Leiomyom ve leiomyosarkom ayrımında preoperatif hematolojik inflamatuar belirteçlerin değerlendirilmesinin hastalık ayrımındaki yeri ve yararı
Evaluation of preoperative hematologic inflammatory markers in thedifferentiation of leiomyoma and leiomyosarcoma and their clinicalrelevance
Yazar: EBRU ŞATIR
Danışman: PROF. DR. TUĞBA ENSARİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Leiomyom nedeniyle histerektomi yapılan kadınlarda beklenmeyen
sarkom prevalansı %0,49'a kadar değişmektedir.Amacımız kesin tanısı histopatolojik
olarak konulan ve klinik şikayetleri benzer bu hastalıkların preoperatif dönemde
hematolojik inflamatuar belirteçleri olan nötrofil/lenfosit lenfosit/monosit
platelet/monosit ve DNI indekslerinin karşılaştırılarak değerlendirilmesi; bu
sonuçların hasta takibi,operatif ve postoperatif verilecek klinik karar ve seyrin
planlanmasını destekleyen noninvaziv bir belirteçler olarak öneminin
belirlenmesidir.Böylece ayırıcı tanısı histopatolojik olarak yapılan iki hastalığın erken
dönemde ayırıcı tanı için yardımcı olabilecek noninvaziv, ucuz ve kolay ulaşılabilir
bir laboratuvar belirteci ortaya koymayı amaçlamaktayız.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 01.01.2020 -30.05.2024 tarihleri arasında
Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesi Jinekolojik
Onkoloji ve Jinekoloji Kliniğinde histerektomi olan (30-80 yaş arası, bilinen akut
inflamatuar ek hastalığı olmayan) kadın hastalar dahil edildi.

Bu hastaların histerektomi sonucundaki uterus patolojilerine bakıldı.Patoloji
sonucu sadece leiomyom ve sadece leiomyosarkom gelenler olmak üzere iki hasta
grubu oluşturuldu. Daha önce yapılan power analizine göre toplamda 280 leiomyom
250 hasta ve leiomyosarkom 30 hasta olacak şekilde hastalar belirlendi. Bu hastaların
preoperatif dönemde alınan kanları ve hastaların dosyalarındaki anamnezleri
incelendi. Hastalar öncelikli olarak hematolojik değerler (Hemoglobin, lökosit,
lenfosit, nötrofil, monosit, platelet,MPV,PDW,RDW,PCT) ve bu değerler arasında
olan oranları(Nötrofil/Lenfosit oranı,Lenfosit/Monosit oranı, Platelet/lenfosit oranı)
inflamasyon üzerine etkisi olduğu düşünülen CRP ve LDH delta nötrofil indeksi
üzerinden karşılaştırıldı.Çalışmamızdaki hasta seçiminde ;aktif enfeksiyonu olanlar,
akut romatizmal gibi inflamasyonu tetikleyebilecek hastalıkları olan hastalar
çalışmadan dışlandı.

