Diyabetik ratlarda oluşturulan deneysel periodontitis modelinde kemik rezorpsiyonu üzerine sistemik olarak alınan D vitamininin etkisi
Effect of systemically administered vitamin D on bone resorption in an experimental periodontitis model created in diabetic rats
Yazar: MERVE NUR TUNA
Danışman: PROF. DR. VİLDAN BOSTANCI
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Kaspazlar = Caspases ; Vitamin D = Vitamin D

Özet:
Çalışmamızda, diyabetik ratlarda deneysel oluşturulmuş periodontitis
modelinde iyileşme döneminde verilen D vitamininin etkisini araştırdık. D
vitamininin alveolar kemik rezorpsiyonu üzerindeki iyileşme etkisini ve
immünohistokimyasal olarak interlökin (IL)-1β, IL-10, osteoprotogerin (OPG)
düzeyleri, nükleer faktör kappa B'nin reseptör aktivatör bağlayıcısı (RANKL) ve
kaspas 3(Cas3) seviyelerini değerlendirmeyi amaçladık. Çalışma, yaşları ortalama 4
aylık, ağırlıkları ortalama 230-250 gr olan 48 adet erkek Wistar albino rat üzerinde
gerçekleştirilmiştir. Deney hayvanları 6 gruba ayrılmış ve her grup 8 deney
hayvanından oluşturulmuştur. Hayvanlardan başlangıç serum D vitamini düzeyine
bakmak için 2ml kan alındıktan sonra oral bakterilere retansiyon sağlaması için, alt 1.
molar dişlerinin etrafına 4.0 ipek süturlar subgingival konumda yerleştirilmiştir.
Periodontitis oluşturulacak hayvanlara sadece intraperitoneal genel anestezik enjekte
edilmiştir. Deneysel diyabet yapmak amacıyla Streptozotosin (STZ) taze hazırlanan
0.1 M sitrat tampon (pH 4.5) içerisinde çözüldükten sonra deneysel diyabet oluşturmak
amacıyla tek doz (60 mg/kg) intraperitoneal olarak uygulanmıştır. Diyabet
oluşturulduktan sonra sütur yerleştirilen 8 rata günlük 2 µg /kg, diğer 8 rata günlük 4
µg /kg 10 gün boyunca D vitamini gastrik gavaj yoluyla uygulanmıştır. Hayvanlar
operasyondan sonra 11. günde sakrifiye edilmiştir. Sakrifiye edildikten sonra
immünohistokimyasal olarak değerlendirilmiştir.
Çalışmamız sonucunda D vitamininin sistemik olarak kullanılmasıyla anlamlı
sonuçlar elde edilmiş olup P, DM ve DM+P gruplarında ise şiddetli düzeyde RANKL
immunpozitiflikleri olduğu görüldü. Tedavi gruplarından olan DM+P+DVİT2 ve
DM+P+DVİT4 gruplarında ise RANKL immunpozitifliğinin K grubuna oranla bile
daha düşük düzeylerde olduğu görüldü.
OPG immunpozitifliklerine bakıldığında K grubu hariç bütün gruplarda
RANKL immunpozitifliklerine göre negatif bir korelasyon gösterdiği belirlendi. P,
DM ve DM+P gruplarında önemli düzeyde immunpozitifliğe rastlanmazken, K
grubunda hafif, DM+P+DVİT2 ve DM+P+DVİT4 şiddetli düzeyde OPG
pozitifliklerinin varlığı belirlendi.
IL-1β yönünden incelendiğinde bütün grupların RANKL ekspresyonlarıyla
pozitif, OPG ekspresyonlarıyla ise negatif korelasyon gösterdiği görüldü. K grubunda
hafif, P ve DM+P gruplarında şiddetli, DM grubunda orta, DM+P+DVİT2 ve
DM+P+DVİT4 gruplarında ise önemli düzeyde immunpozitifliklere rastlanmadı.
IL-10 ekspresyonları yönünden yapılan değerlendirmelerde, RANKL ile
negatif fakat OPG ekspresyonlarıyla pozitif bir korelasyon gösterdiği belirlendi. Bu
bağlamda OPG immunpozitifliklerinde de olduğu gibi P, DM ve DM+P gruplarında
önemli düzeyde immunpozitifliğe rastlanmazken, K grubunda hafif, DM+P+DVİT2
ve DM+P+DVİT4 şiddetli düzeyde IL-10 immunpozitifliklerinin varlığı belirlendi.
Cas3 immunpozitifliklerinde ise, K, DM+P+DVİT2 ve DM+P+DVİT4
gruplarında önemli düzeyde immunpozitifliklere rastlanmazken, P grubunda orta, DM
ve DM+P gruplarında ise şiddetli düzeyde pozitiflikler olduğu görüldü.
D vitamini ile ilgili elde ettiğimiz verilere rağmen birçok ileri çalışmaya ihtiyaç
duyulmaktadır. Bu çalışmadan elde ettiğimiz sonuçlar doğrultusunda D vitamininin
klinik kullanımı konusunda literatüre katkı sağlayacağı kanaatindeyiz.

