Bariatrik cerrahi olan ve olmayan obez hastalarda 8-hidroksi-2deoksiguanozin, nadph oksidaz 2 (NOX2) ve nadph oksidaz 4 (NOX4), total tiyol ve nativ tiyol düzeylerinin kıyaslanması
Comparison of 8-hydroxy-2-deoxyguanosine, nadph oxidase 2 (NOX2) and nadph oxidase 4 (NOX4), total thiol and native thiol levels in obese patients with and without bariatric surgery
Yazar: CEMAL GAYIR
Danışman: DOÇ. DR. SALİHA YILDIZ
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Obezite enerji alımının artmasına sekonder vücutta normalden fazla yağ birikimi ile 
oluşan komplike ve çok bileşenli rahatsızlıktır. Obezite diyabet, kardiyovasküler hastalıkları, 
yüksek kan basıncı, lipid metabolizma bozuklukları, inme, bazı kanserler, obstrüktif uyku apne 
sendromu, alkolik olmayan yağlı karaciğer hastalığı, gastroözofageal reflü, polikistik over 
sendromu, infertilite, osteoartrit ve psikiyatrik bozukluklar gibi komorbid durumlara sebep olup 
sağlık harcamalarını artırmaktadır. Obezite ayrıca reaktif oksijen türlerinin (ROS) üretimini ve 
oksidatif stres gelişimini artırır. Bu açıdan obezitenin kontrol altında tutulması ya da tedavi 
edilmesi elzemdir. Obezitede komplikasyonları azaltmak, sağlığı korumak ve beklenen yaşam 
süresini uzatmak için vücut ağırlığının azaltılması hedeflenmelidir. Bu çalışmada bariatrik 
cerrahi olan ve olmayan obez hastalarda 8-hidroksi-2-deoksiguanozin (8-OH dG/ 106 dG), 
NADPH oksidaz 2 (NOX2) ve NADPH oksidaz 4 (NOX4), Total Tiyol ve Nativ Tiyol 
düzeyleri araştırıldı. Böylece, bariatrik cerrahi sonrası oksidatif DNA hasarı (8-OH dG/ 106 dG) 
obez hastalara kıyasla düşüyor mu? Bariatrik cerrahi sonrası endojen oksidatif hasarı (NOX2 
ve NOX4) seviyesinde değişim var mı? Bariatrik cerrahi sonrası obez hastalarda tiyol 
homeostazında bir değişim oluyor mu? gibi sorulara yanıt bulmak amaçlanmıştır. 
Gereç ve Yöntem: Araştırma 1.02.2023-1.07.2023 tarihleri arasında Van Yüzüncü Yıl 
Üniversitesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları 
Polikliniğine gelen bariatrik cerrahi olan ve olmayan obez hastalarda yapıldı. Çalışmaya 66 
kadın ve 24 erkek hasta olmak üzere toplam 90 gönüllü alındı. Çalışmada 18-65 yaş aralığındaki 
bariatrik cerrahi olan ve olmayan obez hastalarda 8-OH dG/ 106 dG, NOX2 ve NOX4, Total 
Tiyol ve Nativ Tiyol düzeyleri incelendi. Kan örneklerinin alındığı gün santrifüj edildikten 
sonra -40̊ C de saklandı. Saklanan kan örnekleri 45 hasta, 45 kontrol sayısına ulaşınca 
biyokimya laboratuvarında ELİSA yöntemi ile çalışıldı. 450 nm de endpoint okuma yapılarak 
standart eğri yardımıyla sonuçlar tespit edildi. 
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen toplam 90 hastanın 66'si (%73.3) kadın, 24'ü (%26.7) 
erkektir. Vaka grubu, bariatrik cerrahi olmuş hastalar olup Vücut Kitle İndeksi (VKİ) 
ortalaması 31.5±7.2 olarak hesaplandı. Kontrol grubu ise cerrahi olmamış obez bireyler olup 
VKİ ortalaması 38.2±3.73 olarak hesaplandı. Vaka grubunda VKİ değeri kontrol grubundan 
anlamlı olarak daha düşüktü (p:0.000). Vaka ve kontrol grubunda yaş ve cinsiyet dağılımına 
göre anlamlı bir fark görülmedi (p:0.698, p:0.340). Vaka grubunda nativ tiyol değeri kontrol 
grubundan anlamlı olarak daha düşüktü (p:0.014). Vaka grubunda 8-OHdG değeri kontrol 

grubundan anlamlı olarak daha yüksekti (p:0.015). Vaka grubundaki VKİ değişimi ≥13 olan 
grupta nativ tiyol değeri VKİ değişimi <13 olan gruptan anlamlı olarak daha yüksekti (p:0.034). 
