Türk toplumunda Hashimoto tiroidit hasta grubunda tirotiropin reseptörü, sitotoksik t lenfosit antijen-4 ve interlökin-1 reseptör antagonist polimorfizmlerinin prevalansı ve klinik parametreler ile ilişkisi
The prevalence of thyrothyropine receptor, citotoxic t lymphocyte antigen-4, and interlukin-1 receptor antagonist polymophisms in the group of hashimoto thyroiditis in turkish society and their relationship with clinical parameters
Yazar: LAMİA ŞEKER CAN
Danışman: PROF. DR. HÜLYA GÖZÜ
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Antijenler = Antigens ; Hashimoto hastalığı = Hashimoto disease ; Polimorfizm-genetik = Polymorphism-genetic ; Prevalans = Prevalence ; T lenfositleri = T lymphocytes ; Tiroidit = Thyroiditis ; Tirotropin = Thyrotropin ; Türk toplumu = Turkish society ; İnterlökin 1 = Interleukin 1

Özet:
Amaç: Hashimoto Tiroiditi (HT); iyot yeterli bölgelerde görülen en sık tiroidittir. HT'nin immunopatolojik sürecinde genler, reseptörler, sitokinler ve çevresel faktörler yer alır. Çalışmadaki amacımız, HT ile ilişkilendirilen TSHR, CTLA-4 ve IL-1RN gen polimorfizmlerinin Türk toplumundaki prevalansı ve genotip/fenotip ilşikisini belirlemektir.
Yöntem: Prospektif olarak dizayn edilen çalışmaya 18-75 yaş arası HT tanılı hastalar ve sağlıklı kontroller dahil edildi. Katılımcılara klinik semptom, 6-15 yaş ve son yaşadığı ikametine göre iyot statüsünü sorgulayan anket ve tiroid ultrasonografisi (USG) yapıldı. Tüm katılımcılardan genetik analiz için bir mor tüp venöz kan alındı.
Bulgular: Çalışmaya katılan 244 hastanın (220 kadın, 24 erkek) yaş ortalaması 40,84 (min – max: 18-75); 107 kontrolün (91 kadın, 16 erkek) yaş ortalaması 38,37 (min –max: 19-65)'dir. 6-15 yaş aralığında, hastaların yaşadıkları şehirlerin iyot yeterliliği kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulundu (%59,46 vs. % 41,00; p = 0,002). Deride kuruluk (p = 0,167), kilo alımı (p = 0,968) hariç hipotiroidi semptom ve bulguları hashimoto grubunda hastalıkla anlamlı olrak uyumlu idi (p < 0,05). Kontrollerin hepsi ötiroid; hastaların % 56,97'si ötiroid, %26'sı subklinik hipotiroidi, %11,07'si aşikar hipotiroidi ve %5,33'ü hipertiroididir ( p = < 0,001). Tiroid US 'da hasta ve kontrol grupları arasında tiroid hacimleri açısından farklılık saptanmadı ( p = 0,506). TSHR, CTLA-4, IL-1RN polimorfizm dağılımlarında anlamlı farklılık saptanmadı (p > 0,05). Hastalarda TSHR GC polimorfizminde hipertansiyon görülme sıklığı CC ve GG'ye göre anlamlı (p = 0,007); Anti-TG ortalamalarında yükseklik CC'ye göre anlamlı bulundu ( p = 0,007). Hastalarda IL1RN A3A3 ve A2A2 polimorfizmlerinde hipertansiyon oranı daha yüksek iken (p = 0,031); A3A3 ve A1A1 polimorfizmlerinde HLgörülme sıklığıı daha yüksek saptanmıştır (p= 0,003).
Sonuçlar: HT gelişimi multifaktöriyeldir. Çalışmamızda TSHR, CTLA-4 ve IL-1RN 'nin HT'ne anlamlı yatkınlık oluşturmadığı gösterilmiştir. Ancak polimorfizmlerdeki çeşitlilik, etnik farklılıklar ve hasta sayıları gibi faktörlerin sonuçları etkileyebileceği göz önüne alınmalı ve çalışmalar bu doğrultuda değerlendirilmelidir.

Abstract:
Aim: Hashimoto Thyroiditis (HT); is the most common thyroiditis seen in iodine-sufficient areas. Genes, receptors, cytokines and environmental factors are involved in the immunopathological process of HT. Our aim in this study is to determine the prevalence of TSHR, CTLA-4 and IL-1RN gene polymorphisms associated with HT in Turkish population and the relationship between genotype / phenotype.
Method: Patients with HT between the ages of 18-75 and healthy controls were included in this prospectively designed study. Clinical symptoms, iodine status according to the age of 6-15 and last city of residence asked in questionnaire and thyroid ultrasonography (USG) were performed in the participants. One purple tube of venous blood was collected from all participants for genetic analysis.
Results: The mean age of 244 patients (220 females, 24 males) participating in the study was 40.84 (min - max: 18-75); The average age of 107 controls (91 females, 16 males) is 38.37 (min-max: 19-65). In the 6-15 age range, the iodine adequacy of the cities where the patients live was found to be significantly higher than the control group (59.46% vs. 41.00%; p = 0.002). Except for dry skin (p = 0.167) and weight gain (p = 0.968), hypothyroidism symptoms and signs were significantly consistent with the disease in the Hashimoto group (p <0.05). All controls are euthyroid; 56.97% of the patients were euthyroid, 26% subclinical hypothyroidism, 11.07% overt hypothyroidism and 5.33% hyperthyroidism (p = <0.001). No difference was found between the patient and control groups in terms of thyroid volumes in thyroid USG (p = 0.506). There was no significant difference in TSHR, CTLA-4, IL-1RN polymorphism distributions (p > 0.05). The incidence of hypertension in TSHR GC polymorphism in patients is significant compared to CC and GG (p = 0.007); The height in Anti-TG averages was found to be significant compared to CC (p = 0.007). While the rate of hypertension was higher in IL1RN A3A3 and A2A2 polymorphisms in patients (p = 0.031); The incidence of HL was found to be higher in A3A3 and A1A1 polymorphisms (p = 0.003).
Conclusions: The development of HT is multifactorial. In our study, it has been shown that TSHR, CTLA-4 and IL-1RN do not create a significant predisposition to HT. However, it should be taken into consideration that factors such as the diversity of polymorphisms, ethnic differences and the number of patients may affect the results and studies should be evaluated accordingly.