Kapalı sinüs cerrahisi ile eşzamanlı implant uygulamasında iki farklı tekniğin klinik ve radyolojik olarak değerlendirilmesi
Evaluation of clinical and radiological outcomes of two different techniques in internal sinus surgery with simultaneous implant placement
Yazar: İREM ASYA KAFADAR GÜRBÜZ
Danışman: PROF. DR. TAYFUN GÜNBAY ; DR. ÖĞR. ÜYESİ GÖZDE IŞIK
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental implantasyon = Dental implantation ; Maksiller sinüzit = Maxillary sinusitis

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, kapalı sinüs cerrahisi ve eşzamanlı dental implant uygulamasında, osseodensifikasyon ve osteotom yöntemlerinin tedavi sonuçlarının karşılaştırılmasıdır. Bu amaçla, primer stabilite, marjinal kemik kaybı ve dental implant sağ kalım verileri ile birlikte, uygulanan iki farklı yöntemin hasta yaşam kalitesine etkisi incelenmiştir. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız, maksiller posterior bölgede kapalı sinüs cerrahisi gereksinimi bulunan 26 hastaya uygulanmış 40 dental implant üstünde yürütülmüştür. Çalışmada 20 dental implant osseodensifikasyon yöntemi (Grup 1),  20 dental implant ise ostetom yöntemi (Grup 2) ile yerleştirilmiştir. Çalışmanın belirleyici değişkenleri; primer stabilite (yerleştirme torku ve RFA), marjinal kemik kaybı (mm), implant sağ kalımı (%) ve hasta yaşam kalitesine etkisidir (ağrı (VAS; 0-10) ve ağız sağlığı etki profili (OHIP) testi). İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlenmiştir. 
Bulgular: Osseodensifikasyon grubunda ölçülen ortalama primer stabilite değeri 75,30+/-8,22 ISQ ve osteotom grubunda 67,50+/-10,89 ISQ olarak ölçülmüştür. Bu fark, istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0,016). Protetik yükleme sonrası 1. ay, 6. ay ve 12. aylarda ölçülen marjinal kemik kaybı değerleri osseodensifikasyon grubu için 0,35+/-0,56 mm, 0,98+/-0,53 mm ve 1,28+/-0,72 mm iken, osteotom grubunda sırasıyla 0,75+/-0,79 mm, 1,25+/-0,97 mm ve 1,60+/-1,13 mm olarak ölçülmüştür (p>0,005). Hastaların postoperatif ağrı düzeyleri değerlendirildiğinde, 1. günde osteotom grubunda ölçülen ağrı düzeyi (6,43 +/- 0,76), osseodensifikasyon grubuna göre (5,17 +/- 1,34) istatistiksel olarak daha yüksek bulunmuştur (p=0,008). OHIP testleri değerlendirildiğinde, protetik yükleme sonrası alınmış olan OHIP test skorları, osseodensifikasyon grubunda 3,42+/-2,47 iken, osteotom grubunda 7,64+/-4,36 olarak hesaplanmıştır. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0,011). 
Sonuç: Çalışma sonuçlarımız değerlendirildiğinde, kapalı sinüs cerrahisinde primer stabilite ve hasta yaşam kalitesine etkisi yönünden osseodensifikasyon yönteminin alternatif bir tedavi olarak kullanılabileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Aim: The aim of this study is to compare the treatment outcomes of osseodensification and osteotomy techniques used in dental implant placement with internal sinus lifting. For this purpose, the impact of two different methods were examined related to primary stability, marginal bone loss, implant survival and patient quality of life.
Materials and Methods: Our study was conducted on 40 dental implants and 26 patients who required internal sinus lifting for dental implant placement. Twenty  implants were placed using the osseodensification method (Group 1), and 20 of them using the osteotomy method (Group 2). The outcome variables are primary stability (insertion torque and RFA), marginal bone loss (mm), dental implant survival (%), and its impact on the patient's quality of life (pain (VAS; 0-10) and oral health impact profile (OHIP) test). The level of statistical significance was set at p<0.05.
Results: The primary stability was 75,30+/-8,22 ISQ for osseodensification group and 67,50+/-10,89 ISQ ISQ for osteotomy group. This difference was statistically significant (insertion torque p=0.015 and RFA p=0.016). The mean marginal bone loss measured at 1 month, 6 months, and 12 months after prosthetic loading were 0,35+/-0,56 mm, 0,98+/-0,53 mm and 1,28+/-0,72 mm for the osseodensification group, and 0,75+/-0,79 mm, 1,25+/-0,97 mm and 1,60+/-1,13 mm for the osteotomy group, respectively. This difference was not statistically significant. The pain level measured on the postoperative first day in the osteotomy group (5.17+/- 1,34) was statistically higher than in the osseodensification group (6.43+/- 0,76) (p=0.008). Also, the OHIP scores taken after prosthetic loading were 3,42+/-2,47 in the osseodensification group and 7,64+/-4,36  in the osteotomy group. This difference was statistically significant (p=0.011).
Conclusion: It is suggessted that the osseodensification method can be considered as an alternative treatment in terms of primary stability and its impact on patient quality of life in internal sinus lifting.