hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Pediatrik ewing sarkom olgularımızın değerlendirilmesi: 93 olgunun retrospektif analizi
Evaluation of pediatric ewing sarcoma cases: retrospective analysis of 93 cases
Yazar: GÜRAY TOĞRAL
Danışman: PROF. DR. BEDİİ ŞAFAK GÜNGÖR
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
ewing sarkomu çocuk ve adolesan çağda osteosarkomdan sonra kemiğin en sık görülen primer malign tümörüdür. son yıllarda ewing sarkom ve pnet benzer sitogenetik ve moleküler özellikleri nedeniyle ewing sarkom ailesi tümörleri adı altında tanımlanmaktadır. ewing sarkom sıklığı 20 yaş altı genç popülasyonda yaklaşık milyonda 2.9'dur. ewing sarkomda başlangıçta metastaz varlığı, ileri yaş olması, büyük hacimli tümör olması kötü prognoz göstergesidir.
ewing sarkom tedavisi multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. primer tümörün neoadjuvan kemoterapi sonrası genellikle cerrahi ile ortadan kaldırılması planlanır. cerrahi sonrası kemoterapi ile tedavisine devam edilir.

Abstract:
Ewing sarcoma is the most common primary malignant tumor of the bone after osteosarcoma in children and adolescents. In recent years, ewing sarcoma and pnet have been described under the name of ewing sarcoma family tumors due to their similar cytogenetic and molecular properties. The incidence of ewing sarcoma in the younger population under 20 years is approximately 2.9 per million. ewing sarcoma initially, the presence of metastasis, advanced age, large volume tumor is an indicator of poor prognosis.
Treatment of ewing sarcoma requires a multidisciplinary approach. After neoadjuvant chemotherapy of the primary tumor is usually planned to be eliminated by surgery. Treatment with chemotherapy is continued after surgery.
Primer spontan pnömotoraks tedavisinde video-torakoskopik plörektomi /
Yazar: HATİCE ERYİĞİT ÜNALDI
Danışman: PROF. DR. CEMAL ASIM KUTLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Video- yardımlı torakoskopik cerrahi (VATS) ile hastanede kalış süresinin kısalması ve erken dönemde hasta mobilizasyonunun sağlanması, torakoskopik cerrahinin hem diagnostik hem de terapötik kullanımını gün geçtikçe arttırmaktadır. Primer spontan pnömotoraksta torakoskopik tedavi, torakotomiye alternatif bir yöntemdir ve hastaların postoperatif dönemleri daha konforludur. Yaygın büllöz lezyonların varlığında ya da torakoskopinin teknik olarak yapılamadığı durumlarda aksiller torakotomi de uygulanabilir. Spontan pnömotoraksın cerrahi tedavisinde VATS ve torakotomiyle yapılan plörektominin başarı oranlarını, rekürrenslerini karşılaştırmak için randomize, yüksek olgu sayılı çalışmalara gereksinim olmasına rağmen literatürdeki çalışmalar ve bizim elde ettiğimiz sonuçlar, VATS'ın iyi bir seçenek olduğunu göstermektedir.

