Rotator manşetin ankor ile onarımında farklı tekniklerin osteoporotik kemik üzerinde biyomekanik olarak karşılaştırılması
Biomechanical comparison of different rotator cuff anchor repair techniques on osteoporotic bone model
Yazar: LEVENT HOROZ
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA HULUSİ ÖZKAN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Biyomekanik = Biomechanics ; Fiksasyon = Fixation ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Osteoporoz = Osteoporosis ; Rotator manşet = Rotator cuff ; Sütürler = Sutures

Özet:
Bu çalışmanın amacı; osteoporotik kemikte meydana gelen ankor onarım başarısızlığını engellemeye ve ankorun tespit gücünü arttırmaya  yönelik komşu ankor gönderimi, kanüllü vida ile güçlendirme, kemik otogreft sıkıştırma gibi yöntemlerin ankorun çekme kuvvetlerine karşı direncini arttırdığını ve onarımda kullanılacak geniş yiv çapına sahip ankorların daha sağlam bir onarıma imkan vereceğini biyomekanik testlerle ortaya koymaktır. 
Çalışmada 72 adet, 18 aylık koyunlardan elde edilen humeruslar, yumuşak dokularından temizlendikten sonra, osteoporotik kemik modelini oluşturmak için ankorun gönderileceği aksta, 4.5mm'lik drill yardımı ile delindi. Çalışmada 6 grup incelendi. Her grupta 12 numune incelemeye alındı. Grup 1; 2 adet 5 mm'lik Fastin RC (DePuy Mitek, Raynham, MA) ankor  yivleri birbiri içine  geçecek şekilde komşu olarak  gönderildi. Grup 2; 2 adet 5 mm'lik Twinfix titanium ankor (Smith & Nephew Endoscopy, Andover, MA) 1. gruba benzer şekilde gönderildi. Grup 3; 4,5 mm'lik drill yardımı ile açılan tünele spongios kemik otogreft sıkıştırması sonrasında 5 mm'lik Fastin RC ankor gönderildi. Grup 4; kanüllü vida ile 5 mm'lik Fastin RC, grup 5; sadece Fastin RC ankor, grup 6; sadece Twinfix titanium ankor olarak uygulandı. Her numune özel olarak yapılan, yer düzlemi ile 135 derece açı yapan  tutucu düzenek ile AG-X Shimadzu (Kyoto, Japan) cihazına bağlandı. Aksiyel yönde siklik çekme testi uygulandı. Her numuneye ek olarak aksiyel yönde maksimum yüklenme sonrasında sökülme testi uygulandı ve veriler kayıt edildi. Elde edilen verilere istatistiksel analiz uygulandı. 
Deneyler sonucunda siklik yüklenmeler altında siklik elongasyon ve peak to peak yer değiştirme düzeylerinde diğer gruplarla karşılaştırıldığında Fastin- Fastin grubunda istatistiksel olarak  anlamlı (p<0.05) daha az yer değiştirme gözlenirken diğer gruplar arasında herhangi bir fark bulunamadı. Maksimum yüklenme altında sökülme testinde ise Fastin- Fastin ile yapılan onarımın istatistiksel anlamlı (p<0.05) olarak daha güçlü bir onarıma imkan verdiği görüldü. Diğer gruplar arasında maksimum yüklenme değerlerinde herhangi bir fark görülmedi.
Bizim çalışmamızın sonucunda Kanüllü vida ile güçlendirme ve Otogreft sıkıştırma sonrasında ankorun tespit gücünde herhangi bir artış görülmezken komşu ankor gönderimi yapıldığında tespit gücünün arttığı görülmüştür. Komşu ankor gönderimi için tercih edilmesi gereken ankorun yiv çapının geniş olması tespit gücünü arttırmaktadır. Osteoporotik kemikte rotator manşet  onarımı yapılırken yiv çapı geniş tamamı yivli ankor kullanılması kurtarma yöntemi olarakta komşu ankor gönderimi tercih edilmelidir.

Abstract:
The objective of this study is to evaluate the increase in anchor pullout resistance forces provided by different surgical methods such as adjacent anchor application, cannulated screw augmentation or autograft compression; which were defined to prevent anchor failure and improve fixation strength. And we also aimed to biomechanically prove that anchors with larger threads would enable a more durable repair.
The study was conducted on 72 humeri obtained from 18-month-old lambs. After soft tissue removal all specimens were drilled in the same direction which the anchor would be applied with a 4.5mm drill-bit; to simulate an osteoporotic bone model. Specimens were divided into 6 groups each consisting of 12 humeri. In group 1, two 5-mm Fastin RC (DePuy Mitek, Raynham, MA) anchors were applied close to each other so that adjacent grooves were intertwined. In group 2 two 5-mm Twinfix titanium anchors (Smith & Nephew Endoscopy, Andover, MA) were applied in a similar manner as the first group. In group 3, spongious bone autograft were compressed before the application of a 5-mm Fastin RC anchor. Group 4 consisted of Fastin RC anchor with a cannulated screw, group 5 contained only Fastin RC anchor and group 6 only Twinfix titanium anchors. Each specimen was connected to AG-X Shimadzu device (Kyoto, Japan) by a specially designed holding mechanism with 135 ° angle to the ground plane. Cyclic pullout tests were performed in the axial direction. Additionally pullout test after maximum loading in the axial direction were performed. The data were recorded and statistically analyzed.
After the experiments, cyclic elongation and peak-to-peak displacement under cyclic loading were evaluated and Fastin-Fastin group showed statistically significant (p<0.05)  less displacement compared to other groups, while no statistically significant difference were observed between other groups. Pullout under maximum loading tests revealed that Fastin-Fastin group provided a statistically significant (p<0.05) more durable fixation, and again no statistically significant difference was seen between the other groups.   
The results of our study revealed that cannulated screw augmentation or autograft compression techniques did not provide any increase in fixation strength of anchors, whereas adjacent anchor application was found to increase fixation strength. Anchors with larger thread diameters should be the preferred anchor for adjacent application. These data could be interpreted as, for rotator cuff repair in osteoporotic bone fully threaded anchors with larger thread diameters should be used; and adjacent anchor application technique is the method of choice for augmentation.