hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Preterm eylemde betametazon ve deksametazon uygulanmasının fetal kalp hızı değişimi ve fetal vücut hareketlerine etkileri
Antenatal betamethasone compared with dexamethasone in terms of fetal heart rate variability and fetal body movements
Yazar: ARZU YURCİ
Danışman: DR. AHMET KILIÇKAYA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Erken doğum =

Özet:
Preterm eylem 20. gebelık haftasından sonra 37. Gebelik haftasından önce,doğum kilosundan bağımsız olarak gerçekleşen doğum eylemine denir. Erken doğum insidansı giderek artmakta ve neonatal mortalite ve morbiditenin en önemli nedeni olmaya devam etmektır. Antenatal kortikosteroidler erken doğum riski olan gebelerde fetal akciğer matürasyonunu arttırmak ve prematür eylem sonucunda doğan bebekleri respiratuvar distres sendromundan koruyarak fetal ve neonatal morbidite ve mortaliteyi en aza indirmek amacıyla uygulanmaktadır.Bu çalışmamızda kliniğimize preterm eylem tanısı ile yatırılan hastalarda akciğer matürasyonunu artırmak amacı ile kullanılan betametazon ve deksametazonun fetal kalp hızı değişimi ve fetal vücüt hareketlerine etkilerininin değerlendirilmesi ve karşılaştırılması amaçlanmıştır.

Abstract:
Preterm labor occurs between 20th and 37th gestational week which is regardless of the birth weight. The incidence of preterm birth is increasing and continues to be the leading cause of neonatal mortality and morbidity. Antenatal corticosteroids are used for pregnant women at risk of preterm labor to reduce fetal mortality and morbidity by increasing fetal lung maturation and preventing the fetus from respiratory distress syndrome. In this study, we aimed to evaluate the effects of antenatal dexamethasone and betamethasone on fetal heart rate variability and fetal body movements.
Pemfiguslu hastalar ve sağlıklı kontrollerde serum prolaktin düzeylerinin karşılaştırılması
Serum prolactin levels in patients wi̇th pemphigus and comparison with healthy controls
Yazar: ŞÜKRAN SARIGÜL GÜDÜK
Danışman: DOÇ. DR. MUKADDES KAVALA
Sağlık Bakanlığı / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Dermatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Prolaktinin (PRL) otoimmünite ve otoimmün hastalıklarla ilişkili olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada otoimmün bir hastalık olan pemfigusta serum PRL düzeylerinin hastalık ve hastalık aktivitesi ile ilişkisini saptamak amaçlandı. Pemfigus tanısı alan 40 hasta ile 44 kişiden oluşan kontrol grubunda serum PRL düzeyleri immünoassay yöntem ile ölçüldü.
Hiperprolaktinemi, pemfiguslu hastalarda %10.2, kontrol grubunda %0 olarak saptandı (p=0.058). Erkek hastalarda serum PRL düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulunmazken (p>0.05), kadın hastalarda anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.05). Aktivasyon döneminde her iki cinste serum PRL düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptandı (p<0.05, p<0.01). Remisyondaki kadın ve erkek hastalarla kontrol grubu arasında serum PRL düzeyleri açısından anlamlı fark gözlenmedi (p>0.05). Bulgularımız PRL'in pemgifusun patogenezinde rolü olabileceğini ve serum PRL düzeylerinin hastalık aktivitesi ile korelasyon gösterebileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
It has been demonstrated that prolactin has an important role in autoimmunity and autoimmune diseases. The aim of this study was to evaluate the level of prolactin (PRL) in pemphigus patients and its relation with the disease and disease activity. Serum PRL levels were determined by immunoassay methods in 44 patients with pemphigus and in control group of 44 individuals. Hyperprolactinemia was 10.2% for pemphigus patients versus 0% for healthy controls (p= 0.058). Serum PRL levels of the male patients was not significantly enhanced compared with that found in controls (p>0.05) while the female patients' was statistically significantly increased (p<0.05). Serum PRL levels of male and female patients were significantly increased in active disease compared to control group (p<0.05, p<0.01). Also no significant difference was detected between serum PRL levels of both sexes in inactive disease compared to control group (p>0.05).Our findings suggest that PRL may play a role in the pathogenesis of patients with pemphigus and there may be a correlation between serum PRL levels and disease activity.
Kliniğimizde takip edilen 188 bruselloz olgusunun prospektif olarak değerlendirilmesi /
Yazar: MÜZALİN ÇİĞDEM YILDIRIM
Danışman: UZMAN ESRAGÜL AKINCI
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı / Enfeksiyon ve Klinik Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji = Infectious Diseases and Clinical Microbiology

