Kumaş imgeleri ve gizliliğin ironisi
Cloth images and the irony of secrecy
Yazar: FATMA ÇAĞLA DİNLER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ENGİN ESEN
Hacettepe Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
.Giyinmek insanlığın temel ihtiyaçlarının başında gelmektedir. Tarihsel serüveni boyunca bu eylem belirli süreçlerden geçerek günümüze kadar değişimini sürdürmüştür. Bu gereksinimin karşılanmasına hizmet eden nesnelerin en yaygın ve erişilebilir olanlarının başında şüphesiz ki kumaş yer almaktadır. Türümüz bilinen insanlık tarihi boyunca sadece doğal olarak meydana gelen değil aynı zamanda kendi üretimi olan nesnelere çevrili bir ortamda medeniyetler geliştirmiş, türlü kültürler ve değerler yaratmıştır. Bir anlatı yaratmak ve onu bir başka oluşta var etmek olarak da tanımlanabilecek sanat ve onun tarihi için de nesne aynı şekilde yaygın ve geçerli bir öge olagelmiştir. Bu bağlamda bir nesne olarak kumaşın sanattaki yerinin olduğu görülecektir. Kumaş hem bir materyal hem de sanat nesnesinin kendisi olarak sanat tarihinde pek çok evrede karşımıza çıkmaktadır. Gündelik kullanım nesnelerinin sanat yapıtı olarak kabul edilmesi Marcel Duchamp ile birlikte 1917 yılı itibariyle başlanmıştır. Duchamp'ın sanat yapıtının ne olduğuna dair getirdiği bu devrimci anlayış, hazır nesnenin yeni görünümlerini ortaya koymakla kalmamış aynı zamanda nesnenin kendisini göstermemek, gizlemek ve örtmek suretiyle sanat üretmenin de yolunu açmıştır. Bu tez çalışması, günümüz insanının yaşam alışkanlıklarına ilişkin görünür olmayan süreçleri sanat yapıtları üzerinden yeniden göstermek problemine odaklanmaktadır. Kumaşın temel kullanım amaçlarının başında gelen kapatma/örtme eylemleri, ironik bir yaklaşımla sanat yapıtlarına uygulanacaktır. Günümüzdeki insan faaliyetlerinin gözden kaçırılan veya göz ardı edilen yönlerinin tez kapsamında üretilen sanat yapıtlarıyla görünür kılınması hedeflenmektedir.

Anahtar sözcükler: Sanat, görsel, örtmek, kumaş, gizlilik, ironi.

Abstract:
.Dressing is one of the basic needs of humankind. Throughout its historical adventure, this action has continued to change until today by going through certain processes. Undoubtedly, fabric takes the lead to serve this need among the most common and accessible objects. Throughout the known history of humanity, mankind created civilizations in environments surrounded not only by naturally occurring objects but also by man-made objects, developed various type of cultures and values. The object has become prevalent and valid element for the art, which can be defined as creating a narrative and bringing it into existence in another form, and its history. In this matter, it can be seen that fabric has a place in art as an object. It is observed that fabric has appeared, both as a material and as an art object itself, in many stages in the history of art. The acceptance of daily use objects as works of art began with Marcel Duchamp in 1917. Duchamp's revolutionary understanding of what work of art is not only revealed new appearances of the ready-made object, but also paved the way for producing art by not showing, hiding and covering the object itself. This thesis focuses on the problem of re-showing the invisible processes of today's people's living habits through works of art. The actions blocking/covering which are the primary intended use of fabric will be applied to the works of art with an ironic approach. It is aimed to make visible the ignored or overlooked aspects of contemporary human activities through the works of art produced within the concept of the thesis.

Keywords: Art, visual, covering, fabric, ambiguity, irony.