Postterm gebelikte doğum indüksiyonunda oral misoprostol (pge1-cytotec®) ve vajinal dinoproston (pge2-propess®) kullanımının karşılaştırılması
The comparison of oral misoprostol (pge1-cytotec®) and vaginal dinoprostone (PGE2-propess®) uses in labour induction in post-term pregnancy
Yazar: DİLRUBA KARACA
Danışman: DOÇ. DR. SÜLEYMAN SALMAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Dinoproston = Dinoproston ; Doğum = Delivery ; Doğum indüksiyonu = Labor induced ; Gebelik = Pregnancy ; Misoprostol = Misoprostol ; Vajinal doğum = Vaginal birth

Özet:
Amaç:Çalışmamızın amacı geç-term ve post-term gebeliklerde serviks olgunlaştırılması ve doğum eylemi indüksiyonunda kullanılan prostaglandin analogları olan dinoproston ( PGE2 -Propess®) ve misoprostol (PGE1-Cytotec®) ün kullanımlarını; etkinlik, güvenilirlik, yan etki ve maliyet açısından karşılaştırmaktır.
Gereç ve Yöntem:Çalışma Ekim - 2019 ve Mayıs - 2020 tarihleri arasında prospektif olarak uygulandı.Yatış verilen 41 ve daha ileri gebelik haftasında bulunan, Bishop skoru uygun olmayan ve baş prezentasyonunda olan toplam 102 geç-term ve post-term gebelik haftasında olan gebelik dahil edildi. Hastalar randomize olarak iki gruba ayrıldı ve iki grup hasta uygulama sonrası takip edildi. Çalışmaya, ilk obstetrik değerlendirmede tekil canlı gebeliği olan,baş prezentasyonunda,Bishop skoru 6 ve altında olan,vajinal doğum için kontraendikasyonu olmayan olgular alındı.Tüm hastaların ayrıntılı anamnezleri alındı,obstetrik muayeneleri yapıldı ve kaydedildi.
İlk grubu oluşturan 51 hastanın her birine doğum indüksiyonu için 25 mikrogram misoprostol(Cytotec®) dozu oral olarak yaklaşık 20 cc su eşliğinde 3 saatte bir uygulandı. İhtiyaç halinde maksimum 5 dozu geçmeyecek şekilde tedavi tekrarlandı.
İkinci grubu oluşturan 51 hastanın her birine ise doğum indüksiyonu için bir adet 10 miligram dinoproston ovül (Propess®) posterior vajinal fornikse yerleştirilerek 24 saati geçmeyecek şekilde uygulama yapıldı.
Her iki gruptaki hastalara oksitosin gerekliliği durumunda 500 cc % 5 dekstroz çözeltisi içine 5 ünite Synpitan® amp. konularak hazırlanan infüzyon, intravenöz olarak 2 mÜ/dk dozunda başlandı ve her 20 dakikada bir 2 mÜ/dk arttırılarak maksimal doz 36 mÜ/dk olacak şekilde infüze edildi.
Bulgular:Çalışmamız 41 hafta ve üstünde gebeliği olan vajinal doğuma engel bir kontrendikasyonu olmayan belirlenen kriterlere uygun yaşları 19 ile 38 arasında değişmekte olan toplam 102 gebe ile yapılmıştır. Yaş ortalaması 25.27±4.88, medyan yaş 24'tür. Gebelerin %41.2'si nullipar, %58.8'i multipardır. BISHOP skorları 0 ile 5 arasında değişmekte olup, ortalaması 2.53±0.90, medyan skor 3'tür. Olgular 51 kişilik "Misoprostol" ve "Dinoprostol" olmak üzere iki grup altında değerlendirilmiştir. Misoprostol grubundaki olguların BISHOP skorları, Dinoproston grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir (p:0.002; p<0.05).
 Olguların %71.6'sı normal doğum yaparken, %28.4'ü sezeryan ile doğum yapmıştır. Misoprostol grubunda indüksiyondan sonra aktif ağrıların başlama süresi,Dinoproston grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir (p:0.002; p<0.05). Bu sonuç sadece bu durum ile değerlendirilmemelidir.Çünkü aktif tavaya giriş süresi başlangıç Bishop skoru ile ilgilidir. Misoprostol grubunda NSD oranı %64.7, Dinoproston grubunda %78.4 olup, aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0.05).
Gruplar arasına obstetrik komplikasyon görülme oranları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Her iki grupta da taşisistol görülme oranı %15.7 olup, aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Dinoproston grubunda hiperstimülasyon görülme oranı (%7.8), Misoprostol grubundan (%0) daha yüksek olmakla bir
likte, farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Dinoproston grubunda oksitosin gerekliliği görülme oranı (%7.8), Misoprostol grubundan (%0) daha yüksek olmakla birlikte, farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Misoprostol grubunda yan etki oranı %11.8, Dinoproston grubunda %7.8 olup, aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Ayrıca çalışmamızda her iki grupta da neonatal sonuçlarda yoğun bakım ihtiyacı görülmemiştir.
