SGLT-2 inhibitörü kullanan ve kullanmayan diyabetik nefropatili hastalarda idrar ctgf düzeyinin karşılaştırılması /
Yazar: MUAMMER SARIKAYA
Danışman: PROF. DR. MEHMET TANRISEV
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nefroloji = Nephrology

Özet:
Amaç: Diyabetik nefropati (DN), diyabetin en sık görülen mikrovasküler komplikasyonudur. Kronik böbrek hastalığı (KBH) ve son dönem böbrek yetmezliğinin (SDBY) en sık sebebidir. Bu yüzden DN'nin erken tanısı ve tedavisi önemlidir. Mikroalbüminüri tanıda sık kullanılan testlerdendir. Mikroalbüminüri kötü renal sonlanımla ilişkilidir ve kardiyovasküler risk faktörüdür. Bağ dokusu büyüme faktörü (CTGF), birçok molekülle etkileşerek fibrozis aracılı organ hasarı yapmaktadır. DN dahil birçok hastalıkta miktarı artmaktadır. İdrar CTGF düzeyinin, DN'nin erken tanınması ve fibrozisin takibinde kullanılabileceği düşünülmüştür. 
Sodyum-glukoz ko-transporter 2 (SGLT-2) inhibitörlerinin, DN'de mikroalbüminüriyi azalttığı, renoproteksiyon sağladığı bilinmektedir. SGLT-2 inhibitörlerinin antifibrotik etkilerinin bu duruma katkısı olduğu düşünülmektedir. Literatürde DN'li hastalarda mikroalbüminüri miktarı ile idrar CTGF düzeylerinin korele olduğunu ve SGLT-2 inhibitörlerinin CTGF gibi fibrozis belirteçlerini azalttığını gösteren çalışmalar mevcuttur. Çalışmamızda SGLT-2 inhibitörü kullanan ve kullanmayan DN'li hasta gruplarında idrar CTGF ve mikroalbüminüri düzeylerinin karşılaştırılması planlanmıştır. SGLT-2 inhibitörü kullananlarda CTGF ve mikroalbüminüri miktarının daha düşük çıkması ve CTGF düzeyinin DN takibinde biyobelirteç olabileceğinin değerlendirilmesi hedeflenmiştir.
Gereç ve Yöntemler: Araştırmaya hastanemizde takipli 40 SGLT-2 inhibitörü kullanan ve 40 SGLT-2 inhibitörü kullanmayan hasta alındı. Dahil edilme ve dışlama kriterlerine dikkat edilerek hastaların biyokimya ve 24 saatlik idrarda mikroalbüminüri düzeyleri kaydedildi. CTGF düzeyi, 'Enzyme-Linked ImmunoSorbent Assay' (ELISA) kiti ile idrar örneklerinde saptandı. 
Bulgular: İdrar CTGF düzeyi SGLT-2 inhibitörü kullananlarda, kullanmayan gruba göre daha düşük bulunmuş ancak istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p=0,776). SGLT-2 inhibitörü kullananlarda, kullanmayanlara göre serum kreatinin ve idrar mikroalbümin / kreatinin düzeyi anlamlı olarak düşük bulunmuştur (p=0,007 ve p=0,005). İki grupta da idrar mikroalbümin / kreatinin ile CTGF ölçümleri arasında orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır (p<0,0001 ve p=0,006). SGLT-2 inhibitörü kullanmayanlarda serum kreatinin ile idrar CTGF arasında zayıf-orta düzeyde anlamlı ilişki saptanmıştır (p=0,015).
