Genç basketbolcularda proprioseptif eğitimin ayak bileği yaralanmalarından korunmada etkisinin incelenmesi
The affect of proprioceptive training prevention of ankle injuries in the young basketbol players
Yazar: ÖZGÜR ADIGÜZEL
Danışman: PROF. DR. EMİN ERGEN
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Spor = Sports
Dizin: Ayak bileği eklemi = Ankle joint ; Basketbol = Basketball ; Propriyosepsiyon = Proprioception

Özet:
Bu çalışmada proprioseptif duyunun eğitimiyle eklem stabilitesini
geliştirmeye yönelik egzersizleri yapan basketbolcularla, kontrol grubu arasındaki
farkı değerlendirmek ve yaralanma üzerine koruyucu etkiyi incelemek
amaçlanmıştır. Bu amaçla deney grubu toplam 50 defa günde 15 dakikalık döngüsel
proprioseptif eğitim antrenman programı yapmıştır.
 Çalışma, TED Ankara Koleji ile Büyük Kolej deneysel ve Çankaya Belediyesi
kontrol olmak üzere, yıldız takımlarda basketbol oynayan 14-16 yaş grubu; gönüllü
17 erkek basketbolcuda gerçekleştirilmiştir. Denge değerleri; Tümer Elektronik
tarafından üretilen prototip cihaz ile ölçülmüştür. Cihaz x ve y eksenlerinde hareket
değişimlerini açısal olarak kaydedecek şekilde tasarlanmıştır ve hareket değişimini
zaman içindeki toplam miktarı değerlendirmelere alınmıştır.
 Bulgular incelendiğinde; genel olarak, deney grubunda %42,5 ve kontrol
grubunda ise %24,1 düzeyinde bir gelişim ortaya çıkmıştır. Deney grubunda ön ve
son testler arasındaki dönemde sadece 4 (1 diz + 3 ayak bileği = %33,33) kişi
yaralandığı halde denge değerleri açısından istatistik farklılık saptanmamıştır. X
eksenindeki pozitif toplam değer hariç diğer tüm değerler açısından istatistiksel
olarak anlamlı değişim/gelişim ortaya çıkmıştır (p<0.002-0.01). Bu bulgular, deney
grubunun denge özelliğinin proprioseptif antrenman nedeniyle anlamlı şekilde
artımına bağlı olarak yaralanma olsa dahi çabuk toparlandığı yorumunu getirebilir.
Kontrol grubunda ise ön ve son testlerde x toplam değeri (p<0.05) hariç diğer tüm
değerler açısından istatistiksel olarak anlamlı değişim/gelişim ortaya çıkmamıştır
(n.s.). Bu bulgular, kontrol grubundaki deneklerde proprioseptif antrenman
yapmadıkları için denge özelliklerinin anlamlı şekilde artmadığını düşündürmektedir.
Deney grubunda ise yaralanan sporcular dikkate alındığında, yaralanmalarına rağmen
yaklaşık ortalama %50 kadar bir gelişim göstermişlerdir. Bu noktadan hareketle,
proprioseptif antrenmanın, yaralanma sonrasında dahi nöromusküler gelişime etkili
bir şekilde katkısı olabileceği söylenebilir.
 Sonuç olarak, deney grubunun yaptığı proprioseptif antrenmanın denge
özelliğini anlamlı şekilde arttırdığı söylenebilir. Ancak, bu çalışma sonuçlarına göre
nöromusküler antrenmanın yaralanma sıklığını azaltmadaki etkisini yorumlamak
mümkün görünmemektedir. Öte yandan, yaralanma olsa dahi, proprioseptif
çalışmalarla dengenin kontrol grubuna kıyasla daha fazla geliştirilmesi mümkün
görünmektedir.
Anahtar Sözcükler: Propriosepsiyon, Ayak Bileği Yaralanmaları, Basketbol, Genç,
Yaralanmalardan korunma

Abstract:
This study has been designed to investigate the effect of neuromuscular
training on the development of balance and injury prevention in young basketball
players. The subjects had been asked to apply a fifteen minutes circuit exercise
model of neuromuscular training in total 50 days throughout a basketball season and
closely observed by the coach.
TED Ankara Koleji, Büyük Kolej young basketball players served as subjects
in the experimental group wheras Çankaya Belediyesi players were controls. The age
range of the subjects were between 14-16 and the total number was 17 due to dropouts. Balance was evaluated by a prototype device produced by Tümer Electronic,
Ankara. The device is able to detect the sway in x and y axis on a wobble board like
platform and record the changes. The cumulative changes were then calculated as
integral and expressed as the total amount of change.
The results showed that there was 42,5 % development in the experimental
group whereas the controls showed only 24,1 %. Four players suffered from lower
extremity problems in the experimental group between the first and the second tests.
Nevertheless, there was no statistically significant difference between two
evaluations, except the total changes around x axis (p<0.002-0.01). This suggests
that proprioceptive neuromuscular training may positively effect the outcomes
eventhough following an injury. The injured players had presented around 50%
development throughout the investigations.
In conclusion, proprioceptive neuromuscular training might have increased
the balance in the experimental group. However, commenting on the effect of
neuromuscular training in the prevention of injuries is difficult due to the limitations
of this study.
Key words: Proprioception, Ankle Injuries, Basketball, Prevention, Young