Resimlerde biçem ve konu ilişkisi /
Yazar: MEHMET YILMAZ
Danışman: DOÇ. ZAFER GENÇAYDIN
Hacettepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 1993
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Konu = Title ; Resim sanatı = Painting art ; Resimler = Pictures ; Üslup = Stylistic

Özet:
Biçem (Ing. ve Fr. Style, Ar. Üslup) bir dönemin, bir sanatçı grubunun ya da bir sanatçının, sanatsal anlatım elemanlarını kullanma yöntemi olarak tanımlanabilir. Zaman zaman, "tavır " (Ing. Manner, Fr. Manier ve Ar. Tarz) kavramı da biçem ile anlamdaş olarak kulanılabilmektedir. Çağımızda artık eskiden olduğu gibi bütün bir döneme damgasını vuran, baskın ve uzun süreli biçemler yerine, bir çok biçemin birlikte var olduğu bir " biçemler çoğulculuğu"na tanık olunmaktadır. Sanatsal bir zenginlik olarak değerlendirilen bu çoğulculuk kendisini sanatçıların seçtiği konularda da göstermektedir. Biçem ve konuların karakterleri, sürekli değişim halinde bulunan, sanatçıyı kuşatan, onun bilincinden bağımsız olarak var olan nesnel koşullar ve bu koşullarla karşı karşıya kalan, algılayan öznenin (sanatçının) birlikteliği tarafından belirlenir. Bu raporun birinci bölümünde, yukarıda sözü edilen konulara Örnek oluşturması için sanat tarihinden genel bilgiler ile örnek resimler verilmiştir. Tez sahibinin kendi kişisel çalışmaları üzerinde yoğunlaşılan ikinci bölümde ise, gerek biçem, gerek konu açısından resimlerin ortaya çıkış süreçleri sergilenmeye çalışılmıştır. Bu süreç içinde yaratılan resimlerin bulunduğu yer, figüratif anlatımdan non -figüratif anlatıma kadar uzanan bir alanda bulunmaktadır. Başka bir deyimle, pür bir biçem amaçlanmamış, tam tersine, - günümüzde bazı sanatçıların da benimsediği gibi - kendi içinde çoğulcu bir eğilim tercih edilmiştir.Çalışmalar, zaman zaman, farklı malzeme ve tekniklerle (polyester, koloj, baskı) denenmiş ve aynı kompozisyonun bu malzeme değişikliğinden dolayı uğradığı etki farklılığı sergilenmeye çalışılmıştır.

Abstract:
Style ( Style in French, Üslup in Arabic, Biçem inTurkish) can be defined as a method of using artistic expressing elements of a period, a group of artists or an artist. In some cases, "manner" (Maniere in French, Tarz in Arabic,Tavir in Turkish) can also be used as a synonymous word with style. Nowadays, it can be seen that there is "pluralism of styles" coexisting with some other styles instead of a dominant and permenant one - like in the past- which reigned a whole period. This pluralism, wich can be seen as an artistic richness, manifests itself in the subject- matters chosen by th artists. The charasteristics of styles and subject- matters are determined both by " objective conditions" changing continiously, surrounding the artist, existing independently from his thought and by a "subject (artist)" who perceives and faces with these conditions. In the first part of this report, some informations and examples were introduced from art history in order to support the subject mentioned above. As for the second part, here, the private works of the owner of the dissertation were concentrated on as well as their appearing process from the point of view both style and subject-matter. The place, where the paintings were created in that process, extends from figurative expressing to non-figurative expressing manner. In other words, you can not see a "pure description". On the contrary, a pluralistic tendency, which some artists are using now, was preferred in the private works.IV Some works were made up of different materials, using different techniques (polyester, college, print) in order to show how the same composition's effect changes when it was made of a different material.