Vokal kord hasarı oluşturulan ratlarda krosinin yaraiyileşmesi ve fibrozis üzerine olan etkilerinin araştırılması
Investigation of the effects of crocin on wound healingand fibrosis in rats with vocal fold damage
Yazar: SERHAT TONÇ
Danışman: DOÇ. DR. ÖZGE ÇAĞLAR ÇİL
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Giriş ve Amaç: Enfeksiyon, travma, radyoterapi hasarı ve vokal kord cerrahileri
nedeniyle iyatrojenik olarak, vokal kord hasarı oluşabilmektedir. Hasarlanan
dokuda gelişen yara iyileşmesi süreci sonucunda skar oluşumu, hastalarda ses
kalitesinde bozulmadan afoniye kadar, ciddi düzeyde komorbidite
yaratabilmektedir. Çeşitli tedavi stratejileri bu sorun için uygulanıyor olsa da
laringoloji klinik pratiğinde özellikle vokal kord cerrahisi nedeniyle gelişen
skarların tedavisinde henüz standart bir yaklaşım bulunmamaktadır.
Çalışmamızda vokal kord hasarı sonrasında yara iyileşmesi üzerine olan
etkilerini değerlendirmek ve fibrozis azaltıcı bir tedavi seçeneği olarak,
literatürde daha önce bu amaçla ele alınmayan Krosin molekülünü araştırmayı
amaçladık.

Materyal-Metod: Çalışmamız, 36 adet 3-4 aylık 300-350 g ağırlığında Wistar
Albino erkek ratlar üzerinde gerçekleştirildi. Denekler rastgele 3 gruba ayrıldı
; vokal kord hasarı oluşturulan ve intraperitoneal serum fizyolojik uygulanan
grup (grup 1: sham), vokal kord hasarı oluşturulan ve işlem sonrası lokal Krosin
tedavisi uygulanan grup (grup 2: lokal tedavi grubu) ve vokal kord hasarı
oluşturulan ve intraperitoneal Krosin tedavisi uygulanan grup (grup 3: sistemik
tedavi grubu). Cerrahi olarak sağ vokal kordlara işlem uygulanırken, sol kordlara
işlem yapılmadı ve kontrol olarak değerlendirildi. Cerrahi işlemden sonra 5.gün
ve 30. gün olmak üzere, her seferinde her gruptan rastgele seçilen altışar
hayvan doku örneği elde etmek amacıyla sakrifiye edildi. Elde edilen doku
örneklerinde lamina propria kalınlıkları, histopatolojik olarak; inflamasyon
şiddeti, epitelyal rejenerasyon, ödem, hiyalüronik asit, kolajen, elastin ve
immünohistokimyasal olarak TGF-β1, FGF2 ve HGF sitokinleri değerlendirildi.

Bulgular: Çalışmamızın erken dönem bulgularında; sistemik tedavi grubu,
shama göre daha az inflamasyon, daha fazla epitelyal rejenerasyon ve lamina
propria kalınlığı göstermiştir. Diğer ölçümler ise gruplar arasında farklılık
gösterse de istatistiksel anlamlı düzeyde değildir. Geç dönem bulgularda;
sistemik ve lokal tedavi gruplarında, shama kıyasla; lamina propria kalınlığı,
elastin ve HGF ölçümlerinde, daha yüksek skorlar alınmış, kolajen ise anlamlı
düzeyde azalmıştır. Yine sistemik uygulama, geç dönemde TGF-β1' yi azaltma,
HA ve FGF2 'nin yüksek kalması noktasında ise başarılı olmuştur. Epitelyal
rejenerasyon ise gruplar arasında geç dönem farklılık göstermemiştir. Gruplar
kendi içlerinde değerlendirildiğinde, tümünde erken dönemle kıyaslandığında
geç dönemde; inflamasyon ve ödem azalırken, kolajen ve elastin ise anlamlı
farklılık göstermemiştir. Epitelyal rejenerasyon, tüm gruplarda geç dönemde
artmış, TGF-β1 tedavi gruplarında azalmış, HGF ve FGF2 ise sham grubunda
azalmıştır. HA, sham ve lokal tedavi gruplarında geç dönemde anlamlı düzeyde
düşüş kaydederken, sistemik tedavi grubunda bu düşüş anlamlı düzeyde
olmamıştır. Lamina propria kalınlığı ise tedavi gruplarında, erken döneme göre
geç dönemde anlamlı şekilde artış göstermiştir.

