hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Erişkin yoğun bakım ünitesinde takip edilen çocuk hastaların apache ıı ve prısm skorlarının karşılaştırılması
The comparison of apache ii and prism scores in pediatric patients admitted to adult intensive care unit
Yazar: RUKEN GERGERLİ
Danışman: UZMAN BANU ELER ÇEVİK
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Çalışmamızda yoğun bakım ünitesinde takip edilen pediatrik hastalarda mortaliteye etki eden faktörler ve APACHE II ve PRISM skorlarının mortalitenin belirlenmesindeki etkinliğini araştırmayı amaçladık. Yoğun bakım ünitesine yatan on sekiz yaş altı hastaların kayıtları retrospektif olarak incelendi, yaş,tanı,ek hastalıklar, Glaskow Koma Skalası, APACHE II ve PRISM değerleri, yatış süreleri, mekanik ventilasyon süresi, beklenen ölüm oranları kaydedildi. Hastaların yatış nedenlerine bakıldığında oldukça değişkenlik gösterdiği görüldü. Genel vücut travması ve enfeksiyon nedeniyle yatan hastalarda yatış ve mekanik ventilasyon süresi diğerlerine oranla daha uzun bulundu (p<0.01). PRISM skorlama sistemi mortalitenin belirlenmesinde APACHE II'ye oranla daha başarılı bulundu (p<0.01). Pediatrik hastalar, erişkin yoğun bakımlarda takip edilmeye devam etmektedir ve PRISM skorlama sisteminin  APACHE II'ye göre risk belirlenmesinde daha yol gösterici olacağı kanısındayız.

Abstract:
We aim to compare the APACHE II and PRISM scoring system in pediatric patients and predictive factors for mortality followed in adult intensive care. Patients<18 years old admitted to adult intensive care were examined retrospectively and age, cause of admission, comorbidities, Gloskow Coma Scale, APACHE II, PRISM scores, length of stay, duration of mechanical ventilation, predicted death rate were recorded. The cause ofadmission of the patients showed variability. Multi trauma and infection caused the length of stay and duration of mechanical vebtilation compared to other reasons.  (p<0.01). PRISM scoring system was more accurate than APACHE II for prediction of mortality (p<0.01). Pediatrics patients stil admitted to adult intensive care units and we concluded that PRISM scoring system was more meaningful than APACHE II scoring system for risk prediction.
Farklı dalgaboylarındaki lazer ışınlarının sol ön inen koroner arter üzerindeki etkileri
The effects of laser beams with different wave lengths on left anterior descending coronary artery
Yazar: BABÜRHAN ÖZBEK
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET BALKANAY
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğt. Ve Arş. Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Theodore Maiman'ın 1960 yılında kararlı çalışan ilk lazeri geliştirmesinden sonra lazerler geniş bir yelpazede kendilerine kullanım alanı bulmuşlardır. Sağlık da bu alanlardan  birisidir.  Lazer uygulamaları öncelikle oftalmolojide uygulanmaya başlanmış ve bunu daha sonra diğer disiplinler izlemiştir. Kardiyovasküler cerrahi  uygulamaları ise  henüz yeni ve gelecek vadeden uygulamalardır.  Lazerler tıkalı damarların açılması için ve ölmüş kalp kası hücrelerinin rejenerasyonu amaçlı kullanılmış ancak beklendiği kadar başarılı olmamışlardır. Variköz venlerin tedavisinde ise yaygın olarak kullanılan ve en başarılı tedavi yöntemi safen venin endovenöz lazer ablasyonudur.
	Vasküler bypassların kardiyovasküler cerrahinin en önemli uygulama alanlarından biri olmasına karşın bypassta kullanılan  başarılı bir lazer uygulaması bugüne kadar bildirilmemiştir. Çalışmamızda lazerin koroner bypasslarda kullanılabileceği varsayılarak sol ön inen koroner arterler üzerinde farklı iki dalgaboyunda(980 nm, 1470 nm) lazerlerin etkilerini araştırdık. Koroner bypasın lazer kullanılarak endoskopik olarak yapılması hastalara kısa ameliyat süresi, çabuk yara iyileşmesi, kısalmış taburcu süresi, azalmış maaliyet gibi birçok avantaj sağlayabilir.

