Ailevi Akdeniz ateşi hastalarında demografik bulgular ve biyolojik tedavi sıklığının  belirlenmesi
Demographic findings and determination of the frequency of biological therapy in familial mediterranean fever patients
Yazar: ERAY ONUR MART
Danışman: PROF. DR. ŞÜKRAN ERTEN
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Ailesel akdeniz ateşi = Familial mediterranean fever ; Demografi = Demography ; Genetik = Genetics ; Mutasyon = Mutation ; Tedavi = Treatment

Özet:
Amaç:  Bu çalışmada Ailevi Akdeniz Ateşi (AAA) tanısı almış hastaların demografik görüntülemesinin ve kolşisin direnci mevcut olan hastalarda biyolojik ajan kullanım sıklığının belirlenmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Retrospektif olarak yapılan çalışmaya AAA tanısı olan 246'sı erkek, 488'i kadın toplam 734 hasta dahil edildi. Livneh tanı kriterlerine göre  AAA tanısı alan hastalara ait bilgiler retrospektif olarak kaydedildi. Her hasta için romatoloji polikliğine başvuru anında alınan anamnezler ve yapılan tetkikler esas alınarak, yaş, cinsiyet, aile öyküsü, atak sıklığı, amiloidoz varlığı, biyolojik tedavi kullanımı, eşlik eden hastalık öyküsü, kolşisin tedavi dozları, kullanın ek tedaviler, sakroileit varlığı, artrit varlığı, MEFV gen analizi sonuçları kaydedildi. Tüm hastalar demografik ve klinik özellikler açısından istatistiksel olarak değerlendirildi.
Sonuçlar: Merkezimizde takipli AAA tanılı 734 hastanın yaş ortalaması 38,84 ± 13,79 (14-81) idi. Çalışmaya dahil edilen 734 hastanın %33.5'i erkek (n=246), %66.5'i kadın (n=488) idi. Hastaların %61.3'ünde ailelerinde AAA öyküsü  mevcuttu (n=450). Hastalar klinik özelliklerine göre incelendiğinde, hastaların %49.5'inde (n=363) artrit mevcuttu. Hastaların %12.3'ünde (n=90) sakroileit kliniği mevcuttu. Hastaların %10.2'sinde (n=75) amiloidoz mevcuttu. Çalışma grubumuzdaki hastaların %54.4'ünde (n=399) MEFV gen mutasyonları pozitif saptandı. Hastaların gen mutasyonlarının sıklıkları karşılaştırıldığında M694V gen mutasyonu en sık izlenen gen mutasyonu olup, M694V gen mutasyonlu hasta grubu %17.9 (n=131) olarak saptandı. 2 mg/gün kolşisin dozuyla remisyona girmeyen, kolşisin dirençli olan, tedavilerinde biyolojik ajanlara başvurulan toplam 81 hasta saptandı. Bu hastalarda kullanılan biyolojik tedavi sıklıkları karşılaştırıldığında, en sık kullanılan biyolojik tedavinin Anakinra olduğu saptandı (%3.8 (n=28)). Diğer biyolojik tedavilerin kullanım sıklıkları, Etanersept %3 (n=22), Adalimumab %1.5 (n=11), İnfliksimab %1 (n=7), Golimumab %0.7 (n=5), Kanakinumab %0.5 (n=4), Sekukinumab %0.4 (n=3), Sertolizumab %0.1 (n=1) olarak saptandı. Kolşisin kullanan hastalarla IL-1 blokörü kullanan hastalar karşılaştırıldığında, MEFV mutasyon sıklığı ve M694V mutasyon sıklığı açısından iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. 	

Anahtar Kelimeler: Ailevi Akdeniz Ateşi, MEFV gen mutasyonu, kolşisin direnci, biyolojik tedavi

Abstract:
Aim: The aim of this study was to determine the frequency of biological agent use and colchicine resistance in patients with familial Mediterranean fever (FMF).
Material and Methods: 246 males, 488 females in the total of 734 patients with a diagnosis of FMF, were included in this retrospective study. According to the Livneh diagnostic criteria, the data of patients diagnosed as FMF was recorded retrospectively. Age, sex, family history, frequency of attack, presence of amyloidosis, use of biological therapy, history of concomitant disease, colchicine treatment doses, use of additional treatments, presence of sacroileitis, prolonged arthritis, based on the history obtained at the time of admission to the rheumatology polyclinic The presence of MEFV gene analysis was recorded. All patients were evaluated statistically in terms of demographic and clinical features.
Results: The mean age of 734 patients diagnosed with FMF at our center was 38.84 ± 13.79 (14-81). Of the 734 patients included in the study, 33.5% were male (n = 246) and 66.5% were female (n = 488). 61.3% of the patients had a history of FMF in their families (n = 450). When the patients were examined according to their clinical characteristics, arthritis was present in 49.5% (n = 363) of the patients. In 12.3% of the patients (n = 90), there was a sacroileitis clinic. Amyloidosis was present in 10.2% (n = 75) of the patients. MEFV gene mutations were positive in 54.4% (n = 399) of the patients in our study group. M694V gene mutation was the most commonly observed gene mutation [17.9% (n = 131)]. A total of 81 patients who were not in remission, were resistant to colchicine and who were treated with biological agents were found to have a 2 mg/day colchicine dose. When the frequences of biological treatment were compared, Anakinra was the most frequently used biological treatment (3.8% (n = 28)). The frequency of other biological treatments were as follows: Etanercept 3% (n = 22), Adalimumab 1.5% (n = 11), Infliximab 1% (n = 7), Golimumab 0.7% (n = 5), Canakinumab 0.5% (n = 4) , Secukinumab 0.4% (n = 3), Certolizumab 0.1% (n = 1). IL-1 blocker users and colchicine treated patients were similars in terms of MEFV mutation frequency and M694V mutations.

Key Words: Familial Mediterranean Fever, MEFV gene mutation, colchicine resistance, biological agent