Stres üriner inkontinans tedavisinde tvt, tot ve burch operasyonlarının uzun dönem sonuçlarının karşılaştırılması
Long-term results of the tvt, tot and burch procedure for the treatment of stress urinary incontinence
Yazar: MURAT EKMEZ
Danışman: DOÇ. DR. BEHİYE PINAR GÖKSEDEF
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Stress Uriner Inkontinans (SUI) kadınların günlük hayatında karşılaştığı, sosyal ya
da hijyenik sorun haline gelen ve objektif olarak gösterilebilen istem dışı idrar kaçırma
olarak tanımlanır. Ortalama yaşam süresinin arttığı ve yaşam kalitesinin daha da önem
kazandığı günümüzde, üriner inkontinans ciddi bir sağlık sorunu olarak karşımıza
çıkmaktadır. Bu denli önemli bir sorunun giderilmesi için geliştirilen teknikler de
çeşitlilik göstermektedir. Bu bağlamda, bu çalışma da stres üriner inkontinans cerrahi
tedavisinde uzun yıllardır uygulanmakta olan Burch ameliyatı ile son yıllarda
pratiğimize giren TVT ve TOT ameliyatları, etkinlik, uygulanabilirlik, komplikasyon
oranları ve hastaların yaşam kalitelerine olan etkileri yönünden karşılaştırmalı bir analiz
yapmayı hedeflemiştir.
Yöntemsel olarak, SUI veya Mikst Uriner Inkontinans (MUI) tanısı ile cerrahi
yapılan doksan yedi hasta çalışmaya alındı. Hastalardan preop ürolojik ve jinekolojik
anamnez alındı; jinekolojik muayene, ultrasonografi, stres test, Ped testi, Q tip test, ofis
sistometri yapıldı; inkontinans anketler dolduruldu. Bu hastalardan 24`ne Burch, 39`na
TVT ve 34`ne TOT uygulandı. TVT, TOT ve Burch uygulanan hastalar post-op SUI ve
subjektif kür oranlarına göre karşılaştırıldı. Elde edilen bulgulara göre: olguların yaş
ortalaması 49.1±7.5, ortalama BMI 29.1±5.5, gravida ortalaması 4.1±2.1 ve parite
ortalaması 3.9±2.1. Olguların postoperatif subjektif değerlendirilmesinde 8 olguda (%
8.2) operasyon öncesine göre idrar kaçırmalarının daha kötü olduğu, 9 olguda (% 9.3)
aynı kaldığı, 20 olguda (% 20.6) operasyon öncesine göre düzelme olduğu, 60 olgunun
ise (% 61.9) idrar kaçırma sorunun kalmadığı saptandı. BURCH operasyonu sonrasında
SUI sıklığı %16 (n=4), TVT sonrası % 28 (n=11) ve TOT sonrası % 11 (n=4) olarak
belirlendi. Postoperatif SUI sıklığı bakımından yapılan operasyonlar arasında
istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p=0.19).
Sonuç itibariyle, Burch hastalarımızın ameliyat sonrası kür oranı % 79.2, TOT
için % 89, TVT için % 72 olup daha önceki çalışmalar ile uyumludur. Çalışmamız
Burch ile TVT ve TOT arasında gerek başarı oranları ve gerekse genel komplikasyonlar
açısından istatiksel anlamlı bir fark olmadığını ortaya koymuştur. Bu sebeple biz
kliniğimizde batın operasyonu planlamadığımız hastalarda Burch yapmamaktayız.
Bunun yerine her ikisinde de deneyim kazandiğimiz TVT ve TOT operasyonlarının
tercih etmekteyiz.

Abstract:
Stress Urinary Incontinence (SUI) has been explaining as an involuntary loss of
urine that may have reflective influence on quality of life socially and physically. In the
contemporary world, where the quality of life is essential and come into prominence,
urinary incontinence is a common and distressing problem for women particularly. The
multiplicity of techniques that aim to eliminate this involuntary leakage of urine is a
significant reference to this problem. In this context, this study aims to compare these
techniques, namely Burch, TVT and TOT complications and to analyze feasibilities and
implications of those on quality of life of patients.
Methodologically, we included ninety-seven patients, whose had Stress Urinary
Incontinence (SUI) or Mixed Urinary Incontinence (MUI), and evaluated them in a
comparative perspective. For understanding long-term efficiency of all techniques,
preoperative urological and gynaecological histories of the patients were recorded, in
addition to gynaecological examination, Ultrasonography, Stress test, Q test,
Incontinence and quality of life Questionnaires (IIQ-7, UDI-6), cystometric analysis.
Burch was performed to twenty-four patients, TVT was performed to thirty-nine
patients and TOT was performed to thirty-four patients. Then we compared all patients
according to post-operative (Post-op) SUI and subjective rate of cure. According to
final facts, the mean of patient's age was 49.1±7.5, the mean of BMI was 29.1±5.5, the
mean of Gravida was 4.1±2.1 and the mean of parity was 3.9±2.1. We observed that, in
eight patients (% 8.2) the rate of involuntary loss of urine increased after the performing
of operation, nine patients (% 9.3) had same rate involuntary loss of urine, the rate of
involuntary loss of urine decreased in twenty patients (% 20.6), and the problem of
stress urinary incontinence was disappeared in sixty patients (% 61.9). The SUI rate was
% 16 (n=4) in BURCH, % 28 (n=11) in TVT and % 11 (n=4) in TOT. We could not
determine a meaningful distinction among the different techniques of the SUI rate
(p=0.19).
In conclusion, the cure rate was % 79.2 Burch, % 89 in TOT and % 72 in TVT
and these results are coherent with the previous studies. Furthermore, our study shows
that statistically there is not meaningful differentiation among BURCH, TVT and TOT
complications not only in rate of performance but also in general complications.
Therefore, instead of Burch, we have been performing TVT and TOT complications
those we have experienced in our patients instead of BURCH.