Tirofibanın ST elevasyonsuz miyokard infarktüsünde QT dispersiyonu ve aritmi üzerine etkisi
Effect of thyrophiban on QT dispersion and arrhythmia in non ST-elevation myocardial infarction
Yazar: TANER SARAK
Danışman: PROF. DR. OMAÇ TÜFEKÇİOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
GİRİŞ: ST segment elevasyonu olmayan miyokard infarktüslerinde
glikoprotein IIb/llIa reseptör antagonistlerinin iskemik komplikasyonları ve kısa
dönemdeki mortaliteyi azalttığı bilinmektedir. Yaptığımız çalışmada ST segment
elevasyonu olmayan miyokard intarktüslü hastalarda aspirin ve heparine ek olarak
verilen tirofibanın QT dispersiyonu (QTd) ve aritmi üzerine olan etkisini araştırdık.

METOD: Çalışmaya Aralık 1999-Ekim 2000 tarihleri arasında Dr Muhittin
Ülker Acil Yardım-Travmatoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisine
başvuran 17'si kadın 49'u erkek olmak üzere ortalama yaşları 56,2  ± 9,4 olan
toplam 66 hasta dahil edildi. Tedavi grubuna alınan 32 hastaya 0,4 µgr /kg/dak (30
dakika boyunca) tirofiban yükleme dozunu takiben, 72 saat boyunca 0,1 µgr/kg/dak
tirofiban inlüzyonu + 60 U/ kg bolus ve 12 U/kg/saat infüzyon şeklinde heparin
tedavisi (aPTT 50-70 sn olacak şekiIde) verildi. Kontrol grubuna alınan 34 hastaya
aynı dozda heparin tedavisi verildi. Tüm hastalara hastaneye kabulden itibaren 300
mg/gün Aspirin verildi. Tüm hastaların 1. gün tedaviye başlanmadan önce ve 7.
günde 50 mm/sn hızında ve 20 mm/V amplitüdünde 12 derivasyonlu EKG kayıtları
alındı. Bu kayıtlardan QTd intervali hesaplandı. Hastalar yoğun bakımda kaldıkları 3
gün boyunca merkezi monitör, sonraki 4 gün boyunca telemetre ile olmak üzere
toplam 7 gün boyunca ciddi ventriküler aritmi (süreksiz VT, sürekli VT ve VF)
gelişimi açısından izlendiler.

BULGULAR: Hastalar yaş, cinsiyet, verilen ek tedavi ve risk faktörleri
açısından benzer özellikte idi. Tedavi ve kontrol grupları arasında 1.gün (tedavi
verilmeden önceki) QTd değerleri arasında anlamlı fark yok iken (tedavi grubu 58,3
±15,9; kontrol grubu 60,0 ± 19 p=0,06); 7. günde ölçülen QTd değerinin tedavi
grubunda anlamlı olarak daha az olduğu (tedavi grubu 38,8 ± 9,6. kontrol grubu 63,5
± 20,3 p= 0,0001) tespit edildi. Yedi günlük izlemde tedavi grubunda 3 (%9,3),
kontrol grubunda 9 (%29,4) hastada ciddi ventriküler aritmi tespit edildi. Bu fark
istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0,04)

SONUÇ: ST elevasyonsuz miyokard infarktüsünün medikal tedavisinde
tirofiban kullanımının QT dispersiyonu ve hastane içi ciddi ventriküler aritmi
gelişimi üzerine olumlu etkisi olduğu gözlendi.

Abstract:
INTRODUCTION: In myocardial infarctions without ST segment elevation glycoprotein IIb / lIla receptor antagonists are known to reduce ischemic complications and short-term mortality. In our study, we investigated the effect of tirofiban given in addition to aspirin and heparin on QT dispersion (QTd) and arrhythmia in patients with myocardial infarction without ST segment elevation.
METHODS: Between December 1999-October 2000 a total of 66 patients with a mean age of 56.2 ± 9.4 years, including 17 females and 49 males, admitted to the emergency service of the Muhittin Ülker Emergency Aid -Traumatology Training and Research Hospital were included the study. Thirty-two patients were included in the treatment group and these patients received a loading dose of 0.4 µg / kg / min (30 minutes) tirofiban followed by 0.1 µg / kg / min tirofiban infusion + 60 U / kg bolus and 72 U / kg / hour infusion heparin treatment (it will be 50-70 seconds as aPTT) .Thirty-four patients included in the control group and heparin treatment was given at the same dose. Aspirin 300 mg / day was given to all patients from admission. 12-lead ECG records of all patients were taken at a speed of 50 mm / sec and an amplitude of 20 mm / V  before starting treatment on the 1st day and on the 7th day. QTd interval was calculated from these records. The patients were monitored for the development of severe ventricular arrhythmia (non-sustained VT, sustained VT  and VF) for a total of 7 days, with a central monitor for 3 days in the intensive care unit, and a telemeter for the next 4 days.
RESULTS: Patients were have similar features in terms of age, gender, additional treatment given and risk factors. While there was no significant difference in QTd values on day 1 (before treatment) between treatment and control groups (treatment group 58.3 ± 15.9; control group 60.0 ± 19 p = 0.06); it was determined that the QTd value measured on the 7 th day was significantly lower in the treatment group (treatment group 38.8 ± 9.6, control group 63.5 ± 20.3 p = 0.0001). During the seven-day follow-up, severe ventricular arrhythmia was detected in 3 (9.3%) patients in the treatment group and 9 (29.4%) patients in the control group. This difference was statistically significant (p = 0.04).
CONCLUSİON: It was observed that the use of tirofiban in medical treatment of non-ST elevation myocardial infarction had a positive effect on QT dispersion and development of in-hospital severe ventricular arrhythmia.