Tip 1 Diyabetli hastalarda remisyon dönemini etkileyen faktörlerin retrospektif incelemesi
Remission in patients with Type 1 Diabetes factors affecting the period retrospective review
Yazar: ORHUN SAFA KURT
Danışman: DOÇ. DR. MELİKŞAH KESKİN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Etlik Şehir Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Diyabetes Mellitus tüm dünyada pediatrik hasta popülasyonunda en
sık görülen kronik hastalıkların başında gelmektedir. Kronik glukoz yüksekliği ile
karakterize olan bu hastalıkta ilerleyen dönemlerde ciddi mortalite ve morbidite
oluşturma potansiyeline sahip komplikasyonlar gelişebilmektedir. Tip 1 DM'li
hastalarda tanı sonrası sıklıkla 2-4. haftalarda insülin ihtiyacında azalma meydana
gelebilmektedir. Bu insülin ihtiyacındaki azalmanın altında yatan mekanizmalar tam
netleşmese de hastaya sağladığı yararlar bakımından önemlidir. Balayı dönemi adı
verilen bu dönemi etkileyen bir takım faktörler olabileceği iddia edilmektedir.
Çalışmamızda balayı dönemi üzerine etkili olabilecek bu faktörleri irdeleyerek
literatüre katkı sunmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Kasım 2015- Kasım 2020 tarihleri arasında Sağlık
Bilimleri Üniversitesi (SBÜ), Ankara Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı
ve Hastalıkları Eğitim ve Araştıma Hastanesi nde Çocuk Endokrinoloji Kliniği' ne
başvuran yeni tanı Tip 1 DM'li hastalardan takiplerine düzenli devam eden hastaların
başvuru klinik bulguları, başvuru anındaki ve 3. , 6. , 9. ve 12. aydaki antropometrik
ve biyokimyasal verileri hasta dosyalarından geriye doğru tarandı.
Bulgular: Çalışmaya 310 hasta dahil edildi. Hastaların %50,3'ü (156) erkek,
%49,7'si (154) kızdı. Erkek hastaların tanı yaşı ortalama 9,33 ± 3,9 yıl, kız hastaların
tanı yaşı ortalama 8,79 ±3,94 yıl idi. Çalışmamıza alınan 310 hastanın 51'i (%16,5)
hiperglisemi ile, 73'ü (%23,5) diyabetik ketozis ile, 185'i (%60) diyabetik
ketoasidozis ile tanı almıştır. 310 hastanın 120'si (%38,7) kısmi remisyon dönemine
girmiş olup bunlardan 54'ü (%44,1) erkek, 66'sı (%55,9) kız hastaydı. Cinsiyetler
arasında remisyon görülme sıklığı açısından fark saptanmamıştır (p>0,05). Remisyon
izlenme sıklığının 1-5 yaş aralığında, 6-10 ve 11-15 yaş aralığına göre daha az
sıklıkta olduğu izlenmiştir (p=0,027, p=0,039). Hiperglisemi kliniğiyle gelenlerin
diyabetik ketoasidoz kliniğiyle gelenlere göre daha sık remisyon dönemine girdiği
tespit edilmiştir. Asidozun şiddeti ile remisyon görülme sıklığının değiştiği
izlenmiştir (p=0,045). Başvuru klinik şekillerine göre remisyon sürelerinin değiştiği izlenmiştir (p<0,01). Remisyon süreleri açısından cinsiyetler arasında fark
bulunmamıştır (p>0,05). En uzun süre remisyon hiperglisemi ile başvuran hastalarda
tespit edilmiştir. Asidozun şiddeti ile remisyon süresinin değiştiği izlenmiştir
(p=0,028).
Sonuç: Remisyon dönemindeki iyi metabolik kontrolün ilerleyen yıllarda
daha iyi metabolik kontrol ve daha az komplikasyonla ilişkili olduğu bilinmektedir.
Çalışmamızda kısmi remisyon dönemi yaşanıp yaşanmaması ve balayı süreleri
üzerinde etkili olabilecek bazı klinik bulguları ve laboratuvar değerleri olduğu
saptanmıştır. Ancak bu konuda daha net yargıya varmak için daha geniş hasta
populasyonlarında yapılacak yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: Hiperglisemi, diyabetes mellitus, remisyon dönemi, C-peptid

Abstract:
Aim: Diabetes Mellitus is one of the most common chronic diseases in the
pediatric patient population worldwide. In this disease, which is characterized by
chronic elevation of glucose, complications that have the potential to cause serious
mortality and morbidity may develop in the future. In patients with type 1 DM, it is
often 2-4 days after diagnosis. The need for insulin may decrease in the following
weeks. Although the mechanisms underlying this decrease in insulin need are not
fully clear, it is important in terms of the benefits it provides to the patient. It is
claimed that there may be a number of factors affecting this period, called the
honeymoon period. In our study, we aimed to contribute to the literature by
examining these factors that may have an impact on the honeymoon period.
Material and Method: Between November 2015 and November 2020,
Health Sciences University (SBU), Ankara Dr. The clinical findings of patients with
newly diagnosed Type 1 DM who applied to the Pediatric Endocrinology Clinic at
Sami Ulus Gynecology, Child Health and Diseases Training and Research Hospital,
and who continued their regular follow-up, were evaluated at the time of admission
and on the 3rd, 6th, 9th and 12th days. Anthropometric and biochemical data for the
first month were scanned retrospectively from the patient files.
Findings: 310 patients were included in the study. 50.3% (156) of the
patients were male and 49.7% (154) were female. The average age at diagnosis of
male patients was 9.33 ± 3.9 years, and the average age at diagnosis of female
patients was 8.79 ± 3.94 years. Of the 310 patients included in our study, 51 (16.5%)
were diagnosed with hyperglycemia, 73 (23.5%) were diagnosed with diabetic
ketosis, and 185 (60%) were diagnosed with diabetic ketoacidosis. 120 of 310
patients (38.7%) entered the partial remission period, 54 of which (44.1%) were male
and 66 (55.9%) were female. There was no difference in the frequency of remission
between genders (p>0.05). It was observed that the frequency of remission was less
frequent in the 1-5 age range than in the 6-10 and 11-15 age ranges (p=0.027,
p=0.039). It has been determined that those presenting with a clinic of hyperglycemia
enter a period of remission more often than those presenting with a clinical diagnosis of diabetic ketoacidosis. It was observed that the frequency of remission varied with
the severity of acidosis (p=0.045). It was observed that remission periods varied
depending on the clinical presentation (p<0.01). There was no difference between
genders in terms of remission times (p>0.05). The longest period of remission was
detected in patients presenting with hyperglycemia. It was observed that the duration
of remission varied with the severity of acidosis (p=0.028).
Results: It is known that good metabolic control during the remission period
is associated with better metabolic control and fewer complications in the following
years. In our study, it was determined that there are some clinical findings and
laboratory values ​​that may have an impact on whether a partial remission period is
experienced and honeymoon periods. However, new studies on larger patient
populations are needed to reach a clearer conclusion on this issue.

Keywords: Hyperglycemia, diabetes mellitus, remission period, C peptide