Tükürük bezi tümörlerinde mikroRNA ekspresyonu
MicroRNA expression in salivary gland tumors
Yazar: ÖVGÜ ÇİNPOLAT
Danışman: PROF. DR. MURAT ÜNAL
Mersin Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Mikro RNA = Micro RNA ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Parotis bezi = Parotid gland ; Teşhis = Diagnosis ; Tükürük bezleri = Salivary glands ; Tükürük bezleri neoplazmları = Salivary gland neoplasms

Özet:
Tükürük bezi tümörleri nadir rastlanan tümörlerdir. Genellikle tükürük bezinin içinde ya da komşuluğunda asemptomatik kitleler şeklinde belirir. Parotisin tümörleri tüm tükürük bezi tümörlerinin %70-80 kadarıdır ve yaklaşık %80 benigndir.  Diğer yandan submandibuler, sublingual ve minör tükürük bezlerinde malignite oranı daha yüksektir. Tükürük bezi tümörlerinin tanısında radyoloji ve ince iğne aspirason biyopsisi (İİAB)  yaygın kullanılan yöntemlerdir. MikroRNA (miRNA)'lar hücre differensiyonu, çoğalması, gelişimi, ve apoptosis regülasyonunda rol alan  küçük, kodlanmayan RNA'lardır. MiRNA ekspresyonlarının artışı veya azalışının bazı kanser türleri ve bunların prognozu ile ilgili belirteç olduğunu gösteren çalışmalar vardır. Bu nedenle biz de miRNA'nın tükürük bezi tümörlerinde tanısal  ve prognostik  amaçlı değerini araştırmayı amaçladık. 
Şubat 2013- Ekim 2014 tarihleri arasında Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Anabilim Dalı polikliniğine başvuran ve tükürük bezi tümörü tespit edilen 20 hasta çalışmaya dahil edildi. Tükürük bezi tümörü tanısı olmayan 17 birey ise kontrol grubunu oluşturuldu. Toplam 95 adet miRNA'nın doku, kan ve tükürükteki ekspresyonu incelendi. Plazmada bakılan mikroRNA'lardan 8 tanesinin kontrol grubuyla karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı azaldığı saptandı (p<0.05). Hasta grubundan alınan tükürük örneklerinde ise ekspresyonları istatistiksel olarak azalan veya artan miRNA saptanmadı. Doku örneklerindeki miRNA'ların hasta kan ve tükürük örneklerindeki miRNA'lar ile aralarındaki korelasyon değerlendirildi. Çalışmadaki ortalama korelasyon katsayıları bize yalnızca doku ile tükürük örnekleri arasında zayıf bir korelasyon olduğunu gösterdi.
Elde ettiğimiz sonuçlar, hastalığın patofizyolojisinde bu moleküllerin etkin olabileceğini gösterebilir. Aynı zamanda daha fazla hastanın katılımıyla yapılacak çok merkezli çalışmaların bu moleküller ile hastalık arasındaki ilişkiyi daha anlaşılır ve net bir şekilde ortaya koyabileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Salivary gland tumors are rare tumors. They usually appear as an asymptomatic mass in the salivary glands or in the neighborhood. Parotid tumors are 70-80% of all salivary gland tumors and are about 80% bening. On the other hand submandibular, sublingual and minor salivary gland malignancy rate is higher. In the diagnosis of salivary gland tumors radiology and fine needle biopsy (FNA) are commonly used methods. MicroRNA (miRNA)'s are small, non-coding RNAs involved in the cell differentiation, proliferation, growth, and apoptosis.  There are some studies showing that miRNA expressions increase or decrease in some cancer types and may be markers associated with prognosis. For this reason, we aimed to investigate diagnostic and prognostic value of miRNA in salivary gland tumors.
In the period of February 2013– October  2013, 20 patients with salivary gland tumor referred to Mersin University Department of Otolaringology were included into the study. The control group consist of 17 people that don't have any salivary gland tumor.  Totally 95 subtypes of miRNA's expression examined in tissue, blood and saliva samples. In peripheral blood samples taken from patients 8 of expressed microRNA  have been found to be significant decreased compared with the control group (p <0.05). In the saliva samples taken from patients statistically significant ascending or descending subtype was not determined. MiRNAs in patient tissue samples were evaluated for their correlation with miRNAs in blood and saliva samples. The average correlation coefficient in this study showed us only a weak correlation between saliva and tissue samples.
Our results may show effectiveness of these molecules about the disease pathophysiology. We also think that a multicenter study with the participation of more patient will help us to reveal relationship between these molecules and the disease more clear and understandable.