Yeni Güney Kore sinemasında psikanalizm: Kım Kı-Duk, Lee Chang-Dong ve Park Chan-wook filmlerinin ruhbilimsel çözümlemesi
Psychoanalysis in new south korean cinema: Psychological analysis of Kim Ki-Duk,Llee Chang-Dong and Park Chan-wook movies
Yazar: EZGİ KARAKIŞ
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ÖZGÜR VELİOĞLU
Kocaeli Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı / Radyo-Televizyon ve Sinema Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Güney Kore = South Korea ; Güney Kore sineması = South Korean cinema ; Psikanalizm = Psychoanalysism ; Psikoloji = Psychology ; Sinema = Cinema

Özet:
Bir sanat olarak kabul edilmesinden beri sinema, uluslararası tanınan yönetmenleriyle ülkeleri temsil eder hale gelmiş ve ülkelerin tarihi, sosyal, politik, ekonomik ve kültürel yönlerini taşır olmuştur.  Güney Kore sineması özellikle de 1990'lı yıllarda oluşmaya başlayan Yeni Güney Kore sineması, uluslararası film festivallerinden ödüllü yönetmenleriyle dünyanın en ilgi çeken sinemalarından biri haline gelmiştir. Yeni Güney Kore sinemasının bu duruma gelmesinin en önemli nedenlerinden biri de psikanalizi yani psikanalitik unsurları kullanma biçimidir. Bunu sağlayan ise ülkenin auteur yönetmenlerinin kendilerine özgü film tarzlarıdır. Araştırmada psikanaliz ve Yeni Güney Kore sineması arasındaki ilişki konu alınmıştır. Araştırmanın amacı, Yeni Güney Kore sinemasında psikanalitik unsurların nasıl kullanıldığının ortaya konulmasıdır. Araştırmanın birinci bölümünde Sigmund Freud, Jacques Marie Emile Lacan, Alfred Adler ve Carl Gustav Jung'un psikanaliz kuramları ele alınmıştır. İkinci bölümünde Güney Kore tarihi ve Güney Kore sinemasının tarihsel gelişim süreci anlatılmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümünde ise Kim Ki-duk'un Acı (Pi-e-ta, 2012), Bire Bir (Il De Il, 2014), Ağ (Geu-mul, 2015) filmleri, Lee Chang-dong'un Nane Şekeri (Bak-ha-sa-tang, 1999), Gizli Günışığı (Miryang, 2007), Şiir (Si, 2010) filmleri, Park Chan-wook'un Haklı İntikam (Bok-su-neun Na-ui Geot, 2002), İhtiyar Delikanlı (Oldeu Boi, 2003), İntikam Meleği (Chin-jeol-han Geum-ja-ssi, 2005) filmleri ruhbilimsel çözümleme yöntemiyle incelenmiştir.

Abstract:
Since being regarded as an art the cinema has become a representative of countries and also carrying the historical, social, political, economic and cultural aspects of the countries. South Korean cinema, expecially New South Korean cinema which began in the 1990s, has been one of the world's most sought-after cinemas with award-winning directors from international film festivals. One of the main reasons why the New South Korean cinema has come to this situation is the using of psychoanalytic elements in the movies. This is what the auteur directors of the country have their own film styles. In this research, the relationship between psychoanalysis and New South Korean cinema was taken up. The research is to reveal how psychoanaytic elements are used in New South Korean cinema. In the first part of the study, Sigmund Freud, Jacques Marie Emile Lacan, Alfred Adler and Carl Gustav Jung's theories of psychoanalysis were discussed. In the second part, South Korean history and the historical development process of South Korean cinema was explained. In the third part of the research, Kim Ki-duk's Acı (Pi-e-ta, 2012), Bire Bir (Il De Il, 2014), Ağ (Geu-mul, 2015) films, Lee Chang-dong's Nane Şekeri (Bak-ha-sa-tang, 1999), Gizli Günışığı (Miryang, 2007), Şiir (Shi, 2010) films, Park Chan-wook's Haklı İntikam (Bok-su-neun Na-ui Geot, 2002), İhtiyar Delikanlı (Oldeu Boi, 2003), İntikam Meleği (Chin-jeol-han Geum-ja-ssi, 2005) films were analyzed by psychological analysis method.