Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçu
Disclosure of information and/or documents that are commercial secrets, banking secrets and/or customer secrets
Yazar: SELİN KURT
Danışman: DOÇ. DR. VESİLE SONAY EVİK
Galatasaray Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Bankacılık sırrı = Banking secret ; Hukuksal korunma = Legal protection ; Müşteri sırrı = Clients secret ; Müşteriler = Customers ; Suç = Crime ; Sır saklama = Secrecy ; Ticaret hukuku = Commercial law ; Ticari sır = Trade secret ; Yargısal korunma = Judical protection ; Özel hayatın gizliliğinin korunması = Right of privacy and its protection

Özet:
Çalışmanın konusunu "Ticari Sır, Bankacılık Sırrı veya Müşteri Sırrı Niteliğindeki Bilgi veya Belgelerin Açıklanması" suç tipinin incelenmesi oluşturmaktadır. 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ikinci kitabının üçüncü kısmı olan "Topluma Karşı Suçlar"ın dokuzuncu bölümünde "Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar" düzenlenmekte olup bu suç tipi bu bölüm altında 239. maddede dört fıkra halinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci ve ikinci fıkrasında ticari sır, bankacılık sırrı, müşteri sırrı, fenni, keşif ve buluşları ile sınai uygulamaya ilişkin bilgilerin sıfat veya görev, meslek veya sanat gereği vakıf olunarak veyahut bu sırların hukuka aykırı yolla elde edilerek yetkisiz kişilere verilmesi veya ifşa edilmesi şeklindeki suç tipleri düzenlenmiştir. Maddenin üçüncü fıkrasında suçun nitelikli haline yer verilmiş olup dördüncü fıkrada ilk üç fıkrada düzenlenen suç tiplerinden tamamen bağımsız olarak, bu sırların cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle açıklamaya mecbur bırakılması suçu yine ilk üç fıkradan daha ağır bir ceza yaptırımı öngörülerek düzenlenmiştir. 
Günümüzde gelişen teknolojiyle birlikte gerçek veya tüzel kişilerin sır olarak saklamak istedikleri gizli bilgilerinin yetkisiz kişilerin eline geçerek bu kişilerin bireysel veya ekonomik menfaatlerinin zarar görmesinin engellenmesinin zorluğu karşısında sırrın korunması konusu giderek önem kazanmaktadır. Zira dijitalleşen dünya ile gerek bireysel gerek ekonomik hayata dair tüm veri, bilgi ve belgeler dijital ortamlarda saklanmakta, bu suretle haksız ele geçirmelere yönelik riskler artmaktadır. Ekonomik hayatın temel aktörleri olan ticari şirketler ile bankaların sır niteliğindeki bilgi ve belgelerinin yetkisiz kişilerin eline geçmesiyle ihlal edilecek bireysel nitelikteki hakların yanı sıra ekonomik hayat ile ticaret hayatının da önemli ölçüde sekteye uğrayacağı açıktır. Bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 239. maddesinde düzenlenen suç tipinin son derece önem arz ettiği kanaatindeyiz. Bu çalışmada ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçu irdelenerek kanuni düzenlemenin isabetli ve eksik görülen yönleri ortaya konmuştur. Ancak TCK m. 239'da düzenlenen suç tipi incelemesinden önce çalışmanın birinci bölümünde bu suç tipinin  ne tür kavramların değişip gelişmesiyle günümüzdeki halini aldığı ve bu tür bir düzenlemenin ne tür ihtiyaçlardan doğduğu ile hukuki temelleri açıklanmıştır. 
Çalışmanın birinci bölümünde ilk olarak sır kavramının tanımı ile bir bilginin sır niteliğinde kabul edilebilmesi için bulunması zorunlu olan unsurlar başlıklar halinde açıklanmıştır. Sır kavramına ilişkin gerek etimolojik gerekse hukuki tanımları ile unsurlarına yönelik açıklamalara yer verildikten sonra hukuk literatüründe sır kavramı içerisinde değerlendirilen başlıca sır türlerinin tanımları yapılmıştır. Bu kapsamda şüphesiz ki öncelikle çalışmanın konusunu oluşturan suç tipinde yer alan ticari sır, bankacılık sırrı, müşteri sırrına yönelik gerek doktrinde gerekse varsa çeşitli hukuki metinlerde yer alan tanım ve örneklere yer verilerek kavramların çerçeveleri çizilmeye çalışılmıştır. Bunun akabinde yine hukuk düzeninde sır kavramı içerisinde değerlendirilen başlıca sır türleri olan devlet sırrı, meslek sırrı, iş sırrı, üretim sırrı gibi kavramlara değinilmiştir. 
