Fiberle güçlendirilmiş kompozit rezinler kullanılarak hazırlanan diş alt yapılarının CAD/CAM restorasyonların kırılma dayanımı değerleri üzerine etkisinin incelenmesi
Investigation of the effect of dental substructures prepared using fiber-reinforced composite resins on the fracture strength values of CAD/CAM restorations
Yazar: ÇİĞDEM AKUÇ TAŞAN
Danışman: DOÇ. DR. NESLİHAN TEKÇE
Kocaeli Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı / Restoratif Diş Tedavisi Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı kanal tedavili üst premolar dişlere uygulanan fiberle güçlendirilmiş kompozit rezinlerin CAD/CAM restorasyonların kırılma dayanımlarına olan etkisinin değerlendirmektir.
Metod: Çalışmamızda periodontal, protetik veya ortodontik amaçla çekilmiş 100 insan üst küçük azı dişi kullanıldı. Dişler yer düzlemine paralel olacak biçimde kendiliğinden sertleşen akrilik rezine gömüldü. Numuneler A1-2-3-4-5 ve B1-2-3-4-5 olmak üzere toplam 10 gruba ayrıldı (n=10). A1 ve B1 pozitif kontrol grubu olarak kabul edildi ve herhangi bir restoratif protokol uygulanmadı. Kontrol grupları yalnızca mine sement seviyesinin 3-mm (Grup-A1) ve 4-mm (Grup-B1) üzerinden kesilecek şekilde ayarlandı. Diğer tüm numuneler, mine sement seviyesinin 1-mm üzerinden kesildi. Arkasından, okluzali uzaklaştırılmış olan her bir dişin (A1 ve B1 grupları hariç) iki aproksimal kenarına da mine sement seviyesinin 2-mm altında ve 3-mm basmak genişliğinde olacak şekilde kaviteler hazırlandı. Hazırlanan her bir kavite mine sement seviyesinin 1-mm üzerine kadar, aproksimal duvar oluşturmak amacıyla akıcı bir kompozitle (GC Universal Flo) yükseltildi (ortalama 0,5-mm kalınlığında). A2 ve B2 grubunda kavitelerin tamamı Universal Flo ile dolduruldu. Fiberle güçlendirilmiş kompozit rezinlerin yer aldığı kalan gruplarda kavitelere 2-mm yüksekliğinde fiberler uygulandı ve üzerleri akıcı bir kompozitle kapatıldı. CAD/CAM blok Cerasmart restorasyon materyali olarak kullanıldı. A grubu numunelere 2-mm, B grubu numunelere 3-mm kalınlıkta olacak şekilde düz kesitler hazırlandı. Düz CAD/CAM kesitleri diş yüzeylerine dual cure siman ile simante edildi. Kırılma dayanım testi için 5-mm çapında küresel metal bir uç kullanılarak numunelere dik olacak şekilde kuvvet uygulandı. Her bir örneğin kırılma dayanım değerleri kaydedildi. Verilerin normal dağılıma uygunlukları Shapiro-Wilk testi ile incelendi. Normal dağılım gösteren değişkenler ortalama±standart sapma, normal dağılım göstermeyen değişkenler medyan (25.-75. yüzdelik) olarak verildi. Gruplar arasındaki farklılık normal dağılım varsayımı sağlandığında bağımsız örneklem t testi ve tek-yönlü varyans analizi ile, normal dağılım varsayımı sağlanmadığında Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testi ile belirlendi. Hipotez testlerinde p<0,05 istatistiksel önemlilik için yeterli kabul edildi.
Bulgular: Grup-A1, A2, A3, A4, A5 arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Grup-B1, B2, B3, B4, B5 arasında da istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Kavitelere CAD/CAM materyallerin altına fiberle güçlendirilmiş kompozit uygulaması CAD/CAM restorasyonların kırılma dayanım değerlerini etkilememiştir. A ve B grupları karşılıklı olarak kıyaslandığında A2/B2, A3/B3, A4/B4, A5/B5 grupları arasında kırılma dayanımı değerleri bakımından istatistiksel olarak fark bulunmuştur. Restorasyon kalınlığı 3-mm olan B grubunda yer alan numuneler, 2-mm olan A grubunda yer alan numunelerden daha yüksek kırılma dayanımı değerleri göstermiştir.  
Sonuç: Fiberle güçlendirilmiş kompozit uygulamasının CAD/CAM restorasyonların kırılma dayanım değerleri üzerinde etkisinin olmadığı görülmüştür.

Abstract:
Objective: The aim of our study was to evaluate the effect of fiber-reinforced composite resins applied to root canal-treated upper premolar teeth on the fracture strength of CAD/CAM restorations.
Method: In our study, 100 human maxillary premolars extracted for periodontal, prosthetic, or orthodontic purposes were used. The teeth were embedded in self-curing acrylic resin parallel to the ground plane. The samples were divided into 10 groups as A1-2-3-4-5 and B1-2-3-4-5 (n=10). A1 and B1 were considered as positive control groups and no restorative protocol was applied. Control groups were set to cut only 3-mm (Group-A1) and 4-mm (Group-B1) above the enamel cement level. All other samples were cut 1-mm above the enamel cement level. Subsequently, cavities were prepared 2-mm below the enamel-cementum level and 3-mm pressing width on the two approximal edges of each tooth (except A1 and B1) of which occlusal had been removed. Each prepared cavity was elevated to 1-mm above the enamel cement level with a flowable composite (GC Universal Flo) (average 0.5-mm thick) to create an approximal wall. All cavities in groups A2 and B2 were filled with Universal Flo. In the remaining groups with fiber-reinforced composite resins, 2-mm high fibers were applied to the cavities and covered with a flowable composite. CAD/CAM block was used as Cerasmart restoration material. Straight sections were prepared with a thickness of 2-mm for group A samples and 3-mm thick for group B samples. Straight CAD/CAM sections were cemented to the tooth surfaces with dual cure cement. For the fracture strength test, a 5-mm diameter spherical metal tip was used and the force was applied perpendicular to the samples. The breaking strength values of each sample were recorded. The conformity of the data to the normal distribution was examined using the Shapiro-Wilk test. Normally distributed variables were given as mean±standard deviation, and non-normally distributed variables were given as median (25th-75th percentile). The difference between the groups was determined by independent sample t-test and one-way analysis of variance when the assumption of normal distribution was provided, and with the Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis test when the assumption of normal distribution was not met. P<0.05 was considered sufficient for statistical significance in hypothesis tests.
Results: There was no statistically significant difference between Group-A1, A2, A3, A4, A5. There was no statistically significant difference between Group-B1, B2, B3, B4, B5. The application of fiber-reinforced composite under the CAD/CAM materials to the cavities did not affect the fracture strength values of the CAD/CAM restorations. When the A and B groups were compared, a statistical difference was found between the A2/B2, A3/B3, A4/B4, A5/B5 groups in terms of breaking strength values. The specimens in group B with a restoration thickness of 3-mm showed higher fracture strength values than the specimens in group A with a restoration thickness of 2-mm.
Conclusion: It was observed that fiber-reinforced composite application had no effect on the fracture strength values of CAD/CAM restorations.