Yevgeniya Nekrasova'nın sanatı bağlamında Rus edebiyatında büyülü gerçekçilik
Magical realism in Russian literature in the context of Eugenia Nekrasova's art
Yazar: CEYLAN ÖZDEMİR
Danışman: PROF. DR. AYLA KAŞOĞLU
Gazi Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Rus Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Rus Dili ve Edebiyatı Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Batı Dilleri ve Edebiyatı = Western Linguistics and Literature

Özet:
XX. yüzyılın başlarında, Avrupa'da resim alanında ortaya çıkan büyülü gerçekçilik, günlük yaşam ile olağanüstü unsurların iç içe geçtiği ve gerçeklikle hayal arasındaki sınırların bulanıklaştığı bir sanat biçimi olarak tanımlanır. Alman sanat eleştirmeni Franz Roh tarafından literatüre kazandırılan bu terim, zamanla resimden ziyade edebiyat alanında daha etkili olur. Bunun başlıca sebebi Latin Amerikalı yazarların, sömürge sonrası köklerine dönüş arzusuyla büyülü gerçekçiliği benimsemeleridir. Kendi kimliklerini bulmak için edebiyatı bir araç olarak kullanan bu coğrafyanın yazarları, gelenekseli modern dünyaya uyarlayarak öz kültürlerini yeniden oluşturma çabası içindedirler. Bu doğrultuda, dünyadaki diğer toplumlara ilham olarak büyülü gerçekçiliğin, Latin Amerika topraklarını aşmasının ve geniş kitlelerce tanınmasının önünü açarlar. Özellikle XX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Rus yazar ve şairlerin de edebi tür olarak büyülü gerçekçiliği sanatlarına yansıttıkları görülür. Bu çalışmamızda ise büyülü gerçekçiliğin Rus edebiyatına yansımaları çağdaş yazar Yevgeniya Nekrasova'nın eserleri üzerinden incelenmektedir. Slav mitolojisi ve halk hikayelerinin yoğun bir şekilde kullanıldığı gözlemlenen Nekrasova'nın Sestromam. Acı Çekeceklere Dair (Сестромам. О тех, кто будет маяться) adlı derlemesinde yer alan öykülerin, Roland Walter ve Wendy B. Faris'in belirlediği kriterler bağlamında incelenmesi çalışmamızın sınırlarını belirlemektedir. Bu çerçevede, batı kökenli edebi bir tür olan büyülü gerçekçiliğin Rus edebiyatındaki yerini ortaya koymak ise tezimizin amacını oluşturmaktadır.

Abstract:
The term 'magical realism' was first used by the German art critic Franz Roh to describe a style of painting that emerged in Europe in the early 20th century. It is defined as a form of art in which the boundaries between reality and imagination are blurred, with everyday life and extraordinary elements being intertwined. This style of painting has since been more influential in literature than in painting. The principal reason for this is the adoption of magical realism by Latin American writers, who sought to return to their post-colonial roots. Using literature as a tool to find their own identities, the writers of this geography endeavour to recreate their own culture by adapting the traditional to the modern worldq. In this direction, they pave the way for magical realism to transcend Latin American lands and become widely recognized by the masses, inspiring other societies around the world. Since the second half of the 20th century, Russian writers and poets have also reflected magical realism as a literary genre in their art. In this context, this study discusses the reflections of magical realism on the literature of this geography within the framework of the art of Eugenia Nekrasova, one of the contemporary Russian writers. The stories in Nekrasova's collection Sestromam. On Those Who Will Suffer is analysed in the context of the criteria set by Roland Walter and Wendy B. Faris. The aim of this thesis is to reveal the importance of magical realism, a literary genre of Western origin, in Russian literature.