Ankara'da mizofoni belirtilerinin yaygınlığı,sosyodemografik özellikler ve ruhsal belirtilerle ilişkisi
Prevalence of misophonic symptoms and their relationship withsociodemographic variables and psychological symptoms in Ankara
Yazar: GÖKHAN ÖZ
Danışman: PROF. DR. CENGİZ KILIÇ
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Ankara = Ankara ; Epidemiyoloji = Epidemiology ; Odyoloji = Audiology ; Psikiyatri = Psychiatry ; Ses = Voice ; Tinnitus = Tinnitus

Özet:
. Son yıllarda çeşitli hafif seslerden belirgin olarak
rahatsız olma anlamına gelen mizofoni üzerine ilgi artmış ve bu konuda ardarda
çalışmalar yayımlanmaya başlanmıştır. Son çalışmalarda daha önce odyoloji
literatüründe bilinen ve incelenen bu durumun psikiyatrik bir bozukluk olabileceğine
yönelik bulgular sunulmuştur. Mizofoninin yaygınlığı ve klinik özelliklerini incelemek
amacıyla toplumu temsil eden bir örneklemde yapılmış epidemiyolojik çalışma yoktur.
Psikiyatri ve psikoloji alanında tanınmaya başlayan mizofoninin cinsiyet yaş, eğitim,
genetik yatkınlık gibi özelliklerinin araştırılmasına ihtiyaç vardır. Bu çalışmada
mizofoninin toplumdaki yaygınlığını, klinik ve sosyodemografik özelliklerle ilişkisini
saptamak amaçlanmıştır. Mizofoninin psikiyatrik bir tanı olup olmadığını, mizofoni
belirtilerini taramak amacıyla geliştirdiğimiz ölçek aracılığıyla araştırmak bir başka
amacımızdır. Araştırmanın örneklemi Ankara kent merkezini temsil edecek şekilde
kümeli hane örnekleme yöntemi ile rastgele seçilen 300 hanedeki araştırmaya
katılmayı kabul eden 15 yaş üstü tüm kişilerden oluşmaktadır. Bütün katılımcılar
sosyodemografik veriler, rahatsızlık duydukları sesler ve mizofoni kliniği ile ilişkili
olabilecek faktörler açısından sorgulanmıştır. Ardından tüm katılımcılara Maudsley
Obsesif Kompulsif Soru Listesi (MOKSL), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), 'DSM-III-R 2.
Eksen Bozuklukları için Yapılandırılmış Klinik Görüşme Çizelgesi (SCID-II) Ön
Değerlendirme Formu'nun Obsesif Kompulsif Kişilik Bozukluğu'nu (OKKB) tarayan 9
sorusu ve Otizm Tarama Testi: (OTT) uygulanmıştır. Beşyüz kırk üç kişiden oluşan
örneklemde en az bir sesten belirgin derecede rahatsız olma oranı %77.9 (N=426)
bulunmuştur. Rahatsız olunan ses sayısı ve rahatsız olma şiddeti kadınlarda erkeklerden
daha fazladır. Kadınlarda, gençlerde, daha fazla eğitimlilerde mizofoni puanları daha
fazladır. Araştırmada kullanılan klinik ölçeklerin tümü mizofoni puanlarını pozitif yönde
yordamaktadır. Bu çalışma için geliştirilen tanı ölçütlerine göre 42 kişide (%7.7)
mizofoni saptanmıştır. Hem mizofoni belirtileri, hem de hastalık düzeyinde mizofoni,
toplumda yaygın biçimde görülmektedir. Mizofoninin kadınlar ve erkeklerdeki klinik
görünümü önemli farklılıklar sergilemektedir. Önerdiğimiz tanı ölçütlerine göre
oluşturulan tanı grubunun klinik ve demografik özellikleri, mizofoninin ayrı bir
psikiyatrik bozukluk olarak sınıflanması gerektiğini destekler niteliktedir.
Anahtar Kelimeler: Mizofoni, Düşük Ses Toleransı, çınlama, hiperakuzi, epidemiyoloji

Abstract:
Misophonia, which is defined as significant distress caused by certain
soft noises, has recently received an increased interest and several new studies have
been published. Data presented in recent studies suggest that misophonia, which has
long been known and studied in audiology literature, could be classified as a
psychiatric disorder. There is no epidemiological study examining the prevalence and
clinical features of misophonia in the general population. Although misophonia is
known among psychology and psychiatry professionals, there is a need to learn more
on its relationship with age, education, and genetic factors. Our aim was to examine
the prevalence of misophonia, and its relationship with clinical and sociodemographic
variables. We also wanted to find out if misophonia is best described as a psychiatric
disorder, using an interview we developed for this purpose. We used a random
household sample of all people over 15 living in 300 homes in Ankara city center. All
participants were assessed for sociodemographic variables, sounds that they find
distressing and clinical factors that could be related to misophonia. They were also
given Maudsley Obsessive Compulsive Checklist, Beck depression inventory, 9 items
used to screen for Obsessive Compulsive Personality Disorders in Structured Clinical
Interview for DSM-IIIR Axis II Disorders and Autism Screening Scale. Number of
people reporting a significant level of distress related to at least one noise was 77.9%
(425 people out of 543). Number of distressing noises and level of distress for each
noise was higher in women than men. Misophonia total score was higher in women,
younger and more educated participants. The total scores of all clinical scales used in
the study positively predicted misophonia total score. Based on the criteria we
developed for this study, rate of misophonia diagnosis was 7.7% (42 people). Both
misophonia diagnosis and misophonic symptoms are common in the general
population. The clinical presentation of misophonia in men and women differs
significantly. The clinical and demographic characteristics of the misophonia
category, based on our proposed criteria, support the suggestion that misophonia
should be classified as a distinct psychiatric disorder.
Keywords: Misophonia, Decreased Sound Tolerance, tinnitus, epidemiology,
hyperacousis