Prematüre bebeklerde beslenme intoleransı ve nekrotizan enterokolit gelişimi üzerine Bifidobakteryum laktis ve Hindiba İnülini'nin etkisinin değerlendirilmesi
Prematüre bebeklerde beslenme intoleransı ve nekrotizan enterokolit gelişimi üzerine Bifidobakteryum laktis ve Hindiba İnülini'nin etkisinin değerlendirilmesi
Yazar: ÇİĞDEM EL
Danışman: PROF. DR. MEHMET SATAR
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
ÖZET 
Amaç: Prematüre bebeklerde beslenme intoleransı ve nekrotizan enterokolit gelişimi üzerine Bifidobakteryum laktis ve Hindiba İnülini'nin etkisinin değerlendirilmesi

 Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmadaki olgular Aralık 2010 ile Haziran 2013 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi, Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'nde beslenme intoleransı tanılarıyla izlenmekte olan 89 prematür olgudan oluşmaktadır. Olgular retrospektif olarak gebelik haftası, doğum tartısı, APGAR, cinsiyet, maternal faktörler (idrar yolu enfeksiyonu, uzamış membran rüptürü, preeklampsi), RDS-IVH-PDA varlığı, surfaktan kullanımı, antibioterapi, kateterizasyon, ventilatör kullanımı, beslenme başlama günü ve miktarı, beslenme ürünü,  TPN kullanımı, tam enteral beslenmeye geçiş günü, ilk gaita saati, doğum kilosuna ulaşma günü, kilo artışı, nekrotizan enterokolit gelişimi yönünden incelendi. Olguların tümü; beslenmede birinci haftada 75mL/kg/güne ulaşamama, gastrik rezüdü varlığı, kusma, abdominal distansiyon, gastrointestinal kanama bulgularından en az ikisini taşımaktaydı. Olgular çalışma grubu (Grup 1) ve kontrol grubu  (Grup 2) olarak ikiye ayrıldı. Grup 1 deki olgulara Bifidobakteriyum Laktis (5x10^9 CFU)  + Hindiba İnülini (900 mg) bileşiği (Maflor şase) 10 mL'ye sulandırılarak 3x1 mL verildi. Grup 2 benzer herhangi bir tedavi verilmeyen olguları içeriyordu.

Bulgular: Grupların demografik verileri karşılaştırıldığında cinsiyet ve gestasyon yaşları arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark yoktu. Ancak çalışma grubunda 1. dakika APGAR değeri ve doğum tartısı daha düşüktü ve istatistiksel açıdan da anlamlı idi (p<0,05). Ayrıca çalışma grubunda daha fazla sayıda SGA'lı bebek vardı, ancak istatiksel açıdan anlamlı fark yoktu.
Çalışma grubundaki olgulara B. Laktis ve Hindiba İnülini ortalama 9,9.günde başlanmıştı ve ortalama 11,1gün devam edilmişti. Gruplar TPN süresi, OG besleme başlama zamanı, oral besleme başlama zamanı, tam enteral beslenmeye geçiş süreleri açısından karşılaştırıldı.  OG besleme başlama zamanı açısından gruplar arasında istatiksel yönden anlamlı fark yoktu. Oral beslemeye başlama ve tam enteral beslenmeye geçiş zamanları çalışma grubunda daha uzundu ve istatistiksel açıdan anlamlı idi (p<0,05).
İki grup mekanik ventilasyon uygulaması, umblikal ven katateri (UVK) süresi, umblikal arter katateri (UAK) süresi, ayrıca sepsis, nazokomiyal enfeksiyon ve pozitif kan kültürü sonuçları yönüyle karşılaştırıldı. İki grup arasında bu parametreler açısından istatiksel yönden anlamlı fark yoktu (p>0,05).
Çalışma grubundaki vakalarda daha düşük doğum tartısı, düşük APGAR değeri, daha fazla sayıda SGA'lı olgu sayısı, daha uzun süre TPN almaları, oral beslenmeye daha geç başlama ve tam enteral beslenme geçiş zamanının daha uzun olmasına rağmen taburculuktaki kiloları açısından karşılaştırıldığında kontrol grubu ile aralarında istatistiksel açıdan anlamlı fark yoktu (p>0,05).
Gruplar kilo artışı yönünden karşılaştırıldığında çalışma grubundaki bebeklerin daha fazla kilo aldığı gözlendi ve bu sonuç istatistiksel açıdan anlamlı idi (p<0,05).
Çalışmamızda NEK açısından gruplar arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark yoktu (p>0,05). Ancak çalışma grubundaki olgular evre 1'de kalırken, kontrol grubundaki olguların %33,3'nün evre 2' ye ilerlediği gözlendi.

