Vertebra fraktürlerinde uygulanan perkütanöz vertebroplasti ve kifoplasti yöntemlerinin unilateral ve bilateral uygulama biçimlerinin tedavi etkinliklerinin karşılaştırılması
Comparison of the treatment effectiveness of unilateral and bilateral application forms of percutaneous vertebroplasty and kyphoplasty methods applied in vertebra fractures
Yazar: MUHAMMED SERPİ
Danışman: PROF. ALİ OSMAN AKDEMİR ; DR. AYKUT AKPINAR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Amaç: Vertebra kırıkları; dejeneratif, osteoporotik ve travmatik tipte gerçekleşen omurgada yüklenmeye bağlı gelişen fraktürlerdir. Tedavisinde segmental stabilizasyon, dekompresyon ve füzyon, konservatif tedavi ve minimal invaziv perkütanöz vertebroplasti ve kifoplasti yöntemleri kullanılmaktadır. Perkütanöz vertebroplasti ve kifoplasti ameliyatları , minimal invaziv yöntemler olup vertebraya transpediküler yolla girilerek sement enjekte edilmesi işlemidir. Unilateral (tek pedikülünden) veya bilateral (her iki pedikülden) olarak uygulanabilir. Çalışmamızın amacı, vertebra fraktürlerinde uygulanan vertebroplasti ve kifoplasti yöntemlerinin uygulama biçimi olarak unilateral ve bilateral uygulanması arasındaki tedavi etkinliklerinin kıyaslanmasıdır.  Her iki uygulanan yöntemin ve uygulama şeklinin vertebrada ne kadar yükseklik kazancı oluşturduğu, her iki yöntem arasındaki komplikasyon geliştirme farkı ve her iki yöntemin hastalar arasında ağrı ve disabilite skorunu ne kadar etkin iyileştirdiği araştırılmaktadır. Bu çalışma, vertebra fraktürlerinin tedavisinde uygulanan yukarıda bahsedilen her iki uygulama şeklinin hangisinin daha az invazif ve daha etkin olduğu ve komplikasyon oranının hangisinde daha düşük seyrettiğini ortaya koyacaktır. 
	Gereç ve Yöntem:  Çalışmamıza Ocak 2020 ve Aralık 2023 kliniğimize başvuran  vertebra kırığı olan ve perkütanöz vertebroplasti ve kifoplasti ile tedavi edilen 99'u kadın 51'i erkek 150 hasta dahil edildi. Bu hastaların komorbiditeleri ve kırık sayıları belirlendikten sonra kırık tipleri crush, bikonkav, wedge olarak ayrılıp kırık sayısı en fazla 3 seviye olan hastalar seçildi.Hastaların preop bilgisayarlı tomografide sagittal planda işlem yapılacak vertebra yükseklikleri çalışmaya dahil edildi. Postop 0. günde çekilen bilgisayarlı tomografide sagittal planda işlem uygulanan vertebranın ön, orta ve arka kolon yükseklikleri ölçülerek preop görüntülemesiyle kıyaslanıp total vertebra yükseklik kazançları ölçülüp istatistiksel sonuç olarak çalışmaya katıldı. Preop 1.günde hastaların dosyalarına kaydedilmiş olan VAS skorları ve OSWESTRY disabilite indeksi,  postop 1.günde bakılan VAS skorları ve OSWESTRY disabilite indeksi  , postop 1.ayda kontrole çağrılan hastaların 1.ay VAS skorları ve OSWESTRY disabilite indeksi ve  postop görüntülemede saptanan komplikasyonlar çalışmaya eklendi.Tüm elde edilen veriler ışığında, unilateral ve bilateral uygulama şekilleri kıyaslandı ve sonuçları istatistiksel olarak değerlendirilerek literatür ile karşılaştırıldı.
Bulgular: Unilateral ve bilateral grupları arasında hastaların yaşı, cinsiyet dağılımı, komorbidite oranı, yapılan işlem, kırık sayısı, kırık şekli anlamlı (p>0.05) farklılık göstermemiştir. Unilateral ve bilateral grupları arasında ön kolon, arka kolon yükseklik kazancı anlamlı (p>0.05) farklılık göstermemiştir. Bilateral grubunda orta kolon yükseklik kazancı unilateral grubundan anlamlı (p<0.05) olarak daha yüksek bulunmuştur. Unilateral ve bilateral grupları arasında vertebra total yükseklik kazancı % ve komplikasyon oranı anlamlı (p>0.05) farklılık göstermemiştir. Unilateral ve bilateral grupları arasında preop, postop 1.gün, 1.ay VAS skoru ve OSWESTRY disabilite indeksi anlamlı (p>0.05) farklılık göstermemiştir. Her iki grupta da postop 1.gün, 1.ay VAS skoru ve OSWESTRY disabilite indeksi preopa göre anlamlı (p<0.05) düşüş göstermiştir. 
