Nefropatısı olan dıyabetık hastalarda oksidatif stres parametrelerinin incelenmesi
Investigation of oxidative stress parameters in patients with diabetic nepropathy
Yazar: GHADAH SAFAA SAUD SAUD
Danışman: DOÇ. DR. SEDAT ABUŞOĞLU
Selçuk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Böbrek = Kidney ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; Homosistein = Homocysteine ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Prolidaz = Prolidase ; İskemi modifiye albumin = Ischemia-modified albumin

Özet:
Homosistein, metiyoninin demetilasyonu ile türetilen bir ara amino asit içeren bir sülfürdür. Birincil metiyonin kaynağı hayvansal proteindir. Serum homosistein normal aralığı 5-15 µmol / L'dir. Normal aralığın dışındaki (> 15 µmol / L) yükselmiş serum homosisteinine geleneksel olarak hiperhomosisteinemi denir. Düşük alım ve folat ve vitamin plazma konsantrasyonları (vitamin B6 ve vitamin B12) artan plazma homosistein düzeyleriyle ilişkilendirilmiştir. Ek olarak, hiperhomosisteinemi, tip 2 diyabetik hastalarda diyabetik nefropatiye bağlanmıştır.
Prolidaz, diyabet, diyabetik nöropati gibi birçok hastalık için oksidatif stres belirteci olarak rapor edilmiştir. C-terminal amino ucunda prolin veya hidroksiprolin ile dipeptidleri keser ve hücre büyümesinde, kollajen metabolizmasında ve matrisin yeniden şekillenmesinde rol oynar. Prolidaz, plazma, lökositler, eritrositler, böbrek ve uterus, dermal fibroblastlar ve timus gibi çeşitli organlarda rapor edilmiştir. Birçok kronik hastalıkta oksidatif stres ve serum prolidaz birlikteliği bildirilmiştir. Glomerüler bazal membranın ana bileşenlerinden biri tip 4 kollajendir. Prolidaz, prolin içeren ve esas olarak hidroksiprolin ile zenginleştirilmiş tip 4 kollajenin cirosunda önemli bir rol oynar.
Azalmış antioksidan savunma mekanizması ve diyabette ilişkili iskemi ile birleşmiş serbest radikal üretimi, arteriyel oklüzyonun dakikalarında insan serum albüminin tersiyer yapısında bir değişikliğe yol açar, bu nedenle iskemi modifiye albümin olarak adlandırılır. Reaktif oksijen türlerinin (ROT) artmış üretimi sonucunda, albümin molekülünün yapısal modifikasyonları meydana gelebilir. Piwowar ve ark., İlk kez, IMA'nın diyabetteki ilişkisini bildirmiş ve manuel spektroskopik yöntemle tahmin ettikten sonra kontrol ile karşılaştırıldığında, diyabette IMA'nın değerinin% 75 oranında arttığını bildirmişlerdir. Bar-Or ve ark.nın miyokard iskemisinin yeni bir serum biyobelirteç maddesi olarak tanıtılan IMA, araştırmacıların dikkatini çekmiş ve çeşitli iskemik ve iskemik olmayan koşullarda değerlendirilmiş ve daha sonra iskemia işaretçisi olmak yerine oksidatif stres belirteci olarak önerilmişlerdir. Oksidatif stresin diabetes mellitus (DM) ve diyabetik komplikasyonların patogenezinde rol oynadığı öne sürülmüştür. Daha önce, çeşitli diyabet tiplerinde (Tip 1 DM, Tip 2 DM), gebelik diyabetinde İMA seviyelerinin arttığı ve bozulmuş glukoz toleransı, hiperlipidemi ve diğer bazı metabolik parametrelerle ilişkili olduğu öne sürülmüştür.
Çalışmaya toplam 99 denek alınmıştır (45 kadın, 54 erkek ). Bu bireyler iki gruba ayrıldı, kontrol grubu normoalbuminürili bireylerden (n = 49), hasta grubu aşikâr proteinüri ve mikroalbümüriüri diyabetik nefropatili (n = 50) hastalarından oluştu.
Serum homosistein düzeyleri diyabetik nefropatili hastalarda (18.7 ± 7.2 µmol / l) kontrol grubundan (16.1 ± 4.8 µmol / l) anlamlı derecede yüksekti. Serum iskemi modifiye albümin düzeyleri diyabetik nefropatili hastalarda (0.60 ± 0.068 µmol / l) kontrollerden (0.58 ± 0.077 µmol / l) yüksekti fakat aradaki bu fark istatiksel olarak anlamlı değildi. Diyabetik nefropati hastalarında (860.6 ± 148.6 IU / L) serum prolidaz düzeyleri kontrollerden (888.4 ± 256.4 IU / L) düşüktü. Serum iskemi modifiye albümin seviyeleri ve Serum prolidaz seviyeleri, erken evre diyabetik hastalarda diyabetik nefropatinin ilerlemesi için iyi bir belirteç olmayabilir. Literatürde diyabetik nefropatili hastalarda prolidaz ve iskemi modifiye albüminin serum seviyeleri ile ilgili bir boşluk var gibi görünüyor.

