Tinnituslu bireylerde azalmış ses toleransı ve yükselen gürlük algısı değerlendirmesi
Behavioural and electrophysiological evaluation of loudness growth in clinically normal hearing tinnitus patients with and without hyperacusis
Yazar: MURAT ERİNÇ
Danışman: DOÇ. DR. EMİNE UFUK DERİNSU
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Odyoloji ve Konuşma Bozuklukları Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Gürültü = Noise ; Hiperakuzi = Hyperacusis ; Ses = Voice ; Tinnitus = Tinnitus ; Uyarılmış potansiyeller-işitsel = Evoked potentials-auditory ; Ölçekler = Scales

Özet:
Amaç: Tinnitus, hiperakuzi ve gürlük algısının ortak mekanizmasının santral kazanç ile ilgili olduğu düşünülmektedir. İşitme kaybını kompanse etmek için santral kazancın arttığı düşünülse de klinik olarak normal işitmeye sahip olanlarda da azalmış girdi gözlenebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, hiperakuzisi olan ve olmayan tinnitus hastalarının gürlük büyüme fonksiyonunu davranışsal ve elektrofizyolojik yöntemlerle değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, kontrol grubu (10 erkek ve 10 kadın; ort. yaş 39.8±11.8), tinnitus grubu (10 erkek ve 10 kadın; ort. yaş 40.9±12.2) ve hiperakuzi grubu (aynı zamanda tinnitusu da var) (7 erkek ve 13 kadın; ort. yaş 38.7±14.6) olmak üzere üç gruptan ve toplam 60 normal işiten katılımcıdan oluşmaktadır. Gürlük artışının değerlendirmesinde rahatsız edici ses seviyesi (loudness discomfort level-LDL), kategorik gürlük skalası (categorical loudness scaling- CLS) ve İşitsel Uyarılmış Kortikal Potansiyeller (İUKP) kullanıldı. N1-P2 amplitüd ve latansları ölçüldü.
Bulgular: Hiperakuzi grubu ile diğer iki grup arasında 500, 1000, 2000, 4000 ve 8000 Hz' deki LDL sonuçlarında anlamlı farklılık gözlendi (p < 0.001). Hiperakuzi grubu ile diğer iki grup arasında 500 Hz ve 2000 Hz dar bant gürültü (NBN) uyaranı ile yapılan CLS ölçümünde "normal", "yüksek" ve "çok yüksek" kategorilerinde anlamlı farklılık gözlendi (p < 0.001). 500 Hz ve 2000 Hz NBN uyaranı ile 40, 60 ve 80 dB nHL şiddetlerinde yapılan İUKP ölçümünde N1, P2 latansı ve N1-P2 amplitüdünde gruplar arasında anlamlı fark gözlenmedi.
Sonuçlar: Hiperakuzi grubu davranışsal testlerde gruplar arasında anlamlı olarak farklılık göstermekte ancak elektrofizyolojik testler ile bu farklılık görülememektedir. Tinnitus ve hiperakuziyi elektrofizyolojik testler kullanarak yükselen gürlük fonksiyonu üzerinden ayrıştırma girişimimizde N1 ve P2 cevapları uygun bir yöntem olarak görülmedi. Ancak davranışsal testlerde kullanılan LDL' lere ek olarak CLS kullanımının faydalı olduğu görülmektedir.

Abstract:
Aim: The common mechanism of tinnitus, hyperacusis, and loudness perception is hypothesized to be related to central gain. Although central gain increases with attempts to compensate hearing loss, reduced input can also be observed in those with clinically normal hearing. This study aimed to evaluate the loudness growth function of tinnitus patients with and without hyperacusis using behavioural and electrophysiological methods.
Materials and Method: The study consists of three groups with a total of 60 clinically normal hearing subjects, including the control group (10 men and 10 women; mean age 39.8, SD 11.8 years), tinnitus group (10 men and 10 women; mean age 40.9, SD 12.2 years) and hyperacusis group (also have tinnitus) (7 men and 13 women; mean age 38.7, SD 14.6 years). Loudness discomfort levels (LDLs), categorical loudness scaling (CLS) and cortical auditory evoked potentials (CAEP) were used for the evaluation of loudness growth. N1-P2 component amplitudes and latencies were measured.
Results: LDL results of 500, 1000, 2000, 4000 and 8000 Hz showed a significant difference between the hyperacusis group and the other two groups (p < 0.001). In the loudness scale test performed with 500 Hz and 2000 Hz narrow-band noise (NBN) stimulus, a significant difference was observed between the hyperacusis group and the other two groups in the "medium," "loud" and "very loud" categories (p < 0.001). In the cortical examination performed with 500 Hz and 2000 Hz NBN stimulus at 40, 60 and 80 dB nHL intensities, no significant difference was observed between the groups in the N1, P2 latency and N1-P2 peak-to-peak amplitude.
Conclusions: Although the hyperacusis group is significantly different between groups in behavioural tests, the same cannot be said for electrophysiological tests. In our attempt to differentiate tinnitus and hyperacusis with electrophysiological tests over the loudness growth function, N1 and P2 responses were not seen as a suitable method. However, it appears to be beneficial to use CLS in addition to LDLs in behavioural tests.