Sıçanlarda kronik rotator manşet yırtığı onarımı sonrası kersetin maddesinin kullanımının kemik-tendon iyileşmesine etkisinin biyomekanik ve histopatolojik sonuçları
Biomechanical and histopathological results of the effect of the use of quercetin substance on bone-tendon healing after chronic rotator cuff tear repair in rats
Yazar: MUHAMMED OĞUZHAN ALBAYRAK
Danışman: PROF. DR. ALİ ERŞEN
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı kronik rotator manşet yırtıklarında onarım sonrası oral kersetin
flavonoidinin kullanımının kemik-tendon iyileşmesine etkisini histolojik ve biyomekanik
olarak incelemektir.

Materyal & Metod: 24 adet Sprague-Dawley cinsi erkek sıçanın 48 adet omuz eklemi çalışmada
kullanıldı. Omuz eklemi lateralinden yapılan kesi ile girildi. Deltoid kası lifleri split
geçildi. Supraspinatus tendonu tutunma yerinden kaldırıldı. Tendonun yapışıklığını ve tekrar
iyileşmesini engellemek için ucuna penröz dren sarıldı. 6 hafta beklenerek kronik rotator
manşet yırtığı modeli oluşturuldu. Her iki omuz eklemindeki kronik supraspinatus tendonu
yırtıkları 2.0 PDS sütürlerle büyük tüberküldeki ayak izi bölgesine transosseöz yöntemle tamir
edildi. Deney grubunda bulunan 12 sıçan günlük 25mg/kg doz kersetin ile oral gavage
yoluyla beslendi. Diğer 12 sıçan ise kontrol grubunu oluşturdu. Onarım sonrası 12. haftada 24
sıçanın tamamı sakrifiye edildi. İki gruptan da 4 sıçan histolojik, 8 sıçan biyomekanik deneyler
için kullanıldı. Kontrol grubu "Grup A" ve kersetin verilen deney grubu ise "Grup B" olarak
adlandırıldı.

Bulgular: Biyomekanik incelemede maksimum kopma kuvveti grup A için 10,8 N (6,2-23),
grup B için ise 10,7 N (5,6-20) olarak kaydedildi. Sertlik grup A için 1,3 N/mm (0,9-1,8),
grup B için ise 1,4 N/mm (0,5-3,5) olarak kaydedildi. Grup A'da 8 örnek intratendinöz bölgeden,
1 örnek musküler bölgeden, 2 örnek ise muskülotendinöz bölgeden koptu. Grup B'de 7
örnek intratendinöz bölgeden, 1 örnek musküler bölgeden, 6 örnek ise muskülotendinöz bölgeden
koptu. Grup A'da deplasman miktarı 0,9 mm (0,4-2,1), grup B'de 0.9 mm (0,4-1,9)
olarak kaydedildi. Gruplar karşılaştırıldığında biyomekanik olarak istatistiksel anlamlı farklılık
saptanmadı. Histolojik incelemede gruplar kollajen organizasyonu, tenosit miktarı ve rejeneratif
bağ doku yoğunluğu, sharpey fibrillerinin miktarı ve yağlı doku infiltrasyonu açısından
benzerdi. Her iki grupta kemik-tendon iyileşmesi yeterliydi ancak grup B'de 3 histolojik incelemede
sharpey fibrilleri daha dikey yerleşimliydi.

Sonuç: Kronik rotator manşet yırtığı sıçan modelinde onarım sonrası 12. haftada oral kersetin
flavonoidinin kemik-tendon ara yüzündeki iyileşmeye histopatolojik ve biyomekanik olarak
etkisi görülmedi

Abstract:
Objective: The aim of this study is to histologically and biomechanically investigate the effect
of the oral administration of quercetin flavonoid on bone-tendon healing after repair in
chronic rotator cuff tears.

Materials & Methods: Forty-eight shoulder joints of 24 male Sprague-Dawley rats were
used in the study. An incision was made from the lateral side of the shoulder joint. The deltoid
muscle fibers were split. The supraspinatus tendon was detached from its insertion site. To
prevent adhesion and reattachment of the tendon, a penrose drain was wrapped around its end.
A chronic rotator cuff tear model was created by waiting for 6 weeks. Chronic supraspinatus
tendon tears in both shoulder joints were repaired using 2.0 PDS sutures via a transosseous
method at the footprint area of the greater tubercle. The experimental group of 12 rats was fed
daily with 25 mg/kg dose of quercetin through oral gavage. The other 12 rats formed the control
group. At the 12th week after the repair, all 24 rats were sacrificed. Four rats from each
group were used for histological, and 8 rats for biomechanical experiments. The control group
was designated as "Group A" and the quercetin-fed experimental group as "Group B".

Results: In biomechanical analysis, the maximum breaking force was recorded as 10.8 N
(6.2-23) for Group A and 10.7 N (5.6-20) for Group B. Stiffness was recorded as 1.3 N/mm
(0.9-1.8) for Group A and 1.4 N/mm (0.5-3.5) for Group B. In Group A, 8 samples ruptured
from the intratendinous region, 1 from the muscular region, and 2 from the musculotendinous
region. In Group B, 7 samples ruptured from the intratendinous region, 1 from the muscular
region, and 6 from the musculotendinous region. The displacement amount was recorded as
0.9 mm (0.4-2.1) for Group A and 0.9 mm (0.4-1.9) for Group B. No statistically significant
difference was found biomechanically when the groups were compared. Histologically, the
groups were similar in terms of collagen organization, tenocyte quantity and regenerative
connective tissue density, amount of Sharpey's fibers, and fatty tissue infiltration. Bonetendon
healing was sufficient in both groups, but in Group B, Sharpey's fibers were more vertically
oriented in 3 histological examinations.

Conclusion: In a rat model of chronic rotator cuff tear, no histopathological or biomechanical
effect of oral quercetin flavonoid on bone-tendon interface healing was observed at the 12th
week post-repair