Diyabetik nefropati ile serum vazohibin-1 düzeylerinin ilişkisi
Association between diabetic nephropathy and levels of serum vasohibin-
Yazar: DİDEM TÜTÜNCÜ
Danışman: DOÇ. DR. ORÇUN ALTUNÖREN
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Anjiyogenez = Angiogenesis ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; Kreatin = Creatine ; Proteinler = Proteins ; Proteinüri = Proteinuria

Özet:
Giriş: Diyabetik nefropati (DN), tüm dünyada son dönem böbrek yetmezliğinin en önde gelen sebebidir. DN'nin erken dönemlerinde glomerüler filtrasyon hızında artış mevcut olup; bu duruma glomerüler yeni damar oluşumunun da katkısı vardır.  Vazohibin-1, endotelden sentezlenen ve yeni damar oluşumunu inhibe eden bir anjiyogenez inhibitörüdür. Bu çalışmanın amacı, diyabetik nefropati mevcudiyeti ile serum vazohibin-1 seviyeleri arasında ilişki olup olmadığını ortaya koymaktır. 
Yöntemler: Çalışmaya, 105 diyabetik hasta ve 39 sağlıklı kontrol vakası alındı. Glomerüler filtrasyon hızının (GFH) 60 ml/dk/1,73 m2 altında olması ya da anlık idrarda protein/kreatinin oranının 200 mg/gram üzerinde olması, diyabetik nefropati olarak kabul edildi. Hastaların diyabete bağlı mikro ve makrovasküler komplikasyonları tarandı. Serum vazohibin-1 düzeyi, kreatinin, LDL, HDL, açlık kan şekeri (AKŞ), HbA1c düzeyleri ölçüldü. GFH değerleri CKD-EPI formülü ile hesaplandı.
Bulgular: Diyabetik hastaların %34'ünde DN saptandı. Hastaların %82'si tip 2 diyabetliydi. Diyabetik hastaların yaş ve cinsiyet dağılımı ve GFH değerleri sağlıklı grupla benzer iken; albumin ve LDL değerleri daha düşük, proteinüri miktarı daha fazla, sistolik kan basıncı daha yüksekti. Sağlıklı gruba göre diyabetik hastaların serum vazohibin-1 düzeyleri daha düşük bulunsa da: istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. DN'si olan hastaların, nefropatisi olmayan hastalara göre proteinürisi daha fazla, GFH değerleri daha düşük, diyabet süreleri daha uzun iken; vazohibin-1 düzeyleri arasında anlamlı fark yoktu. Vazohibin-1 düzeyleri grupların hiçbirinde proteinüri, GFH ve diğer parametrelerle korelasyon göstermiyorken; DN'si olan hastalarda, sistolik kan basıncı ile ters korelasyon gösteriyordu.
Sonuç: Bu çalışmada, diyabetik nefropatisi olan hastaların serumlarında endojen bir anjiyogenez inhibitörü olan vazohibin-1 düzeylerinin, diyabetik olmayan hastalardan farklı olmadığını gösterdik. Bu sonuç bize renin anjiyotensin sisteminde olduğu gibi; vazohibin--1'in sistemik düzeylerinden ziyade, lokal etkilerinin daha önemli olabileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
Purpose: Glomerular filtration surface area and glomerular filtration rate are increased in patients with diabetic nephropathy, especially in the early phase of the disease. New glomerular vessel formation contributes to increased GFR. Vasohibin-1 is a negative feedback inhibitor of neoangiogenesis. The aim of this study is to evaluate serum vasohibin-1 levels of diabetic patients with and without nephropathy. 
Methods: One hundred and five diabetic patients and 39 healthy persons included in the study. The patients with urine protein/creatinine (UP/C)>200 mg/gr and/or eGFR<60 ml/min/1,73m2 were diagnosed as diabetic nephropathy (DN). Serum creatinine, eGFR, UP/C and serum vasohibin-1 levels were evaluated.
Results: Thirty-four percent of diabetic patients had nephropathy. Systolic blood pressure and UP/C were higher but LDL cholesterol levels were lower in diabetic patients than healthy controls. Age, sex, eGFR and serum vasohibin-1 levels were similar between diabetic patients and healthy controls. Patients with DN had higher UP/C, lower eGFR and long-standing diabetes compared to diabetic patients without nephropathy. Serum vasohibin-1 levels were similar between diabetic patients with and without diabetic nephropathy. There was no correlation between vasohibin-1 levels and eGFR or UP/C.
Conclusion: Increased expression of vasohibin-1 by adenoviral vector led to increased serum vasohibin-1 levels and ameliorated proteinuria and diabetic histologic abnormalities like mesangial expansion and glomerular hypertrophy in diabetic rats. First time in the literature we showed that there is no difference in serum vasohibin-1 levels of diabetic patients with and without nephropathy. Local vasohibin-1 activity on tissue level may be the more important factor instead of circulating systemic levels.