Stres üriner inkontinansı olan kadınlarda iki farklı egzersiz eğitiminin etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of two different exercise training i̇n women with stress urinary i̇ncontinence
Yazar: BERNA TOKMAK
Danışman: PROF. DR. SERAP ÖZGÜL
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
Bu çalışmanın amacı; stres üriner inkontinans (SÜİ) tanısı olan kadınlarda klasik pelvik taban kas eğitimi (K-PTKE) ile fonksiyonel pelvik taban kas eğitimi (F-PTKE)'nin etkilerini ortaya koymak ve karşılaştırmaktı. Çalışmaya SÜİ tanısı olan ve yaş ortalaması 53,80±11,74 yıl olan 41 birey dahil edildi. Bireyler randomize olarak Grup 1 (K-PTKE, n=21) veya Grup 2 (F-PTKE, n=20)'ye atandı. Bireyler 8 haftalık müdahale sürecinin öncesinde, 4. müdahale haftasının sonunda ve 8. müdahale haftasının sonunda olmak üzere toplam 3 kez değerlendirildi. Primer sonuç ölçümü olarak subjektif inkontinans şiddeti ve inkontinansın günlük yaşam üzerine genel etkisi Uluslararası İnkontinans Konsultasyon Anketi-Kısa Form ile değerlendirildi. Sekonder sonuç ölçümleri olarak, pelvik taban kas kuvveti Modifiye Oxford Skalası ile, objektif inkontinans şiddeti 1 saatlik ped testi ile, inkontinansın yaşam kalitesinin alt boyutları üzerine etkisi King Sağlık Anketi ile ve bireylerin semptom şiddeti ve iyileşme algıları Hasta Global Şiddet ve İyileşme Algısı Skalaları ile değerlendirildi. Çalışma sonucunda, her iki müdahale grubunda da genel sağlık algısı dışında tüm sonuç ölçümlerinde başlangıç değerlendirmelerine kıyasla istatistiksel (p<0,05) veya klinik anlamlı (p<0,10) değişimler tespit edildi. Gruplar arası karşılaştırmalarda, F-PTKE'nin K-PTKE'ye kıyasla pelvik taban kas kuvvetinin artmasında ve objektif inkontinans şiddetinin azalmasında daha etkili olduğu bulundu (p<0,05). Bunun yanısıra, F-PTKE ve K-PTKE'nin subjektif Üİ şiddeti, inkontinansın günlük yaşam üzerine etkisi ve inkontinansa spesifik yaşam kalitesini benzer düzeyde iyileştirdiği ve her iki müdahale ile algılanan iyileşme düzeylerinin benzer olduğu tespit edildi. Sonuç olarak, kadınlarda SÜİ yönetiminde, birey özellikleri ve tercihleri de dikkate alınarak F-PTKE, K-PTKE'ye alternatif ve etkili bir yöntem olarak düşünülmelidir. Pelvik taban kaslarının klasik ve fonksiyonel eğitiminin uzun dönemde karşılaştırmalı sonuçlarını ortaya koyan ileri çalışmalar planlanmalıdır.

Abstract:
The aim of this study was to reveal and compare the effects of traditional pelvic floor muscle training (T-PFMT) and functional pelvic floor muscle training (F-PFMT) in women diagnosed with stress urinary incontinence (SUI). 41 individuals diagnosed with SUI and with an average age of 53.80±11.74 years were included in the study. Individuals were randomly assigned to Group 1 (T-PFMT, n=21) or Group 2 (F-PFMT, n=20). Individuals were evaluated 3 times in total: before the 8-week intervention period, at the end of the 4th intervention week and at the end of the 8th intervention week. As primary outcome measure, subjective SUI severity and the general impact of SUI on daily life was evaluated with the International Incontinence Consultation Questionnaire-Short Form. As secondary outcome measurements, pelvic floor muscle strength was evaluated with the Modified Oxford Scale, objective SUI severity was evaluated with the 1-hour pad test, the effect of SUI on sub-dimensions of quality of life (QoL) was evaluated with the King Health Questionnaire, and individuals' symptom severity and perception of recovery were evaluated with Patient Global Impression of Severity and Change Scales.  As a result of the study, statistically (p<0.05) or clinically significant (p<0.10) changes were detected in all outcome measures except general health perception in both intervention groups compared to baseline evaluations. In comparisons between groups, F-PFMT was found to be more effective in increasing pelvic floor muscle strength and reducing objective SUI severity compared to T-PFMT (p<0.05). In addition, it was determined that F-PFMT and T-PFMT improved subjective SUI severity, the impact of SUI on daily life, and incontinence-specific QoL at a similar level, and the perceived improvement levels with both interventions were similar. In conclusion, F-PFMT should be considered as an alternative and effective method to T-PTMT in the management of SUI in women, taking into account individual characteristics and preferences. Further studies should be planned to reveal the long-term comparative results of T-PFMT and F-PFMT.