Şeffaf plaklarla tedavi edilen dental sınıf II vakalarda konvansiyonel ataşmanların farklı açısal değerlerde yerleştirilmesinin maksillar molar distalizasyonu üzerine etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effectiveness of placing conventional attachments at different angular values ​​on maxillary molar distalization in dental class II cases treated with Clear Aligners
Yazar: RUKİYE ELİAÇIK
Danışman: PROF. DR. AYŞE TUBA ALTUĞ DEMİRALP
Ankara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Azı dişleri = Molar ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Maksilla = Maxilla ; Maloklüzyon = Malocclusion ; Maloklüzyon-angle sınıf II = Malocclusion-angle class II ; Ortodonti-düzeltici = Orthodontics-corrective ; Ortodontik aygıtlar = Orthodontic appliances ; Sonlu elemanlar analizi = Finite element analysis ; Şeffaf plaklar = Clear aligner

Özet:
Bu çalışmanın amacı Sınıf II maloklüzyona sahip bireylerde konvansiyonel ataşmanların farklı açısal değerlerde yerleştirilmesinin maksillar molar distalizasyonu sırasında dişlerde ve plakta oluşturduğu stress, gerilim ve yer değiştirmelerin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesidir.

Çalışmamızda kullanılan maksilla kemik modelinin oluşturulması için; Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı arşivinde kayıtlı olarak bulunan herhangi bir kraniofasiyal anomalisi bulunmayan erişkin bir hastaya ait bilgisayarlı tomografi verileri kullanılmıştır. Sonlu elemanlar analizine uygun diş, şeffaf plak ve ataşman modelleri, maksilla kemik modelleri, periodontal ligament yapıları oluşturulmuştur. Üst birinci molar dişte meydana gelen distalizasyon hareketi ataşmansız model ve 5 farklı ataşman modeli içeren toplam 6 senaryo modeli ile incelenmiştir. Oluşturulan modellere 0.3 mm kalınlığında tasarlanan şeffaf plaklar ile 0.25 mm lineer distalizasyon kuvveti uygulanmıştır. Yapılan analiz sonucu oluşturulan modellerde PDL ve şeffaf plak üzerinde meydana gelen tensile stres, kompresyon stresi ve Von Mises stres değerleri ölçülmüş ve modeller üzerinde yer değiştirme miktarları incelenmiştir.

Çalışmamızda şeffaf plağa ait bulguları değerlendirdiğimizde şeffaf plakta ortaya çıkan tensile stres değerleri ataşmansız modeli temsil eden birinci senaryoda en yoğun, maksillar birinci molar ve ikinci premolar arasındaki kontakt noktalarına karşılık gelen şeffaf plak yüzeyinde oluşmuştur. Ataşman eklenen senaryolar kendi aralarında değerlendirildiğinde en düşük Pmax değeri dördüncü senaryoda ölçülmüştür. Ataşmanlı senayolardaki kompresyon stresleri değerlendirildiğinde genellikle ataşmanın aktif kuvvet uygulanan yüzeyinde ve ek olarak dişin distale hareketini takip eden bukkal yüzeylerinde yoğunlaşmıştır.

Maksillar birinci molar dişin periodontal ligamentinde uygulanan distalizasyon kuvveti sonucu oluşan maksimum asal stres değerleri tüm senaryolarda maksillar birinci molar dişin bukkal köklerinin mesial servikal kısmında görülmüştür. Bununla birlikte en fazla tensile stres değeri 90 derece vertikal yerleştirilen ataşmanı temsil eden senaryo 2 de gözlenirken en az tensile stres değeri 45 derece açılı yerleştirilmiş vertikal ataşmanı temsil eden senaryo 4 de gözlenmiştir.

