Asperger Sendromunda psikiyatrik eş tanılar
Comorbidity in Asperger Syndrome
Yazar: CANAN TANIDIR
Danışman: PROF. DR. NAHİT MOTAVALLI MUKADDES
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Giriş ve Amaç: Asperger Sendromuna (AS) sıklıkla başka bir psikiyatrik bozukluğun eşlik ettiği bilinmektedir. Ancak bu konuyu sistematik biçimde inceleyen çok az çalışma vardır. Bu çalışma bir çocuk ve ergen psikiyatrisi kliniğinde takip edilen Asperger Sendromu tanılı çocuk ve ergenlerdeki psikiyatrik bozuklukların sıklığını ve dağılımını araştırmayı amaçlamaktadır.Yöntem: Çalışmaya İstanbul Tıp Fakültesi, Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Otizm Birimi'nde takip edilen, DSM-IV Tanı Ölçütlerine göre Asperger Sendromu tanısı almış, herhangi bir zekâ testinden 70 ve üstü almış, 8?17 yaşları arasındaki 30 çocuk ve ergen alınmıştır. Psikiyatrik değerlendirme, Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli (ÇDŞG-ŞY) ile yapılmıştır.Bulgular: Çalışmaya katılan olguların tümü en az bir psikiyatrik tanı almıştır. %90'ı (n=27) en az iki, %50'si (n=15) en az dört psikiyatrik tanı almıştır. Olguların % 76,7'si (n=23) en az bir Anksiyete Bozukluğu, % 76,7'si (n=23) en az bir Yıkıcı Davranım Bozukluğu ölçütlerini karşılamaktaydı. En sık konan Eksen I tanıları ise sırasıyla DEHB (%63,3), ÖF (%43,3), OKB (%40) ve MDB (% 40) olmuştur. Yıkıcı Davranım Bozuklukları sıklığının çocuklarda anlamlı derecede daha yüksek olduğu ve Duygudurum Bozuklukları sıklığının ise ergen grubunda anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür.Sonuç: Bu çalışmada AS tanısı alan çocuk ve ergenlerde yüksek oranda eş psikiyatrik tanı varlığı saptanmıştır. Dolayısıyla AS olan olguların klinik değerlendirmesi diğer psikiyatrik bozuklukların da değerlendirilmesini içermelidir. Ayrıca özellikle DEHB, Anksiyete Bozuklukları ve Duygudurum Bozuklukları olan hastalarda, sosyal-duygusal alan değerlendirilmelidir. AS'de eşlik eden yüksek oranda DEHB, Özgül Fobi, OKB ve MDB olması, altta yatan ortak bir patofizyolojiyi gösteriyor olabilir.

Abstract:
Background and Aim: The presence of comorbid psychiatric disorders in subjects with diagnosis of Asperger Syndrome (AS) is well known. However a few studies assessed the topic systematically. The present study aims to evaluate psychiatric comorbidity rates and patterns in a sample of clinically referred children and adolescents diagnosed with AS.Method: All cases were taken from children and adolescents who consecutively referred to İstanbul Faculty of Medicine, Department of Child and Adolescent Psychiatry, Autism Unit. Participants were 30 children and adolescents aged 8?17 year-old, who met DSM-IV criteria for Asperger Syndrome and had a total IQ over 70 on any intelligence test. Psychiatric comorbidity was assessed using the Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia for School Age Children- Present and Lifetime Version (K-SADS-PL).Results: All of the children participated in this study had at least one comorbid psychiatric disorder. % 90 (n=27) had two or more, % 50 (n=15) had four or more comorbid psychiatric disorders. %76,7 of the participants met the criteria for at least one anxiety disorder and %76,7 of the participants met the criteria for at least one disruptive disorder. The most common Axis I diagnosis were; ADHD (%63,3), Specific Phobia (%43,3), OCD(%40) and MDD(% 40). Disruptive disorders were more common in the children group whereas depressive disorders were more common in the adolescent group.Conclusion: High rate of psychiatric disorders in children and adolescents with AS was found in the present study. Therefore clinical assessment in those children should include assessment of other psychiatric disorders. In addition, assessment of social?emotional area should be taken into account in sufferers of other disorders especially ADHD, Anxiety disorders and mood disorders.The high rate of comorbidity with ADHD, Specific Phobia, OCD and MDD may indicate a common underlying pathophysiology.