Çocukluk çağı önkol travmalarında  ultrason ile x-ray'in karşılaştırılması
Comparison of x-ray and ultrasound on children with forearm trauma
Yazar: MERAL TANDOĞAN
Danışman: DOÇ. DR. FİGEN ÇOŞKUN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology ; İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid

Özet:
Amaç: Ultrason (USG) ile önkol travmalarının direk grafi kadar doğru ve hassas bir Ģekilde değerlendirilebileceğini göstererek, acil servislere baĢvuran önkol travmalı çocuklarda fraktür olmayan vakaları dıĢlamak ve gereksiz iyonize radyasyon maruziyetini önlemeyi amaçladık. 
 
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği Çocuk Travma Birimine Eylül 2010 -Ekim 2011 tarihleri arasında ön kol travması nedeni ile başvuran 1-15 yaş arası çocuklarda prospektif olarak yapıldı. Hastalar önce USG ile değerlendirerek sonuçlar kaydedildi, daha sonra X-Ray çektirildi. USG bulguları X-Ray ile karşılaştırıldı. 
 
Bulgular: Çalışmaya 67'si (%63.8) erkek, 38'i (%36.2) kız, toplam 105 hasta dahil edildi. USG ile 47 (%44.8) hasta normal olarak kaydedildi, 58 (%55.2) hastada fraktür tespit edildi. X-ray sonuçları yorumlandığında 48 (%45.7) hastada fraktür olmadığı anlaşıldı. USG'de fraktür denilen 2 (%1.9) hastada X- Ray'de fraktür tespit edilemedi, 1 (%0,9) hastada fraktür atlandı. USG'nin sensitivitesi %98.25, spesifitesi %95.8, yanlış negatif oranı %1.8, yanlış pozitif oranı %4.2, negatif olabilirlik oranı %1.9, pozitif olabilirlik oranı %23.58, negatif prediktif değeri %97.9, pozitif prediktif değeri %96.6 olarak tespit edildi. 
 
Sonuç: USG pediatrik yaĢ grubundaki seçilmiĢ vakaların daha hızlı değerlendirilmesini ve daha az iyonize radyasyona maruz kalmalarını sağlayabilir. USG‟nin fraktür olmayan vakaları dıĢlamada gelecekte daha fazla kullanılacağını düĢünmekteyiz.

Abstract:
Purpose: Our aim was to prevent unnecessary exposure to ionized radiation and exclude non-fracture cases in children admitted to emergency with a forearm trauma by showing that forearm traumas can be assessed with USG as accurately and precisely as direct radiography. 
Material and Method: The study was conducted prospectively on children admitted to the emergency department with forearm trauma between September 2010 and October 2011. Before radiography, the patients were assessed with USG and the results were recorded. Finally the findings of USG and radiography were compared. 
Findings: A total of 105 patients, 67 (63.8%) were male and 38 (36.2%) female, 
were included to the study. Forty-seven (44.8%) patients were recorded as normal; 
on 58 (55.2%) patients fracture were detected by USG. When the x-ray results 
interpreted on 48 (45.7%) patients no fracture could be identified. In two patient‟s 
(1.9%) fracture could not be detected on x-ray on contrary to USG and one patient‟s 
(0.9%) fracture was missed by X-ray. The sensitivity of USG was 98.25%, its 
specificity was 95.8%, the false negative rate was 1.8%, the false positive rate was 
4.2%, the negative likelihood ratio was 1.9%, positive likelihood ratio was 23:58%, 
negative predictive value was 97.9%, positive predictive value was 96.6%.  
Result: The use of USG on pediatric patients within selected cases could provide more rapid evaluation and less exposure to ionized radiation. We believe USG will be used even more on excluding non-facture cases.