Omurganın sagittal plandaki diziliminin oturur pozisyonda pediatrik yaş gruplarında incelenmesi
The evolution of spinal sagittal alignment in sitting position during childhood
Yazar: SAYGIN KAMACI
Danışman: PROF. DR. MUHARREM YAZICI
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Omurga = Spine ; Oturma = Settlemet ; Oturma analizleri = Settlemet analysis ; Çocuklar = Children

Özet:
Bu çalışma kesitsel tanımlayıcı bir çalışmadır. Deformite düzeltici cerrahi prosedürlerin amacı koronal ve transvers planlarda maksimal düzelme elde etmek ve sagittal plandaki fizyolojik konturları yeniden yapılandırmaktır. Sagittal plan rekonstruksiyonun önkoşulu ise fizyolojik değerleri bilmektir.Bu çalışmanın amacı omurganın sagittal dizilimiin çocuklardaki normal değerlerini ortaya koymak ve oturur pozisyondaki çocukta sagittal dizilimin yaş ile gelişimini inclemektir. Pediatri ünitesinde iskelet hastalığı olmayan, pelvis ve tüm omurgayı içerecen oturu pozisyonda lateral filmi bulunan, 3-17 yaşındaki çocuklar çalışmaya dahil edildi. Omurgayı etkileyebilecek hastalığı veya cerrahi öyküsü bulunan çocuklar çalışmadan çıkarıldı. Çocuklar yaş gruplarına göre 4 gruba ayrıldı. (3-6, 7-9, 10-12 ve 13-17 yaş). Taranlanlar arasından 124 çocuk (49 kız,75 erkek) çalışmaya dahil edildi. Tüm segmental açıların tanımlayıcı analizleri yapıldı. Oturur pozisyonda global lordoz ve global kifoz açıları ayaktakine oranla daha az bulundu. Torasik segmental açılar T1-T2 seviyesinden orta torakal bölgeye kadar düzenli bir artış gösterirken kaudale inerken azalma gösterdi. Global lordoz, sakral eğim ve L5-S1 segmental açıları yaşla birlikte artış gösterirken torakal kifozda düşme gözlendi. Dahası, lomber segmental açılaşmalar kranio-kaudal yönde düzenli olarak arttı. Sakral eğim, T1-T12 ve T1-S1 mesafesi yaşla birlikte artış eğilimi gösterdi.Oturur pozisyondaki sagittal dizilim ayaktakine göre farklıdır ve yaşla birlikte değişim gösterir. Yaş grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır, özellikle servikotorakal, torakolomber ve lumbosakral seviyelerde belirgindir. Bu bulgular yürüyemeyen ve spinal enstrümentasyon ve/veya füzyon gereksinimi olan genç hastaların pre op planlanmasında dikkate alınmalıdır.

Abstract:
This is a cross-sectional descriptive study. Surgical procedures addressing the deformity aim to make the maximal correction on the coronal and transverse planes and to restore the physiologic curves on the sagittal plane. Prerequisite for sagittal plane reconstruction is to know the physiologic values. The purposes of this study are to describe normative data of the sagittal plane in the sitting position within the pediatric population and document the evolution of sagittal alignment during the growth. Children between 3-17 years followed by pediatrics unit for non-skeleton disease with lateral x-rays of the entire spine and pelvis on sitting positions were included to the study. Children with history of surgery or disease those may affect spine development were excluded. Children were evaluated in 4 age groups (3-6, 7-9, 10-12 and 13-17 years) in terms of spinal sagittal alignment on sitting position. Of the screened, 124 children (49 girls, 75 boys) were included. Descriptive statistics of all possible segmental angles were summarized. Thoracic kyphosis and lumbar lordosis values were lower on sitting position than the standing .Thoracic segmental angulations steadily increased from T1-T2 to mid-thoracic segments and then decreased in caudal direction. Moreover, lumbar segmental angulations steadily increased in cephalo-caudal direction. Sacral slope, L4-S1 angulation, T1-T12 and T1-S1 distance tends to increase as the age increases. Sagittal spinal alignment in the sitting position is different than that in the standing position and it changes as the child grows. There is a statistically significant difference between different age groups, especially at the cervicothoracic, thoracolumbar, and lumbosacral junctions. These findings should be taken into consideration for young non-ambulatory patients who require spinal instrumentation and/or fusion.