Videolaringoskopi ile entübe edilen obez ve obez olmayanhastaların vıdıac skorlarının değerlendirilmesi
Evaluation of obese and NON-obese patients' intubated by videolaryngoscopy vidiac scores
Yazar: RIDVAN DURGUT
Danışman: DOÇ. DR. NADİDE AYSUN POSTACI ; DOÇ. DR. AYÇA TUBA DUMANLI ÖZCAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Giriş ve Amaç: Zor havayolu yönetimi toplumda %1.5-%13.5 sıklığında
görülmekle birlikte olası sonuçları açısından hayatı tehdit eden durumlara neden
olabilir. Zor entübasyon tahmin edebilmek için preoperatif değerlendirmede çeşitli
prediktif klinik testler kullanılır. Anestezistin temel sorumluluğu, havayolu açıklığını
korumak ve devamlılığını sağlamaktır. Video laringoskoplar, özellikle zor
entübasyon vakalarında havayolu yapılarını görselleştirmek ve endotrakel
entübasyon (ETE)'u kolaylaştırmak için kullanılan teknolojik ürünlerdir. Direkt
laringoskopide (DL) laringeal yapıların görünüm ve ETE zorluğunu tespit amacı ile
Cormak-Lehane (CL) sınıflandırması kullanılır. Ancak bu sınıflandırma direkt
olarak elde edilen laringeal görünümü derecelendirmek için tasarlanmıştır ve zor
videolaringoskopi için uygun olmayabileceği bildirilmektedir.
Çalışmamızda Kohse ve arkadaşları (ark)'ı tarafından geliştirilen Videolaringoskopik
entübasyon ve zor hava yolu sınıflandırması (Videolaryngoscopic Intubation and
Difficult Airway Classification; VIDIAC) kullanarak yapılan vidolaringoskopide
obez hastalar ile obez olmayan hastalar arasındaki farklılığın araştırılması
amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Bu tek merkezli prospektif gözlemsel çalışmaya Ankara
Şehir Hastanesi Genel ameliyathanesinde; 1 Aralık 2022 ile 31 Ocak 2023 tarihleri
arasında, 18 yaş üzeri genel anestezi altında entübe edilecek 102 hasta dahil edildi.
Acil cerrahiler, üst havayolu cerrahisi geçirmiş hastalar, baş-boyun bölgesine
radyoterapi almış hastalar, bilinen zor entübasyon hikayesi olan hastalar ile üst
havayolu anatomisi bozulmuş olan hastalar çalışmaya alınmadı. Hastalar Grup 1 ve 2
olarak vücut kitle indeksine (VKİ) göre sınıflandırıldı. Grup 1; VKİ 30 ve üzeri
hastalar, Grup 2; VKİ 30'un altındaki hastalardan oluşturuldu. Hastaların mallampati
skoru, tiromental mesafe ölçümü, sternomental mesafe ölçümü, mandibula ramus
uzunluğu, üst dudak ısırma testi preoperatif değerlendirmede kaydedildi. Anestezi
indüksiyonu öncesi hastalar 3 dakika boyunca 10L/dk'dan %100 oksijenle
preoksijenizasyon yapıldı (tidal volüm yöntemi). Anestezi her hasta için 2 mg
midazolam, 1-2 mcg/kg fentanil, 1 mg/kg lidokain, 2-2.5 mg/kg propofol, 0.6 mg/kg
rocuronıum şeklinde deneyimli bir anestezist tarafından gerçekleştirildi. Her hasta
Machintosh tip bleyt VL (C-MAC, Karl Storz, Tuttlingen, Germany) ile entübe