Sonuç: Perkünatöz vertebroplasti ve kifoplasti yöntemlerinin unilateral ve bilateral uygulama biçimi kıyaslandığında her iki uygulama şekli de hastaların ağrı skorlarında bariz bir iyileşme sağlamaktadır. Çalışmamızda elde edilen istatistiksel veriler ışığında, her iki uygulama şekli arasında özellikle komorbidite oranı, kırık sayısı, vertebra total yükseklik kazancı, ağrı skorları ve komplikasyon oranlarında anlamlı fark saptanmamış olup, bu bulgular literatürü destekler niteliktedir. Komorbidite oranı yüksek olan hastalar, sement toksisitesi, işlemin uygulama süresi ve anesteziye bağlı stres, materyal maliyetleri göz önüne alındığında, bilateral uygulama yerine unilateral uygulama biçiminin daha minimal invaziv bir uygulama biçimi olarak tercih edilebilir ve bilateral uygulama ile aynı etkinliğe sahip olduğu sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler: unilateral, bilateral, vertebroplasti, kifoplasti, ağrı skoru, total vertebra yükseklik kazancı, komplikasyon

Abstract:
Aim: Vertebral fractures are fractures that develop due to force loading in the spine and are degenerative, osteoporotic and traumatic in type. Segmental stabilization, decompression and fusion, conservative treatment and minimally invasive percutaneous vertebroplasty and kyphoplasty methods are used in their treatment. Percutaneous vertebroplasty and kyphoplasty surgeries are minimally invasive methods and the process of entering the vertebrae via transpedicular route and injecting cement. It can be applied unilaterally (from one pedicle) or bilaterally (from both pedicles). The aim of our study is to compare the treatment efficiencies of vertebroplasty and kyphoplasty methods applied in vertebral fractures between unilateral and bilateral applications. It is investigated how much height gain is created in the vertebra by both applied methods and application methods, the difference in complication development between both methods and how effectively both methods improve pain and disability scores among patients. This study will reveal which of the two methods mentioned above applied in the treatment of vertebral fractures is less invasive and more effective and which one has a lower complication rate.
Materials and Methods: 150 patients, 99 female and 51 male, who applied to our clinic between January 2020 and December 2023 with vertebral fractures and were treated with percutaneous vertebroplasty and kyphoplasty were included in our study. After determining the comorbidities and fracture numbers of these patients, fracture types were divided into crush, biconcave, wedge and patients with a maximum of 3 levels of fractures were selected. The vertebral heights of the patients to be processed in the sagittal plane on preoperative computed tomography were included in the study. On the computerized tomography taken on the postoperative day 0, the anterior, middle and posterior column heights of the vertebrae that underwent the procedure in the sagittal plane were measured and compared with the preoperative imaging, and total vertebral height gains were measured and included in the study as statistical results. The VAS scores and OSWESTRY disability index recorded in the patient's files on the preoperative day 1, the VAS scores and OSWESTRY disability index examined on the postoperative day 1, the 1st month VAS scores and OSWESTRY disability index of the patients called for control on the postoperative month 1, and the complications detected in the postoperative imaging were added to the study. In the light of all the obtained data, unilateral and bilateral application methods were compared and the results were evaluated statistically and compared with the literature.
Results: : There was no significant difference (p>0.05) between the unilateral and bilateral groups in terms of age, gender distribution, comorbidity rate, procedure, number of fractures, and fracture type. There was no significant difference (p>0.05) in anterior column and posterior column height gain between the unilateral and bilateral groups. The middle column height gain in the bilateral group was found to be significantly (p<0.05) higher than the unilateral group. There was no significant difference (p>0.05) in total vertebral height gain % and complication rate between the unilateral and bilateral groups. There was no significant difference (p>0.05) in preoperative, postoperative 1st day, 1st month VAS score and OSWESTRY disability index between the unilateral and bilateral groups. In both groups, postoperative 1st day, 1st month VAS score and OSWESTRY disability index showed a significant decrease (p<0.05) compared to preoperative.
Conclusion: When the unilateral and bilateral application methods of percutane vertebroplasty and kyphoplasty methods were compared, both application methods provided a clear improvement in the pain scores of the patients. In the light of the statistical data obtained in our study, no significant difference was found between the two application methods, especially in terms of comorbidity rate, number of fractures, total vertebral height gain, pain scores and complication rates, and these findings support the literature. Considering the patients with high comorbidity rate, cement toxicity, application time of the procedure and stress due to anesthesia, and material costs, unilateral application method can be preferred as a more minimally invasive application method instead of bilateral application and it was concluded that it has the same effectiveness as bilateral application.
Key Words:  unilateral, bilateral, vertebroplasty, kyphoplasty, pain score, total vertebral height gain, complication