Devam tedavisinde olan stabil risk ve stabil semptom gruplarında YKL-40, NLR, CRP ve kan eozinofil düzeyinin karşılaştırılması
Comparison of YKL-40, NLR, CRP and blood eosinophillevels in stable risk and stable symptom groups oncontinuing treatment
Yazar: SERHAT BEDİRHANOĞLU
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HANİFİ YILDIZ
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Akciğer hastalıkları-obstrüktif = Lung diseases-obstructive ; Belirti ve semptomlar = Signs and symptoms ; C reaktif protein = C reactive protein ; Eozinofiller = Eosinophils ; Nötrofil/lenfosit oranı = Neutrophil/lymphocyte ratio ; YKL-40 = YKL-40 ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Amaç: Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı (KOAH),
dünya çapında önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir.
Havayolu inflamasyonu, KOAH'ın patogenezinde ve
progresyonunda rol oynayan önemli bir özelliğidir. Heterojen
inflamasyon yolaklarının olduğu bu hastalıkta inflamatuvar
biyobelirteçler, hedeflenen antienflamatuvar tedaviler ve
alevlenmelerin öngörülmesinde önemli bir nokta olarak
görülmektedir. Bizde bu çalışmada KOAH'ta inflamatuvar
belirteçler olarak bilinen YKL-40, NLR, CRP, kan eozinofil
sayıları ve spirometrik FEV1 değerlerinin devam tedavisinde olan
stabil dönem KOAH hastaları ve sağlıklı kontrol grubunda
karşılaştırmayı hedefledik.
Yöntem: Çalışma, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp
Fakültesi Araştırma Hastanesi Göğüs Hastalıkları polikliniğine
başvuran ve GOLD raporuna göre KOAH tanısı konulan stabil evre
KOAH'lı hastalar üzerinde prospektif olarak yapıldı. Hasta grubunu
(stabil alevlenme ve stabil semptom) 18 yaş ve üzeri KOAH'lı,
poliklinik takibinde olan, çalışmaya katılmayı kabul eden olgular
oluşturdu. Ayrıca hasta gruplarının sonuçlarını karşılaştırmak için
benzer yaşlarda aktif kanser ve kronik inflamatuar hastalığı
olmayan sağlıklı bir kontrol grubu çalışmaya dahil edildi.
Bulgular: Stabil alevlenme (30), stabil semptom (32) ve
sağlıklı kontrol grubu (20) olmak üzere üç gruptan oluşan toplam
82 hasta çalışmaya dahil edildi. Stabil riskli, stabil semptom ve
sağlıklı gruplarda YKL-40 değeri sırası ile 60.9, 62, 57 ng/ml idi.
Gruplar arasında YKL-40 açısından anlamlı fark yoktu (p=0.93,
0.91, 0.87). Stabil riskli, stabil semptom ve sağlıklı gruplarda
serum CRP değeri sırası ile 5, 3.1, 2.8 mg/L idi. Stabil riskli ve
stabil semptom grupları arasında CRP açısından anlamlı fark yoktu
(p=0.12). Stabil riskli ve stabil semptom grubun sağlıklı kontrol
grubu ile karşılaştırılmasında serum CRP açısından anlamlı fark
vardı (p=0.003, 0.029). Stabil riskli, stabil semptom ve sağlıklı
gruplarda NLR değeri sırasıyla 2.9, 2.1, 1.5 idi. Gruplar arasında
anlamlı fark vardı (p=0.016, 0.002, 0.004 ). Stabil riskli, stabil
semptom ve sağlıklı gruplarda kan eozinofil düzeyleri sırasıyla
195, 170, 155 hücre/µL idi. Gruplar arasında kan eozinofil
düzeyleri açısından anlamlı fark yoktu (p=0.82, 0.46, 0.55 ). Stabil
riskli ve stabil semptom grubunda yer alan hastaların komorbid
durumları benzerdi. Sağlıklı kontrol grubunda kronik inflamatuvar
hastalık yoktu.
