Özofagus kanserli hastaların demografik özelliklerinin sağkalıma etkisi
The effect of demographic features on survival in patients with esophageal cancer
Yazar: BİNNUR CAN
Danışman: PROF. DR. MEHMET BİLİCİ
Atatürk Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Demografi = Demography ; Radyoterapi = Radiotherapy ; Sağkalım = Survival ; Özofagus hastalıkları = Esophageal diseases ; Özofagus neoplazmları = Esophageal neoplasms ; İlaç tedavisi = Drug therapy

Özet:
Özofagus Kanserli Hastaların Demografik Özelliklerinin Sağkalıma Etkisi
Amaç: Çalışmamızda , bölgemizde sık görülen özofagus kanserine yönelik çok sayıda demografik özelliğin ve bununla birlikte bazı epidemiyolojik ve  klinik faktörlerin sağkalıma etkisini araştırmayı hedefledik.
Gereç ve Yöntem: 2013 ve 2020 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Medikal Onkoloji kliniğine başvuran, ayaktan ya da klinikte yatırılarak takip edilen hastalar retrospektif olarak değerlendirildi.Hastalara ait yaş, vücut kitle indeksi (VKI),  cinsiyet, aldığı kemoterapi rejimleri, kırsalda ya da şehirde ikamet özellikleri, histopatolojik tanısı, tanı anındaki evresi, başvuru şikayeti, tanı anında hipertansiyon ve diabetes mellitus gibi komorbiditelerinin olup olmadığı, Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) performans skoru, kemoterapi protokolleri, kemoterapi sonrası değerlendirme görüntülemeleri, sigara ve alkol kullanım öyküsü, birinci derece yakınlarında (baba, anne ve kardeşleri dahil) özofagus kanseri, mide kanseri, karaciğer kanseri, pankreas kanseri ve kolorektum kanseri öyküsü gibi bilgiler incelendi.
Bulgular: Çalışmamıza 192 hasta dahil edildi.Çalışmaya alınan popülasyonun 110'u exitus, 82 si sağ durumdaydı. Hastalarımızın 106'sı (%55) kadın, 86'sı (%45) erkekti. Hastaların yaşı 30 ile 86 arasında değişmekteydi. Ortalama yaş 61'di. Ortalama hayatta kalma süresi 44±4 ay (min. 38, max. 49 ay) idi.1 yıllık genel sağ kalım süresü (GSK) %78, 5 yıllık %33 idi. 65 yaş üstü kişilerde GSK süresi 65 yaş altı olanlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede kısaydı (p=0,03).Ailede kanser öyküsü mevcut olan hastalarda GSK süresi, aile öyküsü olmayan hastalara göre  istatistiksel olarak anlamlı derecede kısaydı (p=0,043). Komorbid hastalığa sahip kişilerde GSK süresi komorbiditesi olmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede kısaydı (p=0,03).Erken evrede teşhis edilen hastaların GSK süresi, ileri evrede teşhis edilenlere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede uzundu (p<0,001). Başvuru anında ECOG 3 ve üstü performansa sahip hastalarda,  ECOG performans skoru  0,1,2 olan hastalara  göre GSK süresi istatistiksel olarak anlamlı derecede kısaydı (p=0,036). Neoadjuvan tedavi ile inoperable olup ve definitif veya palyatif tedavi alan hastalar kıyaslandı. Neoadjuvan tedavi alanlarda GSK süresi istatistiksel olarak anlamlı derecede uzundu (p=0,009). Herhangi bir tedavi almayan grup ile tedavi alan grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p=0,003). Tedavi sonrası kontrol pet raporunda tam yanıt raporlanan hastaların GSK süresi progresyon ve parsiyel yanıt olarak raporlananlara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede uzundu (p<0,001).Aynı şekilde parsiyel yanıt olarak raporlanan hastaların GSK süresinde progresyon niks olarak raporlanan gruba göre güçlü derecede istatistiksel olarak uzunluk mevcuttu. 
Sonuç: Özofagus kanseri genelde geç belirti veren, bu nedenle küratif tedavinin mümkün olmadığı,  ileri evrelerde tanı konulan, tüm tedavi olanaklarına rağmen sağkalımın düşük olduğu, oldukça mortal seyreden kötü prognozlu bir malignitedir.
Bu çalışmada, Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Medikal Onkoloji polikliniklerinde ve/veya kliniklerinde 2013-2020 yılları arasında takip edilen ve hali hazırda özofagus kanseri tanısı mevcut olan 192 hastanın kayıtları retrospektif olarak değerlendirilmiştir.
Sonuçlarımız analiz edildiğinde; özofagus kanserinde ortalama genel sağkalım süresi ile istatistiksel olarak ilişki olan parametrelerin yaş, hastalık evresi, ECOG skoru, aile öyküsü, komorbidite varlığı, PET raporunun progresyon lehine olması, neoadjuvan kemoradyoterapi öyküsü, palyatif amaçlı da olsa kemoterapi varlığı olduğu tespit edildi. 
Sonuç olarak ülkemizde de sık görülen ve yüksek mortaliteye sahip özofagus kanserlerinin erken tanısına yönelik ileriki zamanlarda ulusal tarama programları uygulanması düşünülebilir.Squamöz hücreli karsinom (SCC) ve adenokarsinom (AC) için  her iki seride ortalama tanı konma yaşı 60 civarında olduğu düşünülürse 50 yaş sonrası tarama programları geliştirilebilir. Böylece özellikle Kuzeydoğu Anadolu Bölgesinde sık görülen kanser ölümleri önemli oranda azaltılabilir.
Anahtar Kelimeler: özofagus kanseri, demografik özellikler, sağkalım, kemoterapi, radyoterapi

