Kalp yetmezliğinde volüm durumunun kardiyak progresyona etkisi /
Yazar: BERKAN AKÇAKAYA
Danışman: PROF. DR. ALİ İHSAN GÜNAL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Kayseri Şehir Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Biyoelektriksel empedans = Bioelectrical impedance ; Kalp = Heart ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kalp yetmezliği = Heart failure ; Kardiyak volüm = Cardiac volume

Özet:
Amaç: Kalp yetmezliği (KY) dünyada ve ülkemizde sıklığı giderek artan ve yarattığı komplikasyonlar nedeniyle toplum sağlığını tehdit eden oldukça önemli bir hastalıktır. KY sıklıkla hipervolemi ile seyreden bir hastalıktır ve morbidite ve mortalitesi fazladır. Bu çalışmada KY'de volüm durumunun kardiyak progresyon üzerindeki etkilerini incelemeye çalıştık.  
Metod: Araştırmamıza KY (ejeksiyon fraksiyonu (EF) <40) olan hastaların biyoimpedansla overhidrasyon (OH) düzeyi ölçülüp OH değeri sıfırdan büyük olan hastalar hipervolemik kabul edilip çalışmaya alındı. Çalışmamıza alınan hastaların hiçbiri klinik olarak hipervolemik değildir. Çalışmaya alınan hastaların yarısına randomize olarak kalp yetmezliği tedavisine ek olarak diüretik tedavi uygulanarak negatif hidrasyon hedeflendi diğer gruba ise diüretik tedavisiz kalp yetmezliği tedavisi verilerek pozitif hidrate olarak 12 ay boyunca ay 4'er ay arayla takip edildi.
Bulgular: Araştırma popülasyonu yaş ortalaması 65.4 ± 10.9 yıl olan 80 KY hastasından oluştu. Sol ventrikül kitle indeksi (SVKİ)  negatif hidrate hastalarda 12. ayda azalma gösterdi (p=0.000), pozitif hidrate grupta ise artma saptandı (p=0.000). Negatif hidrate hastalarda 12. ayda ortanca ejeksiyon fraksiyonu (EF) değeri anlamlı olarak artma izlenirken (p=0.002) pozitif hidrate hastalarda ise 12. ayda anlamlı olarak azalma izlendi (p=0.001). Negatif OH hastalarda 12. ayda bazal değerlere kıyasla sol ventrikül diyastol sonu çapı (LVDSÇ) (p=0.000), sol ventrikül sistol sonu çapı (LVSD) (p=0.010), interventriküler duvar kalınlığı (İDK) (p=0.000),  arka duvar kalınlığı (ADK)  (p=0.018) ortalamaları anlamlı olarak düşüktü. Pozitif hidrate hastalarda 12. ayda LVDSÇ (p=0.000),  LVSD (p=0.000), İDK (p=0.003), ADK ortalamaları  (p=0.000) anlamlı olarak yüksekti. Negatif hidrate hastalarda sistolik ve diastolik kan basıncın 12. ayda anlamlı olarak düşük izlendi (p=0.000).Pozitif hidrate hastalarda 12. ayda sistolik kan basıncında anlamlı fark izlenmedi  (p=0.071). Diastolik kan basıncında anlamlı yükselme saptandı  (p=0.000) 
Sonuç:  KY'de vücut sıvı dengesi temel mekanizmadır. KY hastalarında hipervoleminin zamanında ve erken dönemde tespit edilmesinin ve uygun tedavinin sol ventrikül fonksiyonlarının korunmasına yardımcı olabileceğini düşündürmektedir. Negatif sıvı dengesi ile KY'de kardiyak progresyonda kötüye gidişi önlemede, morbidite ve mortalitenin azaltılmasında önemli faydalar sağlanabilir. 
Anahtar Kelimeler: Kalp yetmezliği, volüm, SVKİ, kardiyak progresyon, biyoimpedans

Abstract:
Objective: Heart failure (HF) is a serious disease that is rapidly increasing in number and threatening public health due to complications in our country and in the world. HF is frequently followed by hypervolemia and its morbidity and mortality rate is high. In this study we have worked on how the volume status of HF affects cardiac progression
Method: In our study we look at HF patients (Ejection Fraction (EF)<40) biyoimpedans overhidrasyon (OH) levels. Patients with OH levels above 0 are counted as hypervolemia patients and are included in our study. None of the patients included in our study were clinically hypervolemic. Half of the patients included in the study were randomly applied diuretic therapy in addition to hearth failure treatment expecting negative hydration, and the other group was given heart failure treatment without diuretic therapy and was followed up for 12 months as positive hydrated at 4-month intervals.
Results: The study population consisted of 80 HF patients with a mean age of 65.4 ± 10.9 years. Left ventricular mass index (LVMI) decreased in negatively hydrated patients at 12 months (p = 0.000), and increased in positive hydrated group (p = 0.000). Median ejection fraction (EF) was significantly increased at 12 months in negatively hydrated patients (p = 0.002), while a significant decrease was observed at 12 months in positive hydrated patients (p = 0.001).  In patients with negative OH at 12th month, left ventricular end-diastolic diameter (LVEDD) (p = 0.000), left ventricular end-systolic diameter (LVESD) (p = 0.010), interventricular wall thickness (IWT) (p = 0.000), posterior wall thickness (PWT) (p = 0.018)  means were significantly lower. In positively hydrated patients means,  LVEDD (p = 0.000), LVESD (p = 0.000), IWT (p = 0.003), and PWT (p = 0.000) were significantly higher at 12th month. In negatively hydrated patients, systolic and diastolic blood pressure was significantly lower at 12th month (p = 0.000). There was no significant difference in systolic blood pressure at 12th month in positively hydrated patients (p = 0.071).No significant difference was observed in systolic blood pressure at 12 months in positively hydrated patients (p = 0.071). There was a significant increase in diastolic blood pressure (p = 0.000).
Conclusion: Body fluid balance is the main mechanism in HF. It suggests that timely and early detection of hypervolemia and appropriate treatment in patients with HF may help preserve left ventricular functions. With negative fluid balance, significant benefits can be achieved in preventing deterioration in cardiac progression in HF and in reducing morbidity and mortality.
 Keywords: Heart failure, volume, LVMI, cardiac progression, bioimpedance