Maksillar birinci molar dişin distalizasyonu sırasında X ekseninde meydana gelen hareket incelendiğinde; senaryolar arası kronda gerçekleşen deplasman miktarları değerlendirildiğinde en fazla palatinale deplasman gösteren senaryo ataşmansız model olan birinci senaryodur. Maksillar birinci molar dişin distalizasyonu sırasında Y ekseninde meydana gelen hareket miktarları hem kron tepeleri hem de kök uçlarından ölçülüp incelendiğinde tüm senaryolarda maksimum distale hareket distobukkal kron tepesinde ölçülmüştür. Senaryolar kendi içinde incelendiğinde distobukkal kron tepesinde en fazla distale deplasman gösteren senaryo 90 derece açılı yerleştirilmiş ataşmanı içeren ikinci senaryodur.

Çalışmamızın sonucunda tüm senaryolar üzerinde molar distalizasyonu tipik devrilme hareketi şeklinde gerçekleşmiştir. Ancak ataşman yerleştirmenin kök üzerinde daha fazla kontrol sağladığı yönünde bulgular mevcuttur. Yerleştirilen ataşmanların açılarının değişmesi distalizasyon üzerinde değişen derecelerde etkileri mevcuttur.

Anahtar Kelimeler: Sonlu elemanlar analizi, Şeffaf plak, Ataşman, Molar distalizasyonu

Abstract:
The aim of this study is to examine the stress, tension and displacements caused by the placement of conventional attachments at different angular values in individuals with Class II malocclusion during distalization of the maxillary molars, with finite element analysis.

To create the maxilla bone model used in our study; Computed tomography data of an adult patient without any craniofacial anomalies registered in the archive of Ankara University Faculty of Dentistry Department of Orthodontics were used. Tooth, clear aligner and attachment models, maxilla bone models, periodontal ligament structures were created in accordance with finite element analysis. The distalization movement occurring in the upper first molar tooth was examined with a total of 6 scenario models, including an attachmentless model and 5 different attachment models. A linear distalization force of 0.25 mm was applied to the models created with transparent plates designed with a thickness of 0.3 mm. Tensile stress, compression stress and Von Mises stress values on the PDL and clear aligner in the models created as a result of the analysis were measured and the displacement amounts on the models were examined.

When we evaluated the findings of the clear aligner in our study, the tensile stress values that emerged in the clear aligner were formed on the surface of the clear aligner, which corresponds to the contact points between the maxillary first molar and the second premolar, which are the most intense in the first scenario representing the model without attachment. When the scenarios with attachments were evaluated among themselves, the lowest Pmax value was measured in the fourth scenario. When the compression stresses in the attachment scenarios are evaluated, they are generally concentrated on the active force applied surface of the attachment and additionally on the buccal surfaces following the distal movement of the tooth.

The maximum principal stress values resulting from the distalization force applied on the periodontal ligament of the maxillary first molar tooth were observed in the mesial cervical part of the buccal roots of the maxillary first molar tooth in all scenarios. However, the highest tensile stress value was observed in scenario 2, which represents the attachment placed vertically at 90 degrees, while the least tensile stress value was observed in scenario 4, which represents the vertical attachment placed at an angle of 45 degrees.

When the movement in the X axis during the distalization of the maxillary first molar tooth is examined; When the amount of displacement in the crown between scenarios is evaluated, the scenario with the highest palatal displacement is the first scenario, which is the model without attachments. During the distalization of the maxillary first molar tooth, the amount of movement in the Y axis was measured and examined from both the crown crests and root tips, and the maximum distal movement was measured at the distobuccal crown crown in all scenarios. When the scenarios are examined within themselves, the scenario showing the most distally displacement on the distobuccal crown is the second scenario with the attachment placed at an angle of 90 degrees.

As a result of our study, molar distalization was realized as typical tipping movement on all scenarios. However, there is evidence that attachment placement provides greater control over the root. Changing the angles of the attached attachments has varying degrees of effect on distalization.

Key Words: Finite element analysis, Clear Aligner, Attachment, Molar distalization