Kornea kollajen çapraz bağlama sonrası demarkasyon hattının ön segment optik koherens tomografi ile değerlendirilmesi
Evaluation of demarcation line with anterior segment optical coherence tomography after corneal collagen cross-linking
Yazar: ALİ MEŞEN
Danışman: PROF. DR. BANU BOZKURT
Selçuk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Cerrahi-göz = Surgery-eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Keratokonus = Keratoconus ; Kornea = Cornea ; Tomografi-optik koherens = Tomography-optical coherence ; Ön kamara = Anterior chamber

Özet:
Amaç: Günümüzde kornea kollajen çapraz bağlama (KÇB) tedavisi keratokonus hastalarında hastalığın ilerlemesini durdurmak amacıyla uygulanmaktadır. Bu çalışmada amacımız farklı KÇB protokollerinin kornea topografi parametreleri üzerindeki etkinliklerini karşılaştırmak ve KÇB tedavisi sonrası görülen stromal demarkasyon hattını (DH) ÖS-OKT cihazı (Spectralis, Heidelberg Mühendislik, Almanya) ile değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı'nda keratokonus tanısı konulan ve hastalıkta ilerleme tespit edilen 141 hastanın 141 gözü dahil edildi. Hastaların postoperatif 1.ay 3.ay ve 6. ay ve 1. yılda  ayrıntılı oftalmolojik muayenelerini takiben ÖS-OKT cihazı ve Sirius korneal topografi ile ölçümleri alındı. DH derinliği iki farklı operatör tarafından merkez kornea hizasında belirlendi. Farklı protokollere ve kullanılan solüsyonlara göre ayrılan gruplar preoperatif ve postoperatif topografi parametreleri ve DH derinliği açısından karşılaştırıldı.
Bulgular: Standart Epi-Off (Grup 1) protokol uygulanan hastalarda DH derinliği  333,2±70,8 µm, hızlandırılmış grupta (Grup 2) 308,6±91,1 µm ve transepitelyal (TE) KÇB uygulanan grupta (Grup 3) ise 231,6±70,5 µm olarak ölçüldü (p<0.05). Topografik verilerde ise grup 1'de  K1 ortalaması 46,3±3,1'den 45,9±2,9'e, K2 değeri 50±3,5'den 49,6±3,3'e, Kmaks değeri ise 57±6,8'den 55,7±6,2'ye geriledi. Grup 2 de K1 değeri 46,3±2,7'den 45,7±2,6'a, K2 değeri 50,5±3,3'den 50,1±3,2'ye, Kmaks değeri ise 56,7±3,7'den 54,6±8,6'e geriledi. Grup 3'te K1 değeri 48,9±3,3'dan 48,5±3,6'e, K2 değeri 52,7±3,1'dan 51,9±3,8'ye ve Kmaks değeri ise 58,2±5'den 57,4±5,9'a geriledi. DH derinliği ile topografik veriler arasında ilişki bulunamamıştır (p>0.05). Standart Epi-Off grupta kullanılan izotonik D ve M solüsyonları arasında da DH derinliği ve topografik parametreler açısından farklılık bulunmamıştır.
Sonuç: KÇB tedavisi ilerleyici keratokonusta hastalığın ilerlemesini durdurmakta hatta bazı hastalarda kornea topografik parametrelerini belirgin olarak düzeltmektedir. DH derinliği ve topografik değişimin solüsyonlara göre farklılık göstermediği saptandı. ÖS-OKT cihazı ile DH en derin olarak epi-off grubunda, en yüzeyel TE grubunda saptanmıştır. Fakat DH ile topografik parametrelerdeki değişim arasında ilişki bulunamamıştır. 
Anahtar Kelimeler: Demarkasyon Hattı; Kollajen Çapraz Bağlama; Ön Segment OKT; KÇB Solüsyon, KÇB Protokolleri

Abstract:
Purpose : Corneal collagen cross-linking (CXL) is a relatively new treatment in keratoconus patients which prevents the progression of the disease. The aim of this study was to compare the effectiveness of different CXL protocols on corneal topography parameters and to measure stromal demarcation depth (DD) after CXL treatment using anterior segment OCT device (AS-OCT, Spectralis, Heidelberg Engineering, Germany).
Materials and Methods: The study included 141 eyes of 141 patients diagnosed as progressive keratoconus in Selcuk University Medical Faculty Department of Ophthalmology. Ophthalmological examinations were performed before and 1, 3,  6 and 12 months after CXL surgery and AS-OCT and Sirius corneal topography measurements were taken for DD and topographic changes, respectively. The demarcation line was measured by two different operators in the center of the cornea. Different protocols and different solutions were compared according to preoperative and postoperative keratometry parameters and DD values
Results: Mean DD measurements were 333,2±70,82 μm, 308,6±91,1 μm and 231,6±70,5 μm in Epi-Off (Group 1), accelerated (Group 2) and TE  (Group 3) groups, respectively, which was statistically significant (p<0.05).  In group 1, mean K1 decreased from 46,3±3,1 to 45,9±2,9, mean K2 decreased from 50±3,5 to 49,6 ±3,3 and mean Kmax decreased from 57±6,8 to 55,7±6,2 D.  In Group 2, mean K1 value decreased from 46,3±2,7 to 45,7±2, mean K2 value decreased from 50,5±3,3 to 50,1±3,2 and mean Kmax value decreased from 56,7±3,7 to 54,5±8,5 D. In Group 3, mean K1 decreased from 448,9±3,3 to 48,5±3,6, mean K2 decreased from 52,7±3,1 to 51,9±3,8 and mean Kmax decreased from 58,2±5 to 57,4±5,9 D. DD showed no correlations with the change in topographic parameters (p>0.05). In standard Epi-Off group, there were no differences in DD and topographic parameters according to isotonik D and M solutions.
Conclusion: CXL treatment not only prevents the progression of keratoconus, but also flattens corneal steepening in some patients. In Epi-Off group DD and topographic changes did not differ according to different solutions. Using AS-OCT, DD was deepest in the Epi-off group and most superficial in TE group. However, no correlations were found between DD and topographic parameter changes.
Key Words: Demarcation Line; Collagen Cross Linking; Anterior Segment OCT; CXL solutions; CXL Protocols.