hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Dr.Sami Ulus çocuk sağlığı ve hastalıkları eğitim ve araştırma hastanesi'nde beş yıl içinde parapnömonik efüzyon tanısı alan 100 olgunun değerlendirilmesi /
Yazar: ATİLLA ÇİFCİ
Danışman: UZMAN AYSEL YÖNEY
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
SOLUNUM YOLU ENFEKSİYONLARI, ÇOCUKLUK YAŞ GRUBUNUN EN ÖNEMLİ HASTALIKLARI ARASINDADIR. SOLUNUM YOLU ENFEKSİYONLARININ MORBİDİTE VE MORTALİTEYE NEDEN OLAN EN CİDDİ KOMPLİKASYONU PARAPNÖMONİK EFÜZYON/AMPİYEMDİR. ANCAK SON YILLARDA UYGUN ANTİBİYOTİK VE KAPALI TÜP DRENAJI İLE MORTALİTEDE BELİRGİN DÜŞÜŞLER GÖZLENMİŞTİR.
İSTATİSTİKLERE GÖRE HER YIL DÜNYADA ÇOĞUNLUĞU GELİŞMEKTE OLAN ÜLKELERDE OLMAK ÜZERE BEŞ YAŞ ALTINDA ONBEŞ MİLYON ÇOCUK ÖLMEKTEDİR. BUNLARIN ÜÇTE BİRİ ALT SOLUNUM YOLU ENFEKSİYONLARINDAN KAYNAKLANMAKTADIR. ALT SOLUNUM YOLU ENFEKSİYONLARININ % 10-50'SİNİ BAKTERİYEL PNÖMONİ OLUŞTURMAKTADIR VE BUNLARINDA % 40'INDAN FAZLASINDA PARAPNÖMONİK EFÜZYON GELİŞMEKTEDİR. MALNUTRİSYON, TEŞHİSTE GEÇ KALINMASI, UYGUNSUZ ANTİBİYOTİK SEÇİMİ, YETERSİZ TEDAVİ, KAPALI TÜP DRENAJININ GEÇ YAPILMASI GİBİ NEDENLER PARAPNÖMONİK EFÜZYON/AMPİYEMİN MORBİTİDE VE MORTALİTESİNİ ARTTIRMAKTADIR.
GÜNÜMÜZDE UYGUN ANTİBİYOTİĞİN SEÇİLMESİ VE GÖĞÜS TÜPÜ TAKILMA ENDİKASYONUNUN ZAMANINDA KONULMASI İLE CERRAHİ MÜDAHELEYE DAHA AZ İHTİYAÇ DUYULMAKTADIR.

Abstract:
RESPİRATORY TRACT INFECTIONS ARE ONE OF THE MOST IMPORTANT DISEASES IN PEDIATRIC AGE GROUP. PARAPNEUMONIC EFFUSION/EMPYEMA IS THE MOST IMPORTANT COMPLICATION EFFECTİNG MORBIDITY AND MORTALITY. HOWEVER, IN LAST DECADE, PROPER ANTIBIOTIC USAGE AND CLOSED TUBE DRAINAGE ALTERED THIS PROBLEM SIGNIFICANTLY.
FIFTEEN MILLION CHILDREN UNDER 5 YEARS OLD DIED IN DEVELOPİNG COUNTRİES ANNUALLY ACCORDING TO STATISTICS. ONE-THIRD OF THEM DIED BECAUSE OF LOWER RESPIRATORY TRACT INFECTIONS. TEN-FIFTY % OF THE LOWER RESPIRATORY TRACT INFECTIONS ARE CAUSED BY BACTERIAL PNEUMONIA, AND MORE 40% OF THIS GROUP PATİENTS DEVELOPED PARAPNEUMONIC EFFUSION. MORBIDITY AND MORTALITY CAUSED BY PARAPNEUMONIC EFFUSION/EMPYEMA IS INCREASED BY MALNUTRITION, LATE DIAGNOSIS, IMPROPER ANTIBIOTIC, INSUFFICIENT THERAPY, LATE CLOSED TUBE DRAINAGE.
NOWADAYS, PROPER ANTIBIOTIC PREFERENCE, PLEURAL TUBE DRAINAGE AND ON-TIME – INDICATION FOR DRAINAGE ALTERED THE NEED FOR SURGERY.
Plevral efüzyonların ayırıcı tanısında c-reaktif proteininin tanısal değeri /
Yazar: HAKAN ÇELİKHİSAR
Danışman: UZMAN GÜLTEKİN TİBET
Sağlık Bakanlığı / İzmir Dr.Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Çalışmamızda 87 hasta prospektif olarak incelendi. Plevral sıvı sitolojisi, total protein, albümin, LDH, glikoz, C-Reaktif proteini değerlerine bakıldı. Eşzamanlı kan örneği alınarak serumda total protein, albümin, LDH, C-Reaktif proteini değerlerine bakıldı. Efüzyonlar transüda-eksüda olarak ayrıldı. Serum ve plevra düzeyleri istatistiksel olarak karşılaştırıldı ve spesifite, sensitivite, doğruluk oranları hesaplandı. Transüda-eksüda ayırımında, parapnömonik efüzyonlarda, malign-nonmalign hastalıkların ayırımında plevral effüzyonların ayırıcı tanısında istatistik olarak anlamlı olup olmadıkları hesaplanarak sensitite, spesifite ve tanısal doğruluk değerleri hesaplandı.
Bu sonuçlar eşliğinde plevral efüzyonların ayırıcı tanısında plevral sıvı ve serum CRP, albümin düzeylerinin transüda-eksüda ayırımında Light kriterlerine alternatif olup olamayacağını ve Light kriterleri ile birlikte kullanımının tanısal doğruluk değerini arttırıp arttırmayacağını değerlendirdik.

