Perforatör bazlı sıçan karın derisi flebinde epigallokateşin gallat maddesinin flep yaşayabilirliğine olan etkisinin araştırılması
The effect of epigallocathecin gallat on flap viability on rat perforator abdominal flap
Yazar: İBRAHİM ALPER AKSAKAL
Danışman: YRD. DOÇ. DR. İSMAİL KÜÇÜKER
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Deri = Skin ; Deri nakli = Skin transplantation ; Epigallokateşin gallat = Epigallokatechin gallate ; Gref yaşaması = Graft survival ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Deri flepleri, doku defekti onarımında sık başvurulan onarım seçeneklerindendir. 
Flep cerrahisinde başarılı bir onarım için flebin beslenme yeteneği oldukça önemlidir. 
Son yıllarda plastik cerrahide doku kayıplarının onarılmasında perforatör flepler giderek 
artan  sıklıkta  kullanılmaktadır.  Perforatör  fleplerde  meydana  gelen  kayıplar,  tedavi 
süresi  ve   maliyetinin  yanında  morbiditeyi  de  artırmaktadır. Epigallokateşin  gallat
(EGKG) maddesi yeşil çayın içinde doğal olarak bulunan bir maddedir. Bu çalışmada 
EGKG maddesinin perforatör flep yaşayabilirliğine olan etkileri araştırılmaktadır.
Çalışmada  40  adet  sıçanda  süperior  derin  epigastrik  arter  ikinci  kranial 
perforatör  bazlı  4  cm  x  6  cm  boyutlarında  perforatör  deri  flebi  kaldırıldı.  Bütün 
gruplarda  flepler  kaldırılıp  tekrar  yerine  adapte  edildi. Birinci  grupta  hiçbir  ilaç 
uygulanmadı ve bu grup kontrol grubu olarak adlandırıldı. İkinci grupta flep içine 40 
mg/kg  dozda  EGKG  uygulandı  ve  bu  grup  flep  enjeksiyon  grubu  olarak  adlandırıldı. 
Üçüncü  grupta  oral  yoldan  100  mg/kg  EGKG  verildi  ve  grup  gavaj  grubu  olarak 
adlandırıldı. Dördüncü grupta EGKG intraperitoneal olarak 50 mg/kg dozdan verildi ve 
grup  periton  grubu  olarak  adlandırıldı. İlaçlar  cerrahiden  bir  gün  önce  başlanacak 
şekilde  günde  tek  doz  olarak  uygulandı.  Çalışmada  cerrahi  sonrası  7.  günde  çekilen 
fotoğraflarda fleplerin yaşayan alanları ölçüldü, bu alanlar istatistiksel olarak tek yönlü 
varyans  analizi  karşılaştırıldı.  Ayrıca  alınan  doku  örnekleri  histolojik  olarak 
değerlendirildi. 
Gruplarda  ortalama  yaşayan  flep  ve  kontrakte  flep   alanları  sırasıyla;  kontrol 
grubunda 9,15/12,01 cm
2
, flep içine verilen grupta 4,59/16,46 cm
2
, oral olarak verilen 
grupta  11,56/11,20  cm
2
,  intraperitoneal  olarak  verilen  grup  11,65/10,77  cm
2 
olarak 
ölçüldü. Flep içine enjeksiyon grubu, flep kontraksiyonu ve yaşayan alan açısından tüm 
diğer  gruplardan  istatistiksel  olarak  anlamlı  olacak  şekilde  daha  kötü  sonuçlar 
verdi.(p<0,001) Periton  içine  enjeksiyon  ve  gavaj  gruplarının  flep  viyabilite  değerleri 
ise kontrol grubu değerlerinden anlamlı şekilde daha iyiydi. (p=0,003)
Histolojik  olarak  spesmenlerde  epidermis,  papiller  dermis  ve  kapiller  doku 
hacimleri değerlendirildi. Kontrol grubu ile kıyaslandığında flep grubunda epidermis ve 
papiller dermis  hacimlerin  anlamlı şekilde  arttığı  (p=0,03),  ancak  gavaj  ve  periton 
grubunda bu hacimlerin kontrol grubuna göre anlamlı şekilde azaldığı görüldü (p=0,04)
Kapiller doku hacimlerinin ise bütün deney gruplarında kontrol grubuna göre azalmış
olduğu tespit edildi.(p<0,01) 
VII
Sonuç olarak bu deneysel çalışmada oral ve intraperitoneal olarak verilen EGKG 
maddesinin   kontrol  grubuna  oranla  flep  yaşayabilirliğini  arttırdığı  ancak  maddenin 
doğrudan  flep  içine  verilmesinin  olumlu  etki  yaratmanın  aksine  flep  sağkalımını 
azalttığı  tespit  edildi.  Perforatör  flep  yapılan  olgularda  cerrahi  önce  ve  sonrasında 
hastaların yeşil çay tüketmesinin flep viyabilitesine olumlu etkileri olduğu için yeşil çay 
içmelerini öneriyoruz.

Abstract:
Skin  flaps  are  commonly  used  to  resurface  tissue  defects,  and  perforator  flaps 
are enjoying an increased popularity in this field. The flap's blood supply is critical for 
the success of the procedure and a flap failure imposes additional cost, sick leave and 
morbidity. Many agents have been tested for their effects on flap sustainability but their 
availability  and  accessibility  have  limited  their  clinical  use.  Epigallocatechin  gallate 
(EGCG)  is  a  substance  abundant  in  green  tea  and  it  has  proven  positive  effects  in 
random  flap  viability.  In  this  study,  effects  of  EGCG  in  perforator  flap  viability  is 
investigated.
In this study, 40 rats were used in four groups of 10. In each subject, 4x6 cm 
skin flaps based on the second cranial perforators of the superior deep epigastric arteries 
were raised and adapted back on their places. In the control group no further measures 
were undertaken. In the flap group 40mg/kg/day EGCG was injected into the flap. In 
the  gavage  group 100mg/kg/day  EGCG  was  given  through  a  feeding  tube.  In  the 
peritoneum group 50mg/kg/day EGCG was intraperitoneally injected. The drugs were 
given  for  7  days  in  single  daily  doses.  In  the  7th  postoperative  day  flaps  were 
photographed  and  the  viable  areas  were  measured  and  compared  via  single  direction 
variance analyses. Also tissue specimens were harvested for histological analyses.
The  ratio  of  viable  and  contracted  flap  areas  were 9.15/12.01  cm
2
,  4.59/16.46 
cm
2
,  11.56/11.20  cm
2
and  11.65/10.77  cm
2 
for  the  control,  flap,  gavage  and 
peritoneoum  groups,  respectively.  While  the  flap  group  yielded  the  worst  results  in 
sense  of  flap  contraction  and  viability  (p<0.001) , gavage  and  intraperitoneal  groups
flap viabilities were signifcantly better than those of the control group's (p=0.03).  
Histologically,  epidermal,  papiller  dermal  and  capillary  tissue  volumes  vere 
evaluated. In comparison to the control group, flap group yielded significantly increased 
epidermal  and  dermal  volumes(p=0.03) while  in  gavage  and  intraperitoneal  groups, 
these values were significantly decreased.(p=0.04) Capillary volumes were significantly 
decreased in all groups (p<0.01).
In  conclusion,  our  experiment  has  shown  that  oral  and  intraperitoneal 
administration  of  EGCG  increases  the  perforator  flap  viability  when compared  with 
controls while direct injection of it into the flap conversely decreases it. Our findings 
suggest  that  pre- and  postoperative  green  tea  consumption  can  improve  the  surgical 
outcome in perforator flap patients.