Arjantin tango temel hareketlerinin anatomik analizi
Anatomical analysis of basic Argenitne tango figures
Yazar: RIZA ÖZGÜR ALTUN
Danışman: PROF. NİHAL CÖMERT
İstanbul Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Performans Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Bale ve Dans = Ballet and Dance ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Anatomik özellikler = Anatomical properties ; Arjantin = Argentina ; Egzersiz hareket teknikleri = Exercise movement techniques ; Erkek dansçılar = Male dancers ; Kas germe egzersizleri = Muscle stretching exercises ; Performans sanatı = Performance art ; Sosyal Latin dansları = Social Latin dance ; Tango = Tango ; İkili dans = Pas de deux

Özet:
Arjantin tango; yalnızca bir dans, müzik veya kültür elemanı olarak görülmez. Arjantin'e göç edenlerin taşıdığı pek çok farklı kültürün harmanlanmasıyla oluşmuş, başlı başına bir kültürdür. Tango dansçıları, ekseriyetle, bu dansı sahnede veya herhangi bir dans pistinde yapıp bitirdiği bir dans türü gibi değil, tüm ömrü boyunca sürdürdüğü bir alışkanlık olarak benimserler. Uzun dönemler boyu devam eden bir itiyat haline dönüşmesi ise beraberinde çeşitli fiziksel sorumlulukları taşımaktadır.
Anatomik olarak uygun olmayan hareketlerin, duruşların uzun vadede önemli sağlık sorunları yaratacağı aşikârdır.

Bu çalışmada tango dansının yapı taşı olan, dansçıların sıklıkla kullandığı veya çok sık kullanılmasa dahi farklı dans türlerinde rastlanmayıp, tangoya özgü karakteristik yapıya sahip temel tango hareketleri olan postura, abrazo abierto, abrazo cerrado, paso adelante, paso atras, paso al costado, pivote, paso cruce, la cruzada, ocho adelante, ocho atras, sacada, giro, enganche, gancho, boleo, pasada, passivo levantar, planeo, volcada ve colgada anatomik olarak incelenerek eklem hareket açıklığı değerleri tespit edilip yazıya alındı ve çalışmanın ekinde bu eklem hareketlerinin yapılmasını sağlayan ana kas gruplarına dair egzersiz önerileri sunuldu. Hareketlerin incelendiği başlıkların, Arjantin'in resmi dili olan İspanyolca ve yerel argosu olan Lunfardo temelinde kalması ile alanda henüz sabitlenmemiş olan terminolojinin gelişmesine bir katkı sağlamak amaçlandı. Çalışma içinde bahsi geçen terimlerle ilgili bir sözlük ekte sunuldu.

İncelemeler, fotoğraflar üzerinden modellenen üç boyutlu görsellere dayalı olarak yapılmış olup bu görseller günümüz tango sisteminin kurucusu ve en önemli eğitmeni olarak kabul gören Gustavo NAVEIRA ile eşi Giselle NAVEIRA'nın çeşitli zaman ve yerlerde sergiledikleri dansların videolarından alındı. Toplamda altmış beş adet videodan oluşan veri havuzundan, seçilen hareketlere ait 1706 tane fotoğraf incelendi. Hareketlerin sergilendiği dans bölümleri, herhangi bir özellik gözetmeksizin, rastgele seçildi.

Analiz edilen fotoğrafların, dans icraları sırasında kaydedilmiş video görüntülerinden alınması; stüdyo ortamında, pozisyonların dansın doğal akışından bağımsız, özel dikkat harcanarak gösterilmesi yerine danslarının genel uygulaması içinde tespit edilmesini sağladı. Bu sayede stüdyoda tasarlanarak, teoriye adapte edilme gayretiyle kaydedilen pozlar yerine hareketin doğal akışı içindeki analizleri yapılıp, derslerde anlatılan teorinin bir kopyasının gösterilmesi yerine teorideki ve uygulamadaki tekniklerin farklılıklarının belgelenmesi sağlandı.

