Total kalça artroplastisinde kullanılan traneksamik asit uygulama yöntemlerinin kanama miktarı üzerindeki etkileri
The effects of tranexamic acid application methods on the amount of bleeding in total hip arthroplasty
Yazar: HALİL İBRAHİM ÖZASLAN
Danışman: PROF. DR. MAHMUT UĞURLU
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Total kalça artroplastisi ameliyatı ortopedik cerrahiler içerisinde yüksek başarı oranına sahip olmasına rağmen majör bir cerrahidir ve intraoperatif ve postoperatif kan kaybı miktarı neticesinde hipovolemi/anemi gelişebilen bir ameliyattır. Gelişebilen bu durumlar sonucunda da kan kaybı sebebiyle allojenik kan transfüzyonu (AKT) ihtiyacı meydana gelmektedir. Yapılan her kan transfüzyonu ise immün reaksiyon, enfeksiyon, morbidite ve mortalite artışı gibi komplikasyonları arttırabilmektedir. Traneksamik asit (TXA) ise kan kaybı ve bunun sonucunda ortaya çıkabilecek kan transfüzyonunu, antifibrinolitik etki göstererek azaltabilen bir ajandır. Bu çalışmamızdaki amacımız; traneksamik asidi farklı yöntemlerle uygulayarak olası kan kaybını ve transfüzyon ihtiyacını en etkili şekilde nasıl azaltılabileceği sorusunun cevabını bulmaktır.  
Gereç ve Yöntem: Ocak 2019- Haziran 2023 tarihleri arasında Ankara Şehir Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğine başvuran koksartroz tanısıyla primer tek taraflı sementsiz total kalça artroplastisi (TKA) yapılmış olan 164 Hasta (180 vaka; 16 hastanın diğer kalçası başka bir seansta opere edildi.) retrospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Çalışma evrenindeki hastalar eşit sayıda olacak şekilde 4 gruba ayrıldı. Traneksamik asit kullanımının kontrendike olduğu, Traneksamik asit alerjisi bulunan, kanama parametrelerinde anormallik olan ve ameliyat sonrası tromboembolik komplikasyonlar açısından en az 3 aylık takiplerine gelmeyen hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Traneksamik asit; hastalara İntravenöz (İ.V.), Oral, Topikal uygulama yollarıyla uygulandı, kontrol grubu olan plasebo grubuna ise Traneksamik asit uygulanmadı. Tüm hasta gruplarına fasya altı negatif basınçlı hemovac dren uygulandı ve klemplendi. Hiçbir hasta grubunda transfüzyon ihtiyacını azaltmak için farklı bir yöntem veya farklı bir farmakolojik molekül uygulanmadı. Tüm hasta gruplarının preoperatif kan değerleri, intraoperatif kanama miktarları, postoperatif drenden gelen kan miktarları, postoperatif kan değerleri, kan transfüzyon ihtiyaçları, hastanede yatış süreleri ve oluşan tromboembolik komplikasyonları karşılaştırıldı. 
Bulgular: Çalışmadaki gruplar arasında preoperatif (p=0.276), postoperatif 15. gün (p=0.305) ve postoperatif 1. ay (p=0.296) hb değerleri arasında fark bulunmadı. Postoperatif 0. gün (p<0.05), 1. gün (p<0.05) ve 2. gün (p<0.05) hb değerleri arasında anlamlı farklılıklar bulundu. İntraoperatif kanama miktarları (p<0.05), Postoperatif 0. gün (p<0.05) ve 1. gün (p<0.05) drenden gelen kanama miktarları, drenden gelen toplam kanama miktarları (p<0.05) ve gruplar arası toplam kanama miktarları (p<0.05) arasında anlamlı farklıklar bulundu. Gruplar arası kan transfüzyon ihtiyacı (p=0.318), ortalama hastanede kalış süresi (p=0.162) ve tromboembolik komplikasyonlar (p=0.332) açısından anlamlı fark bulunmadı.
