Popülizm, çağdaş yaklaşımlar
Populism, contemporary approaches
Yazar: MEHMET ENİS ACAR
Danışman: PROF. DR. CENGİZ ÇAĞLA
Yıldız Teknik Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Popülizm kavramı siyaset bilimi literatüründe uzunca bir dönemdir yer bulan bir kavram olmasına rağmen, son dönemde uluslararası etkilere yol açmış birtakım siyasi gelişmelerin ardından yaygın bir kullanıma kavuşmuştur. Özellikle 2016 yılında gerçekleşen Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliği'nden ayrılma referandumu (Brexit) ve Donald Trump'ın Amerika Birleşik Devletleri'nin başkanlık seçimini kazanması gibi gelişmeler popülizmin siyaset bilimi çalışmalarının ötesinde, gündelik hayatta kullanılan bir kavrama dönüşmesinin önünü açmıştır. Popülizme ilişkin erken dönem akademik araştırmalar sınırlı bir perspektif sunmasına rağmen, son dönemde artan ilgiyle birlikte kavramın teorik arka planına yönelik çalışmalarda artış meydana gelmiştir. Bununla birlikte derinleşen literatürün etkisiyle, bazı araştırmacılar dünyanın çeşitli bölgelerindeki liderlerin ve siyasi hareketlerin ne ölçüde popülist strateji benimsediklerine dair ampirik araştırmalar gerçekleştirmişlerdir. Gelinen noktada, ağırlıklı olarak Avrupa'da yükselen sağ popülist ve yine Avrupa ve Latin Amerika'da ortaya çıkan sol popülist liderler ve hareketlerin izledikleri popülist strateji zengin bir araştırma alanı oluşturmuştur. Popülizm kavramına ilişkin genişleyen literatür ve derinleşen ampirik çalışmalara rağmen, kavrama ilişkin mutabık olunan bir tanımlamanın ortaya çıktığı söylenemez. Çalışmada popülizme ilişkin güncel tartışmalara yer verilerek, Venezuela ve Macaristan'ın popülizm deneyimleri, popülizmin hangi nedenlerle ortaya çıktığı, örgütlenme biçimleri ve demokrasiye olan etkilerine ilişkin karşılaştırmalı bir analiz sunulmaktadır. Kendi ülkelerinde büyük bir dönüşümün mimarı olan Viktor Orbán ve Hugo Chávez'in popülist stratejilerinin ve iktidar pratiklerinin incelendiği bu çalışmada, ilgili örnekler üzerinden literatürdeki güncel tartışma alanlarına ilişkin genel bir değerlendirme yapılmaktadır.

Abstract:
Although populism has long been a concept in the political science literature, it has recently gained widespread use following a number of political developments with international implications. In particular, developments such as the United Kingdom's referendum to leave the European Union (Brexit) in 2016 and Donald Trump's victory in the presidential election in the United States of America have paved the way for populism to become a concept used in everyday life beyond political science studies. Although early academic research on populism offered a limited perspective, recent interest has led to an increase in studies on the theoretical background of the concept. In addition, with the impact of the deepening literature, some researchers have conducted empirical research on the extent to which leaders and political movements in various regions of the world have adopted populist strategies. At this point, the populist strategy pursued by right-wing populist leaders and movements that have emerged mainly in Europe and left-wing populist leaders and movements that have emerged in Europe and Latin America has created a rich field of research. Despite the expanding literature and deepening empirical studies on the concept of populism, no agreed definition of the concept has emerged. This study presents a comparative analysis of the populist experiences of Venezuela and Hungary, the reasons for its emergence, its organizational forms and its effects on democracy, while also addressing current debates on populism. This study evaluates the populist strategies and power practices of Viktor Orbán and Hugo Chávez, who are the architects of a major transformation in their respective countries.