10

edildi. Hastaların entübasyon süreleri, entübasyon deneme sayısı, komplikasyonlar,
ek manevra veya yardımcı cihaz ihtiyacı ile VIDIAC skoları kaydedildi.
Bulgular: VKİ değeri <30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların ASA skorları
arasında fark bulundu (p<0.001). VKİ değeri ≥30 olan hastaların ASA skorlarının 2
ve 3 olma oranları daha fazla idi.
İki grupta İndüksiyon öncesi SpO 2 değerleri arasında fark bulundu (p<0.01); VKİ
değeri ≥30 olan hastalarda indüksiyon öncesi SpO 2 değerleri daha düşük idi. İki
grupta indüksiyon öncesi ortalama arteriyel basınç (OAB) değerleri arasında fark
bulundu (p<0.01); VKİ değeri ≥30 olan hastalarda İndüksiyon öncesi OAB değerleri
daha yüksek idi. İki grupta indüksiyon sonrası OAB değerleri arasında fark bulundu
(p<0.01); VKİ değeri ≥30 olan hastalarda indüksiyon sonrası OAB değerleri daha
yüksek idi. İki grupta da Entübasyon sonrası 1.dakika (ETE+1) OAB değerleri
arasında fark bulundu (p<0.01); VKİ değeri ≥30 olan hastalarda ETE+1 OAB
değerleri daha yüksek idi. İki grupta ETE+1 ölçülen kalp hızı değerleri arasında fark
bulundu (p<0.05); VKİ değeri ≥30 olan hastalarda ETE+1'de ölçülen kalp hızı
değerleri daha düşük idi. İki grupta indüksiyon öncesi ve indüksiyon sonrası ölçülen
kalp hızı değerleri arasında fark saptanmadı (p>0.05).
VKİ değeri <30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların tiromental mesafe değerleri
arasında fark bulundu (p<0.05); VKİ değeri ≥30 olan hastaların tiromental mesafe
değerleri daha kısa idi. VKİ değeri <30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların mandibula
ramus uzunluğu değerleri arasında fark saptanmadı (p>0.05). VKİ değeri <30 olan
hastalarla ≥30 olan hastaların ağız açıklığı uzunluğu değerleri arasında fark
saptanmadı (p>0.05). VKİ değeri <30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların mallampati
skorları arasında fark bulundu (P<0.001); VKİ değeri ≥30 olan hastaların mallampati
skorları daha yüksek idi. VKİ değeri <30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların üst
dudak ısırma testi skorları arasında fark saptanmadı (p>0.05). VKİ değeri <30 olan
hastalarla ≥30 olan hastaların Cormack-lehane (CL) skorları arasında fark bulundu
(P<0.001); VKİ değeri ≥30 olan hastaların CL skorları daha yüksek idi.
VKİ değeri <30 hastalar ile ≥30 hastaların VIDIAC skorları arasında fark bulundu
(P<0.05). VKİ değeri ≥30 olan hastaların VIDIAC skorları daha yüksek idi.
VKİ değeri <30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların Entübasyon süreleri arasında fark
bulunmadı (p>0.05). Entübasyon komplikasyonu olan 2 hasta idi. Bu iki hastanın

11

VKİ değeri 30 ve üzerinde idi. VKİ değeri <30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların
entübasyon komplikasyonu oranları arasında fark bulunmadı (p>0.05). VKİ değeri
<30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların entübasyon için ek manevra oranları arasında
fark bulunmadı (p>0.05).
VKİ değeri <30 olan hastalarla ≥30 olan hastaların VIDIAC skorları oranları
arasında fark bulundu (p<0.01); VKİ değeri 30 ve üzerinde olan hastalarda VIDIAC
skoru "0" olma oranı daha fazla idi.
Hastaların VKİ değerleri ile VIDIAC skorları arasında pozitif yönlü korelasyon
bulundu (r=0.407 p<0.001); Hastaların VKİ değerleri arttıkça VIDIAC skorları da
artmaktaydı.
Hastaların entübasyon süreleri ile VIDIAC skorları arasında pozitif yönlü korelasyon
bulundu (r=0.603 p<0.001); Hastaların VIDIAC Skorları arttıkça entübasyon süresi
de artmaktaydı.

Sonuç: VIDIAC skoru videolaringoskopi ile entübasyonda Kohse ve ark'ı
tarafından yeni geliştirilen bir skorlama sistemi olup obez hastalarda
videolaringoskopinin zorluğunu değerlendirmede kullanılabilir bir skorlama sistemi
olduğunu düşünüyoruz. VKİ arttıkça VIDIAC skorları da artmakta, ek manevra ve
entübasyona yardımcı alet kullanımı da artmaktadır. Hastaların VIDIAC skorları
arttıkça entübasyon süresi de artmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Zor havayolu, videolaringoskopi, obezite ve VIDIAC
skoru

Abstract:
Introduction and Aim: Although difficult airway management is seen in 1.5%-
13.5% of the population, it can cause life-threatening situations in terms of possible
consequences. Various predictive clinical tests are used in preoperative evaluation to
predict difficult intubation. The main responsibility of the anesthesiologist is to
maintain and maintain airway patency. Video laryngoscopes are technological
products used to visualize airway structures and facilitate endotracheal intubation
(ETE), especially in difficult intubation cases. In direct laryngoscopy (DL), Cormak-
Lehane (CL) classification is used to determine the appearance of the laryngeal
structures and the difficulty of ETE. However, this classification is designed to grade
the laryngeal view obtained directly and it is reported that it may not be suitable for
difficult videoingoscopy.
In our study, it was aimed to investigate the difference between obese and non-obese
patients in vidolaryngoscopy performed using Videolaryngoscopic Intubation and
Difficult Airway Classification (VIDIAC) developed by Kohse et al.
Materials and Methods: In this single-center prospective observational study,
Ankara City Hospital General operating room; Between 1 December 2022 and 31
January 2023, 102 patients over the age of 18 to be intubated under general
anesthesia were included. Emergency surgeries, patients who had upper airway
surgery, patients who received radiotherapy to the head and neck region, patients
with a known history of difficult intubation, and patients with impaired upper airway
anatomy were excluded from the study. Patients were classified as Groups 1 and 2
according to body mass index (BMI). Group 1; Patients with a BMI of 30 and above,
Group 2; It was created from patients with a BMI below 30. Mallampati score,
thyromental distance measurement, sternomental distance measurement, mandibular
ramus length, upper lip bite test were recorded in preoperative evaluation. Before
induction of anesthesia, patients were preoxygenated with 100% oxygen at 10 L/min
for 3 minutes (tidal volume method). Anesthesia was performed by an experienced
anesthesiologist for each patient as 2 mg midazolam, 1-2 mcg/kg fentanyl, 1 mg/kg