Özet:
Bruselloz tüm dünyada yaygın bir hastalıktır. Ciddi ekonomik kayıplara neden olmanın yanı sıra önemli halk sağlığı sorunlarından birisidir. İnsan ve hayvanlarda yaygın olarak görüldüğü yerler Akdeniz ülkeleri, Arap Yarımadası, Hindistan, Rusya, Orta ve Güney Amerika'dır. Ülkemiz de brusellozun endemik olduğu bölgelerden biridir. Kliniğimize kabul edilen hasta popülasyonunun önemli bir kısmını brusellozlu hastalar oluşturmaktadır. Bu çalışmada, kliniğimizde takip ve tedavi edilen brusellozlu hastaların demografik ve klinik özellikleri, sistem ve organ tutulumları, sistem tutulumlarını belirlemede kullanılan tanı yöntemleri, uygulanan tedavi protokolleri ve tedaviye cevabın değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Abstract:
Brucellosis is a globally prevalent disease. In addition to causing significant economic losses, it is one of the major public health concerns. It is commonly observed in humans and animals in the Mediterranean countries, the Arabian Peninsula, India, Russia, and Central and South America. Our country is also among the regions where brucellosis is endemic. A significant proportion of the patient population admitted to our clinic consists of patients with brucellosis. This study aims to evaluate the demographic and clinical characteristics of brucellosis patients followed and treated in our clinic, the involvement of systems and organs, the diagnostic methods used to determine system involvement, the treatment protocols applied, and the assessment of treatment response.
Servikal uzunluk ve bakteríyel vaginosisin preterm eylemdek] prediktif degeri
Predictive value of cervical length and bacterial vaginosis in preterm action
Yazar: CEMİL KARAKUŞ
Danışman: PROF. DR. MİNE ÜNER
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Bakteriler-aerobik = Bacteria-aerobic ; Bakteriyemi = Bacteremia ; Bakteriyoloji = Bacteriology ; Erken doğum =   ; Servikal serklaj = Cervical cerclage ; Serviks mukusu = Cervix mucus ; Serviks uteri = Cervix uteri

Özet:
Bizim amacımız transvaginal sonografi ile  ölçülenlen servikal uzunluğun ve BV(bakteriyel vaginosis) enfeksiyonu varlığının, prematür eylemde prediktif değerini araştırmak ve bakteriel vajinosis enfeksiyonu prematür eylemde tedavi edilmeli midir? sorusuna cevap aramak ve bu konuda fikir oluşturmaktır. Çalışmamıza 270 gebe dahil edildi. 2. trimesterda gebeler servikal kültür ve vajinal pH ölçümü için muayeneye çağrıldı. Kültür alındıktan sonra TVUSG ile serviks uzunluğu mm olarak kaydedildi. 271 gebenin % 9.4'ü preterm doğum yaptı. Bakteryel vajinozis tespit edilen gebelerin bir grubuna 500 mg metranidazol tedavisi verildi. Çalışma 255 hasta ile tamamlandı. Servikal uzunluk ortalama. 40.68 mm idi. Servikal kültürlerin %76 sında üreme olmadı. Servikal uzunluk 35 mm ve üzeri 204 gebe 38 hafta üzeri doğururken, servikal kanal uzunluğu 25 mm altında olan 7 hasta 35 hafta altında doğum gerçekleşti.  Servikal uzunluğu normal olan gebelerin %90'ı 37 hafta ve üzeri doğum yaptı.Sonu  olarak preterm doğum a ısından yüksek riskli hastaları tedavi ederek engellenen preterm doğumlar obstetrisyenlerin hastaya ve topluma bu alandaki en büyük faydaları olmuştur.

