Proliferatif ve nonproliferatif glomerülopatilerde HIF-1 α, GLUT-2 ve VEGF ekspresyonlarının prognostik önemi
Proliferative and nonproliferative glomerulopathies prognostic importance of HIF-1 α, GLUT-2 and VEGF expressions
Yazar: AYDAN KILIÇARSLAN
Danışman: PROF. DR. BİNNAZ HANDAN ÖZDEMİR
Başkent Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Kronik  böbrek  hastalıklarında  prognozu  belirleyen  en  önemli  histolojik 
parametreler  interstisyel  fibrozis,  tübüler  atrofi  ve  glomerüler  sklerozdur.  Bu 
parametrelerin fizyopatolojik temelini oluşturan enönemli faktörlerden biri ise hipoksidir. 
 Bu nedenle bu çalışmada, hipoksi ile doğrudan ilişkisi olduğu bildirilen HIF-1α, 
VEGF  ve  GLUT-2  ekspresyonlarının  tedaviye  ve  prognoza  olan  etkisini  saptamayı 
amaçladık 
Yirmi dört FSGS, 34 MPGN ve 20 amiloidosis vakası olmak üzere toplam 78 hasta 
çalışmaya alınmıştır. Hastalar erken (ilk üç ay) vegeç (üç aydan sonra) dönemde tedaviye 
verdiklere  cevaba  ve  ilk  12  ay  içinde  KBY'ne  girip  girmediklerine  göre 
gruplandırılmışlardır.  Tüm  biyopsiler  yeniden  değerlendirilerek  histolojik  parametreler 
derecelendirilmiştir.  Biyopsiler  HIF-1α,  VEGF,  GLUT-2,  ve  CD68  antikorları  ile 
boyanmış ve bunların ekspresyonları derecelendirilmiştir.. 
Erken dönemde sadece mezangial matriks artışı (p<0.001) tedaviyi olumsuz yönde 
etkilemektedir. Geç dönemde ise mezangail matriks artışına (p<0.05) ek olarak, glomerüler 
skleroz (p<0.05) ile birlikte tübüler atrofi (p<0.001), interstisyel inflamasyon (p<0.01) ve 
interstisyel  fibrozisinde   (p<0.001)  tedaviyi  olumsuz  yönde  etkilediği  ve  bir  yıl  içinde 
KBY gelişme riskini arttırdığı saptanmıştır. 
Tübüler HIF-1α (p<0.05) ve VEGF (p<0.001) artışı erken dönemde tedaviyi olumlu 
yönde, geç dönemde (p<0.001 ve p=0.01) ise olumsuz  yönde etkileyerek ilk bir yıl içinde 
KBY gelişme riskini artırmaktadır. Glomerüler VEGFartışı ise erken dönemde (p<0.05) 
tedaviyi  olumlu  yönde  etkilerken  geç  dönemde  etkilememektedir.  Đnterstisyel  VEGF  ve 
tübüler GLUT artışı erken dönemde tedaviyi etkilemezken geç dönemde tedaviyi olumsuz 
yönde etkilemekte (p=0.01 ve p<0.001) ve KBY gelişme riskini artırmaktadır. Đnterstisyel 
(p<0.001)  ve  PTK  makrofaj  (p<0.05)  sayısındaki  artış  erken  ve  geç  dönem  tedaviyi 
olumsuz yönde etkilemekte ve KBY gelişme riskini artırmaktadır. Buna karşın PTK VEGF 
ekspresyonu arttıkça tedaviye cevab hem erken hem de geç dönemde olumluy yönde olup 
KBY gelişme riski azalmaktadır (p<0.001). 
Sonuç  olarak  erken  dönemde  HIF-1α  ,  VEGF  ve  GLUT-2  ekspresyonlarının 
böbreği  koruyucu  etkisi  olduğu,  geç  dönemde  ise  fibrosis  gelişimine  katkıda  bulunduğu 
düşünülmüştür.  Fibrosis  gelişiminde  anahtar  rol  oynayan  hipoksi  ve  inflamasyonun  bu 
growth faktörleri düzenleyen en önemli parametrelerolduğu ve bu nedenle kronik böbrek 
hastalığı tedavisi sırasında hastaların anemisinin mutlaka düzeltilmesi gerektiği saptandı.

Abstract:
In the progression of chronic kidney diseases, hipoksi is identified as main reason. In the light of this statement, we aimed to research the effects of HIF-1α, VEGF and  GLUT-2 expressions, which are related to hipoksi, on treatments and prognosis.
For the research, 78 patients has been collected which were consisted of 24 FSGS, 34 MPGN and 20 amiloidosis. Patients were categorized according to, the respond that they gave to the treatment in early(first three months), late(after three months) period and whether the patients go into the KBY in the first 12 months or not. HIF-1α,  VEGF, and GLUT-2 immunohistochemical staining is performed to the kidney needle biopsies taken form the patients.
In the early period, it was observed that tubuler HIF-1α (p<0.05) and rise in VEGF (p<0.001) affected the treatment positively, whereas in the late period (p<0.001 and  p=0.01) affected the treatment negatively and escalated the KBY progression risk in first 12 months.  Increase in glomeruler VEGF(p<0.05) affected the treatment positively however no significant effect was observed for the late period. Rise in Interstisyel VEGF  and tubuler GLUT,  had no significant effect on early period but had a adverse effect for late period(p=0.01 and  p<0.001) and increase the risk of KBY progression. Increase in VEGF expression in the peritubuler capillary, resulted in positive effects both for early and late period and also cut down on the risk of KBY progression (p<0.001). As a result, it is observed that in the early period HIF-1α  ,  VEGF  and  GLUT-2  expressions have a protective effect on the kidney.