla beraber işitsel deneyimi odağına alan
araştırmada, deneyimi hatırlamanın da altı çizilerek duyusal deneyimin müze ziyaretçileri
için mekânı algılamalarındaki rolü ortaya çıkarılmıştır. Araştırmada kullanılan nitel
araştırma yöntemlerinin birbirini tamamlamaları ve destekleyici olmaları, araştırma
bulgularının bütünsel bir görünümde olmasını sağlamıştır.
Ses manzaraları kavramına olan yaklaşımın, kavramın ortaya çıkışından bugüne
geçirdiği değişimin ele alınması ve araştırmanın yapıldığı sanat mekanındaki seslerin bu
bağlamda değerlendirilmesi çalışmanın ana hattına şekil vermiştir. Raymond Murray
Schafer'ın ses manzaraları ve sesleri sınıflandırması ışığında müzelerde seslerin
ziyaretçiler tarafından algılanma süreçleri, ziyaret sırasında meydana gelen duyusal
değişimler ve işitsel öğelerin ışığında kurdukları yeni algısal örüntüler, müzenin
çevresiyle kurduğu ilişkinin ziyaretçiler tarafından deneyimlerine yansımalarının
değerlendirilmesi araştırmada yer almaktadır.
Sanat mekanlarının özgün ses manzaralarına sahip oldukları ve kendilerine has
seslerin mekânın duyusal olarak deneyimlenmesine yansıdığı düşüncesinden hareketle,
ses manzaralarının kentsel mekanlardan biri olan müzelerin duyusal olarak
deneyimlenmesine yansımalarını inceleyen bu araştırma, altı hipotezi test etmek üzere
tasarlanmıştır. Bütüncül bir duyusal deneyimin parçalarından biri olan işitsel öğelerin,
ziyaretçilerin deneyimlerine yansımalarının olumlu olduğunu ortaya koymak bu
hipotezlerden biridir. İşitsel öğelerin duyusal müze deneyimini belirleyici bir rol
oynadığını da test etmek isteyen araştırmada bu hipotez de doğrulanmıştır. Katılımcıların
mekandaki işitsel öğelerin daha fazla olduğu kısımları hatırlamalarının daha kolay olduğu
ve mekandaki bu kısımlarla ilgili daha fazla değerlendirme yapmak istedikleri
görülmüştür. Mekânda sesin ön planda olduğu kısımlarla ilgili ziyaretçiler, müze
deneyimlerini olumlu olarak değerlendirmişlerdir. Yalnızca görselliği odağına alan
mekandaki bölümlerde ise deneyim olumsuz ifadelerle değerlendirilmiştir. Müzeye özgü
olduğu düşünülen sesler katılımcılar tarafından deneyimlerini biricik olarak 
değerlendirmelerini sağlayan zenginleştirici birer unsur olarak kabul edilmiştir. Müze
deneyimi ziyaretçiler tarafından, mekânın kendisinin dışında çevresiyle kurduğu ilişkiyle
bütünleşik olarak algılanmıştır. Ziyaretçilerin görüşmeler sırasında odaklarının ağırlıklı
olarak bu konu üzerinde olduğu yapılan görüşmeler sonucunda anlaşılmıştır. Müzeyi
fotoğraflayarak ziyaret etmenin deneyimi hatırlamayı kolaylaştırdığı anlaşılmıştır.
Katılımcıların deneyimleri üzerinden belirli bir zaman geçtikten sonra hatırlatıcı bir unsur
olarak fotoğrafla hatırlatma yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntemin diğer nitel araştırma
yöntemleriyle beraber kullanılmasının, bulguları zenginleştirmeye yardımcı olduğu ve
diğer yöntemler sonucunda elde edilen bulguların etkinliğine katkı sunduğu görülmüştür.
