Primer vezikoüreteral reflüsü olan çocuklarda reflü nefropatisinin plazma ve idrar urotensin-ıı düzeylerine etkisi
Effect of reflux nephropathy on plasma and urine urotensin-ii levels in children with primary vesicoureteral reflux
Yazar: DERYA BABUŞ TAŞ
Danışman: PROF. DR. ZÜBEYDE GÜNDÜZ
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Plazma = Plasma ; Vazokonstriktör ajanlar = Vasoconstrictor agents ; Vezikoüreteral reflü = Vesico ureteral reflux ; Çocuklar = Children ; İdrar = Urine

Özet:
Giriş ve amaç: Vezikoüreteral reflüye (VUR) bağlı böbrek parankim hasarının etyopatogenezi halen tartışmalıdır. Yapılan çalışmalarda enfeksiyon olmadan da renal skar geliştiği gösterilmiştir. Reflü nefropatisi (RN), VUR'a eşlik eden renal skar olarak tanımlanabilir. Reflü nefropatisi, çocuklarda hipertansiyon (HT) ve kronik böbrek yetmezliğinin (KBY) önemli nedenlerindendir. Bu çalışmada primer VUR'u olan çocuklarda reflü nefropatisinin varlığının plazma ve idrar urotensin-II (U-II) düzeyleri üzerine etkisini araştırmak amaçlandı.Hastalar ve metod: Çalışmaya fakültemiz pediatri nefroloji polikliniğine başvuran, primer VUR tanısı alan toplam 39 çocuk hasta ve VUR araştırılan ancak renal skarı olmayan 24 çocuk alındı. Her hastanın kan üre nitrojeni (BUN), kreatinin, plazma U-II düzeyi, tam idrar tahlili (TİT), idrar kültürü, idrar protein, idrar kreatinin, idrar U-II düzeyleri ölçüldü. Tc 99m Dimerkaptosüksinik asit (DMSA) ve Tc 99m Merkaptoasetiltriglisin (MAG3) sintigrafileri ile böbrekteki skarın yaygınlığı, Tc 99m Dietilen triamin penta asetik asit (DTPA) sintigrafisi ile total ve her bir böbreğin glomerüler filtrasyon hızı (GFH) belirlendi.Bulgular: Hastaların 28'i kız, 11'i erkek, kontrol grubunun ise 18'i kız, 6'sı erkek idi. Hasta ve kontrol grupları arasında yaş, ortalama sistolik ve diyastolik kan basınçları, serum BUN ve kreatinin düzeyi, idrar protein/kreatinin oranı, serum ve idrar U-II düzeyleri, idrar U-II/kreatinin oranı ve idrarda fraksiyone U-II atılımı açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmedi (p>0.05). Hasta grubunun tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu (TİYE) oranı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek (p<0.05), ortalama GFH değeri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü (p<0.05). Yüksek dereceli reflüye sahip böbreklerin ileri derecede renal parankim hasarına sahip olma oranı düşük derece reflüye sahip böbreklere göre daha yüksekti ve aradaki bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu öyküsü ve aktif idrar yolu enfeksiyonu (İYE) olan hastalarda idrar U-II düzeyi, idrar U-II/kreatinin oranı ve idrarda fraksiyone U-II atılımının istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edildi (p>0.05). Serum U-II düzeyinin çalışma parametreleri ile ilişkisi araştırıldığında; sadece idrarda fraksiyone U-II atılımı ile serum U-II düzeyi arasında ters ilişki vardı (p<0.05). İdrar U-II düzeyi ile idrar protein düzeyi arasında doğru ilişki tespit edildi (p<0.05).Sonuç: Vezikoüreteral reflünün derecesi ile böbrek parankim hasarı ilişkilidir. Yüksek dereceli VUR'a sahip hastalarda böbrek parankim hasarı sıklığı artmaktadır. Vezikoüreteral reflüye bağlı RN'de idrarla protein atılımının artışı ile idrar U-II, U-II/kreatinin ve idrar fraksiyone U-II atılımı arasında ilişki vardır. Aktif İYE'de inflamasyona ikincil olarak veya geçici tübüler fonksiyon bozukluğunun sonucu olarak idrarla U-II atılımı artmaktadır.

Abstract:
Objective: Ethiogenesis of renal parenchymal injury due to vesicoureteral reflux (VUR) remains controversial. In previous studies, it was shown that renal scarring could develop in absence of infection. Reflux nephropathy (RN) can be defined as renal scarring accompanying to VUR. RN is one of the important causes of hypertension and chronic renal failure (CRF) in children. In the present study, it was aimed to evaluate the effect of presence of RN on plasma and urine Urotensin-II (U-II) levels in children with primary VUR.Patients and method: 39 children with primary VUR and 24 children without renal scarring; but, undergoing VUR evaluation who referred to Pediatric Nephrology Outpatient Clinic of Erciyes University recruited to present study. BUN, creatinine, serum and urine U-II levels, urine protein and urine creatinine levels were measured and urine test and urinary culture were performed in each patient. Extend of renal scarring were determined by Dimercaptosuccinic acid (DMSA) and Tc99m-mercaptoacetyltriglisin (MAG3) scintigraphy, while total and individual glomerular filtration rate (GFR) of each kidney were determined by Tc99m Diethylenetriamine penta acetic acid (DTPA) scintigraphy.Findings: There was 28 girls and 11 boys in patient group, whereas 18 girls and 6 boys in control group. No significant difference was found in age, mean systolic and diastolic blood pressure, serum BUN and creatinine levels, urine protein: creatinine ratio, serum and urine U-II levels, urine U-II/creatinine ratio and fractional U-II excretion in the urine between patient and control group (p>0.05). Recurrent urinary tract infection rate in patient group was significantly higher than control group (p<0.05), while mean GFR value was significantly lower in patient group when compared to controls (p<0.05). Rate of high degree renal parenchyma scarring was higher in kidneys with high grade reflux, when compared to those with low grade reflux; and the difference was statistically significant (p<0.05). It was found that urine U-II level, urine U-II: creatinine ratio and fractional U-II excretion in urine were significantly higher in patients with history of recurrent urinary tract infection and active urinary tract infection than those without urinary tract infection (p>0.05). When relation between serum U-II level and parameters of this study were evaluated; only an inverse relation was found between fractional U-II excretion and serum U-II level (p<0.05). A direct relation was found between urinary U-II and protein levels (p<0.05).Conclusion: There is a relation between vesicoureteral reflux and degree of renal parenchymal injury. Frequency of renal parenchymal injury increases in patients with high grade VUR. There is a relationship between urinary protein excretion and urine U-II, UII/creatinine and fractional U-II excretion in RN caused by vesicoureteral reflux. In active urinary tract infection, urinary U-II excretion is increased secondary to inflammation or as a result of transient tubular dysfunction.