Abstract:
After the invention of first stable working laser by Theodore Maiman in 1960, laser have been used in a wide range of technologic applications. One of these disciplines is health. At the first hand, lasers had been used in opthalmology and the other branches of medicine have followed this. Applications of lasers in Cardiovascular Surgery are newer and promising practices. Lasers have been tried for reopening the stenosed arteries and regeneration of ischemic heart muscles. However they could not found to be successful enough. Endovenous Laser Ablation of the varicosed veins is the most effective tecnique in treatment of varicosis.
	Although Bypass surgery is one of the most important exercises in Cardiovascular Surgery, there is still not an effective application of Lasers in Bypass Surgery. In our study we investigated the two wavelengths of lasers (980 nm, 1470 nm) which can be effective in bypass surgery on left anterior descending coroner artery. Utilization of lasers in coronary bypass surgery, may facilitate the endoscopic application of the operation. As a result this can shorten the operation and wound recovery time, and decrease the operation cost.
Primer ve sekonder infertil hastalarda histerosal pingografide pozitif bulgusu olan ve olmayan hastaların histereskopik değerlendirilmesi /
Yazar: GÜLHAN ÖZÜM
Danışman: DR. KENAN SOFUOĞLU
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
İnfertilite korunmasız düzenli cinsel ilişkiye rağmen bir yıl boyunca gebe kalınamaması olarak tanımlanmaktadır. Daha önce hiç gebelik yaşanmamışsa primer infertilite, en az bir kere gebelik oluşmuşsa sekonder infertilite denir.Kadına bağlı infertilite nedenlerinin %30-40'ını ovulatuvar disfonksiyon, %30-40'ını tuba-peritoneal faktör, %10-15 açıklanamayan faktörler ve %10-
15'ini intrauterin patolojiler oluşturur. İnfertil kadınların yaklaşık %34-%62'inde
intrauterin patoloji saptanabilir. Bu yüksek intrauterin patoloji prevalansı nedeni
ile uterin kavite değerlendirmesi rutin yapılmalıdır. İnfertilite ile ilişkili olabilecek intrauterin patolojiler konjenital anomaliler, endometriyal polipler, intrauterin sineşiler ve submüköz
myomlardır. 
İnfertil hastaların değerlendirilmesinde geleneksel yaklaşım histerosalpingografidir. Fakat uterin malformasyon ve intrauterin sineşileri saptamadaki sensitivitesi %44-%75'dir. Bizim bu çalışmadaki amacımız histeroskopiyi altın standart kabul ederek,infertil hastalardaki intrauterin patolojilerin tanısında transvajinal ultrasonografi (TvUSG) ve histerosalpingografi (HSG)'nin tanısal doğruluklarının değerlendirmektir.

