Lisfrank kırıklı çıkıklarında selektif tespit yöntemleri
Selective fixation methods in lisfranc fracture dislocati̇ons
Yazar: NEBİ KÖKSAL YAZGAN
Danışman: DOÇ. DR. EMRE BACA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Amaç: Yaralanmaların çeşitliliği nedeniyle, tüm Lisfrank yaralanmalarının tedavisinde  kanıta dayalı tek bir protokol bulunmamaktadır. Cerrahi tedavinin amacı optimal anatomik redüksiyon ve tarsometatarsal eklemin stabilitesidir. Tarsometatarsal kırıklı çıkıklarda instabil olan eklem redükte edildikten sonra tespit sağlanmaktadır. Tarsometatarsal eklemde selektif tespit ile ilgili literatürde yapılmış bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmanın amacı lisfrank kırıklı çıkıkları cerrahi tedavisinde selektif tespit yöntemlerini incelemek ve fonksiyonel sonuçları araştırmaktır.
 Gereç ve Yöntem: Cerrahi tedavi endikasyonu olup cerrahiden sonra en az 1 yıl geçmiş olan, tüm yaş gruplarındaki Lisfrank kırıklı çıkık tanısı olan 49 hasta çalışmaya dahil edildi. Lisfrank eklem yaralanması sebebiyle konservatif yöntemlerle tedavi edilmiş hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Hastalar demografik bilgiler, kırık tipi, ek yaralanma,ameliyat şekli,kullanılan implant,vida yönelimi,ameliyat süresi,ameliyata alınma süresi,post operatif komplikasyonlar ve yürüyüş paterni ile incelenerek AOFAS,MOXFQ VE VAS skorlarıyla fonksiyonel sonuçlar açısından değerlendirildi.
 Bulgular: Çalışma %38,8'i (n=19) kadın ve %61,2'si (n=30) erkek olmak üzere toplam 49 olguyla yapılmıştır. Katılımcıların ortalama AOFAS skoru 82,19±11,99 olarak; MQSFO katılımcıların ortalama MQSFO skoru 17,02±13,24 olarak; katılımcıların ortalama VAS skoru 3,31±1,65 olarak saptanmıştır. Yürüyüş paterni incelendiğinde; katılımcıların %87,5'inin (n=42) normal yürüyüş paternine sahip olduğu görülmüştür. KRİF ile tedavi edilen olgularda ARİF ile tespiti sağlanan olgulara göre posttravmatik artrit gelişiminin daha düşük düzeyde olduğunu bulunmuştur. Orta ayak artrozu olan olguların ameliyat süresi, orta ayak artrozu olmayanlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptanmıştır (p=0,010; p<0,05). İmplantı kırılan olguların VAS skoru, implantı kırılmayanlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptanmıştır (p=0,030; p<0,05). Sonuçlar % 95'lik güven aralığında, anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirildi. 
Sonuç: Selektif cerrahi tespit uyguladığımız olgularda fonksiyonel sonuçların değerlendirilmesi sonucu  tedavinin ana belirleyicisinin instabilite saptanan eklemde anatomik redüksiyon sağlanması olması gerektiğini düşünmekteyiz. 

Anahtar Kelimeler: Lisfrank yaralanması,tarsometatarsal eklem,selektif tespit

Abstract:
Objective: Due to the diversity of injuries, there is no single evidence-based protocol for the treatment of all Lisfranc injuries. The aim of surgical treatment is optimal anatomical reduction and stability of the tarsometatarsal joint. In tarsometatarsal fracture dislocations, fixation is provided after the unstable joint is reduced. There is no study in the literature on selective fixation of the tarsometatarsal joint. The aim of this study was to investigate selective fixation methods in the surgical treatment of Lisfranc fracture dislocations and to investigate the functional results.

Materials and Methods: A total of 49 patients with Lisfranc fracture-dislocation in all age groups with an indication for surgical treatment and at least 1 year after surgery were included in the study. Patients who were treated conservatively for Lisfranc joint injury were not included in the study. Patients were evaluated in terms of demographic information, fracture type, additional injury, type of operation, implant used, screw orientation, operation time, postoperative complications and gait pattern and functional results with AOFAS, MQSFO and VAS scores.

Results: The study was conducted with a total of 49 patients, 38.8% (n=19) female and 61.2% (n=30) male. The mean AOFAS score of the participants was 82.19±11.99; the mean MQSFO score of the participants was 17.02±13.24; and the mean VAS score of the participants was 3.31±1.65. When the gait pattern was analysed, 87.5% of the participants (n=42) were found to have a normal gait pattern. It was found that the development of posttraumatic arthritis was lower in cases treated with CRIF than in cases treated with ARIF. The duration of surgery in patients with midfoot arthrosis was statistically significantly higher than those without midfoot arthrosis (p=0.010; p<0.05). The VAS score of patients with implant fracture was statistically significantly higher than those without implant fracture (p=0,030; p<0,05). The results were evaluated at 95% confidence interval and significance was evaluated at p<0.05 level.

Conclusion: We think that the main determinant of treatment should be to provide anatomical reduction in the joint with instability as a result of the evaluation of functional results in cases in which we applied selective surgical fixation.

Keywords: Lisfranc injury,tarsometatarsal joint,selective fixation