1787-1792 Osmanlı-Rus, Avusturya harpleri sırasında İbrail Kalesi /
Yazar: HAKAN ENGİN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. CENGİZ FEDAKAR ; PROF. DR. İBRAHİM SEZGİN ; PROF. DR. MİHAİ MAXİM
Trakya Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Bölümü / Tarih Ana Bilim Dalı / Yakınçağ Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2013
Konu: Tarih = History
Dizin: 18. yüzyıl = 18. century ; 19. yüzyıl = 19. century

Özet:
ÖZET 
(HAKAN ENGİN)

1787-1792 Osmanlı-Rus, Avusturya Savaşları Sırasında İbrail Kalesi:
          1538 yılında itibaren, Tuna nehri kenarında ve bu hat üzerinde önemli bir noktada olan İbrail Kalesi, Osmanlı idaresinde ve askeri organizasyonu içinde sürekli bir gelişme göstermiştir.  Osmanlı Devleti, 1768-1774 yılları arasında cereyan eden ve Küçük Kaynarca antlaşması ile neticelenen Osmanlı-Rus savaşlarında büyük bir yenilgi almıştır. Bundan sonra, gittikçe güçlenen Rusya?nın oluşturduğu tehdit ile hudut boylarda büyük bir tahkim ve teçhiz faaliyetine girişmiştir. Kafkasya ile birlikle bu faaliyetin en önemli bölgesi, Tuna hattında olan savunma hatlarıdır. İbrail?de bu savunma hattının önemli bir parçasıdır. Kırım gibi Müslüman bir toprağın Rusya?nın eline geçmesi ve Avusturya ile giriştiği faaliyetlerin sonucu olarak 1787 yılında Rusya?ya ardından Avusturya?ya ilan edilen ve 1792 yılına kadar devam eden savaşta, İbrail Kalesi önceki dönemler göre önemi gittikçe artmıştır. Çünkü bu harp esnasında Tuna hattı üzerinde İsmail, Kili, Tulça, Maçin gibi, daha yukarı bölgelerde ise Özi, Hotin ve Bender Kalesi gibi büyük istihkâmlar Rus ordusu tarafından alınmasına rağmen İbrail kuşatıldıysa da alınamamıştır. Bu savaştan sonra da İbrail Kalesinin tahkim ve teçhzine devam edilmiş 1828-1829 yılllarında Rusya ile yapılan savaştan önce yeniden inşa edilmiştir. Çalışmamızın ana teması 1787-1792 seferlerinde İbrail?in tahkim ve teçhizi olmakla birlikte, Osmanlı idaresine girdiği andan itibaren tarihi ve kalenin fiziki olarak geçirdiği aşama bir önceki dönemlere göre karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.



Anahtar Kelimeler:
İbrail Kalesi, Tuna, Osmanlı, Rus,  İaşe, organizasyon, savunma

Abstract:
SUMMARY

(HAKAN ENGİN)

Braille Fortress during the 1787-1792 Wars of Ottomans-Russian and Austria
          Braille Fortress, located at an important nodal point on the bank of Danube, attained an important position in the administrative and militaristic organization of Ottomans after it had been conquered in 1538.  Ottomans faced a devastating defeat before Russians in the war of 1768-1774, which ultimately ended with the Treaty of Küçük Kaynarca. Following this defeat, Ottomans commenced a policy of fortification and strengthening of border lines in an attempt to answer Russian expansionist policy. The most urgent territory is the defense line of Danube as well as Caucasian. For the Ottoman side, the battles between 1787-1792 against the Russian-Austrian alliance meant a revenge of the defeat at Crimea. Braille Fortress proved itself as a special nodal point of the Danubian defense line at those wars.  It is just because Braille could not be conquered by Russians although they were able to conquest some important fortress like İsmail, Kili, Tulca and Maçin on the Danube, and some invulnerable fortress such as Ochakov, Hotin and Bender on the northernmost borders. Following this war Ottomans periodically continued to repair and strengthen the fortress. Just before the war against Russia in 1828-1829, Ottomans re-constructed the castle. The thesis in your hand focuses firstly on the repairing and strengthening of the Braille Fortress during 1787-1792 wars. And secondly it targets both militaristic organization and physical evolution of the fortress itself with the beginning of its conquest by Ottomans until the end of eighteen century.  

Keywords:
Braille Fortress, Danube, Osmanlı, Russian, provisioning, defending