Çocuk tenisçilerde fonksiyonel antrenman yaklaşımı
Functional training approach on children tennis players
Yazar: SUAT YILDIZ
Danışman: PROF. DR. SALİH PINAR ; DOÇ. DR. ERTUĞRUL GELEN
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2013
Konu: Spor = Sports
Dizin: Antrenman = Training ; Performans analizi = Performance analysis ; Tenis = Tennis ; Tenisçiler = Tennis players ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Son yıllarda fonksiyonel antrenman çalışmaları sağlık alanı ve yaşlı popülasyonunda önem kazanmakla birlikte çocuklarda spor performansına yönelik çalışmaların olmaması dikkat çekmektedir. Bu çalışmanın amacı, fonksiyonel antrenman modelinin çocuklarda sportif performans üzerine olan etkisini araştırmaktır. Yöntem: Araştırmaya Lateralizasyon testi ile %80 ve üzeri baskın tarafa sahip olan ve fonksiyonel hareket değerlendirmesi (FMS) puanı %75 ve altında çıkan 28 çocuk tenisçi (yaş: 9.6±0.7, boy: 134.1± 6.8, ağılık: 31.3±4.1, spor yaşı: 3.1±1.1) katılmıştır. Bunlardan 10 kişi fonksiyonel antrenman gurubuna (FAG), 10 kişi geleneksel antrenman grubuna (GAG) ve 8 kişi de kontrol grubuna (KG) dahil edilmiştir. Araştırmada sekiz hafta süresince, haftanın ardışık olmayan 3 günüantrenman yapılmıştır. KG uygulaması tüm katılımcılar tarafından uygulanırken, ilave olarak FAG fonksiyonel antrenman modelini, GAG geleneksel antrenman modelini uygulamıştır. Antrenman programı öncesi, 4. ve 8. hafta sonunda esneklik, dikey sıçrama, sürat, çeviklik, denge ve FMS testleri yapılmıştır. Bulgular: Verilere göre KG ile GAG ve FAG arasında sezon başı performans ölçümlerinde fark bulunmazken (p>0.05), sezon ortası ve sezon sonu ölçümlerinde fark bulunmuştur (p<0.01). Tekrarlanan ölçümler arasında KG? nda FMS puanı açısından düşüş gözlenirken (p<0.01) diğer parametrelerde fark bulunmamıştır (p>0.05). GAG? nda FMS puanında düşüş (p<0.01), dinamik sağ denge (p<0.01) ve dinamik sol dengede (p<0.05) artış bulunurken diğer parametrelerde fark gözlenmemiştir (p>0.05). FAG? da tüm parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı iyileşme görülmüştür (p?0.001). Sonuç: Bulgular incelendiğinde fonksiyonel antrenman modelinin geleneksel antrenman modeline göre sportif performansı arttırması açısından daha etkili bir antrenman modeli olduğu gözükmektedir. Anahtar Kelimeler: FMS; Fonksiyonel antrenman; Sportif performans; Tenis

Abstract:
Purpose: In recent years studies on functional training have gottan importance in elderly population and health area but lack of research in children on athletic performance is remarkable. Purpose of this study is to investigate the effects of functional training model on athletic performance on children. Methods: This study included 28 children tennis players (mean age: 9.6±0.7, height: 134.1±6.8, weight: 31.3±4.1, fitness age: 3.1±1.1) who have 80% or more dominant side on lateralization test and functional movement screening (FMS) score below 75%. 10 subjects included in functional training group (FTG), 10 subjects added in the traditional training group (TTG), and 8 subjects included in the control group (CG ). Training program was three non-consecutive days in a week, during eight weeks. CG application implemented by all participants. FTG has applied functional training model and TTG has applied traditional training model additionally. Flexibility, vertical jump, speed, agility, balance and FMS tests were conducted before the training program, at the end of week four and week eight. Results: According to the data there were no difference in performance measurements between CG, TTG and FTG before season, (p> 0.05) but the difference in mid-season and end of season was significant (p <0.01). Significant decrease in FMS score was found (p <0.01) in CG while no difference was apparent in other parameters (p> 0.05). In TTG, FMS score significantly decreased (p <0.01), dynamic right balance (p <0.01) and dynamic left balance (p <0.05) increased while no statistically significant difference was found in other parameters (p>0.05). In FTG all parameters improved and differences were statistically significant (p ? 0.001). Conclusion: When the results are analysed, functional training model appears to be a more effective work out then a model based on the traditional training in terms of increasing athletic performance.Key Words: Athletic performance; FMS; Functional training; Tennis