Deneysel oluşturulan endometrial hiperplazi modelinde metformin ve progesteron tedavisinin survivin, BCL-2, kaspaz-9, bad ve bax genleri ekspresyonları üzerine etkilerinin araştırılması
Survi̇vi̇n, BCL -2, bad, bax and caspase- 9 gene expressi̇on levels after treatment metformi̇n and medroksi̇progeseron asetat wi̇th created endometri̇al hyperplasi̇a rat model
Yazar: ERDEM ŞAHİN
Danışman: PROF. DR. BÜLENT ÖZÇELİK
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Endometrial hiperplazi = Endometrial hyperplasia ; Gen ifadesi = Gene expression ; Genler-Bax = Genes-Bax ; Genler-Bcl-2 = Genes-Bcl-2 ; Kaspazlar = Caspases ; Metformin = Metformin ; Progesteron = Progesterone

Özet:
Amaç: Deneysel oluşturulan endometrial hiperplazi modelinde Survivin, Bcl-2, Kaspaz-9, Bad ve Bax genleri ekspresyonları üzerine metformin ve progesteron tedavisinin etkilerinin araştırılması
Yöntem ve Gereçler: Çalışmada ağırlıkları 180-260 g olan 40 adet 8 haftalık dişi Wistar-Albino ratlar kullanıldı. Ratlar toplam 3 gruba ayrıldı. Medikasyon yapılmadan önce tüm ratlara bilateral ooferektomi yapıldı. Tüm ratlara 20 gün boyunca 4mg/kg 17β estradiol hemihydrate aralıksız vererek endometrial hiperplazi gelişimi indüklendi(76). Önceki çalışmalar ile 17β Estradiol hemihydrate ile 10 günlük medikasyon sonrası endometrial hiperplazi geliştiği kanıtlanmış olduğu için, 17β Estradiol hemihydrate ile medikasyonun 10. gününde gruplara uygun ek diğer medikasyonlar başlandı(76). 13 rattan oluşan estradiol+ metformin(E+M) grubuna 4mg/kg 17β estradiol hemihydrate'a ek olarak 50 mg/kg metformin, 13 rattan oluşan estradiol+progesteron(E+P) grubuna 17β estradiol hemihydrate'a ek olarak 1mg/gün medroxiprogesteron asetat verildi. 12 rattan oluşan estradiol(E) grubu ise 20 gün boyunca sadece 17β estradiol hemihydrate alan grup oldu. Medikasyon sonrası 20. günde ratlar yüksek doz eter inhale ettirilerek öldürüldü ve ikinci kez laparotomi ile histerektomileri yapıldı. Endometrial dokudan gen ekspresyon analizleri ve patolojik değerlendirmeleri yapıldı.
Bulgular: Çalışmada her üç grupta medikasyon sonrası endometrial hiperplazi ve gen ekspresyon düzeyleri değerlendirildi. Metformin ve progesteronun endometrial hiperplaziyi anlamlı şekilde tedavi ettiği ve metforminin en az progesteron kadar tedavide etkili olduğu tespit edildi. Gruplar arasında Survivin, Kaspaz-9, Bad, Bax, Bcl-2 gen ekspresyonları ve Bcl-2/Bax oranı karşılaştırıldı. Gen ekspresyonlarının ortalama, minimum ve maksimum değerleri belirlenerek istatistiksel analizleri yapıldı. Gruplar arasında Survivin, Kaspaz-9, Bad, Bax, Bcl-2 gen ekspresyonları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamakla beraber  Bcl-2/Bax oranında estradiol ve metfomin(E+M) ile estradiol ve medroksiprogesteron asetat(E+P) alan gruplar sadece estradiol(E) alan grup ile kıyaslandığında metformin ve medroksiprogesteron asetat alan gruplarda Bcl-2/Bax oranının anlamlı şekilde azaldığı ve bu azalış ile beraber hücre apoptosisinin uyarılarak endometrial hiperplazinin geriletmiş olabileceği gösterildi.
Sonuç: Çalışmamızda, endometrial hiperplazi tedavisinde etkinliği kanıtlanmış progesteron ile metformini kıyasladığımızda metforminin de progesterona benzer şekilde hiperplaziyi gerilettiğini tespit ettik. Gen ekspresyonları değerlendirildiğinde progesteronun endometrial dokuda Bcl-2/Bax oranını anlamlı şekilde azalttığı, metforminin de yine progesterona benzer şekilde Bcl-2/Bax oranını azaltalarak apoptosisi uyardığı gösterdik. Metforminin literatürde bilinen etkilerine ek olarak, apoptosisin regülasyonunda önemli rol oynayan ve hücrenin apoptosise uğrayıp uğramayacağını belirleyen Bcl-2/Bax oranını anlamlı şekilde azaltarak hücreyi oluşabilecek anormal çoğalmaya karşı apoptosise yönlendirdiği tespit ettik. Diğer gen ekspresyonları değerlendirildiğinde endometrial hiperplazi tedavisinde kullanılan progesteron ve metforminin Survivin, Kaspaz-9 ve Bad gen ekspresyonları üzerine etkili olmadığını anlaşılmıştır.

Abstract:
Objective: The aim of our study is Survivin, Bcl-2, Bad, Bax and Caspase- 9 gene expression levels after treatment metformin and medroksiprogeseron asetat with created endometrial hyperplasia rat model.
Materials and Methods: We use famale Winstar- Albino rats for our study. Before the medication we performed bilateral oophorectomy all this rats. We given 4mg/kg 17β Estradiol hemihydrate all rats for 20 days after first surgery. The rats were divided into 3 groups. Within 10 days after started 4mg/kg 17β estradiol hemihydrate we add 50 mg/kg metformin for E+M group and 1mg/day medroxiprogesteron asetat for E+P group. Only 4mg/kg 17β estradiol hemihydrate was used for 20 days in group E. The rats were sacrificed after 20 days with high-dose inhalted ether and hysterectomies were performed by second laparatomy. RNA isolation was performed from tissiue for genetic analysis. cDNA was obtained using the reverse transcriptase enzyme. Real time PCR used for detected Survivin, Bcl-2, Caspase-9, Bad and Bax gene mRNA expressions. Endometrial hystopathologic samples were stained with hematoxylin and eosin evaluation for examination.
Results: Endometrial hyperplasia treatment and gene expression levels compared all three groups. Between groups, we have shown that metformin and progesterone treatment with endometrial hyperplasia to be effective and metformin treatment is smillar with progesterone. Between groups, Survivin, Bcl-2, Caspase-9, Bad and Bax gene expressions were not statistical significant after treatment. Bcl-2/Bax ratio was a significant differance between E+P and E+M groups to E group (p:0,020).
Conclusions: We showed that metformin treatment with endometrial hyperplasia is effective and smillar than progesterone treatment. After endometrial hyperplasia treatment with progesterone, Bcl-2/Bax ratio is significantly decreased and we showed that metformin is smillar to progesterone on the Bcl-2/Bax ratio. There were no significant differences aceording to Survivin and Caspase-9 gene expression ratios between treatment groups.