Abstract:
87 patients were examined prospectively in our study. Pleural fluid cytology, total protein, albumin, LDH, glucose, C-Reactive protein values ​​were measured. Simultaneous blood samples were taken and serum levels of total protein, albumin, LDH, C-Reactive protein were measured. Effusions were divided as transudate-exudate. Serum and pleural levels were compared statistically and specificity, sensitivity and accuracy rates were calculated. The sensitivity, specificity and diagnostic accuracy values ​​were calculated by calculating whether they were statistically significant in the differential diagnosis of pleural effusions in the differentiation of transudate-exudate, parapneumonic effusions, and differentiation of malignant and nonmalignant diseases.
In light of these results, we evaluated whether pleural fluid and serum CRP and albumin levels could be an alternative to Light criteria in the differentiation of transudate-exudate in the differential diagnosis of pleural effusions and whether its use together with Light criteria would increase the diagnostic accuracy value.
Endometrium karsinomu olgularında prognostik parametrelere ilişkin korelasyonun araştırılması /
Yazar: NURGÜL ULUSOY ÇELİKASLAN
Sağlık Bakanlığı / SSK İst. Bakırköy Doğ. Kadın ve Çoc. Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Endometrium karsinomu günümüzde gelişmiş ülkelerde en sık ve ülkemizde 2. sıklıkta görülen kadın genital sistem kanseridir. Gerek sağkalım ve nüks oranları üzerine olan önemli etkileri nedeniyle, gerekse tedavi ve tedavi sonrası yaklaşım planlarını değiştirebileceğinden prognostik faktörlerin saptanması ve incelenmesi büyük önem taşır. Bu çalışma, endometrium karsinomu için tanımlanmış prognostik parametreleri gözden geçirmek ve hastanemiz Jinekolojik-Onkoloji Servisinde bu parametrelerin incelenmesine yönelik yapılan çalışmaları ve sonuçlarını araştırmak amacıyla gerçekleştirildi. Çalışma grubunu 1 Ocak 1999 - 28 Mayıs 2001 tarihleri arasında hastanemiz Jinekolojik-Onkoloji Servisinde endometrium karsinomu tanısı ile öpere edilen 50 hasta oluşturdu. Bu hastalarda, endometrium karsinomu prognostik faktörlerine yönelik yapılan incelemeler ve sonuçları araştırıldı. Çalışılan hasta grubunda yaş, histolojik grade, myometrial invazyon, periton sitolojisi, histolojik tip, adneksiyal yayılım ve tümör büyüklüğü gibi prognostik parametrelere ilişkin inceleme sonuçlarının bu konudaki çalışmalara uygun olduğu görüldü. 61

