HMOB2'nin kanser tedavisindeki prediktif rolünün deşifre edilmesi
Describing the predictory role of hMOB2 in cancer treatment
Yazar: YUSUF TOY
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ RAMAZAN GÜNDOĞDU
Bingöl Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı / Biyoloji Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Biyoloji = Biology ; Genetik = Genetics
Dizin: Antikanser = Anticancer ; DNA hasarı = DNA damage ; DNA onarımı = DNA repair ; Meme kanseri =   ; RNA interferaz = RNA interference

Özet:
Kanser, hücrelerin büyüme, bölünme, farklılaşma ve programlı ölümünde rol oynayan genlerin mutasyona uğraması neticesinde proteinlerin işlevsizleşmesiyle hücrelerin sürekli olarak çoğalması olarak tanımlanmaktadır. Her yıl artan kanser vakaları ve kansere bağlı ölüm oranlarının artması nedeniyle kanser tedavilerinin önemi ortaya çıkmaktadır. Bireyselleştirilmiş kanser tedavisine yönelik çalışmalarda DNA hasar yanıt sistemindeki proteinlerin işlevlerinin tanımlanması, hücre döngüsü ve metabolizmasının işlevlerinin anlaşılması önem arz etmektedir. 

Bu tez çalışması ile osteosarkoma U2OS hücreleri kullanılarak hMOB2'nin moleküler mekanizması ve MCF-7 hücre hattı kullanılarak hMOB2'nin bireyselleştirilmiş kanser tedavilerindeki prediktif rolü araştırılmıştır. hMOB2 proteininin çeşitli hücresel yolaklarda rol oynayan bileşenler arasındaki sentetik letal etkileşimleri RT-PCR ile belirlenmiştir. DNA hasarına yanıt olarak hMOB2 proteininin subsellüler lokalizasyonu ile post translasyonel modifikasyon statüsünü RAD51, ATM, 53BP1 ve H2AX ko-lokalizasyonları
immünofloresans yöntemle belirlenmiştir. PARP inhibitörlerinden olaparib, rucaparib ve veliparib tedavileri ile MCF-7 hücrelerinin kristal viyole yöntemi ile canlılığı, koloni sağ-kalım analizleri,western blot analizleri, yara iyileşme analizleri, DNA fragmantasyon ve nötral kırmızısı analizleri gerçekleştirilmiştir.

Çalışmamızda elde edilen bulgular, hMOB2 proteininin çeşitli proteinler ile sentetik letal etkileşim içerisinde olduğu ve 53BP1 ve H2AX proteinleriyle hasar durumunda ko-lokalize olduğu tespit edilmiştir. hMOB2 defektif MCF-7 meme kanseri hücrelerinde PARP inhibitör tedavilerinin hücre canlılığını azalttığı, koloni sağ-kalımlarını baskıladığı, hücre migrasyon yeteneğini engellediği, apoptozisle ilişkili proteinlerin ekspresyon seviyelerini regüle ederek DNA hasarına ve apoptoza neden olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
Cancer is defined as the continuous proliferation of cells due to the dysfunction of proteins resulting from mutations in genes involved in cell growth, division, differentiation and programmed cell death. The increasing number of cancer cases and cancer-related death rates each year highlight the importance of cancer treatments. In studies focused on personalised cancer treatment, it is crucial to identify the functions of proteins in the DNA damage response system and to understand the functions of cell cycle and metabolism.

In this thesis, the molecular mechanism of hMOB2 using osteosarcoma U2OS cells and the predictive role of hMOB2 in individualised cancer therapies using MCF-7 cell line were investigated. The synthetic lethal interactions of the hMOB2 protein with components involved in various cellular pathways were identified using RT-PCR. The subcellular localisation and post-translational modification status of hMOB2 protein in response to DNA damage were determined through co-localizations with RAD51, ATM, 53BP1, and H2AX proteins using immunofluorescence techniques. The crystal violet cell viability, colony survival, Western blot, wound healing, DNA fragmentation and neutral red analyses of MCF-7 cells treated with PARP inhibitors olaparib, rucaparib and veliparib were performed.

The findings of our study showed that the hMOB2 protein is likely to have potential synthetic lethal interactions with various celular components and co-localises with 53BP1 and H2AX proteins in response to DNA damage. In hMOB2 defective MCF-7 breast cancer cells, PARP inhibitor treatments were found to reduce cell viability, suppress colony survival, inhibit cell migration, and regulate the expression levels of apoptosis-related proteins, leading to DNA damage and apoptosis.