            Sonuç: Prematüre yenidoğanda beslenme intoleransı ve nekrotizan enterokolit gelişimi üzerine B. Laktis ve Hindiba İnülini'nin etkisinin araştırıldığı çalışmamızda daha fazla olumsuz demografik verilere sahip olan çalışma grubundaki olguların kontrol grubundaki olgulardan daha fazla kilo aldıkları, taburculuktaki vücut tartıları ile kontrol grubunu yakalamaları ve NEK'li olguların evrelerinin ilerlememesi ile probiyotik ve prebiyotiklerin beslenme intoleransı ve NEK gelişiminin önlemesi ve sınırlandırması açısından olumlu etkileri olduğunu düşündürmektedir.

ANAHTAR KELİMELER: Prematürite, Beslenme intoleransı, Nekrotizan enterokolit, Probiyotik, Prebiyotik.

Abstract:
ABSTRACT
Evaluating  the effect of Bifidobacterium lactis and Hindiba Inulin on necrotizing enterocolitis (NEC) development and feeding intolerance in premature babies.
Aim: To evaluate the effect of Bifidobacterium lactis and Hindiba Inulin on necrotizing enterocolitis (NEC) development and feeding intolerance of newborns in neonatal intensive care unit.(NICU)
Material and methods: We included 89 premature newborn patients who have been following for feeding intolerance in Çukurova University between December 2010 and June 2013. The cases are examined retrospectively for demographic datas, maternal factors, feeding features, clinical situations and treatment. All cases had at least two findings of feeding intolerance. Cases  are seperated in two groups; which are study group (group 1) and control group (group 2). The cases in group 1 were given 3x1 mL Bifidobacterium Lactis (5x10^9CFU probiotic) + Hindiba Inulin (900 mg prebiotic) compound (Maflor) diluated with 10 ml distilled water. The group 2 patients who were not given similar treatment.
Results: When we compare the demographic  datas there was no statistically significant difference between gender and gestation age. However in study group,  1.minute APGAR score and birth weight were low and statistically significant. Furthermore the study group has more baby with SGA but it was not statistically significant. Groups compared in terms of total parenteral nutrition (TPN) time, orogastric tube (OG) feeding beginning time, oral feeding beginning time and beginning enteral feeding. There were no statistically significant difference for OG tube feeding beginning time. Oral feeding beginning time and enteral feeding beginning time were long in the study group  and they were statistically significant (p<0,05). Groups compared in terms of mechanical ventilation, umbilical vein catheter duration, umbilical artery catheter duration, sepsis, nasocomial infection, positive blood culture results. There was no statistically significant difference between these parameters. When the cases compared for the discharge weight there was no statistically significant difference (p>0,05). The patients in study group gained more weight  than control group and this was statistically significant (p>0,05). In our study there was no statistically significant difference in terms of NEC (p>0,05). While the cases in study group stay in stage 1, %33.3 of the cases in control group advanced to stage 2.
Conclusion: We investigated the effect of B. Lactis and Hindiba Inulin on feeding intolerance of premature newborn and NEC. In our study the cases which have more negative demographic data gain more weight than control group. The cases in study group catch the discharge weight of cases in control group. We advocate that probiotics and prebiotics prevent feeding intolerance and NEC progression.
KEY WORDS:  Prematurity, Feeding intolerance, Necrotizing enterocolitis, Probiotic, Prebiotic