Abstract:
Mesane değişici epitel karsinomlarında mutant p53 birikiminin patolojik evre,derece,nüks ve sağkalımla ilişkisi
The relation of mutant p53 accumulation in transitional cell carcinoma of bladder with pathological stage, grade, recurrence and survival.
Yazar: TUFAN SÜELÖZGEN
Danışman: DOÇ. DR. ALİ RIZA AYDER
Sağlık Bakanlığı / SSK İzmir Eğitim Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Bu çalışmada mutant p53 geninin mesane değişici epitel tümörlerindeki prognostik önemi ve klinik
değeri araştırılmıştır.
Kliniğimizde 1997-2000 yılları arasında primer mesane tümörü tanısıyla, yaşları 30-81 arasında değişen
(ortalama 58.9±9.9 yaş), 3'ü kadın (%6) 45'i erkek (%94) toplam 48 olguya transüretral rezeksiyon
uygulanmıştır.
Patoloji sonuçları değişici epitel kanseri olan hastalar immunohistokimyasal çalışma ile p53 pozitif ve p53
negatif olarak iki grupta toplanmıştır. 1-36 ay arasında takip edilen bu olgular patolojik evre, tümör derecesi,
nüks ve sağ kalım açısından birbirleriyle karşılaştırılmıştır.
Mutant p53 birikiminin yüksek derece ve patolojik evredeki tümörlerle ilişkili olduğu görülmüştür.
Ancak p53 pozitifliğinin nüks ve sağ kalım oranlarını etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Mesane değişici epitel kanseri, p53, patolojik evre, derece, nüks, sağ kalım

Abstract:
In this study prognostic significance and clinical value of mutant p53 gene in bladder transitional cell
tumors is investigated.
Transurethral resection was performed in 48 cases, 3 females (6%) and 45 males (94%) with the
diagnosis of primary bladder tumor, age ranges between 30-81 (average 58.9± 9.9) between 1997-2000 in our
clinic. The patients whose pathology results were transitional cell carcinoma were gathered into two groups as
p53 positive and p53 negative by immunuhistochemical study. These cases that were followed 1-36 months
were compared to each other for pathologic state, tumor grade, recurrence and survival.
It's found out that mutant p53 accumulation is related to high grade and pathologic stage tumors. But it's
concluded that p53 positivity doesn't affect recurrence and survival rates.
Key Words: Bladder transitional cell carcinoma, p53, pathologic stage, grade, recurrence, survival
Annenin demir depolarıyla yenidoğan demir depoları arasındaki ilişkinin araştırılması
Investigation of the relationship between mother's iron storages and newborn iron storages
Yazar: NURAN ÜSTÜN
Danışman: DR. ÖZGÜL YİĞİT
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bezm-i Alem Valide Sultan Vakıf Gureba  Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bu çalışmada Vakıf Gureba Hastanesi Kadın Doğum Kliniği'nde 1.6.2000- 30-10.2000 tarihleri arasında doğum   yapan 85 anne ve bunlardan doĞan sağlıklı term ve bebeklerin postnatal 1.gününde, hemoglobin, serum demiri total serum bağlama ve ferritin düzeyleri çalışıldı.
Anneler ferritin düzeylerine göre, demir depolan yeterli (ferritin>12 ng/ml) ve demir depoları yetersiz ( 12 ng/dl) olarak iki gruba ayrıldı. Bu iki grubun bebekleri doğum ağırlığı, hemoglobin, serum demiri, total demir bağlama kapasitesi ve serum ferritin düzeyleri yönünde karşılaştırıldı, ancak anlamlı bir fark bulunmadı.
Anne ferritin değerleriyle, bebeklerin doğum ağırlıkları, bebek hemoglobin konsantrasyonu, serum ferritin düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki tesbit edilemedi.
Bebeklerin serum ferritin düzeyleri ile doğum ağırlığı ve parite sayısı arasında da anlamlı korelasyon tesbit edilmedi.
Bu sonuçlarla, sağlıklı term yenidoğan demir depolarının anne demir depolarından etkilenmediği bebeklerin intrauterin donemde anne demir alımıyla ilişkisiz olarak kendi ihtiyaçlarını transplasental yolla sağladıkları sonucuna varıldı.

