Çocuk acil serviste travmaya bağlı intrakranial kanama saptanan hastaların klinik, laboratuvar ve radyoloji sonuçlarının değerlendirilmesi; retrospektif çalışma
Evaluation of clinical, laboratory, and radiological outcomes in patients with trauma-related intracranial hemorrhage in the pediatric emergency department: A retrospective study
Yazar: İLKNUR AKANSU
Danışman: DOÇ. DR. EMEL ULUSOY
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Giriş: Travmanın en sık ölüm nedeni olan kafa travmalarında, intrakranial kanama sıkça rastlanan bir komplikasyondur. Erişkinler ve büyük çocuklarla karşılaştırıldığında, küçük çocuk ve infantlarda travma sonrası klinik değerlendirme daha zordur. Travma sonrası acil servise başvuran hastaların hızla değerlendirmesi ve acil müdahale ile cerrahi tedaviye ihtiyaç duyup duymadıklarının belirlenmesi büyük önem taşır. Amaç: Bu çalışmanın amacı; travma ile ilişkili intrakranial kanama saptanan hastaların kanama tiplerine ait risk faktörlerini belirlemek, prognoz belirleyicilerini saptamak ve tedavisini değerlendirmek, tedavi seçeneklerini (cerrahi ya da medikal) incelemek, hospitalizasyon ihtiyacı, yatış süreleri, sağkalım oranlarını etkileyen faktörleri belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Acil servisinde gerçekleştirilen retrospektif, tanımlayıcı tek merkezli bir çalışmadır. Hastaların verileri Probel bilişim sistemi ve Çocuk Acil Servis Polikliniği arşivindeki hasta dosyalarından alınıp olgu veri formuna kaydedilerek toplanmıştır. Bulgular: Çalışmamızda 562 hastanın verilerine ulaşıldı. Hastaların kafa travması şiddettini GKS skoruna göre değerlendirdiğimizde; % 68,9 (n=387) hasta hafif şiddetli kafa travması ile, %13 (n=73) hasta orta şiddetli kafa travması ile, %18,1 hasta (n=102) ağır şiddetli kafa travması ile başvurdu. Tüm hastaların %23'ünde (n=129) birden fazla kanama çeşidi varken, %77 hastada tek tip kanama vardı. Hastaların %38,8'inde subdural kanama, %28,8'inde epidurual kanama, %23.5'inde subaraknoid kanama, %27.6'sında intraparankimal kanama ve % 4.8'inde intraventriküler kanama saptandı. Radyolojik görüntülemede ayrım yapılamayan 45 ekstraaksiyal kanamanın bilgileri de kaydedildi Hastaların %19,4'ü (n=109) acil serviste entübe edildi.  Yoğun bakım ihtiyacı 132 (%23,4) hastada oldu. 332 (%59) hastaya servis yatışı verildi. 89 (%15,8 ) hasta acil servisten taburcu edildi. Mortalite oranı %3,9 (n=21) saptandı. Sonuç: Çalışmamızda travma nedeniyle intrakranial kanama saptanan hastaların epidemiyolojik özellikleri literatür ile benzer görüldü. Mortalite oranı tüm hastalarda %3,9 saptandı. GKS<8 olan hastaların mortalite oranına bakıldığında %23 olarak saptandı. Cerrahi müdahele izole epidural kanamalarda diğer kanama tiplerine göre daha çok tercih edildi. Tüm hastalarda cerrahi yapılan ve yapılmayan hasta grubunda mortalitede fark bulunmadı. Yoğun bakım yatışı açısından kanama tipleri arasında anlamlı farklılık saptanmadı fakat kanamaların birliktelik göstermesi yoğun bakım artışını arttırdı. Mortalite ile sonuçlanan hastalardan 20 (%95.2) hasta multisistemik travma ile başvurdu. İzole intrakaranial kanamalar incelendiğinde izole subdural ve epidural hematom grubunda hayatını kaybeden hasta yoktu. 
Anahtar Kelimeler: İntrakranial kanama, kafa travması, bilgisayarlı tomografi

Abstract:
Introduction;Trauma is the most common cause of death, and in head traumas, intracranial hemorrhage is a frequently encountered complication. Compared to adults and older children, clinical evaluation after trauma is more challenging in young children and infants. Rapid assessment of patients presenting to the emergency department after trauma and determining whether they need surgical intervention is crucial. Objective: The purpose of this study is to identify risk factors related to intracranial hemorrhage associated with trauma, determine prognosis indicators and its treatment, examine treatment options (surgical or medical), and determine factors affecting the need for hospitalization, duration of stay, and survival rates. Materials and Methods: This study is a retrospective, descriptive, single-center study conducted at Dokuz Eylül University Faculty of Medicine, Pediatric Emergency Service. Patient data were collected from the Probel informatics system and patient files archived in the Pediatric Emergency Service Clinic and recorded in the case data form. Results: We accessed data for 562 patients. When evaluating the severity of head trauma of patients according to the GCS score; 68.9% (n=387) of patients presented with mild head trauma, 13% (n=73) with moderate head trauma, and 18.1% (n=102) with severe head trauma. 23% (n=129) of all patients had more than one type of bleeding, while 77% had a single type of bleeding. 38.8% of the patients had subdural hemorrhage, 28.8% had epidural hemorrhage, 23.5% had subarachnoid hemorrhage, 27.6% had intraparenchymal hemorrhage, and 4.8% had intraventricular hemorrhage. Information on 45 extra-axial hemorrhages that could not be distinguished in radiological imaging was also recorded. 19.4% (n=109) of the patients were intubated in the emergency department. Intensive care was needed for 132 (23.4%) patients. 332 (59%) patients were hospitalized. 89 (15.8%) patients were discharged from the emergency department. A mortality rate of 3.8% (n=21) was determined. Conclusion: In our study, the epidemiological characteristics of patients diagnosed with intracranial hemorrhage due to trauma were found to be similar to the literature. The mortality rate was determined to be 3.9% in all patients. When looking at the mortality rate of patients with a GCS <8, it was found to be 23%. Surgical intervention was more frequently preferred in isolated epidural hemorrhages compared to other types of hemorrhages. No difference in mortality was found between the groups of patients who underwent surgical intervention and those who did not. There was no significant difference in the types of hemorrhages concerning intensive care unit (ICU) admission, although the presence of multiple types of hemorrhages increased the likelihood of ICU admission. Among the patients who died, 20 patients (95.2%) presented with multisystem trauma. When examining isolated intracranial hemorrhages, there were no patients who lost their lives in the isolated subdural and epidural hematoma group. 
Keywords: Intracranial hemorrhage, head trauma, computed tomography