Sermaye yapısı bileşenlerinin süre modelleriyle analizi
The analysis of the determinants of capital structure with duration analysis
Yazar: AYKUT EFSUN
Danışman: PROF. DR. EBRU ÇAĞLAYAN AKAY
Marmara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Ekonometri Ana Bilim Dalı / Ekonometri Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Ekonometri = Econometrics ; İşletme = Business Administration
Dizin: Modigliani-Miller modeli = Modigliani-Miller model ; Optimal sermaye yapısı = Optimal capital structure ; Sermaye = Capital ; Sermaye yapısı = Capital structure ; Süre modelleri = Duration models ; Üretim işletmeleri = Production companies ; İMKB = İstanbul Stock Exchange

Özet:
Modigliani ve Miller (1958) ile birlikte, firmaların sermaye yapıları ile ilgili yöntem ve yaklaşımlar finans literatüründe oldukça önemli bir yer edinmiştir. Geliştirilen bu yöntem ve yaklaşımlar, firmaların optimal sermaye yapısı hedeflerinin olup olmadığı, varsa ne şekilde buna yaklaştıkları üzerine kurulmuştur. Optimal sermaye yapısı ile hedeflenen sonuç firmanın piyasa değeri maksimizasyonu olmaktadır. Piyasa değeri maksimizasyonuna ulaşmak isteyen firmalar, sermaye yapılarını temsil eden kaldıraç oranları üzerinde optimal bir değer veya aralık yakalamaya çalışmaktadır. Sermaye yapısının süre modellemesiyle incelendiği bu çalışmada,  BIST imalat sektöründe faaliyet gösteren firmaların yakaladıkları optimal kaldıraç oranı aralığını ne kadar devam ettirebildikleri üzerinde bir analiz yapılmıştır. Parametrik olmayan süre analizleri sonucunda firmaların gelecek dönemlerde optimal kaldıraç oranı arasında kalma olasılıklarının geçen zamanla birlikte düşüş gösterdiği tespit edilmiştir. Sermaye yapılarını etkileyen bileşenlerin yarı parametrik regresyon yöntemleriyle tahmin edilen parametre işaretlerine bakıldığında, imalat sektöründe Hiyerarşik Sıra Teorisinin geçerli olduğuna dair bulgular elde edilmiştir. Bu durum daha önce yapılan çalışmalarla paralellik göstermiş olmakla birlikte; firmaların otofinansman, borçlanma ve özsermaye finansmanı gibi hiyerarşik bir sırayı izledikleri ortaya konmuştur. Parametre tahminlerinin büyüklüklerine bakıldığında ise, kriz öncesi dönemde firmaların optimal aralığı bırakma olasılığının kriz sonrası döneme göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Firmaların bu aralıktan çıkma olasılığını en yüksek oranda arttıran bileşenin maddilik, en yüksek oranda azaltan bileşenin ise karlılık olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
Processes and approaches related to the capital structures of the firms have attained an important place in the finance literature since Modigliani and Miller (1958). These developed processes and approaches have been built on whether firms have any target capital structure, and if so how they attain this. The targeted conclusion of the optimal capital structure is the maximization of the firms' market value. Firms that want to achieve the maximization of the market value, try to capture an optimal value or range for theleverage. In this study, which analyzed modeling the capital structure using duration model, an analysis was made on how long the firms in BIST manufacturing sector could stay within the optimal capital structure range. In consequence of nonparametric duration analyses, it was seen that the probability for the firms of staying within the optimal capital structure range in the future terms dwindled. The signs of theparameter estimates of the capital structure determinants, which were obtained from the semi parametric duration model showed that there was an evidence for the validity of the Pecking Order Theory for the manufacturing sector in Turkey. This finding is the same with the previous studies which was made for Turkey and revealed that firms followed such a hierarchical order: auto financing, debt and equity financing. According to the size of the parameter estimates, it was seen that the probability for the firms of exiting the optimal capital structure range in the pre-crisis term was higher than the post crisis term. It was also seen that the most effective determinant increasing the probability of exiting the optimal capital structure range was tangibility whereas the most effective determinant decreasing that probability was profitability.