Kemik augmentasyon yöntemlerinin implant başarısı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi: Kesitsel bir çalışma
Evaluation of the effects of bone augmentation techniques on implant success: A cross-sectional study
Yazar: ALİ ÇAVANA
Danışman: DOÇ. DR. UFUK TATLI
Çukurova Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2020
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental implantasyon = Dental implantation ; Dental implantlar = Dental implants ; Kemik rezorpsiyonu = Bone resorption ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Osseointegrasyon = Osseointegration

Özet:
Dental implantlar diş eksikliklerinin giderilmesi için kullanılan popüler ve etkin bir tedavi yöntemidir. Diğer yandan diş kaybı sonrası oluşan alveolar kemik atrofisi ve anatomik limitasyonlar, implant yerleştirilmesini engelleyebilir. Bu tür vakalarda, başarılı ve stabil bir implant uygulaması için kemik augmentasyon yöntemleri kullanılmaktadır. 
Çalışmamız 2010-2019 yılları arasında dental implant yerleştirilmiş 130 hastadaki 764 implant üzerinde yapıldı. Yerleştirilen 764 implanttan; 400'ü augmentasyon uygulanmadan yerleştirilen 1. grup'ta, 364'ü ise augmentasyon uygulanarak yerleştirilen 2. grup'ta yer almıştır. Alveolar augmentasyon olarak; yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu, kret ayırma (split), maksiller sinüs tabanı yükseltilmesi ve onley blok otojen greftleme yöntemleri uygulanan hastalar dahil edilmiştir. Tüm implantlarda gingival indeks, plak indeksi, cep derinliği (mm), Pembe Estetik Skor (PES) ve marjinal kemik kaybı (mm) ve alanı (mm2) ölçüldü. Çalışmamızda kemik augmentasyonu uygulanarak yerleştirilen implantların klinik başarısı ile augmentasyon uygulanmadan yerleştirilen implantların klinik başarısı karşılaştırıldı. Ortalama sondalama cep derinliği, augmentasyon yapılan grupta yapılmayan gruba kıyasla daha yüksek bulunmuştur (P=0,003). Ortalama PES skoru, augmentasyon yapılmayan grupta daha yüksek bulunmuştur (P=0,027). Marjinal kemik kaybı ve alanı açısından gruplar arasında fark bulunamadı. Ortalama sondalama cep derinliği, sinüs augmentasyonu grubunda YKR grubuna göre daha yüksek bulundu (P=0,036). PES 5 skoru, sinüs grubunda kret split grubuna göre daha yüksek bulundu (P=0,049). Ortalama vertikal marjinal kemik kaybı, kret split grubunda sinüs grubuna göre daha fazla bulundu (P=0,006). Augmentasyon yapılan tüm gruplar (n=364) ve yapılmayan grup (n=400) arasında implant başarısı (P=0.654) ve sağkalımı (P=0.289) açısından anlamlı bir fark bulunmadı.

Abstract:
Dental implants are a popular and effective method used to treat edentulousim. However, alveolar bone atrophy and anatomical limitation after tooth loss may prevent implant placement. In these cases, bone augmentation methods are used for a successful and stable implant placement.
The present study included a total of 130 patients receiving 764 dental implants during 2010-2019. Of the 764 implants, 400 implants were in the 1st group placed without bone augmentation, and 364 were in the 2nd group with augmentation. Bone augmentation techniques used were guided bone regeneration, ridge split, open sinus lifting, and autogenous onlay bone grafting. Gingival index, plaque index, pocket depth (mm), pink esthetic score (PES) and marginal bone loss (mm) and area (mm2) were measured. In our study, the clinical success of the implants placed with and without bone augmentation were compared. Mean probing pocket depth was higher in the augmentation group compared to the no augmentation group (P=0.003) and the mean of the PES score was higher in the no augmentation group compared to augmentation group (P=0.027). No significant differences in marjinal bone loss and bone loss area were observed between the two groups. Mean probing pocket depth was higher in the sinus augmentation group compared to the GBR group (P=0.036). PES 5 score was higher in sinus group compared to ridge split group (P=0.049). The mean of vertical marginal bone loss was higher in the ridge split group compared to the sinus group (P=0.006).
There was no significant difference between augmentation groups (n=364) and no augmentation group (n=400) in implant success (P=0.654) and survival (P=0.289).