Sır kavramı ile başlıca sır türleri açıklandıktan sonra sırrın korunmasının hangi tarihsel süreçlerden geçtiği ve bu korumanın hangi hukuki temellere dayandığı araştırılmıştır. Sırrın korunmasının tarihsel temelleri başlığı altında sır korumasının tarihin hangi dönemlerine dayandığına bakılmış ve ilk kanunlaşma hareketleri olan Hamurabi Kanunlarına kadar gittiği görülerek oldukça eski bir tarihe dayandığı tespit edilmiştir. İlkçağlarda ise genel olarak meslek sırrının korunması gerektiğine yönelik yaklaşımlar olduğu görülmüş ve Roma Hukukunda da benzer ilkelerin hakim olduğu değerlendirilmiştir. Daha sonra Kıta Avrupası Hukuku başlığı altında sırrın korunmasına ilişkin ilk yazılı hukuk düzenlemeleri araştırılmış ve Fransa, Belçika, İtalya, İsviçre gibi ülkelerin ceza kanunlarında genel olarak meslek sırrının ifşası suçunun düzenlendiği görülmüştür. Common Law ilkesinin hakim olduğu Anglo-sakson ülkelerde ise özellikle ticari sır konusunun çeşitli yargı kararlarına konu edildiği görülmüş bu emsal nitelikteki kararlara örnekler verilmiştir. Bunun akabinde Türk Hukukunda sırrın korunmasının tarihsel süreci araştırılmış ve meslek sırrının açıklanmasının suç olarak ilk düzenlenmesinin 1274 tarihli Ceza Kanunname-i Hümayun olduğu görülmüştür. Bankacılık sırrının korunmasına yönelik düzenlemelerin de cumhuriyet döneminin bankacılık ile ilgili ilk kanunlarında da yer aldığı tespit edilmiştir. Sırrın korunmasının tarihsel temelleri irdelendikten sonra bu korumanın hukuken hangi temellere dayandığı konusu araştırılmış ve farklı sır türlerine göre değişiklik göstermekle birlikte konuya ilişkin doktrinde birçok görüş olduğu, bu görüşlerin kişilik hakkı, mülkiyet hakkı, sözleşme ve haksız fiil (haksız rekabet) teorisi gibi başlıklar altında incelenebileceği değerlendirilmiştir. Bu başlıklar altında özellikle çalışmanın konusunu oluşturan ticari sır, bankacılık sırrı, müşteri sırrı kavramlarının bu teorilerle ilişkileri incelenmiş ve tüm sır türlerini kapsayacak tek bir teorinin isabetli olamayacağı, her bir sır türünün nitelikleri itibariyle birden çok hukuki temele dayandığı değerlendirilmiştir. Müşteri sırrı olarak ifade edilen ve fakat hemen her ülke hukuk ve doktrininde ticari sır ve bankacılık sırrı kapsamında değerlendirilen, müstakil bir sır türü olarak kabul edildiğine rastlamadığımız sır türünün bu teorilerden kişilik hakkı teorisi ile yakından ilintili olduğu, zira müşterilerin genel itibariyle ticari şirket ve bankalarla ilişki kuran gerçek kişilerden oluştuğu gerçeği karşısında bu kişilere ait sırların korunmasının en temelde kişilik hakkının korunmasına dayanacağı düşünülmüştür. Mülkiyet hakkı teorisi çoğunlukla ticari sırların korunmasına yönelik bir görüş olmakla birlikte oldukça eleştirilen bir teoridir. Ticari sırların fikri ve sınai mülkiyet alanı dışında kalan bilgi ve belgeleri ifade etmesi itibariyle kanaatimizce de mülkiyet hakkı teorisi bu korumanın hukuki temelini açıklamak için isabetli bir görüş değildir. Sözleşme görüşü de bir yönüyle ticari sır, bankacılık sırrı, müşteri sırrının korunmasının temelini karşılaşmaktaysa da yeterli değildir. Zira sözleşme hukukunun niteliği düşünüldüğünde yalnızca sözleşmenin tarafları açısından bağlayıcı olup bu teorinin tümden kabul edilmesi durumunda söz konusu sırların üçüncü kişilere karşı koruma sağlayamayacağı açıktır. Nihayet haksız rekabet teorisi ise bu sır türleri için en isabetli görüş olmakla birlikte hukukumuzda da kabul edilen hukuki temelin