1960 sonrası çağdaş resim sanatında biçim içerik ve malzeme ilişkisi
The relationship between form, content and material in contemporary painting art after 1960
Yazar: AYŞE GÜNGÖR Dİ SAVİNO
Danışman: PROF. DR. LÜTFÜ KAPLANOĞLU
Yıldız Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat ve Tasarım Ana Bilim Dalı / Sanat ve Tasarım Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2022
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
Postmodern dönem, İkinci Dünya Savaşından (1939-1945) sonra ortaya çıkan sanatsal
hareketler ve eğilimler kümesidir. Bu durum pek çok sanat akımının doğuşunu ve
yayılışını karakterize ederken, sanat dünyasındaki önemli değişiklikleri beraberinde
getirir. Özellikle 1960 sonrası eserlerin içeriği, biçimi, niteliği, malzemesi ve dokusu
değişir. Sanatsal coğrafya, tüm dünyayı kapsayacak şekilde genişler. Böylece bugün
sanatın dili artık dünyanın dili haline gelir. Çağdaş sanatçılar da küreselleşen dünyanın
kültürel koordinatlarını, çelişkilerini, farklı kültürler arasındaki karşılaşmalarını,
sosyal ve cinsiyet farklılıklarını, yeni teknolojilerin etkisini, biyopolitik alanları,
ekonomik kalkınma modellerini, kentsel organizasyonları ve ekolojik sorunları
sanatsal pratiklerinde içerik olarak dile getirir. Biçimleri oluştururken de bu konuları
ve duygularını en iyi yansıtabileceği malzemeyi seçer. Bu sanatsal panoramadan
çıkarılabilecek yargılar tartışmalı olabilir, ancak bu disiplinleri ilginç yapan şey budur.
Çünkü çalışmalar birden fazla perspektifi, farklı yorumları ve alternatif çalışma
yöntemlerini bir arada kullanır. Bu nedenle anlatı daha zengin ve dolayısıyla tartışmalı
hale gelir. Bu şekilde, olası yaklaşımların zenginliği, izleyicinin kendi bakış açısını
benimsemesini ve belirlemesini de gerekli kılar.
Bu çalışmanın amacı; çağdaş resimde içerik, biçim ve malzeme anlayışı açıklanarak
Ayşe Güngör Di Savino'nun çalışmalarının da bu anlayış üzerinden değerlendirilmesi
ve diğer çağdaş sanatçılar ile benzerliklerinin ya da farklılıklarının ortaya
konulmasıdır. Güngör Di Savino çalışmalarında, Physis (Doğa) incelenirken simge ve
semboller aracılığı ile insan, sabit bir bileşen olarak konumlandırılır. Araştırmasında,
gerçeklikten parçalar sunarak doğayı ve geçmişini yeniden sahiplenme sürecine
yaklaşma yolu olan bir geçiş önerir. Onun çalışmalarındaki metodolojik yaklaşım,
öznel, teknik ve morfolojik unsurların birleştirilmesidir. Bu sentez, çeşitli kavramsal
seçimlerin somutlaştırılarak uygulanmasının yanı sıra farklı formattaki tekniklerin
uygulanmasını içerir. Çalışmalarındaki kavramlar doğanın yaşamla ilişkisini sorgular.
Bunu da gerçek yaşamdan alınan materyalleri paradoksal olarak biçim ile bir araya
getirerek gerçekleştirir. Böylece çalışmalar hayatı taklit eden kurgu olmaktan çıkarak,
hayatın gerçek tarafını gösteren çalışmalara dönüşür.

Abstract:
The postmodern period is the set of artistic movements and trends that emerged after
the Second World War (1939-1945). While this situation characterizes the birth and
spread of many art movements, it brings with it important changes in the art world.
Especially after 1960, the content, form, quality, material and texture of the works
change. Artistic geography expands to include the entire world. Thus, the language of
art today becomes the language of the world. Contemporary artists express the cultural
coordinates of the globalizing world, contradictions, encounters between different
cultures, social and gender differences, the impact of new technologies, biopolitical
areas, economic development models, urban organizations and ecological problems in
their artistic practices. While creating the forms, she chooses the material that best
reflects these subjects and feelings. The judgments that can be drawn from this artistic
panorama may be controversial, but that is what makes these disciplines interesting.
Because studies use more than one perspective, different interpretations and alternative
working methods. Because of this, the narrative becomes richer and therefore more
controversial. In this way, the richness of possible approaches also necessitates the
audience to adopt and determine their own point of view.
The aim of this study is to explain the content, form and material understanding in
contemporary painting, to evaluate Ayşe Güngör Di Savino's works through this
understanding and to reveal their similarities or differences with other contemporary
artists. While examining Physis (Nature) in Güngör Di Savino's works, human is
positioned as a fixed component through image and symbols. In her research, proposes
a transition, a way of approaching the process of reappropriating nature and its past,
by presenting fragments of reality. The methodological approach in her work is a
combination of subjective, technical and morphological elements. This synthesis
includes the application of various conceptual choices as well as the application of
techniques in different formats. The concepts in her work question the relationship of
nature with life. She achieves this by paradoxically combining materials taken from
real life and joined on the surface with form. Thus, the works cease to be fiction that
imitates life and turn into works that show the real side of life.