Titanyum alaşım yüzeyinin farklı kaplama teknikleri ile kaplanmasının titanyum-porselen bağlantısına etkisinin incelenmesi
Evaluation of the effect of coating titanium alloy surface with different techniques on titanum-porcelain bondin
Yazar: MUHAMMED ALİ ASLAN
Danışman: DOÇ. DR. ÇAĞRI URAL
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2013
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental ark = Dental arch ; Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental porselen = Dental porcelain ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Hidroksiapatitler = Hydroxyapatites ; Oksitlenme = Oxidation ; Titanyum = Titanium

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, mikro ark oksidasyon ve hidroksiapatit kaplama
tekniklerinin titanyum alaşım yüzeyi üzerinde meydana getirdikleri değişiklikleri
değerlendirmek, titanyum-porselen bağlantı kuvveti üzerine olan etkilerini incelemektir.
Materyal ve Metot: ISO 9693-1:2012 standardına uygun olarak Ti6Al4V alaşımından
freze yöntemiyle 136 adet örnek hazırlandı. Örnekler rastgele iki gruba ayrıldı. Her
gruba ait 11 adet örneğe kontrol grubu olarak sadece kumlama işlemi yapıldı. Diğer
gruplara sırasıyla 5, 15, 30 dk süre ile MAO (Mikro Ark Oksidasyon), HA
(Hidroksiapatit) kaplama ve son olarak 15 dk MAO ardından HA kaplama işlemi
uygulandı. Yüzey işlemlerinden sonra her gruptan alınan 10? ar adet örneğin yüzey
pürüzlülüğü profilometre cihazı kullanılarak ölçülürken, 1? er adet örneğin yüzey
incelemesi taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile yapıldı. ISO standardına uygun
olarak belirtilen boyutlarda titanyum porselenleri (Noritake Tİ-22 ve Vita Titankeramik)
titanyum alt yapı üzerine fırınlandı. Titanyum ile porselen arasındaki bağlantı
dayanıklılığını ölçmek için 3-nokta eğme testi kullanıldı. Yüzey ve titanyum-porselen
kesit değerlendirmeleri amacı ile çeşitli büyütmelerde SEM görüntüleri elde edildi.
Bağlantı sonuçlarının değerlendirilmesinde iki yönlü varyans analizi, Ra sonuçlarının
değerlendirilmesinde ise tek yönlü varyans analizi kullanıldı.
Bulgular: Titanyum üzerine uygulanan her iki kaplama tekniğinde de titanyum
porselen bağlantı dayanıklılık ve yüzey pürüzlülük değerleri kontrol gruplarına göre
anlamlı şekilde arttı (p<0,05). Her iki porselen grubunda da en yüksek bağlantı
dayanıklılık değerleri 30 dk MAO tekniğinde elde edildi ve kontrol grubuyla
karşılaştırıldığında anlamlı farklılık görüldü (p<0,001).
Sonuç: Yapılan bu in vitro çalışmada elde edilen tüm test verileri klinik kabul edilebilir
sınırlar içerisinde kaldı ve tüm test gruplarında yüzey kaplama işlemlerinin titanyumporselen
bağlantı dayanıklılık değerleri açısından olumlu etkileri görüldü.

Anahtar Kelimeler: Bağlantı dayanıklılığı; hidroksiapatit; mikro ark oksidasyon;
titanyum

Abstract:
Aim: The purpose of this study was to evaluate the effects of coating titanium alloy
surface with micro-arc oxidation technique and hydroxyapatite on titanium-porcelain
bonding and examine the changes induced on the surface of titanium.
Material and Method: 136 Ti6Al4V alloy test sample was prepared by the milling
technique, according to standard ISO 9693-1:2012. Test samples randomly divided into
two groups. 11 samples from each group were selected for control, and these samples
were only sandblasted in accordance with the manufacturer's instructions. 5, 15, 30 min
for a period of MAO (Micro Arc Oxidation), HA (Hydroxyapatite) coating, and finally
15 min followed by MAO and HA coating process was performed for other test groups,
respectively. After the surface treatment procedure, 10 samples from each group were
selected for measuring the surface roughness with using a profilometer, and selected
one sample for examining the surface properties by using a scanning electron
microscope (SEM). Titanium porcelains (Noritake TI-22 and Vita Titankeramik) were
baked on substructure according the standard of ISO. Three-point bending test was used
to perform the strength of the bonding between titanium and porcelain. For evaluating
the surface and the interface of titanium-porcelain SEM images were obtained from a
variety of magnifications. Two-way ANOVA was used to compare of the bond
strenghths and one-way ANOVA was used to compare the Ra values.
Results: Both coating techniques which applied to titanium alloy surface were
increased the titanium-porcelain bonding strength and surface roughness values when
compared with control groups (p<0,05). In two porcelain groups, maximum bond
strength values were obtained in 30 min MAO groups and these values showed
significant difference when compared with control group (p <0.001).
Conclusion: All the test values obtained from this in vitro study were found within
clinically acceptable limits and surface coating procedures showed positive effects in
terms of titanium porcelain bond strength.

Key Words: Bond strength; hydroxyapatite; micro-arc oxidation; titanium