Karbapenem dirençli klebsiella türleri ile rektal kolonizasyonu olan hastalarda enfeksiyon oluşumuna neden olan faktörlerin retrospektif olarak incelenmesi
Retrospective investigation of factors that cause infection in patients with rectal colonization with carbapenem resistant klebsiella species
Yazar: PINAR ÇAKMAK
Danışman: UZMAN ÇİĞDEM ARABACI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases
Dizin: Enfeksiyon = Infection ; Karbapenemler = Carbapenems ; Klebsiella = Klebsiella ; Klebsiella enfeksiyonları = Klebsiella Infections ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Risk faktörleri = Risk factors

Özet:
Amaç
Hastane enfeksiyonları; morbidite ve mortalite oranlarını, hastanede kalış
süresini ve tedavi maliyetini önemli ölçüde arttırmaktadır. Son dönemde,
karbapenem dirençli Klebsiella pneumoniae (KDKp) hastane enfeksiyonlarına yol
açan etkenler arasında önemli bir yer tutmaktadır. Bu etkenlerin hastane
enfeksiyonlarında sık olarak saptanmalarının nedenleri, bakterilerin dış ortam
koşullarında kolaylıkla yaşayabilmeleri ve antibiyotiklere karşı çoğul direnç
kazanabilmeleridir. KDKp'nin doğru ve hızlı tespiti, enfeksiyonun tedavisi ve
salgının kontrolü açısından önemlidir. Bu çalışmada KDKp ile rektal kolonizasyonu
olan hastalar değerlendirilerek, ileri dönemde enfeksiyon oluşumuna neden
olabilecek risk faktörlerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem
SBÜ Okmeydanı Eğitim Araştırma Hastenesi'nde 1.1.2014 - 31.12.2016
tarihleri arasında KDK surveyansının aktif olarak yapıldığı Hematoloji ve Yoğun
Bakım servislerindeki hastalardan, en az 48 saat yatırılarak takip edilen, en az bir
rektal sürüntü kültüründe KDKp üremesi olan, ≥18 yaş hastalar belirlendi. Herhangi
bir enfeksiyon hastalığı tanısı alıp almadıklarına bakılmaksızın çalışmaya dahil
edildi. Hastalar ve örneklerinin bilgileri hastane bilgisayar sisteminden, hasta
dosyalarından ve laboratuvar arşivinden retrospektif olarak kaydedildi. Araştırılan
verileri eksik olan hastalar ve örnekleri çalışma dışı bırakıldı.
Bulgular
2014 Ocak ile 2016 Aralık tarihleri arasında sürveyans kapsamına alınan
Hematoloji ve Yoğun Bakım servislerinde takip edilen hastalardan rektal KDK
taşıyıcılığı olanlar tespit edilerek 100 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalardan 51
(%51)'i erkek ve 49 (%49)'u kadındı. Yaş ortalaması 61,1 (±15,7)'di. Hastaların 30
(%30)'u Hematoloji, 70 (%70)'i Yoğun Bakım servislerinde takip edilmişti.
Hastaların rektal sürüntü kültürlerinde üreyen bakterilerin hepsi K. pneumoniae olup
hastanemizde çalışılmakta olan tüm karbapenem grubu antibiyotiklere dirençli
bulundu. Bu hastalardan takip sürecinde klinik materyallerinde KDKp üremesi olan ve Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji uzmanı tarafından etken kabul
edilen 41 (%41) hasta saptandı. İzole edilen klinik örneklerin (n:41) alım yerlerine
göre dağılımı; kan 22 (%53.7), idrar 11 (%26.8), endotrakeal aspirat 5 (%12.2),
balgam 1 (%2.4) ve yara 2 (%4.9) şeklindeydi.
Enfeksiyon gelişiminde hastaların yaş, cinsiyet, takip edildiği servis,
malignite öyküsü, santral venöz kateter uygulanması, operasyon geçirme öyküsü,
rektal sürüntülerinde eş zamanlı olarak VRE üremesi arasında istatistiksel fark
olmadığı saptandı. Üriner sonda ve TPN kullanımının enfeksiyon riskini sırayla 3.23
ve 4.94 kat arttırdığı, enfeksiyon gelişmeden önce kullanılan antimikrobiyaller
incelendiğinde ilk sırada sefalosporin ve karbapenem grubunun (%92.7) olduğu,
hastaneye yatıştan sonra rektal taşıyıcılık saptanana kadar geçen sürenin
kolonizasyon sonrası enfeksiyon gelişimine kadar geçen süreden 3 kat fazla olduğu
gözlemlendi. Ayrıca enfeksiyon gelişen hastaların izolatlarının antimikrobiyal
duyarlılık profiline bakıldığında, rektal ve klinik örnek duyarlılık oranlarının
sırasıyla en sık Amikasin (%61 - %65.9), Tigesiklin (%22 – 29.3) ve Gentamisin
(%22 - %22) olduğu tespit edildi. Klinik izolatlarında KDKp üremesi olan hastaların
rektal ve klinik örneklerinin (n=41) antibiyogramları karşılaştırıldığında, %48.7'sinin
tamamen aynı antibiyotik duyarlılığına sahip olduğu saptandı.
