Yenidoğan ve süt çocukluğu döneminde hipoglisemi gelişen hastaların en az 5 yıllık izlem sonrasında psikomotor gelişim, görme, elektroensefalografik ve radyolojik değerlendirilmesi
Evaluation of psychomotor development, vision, electroencephalographic, and radiologic findings in patients with hypoglycemia in the neonatal and infant period after at least 5 years of follow-up
Yazar: GÖZDE DİRİKSOY ÇATAL
Danışman: PROF. DR. HÜSEYİN PER
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Hipoglisemi, yenidoğan ve süt çocuğu döneminde sık görülen metabolik bozukluklardan birisidir. Hipoglisemi ile beyin hasarı arasındaki ilişki iyi bir şekilde kurulmuş olmasına rağmen, hipogliseminin uzun dönem etkisi hala belirsizliğini korumaktadır. Çalışmamızda, yenidoğan ve süt çocukluğu döneminde hipoglisemi tanısı alan hastaları en az 5 yıllık izlem sonrasında psikomotor gelişim, görme, nörolojik ve radyolojik olarak değerlendirip, sonuçlarla literatüre katkı sağlamayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif, kesitsel çalışma, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nda yapıldı. Çalışmaya, Ocak 2009 ile Aralık 2019 tarihleri arasında yenidoğan yoğun bakım ünitesi ve süt çocuğu servisine hipoglisemi tanısı ile yatan hastalar alındı.  Hastalar, Hastane Bilgi Yönetim Sistemi'nden elde edilen hasta yakınlarına ait telefondan aranarak hastaneye çağrıldı. Hipogliseminin neden olduğu değişikliklerin saptanması için hastalara nörolojik ve oftalmolojik muayene, psikometrik testler (Ankara Gelişim Tarama Envanteri (AGTE) ve Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeği-Düzeltilmiş Formu (WISC-R)), elektroensefalografi (EEG) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) yapıldı. Elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edildi.
Bulgular: Çalışmaya, toplam 133 hasta dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen 133 hastanın 87'si (%65.4) erkek çocuktu. Hastaların yaş ortalaması 10±2.83 yıl olarak bulundu. Hastalarda en sık görülen nörolojik sekel (%12.8)  epilepsi ve entellektüel yetersizlikti (EY) ve en sık görülen oftalmolojik patoloji (%11.3) kırma kusuruydu. Hastaların %33.1'ine AGTE testi, %66.9'una ise WISC-R testi yapıldı. MRG'de hastalarda en sık (%16.5)  parieto-oksipital lobda gliotik sinyal değişikliği ve beyaz cevherde atrofi tespit edildi. EEG'de ise en sık (%15.8) oksipital ve parieto-oksipital lob kaynaklı epileptiform aktivite tespit edildi. Hastaların hipoglisemi seviyesi ile nörolojik sekeller, oftalmolojik patolojiler, MRG sonuçları ve  EEG sonuçları arasında istatiksel olarak anlamlı fark olduğu görüldü (p<0.05). Hastaların hipoglisemi seviyeleri ile WISC-R ve AGTE test sonuçları arasında ise istatiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05).
Sonuç: Yenidoğan ve süt çocuğu döneminde hipoglisemi saptanan hastalarda, ilerleyen süreçte epilepsi, serebral palsi gibi nörolojik sekeller ve kırma kusuru, şaşılık gibi görme bozuklukları daha sık görülebilir.

Abstract:
Objective: Hypoglycemia is one of the common metabolic disorders during the neonatal and infant periods. Although the relationship between hypoglycemia and brain damage has been well established, the long-term effects of hypoglycemia remain unclear. In our study, we aimed to evaluate patients diagnosed with hypoglycemia during the neonatal and infant periods in terms of psychomotor development, vision, neurological, and radiological outcomes after at least 5 years of follow-up, and to contribute to the literature with the findings.
Materials and Methods: This retrospective, cross-sectional study was conducted at Erciyes University Faculty of Medicine, Department of Pediatrics. The study included patients admitted to the neonatal intensive care unit and pediatric clinic with a diagnosis of hypoglycemia between January 2009 and December 2019. Patients were called to the hospital by contacting their relatives through phone numbers obtained from the Hospital Information Management System. To detect the changes caused by hypoglycemia, patients were performed neurological and ophthalmological examinations, psychometric tests (Ankara Developmental Screening Inventory (AGTE) and Wechsler Intelligence Scale for Children-Revised (WISC-R), electroencephalography (EEG), and magnetic resonance imaging (MRI). The data obtained were analyzed statistically.
Results: A total of 133 patients were included in the study. Of the 133 patients included in the study, 87 (65.4%) were male. The mean age of the patients was 10±2.83 years. The most common neurological sequelae (12.8%) were epilepsy and intellectual disability (ID), and the most common ophthalmological pathology (11.3%) was refractive error. The AGTE test was performed to 33.1% of the patients, while 66.9% performed the WISC-R test. On MRI, the most common findings in the patients were gliotic signal changes in the parieto-occipital lobe and white matter atrophy (16.5%). EEG most frequently detected epileptiform activity originating from the occipital and parieto-occipital lobes (15.8%). There was a statistically significant difference between the level of hypoglycemia and neurological sequelae, ophthalmological pathologies, MRI findings, and EEG results (p<0.05). However, no statistically significant difference was found between the level of hypoglycemia and the results of the WISC-R and AGTE tests (p>0.05).
Conclusion: In patients diagnosed with hypoglycemia during the neonatal and infant periods, neurological sequelae such as epilepsy and cerebral palsy, as well as visual impairments like refractive errors and strabismus, may be more frequently observed later in life.