ST. Thomas II kardiyopleji solüsyonu ile modifiye del nido kardiyopleji solüsyonunun miyokardiyal etkileri
Myocardial effects of modified del nido cardioplegia solution and ST. Thomas II cardioplegia solution
Yazar: FATMA AKDENİZ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ CELAL SELÇUK ÜNAL ; DR. İLKER İNCE
Karabük Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Kalp = Heart ; Kardiyoplejik solüsyonlar = Cardioplegic solutions ; Kardiyopulmoner bypass = Cardiopulmonary bypass ; Miyokard = Myocardium

Özet:
Miyokardiyal koruma kalp cerrahisinin temel taĢıdır ve kardiyoplejik arrest en
yaygın kullanılan miyokard koruma yöntemlerinden biridir. St Thomas II
kardiyopleji solüsyonu eriĢkin kalp cerrahisinde yaygın olarak kullanılmasına
rağmen kısa aralıklarla verilmelidir. Bu çalıĢmanın amacı eriĢkin kalp cerrahisinde St
Thomas II kardiyoplejisine alternatif olarak daha uzun arrest süreleri ile Modifiye del
Nido kardiyoplejisinin uygulanabilirliliğini araĢtırmaktır. ÇalıĢma SBÜ Ankara
DıĢkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve AraĢtırma Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi
Kliniğinde Aralık 2017-Aralık 2018 yılları arasında elektif KABG ameliyatı
uygulanan hastaların retrospektif verilerinden yapılmıĢtır. Hastalar ameliyat sırasında
uygulanan kardiyopleji tipine göre „modifiye del Nido kardiyopleji solüsyonu‟
kullanılan hasta grubu (MDN, n:20) ve „St. Thomas II kardiyopleji solüsyonu‟
kullanılan hasta grubu (ST II, n:20) olarak iki ayrı gruba ayrılmıĢtır. Hastaların AKK
ve KPB sürelerine, postoperatif troponin I ve CK-MB değerlerine, EF ölçümlerine,
defibrilasyon, inotrop ajan, ĠABP ve pacemaker ihtiyacına, hastane ve yoğunbakım
yatıĢ sürelerine, hastane içi mortalite oranlarına bakılmıĢtır. Grupların AKK ve KPB
süreleri MDN grubunda daha kısa olmakla birlikte istatistiksel olarak anlamlı
değildir (p=0,968 ve p=0,808 > α=0,05). Postoperatif 6, 12 ve 24.saatlerde ST II
grubunun CK-MB değerleri MDN grubuna göre iststistiksel anlamlılık seviyesinde
daha yüksektir (p=0,000, p=0,001, p=0,007< α=0,01). Postoperatif 6, 12, 24 ve 48.
saatlerde ST II grubunun troponin I değerleri MDN grubuna göre istatistiksel
anlamlılık seviyesinde daha yüksektir (p=0,002, p=0,002, p=0,002, p=0,005<
α=0,01). St Thomas II grubundaki hastalar MDN grubundaki hastalara göre
istatistiksel anlamlılık seviyesinde daha çok inotrop ilaç almıĢtır (p=0,001<α=0,01).
St Thomas II grubundaki hastaların %55‟i, MDN grubundaki hastaların ise sadece
%15‟i defibrile edilmiĢtir (p=0,008<α=0,01). Hastaların preoperatif ve postoperatif 
EF ölçümleri karĢılaĢtırıldığında her iki grupta da azalma görülse de bu azalma MDN
grubunda istatistiksel olarak anlamlı değil iken (p=0,083 > α=0,05) ST II grubunda
anlamlıdır (p=0,033 <α=0,05). Bu çalıĢmada elde edilen verilere göre modifiye del
Nido kardiyopleji kullanımının St Thomas II kardiyoplejisine benzer güvenlik profili
ile daha iyi miyokardiyal koruma sağladığı sonucuna varılmıĢtır.
Anahtar sözcükler: Kardiyopulmoner baypas, miyokardiyal koruma, kardiyopleji,
St Thomas II, modifiye del Nido

Abstract:
Myocardial protection is the cornerstone of cardiac surgery and cardioplegic arrest is
one of the most widely used myocardial protection methods. Although St Thomas II
cardioplegia solution is widely used in adult cardiac surgery, it should be given at
short intervals. The aim of this study is to investigate the applicability of Modified
del Nido cardioplegia with longer arrest times as an alternative to St Thomas II
cardioplegia in adult cardiac surgery. The study was conducted from the
retrospective data of patients who underwent elective CABG surgery between
December 2017 and December 2018 in the Department of Cardiovascular Surgery of
the SBU Ankara DıĢkapı Yıldırım Beyazıt Training and Research Hospital.
According to the type of cardioplegia applied during the surgery, the patients were
divided into two separate groups which are „modified del Nido cardioplegia solution‟
(MDN, n:20) group and the „St. Thomas II cardioplegia solution‟ (ST II, n:20) group.
In this study, postoperative troponin I and CK-MB values, EF measurements, crossclemp durations and CPB durations, defibrillation requirement, inotropic agent,
IABP and pacemaker requirement, hospital and intensive care stay, and in-hospital
mortality rates were examined. Although the cross-clemp durations and CPB
durations of the groups were shorter in the MDN group, they were not statistically
significant (p= 0,968 and p =0,808> α = 0,05). At postoperative 6th, 12th and 24th
hours, the CK-MB values of the ST II group were higher than the MDN group at the
statistical significance level (p=0,000, p=0,001, p=0,007<α=0,01). The
postoperative troponin I values of the ST II group at the 6th, 12th and 24th and 48th
hours were significantly higher than the MDN group (p= 0,002, p= 0,002, p= 0,002, 
p= 0,005 < α= 0,01). Patients in the St Thomas II group took more inotropic drugs
than the patients in the MDN group at a statistically significant level (p= 0,001 <α =
0,01). 55% of the patients in the St Thomas II group and only 15% of the patients in
the MDN group were defibrillated. (p= 0,008 <α = 0,01). When the preoperative and
postoperative EF measurements of the patients were compared, although there was a
decrease in both groups, this decrease was not statistically significant in the MDN
group (p = 0,083> α = 0,05), while it was significant in the ST II group (p = 0,033
<α = 0,05) . According to the data obtained in this study, it was concluded that the
use of Modified del Nido cardioplegia provided better myocardial protection with a
similar safety profile as St Thomas II cardioplegia.
Keywords: Cardiopulmonary bypass, myocardial protection, cardioplegia, St
Thomas II, modified Del Nido