Primer profilaksi için ICD implante edilmiş hastalarda klinik sonlanım ve mortalite belirleyicileri
Evaluation of the relationship between attachment styles and childhood traumatic experiences in patients with psoriasis
Yazar: AHMET ANIL BAŞKURT
Danışman: PROF. DR. SEMA GÜNERİ
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Defibrilatörler-implante edilebilir = Defibrillators-implantable ; Kalp yetmezliği = Heart failure ; Mortalite = Mortality ; Profilaksi = Prophylaxis ; Ölüm = Death ; Ölüm-ani = Death-sudden

Özet:
En az 3 aylık optimal tıbbi tedaviye rağmen EF'si ≤%35, NYHA sınıf II-III
kalp yetmezliği hastalarında primer koruma amaçlı ICD endikasyonu vardır. Ancak
bu öneriye temel teşkil eden çalışmalar 20 yıldan öncesine aittir. Bu çalışmalar
günümüzdeki kalp yetmezliği hastalarının özelliklerini ve tedavisini yansıtmayabilir.
Dolayısıyla primer koruma amaçlı ICD'nin prognoz üzerine etkisi değişmiş olabilir.
Yakınlarda yapılan çalışmalar ICD'nin etkinliğinin sorgulanmasına neden olmuştur.
Çalışmamızın amacı kliniğimizde primer profilaksi için ICD implante edilen
hastaları retrospektif olarak değerlendirmektir.
Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesinde 01.01.2015-01.03.2020 tarihleri
arasında primer profilaksi için ICD takılmış hastalar ve ICD endikasyonu olup bu
tedaviyi kabul etmemiş hastalar tüm nedenlere bağlı ölüm ve ani ölüm primer
sonlanımlarıyla karşılaştırıldı. Kalp yetersizliği nedeniyle primer profilaksi için ICD
implante edilmiş 228 hasta ile tedaviyi kabul etmemiş 150 hasta karşılaştırıldı.
Primer profilaksi için ICD implante edilen 228 hastanın 175 i (%76,8) erkek
hastaydı. Hastaların ortalama yaşı 65,63±11,94, ortalama takip süresi 39,45±18,89
ay, işlem için hastanede yatış süresi 5,49±3,99 gün, sol ventrikül ejeksiyon
fraksiyonu ortalamaları %24,30±6,19 saptandı. Primer profilaksi amacıyla implante
edilen ICD'lerin 92(%40,4) sinin VVI ICD, 40 (%17,5) ının DDD ICD, 96 (%42,1)
sının CRT ICD olduğu görüldü.
228 hastanın 36 sında (%15.8) işlemsel komplikasyon gelişmiştir. Bu
komplikasyonlar hastaların cinsiyetlerine göre incelendiğinde, 175 erkek hastanın 21
inde (%12), 53 kadın hastanın 15 inde (%28,3) işlemsel komplikasyon geliştiği
saptandı (p:0,004). ICD implante edilen grup ve kontrol grup mortalite açısından
karşılaştırıldığında ICD kolundan 228 hastanın 67 (%29,4) sinin, kontrol grubundaki
150 hastanın 39 (%26) unun tüm nedenlere bağlı öldüğü görüldü (p:0,473). ICD
implante edilen grup ile kontrol grubu ani ölüm açısından karşılaştırıldığında ICD
kolunda 2, kontrol grubunda 8 hastanın ani ölüm yaşadığı görüldü (p:0,017). Çoklu
lojistik regresyon yöntemi ile tüm nedenlere bağlı mortalitenin bağımsız prediktörleri
olarak yaş, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu, BNP değeri ve dekompansasyon
nedeniyle hastaneye yatış olduğu saptandı. İşlem öncesi dekompanse kalp
yetersizliği ile hastaneye yatış yapmış olan hastalarda tüm nedenlere bağlı
mortalitenin 3.4 kat fazla olduğu görüldü. ICD implante edilen grupta BNP
değeri 508,5 in üzerinde , LVEF değeri %24,5 in altında ve yaşı 68,5 ten fazla
olan hastaların tüm nedenlere bağlı mortalitesi diğer hastalara göre 25 kat fazla
bulundu. (Wald:9,938 OR(%95 Cl):0,039(0,005-0,293) p:0,002) Koroner arter
hastalığı varlığının bağımsız risk faktörü olmadığı görüldü.
Hasta populasyonumuz ve bulgularımız güncel yaşam verileri ile uyumludur.
Güncel tedavi seçenekleri ile birlikte kılavuzlarda primer profilaksi için ICD
implantasyon önerilerinin gerileyebileceğini düşünmekteyiz. Cihaza yanıtsız
popülasyonun artması ile birlikte gelecek yıllarda hangi hasta popülasyonunun
cihazdan yarar göreceğini belirlemek önemli olacaktır. Çalışmamızın bu konuda
literatüre katkı sağlayacağını düşünüyoruz.

