Tip 2 diyabet mellitus hastalarında serum magnezyum düzeyi ile mikroalbüminüri ilişkisi
Relationship between serum magnesium level and microalbuminuria in type 2 diabetes mellitus patients
Yazar: ABDULLAH GÜMÜŞ
Danışman: PROF. DR. FUNDA MÜŞERREF TÜRKMEN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; Nefroloji = Nephrology
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Magnezyum = Magnesium ; Mikroalbüminüri = Microalbuminuria ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies

Özet:
Amaç:Tip 2 Diyabet Mellitus(T2DM) %13,6 'yı bulan prevalansi ile ülkemizin en önemli sağlık sorunlarının başında gelmektedir. Diyabetik hastalarda magnezyum (Mg) eksikliği sık görülen bir sorundur. Mg eksikliği T2DM insidansını ve diyabetik komplikasyonların oluşumunu artırabileceğine dair çeşitli çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmada amacımız T2DM'li hastalarda serum Mg düzeyi ile Mikroalbüminüri(MA) arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir.
Yöntem:Bu çalışma Haydarapaşa Numune Hastanesi Dahiliye polikliniğine başvuran T2DM tanılı hastaların Healt İnformation Sistem (HİS) sistemi kayıtları üzerinden retrospektif olarak tasarlandı. Çalışmaya serum Mg düzeyleri normal aralıkta olan (1.6-2.6 mg/dl) hastalar dahil edildi. Çalışmaya alınan hastalar Grup 1: Mg düzeyi 1.6 ile 1.93 arasında(1.6≤ Grup 1 ≤1.93 mg/dl ) olanlar, Grup 2: Mg düzeyi 1.9 ile 2.23 arasına olanlar (1.9,3< Grup 2 ≤2.23), Grup 3: Mg düzeyi 2.23 ile 2.6 arasında olanlar (2.23< Grup 3 ≤ 2.6) olacak şekilde 3 ayrı gruba ayrıldı. MA ölçümü için sabah ilk idrarda İdrar albümin-kreatinin oranı(AKO) bir defa bakılmış olan hastalar alındı. MA spot idrarda bakıldığı için var/yok olarak gruplandırıldı. Gruplar arasında serum Mg düzeyi ile MA ilişkisi değerlendirildi.
Bulgular: Çalışma toplamda 150 olgu üzerinde yapılmıştır. Bunlardan 90()(%60) tanesi kadın cinsiyete, 60(%40) tanesi de erkek cinsiyete aitti. Genel olarak, çalışma popülasyonunun % 36' sında MA mevcut saptandı. Olguların yaş ortalaması 57.83±12.66 yıl (35-94 yıl)'dır. BKI düzeyleri ortalaması 30.27±6.16 kg/m2(27-47kg/m2)'dir. Diyabet süreleri ortalaması 8.62±7.03 yıl ( 1-35 yıl)'dır. Mg düzeyleri ortalaması 1.90±0.25 mg/dl (1.6-2.6) 'dir. Grup 1: 97 hasta mevcuttu ve 97 hastanın 49 tanesinde (% 50.5) MA pozitif saptandı. Grup 2: 31 hasta mevcuttu ve 31 hastanın 5 tanesinde (%16) MA pozitif saptandı. Grup 3: 22 hasta mevcuttu ve 22 hastanın hiç birinde (%0) MA saptanmadı. Gruplar arasında yaş ortalamaları, BKI ortalamaları, diyabet süreleri, cinsiyet dağılımları, hipertansiyon görülme oranları, sistolik ve diastolik arter basınç ortalamaları, açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Gruplar arasında kreatinin, GFR, total kolesterol, HbA1c, LDL, TG ve AKŞ ortalamaları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0.05)
viii
Gruplar arasında MA pozitifliği görülme oranları açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmaktadır (p:0.000; p<0.05). Grup 1'de MA pozitifliği görülme oranı (%50.5), Grup 2 (%16.1) ve Grup 3'te (%0) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti (p1:0.002; p2:0.000; p<0.05). Grup 2 ile Grup 3 arasında MA pozitifliği görülme oranları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p:0.068; p>0.05)
Sonuç:Çalışma normal serum Mg düzeyine sahip hastalar arasında yapılmasına rağmen, serum Mg değeri düştükçe MA prevalansının artığını saptadık.
Anahtar kelimeler: Diyabet Mellitus, Magnezyum, Mikroalbüminüri

Abstract:
ABSTRACT
Aim: Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) is the leading health problem in our country with a prevalence of 13.6%. Magnesium (Mg) deficiency is a common problem in diabetic patients. Mg deficiency has several studies that may increase the incidence of T2DM and the formation of diabetic complications. Our aim in this study is to evaluate the relationship between serum Mg level and microalbuminuria (MA) in T2DM patients.
Materials And Methods:This study was retrospectively designed based on Healt Information System (HIS) system records of patients with T2DM who applied to Hyderapaşa Numune Hospital Internal Medicine polyclinic. Patients with serum Mg levels in the normal range (1.6-2.6 mg / dl) were included in the study. Group 1: Mg levels ranged from 1.6 to 1.93 (1.6 ≤ Group 1 ≤ 1.93 mg / dl), Group 2: Mg levels ranged from 1.9 to 2.23 (1.9,3< Group 2 ≤2.23), Group 3: Mg level was 2.23 3 groups (2.23< Group 3 ≤ 2.6). Patients who had urine albumin-creatinine ratio (AKO) once in the morning for the MA measurement were taken. MA was grouped as yes / no since it was seen in the spot urine. Serum Mg levels and MA correlations were evaluated among the groups.
Result: The study was carried out on a total of 150 cases. Of these, 90 (60%) belonged to female sex and 60 (40%) belonged to male sex. Overall, MA was present in 36% of the study population. The mean age of the cases is 57.83 ± 12.66 years (35-94 years). The mean BMI levels are 30.27 ± 6.16 kg / m2 (27-47kg / m2). The mean duration of diabetes is 8.62 ± 7.03 years (1-35 years). The mean level of Mg is 1.90 ± 0.25 mg / dL (1.6-2.6). Group 1: 97 patients were present and 49 of 97 patients (50.5%) were positive for MA. Group 2: 31 patients were present and 5 of 31 patients (16%) were positive for MA. Group 3: 22 patients were present and none of 22 patients (0%) had MA. There was no statistically significant difference between groups in terms of mean age, BMI, diabetes duration, gender distribution, hypertension incidence, systolic and diastolic arterial pressure averages (p> 0.05). There was no statistically significant difference between the groups in terms of creatinine, GFR, total cholesterol, HbA1c, LDL, TG, and QRS (p> 0.05). There was
x
a statistically significant difference in the incidence of MA positivity among the groups (p: 0.000, p <0.05). The incidence of MA positivity in group 1 (50.5%) was significantly higher in Group 2 (16.1%) and Group 3 (0%) (p1: 0.002, p2: 0.000, p <0.05). There was no statistically significant difference in the incidence of MA positivity between Group 2 and Group 3 (p: 0.068, p> 0.05)
Conclusion:Although the study was performed among patients with normal serum Mg levels, we found an increase in the prevalence of MA when the serum Mg value was lowered.
Key words: Diabetes Mellitus, Magnesium, Microalbuminuria