KOÜ Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi 6. sınıf öğrencilerinin çocuğun fiziksel istismarı konusundaki bilgi ve farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of knowledge and awareness levels of children's physical abuse of 6th grade students of KOÜ Faculty of Medicine Research and application hospital
Yazar: NUR ALPAGUT DELİKAYA
Danışman: PROF. DR. BAŞAR ÇOLAK
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine

Özet:
Giriş ve Amaç: Çocukluk kavramının tarih içinde toplumun inançlarına, ekonomilerine ve kültürlerine göre değişen bir kavram olarak yer aldığı bilinmektedir. Çocuk Hakları Sözleşmesi 1. Maddesi'ne göre daha erken yaşta reşit olma durumu hariç, on sekiz yaşına kadar her insan çocuk sayılır.
Dünya Sağlık Örgütü çocuğun sağlığını, fiziksel gelişimini olumsuz yönde etkileyen, bir yetişkin, toplum veya ülkesi tarafından bilerek veya bilmeyerek yapılan davranışları çocuk istismarı olarak değerlendirmektedir. Çocuk istismarı; fiziksel istismar, cinsel istismar, duygusal istismar ve ihmal olarak 4 temel grupta incelenmektedir.
Fiziksel istismar ise en geniş tanımı ile "Çocuğun kaza dışı yaralanması" şeklinde tanımlanır. Çocuğun fiziksel istismarından şüphe edilmesi ve istismarın tanınması zor olsa da çocuk açısından gelecek yaşamının şekillendirilmesinde ve karakterinin gelişiminde ne kadar etkili olacağı göz önüne alındığında istismarın akla getirilmesinin önemi aşikardır. Bu açıdan özellikle hekimlerin çocuk istismarının risk faktörleri, belirtileri ve muayene bulguları konusunda yeterli düzeyde bilgi sahibi olmaları önemlidir. Çalışmamızda intern hekimlerin çocuğun fiziksel istismarının belirti ve risklerini tanıma durumu, bu konudaki bilgi düzeylerinin ve farkındalıklarının belirlenmesi, istismar şüphesi, tanı konması ve sonrasındaki adli bildirim sürecine yaklaşımları, bakım ve tedbir kararları konusunda çekincelerinin belirlenmesi, uygulanan eğitim programının gözden geçirilmesi, bu konuda ihtiyaç duyulabilecek eğitim programlarının düzenlenmesine katkıda bulunmak ve daha önce yapılan araştırmalarla karşılaştırılarak hekimlerin bilgi ve yaklaşımlarındaki değişikliklerin belirlenmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Şubat 2023- Nisan 2023 tarihleri arasında Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 142 intern hekimin katılımı ile gerçekleştirilmiş olup tanımlayıcı tipte kesitsel anket çalışmasıdır. Çalışmada katılan intern hekimlere 14 sorudan oluşantanıtıcı bilgi ve farkındalık formu ile 40 sorudan oluşan bilgi ölçme formu uygulanmıştır. Araştırma anketi Google formlar üzerinden oluşturulmuş olup intern hekimler ile sınıf temsilcileri aracılığı ile Whatsapp ve e-mail grupları yardımıyla paylaşılarak katılımcılara ulaştırılmıştır.Verilerin analizinde "SPSS (SPSS 23.0) istatistik programı kullanılmıştır ve p<0,05 (iki yönlü) olan değerler istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamıza %52,8'i kadın, %47,2'si erkek olmak üzere toplam 142 intern hekim katılmıştır. İntern hekimlerin % 64,8'i 24 ve 25 yaş grubunda olup hekimlerin %98,6'sının bekar olduğu saptanmıştır.Katılan intern hekimlerin %88'i çocuğun fiziksel istismarı konusunu ders olarak gördüğünü, %85,2'si staj eğitiminde gördüğünü belirtmiş olup; %99,3'ü bu konudaki eğitimi adli tıp, %71,1'i çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanlık alanlarınınverdiğini belirtmiştir. Ayrıca katılan intern hekimlerin %78,9'u alınan eğitimin kısmen yeterli/yetersiz olduğunu, %95,1'i ise bu konuda mezuniyet sonrasında eğitim almak istediklerini belirtmişlerdir.Yaptığımız çalışmaya katılan intern hekimlerin %39,4'ü fiziksel istismara uğramış bir çocuk ile karşılaştığını ifade etmiştir. Katılan hekimlerin %79,6'sı çocuğun fiziksel istismarından şüphelendiğinde her koşulda adli bildirim yapacağını ifade etmiş olup; %71,1'i adli bildirim konusunda çekinceleri olduğunu belirtmiştir.
