Din dili kapalı bir dil midir?
Is religious language an idiosyncratic (closed) language
Yazar: CENAN KUVANCI
Danışman: PROF. DR. TURAN KOÇ
Erciyes Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı / Din Felsefesi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2010
Konu: Din = Religion
Dizin: Dil kullanımı = Language usage ; Dil oyunları = Language games ; Dilbilgisi = Grammar ; Din dili = Religious language ; Din felsefesi = Religious philosophy

Özet:
Ludwig Wittgenstein ikinci dönem felsefesinde, her türlü dilsel anlamın dilin kullanım bağlamında teşekkül ettiğini iddia etmiştir. O, dilin kullanım bağlamını ?dil oyunları? kavramıyla açıklamaya çalışmıştır. Ona göre, her dil oyunu (söylem) belli bir yaşam biçiminin ifadesidir. Öte yandan, her dilin kendine özgü derin grameri (deep grammar) bulunmaktadır. Bir dilin derin grameri o dilin sözdizim, anlambilim ve kullanımbilimini belirlemektedir. Bundan dolayı, her dil oyununun kendi anlaşılabilirlik ve aklîlik kıstasları vardır.Bu anlayışa göre, din dili, bilim dili gibi, ayrı bir dil oyunudur. Onun yaslandığı bir yaşam biçimi ve kendine özgü dip grameri bulunmaktadır. Dinî ifadeler bu yaşam biçimi bağlamında, kendi derin gramerine dayalı olarak anlaşılabilir. Sözgelimi, ?Tanrı,? ?hesap günü? . . . gibi sözcüklerin anlamı kullanıldıkları bağlamda oluşur. Kısaca, bunların, kullanım bağlamının dışında anlamları yoktur.Açıkça, bu yaklaşım, indirgemeci ve işlevselci bir yaklaşımdır. Bu anlayışta dinî ifadeler salt tarihî-olgusal düzeyde ele alınmakta, onların fizikötesi içerim ve uzantıları gözardı edilmektedir. Dinî ifadelerin anlaşılması için dilin kullanım bağlamı gerekli olmakla birlikte yeterli değildir. Teizme göre, din dili kapalı bir dil değildir; o insanının aslî varoluş durumlarıyla ilgili, tecrübenin bütününe yaslanan ve diğer dillerle derin bağlantıları olan bir dildir.Anahtar terimler: ?Dil oyunu,? ?kullanım,? ?konvansiyon,? ?gramer,? ?kapalı dil,? ve ?din dili.?

Abstract:
In his second period philosophy, Ludwig Witgenstein had claimed that all kind of linguistic meanings were formed in the context of language-use. He had tried to explain the context of language-use by the concept of ?language games.? According to him, all language-games (discourse) is an expression of a particular form of life. On the other hand, every languages have a spesific deep grammar. The deep grammar of a language has determined its syntax, semantics and pragmatics. Therefore all language-games have their criteria of intelligibility and rationality on their part.According to this approach, religous language is a distinctive languge game such as scientific language. There is a form of life and spesific deep grammar in which it embedded. Religious statements can be understood in the context of this form of life, based on its grammar. For example, meaning of the words like ?God,? ?last judgment? etc. consist in the context of their usage. In short, they have no meaning out of the context of usage.Obviously, this approach is reductive and functionalist. In this understanding, religious statements have being treated merely on historical and phenomenological level, and their metaphysical implications are disregarded. In order to understood religious statements the context of language-use is of course necessary but not adequate. According to Theism, religious language is not a closed (idiosyncratıc) language. It is related with essential human existential conditions, embeded on the whole experience and connected with other languages deeply.Key words: ?Language game,? ?use,? ?convention,? ?grammar,? ?closed language? and ?religious language.?