Burun yumuşak doku defektlerinin onarımı
Reconstruction of nasal soft ti̇ssue
Yazar: ELİF AKBAY
Danışman: DOÇ. DR. EMRE İNÖZÜ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Burun = Nose ; Burun deformiteleri = Nose deformities ; Cerrahi = Surgery ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Yumuşak doku = Soft tissue

Özet:
Amaç: Burun yumuşak doku rekonstrüksiyonunda birçok yöntem tanımlanmıştır. Uygun estetik ve fonksiyonel sonuçlara ulaşmak için anatomi ve estetik alt ünite kavramlarını bilmek gereklidir. Defektin büyüklüğü, yerleşimi ve kullanılan yöntem cerrahi sonuçları etkiler. Bu çalışmanın amacı burunda çeşitli nedenlerle oluşan defektlere uygun yaklaşımları araştırarak yol gösterici olmaktır.
Gereç ve yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi (S.B.Ü.) Ankara Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi (EAH) Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Kliniği'nde Ocak 2008 ve Mart 2018 tarihleri arasında, travma veya tümör eksizyonu sonrası burun defekti onarılan 275 hasta arşivlenen resimleri, hasta dosyaları ve ameliyat defterleri incelenerek belirlendi. Hastaların yaşı, cinsiyetleri, defektin etyolojik nedenleri, defektin lokalizasyonu, defektin büyüklüğü, defektin rekonstrüksiyonunda kullanılan teknikler ve komplikasyonlar araştırıldı. Burun estetik alt ünitelerine göre defektler ve kullanılan onarım yöntemleri sınıflandırıldı.
Bulgular: Çalışmaya alınan 275 hastanın 116'sı erkek, 159'u kadındı. Ortalama yaş 66,2'ydi. Hastaların 72'sinde greftle (1'i kompozit greft) onarım yapılırken 203'ünde lokal veya bölgesel flep kullanıldı. En sık nazolabiyal, alın ve dorsal nazal flepler kullanıldı. En sık defekt onarılan alt ünite alar lobüldü. Alt ünitelere göre farklı onarım yöntemlerinin tercih edildiği görüldü. 1 hastada total flep kaybı oldu ve revizyon yapıldı. 2 hastada hematom, 4 hastada parsiyel nekroz ve 3 hastada venöz yetmezlik gelişip takiplerinde iyi bir şekilde iyileştiği görüldü.
Sonuç: Burunda oluşan defektler yeri ve boyutları göz önünde bulundurularak, estetik ünitelere uygun şekilde onarılmalıdır. İyi planlanmış bir rekonstrüksiyonla estetik ve fonksiyonel olarak en iyi sonuçlara ulaşmak mümkündür.

Anahtar kelimeler: Burun, estetik alt üniteler, flep, yumuşak doku

Abstract:
ABSTRACT Background: There are a lot of defined methods for reconstruction of nasal soft tissue. It is necessary to know the anatomy and concepts of aesthetic subunits of the nose in order to achieve appropriate aesthetic and functional results. Size, location of the defect and method of reconstruction have impact on the surgical outcomes. The purpose of this research is assessing appropriate approaches to nasal tissue defects due to different etiologies in order to guide the reader. Material and Method: 275 patients are included in this research whom got treated for nasal defect reconstruction due to trauma or tumor excisions between January 2008 and march 2018, Health Sciences University Ankara Yıldırım Beyazıt Research and Training Hospital, Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery Clinic and their archived pictures, patients case files and surgical notes were assessed. Patients age, gender, etiology of the defects, localization and methods used in the reconstruction and complications were assessed. Defects are classified according to nasal aesthetic subunits and methods used in reconstruction Outcomes: 275 patients are included in the research, which 116 male and 159 were female. Mean age is 66.2. 72 of the patients were reconstructed with grafts (1 composite graft, rest skin graft), 203 were treated with a local or regional flap. Most common used flaps were, nasolabial advancement flap, dorsal nasal advancement flap and forehead flap. Most common aesthetic subunit reconstructed was nasal alar lobule. Different methods of reconstruction was used for different subunits. One patient had total flap failure and had a revision. 2 patients had hematoma, 4 patients had partial necrosis and 3 patients had venous congestion but recovered without a sequeale. Results: Nasal defects should be reconstructed appropriately taking in to account of locations, size and aesthetic subunits. It is possible to achieve best aesthetically and functional results using a well planned reconstruction methods Key Words: Nose, aesthetic subunits, flap, soft tissue