Tubo-Ovaryan apse olgularında medikal tedavi başarısı öngörülebilir mi?
Can the success of medical treatment in Tubo-Ovarian abscess cases be predicted?
Yazar: İREM SERGİ
Danışman: DOÇ. DR. HÜSEYİN AYDOĞMUŞ
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
TUBO-OVARYAN APSE OLGULARINDA MEDİKAL TEDAVİ BAŞARISI ÖNGÖRÜLEBİLİR Mİ?

Dr. İrem Sergi 

İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye, 2024

Amaç: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 2016-2024 yılları arasında TOA tanısı ile tedavi edilen olguların klinik, laboratuvar ve radyolojik bulguları retrospektif olarak incelenmiş olup medikal tedavi başarısı ve cerrahi tedavi gereksiniminin öngörülebilirliğinin araştırılması amaçlanmıştır.

Yöntem: 2016-2024 yılları arasında İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim Araştırma Hastanesine Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğine interne edilen, hastane bilgi sistemi "Probel" üzerinden anamnezinde, epikrizinde ''TOA, Tubo ovaryan apse, apse'' içeren kayıtlar ve ameliyat kodları tarandı. Toplam 1208 hasta verisine ulaşıldı.  Piyosalpinks, TOA içermeyen endometrit, postoperatif pelvik apse, akut over hadiseleri (dermoid,hemorajik kist) olan, demografik verilerine ulaşılamayan hastalar dışlandı. Tüm kriterleri taşıyan 136 hastanın verisine ulaşıldı. Dahil edilen 136 hastadan 0-1-2. gün akut batın nedeni ile opere olan 7 hasta da çalışmadan çıkartıldı.  Toplam 129 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastaların preoperatif dönemde, ilk başvurdukları anı 0.saat ve 24-72 saat sonraki biyokimyasal parametreler ve tam kan sayımı sonuçları ve sosyo-demografik özellikleri, operasyon bilgileri, RİA kullanımı, TOA çapı, CRP değerleri, prokalsitonin düzeyleri ve lökosit değerleri gibi parametreler açısından medikal tedavi ile tedavi edilen ve cerrahi müdahale gereksinimi duyan hasta grupları arasında istatistiksel anlamlılık araştırıldı.



Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 40,7 yıl olup, %26,4'ünde medikal tedavi başarılı, %73,6'sında ise başarısız olmuştur. Medikal tedavi başarısızlığı ile başvuru anında ölçülen ateş (p=0.03), TOA çapı (p<0.001), prokalsitonin (p=0.03) ve TOA çapı x CRP (p<0.001) değerleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. 48-72 saat sonraki takiplerde WBC (p=0.003), CRP (p<0.001) ve pelvik hassasiyet (p<0.001) de medikal tedavi başarısızlığı ile anlamlı ilişkili bulunmuştur. ROC analizinde TOA çapı, medikal tedavi başarısızlığını öngörmede en yüksek AUC değerine sahip bulunmuştur (AUC=0.710).

Sonuç: Prokalsitonin, TOA çapı, CRP, TOA çapı x CRP gibi parametreler, medikal tedavi başarısızlığını öngörmede önemli faktörlerdir. Özellikle TOA çapı ≥5,5 cm olan hastalarda cerrahi müdahale gereksinimi artmıştır. Bu sonuçlar, TOA hastalarının tedavi planlamasında kullanılabilecek değerli öngörücü parametreler sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Tuboovaryan apse, cerrahi müdahale, medikal tedavi

Abstract:
Can the Success of Medical Treatment in Tubo-Ovarian Abscess Cases Be Predicted?

Dr. Irem Sergi

Department of Obstetrics and Gynecology, Faculty of Medicine, Izmir Katip Çelebi University, Izmir, Turkey, 2024

Objective: This study aimed to retrospectively analyze the clinical, laboratory, and radiological findings of cases diagnosed with tubo-ovarian abscess (TOA) and treated at İzmir Katip Çelebi University Atatürk Training and Research Hospital between 2016 and 2024, with the objective of investigating the predictability of medical treatment success and the need for surgical intervention.

Methods: Hospital records and surgical codes containing the terms "TOA, tubo-ovarian abscess, abscess" from the hospital information system "Probel" were reviewed for patients admitted to the Obstetrics and Gynecology Department at İzmir Katip Çelebi University Atatürk Training and Research Hospital between 2016 and 2024. A total of 1208 patient records were identified. Patients with pyosalpinx, endometritis, postoperative pelvic abscess, and acute ovarian events (such as dermoid or hemorrhagic cysts), as well as those lacking demographic data, were excluded. Data from 136 patients who met the criteria were analyzed, but seven patients who underwent surgery for acute abdomen within 0-2 days were also excluded. A total of 129 patients were included in the study. The biochemical parameters and complete blood count results at admission 0 hour and 24-72 hours post-admission, as well as socio-demographic characteristics, operative details, intrauterine device (IUD) usage, TOA size, CRP ve procalcitonin levels, and leukocyte counts, were statistically analyzed to assess significant differences between patients who were treated successfully with medical therapy and those requiring surgical intervention.

Results: The mean age of the patients was 40.7 years. Of the patients, 26.4% were successfully treated with medical therapy, while 73.6% required surgical intervention. Medical treatment failure was significantly associated with fever at admission (p=0.03), TOA size (p<0.001), procalcitonin levels (p=0.03), and the TOA size x CRP (p<0.001). At 48-72 hours, WBC progression(p=0.003), CRP (p<0.001), and pelvic tenderness (p<0.001) were also significantly associated with medical treatment failure. ROC analysis indicated that TOA size had the highest area under the curve (AUC=0.710) for predicting medical treatment failure.

Conclusion: Parameters such as procalcitonin, TOA size, CRP, and the TOA size x CRP levels are significant predictors of medical treatment failure. Patients with a TOA size ≥5.5 cm have an increased need for surgical intervention. These findings offer valuable predictive markers that can guide treatment planning in TOA cases.



Keywords: Tubo-ovarian abscess, surgical intervention, medical treatment