Abstract:
The use of thoracoscopic surgery as therapeutic and diagnostic  is increasing day by day, due to the shortening hospitalization and early mobilization the with video-assisted thoracoscopic surgery (VATS). The thoracoscopic treatment is an alternative method in primary spontaneous pneumothorax and is more comfortable for the patients postoperatively. In the presence of generalized bullous lesions or  not in case of technical applied thoracoscopy , axillary thoracotomy can be done.  Although  the randomized  study with high number of cases needs to compare the success rate of  VATS and thoracotomy for surgical treatment of  
spontaneous pneumothorax,  the results of our study indicates that VATS is a good option.
Kronik obstrüktif akciğer hastalığında 
ekshale karbonmonoksid ve arteriyal karboksihemoglobin  
ölçümlerinin tanısal değeri.
Kroni̇k obstrükti̇f akci̇ğer hastaliğinda 
ekshale karbonmonoksi̇d ve arteri̇yal karboksi̇hemoglobi̇n  
ölçümleri̇ni̇n tanisal değeri̇.
Yazar: RECAİ ERGÜN
Danışman: PROF. DR. SADIK ARDIÇ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Ekshale edilen havada ki CO ve arteryel kandaki COHb düzeyleri inflamatuar pulmoner hastalıklarda artmıstır. Arteryel COHb konsantrasyonun ölçümü KOAH hastalarında hastalıgın aktivitesini ve akciger ve sistemik inflamasyonun ciddiyetini göstermede basit ve kıymetli bir markerdir.
Amaç: Sigarayı bırakmıs KOAH hastalarında arteryel karboksihemoglobin ve ekshale karbonmonoksid düzeyinin hastalıgın agırlıgını belirlemede faydalı bir marker oldugunu göstermekti. 
Materyal –Metod: Arteryel COHb, venöz COHb, arteriovenöz COHb farkı, COExh, ΔCO ve FEV1 44 hasta ve 13 exsmoker kontrol grubunda ölçüldü.
Sonuç: Biz stabil dönemdeki KOAH hastalarında kontrol grubuna göre arteryel COHb konsantrasyonun artmıs oldugunu gösterdik. KOAH hastalarında COHb konsantrasyonu açısından evre 4 hastalarla evre 3 hastalar ve evre 2 hastalar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı. Hastalardaki COHb düzeyi ile % FEV1 ve PaO2 arasında ters, PaCO2, COExh, venöz COHb, (A-V)COHb ve ΔCO arasında ise dogru bir iliski saptandı.Kontrol grubunda COHb üzerine sigara öyküsünün (paket/yıl) bir etkisi yoktu. Hastalarda ekshale CO konsantrasyonu kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksekti. Hastalarda COExh ile FEV1, PaO2, SaO2 arasında ters, PaCO2, (A-V)COHb ve venöz COHb arasında pozitif korelasyon saptandı Hastaların ΔCO degeri, kontrol grubuna göre yüksekti. Evreler birbirleriyle karsılastırıldıgında sadece evre 4 ile evre 2 arasında istatistiksel anlamlı fark saptandı. ΔCO degeri ile % FEV1 arasında negatif korelasyon vardı. ΔCO ile COExh arasında pozitif bir korelasyon vardı. 
Tartışma: Çalısmamızın sonunda; stabil dönem KOAH hastalarında sistemik ve akcigerdeki inflamasyon ve reaktif oksijen radikallerinden ötürü artan COHb ve ekshale karbonmonoksid düzeyinin hastalıgın ciddiyetiyle iliskilidir. Ayrıca stabil exsmoker KOAH hastalarında hava yolu inflamasyonun ve oksidatif stresin monitorizasyonun da yeni, kuvvetli, noninvaziv metod olarak ekshale CO ölçümünün kullanılabilir.

Abstract:
Histolojik olarak mide kanseri ile Helicobacter pylori arasındaki ilişki
Relationship between gastric cancers and Helicobacter pylori according to histologic examination
Yazar: AZİZ ARI
Danışman: DOÇ. DR. FEYZULLAH ERSÖZ
Sağlık Bakanlığı / SSK İstanbul Eğitim Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Son görüşlere göre H.pylori infeksiyonu mide kanser riskini artırmaktadır. Bu ilişkiyi incelemek amacı ile 60 mide kanserli ve 15 asemptomatik kişi çalışmaya alındı. H.pylori infeksiyonu tanısı için histoloji kullanıldı. Histolojik inceleme asemptomatiklerde antral biyopsilerle, rezeksiyon uygulananlarda tümörsüz dokudan  alınan örneklerde yapıldı. 
Tümör tiplemesinde Lauren klasifikasyonuna uyuldu.H.pylori infeksiyonu diffüz tip mide kanserlerine % 77.8, intestinal tip mide kanserlerine % 55.6 oranında eşlik etmekte idi. 
H.pylori infeksiyonu mide kanserli hastalarda % 66.7 (40/60) asemptomatiklerde % 73.3(11/15) saptandı.
H.pylori infeksiyonu ile mide kanseri ve tipleri arasında anlamlı bir ilişki kurulamadı.

