Dekompanse kalp yetersizliği tanısı ile hastaneye yatırılan mitral kapak yetersizlikli hastalarda hastanın volüm yükünün mitral yetersizlik derecesi üzerine etkisinin ekokardiyografi ile değerlendirilmesi
Effects of volume overload to the echocardiographic assessment of mitral regurgitation severity among patients hospitalized with decompensated heart failure
Yazar: GÖKTUĞ SAVAŞ
Danışman: PROF. DR. ABDURRAHMAN OĞUZHAN
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Ekokardiyografi = Echocardiography ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kalp yetmezliği = Heart failure ; Mitral kapak = Mitral valve ; Mitral kapak yetmezliği = Mitral valve insufficiency

Özet:
Giriş ve Amaç: Mitral yetersizlik (MY) günümüzde aort darlığından sonra ikinci en sık görülen kapak hastalığıdır ve mitral yetersizliğin dinamik özellik gösterdiği bilinmektedir. Biz bu çalışma ile dekompanse kalp yetersizliği tanısı ile hastaneye yatırılan ve TTE' de mitral kapak yetersizliği saptanan hastalarda, kantitatif ekokardiyografik parametreleri kullanarak hastanın sıvı yükünün mitral yetersizliği derecesi üzerine etkisini araştırmayı planladık.
Metod: Çalışmaya Ocak 2016- Haziran 2016 tarihleri arasında kliniğimizde dekompanse kalp yetersizliği tanısıyla yatırılarak takip edilen ve ekokardiyografik incelemede orta-ciddi mitral kapak yetersizliği tespit edilen 29 hasta dâhil edildi. Hastaların tedavi öncesi ve sonrası; BNP düzeyleri ve mitral yetersizlik kantitatif ekokardiyografik parametreleri ile bunların değişimi ve birbirleri ile olan bağıntısı değerlendirildi. Ölçümler arası karşılaştırmalar eşleştirilmiş t testi ve Wilcoxon t testi ile yapıldı.
Bulgular: Katılımcıların ortalama yaşı 72 ± 9.4 idi ve ortalama 10.9 ± 5.9 gün tedavi edildiler. Hastaların tedavi başlangıcında ölçülen pro-BNP düzeyleri, ortalama 16992 ± 8069 pg/ml, tedavi sonrası pro-BNP ortalamaları ise 9298 ± 6055 pg/ml idi (p<0.001). Hastaların medikal tedavi sonrası MY derecesi incelendiğinde, MY ciddiyetinde anlamlı oranda gerileme izlendi. Ortalama EROA; tedavi öncesi 0.36±0.09 cm2, tedavi sonrası 0.29±0.09 cm2 bulundu (p<0.001). Ortalama vena kontrakta; tedavi öncesi 0.57±0.14 cm, tedavi sonrası 0.52±0.15 cm bulundu (p<0.001). Benzer şekilde, RV ortalaması; tedavi öncesi 53.2±18.4 ml, tedavi sonrası 34.3±11.5 ml bulundu (p<0.001). Hastaların tedavi öncesi EF ortalaması % 29.4 ± 7.8, tedavi sonrası %31.08± 7.2 olarak hesaplandı (p<0.001). Sistolik PAB ortalaması; tedavi öncesi 61.5±12.2 mmHg iken, tedavi sonrası 51.1±7.9 mmHg (p<0.001) idi.
Sonuç: Çalışmamızda, fonksiyonel mitral yetersizlikli hastalarda diüretik tedavi ile sıvı yükü geriletildiğinde, mitral yetersizlik ciddiyetinin azaldığı tespit edildi. Fonksiyonel mitral yetersizlikte girişim kararı vermeden önce hastanın sıvı yükünün değerlendirilmesini ve dekompanse hastalarda diüretik tedaviden sonra ekokardiyografik incelemenin tekrarlanmasını önermekteyiz.

Abstract:
Background: Mitral regurgitation (MR) is the second most prevalent valve disease after aortic valve stenosis. Also, it is known that MR has a dynamic feature. The purpose of the present study is to weigh the effects of volume overload to the echocardiographic assessment of mitral regurgitation severity among patients hospitalized with decompensated heart failure.
Methods: 29 decompensated heart failure patients who had moderate or severe MR were included in the present study between January 2016 and June 2016. Volume status and B-type natriuretic peptide levels were recorded. The echocardiographic parameters were assessed. After the conventional treatment of heart failure, B-type natriuretic peptide levels and the echocardiographic parameters were again assessed to weigh whether volume overload exaggerated the MR severity. Paired Student's t tests and Wilcoxon t tests were used to compare hemodynamic parameters and echocardiographic characteristics before and after the therapy.
Results: The mean age of patients was 72 ± 9.4 years and the average hospitalization time was 10.9 ± 5.9 days. The baseline pro-BNP level was 16992 ± 8069 pg/ml, decreased after medical therapy (9298 ± 6055 pg/ml). Between initiation and conclusion of the therapy, there were significant reductions in effective regurgitant orifice area (EROA), vena contracta, regurgitant volume (RV), left ventricular dimensions, and also systolic pulmonary artery pressure (sPAP). The mean EROA decreased with therapy from 0.36±0.09 cm2 to 0.29±0.09 cm2 (p < 0.001). Also medical therapy significantly changed mean values for vena contracta (0.57±0.14 cm to 0.52±0.15 cm), regurgitant volume (53.2±18.4 ml to 34.3±11.5 ml) (p < 0.001). The ejection fraction increased from 29.4 ± 7.8 % prior to therapy to 31.08± 7.2 % after therapy (p < 0.001). The sPAP decreased significantly with therapy from 61.5±12.2 mmHg to 51.1±7.9 mmHg (p<0.001). 
Conclusions: The use of diuretics leads to a reduction in the mitral regurgitation among functional MR patients with volume overload. Volume status should be considered when making decisions about the severity of MR and echocardiographic assessment should also be repeated after the diuretic therapy.