Acil servis hekimlerinin, acil serviste yeni saptanan atriyal fibrilasyon tanılı hastaların taburculuğunda oral antikoagülan reçete etme konusundaki tutum ve davranışları
Attitudes and behaviors of emergency service providers to prescri̇be oral anticoagulant at discharge of patients with new diagnosis of atrial fibrilation in the emergency department
Yazar: ERCAN KOÇ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÖRKEM ALPER SOLAKOĞLU
İstanbul Medeniyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Acil tıp servisleri = Emergency medical services ; Antikoagülanlar = Anticoagulants ; Atriyal fibrilasyon = Atrial fibrillation ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Sağlık bilgisi-tutum, uygulama = Health knowledge-attitudes, practice ; İlaç reçeteleri = Drug prescriptions

Özet:
AMAÇ: AF ile ilgili güncel kılavuzlar, yüksek riskli AF hastalarına oral
antikoagülan ilaç reçete etmeyi önermektedir. Ancak yapılan araştırmalarda
acil servis hekimlerinin, yeni saptanan AF hastalarında OAK reçete etme
oranları, beklenen seviyelerin oldukça altındadır. Çalışmamızda, acil servis
hekimlerinin, yeni saptanan AF tanılı hastaların taburculuğunda oral
antikoagülan ilaç reçete etmelerinin önündeki engellerin ortaya konulması
amaçlanmıştır.

YÖNTEM: Ortalama yıllık acil başvuru sayısı 250000 olan 3.basamak bir
şehir hastanesinde görev yapan 6 acil tıp uzmanını ve 20 acil tıp asistanını
içeren toplam 26 katılımcıya, 3 ana bölümden oluşan 26 adet açık uçlu
sorunun sorulduğu yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirdik. Bu
araştırma nitel bir durum çalışmasıdır. Bu araştırmada durum olarak, acil tıp
uzmanı ve asistanlarının, acil serviste yeni saptanan AF hastalarının
taburculuğunda oral antikoagülan ilaç başlanmalarına yönelik bakış açıları
ele alınmıştır.

BULGULAR: Yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak doktorlarla
yapılan görüşmelerden elde edilen metinler tümevarımsal bir yaklaşım
izlenerek içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırmamızın tematizasyonu
sonrasında 3 ana başlık ortaya çıkmıştır: 1. Acil servisteki AF yönetimi 2.
Tromboflaktik yaklaşım 3. Görüş ve tavsiyeler. Kardiyoloji hekimi
konsultasyonu, hekimlerin acil servis yönetimindeki en sık başvurdukları
yöntem olmuştur. Tromboflakside oral antikoagülan reçete etmeme
davranışlarının en sık sebebi olarak, hastaların taburculuk sonrası takip
edilmeyeceğine dair endişeler konu edilmiştir. Hekimlerin dile getirdiği en sık
görüş ise, sağlık sisteminin revize edilmesiyle, acil servisten taburculuk
sonrası erken dönemde kardiyoloji polikliniği, uzun dönemde ise aile
hekimliği takibinin, OAK reçete sıklığını artıracağına dair inançtır.

SONUÇ: AF tanılı hastaya yaklaşımda acil servis hekimlerinin rolü daha net
çizgilerle belirlenmelidir. Sistem düzeyinde iyileştirmeler yapılmasını, tanı-
müdahale-reçete-takip zincirinin oluşturulmasını, doktor eğitiminin
artırılmasını içeren kapsamlı bir geliştirmeye ihtiyaç vardır.

Abstract:
BACKROUND: Current guidelines on AF recommend prescribing oral
anticoagulants to high-risk AF patients. However, in studies conducted, the
rate of emergency physicians prescribing OAC in newly diagnosed AF
patients is well below the expected levels. In our study, it was aimed to reveal
the obstacles preventing emergency physicians from prescribing oral
anticoagulant drugs at discharge of newly diagnosed AF patients.

MATERIAL AND METHOD: We conducted semi-structured interviews in
which 26 open-ended questions consisting of 3 main sections were asked to
a total of 26 participants, including 6 emergency medicine specialists and 20
emergency medicine assistants, working in a tertiary city hospital with an
average annual number of emergency admissions of 250000. This research
is a qualitative case study. In this study, the perspectives of emergency
medicine specialists and their assistants regarding the initiation of oral
anticoagulant drugs at the discharge of newly diagnosed AF patients in the
emergency department were discussed.


RESULTS: The texts obtained from the interviews with the doctors using a
semi-structured interview form were subjected to content analysis by
following an inductive approach. After the thematization of our research, 3
main topics emerged: 1. AF management in the emergency department 2.
Thrombophlactic approach 3. Opinions and recommendations. Consultation
with a cardiologist has been the most common method used by physicians in
the management of the emergency department. Concerns that patients will
not be followed up after discharge have been discussed as the most common
reason for not prescribing oral anticoagulants in thrombophlaxis. The most
common opinion expressed by physicians is the belief that following the
health system, cardiology outpatient clinic in the early period after discharge
from the emergency room, and family medicine follow-up in the long term will
increase the frequency of OAC prescription.

CONCLUSION: The role of emergency physicians in the approach to
patients with AF should be defined with clearer lines. There is a need for a
comprehensive development that includes system improvements,
establishing the diagnosis-intervention-prescription-follow-up chain, and
increasing doctor education.