Farklı rezidüel kemik yükseklikleri olan marjinal mandibular rezeksiyon sonrası gelişen stresin sonlu elemanlar analiziyle değerlendirilmesi
Evaluation of the stress developed after marginal mandibular resection with different residual bone heights by finite element analysis
Yazar: ÖZLEM KULA
Danışman: PROF. DR. HÜLYA KOÇAK BERBEROĞLU
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Cerrahi-diş hekimliği = Dentistry-operative ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Mandibula = Mandible ; Mandibular kırıklar = Mandibular fractures ; Sonlu elemanlar stres analizi = Finite elements stress analysis

Özet:
Marjinal mandibular rezeksiyon sonrası meydana gelen mandibula kırıkları günümüzde hala sorun teşkil etmektedir. Kırık oluşumunu ortadan kaldırmak için çeşitli risk faktörlerinin incelendiği birçok çalışma yapılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, farklı rezidüel kemik yüksekliğine sahip marjinal mandibular rezeksiyonlar gerçekleştirilen mandibula modellerinin çiğneme kuvvetlerine dayanımının karşılaştırılmasıdır. Sonlu elemanlar analizi gerçekleştirmek üzere bilgisayar ortamında üç boyutlu olarak 6 farklı mandibula modeli oluşturulmuştur. Bunlar; rekonstrüksiyon plağı uygulanan ve uygulanmayan rezidüel kemik yüksekliği 3 mm, 5 mm ve 7 mm olarak modellenen mandibulalardır. Modellerin anatomik kas tutunma alanlarına insizal ısırma ve molar çiğneme kuvvetlerini taklit etmek üzere kuvvet vektörleri yerleştirilmiştir. Gerçekleştirilen analizler sonucunda kemiğe ve titanyum alaşımına ait stres değerleri elde edilmiştir. Bulgulara göre plak uygulanan modellerde oluşan stresin daha fazla olduğu tespit edilmiştir. 6 model içerisinden 5 modelin yüksek kırık riski altında olduğu görülmüştür. 7 mm'lik rezidüel kemik yüksekliğine sahip plak uygulanmayan modelin çiğneme kuvvetleri karşısında dayanıklı olduğu izlenirken, aynı yükseklikteki modele plak uygulandığında fraktür geliştiği görülmüştür. Sonuç olarak 7 mm'lik bir kemik yüksekliğinde rekonstrüksiyon plağı kullanılmadan marjinal mandibular rezeksiyon planlanabilir. Cerrahi esnasında 7 mm'den daha düşük rezidüel kemik miktarı kalıyorsa rekonstrüksiyon plağıyla desteklemek yerine bu bazal kemiğin de osteotomiye dahil edilmesi ve segmental rezeksiyon yapılması fraktür gelişimini önleyecektir.

Abstract:
Mandibular fractures after marginal mandibular resection are still a problem today. There are many studies that examine various risk factors to eliminate fracture formation. The aim of this study is to compare the resistance to masticatory pressure of mandible models with marginal resections with different residual bone heights. In order to perform finite element analysis, 6 different three-dimensional mandible models were created. These; mandibles with and without a reconstruction plate with a residual bone height of 3 mm, 5 mm and 7 mm. Force vectors were placed in the anatomical muscle attachment areas of the models to mimic incisal biting and molar chewing forces. As a result of the analyzes carried out, the stress values of the bone and titanium alloy were obtained. According to the findings, it was found that the stress occurring in the plate applied models was higher. Out of 6 models, 5 models were found to be at high fracture risk. While it was observed that the model with 7 mm residual bone height was resistant to chewing forces, it was observed that a fracture developed when the plate was applied to the model with the same height. As a result, marginal mandibular resection can be planned without using a 7 mm bone height reconstruction plate. If there is a residual bone amount of less than 7 mm during surgery, the inclusion of this basal bone in osteotomy and segmental resection instead of supporting it with a reconstruction plate will prevent the development of fractures.