Desloratadin içeren yenilikçi topikal formülasyonların oluşturulması ve in vitro değerlendirilmesi
Preparation and in vitro evaluation of innovative topical formulations containing desloratadine
Yazar: CAN KARASOY
Danışman: PROF. DR. EMİNE MELTEM OCAK
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Farmasötik Teknoloji Ana Bilim Dalı / Farmasötik Teknoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Eczacılık ve Farmakoloji = Pharmacy and Pharmacology
Dizin: Desloratadin = Desloratadine ; Farmasötikler = Pharmaceuticals ; Histamin H1 antagonistleri = Histamine H1 antagonists ; Mikroemülsiyon = Microemulsion ; Topikal tedavi = Topical tretment ; İlaç formülleri = Formularies ; İn vitro = In vitro

Özet:
H1 reseptör antagonistleri klinik olarak alerjik rinit, alerjik konjuktivit, kontakt dermatit, rinore, dermatit, solar dermatit gibi histamin aracılı alerjik durumların tedavisinde kullanılmaktadır. Loratadinin aktif metaboliti olan desloratadin (DL), H1 resptörlerine yüksek afiniteye sahip iken H2 reseptörlerine düşük afiniteye sahip bir moleküldür. Oral yol ile kullanılan desloratadinin en sık rastlanan yan etkileri yorgunluk, ağız kuruluğu ve baş ağrısıdır. Molekül olarak küçük molekül sınıfında olup katı ve sıvı formülasyonları bulunmaktadır.
Topikal ilaç uygulama yolu üzerine yapılan çalışmaların son yıllarda yaygınlaştığını görmekteyiz. Topikal yolda esas bariyer stratum korneumdur. Topikal yol ile ilaçların deriden permeasyon ve penetrasyonunu etkileyen birçok faktör vardır. Bu faktörler formülasyon, etken madde ve fizikokimyasal faktörler olarak sayılabilir. Topikal uygulamada derinin bariyer özelliğini ortadan kaldırmak ve etken maddenin deriden geçişini arttırmak için çeşitli yaklaşımlar bulunmaktadır.
Mikroemülsiyonlar, yağ, su ve surfaktan fazlarından oluşan şeffaf, termodinamik olarak kararlı, 10-100 nm damlacık boyutuna sahip kolloidal sistemlerdir. Birçok etken madde için deri iletim araçları olarak son yıllarda daha fazla araştırılmaktadır. Bu kolloidal sistemler dışarıdan enerji gerektirmeden, kendiliğinden oluşmaktadır.
Yüksek lisans tez çalışmalarım kapsamında desloratadin içeren mikroemülsiyon formülasyonları geliştirilmiştir. Mikroemülsiyon formülasyonları fizikokimyasal olarak karakterize edilmiş olup 6 aylık stabilite takibi yapılmıştır. Stabilite takibi sonucunda seçilen formülasyonlara in vitro salım çalışması gerçekleştirilmiştir. Stabilite ve salım çalışması verilerine göre formülasyonlar karşılaştırılmıştır. Elde edilen verilerden hazırlanması kolay, kendiliğinden oluşan desloratadin içeren mikroemülsiyon taşıyıcı sisteminin sistemik yan etkilerinden kaçınılarak, katı ve sıvı formülasyonlara alternatif bir formülasyon olabileceği sonucuna varılmaktadır.

Abstract:
H1-receptor antagonists are clinically used in the treatment of histamine-mediated allergic conditions such as allergic rhinitis, allergic conjunctivitis, contact dermatitis, rhinorrhea, dermatitis, solar dermatitis. Desloratadine (DL), the active metabolite of loratadine, is a molecule with high affinity for H1 receptors while low affinity for H2 receptors. The most common side effects of oral desloratadine are fatigue, dry mouth and headache. It is in the small molecule class as a molecule, and there are commercially available tablet and syrup formulations.
The topical route of drug administration is an area of interest. The main barrier in the topical route is the stratum corneum. There are many factors that affect the permeation and penetration of drugs by the topical route through the skin. These factors can be counted as formulation, active ingredient and physicochemical factors. In topical application, there are various approaches to eliminate the barrier property of the skin and increase the penetration of the active substance through the skin.
Microemulsions are transparent, thermodynamically stable, colloidal systems with a droplet size of 10-100 nm, consisting of oil, water and surfactant phases. In recent years, it has been investigated more as skin delivery vehicles for many active substances. These colloidal systems are formed spontaneously, without the need for external energy.
Within the scope of this master thesis, microemulsion formulations containing desloratadine were developed. Microemulsion formulations were characterized physicochemically and 6-month stability follow-up was performed. As a result of stability monitoring, an in vitro release study was carried out on the selected formulations. Formulations were compared according to stability and release study data. Based on these data, it is thought that the self-forming desloratadine loaded microemulsion carrier system, which is easy to prepare, can be an alternative formulation to solid and liquid formulations by avoiding systemic side effects.