Analiz sonuçlarında belirtilen eklem açıklığı değerleri, her hareket için farklı zamanlarda sergilenmiş birden fazla uygulamanın anatomik olarak incelenmesi ve bu incelemeler neticesinde görülen eklem hareket açıklığı değerlerine en yakın olan görsel üzerinden benzetimle üç boyutlu olarak modellendi ve yazıldı. Üç boyutlu modellerin hazırlanmasında Blender programı kullanıldı. Eklem açıklıkları, programın sunmuş olduğu verilerden elde edildi ve hata payları göz önünde bulundurulup beşin katlarına yuvarlandı.

Tespit edilen bu değerler; farklı okuma şekillerine imkân sağlamak adına düzyazı, çizelge ve Hareket Portesi Notasyon Sistemi (HPNS) ile gösterildi.

Çalışmanın sonucunda tespit edilen değerler; sağlıklı, ortalama hareketlilikteki bir insanın normal eklem hareket açıklıkları içinde tango yapabileceği hipotezini doğrular niteliktedir.  Verilerin karşılaştırmasının yapıldığı referans değerler ise American Academy of Orthopedic Surgeons yayınlarından derlendi.

Ek olarak verilmiş olan, incelenen tango hareketlerinin uygulanmasında çalışan temel ve yardımcı kas gruplarına yönelik esneklik ve kuvvet odaklı egzersiz tavsiyeleri; bedensel olarak sağlıklı kabul edilen bireylerin uzun süreli çalışmalarda fiziksel konforunun artmasına yardımcı olacak, hareketlerin yapılmasına engel teşkil edebilecek fiziksel sorunların çözülmesinde kolaylaştırıcı rol üstlenebilecektir.

Tango dansında kullanılan hareketlerin tamamına yakınının bu çalışmada incelenen temel hareketlerin çeşitli varyasyon ve bileşimleri olduğu göz önünde bulundurulduğunda, dansçılar için yapılması güç gelen hareketlerin daha rahat şekilde yapılabilmesine hizmet eden bir çalışma ortaya çıktı. Böylece dansçılar, mekanik sorunları çözmek, fiziksel engelleri aşmak için daha az zaman harcayarak dansa ayrılabilecek daha fazla motivasyon ve zamana sahip olma imkanını bulacaktır.

Abstract:
This study presents the anatomical analysis of basic Argentine Tango figures. Analysis contains range of motion of joints, related muscle groups, and showing them with Movement Staff Notation System (HPNS). In appendices, some exercises are suggested to support flexibility and strength for agonists and synergistic muscle groups working in the implementation of the tango movements analyzed. They will help to increase physical comfort of individuals who are considered to be physically healthy in long-term studies and will be able to play a facilitating role in solving physical problems that may discomfort the movement.

Tango dancers often adopt this dance not just as a dance type that is done on stage or on any dance floor, but as a habit that dancer pursues throughout life. The transformation into long-term persistence carries various physical responsibilities. It is obvious that anatomically inappropriate movements and postures will cause significant health problems in the long term.

Postura, abrazo abierto, abrazo cerrado, paso adelante, paso atras, paso al costado, pivote, paso cruce, la cruzada, ocho adelante, ocho atras, sacada, giro, enganche, gancho, boleo, pasada, passivo levantar, planeo, volcada, and colgada figures are analyzed. Some of these terms in this study that are called as basic tango movements are not used so frequently in dance but they are characteristic movements of tango dance and not used in other dance genres. 

The analyses are based on three dimensional images which are modeled on the photographs and these images were taken from the videos of the dances which were accepted as the founder and the most important instructor of the modern tango system by the Gustavo NAVEIRA and his partner Giselle NAVEIRA. A data pool that was total of 1706 photos, taken from sixty-five videos were analyzed for aforementioned basic movements. The dance sections in which the movements were observed were randomly selected, without any special aim. Analyzing the screenshot images from recorded videos during dance performances provided opportunity of seeing natural flow of movement in tango dance. In the studio environment, the positions were determined within the general theory of dances, rather than showing the natural flow of dance. In this way, instead of the poses that were attempted to be adapted to the theory, the analysis was made in the natural flow of the movement, and instead of showing a copy of the theory described in the lessons, the differences in theory and application techniques were documented.

