Radius distal kötü kaynamalarında düzeltici osteotomilerin                                kısa dönem sonuçları
Short-term results of corrective osteotomies in radius distal malunion
Yazar: MÜŞFİK GULİYEV
Danışman: DOÇ. DR. EGEMEN AYHAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Osteotomi = Osteotomy ; Radius = Radius ; Radius kırıkları = Radius fractures

Özet:
Amaç: Radius distal kırıkları ortopedi ve travmatoloji uzmanları tarafından tedavi edilen tüm kırıkların yaklaşık %16'sını oluşturur. Distal radius kırığı sonucu oluşan radial kısalma ve anormal tilt, distal radyoulnar ve radyokarpal eklemlerin stabilitesini bozar ve hareket kısıtlılığı, kavrama kuvvetinde azalma, ağrıya neden olur. Kötü kaynama ve kaynamama sonucu oluşan semptomları azaltmak için düzeltici osteotomi gerekli olabilir. Eklem dışı radius osteotomisi, eklem içi radius osteotomisi ve ulnar osteotomi gibi düzeltici osteotomiler mevcuttur. Bu çalışmada radius distal kötü kaynamalarında eklem dışı düzeltici osteotomilerin fonksiyonel sonuçlara kısa dönemde etkisini ortaya koymayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 25.09.2017 - 28.11.2020 tarihleri arasında distal radius kırığı kötü kaynama problemi için düzeltici osteotomi cerrahisi yapılmış, 18-65 yaş aralığında olan 19 hasta dâhil edildi. Katılımcıların eklem hareket açıklığı ve kavrama kuvveti ölçüldü, ağrı ve özür düzeyinin belirlenmesi için Kol, Omuz ve El Sorunları Anketi (DASH), Patient Rated Wrist Evaluation Ölçeği (PRWE) ve VAS kullanıldı. Radyolojik değerlendirme için, hastaların son kontrol grafileri üzerinde çeşitli ölçümler yapıldı.
Bulgular: Çalışma toplam 19 hasta ile yapılmış, hastaların 10'u kadın (%52,6), dokuzu erkek (%47,4) olup, yaş ortalamasının 44 (18-69) olduğu tespit edilmiştir. Dokuz hastada (%47,4) baskın ekstremite yaralanmışken, 10 hastada (%52,6) baskın olmayan taraf yaralanmıştır. Düzeltici osteotomiler, radius distal kırığından ortalama yedi ay sonra yapılmıştır. 12 hastada (%63) iliak kanattan alınarak greft kullanılmışken, yedi hastada (%37) greft ihityacı olmamıştır. Yapılan radial osteotomiler eklem dışı olup, bir hastada ulnar kısaltma osteotomisi yapılmıştır. Hastaların ortalama son takip süresi sekiz aydır. Üç hastada (%15,7) komplikasyon izlenmiştir. Bu hastaların ikisinde, ameliyat sonrası beşinci ve onuncu aylarda olmak üzere, implant irritasyonu görülmüş ve buna bağlı olarak implant çıkarılmıştır. Bir hastada ameliyat sonrası ikinci ayda implant yetmezliğine bağlı revizyon ihtiyacı duyulmuştur.  
Ameliyat sonrası ölçülen hareket açıklıkları ve kavrama kuvveti karşı taraf el bileği ile kıyaslandı. Pronasyon-supinasyon hareket aralığında ortalama %93, ulnar-radial deviasyon hareket aralığında ortalama %88,5, fleksiyon-ekstansiyon hareket aralığında ortalama %78,7, kavrama kuvvetinde %69 iyileşme olduğu izlendi. Fonksiyonel sonuçların değerlendirilmesinde, ortalama DASH skoru 20 puan (0-67), istirahat sırasında ortalama VAS skoru 0,36 (0-3), aktivite sırasında ortalama VAS skoru 2 (0-7,7), ortalama PRWE skoru ise 22,6 (0-88,5) olarak hesaplandı. Ameliyat sonrası elde edilen radyolojik parametrelerdeki değişimlerin iyileşme eğiliminde olduğu, özellikle ulnar varyansta 2 mm azalma ve koronal şiftde %14,78 artmanın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü. Korelasyon analizine baktığımızda ise radyolunat açı ile ulnar-radial deviasyon hareket aralığı ve tear drop açısı ile pronasyon-supinasyon hareket aralığı arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyon izlendi.
