Korozif özofagus yanıklarında çinko-L karnizin (polaprezinc – zinc l-carnosine)'in striktür gelişiminin engellenmesindeki etkilerinin belirlenmesi
Investigation of the effects of zi̇nc L-carnosine (poleprezinc) in prevention of esophageal strictures in corrosive esophageal burns
Yazar: ASLI ÖZBAYOĞLU
Danışman: PROF. DR. KAAN SÖNMEZ
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery
Dizin: Karnozin = Carnosine ; Yanıklar = Burns ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Çinko = Zinc ; Özofagus = Esophagus

Özet:
Yeni yasalar  ve önlemler ile korozif maddelerin içeriğinin seyreltilmesine rağmen çocukların  kaza ile kostik madde  alımı ciddi ve hayatı tehdit edici bir problem olmaya devam etmektedir. Özofageal striktür oluşumu çocuklarda hasarın ciddiyetine bağlı olarak %5-47 oranında en endişe verici komplikasyondur. Çeşitli tedavi yöntemleri kostik madde alımı sonrası tedavide  çocuklarda kullanılmıştır. Ancak, optimal yönetim stratejisi halen tartışmalıdır ve bu stratejilerin hiçbiri etkin değildir. Bu çalışmanın amacı, korozif özofagus yanıklarında striktür gelişimini engellemek için Polaprezinc kullanımının etkilerini araştırmaktır. 
Bu çalışmada 24 rat 4 gruba ayrılmıştır. Kostik özofageal yanık modeli Gehanno tarafından tariflendiği şekilde yapılmıştır. Grup K'da yanık oluşturulmamış ve tedavi verilmemiştir. Grup Y'de yanık oluşturulmuş ancak tedavi verilmemiştir. Grup T1'de yanık oluşturulmuş ve 100 mg/kg/gün ilk 2 hafta intraabdominal, son 2 hafta oral olacak şekilde Polaprezinc verilmiştir. Grup T2'de yanık oluşturulmuş ve 200 mg/kg/gün ilk 2 hafta intraabdominal, son 2 hafta oral olacak şekilde Polaprezinc verilmiştir. Tedavinin etkinliği 4. haftanın sonunda stenoz indeksi (SI), histopatolojik hasar skorlaması ve doku hidroksiprolen bileşiminin belirlenmesi ve deney öncesi ve sonrası kilo ölçümü  ile değerlendirilmiştir. Grup Y'de ortalama Sİ diğer gruplardan beligin olarak düşüktür (p<0,05). Ortalama Sİ, tedavi grupları Grup Y ile karşılaştırıldığında istatsitiksel olarak daha yüksektir (sırasıyla p=0,006, 0,004). HP düzeyleri gruplar arasında karşılaştırıldığında, Grup Y'de en yükek olmasına karşın, istatistiksel olarak anlamlı bir fark edle edilememiştir (p>0.05). Histopatolojik hasar skoru açısından tedavi gruplarında  kontrol grubu   kadar olmasa da  yanık grubuna göre  daha az kollojen depolanması, mukozal ve submukozal hasar olduğu  gösterilmiştir (sırasıyla p = 0,02, p = 0,01). Grup T1 ve T2 arasında HP düzeyi, Sİ ve histopatolokjik hasar skoru açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmaması (p > 0,05), tedavinin doz bağımsız olduğunu göstermektedir. Kilo alımı açısından  gruplar kendi içinde değerlendirildiğinde   Grup K dışında sadece  istatiksel olarak anlamlı olmasa da yüksek doz polaprezinc verilen  Grup T2'de kilo alımının olduğu görülmüştür. Grup T1  de ise  yanık grubuna göre daha az kilo kaybı tespit edilmiştir. 
Deneysel olarak ratlarda korozif özofageal yanıklarının tedavisinde ilk kez kullanılan Polaprezinc antifibrotik, antioksidan, antiinflamatuar, yara iyileştirici ve antiapoptotik etkileri  ile tedavi gruplarında yanık grubuna göre  HP düzeylerini düşürerek, histopatalojik hasarlanmayı azaltarak  ve belirgin stenozu önleyerek    darlığı azaltıcı etki göstermiştir. Ayrıca  yüksek dozda kilo kaybınıda pozitife çevirmiştir. Bu çalışmada Polaprezinc'in ratlarda korozif özofajitde striktürü önlemede kullanılabilecek bir ajan olduğu gösterilmiş olsada, klinik ve deneysel  olarak yapılacak diğer çalışmalar ve   biyokimyasal oksidan-antioksidan parametreler  ile  etkinliği desteklenmelidir.

Abstract:
Accidental caustic substance ingestion is a serious, life-threatening problem despite legislation limiting the stregth and availability to children of corrosive substances. Development of esophageal stricture is a major complication following caustic substance ingestion with a rate of % 5-47, depending on the degree of the injury. Different modalities have been used to treat costic substance ingesiton in children. However, controversy about the optimal management strategy still persits and none of the strategies proven to be effective. The purpose of this study is to determine the efficiancy of Polaprezinc in preventing stricture formation after corrosive esophageal burns. 
In this study, 24 rats were divided into 4 groups. Caustic esophageal burns were produced as described by Gehanno. Group K was uninjured and untreated. Group Y was injured but untreated. Group T1 was injured and recived 100mg/kg/day Polaprezinc via intraperitoneal route for the first 2 weeks, then orally for another 2 weeks. Group T2 was injured and recived 200mg/kg/day Polaprezinc via intraperitoneal route for the first 2 weeks, then orally for another 2 weeks. Efficency of the treatement was assesed after 4th week by evaluating stenosis index (SI) and histopahologic damage score, determining tissue hidroxiproline content and  measuring the weigth of the rats before and after the experiment. SI in Group Y is significantly lower than the other groups (p<0,05). Mean SI was statistically higer in tratement groups when compared with Group Y ( p=0,006, 0,004, respectively). Although it was higer in Group Y, comparision between groups in regard to HP levels, was statistically insignificant ( p>0,05). In the means of histopathological damage scor, although it was not as significant as Group K, in treatement group, collagen deposition, mucosal and submucosal damage were lower than Group Y ( p= 0,02, 0,01 respectively).  The statistical insignificance between Group T1 and Group T2 in terms of HP level, SI and histopathologic damage score (p>0,05) indicates that the treatement was independent of the dosage. Except Group K, gain of weight was detected only in Group T2, though it was statistically insignificant. In Group T1, weight loss was lower than Group Y. 
Polaprezinc, which was used for the first time for the treatement of experimental corrosive esophageal burns in rats, with its antifibrotic, antioxidant, antiinflamatory, wound healing and antiapoptotic effects; was efficent for reducing stricture formation  by decreasing HP levels and histopathologic damage and preventing stenosis in treatment group with regard to burn group.  Furthermore, it was effective on weight gain in higher dosages. Althoguh it was shown in this study that Polaprezinc is an efficent agent to prevent stricture formation in corrossive burns in rats, this must be supported by other experiments and clinical studies as well as biochemical oxidant and antioxidant parameters.