Sonuç: Farklı yöntemler ile uygulanan Krosin tedavisi, vokal kord hasarı
sonrası erken ve geç dönemde çeşitli parametreler üzerinde, yara iyileşmesi
üzerinde olumlu ve fibrozisi azaltıcı etkiler göstermiştir. Bununla birlikte bu
tedavinin etkinliği ve uygulanabilirliği hususunda daha geniş kapsamlı preklinik
ve klinik çalışmalara gereksinim vardır.

Anahtar Kelimeler: Krosin, Vokal Kord, Skar, Fibrozis, Yara İyileşmesi.

Abstract:
Introduction and Purpose: Vocal cord damage can occur iatrogenically due to
infection, trauma, radiotherapy damage and vocal cord surgery. Scar formation
as a result of the wound healing process in the damaged tissue can cause
serious comorbidities in patients ranging from deterioration in voice quality to
aphonia. Although various treatment strategies are applied for this problem,
there is no standard approach yet in the treatment of scars that develop
especially due to vocal cord surgery in laryngology clinical practice. In our
study, we aimed to evaluate the effects on wound healing after vocal cord
damage and to investigate the crocin molecule, which has not been previously
addressed in the literature, as a fibrosis-reducing treatment option.

Material-Method: Our study was carried out on 36 3-4 month old Wistar Albino
male rats weighing 300-350 g. The subjects were randomly divided into 3
groups; vocal cord damage induced and intraperitoneal physiological saline
treatment group (group 1: sham), vocal cord damage induced and local crocin
treatment after the procedure group (group 2: local treatment group) and vocal
cord damage induced and intraperitoneal crocin treatment group (group 3:
systemic treatment group). Surgery was applied to the right vocal cords while
the left cords were not treated and were evaluated as controls. On the 5th day
and 30th day after the surgical procedure, six animals randomly selected from
each group were sacrificed in order to obtain tissue samples. In the obtained
tissue samples, lamina propria thicknesses were histopathologically measured
as; Inflammation severity, epithelial regeneration, edema, hyaluronic acid,
collagen, elastin and immunohistochemical TGF-β1, FGF2 and HGF cytokines
were evaluated.

Findings: In the early findings of our study; the systemic treatment group
showed less inflammation, more epithelial regeneration and lamina propria
thickness compared to sham. Other measurements showed differences
between the groups but were not statistically significant. In the late findings; in
the systemic and local treatment groups, higher scores were obtained in lamina
propria thickness, elastin and HGF measurements compared to sham, and
collagen decreased significantly. Again, systemic application was successful in
reducing TGF-β1 in the late period and keeping HA and FGF2 high. Epithelial
regeneration did not differ between the groups in the late period. When the
groups were evaluated within themselves, in all of them, compared to the early
period; inflammation and edema decreased in the late period, while collagen
and elastin did not show significant differences. Epithelial regeneration
increased in the late period in all groups, decreased in the TGF-β1 treatment
groups, and HGF and FGF2 decreased in the sham group. HA decreased
significantly in the late period in the sham and local treatment groups, but not in
the systemic treatment group. Lamina propria thickness increased significantly
in the late period compared to the early period in the treatment groups.

Conclusion: Crocin treatment applied with different methods has shown positive
effects on wound healing and reducing fibrosis on various parameters in the early
and late periods after vocal cord injury. However, more comprehensive preclinical
and clinical studies are needed regarding the effectiveness and applicability of this
treatment.

Keywords: Crocin, Vocal Cord, Scar, Fibrosis, Wound Healing.