Bulgular: Laboratuvar değerleri karşılaştırıldığında hemoglobin
(leiomyosarkom ortalama 11,6 , SS 1,6, leiomyom ortalama 11,9, SS 1,6), lenfosit
(leiomyosarkom ortalama 1730,7, SS 641,3, leiomyom ortalama 1888,4, SS 565,2),
RDW (leiomyosarkom ortalama 16,4, SS 4,0, leiomyom ortalama 15,6, SS 4,0), MPV
(leiomyosarkom ortalama 8,3, SS 1,0, leiomyom ortalama 8,3, SS 1,0) ve PDW
(leiomyosarkom ortalama 48,3, SS 9,9, leiomyom ortalama 48,6, SS 9,9) değerlerinin
her iki grup arasında farklı olmadığı görülmüştür (p=0,389 p=0,156, p=0,277,
p=0,754, p=0,870). Lökosit değerlerinin leiomyosarkom olanlarda (ortalama 8727,3,
SS 3755,5), leiomyom olanlara göre (ortalama 6869,0, SS 1763,6) daha yüksek,
nötrofil değerlerinin leiomyosarkom olanlarda (ortalama 6214,0, SS 3351,3),
leiomyom olanlara göre (ortalama 4345,2, SS 1429,9) daha yüksek, monosit
değerlerinin leiomyosarkom olanlarda (ortalama 470,3, SS 253,7), leiomyom olanlara
göre (ortalama 361,2, SS 117,5) daha yüksek, platelet değerlerinin leiomyosarkom
olanlarda (ortalama 360100,0, SS 176874,3), leiomyom olanlara göre (ortalama
302296,0, SS 80017,6) ve PCT değerlerinin leiomyosarkom olanlarda (ortalama
0,3,SS 0,1) leiomyom olanlara göre (ortalama 0,2, SS 0,1) daha yüksek olduğu
bulunmuştur (p=0,012, p=0,005, p=0,027, p=0,030, p=0,034).Leiomyosarkom ve
leiomyom hastalarında biokimyasal özellikler karşılaştırıldığında nötrofil/lenfoist
oranları leiomyosarkom hastalarında (ortalama 3,9, SS 2,5), leiomyom hastalarında
(ortalama 2,4, SS1,0), LDH düzeyi leiomyosarkom hastalarında (ortalama 344,6, SS
162,0), leiomyom hastalarında (ortalama 205,2, SS 31,2), CRP düzeyi leiomyosarkom
hastalarında (ortalama 35,0, SS 83,6), leiomyom hastalarında (ortalama 0,5, SS 1,8),
platelet/lenfosiot oranı leiomyosarkom hastalarında (ortalama 222,9, SS 97,6),
leiomyom hastalarında (ortalama 176,0, SS 80,3) anlamlı olarak daha yüksek
bulunmuştur (p=0,002, p<0,001, p=0,031, p=0,016). DNI seviyesi leiomyosarkom
hastalarında (ortalama 0,8, SS 1,7), leiomyom hastalarında (ortalama 0,1, SS 0,1) ve
lenfosit/monoist oranı leiomyom hastalarında (ortalama 5,6, SS 2,0), leiomyosarkom
hastalarında (ortalama 4,2, SS 2,0) anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p=0,021,
p=0,001).Opere olan hastalarda biyopsi sonucuna göre leiomyosarkom olmasını
öngören faktörler incelendiğinde sadece yaş ve LDH seviyesinin leiomyosarkom
sonucunu etkilediği görülmüştür. Yaşta her 1 artışın leiomyosarkom olma olasılığını
1,176 (%95 GA 1,060-1,305) ve LDH seviyesinde 1 birim artışın leiomyosarkom olma
olasılığını 1,035 (%95 GA 1,018-1,052) arttırdığı bulunmuştur (p=0,002,
p<0,001).Diğer değişkenlerin biyopsi sonucunun leiomyosarkom olmasını öngören
anlamlı faktörler olmadığı görülmüştür.
Sonuç: Sonuç olarak,çalışmamızda leiomyosarkom ve leiomyom arasında
preoperatif dönemde bakılan inflamatuar belirteçler içerisinden histopatolojik sonuca
göre yapılan karşılaştırmada leiomyosarkom olmasını öngören faktörler
incelendiğinde sadece yaş ve LDH seviyesinin leiomyosarkom sonucunu etkilediği
görülmüştür.Ayrıca patoloji sonucundan bağımsız olarak nötrofil/lenfoist oranlarını,
CRP düzeyini,platelet/lenfosiot oranını ve delta nötrofil indeksini anlamlı olarak daha
yüksek bulunmuştur. Literatür tarandığında leiomyosarkom ve leiomyom hastalıkları
arasında DNI düzeylerinin farklılığını araştıran herhangi bir çalışma olmadığı
görülmüştür. Bu açıdan çalışmamız bu iki grup arasındaki farkı ilk araştıran çalışma
olması bakımından önemlidir. Leiomyomsarkom ve leiomyom arasında bu açıdan fark
olması patogenezinde maligniteye bağlı olarak inflamatuar belirteçlerin uyarısına
neden olan yolakların rol alabilmesi nedeniyle olabilir.İki grup arasında
nötrofil/lenfosit oranı, lenfosit/monosit oranı, platelet/lenfosit oranı, CRP ve DNI
düzeyleri açısından bir fark olup olmadığının kesin olarak söyleyebilmek için daha
geniş hasta gruplarında yapılacak; hastaların uzun dönem izlemlerini ve daha detaylı
kayıtlarını içeren iyi tasarlanmış çalışmalara ve moleküler düzeyde kanıtlara ihtiyaç
vardır. Bu belirtecin ayırıcı tanı amacıyla, ultrasonografi ile kombine şekilde
kullanılabilmesi durumunda, daha kesin teşhis amacıyla, ayırıcı tanıda kullanılan
pahalı ve uygulaması daha zor ve hasta için de zahmetli olan magnetik rezonans
görüntüleme gibi yöntemlerinin de kullanılması azaltılmış olacaktır.

Abstract:
Aim: The prevalence of unexpected sarcoma in women undergoing
hysterectomy due to leiomyoma ranges up to 0.49%. Our aim is to evaluate
hematologic inflammatory markers in the preoperative period, including
neutrophil/lymphocyte ratio, lymphocyte/monocyte ratio, platelet/monocyte ratio, and
Delta neutrophil index (DNI), between patients diagnosed histopathologically with
leiomyoma and leiomyosarcoma. This study aims to determine the significance of
these markers as non-invasive indicators supporting patient monitoring, clinical

decision-making during surgery and postoperatively. Our goal is to identify a non-
invasive, inexpensive, and easily accessible laboratory marker that could assist in the

early differentiation of these two histopathologically defined diseases.

