Septorinoplastide eksternal splint kullanımının ödem, ekimoz ve stabilizasyona etkisi
The effect of the external nasal splint usage on edema, ecchymosis and stabilization in septorhinoplasty
Yazar: CAVİD CABBARZADE
Danışman: PROF. DR. ÖMER TAŞKIN YÜCEL
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat) ; Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Ateller = Splints ; Cerrahi = Surgery ; Cerrahi-kulak-burun-boğaz = Surgery-otorhinolaryngologic ; Ekimoz = Ecchymosis ; Rinoplasti = Rhinoplasty ; Ödem = Edema

Özet:
Septorinoplasti ameliyatından sonra eksternal splint kullanımı tartışmalı bir konu olmakla birlikte çoğu cerrah tarafından kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı septorinoplasti ameliyatı sonrası splint kullanılan ve kullanılmayan hastaları, göz çevresi ödem ve ekimoz açısından ve nazal kemiklerin pozisyonuna göre karşılaştırmaktır. Çalışmaya primer septorinoplasti yapılan 18 yaş üstü 40 hasta dahil edildi. Hastalar ameliyat sonrası eksternal splint uygulanıp ? uygulanılmamasına göre her birinde 20 kişi olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Eksternal splint kullanılmayan hastalarda burun dorsumuna ameliyat sonrası flaster bandaj uygulandı. Ameliyat sonrası 2. ve 7. gün frontal planda dijital fotoğraflar çekilerek, ödem ve ekimoz açısından gruplar arasında karşılaştırma yapıldı. Hastalara ameliyat sonrası 3. haftada çekilmiş BT görüntülerinde sağ ve sol taraftaki osteotomi hattının başlangıcından orta hatta kadar olan mesafe, her iki grup arasında karşılaştırıldı. İstatistiksel analizde Mann-Whitney U testi kullanıldı. Ameliyat sonrası flaster uygulanan hastalarda, splint uygulanan hastalara göre hem postoperatif 2. gün, hem de postoperatif 7. gün ödem ve ekimoz düzeyinin istatistiksel anlamlı olarak düşük olduğu saptandı. Bilgisayarlı tomografide osteotomi hattından orta hatta kadar olan mesafenin sağ ve sol taraf arasındaki farkı, splint konulan ve flaster uygulanan gruplar arasında benzer olduğu görüldü. Sonuç oalarak eksternal kapatma için flaster uygulanan hastalarda, splint uygulananlara göre göz çevresi ödem ve ekimoz daha düşük düzeyde olmaktadır. Bu iki grup arasında, nazal kemikleri arzu edilen pozisyonda tutma açısından anlamlı fark görülmemiştir.

Abstract:
Despite the controversies, external nasal splint is commonly used by most surgeons after septorhinoplasty. The aim of this study is to compare postoperative periorbital edema, ecchymosis and nasal bone position of the patients with and without nasal splint application. Forty patients older than 18 years of age whom primary septorhinoplasty performed were included in the study. The patients were divided into 2 groups consisted 20 patients according to usage of external nasal splint. The sticking plaster was applied to the nasal dorsum of the patients in whom external nasal splint was not used. Comparisons of edema and ecchymosis between two groups were done by the digital photography on the second and seventh days postoperatively. All the patients in the study had computerized tomography scan at the 3rd week after surgery to detect the distance between the beginning of the osteotomy and the midpoint line on the right and the left sides. Mann- Whitney U test is preferred for statistical analysis. The patients with sticking plaster had less edema and ecchymosis than the patients with external nasal splint on both 2nd and 7th days postoperatively which was statistically significant. On computerized tomography, the distance from the osteotomy lines to the midline was similar between the right and the left side of both the sticking plaster and the external nasal splint group. In conclusion; usage of the sticking plaster after septorhinoplasty causes less periorbital edema and ecchymosis than external nasal splint. In both groups of the patients, nasal bones were successfully repositioned and there was not any significant difference statistically.