Topluluk Markası
Community Trademark
Yazar: ÖZGE AKIN MENGENLİ
Danışman: PROF. ARZU OĞUZ
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Avrupa Birliği ve Uluslararası Ekonomik İlişkiler Ana Bilim Dalı / Hukuk Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2010
Konu: Hukuk = Law ; Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Avrupa Birliği = European Union ; Avrupa Birliği hukuku = European Union law ; Koruma kanunları = Protection laws ; Korunma = Protection ; Marka = Brand ; Marka hakkı = Trademark right ; Marka tescili = Regitration of trademark ; Marka tescili = Regitration of trademark ; Topluluk Markası = Community Trademark

Özet:
?Malların ve hizmetlerin hangi işletmeye ait olduğunu gösteren ve ayırt edici olan bir işaret? olarak tanımlanan marka, ülkesellik ilkesine tabi olması nedeniyle günümüze kadar maddî ve şeklî uyumlaştırmaya ilişkin birtakım uluslararası sözleşmelere konu olmuştur. AB'de ise, kurucu antlaşmaların malların serbest dolaşımı ilkesini öngörmesi ve bu ilkenin markanın sahibine verdiği tekel hakkı ile çatışması nedeniyle, müdahalede bulunma gerekli görülmüştür. Bu doğrultuda, bir yandan ATAD hakkın tükenmesi ilkesi yoluyla müdahalede bulunurken, diğer yandan ulusal marka düzenlemelerinin maddî hukuk hükümlerinin uyumlaştırılması için Marka Yönergesi kabul edilmiştir. Ancak, bunlardan hiçbirinin ülkesellik ilkesini tamamen bertaraf edememesi, Topluluk Markası Tüzüğü'nün kabulünü zorunlu kılmıştır.Bir Topluluk Tüzüğü'nden kaynaklanan Topluluk Markası, yeknesak bir sınaî mülkiyet türüdür. Bu nedenle, günümüze kadar kabul edilmiş uluslararası sözleşmeleri aşarak üniter etkisiyle dikkat çekmektedir. Böylece, tek dil kullanılarak, tek merkezden (OHIM) yapılan tek başvuru ile Üye Devletlerin tümünde geçerli olan tek bir hak elde edilmektedir. Tek tescilden sonra birden fazla marka hakkı elde etmeyi sağlayan Madrid Protokolü'nden bu yönüyle ayrılmaktadır. Ancak, üniter etkisi nedeniyle, bir Üye Devlet'te dahi mutlak veya nispî nedenlerle başvuru reddedilirse, Topluluk Markası'nın tescili mümkün olmamaktadır. Topluluk Markası düzenlemelerinde görülen ikinci sakınca, markanın iptali ve markaya tecavüz davalarında millî mahkemelerin yetkili olmasıdır. Ancak, bu sakınca, kurulacak olan bir yargısal panelle ve bu panele söz konusu davalar konusunda yetki devri ile giderilebilecektir.

Abstract:
Trademarks have been subjects of several international agreements concerning the harmonisation of substantive and procedural law, due to the principle of territoriality. As for the EU, owing to the principle of free movement of goods stipulated in the founding treaties and the conflict of this principle with the monopoly right granted to the proprietor of the trademark, it was deemed necessary to intervene. Therefore, on one hand, the European Court of Justice has intervened through the principle of exhaustion; on the other hand, the Trademark Directive was adopted for the harmonisation of the substantive law provisions of the national trademark legislation. However, the fact that none of them succeeded to totally eliminate the principle of territoriality necessitated the adoption of the Community Trademark Regulation.The Community Trademark, which is based on a Community Regulation, is a uniform type of industrial property right. Thus, it attracts attention with its unitary effect by going beyond the international agreements adopted up-to-date. Through the Community Trademark Regulation, a single right effective in all Member States can be obtained through a single application to a single office (OHIM), using a single language. It is distinguished from the Madrid Protocol, which enables the proprietorship of several trademark rights after a single registration. One disadvantage observed in the Community Trademark provisions is the jurisdiction of the national courts for the trademark revocation and infringement actions. However, this disadvantage can be eliminated through a judicial panel to be founded and a jurisdiction transfer to this panel for such actions.