Çocukluk çağı malignitelerinde tanı gecikmesinin sıklığı ve nedenleri
Causes and frequency of diagnosis delay in childhood malignancies
Yazar: BURÇİN DUR
Danışman: PROF. DR. LEMAN GÜLSAN YAVUZ
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Onkoloji = Oncology ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Lenfoma = Lymphoma ; Lösemi = Leukemia ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prekürsör hücreli lenfoblastik lösemi-lenfoma = Precursor cell lymphoblastic leukemia-lymphoma ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Çocukluk çağı kanserlerinde tanı süresi ve bunu etkileyen faktörler
hakkında gelişmekte olan ülkelerde az sayıda çalışma vardır. Çalışmanın amacı
ülkemizde çocukluk çağı kanserlerinde tanı süresini ve bunu etkileyen faktörleri
belirlemektir.
Yöntem: 0-18 yaş arasında akut lösemi, malign lenfoma ve değişik solid
tümör tanısı almış 204 hasta çalışmaya dahil edildi.Çalışma süresince tanı alan
hastalar ile yüz yüze görüşüldü. Daha eski hastaların dosyaları tarandı, yeterli bilgi
edinilemeyen hastalara telefonla ulaşıldı. Hastaya ait gecikme ve doktora ait
gecikmenin toplamından oluşan toplam tanı süresi, semptomların başlangıcından
kesin tanı konuncaya kadar geçen zaman olarak tanımlandı.
Bulgular: Tanı gecikmesinin uzun olduğu hastalık grupları arasında
Hodgkin lenfoma, kemik tümörleri, yumuşak doku sarkomları yer alırken, kısa
olduğu hastalık grupları arasında ise Wilm's tümörü, germ hücreli tümörler, akut
lösemiler yer aldı. Çocuğun yaşı arttıkça tanı gecikme sürelerinin anlamlı olarak
uzadığı görüldü. Hasta gecikmesinin en belirgin olarak arttığı yaş grubu 11-15 yaş
olarak belirlendi. İlk başvurulan hekim pediatrist ise, tanı süresi kısa, aile
hekimi/pratisyen hekim ise uzun bulundu. Tanı gecikmesinin kısa olduğu grupta
erken evrede tanı alma oranları ve sağ kalım daha yüksek bulundu. Sonuçlarımız
literatür ile uyumlu idi.
Sonuç: Akut lösemi, malign lenfoma ve diğer solid tümörlerde tanı süresi
hasta yaşı, tümör tipi, ilk başvurulan hekime bağlı olarak değişmektedir. Özellikle
pediatrist tarafından muayene edilen hastaların daha hızlı tanı almaları nedeniyle, tıp
eğitiminde çocukluk çağı kanserlerinin özellikleri ve tanı gecikmesine daha fazla
önem verilmesinin olumlu olacağı düşünüldü.

Abstract:
Purpose: There are few reports from developing countries on the factors that
influence the time to diagnosis in childhood cancer. The purpose of this study was to
investigate the determinants of the time to diagnosis in children with cancer in our
country.
Method: Analysis was performed on 204 children aged 0-18, diagnosed with
acute leukemia, malignant lymphoma and solid tumors. We made an interview with
the parents of the children who got cancer diagnose during the study. Older
patients'files were analysed retrospectively and we made telephone interviews when
the information is not enough. The time to diagnosis, including parent/patient time
and physician time, was defined as the interval between the onset of symptoms and
the final diagnosis.
Results: The longest median time to diagnosis was recorded for children with
Hodgkin's lymphoma, bone tumors and rhabdomyosarcomas, the shortest median
time to diagnosis was recorded for whildren with Wilm's tumor, acute leukemias and
germ cell tumors. The longest median times for patient delay was recorded in
children who aged 11-15. When the first point of contact was a pediatrician,
physician delay was the shortest, when the first point of contact was a general
practitioner physician delay was the longest. Time to diagnosis was shorter in the
patients who diagnosed in early stage and the survey was better in those children.
Our results were similar to the literature.
Conclusıon: The time to diagnosis for childhood acute leukemias, malignant
lymphomas and solid tumors was related to patient age, tumor type and first health
professional contacted. Especially because of the situation that the children who
contacted a pediatrician first, diagnosis delay was shorter, features of childhood
malignancies and diagnosis delay should be more important in medicine school.