Kolon anastomozu yapılan sıçanlarda rosmarinus officinalis ekstresinin, yara iyileşmesi, kolon anastomozu ve postoperatif adhezyon üzerine etkileri
The effects of rosmarinus officinalis extract on wound healing, colon anastomosis and postoperative adhesion in colon anastomosed rats
Yazar: YAHYA KAAN KARATEPE
Danışman: DOÇ. DR. UĞUR KESİCİ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Amaç: Postoperatif peritoneal adhezyonlar abdominal cerrahi sonrası görülen majör komplikasyonlar olarak kabul edilmektedir. Abdominal cerrahi sonrası sık karşılaşılan batın içi adhezyonlar önemli bir sağlık sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır. Batın içi yapışıklıklar cerrahi komplikasyon riskini ve süresini uzatmaktadır. Bu amaçla pekçok antiadhesiv ajan kullanılmış ancak henüz kesin bir çözüm bulunamamıştır. Ayrıca, cerrahi kliniklerinde sık uygulanan kolon operasyonlarında, anostomoz kaçağı morbidite ve mortaliteyi arttırmaktadır. Bu nedenle anostomoz kaçağının önlenmesi ve azaltılmasına yönelik çalışmalar güncelliğini korumaktadır. Bu çalışmada RO ekstresinin klinik kullanımına öncülük edebilmesi amacıyla cerrahi bir model olarak kolon anostomozu üzerine etkileri ile antiadheziv etkinliği ve eş zamanlı laparatomi bölgesindeki yara iyileşmesi üzerine etkilerinin ortaya konulması planlandı.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, toplam 14 adet Spraque cinsi erkek sıçan üzerinde yapıldı. Sıçanlar her grupta 7 adet sıçan olacak şekilde 2 eşit gruba ayrıldı.  Grup'lar; Grup C (Control): Laparotomi+kolon anastomozu +2 mL izotonik. Grup R (Rosmarinus officinalis): Laparotomi+kolon anastomozu+2 mL %2 rosmarinus officinalis. Postoperatif 8. gün günde tüm sıçanlar anestezi altında laparotomi yapıldı. Makroskopik adhezyon skorlaması yapılarak kaydedildi. İnsizyon hattından alınan doku örneklerinden yara gerilim kuvveti ölçüldü. İnsizyon hattından histopatolojik inceleme ve doku hidroksiprolin düzeyleri için doku örnekleri alındı. Mikroskopik adhezyon skorlaması için peritoneal yapışıklık bölgesinden doku örnekleri alındı. Kolon anastomozu yapılan kolon segmentinden anastomoz patlama basıncı ölçüldü.  Anastomoz hattından histopatolojik inceleme ve doku hidroksiprolin düzeylerinin ölçümü için doku örnekleri alındı. Tüm sıçanların doku örnekleri alındıktan sonra intrakardiak ponksiyon ile sakrifiye edildi.  
Bulgular: Grup C ve Grup R arasında MAS açısından istatiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi (p=1.000). Grup R ortalama WTS değeri Grup C'ye göre istatiksel olarak anlamlı düzeyde düşük tespit edildi (p=0.003). Grup C ve Grup R arasında ortalama ABP değeri açısından istatiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi (p=0.078). Grup C ve Grup R arasında ortalama CHS, PHS, WOHP ve COHP açısından istatiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi (respectively; p=0.644, p=0.794, p=0.848, p=0.406). 
Sonuç: Çalışmamızdan elde edilen sonuçlar doğrultusunda literatürdeki çalışmaların aksine RO ekstresinin antiadheziv etkinliğinin olmadığı tespit edildi. Kolon anostomozu üzerine istatiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte ortalama ABP ve CHS'larında artışa yol açtığı tespit edildi. Ayrıca literatürdeki çalışmaların aksine insizyon bölgesindeki yara iyileşmesini istatiksel olarak anlamlı düzeyde olumsuz etkilediği tespit edildi. Çalışmamızdan elde edilen sonuçlara göre RO ekstresinin peritoneal uygulaması durumunda erken dönemde batın insizyon bölgesinde evisserasyon açısından riskli olabileceği düşünülmektedir. Kolon anostomozu üzerine istatiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte olumlu etkilerinin olabileceği öngörülmektedir.
Anahtar kelimeler: Kolon, anastomoz, Rosmarinus, postoperatif, adezyon, yara iyileşmesi

Abstract:
Objective: After abdominal surgery, peritoneal adhesions are regarded as major complications. During abdominal surgery, intra-abdominal adhesions are common and constitute a major health risk. Intraabdominal adhesions increase the incidence and length of surgical complications. Many anti-adhesive agents have been used for this purpose, but no definitive solution has yet been found. Moreover, anastomotic leakage increases morbidity and mortality in colon surgeries, which are frequently performed in surgical clinics. Studies on the prevention and reduction of anastomotic leakage, therefore, remain up to date. This study aimed to determine the effects of RO extract on colon anastomosis as a surgical model, its antiadhesive activity, and its impact on wound healing in the laparotomy site simultaneously to facilitate the clinical application of RO extract.
Materials and Methods: This study was carried out on 14 male Spraque rats. The rats were divided into two groups of seven rats each. Group C (Control): Laparotomy with colon anastomosis + 2 mL isotonic solution. Group R (Rosmarinus officinalis): Laparotomy + colon anastomosis, + 2 mL of 2% rosmarinus officinalis. On the eighth postoperative day, laparotomy under anesthesia was performed on all rats. Macroscopic adhesion scoring was performed and recorded.  The tensile strength of the wound was assessed using tissue samples obtained from the incision line. From the incision line, tissue samples were obtained for histopathological investigation and tissue hydroxyproline levels. Tissue samples were taken from the peritoneal adhesion site for microscopic adhesion scoring. Anastomotic burst pressure was measured from the segment of colon anastomosis. From the anastomosis line, tissue samples were obtained for histological examination and determination of tissue hydroxyproline levels. All animals were sacrificed via intracardiac puncture after receiving tissue samples.
Results: In terms of MAS, there was no statistically significant difference between Group C and Group R (p=1.000). The mean WTS value of Group R was significantly lower than that of Group C (p=0.003). In terms of mean ABP, there was no statistically significant difference between Group C and Group R (p=0.078). In terms of mean CHS, PHS, WOHP, and COHP, there was no statistically significant difference between Group C and Group R ( p=0.644, p=0.794, p=0.848, p=0.406, respectively).
Conclusion: In accordance with the results of our study, it was discovered that RO extract did not have an antiadhesive effect, contrary to previous studies. It was determined that although it was not statistically significant, on colon anastomosis caused an increase in mean ABP and CHS. In addition, contrary to the studies in the literature, it was found that it had a statistically significant negative effect on wound healing at the incision site. According to the findings of our investigation, peritoneal administration of RO extract in the early postoperative period may increase the risk of evisceration in the abdominal incision site. It is hypothesized that it may have beneficial benefits on colon anastomosis; however, this is not statistically significant.
Keywords: Colon, anastomosis, Rosmarinus, postoperative, adhesion, wound healing.