Abstract:
In this study, hemoglobin, serum iron, total serum binding and ferritin levels were studied on the postnatal 1st day of 85 mothers and their healthy term babies born between 1.6.2000-30-10.2000 in Vakıf Gureba Hospital Gynecology Clinic.
The mothers were divided into two groups according to their ferritin levels, as adequate iron stores (ferritin>12 ng/ml) and insufficient iron stores (12 ng/dl). The babies of these two groups were compared in terms of birth weight, hemoglobin, serum iron, total iron binding capacity and serum ferritin levels, but no significant difference was found.
There was no significant relationship between maternal ferritin values ​​and infant birth weights, infant hemoglobin concentration, and serum ferritin levels.
No significant correlation was found between serum ferritin levels of babies, birth weight and parity number.
With these results, it was concluded that healthy term newborn iron stores were not affected by maternal iron stores, and they met their needs transplacentally in the intrauterine period, unrelated to maternal iron intake.
Polikistik over sendromunda flutamide ve etinilestradiol + siproteron asetatın hirsutizm skoru, hormon ve lipid profillerine etkileri
The effects of flutamide and ethinyl estradiol + cyproterone acetate treatment on hirsutism, hormone and lipid profile in PCO syndrome
Yazar: FERİDUN KARAKURT
Danışman: DOÇ.DR. RÜŞTÜ SERTER ; DOÇ.DR. YALÇIN ARAL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
24 ÖZET VE SONUÇ Östrojenlerin ve antiandrojenlerin, PCOS'da görülen hirsutizmin tedavisindeki etkinlikleri çok iyi bilinmesine rağmen metabolik etkileri hakkında yeterince bilgi yoktur. Biz bu çalışmamızda etinilestradiol + siproteron asetat ve flutamidin hirsutizmin tedavisindeki etkinliklerini karşılaştırmanın yanında lipid ve hormon profiline etkilerini araştırdık. Bu amaçla PCOS tanısı almış 29 hastadan rastgele 13'üne flutamid (250 mg/gün) 1ay süreyle, 16'sına da etinilestradiol + siproteron asetat 1x1 tablet 6 ay süreyle verdik. Tedavi öncesi ve sonrasında (1. ve 6. ay) prolaktin, S.testosteron, testosteron, 170HP, FSH, LH, E2 ve lipid profili için kan örnekleri alındı. Hirsutizmin değerlendirilmesi Ferriman-Gallwey skorlamasına göre tedavi öncesi ve tedavinin 6. ayında aynı kişi tarafından yapıldı. Hirsutizm skorundaki azalış iki grup arasında benzerdi. Her iki grupta total kolesterolde aynı oranlarda düşüş saptadık. E+SA alan grupta serum trigliserid ve VKl'de artış mevcuttu. F grubunda VKİ'de değişiklik yoktu. Her iki grupta da ilaçlara bağlı önemli bir yan etki görülmedi. Sonuç olarak düşük doz flutamid hirsutizmin tedavisinde etinilestradiol+siproteron asetat kadar etkili ve güvenlidir. Ayrıca flutamidin kan kolesterolüne olumlu etkisinin yanında kilo artışına neden olmaması önemli bir avantajıdır. Metabolik sendromun bir komponenti olan PCOS'un tedavisinde flutamid yalnız veya kombine tedavide bir seçenek olarak görülmelidir.

Abstract:
Hormona rezistans prostat kanserlerinde epirubisin ve estramustin fosfat kombinasyon tedavisi
Epirubicin and ectramustine phosphatase combination treatment in hormone refractory prostate cancer
Yazar: İSMAİL GÜL
Danışman: DOÇ. DR. M. NURETTİN SERTÇELİK
Sağlık Bakanlığı / SSK Ankara Eğitim Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Onkoloji = Oncology ; Üroloji = Urology

Özet:
ÖZET VE SONUÇ Şubat 1998 - Haziran 2001 tarihleri arasında hormona rezistans olarak kabul edilen 23 prostat kanserli hastaya sistemik epirubisin ve estramustin fosfat'dan oluşan kemoterapi uygulandı. Epirubisin 30 mg/m2 8 hafta, haftada bir ardından 4-6 ay, ayda bir aynı dozda uygulandı. Estramustin fosfat 560 mg/gün ikiye bölünmüş olarak verildi. Üç ay aralarla, ağrı skoru, performans durumu ve biyokimyasal parametrelerle 3- 27 ay arası takip edildi. Üçüncü ay sonunda yapılan kontrolde %100 oranında sübjektif cevap elde edildi. Progresyonsuz geçen süre 3 ay ve ortalama sağkalım 13.7 ay, takibi devam eden 5 hastanın ise 15.2 aydır. Altı hasta yan etki nedeniyle protokolden çıkarılırken, diğer altı hasta ise ilaçlan aralıklı kullanmak zorunda kaldı. İki hasta kardiyotoksisite nedeniyle ex oldu. Sonuç olarak epirubisin +estramustin fosfat kombine tedavisi, hastalarda etkin palyatif tedavi sağlarken, progresyon süresini değiştirmediği, sağ kalım süresini uzattığı ve tolere edilebilir yan etkileri nedeniyle güvenilir olarak kullanılabileceğini tespit ettik. 41

