İmmün trombositopenik purpura tanılarıyla takip edilen hastaların retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of patients followed up with the diagnosis of immune thrombocytopenic purpura, eser dogan, MD., dissertation, Van,
Yazar: ESER DOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. KAMURAN KARAMAN
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Hematoloji = Hematology ; Hematoloji = Hematology ; Purpura = Purpura ; Purpura-trombositopenik = Purpura-thrombocytopenic ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; Çocuk sağlığı = Child health

Özet:
Amaç. Bu çalışmada İTP tanısı almış hastaların retrospektif olarak incelenmesi ve hastaların başvuru anındaki klinik özellikleri ve tedavi seçiminin etkinliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
Yöntem. Çalışma Van Dursun Odabaşı Tıp Merkezi Hastanesi Pediatrik Hematoloji Polikliniği'nde 1 Ocak 2013- 31 Eylül 2019 tarihleri arasında ITP tanısı alan 503 olgunun dosyaları retrospektif olarak incelenmesi ile gerçekleştirilmiştir. Olguların sosyodemografik özellikleri ile tanı ve tedavi özellikleri kaydedilmiştir. Veriler SPSS 21,0 paket programında uygun istatistiksel yöntemler ile analiz edilmiş, p<0,05 olması anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular. Çalışmaya Pediatrik Hematoloji Polikliniğinde ITP tanılı 503 çocuk alınmıştır. Olguların %52,3'ü(n=263) erkek, %47,7'si kızdır(n=240). Başvuru anında veya yakın zamanda %29,8'inde(n=148) üst solunum yolu enfeksiyonu, %7,6'sında(n=38) akut gastroenterit, %3,2'sinde(n=16) aşı hikâyesi vardı. Olguların tanı anındaki fizik muayenelerinde %54,9(n=273) ekimoz, %21,7(n=108) epistaksis, %20,3'ünde(n=101) peteşi saptandı. Olguların  %69,6'sı(n=346) ilk üç ay içinde, %2,8'i(n=14) üç ayı geçen ancak bir yıllık süre içinde remisyona girmiş, %27,6'sı(n=137) bir yıllık süreçte remisyona girmeden kronikleşmiştir. Takiplerde kronik İTP tanılı olguların %65'i(n=89) remisyona girmiştir. Çalışmamızdaki tüm olguların %88,7'si(n=446) remisyona girmiştir. İlk bir yılda remisyona giren olguların tedavisinde %40,2'sine(n=200) İVİG, %9,1'ine(n=45) İVİG + pulse steroid, %7,2'sine(n=36) pulse steroid, %2,4'üne(n=12) İVİG + düşük doz steroid uygulanmış, %34,6'sı(n=172) tedavisiz takip edilmiştir. Kronik İTP'li olguların tedavisinde %6,6'sına (n=33) düşük doz steroid, %2,6'sına (n=13) İVİG +düşük doz steroid, %1,8'ine (n=9) pulse steroid, %1,8'ine (n=9) İVİG +düşük doz steroid + Eltrombopag, %1,4'üne (n=7) İVİG verilmiş, %6,2'sine (n=31) herhangi bir tedavi verilmemiştir. Çalışmamızda kronik ITP'li kız cinsiyeti olan olguların kronik İTP'li erkeklere göre istatistiksel olarak daha az remisyona girdikleri saptandı(p<0,05). Tanı anında veya yakın zamanda ÜSYE geçiren olguların istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha fazla remisyona girdikleri saptanmıştır(p=0,024). Tanı anında epistaksis bulgusu olmayan olguların istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha fazla remisyona girdikleri saptanmıştır(p=0,027). Tanı anındaki kan tetkiklerinde MPV değeri düşük, platelet sayısı ve sedimantasyon değeri yüksek olan olguların istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha fazla remisyona girdiği saptanmıştır(p<0,05). Tanı anında verilen ilk tedavilerde pulse steroid, düşük doz steroid ve IVIG seçimlerinde benzer yanıt alındığı, istatistiki olarak birbirlerine üstünlüğü olmadığı belirlenmiştir(p>0,05). Kronik ITP tanılı olgulardaki tedavi seçiminde anti-D tedavisi verilen olguların istatiksel olarak daha az remisyona girdiği, diğer tedavilerden pulse steroid(p=0,008), düşük doz steroid(p=0,021), eltrombopag(p=0,001), IVIG(p<0,001) ve splenektomi(p=0,007) yapılan olgularda alınan tedavi yanıtında istatiksel bir fark olmadığı görüldü. 
