Trafik kazalarına bağlı vertebra yaralanmalarına yönelik maluliyet değerlendirilmesi
Disability evaluation for vertebral injuries due to traffic accidents
Yazar: BAYRAM SİNAN ULUDAĞ
Danışman: PROF. DR. ABDİ ÖZASLAN
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Adli Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Adli Tıp = Forensic Medicine

Özet:
Amaç: Trafik kazaları nedeniyle kişilerde oluşan kalıcı hasarlara bağlı 
maluliyet değerlendirilmesi Adli Tıp uygulamalarının önemli bir kısmını 
oluşturmaktadır. Bu çalışmada omurga yaralanması gerçekleşen olguların maluliyet 
oranlarının değerlendirilmesi ve cetvellerin karşılaştırılması yapılarak farklılıkların 
ortaya koyulması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada 2019-2021 yıllarında Adli Tıp Kurumu 3.
İhtisas Kurulu'nda düzenlenen maluliyet raporları incelendi. Trafik kazasına bağlı 
omurga yaralanması gerçekleşen 602 olgu ele alındı. Olguların demografik 
özellikleri, yaralanmanın verileri ve maluliyet oranları incelenerek istatistiksel analizi 
yapıldı.
Bulgular: Olguların %65,1'inin erkek olduğu ve en sık olgunun 31-40 yaş 
aralığında (%22,9) bulunduğu görüldü. Kazaların İstanbul başta olmak üzere 
büyükşehirlerde daha fazla olduğu, %57,1'inin araç içi trafik kazası şeklinde 
gerçekleştiği görüldü.
Omurgada en sık lomber bölgenin (%48,64) yaralandığı görüldü. Cisim 
kırıklarının en sık, klinik sınıflamada torakolomber bölge olarak isimlendirilen T11 
(%5,3), T12 (%13,9), L1 (%21,3) ve L2 (%10,2) omurlarında; arka eleman 
kırıklarının en sık lomber bölgede (%61,9) olduğu görüldü.
Olguların %40,86'sının ameliyat edildiği, bunların %80,89'unda cisim kırığı 
olduğu, en sık kas iskelet sistemi yaralanmalarının (%40,67) eşlik ettiği ve eşlik eden 
yaralanmaların olduğu vakalarda hastane yatış sürelerinin uzadığı görüldü.
Olguların %66,1'inde "X. Liste Omur Arızaları" bölümünün, %51,1'inde 
özürlülük ve engellilik cetvelinin kullanıldığı görüldü. Özürlülük ve engellilik 
cetvelinde takdir kullanımı ihtiyacı olmadığı ve alınan oranların istatistiksel olarak 
anlamlı şekilde diğer cetvele göre daha az olduğu görüldü. Her iki cetvelde de alınan 
oranlarda yaş ve cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farklılığın olmadığı
görüldü.
Sonuç: Maluliyet değerlendirmesinde cetvellerin omurga yaralanmaları ile 
ilgili bölümlerinden alınan oranların farklı olması ortaya çelişkiler çıkarmakta ve 
hastalar arasında eşitsizlik olmasına neden olmaktadır. Tüm bilirkişilerin ortak olarak 
kullanacağı, kapsamlı bir cetvelin oluşturulması faydalı olacaktır.

Abstract:
Disability Evaluation for Vertebral Injuries Due to Traffic Accidents
Aim: Assessing the incapacity resulting from permanent damage caused by 
road accidents is an important aspect of forensic medicine research. The objective of 
this research was to compare the recommendations and evaluate the prevalence of 
impairment in cases involving spinal injuries.
Materials and Methods: This research examined the disability reports from 
2019-2021 that were approved by the 3rd Specialization Board of the Forensic 
Medicine Institute. A comprehensive examination was carried out on a total of 602 
instances of spinal injuries that occurred as a consequence of vehicle accidents. The 
disability rates, injury details, and demographics of the patients were thoroughly 
examined and statistically evaluated.
Results: Male patients accounted for 65.1% of the total, whilst the 31-40 age 
group comprised 22.9% of the cases. The study revealed that automotive passengers 
were implicated in 57.1% of incidents, with a higher incidence seen in metropolitan 
areas, including Istanbul.
The lumbar region was the most frequently afflicted portion of the spine, 
accounting for 48.64% of cases. Based on clinical classification, the thoracolumbar 
area primarily consists of vertebrae T11 (5.3%), T12 (13.9%), L1 (21.3%), and L2 
(10.2%), which are the most often affected locations for body fractures. Posterior 
arch fractures, on the other hand, are most commonly seen in the lumbar region 
(61.9%).
An analysis revealed that 40.86% of the cases underwent surgery, with shaft 
fractures accounting for 80.89% of these instances. The most prevalent 
accompanying injuries were musculoskeletal system injuries, which occurred in 40.67% of the cases. Furthermore, it was shown that patients with accompanying 
injuries had longer hospitalization stays.
It was found that the "List X. Vertebral Defects" section was utilized in 66.1% 
of the instances and the disability and handicap guidelines was used in 51.1% of the 
cases. It was noted that there was no need to apply discretion in the disability and 
handicap chart and the rates obtained were statistically much lower than the other 
chart. It was noticed that there was no statistically significant variation in the rates 
obtained in both tables according to age and gender.
Conclusion: In disability evaluation, the varied ratios chosen from the portions 
of the guidelines linked to spinal injuries produce inconsistencies and promote 
inequity among patients. It would be beneficial to construct a complete guideline that 
all specialists may use in common.