Abstract:
Our aim is to investigate the predictive value of cervical length measured by transvaginal sonography and the presence of BV (bacterial vaginosis) infection in premature labor and to evaluate an answer to the question of whether bacterial vaginosis infection should be treated in premature labor and to form an opinion on this issue. 270 pregnant women were included in our study. In the second trimester, pregnants were called for examination for cervical culture and vaginal pH measurement. After the culture was taken, the length of the cervix was recorded in mm with TVUSG. 9.4% of 271 pregnant women gave birth preterm. 500 mg metronidazole treatment was given to a group of pregnant women with bacterial vaginosis. The study was completed with 255 patients. Cervical length was 40.68 mm in  average. There was no growth in 76% of cervical cultures. While 204 pregnant women with a cervical length of 35 mm and above gave birth at 38 weeks, 7 patients with a cervical canal length of less than 25 mm gave birth under 35 weeks. 90% of the pregnant women with normal cervical length gave birth at 37 weeks or more. As a result, preterm births prevented by treating high-risk patients for preterm birth have been the greatest benefits of obstetricians to the patient and society in this area.
Tiroid malignitelerinde nodülarite durumunun retrospektif analiz sonuçları
Retrospective analysis of thyroid malignancy nodularity status
Yazar: AHMET ALYANAK
Danışman: PROF. DR. İSMAİL BAHADIR ÇETİN
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Ülkemizde endemik bir hastalık olan guatr, tiroid bezinde diffüz veya nodüler yapılar göstererek meydana gelen simetrik veya asimetrik büyümelerinin hepsine verilen addır (1). Bu hastaların en sık ameliyat nedeni malinite şüphesidir (2). 1940'lı yıllarda Cole ve ark. cerrahi uygulanmış guatrlardan multinodüler olanlarda %17, tek nodülü olanlarda %24 oranında kanser rastlandığını bildirmişlerdir (I). Bu tarihten itibaren yapılan çalışmalar sonucunda yaygın kabul edilen klasik görüş tiroiddeki tek, solid, soğuk nodüllerde daha çok kansere rastlandığı şeklindedir. Ancak bilinen ayrı bir gerçek ise tiroid kanserlerinin %90'ını oluşturan (folliküler karsinom dışındaki) olgularda multisentrisitenin %80'ler civarında olduğudur. Aşikar olarak bu iki bilgi çelişkilidir. Benzer çelişkili verilere literatürde sıkça rastlanılmaktadır. Kliniğimizde ameliyat edilen 172 tiroid hastasından elde ettiğimiz ön veriler, %77'sinin multinodüler, %22'sinin tek nodüllü olduğunu ve 69 hastamızda malignite bulunduğunu göstermiştir. Ayrıca multinodülerlerde %41.7 oranında ve tek nodüllülerde %35.l'inde malignite saptandı.
Bizim önsonuçlarıınıza göre tiroid malignitesinin multinodüler hastalarda, tek nodüle göre daha yüksek oranda (%41,7-%35.1) görülmüştür ve bu sonuç klasik bilgilerle çelişmektedir.

Abstract:
Goiter, which is an endemic disease in our country, is the name given to all symmetrical or asymmetrical growths that occur by showing diffuse or nodular structures in the thyroid gland (1). The most common reason for surgery in these patients is suspicion of malignancy (2). In the 1940s, Cole et al. reported that cancer was found in 17% of the surgically applied goiters with multinodular and 24% in those with a single nodule (I). As a result of the studies carried out since this date, the classical view, which is widely accepted, is that cancer is more common in single, solid, cold nodules in the thyroid. However, another known fact is that multicentricity is around 80% in cases that make up 90% of thyroid cancers (other than follicular carcinoma). Obviously, these two pieces of information are contradictory. Similar contradictory data are frequently encountered in the literature. Preliminary data from 172 thyroid patients who were operated on in our clinic showed that 77% were multinodular, 22% had a single nodule, and malignancy was found in 69 of our patients. In addition, malignancy was detected in 41.7% of multinodules and 35.1% of single nodules.
According to our preliminary results, thyroid malignancy was seen at a higher rate (41.7%-35.1%) in multinodular patients than in a single nodule, and this result contradicts classical data.
Baş boyun skuamoz hücreli karsinomlarında serumdaki vasküler endotelyal growth faktör ve vasküler hücre adhezyon molekülünün prognostik önemi
Prognostic value of circulating vascular endotelial growth factor and vascular cell adhesion molecule in head and neck squamous cell carcinomas
Yazar: TAYLAN GÜN
Danışman: DR. AYKUT İKİNCİOĞULLARI
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Kafa ve boyun neoplazmları = Head and neck neoplasms

Özet:
Baş boyun skuamoz hücreli karsinomalarında erken tanı tedavinin planlamaı için önem teşkil etmektedir. Bugüne kadar ortaya çıkan tümör belirleyiciler ile tümörün agresivitesi, metastaz kabiliyetini tespit etmek mümkün görünmemektedir. son yıllarda iki önemli tümör biyolojisi basamağı olan anjiyogenezis ve adhezyon proseslerinin, serumdaki belirleyicileri olan VCAM ve VEGF faktörleri çalışılmış,bu faktörlerin düzeylerinin önemi belirlenmiştir. Çalışmamızın sonucunda VCAM molekülünün erken tanı için kullanılamayacağı, ancak nodal metastaz ve ileri evre ile korele arttığı tespit edilmiştir. VEGF molekülü ise erken tanı için değerli iken, agresivite ve metastaz takibinde yeterli değildir.

