İdarenin tarım sektöründeki görev ve yetkileri
Duties and powers of the administration in the agriculture sector
Yazar: ESİN GÜRSEL DÜĞMECİ
Danışman: PROF. DR. NACİ MÜNCİ ÇAKMAK
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı / İdare Hukuku Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Hukuk = Law

Özet:
İlk çağlarda doğa karşısında çaresiz olan insan avcılık ve toplayıcılık faaliyetiyle hayatını idame ettirirken sonrasında toprağı işlemeyi öğrenerek tarım toplumuna geçiş yönünde bir gelişim göstermiştir. Tarım toplumuna geçiş aynı zamanda yerleşik bir düzeni beraberinde getirdiğinden bu süreçte toplulukların sosyo-ekonomik yapılarında önemli değişimler yaşanmıştır. Yerleşik hayata geçen topluluklar tarımsal üretimde uzmanlaşarak doğa üzerinde coğrafyayla, iklimle, toplulukların sahip olduğu teknolojiyle ve bilgi düzeyiyle sınırlı bir hakimiyet kurmuşlardır. Zamanla insanlığın tükettiğinden fazlasını üretebilir hale gelmesi daha uzun ve sağlıklı bir yaşam sağlayarak nüfus artışına neden olmuştur. Ancak dünya nüfusunun giderek artması, doğal kaynakların bilinçsiz kullanılması, su kaynakları ve toprak kalitesinde meydana gelen azalma, iklim değişikliği ve artan doğal afetler gelinen noktada tarımsal üretimde sürekliliği tehdit eder bir boyuta ulaşmıştır. Bu sebeple tarım sektörünün regülasyonu önem arz etmektedir. Çalışmanın hazırlanması sırasında büyük ölçüde tarım sektörüne ilişkin Türkçe, İngilizce kaynaklardan, tarım mevzuatından ve yargı kararlarından faydalanılmıştır. Çalışma neticesinde Türk tarım mevzuatının dağınık çok sayıda düzenlemeden oluştuğu, bu düzenlemelerin tarım sektörüne özgü sorunları çözme noktasında yetersiz kaldığı, uluslararası tarımsal kuruluşların politikalarının Türk tarım sektöründeki kurumlar arası koordinasyonu bozduğu, hukuki araçların etkin biçimde uygulanmasının ancak güçlü bir kamu örgütlenmesiyle mümkün olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
In the early ages, man, who was helpless in the face of nature, survived by hunting and gathering activities, and then learnt to cultivate the land and developed towards the transition to agricultural society. Since the transition to agricultural society also brought about a settled order, there have been significant changes in the socio-economic structures of communities in this process. Communities that have settled down have specialised in agricultural production and have established a dominance over nature limited by geography, climate, technology and knowledge level of the communities. Over time, the fact that humanity has become able to produce more than it consumes has led to an increase in population by providing a longer and healthier life. However, the gradual increase in the world population, unconscious use of natural resources, decrease in water resources and soil quality, climate change and increasing natural disasters have reached a dimension that threatens the continuity of agricultural production. For this reason, the regulation of the agricultural sector is impotant. During the preparation of the study, agricultural legislation, Turkish and English sources, decisions of court have been utilised to a great extent. As a result of the study, it was concluded that Turkish agricultural legislation consists of a large number of scattered regulations, that these regulations are insufficient to solve the problems specific to the agricultural sector, that the policies of international agricultural organizations disrupt the coordination between institutions in the Turkish agricultural sector, and that the effective implementation of legal instruments is only possible with a strong public organization.