Obez hastalarda bir oksidatif stres belirteci olan iskemi modifiye albuminin depresif belirtilerle olan ilişkisinin incelenmesi
An i̇nvesti̇gati̇on of the relati̇onshi̇p of i̇schemi̇a-modi̇fi̇ed albumi̇n, A marker of oxi̇dati̇ve stress, wi̇th depressi̇ve symptoms i̇n obese pati̇ents
Yazar: MERVE DURMUŞ
Danışman: DOÇ. DR. EBRU FINDIKLI
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Depresyon = Depression ; Obezite = Obesity ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; İskemi modifiye albumin = Ischemia-modified albumin

Özet:
Amaç: Obezite, modern toplumda en sık görülen kronik fiziksel hastalıktır ve önemli bir halk sağlığı sorunudur. Obezite giderek yaygınlaşmakta ve hipertansiyon, koroner kalp hastalığı ve artan mortalite gibi çeşitli sağlık komplikasyonları ile ilişkilendirilmektedir. Obez bireylerdeki bir diğer sağlık sorunu da psikiyatrik hastalıklar en sık da depresyondur. Obezite ve depresyon arasında çift yönlü bir etkileşim olduğu düşünülmektedir. Bu iki hastalığı birbirine bağlayan mekanizmalar arasında, hipotalamik - hipofiz - adrenal eksen disregülasyonu, inflamasyon, oksidatif stres ve ayrıca endokrin disfonksiyon gibi çeşitli mekanizmalar vardır. Depresyon ve obezite arasındaki bir biyolojik ilişki olan oksidatif stres; antioksidan ve pro-oksidan süreçler arasındaki bir dengesizlik olarak tanımlanır. Buradaki sonuç, reaktif oksijen türlerinin ve reaktif nitrojen türlerinin aşırı üretimidir. Artan oksidatif stres biyobelirteçleri hem obezitede hem de depresyonda sıkça gözlenir. Oksidatif stres ile ilgili çok sayıda biyobelirteç vardır, bu parametrelerden biri iskemi ile modifiye edilmiş albümindir (İMA).
Bizim bilgilerimize göre obezitede artan İMA seviyeleri ve depresyon ile ilişkisi hakkında bir çalışma yoktur. Biz çalışmamızda beden kitle indeksi (BKİ) seviyeleri ile artan oksidatif stres ile ilgili bir biyobelirteç olan serum İMA seviyesinin depresif belirtiler üzerine olan etkisini araştırmayı amaçladık. Bilgilerimize göre çalışmamız bu konuda yapılan olan ilk çalışmadır.
Yöntem: Çalışmamıza KSÜ Tıp Fakültesi Hastanesi'ne başvuran 62 obezite tanılı hasta ile, 62 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Her iki gruba Hamilton Depresyon Ölçeği (HAM-D) uygulanmış, sosyodemografik veri formu doldurulmuş ve dosya kayıtlarından rutinde tektik edilen LDL (düşük yoğunluklu lipoprotein), trigliserit, albumin, TSH (tiroid uyarıcı hormon), glukoz, kortizol, Vitamin D, serbest T4 (Tiroksin), insulin düzeylerine bakılmış ve verileri karşılaştırılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS 23.0 paket programında gerçekleştirilmiştir.
Bulgular: Çalışmamızda obez grubun, serum İMA (p<0,001) seviyesi ve HAM-D (p<0,001) puanının kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edilmiştir(p<0,05). Çalışmamıza dahil edilen bireylerin BKİ değerleri ile serum İMA (r=0,644) seviyeleri arasında pozitif yönlü korelasyon tespit edilmiştir (p<0,05). Çalışmamıza dahil edilen bireylerin HAM-D puanı bulguları ile BKİ (r=0,789) arasında pozitif yönlü korelasyon tespit edilmiştir (p<0,05). Çalışmamızda yapılan regresyon analizlerinde bireylerin HAM-D puanları ile BKİ (β=0,280) arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Çalışmamıza dahil edilen bireylerin HAM-D puanı bulguları ile İMA (r=0,790) seviyeleri arasında pozitif yönlü korelasyon tespit edilmiştir (p<0,05). Aynı zamanda regresyon analizlerinde bireylerin HAM-D puanları ile serum İMA (β=17,167) seviyeleri arasında da istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Buna göre çalışmaya dahil edilen bireylerin HAM-D puanlarının artması üzerine BKİ değerinin OR=0,28 kat düşük etki ettiği gözlenirken, İMA değerinin OR=17,167 kat daha fazla etkisi olduğu tespit edilmiştir.
