Absürt tiyatroda biçem: Beckett'in Godot'yu beklerken, Pinter'ın Doğum Günü Partisi, ve Ionesco'nun Ders adlı oyunlarında biçem
Style in the theatre of the absurd: Style in Beckett's Waiting for Godot, Pinter's the Birthday Party, and Ionesco's The Lesson
Yazar: MERVE GÜNDAY
Danışman: PROF. DR. UFUK EGE UYGUR
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Batı Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı / İngiliz Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts ; İngiliz Dili ve Edebiyatı = English Linguistics and Literature
Dizin: Absürd tiyatro = Absurd theatre ; Tiyatro = Theatre ; Tiyatro oyunları = Theater plays ; Üslup = Stylistic ; İngiliz tiyatrosu = British theater

Özet:
Absürt Tiyatro eserlerinde kullanılan dil, değişkenlik göstermeyen dilsel tanımlamalara ve özelliklere indirgenir. Ancak, Beckett'in Godot'yu Beklerken, Pinter'ın Doğum Günü Partisi ve Ionesco'nun Ders isimli absürt oyunlarının biçemsel analizi ile elde edilen dilsel verilerdeki farlılıkların gösterdiği gibi, Absürt Tiyatro türünde birleşmelerine rağmen her bir Absürt Tiyatro yazarının farklı bakış açılarına ve farklı stillere sahip olması sonucunda, Absürt Tiyatroda kullanılan dil, sabit dilsel tanımlamalardan uzaklaşarak daima değişkenlik gösterir ve her yazarda yeni bir şekil alır. Bu çalışma, Godot'yu Beklerken, Doğum Günü Partisi ve Ders'in biçemsel analizi ile elde ettiği verilerin değişkenliği doğrultusunda her Absürt Tiyatro yazarının farklı biçemlere sahip olduğunu belirterek, Absürt Tiyatro dilinin belirli özelliklere indirgenemeyeceğini göstermeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla, Godot'yu Beklerken, Doğum Günü Partisi ve Ders oyunları, Mick Short'un Şiirlerin, Oyunların ve Düzyazının Dilsel İncelenmesi'nde belirlediği dramatik metinlerin biçembilimsel analizinde kullanılan beş biçemsel inceleme yöntemi 'şema teorisi', 'konuşma sırası yapıları', 'incelik kuramı', 'söz edimleri' ve 'konuşma ilkeleri'ne göre biçembilimsel açıdan incelenir ve yapılan biçembilimsel analizlerin karşılaştırılmasıyla Absürt Tiyatrodaki dilin nasıl farklılaştığı fikrine ulaşılır.

Abstract:
Language used in the Theatre of the Absurd is reduced to static linguistic definitions and features. However, as proven by the linguistic differences observed in the stylistic analyses of Beckett's Waiting for Godot, Pinter's The Birthday Party, and Ionesco's The Lesson, language of Theatre of the Absurd is not static and it attains a unique voice with each absurdist playwright's having distinctive viewpoints and styles though being united under the label of the Theatre of the Absurd. This study aims to show that the language of the Theatre of the Absurd can never be reduced to static linguistic features, an idea based on the differences observed in the style of Waiting for Godot, The Birthday Party, and The Lesson. With this aim, the study analyzes Waiting for Godot, The Birthday Party, and The Lesson in terms of 'schema theory', 'turn-taking patterns', 'politeness theory', speech acts', and 'conversational maxims'- five considerations taken into account in the stylistic analysis of dramatic texts according to Mick Short's Exploring the Language of Poems, Plays, and Prose- and thus displays how the language of the Theatre of the Absurd varies, a conclusion which may be reached via a critical comparison of the stylistic analyses of each of the playwrights.