Ratlarda sodyum florid ile oluşturulan hepatotoksite ve oksidatif streste silimarin'in kan ve doku parametreleri üzerine etkileri
The effects of silymarin in sodium fluoride-induced hepatotoxicity and oxidative stress in blood and tissue parameters in rats
Yazar: EFE KURTDEDE
Danışman: PROF. DR. ŞEKÜRE HİLAL KARAGÜL ; DOÇ. DR. MERT PEKCAN
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2019
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Florürler = Fluorides ; Glütatyon peroksidaz = Glutathione peroxidase ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kaspazlar = Caspases ; Malondialdehit = Malondialdehyde ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Silimarin = Silymarin ; Sıcaklık şoku proteinleri = Heat shock proteins ; Sıçanlar = Rats ; Toksisite = Toxicity

Özet:
Ratlarda Sodyum Florid İle Oluşturulan Hepatotoksite Ve Oksidatif Streste
Silimarin'in Kan Ve Doku Parametreleri Üzerine Etkileri
Flor oldukça reaktif bir element ve halojen ailesinin bir üyesidir. Bu çalışmada ratlarda florid kaynaklı hepatotoksisite ve oksidatif hasara karşı silimarin'in koruyucu etkisinin araştırılması amaçlandı. Ratlara bu amaçla, içme suyu ile 300 ppm NaF ad libitum verildi. Tedavi grubuna silimarin 200 ppm/gün gavaj ile verildi. Toplam 45 rat ile planlanan çalışma herbiri 9 rattan oluşan 5 grup (K, F, SF, S ve T) üzerinde gerçekleştirildi. 
Flor uygulanan grupta (F) karaciğer enzimlerinden AST aktivitesinin kontrol grubuna (K) göre istatistik önemde yüksek (p<0.001), ALT aktivitesinin ise istatistik önemde olmamakla beraber belirgin yüksek olması flor toksikasyonuna bağlı olarak doku yıkımını gösterdiği kanısına varıldı. Enzim aktivitelerinin flor ile birlikte  silimarin uygulanan grupta (SF) ve 30 gün flor uygulanması sonrası 10 gün silimarin uygulanan grupta (T) flor uygulanan gruba (F) göre bariz düşük oluşu flor toksikasyonuna karşı silimarinin karaciğer koruyucu (hepatoprotektif) etkisi olarak değerlendirildi. Bu bulgu histopatolojik verilerle de açıkça desteklendiği görüldü.
Flor uygulanan grupda (F) karaciğer dokusunda SOD ve GSH-Px değerlerindeki düşüş ile MDA düzeyindeki artış karaciğer dokusunda oksidatif hasarı gösterirken, silimarin ile birlikte flor uygulanan grupda (SF) ve 30 gün flor uygulamasını takiben 10 gün silimarin uygulanan tedavi grubunda (T) SOD ve GSH-Px düzeylerinin yüksek, MDA düzeylerinin düşük bulunması çalışmada kullanılan silimarinin antioksidan özelliği sebebiyle karaciğeri flor toksikasyonu sonucu gelişen oksidatif doku hasarına karşı korumuş olmasının bir göstergesi olarak yorumlandı.
Karaciğer dokusunda ALT, AST, SOD ve GSH-Px gibi enzim aktivitelerinde ve lipid peroksidasyon belirteci oloan MDA gibi ürünlerin düzeylerinde saptanan değişiklikler ile western blot sonucu Bax, Kaspaz-3, Nox4, p38 MAPK, Hsp60 ve  Hsp27 protein hatlarında gözlenen değişiklikler hem florun hepatotoksik ve oksidatif etkileri hem de silimarinin bu olumsuz etkilere karşı profilaktik ve terapötik etkileri olarak değerlendirildi. 
Flor uygulanan grupda (F)  saptanan Nox 4, p 38 MAPK, Hsp 60 düzeylerindeki artış ve Hsp 27 düzeyindeki düşüş; oksidatif hasarı, apoptozisi ve mitokondrial stres nedenli olabilecek hücre hasarını gösterdiği kanısına varıldı.

Silimarin'in özellikle hepatoprotektif etkisi göz önüne alınarak, ileri düzeyde planlanacak benzer florozis model çalışmalarında silimarinin sistemik etkisinin ve hücresel düzeyde sinyal iletim yollarının aydınlatılmasında yararlı olacağı düşünüldü.

Abstract:
The Effects Of Silymarın In Sodium Fluorıde-Induced
Hepatotoxıcıty And Oxıdatıve Stress In Rats
Fluorine is a highly reactive element and a member of the halogen family. In this study, it was aimed to investigate the protective effect of silymarin against oxidative damage and oxidative damage in rats. For this purpose, 300 ppm NaF ad libitum was given to the rats with drinking water. The treatment group was given 200 mg / day gavage. A total of 45 rats were planned to be performed on 5 groups (K, F, SF, S and T) each consisting of 9 rats
It was concluded that AST activity of liver enzymes in F group (F) was significantly higher than control group (K) (p <0.001) and ALT activity was statistically significant but not statistically significant, indicating tissue destruction due to fluorine toxicity. Enzymatic activity of the group with fluoride in the group with silymarin (SF) and 30 days after administration of fluoride 10 days in the group (s) applied to the group of fluoride (F) compared to the fluorine group (F) was considered to be the liver protective (hepatoprotective) effect of silimar against fluorine toxicity. This finding was clearly supported by histopathological data.
In the F group (F), the decrease in SOD and GSH-Px levels in liver tissue and the increase in MDA levels showed oxidative damage in liver tissue, while in the fluorine treated group (SF) with silymarin (SF) and in the treatment group (T) in the treatment group (T) for 10 days following fluorine administration. and the high levels of GSH-Px and low levels of MDA were interpreted as an indicator of the fact that the silimarine used in the study protected the liver from oxidative tissue damage caused by fluoride toxicity due to its antioxidant properties.
Changes in enzyme activity in liver tissue such as ALT, AST, SOD and GSH-Px and metabolite levels such as MDA, and changes in Bax, Caspase-3, Nox4, p38 MAPK, Hsp60 and Hsp27 protein lines as a result of western blot result in both hepatotoxic and oxidative effects of fluoride. de silimarine were evaluated as prophylactic and therapeutic effects against these adverse effects.
Nox 4, p 38 MAPK, Hsp 60 levels and decrease in Hsp 27 level detected in F group applied in fluorine group (F); It was concluded that it shows cell damage caused by oxidative damage, apoptosis and mitochondrial stress.
Considering the hepatoprotective effect of silymarin, it was thought that the systemic effect of silimarine and similar signal transduction pathways at the cellular level could be helpful in the study of similar fluorosis model.