Santral puberte prekoks tanısıyla izlenen kız çocuklarda gonadotropin releasing hormon analog tedavisinin final boya etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of gonadotropin releasing hormone analog treatment on final height in girls with central precocious puberty
Yazar: PINAR ŞİMŞEK ONAT
Danışman: DOÇ. DR. ŞENAY SAVAŞ ERDEVE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Ergenlik = Puberty ; Ergenlik-erken = Puberty-precocious ; Gonadal steroid hormonları = Gonadal steroid hormones ; Gonadotropinler = Gonadotropins ; Kız çocukları = Young girls ; Kızlar = Girls ; Tedavi = Treatment

Özet:
Giriş – Amaç: Santral erken puberteli olgularda Gonadotropin Releasing Hormone agonist (GnRHa) tedavisi hipofiz-gonad aksını baskılayarak östradiol sekresyonunu azaltır. Bunun sonucunda kemik yaşındaki ilerleme yavaşlar ve büyüme potansiyelinin korunmasını sağlanmış olur. Bu tedavinin etkinliği erken ergenliğin başladığı yaş, erken ergenliğin başladığı dönemdeki boy ve kemik yaşından etkilenmektedir. Bu çalışmada Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Endokrinoloji Polikliniğinde GnRHa tedavisi almış ve final boya ulaşmış olan santral puberte prekokslu kız çocukların retrospektif olarak değerlendirilerek, bu hastaların demografik özelliklerinin belirlenmesi, tedavinin final boy, vücut ağırlığı ve vücut kitle indeksi üzerine etkisinin incelenmesi ile final boyu etkileyen faktörlerin ortaya konması amaçlandı.
Gereç – Yöntem: Bu çalışmaya Nisan 2008- Aralık 2016 yılları arasında  puberte prekoks tanısı ile takip edilerek GnRH analog tedavisi verilen ve final boya ulaşan 54 kız hasta alındı. Hastaların verileri mevcut dosyalarından retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya dahil edilen 54 kız hasta tanı yaşlarına göre 2 gruba ayrıldı. Tanı yaşı 8 yaş altı olan olgular Grup 1'i, 8 yaş ve üzeri olan olgular Grup 2'yi oluşturdu. Grup 1'de 19 hasta, Grup 2'de 35 hasta vardı. 
Bulgular: Tüm grupta tanı yaşı ortalaması 8.37 ± 0.97 yıl, semptom süresi ortalaması 7.67 ± 6.68 ay olup, ortalama 3. pubertal evrede tanı almışlardı. Tanıda boy SDS, VA SDS ve VKİ SDS ortalaması açısından Grup 1 ile Grup 2 arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Tanıda tüm grupta olguların %3.7'si obez ve %22.2'si kiloluydu. Obez ve kilolu olan 14 hastanın 10'u (%71.4) Grup 2'de yer almaktaydı. Tanıda KY/TY oranı ortalaması tüm grupta 1.2 ± 0.12, Grup 1'de 1.22 ± 0.14, Grup 2'de 1.19 ± 0.11 idi. Tanıda KY/TY oranı, ÖSB ve ÖSB SDS ortalaması açısından Grup 1 ile Grup 2 arasında istatistiksel olarak  anlamlı fark yoktu. İzlemin 1. ve 2. yılında boy SDS, VA SDS, VKİ SDS, KY/TY, ΔKY/ΔTY, ÖSB, ÖSB SDS açısından gruplar arasında fark yoktu. Büyüme hızı SDS izlemin 1. yılında benzerken, izlemin 2. Yılında Grup 1'de Grup 2'den yüksekti. Menarş yaşı ortalaması tüm grupta 12 ± 0.57 yıldı ve menarş yaşı açısından Grup 1 ile Grup 2 arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Final boyda değerlendirilen hastaların ortalama yaşı tüm grupta 14.4 ± 0.51, Grup 1'de 14.5 ± 0.48, Grup 2'de 14.4 ± 0.52 yıldı. Grup 1 ve Grup 2 arasında final boyun değerlendirildiği ortalama yaş açısından anlamlı fark yoktu. Gruplar arasında final boy, final boy SDS, VKİ SDS açısından fark yoktu. Tüm grup final boyda değerlendirildiğinde olguların %7.4'ü obez ve %25.9'u kiloluydu. Tanıda ve finalde obez ve kilolu olgu sayısında fark yoktu. Tüm grupta ve ayrı ayrı gruplarda final boy SDS izlem yıllarındaki boy SDS'den anlamlı olarak düşüktü. Tüm grupta, Grup 1 ve 2'de tanı ve izlem yıllarında ÖSB ve ÖSB SDS'ler benzerdi. Tüm grupta, Grup 1 ve 2'de ΔKY/ΔTY oranı izlem yıllarında benzerdi. Hem Grup 1 hem Grup 2'de hedef boy, tanıda ÖSB, 1. yıl ÖSB, 2. yıl ÖSB ve final boylar  ve SDS'ler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Final boyu etkileyen faktörlerin analizi için kurulan regresyon denkleminde tanı yaşı ve tanı boyunun final boydaki varyansın %74'ünü açıkladığı bulundu. 
