Tiroidektomi yapılan hastalarda preoperatif ince iğne aspirasyon biyopsisi ve serum vasküler endotelial büyüme faktörü ile postoperatif patolojik tanı ve vasküler endotelial büyüme faktörü reseptör düzeylerinin ilişkisi
Relation of postoperative pathologic diagnosis and vascular endothelial growth factor receptor (VEGFR) levels with preoperative fine needle aspiration biopsy (FNAB) and serum vascular endothelial growth factor (VEGF) in patients undergoing thyroidectomy
Yazar: ALİ GENÇOĞLU
Danışman: PROF. DR. ALİ UĞUR EMRE
Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Tiroid nodülleri fizik muayene ile erkeklerde %2, kadınlarda %10 civarında tespit edilmektedir. Tiroid neoplazilerinin fizyopatolojisinde birçok molekül tanımlanmıştır. Özellikle neoplazilerin agresivitesi ve metastazı ile ilişkilendirilen HGF, PDGF, EGF, TGF α ,IGF I-II, FGF, TSH, Östrojen, HCG, GH, VİP ve VEGF dir. Vasküler endotelyal büyüme faktörü reseptörleri öncelikle endotelyal hücrelerde bulunmakta olup tanımlanmış 3 tipi vardır. VEGFR-2, primer olarak VEGF tarafından aktive edilen ve anjiogenezin en önemli mediatörlerinden biridir. 
Çalışmamızda tiroid hastalarının serum VEGF seviyeleri ve nodül içi doku VEGFR düzeyleri ile tiroid ince iğne aspirasyon biyopsi sonuçlarını ve final patoloji sonuçlarını karşılaştırarak arada anlamlı bir ilişki olup olmadığını araştırdık.
Nodüler guatır nedeniyle endokrin cerrahi konseyinde operasyon kararı alınan ve TİİAB yapılan tek cerrah tarafından opere edilen 75 hastanın yaş, cinsiyet, TİİAB, patolojik tanı, serum VEGF ve doku VEGFR2 düzeyleri karşılaştırıldı.
Serum VEGF düzeyleri ile doku VEGFR2 düzeyleri TİİAB sonuçları ile karşılaştırıldığında serum VEGF düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmazken doku VEGFR2 düzeylerinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü. (p:0,042) bu farka malignite şüpheli grubun neden olduğu görüldü.
Histopatolojik tanı ile Serum VEGF düzeyleri ve doku VEGFR2 grupları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.011).
Serum VEGF düzeyleri histopatolojik tanılarla ikili karşılaştırıldığında papiller tiroid karsinomu ile nodüler hiperplazi ve tiroidit arasında istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülürken foliküler adenomla ilişkisinde istatistiksel fark gözlenmemiştir. 
Serum VEGF ile doku VEGFR2 grupları arasında ki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p:0.001) ve yapılan ikili karşılaştırılmalarda farkın doku VEGFR2' nin  >%60 grubunda olduğu görülürken bu farkın papiller tiroid karsinomu tarafından sağlandığı görüldü.
Sonuç olarak; İİAB sonuçlarının doku VEGFR2 düzeyleri ile karşılaştırılmasında maliğnite şüphesi olarak rapor edilen hastaların patolojik nodüllerinde VEGFR2 düzeyinin diğer gruplara oranla anamlı şekilde yüksek olduğu bulundu ve histopatolojik tanı ile karşılaştırıldığında papiller tirodi kanseri saptanan hastalarda hem serum VEGF düzeyleri hem de dokuda VEGFR2 düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulunurken doku VEGFR2 düzeyleri ile serum VEGF düzeyleri arasındada %60 üzeri reseptör ekspresyonu olan grupta artmış VEGF düzeyi olacak şekilde anlamlı bir ilişki saptanmıştır.

Abstract:
Thyroid nodules are diagnosed in2% of males and 10% of females by physical examination. Several molecules have been identified in the pathophysiology of thyroid neoplasms. In particular, HGF, PDGF, EGF, TGF α, IGF II, FGF, TSH, estrogen, HCG, GH, VIP and VEGF are associated with aggressivity and metastasis of neoplasms. Vascular endothelial growth factor receptors (VEGFR) are primarily found in endothelial cells and have 3 types of expression. VEGFR-2 is one of the most important mediators of angiogenesis, activated by VEGF as a primer. 
In our study, we investigated serum VEGF levels and intra-nodal tissue VEGFR-2 levels of patients, compared with thyroid fine needle aspiration biopsy and final pathology whether there was a significant relationship between them.
Age, gender, FNAB results, pathologic diagnosis, serum VEGF and tissue VEGFR-2 levels were compared in 75 patients whose operation decision was taken in the endocrine surgical council due to nodular goiter, were performed FNAB and operated by a single surgeon.
When compared serum VEGF levels and tissue VEGFR-2 levels with FNAB results, there was no statistically significant difference in serum VEGF levels, whereas tissue VEGFR-2 levels were statistically significant (p= 0.045). It was seen that this difference was caused by group of the suspicious for malignancy.
There was a statistically significant difference between histopathological diagnosis and serum VEGF levels and tissue VEGFR-2 groups (p= 0.011).
When serum VEGF levels were compared with histopathologic findings, there was a statistically significant difference between papillary thyroid carcinoma and nodular hyperplasia and thyroiditis, but no statistical difference was observed in relation to follicular adenoma.
The difference between the serum VEGF and tissue VEGFR2 groups was statistically significant (p: 0.001) this difference was found to be in the group in which the tissue VEGFR2 was overexpressed by more than 60% and it was provided by papillary thyroid carcinoma.
In conclusion; when comparing the results of FNAB with tissue VEGFR2 levels, VEGFR2 levels in pathological nodules of patients who were reported to be suspicious for malignancy were found to be significantly higher than the other groups; compared with the histopathological diagnosis, both serum VEGF levels and tissue VEGFR2 levels were found to be significantly higher in patients with papillary thyroid carcinoma. And the increase in VEGF levels in the group which has more than 60% receptor expression showed that there was a significant relationship between tissue VEGFR2 levels and serum VEGF levels.