Fransa'nın sahil bölgesine yönelik güvenlik politikaları ve ekonomik nüfuz faaliyetleri: Mali örneği (2007-2020)
France's security policies and economic influence efforts in the sahel region: The Mali example (2007-2020)
Yazar: AMADOU TOGOLA
Danışman: PROF. DR. MEHMET AKİF OKUR ; PROF. DR. AHMET KAVAS
Yıldız Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Bugün Sahil bölgesinde yer alan Burkina Faso, Mali, Moritanya ve Nijer ülkelerinin bulunduğu topraklar, Fransa'nın 1895 yılında kurmuş olduğu ve 1959 yılına kadar sürdürmüş olduğu sömürge imparatorluğunun bir parçası konumundaydı. Ancak 1950'li yıllarda başlayan bağımsızlık mücadeleleri, Fransa'nın Afrika'daki sömürge imparatorluğunun dağılmasına yol açtı. 1960 yılına gelindiğinde Fransız Batı Afrika'sındaki (sömürge imparatorluğu) ülkelerin tamamı bağımsız oldular. Fakat Fransa, bu ülkeler üzerindeki nüfuz politikasına devam etmek amacıyla yeni politikalar benimsedi. Bağımsızlık sonrasında ortaya konulan bu nüfuz politikaları, Fransa'da sömürge sonrası politikaları olarak sunulmaktadır. Ancak Kwame Nkrumah gibi düşünürler ve sömürge politikalarına karşı olan bazı Afrikalı devlet adamları, sömürge sonrası politikalarını yeni bir sömürgecilik olarak değerlendirmişlerdir. Fransa'nın dekolonizasyon sürecinde ortaya koyduğu yeni politikalarla sömürge topraklarının bir şekilde bağımlı kalmaya devam etmesini amaçlayan düzenlemeler yapıldı. De Gaulle hükümeti, Fransa'nın sömürge topraklarındaki etkisini sürdürmek amacıyla, bağımsızlık mücadelesi veren ülkelerde Fransa yanlısı devlet adamlarını destekledi. Bu süreçte De Gaulle hükümeti tarafından kurulan Afrika Bakanlığı aracılığıyla Afrikalı devlet adamlarıyla önemli bir ağ oluşturuldu. Bu devlet adamlarının işbirliğiyle Fransa'nın yeni sömürgecilik politikaları yaygınlaştırıldı. Söz konusu sistem etkisini günümüze dek değişik düzeylerde devam ettirmiştir. Bu nedenle bu çalışmada, ilgili devlet adamları/yerel seçkinlerle Fransa arasındaki ilişkilerin niteliğine dikkat çeken işbirlikçi yeni sömürgecilik kavramı çerçevesinde Fransa'nın sömürge topraklarındaki politikaları ele alınmıştır. Yeni sömürgecilik ve işbirlikçi yeni sömürgecilik kavramları çerçevesinde Fransa'nın Mali Cumhuriyeti'ndeki ve Sahil bölgesindeki siyasi, askeri ve ekonomik politikaları incelenmiştir. Tezin odağında Fransa'nın bölgeye yönelik nüfuz politikaları bulunmakla birlikte ABD ve Çin gibi aktörlerin bölgedeki askeri ve ekonomik politikalarına da yer verilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Sahil, Fransa, Mali Cumhuriyeti, Yeni sömürgecilik, İşbirlikçi yeni sömürgecilik

Abstract:
The lands of Burkina Faso, Mali, Mauritania, and Niger, located in the Sahel region today, were part of the colonial empire France established in 1895 and preserved until 1959. However, the independence struggles that started in the 1950s led to the dissolution of France's colonial empire in Africa. By 1960, all French West African countries had gained independence. However, France formulated new policies in order to maintain its influence over these countries. These post-independence policies of influence are presented as post-colonial policies in France. However, thinkers like Kwame Nkrumah and African statesmen who were opposed to colonial policies regarded these post-colonial policies as neocolonialism. The new policies introduced by France during the decolonization process were shaped in a manner that aimed to keep the colonial territories somewhat dependent. De Gaulle's government supported pro-French statesmen in countries struggling for independence in order to maintain France's influence in colonial lands. In this process, an important network was formed with African statesmen through the Ministry of Africa established by the De Gaulle government. With the cooperation of these statesmen, France's neo-colonial policies took root. Therefore, this study explores France's political, military, and economic policies in Mali and the Sahel region within the framework of neo-colonialism and collaborative neo-colonialism concepts. It examines the French influence policies in the region and also covers the military and economic strategies of the United States and China.
Key Words: Sahel, France, Republic of Mali, Neo-colonialism, Collaborative neo-colonialism