Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 2005-2018 yılları arasında enfektif endokardit tanısıyla tedavi edilen hastaların retrospektif analizi
Retrospective analysis of the patients,  WHO are followed by the Ondokuz Mayis University Faculty of medicine with infective endocarditis between 2005-2018
Yazar: ÖZKAN VURAL
Danışman: PROF. DR. ÖZCAN YILMAZ
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Endokardit = Endocarditis ; Endokardit = Endocarditis ; Enfeksiyon = Infection ; Etyoloji = Etiology ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Mortalite = Mortality ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Risk faktörleri = Risk factors

Özet:
GİRİŞ: Enfektif endokardit; kalpte endotel yüzeylerinin (kapak ve endokard), protez kalp kapaklarının ve kalp içi cihazlarının (pacemaker leadi, ventrikül destek cihazı gibi) enfeksiyonu olarak tanımlanmıştır. Ayırıcı tanıdaki zorluklar nedeniyle enfektif endokarditin gerçek insidansını belirlemek zordur. Yapılan çalışmalara göre insidansının 10/100,000 olduğu tahmin edilmektedir ve mortalitesi %20'dir. Tanı ve tedavideki gelişmelere rağmen insidans ve mortalite oranlarında düşüş olmamıştır. Biz bu çalışmamızda 2005-2018 yılları arasında hastanemizde enfektif endokardit ile takip edilmiş olan hastaların klinik ve laboratuvar parametreleri ile hastane içi ve bir yıllık mortalite arasındaki ilişkiyi değerlendirdik.
YÖNTEM: Çalışmamızda 2005-2018 yılları arasında hastanemizde takip edilen ≥18 yaş olan 145 enfektif endokardit hastası retrospektif olarak incelendi. Veriler IBM SPSS V23 ile analiz edildi. İstatiksel analiz için Shapiro Wilk, T-testi, Mann Whitney U testi, Ki-kare testi kullanıldı.
BULGULAR: Hastaların yaş ortalaması 53 ve %52,4'ü (n=76) erkekti. Hastalarımızın %34'ünde (n=37) enfektif endokarditin predispozan etkeni romatizmal kapak hastalığıydı. Çalışmamızda hastane içi mortalite %31,7 ve bir yıllık mortalite %40,6 olarak saptanmıştır. Hastane içi mortalitede, kombinasyon tedavisi (%23) ve medikal tedavi (%40,8) arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı. Hastalarda %48,3 ile en sık mitral kapak tutulumu saptanmıştır. Kan kültüründe en sık saptanan mikroorganizmalar stafilokoklardı (%41,4). Hastalarda en sık gözlenen ve en yüksek mortalite hızı ile ilişkili olan komplikasyon kalp yetmezliğiydi (%23,4).
SONUÇ: Son yıllarda medikal ve cerrahi tedavide birçok gelişme olmasına rağmen enfektif endokardit mortalitesi hala yüksektir. Endokardit hastalarında erken tanı ve tedavinin hayat kurtarıcı olması nedeniyle enfektif endokarditten şüphelenilen hastalarda ivedi bir yaklaşım hayati bir önemdedir. Biz bu çalışmamızda 145 hastayı retrospektif olarak değerlendirdik ve hastane verilerimizi ortaya koyduk.

Anahtar kelimeler: Enfektif endokardit, risk faktörleri, mortalite, etiyoloji

Abstract:
BACKGROUND: Infective endocarditis is described as an infection of the lining of hearth's chambers (endocardium), hearth's valve, intracardiac device's (such as pacemaker`s lead, ventricular asist device) and prostetic hearth valve. It is difficult to determine the actual incidence of infective endocarditis due to different diagnosal methods and confusing similar clinical circumtances. The incidence of infective endocarditis is estimated to be approximately 10/100,000 and the mortality is %20. There has been no decrease in the incidence and mortality ratios despite the developements in diagnosis and treatment methods. In the present study, we have evaluated the relationship between clinical and laboratory parameters of patients, followed with infective endocarditis diagnosis in our hospital, with in-hospital and one year mortality between 2005-2018 years.
METHODS: In our study, we retrospectively investigated 145 patients (≥18 years) followed in our hospital with infective endocarditis between 2005-2018 years. The data is analysed via IBM SPSS V23. Shapiro Wilk, The T-test, Mann Whitney U test and Ki-square have utilized for statistical analysis.
RESULTS: The average of patient`s age was 53 and %52,4 (n=76) was male. In %34 (n=37) of the patients the predisposition factor of infective endocarditis was rheumatic valve disease. In the present study, in-hospital mortality was %31,7 and one year mortality was %40,6. There is a significant statistical difference between the combination treatment (%23) and medical treatment (%40,8) for in-hospital mortality rate. The most affected valve was mitral (%48,3) and the most commonly identified microorganism was stafilococcus (%41,4) in the blood culture. Heart failure was the most common (%23,4) complication in patients and it has been associated with the highest mortality rate.
CONCLUSION: Although recent developments in medical and surgical treatments of infective endocarditis, the mortality rate still remains high. The urgent clinical approach in patients suspected with infective endocarditis is of vital importance. In the present study, we restrospectively evaluated 145 patients and presented the data of our hospital.

KEY WORDS: Infective endocarditis, risk factors, mortality, etiology