Abstract:
Infertility is defined as the inability to become pregnant for one year despite regular unprotected sexual intercourse. It is called primary infertility if there has never been a pregnancy before and it is called secondary infertility, if pregnancy has occurred at least once. Ovulatory dysfunction accounts for 30-40% of the causes of female infertility, tuba-peritoneal factors 30-40%, unexplained factors 10-15% and 10%- 15% are intrauterine pathologies. Approximately 34%-62% of infertile women
intrauterine pathology can be detected. Uterine cavity assessment should be performed routinely duo to high prevalence of intrauterine pathology. Intrauterine pathologies that may be associated with infertility include congenital anomalies, endometrial polyps, intrauterine synechiae and submucous
fibroids. 
The traditional approach to the evaluation of infertile patients is hysterosalpingography. However, its sensitivity for detecting uterine malformations and intrauterine synechiae is 44%-75%.  Our aim in this study was to evaluate the diagnostic accuracy of transvaginal ultrasonography (TvUSG) and hysterosalpingography (HSG) in the diagnosis of intrauterine pathologies in infertile patients, considering hysteroscopy as the gold standard.
AO TİP C1 ve C2 distal radius kırıklarında volar plaklama tedavisi ile perkütan pinleme-eksternal fiksasyon kombinasyon tedavilerinin klinik ve radyografik sonuçlarının karşılaştırılması
A comparison of clinical and radiographic results of volar placing therapy and percutaneous pinging-external fixation combination treatments in AO type C1 and C2 distal radius fractures
Yazar: MEHMET KARAKUYU
Danışman: UZMAN MURAT GÜLÇEK
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: AO tip C1 ve C2 distal radius kırıklarında iki farklı tedavi yönteminin klinik ve radyografik sonuçlarını değerlendirmek.

Hastalar ve Yöntem: En az 1 yıl takibi olan 60 yaş altındaki, ek yaralanması olmayan 62 hasta 6. hafta-3. ay-6. ay ve 1. yılda değerlendirildi. Takiplerde fonksiyonel skorlama için Quickdash skorlaması yapıldı, ağrı görsel analog skalaya göre değerlendirildi, el bileği fleksiyon, ekstansiyon, radial deviasyon, ulnar deviasyon, pronasyon, supinasyon açıları ölçüldü. 6. hafta ve 1. yılda çekilen grafilerden radial uzunluk, radial inklinasyon, volar tilt,ulnar varyans ölçüldü. Komplikasyonlar değerlendirildi ve 6. ay takibinde hasta memnuniyeti değerlendirildi.

Sonuç: İnstabil, eklem içi distal radius kırıklarının tedavisinde volar plaklama ve eksternal fiksasyon tedavileri güvenle kullanılabilir, erken dönemde volar plaklama tedavisinde fonksiyonel sonuçlar daha iyiyken zamanla özellikle 6. aydan sonra benzer hale gelmektedir. Ancak hasta memnuniyetinin daha iyi olması ve daha hızlı iyileşme sebebiyle biz açık redüksiyon ve volar plaklama tedavisini öneriyoruz.

Abstract:
Purpose: To evaluate the clinical and radiographic results of two different treatment modalities in AO type C1 and C2 distal radius fractures.

Patients and Methods: 62 patients under 60 years of age with at least 1 year follow-up and no additional injury evaluated at 6th week-3. month-6. month and 1 year. Quickdash scoring was performed for functional scoring during follow-up, pain was evaluated according to the visual analog scale, wrist flexion, extension, radial deviation, ulnar deviation, pronation, supination angles were measured. Radial length, radial inclination, volar tilt, and ulnar variance were measured from radiographs taken at 6 weeks and 1 year. Complications were evaluated and patient satisfaction was evaluated at the 6th month follow-up.

Conclusion: Volar plating and external fixation treatments can be used safely in the treatment of unstable intra-articular distal radius fractures. While functional results are better in volar plating in the early period, it becomes similar over time, especially after the 6th month. However, we recommend open reduction and volar plating treatment due to better patient satisfaction and faster recovery.
İlerleyici keratokonus hastalarında hızlandırılmış korneal kollajen çapraz bağlama sonuçlarımız
Results of accelerated corneal cross-linking for progressive keratoconus
Yazar: TUĞBA KURT
Danışman: DOÇ. DR. ENGİN BİLGE ÖZGÜRHAN
Sağlık Bakanlığı / Prof.Dr.N.Reşat Belger Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Görme keskinliği = Visual acuity ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Keratokonus = Keratoconus ; Kollajen = Collagen ; Kornea = Cornea ; Tedavi = Treatment

