Kronik spontan ürtikerli hastalarda fcer1a gen polimorfizminin prevalansı ve omalizumab tedavi yanıtlarına etkisi
The prevalance of fcer1a gene polymorphism in patients with chronic spontaneous urticaria and its effect on omalizumab treatment responses
Yazar: ECE NUR DEĞİRMENTEPE
Danışman: DOÇ. DR. ÖZGÜR EMEK KOCATÜRK GÖNCÜ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Omalizumab = Omalizumab ; Polimorfizm-genetik = Polymorphism-genetic ; Prevalans = Prevalence ; Tedavi = Treatment ; Ürtiker = Urticaria

Özet:
Amaç: Kronik spontan ürtiker (KSÜ), etyopatogenezinde hastaların yaklaşık yarısında mast hücre yüzeyindeki IgE reseptörüne (FcԑRI) karşı gelişen antikorların rol oynadığı düşünülen kronik otoimmun, inflamatuar bir dermatozdur. Tedavide, antihistaminik dirençli olgularda FcԑRI'e IgE'nin bağlanmasını engelleyen omalizumab kullanılmaktadır.  Amacımız KSÜ'lü hastalarda FCER1A gen polimorfizminin etyopatogenezdeki rolünü ve omalizumab tedavisi yanıtında FCER1A gen polimorfizminin yanısıra diğer otoimmün ve inflamatuar belirteçlerin etkisini araştırmaktır. 
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız prospektif olup, S.B.Ü. Okmeydanı S.U.A.M. Dermatoloji Ürtiker polikliniğinde 15 Ağustos 2017 – 1 Temmuz 2018 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya omalizumab tedavisi kullanmakta olan 93 'kronik spontan ürtiker' hastası ve herhangi bir otoimmün veya sistemik inflamatuar hastalığı bulunmayan, sağlıklı gönüllü 93 kontrol hastası dahil edilmiştir. Hasta ve kontrollerden alınan kanlarda FCER1A rs2298805 tek nükleotid polimorfizmi, polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi ve direkt sekanslama ile çalışılarak değerlendirilmiştir. KSÜ grubu omalizumab tedavisi altında 6 ay boyunca takip edilmiştir. Her hastaya ürtiker kontrol testi uygulanarak omalizumab yanıtı değerlendirilmiştir. Her hastanın FCER1 gen polimorfizmine ek olarak klinik ve laboratuar bulguları kaydedilerek, omalizumab tedavi yanıtını etkileyen parametreler değerlendirilmiştir.
Bulgular: Hastaların tamamında (%100) ve kontrol grubunda (%100) FCER1A rs2298805 alleli GG genotipinde saptandı. Hasta ve kontrol grubu arasında FCER1A rs2298805 tek nükleotid polimorfizmi açısından farklılık bulunmadı. Hastaların %91,6'sı omalizumab tedavisi ile kontrol altında gözlendi (UCT>12). Omalizumab tedavisine yanıt veren grup ile vermeyen grup arasında FCER1A gen polimorfizmi, OST pozitifliği, anjioödem varlığı, total IgE yüksekliği, eşlik eden atopi, sedimentasyon ve CRP yüksekliği, H.pylori testi ve aile hikayesinde anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). 
Sonuç: Sağlıklı toplumda FCER1A rs2298805 genotipi GG olarak gözlenmektedir. Çalışmamızda tüm hasta ve kontrol grubunda GG genotip bulunmuştur, yaptığımız araştırma bu SNP ile kronik spontan ürtiker arasında ilişki olduğu hipotezini desteklememektedir. Kronik ürtiker gibi hem çevresel hem de genetik nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan multifaktöriyel hastalıklarda genom boyu ilişkilendirme çalışmaları yapılarak yeni aday genler ve bölgelerin tespiti gelecek çalışmaların konusu olabilir.

Anahtar Kelimeler: FCER1A, genetik, kronik spontan ürtiker, omalizumab,
polimorfizm

Abstract:
Aim: Chronic spontaneous urticaria (CSU) is a chronic autoimmune, inflammatory dermatosis in which autoantibodies to the IgE receptor (FcԑRI) on the mast cell surface are tought to play a role in approximately half of the patients. Omalizumab is used in antihistamine resistant cases by preventing IgE from binding to FcԑRI. Our aim was to investigate the role of FCER1A gene polymorphism in the etiopathogenesis of patients with CSU and to investigate the effect of FCER1A gene polymorphism and other autoimmune and inflammatory markers in response to omalizumab therapy.
Material and Methods: A prospective study was carried out in Okmeydani Training and Research Hospital Department of Dermatology Urticaria clinic between 15th of August 2017 and 1st of July 2018. The study included 93 CSU patients who were using omalizumab treatment and 93 healthy volunteers without any autoimmune or systemic inflammatory disease as control. Single nucleotide polymorphism (SNP) in the FCER1A rs2298805 gene was analyzed using polymerase chain reaction (PCR) and direct sequencing in the blood from patients and controls. CSU group was followed for 6 months under omalizumab treatment. The omalizumab response was evaluated by applying urticaria control test to each patient. In addition to FCER1A gene polymorphism, clinical and laboratory findings of each patient were recorded and the parameters affecting the omalizumab treatment response were evaluated.
Results: FCER1A rs2298805 allele was detected in GG genotype in all patients (100%) and in control group (100%). The genotype distribution of the FCER1A rs2298805 SNP did not differ between patients and controls. Urticaria control was provided in 91.6% of the patients with omalizumab (UCT>12). There were no significant differences between omalizumab responders and non-responders with respect to FCER1 gene polymorphism, ASST positivity, angioedema, total IgE elevation, concomitant atopy, sedimentation and CRP elevation, H.pylori test and family history (p>0.05). 


Key Words: FCER1A, genetic, chronic spontaneous urticaria, omalizumab,
polymorphism 
Conclusion: The most frequent genotype of the FCER1A rs2298805 gene is GG genotype in the healthy population. This genotype was also found to be the most frequent in our patient and control group. Our research does not support the hypothesis that there is a relationship between this SNP and chronic urticaria. Genome wide association studies determining new candidate genome areas would be the focus of future stuides of multifactorial diseases such as chronic urticaria where both environmental and genetic factors play a role.