Sonuç: Çalışmamıza dâhil ettiğimiz radius distal kırığı kötü kayanamaları olan hastalar için yaptığımız düzeltici osteotomi işleminin ameliyat sonrası ağrı düzeyi, eklem hareket açıklığı, kavrama kuvveti ve günlük yaşam aktivitesi açısından faydalı olduğu, fonksiyonel sonucun iyileşmesine neden olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler: Distal radius kırığı, kötü kaynama, osteotomi

Abstract:
Introduction: Radius distal fractures account for about 16% of all fractures treated by orthopedics and traumatology specialists. Radial shortening and abnormal tilt caused by a distal radius fracture disrupt the stability of the distal radyoulnar and radiocarpal joints and cause limitation of movement, a decrease in grip strength, pain. Corrective osteotomy may be necessary to reduce the symptoms caused by nonunion and malunion. Corrective osteotomies such as extra-articular radius osteotomy, intra-articular radius osteotomy, and ulnar osteotomy are available. In this study, we aimed to determine the short-term effect of extra-articular corrective osteotomies on functional outcomes in radius distal malunions.
Materials and Methods: 19 patients aged between 18-65 years, who underwent corrective osteotomy surgery for distal radius fracture malunion at Dışkapı Yıldırım Beyazıt Training and Research Hospital between 25.09.2017 and 28.11.2020 were included in the study. The records of patients who were followed up with the diagnosis of malunion of distal radius fracture were scanned, and patients who met the inclusion criteria were invited to the Hand Surgery Outpatient Clinic for clinical measurements. Patients who did not have sufficient radiographic follow-up during the healing process of the distal radius fracture were excluded from the study. The joint range of motion and grip strength of the participants were measured, Arm, Shoulder and Hand Problems Questionnaire (DASH), Patient Rated Writer Evaluation Scale (PRWE), and VAS Score were used to determine the level of disability and pain. Various measurements were made on the patients' final follow-up radiographs for radiological evaluation.    
Results: The study was conducted with a total of 19 patients, of which 10 were female (52.6%), 9 were male (47.4%), and the mean age was 44 (18-69). While the dominant extremity was injured in 9 patients (47.4%), the non-dominant side was injured in 10 patients (52.6%). Patients who applied to us because of malunion 7 months after the distal radius fracture were operated. While graft was used from the iliac crest in 12 patients (63%), graft was not needed in 7 patients (37%). Volar approach was preferred in their surgery. The type of osteotomy performed was extra-articular and ulnar shortening was performed in only 1 patient. The mean last follow-up period of the patients was 8 months ago, and complications were seen in 3 patients (15.7%).
Range of motion and grip strength measured after surgery were compared with the contralateral wrist. It was observed that there was an average of 93% improvement in pronation-supination range of motion, an average of 88.5% in ulnar-radial deviation range of motion, 78.7% in flexion-extension range of motion, and 69% improvement in grip strength. The mean DASH score is 20 points (0-67), the mean VAS score at rest is 0.36 (0-3), the mean VAS score during activity is 2 (0-7.7) and the mean PRWE score is 22.6 (0-88.5) was calculated. Changes in radiological parameters obtained after surgery tend to improve. Especially, 2 mm decrease in ulnar variance and 14.78% increase in coronal shift were found statistically significant. When we look at the correlation analysis, a statistically significant correlation was observed between the radyolunate angle and the ulnar-radial deviation range of motion, and between the tear drop angle and the pronation-supination range of motion. 
Conclusion: It has been observed that the corrective osteotomy procedure we performed for patients with malunion of the distal radius fracture included in our study was beneficial in terms of postoperative pain level, joint range of motion, grip strength and daily living activities, and resulted in an improvement in functional outcome.
Key words: Distal radius fracture, malunion, osteotomy.