Aile hekimlerinin sarkopeni hakkındaki bilgi ve tutumları
Family physicians'knowledge and attitudes toward sarcopenia
Yazar: AHMED ALMATAR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ŞENAY KOÇAKOĞLU
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Amaç: Bu araştırmanın temel amacı, Türkiye'de aktif görev yapan aile hekimlerinin
sarkopeni yönetimi konusundaki bilgi düzeylerini ve tutumlarını incelemektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışma ülke genelinde aile sağlığı merkezlerinde aktif görev yapmakta
olan 405 aile hekiminin katılımı ile gerçekleştirildi. Veriler katılımcıların sarkopeni
hakkındaki bilgi ve tutumlarını saptamaya yönelik 33 sorudan oluşan anketin uygulanmasıyla
elde edildi. Çalışma verileri SPSS 25.0 programı ile analiz edildi. Kategorik değişkenlerin
karşılaştırılmasında ki-kare testi kullanıldı. Olasılık (p) değeri 0.05'ten küçük olduğunda
karşılaştırmalar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Katılımcıların 170'i (42,0%) kadın, 235'i (58,0%) erkektir. hekimlerin yaş
ortalaması 38,05±8,79 idi. Katılım en sık %32,3 oranı ile Güneydoğu Anadolu Bölgesinden
oldu. Katılımcıların çoğunluğu (%29,1) 6-10 yıl meslekte çalışma süresine sahip
olup %27,7'si aile hekimliği uzmanlık eğitimi almıştır. Katılımcıların %39'u sarkopeni
konusunda eğitim almıştır. Aile hekimlerinin sarkopeni yönetimindeki yeterlilik düzeyleri 10
puan üzerinden ortalama 3,37±1,98 puan olduğu görüldü. Çevresinde sarkopeni tanısı almış
ve daha önce sarkopeni hakkında eğitim almış olan katılımcıların sarkopeni hakkında bilgi
düzeyi anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (sırası ile p:0,012 , p:0,001). Önceden hiç
sarkopeni tanısı koymadığını ifade eden katılımcılarin bu duruma sebep olarak en sık
sarkopeni hakkında yeterli bilgiye sahip olmamalarını bildirmişlerdir.
Sonuç: Bu çalışmadan elde edilen verilerle, birinci basamak sağlık hizmetlerinden sorumlu
aile hekimlerinin sarkopeniyi yeterince bilme ve yönetme konusunda eksiklikleri olduğunu
anlaşılmıştır.
Bu verilere göre mezuniyet öncesi tıp fakültesi ders müfredatlarında sarkopeni hakkında
içeriğin genişletilmesine, mezuniyet sonrası sürekli eğitimlerle konu ile ilgili bilgilerin
güncellenmesine ve ve Türkiye'de birinci basamağa yönelik klinik uygulamalarda kolaylık
sağlayacak ilgili klavuzların kullanımının yaygınlaştırılmasına ihtiyaç olduğu söylenebilir.

Abstract:
Aim: The primary aim of this study is to examine the knowledge levels and attitudes of
family physicians actively working in Turkey regarding sarcopenia management.
Materials and Methods: The study was conducted with the participation of 405 family
physicians actively working in family health centers across the country. Data were collected
through a 33-item questionnaire designed to assess participants' knowledge and attitudes
regarding sarcopenia. The study data were analyzed using the SPSS 25.0 program. The chisquare
test was used to compare categorical variables. Comparisons were considered
statistically significant when the probability (p) value was less than 0.05.
Results: Of the physicians, 170 (42.0%) were female, and 235 (58.0%) were male. The mean
age of the physicians was 38.05±8.79 years. The highest participation rate (32.3%) was from
the Southeastern Anatolia Region. The majority of participants (29.1%) had 6–10 years of
professional experience, and 27.7% had completed family medicine residency training.
Additionally, 39% of the participants reported receiving training on sarcopenia. The average
competency level of family physicians in sarcopenia management was found to be 3.37±1.98
points out of 10. Participants who had a sarcopenia diagnosis in their surroundings or had
previously received education on sarcopenia demonstrated significantly higher knowledge
levels about the condition (p=0.012 and p=0.001, respectively). Participants who reported
never having diagnosed sarcopenia most commonly cited insufficient knowledge about the
condition as the primary reason.
Conclusion: The data obtained from this study reveal that family physicians, responsible for
primary healthcare services, have deficiencies in adequately understanding and managing
sarcopenia. Based on these findings, it can be suggested that the inclusion of more
comprehensive content on sarcopenia in undergraduate medical curricula is necessary.
Additionally, continuous education programs for post-graduation are needed to update
knowledge on the subject. Moreover, the use of relevant guidelines that facilitate clinical
practices in primary healthcare settings in Turkey should be promoted.