Sonuç: Bu çalışmada GnRH analog tedavisi verilen 6-9.8 yaş aralığındaki santral erken puberteli kızların hedef boyları ile uyumlu final boya ulaştıkları belirlendi. GnRH analog tedavisinin tedavi sırasında vücut kitle indeksini arttırdığı, tedavi kesiminden sonra final boya ulaşıldığında hastaların tanı vücut kitle indekslerine geri döndükleri sonucuna varıldı. Tanıda ve izlem yıllarında öngörülen son boyun final boyu doğru tahmin ettiği belirlendi. Final boydaki varyansın % 74'ünü tanı yaşı ve tanı boyunun açıkladığı belirlendi. Tanı yaşının küçük olması ve tanı boyunun uzun olması final boy üzerine pozitif etkili faktörlerdi.
Anahtar Kelimeler: Santral Puberte Prekoks, Final Boy, Gonadotropin Releasing Hormon Analog Tedavisi

Abstract:
: Gonadotropin releasing hormone analogs (GnRHa) treatment suppresses the hypothalamic–pituitary–ovarian axis and reduces secretion of estradiol in central precocious puberty. Consequently, GnRHa postpones the progression of rapid bone maturation and provides protection of growth potential. This treatment's effectiveness is affected by the age, height and bone age at the beginning time of precocious puberty. In this study, we investigated retrospectively girls with central precocious puberty who treated with GnRHa and reached final height in Dr. Sami Ulus Obstetrics and Gynecology, Children's Health and Disease, Health Implementation and Research Center, Pediatric Endocrinology Department. We aimed to determine demographic data of these patients, the effects of GnRHa treatment on final height, body weight (BW) and body mass index (BMI) with the factors that influence the final height. 
Subjects and Methods: A total of 54 female cases that were diagnosed with precocious puberty and received GnRH analog treathment between April 2008 and December 2016 were included in this study. Patients' data investigated retrospectively from their patient records. These 54 female cases were divided into two groups based on diagnosis age. All cases with diagnosis age < 8 years constituted Group 1 and those with ≥ 8 years constituted Group 2.  There were 19 patients in Group 1 and 35 patients in Group 2.
Results: Mean age at diagnosis of 54 female cases with precoious puberty was 8.37 ± 0.97 years and the median pubertal stage was Tanner 3. The mean symptom duration was 7.67 ± 6.68 months. There was no significant difference in height SDS, weight SDS and BMI SDS at time of diagnosis between Group 1 and Group 2. At the time of diagnosis, 3.7% of all cases were obese and 22.2% of all cases were overweight. There were 10 (71.4%) in Group 2 of total 14 obese and overweight cases. Mean bone age/chronological age (BA/CA) of diagnosis was 1.2 ± 0.12 in total group, 1.22 ± 0.14 in Group 1 and 1.19 ± 0.11 in Group 2. There was no significant difference in BA/CA, predicted adult height (PAH) and PAH SDS between Group 1 and Group 2 at diagnosis. There was no significant difference between the groups in height SDS, BW SDS, BMI SDS, BA/CA, ΔBA/ΔCA, PAH, PAH SDS of the first and second year follow-up. In the first year of follow-up, growth velocity was similar among the two groups and the second year follow-up, growth velocity were higher in Group 1 than in Group 2. Mean menarche age of total group was 12 ± 0.57 years and there was no significant difference among the groups. Mean age at final height was 14.4 ± 0.51 in total group, 14.5 ± 0.48 in Group 1 and 14.4 ± 0.52 years in Group 2. There was no significant difference in the mean age at final height between Group 1 and Group 1. There was no significant difference in final height, final height SDS, BMI SDS between the groups. At the time of the final height assessment, 7.4% of all cases were obese and 25.9% of all cases were overweight. The number of obese and overweight cases at diagnosis and final were similar. Final height SDS was significantly lower than height SDS in follow-up years in both total group and the two groups. PAH and PAH SDS at the time of diagnosis and PAH and PAH SDS during the follow-up years were similar in total group, Group 1 and Group 2. ΔBA/ΔCA ratio was similar during the follow-up years in total group, Group 1 and Group 2. Both Group 1 and Group 2 there was no significant difference in target height, PAH at the time of diagnosis, PAH at the first year follow-up, PAH at the second year follow-up, final height and all of these SDS. A linear regression analysis showed that the age and height at the time of diagnosis could explain 74% of variation in final height. 
Conclusion: In this study, we found that between ages of 6-9.8 years girls with central precocious puberty who received GnRH analog treatment reached final height within their target height. It is concluded that GnRH analog treatment increases the body mass index during the treatment and after cessation of treatment when they reach the final height, they return to their pretreatment body mass index. It is determined that predicted adult height at the time of diagnosis and the follow-up years estimates the final height correctly and the age and height at the time of diagnosis can explain 74% of variation in final height. Younger age and longer height at the time of diagnosis are the positive factors on final height.
Key words: Central Precocious Puberty, Final Height, Gonadotropin Releasing Hormone Analog Treatment