Federigo Tozzi'nin eserlerinde özyaşamöyküsel ögeler
Autobiographical elements in Federigo Tozzi's works
Yazar: ADAM SİNAN AKÇAY
Danışman: DOÇ. BÜLENT AYYILDIZ
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İtalyan Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Batı Dilleri ve Edebiyatı = Western Linguistics and Literature

Özet:
Federigo Tozzi, İtalyan yazar, şair, oyun yazarı ve gazetecidir. Uzun bir süre hak
ettiği değeri görmemiş, ölümünden ancak yıllar sonra yeniden değerlendirilmiştir.
Günümüzde yirminci yüzyılın en önemli İtalyan hikâye anlatıcılarından biri olarak kabul
edilir.
Tozzi'nin eserlerindeki karakterler ve olgular yazarın hayatının bir yansımasıdır.
Karakterleri, ya onun zihninde öğütemediği bir anıyı canlandırır ya da sahip olmaktan
hoşnut olmadığı, yenik düşmek istemediği yıkıcı dürtülere yenik düşer. Bu, yazar
tarafından kendisini arındırma amacı ile kullanılan bir yöntemdir. Yazarın hayatı hakkında
kalan nadir kaynaklara bakıldığında, bu konuda başarılı olduğu kanısına varılabilir.
Bahsedilen, karakterlerinde görülen ve yazarın travmaları ile bağlantılı olduğu
varsayılan yıkıcı dürtüler başlıca sadizm ve mazoşizm olarak karşımıza çıkar. Bunların
yanı sıra otobiyografik eserlerinde gözlemlenen Oedipus kompleksi teması, okuyucuyu
yazarın bu komplekse sahip olduğunu varsaymaya iter. Aslında yazar Freud'u
tanımamıştır fakat eserlerinde psikanalitik teori sayısı oldukça fazladır.
Sıkıntılarının sebebi çoğunlukla, en başta babasının baba-efendi kişiliği olmak
üzere, ailevi sıkıntılarıdır. Annesinin de annesiz büyümüş olması ve yazar daha çocukken
hayatını kaybetmesi gibi faktörler psikolojik sorunlarının ciddiyetini arttırır.
Tez iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde yazarın hayatının önem taşıyan
detayları ele alınır. Bu, eserlerindeki otobiyografik ve psikanalitik ögelerin incelenmesi
için gerekli temeli oluşturur. İkinci bölümde eserlerindeki temalar incelenmiş ve
travmalarından kaynaklanan muhtemel psikolojik sıkıntıları ile bahsi geçen temalar
arasında bir bağlantı kurmak hedeflenmiştir.
Bu bağlantının kurulması sonucunda, yazarın eserlerinde bahsi geçen temalara yer
vermesinin amacının, bilinçli veya bilinçsiz olarak, kendisini arındırmak olduğu kanısına
varılmıştır. Burada Freud'un katharsis terapisi kuramından bahsedilir ve Tozzi'nin anı ve
bellek kavramları ile arasındaki ilişki açıklanır.
Son olarak da, yazarın bahsi geçen kendisini arındırma denemesinde başarılı olup
olmadığına bakılmıştır. Genel olarak denilebilir ki, kendisini yıkıcı dürtülerden arındırma
amacı, babasına dönüşmeme amacı ile paraleldir. Bu, Freud'un Oedipus kompleksi
kuramı ile bağlantılıdır. Başarılı olup olmadığına karar vermenin en objektif yolu olarak,
oğlu ve karısı ile ilişkisi, babasının kendisi ve annesi ile ilişkisi ile karşılaştırılmıştır.
Sonuç olarak babasından uzak bir kişilik gözlemlenmiş ve başarılı olduğu kanısına
varılmıştır.

Abstract:
Federigo Tozzi was an Italian writer, poet, playwright, and journalist. For a long
time, he didn't receive the appreciation that he deserved and was only re-evaluated years
after his passing. Today, he is considered to be one of the most important Italian
storytellers of the twentieth century.
The characters and events in Tozzi's works reflect the author's life. His characters
either revive a memory from his past that he can't mentally digest, or they succumb to the
destructive impulses that he wishes to not to have. This is a method used by the author
for the purpose of mentally purifying and healing himself. Looking at the scarce sources
about the life of the writer, it can be concluded that he succeeded in this matter.
The destructive impulses seen in his characters, which are supposed to be linked
to the author's traumas, appear mainly as sadism and masochism. In addition to these, the
recurring theme of the Oedipus complex observed in his autobiographical works leads the
reader to assume that the author has said complex. In reality, the author did not know of
Freud, but the number of psychoanalytic theories in his works is still quite high.
The source of his troubles is mostly his family, especially his father's "father-
master" personality. Various factors such as the fact that his mother grew up without a 
mother and that she died when Tozzi was still a child add to the trauma and increase the
severity of his psychological problems.
The thesis consists of two main parts. In the first part, the important details of the author's
life are presented. This provides the necessary basis for the analysis of the
autobiographical and psychoanalytic elements in his works. In the second part, the themes
in his works are examined and it is aimed to establish a connection between the said themes and the psychological problems that the author possibly has, that are caused by
his traumas.
As a result of the establishment of this connection, it is concluded that the purpose
of the author's inclusion of the mentioned themes in his works is to purify himself,
consciously or unconsciously. Here, Freud's theory of catharsis therapy is mentioned and
the relationship between said therapy and concept of memory in Tozzi's works is
explained.
Finally, it is examined whether the author was successful in the aforementioned
attempt to purify himself. In Tozzi's case it can be said that the goal of purifying oneself
from destructive impulses is parallel to the goal of not turning into his father. This is
linked to Freud's theory of Oedipus complex. As the most objective way to judge whether
he was successful or not, his relationship with his son and wife was compared with his
father's relationship with himself and his mother. As a result, his personality is observed
to be different enough from his father and it was concluded that he was in fact successful
in his attempts.