Geriatrik tip 2 diabetes mellitus'lu hastalarda edmonton, frail ve prisma-7 ölçütlerine göre kırılganlığın klinik ve laboratuvar parametreleri ile ilişkisi
The relationship of frailty with clinical and laboratory parameters according to edmonton, frai̇l and prisma-7 criteria in patients wi̇th geriatric type 2 diabetes mellitus
Yazar: ŞEYMA AKAN
Danışman: DOÇ. DR. GÜLALİ AKTAŞ
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Dünya'da yaşlı nüfusun artmasıyla "yaşlılarda kırılganlık" terimi gittikçe önem kazanmaktadır. Kırılganlık hem yaşlanmanın kaçınılmaz bir sonucu hem de önlenebilir veya geciktirilebilir olmasıyla önemli bir halk sağlığı sorunudur. Bu çalışmada yaşlı T2DM hastalarında Edmonton, Frail ve Prisma-7 ölçeklerine göre kırılganlığın; klinik ve laboratuvar parametreleri ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık.
Gereç-Yöntem: Çalışmamıza Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne Haziran 2020-Ocak 2021 tarihleri arasında başvuran 65 yaş üzeri, Tip 2 diyabet tanılı 100 hastayı dahil ettik. Edmonton, Frail ve Prisma-7 kırılganlık ölçekleri anket uygulaması ile hastalara yüz yüze uygulandı. Hastalar her bir ölçek için kırılgan olup olmamalarına göre gruplandırıldı. Laboratuvar parametreleri ve antropometrik ölçümleri kaydedildi. Hastalar veya yakınlarıyla çalışmaya katıldıktan 6 ay sonra yeniden irtibat kurulup, bu süre zarfındaki hastaneye yatış gerektiren morbidite ve mortalite durumları kayıt altına alındı. Diyabetin kontrol düzeyine göre iyi ve kötü kontrollü hasta grupları arasında, kırılgan ve kırılgan olmayan gruplar arasında çalışma parametreleri karşılaştırıldı. 
Bulgular: Hastalardan 34 'ü kadın, 66'sı erkekti. Cinsiyet dağılımı ile kırılganlık arasında anlamlı fark yoktu (p>0.05). Diyabet regülasyon durumu kırılganlık, 6 aylık hastaneye yatış sayısı ve mortalite ile ilişkili değildi (her biri için p>0.05). Hastaların %28'i Edmonton'a göre, %44'ü Frail'e göre ve %19'u Prisma-7'ye göre kırılgandı. Edmonton kırılganlığı hem 6 aylık mortalite (p=0.02) hem de hastaneye yatış sayısı (p=0.005) ile ilişkiliydi. Frail kırılganlığı ile 6 aylık mortalite arasında anlamlı fark saptanmazken (p=0.07); hastaneye yatış sayısı ile arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.009). Prisma-7 kırılganlığı ile 6 aylık hastaneye yatış sayısı arasında anlamlı fark saptanmazken (p=0.06); mortalite ile arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.001). Edmonton, Frail ve Prisma-7'ye göre kırılgan olan gruplarda; istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük serum albümin, GFR, hemoglobin ve lipid düzeyleri izlendi (her biri için p<0.05). Edmonton'a göre kırılgan olan grubun ortalama bel çevresi daha yüksek iken; Frail'e göre kırılgan olanların vücut kitle indeksleri istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksekti (her ikisi için de p=0.04). Hem kötü kontrollü diyabeti olan grupta (p=0.02); hem de Frail'e göre kırılgan olan hastalarda diyabetik periferik nöropati görülme sıklığı anlamlı derecede daha yüksekti (p=0.03). 
Sonuç: Kırılganlık, tek başına diyabetin iyi ya da kötü kontrollü olması ile ilgili değildir. Edmonton kırılganlık ölçeği, hem mortalite hem de hastane yatışı ile ilişkili olduğundan; Prisma-7 ve Frail ölçeklerine göre daha üstündür. Tip 2 diyabetli yaşlı hastalarda yeterli beslenme, kilo kontrolü, aneminin düzeltilmesi ve böbrek fonksiyonlarının korunması kırılganlık prevalansını azaltabilir.
Anahtar kelimeler: edmonton, frail, geriatrik hastalar, kırılganlık, mortalite, prisma-7, Tip 2 diyabet

Abstract:
Purpose: With the increase of the elder population in the world, the term "frailty in older people" is becoming more and more crucial topic. Frailty is an inevitable consequence of aging and it is also a public health problem considering its' preventable or deferred situation. In this study, we aimed to evaluate Edmonton, Frail and Prisma-7 frailty scales and the link between clinic and laboratory parameters in T2DM patients. 
Material and the Method: Patients were included to this study above 65 years old and diagnosed as type-2 diabetics who applied Bolu İzzet Baysal University Faculty of Medicine Hospital between the dates June 2020 and January 2021. Edmonton, Frail and Prisma-7 frailty scales were conducted to the patients as face-to-face style survey. According to each scale, patients were grouped whether they are frail or not. Their laboratory parameters and anthropometric scales were recorded. The patients or their relatives were followed up after 6 months later than their participation in the study, and the morbidity and mortality conditions that requires hospitalization during this period were recorded. Study parameters were compared between good and poorly controlled patient groups, and between frail and not-frail groups, relative to diabetes control level.
Findings: The patients were 34 female and 66 males. There was no significant difference found between gender distribution and frailty (p>0.05). 50 patients had well-controlled; 50 patients had poorly controlled diabetics. Diabetics regulation were not related to the frailty, 6 months' hospitalization, and mortality (each was p>0.05). The percentage of the frailty patients were found as 28% according to the Edmonton, 44% according to the Frail and 19% according to the Prisma-7 scale respectively. Edmonton frailty is found to be correlated to both 6-months mortality (p=0.02) and hospitalization (p=0.005). There was no significant correlation found between Frail frailty and 6 months mortality (p=0.07), however, there were statistically significant difference has been found on hospitalization rates (p=0.009). Although there was no significant difference has been found between Prisma 7 frailty rates and 6 months hospitalization (p=0.06); there were a statistically significant difference has been found between mortality rates (p<0.001). In the groups that are defined as "frailty" according to the Edmonton, Frail and Prisma-7 scales, there were statistically significant lower serum albumin, GFR, hemoglobin and Lipid ratios (p<0.05 for each). Average waist circumferences were measured higher in the the group that are frail according to the Edmonton scale; body mass indexes were statistically significantly higher in the group that are frail according to Frail scale (p=0.04 for both). On the group that are poorly controlled diabetics (p=0.02); and defined as frail according to the Frail scale, the incidence of diabetic peripheric neuropathy was statistically significantly higher (p=0.03). 
Results: Frailty alone, is not only related to the diabetes that are being well or poorly controlled. Since Edmonton Frailty scale is both correlated to the mortality and hospitalization; it is superior than Prisma-7 and Frail scales. Adequate nutrition, weight control, correction of anemia and preservation of kidney functions could reduce the prevalence of frailty in elder patients with type 2 diabetes.
Keywords: edmonton, frail, frailty, geriatric patients, mortality, prisma-7, Type-2 diabetes