haksız rekabet teorisi olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Zira ticari sırların açıklanması suçu ile son derece benzerlik gösteren bir suç tipi TTK'da haksız rekabet halleri arasında sayılmakta olup gerek bu suç tipinin haksız rekabet olarak değerlendirilmesi gerekse ticari sır, bankacılık sırrı, müşteri sırrının açıklanması suçuyla korunan hukuki yararlardan birinin ticaret hayatında haksız rekabetin önlenmesi olduğu göz önünde bulundurulduğunda özellikle ticari sırların korunması açısından hukuken en isabetli teorinin haksız fiil (haksız rekabet) görüşü olduğu kanaatine varılmıştır. 
Sır kavramı, başlıca sır türleri, sırrın korunmasının tarihsel ve hukuki temelleri incelendikten sonra birinci bölümün son başlığı altında ülkeler bazında ve ulusalüstü hukukta sırrın korunmasına yönelik ne tür düzenlemeler olduğu araştırılmıştır. Bu kapsamda ulusal düzenlemeler başlığıyla bazı ülkelerdeki konuya ilişkin hem özel hukuk hem de ceza hukuku düzenlemeleri araştırılarak Almanya, İsviçre, Fransa, İtalya, İngiltere, Amerika Birleşik Devletleri gibi ülkelerde yürürlükteki hukuk sistemlerinde sırların korunmasına, özellikle ticari sır, bankacılık sırrı, müşteri sırrının korunmasına yönelik ne tür düzenlemeler olduğu izah edilmiştir. Bunun akabinde Türkiye'de genel olarak sır kavramının korunmasına yönelik kanuni düzenlemeler araştırılmış ve bu kapsamda sır korumasının en temelde Anayasada yer alan bazı hükümlere dayandığı tespit edilerek bu hükümlerle sır türleri arasında bağlantılar kurulmuştur. Bunun ardından çeşitli kanunlardaki sırların korunmasına yönelik hükümler tespit edilerek bu kanunlar ile sırrın korunmasına yönelik maddeler ayrı başlıklar altında açıklanarak yürürlükteki mevzuatımızda sırrın korunmasına yönelik ne gibi tedbirler alındığına işaret edilmiştir. Birinci bölümün son başlığı olarak ise ulusalüstü hukukta sırrın korunmasına ilişkin ne tür düzenlemeler olduğu araştırılmış ve yine çalışmanın konusunu oluşturan sır türlerine yoğunlaşılmak suretiyle birebir bu sır türleriyle ilgili veyahut bu sırların korunmasının temelini oluşturabilecek, bu sırlarla ilintili çeşitli ulusalüstü kaynaklara yer verilmiştir. 
Çalışmamızın ikinci bölümünde ise öncelikle 765 sayılı TCK'da bu tezin konusunu oluşturan suç tipi araştırılmış fakat 5237 sayılı TCK'nın 239. maddesinde yer alan suç tipinin birebir karşılığının mülga TCK'da bulunmadığı görülmüştür. 765 sayılı TCK'da sırrın korunmasının tarihsel temelleri başlığı altında incelediğimiz Kıta Avrupası Hukukunda olduğu gibi meslek sırrının açıklanmasını 198. maddede suç olarak düzenlemiştir. Yine 5237 sayılı TCK m. 239'da yer alan suç tipiyle benzerlik kurulabilecek bir düzenleme mülga TCK m. 364'te yer almakta olduğu görülmüş olup bu maddede sıfat veya göre, meslek veya sanat gereği elde edilen fenni keşif ve buluşlar ile sınai uygulamaya ilişkin sırların ifşası suç olarak düzenlenmektedir. TCK m. 239'un ikinci fıkrasında birinci fıkrada tanımlanan suç tipinin fenni keşif ve buluşları ile sınai uygulamaya ilişkin bilgiler hakkında da uygulanacağı düzenlemesi yer almakta olup bu yönüyle bu suç tipinin 765 sayılı TCK m. 364'teki karşılığı olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın konusunu oluşturan ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçunun 765 sayılı TCK'da karşılığı olabilecek suç tipleri açıklandıktan sonra nihayet 5237 sayılı TCK'nın 239. maddesinde yer alan suç tipine ilişkin açıklamalara yer verilmiştir. 