Abstract:
According to the recent opinions Helicobacter pylori infection increases the risk of gastric carcinoma. To detect this relationship we studied 60 gastric cancer patients and 15 asymptomathics. For the diagnosis of H.pylori infection, histology was used. Histologic examination for H.pylori infection was done with antral biopsies in asymptomathics, and tumor free tissues who under-gone resection. 
Lauren classification was used for typing cancer. H.pylori positivity was detected  in diffuse type gastric carcinoma with  77.8 %,  in intestinal type gastric carcinoma with  55.6 %. 
H.pylori infection was 66.7 % (40 of 60) in gastric cancer patients, 73.3 % (11 of 15) in asymptomathics. 
No relation was found between H.pylori infection and gastric carcinoma and types of gastric carcinoma
Servikal spinal travmalı 109 olgunun retrospektif incelenmesi
Retrospective evaluation of 109 patients with cervical spine trauma
Yazar: HAYDAR ÇELİK
Danışman: UZMAN YAVUZ ERDEM
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Servikal spinal travma nedeniyle 1996-2006 yılları arasında Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nöroşirürji Kliniğinde opere edilen ve edilmeyen 109 olguyu retrospektif olarak inceledik.Olguların tanısında ve klıinik değerlendirmede direkt röntgen, BT, MRG, 3DBT, ve EMG tetkiklerinden faydalanılmıştır. 86 hastaya toplam 90 cerrahi müdahale uygulanmıştır. Opere edilen veya konservatif tedavi ile takip edilen hastalarda nörolojik değerlendirmede Frankel skalası kullanılmıştır.

Abstract:
We retrospectively evaluated the records at 109 patient operated or nonoperated at Ankara Training and Research Hospital Neurosurgery Clinic between 1996-2006 for cervical spine trauma.
In diagnosis and clinic evaluation of the patients, direct x-ray, CT, MRI, 3DCT and EMI identifications were used.  Totally 90 surgical interventions were applied to 86 patients. Frankel's scale was used to evaluate operated or non-operated patients.
Yenidoğanın geçici taşipnesi olgularında süt çocukluğu dönemindehışıltl atağı sıklığı /
Yazar: MUSTAFA ÇAKAN
Danışman: DOÇ. DR. AYSU SAY
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Yenidoğanın geçici taşipnesi, doğum sonrası erken dönemde görülen
solunum sıkıntısının en sık nedenidir. Bu yüzden yenidoğan yoğun bakım
ünitesine yapılan yatışların büyük çoğunluğunu oluşturmaktadır. Bazı vakalarda
yardımcı solunum desteği ihtiyacı gerektirmesi ve nadiren de olsa hava kaçağı
sendromu gibi komplikasyonlarla seyredebilsede genelolarak prognozu iyi olan
bir hastalıktır.
Son yıllarda sık hışıltı atağı geçıren veya astım tanısı olan çocuklar
üzerinde yapılan sınırlı sayıda çalışmada "yenidoğanın geçici taşipnesinin" bu
çocuklarda daha sık olarak gözlendi ği fark edilmiştir.
Biz de yenidoğanın geçici taşipnesi olgularının demografik ve klinik
özelliklerini belirlemek ve yenidoğanın geçici taşipnesinin süt çocukluğu
döneminde hışıltı atağı için risk faktörü olup olmadığını belirlemek amacıyla bu
çalışmayı yapmayı planladık.
çalışmamızda YGT tanılı gruptaki çocukların %32.0' si 1 ay - 1 yaş arası
dönemde en az bir kere hışıltı atağı geçirirken, YGT geçirmeyen gruptaki
çocukların %16.5'i 1 ay- 1 yaş arası dönemde en az bir kere hışıltı atağı
geçirmiştir. Gruplar arasındaki bu fark anlamlı bulunmuştur.(p

