Robot yardımlı laparoskopik radikal prostatektomide kullanılan retzius koruyucu ve anterior tekniklerinin erken dönem sonuçları ve kıyaslanması
Early term results and comparison of retzius-sparing and anterior techniques used in robot-assisted laparoscopic radical prostatectomy
Yazar: EREN ERDİ AKSARAY
Danışman: DOÇ. DR. KAYHAN YILMAZ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç: Prostat kanserinin cerrahi tedavisinde uygulanan robot yardımlı radikal prostatektomide kullanılan iki farklı teknik olan transperitoneal teknik ve retzius koruyucu tekiklerin peroperatif ve erken dönem sonuçlarının kıyaslanması.
Gereç ve Yöntem: Kliniğimize başvuran ve prostat kanseri tanısı alıp robotik radikal prostatektomi uygulanan 590 hasta retrospektif olarak tarandı. Dışlanma kriterlerine göre retzius koruyucu teknik uygulanan 180 hasta, anterior teknik uygulanan 160 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaş, yandaş hastalık, preoperatif PSA değerleri, preoperatif biyopsi sonuçları, preoperatif ereksiyon durumları ve üroflowmetrileri kaydedildi. Ameliyat esnasındaki konsol süreleri, anastomoz süreleri, kanama miktarları ve komplikasyonlar kayıt altına alındı. Hastalar katater çekilmesine, 1. Ay, 3. Ay, 6. Ay ve 12. Ay kontrole çağrıldı. Hastaların postoperatif patolojileri, PSA değerleri, sonda çekilmesi ve 1, 3, 6 ve 12. Aylar kontinans ve ereksiyon performansları kaydedildi. Bu sonuçlar her iki teknik için istatiksel olarak kıyaslandı.
Bulgular: Hastalarımızın ortalama yaşı 64 iken gruplara dağılım açısından fark yoktur. İki grup arasında ameliyat öncesi PSA değerleri, Gleason skorları ve D'Amico risk gruplarına göre anlamlı fark yoktu. İki grup arasıdan konsol süreleri açısından anlamlı fark yoktu. İki grup arasında komplikasyon oranları açısından anlamlı fark bulunmadı. Cerrahi sınır pozitifliği açısından bakıldığında retzius koruyucu grupta cerrahi sınır pozitifliği %34, anterior teknik grudunda ise %24'dü. Retzius koruyucu teknik grubunda cerrahi sınır pozisitfliği istatiksel açıdan anlamlı olacak şekilde yüksek bulundu. Biyokimyasal nüks oranları retzius koruyucu teknik için %3 anterior teknik için %5 olarak bulundu ve  her iki teknik grubunda biyokimyasal nüks oranı açısından anlamlı fark tespit edilemedi. Kontinans oranları açısından 1. ay da kontinan hasta oranları retzius koruycu ve anterior teknik grubu için sırayla %69,4 ve %47,5 iken, 3. ayda %82,4 ve %63' idi, 6. ayda ise %92,7 ve %85,6 olarak bulundu. Hastaların 1. ay, 3. ay, 6. ay kontinans oranlarında retzius teknik anlamlı derecede önde bulundu. Operasyon öncesi uluslararası erektil fonksiyon indeks (IIEF) skoru 15 ve üzeri olan ve her iki grupta da sinir koruycu cerrahi yapılan hastaların cerrahi sonrası ereksiyon durumlarına bakıldığında.  6.ay IIEF skoru 15 ve üzerinde olan hasta oranları retzius koruyucu teknik için %48,5 iken anterior teknik grubu için %45,4 olarak tespit edildi ve istatiksel açıdan fark bulunmadı. Ameliyat öncesi Qmax'ı 15'ten daha az olan 182 hastanın 170'inin Qmax'nın postop 6. Ayda 15'i geçtiği görülmüştür. İki tenik kıyaslandığında retzius koruyucu teknik hastlarının ameliyat sonrası Qmax değerleri anlamlı derecede anterior teknikten daha iyi bulundu.