Abstract:
In this study, we aimed to define the prognostic value of two factors related to angiogenesis and adhesion processes of head and neck squamous cell carcinomas. The prominent angiogenesis molecule is vascular endothelial growth factor (VEGF). The vascular cell adhesion molecule (VCAM) first attracted attention more than two decades ago as endothelial adhesion receptor with key function for leukocyte recruitment in term of cellular immune response.  Serum VEGF levels can provide sufficient information for the early diagnosis of the disease but prognosis may not be evaluated according to the results of our study. VCAM levels were not specific and sensitive to use as a tumor marker but VCAM may be a valuable factor to determine the prognosis and tumor aggression in cancer patients.
Hemodializ hastalarında serum crp ve serum albumin değerlerinin mortalite,morbidite ve sürviye olan etkileri
The effects of serum crp and serum albumin values on mortality, morbidity and survival in hemodialysis patients
Yazar: SEMİH KALYON
Danışman: PROF. DR. MEHMET ZİYA MOCAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Kronik böbrek yetersizliği,böbreğin fonksiyonlarının kendi hastalığına veya sistemik hastalıklara bağlı olarak zaman içerisinde geriye dönüşümsüz olarak bozulması veya fonksiyonel nefron kitlesinin kaybı ile giden kalıcı GFR azalması durumu olarak tanımlanabilir
Türk Nefroloji  Derneği verilerine göre Türkiye'de  2001 yıl sonu itibariyle düzenli hemodiyaiz programında olan hasta sayısı 18815,sürekli ayaktan periton diyalizi programında olan hasta sayısı ise 1927'dir.  
Bu çalışmada KBY'li hasta grubu ele alınarak;özellikle hemodializ programındaki hasta grubunda mortaliteye,morbiditeye etkili parametrelerin belirlenmesi ve bu parametrelerin uygun tedavisi ile hastaların sağkalımlarının uzatılabilinmesi amaçlanmıştır.

Abstract:
Chronic kidney failure can be defined as a condition of permanent GFR reduction that leads to irreversible deterioration of the kidney's function over time due to its own disease or systemic diseases, or loss of functional nephron mass.
According to the data of the Turkish Nephrology Society, the number of patients in Turkey in the regular hemodialysis program as of the end of 2001 is 18815 and the number of patients in the continuous outpatient peritoneal dialysis program is 1927.
In this study, it was aimed to determine the effective parameters for mortality and morbidity, especially in the patient group in the hemodialysis program, and to extend the survival of patients with appropriate treatment of these parameters.
Akut inmede geliş esnasındaki kan basıncının inme tipi, lezyon büyüklüğü ve prognozla ilişkisi. /
Yazar: GÜNER ÇELİK
Danışman: DOÇ. DR. HÜLYA TİRELİ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Bu çalışmada inmeli hastaların yarısından fazlasında geliş esnasında sitolik ve diyastolik kan basıncı yüksek olup 3. günde düşüş göstermesi ve kan basıncı yüksekliğine kan şekeri yüksekliğininde eşlik etmesi stresin kan basıncı artışına katykısı olduğu görüşünü destekliyordu. kan basıncı yüksekliği hemorajik inmeli hastalarda iskermik inmeli hastalardan daha fazla idi. bununda muhtemelen hematomun kitle etkisinden dolayı ,intrakraniyal basıncı arttırarak refleks yol ikle sistemik basıncı artırmasından kaynaklandığı düşünüldü. Geliş esnasındaki kan basıncının eks olan hastalarda daha yüksek görüllmesi, ancak inme skoru ile korelasyon göstermemesi bize yüksek kan basıncının kötü prognoz göstergesi olabileceğini, inme skalasının mortaliteyi değil morbiditeyi yansıtabileceğini düşndirdi.

