Sistemik Lupus Eritematosus (SLE)'lu hastalardaki serum proinflamatuvar sitokin düzeylerinin klinik aktivite indeksi ile ilişkisi ve romatoid artrit (RA)'li hastalarla karşılaştırılması /
Yazar: AYTÜL ZERRİN SİN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İmmünoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1998
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Akut faz proteinleri = Acute phase proteins ; Artrit-romatoid = Arthritis-rheumatoid ; C reaktif protein = C reactive protein ; Lupus eritematozus-sistemik = Lupus erythematosus-systemic ; Sitokinler = Cytokines ; Tümör nekroz faktörleri = Tumor necrosis factors ; İnterlökinler = Interleukins

Özet:
ÖZET SLE'da klinik aktivitenin saptanması, aktivasyonun derecesine göre tedavide kullanılacak ilaçların seçimi ve tedaviye verilen yanıtın değerlendirilmesi çok önemlidir. Halen bu amaçla rutin olarak anti-dsDNA ve kompleman düzeyleri kullanılmaktadır. Ancak bu göstergeler herzaman klinik ile uyumlu olmamaktadır. Bu nedenle klinik aktivasyon immün inflamatuvar reaksiyonlarda rol oynayan bazı mediyatörlerle ilişkilendirilmeye çalışılmaktadır. İnflamatuvar sitokinler bu mediyatörler içinde önemli bir yer tutar. Bu çalışmaya, hastalıklarının aktif döneminde olan 38 SLE ve 13 RA'li hasta alınmıştır. SLE'lu hastaların hastalık aktiviteleri SLEDAI indeksine göre belirlenmiştir. Seçilen hastaların serumlarındaki CRP düzeyleri nefelometrik olarak, proinflamatuvar sitokinlerden IL-6 ve TNF-a ile TNF-a solubl reseptör ( TNF-sR55 ve TNF-sR75) düzeyleri sandwich ELISA yöntemi ile ölçülmüştür. Bu parametrelerin her iki hasta grubu arasındaki karşılaştırmaları ve SLEDAI indeksi ile korelasyonuna bakılmıştır. TNF-a dışındaki tüm parametreler her iki hasta grubunda normalden yüksek bulunmuştur. TNF-a düzeyleri, gruplar arasında anlamlı farklılık göstermemiştir. CRP ve IL-6 düzeyleri RA'li hastalarda SLE'lu hastalardan anlamlı yüksek bulunmuştur. TNF-sR55 ve TNF-sR75 düzeyleri SLE'lu hastalarda daha yüksek saptanmasına karşın, sadece TNF-sR75 düzeyleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. SLE'un klinik aktivite skoru olan SLEDAI ile CRP, IL-6, TNF-a, TNF-sR55 ve TNF-sR75 düzeyleri arasında ayrı ayrı anlamlı korelasyon bulunduğu gösterilmiştir. Bu bulgular, SLE ile RA'li hastaların AFP yanıtları arasındaki farkı açıklamaktadır. CRP sentezinin başlıca sorumlusu olan IL-6, RA'de daha yüksektir. 42SLE'lu hastalarda da IL-6, normalden daha yüksek düzeylerdedir. Ancak beklenen ölçüde yükselmemesinden, literatürdeki diğer yayınlarda belirtildiği gibi, IL-6'ya karşı oluşan Ab' ların sorumlu olabileceği düşünülmüştür. TNF-a düzeylerinin yüksek saptanmaması, anti sitokin Ab'larına, hastaların kullanmakta olduğu sitostatik ilaçlara veya en önemlisi kendi antagonisti olan solubl reseptörlerinin düzeylerinin yükselmesine bağlı olabilir. Çünkü TNF-a düzeyleri hem aktivite indeksi ile hem de TNF-sR55 ve TNF-sR75 düzeyleri ile korelasyon göstermiştir. TNP-sR^erinin aktif immün yetenekli hücrelerdeki ekspresyonları, TNF-a ile birlikte, SLE'da ön planda olan Th2 tip sitokinler tarafından uyarılmaktadır. Moleküler yapı olarak daha stabildirler ve beklemiş serumlarda bile güvenle ölçülebilirler. Bu nedenle SLE'daki immün inflamatuvar yanıtın izlenmesinde, TNF-sR düzeyleri önemlidir. Elde ettiğimiz veriler, hastalık aktivitesi ile çalışılan tüm parametrelerin korelasyon gösterdiğini ortaya koymuştur. Ancak literatürdeki diğer çalışmalardan elde edilen sonuçlar da göz önüne alındığında, TNF-sRlerinin özellikle TNF-sR75'in serum düzeylerinin hastalık alevlenmelerinde objektif bir gösterge olarak kullanılmaya aday olduğu ileri sürülebilir. 43

Abstract: