D. Z. Phillips'in Wittgensteincı din dili analizi
D. Z. Phillips's Wittgensteinian analysis of religious language
Yazar: RESUL YÜKSEL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ FERHAT YÖNEY
İstanbul Medeniyet Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı / Felsefe Tarihi ve Sistematik Felsefe Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Din = Religion ; Felsefe = Philosophy
Dizin: Din dili = Religious language ; Phillips, Dewi Z. = Phillips, Dewi Z. ; Wittgenstein, Ludwig = Wittgenstein, Ludwig

Özet:
Bu çalışmanın amacı, özellikle Wittgenstein'ın son dönemlerine doğru geliştirmiş olduğu dil oyunları teorisinin, daha sonraki yıllarda D. Z. Phillips tarafından özelde, dini mevzuların felsefi analizinde nasıl kullanıldığını ortaya çıkarmaktır. Söz konusu çalışmayı zenginleştirmek adına klasik dönem felsefi ekoller ve düşünürler ile çağdaş din felsefesi tartışmalarına da değinilmiştir. Ayrıca söz konusu dini perspektifi daha da somutlaştırmak adına inananların pratik yaşamlarına ve pratiklerine gönderimde bulunulmuştur. 
Çalışmanın gidişatında izlediğim yöntem, bir felsefi meseleye farklı yaklaşımların genel özelliklerini vererek bunların karşıt görüşleri hangi esaslar üzerinde eleştirdiğini ortaya koymaktır. Bu açıdan, D. Z. Phillips'in Wittgensteincı din dili analizinin herhangi bir mevzuyla ilgili yaklaşımını ortaya koymadan evvel, mevcut farklı düşüncelerin söz konusu mevzuya nasıl bir perspektifle yaklaştıklarını göstermeye çalıştım. Daha sonra ise bu farklı ekollerin Wittgenstein ile D. Z. Phillips'in teorisiyle hangi esas üzerinde birleştiğini ve ayrıştığını ortaya koymaya çalıştım.
Buna göre, Wittgenstein'ın ilk döneminden sonra bazı fikirlerini değiştirerek ileri sürdüğü dil oyunları teorisi, D. Z. Phillips'in işlevsel din dili yaklaşımını ortaya koyabilmesinin imkânını barındırır. Bu teoriye göre din dili, Mantıksal Pozitivistlerin iddia ettikleri gibi anlamsız bir dil değildir. Din dilinin geniş topluluklar ve kültürler üzerinde tayin edici bir rolü bulunmaktadır. Bu işlevsel rol, din dilinin anlamlı olduğunun kanıtıdır. Din dilinin özgün dilbilgisel yapısı, onun doğrulama ölçütünün ortak bir zeminde değil de kendine has bir zeminde yer aldığını gösterir. Dolayısıyla dine yönelik gerek ontolojik iddialar gerekse epistemolojik iddialar, mevcut dil oyunu içerisinde bir anlama sahiptir. Bu açıdan herhangi bir dini önermenin evrensel bir doğruluğa sahip olup olmadığını ya da dil oyununa aşkın epistemolojik bir geçerliliğinin bulunup bulunmadığını sormak anlamsızdır. Dini iddiaların doğruluğu ve gerçekliği, metafiziksel analizle değil din dili oyununu paylaşan dindarların pratiklerinin analiz edilmesiyle ortaya çıkartılabilir. Bu itibarla kültür, burada belirleyicidir. Dolayısıyla dini inançların felsefi izahı, dindarların Tanrı düşüncesinin, dua ve ibadet pratiklerinin ve dini inançlarının işlevsel analiziyle mümkündür.

Abstract:
The aim of this study is to reveal how the theory of language game that developed by Wittgenstein in the last period was used especially in the philosophical analysis of religious matters by D. Z. Phillips in the following years. In order to enrich the study, also the philosophy and philosopher of the classical era and discussions on contemporary philosophy of religion were mentioned. In addition, references were made to the practical lives and practices of believers in order to embody demonstrably the religious perspective in question.
The method I followed in the course of the study is to exhibit that the general characteristics of different approaches to a philosophical issue and basic principles they criticize the opposing views. In this respect before I put forward D. Z. Phillips's Wittgensteinian religious language approach on any specific issue, I tried to show how different thoughts already exist approach the subject in question. Thereafter I tried to reveal on which basis these different views combined with and separated from Wittgenstein and D. Z. Phillips's theory. 
Accordingly, Wittgenstein's language games theory, which he present by means of changing his ideas after the first period, hold that the possibility of D. Z.Phillips's ability to exhibit a functional religious language approach. According to this theory, the language of religion is not a meaningless language as Logical Positivists claim. The language of religion has a significant role in large communities and cultures. This functional role demonstrates that the language of religion is meaningful. The authentic grammatical structure of the religious language shows that its verification criterion is not on a common ground but on a unique ground. Therefore, both ontological claims and epistemological claims towards religion have a meaning in the present language game. In this respect, it is meaningless to ask whether any religious proposition has universal truth or whether it has validity which is transcendent to the language game. The truth and authenticity of religious claims can be revealed not by metaphysical analysis, but by analyzing the practices of religious people who share religious language game. In this respect, culture is decisive. So the philosophical explanation of religious beliefs is possible by the functional analysis of concept of God, of prayer and worship practices, and of religious beliefs of believers.