VKİ değişimi ≥13 8-OHdG değeri VKİ değişimi <13 olan gruptan anlamlı olarak daha düşüktü 
(p:0.045). VKİ değişimi ≥13 postop takip süresi 4 yıl üstü olan hastaların oranı VKİ değişimi 
<13 olan gruptan anlamlı olarak daha düşüktü (p:0.002).  
Sonuç: Oksidatif DNA hasarını gösteren 8-OHdG sonuçlarının gruplar arasındaki karşılaştırma 
sonuçları incelendiğinde vaka grubundaki 8-OHdG seviyesinin bariatrik cerrahi olmamış obez 
bireylerden yüksek olduğu tespit edildi. Nativ tiyol seviyeleri incelendiğinde ise, cerrahi 
olmamış obez hastalarda istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek nativ tiyol 
seviyelerinin olduğu belirlendi. Bu oksidatif DNA hasarının cerrahi olmamış obez bireylerde 
neden daha düşük çıktığının bir açıklaması olabilir. Bu hastalarda nativ tiyol seviyesinin yüksek 
olması nedeni ile daha güçlü bir antioksidan etki gösterip okside olmuş DNA hasarını azaltmış 
olabilir. Diğer yandan cerrahi geçirmiş grupta nativ tiyol seviyesinin artması hastaların kötü 
beslenme alışkanlıklarını devam ettirmeleri ile ilgili olabilir. Her ne kadar daha önce yapılan 
çalışmalarda obez hastaların oksidatif hasar düzey göstergelerinin bariatrik cerrahi geçirmiş 
bireylerden yüksek olduğunu gösteren çalışmalar mevcut ise de çalışmamızda çıkan sonuç bunu 
desteklememektedir. Tabii daha önce de belirttiğimiz gibi bu, cerrahi dışında hastalara ait başka 
faktörlere bağlı olabilir. Cerrahi olanlarda kilo verme miktarı ile disülfide /nativ tiyol oranı ile 
anlamlı negatif korelasyon ve nativ tiyol / total tiyol oranı ile anlamlı pozitif korelasyon 
gözlenmiştir. Cerrahi sonrası kilo verme miktarı artması ile nativ tiyol yükselmesi ilişkisi, 
antioksidan durum aktivasyonu ve oksidatif stres azalması ile sonuçlandığı şeklinde 
yorumlanabilir. Postop 1 yıldan fazla geçmiş hastalarda diyet alışkanlığının tekrar eski 
durumuna dönmesi ile birlikte ki VKİ nin 30'un üzerinde olması bu hastaların yeniden kilo 
aldığını göstermektedir, oksidatif DNA hasarının bu hastalarda, obez olan bireylere kıyasla 
arttığını belirledik. Yine obezite cerrahisi olanlarda VKİ daha fazla azalanlarda nativ tiyol 
seviyesi yüksek tespit edildi. Buradan hareketle anlamlı VKİ kaybı olan hastaların daha güçlü 
antioksidan etki ile daha az oksidatif strese maruz kaldıkları değerlendirilmesi yapılabilir.  
Anahtar kelimeler: Obezite, VKİ, 8-hidroksi-2-deoksiguanozin, NADPH oksidaz 2, NADPH 
oksidaz 4, Total Tiyol, Nativ Tiyol

Abstract:
Objective: Obesity is a complex and multicomponent disorder caused by excess fat 
accumulation in the body secondary to increased energy intake. It causes comorbid conditions 
such as obesity, diabetes, cardiovascular diseases, high blood pressure, lipid metabolism 
disorders, stroke, some cancers, obstructive sleep apnea syndrome, non-alcoholic fatty liver 
disease, gastroesophageal reflux, polycystic ovary syndrome, infertility, osteoarthritis and 
psychiatric disorders, increases health expenditures. Obesity also increases the production of 
reactive oxygen species (ROS) and the development of oxidative stress. In this respect, it is 
essential to keep obesity under control or treat it. Reducing body weight should be aimed to 
reduce complications in obesity, protect health and extend life expectancy. In this study, 8
hydroxy-2-deoxyguanosine (8-OH dG/ 106 dG), NADPH oxidase 2 (NOX2) and NADPH 
oxidase 4 (NOX4), Total Thiol and Native Thiol levels were investigated in obese and non
obese patients who underwent bariatric surgery. Thus, is oxidative DNA damage (8-OH dG/ 
106 dG) reduced after bariatric surgery compared to obese patients? Is there a change in the 
level of endogenous oxidative damage (NOX2 and NOX4) after bariatric surgery? Is there a 
change in thiol homeostasis in obese patients after bariatric surgery? It is aimed to find answers 
to questions such as. 
