Tıbbi abortus yapan kadınların yaşadığı psiko-sosyal sorunlara ilişkin nitel bir çalışma
Definition of the psychosocial problems of the women after medical abortus
Yazar: SONAY AKAN
Danışman: PROF.DR. NEZİHE KIZILKAYA BEJİ
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Doğum ve Kadın Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2006
Konu: Hemşirelik = Nursing ; Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology ; Psikoloji = Psychology

Özet:
Tıbbi abortus tanısı konan ve perinatal kayıp yasayan hastaların psikososyalsorunlarını belirlemek amacıyla, tanımlayıcı, kalitatif yöntemle gerçeklestirilmis birarastırmadır.02. 2006 ? 09. 2006 tarihleri arasında nternational Hospital Kadın Hastalıklarıve Dogum Servisinde, tıbbi abortus tanısı konulan gebelere uygulanmıstır. Toplam 11hasta ile, odalarında sakin bir ortamda görüsülmüs, elle kayıt tutulmustur. Yaklasık 45dakika süren karsılıklı görüsme yöntemi ile Tanıtıcı Bilgi Formu ve YarıYapılandırılmıs Soru Formu kullanılmıstır. Arastırma sonuçlarına göre;Hastaların yası 30.54 (± 5.26), gebelik sayısı 2.27 (± 1.19), yasayan çocuk sayısı0.64 (± 0.67), gebelik haftasının 18.36 (± 7.57) ortalamalarında oldugu tespit edilmistir.Hastaların hepsinin fetal nedenlerden dolayı gebeliklerinde sorun oldugu, tanıyıögrendiklerinde sok yasadıkları görülmüstür. Bu zor günleri atlatmada eslerinin veailelerinin desteginin olumlu yönde devam ettigini belirtmisler, sosyal çevrelerindengelen destegi hos görülü yaklassalar da bu konudan uzun vadede bahsedilmesini tercihetmemislerdir.Çogunlukla fetüsler genetik arastırmaya gönderilmis, iki hastada ise ailelertarafından hastaya yansıtılmadan defin islemleri tamamlanmıstır. Hastaların bukonudaki görüsleri soruldugunda ailelerinin daha fazla üzülmemeleri için bu yoluseçtiklerine dair görüs bildirmislerdir.Hastaların çogunlukla daha sonraki gebeliklere ait endiselerinin oldugu, aynıolayları yasamaktan, genetik inceleme raporunun sonucunda çıkabilecek olumsuzsonuçlara istinaden kaygılar yasadıkları görülmüstür. Tüm hastaların hekimlerinin,yapılacak islemler hakkında bilgi verdikleri tespit edilmistir. Doktorların hastalarıyla,genetik arastırma sonucuna göre tekrar görüserek, gerekirse daha sonra danısmanlıkiçin nerelere basvuracakları konusunda plan yaptıkları saptandı.Hastanede kaldıkları süreç içerisinde, aldıkları hizmetten memnun oldukları,personelin hastalara her islemde olumlu izlenimler bıraktıkları görülmüstür. Hastalarınx3 tanesi ile olan görüsme Kadın Hastalıkları ve Dogum Servisinde gerçeklestirilmistir.Bu konu arastırıldıgında hastanede genel olarak oda sıkıntısı yasandıgı ve hastalarımecburen servise almak zorunda kalındıgı tespit edilmistir. Ancak hastaları, bebekodasından uzak odalara alınmasına dikkat edildigi görülmüstür. Bu hastalarla yapılangörüsmeler sırasında odada bulunan Emzirme Protokollerinin asılı oldugu tabelenınodadan çıkarılmadıgı gözlemlenmistir. Ancak hastalar bu konuda herhangi birrahatsızlık belirtmedikleri izlenmistir.Arastırma sırasında hastaların genel olarak tanıyı ögrendikten sonraçevrelerindeki herkesten, özellikle es ve saglık personelinden anlayıs bekledikleri tespitedilmistir. Sosyal çevrenin desteginin olumlu yönde katkısı oldugu, hastaların budestegi yeterli buldukları ve daha fazlasına iliskin görüs bildirmedikleri görülmüstür.Hastaların yapılacak tedaviye yönelik endiselerinin bilgilendirme ile azaldıgı, daha çokgelecekte yasayacakları gebeliklere yönelik kaygılarının fazla oldugu izlenmistir.Gebeligin sonlandırılmasından sonra bebegi görmek istememeyi tercih ettiklerini, sebepolarak da gördüklerinin hafızalarında sürekli yer edinecegine iliskin endiseleriydi.Ailelerin de annenin, bebegi görüp daha fazla üzülmesini engellemek için saglıkpersonellerini bu yönde yönlendirdikleri izlendi.Genel olarak, saglık personelinin yaklasımıyla ilgili sorun yasanmadıgı izlenmis,sadece bir hastanın doktorun tanıyı söylerken ne kadar rahat oldugundan söz etmis, burahatlıgı da hekimin bu olaylarla sık karsılasmasına bagladıgını belirtmistir. Ancak budoktorun hastanın kendi hekimi oldugu, kurum doktoru olmadıgı ögrenilmistir.Hastaya bakım veren hemsirelerin hastaya yaklasımında empatik, anlayıslı,hastanın duygularını ifade etmesini destekleyen, ailenin bakım ihtiyaçlarını gidermeyeçalıstıkları görüldü. Sadece bir hasta, saglık personelinin nasıl davranacagına iliskinbelirsizlikten söz etmistir. Bu belirsizligin sebebinin, hastanın kurumun aynı zamandaçalısanı olması ve personelin de bu konudaki üzüntüsünün daha fazla olmasınabaglanmıstır.Tüm bu verilerin, bu konuda daha önce yapılmıs çalısmalarla paralellikleriçerdigi görülmüstür.

