İkinci Meşrutiyet Döneminde köycü söylem
Peasantist discourse in the Second Constitutional Period
Yazar: BAŞAK AKGÜL
Danışman: DOÇ. DR. FATMAGÜL DEMİREL
Yıldız Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Ana Bilim Dalı / Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Sosyoloji = Sociology ; Tarih = History
Dizin: Halkçılık = Populism ; Jön Türkler = Jön Turks ; Köycülük = Peasantist ; Köylülük = Being a villager ; Meşrutiyet = Constitutional monarcy ; Meşrutiyet II = Constitutional Monarcy II ; Milliyetçilik = Nationalism ; Türk milliyetçiliği = Turkish nationalism

Özet:
Bu çalışmada, II. Meşrutiyet dönemi köycülük tartışmaları konu edilmektedir. Çalışmanın amacı, Cumhuriyet ideolojisinin temel referanslarından biri olan köycülüğün II. Meşrutiyet dönemine dayanan kökenlerini incelemektir. Çalışmada köycü söylem, Jön Türklerin toplumsal taban arayışlarının bir yansıması olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, Jön Türklerin yoksul köylüler ve büyük toprak sahipleri ile kurduğu ilişkiye değinilmekte ve savaş koşullarının bu ilişkiye olan etkisi tartışılmaktadır. Ayrıca çalışmada köycü ideolojinin köylüyü Meşrutiyet ideali etrafında mobilize etme ihtiyacından beslendiği tezi ileri sürülmektedir. Bu çerçevede köycülüğün daha çok bir ?talim ve terbiye? kaygısı olarak gündeme geldiği belirtilmekte ve köycü eğitime ilişkin tartışmalar aktarılmaktadır. Öte yandan köycü politikaların tarımsal üretimi teşvik etme kaygılarının bir ürünü olduğunun altı çizilmektedir. Özellikle I. Dünya Savaşı'yla birlikte, ordunun temel asker kaynağı olan köylünün toprağını terk etmek zorunda kalmasıyla, geride kalan sınırlı insan gücünü daha verimli kılma ihtiyacının etkisi vurgulanmaktadır. Çalışmada ayrıca Türkçü düşüncenin köycü söylem ile kurduğu ilişki değerlendirilmekte ve Türkçü aydınların bireysel çabalarıyla ve çeşitli örgütlenmeler üzerinden köylüye ulaşma girişimlerinden bahsedilmektedir. Son olarak, devletin tüm nüfuz çabalarına rağmen II. Meşrutiyet dönemi köycülük pratiğinin, Cumhuriyet döneminden farklı olarak, kurumsallaşmaktan uzak olduğunun ve aydınları mobilize etmeye dönük bir yayın faaliyeti olarak kaldığının altı çizilmektedir.

Abstract:
This thesis scrutinizes the debates on peasantism in the Second Constitutional Monarchy period. The aim of the study is to examine the origins of the peasantism, which is one of the basic references of the ideology of the Republic, in the Second Constitutional Monarchy period. In this study, the peasantist discourse is considered as a reflection of the Young Turks? search for a social base. In this context, the relationship of the Young Turks with the small peasantry and large land owners is explained within the framework of the war conditions. Moreover, the thesis asserts that the peasantist discourse was used to mobilize the peasants around the ideal of ?Constitutional Monarchy?. In this regard, it is pointed out that the peasantism appeared within the context of ?instruction and education?. The impact of the demand of making the limited human power left behind more efficient, especially after the World War I, by which the peasants as the main military resources of the army had been obliged to leave their lands is emphasized. The relationships of the Turkist thought with the peasantist discourse and the Turkist intellectuals? attempts of reaching the peasants by their individual efforts and through several organizations are also considered in the study. Finally, it is underlined that in spite of the state?s efforts of domination, the practice of the peasantism in the Second Constitutional Monarchy period was far away from being institutionalized unlike it was in the Republican Era, and remained as a publishing activity for mobilizing the intellectuals.