Deneysel sıçan osteoartrit modelinde UCMA'nın anti-osteoartritik etkisinin hyaluronik asit ve kortikosteroidler ile karşılaştırılması
Comparison of the anti-osteoartristic effect of UCMA with hyaluronic acid and corticosteroids on the experimental rat osteoartrit model
Yazar: CEMİL EMRE GÖKDEMİR
Danışman: PROF. DR. AYDINER KALACI
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Adrenal korteks hormonları = Adrenal cortex hormones ; Büyüme plağı = Growth plate ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Hyalüronik asit = Hyaluronic acid ; Kıkırdak = Cartilage ; Kıkırdak hastalıkları = Cartilage diseases ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, deneysel rat osteoartrit modelinde UCMA'nın anti-osteoartritik etkisinin hyaluronik asit ve kortikosteroidlerle karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Kırk adet erişkin erkek Wistar Albino rat 8'erli rastgele gruplara ayrıldı. Gruplar; kontrol, MIA, MIA+kortikosteroid, MIA+Hyaluronik asit, MIA+UCMA şeklinde belirlendi. Ratların sağ dizlerine intra-artiküler MIA injeksiyonu yapılarak OA modeli oluşturuldu. Üç günde bir olmak üzere, tedavi gruplarına toplamda 7 defa sağ dizlerine intraartiküler injeksiyon yapıldı. Deneylerin sonunda ratlar sakrifiye edilerek sağ diz eklem bölgeleri histopatolojik ve immünohistokimyasal analizler için alındı. Histopatolojik olarak Hematoksilen-Eozin Boyama, Safranin O & Fast Green FCF boyama, Toluidine Blue Boyaması yapılmıştır. İmmünohistokimyasal olarak BMP-2 ve Nf-κB boyaması yapılmıştır. Dejenerasyon seviyesi belirlenmesi amacıyla Mankin Skor Derecelendirme Sistemi kullanılmıştır.
Bulgular: Kontrol grubuna kıyasla MIA grubunda Mankin skoru istatistiksel olarak anlamlı derecede arttığı belirlenmiştir (p< 0.05). Histopatolojik olarak UCMA, HA ve Betametazon asetat+betametazon disodyum fosfat gruplarında ise eklem kıkırdağının yapısında dejenerasyonların izlendiği fakat MIA grubuna kıyasla daha hafif seyrettiği gözlendi. UCMA, HA ve Betametazon asetat+betametazon disodyum fosfat uygulanan tedavi gruplarında Mankin skoru MIA grubuna kıyasla anlamlı derecede azaldığı belirlenmiştir (p<0.05). UCMA, HA ve Betametazon asetat+betametazon disodyum fosfat uygulanan gruplarda BMP-2 ve Nf-κB immünreaktivitesi MIA grubuna kıyasla anlamlı derecede azaldığı belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç: Bu çalışmada hem makroskopik hem de mikroskobik düzeyde elde edilen bulgular, OA'nın tedavisinde UCMA'nın efektif bir tedavi edici ajan olabileceğini göstermektedir. UCMA'nın bu terapötik etkisi hyaluronik asid ve kortikosteroidlerle karşılaştırıldığında, HA ve kortikosteroidle UCMA'nın benzer etkiye sahip olduğu gözlemlenmiştir. Bununla birlikte, yapılacak ileri çalışmalar UCMA'nın bu etkisinin daha iyi anlaşılmasına önemli katkılar sağlayacaktır.
Anahtar Kelimler: UCMA, Osteoartrit, Kıkırdak Dejenerasyonu, Deneysel OA Modeli, MIA.

Abstract:
Background and aim: In this study, we aimed to compare the anti-osteoarthritic effect of UCMA with hyaluronic acid and corticosteroids in the experimental rat osteoarthritis model.
Methods: Fourty adult male Wistar Albino rats were divided into 8 random groups. Groups; was determined as control, MIA, MIA + corticosteroid, MIA + Hyaluronic acid, MIA + UCMA. OA model was created by injecting intra-articular MIA to the right knees of the rats. Intra-articular injections were applied to the right knees 7 times in total, once every three days. At the end of the experiments, the rats were sacrificed and the right knee joint areas were taken for histopathological and immunohistochemical analysis. Histopathologically, Hematoxylin-Eosin Staining, Safranin O & Fast Green FCF staining, Toluidine Blue Staining were performed. BMP-2 and Nf-κB staining was performed immunohistochemically. Mankin Score Rating System was used to determine the degeneration level.
Results: It was determined that the Mankin score increased statistically significantly in the MIA group compared to the control group (p< 0.05). Histopathologically, UCMA, HA and Betamethasone acetate + betamethasone disodium phosphate groups observed that degenerations were observed in the structure of the articular cartilage but were milder than the MIA group. In treatment groups treated with UCMA, HA and Betamethasone acetate + betamethasone disodium phosphate, the Mankin score was found to be significantly reduced compared to the MIA group (p<0.05). In groups treated with UCMA, HA and Betamethasone acetate + betamethasone disodium phosphate, BMP-2 and Nf-κB immunreactivity were significantly decreased compared to the MIA group (p<0.05).
Conclusion: In this study, findings obtained at both macroscopic and microscopic levels show that UCMA can be an effective therapeutic agent in the treatment of OA. Compared with hyaluronic acid and corticosteroids, this therapeutic effect of UCMA has been observed to have a similar effect with HA and corticosteroids. However, further studies will make important contributions to a better understanding of this effect of UCMA.
Keywords: UCMA, Osteoarthritis, Cartilage Degeneration, Experimental OA Model, MIA.