Premalign larengeal lazyonların malignite potansiyellerinin ki-67, P53 ve PHH-3 belirteçler ile gösterilmesi /
Yazar: ALİ IŞIK
Danışman: PROF. DR. ÜMİT ULUÖZ
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat) ; Patoloji = Pathology
Dizin: Biyobelirteçler-tümör = Biomarkers-tumor ; Genler-P53 = Genes-P53 ; Histonlar = Histones ; Kafa ve boyun neoplazmları = Head and neck neoplasms ; Ki-67 = Ki-67 ; Laringeal hastalıklar = Laryngeal diseases ; Laringeal neoplazmlar = Laryngeal neoplasms ; Larinks = Larynx ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Neoplazmlar = Neoplasms

Özet:
Larenks karsinomu baş boyun maligniteleri içinde sık görülen kanserlerdendir. Erken tanı ve tedavi ile iyi prognozlar elde edilebilmektedir. Normal larenks mukozasından malign progresyonun belli premalign lezyonlar üzerinden olduğu bilinmektedir. Bunlar lezyonlar Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) sınıflandırmasına göre skuamöz hiperplazi, hafif displazi (LIN-1), orta displazi (LIN-2) ve ağır displazi (LIN-3) olarak sınıflandırılmaktadır. Yapılan çalışmalar göstermektedir ki premalign larengeal lezyonların displazi derecesi ile malign progresyon arasında net bir korelasyon bulunmamaktadır. Bu lezyonların hangisinin malign progresyon göstereceğini göstermek için histolojik kriterlere ek olarak yardımcı belirteçler kullanılması faydalı olabilir. Bu çalışmamızda Ki-67, p53 ve phh-3 belirteçlerinin maling progresyonu göstermede yardımcı olup olmayacağını araştırdık.Eylül 2004- Eylül 2014 yılları arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları kliniğinde ses kısıklığı (disfoni) nedeniyle muayene edilen ve larenks mikroşirürji operasyonu uygulanan malign progresyon göstermeyen 20 ve malign progresyon gösteren 18 hasta çalışmaya dahil edildi. İmmuno histokimyasal boyanma p53 (klon DO-7, Dako, RTU), Ki67 (klon MIB-1, Dako, RTU) ve PHH-3 (poliklonal, Labvision, predilüe) primer antikorları kullanılarak boyandı. Olgular yaş, cinsiyet, patolojik tanı,takip süresi, maligniteye dönüşüm süresi, Ki-67 boyama yüzdesi, p53 boyanma yüzdesi ve phh-3 boyanma yüzdelerine göre sınıflandırıldı.Malign progresyon gösteren ve göstermeyen gruplar arasında Ki-67 ve p53 boyanma yüzdeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamadı (p>0.05).Malign progresyon gösteren grupta phh-3 boyanma yüzdesi istatistiksel olarak daha yüksek izlendi ( p<0,05 ). Displazi derecesi ile malign progresyon arasında Ki-67, p53 ve phh-3 boyanma yüzdeleri arasında korelasyon izlenmedi (p>0.05).Çalışmamızda phh-3 premalign larengeal lezyonların malignite potansiyelini göstermede uygun ve güvenilir bir belirteç olarak bulunmuştur. Ki-67 ve p53 boyanması ile malign progresyon arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır. Her 3 belirteç de displazi derecesi ile malign progresyonu göstermede yetersiz bulunmuştur.

Abstract:
Laryngeal carcinoma is one of the most often  head and neck cancers. Good prognosis can be obtained with early diagnosis and treatment. Malignant progression from normal laryngeal mucosa is known to be over a certain premalignant lesions. They are classified as squamous hyperplasia, mild hyperplasia (LIN-1), modarate hiperplasia (LIN-2), severe hiperplasia (LIN-3) according to World Health Organisation (WHO). Studies show that there is not clear correlation between displasia degree of premalignant laryngeal lesians and  malign progression. It can be useful to use markers to show which of these lesions have malignant progressions additional to histological criteria. In this study we examined Ki-76, p53 and phh3 markers to show their usefullness on malignant progression. We added 20 patients who have not malign progression and 18 patients who have malign progression that had larynx microsurgury because of disfonia at Ege University Medical Faculty Ear Nose and Troath İllness Depertmant by September 2004- September 2014. Immunohistochemical staining were stained using primary antibodies p53 (clone DO7, Dako, RTU), Ki67 (clone MIB-1, Dako, RTU) and PHH-3 (polyclonal, Labvisio, predilüe). Cases were classified according to the age, sex, pathological diagnosis, follow-up period, malignant transformation period, the percentage of Ki-67 staining, staining percentage of p53 and staining percentage of phh-3. Groups within showing and and not showing Malignant progression, Ki-67 and p53 showed no statistically significant difference within the percentages (p> 0.05). Phh-3 staining percentage of the group showing malignant progression was observed significantly higher (p <0.05). Between dysplasia degree and malignant progression, correlation between Ki-67, p53 and PhH-3 staining percent was not observed (p> 0.05). In our study, phh-3 was found to be a suitable and reliable indicators to demonstrate the potential malignancy of laryngeal premalignant lesions. There was no significant correlation between Ki-67 and p53 staining of malignant progression. All three markers found insufficient to show the malignant progression according to degree of dysplasia.