Demokrat Parti'nin genel seçim vaatleri (1946-1957)
Democratic Party's general election promises (1946-1957)
Yazar: MEHMET AKİF EROĞLU
Danışman: PROF. DR. CENGİZ ATLI
Iğdır Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; Tarih = History
Dizin: Cumhuriyet tarihi = Republic history ; Demokrat Parti = Democrat Party ; Genel seçimler = General elections ; Seçim vaatleri = Election promises ; Siyasi parti programları = Polical party manifests ; Siyasi partiler = Political parties ; Siyasi tarih = Political history

Özet:
II. Dünya Savaşı'nın hemen ardından koşulların olgunlaşmasıyla birlikte Türkiye, çok partili yaşam sürecine girmiştir. Çoğulcu siyasal sistemin günümüze kadar kesintisiz bir biçimde aktarılması kuşkusuz, 7 Ocak 1946 tarihinde Cumhuriyet Halk Partisi ile yolları ayrılan Celal Bayar, Adnan Menderes, Fuat Köprülü ve Refik Koraltan gibi tecrübeli politikacılar tarafından kurulan Demokrat Parti (DP) ile mümkün olmuştur. 
Siyasal vaatler, DP ile bu dönemde Türk siyasetine yeni bir heyecan kazandırmıştır. Bundan böyle siyasal alanda rekabet artmış, geçmişin seçmenleri görmezden gelen siyaset anlayışı yerini, vatandaşın ayağına kadar gidip onları dinleyen, taleplerini önceleyen ve onlara vaatlerde bulunan bir siyaset anlayışına bırakmıştır.  DP ile birlikte tek parti dönemlerinin sönük ve heyecansız seçim bildirgeleri, yerini vaatlerle dolu parti programlarına ve seçim beyannamelerine bırakmıştır. Çok partili yaşamın ardından partilerin vaatler için birbirileri ile yarışa girmeleri, vatandaşın yararına olmuş ve Türk toplumu, 1950 genel seçimlerinde büyük bir güven duyduğu DP'ye iktidarı seçim yoluyla tevdi etmiştir. Siyasal alanda demokrasi, iktisadi alanda da liberal ekonomi vaatleriyle ülke yönetimini devralan DP, iktidarının birinci döneminde başta yollar, barajlar, limanlar, fabrikalar gibi önemli yatırımlara imza atmış ve tarımda da hızlı bir makineleşme sürecini başlatmıştır. DP, çok geçmeden icraatlarının mükâfatını 1954 genel seçimlerinde Türkiye tarihinin en yüksek oy oranına ulaşarak iktidarı yeniden elde etmeyi başarmıştır. DP, ikinci döneminde refahı önceleyen kalkınmacı bir ekonomi politikasının yanında, popülist bir siyaset tarzı ile daha otoriter bir yönetim anlayışına savrulmuştur. Bu dönemde yaşanan 6-7 Eylül Olayları gibi üzücü hadiseler ile meydana gelen bir takım siyasal ve ekonomik sorunlar, DP ile muhalefet arasında iplerin daha da gerilmesine sebebiyet vermiş ve bu koşullar altında 1957 genel seçimlerine gidilmiştir.
Muhalefetin, geçmiş seçimlere nazaran daha somut vaatlerle seçmelerin karşına çıktığı 1957 seçimlerinde DP, vaatlerden ziyade geçmişteki icraatlarını ön planda tutmakla yetinmiştir. 1954-57 yılları arasında yaşanan siyasal ve ekonomik çalkantılar nedeniyle DP bu seçimlerde önemli oy kayıplarına uğramış ancak, seçimlerde uygulanan çoğunluk sisteminin de avantajlarıyla yeniden iktidarı elde etmeyi başarmıştır. Seçim sonuçlarıyla beraber parlamentoda kısmen güç kaybına DP, daha etkin bir muhalefetle karşı karşıya kalmıştır.

Abstract:
II. With the maturation of conditions right after the World War II, Turkey entered the multi-party system. Undoubtedly, the uninterrupted transfer of the pluralist political system to the present has been possible with the Democrat Party (DP), which was founded on January 7, 1946 by experienced politicians such as Celal Bayar, Adnan Menderes, Fuat Köprülü and Refik Koraltan, who broke up with the Republican People's Party. 
Political promises brought a new excitement to Turkish politics in this period with the DP. From now on, competition in the political arena has increased, and the understanding of politics that ignored the electorate of the past has left its place to a political understanding that goes to the feet of the citizens, listens to them, prioritizes their demands and makes promises to them. The dull and unexciting election manifestos of the single-party periods, together with the DP, were replaced by party programs and election manifestos full of promises. After the multi-party life, the parties competing with each other for promises benefited the citizens and Turkish society handed over the power to the DP, which it had great confidence in, in the 1950 general elections. DP, which took over the administration of the country with the promises of democracy in the political field and liberal economy in the economic field, undertook important investments such as roads, dams, ports, factories in the first period of its power and started a rapid mechanization process in agriculture. The DP succeeded in regaining power by reaching the highest rate of votes in the history of Turkey in the 1954 general elections. In its second term, the DP was thrown into a more authoritarian management approach with a populist style of politics, as well as a developmental economic policy that prioritized welfare. Sad events such as the 6-7 September Incidents and some political and economic problems that took place in this period caused the tensions between the DP and the opposition to become even more tense, and under these conditions, the 1957 general elections were held.
In the 1957 elections, in which the opposition faced the elections with more concrete promises than in the previous elections, the DP was content with prioritizing its past actions rather than promises. Due to the political and economic turmoil between 1954-57, the DP lost significant votes in these elections, but managed to regain power with the advantages of the majority system applied in the elections. Due to the partial loss of power in the parliament with the election results, the DP faced a more active opposition.