Renal transplantasyon hastalarında erken postoperatif komplikasyonların tanısında difüzyon ağırlıklı magnetik rezonans görüntüleme yönteminin kullanılabilirliğinin araştırılması
Assessment of the feasibility of diffusion-weighted magnetic resonance imaging on diagnosis of early postoperative complication in renal transplantation recipients
Yazar: YALÇIN BOZKURT
Danışman: PROF. DR. MUTLU SAĞLAM
GATA / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Böbrek = Kidney ; Böbrek fonksiyon testleri = Kidney function tests ; Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Böbrek yetmezliği-akut = Kidney failure-acute ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Böbrek-medülla = Kidney-medulla ; Cerrahi-ürolojik = Surgery-urologic ; Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme = Diffusion magnetic resonance imaging

Özet:
Günümüzde son dönem böbrek yetmezliğinin (SDBY) insidansındaki artış nedeniyle tüm dünyada böbrek nakli yaygın olarak yapılmaya başlanmıştır. Başarılı bir cerrahi için ameliyat öncesi ve sonrasında donörün, ve alıcının radyolojik değerlendirilmesi önemlidir.Ameliyat sonrası Transplante böbrekte radyolojik açıdan temel sorun rejeksiyon ve komplikasyonlarının saptanmasıdır. Böbrek transplantasyonu sonrasında allograftın yakın takibi, monitörizasyonu ve renal disfonksiyonun erken tanısı uygun tedavinin başlanmasına imkan sağlaması nedeniyle transplantasyon başarı oranlarını arttıracaktır. Akut rejeksiyon (AR) ve akut tübüler nekroz (ATN) erken graft başarısızlığının en sık nedenidirler. Şu ana kadar ATN ile AR' u birbirinden ayırabilen kesin bir non-invaziv klinik metod bulunmamaktadır. Difüzyon ağırlıklı magnetik rezonans görüntüleme (DAG) renal allograftların fonksiyonları hakkında bilgi edinmek için umut vaadeden non-invaziv bir magnetik rezonans (MR) görüntüleme metodudur.Çalışmamızın amacı transplantasyon sonrası erken dönemde renal allograftlerin fonksiyonlarının takibinde ve gelişebilecek olası erken komplikasyonların (ATN ve AR gibi) tanısında DAG'nin kullanılabilirliğini RDUS ile karşılaştırarak araştırmaktır.Çalışmamıza 2 kadın, 11 erkek toplam 13 alıcı, 9 kadın 4 erkek toplam 13 donör dahil edilmiştir. Tüm alıcı ve donörlere RDUS ve difüzyon MR tetkikleri uygulanmıştır. Alıcılardan ikisinde ATN, birinde ise AR gelişmiştir. Diğer on alıcı ise takiplerinde stabil seyir göstermişlerdir. Stabil seyirli alıcıların korteks ve medülla ADC değerleri donörlerin korteks ve medülla ADC değerlerinden istatiksel açıdan anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p<0.05). ATN veya AR gelişen alıcıların korteks ve medülla ADC değerleri ise hem stabil seyirli alıcılara göre hem de donörlere göre belirgin düşüktü. Ayrıca bu hastalarda kortikomedüller ayrımın göstergesi olan ortalama ADC korteks-ADC medülla değerleri diğer iki gruba göre belirgin düşük olarak saptanmıştır.Sonuç olarak difüzyon ağırlıklı MR görüntüleme, iyonizan radyasyon içermeyen, intravenöz kontrast madde kullanılmasını gerektirmeyen operasyon sonrasında transplante böbrek hakkında bilgi verebilen, bununla birlikte uygulama tekniklerinin standardizasyonu ve elde edilen verilerin yorumu açısından daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç duyulan tanısal bir görüntüleme yöntemidir.

Abstract:
Currently, kidney transplantation is widely done because of the increase at the end stage renal failure incidence. Pre-postoperative radiological evaluation of the donor and the recipient is important for a successful surgery.After the operation, major radiological problem of the transplanted kidney is to determine the rejections and complications. Watching over and close monitoring the allograft after the transplantation will give the opportunity for early diagnosis of renal disfunction, so increase the rate of success. Acute rejection (AR) and acute tubular necrosis (ATN) are the most common reasons of early graft failures. There are no certain non-invasive clinical methods to differ ATN & AR. Diffusion-weighted Magnetic Resonance Imaging (DW MR) is an promising non-invasive imaging method for obtaining information of the renal allograft functions.The aim of this study was assessment of the feasibility and reproducibility of DW MR imaging on early postoperative complication in renal allograft, relatively with RDUS.A cohort of 13 recipients, 2 women and 11 men, and A cohort of 13 donör, 9 women and 4 men, are analyzed at this study. RDUS and DW MR imaging techniques are used on all recipients and donors. ATN observed at two and AR observed on one recipient among thirteen. Other ten receivers were stabile at their observations.Cortex and medulla ADC values of the stabile recipients are statistically higher than the donors? ones (p<0.05). Cortex and medulla ADC values of the recipients who developed ATN and AR are obviously lower from both stabile recipients and donors. In addition, average ADC cortex-ADC medulla values -which are testaments to corticomedullary - of these patients were markedly lower than the other two groups.As a result, DW MR imaging is a diagnostic imaging technique that does not require the use of ionizing radiation or the administration of contrast medium and that gives information about transplanted kidney after operation. Nonetheless, DW MR imaging is a technique which needs broad studies about standardization of application techniques and interpretation of the data.