Tasavvuf düşüncesinde bir nefis terbiye metodu olarak halvet
The science of sufism aims at educating the soul, keeping it under control and gaining good ethic by adhering to the basic rules of Islam
Yazar: ESRA NUMANOĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET ŞİRİN AYİŞ
Bingöl Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Tasavvuf Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Din = Religion
Dizin: Halvet = Seclusion ; Nefs = Soul ; Tasavvuf = Mystic ; İslamiyet = Islam

Özet:
Tasavvuf ilmi, Ġslâm‟ın temel kurallarına bağlı kalarak nefsi eğitme, kontrol altında tutma ve güzel ahlâkı kazandırma amacını taĢır ve bu amaca ulaĢmak için bazı yöntemler kullanır. Bu yöntemlerden biri de halvet eğitimidir.
ÇalıĢmamızda halvet kavramı tasavvufî düĢünce çerçevesinde ve bir nefis terbiye metodu olarak ele alınmıĢtır. Halvetin esasında salt bir yalnızlık olmadığı aksine sürekli nefsi ile baĢ baĢa kalan bir kimsenin kalbî ve rûhî hayatında meydana gelen mânevî hastalıkların tedavisi için mürĢid bir hekimin nezaretinde belli bir zaman dilimi içerisinde hususi bir mekânda Allah ile baĢbaĢa kalıp amel iĢlemek sûretiyle tedavi görmesi olarak anlaĢılması gerektiği belirtilmiĢtir.
Halvetin az yemek, az uyumak, az konuĢmak, sürekli abdestli olmak, Allah‟ı zikretmekle meĢgul olmak ve tefekkür etmek gibi diğer nefis terbiye metotlarını da içerisinde barındıran tasavvufî eğitim sürecinin önemli bir parçası olduğu belirtilmiĢtir. Bu eğitim sürecine giren kiĢinin zamanını tamamen Allah‟a ibadetle güzelleĢtirip hem kendini tanıması hem de hayatı anlamlandırabilmesi noktasında halvetin önemli bir aĢama olduğu üzerinde durulmuĢtur.
Usûl ve esaslarına uyarak ve ihlasla yapılan halvetin kiĢinin huzurlu ve mutlu olmasına katkı sağlayacağı belirtilmiĢtir. Ancak bu niyet ve irade ile halvete girildiğinde istenen neticenin hâsıl olacağı ortaya konmaya çalıĢılmıĢtır. Ayrıca Anadolu‟da günümüze kadar gelen bazı halvethâneler kısa bir Ģekilde tanıtılmıĢ, Ahmet Yesevî, Gazzâlî, Ömer Halvetî, Yahya ġirvânî, Yûnus Emre gibi meĢhur sûfîlerin hayatlarından halvet örnekleri ve bunların mânevî etkileri irdelenmiĢtir.

Abstract:
The science of Sufism aims at educating the soul, keeping it under control and gaining good ethic by adhering to the basic rules of Islam. It uses some methods to achieve this goal. One of these methods is seclusion training.
In our study, the concept of seclusion has been handled within the framework of mystical thought and as a method of self-cultivation. It is stated that the essence of seclusion is not just loneliness, on the contrary, it should be understood as the treatment of spiritual diseases that occur in the heart and spiritual life of a person who is constantly alone with his soul, and to be treated by staying alone with Allah in a special place within a certain period of time under the supervision of a guide physician.
It has been stated that seclusion is an important part of the Sufi education process, which also includes other methods of self-cultivation, such as eating less, sleeping less, talking less, having ablution all the time, being busy remembering Allah and contemplating. It has been emphasized that seclusion is an important stage for the person who enters this education process to beautify his time completely by worshiping Allah and to both know himself and make sense of life.
It is stated that the seclusion performed by following the methods and principles and with sincerity will contribute to the peace and happiness of the person. However, it has been tried to reveal that the desired result will be achieved when the seclusion is entered with this intention and will. In addition, some seclusion-houses that have survived to the present day in Anatolia were briefly introduced, and examples of seclusion from the lives of famous sufis such as Ahmed Yesevî, Gazzâlî, Ömer Halveti, Yahya ġirvani, YûnusEmre and their spiritual effects were examined.