Alerjen spesifik immunoterapi alan hastaların klinik ve laboratuvar olarak değerlendirilmesi
Evaluation of patients with allergen specific immunotherapy as clinical and laboratory
Yazar: MELDA MELİK KURT
Danışman: PROF. DR. ÖZLEM KESKİN
Gaziantep Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Alerjenler = Allergens ; Alerji ve immünoloji = Allergy and immunology ; Astım = Asthma ; Rinit-alerjik = Rhinitis-allergic ; Çocuk hastalıkları = Child diseases ; Çocuklar = Children ; İmmünoterapi = Immunotherapy

Özet:
Amaç: Bu çalışmada farmakoterapi ve alerjen spesifik immünoterapinin birlikte kullanılması ile tek başına uygun farmakoterapinin uygulanmasının hastalık üzerinde uzun dönem etkinliklerinin incelenmesi, klinik değerlendirme ve laboratuvar parametrelerinin karşılaştırması amaçlanmıştır.
       Gereç ve Yöntem: Çalışmaya alerjen duyarlılığı olan 5-17 yaş grubundaki astım ve/veya alerjik rinit tanılı alerjen spesifik immünoterapi (AİT) ile farmakoterapi alan toplam 86 hasta ve kontrol grubu olarak sadece uygun farmakoterapi uygulanan 150 hasta dahil edildi. Tedavi etkinliği 5 ayrı döneme ait veriler ile incelendi. Hastalar 0.yıl, 6.ay, 1.yıl, 2. Yıl ve 3.yıl vizitlerinde her iki grup için tedavi etkinliği laboratuvar parametreleri (Deri prik testleri, solunum fonksiyon testleri, spesifik IgE ölçümü, total IgE ölçümü, eozinofil ölçümü ile değerlendirildi. Ayrıca immunoterapi alan 15 hasta için klinik değerlendirme parametreleri kullanıldı. 0.yıl, 6.ay ve 1. yıl dönemlerine ait astım semptom skoru, astım ilaç skoru, görsel analog ölçeği, astım kontrol testi, astım kontrol ölçeği, astımlı çocuklarda yaşam kalitesi ölçeği anket kayıtları değerlendirildi. Klinik ve laboratuvar olarak uzun dönem etkinlik değerlendirmesi her iki grup için tüm dönemleri kapsayan gruplar arası karşılaştırmalar ve grup içi karşılaştırmalar şeklinde yapıldı. Nicel verilerin normal dağılıma uygunlukları Kolmogorov-Smirnov, Shapiro-Wilk testi ve nitel verilerin karşılaştırılmasında ise Pearson Ki-Kare testi ve Fisher-Freeman-Halton Exact testi kullanıldı.
        Bulgular: İmmünoterapi alan grupta endurasyon çapı ölçümlerindeki 1.yıl, 2.yıl ve 3.yıl 1.alerjen için (sırasıyla p=0.010; p=0.001; p=0.001; p<0.05), 2.alerjen için (sırasıyla p=0.012; p=0.019; p=0.007; p<0.05) düşüş istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. İmmünoterapi alan grupta spesifik IgE ölçümlerindeki düşüş 1.yıl, 2.yıl ve 3.yıl 1.alerjen için (sırasıyla p=0.001; p=0.001; p<0.01), 2.alerjen için (sırasıyla p=0.041; p=0.001; p<0.05), total IgE düzeyindeki düşüş (sırasıyla p=0.001; p=0.001; p<0.01), eosinofil ölçümlerindeki düşüş (sırasıyla p=0.006; p=0.001; p=0.001; p<0.01) istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. İmmünoterapi alan grupta 1.yıl, 2.yıl ve 3.yıl FEV1%  ölçümlerindeki değişim (p=0.022; p<0.05), FVC% ölçümlerindeki artış (sırasıyla p=0.0267; p=0.001; p=0.001; p<0.05), 1.yıla göre tedavi sonrası 3.yıl FEV25-75% ölçümlerindeki artış da (p=0.001; p<0.01), tedavi başlangıcına göre tedavi sonrası 2.yıl PEF% ölçümlerindeki artış(p=0.017; p<0.05) istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. İmmünoterapi alan olguların tedavi başlangıcında %5.8'i (n=5) düşük doz inhaler steroid, %46.5'i (n=40) orta doz inhaler steroid, %25.6'sı (n=22) yüksek doz inhaler steroid ve %22.1'i (n=19) montelukast kullanmaktaydı olguların tedavi sonrası 3.yılda %24.6'sı (n=17) ilaç kullanmazken, %21.7'si (n=15) düşük doz inhaler steroid, %30.4'ü (n=21) orta doz inhaler steroid ve %23.2'si (n=16) montelukast kullandığı bulunmuştur. İmmünoterapi alan olguların astım tedavi basamakları değerlendirilirmiştir ve tedavi başlangıcında %25.6'sı (n=22) 2.basamak, %18.6'sı 3.basamak, %37.2'si 4.basamak ve %18.6'sı 5.basamak tedavi almaktayken olguların tedavi sonrası 3.yılda %24.6'sının 1.basamak, %27.5'inin 2.basamak, %8.7'sinin 3.basamak, %30.4'ünün 4.basamak ve %8.7' sinin 5.basamak tedavi almakta olduğu bulunmuştur. Klinik parametreler değerlendirilirken tedavi başlangıcına göre tedavi sonrası 1.yıl VAS ölçümlerindeki düşüş (p=0.003), tedavi sonrası 6. Ay ve 1. Yıl AKT ölçümlerindeki değişim (p=0.001; p<0.01), ACQ ölçümlerindeki değişim (p=0.001; p<0.01), astım semptom skoru parametrelerindeki değişim (p<0.05), astım yaşam kalitesi anket puanlama ölçümlerindeki düşüş (p<0.01) istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur.
