Çocuklarda ovarian ve tubal cerrahi patolojiler: Altı yıllık deneyimimiz
Ovarian and tubal surgical conditions in children: Six years experience
Yazar: BEYTULLAH YAĞIZ
Danışman: PROF. DR. DERYA ERDOĞAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery

Özet:
ÖZET
Amaç: Çalışmamızın amacı çocuklarda karşılaşılan adneksiyal patolojileri, bu
patolojilere yaklaşımımızı ve sonuçlarını retrospektif olarak incelemektir.
Yöntem ve Gereçler: Bu çalışmada, Mart 2004 ile Aralık 2010 tarihleri arasında Dr
Sami Ulus Kadın Doğum Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Çocuk Cerrahisi
kliniğimizde adneksiyal patolojiler nedeniyle cerrahi tedavi uygulanmış olan hastalar
geriye dönük olarak değerlendirilmiştir. Verilerin istatistiksel incelenmesinde Mann-
Whitney U testi, ki-kare testi, ROC analizi ve Youden indeksi kullanıldı; p<0,05
değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.
Bulgular: Çalışma süresi içinde 106 hastaya cerrahi girişim uygulandı ve bu
hastaların yaş ortancası 12 yıl (1 ay-16 yıl) olarak bulundu. Elli altı hastaya (%53)
ovaryan, 39 hastaya (%37) tuboovaryan ve 11 (%10) hastaya tubal/paratubal patoloji
nedeniyle cerrahi işlem uygulandı. Konservatif cerrahi oranımız nonneoplastik kistik
lezyonlarda %92, neoplastik lezyonlarda %%11,2, adneks torsiyonlarında %37,9,
infant hastalarda ise %0 idi. Yirmialtı hastada(%24) neoplastik, 48 hastada
nonneoplastik (%45) lezyon saptandı. İnfant döneminde opere edilen 12 hastanın
hiçbirinde malignite saptanmadı. İnfant dönemde opere edilen hastaların hiçbirinde
overler kurtarılamadı. Beş hastada medikal tedavi ile iyileşen cerrahi alan
enfeksiyonu gözlenirken iki hastada intestinal adezyon nedeniyle tekrar cerrahi
müdahale gerekti. Dokuz hastada (%8,5) malignite saptandı. Adneks torsiyonu
nedeniyle opere edilen hastalardan sadece bir tanesinde malignite saptandı (%3,5).
Saptanan neoplastik lezyonlar germ hücreli tümörler(%69), epitelyal tümörler (%19),
metastatik tümörler (%8), vasküler lezyon (%4) idi.Adneks torsiyonu nedeniyle
opere edilen 29 hastanın %62'de radikal cerrahi müdahale uygulanmıştı. Overlerin
korunduğu 11 hastanın ise 7'sinde (%64) over sağkalımına ait US bulguları
saptanabilmişti.
Sonuç: Çocukluk çağında karşılaşılan adneksiyal patolojilerde malignite insidansının
erişkinlere göre düşük olması ve bu hastaların ömür beklentilerinin uzun olması
nedeniyle yapılacak yaklaşımların daha ılımlı olması gerekirken, adneks torsiyonu
gibi durumlarda tanı ve tedavinin gecikmesi organın kaybına neden olabilir. Adneks
patolojilerine yaklaşımda çocuklarda itinalı klinik değerlendirme yapılmalı,
laboratuar ve radyolojik incelemelere mümkün olduğunca sık ve geniş olarak
başvurularak tüm bulgular korele edilmeli ve öncelikle minimal invaziv yaklaşımlar
tercih edilmelidir.
Anahtar Kelimeler: Adneks, çocuk, cerrahi patoloji, yaklaşım.

Abstract:
ABSTRACT
Aim: To evaluate our experience on adnexal pathologies in children by examining
the management of these conditions and results retrospectively.
Materials and Methods: This study was conducted by retrospectively examining the
data of children operated for adnexal conditions between March 2004 and December
2010 in Dr Sami Ulus Children's Health and Maternity Hospital Pediatric Surgery
Clinic. Mann-Whitney U test, chi square test, ROC analysis and Youden index were
conducted for statistical analysis and a p<0,05 value was set as statisticaly
significant.
Results: During the study period 106 patients were operated with a median age of 12
years (1 month-16 years). Fifty six patients (%53) underwent surgery for ovarian
conditions while 39 (%37) patients for tuboovarian and 11 patients (%10) for
tubal/paratubal conditions. Conservative surgery rates were %92 in non-neoplastic
cystic lesions, %11,2 in neoplastic lesions, %37,9 in adnexal torsions and %0 in
infant patients. In 26 patients (%24) a neoplastic mass were identified while a nonneoplastic
mass was determined in 48 patients (%45). No malignancy was detected
in the 12 infant patients. None of the intervened ovaries of the infants could be
salvaged. Surgical site infection developed in 5 patients and all was recovered
uneventfully with medical treatment while 2 patients required surgical intervention
for intestinal adhesion. Malignancy was detected in 9 patients (%8,5). There was
only 1 malignancy detected in the patients operated for adnexal torsion. Encountered
neoplasms were germ cell tumors (%69), epithelial tumors (%19), metastatic tumors
(%8) and a vascular tumor (%4). Of the 29 patients operated for adnexal torsion,
%62 underwent a radical surgical procedure. Among the 11 patients in whom the
ovaries were spared 7 had signs of ovarian salvage on follow-up US scans.
Conclusion: The facts that malignancy rate is much more less and children have a
greater expected life span than adults, dictates that the management of surgical
adnexal conditions in childhood should be more conservative than adults while delay
in diagnosis can result in the loss of the organ as in adnexal torsion cases. The
management of adnexal disease in childhood should include extensive radiologic and
laboratory investigations with detailed and careful clinical assesment and correlation,
and when intervention is required, minimally invasive procedures should be
employed unless there is a contraindication.