4-14 yaş arası çocuklarda ön kol diyafiz kırıklarının takibinde üç nokta indeksi kritik değerlerdeki hastalarda alçı değişiminin redüksiyon kaybını engellemedeki etkinliği
The effectiveness of the re-casti̇ng  reduction loss in the injury of the three point index in critical values in the treatment of forearm di̇aphyseal fractures in children between 4-14 age
Yazar: İZZET ÖZAY SUBAŞI
Danışman: PROF. DR. KADİR BAHADIR ALEMDAROĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Alçı = Plaster ; Konservatif tedavi = Conservative therapy ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Ortopedi = Orthopedics ; Çocuklar = Children ; Ön kol = Forearm ; Ön kol yaralanmaları = Forearm injuries

Özet:
Giriş ve Amaç
Çocukluk çağı ön kol cisim kırıkları günlük ortopedi pratiğinde sıkça karşılaşılan ve konservatif tedavi yöntemleri ile başarılı olarak tedavi edilen kırıklardır. Konservatif tedavi yönteminin temeli iyi bir redüksiyon sağladıktan sonra üç nokta mold etme prensiplerine uygun uzun kol alçı uygulamasıdır. Üç nokta indeksi ise konservatif tedavi takibinde kullanılan önemli bir gösterge olup kırık kayması hakkında objektif sonuçlar ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı literatürde tariflenen üç nokta indeks'in etkinliğini araştırmaktır.
Hastalar ve Yöntem
Kliniğimize Mart 2017-Temmuz 2018 tarihleri arasında ön kol cisim kırığı nedeni ile başvuran hastalardan örnekleme grubumuza uygun 101 hasta prospektif olarak takip edildi. Hastalar 3 gruba ayrıldı. İlk gruba ilk alçılamasının ardından ölçülen üç nokta indeksi 0.6 ile 0.7 arasında olan ve kayma olması beklenmeden ilk hafta kontrollerinde alçıları değiştirilen 35 hasta dahil edildi. İkinci gruba yine ilk alçılamalarının ardından üç nokta indeksi 0.6 ile 0.7 arasında olan 38 hasta dahil edildi ve bu hastalara yakın klinik ve radyolojik izlem yapıldı. Üçünü grupta ise ilk alçılamanın ardından üç nokta indekslerinin ölçümü 0.6'nın altında olan 28 hasta dahil edildi. Tüm gruplarda yer alan hastaların  üç nokta indeks değerleri ilk redüksiyonu takiben ve 1. Hafta kontrolünde ölçülerek kaydedildi. Sık aralıklarla takiplerine devam eden hastalarda kayma olup olmaması ve kaymayı etkileyen faktörler değerlendirildi.
Bulgular
İlk grupta yer alan 35 hastadan 5'inde kayma gözlenirken 2. Gruptaki 38 hastanın 16'sında kayma olduğu izlendi. İlk üç nokta indeksi 0.6'nın altında olan 3. Grupta ise 3 hastada kayma saptandı. Kaymayı öngörmede ilk yapılan redüksiyon kalitesi, kırığın geliş anındaki deplasmanı,ilk yapılan redüksiyon sonrasındaki üç nokta indeksinin ölçümü , ilk kontrolde ölçülen üç nokta indeksi ve ilk ölçülen üç nokta indeksi ile kontrolde ölçülen üç nokta indeksinin arasındaki fark olarak tanımladığımız fark indeksin  etkili olduğu bulundu.
Sonuçlar
Çocukluk çağı ön kol cisim kırıklarının tedavisinde konservatif yöntemler başarılıdır. Konservatif tedavinin takibinde kullanılan üç nokta indeksi sensitivite ve spesifitesi oldukça yüksek bir ölçüm yöntemi olup kaymayı öngörmedeki rolü büyüktür. Üç nokta indeksine göre kritik zondaki hastaların yeniden alçılama ile üç nokta indekslerinin düşürülerek tedaviye devam etmeleri hastaların yararına olacaktır.

Abstract:
ntroduction And Aim
The childhood forearm fractures are frequently encountered in daily orthopedic practice and this fractures can treated successfully with conservative treatment methods. The basis of the conservative treatment method is a long arm plaster immobilzation that meets the principles of three point mold after providing a good reduction. The three-point index is an important indicator used in the follow-up of conservative treatment. The aim of this study was to investigate the efficacy of the three-point index described in the literature.
Patients And Methods
Between March 2017 and July 2018, 101 patients with forearm fracture were evaluated prospectively in our clinic. The patients were divided into 3 groups. Thirty-five patients with a three-point index between 0.6 and 0.7, who had to change their cast at the first week follow-up, were included in the first group. In the second group, 38 patients with three-point index between 0.6 and 0.7 were included, followed by clinical and radiological follow-up. In the third group, 28 patients with three point indices below 0.6 were included after the first cast and followed by clinical and radiological follow- up too. Three point index values ​​of the patients in all groups were recorded after the first reduction and at the 1st week control. In patients who continued to follow-up at frequent intervals, the factors affecting the displacement and the presence of displacement were evaluated.
Results
Of the 35 patients in the first group, 5 had displaced fracture, while in second group 16 of the 38 patients had displaced fracture. In the third group, the first three-point index was less than 0.6 and 3 patients had displaced fracture. The first quality reduction, the displacement of the fracture at the time of the fracture, the measurement of the three point index after the first reduction, the three point index measured  at the first control and  the difference between the first measured three point index and the three point index measured in the control examinatio were found to be effective predicting the fracture displacement.
Conclusion
Conservative methods are successful in the treatment of childhood forearm fractures. The sensitivity and specificity of the three-point index used in the follow-up of conservative treatment is a very high measurement method and it has a great role in predicting fracture displacement. Patients in the critical zone, according to the three-point index, will benefit the patients by reducing the three-point indexes by re-casting and continuing treatment.