Analyses results are written in different forms; textual, chart and HPNS staff. These various formats provide convenience to recognize faster for different practices. 

Tango has no fixed terminology, patterns and method, as in the ballet branch. The names of the terms used in the study come from Spanish, which is native language of Argentina and the Lunfardo, which is considered the Argentinean slang derived from the local.
Most dancers other than Argentina use term names in their own language with exact translation or analogue with.
In order to contribute to the formation of international terminology, the original languages ​​of the movements are used in the headings and their Turkish equivalents are given in parentheses.

Two issues have been taken into account in referring to the figure as fundamental movements of tango; frequency of use in tango dance and dancing other than tango is rarely used or never used. 
Another detail of the study is that the analyzed movements are belong to social dance, not stage tango.

The purpose of the study is to analyzing the basic movements of Tango dance in terms of motion system in the social dance framework, which is spread over a wide area. The exercise recommendations figured in appendix are for the relevant muscle groups intended to make the movements more comfortable and healthy.

Three different research methods were used in the study; visual inspection, auto-ethnography and oral history. The visual examination area was obtained by analyzing the video data of the dances performed in different time periods of Gustavo NAVEIRA and Giselle NAVEIRA, who created a breaking point in the history of tango dancing and teaching.
The auto-ethnography method was used as a complementary method for explaining figures and analyzing images. Some parts of dance figures concluded with attained personal experiences of social tango since 2003.
Personal interview with Metin YAZIR, who is the chief architecture of Turkey's tango culture, teacher of foremost tango teachers used as oral history method.

Main hypothesis of study was; since the Argentine Tango, a social activity, is a kind of dance that can be performed in everyday life without requiring any special work to force the body capacity as in the professional sports branches. It is foreseen that the movements will be in a way that will not create health problems within the natural boundaries of the healthy human body, compatible with our daily life.

There were two main difficulties in research. First, even tango has some basic movements these are like letters of alphabet. Anyone can use them in any order to write their own words, sentences, stories, poems etc. This brings about infinite numbers of combinations that can be performed by any dancer. There is no movement order. Any movement, even repetition of same figure, can come after each movement. Preparation of afterward movement affects each movement. Other difficulty is using two dimensional video records to analyze three dimensional figures. To overcome this issue many different videos checked over to see similar movements from different angles.

Two of the most discussed topics in tango that I encounter since 2003 are posture/embrace and forward walking.
So many debates occur about embrace; should it be closed or open? As seen in study closed embrace doesn't allow to turn easily. When greater pivot angle is needed Gustavo NAVEIRA opens embrace and cuts or minimize thoracic contact to let Giselle NAVEIRA to turn effortlessly and comfortably than closes embrace again.

Search of second topic, stepping forward with toe or heel of foot showed that Gustavo NAVEIRA stepped 95  out of 461 forward steps with toe and 366 with heel or base of foot as walking on street in daily life. 80 of toe touching steps were with right foot which is on the closer side to partner and 15 of steps were with the far to partner side.

These proposed that there are not rigid rules but only general patterns that related with nature of movement. If a dancer is comfortable while performing a figure so it's right for that dancer individually but when looking from a wider perspective, similarities between dancers become visible to generalize figures' applications.

When talking about a wide range social activity, flexibility with variations should be accepted. This doesn't mean there isn't a better way for common. Average range of motion values of human body joints are determined. If most of movements are between these values then it's suitable for most of ordinary people. The analysis of basic tango movements showed that tango dance can be performed by any physically healthy, ordinary person. At the end, to enhance comfort of performance some physical exercises are recommended. They are not imperative for a social dancer to do exercises but doing them broadens comfort zone.

At the end of study we see that all movements can be performed within average range of motion values which published by American Academy of Orthopaedic Surgeons. This study approves the main hypothesis.

As we know, most of the figures of tango dance are variations or combinations of basic figures, this study will provide oppurtunity to focus on dance rather than mechanical problems. Dancers will obtain more time and motivation to dance as they achieve physical problems.