Palatin tonsil büyümesinin benign ve malign ayrımında difüzyon ağırlıklı görüntülemenin tanıya katkısı
The contribution of diffusion-weighted imaging to the diagnosis of benign and malignant cause of palatine tonsil enlargement
Yazar: ERTAN ZENGİN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ TUĞBA ELDEŞ
Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Difüzyon tensör görüntüleme = Diffusion tensor imaging ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Palatin tonsil = Palatine tonsil ; Teşhis = Diagnosis ; Teşhis teknikleri ve prosedürleri = Diagnostic techniques and procedures

Özet:
Amaç: Palatin tonsil hipertrofisi bulunan hastaların tonsil büyümesinin altta yatan nedeninin malign ve benign ayrımını diffüzyon ağırlıklı görüntüleme ve kantitatif ADC değerleri ile yapabilmeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Hastanemizde Ocak 2015 - Mayıs 2019 tarihleri arasında 1,5 T MRG ile boyuna yönelik inceleme yapılan, klinik muayene ve konvansiyonel MR görüntülerinde palatin tonsil hipertrofisi bulunan 36 hastanın 54 hipertrofik palatin tonsili çalışmaya dahil edildi. Üç b değerinde (1000 sn/mm2, 2000 sn/mm2, 3000 sn/mm2) difüzyon ağırlıklı görüntüler elde edildi. ADC haritaları oluşturulup görüntüler retrospektif olarak değerlendirildi. ROİ yardımıyla hipertrofik tonsillerden ADC ölçümü yapıldı. Daha sonra hipertrofik tonsillerin histopatolojik tanıları tespit edilip tanılar benign ve malign olarak sınıflandırıldı. Benign ve malign tanıların üç b değerindeki ADC değerleri patolojiler arasında karşılaştırıldı. Verilerin istatistiksel analizi SPSS (versiyon 20.0) programı aracılığıyla one way ANOVA, Kruskal Wallis testi ile yapıldı. ROC analizi ile kesme değeri belirlendi. İstatistiksel anlamlı fark için p değeri 0.05'ten küçük olarak kabul edildi.

Bulgular: Benign tanılardan reaktif lenfoid hiperplazinin ortalama ADC değeri üç b değerinde (1000 sn/mm2, 2000 sn/mm2, 3000 sn/mm2) sırasıyla 0,702 ± 0,107 x 10-3 mm2/sn, 0,613 ± 0,095 x 10-3 mm2/sn 0,556 ± 0,127 x 10-3 mm2/sn (ortalama ± standart deviasyon) olarak bulundu. Malign tanılardan skuamöz hücreli karsinomun ortalama ADC değeri her üç b değeri için sırasıyla 1,046 ± 0,131 x 10-3 mm2/sn, 0,819 ± 0,110 x 10-3 mm2/sn, 0,679 ± 0,087 x 10-3 mm2/sn, diğer bir malign tanı olan non-Hodgkin lenfomanın ortalama ADC değeri her üç b değeri için sırasıyla 0,821 ± 0,263 x 10-3 mm2/sn, 0,634 ± 0,099 x 10-3 mm2/sn, 0,551 ± 0,128 x 10-3 mm2/sn (ortalama ± standart deviasyon) olarak bulundu.

Sonuç: Çalışmamızda tonsilin reaktif hiperplazisini tonsil skuamöz hücreli karsinomundan yüksek duyarlılık ve özgüllükle ayırt edebildik. Sonuç olarak ADC ölçümünün palatin tonsil lezyonlarının tanısında rutin görüntüleme yöntemlerini tamamlayıcı bir araç olabileceği kanaatine vardık.
Anahtar kelimeler: Palatin tonsil, Difüzyon ağırlıklı görüntüleme (DAG), ADC

Abstract:
Objective: The study aims to discriminate underlying malignant or benign cause of tonsil growth in patients with palatine tonsil hypertrophy using diffusion weighted imaging and quantitative ADC values.

Material and Method: The study was conducted with 54 hypertrophic palatine tonsils of 36 patients, who had a palatine tonsil hypertrophy diagnosis, according to clinical examination and conventional MR images of 1.5 T MRI taken throughout the neck between January 2015 and May 2019 in our hospital. Diffusion weighted images of three b values (1000 sec/mm2, 2000 sec/mm2, 3000 sec/mm2) were obtained. ADC maps were created and the images were evaluated retrospectively. ADC measurement was performed by means of ROI on hypertrophic tonsil. Histopathological diagnoses of hypertrophic tonsil were later identified and the diagnoses were classified as benign and malignant. ADC values of three b values of benign and malignant diagnoses were compared between pathologies. Statistical analysis of the data was performed through one-way ANOVA and Kruskal Wallis test using SPSS (version 25.0) program. The cutoff value was determined by ROC analysis. Statistically, p<0.05 was considered a significant difference.

Results: Of the benign diagnoses, the mean ADC values of reactive lymphoid hyperplasia were 0.702 ± 0.107 x 10-3 mm2/sec, 0.613 ± 0.095 x 10-3 mm2/sec, and 0.556 ± 0.127 x 10-3 mm2/sec (mean ± standard deviation), respectively, at three b values (1000 sec/mm2, 2000 sec/mm2, 3000 sec/mm2). Of the malignant diagnoses, the mean ADC values of squamous cell carcinoma were 1.046 ± 0.131 x 10-3 mm2/sec 0.819 ± 0.110 x 10-3 mm2/sec, and 0.679 ± 0.087 x 10-3 mm2/sec (mean ± standard deviation), while the mean ADC values of lymphoma, another malignant diagnosis, were 0.821 ± 0.263 x 10-3 mm2/sec, 0.634 ± 0.099 x 10-3 mm2/sec, and 0.551 ± 0.128 x 10-3 mm2/sec (mean ± standard deviation), respectively.

Conclusion: In our study, we were able to discriminate reactive hyperplasia of tonsil from the squamous cell carcinoma of the tonsil with high sensitivity and specificity. As a result, it was concluded that ADC measurement may be a complementary tool to routine imaging methods in the characterization of palatine tonsil lesions. 
Keywords: Palatine tonsil, Diffusion weighted imaging (DWI), ADC