Sağlıklı ve miyokard infarktüslü köpeklerde miyokard aktivasyon akımlarının elekrokardiyografik, vektörkardiyografik incelenmesi ve bu bulguların klinik, hematolojik ve biyokimyasal değerlerle olan ilişkilerinin ...
Determination of the myocardial electrical activity with electrocardiography, vectorcardiography and correlation of these findings with clinic, haematologic and biochemistry findings in clinically normal and ...
Yazar: REMZİ GÖNÜL
Danışman: PROF. DR. HÜSEYİN TAN
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 1998
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Elektrokardiyografi = Electrocardiography ; Kalp = Heart ; Köpekler = Dogs ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; Vektörkardiografi = Vectorcardiography

Özet:
6. ÖZET Miyokardiyal hastalıkların teşhisine yönelik olarak planlanan bu çalışmada, deneysel miyokard infarktüsü oluşturulan köpeklerdeki hematolojik, biyokimyasal ve elektrokardiyografik-vektörkardiyografik değişiklikler incelendi. Çalışmanın materyalini 16'sı dişi 5'i erkek olmak üzere yaşlan 1-3 yaş arasında değişen ve 14-32 kg ağırlığında toplam 21 adet denek (sokak köpeği) oluşturdu. Deneysel miyokard infarktüsü oluşturmak üzere denekler üç ayn gruba ayrıldılar (n=7). Grup I: A. coronaria dekstra'nın distal ucunun 2 cm yukarısı ve A. coronaria sinistra' nın ramus kollateralis distalıs kolu birlikte. Grup II: A coronaria sinistra' nın ramus kollateralis distalis kolu, Grup III: A coronaria dekstra'nın distal ucunun 2 cm yukarısı ligature edildi. Deneysel miyokard infarktüsü oluşturulan köpeklerde, elektrokardiyografık muayeneler infarktüs sonrası iki günlük subakut periyod sonunda, hematolojik ve biyokimyasal analizler ise yaklaşık yedi günlük akut periyod sonunda tamamlandı. İnfarktüslerin 7-10 gün içinde kronikleştiği saptandıktan sonra işlemler tamamlanarak otopsiye gönderildi. Miyokard infarktüsü oluşturulan alanın büyüklüğüne göre hematolojik, biyokimyasal ve elektrokardiyografık bulgularda önemli derecelerde değişikliklerin oluştuğu saptandı. İnfarktüs alanının geniş olduğu deneklerde özellikle eritrosit sedimentasyon hızı ve lökosit sayısı değerlerinde önemli artışlar (p<0.05) gözlenirken, LDH ve CK-MB gibi miyokarda spesifik enzim düzeylerinin de yükseldiği (p<0.05) tespit edildi. Kalp frekansının bariz bir şekilde arttığı (p<0.05), büyük infarktüs alanına sahip köpeklerde tek veya çok odaklı ventriküler aritmilerin oluştuğu izlendi. İnfarktüs alanının büyüklüğüne bağlı olarak P, Q, S ve T dalga amplitüdleri artarken R dalga amplitüdünün azaldığı ve QS eğiliminin oluştuğu, ST segmentinde ise infarktüse ilgili sapmaların meydana geldiği saptandı. Sol ventriküler infarktüslerin özellikle I, aVL, V2, V3 ve VIO derivasyonlarında, sağ ventriküler miyokard infarktüslerinin ise özellikle VI, V4 ve V5 ile kısmen III ve aVF derivasyonlarında patolojik Q dalgası, ST segmentinde yükselme ve tersine dönük T dalgasına neden olduğu ve küçük infarktüs alanına sahip bireylerde dahi, vektörkardıyografıde sol eksen sapmasının meydana geldiği izlendi. 96

Abstract:
7. SUMMARY In this study, which was planned in view of diagnosing myocardial diseases, haematological, biochemical and electrocardiographical-vectorcardiographical changes were examined in dogs with experimentally induced myocardial infarction. A total of 21 dogs (stray dogs), ranging in age from 1 to 3, in weight from 14 kg to 32 kg and of which 16 were female and 5 were male constituted the study material. The dogs were divided into 3 separate groups (n=7) in order to perform experimental myocardial infarction. Group I: Two centimeters above the distal end of the right coronary artery together with the left distal descending coronary artery, Group II: the left distal descending coronary artery, Group III: two centimeters above the distal end of the right coronary artery was ligated. In dogs with experimentally induced myocardial infarction, electrocardiographical evaluations were made at the end of the 2-day-long subacute period following the infarction and hematological and biochemical analysis were carried out at the end of the 7-day-long acute period after the infarction. When the infarctions became chronic in 7-10 days, the procedures were completed and the dogs were sent for post-mortem examination. According to the size of the area in which myocardial infarction was induced, significant degrees of changes were detected in the haematological, biochemical and electrocardiographical findings. While significant increases (p<0.05) were observed particularly in erythrocyte sedimentation rate and leucocyte count values in dogs with a wide area of infarction, levels of enzymes specific of the myocard. such as LDH and CK-MB, were also found to have increased (p<0.05). It was seen that there was an obvious increase in heart frequency (p<0.05) and that single or multiple focuses of ventricular arrythmias developed in dogs with large areas of infarction. According to the size of the area of infarction, while P, Q, S and T waves were caused by left ventricular infarctions particularly in the I, aVL, V2, V3 and V10 leads and by right ventricular myocardial infarctions particularly in the V 1, V4 and V5 and partially in the III and aVF leads and that even in individuals with small areas of infarction left axis deviation occured. 97