Abstract:
The Effect of Demographic Features on Survival in Patients With Esophageal Cancer


Objective: In our study, we aimed to investigate the effects of many demographic features, as well as some epidemiological and clinical factors, on survival in esophageal cancer, which is common in our region.
Materials and methods: Patients who applied to Atatürk University Faculty of Medicine Medical Oncology clinic between 2013 and 2020 and were followed up as outpatient or inpatient there, were retrospectively evaluated. Factors such as age, sex, body mass indeks (BMI), place of residence (eg. rural areas or city), histopathological  diagnosis, stage at the time of diagnosis, complaint at presentation, presence of comorbidities such as hypertension and diabetes mellitus at the time of diagnosis, Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) performance score, chemotherapy protocols, post-chemotherapy evaluation screenings, history of smoking or alcohol use, history of cancers such as esophageal cancer, stomach cancer, liver cancer, pancreatic cancer and colorectum cancer in first degree relatives (father, mother and siblings) were examined.
Results: 192 patients were included in our study. 110 of the population included in the study were died and 82 were in the right state. 106 of our patients (55%) were female and 86 (45%) were male. The age of the patients ranged from 30 to 86 years. Average age was 61 years. The survival time was 44 ± 4 months (min. 38, max. 49 months). Overall survival time (GSK) for 1 year was 78%, 5 years 33%. The duration of GSK in those over 65 years of age was significantly shorter, working compared to those under the age of 65 (p = 0.03). The duration of GSK with a family history of cancer was similarly significantly shorter than patients without a family history (p = 0.043). The duration of GSK was significantly shorter in patients with comorbid disease, compared to those without comorbidities (p = 0.03). The duration of GSK in patients diagnosed at early stage was significantly longer than those diagnosed at an advanced stage (p <0.001). At presentation, the duration of GSK was statistically significantly shorter in patients with ECOG performance score of 3 and above, compared to patients with an ECOG performance score of 0.1.2 (p = 0.036).
Patients who were inoperable with neoadjuvant therapy and received definitive or palliative therapy were compared. The duration of GSK was statistically significantly longer in those receiving neoadjuvant therapy (p = 0.009). A statistically significant difference was found between the group that did not receive any treatment and the group that received treatment (p = 0.003). The GSK duration of patients who were reported as full response in the follow up PET Scans after the treatment was statistically significantly longer than those reported as partial response (p <0.001). Likewise, there was a strong statistically significant length in the duration of GSK of the patients reported as partial response compared to the group reported as progression replase.
Conclusion: Esophageal cancer is a malignancy with a poor prognosis and a rather mortal course, which usually presents with late symptoms. Due to this latency it is usually diagnosed in advanced stages where curative treatment is not possible, and it has low survival rates despite all treatment options.
In this study, records of 192 patients who were followed up between 01.01.2013-10.01.2020 in the Medical Oncology outpatient clinics and / or inpatient services of Atatürk University Faculty of Medicine Research Hospital Internal Diseases Department and who were already diagnosed with esophageal cancer were evaluated retrospectively.
Upon the analysis of our results; It was determined that the parameters that were statistically correlated with the mean overall survival time in esophageal cancer were disease stage, age,  ECOG score, family history, presence of comorbidity,  PET report in favor of progression, history of neoadjuvant chemoradiotherapy, and presence of chemotherapy, albeit for palliative purposes.
In conclusion, national screening programs may be considered in the future for the early diagnosis of esophageal cancer, which is common in our country and have high mortality. Considering the average age of diagnosis is around 60 for SCC and AC, screening programs can be developed after the age of 50. Thus, common cancer deaths in the Northeastern Anatolia region can be significantly reduced.
Key Words: esophageal cancer, demographic features, survival, chemotherapy,  radiotherapy