Özet:
Bu çalışmadaki amacımız; ilerleyici keratokonus tanısı almış hastalara uyguladığımız hızlandırılmış korneal kollajen çapraz bağlama tedavisinin, görme keskinliği ve refraktif, topografik, pakimetrik sonuçlar üzerine etkisini ve komplikasyonlarını değerlendirmektir.
GEREÇ- YÖNTEM: Prof. Dr. N. Reşat Belger Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi Refraktif Cerrahi birimine başvuran ve hızlandırılmış korneal kollajen çapraz bağlama tedavisi (4 dakika süre ile 30 mW/cm2 UVA-toplam doz 7,2 J/cm2) uygulanmış olan ilerleyici keratokonuslu 77 hastanın dosyaları retrospektif olarak incelendi. Ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası 1. gün, 3. gün, 1. hafta, 1. ay, 6. ay, 12. ay ve 24. aylarda hastaların görme keskinlikleri, biyomikroskopik muayeneleri, silindirik ve sferik refraksiyonları değerlendirildi. Ayrıca hastaların Sirius (Costruzioni Strumenti Oftalmici, İtalya) cihazı ile korneal topografik ve pakimetrik değişimleri incelendi.
BULGULAR: 24 ay süre ile takip ettiğimiz 77 hastanın 29'u kadın (%37,7); 48'i erkek (%62,3)olup, yaş ortalaması 20,11±6,27 yıl idi. Hastaların ameliyat öncesi değerleri ile karşılaştırdığımızda en iyi görme keskinliği (EİGK) ve en iyi düzeltilmiş görme keskinliğinin (EİDGK); ameliyat sonrası 6., 12., ve 24. aylarda istatistiksel olarak anlamlı derecede arttığını izledik. Keratometri değerlerinden K1, K2, Kort, Kapex değerlerinde ameliyat sonrası 12. ve 24. aylarda istatistiksel olarak anlamlı derecede azalma tespit ettik. Ortalama refraktif sferik ve silindirik değerlerindeki ve korneal astigmatizma değerindeki değişiklikler istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Kornea en ince noktasındaki kalınlık ölçümünün ameliyat sonrası 1. ayda azaldığı saptanırken; 6.ayda preoperatif değerlere döndüğü, 12. ve 24. aylarda arttığı görülmüştür. Kornea en ince noktasındaki kalınlık ölçümlerindeki bu değişikliler istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur.
SONUÇLAR: İlerleyici keratokonusun tedavisinde hızlandırılmış korneal kollajen çapraz bağlama tedavisi hastalığın ilerleyişini durdurmada etkin ve güvenilir bir tedavi yöntemidir.

Abstract:
Serviks ve endometrium kanserlerinin3 boyutlu brakiterapisinde riskli organdozlarına etkili faktörler
Effective factors on risked organ doses in 3-dimensional braciterapy of cervical and endometrium cancers
Yazar: NAZMİYE DENİZ ARSLAN
Danışman: DR. HAZIM ORHAN KIZILKAYA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Onkolojisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Radyasyon Onkolojisi = Radiation Oncology
Dizin: Brakiterapi = Brachytherapy

Özet:
Jinekolojik kanserlerde brakiterapi tedavinin çok önemli bir komponentidir. Adaptif
brakiterapi son yıllarda öne çıkan bir konudur ve giderek kullanımı yaygınlaşmaktadır.
Bu çalışmada mesane doluluğunun, operasyon durumu ile aplikatör seçiminin riskli
organ dozlarını nasıl değiştirdiğini inceledik. Bizim çalışmamızda aplikatör seçimi ve
operasyonun riskli organ dozlarına etkisi görülürken, mesanenin doluluk oranlarının
etkili olmadığı görüldü. Ancak adaptif brakitepi için henüz yeterli deneyim ve kesin
kanıtlanmış öneriler yoktur, bu nedenle mesane doluluğu gibi interaplikasyonel
değişimlerin nasıl etkisinin olduğunu görmek için daha büyük ve daha fazla çalışmaya
gereksinim vardır