       Sonuç: Araştırmamızın sonucunda polisensitize hastalarda alerjen spesifik immünoterapi sonucunda klinik ve immünolojik açıdan yarar sağlanacağı gösterilmiştir. Klinik iyileşmeyle birlikte ilaç kullanımının azalmasından dolayı SCIT'in alerjik astımı ve/veya alerjik riniti olan çocuklarda hastalık doğal seyrini değiştirebilme potansiyeli bulunmaktadır.  
       Anahtar Kelimeler: Astım, alerjik rinit, çocuk, alerjen spesifik immünoterapi, subkutan immünoterapi.

Abstract:
Aim and Background: In this research, it is aimed that the examination of the long term effects, clinical evaluation, and comparison of laboratory parameters on illness with application of pharmacotherapy and allergen specific immunotherapy and application of one proper pharmacotherapy exclusively.
       Method: 86 asthma and/or allergic rhinitis diagnosed patients in between 5-17 age groups with sensivity to allergen who take pharmacotherapy with allergen specific immunotherapy (AIT) and 150 patients who were applied only proper pharmacotherapy as control group were included in this research. The operation of treatment were examined with data from 5 different periods. Patients were evaluated by laboratory parameters (skin prick tests, respiratory function tests, specific IgE measure, total IgE measure, eosinophilia measure on their 0th year, 6th month, 1st year, 2nd year and 3rd year visits. Besides, clinical evaluation parameters were used for 15 patients who take immunotherapy.  The asthma symptom score of 0th year, 6th month and 1st year periods, asthma medicine score, visual analog measuring device, asthma control test, asthma control measuring device, life quality measuring device for children with asthma were evaluated as questionnaire records. 
Clinical and laboratory long-term conversations were made for the two groups in the form of calls comparisons of all periods and comparisons within groups. Quantitative distribution suitability to normal distribution Kolmogorov-Smirnov, Shapiro-Wilk test and in qualitative comparison, Pearson Chi-Square test and Fisher-Freeman-Halton Exact test.
       Results: : In the group receiving immunotherapy, the induration measurements at the 1st year, 2nd year and 3rd year for the 1st allergen (primary p = 0.010; p = 0.001; p = 0.001; p <0.05), for the 2nd allergen (below p = 0.012 ; p = 0.019; p = 0.007; p <0.05) when we see it in the past. Decrease in specific IgE measurements in the group receiving immunotherapy for the 1st year, 2nd year, and 3rd year for the 1st allergen (primary p = 0.001; p = 0.001; p <0.01), for the 2nd allergen (major p = 0.041; p = 0.001 ; p <0.05), decrease in total IgE level (previously p = 0.001; p = 0.001; p <0.01), decrease in eosinophil measurements (previously p = 0.006; p = 0.001; p = 0.001; p <0.01) really significant was found. Change in FEV1% measurements at 1 year, 2 years and 3 years (p = 0.022; p <0.05), increase in FVC% measurements in the group receiving immunotherapy (p = 0.0267; p = 0.001; p = 0.001; p <0.05) Similarly, the increase in FEV25-75% measurements at the 3rd year after treatment compared to the 1st year (p = 0.001; p <0.01), the increase in the PEF% measurements at the 2nd year after the treatment compared to the start of treatment (p = 0.017; p <0.05) significant. At the beginning of the treatment, 5.8% (n = 5) of the patients who received immunotherapy, low dose inhaler steroid, 46.5% (n = 40) medium dose inhaler steroid, 25.6% (n = 22) high dose inhaler steroid and 22.1% I (n = 19) were using montelukast, 24.6% (n = 17) of the patients did not use medication, 21.7% (n = 15) of them were using low-dose inhaler steroid, 30.4% (n = 21) where they used dose inhaler steroid and 23.2% (n = 16) montelukast. Asthma treatment steps of the patients who received immunotherapy were 25.6% (n = 22) 2nd step, 18.6% 3rd step, 37.2% 4th step, and 18.6% 5th step, while the cases were treated in the 3rd year after treatment. Where 24.6% were receiving 1st step, 27.5% 2nd step, 8.7% 3rd step, 30.4% 4th step and 8.7% 5th step treatment. While evaluating the clinical parameters, the decrease in VAS measurements at the 1st year after treatment (p = 0.003), the change in the 6th month and 1st year AKT measurements after the treatment (p = 0.001; p <0.01), the change in the ACQ measurements (p = 0.001; p <0.01), change in asthma symptom score parameters (p <0.05), decrease in asthma quality of life questionnaire scoring measures (p <0.01) were similarly significant.
       Conclusion: The result of our research ,allergen specific immunological therapy provide benefit to polisensitize patient in the terms of clinical and immunological. Due to the decrease in drug utilization with clinical improvement SCIT  has the potential to alter the natural history of the disease in children with allergic asthma and / or allergic rhinitis.