Demokrat Parti Dönemi din eğitimi 1950-1960
Reli̇gi̇ous educati̇on i̇n the Peri̇od of Democrati̇c Party  
1950-1960
Yazar: AYDAN AYDEMİR
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ABDULLAH AKIN
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Din = Religion ; Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Demokrat Parti = Democrat Party ; Din eğitimi = Religious education ; Din-siyaset ilişkileri = Religious-politics relations

Özet:
Bu çalışmada, Demokrat Parti Dönemi Din Eğitimi 1950-1960 irdelenmiştir. İnsana varlığın bilgisini elde etme yetenek ve imkânlarını veren Allah, onu meleklere üstün kılmıştır. Canlılar arasında da insanı farklı, üstün kılan şey onun öğrenme özelliğidir. Akıl sahibi insanları kendi istekleri ile dünyada ve ahirette iyiliğe ve mutluluğa kavuşturan ilahi kanunlar olarak tanımlanan din, kulluk için yaratılan insanı olgunlaştırıp mükemmelleştiren ve onu kulluğa layık kılandır. Din kültürünün verilmesi ve din kişiliğinin kazandırılması da din eğitiminin işidir.
Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Atatürk dönemi din eğitimi, çok partili hayata geçiş döneminde din eğitimi ve demokrat parti dönemi din eğitimidir.Belgesel tarama yöntemi kullanılan araştırmada birinci el kaynaklar temel alınmıştır.Tam bağımsızlık parolasıyla başlatılan Milli Mücadele'nin en sıcak anlarında toplanan Maarif Kongresi'nde; milli karakterimize, kültürümüze ve tarihimize uygun milli eğitim vurgusu yapılmıştır. Bu ülküde, eğitimdeki dağınıklığı ortadan kaldırıp birlik sağlamak amacıyla kabul edilen Tevhid-i Tedrisat Kanunu aynı zamanda imam hatip okullarının doğumunu da müjdelemekteydi. Ancak tek parti dönemindeki uygulamalar süreci kesintiye uğratmıştır.
Çok partili hayata geçiş, Türkiye'deki demokratikleşme çabaları ve devamında partilerin oy kaygısı din eğitimini siyasetin tam ortasına koymuştur.Halkın gerçek temsilcisi olduğunu iddia eden Demokrat Parti,  politikalarında dine ve din öğretimine genişçe yer vermiştir. Tevfik İleri'nin milli eğitim bakanlığı döneminde, tekrar açılan imam hatip okullarının sayısı zamanla artmıştır.Türkiye'deki demokrasi kültürünün gelişmesi, laiklik anlayışındaki bakış açısı farklılıkları, özgürlüklerin yaşam alanı bulması, din eğitiminin gündemde kalması için yeterli nedenleri oluşturmuştur.

Abstract:
In this study, religious education in the period of Democratic Party between the years 1950 and 1960 has been examined. The God (Allah) who gave human being the gift and capability to acquire the knowledge of existence, made them superior to his angels. His feature of learning also makes human being superior among other livings.  Religion is defined as divine rules which carry rational people to goodness and happiness in this life and after life upon their own requests. Religion also makes people, who was created to serve the god, mature and perfect and makes them worthy of servitude to God. Giving the culture and personality of religion is also work of religious education.
This study consists of three sections. Religious education in the period of Atatürk, religious education in the period of transition to multi-party system and religious education in the period of Democratic Party. 
Documentary research techniques have been used in this study and it has been based upon first hand sources.
At the Conference of Education which was gathered at the hardest times of War of Independence which had been started under the name of full independence, national education corresponding to our national character, culture and history was emphasized. The law on unification of education (Tevhid-i Tedrisat Kanunu) which was applied with the purpose of removing disorganisation in the education system and providing the unity in it, also heralded the rise of İmam Hatip schools. But the applications during the period of one party system suspended the process.   
Transition to multi party system, democratization efforts in Turkey and awterwards worries of getting votes of parties put the religious education right in the middle of the politics.
Democratic Party which claimed to be the real representative of public, gave wide coverage to religion and religious education in it's politics. In the period of the Ministry of National Education of Tevfik İleri, İmam Hatip schools which was opened again increased in number in time.
Progress of the culture of democracy, differences of aspect in the perception of secularism and expansion of freedoms in Turkey formed sufficient reasons for religious education to remain on the agenda.