Anahtar Kelimeler: RANKL, OPG, IL-1β, IL-10, Cas3, D Vitamini

Abstract:
In our study, we investigated the intensity of vitamin D administered for improvement
in a selected periodontitis model in diabetic rats throughout the period. We evaluated
the improvement of vitamin D on alveolar bone resorption and
immunohistochemically the localization of interleukin (IL)-1β, IL-10, osteoprotogerin
(OPG), storage activator protector of nuclear factor kappa B (RANKL) and caspase
3(Cas3). The study was carried out on 48 male Wistar albino rats, with an average age
of 4 months and an average weight of 230-250 g. Experimental animals were divided
into 6 groups and each group consisted of 8 experimental animals. After 2ml of blood
was taken from the animals to check the initial serum vitamin D level, 4.0 silk sutures
were placed around the lower first molar teeth in a subgingival position to provide
retention against oral bacteria. Only intraperitoneal general anesthetic was injected
into the animals in which periodontitis was to be induced. In order to induce
experimental diabetes, Streptozotocin (STZ) was dissolved in freshly prepared 0.1 M
citrate buffer (pH 4.5) and then administered intraperitoneally as a single dose (60
mg/kg) to induce experimental diabetes. After diabetes was established, vitamin D was
administered 2 µg/kg daily to 8 rats with sutures, and 4 µg/kg daily to the other 8 rats
via gastric gavage for 10 days. The animals were sacrificed on the 11th day after the
operation. It was evaluated immunohistochemically after sacrifice.
As a result of our study, significant results were obtained with the systemic use
of vitamin D, and severe RANKL immunopositivity was observed in the P, DM and DM+P groups. It was observed that RANKL immunopositivity was even lower in the
treatment groups DM+P+DVIT2 and DM+P+DVIT4 than in the K group.
When OPG immunopositivity was examined, it was determined that there was
a negative correlation with RANKL immunopositivity in all groups except group K.
While there was no significant level of immunopositivity in the P, DM and DM+P
groups, mild and severe OPG positivity in DM+P+DVIT2 and DM+P+DVIT4 were
detected in the K group.
When examined in terms of IL-1β, it was seen that all groups showed a positive
correlation with RANKL expressions and a negative correlation with OPG
expressions. Mild immunopositivity was observed in the K group, severe
immunopositivity in the P and DM+P groups, moderate in the DM group, and no
significant immunopositivity was observed in the DM+P+DVIT2 and DM+P+DVIT4
groups.
In the evaluations made in terms of IL-10 expressions, it was determined that
it showed a negative correlation with RANKL but a positive correlation with OPG
expressions. In this context, as in OPG immunopositivity, while no significant level of
immunopositivity was observed in the P, DM and DM+P groups, the presence of mild
IL-10 immunopositivity in the K group and severe IL-10 immunopositivity in
DM+P+DVIT2 and DM+P+DVIT4 were detected.
Regarding Cas3 immunopositivity, while there were no significant
immunopositivity in the K, DM+P+DVIT2 and DM+P+DVIT4 groups, moderate
positivity was observed in the P group and severe positivity was observed in the DM
and DM+P groups.
Despite the data we have obtained regarding vitamin D, many further studies
are needed. In line with the results we obtained from this study, we believe that it will
contribute to the literature on the clinical use of vitamin D.

Keywords: RANKL, OPG, IL-1β, IL-10, Cas3, Vitamin D