Abstract:
Polikistik overli hastalarda Flutamide ve Metformin tedavisinin insülin duyarlılığı, leptin ve androjen düzeylerine etkisi
The Effects of flutamide and metphormine treatment on insulin sensitivity, androgens and leptin levels in PCO syndrome
Yazar: İBRAHİM ŞAHİN
Danışman: DOÇ.DR. RÜŞTÜ SERTER ; DOÇ.DR. YALÇIN ARAL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
ÖZET Polikistik over sendromu doğurganlık çağındaki kadınlarda en sık rastlanan endokrinolojik problem olup bu dönemdeki kadınların en az % 7.5'unda görülmektedir. Ancak hiperinsülinemi ve PCOS ilişkisi son yirmi yıldır ortaya konuldu ve üreme sistemine etkisi kadar metabolik etkilerinin de önemli olduğu vurgulanmaya başlandı. Günümüzde, PCOS'un patogenezinde hiperinsülineminin merkezi bir rol oynadığı düşüncesinin daha fazla kabul görmesinden sonra, insüün duyarlılığını artıran ilaçların kullanımı tedavinin ana unsurlarından biri haline gelmiştir. Biz bu çalışmada PCOS'lu hastalarda sık kullanılan flutamid ve insülin direncine etkisinden dolayı PCOS'da sınırlı çalışmada kullanılan ve olumlu etkileri gözlenen metformin tedavisinin insülin duyarlılığına, androjenlere ve leptin düzeyine etkisini araştırdık. Çalışmaya yaşlan 17-33 yıl arasında değişen 30 yeni tam almış PCOS' lu hasta ile; yaşlan 16-34 yıl arasında değişen 15 sağlıklı kadın ( kontrol grubu) alındı. PCOS tanısı uygun yöntemlerle konulduktan sonra hastalar iki ayn gruba randomize edildi 1. gruba flutamid 250 mg 1x1; ikinci gruba metformin 850 mg 3x1 dört hafta verildi. Hastalara ve kontrol grubunun tedavi öncesi değerlerinin korelasyon analizinde. VKI ile yaş, bel kalça oram, leptin ve insülin arasında pozitif korelasyon tespit edildi. Tedavi sonrasında flutamid grubunda FSH, LH, S. Test ve DHEAS düzeylerinde istatistiksel olarak azalma saptandı. OGTT sırasında leptin düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı artış tespit edildi. HOMA düzeyinde ise istatiksel olarak anlamlı değişim yoktu. Metformin grubunda ise kilo, T. Test ve S.Test düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı azalma saptandı. Aynca açlık insülin ve HOMA düzeyinde de anlamlı azalma vardı. Leptin düzeylerindeki değişim ise istatistiksel olarak anlamlı değildi. 30Sonuç olarak metforminin vücut ağırlığına, insülin duyarlılığına olumlu etkileri olduğu, T. Test azalttığı, leptin düzeyini ise etkilemediği; Flutamidin ise vücut ağırlığı ve insülin duyarlılığına etkisinin olmadığı, FSH, LH, DHEAS, S. Test 'u azalttığı ve leptin düzeyini artırdığı çalışmamızda gösterildi. Bu veriler bu ilaçların PCOS'daki hormonal değişikliklerin tedavisinde olduğu kadar PCOS'un metabolik sonuçlarının tedavisinde kullanılabileceğini desteklemektedir. 31

Abstract:
Baş-boyun kitlelerinde ince iğne aspirasyon biyopsisi ile postoperatif patoloji sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of postoperative pathology results with fine needle aspiration biopsy in head and neck masses
Yazar: CENGİZ ARLI
Danışman: PROF. DR. ARİF ŞANLI
Sağlık Bakanlığı / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amaç: Baş-boyun kitlelerinin tanısında ince iğne aspirasyon biyopsisinin (İİAB) değerini ve doğruluğunu belirlemek ve İİAB ile histopatolojik sonuçlarının uyumu araştırmak amaçlanmıştır.
Yöntem ve Gereç: Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kulak Burun Boğaz kliniğine, baş-boyun kitlesi nedeniyle başvuran 47 hastanın İİAB sonuçları ile cerrahi sonrası patolojik tanıları retrospektif olarak incelendi. 
Bulgular: Baş-boyun kitlesi nedeniyle başvuran 47 hastanın 27'si erkek (%41,7) ve 20'si kadın (%56,3) olup, yaş ortaması 37,8 ± 21,1 yıl idi (dağılım; 3–72 yaş). Hastaların histopatolojik sonuçlarına göre baş-boyun kitlelerinin 13'ü malign ve 34'ü benign idi. Çalışmamız sonucunda benign ya da malign ayırımı yapılmadan tüm hastalarda İİAB'nin duyarlılığı %78,5, spesifisitesi %93,9 olarak bulunmuştur. İİAB'nin pozitif prediktif değer %84,6 ve negatif prediktif değer %91,1 olarak bulunmuştur.
Sonuç: İİAB, baş-boyun kitlelerin cerrahi öncesi değerlendirilmesinde değerli ve güvenilir bir yardımcı yöntemdir.

