Güncel sınıflamaya göre farklı periodontitis evrelerinde oksidatif dna hasarının kan ve tükürük örneklerinde araştırılması
Investigation of oxidative DNA damage in blood and saliva samples in different periodontitis stages according to the current classification
Yazar: MELİH CAN ÜZEL
Danışman: PROF. DR. CENK FATİH ÇANAKÇI
Atatürk Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, evre I ve evre IV periodontitis hastaları ile periodontal olarak sağlıklı bireylerin serum ve tükürük örneklerinde 8-OHdG seviyesi ve klinik parametrelerden plak indeksi (Pİ), sondalamada kanama indeksi (SKİ), sondalamada cep derinliği (SCD) ve klinik ataçman kaybı (KAK) ile ilişkisi değerlendirilerek periodontitis hastalarında oksidatif strese bağlı DNA hasarının araştırılması amaçlandı.
Materyal ve Metot: Çalışmaya 30 periodontal olarak sağlıklı, 30 evre I periodontitis (PE1) ve 30 evre IV periodontitis (PE4) olmak üzere toplam 90 birey katıldı. Bireylerin klinik periodontal ölçümleri yapıldı. Bireylerden elde edilen serum ve tükürük örneklerinde 8-OHdG düzeyleri incelendi.
Bulgular: 8-OHdG seviyeleri açısından yapılan incelemede serum örneklerinde elde edilen değerlerin her iki periodontitis grubunda da sağlıklı gruba göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu görüldü (p<0.05). Periodontitis gruplarının kendi aralarında yapılan değerlendirmede ise PE4 grubunun PE1 grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek değerlere sahip olduğu görüldü (p<0.05). Tükürük 8-OHdG seviyeleri incelendiğinde ise PE4 grubunda hem PE1 hem de sağlıklı gruba göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek değerler olduğu gözlendi (p<0.05). PE1 ve sağlıklı grup arasında ise tükürük 8-OHdG değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (p>0.05). Tüm klinik parametreler (Pİ, SKİ, SCD, KAK) ile serum ve tükürük 8-OHdG değerleri arasındaki korelasyon incelendiğinde anlamlı bir ilişki olduğu görüldü (p<0,001). Serum 8-OHdG seviyeleri ile Pİ arasında pozitif ve güçlü (r=0.684), SCD ile arasında pozitif ve güçlü (r=0.658), SKİ ile arasında pozitif ve güçlü (r=0.672), KAK ile arasında yine pozitif ve güçlü (r=0.704) bir korelasyon olduğu gözlendi. Tükürük 8-OHdG seviyeleri ile Pİ arasında pozitif ve güçlü (r=0.751), SCD ile arasında pozitif ve güçlü (r=0.765), SKİ ile arasında pozitif ve güçlü (r=0.788), KAK ile arasında yine pozitif ve güçlü (r=0.761) bir korelasyon olduğu bulundu. Tükürük ve serum 8-OHdG seviyeleri kendi aralarında değerlendirildiğinde ise pozitif ve orta dereceli (r=0.550) bir korelasyon olduğu gözlendi.
Sonuç: Bu bulgular ışığında periodontitis ile oksidatif DNA hasarı arasında bir ilişki olduğu ve bu hasarın periodontitisin farklı şiddetlerine göre önemli derecede değişiklik gösterebileceği düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler: Periodontitis, Oksidatif stres, DNA hasarı, 8-Hidroksideoksiguanozin (8-OHdG)

Abstract:
Aim: This study aimed to investigate DNA damage due to oxidative stress in periodontitis patients by evaluating the 8-OHdG level in serum and saliva samples of stage I and stage IV periodontitis patients and periodontally healthy individuals and its relationship with clinical parameters such as plaque index (PI), bleeding on probing (BOP), probing depth (PD) and clinical attachment loss (CAL).
Materials and Methods: A total of 90 individuals participated in the study; 30 periodontally healthy, 30 with stage I periodontitis (PE1) and 30 with stage IV periodontitis (PE4). Clinical periodontal measurements were made on the individuals. 8-OHdG levels were examined in serum and saliva samples obtained from the individuals.
Results: In the examination performed in terms of 8-OHdG levels, it was seen that the values obtained in serum samples were statistically significantly higher in both periodontitis groups compared to the healthy group (p<0.05). In the evaluation performed between the periodontitis groups, it was seen that the PE4 group had statistically significantly higher values compared to the PE1 group (p<0.05). When the salivary 8-OHdG levels were examined, it was observed that the PE4 group had statistically significantly higher values compared to both the PE1 and healthy groups (p<0.05). No statistically significant difference was found between the PE1 and healthy groups in terms of salivary 8-OHdG values (p>0.05). When the correlation between all clinical parameters (PI, BOP, PD, CAL) and serum and salivary 8-OHdG values was examined, it was seen that there was a significant relationship (p<0.001). It was observed that serum 8-OHdG levels were positive and strong (r=0.684) correlated with PI, positive and strong (r=0.658) with PD, positive and strong (r=0.672) with BOP, and again positive and strong (r=0.704) with CAL. It was found that salivary 8-OHdG levels were positive and strong (r=0.751) correlated with PI, positive and strong (r=0.765) with PD, positive and strong (r=0.788) with BOP, and again positive and strong (r=0.761) with CAL. When saliva and serum 8-OHdG levels were evaluated among themselves, a positive and moderate correlation (r=0.550) was observed.
Conclusion: As a result of these findings, it is thought that there is a relationship between periodontitis and oxidative DNA damage and that this damage may vary significantly depending on the different severities of periodontitis.
Key words: Periodontitis, Oxidative stress, DNA damage, 8-hydroxydeoxyguanosine (8-OHdG)