13

lidocaine, 2-2.5 mg/kg propofol, 0.6 mg/kg rocuronium. Each patient was intubated
with Machintosh type blade VL (C-MAC, Karl Storz, Tuttlingen, Germany).
Intubation times, number of intubation attempts, complications, need for additional
maneuvers or assistive devices, and VIDIAC scores of the patients were recorded.
Results: A difference was found between the ASA scores of patients with BMI <30
and patients with ≥30 BMI (p<0.001). Patients with a BMI of ≥30 had a higher ASA
score of 2 and 3.
There was a difference between the pre-induction SpO2 values ​​in the two groups
(p<0.01); Pre-induction SpO2 values ​​were lower in patients with BMI ≥30. There
was a difference between the mean arterial pressure (MAP) values ​​before induction
in the two groups (p<0.01); Pre-induction MAP values ​​were higher in patients with
BMI ≥30. A difference was found between MAP values ​​after induction in the two
groups (p<0.01); Patients with BMI ≥30 had higher MAP values ​​after induction.
There was a difference between the MAP values ​​at the 1st minute after intubation
(ETE+1) in both groups (p<0.01); ETE+1 MAP values ​​were higher in patients with
BMI ≥30. There was a difference between the ETE+1 measured heart rate values ​​in
the two groups (p<0.05); Heart rate values ​​measured in ETE+1 were lower in
patients with BMI ≥30. There was no difference between the heart rate values
​​measured before and after induction in the two groups (p>0.05).
There was a difference between the thyromental distance values ​​of patients with BMI
<30 and patients with ≥30 BMI (p<0.05); Thyromental distance values ​​of patients
with BMI ≥30 were shorter. There was no difference between the mandibular ramus
length values ​​of patients with BMI <30 and patients with ≥30 BMI (p>0.05). No
difference was found between the mouth opening length values ​​of patients with a
BMI value of <30 and patients with a BMI of ≥30 (p>0.05). A difference was found
between the mallampati scores of patients with a BMI <30 and patients with a BMI
of ≥30 (P<0.001); Patients with a BMI of ≥30 had higher mallampati scores. There
was no difference between upper lip bite test scores of patients with BMI <30 and
patients with ≥30 BMI (p>0.05). A difference was found between the Cormack-
lehane (CL) scores of patients with a BMI <30 and patients with a BMI of ≥30
(P<0.001); Patients with a BMI of ≥30 had higher CL scores.

14

There was a difference between the VIDIAC scores of patients with BMI <30 and
patients with ≥30 BMI (P<0.05). Patients with a BMI of ≥30 had higher VIDIAC
scores.
There was no difference between intubation times of patients with BMI <30 and
patients with ≥30 BMI (p>0.05). There were 2 patients with intubation
complications. These two patients had a BMI of 30 and above. There was no
difference between the rates of intubation complications in patients with a BMI of
<30 and patients with a BMI of ≥30 (p>0.05). There was no difference between the
rates of additional maneuvers for intubation in patients with a BMI of <30 and
patients with a BMI of ≥30 (p>0.05).
A difference was found between the VIDIAC scores of patients with a BMI <30 and
patients with a BMI of ≥30 (p<0.01); Patients with a BMI of 30 and above had a
higher VIDIAC score of 0.
A positive correlation was found between patients' BMI values ​​and VIDIAC scores
(r=0.407 p<0.001); As the BMI values ​​of the patients increased, the VIDIAC scores
also increased.
A positive correlation was found between intubation times and VIDIAC scores of the
patients (r=0.603 p<0.001); As the VIDIAC Scores of the patients increased, the
intubation time also increased.
Conclusion: The VIDIAC score is a scoring system newly developed by Kohse
et al in intubation with videongoscopy, and we think that it is a scoring system that
can be used to evaluate the difficulty of videoryngoscopy in obese patients. As BMI
increases, VIDIAC scores also increase, and the use of additional maneuvers and
intubation aids increases. As the VIDIAC scores of the patients increase, the
intubation time also increases.
Key words: Difficult airway, videolingoscopy, obesity and VIDIAC score