Abstract:
Homocysteine is a sulfur containing an intermediate amino acid derived by demethylation of methionine. The primary source of methionine is animal protein. The normal range of serum homocysteine is 5-15 µmol / L. Elevated serum homocysteine outside the normal range (> 15 µmol / L) is traditionally called hyperhomocysteinemia. Low intake and folate and vitamin plasma concentrations (vitamin B6 and vitamin B12) have been associated with increased plasma homocysteine levels. In addition, hyperhomocysteinemia has been linked to diabetic nephropathy in type 2 diabetic patients.

Prolidase has been reported as a marker of oxidative stress for many diseases such as diabetes, diabetic neuropathy. It cleaves dipeptides with proline or hydroxyproline at the C-terminal amino terminus and plays a role in cell growth, collagen metabolism and matrix remodeling. Prolidase has been reported in various organs such as plasma, leukocytes, erythrocytes, kidney and uterus, dermal fibroblasts and thymus. Oxidative stress and serum prolidase coexistence have been reported in many chronic diseases. One of the main components of the glomerular basement membrane is type 4 collagen. Prolidase plays an important role in the turnover of proline-containing type 4 collagen enriched with hydroxyproline.

Decreased antioxidant defense mechanism and ischemia-associated free radical production in diabetes leads to a change in the tertiary structure of human serum albumin in the minutes of arterial occlusion, so called ischemia-modified albumin. As a result of the increased production of reactive oxygen species (ROS), structural modifications of the albumin molecule may occur. For the first time, Piwowar et al. reported the relationship of IMA in diabetes and reported that the value of IMA in diabetes increased by 75% compared with control after predicting by manual spectroscopic method. Bar-Or et al., IMA, a new serum biomarker of myocardial ischemia, has attracted researchers' attention and has been evaluated in a variety of ischemic and non-ischemic conditions, and has subsequently been proposed as a marker of oxidative stress rather than a marker of ischemia. Oxidative stress has been suggested to play a role in the pathogenesis of diabetes mellitus (DM) and diabetic complications. Previously, it has been suggested that IMA levels are elevated in various types of diabetes (Type 1 DM, Type 2 DM) and associated with impaired glucose tolerance, hyperlipidemia, and some other metabolic parameters.

In the study a total number of 99 subjects (45 women 54 men) were enrolled. These individuals were divided into two groups as the control group consisted of individuals with normoalbuminuria (n=49) and patient group consisted of apparent proteinuria and microalbuminuria patients with diabetic nephropathy (n=50).

Serum homocysteine levels were significantly higher in patients with diabetic nephropathy (18.7±7.2 µmol/l) than control group (16.1± 4.8 µmol/l). Serum ischemia modified albumin levels were higher in patients with diabetic nephropathy (0.60 ± 0.068 µmol / l) than controls (0.58 ± 0.077 µmol / l), but this difference was not statistically significant. Serum prolidase levels were lower in diabetic nephropathy patients (860.6 ± 148.6 IU / L) than controls (888.4 ± 256.4 IU / L).

We think that plasma homocysteine is a useful marker for the progression of diabetic nephropathy in early stage diabetic patients. Serum ischemia-modified albumin levels and Serum prolidase levels may not be a good marker for for the progression of diabetic nephropathy in early stage diabetic patients. It seems that there is a gap in the literature regarding the serum levels of prolidase and ischemia-modified albumin in patients with diabetic nephropathy.