Suudi Arabistan'ın Afrika politikası
Saudi Arabia's policy towards Africa
Yazar: ALPASLAN ARSLAN
Danışman: PROF. DR. ENVER ARPA
Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi / Bölge Çalışmaları Enstitüsü / Afrika Çalışmaları Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Bu tez çalışması, İkinci Dünya Savaşı sonrasında bağımsızlığını kazanmaya başlayan Afrika ülkelerinde Suudi Arabistan Krallığının yürüttüğü dış politikanın incelenmesini içermektedir. Çalışmada, Suudi Arabistan'ın özet olarak kuruluşundan itibaren kısa tarihi, ülkenin uyguladığı genel dış politikası ve ayrıntılı olarak Afrika ülkeleri ile siyasi, askeri, iktisadi ve dini yönden ilişkilerine değinilmiştir. Suudi Arabistan uzun zamandır Afrika kıtasından uyguladığı pasif dış politikayı 2010 yılında Tunus'ta başlayan Arap baharı sonrası yaşanan iktidar değişimleri ve ülke gelirinin yüzde yetmişine tekabül eden petrole alternatif enerji kaynaklarının artması ile daha aktif bir politikaya dönüştürmek zorunda kalmıştır. Kral Faysal ile 1960'larda yükselen Afrika ile ilişkiler 2017 yılında Veliaht Prens ünvanını alan Muhammed bin Selman'ın liderliğinde zirveye çıkmıştır. Selman tarafından Afrika Bakanlığı kurulması, İlk Afrika-Suudi Arabistan Zirvesine ev sahipliği yapılması ve yenilenebilir enerjiye büyük yatırımlar yapılması başta olmak üzere birçok önemli girişimler ile Afrika kıtası ile ilişkiler üst seviyeye çıkmıştır. Muhammed bin Selman'ın Arabistan'ın genel dış politikasında oluşturduğu iddialı politikaların Afrika kıtası ile yapılan dış politikada da görüldüğü söylenebilir. Sonuç olarak; Suudi Arabistan'ın Afrika politikasında her ne kadar askeri anlamda girişimlerde bulunsa da bölgenin kaderini değiştirecek ciddi girişimler olmadığı, Arabistan'ın Afrika Kıtası'nda daha çok tarım alanı kullanımı, yenilebilir enerji tesisi gibi ülke gelirini çeşitlendirmeyi hedefleyen iktisadi girişimler ve vakıf, kurum, üniversiteler ve hac gibi unsurlar ile Vahhabilik anlayışını özendiren ve İslam alemine liderlik etme hedefi olan dini girişimlerin öne çıktığı söylenebilir.

Abstract:
This thesis examines the foreign policy of the Kingdom of Saudi Arabia in the African countries that gained their independence after the Second World War. In the study, the brief history of Saudi Arabia since its establishment, the general foreign policy of the country, and its political, military, economic and religious relations with African countries are discussed in detail. Saudi Arabia has had to transform its long-standing passive foreign policy from the African continent into a more active policy with the changes in power after the Arab Spring in Tunisia in 2010 and the increase in alternative energy resources to oil, which corresponds to seventy per cent of the country's income. Relations with Africa, which rose with King Faisal in the 1960s, reached its peak under the leadership of Mohammed bin Salman, who was crowned Crown Prince in 2017. Relations with the African continent have reached a high level with many important initiatives, including the establishment of the Ministry of Africa by Salman, hosting the First Africa-Saudi Arabia Summit and making large investments in renewable energy. It can be said that the ambitious policies of Mohammed bin Salman in the general foreign policy of Arabia are also seen in the foreign policy with the African continent. As a result, it can be said that in Saudi Arabia's African policy, although there are military initiatives, there are no serious initiatives that will change the fate of the region, and Arabia's economic initiatives aiming to diversify the country's income, such as the use of agricultural land, renewable energy facilities, and religious initiatives that encourage the Wahhabi understanding and aim to lead the Islamic world with elements such as foundations, institutions, universities and pilgrimage.