Türkiye'de 4320 Sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun içeriğinin boşanmalar konusundaki muhtemel önleyiciliği
Law No. 4320 on the Protection of the Family Turkey on the content of a possible divorce prevention
Yazar: OKAN GÜLER
Danışman: PROF. DR. TÜLİN G. İÇLİ
Hacettepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sosyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Sosyoloji = Sociology
Dizin: Aile içi şiddet = Domestic violence ; Ailenin Korunmasına Dair Kanun = Protection of Family Act Law ; Boşanma = Divorce ; Kanunlar 4320 sayılı = Laws 4320 numbered ; Kanunlar = Laws ; Şiddet = Violence

Özet:
Aile içinde kadına yönelik şiddet, kültürel, coğrafi, dini, toplumsal ve ekonomik sınırları aşan küresel düzeyde bir sorundur. Ülkemizde de bu problem yıllar boyu göz ardı edilmiş, aile içi ilişkilere karışmak mahrem olarak algılanmış ve bu anlamda yasal düzenlemelere uzunca bir süre başvurulmamıştır.Bu araştırmada; 4320 Sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunun aile içi şiddeti durdurmadaki etkin rolü ile boşanmalar üzerine muhtemel önleyiciliği üzerinde durulmuş, kanunun bilinilirliği ile eksik yönleri vurgulanmıştır.Mağdurlarla yapılan görüşmelerde elde edilen bulgulara göre mağdurların yüzde 53'lük kısmı 4320 sayılı kanunun yaşanılan şiddeti durdurmada etkili olduğunu beyan etmiştir. Ancak kanunun boşanmaları önlemede etkisiz kaldığı tespit edilmiştir. Kadınların ailelerinin yaklaşık yüzde 63'nün boşanma olayına sıcak bakmadıkları, boşanma durumunu hoş karşılamadıkları, ekonomik nedenlerle ve çevrenin vereceği tepkilerden çekinerek bu anlamda kızlarına destek, yardımcı olmadıkları mağdurların ifadelerinden anlaşılmıştır. Yaşanılan boşanma olayından sonra kadınların yalnızca yüzde 21'lik kısmının ailesinin yanına döndüğü, yüzde 79'luk kısmının ise bağımsız olarak kendi ayakları üzerinde durmaya çalıştığı tespit edilmiştir. Yaptığımız araştırmada fiziksel ve duygusal şiddetin ekseriyetle beraber görüldüğü tespit edilmiştir. Aynı zamanda tüm katılımcılar bu şiddet türlerini yaşadıklarını belirtmişlerdir. Ekonomik şiddetin ise mağdurların yüzde 26'sı tarafından diğer şiddet türlerine göre daha çok yaşanıldığını beyan ettiği görülmüştür. Cinsel şiddetin ise en az görülen şiddet türü olduğu bulguları elde edilmiştir. Şiddet uygulayan erkeklerin yaklaşık yüzde 37'si yüksek okul ya da üniversite mezunu iken eşine şiddet uygulamıştır. Bu durumda öğretim düzeyinin artışı ile eşe uygulanan şiddetin azalacağı yönünde olası görülen beklenti kurulamamış, öğrenim düzeyinin artması şiddeti azaltmamıştır. Mağdurların kanun hakkındaki bilgiyi genellikle medya kuruluşlarından, şiddet yaşayan diğer bireylerden ya da kanunda aktif rol alan kamu kurum ve kuruluşları ile sivil toplum kuruluşlarından edindiği anlaşılmıştır.

Abstract:
Domestic violence against women is a global problem going beyond cultural, geographic, religious, social and economical borders. This problem has been neglected for long years in our country, intervention in family affairs have been perceived as a private matter and legislative regulations in this context have not been resorted for a long period of time.In this research effective role in ceasing the domestic violence and probable preventiveness on divorces of Law No. 4320 on Protection of Family is highlighted, awareness level and shortcomings of the law are mentioned.According the findings acquired from the interviews made with victims, 53% of the victims stated that Law No. 4320 had been effective in ceasing the violence experienced. However; it was seen that the Law was inefficient in prevention of divorces. It was understood from the statements of the victims that families of 63% of women do not lean towards divorces and not look with favour on state of divorce either; due to economic reasons and abstaining from the reactions of the neighbourhood they do not support or help their daughters. It was come out that only 21% of women return her family and 79% of them struggle to stand on her own legs. It was seen that emotional violence is experienced together with the physical one at the same time. Moreover all the women stated that they have experienced such violence. It was seen that 26% of women declared they had suffered much more from economic violence that other types of women. It was acquired that sexual violence is the least suffered form of violence. Approximately 37% of the men committing violence against women are university or college graduate. In this situation the expectation on lowering the violence committed against wife by improving the education level is not met and the increase in education level did not lower the violence. It was understood that the victim acquires information on the law from generally press organizations, other individual having experienced violence or public institutions or bodies and non-governmental organizations that have taken an effective role in the law.