60-72 aylık çocuğa sahip olan ebeveynlerin evlilik kaliteleri ve hoşgörü eğilim düzeyleri ile çocuklarının psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Investigation of the relationship between marriage quality and tolerance tendency levels of parents with 60-72 month-old children and psychological well-being levels of their children
Yazar: MELİKE DURDANE GÜRBÜZ
Danışman: DOÇ. DR. ESİN SEZGİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Hamidiye Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Çocuk Gelişimi Ana Bilim Dalı / Çocuk Gelişimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Psikoloji = Psychology
Dizin: Ana-baba = Parents ; Evlilik = Marriage ; Evlilik doyumu = Marital satisfaction ; Evlilik uyumu = Marital adjustment ; Hoşgörü = Tolerance ; Kültürlerarası hoşgörü = Intercultural tolerance ; Tek eşli evlilik = Monogamy ; Çocuklar = Children ; Ödomanik iyi oluş = Eudaimonic well-being

Özet:
Amaç: 60-72 aylık çocuğa sahip ebeveynlerin evlilik kaliteleri ve hoşgörü eğilim düzeyleri ile çocuklarının psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir.
Gereç ve Yöntem: Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi ile belirlenmiş 60-72 aylık çocuğu olan 320 ebeveynden oluşmaktadır. Araştırmada veriler, Demografik Bilgi Formu, Evlilik Kalitesi, Hoşgörü Eğilim ve 5-6 Yaş Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Yapılan normallik testleri sonucunda İndependent T testi, Anova testi Mann-whitney u, Kruskal-wallis, Posthoc testlerinden Bonferroni, değişkenler arasındaki ilişkiyi tespit etmek için Spearman Korelasyon analizinden faydalanılmıştır. 
Bulgular: Ebeveynlerin evlilik kaliteleri ile cinsiyet, yaş ve baba öğrenimi arasında anlamlı farklılık bulunurken evlilik süresi, aile yapısı, anne öğrenim düzeyi, çocuk sayısı arasında farka rastlanmamıştır. Hoşgörü eğilimleri ile cinsiyetleri arasında anlamlı farklılık bulunurken yaş, aile yapısı, anne öğrenim, baba öğrenim, çocuk sayısı arasında farklılık tespit edilmemiştir. Ayrıca çocukların psikolojik iyi oluşu ile ebeveyn yaşı, evlilik süresi, aile yapısı, anne-baba öğrenimi, kardeş sayısı, doğum sırası arasında anlamlı farklılık bulunurken cinsiyet arasında farklılık görülmemiştir. Son olarak ebeveynlerin evlilik kaliteleri ve hoşgörüye eğilimleri ile çocuklarının psikolojik iyi oluşu arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir.
Sonuç: Ebeveynlerin evlilik kalitelerini kadınların, yaşın ve baba öğrenim durumunun arttırdığı görülmektedir. Hoşgörüye eğilim düzeylerinde diğer faktörler etki etkilemezken kadınların fark yarattığı bulunmuştur. Ayrıca çocukların psikolojik iyi oluşunu ebeveyn yaşının, evlilik süresinin, anne-baba öğrenim düzeyinin, tek kardeş olmanın ve ilk çocuk olmanın arttırdığı görülmektedir. Ek olarak ebeveynlerin evlilik kaliteleri ve hoşgörüye eğilimleri arttıkça çocuklarının psikolojik iyi oluşlarının da arttığı belirlenmiştir. Bu sonuçlar ışığında gelişimcilerçocuğun psikolojik iyi oluşu alakalı müdahale programı uygularken ebeveynlerinin ilişkilerinin kalitesi konusunda eş zamanlı müdahale programları hazırlamaları önerilebilir.

Abstract:
Purpose: To examine the relationship between the marital quality and tolerance tendency levels of parents with 60-72 months old children and their children's psychological well-being. 
Materials and Methods: Relational screening model was used in the study. The study group of the research consists of 320 parents with 60-72 months old children determined by the easily accessible sampling method. The data in the study were obtained by using the Demographic Information Form, Marriage Quality, Tolerance Tendency, and 5-6 Years Old Psychological Well-Being Scale. As a result of the normality tests, Independent T test, Anova test, Mann-whitney u, Kruskal-wallis, Bonferroni from Posthoc tests, Spearman correlation analysis was used to determine the relationship between the variables.
Results: While there was a significant difference between the marriage quality of the parents and gender, age and father's education, no difference was found between the duration of marriage, family structure, mother's education level, and the number of children. While there was a significant difference between tolerance tendencies and gender, no difference was found between age, family structure, mother's education, father's education, and number of children. In addition, there was a significant difference between the psychological well-being of the children and the age of the parents, the duration of marriage, family structure, parent education, number of siblings, and birth order, but no difference was observed between the sexes. Finally, it was determined that there was a positive and significant relationship between parents' marital quality and their tendency to tolerance and their children's psychological well-being.
Conclusion: It is seen that women, age and educational status of the father increase the marriage quality of the parents. While other factors did not affect the level of tolerance, it was found that women made a difference. In addition, it is seen that the psychological well-being of children is increased by the age of the parents, the duration of marriage, the education level of the parents, being the only sibling and being the first child. In addition, it was determined that the psychological well-being of their children increased as the marriage quality of the parents and their tendency to tolerance increased. In the light of these results, it can be suggested that while developmentalists implement an intervention program related to the psychological well-being of the child, they should prepare simultaneous intervention programs for the quality of their parents' relationships.