Uzun süreli nükleos(T)id analogu kullanan kronik b hepatitli hastalarda tedavinin kesilmesinden sonra tekrar tedavi başlama gerekliliği ile ilişkili parametreler
Parameters related to the need to re-start after treatment in patients with chronic B hepatitis using LONG-TERM nuclos(T)id analogue
Yazar: HANEFİ SEFA KILIÇKAP
Danışman: DOÇ. DR. İLKER TURAN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Hepatit B = Hepatitis B ; Hepatit B virüsü = Hepatitis B virus ; Karaciğer hastalıkları = Liver diseases ; Nükleosid = Nucleoside ; Tedavi = Treatment ; İlaç tedavisi = Drug therapy ; İzmir = Izmir

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, tek bir gösterge yerine hastalara ait hem tedavi başlangıcı hem ilaç kesildiği andaki farklı göstergeleri bir arada değerlendirerek tekrar tedaviye başlama gerekliliğiyle ilişkili parametreleri bulmak ve bunlardan bir indeks geliştirmek amaçlanmıştır. Buna göre tedavisi kesilmemesi gereken hastaların seçilebilmesi sağlanacaktır.
Yöntem: Hastane kayıtlarından Hepatit B tanılı hastaların laboratuvar değerleri ve demografik özelliklerinden yararlanılarak yürüttüğümüz bu çalışma tanımlayıcı tiptedir. Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Kliniği Hepatoloji Polikliniği'nde HBV nedeniyle ilaç başlanıp sonrasında sonlanma parametrelerine göre tedavisi kesilen ve hastane kayıtlarında elektronik hasta dosyası verilerine ulaşılan 49 hasta dahil edilmiştir.
Bulgular: Geriye dönük kayıtlar incelenerek yaptığımız çalışmamızda ilaç kesilmesinden sonraki 3 yıllık süre boyunca hastaların 38'inde (%77,6) nüks görülmüştür. Tedavi sonrasında kalıcı yanıt gelişen hastalarla nüks gelişen hastalar karşılaştırıldığında tedavi sonrası HbsAg pozitif seyreden hastalarda tedavi kesiminden sonraki süreçte HbsAg negatifleşenlere göre daha sık nüks görülmüştür (p=0,002). Ayrıca tedavi öncesinde ve sonrasında takipte HbsAg S/Co yüksek titrede seyreden hastalarda nüks daha sık görülmüştür (p <0,001). Tedavi kesiminden önce bakılan HbsAg S/Co titresinin nüks üzerine anlamlı bir etkisi gözlenmemiştir (p 0,069). Nüks olan hastalar arasında tedavi başlanan ve başlanmayan gruplar karşılaştırıldığında trigliserid değerleri arasında anlamlı bir fark saptanmıştır (p 0,012). Bunun dışındaki diğer değişkenlerde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Bu modelin nükleos(t)id analogları ile hepatit B tedavisi kesildikten sonra tekrar tedavi başlanan bireyleri tekrar tedavi başlanmayanlardan ayırmadaki gücü mükemmel düzeydedir.
Sonuç: Nükleos(t)id analogları ile tedavi edilen hastalarda tedavi kesilirken tedavi öncesi HBsAg-S/Co düzeyi ve nüks olan hastalarda tedaviye başlama kararında trigliserid düzeyinin çalışmamızda tespit edilen kesim noktaları esas alınarak birlikte kullanılması önerilir. Literatüre ve ileride yapılacak araştırmalara yapacağı katkı dolayısıyla, klinik hasta takibinde, tedavinin optimal kesim noktalarının nüks açısından değerlendirilmesinde rehber olması amacıyla çalışmamızın bulguları önemlidir.

Abstract:
Aim: We aimed to find the parameters related to the necessity of retreatment by evaluating the different indicators of the patients, both at the start of treatment and at the time of treatment withdrawal, instead of a single indicator, and to develop an index from them. Accordingly, it will be ensured that patients whose treatment should not be withdraw can be selected.
Method: This study, which we conducted by using the laboratory values and demographic characteristics of patients diagnosed with hepatitis B from hospital records, is descriptive. 49 patients were included in the Ege University Faculty of Medicine, Gastroenterology Clinic Hepatology Outpatient Clinic for HBV whose medication was started and then discontinued according to the discontinuation parameters, and electronic patient file data were accessed in hospital records.
Results: In our study, which we conducted by examining the retrospective records, recurrence was observed in 38 (77.6%) of the patients during the 3-year period after drug discontinuation. When patients who developed a permanent response after treatment and patients who developed relapse were compared, patients with HbsAg positive after treatment had more frequent recurrences than those who became negative for HbsAg after treatment discontinuation (p 0.002). In addition, recurrence was observed more frequently in patients with high titers of HbsAg S/Co before and after treatment (p <0.001). There was no significant effect of HbsAg S/Co titer measured before treatment discontinuation on recurrence (p 0.069). A significant difference was found in triglyceride values between the relapsed patients when the treatment-initiated and uninitiated groups were compared (p 0.012). No statistically significant difference was found in other variables other than this. The power of this model is excellent in distinguishing individuals who are re-initiated after cessation of hepatitis B treatment with nucleoside analogues from those who do not.
Conclusion: When discontinuing treatment in patients treated with nucleoside analogues, it is recommended to use the HBsAg-S/Co level before treatment and the triglyceride level to be used together in the decision to start treatment in patients with relapse, based on the cut-off points determined in our study. Due to its contribution to the literature and future research, the
V
findings of our study are important in order to guide the clinical patient follow-up and the evaluation of the optimal cut-off points of treatment in terms of recurrence.