Kentin duyusal alanını meydana getiren öğelerin işitsel boyutuna odaklanan ve ses
manzaraları kavramını Arter Modern Sanat Müzesi örneği üzerinden ele alan çalışmada,
birbirini tamamlayan üç farklı araştırma yönteminin kullanılmasıyla bulgulara ulaşılmış
ve elde edilen araştırma verileri analiz edilmiştir. Sanat Mekânı Deneyiminde Ses
Manzaraları ve İşitsel Unsurların Rolü: Arter Modern Sanat Müzesi Örneği başlıklı
araştırmada birbirini tamamlayıcı nitelikte veriler elde etmeyi sağlayacak üç farklı
niteliksel araştırma yöntemine başvurulmuştur. Bunlardan ilki, katılımcılar tarafından
müze ziyareti sırasında cevaplanması beklenen bir değerlendirme anketini de içeren ses
yürüyüşü yöntemidir. Ses yürüyüşü esnasında katılımcılardan fotoğraf çekmeleri
istenmiş, ses yürüyüşünden bir hafta sonra online olarak Microsoft Teams platformu
üzerinden gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler sırasında
çektikleri fotoğraflar katılımcılara gösterilmiş ve fotoğraflar deneyimlerine dair hatırlatıcı
birer unsur olarak kullanılmıştır. Katılımcılarla yapılan yarı yapılandırılmış online
derinlemesine görüşme sırasında deneyimleri üzerine katılımcılara 12 adet soru
yöneltilmiş, bu sorularda da deneyimlerini değerlendirmeleri istenmiştir.
Sanat mekânı olarak müzelerde ses manzaralarının ziyaretçiler tarafından nasıl
deneyimlendiği farklı araştırma yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan ses
yürüyüşü anketlerinin değerlendirilmesi sonucunda, bu araştırmada yer alan ve daha önce
ses yürüyüşü yapmamış olan katılımcıların duyduklarına odaklanarak bir mekânı
deneyimlemelerinin onlara daha hatırlanabilir bir deneyim sunduğu görülmüştür.
Görselliğin baskın olduğu günümüz dünyasında işitselliğin odağa alınması deneyimi
katılımcılar nezdinde daha hatırlanabilir kılmıştır. Duyusal olarak algılarının açık olduğu
bir biçimde mekânı deneyimleyen katılımcıların geçmiş deneyimleriyle bağ kurmalarının,
bu deneyimin daha sonra onlar üzerinde çağrışım yapmasının daha kolay olduğu
anlaşılmıştır. Ses yürüyüşü yaparak daha önce bir mekânı deneyimlememiş olan
katılımcılardan bu araştırma kapsamında yapılan modern sanat müzesi ziyareti sonrasında
yaptıkları ziyareti kendilerine iletilen ses yürüyüşü anketi aracılığıyla değerlendirmeleri
istenmiştir. Olağan bir müze ziyareti ya da gezintiden farklı olan bu ses yürüyüşü
öncesinde katılımcılardan, araştırma için belirlenen buluşma noktasından itibaren
algılarını mümkün olduğunca açık tutmaları istenmiş ve duyduklarına her zamankinden
daha fazla önem göstererek yürümeleri rica edilmiştir. Katılımcılarla yapılan yarı
yapılandırılmış derinlemesine görüşme sırasında, müzedeki ses yürüyüşü öncesinde
izlenen rota, yani katılımcıyı müzeye götüren yol, dahil olmak üzere birlikte yaşanan
deneyimin tümünü değerlendirmelerini sağlayacak sorular yöneltilmiştir. Katılımcıların
hiçbiri daha önce işitselliğe bu kadar ağırlık vererek bir mekânı deneyimlemediklerini
belirtmiş ve olumlu olarak değerlendirdikleri bu aktiviteyi tekrar deneyimlemek
istediklerini ifade etmişlerdir.
