Dekalkomanya (decalcomania) baskı tekniğinin Max Ernst'in sanatına etkisi
The effect of Decalcomania printing technique on Max Ernst's art
Yazar: NURAN ARSLAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ŞEVKET CEM ONAT
Yeditepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Plastik Sanatlar Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Baskı resim = Printmaking ; Baskı teknikleri = Printing techniques ; Ernst, Max = Ernst, Max ; Monotip baskı = Monotype printing ; Resim sanatı = Painting art ; Resimler = Pictures

Özet:
Bu tezde Max Ernst'in 1930'lu yılların sonunda eserlerinde kullanmaya başladığı Dekalkomanya monotip baskı tekniği ile yaptığı resimleri incelenmiştir.
"Dekalkomanya monotip baskı Tekniği" sanatta ilk kez 1936 yılında tekniğin isim babası olan İspanyol sanatçı Oscar Domingues (1906-1957) tarafından kağıt üzerine ve genelde siyah beyaz olarak uygulanmıştır. Rastlantısal görüntüler ortaya çıkaran bu teknik, gerçeküstü yazarların ve şairlerin kullandığı "otomatik yazma" nın grafik karşılığı olarak "resimde otomatizm" olarak kabul edilmiştir.
Max Ernst, gerçeküstücü bir sanatçı olarak bilinçdışını ve sanatı bir araya getirirken; kökeni özel hayatı, eğitimi, etkilendiği sanatçılar, yazarlar, düşünürler, döneminin politik olayları, yaşadığı ortamlardaki insanlar, hayvanlar, jeolojik oluşumlar ve efsaneler, eserleri üzerinde etkili olmuştur.
Max Ernst'in sanatının olgunluk dönemi olarak kabul edebileceğimiz 1930'lu yıllarda kullandığı Dekalkomanya Monotip Baskı Tekniği, onun hayatının bütün birikimlerinden  yararlanarak anıtsal eserlerini ortaya koyabilmesine imkan sağlamıştır. 
Max Ernst, Dekalkomanya Monotip Baskı Tekniğini uygulayan bir çok gerçeküstücü sanatçıdan biridir. O bu tekniği mükemmelleştirmiş, tekniğe uygulama bağlamında farklı bakış açıları getirmiştir. Dolayısı ile bu tekniğin, en usta uygulayıcılarından biri  olarak anılmasında sakınca görülmemektedir.
Bu tezde Max Ernst'in Dekalkomanya Monotip Baskı tekniği ile yaptığı eserler tarihsel süreç çerçevesinde ele almaya çalışılmıştır.

Abstract:
This dissertation examines Max Ernst's exploration of what's called the "decalcomania
monotype printing technique" which he started using 1930s onwards. First examples of the
decalcomania monotype printing technique bear the signature of the Spanish artist Óscar
Domínguez (1906-1957) dating from 1936, applied generally as black and white on paper. This
technique, which reveals random images, has been widely considered to be the "automatism of
painting" -- the graphic equivalent of "automatic writing" used by fiction writers and poets. Max
Ernst, an important contributor to surrealism, brings together the unconscious and art -- his origin,
personal life, education as well as the artists, writers, thinkers he was in touch with along with the
political events of his lifetime, the environments he lived in, animals, geological formations and
folk tales have all been influential on his works.
Max Ernst's use of the decalcomania technique coincides with a timeframe that has seen
some of his monumental works, which is widely acclaimed as the maturity period of his career. He
perfected this technique and brought different perspectives to its application which firmly puts him
among the most skillful practitioners of this technique to date.
In this thesis, the works made by Max Ernst with the decalcomania Ernst, Max
technique are examined within the context of historical events that transpired during his lifetime.