Timpanosklerozlu hastaların klinik, radyolojik ve histopatolojik olarak değerlendirilmesi
Clinical, radiologic and histopathologic evaluation of patients with tympanosclerosis
Yazar: TUGAY CAN ERDOĞAN
Danışman: DOÇ. ASUMAN FEDA BAYRAK
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, kliniğimizde opere edilen timpanosklerozlu hastaların klinik, radyolojik ve histopatolojik verilerinin retrospektif şekilde incelenerek, bu patolojinin epidemiyolojisinin, uyguladığımız operasyon tekniklerinin, hastaların işitme kazançlarının incelenmesi ve elde edilen verilerin sunularak literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.
Yöntem: Retrospektif olarak planlanan bu çalışma kapsamında, İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Anabilim Dalı'nda timpanoskleroz tanısıyla takip edilen ve operasyon geçirmiş hastaların dosyaları incelenmiştir. Hastaların demografik verileri, klinik bulguları, radyolojik değerlendirmeleri (bilgisayarlı tomografi), histopatolojik inceleme sonuçları, timpanoplasti operasyon tipleri, Wielinga-Kerr sınıflandırması ile odyolojik (pre ve postoperatif) ölçümleri analiz edilmiştir.
Bulgular: Çalışmada yer alan hastaların %52,2'si kadın olup, yaş ortalaması 36,74'tür. Orta kulak durumunda en sık gözlenen bulgu kemikçik erozyonu ve/veya sklerotik plaklar (%41,3) olmuştur. Timpanoplasti operasyonunda en sık Tip 1 uygulandığı (%58,6) saptanmıştır. Wielinga-Kerr sınıflandırmasında TİP 1 (%26,1), TİP 2 (%30,4), TİP 3 (%10,9) ve TİP 4 (%32,6) dağılımı görülmüştür. Postoperatif hava yolu ve air-bone gap değerlerinin özellikle TİP 3 ve TİP 4 gruplarında anlamlı derecede yüksek olduğu, TİP 1 ve TİP 2 gruplarında anlamlı derecede düşük olduğu, preoperatif ve postoperatif kemik yolu değerlerinin ise TİP 3 grubunda TİP 1 grubuna kıyasla daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Tomografi yorumlarında timpanoskleroz tanısı pozitiflik oranı %69,6 olarak saptanmıştır. Wielinga-Kerr sınıflandırmasına göre gruplara ayrılan hastaların pre-op ve post-op değerleri karşılaştırılmıştır. TİP 1 ve TİP 2 gruplarında, kemik yolu değerlerinde ameliyat öncesi ve sonrası arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak, bu gruplarda post-op hava yolu ve air-bone gap (hava-kemik aralığı) değerleri, pre-op değerlerine göre anlamlı derecede düşük bulunmuştur. Genel olarak tüm hastalar değerlendirildiğinde, kemik yolu değerlerinde anlamlı bir değişiklik olmamakla birlikte, post-op hava yolu ve air-bone gap değerlerinin pre-op değerlere kıyasla anlamlı olarak düşük olduğu gözlemlenmiştir.
Sonuçlar: Timpanosklerozlu hastaların klinik, radyolojik ve histopatolojik değerlendirmesi, patolojinin daha iyi anlaşılmasına, erken tanı ve uygun tedavi stratejilerinin geliştirilmesine katkı sunmaktadır. Bu çalışma, farklı timpanoskleroz tiplerinin odyolojik sonuçlar üzerindeki etkisini ortaya koyarak, ileride gerçekleştirilecek tedavi planlamalarında yol gösterici olmayı hedeflemektedir.
Anahtar Kelimeler: Orta kulak, Timpanoplasti, Timpanoskleroz

Abstract:
Aim: The aim of this study was to retrospectively analyze the clinical, radiologic and histopathologic data of patients with tympanosclerosis operated in our clinic, to investigate the epidemiology of this pathology, the operation techniques we applied, the hearing gains of the patients and to contribute to the literature by presenting the data obtained.
Methods: This retrospective study analyzed the medical records of patients diagnosed with tympanosclerosis who underwent surgery at the Department of Otorhinolaryngology, İzmir Kâtip Çelebi University School of Medicine. Demographic data, clinical findings, radiological evaluations (computed tomography), histopathological examination results, tympanoplasty types, the Wielinga-Kerr classification, and audiological (pre- and postoperative) measurements were evaluated.
Results: Of the patients included in the study, 52.2% were female, and the mean age was 36.74 years. The most frequently observed middle ear finding was ossicular erosion and/or sclerotic plaques (41.3%). Tympanoplasty Type 1 was the most commonly performed surgical procedure (58.6%). According to the Wielinga-Kerr classification, the distribution of types was as follows: Type 1: 26.1%, Type  2: 30.4%, Type  3: 10.9%, and Type 4: 32.6%. Postoperative air conduction and air-bone gap values were found to be significantly higher in patients with Type 3 and Type 4, while values were significantly lower in patients with Type 1 and Type 2. Additionally, preoperative and postoperative bone conduction values were found to be higher in patients with Type 3 compared to patients with Type 1. In radiological evaluations, the positive diagnosis rate of tympanosclerosis was found to be 69.6%. In this study, patients were categorized according to the Wielinga-Kerr classification, and their pre-operative (pre-op) and post-operative (post-op) values were compared. In Type 1 and Type 2 groups, no significant difference was observed in bone conduction values between pre-op and post-op measurements. However, in these groups, the post-op air conduction and air-bone gap values were found to be significantly lower compared to pre-op values. Overall, when evaluating all patients, although no significant change was detected in bone conduction values, the post-op air conduction and air-bone gap values were significantly lower compared to pre-op values.
Conclusion: A comprehensive clinical, radiological, and histopathological evaluation of patients with tympanosclerosis contributes to a better understanding of this pathology, thus facilitating early diagnosis and the development of appropriate treatment strategies. By elucidating the impact of different tympanosclerosis types on audiological outcomes, this study aims to guide future treatment planning.
Keywords: Middle ear, Tympanoplasty, Tympanosclerosis