Materials and Methods: The study included female patients aged 30-80 years
who underwent hysterectomy at Ankara Bilkent City Hospital, Department of
Obstetrics and Gynecology, Gynecologic Oncology and Gynecology Clinic, between
January 1, 2020, and May 30, 2024. Patients with known acute inflammatory
conditions were excluded. Patients were categorized into two groups based on
histopathological results: those diagnosed with leiomyoma and those with
leiomyosarcoma. According to a prior power analysis, the study included a total of 280
leiomyoma patients and 30 leiomyosarcoma patients. Preoperative blood samples and
medical histories were examined. Hematologic parameters (hemoglobin, leukocyte,
lymphocyte, neutrophil, monocyte, platelet, mean platelet volume (MPV), platelet
distribution width (PDW), red cell distribution width (RDW), plateletcrit (PCT)) and
ratios (neutrophil/lymphocyte ratio, lymphocyte/monocyte ratio, platelet/lymphocyte
ratio) were compared, along with inflammatory markers C-reactive protein (CRP) and
lactate dehydrogenase (LDH), and Delta neutrophil index (DNI).

Results: When comparing laboratory values, no significant differences were
observed between leiomyosarcoma and leiomyoma groups for hemoglobin
(leiomyosarcoma mean 11.6, SD 1.6; leiomyoma mean 11.9, SD 1.6), lymphocyte
(leiomyosarcoma mean 1730.7, SD 641.3; leiomyoma mean 1888.4, SD 565.2), RDW
(leiomyosarcoma mean 16.4, SD 4.0; leiomyoma mean 15.6, SD 4.0), MPV
(leiomyosarcoma mean 8.3, SD 1.0; leiomyoma mean 8.3, SD 1.0), and PDW
(leiomyosarcoma mean 48.3, SD 9.9; leiomyoma mean 48.6, SD 9.9) values (p=0.389,
p=0.156, p=0.277, p=0.754, p=0.870). White blood cell counts were higher in
leiomyosarcoma (mean 8727.3, SD 3755.5) compared to leiomyoma (mean 6869.0,
SD 1763.6), neutrophil counts were higher in leiomyosarcoma (mean 6214.0, SD
3351.3) compared to leiomyoma (mean 4345.2, SD 1429.9), monocyte counts were
higher in leiomyosarcoma (mean 470.3, SD 253.7) compared to leiomyoma (mean
361.2, SD 117.5), platelet counts were higher in leiomyosarcoma (mean 360100.0, SD
176874.3) compared to leiomyoma (mean 302296.0, SD 80017.6), and PCT levels
were higher in leiomyosarcoma (mean 0.3, SD 0.1) compared to leiomyoma (mean
0.2, SD 0.1) (p=0.012, p=0.005, p=0.027, p=0.030, p=0.034). When comparing
biochemical characteristics between leiomyosarcoma and leiomyoma patients,
neutrophil/lymphocyte ratio (leiomyosarcoma mean 3.9, SD 2.5; leiomyoma mean 2.4,
SD 1.0), LDH levels (leiomyosarcoma mean 344.6, SD 162.0; leiomyoma mean 205.2,
SD 31.2), CRP levels (leiomyosarcoma mean 35.0, SD 83.6; leiomyoma mean 0.5, SD
1.8), and platelet/lymphocyte ratio (leiomyosarcoma mean 222.9, SD 97.6; leiomyoma
mean 176.0, SD 80.3) were significantly higher in leiomyosarcoma patients (p=0.002,
p<0.001, p=0.031, p=0.016). DNI levels were higher in leiomyosarcoma (mean 0.8,
SD 1.7) compared to leiomyoma (mean 0.1, SD 0.1), and lymphocyte/monocyte ratio
was higher in leiomyoma (mean 5.6, SD 2.0) compared to leiomyosarcoma (mean 4.2,
SD 2.0) (p=0.021, p=0.001). Factors predicting leiomyosarcoma based on biopsy
results in operated patients revealed that only age and LDH levels influenced the
likelihood of leiomyosarcoma. Each one-unit increase in age increased the likelihood
of leiomyosarcoma by 1.176 (95% CI 1.060-1.305, p=0.002), and each one-unit
increase in LDH levels increased the likelihood of leiomyosarcoma by 1.035 (95% CI
1.018-1.052, p<0.001). Other variables did not significantly predict biopsy results
indicating leiomyosarcoma.

Conclusion: In our study, when comparing inflammatory markers between
leiomyosarcoma and leiomyoma groups preoperatively, factors predicting
leiomyosarcoma based on histopathological results were examined. It was found that
only age and LDH levels significantly influenced the likelihood of leiomyosarcoma.
Additionally, regardless of pathology results, neutrophil/lymphocyte ratio, CRP level,
platelet/lymphocyte ratio, and delta neutrophil index were found to be significantly
higher. Literature review revealed no previous studies investigating differences in DNI
levels between leiomyosarcoma and leiomyoma diseases, making our study significant
as the first to explore this difference between the two groups.

The observed differences in neutrophil/lymphocyte ratio,
lymphocyte/monocyte ratio, platelet/lymphocyte ratio, CRP, and DNI levels between
the two groups may be attributed to pathways involving inflammatory markers
stimulated by malignancy in leiomyosarcoma. To definitively determine whether there

is a difference in these parameters between the two groups, larger patient cohorts, long-
term follow-up, detailed records, well-designed studies, and molecular-level evidence

are needed. Utilizing these markers in combination with ultrasound could potentially
reduce the reliance on more expensive and burdensome methods like magnetic
resonance imaging for differential diagnosis, leading to more precise diagnostic
outcomes.