Yırtıklı retina dekolmanlarında skleral çökertme cerrahisi sonuçlarımız
Results of skleral buckling surgery performed to rhegmatogenous retinal detachments
Yazar: OKAN AKMAZ
Danışman: UZMAN BORA YÜKSEL
Sağlık Bakanlığı / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç:  Yırtıklı retina dekolmanı bulunan olgularda skleral çökertme cerrahisinin sonuçları,anatomik ve fonksiyonel başarı oranları ve bunlara etki eden faktörleri incelemek 

Gereç – Yöntem: Haziran 2005 – Ağustos 2011 tarihleri arasında İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniği'nde yırtıklı retina dekolmanı tanısı konan ve sklerel çökertme cerrahisi uygulanan 78 olgunun tıbbi kayıtları retrospektif olarak incelendi.

Bulgular: Olguların 46'sı erkek (%59), 32'si kadın (%41) idi. Tüm olgularda tek göz etkilenmişti ve 41'inde (%52.6) sağ, 37'sinde (%47.4) sol gözde retina dekolmanı bulunmaktaydı. Ortalama yaş 60,97 ±16.88 (22-86) idi. Olguların 38'inde  (%48.7) cerrahi öncesi sistemik hastalık mevcuttu. Sistemik hastalığı olan ve olmayan olguların cerrahi sonrası anatomik ve fonksiyonel başarıları arasında istatistiksel olarak fark yoktu. 45 hastanın (%57,7) fakik, 29 hastanın (%37,2) psödofakik, 4 hastanın (%5,1) afakik olduğu saptandı. Fakik hastaların hem anatomik hemde fonksiyonel başarılarının daha yüksek olduğu saptandı. . Fonksiyonel başarı için, başarılı ve başarısız grupların başvuru sürelerinin hafta olarak median değerlerine bakıldığında;  başarılı grubun median değerinin ( 2±2 hafta), başarısız grubun median değerinden (5±8 hafta) küçük olduğu ve aralarındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı. (p=0,003). Anatomik başarı için ise anlamlı fark saptanmadı. Olguların 59'unda (%75,6) eşlik eden risk faktörü bulunmaktaydı; eşlik eden risk faktörü yönünden olguların dağılımına bakıldığında ilk sırada %35.1 ile psödofaki yer almaktaydı, onu %18  ile periferik retina dejeneresansı, %16,7 ile miyopinin izlediği görüldü.En sık yırtık yerleşiminin %35,9 ile üst temporalde olduğu saptandı. Olguların 67'sinde (%85.9) ameliyat öncesinde makula dekole alan içinde yer alırken, 11 olguda (%14.1) makula cerrahi öncesi yatışıktı. Makula tutulumu olan ve olmayan olgular karşılaştırıldığında anatomik ve fonksiyonel başarı yönünden iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı.Cerrahi sırasındaki en sık komplikasyonumuzun subretinal hemoraji (%7,7) olduğu görüldü. Cerrahi sonrası en sık görülen komplikasyonumuz ise %15,4 ile nüks retina dekolmanıydı.  Ortalama 23.7 ay izlem sonrası 47 olguda (%60.3) fonksiyonel başarı ve 66 olguda (%84.6) anatomik başarı elde edildi.

Sonuç: Yırtıklı retina dekolmanı skleral çökertme cerrahisinde  uygun cerrahi girişimin ve materyalin seçilip dikkatli bir biçimde operasyonun yapılması durumlarında yüz güldürücü sonuçlar alınabileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Object: To evaluate anatomic, functional success, results of  scleral buckling surgery performed to rhegmatogenous retinal detachment cases and factors affecting the surgery results.

Methods:  Skleral buckling surgery was performed to 78  rhegmatogenous retinal detachment cases in Bozyaka İzmir Training and Research Hospital Department of  Ophtalmology between June 2005 and August 2011 and medical records of  these cases were evaluated retrospectively. 

Results: 46 (59%) of the cases was male and 32 (41%) was female. Mean age of the cases was  60,97 ±16.88 (22-86) .  One eye was affected in all cases. 41 (52.6%) of the cases had retinal detachment in right eye and 37 (47.4%) of the cases had in left eye. Before the surgery 38 patients (48.7%) had systemic disease. After the surgery, there was no statistically significant differance of anatomic and functional success between patients with systemic disease and patients without a systemic disease.  45 of the patients (57.7%) were phakic, 29 were pseudophakic (37.2%) and 4 of them were aphakic (5.1%). It was determined that phakic patients had both anatomically and functionlly more successful results. To assign the functional success, application term of the patients were determined. Median value of successful group (2±2 weeks) was less than unsuccessful group (5±8 weeks) and difference between them was statistically significant (p=0,003). There was no significant difference for anatomic success. Concomitant risk factors were present in 59 (75.6%) of the cases; 35.1% were pseudophakic, 18% had Lattice degeneration,  16.7% were myopic. The most common residence of retinal breaks was upper temporal area (35.9%). Before the surgery in 67 of the cases (85.9%), macula was inside the  detachment area, in 11case (14.1%) macula was reattached. Macular involvement was compared for anatomic and functional success and no significant difference was established. During the surgery, most common complication was subretinal hemorrhage (7,7%). Recurrent retinal detachment was the most common postoperative complication. After an average of 23.7 months follow-up; functional success in 47 (60.3%) cases and anatomic success in 66 (84.6%) cases were obtained.

Conclusion: In our opinion best results may be obtained when the appropriate surgical method was performed carefully with the use of appropriate material for the scleral buckling surgery of  rhegmatogenous retinal detachment