Yenidoğan döneminde hipoglisemik konvülsiyon öyküsü olan term yenidoğanların nörogelişimsel açıdan değerlendirilmesi
Term with a history of hypoglycemic convulsions in the neonatal periodneurodevelopmental evaluation of newborns
Yazar: GUNAY MAHMUDOVA
Danışman: DOÇ. DR. LEYLA BİLGİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Bebek-yenidoğmuş hastalıkları = Infant-newborn diseases ; Hipoglisemi = Hypoglycemia ; Nöbetler = Seizures ; Nöroloji = Neurology ; Prognoz = Prognosis

Özet:
Amaç: Hipoglisemi, yenidoğanlarda sıklıkla görülen bir metabolik problemdir. Yenidoğanlar yaşamın ilk günlerinde hipoglisemiden etkilenebilir. Hipoglisemiye zamanında müdahale edilmezse ve bu durum uzun sürerse kalıcı nörolojik sekellerle karşılaşmak kaçınılmazdır. Bu çalışmada yenidoğan döneminde hipoglisemik konvülsiyon öyküsü olan 2-5 yaşındaki çocukların nörolojik gelişiminin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya miadında neonatal hipoglisemi öyküsü olan 46 bebek alındı. Çalışma grubu kendi içinde GRUP1: (n=16) hipoglisemik konvülsiyon geçiren ve GRUP 2: (n=30) hipoglisemik konvülsiyon geçirmeyen olarak ikiye ayrıldı. Hastalara ait veriler arşiv dosyalarından ve bilgisayar veri tabanından retrospektif olarak tarandı. Vakaların kontrol yaşları 24-60 ayında olan 26 hasta; <42 ayında olan 20 hastaydı. Kontrolde hastalara nörolojik muayene, AGTE ve DENVER testi yapıldı. Çalışma grubunda kronolojik yaşları 24-42 ay aralığında olanlar (GRUP 1=2, GRUP 2=18) BAYLEY-III ile değerlendirildi.
Bulgular: GRUP 1'de bebeklerin %87,5'i AGA idi ve %62,5'i vajinal yolla doğmuştu. GRUP 2'de ise SGA doğan bebek sayısı %40 ve sezaryen ile doğanların oranı %70 idi. GRUP 2'de hastaların %76'sında ilk bir saatte hipoglisemi saptanması anlamlı bulundu. GRUP 1'de ilk 24 saatte 11 hastanın (%68,7), >24 saatte 5 hastanın (%31,3) konvülsiyon geçirdiği tespit edildi. Hipoglisemi anında ortalama kan şekeri GRUP 1'de 39,6 mg/dl (2,2 mmol/L), GRUP 2'de 35,4 mg/dl (1,9 mmol/L) idi. Her iki grup arasında nörolojk muayene ve kraniyal ultrason bulguları açısından anlamlı fark saptanmadı. Benzer şekilde gruplar arasında AGTE ve DENVER Test sonuçlarında da istatistiksel anlamlılık yoktu. Otistik belirtileri olan GRUP 1'de bir ve GRUP 2'deki bir hastada tüm gelişim alanlarında gerilik saptandı. Olguların (GRUP 1=2, GRUP 2=18) %65 BAYLEY III dil ölçeğinde, %50 uyumsal ölçekte, %40 motor ölçekte, %20 kognitif ölçekte ve %10 sosyal ölçekte 80 puanın altında olduğu bulundu.
Sonuç: Yenidoğan döneminde geçirilen gerek semptomatik gerekse asemptomatik hipogliseminin benzer oranda nörogelişimsel geriliğe yol açabileceği sonucuna varılmıştır. Hızlı tanı ve uygun müdahale ile kalıcı nörogelişimsel hasarın önlenmesi mümkün olacaktır.
Anahtar Kelimeler: Yenidoğan hipoglisemisi, konvülsiyon, BAYLEY III, nörogelişimsel prognoz

Abstract:
Aim: Hypoglycemia is a metabolic problem that frequently seen in newborn population. Newborns can be affected by hypoglycaemia in the first days of life. If hypoglycemia is not treated in a timely manner, it is inevitable to encounter permanent neurological sequelae if this situation lasts long. Our aim is to contribute to the literature by evaluating the neurological development of children aged 2-5 years with a history of hypoglycemic convulsions in the neonatal period.
Materials and Methods: Fourty six infants with a history of neonatal hypoglycaemia were included in the study. The study group was divided into two groups: GROUP1: (n = 16) undergoing hypoglycemic convulsion and GROUP 2: (n = 30) undergoing hypoglycemic convulsion. Patient data were scanned retrospectively from archive files and computer database. Twenty six patients, whose control age was between 24-60 months; It was 20 patients <42 months. Neurological examination, AGTE and DENVER tests were performed in the patients. In the study group, the chronological ages of 24-42 months (GROUP 1 = 2, GROUP 2 = 18) were evaluated with BAYLEY-III.
Results: In GROUP 1, 87,5% of babies were AGA and 62,5% of them were born vaginally. In GROUP 2, the number of babies born with SGA 40% and the rate of those born by cesarean was 70%. In GROUP 2, 76% of patients were found to be hypoglycaemic in the first hour. In GROUP 1, it was determined that 11 patients (68,7%) in the first 24 hours and 5 patients (31,3%) in 24 hours had convulsions. At the time of hypoglycemia, the mean blood sugar was 39,6 mg / dl (2,2 mmol/L) in GROUP 1 and 35,4 mg / dl (1,9 mmol/L) in GROUP 2. There was no significant difference between the two groups in terms of neurological examination and cranial ultrasound findings. Similarly, there was no statistical significance in AGTE and DENVER Test results between groups. Retardation was detected in all developmental areas in one patient in GROUP 1 and one patient in GROUP 2 with autistic symptoms. The cases (GROUP 1 = 2, GROUP 2 = 18) were found to be below the score of 65% on the BAYLEY III language scale, 50% adaptive scale, 40% motor scale, 20% cognitive scale and 10% social scale.
Conclusion: It was concluded that both symptomatic and asymptomatic hypoglycaemia in the neonatal period may lead to a similar rate of neurodevelopmental retardation. With rapid diagnosis and appropriate intervention, it will be possible to prevent permanent neurodevelopmental damage.
Keywords: Neonatal hypoglycaemia, seizure, neurodevelopmental prognosis, BAYLEY III