Materials and Methods: The research was conducted on obese patients with and without 
bariatric surgery who came to Van Yüzüncü Yıl University Dursun Odabaş Medical Center, 
Endocrinology and Metabolic Diseases Polyclinic between 1.02.2023 and 1.07.2023. A total of 
90 volunteers, 66 female and 24 male patients, were included in the study.  In the study, 8-OH 
dG/ 106 dG, NOX2 and NOX4, Total Thiol and Native Thiol were detected in obese and non
obese patients who had bariatric surgery between the ages of 18-65, levels were examined. The 
blood samples were centrifuged and stored at -40̊ C on the day they were taken. When the stored 
blood samples reached 45 patients and 45 controls, they were studied with the ELISA method 
in the biochemistry laboratory. End-point reading was made at 450 nm and the results were 
determined with the help of the standard curve.  
Results: Of the 90 patients included in the study, 66 (73.3%) were female and 24 (26.7%) were 
male. The Case group was patients who underwent bariatric surgery and their average Body 
Mass Index (BMI) was calculated as 31.5±7.2. The Control group was obese individuals who 
had not undergone surgery, and their average BMI was calculated as 38.2±3.73. BMI value in 
the case group was significantly lower than the control group (p:0.000). No significant 

difference was seen in the case and control groups according to age and gender distribution 
(p:0.698, p:0.340). Native thiol value in the case group was significantly lower than the control 
group (p:0.014). The 8-OHdG value in the case group was significantly higher than the control 
group (0.015). The native thiol value in the case group with a BMI change of ≥13 was 
significantly higher than the group with BMI change of <13 (p:0.034). The 8-OHdG value with 
BMI change ≥13 was significantly lower than the group with BMI change <13 (p:0.045). The 
proportion of patients with a BMI change of ≥13 and a post-operative follow-up period of more 
than 4 years was significantly lower than the group with a BMI change of <13 (p:0.002). 
Conclusion: When the comparison results of 8-OHdG, which is an indicator of oxidative DNA 
damage, were examined between the groups, it was determined that the 8-OHdG level in the 
patient group was higher than in obese individuals who did not undergo bariatric surgery. When 
native thiol levels were examined, it was determined that there were statistically significantly 
higher native thiol levels in obese patients who did not undergo surgery. This may be an 
explanation for why oxidative DNA damage is lower in obese individuals who have not 
undergone surgery. Due to the higher native thiol level in these patients, a stronger antioxidant 
effect may have reduced oxidized DNA damage. On the other hand, the increase in native thiol 
levels in the surgery group may be related to the patients continuing their bad eating habits. 
Although previous studies have shown that oxidative damage level indicators of obese patients 
are higher than individuals who have undergone bariatric surgery, the result of our study does 
not support this. Of course, as we mentioned before, this may depend on other factors related 
to the patients other than surgery. A significant negative correlation was observed between the 
amount of weight loss and the disulfide/native thiol ratio, and a significant positive correlation 
with the native thiol/total thiol ratio in those who underwent surgery. The relationship between 
increased weight loss after surgery and native thiol elevation can be interpreted as resulting in 
antioxidant status activation and oxidative stress reduction. We determined that oxidative DNA 
damage increased in these patients compared to obese individuals, as the diet habits returned to 
their previous state in patients more than 1 year postoperatively, and a BMI over 30 indicates 
that these patients gained weight again. Again, native thiol levels were found to be high in those 
who had bariatric surgery and whose BMI decreased more. Based on this, it can be evaluated 
that patients with significant BMI loss are exposed to less oxidative stress with a stronger 
antioxidant effect. 
Key Words: Obesity, BMI, 8-hydroxy-2-deoxyguanosine, NADPH oxidase 2, NADPH oxidase 4, 
Total Thiol, Native Thiol