Abstract:
Kutanöz malign melanoma: 1993-2002 yılları arasını kapsayan tek merkezli epidemiyolojik veriler
Cutaneous malignant melanoma: A single center epidemiological data between 1993 and 2002
Yazar: SEVAL SOYOREL ERPOLAT
Danışman: DOÇ. DR. NURAN ALLI
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
Bu çalışmada; 1993-2002 yılları arasında SB Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesinde histopatoloji inceleme ile malign melanoma tanısı almış 168 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların yaşı cinsiyeti, hastalık süreleri, tümör yerleşim yeri, tümörün patolojik tipi, tümörün derinliği (Clarck) ve tümör kalınlığı (Breslovv) incelendi.
Hastaların ortalama başlangıç yaşı 51.83, Erkek/Kadın oranı 1.21 idi. Malign melanomanın en sık rastlanan tipi nodüler malign melanoma (%57.1) ve en sık saptanan lokalizasyon %39.3 ile alt ekstremite idi. Tümör derinliğinde (Clarck) en sık %40 ile Clarck IV saptanırken, ortalama tümör kalınlığı 5.48 mm olarak tespit edildi. Ortalama hastalık süresi 21.7 aydı.
Elde edilen sonuçlarla yapılan istatistiksel analizde yaş ile cinsiyet ve patolojik tip, cinsiyet ile patolojik tip ve tümör yerleşim yeri, tümör derinliği ile cinsiyet, tümör kalınlığı ile cinsiyet ve patolojik tip, hastalık süresiyle cinsiyet ve tümör kalınlığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı.

Abstract:
In this study; 168 patients who admitted to the  Ankara Oncology Training and Research Hospital between  the years  of 1993 and 2002  and had been diagnosed as malignant melanoma with histopathological examination were retrospectively evaluated. Patient's age, sex, duration of disease, tumor location, pathological type, tumor depth (Clark) and the tumor thickness (Breslow) were examined.

The mean age of patients was 51.83 years, and male/female ratio was 1:21. The most common type of malignant melanoma was nodular malignant melanoma (57.1%), and the most frequent localization was lower extremities (39.3%). The most common tumor depth phase was Clarck IV (40.0%), while the mean tumor thickness was determined as 5.48 mm. Median disease duration was 21.7 months.

In statistically analysis of obtained data, there was no statistically significant difference between age, gender and pathological type; between gender, pathological type and tumor location, between tumor depth and gender; between tumor thickness, pathological type and gender, and between the duration of illness, gender and tumor thickness.
İskemik strokta kan ferritin düzeyinin strokun şiddetini belirlemedeki önemi /
Yazar: HAFİZE NALAN GÖKÇE GÜNEŞ
Danışman: DR. GÜRDAL ORHAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Ferritin ana demir depolama proteinidir. Dokularda yüksek konsantrasyonlarda bulunur. Beyin dokusunda non-hem demirinin büyük kısmı astrosit ve mikroglialar içinde ferritin formunda bulunur. Ferritinin serum konsantrasyonu doku demir deposuyla direkt ilişkilidir. İnflamasyon, kanser ya da infeksiyon hastalığı yoksa demir deposunu belirlemekte kullanılabilir. Düşük ferritin düzeyinin tek 
Artmış serum ferritin düzeyleri ile strokun ağırlığı ve lezyonun büyüklüğü arasında pozitif bir ilişki mevcuttu. Sonuç olarak ferritinin strokun prognozunu belirlemede yeni bir marker olabileceğini ancak bu konuda daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç bulunduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Ferritin is the major cellular iron storage protein. It is found in high concentrations in tissues. In brain tissue, most of the non-heme iron is in the form of ferritin which is localized in astrocytes and microglia. The serum concentration of ferritin is directly proportional to tissue iron stores. It can be used to assess the amount of tissue iron stores in the absence of inflammation, cancer and infectious diseases. The only reason of low ferritin level is empty iron stores.
In recent years several studies were carried out to establish a relationship between metabolism of iron , ferritin and stroke.
In this study we wanted to determine whether admission serum ferritin level might help the clinician in estimating the clinical severity of stroke in addition to other clinical and laboratory parameters.
We studied 68 patients with acute ischemic stroke admitted to department of neurology between January 2004 and June 2004. Serum ferritin levels were assayed at admission. Clinical status was determined by the Canadian Stroke Scale at admission.
The serum ferritin levels of patient group was higher than that of control group. Serum ferritin level was found to be higher in patients with
62
greater artery occlusion and in patients with lower Canadian Stroke Scale. Serum ferritin level was correlated with neurologic deficit.
Increased serum ferritin levels correlate to severity of stroke and size of lesion. Consequently, ferritin may be a new biochemical marker to estimate prognosis of stroke. But further studies are needed to clarify the role of ferritin in cerebrovascular disease.