Hormon reseptör pozitif, her2 negatif de novo metastatik meme kanserli hastaların geriye dönük değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of patients with hormone receptor positive, her2 negative de novo metastatic breast cancer
Yazar: ASLI DİLARA KİP ÇİFTÇİ
Danışman: PROF. DR. ERDEM GÖKER
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Hormonlar = Hormones ; Meme hastalıkları = Breast diseases ; Meme neoplazmları = Breast neoplasms ; Neoplazm metastazları = Neoplasm metastasis ; Reseptörler = Receptors ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Sağkalım = Survival ; Sağkalım analizi = Survival analysis

Özet:
Giriş ve Amaç: Metastatik meme kanserinde henüz kür şansı mümkün olmasa da doğru tedavi seçimleri ve yeni geliştirilen sistemik tedaviler ile genel sağkalımda iyileşme görülmektedir. Hormon reseptör pozitif, HER2 negatif metastatik hastalıkta genellikle ilk basamak tedavide hormon tedavisi kemoterapiye göre daha az yan etkisi olması nedeniyle uygun görülmektedir. Bu retrospektif kohort çalışmasında tanı anında metastatik olan hormon reseptörü pozitif, HER2 ekspresyonu negatif meme kanseri hastalarının genel sağkalımına ve progresyonsuz sağkalımına etki eden faktörleri araştırmayı amaçladık.

Gereç-Yöntem: Hastanemizde Ağustos 2015-Haziran 2021 tarihleri arasında tanı konulan, tanı anında metastatik olan hormon reseptörü pozitif, HER2 ekspresyonu negatif 62 meme kanseri hastası değerlendirmeye alındı. 18 yaş altı hastalar, eşlik eden veya takip sırasında gelişen solid/hematolojik malignitesi olanlar, takiplere düzenli gelmeyen hastalar, veri toplama formunda yer alan parametrelerde eksik verileri bulunan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Hastaların yaşının, patolojik alt tipinin, moleküler alt tipinin, ER-PR birlikte veya izole pozitifliğinin, organ metastaz varlığının, metastaz sayısının, menopozal durumun, ki67 düzeyinin, mastektomi durumunun, birinci hatta verilen tedavinin genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım üzerine etkisi araştırılmıştır. 

Bulgular: Hastalarımızda tanı anında ortalama yaş 56,3±13,5 yıl olarak hesaplanmıştır. İlk sıra verilen tedavilere bakıldığında çalışmaya dahil edilen hastalardan 26(%41.9)'sı kemoterapi, 36(%58.1)'sı endokrin tedavisi(+hedef tedavi, N=5), 25(%96.1)'i indüksiyon kemoterapisi sonrası idame endokrin tedavisi  almıştı. Endokrin tedavisi alan grupta aromataz inhibitörü kullanımı(%91.7) ön planda idi. İlk sıra tedavide kemoterapi verilen 8(%28.8) hastada taksan+antrasiklin, 9(%34.6) hastada antrasiklin+siklofosfamid, 11(%42.3) hastada  taksan+antrasiklin+siflofosfamid kullanılmıştı. En sık kullanılan kemoterapi rejiminin Adriamisin+Siklofosfamid+Paklitaksel(%23.1) olduğu görüldü.  Ortalama genel sağkalım  tüm hastalarda 42 ay, endokrin tedavi alanlarda 37 ay, kemoterapi alanlarda 47 ay olduğu görülmüştür. Takip sürecinde, 44(%72) hastada progresyon görüldü. Kemoterapi alan grupta 18(%69) hastada, endokrin tedavisi alan grupta 26(%72) hastada progresyon izlendi. Ortalama PFS tüm çalışma grubunda 20 ay, kemoterapi alan grupta 26 ay, endokrin tedavi alan grupta 18 ay olarak gözlemlendi. İlk sıra verilen kemoterapi ile genel sağkalımda ve progresyonsuz sağkalımda endokrin tedaviye göre istatiksel olarak anlamlı düzeyde avantaj sağlamadığı görüldü (p>0.05). Mastektomi yapılan grupta mortalite yapılmayanlara göre anlamlı düzeyde düşük saptandı (p<0.05). 

Sonuç: Çalışmamıza göre ilk sıra tedavide kemoterapi ile sağkalım avantajı sağlanamadığı gözlemlenmiş olup, kemoterapinin toksisite bulgularının göz önünde bulundurularak, organ krizi tablosunda olmayan metastatik hasta grubunda ilk sıra tedavide hormonoterapi tercih edilmesi düşünülebilir. 

Anahtar Kelimeler: Hormon reseptör pozitif HER2 negatif metastatik meme kanseri; ilk sıra tedavi; genel sağkalım; progresyonsuz sağ kalım

Abstract:
ABSTRACT


Background & Aims:  Although there is no cure chance in metastatic breast cancer, overall survival is improved with the right treatment choices and newly developed systemic therapies. In hormone receptor positive, HER2 negative metastatic disease, hormone therapy is generally considered appropriate as the first-line treatment because it has fewer side effects than chemotherapy. In this retrospective cohort study, we aimed to investigate the factors affecting the overall survival and progression-free survival of hormone receptor positive, HER2 expression negative breast cancer patients who were metastatic at the time of diagnosis.

Material & Methods: 62 patients with hormone receptor positive, HER2 expression negative breast cancer diagnosed in our hospital between August 2015 and June 2021 and metastatic at the time of diagnosis were evaluated. Patients under the age of 18, those with concomitant solid/hematologic malignancies, those who did not attend the follow-ups regularly, and patients with missing data in the parameters included in the data collection form were excluded from the study. The effects of age, pathological subtype, molecular subtype, ER-PR combined or isolated positivity, presence of organ metastases, number of metastases, menopausal status, ki67 level, mastectomy status, and treatment given to the first line on overall survival and progression-free survival were investigated.

Results: The mean age at the time of diagnosis in our patients was calculated as 56.3±13.5 years. Considering the first-line treatments, 26 (41.9%) of the patients included in the study were treated with chemotherapy, 36 (58.1%) with endocrine therapy (+ target therapy, N=5), 25 (96.1%) with maintenance endocrine therapy after induction chemotherapy. Aromatase inhibitor use (91.7%) was in the foreground in the group receiving endocrine therapy. Taxane+anthracycline was used in 8 (28.8%) patients, anthracycline+cyclophosphamide was used in 9 (34.6%) patients, and taxane+anthracycline+cyclophosphamide was used in 11 (42.3%) patients who were given chemotherapy in the first-line treatment. The most commonly used chemotherapy regimen was Adriamycin+Cyclophosphamide+Paclitaxel (23.1%). The mean overall survival was 42 months in all patients, 37 months in those receiving endocrine therapy, and 47 months in those receiving chemotherapy. During the follow-up period, progression was observed in 44 (72%) patients. Progression was observed in 18 (69%) patients in the chemotherapy group and in 26 (72%) patients in the endocrine treatment group. The mean PFS was observed as 20 months in the whole study group, 26 months in the chemotherapy group, and 18 months in the endocrine treatment group. It was observed that first-line chemotherapy did not provide a statistically significant advantage over endocrine therapy in overall survival and progression-free survival (p>0.05). Mortality was found to be significantly lower in the mastectomy group compared to the non-mastectomy group (p<0.05).

Conclusions: According to our study, it was observed that no survival advantage could be achieved with chemotherapy in the first-line treatment, and considering the toxicity findings of chemotherapy, it may be considered to prefer hormone therapy in the first-line treatment in the metastatic patient group without organ crisis.

Keywords: Hormone receptore positive HER2- negative metastatic breast cancer; First-line treatment; overall survival; progression free survival