Romatoid artrit aktivasyon kriterleri ile insülin direnci arasındaki ilişki
The relationship between rheumatoid arthritis and insulin resistance
Yazar: ADEM ERTÜRK
Danışman: UZMAN DEMET ATAMAN TAŞAN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Romatoid artrit, immün kaynaklı kronik inflamasyon ile karakterize değişken klinik seyir gösteren, oluşumunda genetik predispozisyonun önemli olduğuna inanılan bir hastalıktır. İnsülin direncinin prediyabetik durumu yansıtması yanında, pek çok hastalığın patogenezinde de rol alabildiğini ve bu grup hastalarda kardiyovasküler hastalıklar yönünden anlamlı derecede risk artışına yol açtığı bilinmektedir. Yapılan pek çok çalışmada insülin direncinin kronik inflamasyonla ilişkisi gösterilmiştir. Çalışmamızda amacımız,romatoid artritte sistemik inlamasyonun insülin direnci ile ilişkisini belirlemek ve hastalık aktivite derecesiyle insülin direnci arasında ilişki olup olmadığını araştırmayı hedefledik. Gereç-Yöntem: Dr.Lütfi Kırdar kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Romatoloji polikliniğine Kasım 2008- Nisan 2009 tarihleri arasında başvuran 52 romatoid artrit hastası ve kontrol grubu olarak da 38 sağlıklı birey alındı. Romatoid artritli hastaları hastalık aktivite skoruna göre(DAS28) düşük aktivite, orta aktivite,yüksek aktivite olmak üzere üç gruba ayırdık. Aynı hastaları kortikosteroid kullanımına göre de iki gruba ayırıp, kortikosteroid kullanımının insülin direnci üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Bulgular: Romatoid artritli hasta grubu ile sağlıklı kontrol grubunun; insülin direnci, CRP, sedimantasyon değerlerinin ortalaması karşılaştırıldı. Romatoid artritli grup HOMA ortalaması ile sağlıklı grup HOMA ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. (p= < 0,05) Hastalık aktivitesine göre ayırdığımız hastalar arasında yapılan istatistiksel analizde düşük aktivite, orta aktivite ve yüksek aktivite gösteren hastaların HOMA değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. (p < 0,05) Kortikosteroid kullanan ve kullanmayan grup arasında yapılan istatistiksel değerlendirmede ise insülin direnci (HOMA) açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır. Çalışmamızda, yüksek aktiviteli hasta grubunda insülin direncinin istatiksel olarak anlamlı derecede yüksek olması; romatoid artritli olgularda, periferik insülin direnci gelişiminin inflamatuar aktivitenin baskılanamamasıyla ilişkili olduğunu düşünmekteyiz. Sonuç: Romatoid artrit gibi toplumda sıklığı son derece yüksek bir hastalığın, glukoz metabolizma bozukluğu oluşturarak prediyabetik bir süreç oluşturması toplum sağlığı yönünden son derece önem taşımaktadır. Ayrıca insulin direnci gelişiminin aterosklerotik kardiyovasküler hastalık gelişimi için önemli bir risk faktörü olduğu göz önüne alındığında, romatoid artritli olguların etkin şekilde tedavisinin ne kadar önem taşıdığı ortaya çıkmaktadır. Romatoid artritli olgularda insulin direnci gelişiminin, artmış inflamatuar aktiviteye bağlı olduğunu ve inflamatuar aktivitenin yeterli düzeyde kontrol altına alınmasının, glukoz metabolizması için yarar sağlayacağını düşünüyoruz.

Abstract:
Objective: Rheumatoid arthritis is a disease with a variable clinical course characterized by immune-induced chronic inflammation, and genetic predisposition is believed to be important in its formation. It is known that insulin resistance, in addition to reflecting the prediabetic state, may also play a role in the pathogenesis of many diseases and lead to a significant increase in the risk of cardiovascular diseases in this group of patients. Many studies have shown the relationship between insulin resistance and chronic inflammation. In our study, we aimed to determine the relationship between systemic inflammation and insulin resistance in rheumatoid arthritis and to investigate whether there is a relationship between the degree of disease activity and insulin resistance. Materials-Methods: 52 rheumatoid arthritis patients who applied to the Rheumatology outpatient clinic of Dr.Lütfi Kırdar Kartal Training and Research Hospital between November 2008 and April 2009 and 38 healthy individuals as the control group were included. We divided patients with rheumatoid arthritis into three groups according to their disease activity score (DAS28), as low activity, moderate activity, and high activity. We aimed to divide the same patients into two groups according to corticosteroid use and to investigate the effect of corticosteroid use on insulin resistance. Results: Rheumatoid arthritis patient group and healthy control group; The mean of insulin resistance, CRP and sedimentation values were compared. A statistically significant difference was found between the mean HOMA of the rheumatoid arthritis group and the mean HOMA of the healthy group. (p= < 0.05) A statistically significant difference was found between the HOMA values of patients with low activity, moderate activity and high activity in the statistical analysis performed among the patients we separated according to disease activity. (p < 0.05) In the statistical evaluation made between the corticosteroid user and non-user groups, no significant difference was found in terms of insulin resistance (HOMA). In our study, insulin resistance was statistically significantly higher in the high-activity patient group; We think that the development of peripheral insulin resistance in patients with rheumatoid arthritis is related to the inability to suppress the inflammatory activity. Conclusion: It is extremely important for public health that a disease such as rheumatoid arthritis with a high prevalence in the community creates a prediabetic process by causing glucose metabolism disorder. In addition, considering that the development of insulin resistance is an important risk factor for the development of atherosclerotic cardiovascular disease, it becomes clear how important it is to effectively treat patients with rheumatoid arthritis. We think that the development of insulin resistance in patients with rheumatoid arthritis is due to increased inflammatory activity and adequate control of inflammatory activity will be beneficial for glucose metabolism.