Sonuç: Fibrozis göstergesi olan CTGF düzeyinin, SGLT-2 inhibitörü kullanan grupta kullanmayan gruba göre daha düşük çıkması, SGLT-2 inhibitörlerinin antifibrotik etkiyle renoproteksiyona katkıda bulunabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca serum kreatinin ve idrar mikroalbümin / kreatinin düzeyinin SGLT-2 inhibitörü kullananlarda daha düşük çıkması ve kullanmayanlarda kreatinin ile CTGF arasındaki ilişki renoproteksiyonun göstergelerindendir. DN'li daha fazla hastaya ulaşılarak yapılabilecek kapsamlı çalışmalarla, SGLT-2 inhibitörü kullanımıyla CTGF düzeylerindeki azalmanın istatistiksel olarak da ilişkilendirilebileceğini ve idrar CTGF ölçümünün DN erken tanısında biyobelirteç olarak kullanılabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Bağ Dokusu Büyüme Faktörü, Diyabetik Nefropati, Mikroalbüminüri, SGLT-2 inhibitörü

Abstract:
Aim: Diabetic nephropathy (DN) is the most common microvascular complication of diabetes. It is the leading cause of chronic kidney disease (CKD) and end-stage renal disease (ESRD). Therefore, early diagnosis and treatment of DN are important. Microalbuminuria is one of the frequently used tests in diagnosis. Microalbuminuria is associated with poor renal outcomes and is a cardiovascular risk factor. Connective tissue growth factor (CTGF) mediates organ damage through fibrosis by interacting with many molecules. Its levels increase in many diseases, including DN. It has been suggested that urinary CTGF levels could be used for early detection of DN and monitoring fibrosis. 
It is known that sodium-glucose co-transporter 2 (SGLT-2) inhibitors reduce microalbuminuria and provide renoprotection in DN. It is thought that the anti-fibrotic effects of SGLT-2 inhibitors contribute to this outcome. Studies in the literature have shown a correlation between the amount of microalbuminuria and urinary CTGF levels in patients with DN, and that SGLT-2 inhibitors reduce fibrosis markers such as CTGF. In our study, it is planned to compare the levels of urinary CTGF and microalbuminuria between DN patient groups using and not using SGLT-2 inhibitors. The goal is to observe lower levels of CTGF and microalbuminuria in individuals using SGLT-2 inhibitors, aiming to evaluate the potential of CTGF levels as a biomarker for monitoring DN. 
Materials and Methods: In the study, 40 patients using SGLT-2 inhibitors and 40 patients not using SGLT-2 inhibitors, all under follow-up at our hospital, were included. The biochemical and 24-hour urinary microalbuminuria levels of the patients were recorded, taking into account inclusion and exclusion criteria. The level of CTGF was determined in urine samples using an Enzyme-Linked ImmunoSorbent Assay (ELISA) kit.
Results: The urinary CTGF level was found to be lower in individuals using SGLT-2 inhibitors compared to those not using them, but no statistically significant difference was found (p=0.776). In those using SGLT-2 inhibitors, serum creatinine and urinary microalbumin/creatinine levels were significantly lower compared to non-users (p=0.007 and p=0.005, respectively). In both groups, there was a statistically significant moderate correlation between urinary microalbumin/creatinine and CTGF measurements (p<0.0001 and p=0.006). In non-users of SGLT-2 inhibitors, a weak to moderate significant correlation was found between serum creatinine and urinary CTGF (p=0.015).
Conclusion: The lower levels of CTGF, a marker of fibrosis, in the group using SGLT-2 inhibitors compared to the non-user group suggest that SGLT-2 inhibitors may contribute to renoprotection through their antifibrotic effects. Additionally, the lower levels of serum creatinine and urinary microalbumin/creatinine in SGLT-2 inhibitor users, along with the relationship between creatinine and CTGF in non-users, are indicators of renoprotection. With more comprehensive studies reaching more DN patients, it is conceivable that the decrease in CTGF levels with the use of SGLT-2 inhibitors can be statistically correlated, and urinary CTGF measurement can be used as a biomarker for early diagnosis of DN.
Keywords: Connective Tissue Growth Factor, Diabetic Nephropathy, Microalbuminuria, SGLT-2 Inhibitor