Abstract:
Brachytherapy is a very important component of gynecological cancers. Adaptive brachytherapy has been a prominent issue in recent years and its use is becoming more common. In this study, we examined how bladder fullness, operation status and applicator selection changed the risky organ doses. In our study, while the effect of applicator selection and operation on risky organ doses was observed, it was observed that bladder filling rates were not effective. However, there is not enough experience and definite proven recommendations for adaptive brachytepia yet, so larger and more studies are needed to see how interactional changes such as bladder fullness have an effect.
Morbid obez hastalarda Roux-N-Y gastrik by-pass ve sleeve gastrektominin kilo kaybı üzerine etkilerinin incelenmesi
Tiie comparison of effects of gastric roux-n-y and sleeve castrectomy operations in excess weight loss in morbidly obese patients
Yazar: OKAN MURAT AKTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. BARIŞ DOĞU YILDIZ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Obezite son yıllarda giderek artan ve epidemi halini alan, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkeleri etkileyen önemli bir sağlık sorunu halini almıştır. Bireyle morbid obez haline geldikten sconra medikal diyetle VKI olarak %3S'in altına düşüp bu kiloyu sahil tutmaları %3'ten daha düşük olasılıktadır. Morbid obezite için en etkin tedavi bariatrik cerrahidir. Bariatrik cerrahi sonrası kilo kaybı, obezite ile ilişkili komobiditelerde belirgin azalmaya sebep olmaktadır. Roux and Y Gastrik Bypass (RYGBP) bu konuda Amerika Birleşik Devletlerinde en sık yapılan operasyondur ve uzun dönem sonuçları iyi bilinmektedir. Uzun dönemli takiplerde obezite ile ilişkili komorbiditelerde önemli azalmaya sebebiyet veren belirgin ve kalıcı kilo kaybı sağlayan bir yöntemdir,
Sleeve Gastrektomi son yıllarda giderek artan bir uygulama alanı bulan bir ameliyattır. Hastanemizde son üç yıl içinde gerçekleştirilen RYG8P ameliyatları ile Slceve Gasttektomi ameliyatlarının sonuçlan incelenerek kilo kaybı üzerine olan etkileri araştıtılmıştır.

Abstract:
Obesity is an important heahh µıroblem which has becorne a world widc epidemic which effects both developed co:untries and dcveloping counlries. it is lcss than %3 in probabilily for a morbidly obese patient to faJI bclow 35 krn/m2 and kccp it stab le with me:dia.l diet. 8aria.ıric surgıery is lhc most cfficicm cure for morbid obcsity. Wcight loss due to bariaıric surgery causes significıını resolution in comorbidites in morbidly obese patienıs. R.oux-:n-y g,astric by-pass is lhe mosı common bariı:ııric s.urgery type in the Unitcd States or America. Slcevc gasırecıorny is a ncwly cmcrging operation which has found place in bariatric surgery fıeld in ıhe rcccnt ycars. Thc outcoınes of Sleeyc Gast.rectomy and Gastric Roux-n-y by-pass opcraıioos tıIC rcvicwed and their efTcc.ıs cm excess wcight loss are investigııtcd,
Yoğun bakım ünitelerinde takip edilen trakeotomi olgularının retrospektif olarak irdelenmesi (2 yıllık analiz) /
Yazar: ASİYE DOĞAN
Danışman: UZMAN BANU ELER ÇEVİK
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Trakeotomi = Tracheotomy ; Yoğun bakım = Intensive care

