Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim dalınca iş kazası nedeniyle 2016-2020 yılları arasında değerlendirilen olguların retrospektif olarak incelenmesi
Occupational accident series from the department of forensic medicine of Dokuz Eylul University Medical Faculty: A five years retrospective study (2016-2020)
Yazar: ELİF DEMET KARANFİL
Danışman: PROF. DR. ERDEM ÖZKARA
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine
Dizin: Adli tıp = Forensic medicine ; Adli vakalar = Forensic case ; Kazalar = Accidents ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; İş kazaları = Occupational accidents

Özet:
Giriş ve Amaç: Bireysel ve toplumsal sonuçları oldukça ciddi olan iş kazaları; her yıl çok sayıda insanın yaşamını yitirmesine veya yaralanmasına neden olan, önlenebilir bir halk sağlığı problemidir. Çalışmamızda iş kazalarına dair bölgesel bazda güncel veri elde edip, kazaların kişilerin sağlığı üzerindeki etkilerini ortaya koyarak, riskli çalışma alanlarını belirleyip, önleyici tedbirler için yol göstermek amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: 01.01.2016 – 31.12.2020 tarihleri arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalımızca iş kazası nedeniyle medikolegal değerlendirme raporu düzenlenen olguların; sosyodemografik özellikleri, hangi sektörde çalıştıkları, uğradıkları travmaların çeşitleri, lezyonların özellikleri, meydana gelen yaralanmanın Türk Ceza Kanunu kapsamında nasıl değerlendirildiği ve iş göremezlik ile sonuçlanan durumları incelenerek veri kayıt formuna kayıt edildi. İstatiksel analizde SPSS 24.0 programı kullanılarak tanımlayıcı istatistikler sayı ve yüzde ile belirtilirken; değişkenlerin birbiri ile ilişkisini değerlendirmede Chi-Square ve Fisher's Exact Testi kullanılmış ve p<0,05 değeri anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: 186 olgu değerlendirildi. Olguların %91,94'ünün erkek, yaş ortalamasının 36,18±12,34 olduğu görüldü. İş kazası sonucu yaralanan olguların meslekleri ve çalıştıkları sektörler incelendiğinde; en fazla yaralanmaya inşaat işçilerinin (%29) maruz kaldığı; kazaların en sık yapı-inşaat sektöründe (%33,4) gerçekleşmiş olduğu gözlendi. Yaralanmanın en sık kesici/delici/ezici alet ile (%32,3) meydana geldiği, yüksekten düşme nedeniyle olguların %19,9'unun yaralandığı görüldü. Olgularda en sık üst ekstremite yaralanması (n:100) meydana gelmişti. İnşaat işçilerinde torakal bölge (p=0.017), vertebra (p=0.005) ve batın bölgesi (p=0.039) yaralanma sıklığı diğer meslek grupları ile kıyaslandığında anlamlı olarak yüksek bulundu. Olguların %76,3'ünde meydana gelen yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez, %28,4'ünde yaşamsal tehlike oluşturacak nitelikte olduğu görüldü. Kemik kırığı meydana gelen 114 olgu olduğu, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisine göre gruplandırıldığında en sık 'ağır' düzeyde etki olduğu (%32,8) gözlendi.
Tartışma ve Sonuç: Çalışmamız ile yapı-inşat sektörünün tehlikeli ve riskli bir alan olduğu bir kez daha ortaya konmuştur. İş kazalarının bölgesel ve dönemsel özelliklerini değerlendirmek, içinde bulunduğumuz COVID-19 pandemisinin bir takım meslek gruplarının iş kazası maruziyetini arttırabileceğini göz önünde bulundurmak gerektiği görüşüne varılmıştır. İş kazasına neden olan çevresel, sosyal, ekonomik ve siyasal faktörlerin ortaya konarak alınacak tedbirlerin belirlenmesinin önemli olduğu düşünülmüştür.

Abstract:
Introduction and Objectives: Occupational accidents, a preventable public health problem that causes many deaths or injuries every year, have severe individual and social consequences. Our study aims to obtain up-to-date data on occupational accidents on a regional basis, reveal the effects of accidents on people's health, identify risky working areas, and guide them for preventive measures.
Materials and Methods: The cases for which a medicolegal evaluation report prepared by our department was issued due to occupational accidents between 01.01.2016- 31.12.2020 were analyzed. The cases' socio-demographic characteristics, the sector they worked in, the types of trauma they experienced, the characteristics of the lesions, how the injury was evaluated within the scope of the Turkish Criminal Code, and the conditions causing incapacity were recorded in the data recording form. Statistical analysis was done using SPSS 24.0 program. Descriptive statistics are expressed in numbers and percentages; Chi-Square and Fisher's Exact Test were used to evaluate the relationship between variables, and p <0.05 was considered significant.
Findings: One hundred eighty-six cases were evaluated. 91.94% of the cases were male, and the mean age was 36.18 ± 12.34 years. When the occupations and the sectors they work in are examined, construction workers (29%) suffered the most injuries. The most frequent accidents occurred in the building-construction sector (33.4%). The injury was most frequently caused by cutting/ piercing / crushing tools (32.3%). 19.9% of the cases were injured due to falling from a height. Most frequent injuries of the upper extremity (n: 100) occurred in the cases. The frequency of injury to the thoracic region (p = 0.017), vertebra (p = 0.005), and abdominal region (p = 0.039) were found to be significantly higher in construction workers compared to other occupational groups. It was observed that a simple medical intervention could not eliminate the injuries that occurred in 76.3% of the cases, and in 28.4% of them, it was life- threatening. One hundred fourteen patients had bone fractures, and when grouped according to the effects of bone fractures on life functions, the most frequent involvement was 'severe' (32.8%).
Discussion and Conclusion: Our study has once again been demonstrated that the building- construction industry is a dangerous and risky area. It has been concluded that it is necessary to evaluate the regional and periodic characteristics of occupational accidents and consider that the COVID-19 pandemic may increase the occupational accident exposure of some occupational groups. It is considered essential to determine the measures to be taken by putting forward the environmental, social, economic, and political factors that cause work accidents.