Sonuç
Çalışmamızda elde ettiğimiz veriler sonucunda KDKp ile rektal kolonizasyon
sonrası enfeksiyon gelişimini azaltmak için yüksek riskli bölümlerde düzenli olarak
sürveyans sonuçları takip edilmeli, kolonize olan hastalar yakından izlenerek
izolasyon önlemlerine dikkatle uyulmalı, enfeksiyonlardan korunma ilkelerinden
ödün verilmemeli, antibiyotiklerin bilinçli kullanılması konusunda yoğun çaba
gösterilmeli, invaziv girişimler endikasyonları iyi değerlendirilerek uygulanmalıdır.
Anahtar kelimeler: Karbapenem dirençli Klebsiella, Kolonizasyon,
Enfeksiyon, Risk faktörleri

Abstract:
Objective
Nosocomial infections; significantly increases morbidity and mortality rates,
hospital stay and treatment costs. Latterly carbapenem resistant Klebsiella
pneumoniae (CR-Kp) has an important place among the causes of nosocomial
infections. The reason why these agents are frequently detected in nosocomial
infections is that bacteria can easily live in external conditions and have multiple
resistance to antibiotics. Correct and rapid detection of CR-Kp is important for
treating infection and controlling outbreak. The aim of this study is to investigate risk
factors that may cause infection in patients with rectal colonization with CR-Kp were
evaluated.
Materials and Methods
At the Okmeydanı Training and Research Hospital services in which active
surveillance of carbapenem resistant Klebsiella (CRK) are carried out were examined
between 1.1.2014 and 31.12.2016. Patients who were followed by hospitalized at
least 48 hours, older than 18 years, reproduced CR-Kp in the culture of rectal swap at
least one time were included in the study. Information of patients and samples were
evaluated retrospectively from hospital computer system, patient files and laboratory
archive records. Investigated patients and samples with lacking data were excluded
from the study.
Results
100 patients in the Hematology and Intensive Care Units with rectal (CR-Kp)
carriage were identified and included in the study by surveillance from January 2014
to December 2016. 51 (51%) of the patients were male and 49 (49%) were female.
The mean age was 61.1 (± 15.7). 30% of patients were followed by Hematology and
70% by Intensive Care Units. K. pneumoniae was isolated from all rectal swab
cultures and was resistant to all carbapenem group antibiotics which were used in our
hospital.In 41 (41%) patients, CR-Kp growth from clinical specimens was accepted
as an infectious agent by the Infectious Diseases and Clinical Microbiology
Specialist. Distribution of isolated clinical specimens (n= 41) according to their sites;
blood 22 (53.7%), urine 11 (26.8%), endotracheal aspirate 5 (12.2%), sputum 1 (2.4%) and wound was 2 (4.9%). There was no statistically significant difference
between the age, sex, follow-up service, history of malignancy, central venous
catheter application, history of operation, and VRE isolation from rectal swabs. It
was observed that the use of urinary catheter and total parenteral nutrition (TPN)
increased the infection risk 3.23 and 4.94 times and when antimicrobials were
examined, cephalosporin and carbapenem group (92.7%) antibiotics were the
firstline started antibiotics when there is not any infection sign. It was observed that
the time until rectal carriage after hospitalization was 3 times higher than the postcolonization infection. In addition, when the antimicrobial susceptibility profile of
the isolates of the patients who developed infection was examined, the rates of rectal
and clinical sample sensitivity were found to be most frequently Amikacin (61% -
65.9%), Tigecycline (22 - 29.3%) and Gentamicin (22% - 22%). When the
antibiograms of the rectal and clinical samples (n = 41) of patients with CR-Kp
growth in clinical isolates were compared, 48.7% (n = 20) had exactly the same
antibiotic susceptibility.
Conclusion
As a result of the data obtained in our study; the results of surveillance should
be followed in hight risk areas, patients who are colonized should be closely
monitored, isolation precautions should be applied carefully should not be given
wood from the principles of infection protection, antibiotic should be used as
consicious, the indications for invasive intervention should be evaluated well to
decrease the development of infection after rectal colonization with CR-Kp.
Keywords: Carbapenem resistant Klebsiella, Colonisation,
İnfection, Risk factors