Özet:
Trakeotomi açılma nedeninin genellikle
uzamış entübasyona bağlı olduğu görüldü. Yüz on altı
hastanın 18'inin cerrahi yöntemle, 98'inin perkütan
yöntemle trakeotomi açıldığı görüldü. Yatış nedenlerine
göre en yüksek hasta sayısı, nörolojik nedenli yatan
hasta grubunda yer aldı. Kardiyak nedenli yatan hasta
grubunda mortalite %100 olup, taburcu hasta belirlenmemiştir.
Ek hastalık sayısının arttıkça mortalitenin
arttığı, weaning oranının ise azaldığı görüldü. Yaş ile
mortalite arasında da anlamlı bir ilişki belirlendi. Trakeotomi
açılma günü uzaması ile mortalite arasında
hafif bir artış olmasına rağmen, istatistiksel olarak anlamlı
bir ilişki belirlenmedi. Yaş arttıkça weaning oranının
azaldığı görüldü. Ayrıca erkek cinsiyette weaning
oranı daha yüksek bulunmuş olup, bu farkın istatistiksel
olarak anlamlı olduğu belirlendi.
Sonuç: Yoğun bakım ünitelerinde uzamış entübasyonlardan
sonra trakeotomiye geçilmesi hastalar için daha
yararlıdır. Trakeotomi komplikasyonlarının uzamış endotrakeal
entübasyon komplikasyonlarından daha az
olduğu göz önünde bulundurulursa, bu işlem uzamış
entübasyonlu hastalarda güvenle uygulanabilir. Ancak
trakeotomi zamanlaması açısından spesifik bilgiler veren
yeni çalışmalara gereksinim olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Reason for performing tracheotomy was mostly
due to prolonged intubation. Out of 116 patients, 18 had
surgical and 98 had percutaneous tracheotomies. Neurologic
causes were the most observed reason for the hospitalization
of greatest number of patients. Mortality in
the group hospitalized for cardiologic reasons was 100%
and any discharged patient was not detected. We observed
that, as the number of additional diseases increased,
mortality also increased and weaning ratio decreased.
There was a significant correlation between age and
mortality. Despite a slight increase in mortality with delay
in tracheotomy, a statistically significant correlation
was not detected between them. Weaning rate decreased
with age. In addition, weaning rates were found to be
higher in males, which was statistically significant.
Conclusion: Tracheotomy is beneficial for patients after
prolonged intubation in intensive care units. If we consider
that tracheotomy has lesser number of complications
than extended endotracheal intubation, this procedure
can be safely applied to patients with prolonged
intubation. However, more research is needed for specific
information regarding tracheotomy timing.
Tavşanlarda fasial sinirin travmatik hasarında rejenerasyon sürecine takrolimusun etkisi.
Effect of tacrolymus on the regeneration process in traumatic damage of the facial nerve in rabbits.
Yazar: KAMİL GÖKÇE TULACI
Danışman: DOÇ. DR. HATİCE KARADAŞ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Bu çalışmada iatrojenik olarak hasarlanan tavşan fasial siniri iyileşmesi üzerine bir immünsüpresif aynı zamanda periferal sinir için de nörorejeneratif olan takrolimusun etkisi ararştırıldı. Rejenersyon parametreleri olarak ise perinöryum ile sarılı bir sinir lif demetindeki toplam myelinli akson sayısı, akson çapı ve aksonlardaki myelin kılıf kalınlığını kullanıldı. Çalışmamızda myelinli akson sayısı, myelin kılıf kalınlığı ve myelinli akson çapları kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. Bu ajanın insanlarda travmatik fasial paralizi tedavisinde kullanılabilmesi için ilacın uygulama dozunun ,verilme yönteminin ve süresinin standardize edildiği, ilave olarak ilacın yan etkilerinin araştırıldığı yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
In this study, the effect of an immunosuppressive and also neuroregenerative tacrolimus on the healing of iatrogenically damaged rabbit facial nerve was investigated. The total number of myelinated axons in a nerve fiber bundle wrapped with perineurium, axon diameter and myelin sheath thickness in axons were used as regeneration parameters. In our study, the number of myelinated axons, myelin sheath thickness, and myelinated axon diameters were found to be statistically significantly higher than the control group. In order for this agent to be used in the treatment of traumatic facial paralysis in human, futher studies are needed in which the application dose, method and duration of the drug are standardized and additionally the side effects of the drug are investigated.