Abstract:
This is a definitive and qualitative research for the purpose of defining thepsychosocial problems of the patients with diagnosis of medical abortus and afterperinatal loss.The survey was carried on pregnant women with medical abortus in theObstetrics and Gynecology Department of International Hospital, from February toSeptember 2006. Pregnant women were interviewed in their room in a silent and calmenvironment, and the interviews were recorded manually. Descriptive Information Formand Semi-structured Questionnaire were filled by the method of oral interview. 11patients were interviewed.According to the results of the survey; Average age of the patients was 30.54(+/- 5.26), average number past gestations 2.27 (+/- 1.19), average number of theirliving children was 0.64 (+/- 0.7), average age of gestation was 18.36 weeks (+/- 7.57).All of the patients had problems during their pregnancy due to fetal causes andwere shocked when the first learned about the diagnosis. Patients said that the supportof their spouses and families were continuing positively, but although they weresympathetic with the support of their social environment, they were not wishing that thematter would be discussed in the long term.In most cases the fetuses were sent to genetic examination, and in two cases thefamilies have buried them without informing the patients. The patients questioned onthis fact, told about their view that their families had chosen that way in order to preventfurther grief.Most of the patients were concerned for their future gestations and worriedabout experiencing same things and about any negative results from geneticexamination report.It was observed that all the patients received information on the processes inadvance and that after the genetic examination the physicians had contacted theirpatients once more and planned for any future recourses for counseling.xiiPatients were satisfied by the service they received during their stay in thehospital and the medical workers had created positive impressions on them during everyprocess.Interviews with three of the patients were done in the Obstetrics andGynecology Department. The reason of this situation was investigated and it wasobserved that the hospital was experiencing a general insufficiency of rooms and themanagement had to put the patients in the Department unit. But the patients werecarefully put to the rooms away from the infant room. At the time of interview, theboard of Nursing Instructions was not removed from the room but the patients were notexpressing any discomfort with this. After being informed about the diagnosis, thepatients were expecting understanding from everybody around them and especiallyfrom their husband and medical staff. The support of social environment had a positivecontribution and patients found it satisfactory and didn?t talk about any further opinions.Patients? concerns about the therapy were diminished with the information provided butthey were still more worried about their future gestations.Patients said they had not opted to see the dead baby because they were afraid ofit to be embedded permanently in their memory. Families also, were guiding themedical staff in the same way in order to prevent further grief of the mother by seeingthe dead baby.Generally the patients were not experiencing any problem with the attitude ofmedical staff but only one patient told about how indifferent the physician was whendeclaring her the diagnosis and attributed this indifference to the frequency of this kindof incidents. But this was the patient?s private physician unrelated to the institution.The nurses providing care to the patients were emphatic, understanding,supportive to the patients to express their feelings, and striving to satisfy the needs ofthe family for care. Only one patient told about the ambiguity in the attitudes of thestaff. That ambiguity was attributed to the fact that the patient was also a personnel ofthe institution and that her colleagues were more distressed then ever.All the data were in parallel with previous studies on the same subject.