Farklı konvansiyonel ve rezin modifiye cam iyonomer simanların flor salım ve mikrosertlik değerlerinin incelenmesi
Investigation of fluoride release and microhardness values of different conventional and resin modified glass ionomer cements
Yazar: MIRNA MULABDIC
Danışman: PROF. DR. HÜSEYİN TEZEL
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Cam iyonomer çimentoları = Glass ionomer cements ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental çimentolar = Dental cements ; Florürler = Fluorides ; Mikrosertlik = Microhardness ; Çukur ve fissür örtücüler = Pit and fissure sealants

Özet:
Flor salınımı yapan materyaller tükürük içeriğinde düşük seviyede sürekli bir şekilde flor iyonu salınımını sağlar. Restoratif diş hekimliğinde bu mekanizma çürük oluşumunun engellenmesine katkıda bulunur. Diş tedavileri esnasında tüm restorasyonların bitirilmesi ve cilalanması işlemlerinin uygun bir şekilde yapılması, restorasyon yüzeylerinin bütünlüğünün oluşturulması yönünden büyük anlam taşımaktadır.
 Birçok polisaj materyali bulunmakla birlikte, restorasyonun bitiminde uygulanan "rezin esaslı yüzey vernikleri (glaze materyalleri)" önem taşımaktadır. Glaze materyalleri restorasyonların yüzeylerinde pürüzlülüğü azaltır. Aynı zamanda restorasyonu dış faktörlere karşı koruyan materyaller olarak tanımlanır.
Çalışmanın amacı, birbirinden farklı 3 cam iyonomer siman (Equia/GC, Ketac Molar Easymix/3M ESPE, Chemfil/DENTSPLY) materyallerinin farklı zaman aralıklarındaki flor salınımlarının ve mikrosertlik değerlerinin birbiriyle kıyaslamalı olarak incelenmesidir.
Çalışmamızda kullanılan birbirinden farklı 3 grup cam iyonomer simanların her bir örneği 7,6 mm çap ve 2,1 mm yükseklik olacak şekilde 21 örnek hazırlandı. Toplamda da 63 adet disk şeklinde örnek yapıldı; her grup 7'şer örnekten oluşan 3 alt gruba ayrıldı.
Türkiye ve dünyada yapılan benzer çalışmalardaki veriler ile kıyaslandığında paralel sonuçlar elde edileceği düşünülmektedir. Başlangıç hipotezi olarak restoratif materyalin çeşidine göre flor salımı ve mikrosertlik değerlerinin farklı olacağı düşünülmektedir. Ayrıca zaman aralıklarına göre de değişiklik saptanabileceği öngörülmektedir.
Üretici firmanın önerisi doğrultusunda hazırlanan toplam 336 örnek, sırasıyla ve günleri takip ederek ağız ortamını taklit edebilmek için salınan flor miktarını gerçeğe yakın olarak ölçebilmek amacıyla her örnek her birinin içine 5ml deiyonize su bulunan 15 ml'lik santrifüj tüplere (Falcon tüp) eklenerek ölçüm zamanına kadar oda sıcaklığında bekletilmiştir. Materyallerin flor düzeyleri 1., 3., 7., 14.,  21., 28. ve 56. günlerde ölçüm metodu olarak iyon selektif elektrod seçilerek ölçülmüştür. 
Örnek tüpleri her 24 saate bir çalkalandı. Daha önce belirlenmiş olan günlerde (1,3,7,14,21,28 ve 56 gün) her birinde örnekler deiyonize sudan çıkartılıp 0.5 ml distile su ile yıkandıktan sonra yeni tüpün deiyonize su içinde bekletilmeye bırakıldı.
Çalışmamızda flor salınım değerlerinin ölçüm metodu olarak iyon selektif elektrod seçilerek yapılmıştır.. Kullandığımız cihaz, Orion 3 STAR (electron corporatıon) ve kullandığımız elektrod Orion Fluorid elektrodudur. (Thermo Orion Model 9609BN, combination fluoride electrode with BNC connector)
 Mikrosertlik hesaplanmasında Vickers test cihazı kullanıldı. (Shimadzu Micro Hardness Testers HMV-2, Shimadzu Corporation, Kyoto, Japonya ). Ölçüm cihazın 30 sn boyunca 50 gram'lık kuvveti örnek yüzeylerine uygulamasıyla gerçekleştirildi. Bu cihaza bağlı kamera sistemi ile piramit ucun örnek üzerinde oluşturduğu yansıma 40 kez büyütülüp bilgisayara aktarılarak floresans ışıkta, frekansın 50 Hz  olduğu ve uygun konumlandırmanın sağlandığı, piramit şeklindeki uç örnek yüzeyine batıralarak ters piramit şeklinde görüntüler oluşturuldu. Bilgisayarda resmin otomatik olarak netleştirilmesi sonrasında her örnekten 3'er ölçüm yapıldı. Her örnekten 3 ölçüm kaydedildi ve 168 ölçüm elde edilerek değerlendirme yapıldı.
Sertlik ve florür salımı değişkenlerinin normal dağılıma uyumu, veri yapısına uygun ANAVO modelleri ile gerçekleştirilen analizlerden elde edilen artık (residual) değerleri kullanılarak Kolmogorov-Simirnov yöntemi ile incelenmiş ve normal dağılıma uyum olmadığı için analizlerde parametrik olmayan yöntemler kullanılmıştır. 
