Çocuk romatoloji hastalarında COVID-19 etkisi
The effect of COVID-19 in children with rheumatic  diseases
Yazar: TUĞBA LİMON
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLŞAH KAYA AKSOY
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Ailesel akdeniz ateşi = Familial mediterranean fever ; Artrit-romatoid = Arthritis-rheumatoid ; COVID 19 = COVID 19 ; Kolşisin = Colchicine ; Romatizmal hastalıklar = Rheumatic diseases ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; Çocuklar = Children

Özet:
SARS-CoV-2'nin neden olduğu COVID-19 hastalığının çocuk romatoloji hastaları üzerindeki etkisine ilişkin sınırlı sayıda veri bulunmaktadır. Çalışmamızda COVID-19 pandemisi sırasında romatolojik hastalık tanısıyla izlenen çocuk hastaların Anti-SARS-CoV-2 Ig A ve Ig G seroprevelansı ve hastaların primer tanıları, kullanmakta olduğu medikal tedaviler, hastalık aktiviteleri ile ilişkisi incelendi. Aynı zamanda COVID-19 hakkında bilgi düzeyleri öğrenilerek pandemi dönemi boyunca mevcut hastalığın takibinde yaşanan sorunlar irdelendi.
Çocuk Romatoloji Hastalıkları Polikliniğinde romatolojik hastalık tanısıyla izlenen 2-18 yaş arası 170 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Poliklinik başvurusu esnasında hastalara ait demografik özellikler, hastalık süreci ve COVID-19 temas sorgulaması daha önceden oluşturulan formlar kullanılarak toplandı. Laboratuvar sonuçları hastane kayıt sisteminden tarandı. Çalışmaya katılmayı kabul eden hastalardan serum örneği alınarak uygun koşullarda saklandı ve çalışıldı. 
Çalışmamızda çocuk romatoloji hastalarının %18.9'una COVID-19 enfeksiyonundan şüphelenilerek PCR yöntemi ile araştırma yapıldı, %2.4'ü pozitif PCR sonucuna sahipti. COVID-19 tanılı hastaların tamamı hafif klinik seyir gösterdi ve tam klinik iyileşme ile taburcu edildi. Serum analizleri sonucunda ise Anti-SARS-CoV-2 Ig G antikoru %23.5, Anti-SARS-CoV-2 Ig A antikoru %11.1 olarak saptandı. Çocuk romatoloji hastalarının yaş, cinsiyet, primer hastalık tanısı ile seropozitivite oranları arasında ilişki gözlenmedi. Benzer şekilde MEFV taşıyıcılığı seropozitif ve seronegatif grup arasında benzerdi (p=0.991). Seronegatif grupta steroid kullanımının daha yüksek olduğu gözlendi ( %68.0 ve %32.0, p=0.202). Buna karşılık kolşisin ve biyolojik ajanların seropozitivite oranları üzerine etkisi saptanmadı (sırasıyla p=0.396 ve p=0.505). Ig G seropozitif hastaların pandemi döneminde primer hastalık aktivasyonları seronegatif gruba göre artmış saptandı (p=0.046).
Romatizmal hastalık tanılı çocuklarda SARS-CoV-2 enfeksiyon sıklığı beklenenin aksine artmamıştır. Primer hastalık tanıları ve kullanılan tedavilerin antikor gelişmesi üzerine etkisi gösterilememiştir. Çalışmamız çocuk romatoloji hasta grubunda COVID-19 enfeksiyonunun seroprevelansı ve klinik sonuçlarına ilişkin önemli bir rapor niteliği taşımaktadır. SARS-CoV-2 enfeksiyonunun romatoloji hastalarında uzun dönem etkilerini irdeleyen çok merkezli ve büyük ölçekli çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar sözcükler: Pediatrik romatoloji, COVID-19, Juvenil idiopatik artrit, Ailesel Akdeniz Ateşi, Biyolojik ajan, Kolşisin.

Abstract:
There are limited data on the effect of COVID-19 disease caused by SARS-CoV-2 on pediatric rheumatology patients. In our study, Anti-SARS-CoV-2 IgA and IgG seroprevalence of pediatric patients followed up with a diagnosis of rheumatological disease during the COVID-19 pandemic and its relationship with the primary diagnosis, medical treatments used, and disease activities were investigated. At the same time, the level of knowledge about COVID-19 was learned and the problems experienced in the follow-up of the current disease during the pandemic period were examined.
170 patients aged 2-18 years, who were followed up in the Pediatric Rheumatology Outpatient Clinic with the diagnosis of rheumatological disease, were included in the study. During the application to the outpatient clinic, the demographic characteristics of the patients, the disease process and the COVID-19 contact inquiry were collected using previously created forms. Laboratory results were scanned from the hospital registry system. Serum samples were taken from the patients who agreed to participate in the study, stored under appropriate conditions and studied.
In our study, 18.9% of pediatric rheumatology patients were suspected of COVID-19 infection and investigated by PCR method, 2.4% had positive PCR results. All patients with a diagnosis of COVID-19 showed a mild clinical course and were discharged with full clinical recovery. As a result of serum analysis, Anti-SARS-CoV-2 Ig G antibody was detected as 23.5% and Anti-SARS-CoV-2 Ig A antibody was detected as 11.1%. No correlation was observed between age, gender, diagnosis of primary disease and seropositivity rates of pediatric rheumatology patients. Similarly, MEFV carrier was similar between seropositive and seronegative groups (p=0.991). It was observed that steroid use was higher in the seronegative group (68.0% vs 32.0%, p=0.202). On the other hand, no effect of colchicine and biological agents on seropositivity rates was found (p=0.396 and p=0.505, respectively). Primary disease activation was found to be increased in IgG seropositive patients during the pandemic period compared to the seronegative group (p=0.046).
Contrary to expectations, the frequency of SARS-CoV-2 infection in children with a diagnosis of rheumatic disease did not increase. The effects of primary disease diagnoses and treatments on antibody development could not be demonstrated. Our study is an important report on the seroprevalence and clinical outcomes of COVID-19 infection in the pediatric rheumatology patient group. Multicenter and large-scale studies are needed to examine the long-term effects of SARS-CoV-2 infection in rheumatology patients.
Key Words: Pediatric rheumatology, COVID-19, Juvenile idiopathic arthritis, Familial Mediterranean Fever, Biological agent, Colchicine.