Rönesans Dönemi İtalyan resminde doğa-figür ilişkisi
Figure and nature relationship in Italian painting in the Renaissance Period
Yazar: SEDA AĞIRBAŞ
Danışman: DOÇ. DR. SEMRA DAŞÇI
Ege Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Batı Sanatı ve Çağdaş Sanat Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Doğa = Nature ; Figür = Figure ; Resim sanatı = Painting art ; Resimler = Pictures ; Rönesans Dönemi = Renaissance Period ; İtalya = Italy ; İtalyan resim sanatı = Italian painting art

Özet:
Araştırmamın amacı bu dönem resminde görülen gelişmeler ve bu gelişme kapsamında doğa-figür ilişkisinin irdelenmesidir. Büyük ölçüde yabancı kaynakların kullanıldığı çalışmada İtalya'nın siyasal ve kültürel ortamı içinde Rönesans'ın ve Hümanizm'in gelişimi, bu bağlamda doğa-figür ilişkisi, döneme ait farklı tür ve tekniklerdeki görsel malzemenin incelenmesi ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın verilerine kütüphanelerdeki kaynaklardan ve internetten ulaşılmıştır.Doğaya ve figüre yönelişin yoğunlaştığı 15. yüzyılda Hümanizm ile birlikte gerçekçi bir manzara ve figür ilişkisini yansıtan eserler gelişim göstermiştir. Rönesans anlayışını takip eden süreçte ve Barok dönemde ressamlar tarafından doğa-figür ilişkisi geniş bir şekilde ele alınmıştır. Fransa'da Barok ressamları Antik dönemin etkilerinin yoğun bir şekilde görüldüğü klasik manzara görünümlerine yer vermişlerdir. Hollanda'da manzara ressamları ise doğanın derinliğini, resimlerinde kullandığı bulut kümeleri, değirmenler, su birikintileri gibi unsurlarla vurgulamışlardır. Atmosferin bütünüyle hissedildiği ideal manzara betimlemeleri, özellikle Romantizm'de detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Yüzyıllar boyunca figürlü konulara fon görevi yapan manzara ilk kez Romantik dönemde bir çevre olmaktan çıkmış ve figür resminin önüne geçmiştir. Romantik manzara ressamları ve ardından gelen Barbizon Ekolü'ndeki sanatçılar taslaklarını doğada çalışmışlar ve doğada tamamlamışlardır. Başarılı doğa gözlemleri yapan bu sanatçıların üslupları ve eserleri daha sonraki dönemlerde özellikle İzlenimciler tarafından farklı bir tarzda ele alınmış ve manzara tamamen bağımsız bir tür olarak resim sanatında yerini almıştır.Anahtar sözcükler: Rönesans, doğa, birey, Hümanizm

Abstract:
The aim of this research is to examine developments in this period?s picture and nature-figure relationship within this development. In this study for which foreign sources were used in a large scale, the development of Renaissance and Humanism in Italy?s political and cultural environment and nature-figure relationship within this context are evaluated by examining visual materials in different types and techniques relating to the period. Data has been collected from library sources and internet.In 15th century, along with Humanism in which tendency to the nature and figure intensified, works reflecting a realistic lanscape and figure relationship were progressed. Artists dealt with nature-figure relationship widely in the period followed by Renaissance and Baroque period. In France, Baroque artists used classic landscape where intensive Antique period influences were seen. In Netherlands landscape artists emphasized the depth of nature by using elements such as cloud bank, mills, and puddles. Ideal landscape figurations where atmosphere was completely felt was painted in detail especially in Romanticism. Landscape which had served as a background for hundreds of years, took place of figure picture by being no longer a view in Romanticism for the first time. Romantic landscape artists and their subsequent artists coming from Barbizon Ecole drew and completed their sketches in the nature. Styles and works of these artists who had successful nature observations were approached in a different style especially by the Impressionists and the landscape has taken its part in picture as an independent style.Keywords: Renaissance, nature, figure, Humanism.