Hepatoblastom tedavisinde ve prognozunda radyolojik ve histopatolojik ipuçları
Histopathological and radiological clues in the treatment and prognosis of hepatoblastoma
Yazar: ÜLGEN ÇELTİK
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA ORKAN ERGÜN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Onkoloji = Oncology ; Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery
Dizin: Karaciğer hastalıkları = Liver diseases ; Karaciğer neoplazmları = Liver neoplasms ; Katenin = Catenin ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Sinyal nakli = Signal transduction

Özet:
Amaç: 
Wnt/Beta-katenin sinyal iletim yolu, karaciğer gelişimi ve rejenerasyonunda önemli görevlere sahip bir yolaktır. Bu yolakta meydana gelen anormal bir aktivasyonun hepatoblastom gelişimine neden olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada hakkında sınırlı sayıda çalışma olan, beta-katenin proteininin hücre içi ekspresyon özelliklerine göre hepatoblastom hastalarının prognozunu belirlemedeki yerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 

Gereç-Yöntem:  
Mayıs 2004-Kasım 2018 yılları arasında kliniğimizde hepatoblastom nedeni ile opere edilen olguların demografik özellikleri, PRETEXT evreleri, risk sınıflamaları, radyolojik özellikleri, histopatolojik özellikleri, adjuvan-neoadjuvan kemoterapi (KT) protokolleri, KT yanıtları, nüks ve sağ kalım oranları geriye dönük olarak değerlendirildi. Radyolojik görüntülerine ulaşılan olgular radyolog tarafından vasküler tümör tutulumu açısından tekrar değerlendirildi. Olgular beta-katenin proteininin sitoplazmik ya da nükleer ekspresyonuna göre iki gruba ayrıldı. Bulgular iki grup arasında karşılaştırmalı olarak Fisher-Exact testi ile istatistiksel olarak değerlendirildi. p değeri <0.05 anlamlı olarak kabul edildi.

Bulgular: 
Çalışma süresi içerisinde kliniğimize yönlendirilen toplam 41 hasta mevcuttu. Olgulardan dördü dosya kayıtlarına ulaşılamadığı için çalışma dışı bırakıldı. Kalan 37 (E/K: 22/15) olgunun dördünde beta-katenin ekspresyonu negatif, üçünde beta-katenin özellikleri belirtilmemişti. 2 olgu KT toksisitesi nedeni ile tedavi sırasında kaybedildi. On altı hastada sitoplazmik, 12'sinde ise nükleer beta-katenin pozitifliği saptanan toplam 28 olgu değerlendirmeye dahil edildi. Grupların PRETEXT evreleri, risk grupları, KT yanıtları, cerrahi özellikleri, nüks ve sağkalım oranları aşağıdaki tabloda özetlenmiştir. 
Beta-katenin 	Sitoplazmik (n)	Nükleer (n)	p
Ortanca yaş (ay)	18 ay (+/-)	16 ay (+/-)	
PRETEXT (n:28)			
	1	                  0	                   1	
	2	                  4	                   5
	3	                  7	                   5	
	4	                  5	                   1	
Hepatik Ven Tutulumu (n:26) 			0.016
	V+	               11/14	                 3/12	
	V-	                3/14	                 9/12	
Portal Ven Involvement (n:26) 			0.45
	P+	                   6	                  4	
	P-	                   8	                  8	
Risk sınıflaması (n:28)			>0.05
	Standart	           1	                  4	
	Yüksek	          15	                  8	
Kemoterapi yanıtı (n:27) 			0.0046
	KT yok 	         2/15	         4/12	
	≥%50	         4/15	         8/12	
	<%50	         9/15	         0/12	
Transplantasyon (n:8/28) 
                                 7/16	          1/12 0.035

Sonuç: 
	Çalışmamızda, sitoplazmik beta-katenin ekspresyon özelliklerine sahip olguların daha yüksek oranda hepatik ven tutulumu gösterdiği, daha düşük KT yanıtına sahip olduğu ve geniş cerrahi rezeksiyon ve nakil ihtiyacı olduğu görülmüştür. Bu sonuç literatürde sitoplazmik beta-katenin ekspresyonunun prognoza etkisinin gösterildiği ilk çalışmadır.

Abstract:
Aim of the study: 
Wnt/Beta-catenin pathway plays a key role in liver development and regeneration. An abnormal activation in this pathway leads to the development of hepatoblastoma. We aimed to evaluate the prognostic role of beta-catenin expression in the hepatoblastoma patients.
 
Material-Method:
Hospital records of hepatoblastoma patients who had undergone operation between May 2004- November 2018 were retrospectively reviewed. Demographics, PRETEXT classifications, risk groups, adjuvant-neoadjuvant chemotherapy regimens, chemotherapy responses, recurrence and survival rates were evaluated. Radiological findings were re-evaluated by a radiologist for vascular tumor involvement. The cases were grouped according to the cytoplasmic or nuclear expression of the beta-catenin protein. Fisher Exact Test was used for comparison. p value <0.05 was considered significant.

Results: 
There were 41 patients. Thirteen patients were excluded for unavailability of records in 4, negative/unclear BC expressions in 7, and fatality due to chemotherapy toxicity in 2. Cytoplasmic expression of BC was observed in 16 patients whereas 12 patients displayed Nuclear expression. Demographics were similar in both groups. PRETEXT staging, risk stratification, vascular involvement, recurrence and survival of patients were summarized in table.










Beta-catenin 	Cytoplasmic (n)	Nuclear (n)	p
Median age (months)	18 mo (+/-)	16 mo (+/-)	
PRETEXT (n:28)			
	1	                              0	         1	
	2	                              4	         5	
	3	                              7	         5	
	4	                              5	         1	
Hepatic Ven Involvement (n:26) 			0.016
	V+	                           11/14	      3/12	
	V-	                            3/14	      9/12	
Portal Ven Involvement (n:26) 			0.45
	P+	                              6	        4	
	P-	                              8	        8	
Risk group (n:28)			>0.05
	Standard	                       1	        4	
	High	                       15          	8	
Chemotherapy response (n:27) 			0.0046
	No neoadjuvant 	     2/15	     4/12	
	≥%50	                    4/15	     8/12	
	<%50	                    9/15	     0/12	
Transplantation (n:8/28)	
                                            7/16	     1/12	0.035

Conclusion:
To our knowledge, this is the first study emphasizing the importance of intracellular localization of BC expression that may provide insights for the management of HB as cytoplasmic immunohistostaining of BC protein is associated with poorer outcome, need for extensive surgeries and probably earlier consideration for transplantation.