Katılımcıların genel olarak ses yürüyüşü yaparak mekânı deneyimlemelerinin
duyusal bağlamda farkındalıklarını arttırdığını söylemek mümkündür. Bununla birlikte bir
araştırma dahilinde bu aktivitenin gerçekleştirilmiş olması, katılımcılar üzerinde
başlangıçta tedirgin bir his yaratsa da mekân içinde zaman geçirdikçe bu tedirginlik
hissinin azaldığını belirtmişlerdir. Sesin müzedeki eserleri anlamlandırmada yardımcı bir
işlevinin olduğu ve olmaması halinde eksikliğinin fark edileceği de katılımcılar tarafından
belirtilen noktalardan biridir. Mekânda sesin baskın bir duyusal öğe olarak kullanıldığı
bölümlerdeki deneyimlerinin üzerinden zaman geçtikten sonra bu deneyimlerini
hatırlamalarına katkı sağladığı da katılımcılar tarafından dile getirilen noktalardan biridir.
Katılımcılar, müzede işitsel öğelerin baskın olduğu bir atmosfer olsa da hem
işitselliğe dikkat etmeleri gereken bir çalışma içinde yer almaları hem de müzedeki
ambiyansın kuralsızlığı hatırlatan bir özellikte olmaması nedeniyle kuralların yıkılmadığı
algısında olduklarını ifade etmişlerdir. Müzede ziyaret edilen her katta aynı seviyede ses
kullanımına yer verilmemiş olsa da katılımcılar genel bir değerlendirme yaptıklarında
müzenin uyulması beklenen kurallar bütününe sahip olduğunu algıladıklarını
belirtmişlerdir. Katılımcılar işitsel öğelere daha fazla dikkat etmeleri beklendiğinden
kendileri de daha fazla sessiz kalmaya çalışarak etraflarındaki sesleri daha iyi algılamak
ve mekânı deneyimlemek için çaba harcamışlardır.
Araştırma boyunca doğrulanması amaçlanan "Müzelerin duyusal olarak
deneyimlenmesinde işitsel öğeler ziyaretçiler nezdinde görsel öğelerden daha ön
plandadır." hipotezi doğrulanmıştır. Ziyaretçilerle yapılan yarı yapılandırılmış
derinlemesine görüşmelerde işitsel öğelere ağırlık verilen galerilere dair, henüz
katılımcılara bu konuda soru yöneltilmediği halde örneğin; işitselliğin ön planda olduğu
Galeri 2'den ve burada deneyimledikleri eserlerden, bu kısımlardaki işitsel öğelerden
bahsetmeye başladıkları görülmüştür. Müzede yapılan ses yürüyüşünün üzerinden en az
10 gün geçtikten sonra yapılan yarı yapılandırılmış online derinlemesine görüşmeler de
ikinci hipotez olan "Müze deneyiminin hatırlanmasında işitsel öğeler belirleyici bir rol
oynamaktadır." doğrulanmıştır. Katılımcılar gerek kişisel özelliklerinin katkısıyla gerek
geçmiş deneyimleriyle bağ kurarak mekân deneyimlerindeki işitsel öğelerin baskın
olduğu kısımları hatırlama eğilimi göstermişlerdir.
Müzede yalnızca görsel öğelere yer verilen ve yalnızca duvarlara sıralanmış
tablolardan meydana gelen Galeri 1, müzedeki diğer galerilerle kıyaslandığında
ziyaretçilerin en az dikkatini çeken kısım olurken, özellikle ziyaretçilere zengin bir işitsel
deneyim sunan Galeri 2 en fazla olumlu ifadelerle değerlendirilen kısım olmuştur.
"Ziyaretçilerin müze deneyiminde işitsel öğelerin ön planda oluşu, deneyimin olumlu
değerlendirilmesini sağlamaktadır." hipotezi de doğrulanmıştır.