Sonuç: Elde edilen bulgular ışığında son GOLD raporuna
göre stabil dönemde devam tedavisi alan stabil risk ve stabil
semptom grupları arasında çalıştığımız parametrelerden YKL-40 ve
kan eozinofili açısından fark yoktu. YKL-40 ve eozinofil sayısı bu
grupları ayırmada yeterli değildi. NLR, hem stabil risk ve stabil
semptom hem de sağlıklı kontrol grupları arasında anlamlı olarak
farklıydı. En yüksek NLR değeri stabil risk grubunda saptandı. Bu
bulgu, NLR oranının stabil KOAH'lı hastalarda kronik
inflamasyonu göstermede (stabil risk ve stabil semptom) ve bu
hastaları stabil risk ve stabil semptom grupları olarak ayırt etmede
veya sınıflandırmada yararlı bir biyobelirteç olarak
kullanılabileceğini göstermektedir. Serum CRP değerleri açısından
stabil risk ve stabil semptom grupları farklı değildi. Bu bulgu,
CRP'nin son bir yılda alevlenmeler nedeniyle alevlenme riski
taşıdığı düşünülen KOAH'lı hastaları stabil semptom gruplarından
ayırt etmede etkili olmadığını desteklemektedir. Bununla birlikte,
stabil (risk ve semptom) KOAH hastaları ile sağlıklı kontrol
grupları arasında serum CRP açısından anlamlı fark bulunması,
KOAH hastalarında stabil de olsa mevcut bazal ve kronik
inflamasyonu göstermede CRP'nin etkin bir şekilde
kullanılabileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
Objective: Chronic Obstructive Pulmonary Disease
(COPD) is an important cause of morbidity and mortality
worldwide. Airway inflammation is an important feature of COPD
that plays a role in its pathogenesis and progression. In this disease
with heterogeneous inflammatory pathways, inflammatory
biomarkers are seen as an important point in the prediction of
targeted anti-inflammatory treatments and exacerbations. In this
study, we aimed to compare YKL-40, NLR, CRP, blood eosinophil
counts and spirometric FEV1 values, which are known as
inflammatory markers in COPD, in stable stage COPD patients and
healthy control groups.
Method: The study was conducted prospectively on
patients with stable stage COPD who applied to Van Yüzüncü Yıl
University, Medical Faculty Research Hospital Chest Diseases
outpatient clinic, were diagnosed with COPD according to the
GOLD report. The patients' group (stable exacerbation and stable
symptom) consisted of 18 years or over old cases have COPD
patients, followed up outpatient clinic, accepted to participate in
the study. In addition, a healthy control group of similar ages and
without active cancer and chronic inflammatory disease was
included in the study to compare the results of the patient groups.
Results: A total of 82 patients were included in the study,
consisting of three groups: stable exacerbation (30), stable
symptom (32) and healthy control group (20). YKL-40 value was
60.9, 62, 57 ng/ml in stable risk, stable symptom and healthy
groups, respectively. There was no significant difference between
the groups in terms of YKL-40 (p=0.93, 0.91, 0.87). In stable risk,
stable symptom and healthy groups, serum CRP values were 5, 3.1
and 2.8 mg/L, respectively. There was no significant difference in
CRP between stable risk and stable symptom groups (p=0.12).
When the stable risky and stable symptom group was compared
with the healthy control group, there was a significant difference in
serum CRP (p=0.003, 0.029). NLR values in stable risk, stable
symptom and healthy groups were 2.9, 2.1, and 1.5, respectively.
There was a significant difference between the groups (p=0.016,
0.002, 0.004). Blood eosinophil levels were 195, 170, 155 103/µL
in stable risk, stable symptom and healthy groups, respectively.
There was no significant difference between the groups in terms of
blood eosinophil levels (p=0.82, 0.46, 0.55). The comorbid
conditions of the patients in the stable risk and stable symptom
groups were similar. There was no chronic inflammatory disease in
the healthy control group.
Conclusion: In the light of the findings, according to the
current GOLD report, there was no difference between the stable
risk and stable symptom groups who received maintenance
treatment in the stable period in terms of the parameters we studied,
YKL-40 and blood eosinophilia. YKL-40 and eosinophil counts
were not sufficient to separate these groups. NLR was significantly
different between both stable risk and stable symptom and healthy
control groups. The highest NLR value was found in the stable risk
group.This finding indicates that the NLR ratio can be used as a
useful biomarker in demonstrating chronic inflammation in patients
with stable COPD (stable risk and stable symptom), and in
distinguishing or classifying these patients as stable risk and stable
symptom groups. Stable risk and stable symptom groups were not
different in terms of serum CRP values. This finding supports that
CRP is not effective in distinguishing patients with COPD, who are
considered to be at risk for exacerbation due to exacerbations in the
last year, from stable symptom groups. However, the significant
difference between stable (risk and symptom) COPD patients and
healthy control groups in terms of serum CRP suggests that CRP
can be used effectively in demonstrating existing basal and chronic
inflammation in COPD patients even though stable.