Tedavisi zor romatoid artrit  hasta sıklığının  ve katkıda bulunan  faktörlerin belirlenmesi
Determination of the frequency  and contributing factors to the difficult to treat rheumatoid arthritis in patients with rheumatoid arthritis
Yazar: GÜLAY ALP
Danışman: PROF. DR. SERVET AKAR
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Romatoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2022
Konu: Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Artrit = Arthritis ; Artrit-romatoid = Arthritis-rheumatoid ; Demografi = Demography ; Tedavi = Treatment ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Artan tedavi seçeneklerine rağmen bir kısım Romatoid artrit (RA) hastası halen  remisyon veya  düşük hastalık aktivitesi gibi tedavi hedeflerine ulaşamamaktadır. RA kohortlarında hasta popülasyonunun %7.9-17'si tedavisi zor [Difficult to treat ] D2T RA  kabul edilmiştir. Bu hasta grubu için farklı tanımlamalar bir süredir kullanılmakla birlikte son olarak European League Against Rheumatism (EULAR) bu durumu detaylı tanımlamıştır. Takipli hastalarımız arasında D2TRA sıklığını tanımlamak, D2T olan ve olmayan hastalar arasındaki demografik ve hastalık özellikleri arasındaki farklılıkları ortaya koymayı planladık.
Metod 
2010 American College of Rheumatology (ACR) kriterlerine göre RA tanısı almış ve en az altı aylık takibi olan 285 hasta değerlendirmeye alındı. Hastalık demografik özellikleri, aktivite parametreleri ve yaşam kalitesi, fonksiyonellik, depresyon ve anksiyete, yorgunluk, fiziksel aktivite  için anketlerle değerlendirildi.
Sonuçlar
Toplam 285 hastanın ortalama yaşı 57(±11), % 81'i  kadın, %62 si seropozitif, % 9,8'si D2TRA olarak değerlendirildi. D2TRA olanların tanı yaşı daha düşük [39,11 (±11,49) vs 47,21(±13,30) p:0,002) ] hastalık süresi daha uzun, eklem deformitesi ( %21,4 vs  %7 p:0,009), el grafisinde erozyon(%59,3 vs-%38,8 p:0,047), ekstraartiküler manifestasyon (EAM) ( %28,6 vs %12,2  p:0,037) daha fazlaydı. Hastalık aktivite ilişkili parametrelerden hassas eklem sayısı (HES), hastanın (PGA), hekimin global değerlendirmesi ( PhGA), ağrı ve halsizlik Vizüel analog skala (VAS) , 28 eklem hastalık aktivite skoru sedimentasyon (DAS28ESR) ve klinik hastalık aktivite indeksi (CDAI) anlamlı daha yüksekti. Şiş eklem sayısı (ŞES) ve ESR, CRP, DAS28CRP  benzerdi. Komoborbidite sayıları, Charlson Komorbidite İndeksi (CCI) ve Rheumatic Disease Comorbidity Index (RDCI) için farklılık izlenmedi. Eşlik eden osteoartrit(OA) ve Fibromyalji (FMS) D2TRA grubunda anlamlı fazla idi. Sağlık Değerlendirme Anketi  (HAQ), EQ5D-3L total ve VAS, FACIT-F HADS anksiteyete skorları daha kötü, Uluslarası fiziksel aktivite(IPAQ) total fiziksel aktivite skoru daha düşüktü. D2TRA grubunda hidroksikolorokin kullanımı daha az, gelişmiş tedavi, etkisiz csDMARD/b-tsDMARD sayısı anlamlı fazla ve yan etki nedeni ile ilaç kesilmesi daha fazla(p:0,07) saptandı. Regresyon analizinde OA(OR; 4,793 %95CI 1,521-5,097), VAS ağrı ≥40 oranı (OR;7,940 %95CI 2,148- 29,354), etkisiz csDMARD sayısı ≥2 (OR; 1,824 %95CI  1,156-2,877) ve hastalık süresin ≥ 10 yıl (OR; 8,394 %95CI 1,687-41,770) bağımsız olarak tedavisi zor hastalarda anlamlı farklıydı.
Tartışma
D2TRA yaklaşık % 10 kadar saptanmış olup buna OA, FMS katkıda bulunmuştur. D2TRA olan ve olmayan grup arasında ŞES ve CRP, ESR gibi objektif inflamasyon bulgularında farklılık saptamamış olmamız bu oranın gerçekte daha düşük olduğunu düşündürmektedir. D2TRA  için objektif inflamasyon kanıtlarının eklendiği yeni bir tanımlamaya ihtiyaç olabilir.

Abstract:
Despite increasing treatment options, some patients with rheumatoid arthritis (RA) still cannot achieve their treatment goals such as remission or low disease activity. In RA cohorts, 7.9-17% of the patient population was considered [Difficult to treat ]  D2T RA. Although different definitions have been used for this patient group for a while, the European League Against Rheumatism (EULAR) has defined this situation.
We planned to define the frequency of D2TRA among our follow-up patients and to reveal the differences in demographic and disease characteristics between patients with and without follow-up. 
Method
285 patients who were diagnosed with RA according to the 2010 American College of Rheumatology (ACR) criteria and had at least six months of follow-up were evaluated. Disease demographics, activity parameters and quality of life were evaluated with questionnaires for functionality, depression and anxiety, fatigue, and physical activity.
Results
The mean age of 285 patients was 57(±11), 81% were female, 62% were seropositive, and 9.8% were D2TRA. Those with D2TRA have a lower age at diagnosis [39.11 (±11.49) 47.21(±13.30) p:0.002) ] longer disease duration, joint deformity (21.4% – 7% p:0.009), erosion (59.3% - 38.8% p:0.047) and extra-articular manifestation (EAM) (28.6% - 12.2% p:0.037) were higher on hand radiography. Among the disease activity-related parameters, tender joint count (TJC), patient (PGA), physician's global assessment (PhGA), pain and fatigue Visual analog scale (VAS), 28 joint disease activity score sedimentation (DAS28ESR), and clinical disease activity index (CDAI) were significant. was higher. Swollen joint count (SJC) and ESR, CRP, DAS28CRP were similar. No difference was observed between the two groups for co-morbidity numbers, Charlson Comorbidity Index (CCI) and Rheumatic Disease Comorbidity Index (RDCI). Concomitant osteoarthritis (OA) and Fibromyalgia (FMS) were significantly higher in the D2TRA group . HAQ, EQ5D-3L total and VAS, FACIT-F HADS anxiety scores were worse, IPAQ total physical activity score was lower. In the D2TRA group, the use of hydroxychloroquine was less, the number of advanced therapy, ineffective csDMARD/b-tsDMARD was significantly higher, and drug discontinuation due to side effects was more frequent (p:0.07). 
In regression analysis, OA(OR; 4,793 95%CI 1.521-5.097), VAS pain ≥40 rate (OR;7,940 95%CI 2,148- 29,354), ineffective csDMARD count ≥2 (OR; 1,824 95%CI 1,156-2,877), and disease duration ≥ 10 years (OR; 8,394 95%CI 1,687-41,770) were significantly different in patients who were independently difficult to treat.
Conclusion
D2TRA was detected in approximately 10% of which OA, FMS contributed. The fact that we did not detect any difference in objective inflammation findings such as SJC and CRP, ESR between the group with and without D2TRA suggests that this rate is actually lower. A new definition for D2TRA may be needed to add objective evidence of inflammation.