Fatih ilçesi ilköğretim öğrencilerinde pes planus prevalansının araştırılması
Investigation of pes planus prevalence in primary schoolchildren of fatih district
Yazar: HAVVA KAZDAL KABAKULAK
Danışman: PROF. DR. FEVZİYE MERİH SARIDOĞAN
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Düztabanlık = Flatfoot ; Obezite = Obesity ; Pes planus =

Özet:
Amaç: Pes planus, ayağın medial longitudinal ark (MLA) yüksekliğinin azaldığı veya
tamamen kaybolduğu bir deformitedir. Pes planus pediyatrik dönemde sık karşılaşılan
bir ayak deformitesidir. Çalışmamızın amacı ilköğretim öğrencilerinde pes planus
prevalansını saptamak, obezite ve hipermobilite ile ilişkisinin olup olmadığını
değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 8-11 yaşları arasındaki 733 öğrencinin ayak izlerinde
Staheli ark indeksi (SAİ) ve Chippaux-Smirak İndeksi (CSİ) hesaplandı. Vücut kitle
indeksi(VKİ) persantil eğrilerine göre normal, fazla kilolu ve obez grupları belirlendi.
Beighton skorlama sistemi(≥5,6 ve 7 için) ile hipermobilite değerlendirmesi yapıldı.
Yöntemlerin geçerlilik ve güvenilirliklerini değerlendirmek için 30 çocuğun 60 ayak
izinde gözlemciler arası ve aynı gözlemcinin tekrarlayan ölçümleri arasında korelasyon
analizleri yapıldı.
Bulgular: Çalışmamızda 8-11 yaş popülasyonunda, ayak izi ölçüm yöntemlerinden
SAİ'ye göre %16,8, CSİ'ye göre %41,1 oranında pes planus saptandı. Fazla kilolu ve
obez çocuklarda pes planus prevalansı, normal kilolu ve zayıf çocuklardan anlamlı
olarak daha fazla bulundu (p:0,0001). Yaş, hipermobilite değişkenleri ile pes planus
prevalansı arasında ise ilişki saptanmadı (p>0,05). Cinsiyet ile pes planus sıklığı
arasında ise CSİ'ye göre anlamlı ilişki saptandı (p:0,006). SAİ ve CSİ pediyatrik yaş
grubunda pes planus tanısında zayıf ama anlamlı ilişki gösterdi (κ: 0,443, p:0,03). SAİ
ve CSİ, pes planus belirlenmesinde yüksek güvenilir ve tekrar edilebilir yöntemler
olduğu belirlendi (p:0,0001).
Sonuç: Pediyatrik pes planus prevalansı için yapılacak epidemiyolojik incelemelerde
hem SAİ hem de CSİ geçerli ve güvenilir yöntemlerdir. Obez ve fazla kilolu çocuklar
pes planus gelişimine normal kilolu çocuklardan daha meyillidir. Yaşa bağlı pes planus
prevalansında değişim olup olmadığını değerlendirmek için daha küçük yaşları da
kapsayan prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Objective: Pes planus is a deformity in which the medial longitudinal arch(MLA)
height of the foot decreases or completely disappeares. Pes planus is a foot deformity
that is seen commonly in pediatric period. The aim of our study is to determine the
prevalence of pes planus on primary school students and to evaluate whether a
relationship between obesity and hypermobility exists.
Materials and Methods: In our study, 733 primary school students whose ages are
between 8-11 years were evaluated. Staheli arch index(SAI) and Chippaux-Smirak
Index(CSI) were calculated. Normal weight, overweight and obese groups are
established according to BMI percentile curves. Hypermobility assessment was made
by Beighton scoring system(for ≥5,6 and 7).
Results: In our study at 8-11 ages population, according to the footprint measurement
method SAI 16.8% and CSI 41.1%, pes planus was established.Pes planus prevalence in
overweight and obese children was found significantly more than normal weight
children(p:0,0001).No correlation was found between age, hypermobility variables and
the prevalence of pes planus(p> 0.05).Between gender and prevalence of pes planus,
significant correlation was found by CSI (p = 0.006).SAI and CSI, are determined to be
highly reliable and reproducible methods in identifying pes planus(p = 0.0001).
Conclusion: Both SAI and CSI are valid and reliable methods that can be used in
epidemiological investigations of pediatric pes planus.Obese and overweight children
have more tendency to pes planus than normal-weight children. In order to evaluate
whether the age-related changes exist in the prevalence of pes planus, prospective
studies including younger ages are needed