5237 sayılı TCK'nın 239. maddesinde düzenlenen suç tipine ilişkin açıklamalarda ilk olarak suç tipinin kanunda düzenlendiği bölüm olan "Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar" başlığından hareketle doktrinde ekonomik suç adı verilen suç tiplerinin tarihsel sürecine ve bu kavrama ilişkin genel açıklamalara yer verilmiştir. Daha sonra ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçuyla korunan hukuki yarar ayrı bir başlık altında incelenmiş, bunun akabinde suçun unsurlarına geçilmiştir. 5237 sayılı TCK'nın 239. maddesinde yer alan suçun unsurları kanuni unsur, suçun maddi unsurları, manevi unsur, hukuka aykırılık unsuru üst başlıklarıyla açıklanarak her bir unsur altında özellik gösteren hususlar alt başlıklara bölünerek detaylı bir şekilde izah edilmiştir. Bu kapsamda kanuni unsur başlığı altında suç tipinin kanundaki yasal tanımı ile gerekçesine yer verilmiş, suçun maddi unsurları başlığı altında suçun maddi konusu, fail, mağdur, hareket, netice incelenmiştir. Hukuka aykırılık unsuru başlığı altında ise hukuka uygunluk sebeplerinden TCK m. 239'da yer alan suç tipi açısından özellik arz eden kanunun hükmü, hakkın kullanılması ve ilgilinin rızası ayrı başlıklar altında açıklanmıştır. Suçun unsurlarının ortaya konmasının ardından suça etki eden haller başlığı altında suçun üçüncü fıkrasında yer alan nitelikli hal açıklanmış ve özellikle bu fıkraya doktrinde çokça eleştiri olması sebebiyle bu eleştirilerin isabetli ve isabetsiz görülen yanlarına değinilmiştir. Bunun ardından ise suçun özel görünüş biçimleri teşebbüs, iştirak ve içtima başlıkları altında açıklanmıştır. 5237 sayılı TCK'nın 239. Maddesinde yer alan suç tipi incelemesinde son olarak ise suçun yaptırımı, usul hükümleri ve zamanaşımı sürelerine ilişkin açıklamalarımıza yer verilerek bölüm tamamlanmıştır. Çalışmamızın ikinci bölümünün üçüncü ve son başlığı altında ise bu tezin konusunu oluşturan suç tipiyle benzerlik gösteren başkaca suç tipleri ayrı başlıklar altında incelenerek benzer ve ayrılan yönleri ortaya konmuştur.

Abstract:
An examination of the Criminal Law on the "Disclosure of Information and/or Documents that are Commercial Secrets, Banking Secrets and/or Customer Secrets." constitutes the subject of this work. This crime is defined in the Article 239 of the Turkish Criminal Code Numbered 5237 – enacted in 01.06.2005 – under Section 3, "Crimes against the Community" and subsection 9; under four paragraphs "Crimes related to Economy, Industry, and Commerce". Paragraphs 1 and 2 of the Article define the crime as the "disclosure of the information and documents which constitute Commercial, Banking, Customer secrets and information regarding Scientific and Industrial Discoveries and Inventions and the applications thereof, which are acquired either legally as per the perpetrator's duties, professions or titles, or acquired illegally in any way possible from unauthorized persons. While the Third paragraph defines the aggravating circumstances related to the crime, the Fourth paragraph defines the Crime as "Forcing an individual to disclose such secrets via threats or violence", and attributing to this crime a punishment that is more severe than those that are defined in the first three paragraphs. 
