Tip 1 diabetes mellitus tanılı olgularda, hipoglisemi korkusu ve hipogliseminin günlük yaşama etkisi
Fear of hypoglycemia and the impact of hypoglycemia on daily life in patients diagnosed with type 1 diabetes mellitus
Yazar: SERTAN AKGÜN
Danışman: PROF. DR. FÜSUN BALOŞ TÖRÜNER
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Giriş ve Amaç: Hipoglisemi korkusu ve azalmış uyku kalitesi Tip 1 Diabetes Mellitus (T1DM)'u olan hastalarda hedef kan şekeri düzeylerinin sağlanmasının önündeki sınırlayıcı faktörlerdendir. Bu çalışmada sürekli subkutan insülin infüzyonu (SSİİ) ve subkutan multiple doz insülin (MDİ) tedavisi uygulayan T1DM hastalarında, hipoglisemi korkusu, uyku kalitesi ve ilişkili olabilecek faktörlerin incelenmesi amaçlandı. 
Yöntem: Çalışmaya en az 1 yıldır T1DM tanısı ile izlenen, 42 SSİİ ve 42 MDİ tedavisi alan toplam 84 hasta dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, antropometrik ölçümleri ve diyabet günlüklerindeki kan şekeri takipleri kaydedildi. Hipoglisemi korku, Pittsburgh uyku kalitesi indeksi (PUKİ), Beck depresyon, Beck anksiyete ve birinci basamak için fiziksel değerlendirme anketleri uygulandı.   
Bulgular: SSİİ ve MDİ grupları arasında cinsiyet, ek hastalık, çalışma durumu, polikliniğe geliş sıklığı, diyabet ilişkili komplikasyon varlığı, HbA1c düzeyi açısından anlamlı farklılık saptanmazken (p>0,05), SSİİ grubunun yaş, diyabet süresi, eğitim seviyesi, vücut kitle indeksi, bazal insülin dozunun daha yüksek olduğu görüldü (p<0,05). İki grup arasında uyku kalitesi, anksiyete ve depresyon skorları açısından fark saptanmadı (p>0,05). SSİİ grubundaki hastalar MDİ grubuna göre daha az hareketliydi (p<0,05). Kan şekeri takipleri incelendiğinde gruplar arasında evre 1,2 ve 3 hipoglisemi sıklığı açısından farklılık saptanmadı (p>0,05). Hipoglisemi korkusu SSİİ grubunda, MDİ grubuna göre anlamlı oranda yüksek saptandı (p=0,006). Tüm hasta grubunda hipoglisemi korkusu ile PUKİ (r=0,257, p=0,018) ve anksiyete (r=0,417, p<0,001) skorları arasında pozitif korelasyon saptandı. Gruplar ayrı ayrı incelendiğinde, SSİİ grubunda hipoglisemi korkusu ile PUKİ arasında pozitif korelasyon izlenirken (r=0,361, p=0,019), MDİ grubunda bir ilişki saptanmadı (p>0,05). 
Sonuç: Çalışmamızda SSİİ ve MDİ grupları arasında hipoglisemi sıklığı, HbA1c ve komplikasyon varlığı açısından fark olmamasına rağmen, SSİİ grubunda hipoglisemi korkusunun daha yüksek olduğu saptanmıştır. Hipoglisemi korkusu ile azalmış uyku kalitesi arasında muhtemel bir ilişki izlenmiştir.
Anahtar kelimeler: Tip 1 Diabetes Mellitus, hipoglisemi, hipoglisemi korkusu, uyku kalitesi

Abstract:
Introduction and Purpose: The fear of hypoglycemia and reduced sleep quality are limiting factors in achieving target blood sugar levels in patients with Type 1 Diabetes Mellitus (T1DM). This study aims to investigate the fear of hypoglycemia, sleep quality, and associated factors in T1DM patients undergoing continuous subcutaneous insulin infusion (CSII) and subcutaneous multiple-dose insulin (MDI) therapy.
Methods: The study included a total of 84 patients, 42 receiving CSII and 42 receiving MDI therapy, who had been diagnosed with T1DM for at least 1 year. Patients' demographic characteristics, anthropometric measurements, and blood sugar monitoring data from their diabetes diaries were recorded. Hypoglycemia fear, Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), Beck Depression, Beck Anxiety, and primary care physical assessment questionnaires were administered.
Results: There were no significant differences between the CSII and MDI groups in terms of gender, co-morbidities, employment status, clinic visit frequency, presence of diabetes-related complications, or HbA1c levels (p>0.05). However, the CSII group had a higher mean age, longer duration of diabetes, higher education level, higher body mass index, and higher basal insulin dose compared to the MDI group (p<0.05). There were no differences between the two groups in terms of sleep quality, anxiety, and depression scores (p>0.05). Patients in the CSII group were less physically active compared to the MDI group (p<0.05). When blood sugar monitoring was analyzed, there were no differences between the groups in terms of the frequency of stage 1, 2, and 3 hypoglycemia (p>0.05). Hypoglycemia fear was significantly higher in the CSII group compared to the MDI group (p=0.006). In the entire patient group, a positive correlation was found between hypoglycemia fear and PSQI (r=0.257, p=0.018) and anxiety (r=0.417, p<0.001) scores. When the groups were examined separately, a positive correlation between hypoglycemia fear and PSQI was observed in the CSII group (r=0.361, p=0.019), while no relationship was found in the MDI group (p>0.05).
Conclusion: In our study, although there were no differences in terms of hypoglycemia frequency, HbA1c, and the presence of complications between the CSII and MDI groups, a higher level of hypoglycemia fear was observed in the CSII group. A possible relationship between hypoglycemia fear and reduced sleep quality was identified.
Keywords:Type 1 Diabetes Mellitus, hypoglycemia, fear of hypoglycemia, sleep quality