Sonuç:Servikal olgunlaşma ve doğum indüksiyonu için her iki ajan da birbirinin alternatifi olarak kullanılabilir.Özellikle kaynak yetersizliği olan ülkelerde yaygın kullanımı sağlamak için düşük maliyet gözönüne alınırken,oral yoldan kullanım kolaylığı için lisanslı,düşük dozlu,güvenilir bir formulasyonun geliştirilmesi için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.Kullanılacak yöntemin seçimi, hastaya ve değerlendirmeyi yapacak olan hekimin tercihine,maliyete,lokal lojistiğe ve hasta tercihine göre değişebilir.
Anahtar Kelimeler:Misoprostol,Dinoproston,Doğum indüksiyonu,Vajinal doğum

Abstract:
Objective: The aim of our study is to compare the efficacy, security, side-effects, and cost-efficiency of two different prostaglandin-analogs, dinoprostone ( PGE2 -Propess®) and misoprostol (PGE1-Cytotec®), which are used in post-term pregnancies in order to maturate cervix and to induce labor.  
Material and Method: The study was carried out as a prospective study between October - 2019 and May - 2020. A total of 102 live pregnancies which have 41 and more gestational weeks, in which the Bishop score was inappropriate, and with the cephalic presentation were included. The patients were divided randomly in two different groups and both groups were followed after the treatment procedure.
 In the study, cases with single live pregnancy at the first obstetric evaluation, with head presentation, Bishop score of 6 and below, with no contraindications for vaginal delivery were included. Detailed anamnesis of all patients were taken, obstetric examinations were recorded.
To induce the labor, each patient in the first group, which consists of 51 patients, was given 25 µg misoprostol(Cytotec®) orally with 20 cc water every 3 hours. In case of need, the treatment was repeated with a total cap of 5 times.
In the second group, which also consists of 51 patients, 10 mg dinoprostone ( PGE2 -Propess®) was administered in the posterior vaginal fornix in order to induce labor and removed if the process took longer than 24 hours.
In case of oxytocin requirement in both groups, 500 units of 5 units Synpitan® amp into 5% dextrose. It was started intravenously at a dose of 2 mU / min and 20 of them were increased by a 2 mU / min and the maximum dose was infused to be 36 mU / min.
Results: Our study was conducted with a total of 102 pregnant women whose ages ranged between 19 and 38 years of age, in accordance with the determined criteria, which did not have a contraindication to prevent vaginal birth with a pregnancy of 41 weeks or more. The average age is 25.27 ± 4.88, the median age is 24. 41.2% of the pregnant women are nulliparous, 58.8% of them are multipar. BISHOP scores range from 0 to 5 with an average of 2.53 ± 0.90 and a median score of 3. The cases were evaluated under two groups as 51 Misoprostol and Dinoprostol. The BISHOP scores of the patients in the misoprostol group were statistically significantly higher than the Dinoproston group (p: 0.002; p <0.05). While 71.6% of the cases gave birth normally, 28.4% gave birth by cesarean. The duration of active pain after induction in the misoprostol group is statistically significantly higher than the Dinoproston group (p: 0.002; p <0.05). This result should not be evaluated only with this situation, since the active pan entry time is related to the initial Bishop score. The rate of NSD in the misoprostol group is 64.7% and 78.4% in the Dinoproston group, and there is no statistically significant difference between them (p> 0.05).
There is no statistically significant difference between the groups in terms of obstetric complication rates (p> 0.05). The rate of tachysystole in both groups is 15.7%, and there is no statistically significant difference between them (p> 0.05). The rate of hyperstimulation in the dinoprostone group (7.8%) was higher than the Misoprostol group (0%).
The difference was not statistically significant (p> 0.05). Although the rate of oxytocin requirement in the dinoprostone group (7.8%) was higher than the Misoprostol group (0%), the difference was not statistically significant (p> 0.05). The side effect rate in the misoprostol group is 11.8% and 7.8% in the Dinoproston group, and there is no statistically significant difference between them (p> 0.05). In addition, in our study, there was no need for intensive care in neonatal results in both groups.
Conclusion: Both agents can be used as alternatives for cervical ripening and labor induction. More costs are needed for the development of a licensed, low-dose, reliable formulation for ease of oral use, especially in countries with insufficient resources. The choice of method to be used may vary depending on the patient and the physician's preference, cost, local logistics, and patient preference.
Keywords:Misoprostol,Dinoproston,Birth induction,Vaginal Delivery