Sonuç: Çalışmamızda intern hekimlerin görev başındaki hekimlere yönelik pek çok çalışmaya göre fiziksel istismar konusunda eğitim alma oranı yüksek bulunmuştur. İntern hekimlerin aldıkları eğitimi çoğunlukla yetersiz olarak tanımlamalarında, eğitim döneminde hekimlerin yarısından fazlasının fiziksel istismara uğramış bir çocuk ile karşılaşmaması ve teorik eğitimin uygulama ile pekiştirilememesinin etken olduğu sonucuna varılmıştır. Bu nedenle fakültede verilen çocuğun fiziksel istismarı konusundaki eğitimin değerlendirilmesi ve revize edilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. Ayrıca hekimlerin yaklaşık %70'inin adli bildirim konusunda çekincelerinin olmasınedeniyle adli tıp eğitim programında adli bildirim ile ilgili bilgilerin güncellenmesi ve eksiklikleri giderecek düzenlemeler yapılması gerektiği görülmüştür.Pratisyen hekimlerin Türkiye'nin her yerindeki acil servisler ve aile sağlığı merkezleri gibi çocuk istismarı ile direkt ve hatta ilk olarak karşılaşabilecek çalışma alanları olduğu düşünüldüğünde intern hekimlerin istismar konusundaki sorumlulukları çok yüksektir. Bu nedenle istismar konusundaki ve adli bildirim yapma konusundaki farkındalıklarının ve bilgi düzeyleri ile özgüvenlerinin yüksek olması ve istismardan şüphe ederek istismarı tanıyabilmeleri, muayene sürecini yönlendirebilmeleri ve adli bildirimden çekinmemeleri gerekmektedir.
Anahtar Sözcükler: Çocuğun fiziksel istismarı, adli bildirim, çocuk istismarı.

Abstract:
Introduction and Objective: It is known that the concept of childhood takes place in history as a concept that changes according to the beliefs, economies and cultures of the society. According to Article 1 of the Convention on the Rights of the Child, every person up to the age of eighteen is considered a child, with the exception of the earlier age of majority.
The World Health Organization considers the behavior of an adult, society or country, intentionally or unintentionally, as child abuse, which adversely affects the health and physical development of the child. child abuse; It is examined in 4 main groups as physical abuse, sexual abuse, emotional abuse and neglect.
Physical abuse, on the other hand, is defined as "non-accidental injury of a child" with its broadest definition. Although it is difficult to suspect the child's physical abuse and to recognize the abuse, the importance of bringing abuse to mind is obvious considering how effective it will be in shaping the future life of the child and in the development of his character. In this respect, it is important that physicians have sufficient knowledge about the risk factors, symptoms and examination findings of child abuse. In our study, intern physicians' recognition of the symptoms and risks of child physical abuse, determination of their level of knowledge and awareness on this subject, their approach to the suspicion of abuse, diagnosis and subsequent forensic reporting process, determination of their reservations about care and precautionary decisions, review of the training program applied, It is aimed to contribute to the regulation of education programs and to determine the changes in the knowledge and approaches of physicians by comparing them with previous studies.
Materials and Methods: Our study was carried out with the participation of 142 intern physicians at Kocaeli University Faculty of Medicine between February 2023 and April 2023 and is a descriptive cross-sectional survey study. An introductory information and awareness form consisting of 14 questions and a knowledge measurement form consisting of 40 questions were applied to the intern physicians participating in the study. The research questionnaire was created on Google forms and shared with intern physicians and class representatives with the help of Whatsapp and e-mail groups and delivered to the participants. The statistical program "SPSS (SPSS 23.0) was used in the analysis of the data and the values with p<0.05 (two-sided) were considered statistically significant.
Findings: A total of 142 intern physicians, 52.8% female and 47.2% male, participated in our study. 64.8% of the intern physicians were in the age group of 24 and 25, and 98.6% of the physicians were found to be single. 88% of the participating intern physicians stated that they saw the physical abuse of the child as a lesson, 85.2% of them stated that they saw it during internship training; 99.3% of them stated that the training on this subject was given by forensic medicine, 71.1% of them were given the specialty of child mental health and diseases. In addition, 78.9% of the participating intern physicians stated that the education received was partially sufficient/insufficient, and 95.1% stated that they wanted to receive training on this subject after graduation. 39.4% of the intern physicians participating in our study stated that they encountered a child who was physically abused. 79.6% of the attending physicians stated that they would make a judicial notification under any circumstances when they suspect physical abuse of the child; 71.1% stated that they had reservations about judicial notification.
Conclusion: In our study, the rate of intern physicians receiving training on physical abuse was found to be higher than in many studies on physicians on duty. It was concluded that the fact that more than half of the physicians did not encounter a child who was physically abused during the training period and that the theoretical education could not be reinforced with practice was a factor in the intern physicians' describing the education they received as inadequate. For this reason, it was concluded that the education on the physical abuse of the child given in the faculty should be evaluated and revised. In addition, due to the fact that approximately 70% of the physicians have reservations about forensic reporting, it has been seen that the information about forensic reporting in the forensic medicine education program should be updated and arrangements should be made to eliminate the deficiencies. Considering that general practitioners work areas such as emergency services and family health centers all over Turkey that may encounter child abuse directly or even for the first time, intern physicians have a very high responsibility for abuse. For this reason, they should have a high level of awareness, knowledge, and self-confidence about abuse and making forensic reporting.
Keywords: Child physical abuse, forensic reporting, child abuse.