Laparoskopik kolesistektomilerde propofol ile tiva'da remifentanil ve alfentanil'in karşılaştırılması /
Yazar: İBRAHİM EMER
Danışman: YRD. DOÇ. DR. MURSEL ŞAHİN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Araştırmamız elektif laparoskopik kolesistektomi operasyonu planlanmış ASA I ve II
sınıfına dahil 46 kadın 16 erkek hasta üzerinde gerçekleştirildi. Rastgele yöntemle 31er
kişilik iki gruba ayrılan hastalarımızın birinci grubuna TİVA tekniği ile propofol +
remifentanil, ikinci grubuna ise yine TİVA tekniği ile propofol + alfentanil uygulandı.
Propofol indüksiyonda 2 mg/kg bolus ve idamede 5-6 mg/kg/saat infüzyon şeklinde
verildi. Remifentanil 1 g/kg bolus dozun ardından entübasyon sonuna kadar 1
g/kg/dk hızda infüzyon başlandı ve sonrasında operasyon sonuna kadar 0.5 g/kg/dk
hızında infüzyon şeklinde devam edildi. Alfentanil 8 ?g/kg bolus verildi, entübasyon
sonuna kadar 2 g/kg/dk hızda infüzyon başlandı, entübasyon sonrası 1 g/kg/dkya
azaltıldı ve operasyon bitiminden 10 dakika önce kesildi.
Araştırmamızda yeni geliştirilen kısa etkili opioidlerden remifentanil ve alfentanili
TİVA tekniğinde hemodinami, uyanma zamanı, ekstübasyon zamanı, ilk analjezik
gereksinim zamanı, yan etki ve komplikasyonlar açısından karşılaştırdık.
Her iki grubunda indüksiyonları rahat ve sorunsuzdu. Her gruptan birer hastada kısa
süreli kas rijiditesi görülürken, bütün hastalarda entübasyon ilk denemede gerçekleşti.
Remifentanil grubunda daha fazla olmakla birlikte her iki grupta da KAH, SKB, OKB
ve DKB değerlerinde kontrol değerlerine göre istatistiksel azalma görüldü. Remifentanil
grubunda 6 hastada hipotansiyon ile birlikte KAH?da düşme (45-50/dk) görüldü. Sıvı
replasmanı, infüzyon hızında azaltma ve bolus atropin verilerek yapılan tedavi yeterli
oldu. Alfentanil grubunda ise 3 hastada hipotansiyon görülerek bir hastada infüzyon hızı
azaltıldı. Entübasyona ve cerrahi strese yanıtlar alfentanil grubunda remifentanil
grubuna göre daha fazla görüldü. Remifentanil grubunda 1 hastada taşikardi gelişti ve
hiçbir hastada hipertansiyon gözlenmedi. Alfentanil grubunda ise 6 hastada taşikardi ve
6 hastada hipertansiyon görüldü. 6 hastanın alfentanil infüzyonu % 100 oranında
arttırılırken 3 hastaya bolus doz uygulandı. İntraoperatif dönemde remifentanil
grubunda kan basıncı ve KAH sonuçlarının daha stabil olduğu görüldü. Postoperatif
dönemde ise SKB, OKB ve DKB ortalama değerlerinin remifentanil grubu hastalarda
daha yüksek olduğu gözlendi. Postoperatif 30. dakika diyastolik kan basınçları
remifentanil grubunda istatistiksel olarak daha yüksek bulundu. Bu durum remifentanilin kısa etkili olması nedeniyle hastaların erkenden ağrı duyması ile ilgili
olabilir.
Anestezi süresinin bitiminde her iki grubun ekstübasyon ve uyanma süreleri arasında
istatistiksel farklılık olmadığı görüldü. Modifiye Aldrete Skoru ile yapılan
değerlendirmede infüzyonlar kesildikten 10 ve 15 dakika sonra derlenmenin
remifentanil grubunda istatistiksel olarak daha iyi olduğu gözlendi. Alfentanil
grubundan 3 hastada naloksan gereksinimi oldu.
Postoperatif dönemde remifentanil grubunda 3 hastada bulantı, 3 hastada titreme ve 2
hastada kaşıntı görülürken, alfentanil grubunda ise 3 hastada bulantı, 4 hastada titreme
ve 4 hastada kaşıntı görüldü.
Sonuç olarak, elektif laparoskopik kolesistektomi geçirecek ASA I ve II sınıfına giren
hastalarda propofol ile TİVA tekniğinde remifentanilin alfentanile göre cerrahi
uyaranları daha iyi baskıladığı ve derlenme açısından daha üstün olduğu, ancak
postoperatif ağrı tedavisinin önceden planlanarak gerekli analjezinin sağlanması
gerektiği kanısına vardık.

Abstract:
...