Çalışmamız farklı operatörler tarafından iki farklı ICD cihazı ile primer
profilaksi için ICD implantasyon deneyimlerimizi paylaştığımız, tek merkezli,
kontrol grubu içeren ve mortalite öngördücülerini belirlediğimiz, ortalama 39 aylık
izlemle yapılmış bir çalışmadır.

Abstract:
Primary prevention ICD is indicated in patients with EF ≤35% and NYHA
class II-III heart failure despite at least 3 months of optimal medical therapy.
However, the studies that form the basis of this recommendation belong to more than
20 years ago. These studies may not reflect the characteristics and treatment of
current heart failure patients. Therefore, the effect of ICD for primary prevention on
prognosis may be changed. Recent studies have called into question the effectiveness
of the ICD. The aim of our study is to retrospectively evaluate the patients who had
ICD for primary prevention implanted in our clinic.
The primary outcomes of all-cause death and sudden death were compared in
patients who underwent ICD for primary prevention at Dokuz Eylul University
Hospital between 01.01.2015 and 01.03.2020 and patients with ICD indication but
who did not accept this treatment. 228 patients who had ICD for primary prevention
implanted due to heart failure and 150 patients who refused the treatment were
compared. Of the 228 patients who had ICD for primary prevention implanted, 175
(76.8%) were male. The mean age of the patients was 65.63±11.94 years. The mean
follow-up period of the patients was 39.45±18.89 months. The hospital stay for the
procedure was 5.49±3.99 days. The mean left ventricular ejection fraction of the
patients was found to be 24.30±6.19%. Of the ICD's implanted for primary
prophylaxis, 92 (40.4%) were VVI ICD, 40 (17.5%) DDD ICD, 96 (42.1%) CRT
ICD.
Procedural complications developed in 36 (15.8%) of 228 patients. When
these complications were analyzed according to the gender of the patients,
complications developed in 21 (12%) of 175 male patients and 15 (28.3%) of 53
female patients. (p:0.004) When the ICD implanted group and the control group were
compared in terms of mortality, 67 (29.4%) of 228 patients in the ICD arm and 39
(26%) of 150 patients in the control group died due to all causes. (p:0.473) When
the ICD implanted group and the control group were compared in terms of sudden
death, it was observed that 2 patients in the ICD arm and 8 patients in the control
group experienced sudden death. (p:0.017) Age, left ventricular ejection fraction,
BNP value, and hospitalization due to decompensation were found to be independent
predictors of all-cause mortality by multiple logistic regression method. It was
observed that all couse mortality was 3.4 times higher in patients who were
hospitalized with decompensated heart failure before the procedure. In the ICD
implanted group, the all-cause mortality of patients with a BNP value above
508.5, a LVEF value below 24.5%, and a age greater than 68.5 was 25 times
higher than in other patients. (Wald:9.938 OR(95% Cl):0.039(0.005-0.293)
p:0.002) It was seen that the presence of coronary artery disease was not an
independent risk factor.
Our patient population and our findings are compatible with current life data.
We think that the recommendations for ICD for primary prevention implantation in
the guidelines may regress with current treatment options. With the increase in the
population unresponsive to the device, it will be important to determine which
v
patient population will benefit from the device in the future. We think that our study
will contribute to the literature on this subject.
Our study is one of the studies with the largest patient population, with a
mean follow-up of 39 months, in which we shared our experience ofICDimplantation
for primary prevention with two different ICD devices by different operators, a
single-center, contain control group and determine mortality predictors.