Progestin primed ovaryen stimülasyon (PPOS) ve GnRH antagonist protokol  uygulanan infertil hastalarda siklus özelliklerinin karşılaştırılması
Comparison of cycle characteristics in infertile patients undergoing progestin primed ovarian stimulation (PPOS) and GnRH antagonist protocol
Yazar: REYHAN ULUS DURAKOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. BELGİN DEVRANOĞLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Progestin primed ovaryen stimülasyon (PPOS) ve GnRH antagonist (GnRH-ant) protokol ile kontrollü ovaryen hiperstimülasyon uygulanmış hastaların siklus özellikleri, elde edilen oosit sayısı ve oosit matürasyon oranı açısından retrospektif olarak karşılaştırılması.
Gereç ve Yöntem: PPOS (n:53) ve GnRH antagonist (n:53) protokol  uygulanmış, 21-40 yaş arasında, AFC ≥ 5 olan, daha önce düşük over yanıtı öyküsü  (≤3 oosit) olmayan toplam 106 hasta çalışmaya dahil edildi. PPOS protokolünde  stimülasyon başlangıç gününde ya da önde giden folikül 14 mm'ye ulaşınca 
gonadotropinlere ek olarak 10 mg medroksiprogesteron asetat (MPA) veya 20 mg didrogesteron başlandı ve ovulasyon tetik gününe kadar devam edildi. Antagonist  protokolde stimülasyonun 6. gününde veya önde giden folikül 14 mm'ye ulaşınca  0,25 mg cetrorelix başlandı ve ovulasyon tetik gününe kadar devam edildi. İki  protokol siklus özellikleri, elde edilen toplam oosit sayısı, MII oosit sayısı ve oosit  maturasyon oranları açısından karşılaştırıldı.
Bulgular: Bazal FSH seviyesi, PPOS grubunda GnRH-ant gruba göre daha  yüksekti (9.67 ± 3.99'e karşı 7.51 ± 1.88, p=.008). PPOS grubunda başlangıç FSH  dozu ve kullanılan toplam FSH dozu GnRH-ant gruba göre daha yüksek bulundu  (319.81 ± 99.92'e karşı 247.64 ± 61.68, p=<.001; 2641.04 ± 980.68'e karşı 2163.21 ± 668.19, p=.012). Stimülasyon süresi (8.34 ± 1.62'e karşı 8.74 ± 1.52), 14 mm üstü 
gelişen folikül sayısı (5.94 ± 4.10'e karşı 5.64 ± 2.13, toplanan oosit sayısı 8.81 ± 6.55'e karşı 8.57 ± 2.78), MII oosit sayısı (6.00 ± 5.11'e karşı 6.02 ± 2.16 ve  matürasyon oranı (.67 ± .22'e karşı.72 ± .19) açısında fark izlenmedi. PPOS  grubunda trigger günü E2 seviyesi ve endometrium kalınlığı GnRH-ant gruba göre anlamlı olarak daha düşüktü (1226.38 ± 786.52'e karşı 1520.49 ± 596.03, p=.032; 7.73 ± 1.82'e karşı10.19 ± 1.8, p=<.001).
Sonuç: Progestinlerin GnRH antagonistlerine göre daha ucuz olmaları ve enjeksiyon gerektirmemeleri gibi avantajlarının yanı sıra, benzer siklus sonuçlarına sahip olması, PPOS protokolünün, taze embriyo transferinin gerekli olmadığı durumlarda GnRH antagonist protokole iyi bir alternatif olduğunu göstermektedir.

Abstract:
Aims: A retrospective comparison of cycle characteristics, the number of oocytes retrieved, and oocyte maturation rates in patients undergoing controlled ovarian hyperstimulation with Progestin-Primed Ovarian Stimulation (PPOS) and GnRH Antagonist (GnRH-ant) protocols.
Materials and Methods: A total of 106 patients, aged 21-40 years, with an AFC ≥ 5, and no prior history of poor ovarian response (≤3 oocytes), were included in the study. Among these, 53 patients underwent the PPOS protocol and 53 patients underwent the GnRH antagonist protocol. In the PPOS protocol, starting on the day of stimulation initiation or when the leading follicle reached 14 mm, 10 mg of medroxyprogesterone acetate (MPA) or 20 mg of dydrogesterone was added to the gonadotropins and continued until the day of ovulation trigger. In the antagonist protocol, 0.25 mg of cetrorelix was initiated on the 6th day of stimulation or when the leading follicle reached 14 mm, and continued until the day of ovulation trigger. The two protocols were compared in terms of cycle characteristics, total number of oocytes retrieved, number of MII oocytes, and oocyte maturation rates.
Results: The basal FSH level was higher in the PPOS group compared to the GnRH-ant group (9.67 ± 3.99 vs. 7.51 ± 1.88, p=.008). The initial FSH dose and the total FSH dose used were also found to be higher in the PPOS group than in the GnRH-ant group (319.81 ± 99.92 vs. 247.64 ± 61.68, p=<.001; 2641.04 ± 980.68 vs. 2163.21 ± 668.19, p=.012). There was no significant difference between the two 
groups in terms of the duration of stimulation (8.34 ± 1.62 vs. 8.74 ± 1.52), the number of follicles ≥14 mm (5.94 ± 4.10 vs. 5.64 ± 2.13), the number of oocytes retrieved (8.81 ± 6.55 vs. 8.57 ± 2.78), the number of MII oocytes (6.00 ± 5.11 vs. 6.02 ± 2.16), and the maturation rate (.67 ± .22 vs. .72 ± .19). However, on the day of the trigger, the E2 levels and endometrial thickness were significantly lower in the PPOS group compared to the GnRH-ant group (1226.38 ± 786.52 vs. 1520.49 ± 596.03, p=.032; 7.73 ± 1.82 vs. 10.19 ± 1.8, p=<.001).
Conclusion: The advantages of progestins, such as being more cost-effective and not requiring injections compared to GnRH antagonists, along with their ability to provide similar cycle outcomes, indicate that the PPOS protocol is a good alternative to GnRH antagonist protocols, especially in cases where fresh embryo 
transfer is not necessary.