Rezin kompozit restorasyon tamirinde farklı tedavi protokollerinin uygulanmasının makaslama bağlanma dayanımı üzerine etkisi
The effect of application of different treatment protocols on shear bond strength in resin composite restoration repair
Yazar: AYŞENUR ÇELİK
Danışman: PROF. DR. OYA BALA
Gazi Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı / Restoratif Diş Tedavisi Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Asitle aşındırma-dental = Acid etching-dental ; Biyomedikal ve dental materyaller = Biomedical and dental materials ; Dental bonding = Dental bonding ; Dental restorasyon = Dental restoration

Özet:
Bu tez çalışması, rezin kompozit restorasyon tamirinde farklı tedavi protokollerinin uygulanmasının makaslama bağlanma dayanımı üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla planlandı. Çalışmada 4 mm derinliğinde 5 mm çapında teflon kalıplar içerisinde mikrohibrit rezin kompozit (Filtek Z250) kullanılarak 120 adet örnek oluşturuldu. Hazırlanan örneklere 5-55 °C'de 5000 defa ısısal döngü testi uygulandıktan sonra, örneklerin yüzeyleri 320 gritlik silikon karbit kağıt ile zımparalandı. Takiben örnekler her birinde 10 adet olacak şekilde rastgele 12 gruba ayrılarak, her gruptaki örnek yüzeylerine aşağıdaki tamir protokolleri uygulandı. Grup 1, Grup 2, Grup 3 ve Grup 4'deki örnek yüzeylerine herhangi bir uygulama yapılmayarak kontrol grubu oluşturuldu. Grup 5, Grup 6, Grup 7 ve Grup 8'deki örnek yüzeylerine Cojet cihazıyla alüminyum oksit partikülleri püskürtülerek kumlama uygulandı. Grup 9, Grup 10, Grup 11 ve Grup 12'deki örnek yüzeylerine Er,Cr:YSGG lazer cihazı uygulandı. Grup 1, Grup 3, Grup 5, Grup 7 ve Grup 11'de kullanılan üniversal adeziv (Scotchbond Üniversal Plus) total-etch modunda, Grup 2, Grup 4, Grup 6, Grup 8 ve Grup 12'de ise self-etch modunda uygulandı. Grup 1, Grup 2, Grup 5, Grup 6, Grup 9 ve Grup 10'da tamir materyali olarak Filtek Z250, Grup 3, Grup 4, Grup 7, Grup 8, Grup 11 ve Grup 12'de ise nanodoldurucu rezin kompozit (Filtek Ultimate) kullanıldı. Tamir uygulaması gerçekleştirilen tüm örneklere tekrar 5-55 °C'de 5.000 defa ısısal döngü testi uygulandı. Takiben, örneklerin tamir makaslama bağlanma dayanımı universal test cihazı kullanılarak ölçüldü. Makaslama bağlanma dayanım testinden sonra örneklerin kopma yüzeyindeki kırılma tipi stereomikroskopta x10 büyütmede incelendi ve kırılma tipleri kaydedildi. Ayrıca, örnek yüzeylerinde CoJet ile kumlama ve Er,Cr:YSGG lazer uygulaması sonrasında oluşan değişim tarama elektron mikroskop (SEM-EDS) ile incelendi. Çalışmada elde edilen bulguların istatistiksel analizi 0,05 anlamlılık düzeyinde Kruskal Wallis testi ile ve tüm grupların ikili karşılaştırılmasında Mann Whitney U testi kullanılarak gerçekleştirildi. Çalışmadan elde edilen bulgular incelendiğinde en yüksek bağlanma dayanım değerlerinin CoJet ile kumlama yapılan örneklerden elde edildiği bunu Er,Cr:YSGG lazer ve kontrol grubundan elde edilen makaslama bağlanma değerlerinin izlediği tespit edildi. Universal adezivin total-etch modunda uygulanımı ile self-etch moduna göre daha yüksek bağlanma dayanım değerlerinin elde edildiği görüldü. Tamir materyalinin makaslama bağlanma dayanım değerleri üzerine etkisi incelendiğinde ise nanodolduruculu rezin kompozit, Filtek Ultimete'in kullanıldığı gruplarda mikrohibrit rezin kompozit, Filtek Z250'nin kullanıldığı gruplara göre daha yüksek bağlanma dayanım değerlerinin elde edildiği tespit edildi. Çalışmanın sınırları dahilinde, rezin kompozit restorasyon tamirinde tamir edilecek yüzeyin hazırlanması, kullanılan adeziv sistemin kullanılma modu ve tamir amacıyla kullanılacak rezin kompozit materyalin seçiminin önemli olduğunu söyleyebiliriz.

Abstract:
This thesis study was planned to examine the effect of applying different treatment protocols on shear bond strength in resin composite restoration repair. In the study, 120 samples were prepared using microhybrid resin composite in Teflon molds with a depth of 4 mm and a diameter of 5 mm. After thermal cycling test was applied to the prepared samples 5000 times at 5-55 °C, the surfaces of the samples were sanded with 320 grit silicon carbide paper. After, the samples were randomly divided into 12 groups, 10 in each, and the following repair protocols were applied to the sample surfaces in each group. The control group was formed by not applying any application to the sample surfaces in Group 1, Group 2, Group 3 and Group 4. The sample surfaces in Group 5, Group 6, Group 7 and Group 8 were sandblasted by spraying aluminum oxide particles with a CoJet device. Er,Cr:YSGG laser device was applied to the sample surfaces in Group 9, Group 10, Group 11 and Group 12. Universal adhesive used in Group 1, Group 3, Group 5, Group 7 and Group 11 was used in total-etch mode, and in Group 2, Group 4, Group 6, Group 8 and Group 12, in self-etch mode. Filtek Z250 as repair material in Group 1, Group 2, Group 5, Group 6, Group 9 and Group 10, nanofilled resin composite in Group 3, Group 4, Group 7, Group 8, Group 11 and Group 12. was used. The thermal cycle test was applied again at 5-55 °C for 5,000 times on all specimens that were repaired. After, the repair shear bond strength of the samples was measured using a universal tester. After the shear bond strength test, the fracture type on the rupture surface of the samples was examined under a stereomicroscope at x10 magnification and the fracture types were recorded. In addition, the changes in the sample surfaces after sandblasting with CoJet and Er,Cr:YSGG laser application were examined by scanning electron microscope. Statistical analysis of the findings obtained in the study was performed with the Kruskal Wallis test at a significance level of 0.05 and the Mann Whitney U test for pairwise comparison of all groups. When the findings obtained from the study were examined, it was determined that the highest bond strength values were obtained from the sandblasted with CoJet samples, followed by the shear bond values obtained from the Er,Cr:YSGG laser and control group. It was observed that higher bond strength values were obtained with the application of the universal adhesive in the total-etch mode compared to the self-etch mode. When the effect of the repair material on the shear bond strength values was examined, it was determined that higher bond strength values were obtained in the groups in which the nanofilled resin composite (Filtek Ultimete) was used compared to the groups in which the microhybrid resin composite (Filtek Z250) was used. Within the limits of the study, we can say that the preparation of the surface to be repaired, the mode of use of the adhesive system used and the selection of the resin composite material to be used for repair are important in resin composite restoration repair.