Ziyaretçilerin müzeyle ilgili en uzun süre görüş bildirdikleri ve dikkat çektikleri
nokta mekânın bulunduğu çevre ve kendisinin kontrastı üzerine olmuştur. Ses yürüyüşü
öncesinde müzeye ulaşımın sağlanması kısmında her katılımcı müzenin bulunduğu
çevreyi duyumsama imkânı bulmuş ve ardından yaşadıkları sanat deneyimini bu
duyumsamaları ile şekillendirmiştir. Katılımcıların müzenin konumuna dair bir soru
yöneltilmeden kendilerinin yarı yapılandırılmış görüşme sırasında bahsetmek istedikleri
bir diğer konu da müzenin çevresiyle ilişkisidir. Dolayısıyla bir sanat deneyimi mekânı
olarak müzeye ulaşan yollar, toplu ya da bireysel ulaşım seçenekleri, müzenin kent içinde
bulunduğu konum, sanat deneyimi öncesi ve sonrasında ziyaretçilerde uyandırdığı his ve
düşünceler belirleyici olmaktadır. "Müze deneyimi, mekânın kendisinin dışında
çevresiyle kurduğu ilişkiyle bütünleşiktir." hipotezi Arter'in kentsel konumu, yeni
konumu öncesinde şehrin sanat dünyasına yakın hatta merkezi denebilecek bir yerden
semtin dış çeperinde bir konuma taşınması nedeniyle sorgulamaya değer bir tema olması
gerekçesiyle araştırmaya eklenmiş ve bu hipotez doğrulanmıştır.
Araştırmaya dahil olan katılımcılardan ses yürüyüşü esnasında fotoğraf çekmeleri
istenmiş ve bu fotoğraflar online olarak gerçekleştirilen derinlemesine görüşme sırasında
katılımcılara kullanılan uygulamanın ekran paylaşımı özelliği kullanılarak gösterilmiştir.
Fotoğrafların bu şekilde araştırmada kullanılmasının temel nedeni, ses yürüyüşü
yapıldıktan ve bu deneyimden üzerinden belirli bir zaman geçtikten sonra derinlemesine
görüşmenin yapılmış olmasıdır. Bu anlamda katılımcıların kendileri tarafından çekilen
fotoğraflar deneyimi hatırlatıcı bir unsur olarak kullanılmıştır. Bunun yanında ses
yürüyüşü sırasında mekânın dört farklı katına yayılmış çok sayıda sanat eserine dair
deneyimleri üzerine katılımcıların bir değerlendirme yapmaları, bu deneyimi kayıt altına
almadan mümkün değildir. Bu nedenle katılımcıların kendilerinin çektikleri fotoğraflar
deneyimlerini üzerinden zaman geçtikten sonra hatırlamalarını sağlamıştır. Katılımcılar,
dikkatlerini çeken eserleri kişisel merak, başka bir anıyı zihne çağırma, kavramsal bir
çerçeveye oturtma gibi birbirlerinden farklı motivasyonlarla kayıt altına almışlardır.
Müzeyi ses odağında deneyimlemenin bir modern sanat müzesi üzerinden karma
araştırma yöntemleri kullanılarak yapıldığı araştırmaların benzerlerine tez düzeyinde sık
rastlanmamaktır. Ses manzarası kavramının daha çok mühendislik, mimarlık, akustik vb.
araştırma alanlarında ele alınması ve bu bilim dallarındaki çalışmaların hayata geçirilmesi
için daha uygun yöntemler kullanılması araştırmanın literatür taraması kısmının
hazırlanmasında ve çalışmaya ilham verme konusunda zorluklar yaşanmasına neden
olmuştur. Dış ve iç mekanların ses manzaraları analizi, saha bulgularının
değerlendirmelerinin farklı perspektiflerden ele alınmasını gerektirmektedir. Bu
bağlamda da nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin karma olarak kullanılmasıyla ancak bu
çalışma süresince verilerin toplanması mümkün olmuştur. Araştırmanın saha sürecinin
uzayıp geniş bir zaman dilimine yayılmasına neden olan bu koşullar, araştırma sayıca az
katılımcıyla yürütülse de verilerin toplanması konusundaki aşamaları arttırmış; verilerin
analizi ve bulguların sentezini de zorlaştırmıştır.
