Oklüzal splint tasarımında farklı dijital programların hassasiyetlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of different digital programs used for occlusal splint design
Yazar: SERRA OKUTAN
Danışman: PROF. DR. BİLGE GÖKÇEN RÖHLİG
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Dijital diş hekimliği ve dijital iş akışı, son yıllarda özellikle yazılım programlarındaki teknolojik gelişmelere bağlı olarak ilerleme kaydetmiştir. Buradan hareketle bu doktora tezinin amacı dijital oklüzal splint tasarım programlarının oklüzal splintlerden beklentileri karşılamadaki etkinliğini değerlendirmektir.
Bu prospektif, çift kör klinik çalışmaya 16 sağlıklı birey (14 kadın, 2 erkek, yaşları 28±5) dahil edilmiştir. İki farklı tasarım programı (Splint Module; Exocad, DentalCAD 3.0 Galway, SplintStudio; 3-Shape, Dental System 2021) ile tasarlanan oklüzal splintler, tamamen geleneksel yöntemlerle tasarlanan ve hekim tarafından hasta başında adapte edilen oklüzal splintlerle karşılaştırılmıştır. Çalışma gruplarında splint üretimi için tamamen dijital iş akışı seçildi; ağız içi taramalar elde edildi (Trios 3, 3-Shape) ve splintler, biyouyumlu splint reçine malzemesi kullanılarak 3D Yazıcı (Solflex 350,W2P Engineering GmbH) ile üretildi. Mandibular hareket yolları Zebris JMA Sistemi (Zebris Medical GmbH) ile kaydedildi. Oklüzal splint kalınlığı, anterior ve kanin rampaları, oklüzal temas noktaları, süre, splintlerin genel uyumu ve subjektif değerlendirmelerin VAS skorları değerlendirildi. Bu çalışmada elde edilen veriler IBM SPSS 28 (MAC OS) programı ile analiz edilmiştir. Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metodlar (Ortalama, Standart Sapma, Medyan, Frekans, Oran, Minimum, Maksimum) kullanılmıştır.
Oklüzal splintlerin anterior ve vestibül kalınlıkları karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı fark görülmüştür (p<.001). Sonuçlar; klinisyenin hasta başında geçirdiği sürenin, kontrol grubunda (28,31 ± 8) dijital gruplara (8.06 8 ve 9.874) göre daha fazla olduğunu göstermektedir. Ancak üretim sürecinde herhangi bir fark hesaplanmadı. One-way ANOVA testi, VAS skorları (p<.001) ve oklüzal temas sayısı (p<.001) açısından gruplar arasında anlamlı sonuçlar ortaya kondu. Mandibular hareketler ve splintlerin uyumunda herhangi bir farklılık görülmedi.
Anahtar Kelimeler :  CAD-CAM, Oklüzal Splintler, TMD, Dijital Diş Hekimliği, TME

Abstract:
Digital dentistry and workflow have advanced in recent years due to technological progress, especially in software programs. From this point of view, the aim of this study is to evaluate the efficiency of digital occlusal splint design programs in fulling of splint requirements.  
16 healthy individuals (14 women, 2 men age 28±5 years) were participated in this prospective, double blind clinical study. Two different design programs (Splint Module; Exocad, DentalCAD 3.0Galway, SplintStudio; 3-Shape, DentalSystem2021) were compared with conventional full arch stabilization splints fabricated with a traditional vacuum pressing machine and adapted by the physician at chairside . For the fabrication of splints in study groups, fully digital workflow was chosen; intraoral scans were obtained (Trios 3, 3-Shape) and the splints were produced with a 3D Printer (Solflex 350, W2P Engineering GmbH) using biocompatible splint resin material. The mandibular trajectories were recorded with the Zebris JMA System (Zebris Medical GmbH). Occlusal splint thickness, anterior and canine ramps, occlusal contact points, time, overall fitting of the splints as well as VAS scorings of subjective evaluations were evaluated.                                          
 There was a significant difference between the groups in anterior and vestibular thicknesses of the occlusal splints (p<.001). The results demonstrated that the clinician spent more chair time  in control group (28.31 8) than in digital groups (8.06 8 and 9.874). However, no difference was calculated in fabrication time. One-way ANOVA test demonstrated significant results among the groups in terms of VAS scorings (p<.001) and number of contacts (p<.001). Mandibular movements and fit of the splints did not demonstrate any difference. 
Key Words: CAD-CAM, Occlusal Splint, TMD, Digital Dentistry, TMJ