Abstract:
Objective: To determine the value and accuracy of fine needle aspiration biopsy (FNAB) in the diagnosis of head and neck masses and to investigate the concordance of histopathologic results with FNAB.
Materials and Methods: Lutfi Kırdar Kartal Training and Research Hospital, Department of Otorhinolaryngology, 47 patients with head-neck masses who were admitted due to FNAB results were evaluated, retrospectively.
Results: Twenty-seven of the 47 patients (41,7%) were male and 20 (56,3%) were female who referred to the hospital due to head and neck masses. The mean age was 37,8 ± 21,1 years (range; 3-72 years). According to the histopathological results of the patients 13 of the head and neck masses were malignant and 34 were benign. The sensitivity of FNAB was found as 78,5% and the specificity was 93,9% in all patients without benign or malignant discrimination as a result of our study. The positive predictive value of FNAB was found as 84,6% and the negative predictive value as 91,1%.
Conclusion: FNAB is a valuable and reliable adjunct in the evaluation of head and neck masses before surgery.
Pilonidal sinüsün cerrahi tedavisinde karşılıklı primer sütürle kapatma, marsupializasyon ve flep tekniklerinin karşılaştırılması
The comparison of primary closure,marsupialization and flap techniques in the surgical treatment of pilonidal sinus
Yazar: YILMAZ ÜNAL
Danışman: PROF. DR. ARİF HAKAN DEMİREL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Pilonidal sinüs tedavisinde uygulanan cerrahi tekniklerden marsupializasyon, karşılıklı primer sütürle kapatma, Limberg flep ve Kardyakis flep tekniklerin postoperatif komplikasyonlar, nüks oranları, yara iyileşmesi ve yatış süresi açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Prospektif olarak yapılan çalışma, S.B. Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi, 2. Genel Cerrahi Kliniği'nde pilonidal sinüs tanısı ile opere edilen 90 hastayı içermektedir. Nüks ve infekte vakalar çalışma dışı bırakılmıştır. Toplam 90 hastanın 30'una marsupializasyon, 25'ine karşılıklı primer sütürle kapatmai 20'sine romboid (Limberg) flep, 15'ine de Karydakis flep teknikleri uygulandı. Mursupializasyon grubunda %43 oranında görülen maserasyon komplikasyonu diğer gruplardan fazlaydı ( p<0.001). Flep yöntemlerinin yatış süreleri diğer tekniklerin yatış sürelerine göre daha uzundu (p<0.001). Flep yöntemlerinde yara iyileşme süreleri, diğer tekniklere göre daha kısa bulundu (p<0.001). Nüks oranları açısından dört grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Sonuç olarak, pilonidal sinüsün cerrahi tedavisinde flep yöntemleri ile hastanede kalış süresi primer sütür ve marsupializasyon yöntemlerine göre daha uzundur, ancak flep yöntemlerinde yara iyileşmesi daha hızlı olmaktadır.

Abstract:
To assess the techniques of marsupialization, primary closure, Limberg flap and Karydakis flap used in the surgical treatment of pilonidal sinus according to complications, recurrence, in- hospital stay, wound healing. Ninety pilonidal sinus patients who presented in Ministry of Health Ankara Training and Research Hospital, Second Surgery Clinic were enrolled in this prospective study. The patients who were infected or recurrent cases are excluded. After excising the sinus totally in all of the patients, 30 patients were undergone marsupialization, 25 primary closure, 20 rhomboid (limberg) flap transposition and 15 Karydakis operation. Maseration, we observed 43% rate in marsupialization group was higher than the other groups (p<0.001). Regarding to the hospitalization duration the results were significantly longer in the flap groups (p<0.001). No significant difference was seen among the complication rates occured quicker in the flap groups. Wound healing durations in the flap techniques were higher than the other techniques.(p<0.001). Flap techniques used in the surgical treatment of pilonidal sinus cause longer hospitalization duration and quicker wound healing when compared with primary closure and marsupialization techniques.