Sonuç: Çalışmamızda obez kişilerde hem serum İMA seviyesinin hem de HAM-D puanlarının obez olmayanlara göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca çalışmamızda HAM-D puanları üzerine serum İMA seviyesinin, BKİ'ne göre daha fazla etkili olduğu saptanması nedeniyle İMA'nın depresyonda önem arz eden yeni bir belirteç olabileceği gösterilmiştir.
Bilgilerimize göre bizim çalışmamız; BKİ, serum İMA seviyesi ve depresif belirtiler arasındaki ilişkiye dair yapılan ilk çalışmadır. Verilerimiz obezite ve depresyonun birlikteliği, bu iki hastalığın etkileşimi ayrıca depresyonun patofizyolojisi ve tedavisi üzerine obezite ve İMA'nın etkisi konusunda ileriki çalışmalara yol gösterici olabilir. Bu etkileşimin daha iyi anlaşılması için bu konuda daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract:
Objective: Obesity is the most common chronic physical disease in modern society and is an important public health problem. Obesity is becoming increasingly common and associated with various health complications such as hypertension, coronary heart disease and increased mortality. Another health problem in obese individuals is psychiatric diseases, most commonly depression. It is thought that there is a bidirectional interaction between obesity and depression. Among the mechanisms linking these two diseases are various mechanisms such as hypothalamic - pituitary - adrenal axis dysregulation, inflammation, oxidative stress as well as endocrine dysfunction. Oxidative stress, a biological relationship between depression and obesity; ıt is defined as an imbalance between antioxidant and pro-oxidant processes. The result of this here is overproduction of reactive oxygen species and reactive nitrogen species. Increased oxidative stress biomarkers are frequently observed in both obesity and depression. There are many biomarkers of oxidative stress, one of them is ischemia-modified albumin (IMA).
To our knowledge, there is no study on increased IMA levels in obesity and its relationship with depression. In our study, we aimed to investigate the effect of body mass index (BMI) levels and serum IMA level, a biomarker related to increased oxidative stress, on depressive symptoms. According to our knowledge, our study is the first study on this subject.
Method: Our study included 62 patients with obesity diagnosis and 62 healthy controls who applied to KSU Medical Faculty Hospital. Hamilton Depression Scale (HAM-D) was applied to both groups, sociodemographic data forms were filled and LDL (low-density lipoprotein), triglyceride, albumin, TSH (thyroid stimulating hormone), glucose, cortisol, Vitamin D, free T4(thyroxine), insulin were routinely detected from file records, levels were checked and their data were compared. Statistical analysis of the data was carried out in the SPSS 23.0 package program.
Results: In our study, it was determined that the depressive symptoms measured by serum IMA (p<0,001) level and HAM-D (p<0,001) in the obese group were statistically significantly higher than the control group (p<0,05). A positive correlation was found between BMI values and serum IMA (r=0,644) levels of the individuals included in our study (p<0,05). A positive correlation was found between the HAM-D score findings and BMI (r=0,789) of the individuals included in our study (p<0,05). In the regression analyzes performed in our study, a statistically significant relationship was found between HAM-D scores and BMI (β=0,280) of individuals (p<0,05). A positive correlation was found between the HAM-D score findings and IMA (r=0,790) levels of the individuals included in our study (p<0,05). At the same time, a statistically significant relationship was found between HAM-D scores and serum IMA (β=17,167) levels of individuals in regression analysis (p<0,05). Accordingly, upon the increase in the HAM-D scores of the individuals included in the study; It was observed that the BMI value had an OR=0.28 times lower effect, while the IMA value had an OR=17.167 times greater effect.
Conclusion: In our study, it was observed that both serum IMA levels and HAM-D scores were higher in obese subjects than in non-obese subjects. In addition, in our study, it was shown that IMA may be an important new marker in depression, since serum IMA level was found to be more effective than BMI on HAM-D scores.
According to our knowledge, our work is the first study on the relationship between BMI, serum IMA level and depressive symptoms. Our data may guide future studies on the coexistence of obesity and depression, the interaction of these two diseases, and the effect of obesity and IMA on the pathophysiology and treatment of depression. More studies are needed to better understand this interaction.