Gelişimsel kalça çıkığı olan hastalarda pelvik osteotomi sonrası kalça gelişiminin radyolojik takibi
Radiological follow-up of hip development after pelvic osteotomy in patients with developmental hip dislocation
Yazar: TURAN BAL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BAKİ VOLKAN ÇETİN
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, Pemberton osteotomisi sonrası uzun dönemde meydana gelen radyolojik değişikliklerin asetabulum gelişimiyle olan ilişkisi incelenecektir.

Materyal ve Metot: Bu çalışma kalça çıkığı tanısı konulan hastalardan, pemberton osteotomisi ile tedavi edilen hastaların uzun dönem kalça gelişimlerini kontrol etmek ve radyolojik olarak değerlendirmek adına yapılmış retrospektif bir çalışmadır.  Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji polikliniğine başvurup pemberton osteotomisi yapılmış hastalar belirlenecektir. Hastalara preop ve postop son kontroldeki asetabular indeks (AI), ortalama asetabular derinlik indeks, merkez kenar açısı, Tönnis, Kalamchi-MacEwen sınıflaması  bakılacaktır ve kaydedilecektir. Hastalar muayene edilip fleksiyon ve abduksiyon dereceleri kaydedilecektir. Ameliyat süresi üzerinden en az 5 sene geçmiş hastalar kontrole çağrılıp kontrol pelvis grafileri çekilecektir ve radyolojik ölçümler yapılacaktır. Ayrıca fiziksel muayeneleri yapılıp eklem hareket açıklıkları kaydedilecektir.

Bulgular: Toplam 79 hasta; %26,71'i çift taraflı, %63,29'u tek taraflı olmak üzere opere edildi. Hastaların %13,92'si erkek %86,08'i kadın idi. Toplam 108 kalçaya pemberton osteotomisi uygulandı. 25 femura kısaltıcı osteotomi uygulandı. Revizyon ihtiyacı olan 6 kalçaya revizyon operasyonu yapıldı. Opere edilen kalçaların, preop dönemde %14,81'i Tönnis grade 2; %21,30'u grade 3; %63,89'u grade 4 evre idi. Postop dönemde %92,59'u Tönnis grade 1, %7,41'i kalça grade 2 olarak bulundu. Kalamchi-Macewen sınıflamasına göre %56,48'inde avasküler nekroz (AVN) yoktu. Kalçaların %20,37'si grade 1, %12,96'sı grade 2, %5,56'sı grade 3, 5%4,63'ü ise grade 4 evre idi. Hastaların postop CEA ortancası 31 (9, 62); Aİ1 ortancası 40 (26, 60); Aİ2 ortancası 20 (6, 41); ADİ1 ortancası 15 (6, 38); ADİ2 ortancası 35 (20, 53); Reimer1 ortancası 100 (40, 100); Reimer2 ortancası 0 (0, 35) olarak bulundu.

Sonuç: Pemberton osteotomisi uygulanan vakalarda literatürle uyumlu olarak vakaların preop Aİ düzeyleri postop Aİ düzeylerinden daha yüksek bulundu. Vakaların postop ADİ düzeyleri preop ADİ düzeylerinde anlamlı ölçüde yüksek bulundu. Vakaların postop Reimer düzeyleri preop Reimer düzeylerine göre anlamlı düzeyde düşük bulundu. Aİ, ADİ, CEA ve Reimer belirteçleri, pemberton osteomisi yapılan vakalarda asetabulumun gelişimini takip etmek amacıyla izlenebilir.

Anahtar Kelimeler: Gelişimsel Kalça Displazisi, Pemberton, Osteotomi, Radyolojik İndeksler

Abstract:
Purpose: In this study, the relationship of long-term radiological changes after Pemberton osteotomy with the development of the acetabulum will be examined.

Materials and Method: This is a retrospective study conducted to check and radiologically evaluate the long-term hip development of patients diagnosed with hip dislocation and treated with Pemberton osteotomy. Patients who applied to Harran University Faculty of Medicine Orthopedics and Traumatology outpatient clinic and underwent Pemberton osteotomy will be identified. Acetabular index (AI), average acetabular depth index, center edge angle, Tönnis, Kalamchi-MacEwen classification at preoperative and postoperative final follow-up of the patients will be examined and recorded. Patients will be examined and their flexion and abduction degrees will be recorded. Patients whose surgery period has been at least 5 years old will be called for a check-up, control pelvic radiographs will be taken and radiological measurements will be taken. Additionally, physical examinations will be performed and joint range of motion will be recorded.

Findings: A total of 79 patients; 26.71% were operated bilaterally and 63.29% were operated unilaterally. 13.92% of the patients were male and 86.08% were female. A total of 108 hips underwent Pemberton osteotomy. Shortening osteotomy was performed on 25 femurs. Revision operations were performed on 6 hips that needed revision. 14.81% of the operated hips in the preoperative period were Tönnis grade 2; 21.30% grade 3; 63.89% were grade 4 stage. In the postoperative period, 92.59% were found to be Tönnis grade 1 and 7.41% were hip grade 2. According to the Kalamchi-Macewen classification, there was no avascular necrosis (AVN) in 56.48%. 20.37% of the hips were grade 1, 12.96% were grade 2, 5.56% were grade 3, and 5.4.63% were grade 4. The median postoperative CEA of the patients was 31 (9, 62); AI1 median 40 (26, 60); AI2 median 20 (6, 41); ASI1 median 15 (6, 38); ASI2 median 35 (20, 53); Reimer1 median 100 (40, 100); Reimer2 median was found to be 0 (0, 35).

Conclusion: In cases where Pemberton osteotomy was performed, preoperative AI levels were found to be higher than postoperative AI levels, consistent with the literature. Postop ASI levels of the cases were found to be significantly higher than preoperative ASI levels. Postoperative Reimer levels of the cases were found to be significantly lower than preoperative Reimer levels. AI, ADI, CEA and Reimer markers can be monitored to follow the development of the acetabulum in cases where Pemberton osteomy is performed.

Keywords: Developmental Hip Dysplasia, Pemberton, Osteotomy, Radiological Indexes