Ses yürüyüşü anketi, katılımcıların ziyaretleri sırasında müzenin o anlık onların
dikkat ettikleri sesleri, seslerin hissettirdiklerini, deneyimledikleri ses manzaralarını
geçmişe dönük analiz etme imkânı tanımıştır. Yapılan derinlemesine görüşme ve bu
görüşme esnasında katılımcılara gösterilen kendi çektikleri fotoğraflarla anket sorularında
belirtilen konulara dair düşünceleri ve hisleri daha detaylı olarak kavranmıştır.
Görüşmenin yapılma nedenlerinden biri de bulguların niteliksel olarak zenginleşmesini
sağlamak, belirsiz ve aydınlatılmamış bir bilginin kalmamasını sağlamaktır. Araştırma
sona erdiğinde, kullanılan araştırma yöntemleri yardımıyla elde edilen veriler ses
manzaraları ve işitsel deneyim alanındaki literatüre katkı sağlayacak bir biçimde
bulguların meydana gelmesini sağlamıştır.

Abstract:
Individuals experience urban space in different ways according to their personal
characteristics, sensory world, sociocultural and socioeconomic background. Although
each of the senses in the experience of space is examined as a whole without separating
each other, the reflection of auditory elements on the experience of museums as art spaces
is examined in this research. Each space has unique soundscapes resulting from the
differentiation of building materials used, size, width, volume, height, empty and occupied
spaces. This research, which focuses on the reflections of soundscapes and other auditory
elements, which express the resonance of more than one sound together, on the experience
of museums as art spaces, is based on two main fields of study, namely sound studies and
museum studies, while creating its conceptual framework. In this context, the concept of
soundscapes, which determines the conceptual framework of the research, is analysed in
the first section together with different approaches to the classification of sounds.
Following the first section, which focuses on the classification of sounds in soundscapes,
how the sound experience is realised in museums, the paradigm shift in the approaches of
museums to sound and other auditory elements, and the reason for including Arter among
modern art museums in this research are justified in detail. In this section where the
relationship between museum and sound is evaluated, the relationship of Arter, which is
at the centre of the research, with the city and its surroundings is also discussed in the
context of the concept of gentrification. The rationales for the use of the sound walk, semistructured in-depth interviews and photo recall methods used in the research are stated
and their contributions to obtaining the research findings are revealed. In the research,
which examines the role of soundscapes and auditory experience in the experience of
artistic space through the modern art museum Arter, which predominantly includes works
that emphasise sound in its collection, the sensory aspect of the museum experiences of
10 young adult participants aged between 23 and 33 was focused on. In the research, which
focuses on the auditory experience as well as a holistic approach to the experience of
artistic space, the role of sensory experience in the perception of the space for museum
visitors was revealed by underlining the recall of the experience. The fact that the
qualitative research methods used in the research complemented and supported each other
provided a holistic view of the research findings.
The realisation process of the reflections of auditory elements on the experience
of museums from urban spaces in Arter, a modern art museum, is discussed in the
research. In the study, the role of sound in visitors' museum experiences and its effect on
their recollection of their experiences afterwards are included, and the auditory museum
experience is analysed through the example of Arter. In the light of Raymond Murray
Schafer's classification of soundscapes and sounds, the processes of perception of sounds
in museums by visitors, the sensory changes that occur during the visit and the new
perceptual patterns they establish, and the evaluation of the reflections of the relationship
established by the museum with its environment on the experiences of visitors are
included in the research.
Based on the idea that urban spaces have unique soundscapes and that unique
sounds are reflected in the sensory experience of the city, this research, which will
examine the reflections of soundscapes on the sensory experience of museums, one of the
urban spaces, is designed to test six hypotheses. One of these hypotheses is that auditory
elements are more prominent than visual elements in the sensory experience of museums.
