Sovyetler birliği sonrası kazakistan'da nükleer güvenlik
Nuclear safety in post-sSviet Kazakhstan
Yazar: AYAZHAN BIMUKHAMBETOVA
Danışman: DOÇ. DR. CANTÜRK CANER
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Semipalatinsk nükleer test alanı, 21 Ağustos 1947 tarihinde SSCB Bakanlar
Kurulu'nun aldığı bir kararla kurulmuştur. SSCB'de üretilen nükleer silahların ilk testleri
burada gerçekleştirildi. Bu testleri gerçekleştirmeden önce, bir dizi karmaşık bilimsel ve
pratik sorunu çözmek gerekiyordu: nükleer bomba yaratma olasılığını değerlendirmek ve
cihazının şemasını gerekçelendirmek; "yeni" bir silah türünün bileşenlerinin üretimini
organize etmek, yeni sanayi işletmeleri kurmak; bombanın tüm yapısal bileşenlerini tek
bir bütün halinde bir araya getirmek. Poligon Semipalatinsk, Pavlodar ve Karaganda
bölgelerinin topraklarına yayılmıştı. Nükleer deneyler için 18500 kilometrekarelik bir
alan tahsis edildi.
Semipalatinsk test alanı hiçbir coğrafi haritada işaretlenmemiş bir şehirdir. Özel
gizliliği nedeniyle sık sık isim değiştirmiştir: Moskova-400, Semipalatinsk-21,
Konechnaya ve son zamanlarda Kurchatov olmuştur.
Askeri ve sivil sakinler, nükleer testler için çalışma sağladı. Şehirde bilimsel ve
araştırma laboratuarları, tıp ve biyolog merkezleri, matematikçiler ve fizikçilerin yanı sıra
maden inşaatçıları, sondajcılar, jeolojik kaşifler ve inşaatçıların üretim üsleri
yoğunlaşmıştı. Moskova'dan gelen uçakları kabul eden kendi havaalanı, demiryolu ve
otobüs istasyonları, Kültür Sarayı, müzeler, yerel televizyon ve gazete vardı. Beton yollar
bozkırda nükleer patlamaların gerçekleştiği alanlara doğru onlarca, yüzlerce kilometre
uzanıyordu ve gizli iletişim yeraltının derinliklerine kadar uzanıyordu.

Abstract:
The Semipalatinsk nuclear test site was established by a decision of the USSR
Council of Ministers on August 21, 1947. The first tests of nuclear weapons created in
the USSR took place there. Before conducting these tests, it was necessary to solve a
whole set of complex scientific and practical problems: to assess the possibility of
creating a nuclear bomb and justify the scheme of its device; to organize the production
of components of a "new" type of weapon, to build new industrial enterprises; to assemble
all the structural components of the bomb into a single whole. The polygon was spread
over the territory of Semipalatinsk, Pavlodar and Karaganda regions. 18500 square
kilometers of land were allocated for nuclear experiments.
Semipalatinsk test site is a city that is not marked on any geographical map.
Because of its special secrecy, it has often changed its names: Moscow-400,
Semipalatinsk-21, Konechechnaya, and recently it became Kurchatov. Residents, military
and civilian, provided work for nuclear tests.
The city concentrated scientific and research laboratories, centers for physicians
and biologists, mathematicians and physicists, as well as production bases for mine
builders, drillers, prospectors, and construction workers. It had its own airfield receiving
airplanes from Moscow, railroad and bus stations, Palace of Culture, museums, local
television and newspaper. Concrete roads stretched tens of hundreds of kilometers into
the steppe to the sites where the nuclear explosions took place, and classified
communications stretched deep underground.