İntratekal vankomisinin nörotoksik etkilerinin araştırılması: Deneysel çalışma
Neurotoxic effects of intrathecal vancomycin: An experimental study
Yazar: ABDULKADİR DEMİR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MAHMUT ÇAMLAR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Nörotoksinler = Neurotoxins ; Sıçanlar = Rats ; Vankomisin = Vancomycin

Özet:
Amaç: Ratlar üzerinde yaptığımız bu deneysel çalışmamızda, intratekal vankomisinin hücresel düzeyde nörotoksik etkilerini araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 28 adet (14 dişi, 14 erkek) Wistar-Albino cinsi- 6-8 haftalık, ortalama ağırlıkları 250-350 gr olan ratlar kullanıldı. Her biri 7 rattan oluşan 4 grup oluşturuldu. Grup1 kontrol(sham) grubuna sisterna magnadan girilerek 0.1 ml BOS(Beyin-Omurilik Sıvısı) alınıp , 0.1 ml %0.9 NaCI çözeltisi verildi. İkinci gruba sisterna magnadan girilerek 0.1 ml BOS alınıp 0.1 mg/gün (25mg/75kg/gün) vankomisin verildi. Üçüncü gruptaki ratların sisterna magnasından girilip 0.1 ml BOS alındı ve 0.2 mg/gün (50mg/75kg/gün) vankomisin verildi. Dördüncü gruba siterna magnadan girilerek 0.1 ml BOS alındı ve 0.4 mg/gün (100mg/75kg/gün) vankomisin verildi. Bu işlemler 7 gün boyunca yapıldı ve ratlar 8.gün anestezi altında perkutan intrakardiyak kan örnekleri alındıktan sonra sakrifiye edildi. Daha sonra beyin doku örnekleri alındı. Doku örneklerinde apoptotik hücreleri saptamak amaçlı TUNEL (Terminal deoxynucleotidyl transferase-mediated dUTP nick end-labelling) testi yapıldı. Kan örneklerinde Katalaz aktivitesi ve Superoksid Dismutaz (SOD) düzeyleri çalışıldı.
Bulgular: Değerlendirmeler sonucu gruplar arasında, Kan katalaz aktivitesi, SOD düzeyi ve beyin dokusundaki apoptozis dereceleri arasında istatiksel açıdan anlamlı fark saptandı.
Sonuç: İntratekal vankomisinin, doz bağımlı nörotoksisite yaptığı hücresel düzeyde gösterilmiştir. İntratekal tedavi esnasında verilen dozun önemi ortaya çıkmıştır.

Abstract:
Aim : In this experimental study on rats, we aimed to investigate neurotoxic effects of intrathecal vancomycin at the cellular level.
Material and Method: In our study, 28 wistar albino rats(14 female, 14 male), 6-8 weeks of life, approximately 250-350 gr weight, were used. Rats divided into four equal groups. In Group 1, 0,1ml Cerebro-spinal Fluid(CSF) was drained from the cisterna magna and 0,1 ml %0.9 NaCI(saline) was given to the subarachnoid space. In Group 2, 0,1ml CSF was drained from the cisterna magna and 0.1 mg/day(25mg/75kg/day) vancomycin was given to the subarachnoid space. In Group 3, 0,1ml CSF was drained from the cisterna magna and 0.2 mg/day (50mg/75kg/day) vancomycin was given to the subarachnoid space. In Group 4, 0,1ml CSF was drained from the cisterna magna and 0.4 mg/day (100mg/75kg/day) vancomycin was given to the subarachnoid space. This procedures were continued for 7 days and all rats sacrified on 8th day. Before the sacrification, percutanously intracardiac blood samples were taken. After the sacrification, brain tissue samples were collected from all rats. The TUNEL(Terminal deoxynucleotidyl transferase-mediated dUTP nick end-labelling) assay was performed on all brain tissue samples for detecting the apoptosis cells. Catalase activity and Superoxide Dismutase(SOD) levels were measured in blood samples.
Result: There was statistically significant discrepancy on blood catalase activity, blood SOD levels and apoptosis degrees on brain tissue samples between groups.
Conclusion: Dose-related neurotoxicity of intrathecal vancomisin was shown at the cellular level. The importance of dosage of intrathecal vancomisin was emerged.