Kentsel sit alanında planlama: Koruma ve süreklilik bağlamında sorunlar ve öneriler, Giresun örneği
Planning in the urban conservation area: Problems and suggestions within conservation and sustainability: Giresun case
Yazar: TAMER CİNEL
Danışman: YRD. DOÇ. DR. NEVİN TURGUT GÜLTEKİN
Gazi Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2010
Konu: Şehircilik ve Bölge Planlama = Urban and Regional Planning

Özet:
Dünyada Taşınmaz kültürel mirasın yoğunlukla bulunduğu kentsel alanların korunması, uluslararası düzeyde ilk kez 1904'te Madrid'teki Mimarlar Kongresi'nde ele alınmıştır. Türkiye'de bu sürecin başlangıcı sayılabilecek 1983 yılına kadar kültürel miras ve alanlarını koruma-yaşatmaya ilişkin süreç ve sonrası, ortaya çıkan koruma(ma) sorunlarının aşılmasına yönelik 2004 yılındaki yasal düzenlemeler koruma amaçlı imar planı elde etme ve uygulama açısından değerlendirilmiştir.Koruma konusunda yetki ve sorumlulukları olan yönetim birimlerinin yapılanmasından kaynaklanan sorunlar ve kültürel miras alanlarının korunması konusunda bugüne kadar devam etmekte olan geleneksel planlama yaklaşımının, koruma uygulamalarında yaşanan sorunlara çözüm olamaması, elde edilen planların fiziki planın ötesine geçememesi ve bu alanlarda yaşayan paydaşların plana sahip çıkmaması dolayısıyla, korumada yeni bir yaklaşıma ihtiyaç duyulmaya başlanmıştır.2004 yılında yapılan yasal düzenlemelerle, koruma amaçlı imar planı elde etme ve uygulama sürecine ?alan yönetimi?, ?KUDEB? ve ?katkı payı? gibi kavramlar eklenmiştir. Ayrıca, paydaşları koruma sürecinin dışında bırakan, teknik kadro ve finansal yetersizlik gibi uygulamadaki engellerin aşılması bakımından önemli düzenlemeler yapılmıştır. Bu düzenlemelerin koruma amaçlı imar planı elde etme ve uygulama sürecine nasıl bir katkı verdiği/verebileceği örnek olarak seçilen Giresun Koruma Amaçlı Revizyon imar planı üzerinde incelenmiş ve planların elde edilme, uygulama sürecinde yaşanan sorunların giderilmesine yönelik öneriler geliştirilmeye çalışılmıştır.

Abstract:
The conservation of urban areas that include dense cultural heritage is considered for the first time in the Congress of Architects in Madrid in 1904 globally. In this thesis, the legal process from 1983 that might be acceptable as the beginning point of the conservation of cultural heritage and areas in Turkey and the legal arrangements, announced in 2004, that aim to solve the problems related to (or caused the failure in) conservation are evaluated in terms of the preparation and application of conservation plans.A new approach in conservation is recently needed due to the structural problems occurred in the organisation of managerial authorities responsible for the conservation, the insufficiency of traditional planning methods that are still in practice to solve the problems of the cultural heritage areas, the limited content of the conservation plans that are not able to present policies and strategies beyond the physical decisions and the lack of interest from stakeholders in the conservation areas.Recently, the new instruments such as ?area management?, ?KUDEB (The Bureau for the Conservation, Application and Controlling)? and ?Financial Contribution Share? have been put into practise to support the preparing and application process of conservation plans. These instruments aim to eliminate the practical difficulties caused by the traditional planning approach that pays no attention to the stakeholders and that has the lack of financial source and technical staff. In this study, the contributions of recent legal arrangements to the preparing and application process of conservation plans are examined in the Revision Conservation Plan of Giresun Urban Conservation Area as the case. The study is finalised with the suggestions and proposals that are developed to solve the problems that are faced in preparing and application process of the Conservation Plan.