Ceza Hukukunda kast kavramı /
Yazar: CENGİZ APAYDIN
Danışman: PROF. DR. NUR CENTEL
Marmara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Hukuk Ana Bilim Dalı / Kamu Hukuku Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2008
Konu: Hukuk = Law

Özet:
Kast, hukuka aykırı fiilin gerçekleştirilmesi hakkında bilinçli irade demektir. Bilinç, yapılan fiilin ceza hukuku bakımından tipikliğinin bütün unsurlarını kapsamaktadır. Kural olarak ancak kasten işlenen fiiller ceza müeyyidesi altına alınabilir. Meğerki kanunda aksine bir düzenleme mevcut olsun; yani taksirle işlenen bir fiil ceza yaptırımı altına alınmış olsun. Kast tipikliğe ait objektif nitelikteki unsurların fiili işleyen kişi tarafından bilinmesi ve istenmesi olup, buna göre kastın unsurları bilme ve isteme olmaktadır.Kastın suçun icra hareketlerinin gerçekleştirildiği sırada bulunması gerekir. Bu nedenle hazırlık hareketleri aşamasındaki kast failin cezalandırılması için yeterli değildir. Çünkü hazırlık hareketleri aşamasındaki kast, icra hareketlerine başlanmadığı sürece failin cezalandırılmasına yol açamaz.Kastın varlığı için suçun kanuni tanımındaki unsurların sadece bilinmesi yeterli olmayıp, hareketten doğan neticenin de özgür bir iradeye dayanarak istenmesi gerekmektedir. Esas maksat dışındaki ikincil (tali) derecedeki neticelerin birbiri ardına gerçekleşmesi ya da biri yerine diğerinin gerçekleşmesi yönünden fail tarafından ayırım yapılmamışsa irade neticenin tamamını içerdiğinden fail bu tarz ikinci derecedeki neticelerden doğrudan doğruya sorumlu olup, eylemini doğrudan kast ile gerçekleştirdiği kabul edilecektir. Failin hareketinin sonucunda esas netice dışında suç oluşturan ikincil (tali) nitelikte neticelerin meydana gelmesi ihtimal dâhilinde ise, fail bunu öngörmesine rağmen neticeye ulaşmak için tali neticenin gerçekleşme olasılığını umursamadan veya göze olarak ya da kabullenerek eylemi gerçekleştirmesi halinde olası kast ile hareket ettiği kabul edilecektir. Ancak fail ihtimal dâhilinde olan neticeleri öngördüğü halde, gerçekleşmeyeceği konusunda kesin bir inançla hareket etmiş, istenmeyen neticenin gerçekleşmemesi için çaba göstermiş ise, failin kasten hareket ettiği kabul edilemez. Bu durumda bilinçli taksirin varlığından söz edilir.

Abstract:
Intent can be defined as conscious volition to commit a wrongful act. Consciousness comprises all the elements typical of an offense in terms of Criminal Law. As a matter of rule, only the acts committed intentionally may be subject to punishment unless there exists a contrary arrangement in the Law that requires a penalty for a faulty act. Intent is a remeditated act where the perpatrator of the offense wants and acknowledges the objective elements typical of a crime, thus acknowledgement and will being the major elements of intent.Intent should be present while executing an act. Therefore, intent present while preparing for the act will not be suficient enough to punish the perpetrator of the crime since the intent during the preparation for the act can not lead to the punishment of the perpetrator unless the perpetrator starts executing that act.For the intent to be present, knowing the elements of crime defined in the Law is not sufficient, rather the consequence resulting from this act should be wanted by the perpetrator with his own free will. If a distinction has not been made between the realization of secondary consequences successively except for the primary aim or realization of one other than primary aim, the perpetrator will be directly responsible for such secondary consequences and will be deemed to have committed this act intentionally as free will fuly comprises the consequences.If a secondary type of a consequence that constitutes a crime,other than primary consequence, is likely to occur as a result of the perpetrator's act, and in case the perpetrator continues to commit his act in order to reach his aim while envisaging this but ignoring or venturing or assuming the possibility of realization of that secondary consequence, he will be deemed to have acted with probable intent. However, although the perpetrator has envisaged the possible consequences but has acted on certain convinction that these consequences shall not arise and also has shown effort to prevent the unwanted consequence, then he will not be deemed to have acted intentionally. In this case, the presence of a conscious negligence is in question