Coil embolizasyon uygulanan hastalarda serebral oksijenizasyonun vazospazm ile ilişkisi
The relation between cerebral oxygenation and vasospasm in patients undergoing coil embolization
Yazar: BENGÜNUR ÖZDEMİR
Danışman: PROF. DR. MÜGE KOŞUCU
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Embolizasyon = Embolization ; Oksijen satürasyonları = Oxygen saturation ; Subaraknoid kanama = Subarachnoid hemorrhage ; Vazospazm-intrakraniyal = Vasospasm-intracranial ; İntrakraniyal anevrizma = Intracranial aneurysm

Özet:
Amaç: Yapılan bu çalışmada coil embolizasyon uygulanan anevrizmatik subaraknoid kanamalı hastalarda intraoperatif serebral oksijenizasyonun ölçülmesiyle postoperatif dönemde gelişebilecek vazospazmın önceden tahmin edilmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Yapılan bu çalışma ASA I-IV sınıflamasına dahil olan, 18-70 yaş aralığında, coil embolizasyon uygulanan anevrizmatik subaraknoid kanamalı 40 hastada prospektif randomize olarak gerçekleştirildi.
Hastalar operasyon odasına alındıktan sonra standart monitörizasyon (kalp hızı, sistolik arter basıncı, diastolik arter basıncı, ortalama arter basıncı, end tidal karbondioksit değerleri, periferik oksijen satürasyonu), bispektral index (BIS)  ve serebral oksijen satürasyon monitörizasyonu (Near İnfrared Spektroskopi: NIRS)  uygulandı. Hastaların anestezi indüksiyonu benzer anestezi ajanlarıyla yapıldıktan sonra anestezi idamesi klinisyen tercihine göre sevofluran ve remifentanyl ile veya sevofluran ve propofolle sağlandı. Değerler bazal, anestezi indüksiyonu sonrası, operasyonun 5., 10., 15., 30., 60., 90. dakikalarında, cerrahi sonunda ve anestezi sonunda kayıt altına alındı. 
İntraoperatif takip esnasında NIRS değerinde bazale göre %25'lik düşme olması vazospazm olarak değerlendirildi. Anjiyografik olarak ise intrakraniyal arterlerin lümeninin segmental veya yaygın daralması vazospazm olarak değerlendirildi. Postoperatif dönemde klinik takip parametresi olarak en az 2 saat süren; kafa karışıklığı, yönelim bozukluğu, fokal motor/duyu kaybı, konuşma bozukluğu, pupiller refleks değişikliği vazospazm olarak kabul edildi.
Bulgular: Hastalar arasında demografik veriler açısından anlamlı bir fark bulunmadı. NIRS skorundaki anlamlı düşme durumuna göre indüksiyon sonrasında sistolik, diastolik, ortalama arter basınçlarının grup içi karşılaştırılmalarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı.
Postoperatif vazospazm görülen hastaların %55.5'inin intraoperatif NIRS skorunda anlamlı düşme görüldü (p=0,007). 
Postoperatif vazospazm durumuna göre sistolik, diastolik ve ortalama arter basınçlarının grup içi karşılaştırılmalarında; bazal ölçümleri daha düşük olan hastalarda postoperatif dönemde vazospazm görülme sıklığı istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,05).
Sonuç: Coil embolizasyon uygulanan anevrizmatik subaraknoid kanamalı hastalarda intraoperatif NIRS monitörizasyonu ile postoperatif dönemde oluşabilecek vazospazmın öngörülebileceği ve bunun da morbiditeyi azaltmada olumlu katkısının olabileceği düşünülmektedir.

Abstract:
Aim: In this study, it was aimed to predict vasospasm that may develop in the postoperative period by measuring intraoperative cerebral oxygenation in patients with aneurysmatic subarachnoid hemorrhage who underwent coil embolization.
Materials and Methods: This study was performed in a prospective randomized manner in 40 patients with aneurysmatic subarachnoid hemorrhage who underwent coil embolization, aged 18-70 years, included in the ASA I-IV classification.
After the patients were taken to the operating room, standard monitoring (heart rate, systolic arterial pressure, diastolic arterial pressure, mean arterial pressure, end tidal carbon dioxide values, peripheral oxygen saturation), BIS (bispectral index) and cerebral oxygen saturation monitoring (Near infrared spectroscopy: NIRS) were applied. After anesthesia induction of the patients was performed with similar anesthetic agents, anesthesia maintenance was provided with sevoflurane and remifentanyl or with sevoflurane and propofol, depending on the clinician's preference. Values were recorded at baseline, after anesthesia induction, at the 5th, 10th, 15th, 30th, 60th, 90th minutes of the operation, at the end of surgery and at the end of anesthesia.
A 25% decrease in NIRS value compared to baseline during the intraoperative follow-up was considered as vasospasm. Angiographically, segmental or diffuse narrowing of the lumen of the intracranial arteries was evaluated as vasospasm. Lasting at least 2 hours as a clinical follow-up parameter in the postoperative period; Confusion, disorientation, focal motor/sensory loss, speech disorder, pupillary reflex change were considered as vasospasm.
Results: There was no significant difference between the patients in terms of demographic data. A statistically significant difference was found after induction in the intra-group comparisons of systolic, diastolic and mean arterial pressures according to the significant decrease in the NIRS score.
A significant decrease was observed in the intraoperative NIRS score of 55.5% of the patients with postoperative vasospasm (p=0.007).
In intra-group comparisons of systolic, diastolic and mean arterial pressures according to postoperative vasospasm status; the incidence of vasospasm in the postoperative period was statistically significantly higher in patients with lower baseline measurements (p<0.05).
Conclusion: It is thought that intraoperative NIRS monitoring can predict postoperative vasospasm in patients with aneurysmatic subarachnoid hemorrhage who underwent coil embolization, and this may contribute positively to reducing morbidity.