 	With the development of technology nowadays, the subject that is the protection of secrets that belong to the Legal and Real persons against unauthorized persons who would harm their personal and economic interests gains considerable importance each day, owing to the difficulty of prevention of such cases. Owing to the digitalization of the World, all manner of personal and economic data, information and documents are being kept in online systems, further increasing the risk of the illegal acquisition thereof. Alongside the compromise of personal lives, it is inevitable that the commercial and economic life and activity would be considerably hindered by the acquisition of information and documents that constitute secrets belonging to Banks and Corporations – Primary actors of commercial activity- by unauthorized persons. For this reason, we believe that the crimes defined in Article 239 of the Turkish Criminal Code (TCK) No: 5237 is of great importance. In this work, the crime of "Disclosure of Information and/or Documents that are Commercial Secrets, Banking Secrets and/or Customer Secrets." is examined, and sections of the legislation that were either deemed accurate or deficient by the author are addressed. However, prior to the examination of the crime defined in Article 239 of the TCK, underlying legal principles of the legislation, development of the related concepts and the needs that lead to its inaction are examined in the first section of this work.
 	In the first section of the work, the definition of the concept of "Secret" and the conditions under which information may be regarded as secret are explained in the form of subsections. Following the legal and etymological definitions of the concept of the word "secret", definitions for types of information which are considered secrets in the legal terminology. In this context, it has been attempted to first draw a frame for the concepts of "Commercial Secret", "Banking Secret" and "Customer Secret", which are present in the definition of the crime that is the subject of this work, by  providing definitions and examples present in other doctrinal works and other legal texts. Following this, concepts of State Secrets, Professional Secrets, Work Secrets, Industrial Secrets, etc. –which are considered secrets by the Legal system- are touched upon. 
	 After the explanation of the concept of secrets and primary types of secrets, the historical processes which has led to the protection of secrets and the legal basis for such protection is examined. Under the subject of The Historical Basis of the Protection of Secrets, the first examples of such protections were investigated. It was discovered that such legal provisions were present as early as the Hammurabi's Code. However, in the first ages, it has been seen that the approaches toward the protection of professional secrets were adopted, and similar principles were discovered in the Roman Law. Later, first examples of legal provisions for the protection of secrets were looked for under the subject of Continental European Law, leading to the discovery of such provisions within the criminal codes of countries such as France, Belgium, Italy and Switzerland forbidding the disclosure of Professional secrets. In Anglo-Saxon countries, in which the Common Law is present, it has been seen that court decisions regarding the protection of Commercial Secrets were present. Such decisions were also provided as examples. Upon investigating the historical process of the protection of secrets, it has been found that first legal punishment attributed to the disclosure of secrets was found in the provisions of the Imperial Criminal Code, dated 1858 (Hijri: 1274). Protection for Banking Secrets was also seen in the first legislation related to the regulation of Banking of the Republic. After the examination of the Historical foundation of the protection of secrets, the legal foundations thereof were investigated, and it was seen that many points of view were present in the doctrine, basing the protection of different types of secrets on theories such as Personal rights, Property rights, Contracts, and Tort (Unfair Competition). In this context, connections between the Commercial, Banking and Customer secrets and such theories were investigated. It is thus concluded that attribution of the entire concept of the protection of secrets of all types to the one single theory would be inaccurate, since many different types of secrets are based on multiple legal foundations. The type of secret defined as a "Customer Secret", which is defined under the umbrella of Commercial and Banking secrets in the doctrines of many countries, and is thus not considered to be its own unique type of secret, is deemed to be closely related to the Theory of Personal Rights, since most customers of the relevant companies and banks are indeed real persons, and protection of the secrets thereof are indeed protecting personal rights. The Theory of Property Rights, although mostly related to the protection of Commercial Secrets, is under much criticism. Since the Commercial Secret refers to the information and documents that are outside the field of Intellectual and Industrial Property Rights, it is our opinion that the Property Rights theory is indeed inaccurate for the explanation of the Protection of commercial secrets. The Contract Theory is lacking, although with one of its sides explains the protection of Commercial, Banking and Customer secrets. Owing to the mutualistic nature of Contract Law, it is evident that the acceptance of this theory in its entirety would not allow the protection of the secrets belonging to those who are not parties to any such agreement. Lastly, the Theory of Unfair Competition, considered the most accurate of theories related to the protection of secrets – Commercial Secrets in particular- is also the legal basis that is accepted by our Legal System. 

