Üniversite öğrencilerinde akademik öz yeterlik, akademik erteleme ve öz düzenleme arasındaki ilişkilerin incelenmesi
Investigation of the relationship between academic self-efficiency, academic procrastination and self-regulation in university students
Yazar: GÜNEŞ ÖZKALE
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ESEF ERCÜMENT YERLİKAYA
Çukurova Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training

Özet:
Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin akademik öz yeterlik inançları ile akademik erteleme eğilimleri arasındaki ilişkide öz düzenleme becerilerinin aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. 
Araştırma ilişkisel tarama olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma gurubu 2020-2021 eğitim öğretim yılında öğrenim görmekte olan 402'si kadın 148'i erkek toplam 550 üniversite öğrencisinden  oluşmaktadır.
Araştırma verilerini toplamak amacıyla; araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu, Kandemir (2010) tarafından geliştirilen Akademik Özyeterlik Ölçeği, Brown, Miller ve Lawendowski (1999) tarafından geliştirlen Aydın, Özer Keskin ve Yel tarafından (2013) Türkçe'ye uyarlanan Öz Düzenleme Ölçeği, Aitken (1982) tarafından geliştirlen ve Balkıs (2006) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Akademik Erteleme Ölçeği kullanılmıştır.
Araştırmanın verilerini analiz etmek için SPSS 26.0 ve AMOS 24.0 programları kullanılmıştır. Akademik özyeterlik, öz düzenleme ve akademik erteleme değişkenlerinin arasındaki ilişkileri analiz etmek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu yapılmıştır. Akademik özyeterlik ve akademik erteleme eğilimleri arasında öz düzenlemenin aracı rolü yapısal eşitlik modeli ile incelenmiştir. Son olarak aracı rolün anlamlılığı ve etki düzeyini değerlendirmek için bootstrap güvenirlik değer aralığı hesaplanmıştır.
Mevcut araştırmanın sonuçlarına göre akademik özyeterlik ve akademik erteleme arasındaki ilişkide öz düzenlemenin tam aracılık işlevi bulunmaktadır. Akademik öz yeterliğin, akademik erteleme üzerindeki öz düzenleme aracılığıyla gerçekleşen dolaylı etkisinin anlamlı olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: Akademik Öz Yeterlik, Öz Düzenleme, Akademik Erteleme, Yapısal Eşitlik Modeli.

Abstract:
In this study, it was aimed to examine the mediating role of self-regulation skills in the relationship between university students' academic self-efficacy beliefs and academic procrastination tendencies. 
The research was designed as a relational survey. The study group of the research consists of a total of 550 university students, 402 female and 148 male, studying in the 2020-2021 academic year.
            In order to collect research data; Personal Information Form prepared by the researcher, Academic Self-Efficacy Scale developed by Kandemir (2010),Self Regulation Scale developed by Brown, Miller and Lawendowski (1999) and adapted into Turkish by Aydın, Özer Keskin and Yel (2013) and Aitken (1982). Academic Procrastination Scale, which was developed and adapted to Turkish by Balkıs (2006), was used.
	SPSS 26.0 and AMOS 24.0 programs were used to analyze the data of the research. Pearson Product-Moment Correlation was performed to analyze the relationships between academic self-efficacy, self-regulation and academic procrastination variables. The mediating role of self-regulation between academic self-efficacy and academic procrastination tendencies was examined with the structural equation model. Finally, boostrap reliability ranges were calculated to evaluate the significance and effectiveness of the mediating role.                                                   
According to the results of the present study, self-regulation has a full mediation role in the relationship between academic self-efficacy and academic procrastination. It has been observed that the indirect effect of academic self efficacy on academic procrastination through self regulation is significant.

Keywords: Academic Self-Efficacy, Self-Regulation, Academic Procrastination, Structural Equation Model.