Abstract:
.
Rotator cuff patolojilerinin değerlendirilmesinde ultrasonografi ve magnetik rezonans görüntülemenin karşılaştırılması /
Yazar: MEHMET HAMDİ ŞAHAN
Danışman: UZMAN ÇİÇEK BABUNA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Amaç: Rotator cuff yırtıklarının tanısında manyetik rezonans görüntüleme ile karşılaştırıldığında, ultrason etkinliğininin belirlenmesi.
Gereç ve Yöntemler: Omuz ağrısı ve disfonksiyonu ile başvuran 28 olgunun manyetik rezonans görüntüleme ve ultrason bulguları retrospektif olarak incelendi. Manyetik rezonans görüntüleme bulguları standart olarak kabul edildi.
Bulgular: Manyetik rezonans görüntülemede komplet yırtık saptanan 15 olgunun 11 tanesi ultrasonografide tespit edilmiş; 4'ünde ise nonspesifik bulgu olan tendonda incelme izlenmiştir. Ultrasonografide tendonda incelme görülen 9 olgunun 5'i manyetik rezonans görüntülemede evre II (parsiyel yırtık), 4'ü de evre III (komplet yırtık) olarak sınıflandırıldı. Manyetik rezonans görüntülemede supraspinatus tendonunda yırtık ve retraksiyon saptanan 4 olguda ultrasonografide supraspinatus tendonu vizualize edilememiştir. Rotator cuff yırtıklarında, bizim çalışmamızda omuz ultrasonografisinin duyarlılığı % 73, özgüllüğü % 91 olarak bulundu.
Sonuç: Rotator cuff değerlendirmesinde, ultrasonografinin hem düşük maliyet, hem de kolay ulaşılabilirlik nedeniyle ilk görüntüleme yöntemi olması gerektiği, deneyimli radyolog tarafından yapıldığında, manyetik rezonans görüntüleme'ye yakın performans sergileyebileceği bulunmuştur.

Abstract:
Objective: This study was conducted to determine the effectiveness of magnetic resonance imaging in comparison to ultrasonography in the diagnosis of rotator cuff tears.
Material and Methods: Magnetic resonance imaging and ultrasonographic findings of 28 cases who admitted to our clinic with shoulder pain and dysfunction were analyzed retrospectively. Magnetic resonance imaging findings were accepted as gold standard.
Results: From among 15 cases where complete tear was determined by magnetic resonance imaging, 11 cases were confirmed by ultrasonography and in the remaining 4 of them, thinning in the tendons which is a non-specific finding was seen. In 9 cases where there was thinning in the tendons, the classifications in magnetic resonance imaging was made as follows: 5 of them were classified as stage 2 (partial tear) and 4 of them were classified as stage 3 (complete tear). In 4 cases, tear and retraction were determined in supraspinatus tendon in magnetic resonance imaging; however, supraspinatus tendon could not be visualized by ultrasonography. In our study, in rotator cuff tears, the sensitivity and specificity of the shoulder ultrasonography were found as 73% and 93%, respectively.
Conclusion: In the evaluation of rotator cuff, it was found that ultrasonography should be the first imaging method considering its low cost and easy accessiblity. Moreover ultrasonography could display a similar performance with magnetic resonance imaging if it is performed by experienced radiologist
Hemodiyaliz hastalarında sekonder hiperparatiroidinin kalp yapısı ve fonksiyonları üzerine etkisi
Effect of secondary hyperparathyroid on heart structure and functions in hemodialysis patients
Yazar: ÖZGÜL SOYSAL
Danışman: DOÇ. DR. DOÇ.DR.HİLMİ ÇİFTÇİ
Sağlık Bakanlığı / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Kardiyoloji = Cardiology ; Nefroloji = Nephrology

Özet:
Bu çalışmada SHPT'nin son dönem böbrek yetmezliği nedeniyle hemodiyalize tedavisi alan hastalarda SVH'ne, diyastolik disfonksiyona ve AV kalsifikasyonuna neden olduğu bulundu. Hatta bu hasta grubunda yüksek PTH düzeyinin, artmış KB'na göre SVKİ ile daha ilişkili olduğu görüldü. Diyaliz hasta populasyonunda kardiyovasküler hastalıkların en önemli ölüm nedeni olduğu bilinmektedir. Bu hastalarda serum PTH, Ca ve P düzeylerinin hedeflenen değerlere düşürülmesi hayatta kalımı arttırır.

