Avrupa Birliği'nde birlik vatandaşlığı bağlamında kişilerin serbest dolaşımı ve KKTC'nin AB müktesebatına uyumu
The free movement of persons in the framework of union citizenship in the European Union and the adaptation of TRNC to the Acquis Communautaire
Yazar: GÜLDEN ÇİFTÇİOĞLU
Danışman: PROF. DR. TUĞRUL ARAT
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Avrupa Birliği ve Uluslararası Ekonomik İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2012
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Avrupa Birliği = European Union ; Avrupa Birliği hukuku = European Union law ; Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti = Turkish Republic of Northern Cyprus ; Serbest dolaşım = Free movement

Özet:
Orijinal AET Antlaşması, belirli kategorideki kişilere, diğer deyimle, ekonomik bir aktivite amacı ile diğer bir üye devlete göç eden kişilere Topluluk içerisinde, eşit muamele hakkı ile birlikte, serbest dolaşım özgürlüğü sağlamakta idi. Serbest dolaşım özgürlüğü bağlamında işçilerin serbest dolaşımı ATA?nın 39. maddesinden (ABİDA?nın 45. maddesinden), yerleşim özgürlüğü ATA?nın 43. maddesinden (ABİDA?nın 49. maddesinden), hizmet sağlama özgürlüğü ise, ATA?nın 49. maddesinden (ABİDA?nın 56. maddesinden) istihraç edilmekte idi. Dolayısıyla, ekonomik aktiviteye sahip olmayan göçmenler, Topluluk hukuku tarafından korunmamakta idi. Zamanla bu değişmiştir. Herşeyden önce, öğrencileri ve emeklileri kapsayan, ekonomik açısından kendi kendine yeterli kişilere şartlıikamet hakkı veren, üç ikamet direktifi kabul edilmiştir. İkinci olarak, Maastricht Antlaşması ile Birlik vatandaşlığı nosyonu ortaya konmuştur. Grzelyck davasında ise, Adalet Divanı, Birlik vatandaşlığını, Birlik vatandaşlarının ?temel statüsü? olarak tanımlamıştır. Lizbon Antlaşması, Birlik vatandaşlığı ile ilgili hükümlerde önemli değişiklikler yapmamakla birlikte, serbest dolaşım ve ikamet hakkını, vatandaşlık esasına dayalıayırımcılık yapma yasağı ile daha yakın bir şekilde bağlamıştır. Bundan başka, Konsey ve Parlamento, Birlik vatandaşlarının serbest dolaşım ve ikamet hakkı ile ilgili, daha önceki birtakım ikincil mevzuatı içeren, 2004/38 sayılı Direktifi kabul etmiştir. Divan ise serbest dolaşım ve ikamet hakkınıvatandaşlık esasına dayalı ayırımcılık yapma yasağına bağlamıştır.  Birleşmiş Avrupa?yı başarmak, ekonomik bütünleşme yanında siyasi ve sosyal birlik ile ilgilidir. Bu yasal değişiklikler ve Adalet Divanının içtihat hukukunun sonucu olarak, daha önceden mevcut AB hukuku statüsü kategorilerine girmeyen veya ekonomik olarak aktif olmayan veya ekonomik olarak kendine yeterli olmayan Birlik vatandaşları, Birlik içerisinde, doğrudan etkili, genel ve bağımsız bir serbest dolaşım hakkına sahibi olmuşturlar.

Abstract:
The Orijinal EEC Treaty granted the freedom to move within the Community together with a right to equal treatment to specified categories of people, who migrated in order to pursue an economic activitiy. Feedom of movement was derived from Article 39 EC Treaty (Article 45 TFEU - freedom of movement for workers), Article 43 EC Treaty (Article 49 TFEU - freedom of establishment) and Article 49 EC Treaty ( Article 56 TFEU - freedom to provide services). Thus non - economically active migrants were not protected by Community Law. Over time, this changed. First of all, three residence directives were adopted which granted a conditional right of residence to those who had sufficient means to support themselves, including students and pensioners. Secondly, the Maastricht Treaty introduced the notion of Union Citizenship. Then, in the case of the Grzelcyk, The European Court of Justice defined Union citizenship as the ?fundamental status? of Union citizens. While the Lisbon Treaty did not make major changes to the provisions on EU citizenship, it linked the rights of movement and residence, more closely to the prohibition of discrimination on grounds of nationality. Council and Parliament adopted Directive 2004/38 detaling the right of Union Citizens, previously contained in several secondary legislation governing the rights of movement and residence of all previous categories of people enjoying such rights under EU Law. The ECJ has linked the provisions on citizenship to the prohibition of discrimination on grounds of nationality. Achieving an integrated Europe involves political and social unity as much as economic integration. Thus, the issue of European Citizenship is central to the debate about European integration. As a result of these legislative changes and the case of law on the European Citizenship of the European Court of Justice, Union citizens who are neither economically active nor economically self ? sufficient or who do not fall within any previously recognized EU status category, have gained general, an autonomous and directly effective right to move and reside in a member states