	After the investigation of the concept of Secrets, the Primary types of Secrets, the Legal and the historical basis of the protection of secrets, the provisions present in the Supra-national law that aim to protect secrets are examined. The author then examines, under the subject of national legislation, both civil and criminal legislation that serve to protect the Commercial, Banking and customer secrets in the legal systems of countries such as Germany, Switzerland, France, United Kingdom and the United States of America. Following this, legislation towards the protection of secrets was researched, and it has been concluded that the protection of secrets is indeed dependent on certain provisions of the Constitution. Parallels are drawn between these provisions and different types of secrets. Later on, provisions that serve to protect secrets were identified within various Codes, these provisions and their respective codes were investigated under separate topics, and legal precautions for the protection of secrets that are present in our current effective legislation were outlined and explained. Under the last topic of the first section of this work, supranational provisions and legislation around the protection of secrets were researched Again focusing on the types of secret which are the subject of this work, various supranational sources are cited that either directly or indirectly relate to these types of secrets, and form the basis of their protection.

	In the second section of this work, the crime type that is the subject of it was looked for in the Turkish Criminal Code (TCK) No: 765. However, the crime type present on Article 239 of the TCK No: 5237 was not present in the former TCK. In the TCK No: 765, the disclosure of the professional secrets was specified to be a crime under the Article 198, similar to the Continental European Legal Systems, which were previously examined for the legal and historical bases of the protection of secrets. Once again in the former TCK, the crime type defined in Article 364, "Disclosure of Information acquired as per the profession, Duty, or title and that are related to scientific achievements, inventions or Industrial processes" is found to be similar to the crime type present in the Article 239 of the TCK No: 5237. Paragraph 2 of the Article 239 of the TCK No: 5237 states that the provisions of the previous paragraph apply to the disclosure of Information related to the Scientific discoveries and inventions, thus showing that the Article 239 is indeed the counterpart of the crime type present in Article 364 of the TCK No: 765. After explaining the crime types present in the TCK No:765 that may be the counterpart of the Crime " Disclosure of Information and / or Documents that are Commercial Secrets, Banking Secrets and/or Customer Secrets that are Commercial Secrets, Banking Secrets and / or Customer Secrets", final explanations regarding the Crime Type present on Article 239 are provided.

	The explanations regarding the crime type present in Article 239 of the TCK, start with the section "Crimes related to Economy, Trade, and Industry", within which Article 239 is found. The crime types categorized as Economic Crimes in the doctrine are examined and their respective legal and historical bases are explained. Under a separate topic, the legal benefits that are being protected by the crime type "Disclosure of Information and/or Documents that are Commercial Secrets, Banking Secrets and/or Customer Secrets that are Commercial Secrets, Banking Secrets and/or Customer Secrets" are investigated, followed by an explanation of the elements of this crime. The elements of the crime type present in Article 239 of the TCK No: 5237, the Moral Element, Material Element, Legal Element and the Element of Illegality are all investigated under their respective subtopics and explained in detail. To this end, the legal definition and reasoning of the crime type is explained under the Legal Element, whereas the material subjects (perpetrator, victim, action and result) are explained under the Material Elements. Under the topic, Element of Illegality, legally defined circumstances of lawfulness that may be significant as per the Crime type, defined in Article 239, -such as the Lawful Order, exercise of a Right and the Consent of the interested party- are explained under separate topics. After the explanation of elements of the Crime, aggravating and mitigating circumstances defined in the paragraph 3 of Article 239 are explained. Since this paragraph has garnered considerable criticism from the doctrine, the points of these criticisms that were deemed both accurate and inaccurate by the author were touched upon. Following this, special forms of the Crime, namely the Attempt, Participation and Aggregation, are explained under their own sub-topics. At the finalization of the examination of the Crime type defined in Article 239 of the TCK No: 5237, the punishment of the crime, significant procedural provisions and limitations are explained. Under the third and last topic of Section 2 of this work, is the comparative examination Crime types, which in some ways are similar to the crime type that is the subject of this work.