Tip 2 diabetes mellituslu sıçanlarda kalvaryal kemik defektlerinin rejenerasyonunda oral yolla alınan k2 vitamininin etkisinin değerlendirilmesi
The effect of orally administered vitamin K2 on regeneration of calvarial bone defects in rats with type 2 diabetes mellitus
Yazar: IRMAK DUMAN
Danışman: DOÇ. DR. HAFİZE ÖZTÜRK ÖZENER
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı / Periodontoloji Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Kemik rejenerasyonu = Bone regeneration ; Vitamin K = Vitamin K

Özet:
Amaç: Diabetes Mellituslu (DM) sıçanların kalvaryal kritik boyutlu kemik defektlerinde (KBKD) K2 vitamininin yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu (YKR) üzerindeki histomorfometrik, immünohistokimyasal ve biyokimyasal etkilerini araştırmak amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada, sağlıklı (n=12) ve streptozotosin-nikotinamid ile oluşturulmuş deneysel DM'li (n=18) toplam 30 sıçan kullanıldı. Sıçanların kalvaryalarında 2'şer adet KBKD oluşturuldu. Bir defekt boş bırakılırken (B defekt), diğerine sığır kaynaklı kemik grefti ile birlikte kolajen esaslı rezorbe olabilen membran uygulandı (GM defekt). Çalışma grupları, K2 vitamini uygulaması ve DM durumuna göre oluşturuldu: salin uygulanan sağlıklı grup (S), K2 vitamini uygulanan sağlıklı grup (SV), salin uygulanan diyabetik grup (DM) ve K2 vitamini uygulanan diyabetik grup (DMV). Salin veya K2 vitaminin 4 haftalık uygulamasından sonra sıçanlar sakrifiye edildi. Yeni kemik oluşumu ve kemik defekt iyileşmesi histomorfometrik olarak, osteokalsin ve osteopontin düzeyleri immünohistokimyasal olarak incelendi. Deneyin başında ve 4. haftanın sonunda osteokalsinin biyokimyasal değerlendirmesi için kan örnekleri toplandı. 
Bulgular: SV ve DMV gruplarında, GM defektlerinde, B defektlerine kıyasla yeni oluşan kemik yüzdesinin ve kemik defekti iyileşme skorlarının daha yüksek olduğu gözlendi (p<0,05). K2 vitamini, her iki defekt tipinde de DM grubuna kıyasla SV ve DMV gruplarında osteokalsin seviyelerinde artışa sebep oldu (p<0,05). Osteopontin ekspresyonunun, GM defektlerinde B defektlerine kıyasla daha fazla olduğu saptandı (p<0,05). Serum osteokalsin değerleri, 4. haftada, başlangıç değerlerine göre tüm gruplarda anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,05).
Sonuç: DM'li sıçanlarda YKR için K2 vitamini uygulamasının, KBKD'lerinde kemik iyileşmesi üzerinde olumlu etkiler gösterdiğini ve kemik rejenerasyonu için yardımcı bir strateji olabileceği öne sürülmektedir.

Abstract:
Objective: The present study aimed to investigate the histomorphometric and immunohistochemical impacts of vitamin K2 on guided bone regeneration (GBR) in calvarial critical-sized defects (CSDs) in rats with Diabetes Mellitus (DM).
Materials and Methods: A total of thirty rats were used in this study, comprising 12 non-diabetic rats and 18 with streptozotocin-nicotinamide induced experimental DM. In all rats, two calvarial CSDs were created: one defect was left empty (E defect), the other was treated with bovine-derived bone graft and collagen-based resorbable membrane (GM defect). Study groups were established based on vitamin K2 administration and DM status: healthy saline administered group (S group), healthy vitamin K2 administered group (SV group), diabetic administered group (DM group), and diabetic vitamin K2 administered group (DMV group). After 4 weeks of saline or vitamin K2 administration, the rats were euthanized. New bone formation and bone defect healing were  assessed histomorphometrically, osteocalcin and osteopontin levels were examined immunohistochemically. Blood samples were collected from the rats for the biochemical evaluation of osteocalcin at the beginning of the experiment and at the end of 4 weeks. 
Results: Percentage of new bone formation and bone defect healing scores in SV and DMV groups were higher in GM defects compared to E defects (p<0.05). Vitamin K2 enhanced osteocalcin expression levels in SV and DMV groups when compared to DM group in both defect types (p<0.05). Osteopontin expression was higher in all groups treated with GM compared to E defects (p<0.05). The 4th week serum osteocalcin values were significantly higher in all groups compared to the initial values (p<0.05).
Conclusion: The research findings suggest that administering vitamin K2 in GBR for rats with DM, favorably impacts bone healing in CSD, presenting an adjunctive strategy for bone regeneration.