Sonuç: Tüm traneksamik asit uygulama yöntemlerinin intraoperatif kanamayı kontrol grubuna göre anlamlı şekilde azalttığı gözlenmiştir. Drenden gelen toplam kanama miktarları dikkate alındığında; hem oral hem de topikal Traneksamik asit uygulama yöntemi kontrol grubuna göre daha az kan kaybı sağladığı gözlenmiştir. Toplam kanama miktarları dikkate alındığında; tüm traneksamik asit uygulama yöntemlerinin kontrol grubuna göre anlamlı daha az kan kaybı sağladığı gözlemlendi. Ayrıca Oral traneksamik asit uygulama yönteminin intravenöz uygulama yöntemine göre daha az kan kaybı sağladığı gözlenmiştir. Grupların kan transfüzyon ihtiyacı, hastanede kalış süresi, tromboembolik komplikasyonlar açısından birbirlerine anlamlı üstünlüğü saptanmadı. Oral traneksamik asit uygulama yönteminin karşılaştırılan diğer gruplara göre toplam kanama miktarlarını daha etkin bir şekilde azaltması ve diğer gruplarla karşılaştırıldığında kan transfüzyonu ihtiyacı, hastanede kalış süresi ve tromboembolik komplikasyonları arttırmaması dikkate alındığında; yaptığımız çalışma oral traneksamik uygulama yönteminin etkili ve güvenli bir yöntem olduğunu göstermiştir. Ancak total kalça artroplastisinde traneksamik asit uygulama yolları hakkında net bir kanıya varmak için yeterli değildir ve geniş katılımlı prospektif karşılaştırmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar kelimeler: Kan Kaybı, Kan Transfüzyonu, Total Kalça Artroplastisi, Traneksamik Asit, Traneksamik Asit Uygulama Yöntemleri

Abstract:
Purpose: Although total hip arthroplasty surgery has a high success rate among orthopaedic surgeries, it is a major surgery and hypovolemia/anaemia may develop as a result of the amount of intraoperative and postoperative blood loss. As a result of these conditions, the need for allogeneic blood transfusion (ABT) occurs due to blood loss. Each blood transfusion may increase complications such as immune reaction, infection, morbidity and mortality. Tranexamic acid (TXA) is an agent that can reduce blood loss and consequent blood transfusion by showing antifibrinolytic effect. Our aim in this study is to find the answer to the question of how to reduce possible blood loss and transfusion need in the most effective way by applying Tranexamic acid with different methods. 
Materials and Methods: Between January 2019 and June 2023, 164 patients (180 cases; the other hip of 16 patients was operated in another session) who underwent primary unilateral cementless total hip arthroplasty (THA) with the diagnosis of coxarthrosis admitted to the Orthopaedics and Traumatology Clinic of Ankara City Hospital were retrospectively included in the study. Patients in the study population were divided into 4 groups with equal numbers. Patients in whom the use of tranexamic acid was contraindicated, who were allergic to tranexamic acid, who had abnormal bleeding parameters and who did not attend at least 3-month follow-up for postoperative thromboembolic complications were excluded from the study. Tranexamic acid was administered intravenously (I.V.), orally and topically to the patients. Tranexamic acid was not administered to the placebo group, which was the control group. A negative pressure haemovac drain under the fascia was applied and clamped in all patient groups. No different method or a different pharmacological molecule was used to reduce the need for transfusion in any patient group. Preoperative blood counts, intraoperative bleeding, postoperative blood from the drain, postoperative blood counts, blood transfusion requirements, hospital stay and thromboembolic complications were compared in all patient groups.
Results: There was no difference between the groups in the study between preoperative (p=0.276), postoperative day 15 (p=0.305) and postoperative month 1 (p=0.296) hb values. Significant differences were found between postoperative day 0 (p<0.05), day 1 (p<0.05) and day 2 (p<0.05) hb values. Significant differences were found between intraoperative bleeding amounts (p<0.05), postoperative day 0 (p<0.05) and day 1 (p<0.05) bleeding amounts from the drain, total bleeding amounts from the drain (p<0.05) and total bleeding amounts (p<0.05) between the groups. There were no significant differences between the groups in terms of blood transfusion requirement (p=0.318), mean hospital stay (p=0.162) and thromboembolic complications (p=0.332). 
Conclusion: It was observed that all tranexamic acid application methods significantly reduced intraoperative bleeding compared to the control group. Considering the total amount of bleeding from the drain, it was observed that both oral and topical Tranexamic acid application method provided less blood loss compared to the control group. When the total amount of bleeding was taken into consideration, it was observed that all tranexamic acid application methods provided significantly less blood loss compared to the control group. It was also observed that oral tranexamic acid administration method provided less blood loss than intravenous administration method. The groups were not significantly superior to each other in terms of blood transfusion requirement, hospital stay and thromboembolic complications. Considering that oral tranexamic acid administration method decreased the total amount of bleeding more effectively than the other groups and did not increase the need for blood transfusion, hospital stay and thromboembolic complications compared to the other groups, our study showed that oral tranexamic acid administration method is an effective and safe method. However, it is not sufficient to make a clear conclusion about the routes of administration of tranexamic acid in total hip arthroplasty and prospective comparisons with large participation are needed.
Keywords: Blood Loss, Blood Transfusion, Total Hip Arthroplasty, Tranexamic Acid, Tranexamic Acid Application Methods