Kardiyopulmoner resüsitasyon uygulamaları sırasında hava yolu cihazları kullanımının değerlendirilmesi
Evaluation of airway device usage duringcardiopulmonary resuscitation i̇mplementation
Yazar: YAĞMUR CAN DADAKÇI
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AYSUN ANKAY YILBAŞ ; DR. ÖĞR. ÜYESİ FİLİZ ÜZÜMCÜGİL
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Acil tıp = Emergency medicine ; Anketler = Questionnaires ; Kardiyopulmoner reanimasyon = Cardiopulmonary resuscitation ; Ventilatörler-mekanik = Ventilators-mechanical ; Yaşam destek sistemleri = Life support systems ; Yoğun bakım = Intensive care

Özet:
DADAKÇI Yağmur Can. Kardiyopulmoner Resüsitasyon Uygulamaları
Sırasında Hava Yolu Cihazları Kullanımının Değerlendirilmesi. Hacettepe
Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Uzmanlık Tezi.
Ankara 2018. Kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR) sırasında en optimal havayolu
yönetimi stratejisinin hangisi olduğu net olarak belirlenmiş bir konu değildir. Pratikte
genellikle kabul gören yaklaşım, gögüs kompresyonlarına minimal ara verecek
şekilde balon-valf-maskeden daha ileri havayolu tekniklerine doğru aşamalı
ilerlemektir. Havayolu yönetimi hasta kaynaklı faktörlere ve uygulayıcının
becerilerine göre farklılık gösterebilir. Bu çalışmanın amacı; ülkemizde acil servis,
yoğun bakım servisleri ve ameliyathanelerde görev yapmakta olan doktorların
kardiyopulmoner resüsitasyon uygulamaları esnasında hava yolu kontrolü
yaklaşımlarını ve supraglottik hava yolu araçlarını (SGHA) kullanımı konusundaki
tecrübelerini değerlendirmektir.
Etik komite onayı alındıktan sonra, ülkemizdeki üniversite hastaneleri ve
eğitim araştırma hastanelerinde, acil servis, yoğun bakım servisleri ve
ameliyathanelerde halen aktif çalışmakta olan doktorlara 01 Mayıs-01 Temmuz 2017
tarihleri arasında, internet üzerinden anket formları ulaştırıldı. Anket KPR sırasında
havayolu yönetimi stratejileri, kullanılan havayolu cihazları ve teknikleri, zor
havayolu varlığında uygulanan kurtarıcı teknikler ve end-tidal karbon dioksit
kullanımı ile ilgili sorular içermekteydi.
Ankete katılmayı kabul eden doktorların toplam sayısı 357 idi. Çalışmamıza
katılan doktorların %24'ü KPR sırasında laringoskopi için kompresyonlara ara
verdikleri sürenin 5 saniyeden uzun olduğunu belirtti. Kompresyon kesintisi süresi
uzman doktorlarda ve anestezistlerde daha kısa idi. Zor entübasyonla
karşılaşıldığında, toplamda doktorların %37'si alternatif bir yönteme geçmeden önce
üçten fazla entübasyon denemesi yapmakta idi. Uzman doktorların ve anestezistlerin
3'ten fazla deneme yapmama oranları daha fazlaydı. KPR sırasında endotrakeal tüp
yerine SGHA kullanımının, entübasyon tecrübesi daha fazla olmasına rağmen,
uzman doktor ve anestezi doktorları grubunda daha yüksek oranda olduğu görüldü.
Videolaringoskopi konusunda kendisini yeterli hissedenlerin oranı %35,8, acil ön
boyun girişimi konusunda kendisini yeterli hissedenlerin oranı ise %15,6 idi.
Çalışmamıza katılan doktorların %33'ü KPR sırasında hiçbir zaman etCO2 dedektör
cihazı kullanmamaktaydı.
Hem ERC hem de AHA tarafından yayınlanan güncel kılavuzlar, KPR
sırasında kesintisiz ve kaliteli göğüs kompresyonlarının önemini vurgulamaktadır.
Bu nedenle, entübasyon denemeleri için uzamış kompresyon kesintilerine neden
olmak yerine SGHA gibi alternatif cihazların kullanımı önerilmektedir. Ülkemizdeki
doktorların KPR sırasında havayolu yaklaşımını ve güncel kılavuzlara uyumunu
incelediğimiz bu çalışmadan elde edilen veriler değerlendirildiğinde; anestezi
doktorlarının diğer branşlara oranla ve branştan bağımsız olarak uzman doktorların
da asistan ve pratisyen doktorlara oranla kılavuzlara daha uyumlu hareket ettikleri;
ancak yine de kılavuzların önerilerine uyumun yetersiz kaldığı görülmektedir.
Sıklıkla KPR uygulamak durumunda olan doktorların, konu hakkındaki bilgi ve
becerilerini daha fazla geliştirmeleri ve güncellemeleri gerektiği kanısındayız

Anahtar Kelimeler: Kardiyopulmoner resüstiasyon, havayolu yönetimi,
supgraglottik havayolu aracı

Abstract:
DADAKÇI Yağmur Can. Evaluation of Airway Device Usage During
Cardiopulmonary Resuscitation İmplementation, Hacettepe University Faculty
of Medicine, Department of Anesthesiology and Reanimation, Residency Thesis,
Ankara, 2018. The optimal airway management strategy during cardiopulmonary
resuscitation (CPR) has not been determined yet. The widely acknowledged practice
is using a stepwise approach towards more advanced techniques with minimalized
interruptions to high quality chest compressions. Airway management varies
depending on patient related factors and skills of the rescuer. The aim of this study
was to investigate the airway management approach of clinicians, working in
intensive care units, emergency services and anesthesiology clinics, during
cardiopulmonary resuscitation.
Following ethical committee approval, we conducted an online survey of
clinicians working in intensive care units, emergency services and anesthesiology
clinics of university and training and research hospitals in Turkey between
01.05.2017 and 01.07.2017. The survey questioned data regarding airway
management strategies during CPR, the equipment and techniques used, preferred
rescue techniques in case of difficult airway, and the usage of end-tidal carbon
dioxide.
Three hundred and fifty-seven clinicians responded to the survey. Twentyfour
percent of the clinicians reported that they interrupt chest compressions ≥5
seconds for an intubation attempt. The interruption times were significantly shorter
in specialists and anesthesiologists compared to residents and non-anesthesiology
specialties respectively. When faced with a difficult intubation, 37% of the clinicians
reported that they perform ≥3 intubation attempts before trying an alternative
technique. Specialists were much likely to perform < 3 attempts compared to general
practitioners and residents. Despite reporting less intubation attempt times and being
more experienced, specialists were more likely to use SAD as an alternative to
intubation during CPR. The ratio of clinicians who believed that they were
experienced enough in videolaryngoscopy and emergency front of neck access were
35.8% and 15.6% respectively. Thirty-three percent of clinicians reported that they
have never used end-tidal carbon dioxide monitoring during CPR.
Both the 2015 ERC and AHA resuscitation guidelines emphasize the
importance of uninterrupted and high-quality chest compressions for the success of
CPR. Therefore, the usage of alternative techniques like the SAD can be
recommended instead of interrupting chest compressions for several intubation
attempts. The data of our study suggests that anesthesiologists and specialists
(irrespective of their medical specialty) were more consistent with the
recommendations of the current resuscitation guidelines compared to other
specialties and residents&general practitioners respectively. There remains room for
improvement and update of knowledge and skills of clinicians who can face with
cardiopulmonary resuscitation frequently during their daily practice.

Keywords: Cardiopulmonary resuscitation, airway management, supraglottic airway
device