Acil serviste patoloji saptanmayan elektrokardiyografilerin tekrar değerlendirilmesi /
Yazar: YALÇIN KATI
Danışman: PROF. DR. EROL ARMAĞAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Bursa = Bursa ; Elektrokardiyografi = Electrocardiography ; Kardiyovasküler hastalıklar = Cardiovascular diseases ; Patoloji = Pathology ; Patoloji-klinik = Pathology-clinical

Özet:
Acil servislere birçok farklı sebepten hasta başvurmaktadır. Ülkemizde 110 milyon acil servis başvurusu mevcuttur. Acil servise başvuran hastaların patolojilerinin değerlendirilmesinde elektrokardiyografi önemli bir unsurdur. Elektrokardiyografinin doğru ve zamanında yorumlanması, potansiyel olarak yaşamı tehdit eden kardiyovasküler hastalıklar, ritim bozuklukları ve elektrolit değişiklikleri için önemlidir. Bu hastaların tanı ve takiplerinde günümüzde elektrokardiyografiden sintigrafiye, ekokardiyografiden angiyografiye kadar birçok yöntem kullanılmaktadır. Elektrokardiyografi bunların içinde en eski olmakla beraber en yaygın kullanılanıdır. Tanıda yeni ve pahalı teknolojik gelişmelere karşın, elektrokardiyografi, akut miyokard infarktüsü tanısında hem invaziv olmaması hem de ucuz olması nedeniyle belirgin ve hayati rolünü sürdürmektedir. Çalışmamıza 01.12.2015 – 30.05.2016 tarihleri arasındaBursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği'ne başvuran, triaj alanı dikkate alınmaksızın değerlendiren doktoru tarafından elektrokardiyografi çekilmesi uygun görülmüş ve elektrokardiyografilerinde acil patoloji saptanmayan hastalar dahil edilmiştir. Çalışma protokolü prospektif, tanımlayıcı ve gözlemsel olarak tasarlanmıştır.
Çalışmaya dahil edilen hastaların %53.4'ünün 30-49, %28.3'ünün 1829, %10.6'sının 50-64 ve %7.7'sinin 65 ve üstü yaşa sahip olduğu görülmüştür. Hastaların %50.6'sının erkek, %49.4'unun kadın olduğu gözlenmiştir. Hastaların %93.6'sında herhangi bir kronik hastalık bulunmadığı, %4.9'unun hipertansiyon hastası olduğu sonucuna varılmıştır.
Çalışmaya alınan elektrokardiyografilerin %96.1 oranında sinüs ritminde olduğu saptanmıştır. En sık olarak %9,8 oranla P dalga morfolojisinde patolojik bulgular tespit edilmiştir. İkinci sırada %8,7 oranla PR mesafesindepatolojiler saptanmıştır. En sık saptanan patolojik tanı %9,2 ile P mitrale olmuştur.
Değerlendiren doktorlar bakımından ritm, hız, PR, QTc, Aks, P dalgası ve ST segmenti değerlendirmeleri oranları arasındaki farklılığın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. 1-2 yıllık asistan hekimler genel olarak 3-4 yıllık asistan hekimler ve uzman hekimlere kıyasla daha çok patolojik bulguyu saptamada geri kalmışlardır.
Acil servislerde çalışmakta olan tüm hekimlerin ara ara elektrokardiyografi değerlendirme eğitimi alması sağlanmalıdır. Bu eğitimler hem atlanabilecek veya yanlış tanı koyulabilecek elektrokardiyografilerin daha doğru değerlendirilmesini hem de klinik olarak önemsenmeyecek patolojik bulguların hakkında farkındalık sağlayarak doğru polikliniklere yönlendirip koruyucu sağlık hizmeti verilmesini sağlamaya yardımcı olacaktır.

Abstract:
Emergency service is available for many different reasons. 110 million emergency service applications are available in our country. Electrocardiography is an important factor in the evaluation of the pathology ofpatients who are referred to the emergency department. Correct and timely interpretation of electrocardiography is important for potentially life threatening cardiovascular diseases, rhythm disorders and electrolyte changes. Today, many methods are used in diagnosis and follow up of these patients as electrocardiography, scintigraphy, echocardiography, angiography. Electrocardiography is the oldest and most widely used of these. Despite new and expensive technological developments in diagnosis, electrocardiography continues to be evident and vital because it is both invasive and inexpensive in the case of acute myocardial infarction. In our study, between 01.12.2015 - 30.05.2016 Bursa Yüksek İhtisas Training and Research Hospital emergency medicine department applied to the clinic evaluating electrocardiography without consideration of the triage area, and patients with no electrocardiography pathologic findings were included. The study protocol is designed as prospective, descriptive and observational. Of the patients included in the study, 53.4% were in the age range of 30-49, 28.3% in the 18-29, 10.6% in the 50-64 and 7.7% in the age 65 and over. 50.6% of the patients were male and 49.4% were female. 93.6% of the patients had no chronic diseases and 4.9% were hypertension patients. Electrocardiographies were detected in 96.1% sinus rhythm. Pathological findings were found in P wave morphology as 9.8%. In the second place, pathologies were detected at PR distance of 8.7%. The most frequent pathologic diagnosis was P mitralis with 9.2%. The difference between ratios, rates, PR, QTc, Axis, P wave and ST segment ratings was found to be statistically significant in terms of the evaluating physicians. The resident physicians in 1-2 years have generally lagged behind pathologic findings in comparison with 3-4 years residentphysicians and specialists. All physicians working in emergency departments should be provided with occasional electrocardiography training. These trainings will help to evaluate electrocardiographies that can be skipped or misdiagnosed as well as to provide correct healthcare services by providing accurate awareness of pathologic findings that will not be considered clinical clinically.