Sosyal politika açısından özel istihdam büroları: Meslek edinilmiş geçici iş ilişkisi
Private employment agencies in terms of social policy: Temporary agency work
Yazar: YELİZ POLAT
Danışman: PROF. DR. HALİL İBRAHİM SARIOĞLU
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri = Labour Economics and Industrial Relations
Dizin: Geçici iş ilişkileri = Borrower relationship ; Kanunlar 4857 sayılı = Laws 4857 numbered ; Sosyal politika = Social policy ; Özel istihdam büroları = Private labour offices ; İş Kanunu = Labour Law

Özet:
Son dönemlerde özel istihdam bürolarının yaygın bir biçimde faaliyet gösterdikleri alanların başında gelen geçici iş ilişkisinin; çalışma süreleri, ücret, iş güvencesi, örgütlenme ve toplu pazarlık hakkı, grev hakkı, iş sağlığı ve güvenliği ile sosyal güvenlik konuları başta olmak üzere birçok sosyal politika sorunu yarattığı görülmektedir.  Bu sorunlar, meslek edinilmiş geçici iş ilişkisinin, sosyal politikacılar tarafından daha fazla araştırılması ve çalışılması ihtiyacını ortaya çıkarmaktadır. Ne var ki, gerek meslek edinilmiş geçici iş ilişkisinin gerek diğer standart dışı çalışma biçimlerinin sosyal politika boyutunun değerlendirildiği çalışmalar azdır. Bu çalışma kapsamında literatür taraması yapmak suretiyle Türk İş Hukukunda 6715 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla, 4857 sayılı İş Kanunu "geçici iş ilişkisi" başlıklı m.7'de değişiklik yapılarak ilk kez düzenlenen meslek edinilmiş geçici iş ilişkisinin hukuki boyutu değerlendirildikten sonra müessesenin sosyal politika boyutuna yer verilmiştir. Genel olarak bireysel iş ilişkilerinin hakim olduğu meslek edinilmiş geçici iş ilişkisine yönelik ayrıntılı ve sıkı hukuki düzenlemelerin varlığı, hem geçici işçilerin hem sürekli işçilerin korunması bakımından önemlidir. konuya ilişkin nitel ve nicel verilerin artırılması gerekmektedir. Bu bakımından meslek edinilmiş geçici iş ilişkisinin, konunun tüm taraflarınca ele alınmasına ihtiyaç duyulmaktadır.

Abstract:
It is seen that the temporary employment relationship, which is one of the areas in which private employment agencies have been operating extensively, has created many social policy problems, especially in terms of working hours, wages, job security, right to organize and collective bargaining, right to strike, occupational health and safety, and social security. These problems reveal the need for more research and study of the temporary agency work by social politicians. However, there are few studies evaluating the social policy dimension of both the temporary agency work and other non-standard working forms. In this study, by reviewing the literature, after evaluating the legal dimension of the temporary agency work, which was regulated for the first time by amending the article 7 titled "temporary employment relationship" of the Labour Act No. 4857 together with the Act No. 6715 Amending Turkish Labor Institution Law, the social policy dimension of the institution is included. The existence of detailed and strict legal regulations regarding the temporary agency work, which is generally dominated by individual labour relations, is important for the protection of both temporary workers and permanent workers. Qualitative and quantitative data on the subject need to be increased. In this respect, there is a need for the temporary agency work to be handled by all parties to the issue.