1997-2004 yılları arasında güvenlik birimlerine gelen/getirilen çocukların durumlarının irdelenmesi
The investigation of the children's conditions came/taken to the security units between the years 1997-2004
Yazar: DİDEM KÜT
Danışman: PROF. DR. ADNAN ZİYALAR
Maltepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Psikoloji, İnsan Bilimleri ve Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2006
Konu: Psikoloji = Psychology

Özet:
Çocuk suçluluğu genellikle ?çocuğun ceza kanunlarının suç sayılan bir fiili işlemesisonucunda, yargı organların önüne getirmesidir? şeklinde tanımlanır. Ülkemizdesuçların yaklaşık olarak yarısı, 25 yaşın altındaki yaş diliminde bulunan çocuklar vegençler işlemektedir. Bu çalışmada T.C Başbakanlık Devlet İstatistik Kurumugüvenlik birimlerine 1997-2004 yılları arasında gelen getirilen çocuk istatistiklerianketin sonuçlarının yayınlandığı yıllık bültenler ve bu bültenlerin verilerinden eldeedilenin bulgulardan yararlanılarak hazırlanmıştır. Türkiye'de nüfusu en yoğunolan 5 kentinden örneklem gurubu alınmış, en fazla isnat edinildiği düşünülen 10tane suç türü seçilmiştir.Çalışmada 1997-2004 yılları arasında suç isnadı ile Güvenlik Birimlerine gelen yadagetirilen çocukların %85,3'ile erkek, %14,6'sının kız, %52,5'inin 16-18 yaşgurubundan %34,0'nün ise 12-15 yaş gurubundan güvenlik birimlerine gelmiş yadagetirilmiş olduğu tespit edilmiştir. Güvenlik Birimlerine en sık %65,4 oranındaherhangi bir suç isnadı ile; isnat edilen suç türlerinden %18,7 ile ilk sırada hırsızlıksuçunun yer aldığı bunu %18,6'lık oran ile yaralama-darp suçunun takip ettiğibulunmuştur. Hırsızlık ve yaralama-darp suçları ile getirilen çocukların en sıkİstanbul, Ankara ve İzmir şehrindeki Güvenlik Birimlerine getirilmiş olduğu tespitedilmiştir.Bu çalışma çocuk suçluluğunun Ülkemizde gittikçe büyüyen ve önlenmesi gerekenbir sorun haline geldiğini göstermektedir. İleri yaşlarda suç işleyenlerin yüzdedoksanın çocukluk ve gençlik çağında suç işledikleri saptanmıştır. Konuya bu açıdanbakıldığında, çocuk ve gençlerde suç nedenlerini bulmak ve bunların önleminialmak, bir anlamda toplumda işlenen suçların da azalmasını sağlamak amacınahizmet etmesine yönelik bir çalışma olmuştur.

Abstract:
Juvenile delinquency is generally defined as ?bringing of a child before theauthorities as a result of his/her committing an act which is considered to be a crimeon the basis of related legislation?. In our country, about half of crimes arecommitted by children and young people under the age of 25. This study is based onannual bulletins including the results of the child statistics questionnaire carried onby the State Statistics Organization of the Prime Ministry of the Turkish Republic in1997-2004 as well as the findings obtained from data revealed in the said bulletins.Subjects from 5 most intensely populated Turkish cities were enrolled in the studywhile 10 most widely attributed crimes were elected.In the study, it was established that among children brought to the attention of thepolice department with attributed crimes in 1997-2004, 85,3% were male, 14,6%female, 52,5% aged 16-18 and 34,0% aged 12-15. From among 65,4% of childrenbrought to the attention of the police forces with an attributed crime, 18,7% wereclaimed to have committed theft while 18,6% were accused of committing the crimeof injuring-hurting others. It was also established that children who were accused ofcommitting the crimes of theft and injuring-hurting were brought mostly to theattention of police forces in Istanbul, Ankara and Izmir.This study shows that juvenile delinquency is becoming an ever-growing problemwhich has to be prevented. It was established that ninety percent of peoplecommitting a crime in later years have also committed a crime in their youth. Fromthis viewpoint, this study aims to find the reasons for juvenile delinquency, to takethe necessary measures and to ensure that crimes committed against the society arereduced