Özal döneminde Türkiye siyasetinin yeniden yapılandırılması: Muhafazakar uyanış
Restructuring Turkish politics in Özal era: Conservative revival
Yazar: DENİZ ALCA
Danışman: PROF. DR. ÖMER AYKUT ÇELEBİ
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset ve Sosyal Bilimler Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2012
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Muhafazakarlık = Conservatism ; Siyasal davranış = Political behavior ; Siyaset = Politics ; Siyaset felsefesi = Political philosophy ; Siyasi iktidar = Political power ; Türk siyasi tarihi = Turkish political history ; Yeniden yapılanma = Restructuring ; Özal, Turgut = Özal, Turgut

Özet:
Bu çalışmanın amacı, 1970'lerin başlarında tüm dünya da gözlenmeye başlaya değişimin, siyasetin yeniden yapılandırılması başlığında, Türkiye örneği etrafında incelenmesidir. Çalışmada, siyasetin yeniden yapılandırılmasının, yeni hegemonyanın esaslı bir bileşeni olan, yeni muhafazakârlığın ilkeleri etrafında geliştiği, yeniden yapılandırma olarak tarif ettiğimiz sürecin ise Türkiye için Turgut Özal'la beraber başladığı öne sürülmektedir. Bahsedilen yeni hegemonya iktisadi ve siyasi ayaklar üstüne neredeyse eşit güç vererek ilerleyen, bir ?ideolojik hegemonya? olarak kabul edilmektedir. Bizim bu çalışmadaki iddiamız, yeni hegemonyanın Türkiye siyasetine, 24 Ocak Karaları ya da 1980 askeri darbesi veya 1982 Anayasası ile değil, Turgut Özal'ın siyasi iktidarı elde etmesinden sonra girdiğidir. Çalışmada Özal dönemi olarak anılan periyot, Turgut Özal'ın, 1979-1993 yılları arasında başbakanlık müsteşarı, başbakan yardımcısı, başbakan ve cumhurbaşkanı olduğu dönemi kapsar. Yeniden yapılandırma sürencinde, yeni muhafazakâr ideolojinin en önemli etkisi ?yeni birey?in kuruluşunda görülür. Dönemin gerekirliklerine uygun `yeni birey', dinsel düşünüşün, kamusal özel alan ayrımı yapılmaksızın hayatın tüm alanını kapsadığı ancak zorunlu olarak belirlemediği savı üzerinden tanımlamıştır ve buna uygun yeni bir zihniyet ve siyasetin var edilmesi amaçlanmıştır.

Abstract:
The goal of this study is to examine the change taking place around the world in the form of restructuring of the politics during first half of the 1970?s, using Turkey as an example. The study suggests that the restructuring of the politics follows closely the principals of the neo-conservatism which itself is a cardinal constituent of the new hegemony, and that the process described as the restructuring started in Turkey with Turgut Özal. This new hegemony is accepted to be an ?ideological hegemony? which advances using economic and political means almost equally. The argument of the study is that the new hegemony did not enter the Turkish political scene with the January 24th ordinances or the military coup of 1980 or the 1982 constitution but after Özal came to power. The period refered to as the Özal period in this study covers the years 1979-1993 when Turgut Özal served as advisor to prime minister, deputy prime minister, prime minister and president. During restructuring the most profound effect of the neo-conservative ideology is seen on the formation of the ?new individual?. The ?new individual? in accordance with the necessities of the era is defined by the thesis that religious thinking covers all aspects of life without discriminating between private or public but doesn?t necessarily define them and a new mentality and policy consistent with this thesis is aimed.