Beethoven Son Sonatlar Op.101-Op.111 Sonat Formunda Kırılma
Last Sonatas of Beethoven Op.101-Op.111 Breaking of Sonata Form
Yazar: BURCU AKTAŞ URGUN
Danışman: PROF. HÜLYA TARCAN
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Müzik Ana Sanat Dalı / Piyano Sanat Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2008
Konu: Müzik = Music
Dizin: Beethoven, Ludwig van = Beethoven, Ludwig van ; Biçim = Form ; Klasik Dönem = Classical Period ; Romantizm = Romanticism ; Sonat = Sonata

Özet:
Bu çalışmada Ludwig van Beethoven'ın (1770-1827) üçüncü ve son dönem yapıtları genel bir bakışla ele alınmış ve bu dönemin anıtsal yapıtlarından olan piyano sonatları incelenmiştir. Bestecinin form, armoni ve piyano çalma sanatı açılarında gerçekleştirdiği yenilikler, hem teknik hem de felsefi bir bakışla açıklanmaya çalışılmıştır.Beethoven'ın müzik tarihindeki yeri, her zaman tartışmalara yol açmış eskiyle yeninin tam ortasında bir dönüm noktasıdır. Fransız Devrimi'nin topluma getirdiği ?özgürlük, eşitlik, kardeşlik? ilkeleri etkisinde kalarak yapıtlarında klasisizmi doruğa eriştirir ve romantizmin kapısını aralar. Besteci otuziki piyano sonatını yaratırken, birinci döneminde kişisel form anlayışını yapılandırır, ikinci döneminde yaratıları nesnelden öznele, giderek daha yoğun bir geçiş sergiler, üçüncü döneminde ise birinci ve ikinci dönemindeki birikimi özümseyerek tınılar ve tematik hücrelerin temel unsurlar olduğu bir doruğa ulaşır. Bu dönemde sağırlığın da neden olduğu kesin bir içe kapanma ve Beethoven'ın kendine özgü bir çeşit mistisizme yönelişine tanıklık ederiz.Son beş sonatı Beethoven'ın yer yer sağırlığını da duyumsatarak (op.106 ve Op.111 ses dengesizlikleri) bestecinin fizyolojik yetersizliği ile psikolojik güçlülüğünün iç içe geçerek harmanlandığı bir ortam oluşturur. Tınılarla oynarken kendi form ilkelerini de esneten sanatçı bu son dönem başyapıtlarıyla, preromantik ve romantik bestecilere bilgi ve ilham kaynağı olmuştur.ANAHTAR KELİMELER: Form, Sonat, Klasisizm, Romantizm, Tınılar.

Abstract:
In this study a general view of Ludwig van Beethoven?s (1770-1827) third and last period works is given, also analysis of last five piano sonatas which are the masterworks of this era, take place. Composer?s innovations in form, harmony, and art of piano playing are reviewed with both technical and philosophical point of view.Beethoven?s controversial position in the history of music is absolutely central between his predecessors and successors. He brings Classicism to its maturity and opens the door of Romanticism with his works, very much inspired of French Revolution and its ideal "Liberty, Equality, Fraternity". In his first period he establishes his individual form ideas, in second period, his creations display an intensive transition from objectivity to subjectivity. In third period, accumulation of first and second periods and apparition of thematic cells, as essential elements, become a synthesis. In this period, we witness to an absolute introversion caused by his deafness and departure to a personal mysticism.Last five piano sonatas, with pathological pressure of his deafness (sound immoderations op.106 and Op.111), are a constitution of composer?s physiological deficiency and psychological strength. With this masterworks, while he manipulates timbres, he mutates even his own form principles. As a result, he became a source of knowledge and inspiration for preromantic and romantic composers.KEYWORDS: Form, Sonata, Classicism, Romanticism, Timbres.