Arap dilinde klasik lehçeler ve Kureyş lehçesi
The classi̇cal di̇alects i̇n the Arabi̇c language and di̇alect of the Quraysh
Yazar: NURİ ÇORAKCI
Danışman: PROF. DR. İBRAHİM SARMIŞ
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / Arap Dili ve Belagatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Dilbilim = Linguistics ; Doğu Dilleri ve Edebiyatı = Eastern Linguistics and Literature
Dizin: Arapça = Arabic ; Ağızlar = Dialects ; Dilbilgisi = Grammar ; Dilbilim = Linguistics ; Kureyş = Quraysh

Özet:
Arap coğrafyasının geniş çöllere ve yüksek dağlara sahip olması, bu bölgede yaşayan kabilelerin birbiriyle olan bağını kısıtlamış, ticari ve kültürel etkiletişimini engellemiştir. İletişimin az olması dil alanına yansımış böylelikle her bir kabile özgün bir lehçe haline dönüşebilmiştir. İslam'ın gelmesiyle Arap Yarımadasında bir devlet teşekkülü oluşmaya başlamış bunun neticesinde ise fetihler gerçekleşmiştir. Arapça yeni yaşam alanları ve farklı dillerle karşılaşmış böylelikle Arapça saflığını ve orjinalliğini yitirmeğe başlamıştır. Bu sebeple Arapçadaki Klasik lehçeleri cahiliye dönemi ve İslam'ın ilk devrelerini içine alan dönemine damga vurmuş, güçlü, saygın lehçeler olarak değerlendirilebilir. 
Hayat şartları lehçeler arasındaki farklılıkları da beraberinde getirmiştir. Zor ve çetin arazi şartları içinde gelişen lehçeler telaffuzu kolay, basit kullanımları bünyesinde barındırırken şehir hayatında gelişen lehçeler telaffuza oldukça önem vermekle beraber kulağa hoş gelen fonetik yapı gibi kullanımları da ihmal etmemişlerdir. Bazen bir harfin düşmesi, harflerin yerlerinin değişmesi, bazen de ses yapısının değişmesi gibi faktörler nedeniyle lehçeler arasındaki farklılık artmış ve lehçelerin kendine has bir üslup benimsemesine yol açmıştır. 
Klasik lehçeler arasında farklı unsurların katkılarıyla önemli bir konuma sahip olan Kureyş lehçesi ise zaman içerisinde diğer lehçelerle mücadele içerisine girmiş ve bu mücadele sonucunda daha da güçlenerek yoluna devam edebilmiştir. Bu mücadeleler sonucunda kendinde olmayan bazı kullanımları da bünyesine katmış, zor ve fasihliğe aykırı kullanımlardan kurtulmuştur. Böylelikle zaman içerisinde yalın ve kolay bir dil haline gelmiştir. Araplar arasında ortak lehçe, Fasih Arapça ve yedi harf meselesi gibi konular da Kureyş lehçesinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlamıştır.

Abstract:
The fact that Arabian geography has broad deserts and high mountains limited the connection between tribes that lived in the region and prevented trade and cultural interactions. With the arrival of Islam a state began to establish in the Arabian Peninsula and as a result later came the several conquests. Arabic came into touch with new living spaces and different languages and thus began to lose its purity and originality. For this reason Classic Arabic dialects can be considered as powerful and prestigious that dominated the pre-Islamic Age of Ignorance and the early stages of Islam.
Life conditions brought with themselves the differences between the dialects. While the dialects developed in difficult terrain conditions contained easy to pronounce and simple usages, the dialects developed in city life, while putting an emphasis on pronunciation, didn't ignore phonetic structures.
Sometimes because of the factors like elision or phonetic change the diversity among the dialects increased and caused the dialects to have a unique style.
Quraysh dialect which had an important position among the classic dialects, with the help of different factors, started to content with other dialects and as a result continued as stronger than before. After all the contentions it integrated some of the usages that it did not have before and got rid of the difficult and non-fluent usages and in time became a simple and easy language. Topics like the common dialect among Arabian people, Fluent Arabic and Seven Letters problem contributed towards the better understanding of Quraysh dialect.