Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesinde Nisan 2010-1 Mayıs 2018 tarihleri arasındaki beyin ölümü vakalarının retrospektif çalışması
Retrospective study of brain death cases between April 2010-1 May 2018 at the Faculty of Medicine of Dicle University.
Yazar: HALİL SERHAT DEMİR
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET UĞUR ÇEVİK
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Nöroloji = Neurology
Dizin: Beyin = Brain ; Beyin ölümü = Brain death ; Diyarbakır = Diyarbakır ; Doku donörleri = Tissue donors ; Donörler = Donors ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Yoğun bakım = Intensive care ; Ölüm = Death

Özet:
Amaç: Yakın tarihlere kadar "ölüm durumu" kalbin durması ile ifade edilirken; zamanımızda "beyin ölümü" durumunda hastanın kalp atımı olsa bile ölü kabul edilebilmesi, yaşanan değişimi net olarak göstermektedir.
          "Beyin ölümü" merkezi sinir sisteminin kafatası içinde kalan kısmı olan beyin, beyin sapı ve serebellumun tamamının tüm aktivitelerinin geri dönüşümsüz olarak yitirilmesidir. Türk Nöroloji Derneği beyin ölümü kavramını toplumumuzun bakış açısına uygun olarak "tüm beyin ölümü" olarak kabul eder.1 Tüm beyin ölümü tıbbi ölüm halini ifade etmektedir. Birçok sistemik hastalık, travmalar ve neoplazmlar sonucu beyin hasarı oluşabilmekte ve bu hasar sonucu beyin ölümü gerçekleşebilmektedir. 
       " Beyin ölümü tanısı koymak, bu olguların organ donörü olma ihtimali nedeniyle büyük bir önem taşımaktadır. Potansiyel donör olabilecek hastaların çoğunluğunu serebrovasküler olay geçirmiş olan, kafa travmalı ve hipoksik ensefalopatili hastalar oluşturmaktadır.2–4"Bu bağlamda nöroloji doktorunun günlük pratiğinde karşı karşıya gelme olasılığı diğer bölümlere kıyasla bir hayli yüksektir. 
           Beyin ölümü gelişen bir hastada meydana gelen hemodinamik değişiklikler, nakledilmesi uygun potansiyel organlar için ciddi tehlikeler oluşturmaktadır. 
           Bu çalışmamızda beyin ölümü olgularının demografik özellikleri ve laboratuvar verilerini içeren retrospektif bir inceleme yaptık. Çalışmamız da 01.04.2010-1 Mayıs 2018 tarihleri arasında tıp fakültemizde beyin ölümü tanı konma oranı, beyin ölümü tanısı konan hastaların hastaneye yatış tanıları, hastalara beyin ölümü tanısı konma süresi, beyin ölümü tanısı konan hastaların organ naklinde donör olma oranı, beyin ölümü tanısı sonrası somatik ölüm arasında geçen süre, beyin ölümü tanısını konması sürecine dahil olan tıbbi branşların oranı, kullanılan yardımcı tetkik ve görüntüleme yöntemleri, olguların hastaneye yatış ve beyin ölümü tanı günü biyokimyasal laboratuvar değerleri gibi verileri retrospektif olarak inceledik. Bu veriler neticesinde dünya ve Türkiye'de beyin ölümü verileri ile kendi verilerimizin karşılaştırmasını yaptık. Mevcut veriler ile tanı koyma aşamasında varsa eksiklikler ve bu konuda çözüm olarak ne yapılabileceği konularını ele aldık.

Abstract:
Objectives: Until recently, the "death situation" was expressed by the heart's arrest; in our time, in case of  brain death the patient can be accepted as dead even if it is a heart beat, this clearly shows the change.
" Brain death " is the permanent loss of all activities of the entire brain, brainstem and cerebellum, which are the parts of the central nervous system in the skull. The Turkish society of Neurology considers the concept of brain death as "all brain death" in accordance with the point of view of our society. All brain death refers to the state of medical  death. Many systemic diseases, traumas and neoplasms result in brain damage and brain death can occur after this damage. 
Diagnosis of brain death is of great importance because of the possibility that these cases are organ donors. Potential donor patients are those with cerebrovascular events, including subarachnoid hemorrhage, head trauma, and hypoxic encephalopathy. In this context, the probability of confrontation in the daily practice of the neurologist is quite high compared to other departments. 
Hemodynamic changes in a patient who develops brain death are serious hazards to the potential organs to be transplanted.
In this study, we performed a retrospective study of demographic characteristics and laboratory data of brain death cases. In our study, which was performed between April 1, 2010 and May 1, 2018, we retrospectively evaluated the rate of diagnosis of brain death, hospitalization diagnoses of patients, duration of diagnosis of brain death, the rate of donor transplantation of the patients diagnosed with brain death, the time between somatic death after the diagnosis of brain death, the ratio of medical branches involved in the diagnosis of brain death, auxiliary diagnostic tests and imaging methods used, the biochemical laboratory values of the patients on the day of hospitalization and brain death diagnosis.