This hypothesis was also confirmed in the research, which also wanted to test that auditory
elements play a determining role in the museum experience. It was observed that it was
easier for the participants to remember the parts of the space with more auditory elements.
Visitors who prioritised sound in their experiences evaluated their museum experiences
positively. The experience was evaluated negatively in the parts of the space that focused
only on visuality. The sounds considered to be unique in the museum were accepted by
the participants as an enriching element that enabled them to evaluate their experience as
unique. The museum experience was perceived by the visitors as integrated with the
relationship established by the space with its surroundings. It was observed that visitors
focussed mainly on this issue during the interviews. Experiencing the museum by
photographing it makes it easier to remember the experience. The act of taking
photographs, which is seen to be helpful in remembering the experiences that have passed
over time, contributed to the research as a reminder method.
As a result of the analysis of the findings obtained after testing the accuracy of the
hypotheses, it is aimed to reveal the role of soundscapes in the experience of museums. In
the study, which focuses on the auditory dimension of the elements that make up the
sensory field of the city and deals with the concept of soundscapes through the example
of Arter Museum of Modern Art, the findings were reached by using three different
research methods that complement each other and the research data obtained were
analysed. The Role of Soundscapes and Auditory Experience in Urban Space Perception:
The Case of Arter Museum of Modern Art, three different qualitative research methods
were used to obtain complementary data. The first of these is the sound walk method,
which includes an evaluation questionnaire expected to be answered by the participants
during the museum visit. During the sound walk, the participants were asked to take
photographs, which were shown to them during the semi-structured in-depth interview
conducted online one week after the sound walk, and the photographs were used as a
reminder of their experience. During the semi-structured online in-depth interview with
the participants, 12 questions were asked to the participants about their experiences and
they were asked to evaluate their experiences.
How visitors experience soundscapes in museums, one of the urban spaces in the
urban space experience, was analysed using different research methods. As a result of the
sound walk survey, it was observed that the participants in this study, who had not done a
sound walk before, stated that experiencing a space by focusing on what they heard offered
a more memorable experience. In today's world where visuality is dominant, focusing on
the auditory made the experience more memorable for the participants. It was understood
that it was easier for the participants who experienced the space in a way that their sensory
perceptions were open to connect with their past experiences and to make associations
with this experience. Participants who had not experienced a place before were asked to
make an evaluation about visiting a modern art museum by making a sound walk. Before
this sound walk, which is different from an ordinary walk or visit, the participants were
asked to keep their perceptions open from the meeting point and to walk by paying more
attention to what they hear than ever before. In the semi-structured in-depth interview with
the participants, questions were asked to enable them to evaluate the whole experience
together, including the route followed before the sound walk in the museum, the route that
took the participant to the museum. None of the participants had ever experienced a space
with such an emphasis on audio before, all of them gave positive feedback, and the
participants stated that it was an activity they would like to experience again.
In general, it is possible to say that the participants' experience of the space by
sound walking increased their sensory awareness. However, although the fact that this
activity was carried out within the scope of a research created an uneasy feeling on the
participants at the beginning, they stated that this feeling of uneasiness decreased as they
spent time in the space. One of the points stated by the participants is that sound has an
auxiliary function in making sense of the artefacts in the museum and that its absence
would be noticed. It is also one of the points expressed by the participants that it
contributes to remembering their experiences in the galleries where sound is dominant in
the museum after time has passed.
Participants stated that although there is an atmosphere in which auditory elements
are dominant in the museum, they still perceive that the rules are not broken, both because
they are involved in a study where they need to pay attention to the auditory and because
the ambience in the museum is not reminiscent of rulelessness. Although the museum did
not use the same level of sound on each floor visited, the participants stated that when
they made a general evaluation, they perceived that the museum had a set of rules that
were expected to be followed. Since they were expected to pay more attention to the
auditory elements, they tried to be more quiet and made an effort to better perceive the
sounds around them and experience the space.
