ST yükselmeli miyokard infarktüsünde primer perkütan girişim sonrası TIMI frame count-ortalama trombosit hacmi ilişkisi
Association between mean platelet volume and TIMI frame count in patients with ST elevation myocardial infarction whom primary percuteneous intervention performed
Yazar: MURATHAN KÜÇÜK
Danışman: PROF. DR. AYTÜL BELGİ YILDIRIM
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Bu çalışma ST yükselmeli akut miyokard infarktüsü (STYMİ) ile başvuran hastaların başvuru anındaki MPV değerlerinin, primer perkütan girişim sonrası miyokardiyal perfüzyonu belirlemede objektif bir veri olarak kullanılan TIMI frame count (TFC)'a etkisini belirlemek ve hastane içi komplikasyon - ölüm ve taburculuk sonrası takiplerinde gelişen ölüm oranlarına etkisini ortaya çıkarmak için tasarlanmıştır. Çalışmaya ST yükselmeli miyokard infarktüsü nedeniyle primer perkütan girişim uygulanan ardışık 215 hasta dahil edildi ve çalışma dışı bırakma koşulları göz önüne alınarak toplam 188 hasta istatistiksel analize tabi tutuldu. Çalışmaya dahil edilen tüm hastaların dosya bilgileri incelenerek indeks olaya ait klinik ve laboratuvar sonuçları belgelendi, koroner anjiyografi kayıtlarından uygulanan primer perkütan girişim ayrıntıları alındı ve anjiyografi filmleri tekrar gözden geçirilerek TFC hesaplamaları yapıldı. Sonuçta MPV yüksek olan hastaların hem ISA-TFC sayılarının (20,53 ± 9,068 x 27,52 ± 12,825; p= 0,003)  hem LAD için düzeltme yapılarak hesaplanan TFC sayılarının (15,9928 ± 6,63973 x 20,1197 ± 9,19962 ; p= 0,013)  hem de kalp hızına göre düzeltilmiş TFC sayılarının (19,12 ± 8,497 x 24,48 ± 12,055; p= 0,015)  anlamlı biçimde daha uzun olduğu saptandı. Ayrıca MPV'nin hastane içi kayıp ve komplikasyonlar üzerine etkisi incelendiğinde; yüksek MPV'si olan hastaların hastane içi mortalitelerinin anlamlı biçimde daha yüksek (%10,3  x % 1,3) olduğu (p=0,027) belirlendi. Ne var ki diğer komlikasyonları da içerecek şekilde MPV'si yüksek olan grupta sıklık daha fazla olmakla birlikte (% 20,7  x % 9,4)  hastane içi komplike seyir veya kayıp için anlamlı farklılık saptanmadı. Takipte ölüm oranının yine MPV'si yüksek olan hastalarda daha fazla (% 19,2  x  % 1,3) olduğu saptandı (p < 0,01). Sonuç olarak MPV primer PKG ile tedavi edilen STYMİ olgularında hastane içi kayıp, taburculuk sonrası izlemlerinde ölüm gelişimi ve işlem sonrası yetersiz (bozulmuş) reperfüzyon için güçlü ve bağımsız bir öngördürücü olarak ileri sürülmektedir. MPV STYMİ ile başvuran hastalarda primer PKG sonrası miyokardiyal perfüzyonun kimlerde daha kötü olacağını, kimlerin daha yüksek riske sahip olduğunu erken ve basit bir şekilde belirlemeye izin veren yararlı, kolay bakılabilen hematolojik bir belirteç olarak düşünülebilir.

Abstract:
This study is designed to find out the effect of MPV values on TIMI frame counts (TFC) used as an objective data to determine myocardial perfusion after primary percutaneous intervention, and effect on in-hospital mortality and complications, mortality rates during follow up after discharge in patients who admitted with ST elevation myocardial infarction (STEMI).  
Consecutive 215 patients whom primary percutaneous intervention performed for ST elevation myocardial infarction were included in study, and with evaluation for exclusion criteria, a total of 188 patient were statistically analyzed. All patients files, clinical and laboratory datas of index event, angiographic datas of primary percutaneous interventions were examined, angiographic images of primary intervention were evaluated and TFC calculations performed. 
Patients with increased values of MPV do have significantly longer both ISA-TFC (20,53 ± 9,068 x 27,52 ± 12,825; p=0,003), and adjusted TFC for LAD (15,9928 ± 6,63973 x 20,1197 ± 9,19962 ; p=0,013), and adjusted TFC for heart rate (19,12 ± 8,497 x 24,48 ± 12,055; p=0,015). Also, when association between MPV values and in-hospital mortality and complications are examined, it is seen that, patients with increased MPV values do have significantly increased in-hospital mortality rates (10,3% x 1,3%)  (p=0,027). Although total rate of mortality and complications in patients with increased MPV seems to be higher ( 20,7% x 9,4%), there was no significant difference in in-hospital complications or mortality. Follow-up mortality rates were higher in patients with increased MPV (19,2% x 1,3%) (p<0,01). 
As a result, it is suggested that, in patients whom primary percutaneous intervention performed for ST elevation myocardial infarction, the MPV values are independent and powerfull determinant of in-hospital and follow-up mortality, and impaired reperfusion after coronary intervention. It can be suggested that, MPV is simple, rapid and beneficial hematologic marker to determine high risk for impaired myocardial reperfusion after revascularization in ST elevation myocardial infarction patients whom primary percutaneous intervention performed.