Sonuç: Literatürdeki bu iki tekniği kıyaslayan çalışmalar ve metaanalizler göz önüne alındığında özellikle kontinans açısından retzius koruyucu teknik erken dönemde avantajlı gibi görünmektedir ve bizim çalışmamızda da ilk 6 aylık süre için uyumlu sonuçlar alınmıştır. Onkolojik sonuçlar açısından bakıldığında iletartürde retzius koruyucu teknik hastalarının cerrahi sınır pozitifliği fazla gibi görünmektedir bizim çalışmamızda da istatiksel olarak anlamlı derece yüksek bulunmuştur. Ancak iki teknik arasında onkolojik sonuçlar açısından bakıldığında literatürde çok sayıda çelişkili çalışma görülmektedir. Onkolojik sonuçlar açısından daha büyük örneklemlere, daha çok alt gruplara ve daha uzun süreler takip verilerine ihtiyaç vardır. Komplikasyonlar ve hastaların ereksiyon güçleri kıyaslamasında ise iki tekniğin sonuçları benzerdir. Retzius koruyucu teknik, anterior teknikten sonra uygulanmaya başlamış olsa da onkolojik ve fonksiyonel sonuçlar açısından uygulanabilir görünmektedir.

Abstract:
Objective: To compare peroperative and early results of two different techniques, transperitoneal technique and retzius-sparing technique, used in robot-assisted radical prostatectomy for the surgical treatment of prostate cancer.
Materials and Methods: We retrospectively reviewed 590 patients with prostate cancer who were admitted to our clinic and underwent robotic radical prostatectomy. According to the exclusion criteria, 180 patients who underwent retzius-sparing technique and 160 patients who underwent anterior technique were included in the study. Age, comorbidities, preoperative PSA levels, preoperative biopsy results, preoperative erection status and uroflowmetry were recorded. Intraoperative console times, anastomosis times, bleeding amounts and complications were recorded. Patients were called for catheter withdrawal, 1st month, 3rd month, 6th month and 12th month follow-up visits. Postoperative pathologies, PSA values, catheter withdrawal, continence and erection performance at 1, 3, 6 and 12 months were recorded. These results were statistically compared for both techniques.
Results: The mean age of our patients was 64 years and there was no difference between the groups. There was no significant difference between the two groups according to preoperative PSA values, Gleason scores and D'Amico risk groups. There was no significant difference in console times between the two groups. There was no significant difference in complication rates between the two groups. In terms of positive surgical margins, the rate of positive surgical margins was 34% in the retzius-sparing group and 24% in the anterior technique group. Surgical margin positivity was statistically significantly higher in the retzius-sparing technique group. Biochemical recurrence rates were 3% for the retzius-sparing technique and 5% for the anterior technique, and no significant difference was detected in the biochemical recurrence rates in both technique groups. The continence rates were 69.4% and 47.5% for the retzius sparing and anterior technique groups at month 1, 82.4% and 63% at month 3, and 92.7% and 85.6% at month 6, respectively. Retzius technique was found to be significantly superior in the 1st, 3rd and 6th month continence rates of the patients. When the postoperative erection status of the patients with a preoperative international index of erectile function (IIEF) score of 15 and above and who underwent nerve sparing surgery in both groups were analyzed.  The 6th month IIEF score of 15 and above was 48.5% for the retzius sparing technique and 45.4% for the anterior technique group and there was no statistical difference. Of 182 patients with a preoperative Qmax of less than 15, 170 patients had a Qmax of more than 15 at 6 months postoperatively. When the two techniques were compared, the postoperative Qmax values of the retzius sparing technique patients were significantly better than the anterior technique.
Conclusion: Considering the studies and meta-analyses comparing these two techniques in the literature, the retzius-sparing technique seems to be advantageous in the early period, especially in terms of continence, and in our study, compatible results were obtained for the first 6 months. In terms of oncologic results, surgical margin positivity seems to be higher in patients with retzius sparing technique in conduction, and it was found to be statistically significantly higher in our study. However, there are many conflicting studies in the literature in terms of oncologic results between the two techniques. Larger samples, more subgroups and longer follow-up data are needed in terms of oncologic outcomes. In terms of complications and erection strength of the patients, the results of the two techniques are similar. Although the Retzius-sparing technique was introduced after the anterior technique, it seems to be feasible in terms of oncologic and functional results.