Türk parlamenter 'sol'unda halkçılık söylemleri (1960-1980)
Populism discourses in Turkish parliamentary 'left' (1960-1980)
Yazar: ÇİĞDEM ERDEM
Danışman: PROF. DR. MEHMET ALİ AĞAOĞULLARI
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2007
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Cumhuriyet Halk Partisi = Cumhuriyet Halk Party ; Halkçılık = Populism ; Milletvekili = Deputy ; Parlamenterler = Parliamentaries ; Parlamento = Parliament ; Siyasi partiler = Political parties ; Sol ideolojiler = Left ideologies ; Söylem = Discourse ; Türkiye İşçi Partisi = Türkiye Labour Party

Özet:
?Türk Parlamenter `Sol'unda Halkçılık Söylemleri (1960-1980)? konulu tez, 1960-1980 döneminde parlamentoya girmiş iki sol parti olan CHP ve TİP'in, halkçılık söylemlerini analiz etmektedir. Bu analiz sonucunda, gerek literatürde gerekse ampirik düzeyde tek bir kavramlaştırma yapmaya müsait olmayan ?halkçılık? kavramının, söz konusu dönemde Türkiye'de aldığı biçimler ortaya konmaya çalışılmıştır.CHP'nin 1960-1980 dönemi halkçılık söylemleri, ortanın solu ve demokratik sol yaklaşımlar içerisinde belirir. Anti-elitizm, halk güzellemesi, parti ile halkın kaynaştığı vurgusu ve kısmen de sınıf temelli halk kurgusu, CHP halkçılığının temel özellikleridir. CHP siyasi alanda katılımın her boyutuyla artırılmasını, ekonomik alanda ise Halk Sektörünün kurulmasını, halkçılığı gerçekleştirecek araçlar olarak sunar. Ezilenler, sömürülenler, alt yapı devrimi gibi ifadelerin sıkça kullanıldığı bu yeni halkçılık söylemi, halkın sınıf temelinde açıklanmaya çalışıldığı, halk rağmen halkçılık düsturunun tamamen terk edildiği bir söylemdir ve bu özellikleri itibariyle de, partinin halkçılık söyleminde niteliksel açıdan bir sıçramaya denk düşer. Kapitalizm dışı bir gelişme öngörmeyen bu halkçılık söylemi, özü itibariyle reformcudur. Tek bir cümleyle söylemek gerekirse CHP'nin halkçılık söylemi, sosyal demokrasi ile eklemlenmiştir.Buna karşılık TİP'in halkçılık söylemi kapitalist üretim biçiminden sosyalist üretim biçimine geçişi hedefleyen, ?devrimci? bir halkçılıktır. Anti-kapitalizm, anti-emperyalizm, parti ile halkın kaynaştığı vurgusu, demokratik sosyalizm ve sınıf temelli halkçılık/halk kurgusu, TİP'in halkçılık söyleminin temel özellikleridir. Siyasi alanda katılımın yaygınlaştırılması, ekonomik alanda devletleştirme, millileştirme ve kamulaştırma TİP'in halkçılık söylemini hayata aktarmak için uygun gördüğü araçlardır. Yine tek bir cümle ile söylemek gerekirse TİP'in halkçılık söylemi, sosyalizmle eklemlenmiş bir halkçılıktır.Amaçları farklı olmakla ve halkçılığa farklı anlamlar yüklemekle birlikte, her iki partinin de halkçılık söyleminin bir birine paralel gittiği pek çok konu vardır. Bu durum hem halkçılığın özellikleri hem de araçları için geçerlidir.

Abstract:
The ?Populism Discourses in Turkish Parliamentary `Left? (1960-1980)? titled dissertation has strived to analyze populism discourses of two left political parties, CHP and TİP, that have entered the Parliament in 1960-1980 period. The aim of the analyses is to determine phases ?populism? concept which does not allow any empirical or written conceptualization, has gone through in Turkey within the said period.Populism discourses of CHP between 1960 and 1980 have been among center-left and democratic left approaches. Fundamental principles of CHP populism are anti-elitism, strong emphasis on puplic, the emphasis on the teeming of the Party and the public and partly class-based populism construct. CHP presents increasing political participation, building a public sector in state economy as means to realize populism. This new population discourse is a discourse in which uses the denotations oppressed, exploited, infrastructural revolution; strives to explain populism on the basis of classes, which abandons populism norms despite the public, and therefore corresponds to a qualitative leap in populism discourse of the Party. This discourse which does not predict any development other than capitalism is essentially a reformist discourse. Briefly, the populism discourse of CHP has articulated with social democracy.On the other hand, populism discourse adopted by TİP is a ?revolutionist? populism which aims for a transition from capitalist production to socialist production. Basic principles of TİP?s populism discourse are anti-capitalism, anti-imperialism, the emphasis on the teeming of the Party and the public, democratic socialism, and class-based populism/public design. Means for realizing its populism discourse, defined by TİP are increasing political participation, economical nationalization, socialization and expropriation. Briefly, TİP?s populism discourse has articulated with socialism.Although their targets and the populism perceptions are different, populism discourses of both political parties have a lot in common. This situation is valid for both characteristics of and means for populism.