Üreterorenoskopik pnomatik litotripsi (urs-pl) ile tedaviedilen üreter alt uç taşlarında üreteral darlık gelişme sıklığı
Incidence of ureteral stricture after ureterorenoscopic pneumatic lithotripsy for distal ureteral calculi
Yazar: SERDAR KARADAĞ
Danışman: PROF. DR. ALİ İHSAN TAŞÇI
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı / Cerrahi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
GİRİŞ: Günümüzde  tıpta  nonoperatif  veya  minimal  invazif  cerrahi  işlemlere  eğilim  artmakta  ve  bu cerrahi  işlemler  giderek  açık  cerrahi  tekniklerin  yerini  almaktadır.  Bu  eğilim  ile  birlikte  üst  üriner sistemde  gerçekleştirilen  transüretral  üreteroskopi,  perkütan  nefroskopi  ve  antegrad  üreteroskopi  gibi endoskopik işlemlerin sayısı artmaktadır. Endoskopik işlemlerin başarıyla uygulanması ile endikasyon alanları hızla genişlemektedir. Üriner sistem taşları çoğu zaman spontan olarak düşerken, sadece % 20 olguda girişimsel bir yöntem  ile  tedaviye  gerek  duyulur.  Üreter  1/3  distal  bölümü,  bu  kanalın  en  darkısmını  oluşturduğu için taşların geçişinin en zor olduğu yerdir. Dolayısıyla üriner sistem taşlarının girişimsel tedaviye en sık gerek duyulan lokalizasyonlarından biri, üreterin 1/3 distal kısmıdır.            Üreteroskopi  son  15-20  yılda  hayli  mesafe  katetmesine  rağmen  hala  gelişme  göstermektedir. Rijid   ve   fleksibl   aletlerin   gelişmesi,   enstrümanların   ve   yardımcı   aletlerin   miniatürizasyonu, intraüreteral   litotripsi   için,   ultrasonik,   elektrohidrolik,   laser   ve   balistik   metodlar   gibi   gelişmişmetodların    kullanılması,    transüretral    üreteroskopinin    başarı    ve    güvenliğini    arttırmaktadır. Üreteroskopinin   en   büyük   avantajı   organların   anatomik   bütünlüğünü   koruyarak,   diagnostik   ve terapotik manipulasyonların gözlem altında yapılmasını sağlamasıdır. Üreteroskopinin  başarı  oranının  yükselmesi  ve  morbiditenin  azalmasıyla  önemi  daha  da artmaktadır.  Küçük  kalibreli  enstrümanlar  ile  basketler  ve  forsepsler  tecrübeli  ellerle  birleşince kullanımı iyice  yaygınlaşmıştır.  Öyle  ki,  Bakke  ve  Ulvik  1988'de  gebelikte  üreteroskopinin teşhis  ve tedavide  başarılı  ve  uygulanabilir  olduğunu  gösterdiler  (1).  Thomas  ve  arkadaşları    ile  Shroff  ve Watson  13  ay  -  15  yaş  arası  değişen  çocuk  hasta  grubunda  küçük  kalibreli  rijid  ve  fleksible üreteroskopları güvenli ve başarılı şekilde kullandılar (2,3). Üreteral  darlık  üreteroskopinin  geç  dönemde  görülebilen  önemli  bir  komplikasyonudur. Genellikle  işlem  esnasıda  oluşan  üreter  duvar  hasarı  sonucu  parsiyel  ve  komplet şeklinde  oluşabilir. Özellikle  impakte  üreter  taşlarında  üreter  mukazasında  oluşan  inflamasyon  ve  ödem,  üreteroskopik işlem  esnasında  daha  kolay  mokozal  veya  daha  derin  üreter  duvar  yaralanmalarının  oluşmasını kolaylaştırır (4).  Özellikle üreter perforasyonu gelişen durumlarda striktür oluşumu daha fazladır  (5). İnce  kalibreli  URS  cihazlarının  kullanıma  girmesi  ile  birlikte  üreteral  striktür  görülme  sıklığı azalmıştır (6). Çalışmamızda  üreterorenoskopik  pnömatik  litotripsi  ile  tedavi  edilen  alt  üreter  taşı  olan hastalarda üreteral darlık (striktür) gelişme sıklığını araştırdık.

Abstract:
Today, the trend towards non-operative or minimally invasive surgical procedures is increasing in medicine and these surgical procedures are gradually replacing open surgical techniques. With this trend, the number of endoscopic procedures such as transurethral ureteroscopy, percutaneous nephroscopy and antegrade ureteroscopy performed in the upper urinary system is increasing. With the successful application of endoscopic procedures, the indication areas are expanding rapidly. While most of the urinary system stones pass spontaneously, only 20% of cases require treatment with an invasive method. The 1/3 distal part of the ureter is the most difficult place for stones to pass, as it forms the narrowest part of this canal. Therefore, one of the most common localizations of urinary system stones that require interventional treatment is the 1/3 distal part of the ureter. Although ureteroscopy has come a long way in the last 15-20 years, it is still developing. The development of rigid and flexible instruments, miniaturization of instruments and auxiliary devices, use of advanced methods such as ultrasonic, electrohydraulic, laser and ballistic methods for intraureteral lithotripsy increase the success and safety of transurethral ureteroscopy. The biggest advantage of ureteroscopy is that it preserves the anatomical integrity of the organs and enables diagnostic and therapeutic manipulations to be performed under observation. The importance of ureteroscopy increases with the increase in success rate and decrease in morbidity. When small caliber instruments, baskets and forceps are combined with experienced hands, their use has become widespread. In fact, Bakke and Ulvik showed in 1988 that ureteroscopy in pregnancy is successful and applicable in diagnosis and treatment. Thomas et al., and Shroff and Watson used small-caliber rigid and flexible ureteroscopes safely and successfully in a group of pediatric patients aged 13 months to 15 years (2,3). Ureteral stricture is an important late complication of ureteroscopy. It can occur as partial or complete, usually as a result of ureteral wall damage during the procedure. Inflammation and edema occurring in the ureteral mucosa, especially in impacted ureteral stones, facilitate easier mocosal or deeper ureteral wall injuries during the ureteroscopic procedure (4). Especially in cases where ureteral perforation develops, stricture formation is more common (5). With the introduction of thin-caliber URS devices, the incidence of ureteral strictures has decreased (6). In our study, we investigated the incidence of ureteral stricture development in patients with lower ureteral stones treated with ureterorenoscopic pneumatic lithotripsy.