İleri yaşlı femur üst uç kırıklarında tedavisonuçlarımız
Our treatment results of adult hip fractures
Yazar: SERKAN DAVUL
Danışman: DOÇ. DR. AYDINER KALACI
Mustafa Kemal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Yaşlılarda proksimal femur kırıkları sık rastlanılan, morbidite ve mortalitesi
yüksek bir hastalıktır. Kısmen önlenebilir ve tedavi sonuçları iyileştirilebilir. Bu
çalışmanın amacı ileri yaşlı kalça kırık tanılı hastaların kısa ve orta dönem tedavi
sonuçlarını kanıta dayalı tıp verileri dayanarak değerlendirmek ve güncel literatüre katkı
sağlamaktır.
Materyal ve Yöntemler: 1 Ocak 2005 ile 31 Mayıs 2010 tarihleri arasında Mustafa
Kemal Üniveristesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğine femur üst uç
kırığı nedeniyle başvuran 50 ile 117 yaş arasında 167 hasta bu tez çalışmasına dahil
edilmiştir. Hastaların demografik verileri, düşme öyküsü, eşlik eden hastalıkları, yapılan
ameliyatlar, tedavi ve izlem verileri, varsa gelişen komplikasyonlar ve mortalite
hakkındaki veriler hasta dosya kayıtlarından ve elektronik kayıt arşivinden temin edildi.
Klinik arşivi ve hastane elektronik arşivindeki radyolojik tetkikler değerlendirilerek
kırık tipi, sınıflandırması, postoperatif dönemde tespit ve redüksiyon uygunluğu veya
protez yerleşim uygunluğu hakkında veriler elde edildi. Takiplerde tespit yapılmış
hastalar için kaynama süreci, protez yapılan hastalar için stabilite verileri bakıldı. Varsa
gelişmiş komplikasyonlar not edildi. Değerlendirme yapılırken hastalar ameliyat öncesi,
ameliyat esnası ve ameliyat sonrası bulguları ile boyun kırıkları ve trokanterik kırıklar
olarak iki ve artroplasti yapılan, diğer tespit yöntemleri ile tedavi edilen ve opere
edilemeyen hastalar olarak temelde üç gruba bölündü. SPSS 13 istatistik programında
veriler analiz edildi.
Sonuçlar: Hastaların 85'i kadın, 82'si erkek; kadınların 44'ü sağ, 41'i sol kalçasını,
erkeklerin ise 41'i sağ, 41'i sol kalçasını kırmıştı. Kırık esnasında yaş ortalaması 74.5
yıl idi. Hastaların 119'unun (%71) trokanterik kırık, 48'inin (%29) femur boyun kırığı
olduğu görüldü. Kırık öncesi hastaların 50'sinde (%30) çeşitli düzeyde mobilizasyon
problemi olduğu görülmüştür. Hastaların 98'inin (%59) bağımsız yaşayamadığı
görülmüştür. Kırıkların en sık olarak düşük enerjili travmaların ve en sık olarak ev içi
ve çevresi basit düşme nedeniyle (%92) olduğu tespit edilmiştir. Eşlik eden hastalıklar
incelendiğinde hastaların 78'inde (%47) hipertansiyon en sık olarak görülen hastalıktır,
diabetes mellitus 61 (%37) hastada, aterosklerotik kalp hastalığı 41 (%25)hastada,
pulmoner hastalıklar 36 (%22) ve kalp yetmezliği 32 (%19) hastada kırık öncesi
bilinmekteydi veya kırıkla beraber tanı almıştı. 132 hastanın (%83) ASA III ve IV
grupta, yüksek cerrahi riskte olduğu görüldü. Hastaların 123 'ünün (%74) osteoporotik
düzeyde (Singh evre III,II,I ) değerleri vardır. Tespit yapılan grupta lag vidası yerleşimi
değerlendirilmesinde ortalama TAD değeri 28.61mm olarak bulunmuştur. İlk 30 günlük
mortalite % 10 , ilk bir yıllık mortalite % 29 olarak bulunmuştur. Parkinson hastalığı
olanlarda, KOAH olanlarda (diğer Akciğer hastalıkları hariç), serebrovasküler hastalık
öyküsü mevcut (Hemipleji olanlar hariç) hastalarda, demans olan ve kırık sonrası
deliryum gelişen hastalarda, Singh indeksi değeri 3 ve altı olan hastalarda, mobilizasyon
problemi olanlarda ve cilt traksiyonu ile takip edilen hastalarda mortalite riskinde
anlamlı artış bulundu. Artroplasti yapılan hastaların ortalama barthel skoru 84, tespit
yapılan hastaların ortalama 92 olan skorundan daha düşük bulunmuştur, opere olmayan
grubun ortalama skoru 63 bulunmuştur. Artroplasti yapılan hastaların ortalama modifiye
Harris skoru, tespit yapılan hastaların ortalamasına benzer; 81 bulundu, opere olmayan
grubun ortalama skoru 59 bulunmuştur.
