Çocukluk çağı kafa travmalarının klinik ve radyolojik göstergelerinin değerlendirilmesi
Evaluation of clinical and radiological indicators of childhood head trauma
Yazar: MÜNEVVER YILDIRIMER
Danışman: DR. AYŞE BERNA ANIL
Sağlık Bakanlığı / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Kafa travmaları, çocuklarda sakatlık ve ölüm sebepleri arasında üçüncü sırada yer almaktadır. Kafa travmalı hastaların klinik bulgularının değerlendirilmesiyle uygun radyolojik değerlendirme yapılarak sakatlık ve ölümler azaltılırken, gereksiz görüntüleme tetkikleri nedeniyle ortaya çıkabilecek komplikasyonlar, zaman ve maddi kaynak kaybı önlenebilir. Bu çalışmanın amacı kafa travması nedeniyle çocuk acil servisine başvuran hastalarda kraniyal yaralanmanın, semptom,  fizik muayene, radyolojik bulgularını değerlendirerek hangi semptom ve bulguların kraniyal yaralanma için risk faktörü olduğunu ve uzun dönemde prognoza etkilerini belirlemektir.
Çocuk Acil Polikliniği'ne kafa travması nedeniyle başvuran toplam 707 çocuk prospektif olarak değerlendirilmiştir. Her bir grup kendi içinde patolojik BBT'e sahip olanlar / olmayanlar (BBT +/-), ameliyat edilenler / edilmeyenler (Operasyon +/-) ve nörolojik sekel kalanlar / kalmayanlar olarak istatistiksel değerlendirilmiştir. 
Kafa travması nedeniyle acil servise başvuran 220 hastaya (%31.1) BBT çekilmiş,  101 (%45.9)'inde patoloji saptanmıştır. Tüm hastalar birlikte değerlendirildiğinde travmanın mekanizması, fokal nörolojik bulgu, düşük GKS ve PTS, anormal solunum sayısı ile BBT'de patoloji varlığı arasında korelasyon tespit edilmiştir. İki yaş altı olgularda ise solunum sayısında anormallik, bilinç kaybı, fokal nörolojik bulgu ve çoklu organ travması ile BBT'de patoloji varlığı ilişkili bulunmuştur. Hafif kafa travmalı olgularda 2 yaş ve altında hiçbir parametre kraniyal yaralanmayı göstermede anlamlı bulunmazken iki yaş üstünde PTS'nun düşük olması anlamlı bulunmuştur.
Bu bilgilerin ışığında kafa travmalarında iki yaş üstünde fokal nörolojik bulgusu olan ve basit düşme dışı tüm yaralanmalara, iki yaş altında ise bunlara ek olarak bilinç kaybı, solunum sayısı anormalliği ve temporal veya paryetal yerleşimli sefal hematomu olanlara BBT çekilmelidir.

Abstract:
Head trauma is the third leading cause of death and debility in childhood.	
With clinical examination and radiological evaluation, death and debility are reduced, at the same time  unnecessary imaging  studies with their complications, time and resource wasting are prevented.
The aim of this study is to evaluate the symptom, physical examination, and radiological findings of head injury in pediatric emergency departments and to asses which symptom and signs were risk  factors  for cranial injury and affect  long term prognosis.
Prospectively 707 children who presented to pediatric emergency department with head injury were enrolled. Each group were statistically analyzed as having pathological CT, surgical operation and   neurological sequele.
From the all participants 220 (31.1%) patient were underwent CT scanning while 101(45.9%) had pathology  on CT. When all patients are evaluated; correlation was detected between pathology on CT, mechanism of trauma, focal neurological findings, abnormal respiratory number, low GCS and PTS. A positive relation established between pathology on CT and abnormal respiratory number, loss of consciousness, focal neurological finding and multiple organ traumas.  There does not exist objective pediatric specific criteria that predict intracranial injury in minor head injury group under 2 years old but low PTS score was meaningful in children over 2 years old.
Following  these findings head CT is recommended following head injury, other than simple falling, if focal neurologic finding is presented over 2 years, additionally if loss of consciousness, respiratory number abnormality and temporal and parietal scalp hematoma present under 2 years old.