The hypothesis "Auditory elements are more prominent than visual elements in
the sensory experience of museums in the eyes of visitors", which was aimed to be
confirmed throughout the research, was confirmed. In semi-structured in-depth interviews
with visitors, it was observed that in the galleries where auditory elements were
emphasised, they started to talk about Gallery 2, for example, where auditory elements
were at the forefront, and the artworks they experienced there, although the participants
had not yet been asked about this issue. The second hypothesis, "Auditory elements play
a determining role in the recall of the museum experience", was confirmed in the online
interviews conducted at least 10 days after the sound walk in the museum, rather than
immediately afterwards. Participants tended to remember the parts of the space
experiences in which auditory elements were dominant by connecting with their personal
characteristics and past experiences.
Compared to the other galleries in the museum, Gallery 1, which contains only
visual elements and consists only of paintings lined up on the walls, attracted the least
attention of the visitors, while Gallery 2, which offers a rich auditory experience to the
visitors, was the most positively evaluated part. The hypothesis "The fact that auditory
elements are at the forefront in the museum experience of the visitors provides a positive
evaluation of the experience." was also confirmed.
The point that the visitors commented on the museum for the longest time and
drew attention to was the contrast of the environment in which the space is located. In the
part of providing access to the museum before the sound walk, each participant had the
opportunity to feel the environment where the museum is located and then shaped their
art experience with these sensations. Another issue that the participants wanted to mention
during the semi-structured interview without being asked a question about the location of
the museum was the relationship of the museum with its surroundings. Therefore, as a
place of art experience, the roads reaching the museum, transport options, its location in
the city, the feelings and thoughts it evokes in visitors before and after the art experience
are decisive. The hypothesis "The museum experience is integrated with the relationship
that the space establishes with its surroundings other than the space itself." was added to
the research and confirmed on the grounds that the urban location of Arter is a theme
worth questioning due to its relocation from a place that can be called close to the art
world of the city before its new location to a place on the outskirts of the neighbourhood.
The participants in the study were asked to take photographs during the sound walk
and these photographs were shown to the participants by screen sharing during the indepth interview conducted online. The main reason for using the photographs in this way
in the research is that the in-depth interview was conducted after the sound walk and after
a certain period of time had passed after this experience. In this sense, the photographs
taken by the participants themselves were intended to be used as a reminder of the
experience. In addition, it was a question of visiting 4 floors where the exhibitions of a
museum with a large number of artworks were located, and in a space of this size, it is not
possible to expect visitors to remember the works they experienced without using any
form of recording. For this reason, photography was used as an element that helps to
record and remember an experience. The participants recorded the artefacts that attracted
their attention with different motivations such as personal curiosity, recalling another
memory, and putting them into a conceptual framework.
Similar studies in which the experience of the museum in the focus of sound is
made by using a mixed research method through a modern art museum are not frequently
encountered at the thesis level. The fact that soundscapes are mostly handled in the fields
of engineering, architecture, acoustics and the use of methods suitable for these disciplines
has been an obstacle in utilising them as a resource in the realisation of the research.
Analysing the soundscapes of outdoor and indoor spaces requires the evaluation of field
findings from different perspectives. In this context, it was only possible to collect data
by using mixed qualitative and quantitative research methods. These conditions, which
caused the field process of the research to be prolonged and spread over a wide period of
time, increased the stages of data collection and made the analysis of the data difficult,
even though the research was conducted with a small number of participants. The sound
walk questionnaire allowed the participants to retrospectively analyse the sounds they paid
attention to, the sensations of the sounds, and the soundscapes they experienced during
their visits to the museum
The in-depth interview and the photographs taken by the participants during the
interview provided a more detailed understanding of their thoughts and feelings about the
points mentioned in the survey questions. One of the reasons for conducting the interview
is to ensure that the findings are qualitatively enriched and to ensure that there is no
ambiguous and unenlightened information