Günümüz resim sanatında temsiliyet sorunu ve sanatın sonu söylemi /
Yazar: FİLİZ ONAT
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MURAT ÖZDEMİR
Dokuz Eylül Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Modern resim = Modern painting ; Modern resim sanatı = Modern painting art ; Resim sanatı = Painting art ; Temsil = Representation ; Türk resim sanatı = Turkish painting art

Özet:
Fransız kuramcı Jean Baudrillard, 1996 yılında yayınlamış olduğu makalesi
sanatın Komplosu'nda "Bugün resimden söz etmek çok zor, çünkü resmi görmek
çok zor. Resim çoğu zaman, artık görülmeyi değil görsel olarak soğurulmayı ve
ardında iz bırakmadan dolaşıma girmeyi istiyor" diyordu.
Oysa resim sanatı, tarih boyunca insanlığın en temel ifade aracılarından
biri olduğu gibi, aynı zamanda biçimsel cazibesiyle saf duygularımızı harekete
geçiren görsel imgeler olmuştur. Resimlerle kurduğumuz bağ ise hayatın ve
dünyanın gerçekliğiyle ilişkilendirilmiş, bu yüzden de hayatta yaşadığımız
değişimlerle birlikte resmin gerçekliği de farklılaşmıştır.
Aydınlanma dönemiyle başlayan modernleşme süreci içinde sanat; özellikle
dönemin ünlü filozofu Kant tarafından uygarlığın gelişiminde bir aracı olarak
görülürken, 18. yy. dan itibaren Romantiklerle birlikte kendini tanımlama ve
özgürleşme sürecine girmiştir. Aynı dönem içinde Hegel, 'idelerin
estetikleştirilmesi'nden bahsederek, sanata felsefi bir anlam yükler. Hegel'in
sanatı ve felsefeyi eşdeğer tutuyormuş gibi görünmesine karşılık, asıl amacı sanat
yoluyla insanların idelere ilgi duymasını sağlamaktır. Böylece 'bir fikir olarak
sanat' anlayışı ilk defa Hegel'le belirmiştir. Onun sanatı felsefe olarak tanımlaması
ise 'sanatın sonuna' dair ilk söylemi gündeme getirir.
Sanat Hegel'le birlikte felsefi bir anlama dönüşürken, Romantiklerin
etkisiyle 'değer verilmeyen sıradan hayat' resmin konusu olur. Dolayısıyla
entelektüel düşünce ile günlük hayat arasındaki sınır, beklenmedik bir biçimde
sanatın içinde aşılmaya başlar. Aynı zamanda bu kombinasyon yüzyıllardır süren
resim ve gerçekliği meselesini, sanatın 'ne'liğine; özerkliğine ve işlevine bırakır.
Fotoğrafın icadıyla birlikteyse resmin kendi özgünlüğü önem kazanır.
Bu salınım içinde günümüze gelinceye kadar, sanat ve resim 'dünyada
yaşanan her tür gelişme ve değişimle' kendi varlığını göstermek zorunda kalmış,
nesnel olarak ölçülemeyen değeri onun hayattaki rolünün önemini daha da
arttırmıştır.

Abstract:
French theoritician Jean Baudrillard, in his article "The conspiracy of Art"
published in 1996 stated that it is very difficult to make reference about painting
;because it is very tough seeing it. The painting mostly requires not to be seen but
to be absorbed visually and getting into circulation without a trace.
However; the paint of art has been not only one of the most fundamental
expression instrument through the history of the mankind but also it has been a
visual image which activates our pure feelings with its formal charm.In fact the
connection with the paintings has been associated with the realities of the life and
the world so with the transformations we have experienced in our lives,the
actuality of the painting has become different.
While the art in the modernization process which has started in the age of
enlightenment has been considered an agent for the development of the civilization
especially by Kant who is the famous philosopher of his period ,by the beginning of
the 18th century with the Romanticists,the art has been in the process of
description and freedom.In the same period, by mentioning about the
aestheticizition of the ideas,Hegel attributed a philosophical meaning on art.While
it has been seemed that Hegel equalled the art and the philosophy ,his real aim has
been to take interest of the people to the ideas through the art.Thus, "the percept
of art as an idea" for the first time appeared by Hegel.His description of the art as
philosophy has brought up the topic of the first statement about " the end of art".
While the art has been transformed into a philosophical meaning by Hegel,
with the impact of the Romanticists "unappriciated ordinary life" has been the
subject of the painting .Accordingly, the line with the intellectual thought and the
daily life has started going beyond the limit in the art unexpectedly.At the same
time this combination ; the issue progressing through the centuries about the
painting and its reality has left its place into the art's meaning,autonomy and
function.By the invention of photography ,the painting has gained its own
authenticity .
Until the present day with this oscillation, the art and the painting had to
indicate its own existence with all types of development and evolution experienced
in the world so its objectively immeasurable value has given more importance to
its role in life.