Abstract:
In this study, it was found that secondary hyperthyroidism caused left ventricular hypertrophy, diastolic dysfunction and AV calcification in patients receiving hemodialysis treatment for end-stage renal disease. In fact, it was observed that high PTH level was more associated with LVMI than increased BP in this patient group. It is known that cardiovascular diseases are the most important cause of death in the dialysis patient population. In these patients, decreasing serum PTH, Ca and P levels to targeted values increases survival.
Tip 1 diyabetes mellituslu hasta ailelerinin metabolik kontrole etkileri
The effects of family of patients with type 1 diabetes mellitus on metabolic control
Yazar: ESRA BAĞLAN
Danışman: DOÇ. DR. SADİ VİDİNLİSAN
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Aile = Family ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Hastalar = Patients

Özet:
Tip 1 Diyabetes Mellitus (DM) genetik yatkınlığı olan bireyde pankreasin betahücrelerinin yıkımı ile seyreden otoimmun bir hastalık olup çocukluk çağı kronik hastalıkları içinde en yüksek ikinci insidansi gösterir. Morbidite ve mortalite, metabolik bozukluklarla beraber retinopati, nefropati, nöropati, iskemik kalp hastalığı ve arterlerdeki tıkanmaya bağlı ekstremite gangrenleri gibi komplikasyonlardan kaynaklanır. Hastalık insidansının ülkelere göre değişik olması ırk, coğrafi böge, ortalama çevre ısısı ve beslenme alışkanlıkları ile ilişkili olduğunu düşündürmektedir.

Tüm çocukluk çağı kronik hastalıklarında olduğu gibi hastalik kontrolünde ailelerin de rolü büyüktür. Hasta aileleri diyabet tedavi ekibi içinde görev almaktadırlar. Metabolik kontrolün sağlanması hastalığın görülebilecek komplikasyonları ve hastanın yaşam kalitesi açısından önemlidir. Ailenin eğitim düzeyi ve sosyoekonomik durumu da Tip 1 DM'li hastalarda metabolik kontrolü etkileyebilmektedir.

Bu çalışmada TCSB Ankara Dışkapı Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Endokrinoloji polikliniğinde Tip 1 DM tanısı ile takipli olan hastaların

ailelerinin, metabolik kontrole olan etkisi araştırılmıştır.

Abstract:
Type 1 Diabetes Mellitus (DM) is an autoimmune disease that progresses with the destruction of beta cells of the pancreas in individuals with a genetic predisposition, and it has the second highest incidence among childhood chronic diseases. Morbidity and mortality result from metabolic disorders as well as complications such as retinopathy, nephropathy, neuropathy, ischemic heart disease, and extremity gangrene due to occlusion of the arteries. The fact that the incidence of the disease is different according to the countries suggests that it is related to race, geographical region, average environmental temperature and nutritional habits.

As with all childhood chronic diseases, families have a great role in disease control. Families of patients take part in the diabetes treatment team. Ensuring metabolic control is important in terms of possible complications of the disease and the patient's quality of life. Education level and socioeconomic status of the family may also affect metabolic control in patients with Type 1 DM.

In this study, patients who were followed up with the diagnosis of Type 1 DM in the TCSB Ankara Dışkapı Pediatrics Training and Research Hospital Endocrinology outpatient clinic.

