Kültürü yapılan çipura (sparus aurata) velevrek (dıcentrarchus labrax) balıklarındagörülen solungaç parazitlerinin histopatolojisi
Histopathology of gill parasites in cultured SEA BREAM (sparus aurata) and SEA bass (dicentrarchus labrax)
Yazar: MELİKE DERELİ
Danışman: PROF. DR. ŞULE YURDAGÜL ÖZSOY
Aydın Adnan Menderes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Veterinerlik Patolojisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Patoloji = Pathology ; Su Ürünleri = Aquatic Products ; Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışma Türkiye'de sıklıkla kültürü yapılan çipura ve levrek balıklarında görülen paraziter hastalıkların ve histopatolojik bulgularının tanımlanması amacı ile yapılmıştır.

Gereç ve Yöntem: Araştırmanın materyali; Kanyon Akua Veteriner Kliniği Hastalık Teşhis Laboratuvarına, Ocak 2021-Ocak 2022 tarih aralığında gelen hastalık şüphesi taşıyan ölü balık numunelerinden oluşmaktadır. Çalışmada; ağırlıkları 2-200 gr arasında değişen 3.150 adeti levrek (D. labrax), 2.100 adeti çipura (S. aurata) olmak üzere 5.250 adet balık kullanılmıştır.   Numunelerin total boy-ağırlıkları ölçüldükten sonra, patolojik ve parazitolojik incelemeler için ikişerli gruplara ayrılmıştır.

Bulgular: İncelemeler sonucunda çipura ve levrek balıklarında yoğun enfestasyonun görüldüğü başlıca on bir farklı paraziter etken saptandı. Bu hastalık etkenlerinden levreklerde görülenler; Lernantrophus spp., Diplectanum spp., Cryptocaryon spp., Amyloodinium spp., Trichodina spp., Apiosoma spp., Cryptobia spp., Costia spp. iken, çipuralarda görülenler ise; Microcotyle spp., Dactylogyrus spp., Furnestinia spp., Trichodina spp., Costia spp.'dir. Her ikisinde görülenler; Trichodina spp. ve Costia spp. idi. En yaygın görülen histopatolojik bulgular ise ödem, nekroz, hemoraji, telangiektazi, lamellar füzyon, dökülmeler, makrofaj, lenfosit ve eozinofilik granüle hücre infiltrasyonları oldu.

Sonuç: Sahadaki levreklerde en sık görülen paraziter etken Diplectanum spp. iken en seyrek görüleni Apiosoma spp. idi. Çipuralarda en sık görülen paraziter etken Microcotyle spp. iken en seyrek Costia spp. etkeniydi. En yüksek mortalite (%10) ve en şiddetli histopatolojik lezyonlar Amyloodinium spp. türünde tespit edildi. Parazitin türüne göre boyutu arttıkça histopatolojik bulgu şiddetinin de arttığı görüldü. Vakalarda çoklu etken (multi parazitizm) görülme sıklığı tekli etken görülme sıklığından daha yüksekti. 

Anahtar Kelimeler: Çipura, Histopatoloji, Levrek, Parazit, Solungaç

Abstract:
Objective: This study was carried out to define the parasitic diseases and histopathological findings of sea bream and sea bass, which are frequently cultured in Turkey.

Materials and Methods: The material of the research; It consists of dead fish samples with suspected disease, which were brought to the Kanyon Akua Veterinary Clinic Disease Diagnosis Laboratory between January 2021 and January 2022. In the study; 5,250 fish, of which 3,150 were sea bass (D. labrax) and 2,100 sea bream (S. auratus) weighing between 2-200 gr, were used. After measuring the total length-weights of the samples, they were divided into groups of two for pathological and parasitological examinations.

Results: As a result of the examinations, eleven different parasitic agents were detected, in which intense infestation was observed in sea bream and sea bass. Among these disease factors, those seen in sea bass; Lernantrophus spp., Diplectanum spp., Cryptocaryon spp., Amyloodinium spp., Trichodina spp., Apiosoma spp., Cryptobia spp., Costia spp. while those seen in sea bream;  Microcotyle spp., Dactylogyrus spp., Furnestinia spp., Trichodina spp., Costia spp. Trichodina spp. and Costia spp. were seen both of them. The most common histopathological findings were lamellar edema, necrosis, hemorrhage, telangiectasia, lamellar fusion, spills, infiltration of macrophage, lymphocyte and eosinophilic granulated cells.

Conclusion: The most common parasitic agent in the field sea bass was Diplectanum spp, while the least common was Apiosoma spp. The most common parasitic agent in sea bream was Microcotyle spp, while Costia spp. was the least common. The highest mortality (10%) and the most severe histopathological lesions were detected in Amyloodinium spp. It was observed that the severity of histopathological findings increased as the size of the parasite increased according to the type. The incidence of multiple agents (multi-parasitism) in the cases was higher than the incidence of single agents. 

Keywords: Gill, Histopathology, Parasite, Sea Bass, Sea Bream