Medeni Usul Hukukunda kısa karar
Short decision in Civil Producure
Yazar: SERDAR ERDOĞAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ALİM TAŞKIN
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı / Medeni Usül İcra İflas Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Karar verme = Decision making ; Kısa karar = Short decision ; Mahkemeler = Law courts ; Medeni hukuk = Civil law ; Medeni usul hukuku = Law of civil procedura ; Yargılama = Judgement

Özet:
Yargı erkinin en büyük görevi, mahkemelere yansıyan hukuki ihtilafların çözümünde en hızlı, en doğru ve vatandaş için en ucuz yol izlenerek, somut dosyada en adil kararı vermektir. Mahkemelerce verilecek bu adil kararlar sayesinde, halkın ve kamunun vicdani tatmin duygusu karşılanacak, böylece tüm bireylerin adalete olan güveni en üst noktaya taşınacaktır.Mahkeme önüne gelen ihtilafla ilgili dosyada, tahkikatını tamamlayıp, söz konusu ihtilafı çözecek duruma geldiğinde yargılamayı sonlandırarak, davayla ilgili son kararını açıklar. Anayasa'nın 141. maddesi gereği, mahkemeler her türlü kararlarını gerekçeli olarak yazmalıdır. HMUK' un 388. maddesi de Anayasa'nın söz konusu maddesini destekler niteliktedir. Bu yüzdendir ki, mahkemelerin gerekçesiz bir karar vermeleri, Anayasa ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun amir hükümlerine de aykırıdır.Gerekçe mahkemenin vardığı sonuca (hükme) dayanak teşkil eden sebeptir. Gerekçede, hâkimi o sonucu vermeye iten nedenlerin yanı sıra, tarafların dilekçe ve sözlü beyanlarından dile getirdikleri iddia ve savunmaların özeti, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, bu delillerin tartışılması sonucu hangilerinin ret ve üstün tutulduğu, hangi vakaların sabit görüldüğü ve bunların tümünden çıkarılan sonuç bulunmalıdır.Ülkemizdeki mahkemelerin yoğun iş yükü, teknik ve personel eksikliği gibi sebepler, adalet hizmetini yavaşlatmakta, bu da yapılan yargılama sonunda açıklanan hükümlerin, gerekçesiz olarak tefhim edilmesi sonucunu doğurmaktadır. Hal böyle olunca, kanun koyucu, uygulamadaki duruma paralel bir düzenleme yaparak, yargılama sonunda sadece hüküm fıkrasının tefhim edilmesini yeterli görmüş, hükmün tefhiminden itibaren onbeş gün içinde gerekçeli kararın yazılarak taraflara tebliği esasını benimsemiştir.Mahkeme yargılama sonunda hüküm sonucunu tutanağa geçirerek okur. Taraflara, yargılama sonunda yüklenen borç ve tanınan hakların belirtildiği hüküm sonucuna, uygulamada kısa karar denmektedir. Mahkemenin kısa kararını açıkladıktan sonra yapacağı iş, buna uygun bir gerekçeli karar hazırlamaktır.Gerekçeli kararla, kısa karar arasında oluşan çelişki, söz konusu gerekçeli karar, temyiz yoluyla Yargıtay'a taşınırsa bozma sebebidir. Karar bozulduktan sonra yerel mahkemenin yapması gereken iş, önceki kararla bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar vermektir.

Abstract:
The utmost task of the judicial authority is to make the justest judgment in the specific case by taking the quickest, most accurate and the most economic way for citizens in the resolution of the legal diputes coming before the courts. As a consequence of the just decisions given by the courts, the sense of satisfaction pertaining to the conscience of the people and the public will be met, thereby taking the confidence of all the individuals in justice to the uppermost point.After completing its inquiry with respect to the file concerning the dispute coming before it and having attained the position to resolve the dispute in question, the court terminates the trial and reveals its final decision relating to the case. As required by the provision number 141 of the Constitution, courts should issue full decision in all sort of their decrees. It is in this respect that courts? issuing a decree without full decision is against to the Constitution and to the mandatory provisions of the Code of Civil Procedure as well.Full decision contains the reasons constituting the basis to the conclusion that the court arrives (the judgement). In addition to the reasons that impel the judge to come to that conclusion, summary of the allegations and defendings that the parties express in their written and verbal statements, the evidence gathered with respect to the contentious issues, the information as to those evidence which were given the upper hand and which were rejected as a result of the reception of these evidence, the information as to the facts which were considered proven and the conclusion deducted from all these elements should be present at the full decision.The reasons such as the intensive workload of the courts in our country and shortage of technique and personnel slows down the justice system, and this in return leads to the pronouncement of the judgments stated at the end of the trials without full decision. Therefore, through a formulation which is parallel to the situation that exist in practice the lawmaker has considered it sufficient to pronounce only the article pertaining to the judgment at the end of the trial and has adopted the principle of enrollment of full decision and notification of it to the parties within fifteen days of the pronouncament of the judgment.At the end of the trial the court reads the outcome of judgment, recording it. The outcome of judgment, in which the rights granted to and obligations imposed on the parties are stated, is called short decision in practice. After stating its short decision what court needs to do is to prepare a full decision in accordance with its short decision.The contradiction between the full decision and short decision is a ground for reversal if the concerning full decision is conveyed to the Supreme Court of Appeals on appeal. In case of a reversal the local court has to make a judgment in accordance with the conviction pertaining to its conscience with the condition of removing the contradiction irrespective of the previous judgement.