Sonuç. ITP tanılı olgulardan erkek cinsiyet, daha küçük yaşta tanı alan, başvuru anında epistaksis şikâyeti olmayan, ÜSYE hikâyesi olan olguların remisyon sıklığının daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Tanı anında trombosit sayısı ve sedimantasyon değeri yüksek olan, MPV değeri daha düşük olguların remisyon sıklığının daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Kronik ITP'li olgularda Anti-D tedavisi almayanların remisyon sıklığının daha fazla olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
Aim. In this study, it was aimed to examine the patients diagnosed with ITP retrospectively and to determine the clinical features of the patients at the time of admission and the effectiveness of the treatment selection.
Method. The study was carried out at the Van Dursun Odabaşı Medical Center Hospital Pediatric Hematology Outpatient Clinic between January 1, 2013 and September 31, 2019, by retrospectively examining the files of 503 patients diagnosed with ITP. Sociodemographic characteristics, diagnosis and treatment characteristics of the patients were recorded. The data were analyzed with appropriate statistical methods in SPSS 21.0 package program, and p <0.05 was considered significant.
Results. There were 503 children diagnosed with ITP in the Pediatric Hematology Outpatient Clinic. 52.3% (n = 263) of the cases were male and 47.7% were female (n = 240). 29.8% (n = 148) had upper respiratory tract infection, 7.6% (n = 38) acute gastroenteritis, and 3.2% (n = 16) vaccination history. In the physical examinations at the time of diagnosis, 54.9% (n = 273) ecchymosis, 21.7% (n = 108) nosebleeds, and 20.3% (n = 101) petechia were detected. 69.6% (n = 346) of the cases were in remission within the first three months, 2.8% (n = 14) exceeded three months but within one year, 27.6% (n = 137) In a one-year period, it became chronic without going into remission. During follow-up, 65% (n = 89) of patients with chronic ITP were in remission. 88.7% (n = 446) of all cases in our study went into remission. 40.2% (n = 200) IVIG, 9.1% (n = 45) IVIG + pulse steroid, 7.2% (n = 36) pulse steroid, 2.4% (n = 12) IVIG + low dose steroid was applied, 34.6% (n = 172) of treatment is followed. The rate of patients with chronic ITP is low dose steroid to 6.6% (n = 33), IVIG + low dose steroid to 2.6% (n = 13), pulse to 1.8% (n = 9) steroid, 1.8% (n = 9) IVIG + low dose steroid + Eltrombopag, 1.4% (n = 7) IVIG, 6.2% (n = 31) no treatment. The study found that patients with chronic ITP sex had less remission than men with chronic ITP (p <0.05). They were found in remission (p = 0.024). They were found to be in remission (p = 0.027). It was found that patients with low MPV value, platelet count and sedimentation value were significantly higher in remission (p <0.05). To examine the advantage that you can use statistically in pulse steroid, low dose steroid, and IVIG options with a similar response (p> 0.05). In the selection of treatment in patients with chronic ITP, anti-D treatment received statistically less remission and rechargeable treatments pulse steroid (p = 0.008), low dose steroid (p = 0.021), eltrombopag (p = 0.001), IVIG(p < 0.001) and splenectomy (p = 0.007) were taken in response to treatment.
Conclusion. Of the cases diagnosed with ITP, men, younger, diagnosed with epistaxis at the time of application, with a URI story. At the time of diagnosis, it is determined that the frequency of remission is higher in patients with high platelet count and sedimentation value and lower MPV value. It is determined that the frequency of remission is higher in patients with chronic ITP who did not receive Anti-D treatment.