Kamusal sanatta yeni medya teknolojilerinin kullanımı
Use of new media technologies in public art
Yazar: DERYA GÖZEYİK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ERALP OSMAN ERDEN
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı / Batı Sanatı ve Çağdaş Sanat Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Sanat Tarihi = Art History
Dizin: Kamusal alan = Public space ; Kamusal sanat = Public art ; Teknoloji kullanımı = Technology utilization ; Yeni medya = New media ; Yeni teknolojiler = New technologies ; İletişim teknolojisi = Communication technology

Özet:
Dijital donanımlarla yapılandırılan modern kentte sanatçılar hem metropollerin kaotik yapısını görünür kılmış hem de siyasi ve toplumsal olaylara karşı fikirlerini yine kamusal alanda sanat aracılığıyla ifade etmişlerdir. Bu ifadenin en güncel malzemesi olarak yeni medya teknolojileri kamusal alanları şekillendirmektedir. İnternetin gelişimi ve sanatta kullanımıyla yeni bir kamusallık ortaya çıkmış, sanat fiziksel mekânların ötesine geçmiştir. Gerçek zamanlı enstalasyonlar ve performanslarla beraber fiziksel mekânlar, dünyanın her yerinden izleyicilerin katılımına ve müdahalesine açık alanlar olarak işlev kazanmıştır.  Heykeller ve mimari yüzeyler gibi kamusal alanları yapılandıran unsurlar; dijital ekran ve video projeksiyon teknolojileriyle yeniden üretilirken arttırılmış gerçeklik ve sanal gerçeklik uygulamalarıyla fiziksel alanlar içerisinde sanal obje ve mekân tasarımları yer almaktadır. 
Bu tez çalışması, dünya genelinden Türkiye özelindeki gelişmelere kadar geniş bir perspektifte yeni medya sanatının kamusal alanlardaki yansımalarını ortaya koyan bir araştırmadır. Bu nedenle ikinci bölüm kamusal alanın kuramsal bir tanımıyla başlamış, modern dönemlere kadar değişen anlamı ve gelişimi üzerinde durulmuştur. Kamusal sanatın gelişiminden siyasi ve toplumsal açıdan farklı bir çizgide ilerleyen Türkiye'deki kamusal sanat etkinlikleri ele alınmış, Atatürk heykelleriyle başlayan tarihsel sürecin uluslararası festivallere geçişi örnekler üzerinden incelenmiştir. Üçüncü bölümde yeni medya sanatının kavramsal bir incelemesi yapılmış, sanat türleri ile kullanılan teknolojiler tarihsel gelişimleri içerisinde ele alınmıştır. Yapay zekâ ve sanat ilişkisinin yer aldığı dördüncü bölüm, alanda yapılan tez çalışmalarının yetersizliği nedeniyle kapsamlı bir şekilde incelenmiş, ayrı bir bölüm olarak ele alınmıştır. Beşinci bölümde yeni medya teknolojilerinin kamusal sanata yansımaları kategorize edilerek örneklerle açıklanmış hem uluslararası hem de Türkiye'deki etkinlikler karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Sanatçı ve eser odaklı bir yaklaşımın benimsendiği çalışmada yeni medya teknolojilerinin dahil olduğu kamusal sanat üretimleri ve mekâna etkileri Refik Anadol, Erdal İnci, Ferdi Alıcı ve Nohlab ekibi ile yapılan görüşmelerle ele alınmıştır.

Abstract:
In the modern city structured with digital equipment, artists have both made the chaotic structure of metropolises visible and expressed their opinions on political and social events through art in the public space. As the most current material of this expression, new media technologies shape public spaces. With the development of the Internet and its use in art, a new publicness has emerged and art has gone beyond physical spaces. With real-time installations and performances, physical spaces have functioned as spaces open to the participation and intervention of audiences from all over the world.  Elements that structure public spaces such as sculptures and architectural surfaces are reproduced with digital screen and video projection technologies, while virtual object and space designs take place within physical spaces with augmented reality and virtual reality applications. 
This thesis is a research that reveals the reflections of new media art in public spaces in a broad perspective from the world in general to the developments in Turkey in particular. For this reason, the second chapter begins with a theoretical definition of the public sphere, emphasizing its changing meaning and development until modern times. The public art activities in Turkey, which progressed in a politically and socially different line from the development of public art, were discussed, and the transition of the historical process that started with Atatürk sculptures to international festivals was analyzed through examples. In the third chapter, a conceptual analysis of new media art is discussed, and the genres of art with the technologies used are discussed within their historical development. The fourth chapter, which deals with the relationship between artificial intelligence and art, has been examined comprehensively due to the insufficiency of thesis studies in the field and has been handled as a separate chapter. In the fifth chapter, the reflections of new media technologies on public art are categorized and explained with examples, and both international and Turkish events are evaluated comparatively. In the study, which adopts an artist and work-oriented approach, public art productions involving new media technologies and their effects on space are discussed through interviews with Refik Anadol, Erdal İnci, Ferdi Alıcı and the Nohlab team.