Proksimal falanks ve orta falanks kırıklarında k teli kullanımı ile vida kullanımının fonksiyonel ve radyografik sonuçlarının karşılaştırılması /
Yazar: SUAT EMRE KAÇMAZ
Danışman: PROF. REMZİ TAÇKIN ÖZALP
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Anatomi = Anatomy ; El = Hand ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Parmak falanksları = Finger phalanges ; Radyografi = Radiography

Özet:
El, insanın günlük hayatta en çok kullandığı ve fonksiyonel olmasını
sağlayan en önemli uzvudur. Genel olarak da bilindiği gibi eklem içi kırıklar
iyileşme süreci daha uzun olan ve ideal tedavi uygulanamazsa hastaların en
çok ağrı ve hareket kısıtlılığı gibi sorunlar yaşadığı kırıklardır. Bunun için
çeşitli tespit yöntemleri vardır. Bu kırıklar mini vidayla tespit, mini plakla
tespit, K teliyle tespit, dinamik ve statik eksternal fiksatörle tespit şeklinde
tedavi edilebilmektedir (72,73) .
Bu yöntemlerin hangisinin hangi açıdan daha üstün olduğu
araştırılmaktadır. Bu yüzden bu tezin konusu orta ve proksimal falanks eklem
içi kırıklarında K teli kullanımının ve mini vida kullanımının fonksiyonel ve
radyografik sonuçlarının karşılaştırılmasıdır. Amacımız bu kırıklarda hangi
tedavinin daha etkili olduğunu bulmak ve bu hastaları daha erken rehabilite
edip günlük hayatlarına ve iş hayatlarına en erken olacak şekilde
kavuşturmaktır.
Bu çalışma Manisa Celal Bayar Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji
Anabilim Dalı'nda yapılmıştır. Çalışmaya kliniğimizde 01.01.2013-15.10.2022
tarihleri arasında opere edilen hastalar dahil edilmiştir. Hastalar proksimal
falanks ve orta falanksta eklem içi kırığı olan hastalarla sınırlanmış olup 30
tanesi K teliyle tespit edilmiş eklem içi kırığı olan hastalardan, 28 tanesi de
mini vida ile tespit edilmiş eklem içi kırığı olan hastalardan oluşmaktadır. K
teliyle tespit edilen hastalarda 10 tanesi, mini vida yapılan hastalardan da 8
tanesi kontrole gelmediği veya aşağıda belirtilen dışlama kriterlerine sahip
olduğu için bu hastalar çalışmaya dahil edilmedi.

20 tanesi vida ile 20 tanesi K teliyle tespit edilen toplam 40 erişkin
hastayla çalışma retrospektif olarak yapıldı.
Bu sonuçlar çerçevesinde orta ve proksimal falanks eklem içi
kırıklarında vida kullanımının K teline göre daha erken rehabilitasyona izin
verdiği, TAF derecelerinin hem 1. ay hem de 2.ay K teli kullanılan hastalara
göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek olduğu, TAE kayıpları arasında 1.ay
istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı 2.ayda ise vida yapılan grubun TAE
kaybının anlamlı olarak daha az olduğu, vida yapılan grubun DASH, MHQ ve
VAS sonuçlarının istatistiksel anlamlı olarak daha iyi olduğu saptanmıştır.
Toplam 3 hastada enfeksiyon bulguları saptandı. Bunları 2'si K teli
uygulanan grupta, 1'i vida uygulanan grupta ortaya çıkmış olup hepsi yüzeyel
enfeksiyondu ve hepsi oral antibiyoterapiyle ortadan kayboldu. Hastayı daha
kısa süre atelle takip etme imkanı vermesi, hastaya daha erken hareket
başlama imkanı vermesi ve anket sonuçlarına dayanarak daha iyi fonksiyonel
sonuç sağlaması vida kullanımının avantajlarıdır. Bununla beraber orta ve
proksimal falanks eklem içi kırığı gözüken hastaların yüksek enerjili travmalar
nedeniyle bazılarının açık yaralanmaları olduğu saptandı. Bu nedenle K
telinin geçici bir tespit olduğu ve çıkarılmasının daha kolay olması ve 2.
ameliyat gerektirmemesi düşünülmelidir. Ayrıca K telinin ucuz olması, mini
vidaya göre kolay ulaşılabilir olması, daha kısa sürede uygulanabilmesi,
kapalı yapılan bir cerrahi olduğu için yumuşak dokuya daha az zarar vermesi
K teliyle tespitin avantajları arasındadır. Bütün bunların ışığında hastaların
yumuşak dokusunun değerlendirilerek, hastanın beklentilerine dikkat edilerek
vida veya tel kullanımına karar verilmesi önerilir.

Abstract:
The hand is the most important part of the human being that is used
the most in daily life and enables it to be functional. As it is generally known,
intra-articular fractures are fractures that have a longer healing process and if
ideal treatment cannot be applied, patients experience the most problems
such as pain and limitation of movement. There are various fixation methods
for this. These fractures can be treated with mini screw fixation, mini plate
fixation, K wire fixation, dynamic and static external fixator fixation (72,73) .
It is being investigated which of these methods is superior in which
aspect. Therefore, the subject of this thesis is to compare the functional and
radiographic results of the use of K-wire and mini-screw in intra-articular
fractures of the middle and proximal phalanx. Our aim is to find out which
treatment is more effective in these fractures and to rehabilitate these
patients earlier and return them to their daily lives and work lives as soon as
possible.
This study was carried out from Manisa Celal Bayar University
Department of Orthopedics and Traumatology. Patients who were operated
between 01.01.2013 and 15.10.2022 in our clinic were included in the study.
The patients were limited to patients with intra-articular fractures of the
proximal phalanx and middle phalanx, 30 of whom had intra-articular
fractures fixed with K-wire, and 28 patients with intra-articular fractures fixed
with mini-screws. These patients were not included in the study because 10
of the patients with K-wire fixation and 8 of the patients who underwent mini-
screws did not come for follow-up or had the following exclusion criteria. The
study was performed retrospectively with a total of 40 adult patients, 20 of
whom were fixed with screws and 20 with K-wires.
Within the framework of these results, it was determined that the use
of screws in middle and proximal phalanx intra-articular fractures allowed
rehabilitation earlier than K wire, and the TAF grades were statistically
significantly higher than the patients who used K wire in both the 1st and 2nd
months.

It was determined that there was no statistically significant difference
between TAE losses in the 1st month. In the 2nd month, it was determined
that the TAE loss of the screwed group was significantly less, and the DASH,
MHQ and VAS results of the screwed group were statistically significantly
better.
Infection findings were detected in a total of 3 patients. Of these, 2
occurred in the K-wire group and 1 in the screw-applied group, all of which
were superficial infections and all disappeared with oral antibiotic therapy.
The advantages of using screws are to follow the patient with a splint for a
shorter time, to start movement earlier, and to provide better functional
results based on the survey results. However, it was determined that some of
the patients with mid- and proximal phalanx intra-articular fractures had open
injuries due to high-energy trauma. For this reason, it should be considered
that the K wire is a temporary fixation and it is easier to remove and does not
require a second surgery. In addition, the advantages of fixation with K wire
are that the K wire is cheap, can be easily accessed compared to the mini
screw, can be applied in a shorter time, and because it is a closed surgery, it
causes less damage to the soft tissue.
Considering all these, it is recommended to evaluate the soft tissue
of the patients and to decide on the use of screws or wires by paying
attention to the patient's expectations.