The effects of families on metabolic control were investigated.
Kamptokormili idyopatik parkinson hastalarında paraspinal kas emg  ve kantitatif müp analizi sonuçları
Results of paraspinal muscle emg and quantitative mup analysis in idiopatic parkinson patients with camptocormia
Yazar: FİGEN YAVLAL
Danışman: PROF. DR. OSMAN TANIK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Kamptokormi yürüme esnasında gelişen ve vertebranın torakolomber bölgesinin giderek artan, öne doğru aşırı fleksiyonu ile karakterize bir postür bozukluğudur, sırtüstü yatar durumda kaybolur. Parkinson hastalığında gelişen kamptokormi patogenezinde, santral sinir sisteminde özellikle striatal etkilenme üzerinde durulmuştur.
Postür kontrol mekanizmaları nörodejenerasyona bağlı olarak yetersiz hale geldikçe kamptokormi ortaya çıkmaya başlayacaktır. Literatürde postür bozukluğunun, PH'nın ileri döneminde nigroputaminal dopaminerjik projeksiyonlarda ortaya çıkan dejenerasyon sonucundan mı yoksa yaşlanma ile hız kazanan paraspinal kasların fokal miyopatisinden mi ortaya çıktığı hala tartışılmaktadır. Bu düşüncelerden yola çıkarak bu çalışmada, idyopatik parkinson hastalığı tanısı almış, kamptokormili ve kamptokormisiz , ileri evre, yaşı 60 ve üzerinde, parkinson hastaları ile ileri yaş sağlıklı bireylerin paraspinal kasları elektrofizyolojik olarak incelendi. Kamptokormili hastaların iğne EMG sonuçları %100 patolojikti ve %63'ünde yoğun denervasyon tespit edildi. Postür bozukluğu olmayan PH'lı hastalarda %54 denervasyon bulundu. İleri yaş sağlıklı bireylerde yaptığımız iğne EMG'sinde ise %67 oranında denervasyon vardı. Denervasyon üç grupta da torakolomber bölgede yoğunlaşmıştı ve yaptığımız kantitatif MÜP analizinde seviyeler arası ortalama MÜP süre, amplitüd, faz ve turn sayısı bakımından anlamlı bir farklılık yoktu. Çalıştığımız yaş grubunun ileri olması iğne EMG sonuçlarının nonspesifik olabileceğini düşündürdü. Ancak kamptokormili hastalarda paraspinal kaslarda daha ağır tutulumun olması önemli kabul edildi.

Abstract:
...
Spinal anestezide kullanılan bupivakain ve levobupivakainin etki başlangıç sürelerinin ve hemodinamik değişikliklerinin karşılaştırılması
Comparison of onset times and hemodynamic changes of bupivacaine and levobupivacaine used in spinal anesthesia
Yazar: UĞUR UZUN
Danışman: UZMAN KADİR İDİN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anestezi ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Spinal anestezi oldukça güvenli kabul edilen bir rejyonel anestezi uygulamasıdır.
Rejyonel anestezide blok oluşturmak için kullanılan lokal anesteziklerin uygun ve dikkatli
kullanıldıklarında oldukça düşük yan etkileri vardır.
Levobupivakain bupivakainin S(-) enantiomeri olup rutin kullanıma ülkemizde yeni
girmiştir. Birçok çalışmada levobupivakainin kardiyovasküler ve merkezi sistem yan etkilerinin
bupivakainden daha az olduğu etki başlangıç süresi ve etki süresinin ise aynı olduğu ileri
sürülmektedir. Kardiyak kökenli yandaş hastalığı olanlarda alternatif bir ajan olabileceği görüşü
ağırlık kazanmaktadır.
Levobupivakain ile spinal anestezi uygulamaları hakkında çalışmalar sınırlı olup, biz
çalışmamızda spinal anestezide bupivakain ve levobupivakain kullanımında etki başlangıç
sürelerinin ve hemodinamik etkilerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçladık.

Abstract:
Spinal anesthesia is considered a highly safe regional anesthesia technique. When used appropriately and carefully, local anesthetics employed to achieve regional block have very low rates of side effects.

Levobupivacaine is the S(-) enantiomer of bupivacaine and has only recently been introduced into routine clinical practice in our country. Several studies have suggested that levobupivacaine has fewer cardiovascular and central nervous system side effects compared to bupivacaine, while the onset time and duration of action are similar. It is increasingly considered a suitable alternative agent, especially in patients with cardiac comorbidities.

Studies on spinal anesthesia using levobupivacaine are limited. In our study, we aimed to comparatively evaluate the onset times and hemodynamic effects of bupivacaine and levobupivacaine when used for spinal anesthesia.