Florür salımı analizinde ilk olarak Burunner ve Puri'nin geliştirdikleri parametrik olmayan faktöriyel analiz yöntemi kullanılmış (SAS Version 9.3; procedure Mixed;  SAS Institute, Cary, NC, USA).  İki materyal arasında etkileşim anlamlı olduğu için, materyaller arası farklılıklar bir materyal grubu seçilerek diğer 3 materyal grubu arasında Kruskal-Wallis ve sonrasında Dunn (Bonferroni düzeltmesi ile) Testi ile değerlendirilmiştir.
Mikrosertlik için bazal ve 130.gün olmak iki tekrarlı ölçüm'ün yanında her birinde 3 grup bulunan iki bağımsız materyal faktörü olduğundan; ilk olarak veri yapısına uygun Brunner-Langer model (F2 -LD- F1)  ile analiz edildi (R 3.5.2 yazılımı, package: nparLD,R  Foundation for Statistical Computing, Vienna, Austria; http://r-project.org). Bu analizde faktörler arası etkileşimler anlamlı bulunduğu için, gruplar arası karşılaştırmalarda Kruskal-Wallis ve sonrasında Dunn (Bonferroni düzeltmesi ile) testi kullanıldı. Bazal ve 130. gün farklılığı analizi 9 (3x3) grup kendi içinde olacak şekilde Eşleşmiş iki örnek Wilcoxon Testi ile gerçekleştirildi.
Çalışmamızın kazandıracak olan yenilikler ise diş hekimlerine ihtiyaçlarına yönelik restoratif materyal seçiminde diş hekimlerine flor salınım ve mikrosertlik özellikleri yönünden veri sağlamak.

Abstract:
Materials that can release fluoride in restorative dentistry help prevent caries formation by providing a low level of fluorine ions in the saliva continuously. During dental treatments, proper finishing and polishing of all restorations is of great importance in terms of ensuring the smoothness of the restoration surfaces. Although there are many polishing materials for this purpose, "resin-based surface varnishes (glaze materials)" applied on the restoration at the end of the restoration draw attention. These materials appear as materials that reduce the surface roughness of restorations and protect the restoration from external factors.
The aim of this study is to evaluate the fluorine releases and microhardness values of 3 different glass ionomer cements (Equia/GC, Ketac Molar Easymix/3M ESPE, Chemfil/DENTSPLY) at different time intervals comparatively.
From each of the three groups of restorative materials used in our study, 21 specimens with a diameter of 7.6 mm and a height of 2.1 mm were prepared. In total, 63 disc-shaped specimens were made; each group was divided into 3 subgroups consisting of 7 samples.
It is thought that parallel results will be obtained when compared with the data in similar studies conducted in Turkey and around the world. As the initial hypothesis, it is thought that fluorine release and microhardness values will be different according to the type of restorative material. In addition, it is anticipated that changes may be detected according to time intervals.
A total of 336 samples, was kept at room temperature, prepared in line with the manufacturer's recommendation, were placed in 15 ml centrifuge tubes (Falcon tube) containing 5 ml of deionized water in each of them in order to be able to measure the amount of fluorine released in order to imitate the oral environment by following the days and time. The fluorine levels of the materials were measured on the 1st, 3rd, 7th, 14th, 21st, 28th and 56th days with the ion-selective electrode method. Sample tubes were shaken every 24 hours. On each of the predetermined days (1,3,7,14,21,28 and 56 days), the samples were removed from the deionized water and washed with 0.5 ml distilled water, and then left to stand in the deionized water of the new tube.
In the study, the measurement of fluorine release values was done by ion selective electrode method. The device used is Orion 3 STAR (electron corporation) and the electrode used is the Orion Fluorid electrode (Thermo Orion Model 9609BN, combination fluoride electrode with BNC connector).
Vickers microhardness measurement was carried out in a universal testing device (Shimadzu Micro Hardness Testers HMV-2, Shimadzu Corporation, Kyoto, Japan) by applying a force of 50 grams to the surfaces of the samples for 30 seconds. The projection of the pyramid tip of the test device on the sample was magnified 40 times by the camera system connected to the device, and transferred to the computer screen. A picture of the inverted pyramid image formed by the pyramid-shaped tip sinking into the sample surface was taken under fluorescent light, 50 Hz frequency and appropriate exposure. Measurements were made after the image was automatically improved on the computer. Three measurements were made from each sample. Three measurements were recorded from each sample and 168 measurements were taken into consideration.
The compliance of the hardness and fluoride release variables with the normal distribution was examined by the Kolmogorov-Smirnov method using the residual values obtained from the analyzes performed with the ANAVO models suitable for the data structure, and non-parametric methods were used in the analyzes because there was no harmony with the normal distribution. In the fluoride release analysis, non-parametric factorial analysis method developed by Burunner and Puri was used first (SAS Version 9.3; procedure Mixed; SAS Institute, Cary, NC, USA). Since the interaction between the two materials was significant, the differences between the materials were evaluated by selecting one material group and using the Kruskal-Wallis and then Dunn (with Bonferroni correction) test among the other 3 material groups.
Since there are two repetitive measurements for microhardness, basal and day 130, there are two independent material factors with 3 groups in each; it was first analyzed with the Brunner-Langer model (F2 -LD- F1) suitable for the data structure (R 3.5.2 software, package: nparLD, R Foundation for Statistical Computing, Vienna, Austria; http://r-project.org). Since interactions between factors were found to be significant in this analysis, Kruskal-Wallis and then Dunn's (with Bonferroni correction) test were used for intergroup comparisons. Baseline and day 130 difference analysis was performed using the Wilcoxon Test with two paired samples, with 9 (3x3) groups within themselves.