Locator tutuculu implant üstü overdenture protezlerde implant açısı ve lokalizasyonunun kemikte oluşturduğu stresin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi
Examining the stress created on the bone by the implant angle and localization in implant overdenture prostheses with locator retainers using finite element analysis
Yazar: SEYHAN KAHRAMAN
Danışman: PROF. NURAN YANIKOĞLU
Atatürk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Dişsiz alt çene üzerine farklı lokalizasyonlarda ve farklı açılarda yerleştirilen iki implant ile üzerine tasarlanan locator tutuculu overdenture protezlerin vertikal ve oblik kuvvetler altında implant ile kortikal ve trabeküler kemikte oluşan stres dağılım değerlerinin sonlu elemanlar analizi yöntemi ile karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Materyal ve Metot: Bu çalışmada, implantlar dişsiz alt çenede interforaminal bölgeye iki farklı lokalizasyonda ve yedi farklı açılanma ile yerleştirilerek toplam 14 model oluşturulmuştur. Lokalizasyonlar; kanin ve lateral dişin birleşim noktası ile kanin ve 1.premolar dişin birleşim noktası olarak belirlenmiştir. Açılanmalar ise meziodistal ve bukkolingual yönde oluşturulmuştur. Yerleştirilen implantların üzerine locator tutuculu overdenture protez tasarlanmıştır. Kuvvetler tüm modellerde 1. molar dişlerin santral fossasına; okluzal yönde dik açılı toplam 200 N büyüklüğünde vertikal kuvvet bilateral olarak, 1. molar dişlerin meziobukkal kaspına; bukkolingual yönde 45° açılı toplam 200 N büyüklüğünde oblik kuvvet bilateral olarak uygulanmıştır. Belirtilen kuvvet ve sınır koşulları altında, 14 analiz modeli için toplamda 28 lineer statik analiz gerçekleştirilmiştir.
Bulgular: İmplantlar üzerindeki en yüksek von Mises stres değerleri incelendiğinde (vertikal kuvvet), implantlardan birinin 10° meziale doğru açılı, diğerinin orta hatta göre paralel olduğu 2. lokalizasyonda (11,952 MPa) stres değerlerinin arttığı, buna karşılık implantların distale doğru 10° açılandığı 1. lokalizasyonda (4,881 MPa) stres değerlerinin meziale açılanmasına kıyasla azaldığı gözlemlenmiştir. İkinci lokalizasyonda (kanin ve 1.premolar dişin birleşim noktası) implantların kuvvet uygulama bölgesine daha yakın olmaları, birinci lokalizasyona (lateral ve kanin dişin birleşim noktası) göre streslerin belirgin şekilde artmasına neden olmuştur. Tüm modellerde, kortikal kemikte meydana gelen en yüksek stres değerleri, minimum principal stres (basma) değerleri olmuştur. Stres değerlerinin en yüksek olduğu bölgelerin, implantların boynu ve çevresinde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. İmplantın apeksine doğru stres değerlerinde azalma gözlemlenmiştir. Oblik olarak uygulanan kuvvetlerin, vertikal kuvvetlere kıyasla hem implantta hem de kortikal ve trabeküler kemikte daha fazla stres birikmesine sebep olduğu görülmüştür.
Sonuç: Locator tutuculu overdenture protezlerde, implantların kanin dişin distaline yerleştirildiği durumlarda implantlarda ve kemikte daha fazla stres meydana gelmektedir. İmplantların mezial ya da distal yönde olan eğimlerinin, klinik uygulamalarda dikkat edilmesi gereken önemli bir parametre olduğu ifade edilebilir. Oblik kuvvetlerin, vertikal kuvvetlere kıyasla implant ile kortikal ve trabeküler kemik üzerinde daha yıkıcı kuvvet oluşturduğu düşünülebilir.
Anahtar Kelimeler: İmplant Açısı, İmplant Lokalizasyonu, İmplant Üstü Overdenture Protez, Locator Tutucu, Sonlu Elemanlar Analizi

Abstract:
Aim: It was aimed to compare the stress distribution values of the locator-retained overdenture prostheses designed with two implants placed at different locations and angles on the edentulous lower jaw under vertical and oblique forces with the implant and the cortical and trabecular bone using the finite element analysis method.
Material and Method: In this study, implants were placed in the interforaminal region of the edentulous lower jaw at two different locations and with seven different angulations, and a total of 14 models were created. The localizations were determined as the junction point of the canine and lateral teeth and the junction point of the canine and 1st premolar teeth. The angulations were created in the mesiodistal and buccolingual directions. A locator-retained overdenture prosthesis was designed on the placed implants. In all models, the forces were applied bilaterally to the central fossa of the 1st molars with a vertical force of 200 N at a right angle in the occlusal direction, and bilaterally to the mesiobuccal cusp of the 1st molars with a total oblique force of 200 N at a 45° angle in the buccolingual direction. A total of 28 linear static analyses were performed for 14 analysis models under the specified force and boundary conditions.
Results: When the highest von Mises stress values on the implants are examined (vertical force), it is seen that the stress values increase in the 2nd localization (11,952 MPa), where one of the implants is angled 10° towards the mesial and the other is parallel to the midline, whereas in the 1st localization, where the implants are angled 10° towards the distal. It was observed that the stress values (4,881 MPa) decreased compared to the mesial angulation. In the second localization (junction point of the canine and first premolar tooth), the fact that the implants were closer to the force application area caused a significant increase in stress compared to the first localization (junction point of the lateral and canine teeth). In all models, the highest stress values occurring in the cortical bone were the minimum principal stress (compression) values. It has been determined that the areas with the highest stress values are concentrated around the neck and surroundings of the implants. A decrease in stress values was observed towards the apex of the implant. It has been observed that obliquely applied forces cause more stress accumulation in both the implant and the cortical and trabecular bone compared to vertical forces.
Conclusion: In locator-retained overdenture prostheses, when implants are placed distal to the canine tooth, more stress occurs on the implants and bone. The mesial or distal inclinations of implants can be stated as an important parameter to be considered in clinical applications. Oblique forces can be considered to create more destructive forces on the implant and cortical and trabecular bone compared to vertical forces.
Key Words: Implant Angle, Implant Localization, Implant Overdenture Prosthesis, Locator Holder, Finite Element Analysis