Çıkarımlar: Artroplasti yapılan hastalar ile internal tespit yapılan hastalar arasında
fonksiyonel sonuçlar benzerdir. Ancak konservatif tedavi sonuçlarının yetersiz olduğu
görülmüştür. Her hastanın özelliklerine göre değerlendirme yapılarak tedavisi
planlanmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Kalça kırıkları, tedavi, sonuçlar

Abstract:
Aim: Fractures of the upper end of the femur in the elderly are a common disease with
high morbidity and mortality. It is partially preventable and treatment outcomes can be
improved. The aim of this study is to evaluate the short and medium term treatment
results of elderly patients with hip fractures based on evidence-based medical data and
to contribute to the current literature.
Materials and methods: Between 1 January 2005 and 31 May 2010, 167 patients aged
between 50 and 117 years, who applied to the Orthopedics and Traumatology Clinic of
Mustafa Kemal University Faculty of Medicine due to femoral fractures, were included
in the thesis study. The patients' dermographic data, fall history, comorbidities,
surgeries, treatment and follow-up data, and complications and mortality, if any, were
obtained from patient file records and electronic records archive. By evaluating the
radiological examinations in the clinical archive and the hospital electronic archive, data
about the fracture type, classification, postoperative fixation and reduction suitability or
prosthesis placement suitability were obtained. The process of bone healing for the
patients who were fixed in the follow-ups and the stability data for the patients who had
prosthesis were examined. Advanced complications, if any, were noted. During the
evaluation, the patients were divided into two groups as neck fractures and trochanteric
fractures based on their preoperative, intraoperative and postoperative findings, and
three groups as those who underwent arthroplasty, patients treated with other fixation
methods, and those who could not be operated. Data were analyzed in SPSS 13
statistical program.
Results: Of the patients, 85 were female and 82 were male; 44 of the women had
broken their right hip, 41 of them had broken their left hip, 41 of the men had their right
hip and 41 had their left hip. The mean age at the time of fracture was 74.5 years. It was
observed that 113 (68%) of the patients had trochanteric fractures and 54 (32 %) had
femoral neck fractures. 50 (30%) of the patients before the fracture had mobilization
problems at various levels and 98 (59%) of the patients could not live independently. It
was determined that the fractures were mostly caused by low-energy traumas and most
frequently by simple falling in and around the home (92%). When concomitant diseases
were examined, hypertension was the most common disease in 78 (47%) of the patients,
diabetes mellitus in 61 (37%) patients, atherosclerotic heart disease in 41 (25%)
patients, pulmonary diseases in 36 (22%) and heart failure in 32 patients (19%) of the
patients. They were known before the fracture or diagnosed with the fracture. It was
observed that 132 patients (83%) were at high surgical risk in ASA III and IV groups.
123 of the patients (74%) have osteoporotic bone levels (Singh stage III, II, I ). In the
evaluation of lag screw placement in the fixated group, the mean TAD value was found
to be 28.61mm. The first 30-day mortality was 10%, and the first one-year mortality
was 29%. Patients with Parkinson's disease, COPD (excluding other Lung diseases),
patients with a history of SVO (excluding those with Hemiplegia), patients with
dementia and post-fracture delirium, patients with a Singh index value of 3 and below,
those with mobilization problems and those followed by skin traction. A significant
increase in mortality risk was found in patients. The mean Barthel score of the patients
who underwent arthroplasty was 84, which was lower than the mean score of 92 for the
patients who underwent ORIF, the mean score of the non-operated group was 63. The
mean modified Harris score of patients who underwent arthroplasty was similar to the
mean of patients who underwent ORIF; 81 were found, the mean score of the nonoperated group was 59.
Conclusions: Functional outcomes are similar between patients undergoing arthroplasty
and patients undergoing internal fixation. However, conservative treatment results were
found to be insufficient. The treatment should be planned according to the
characteristics of each patient.
Key words: Hip fracture, treatment, results