Temel tasarım eğitimi ve güncel öğrenme ortamlarında dijital öyküleme yöntemi
Basic design education and  digital storytelling method in current learning environments
Yazar: İPEK YILDIRIM
Danışman: PROF. DR. PELİN YILDIZ
Hacettepe Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2022
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; İç Mimari ve Dekorasyon = Interior Design and Decoration
Dizin: Bilgi çağı = Information age ; Mekan tasarımı = Space design ; Sayısal hikaye = Digital story ; Sayısallaştırma = Digitization ; Tasarım eğitimi = Design education ; Tasarım odaklı düşünme = Design thinking

Özet:
Tarihsel süreç içerisinde meydana gelen ve tarım toplumu, endüstri toplumu, bilgi toplumu gibi adlandırmalarla anılan kırılma noktalarının eğitim sistemlerine yansımaları belirli değişim ve dönüşümleri de beraberinde getirmiştir. Bu çerçevede, toplumsal yapının önerdiği durumla bir eğitim modeli tariflediği düşüncesinden hareketle; bu eğitim modeli tarifinde tasarım eğitimi özeline odaklanan çalışma, geçmişten günümüze toplumsal yaşamda meydana gelen dönüm noktalarının eğitim modelleri ve tasarım eğitimi ortamlarında meydana getirdiği etkileri, içerisinde bulunduğumuz bilgi çağı üzerinden okumaktadır.
Çağın ve koşulların gerisinde kalmaması gereken ve yapma-düşünme birlikteliği ile sürdürülen tasarım eğitiminde mevcudun ne olması gerektiğine yönelik arayışlar sürekli var olmuş, ancak bu arayışlar tarihsel süreç içerisinde meydana gelen dönüm noktalarında da yer aldığı üzere, düşünmenin ikinci plana itilerek yapmanın ön plana çıktığı bir kurgu üzerinden şekillenmiştir. Bu temelden yola çıkarak bilgi çağında yaşanan kırılma noktasına baktığımızda bu çağın en önemli getirilerinden olan dijitalleşme olgusunun da bahsedildiği şekilde düşünme üzerindeki etkileri göz ardı edilerek, yeni formların üretimi ya da çizim aracı olarak, yani yapma yönüyle ele alındığı görülmektedir. Bu doğrultuda, literatürdeki bu durumu problem olarak ele alan çalışmada, bilgi çağı ve dijitalleşme konularına daha kuramsal açıdan bakarak dijitalleşmenin, dijital medya araçlarının ya da çalışmada özelleştirildiği üzere dijital öyküleme yaklaşımının günümüz mekân tasarımı eğitiminde tasarım sürecine ve tasarım düşüncesine etkilerini, iç mekân tasarımı eğitimi özelinde güncel öğrenme ortamlarıyla ilişkili olarak okumak ve bu doğrultuda tasarım eğitiminde günceli mevcut ele alışlardan farklı olarak yakalamak amaçlanmaktadır.
Belirlenen amaç doğrultusunda tasarım düşüncesi ve tasarım düşüncesini oluşturan süreçlerin analizi Marmara Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü Temel Tasarım dersi ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü Tasarıma Giriş dersi kapsamında 2020-2021 Bahar Yarıyılında gerçekleştirilen ve dijital öyküleme ile çözümlenen tasarım sürecinin takibi üzerinden yapılmıştır. Tasarım düşüncesini oluşturan bileşenlerin keşfi ise tasarım stüdyosunda toplanan verilerin nitel analizi ile yapılandırılmıştır. Alan çalışmasıyla elde edilen bulgular doğrultusunda proje sürecine dijital öyküleme yaklaşımının adapte edilmesi ile bu sürecin yapısı, bu süreçte tasarım düşüncesini oluşturan bilişsel, duygu-durumsal ve psikomotor bileşenler üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışmanın sonuçları, dijital öyküleme yaklaşımıyla çözümlenen tasarım süreci ile çalışmada bahsedilen dijitalleşme olgusunun düşünsel olarak ne şekilde ele alınacağını ve bu sayede dijital öyküleme yaklaşımının tasarım düşüncesini oluşturan bileşenler üzerindeki etkilerini ortaya koymaktadır. Bu noktada, dijitalin mekân tasarımı eğitimindeki yeni düşünce şekilleri ve düşünce sistemini tetiklemesi potansiyelini ele alarak bu potansiyelleri iç mekân tasarımı eğitimi güncel öğrenme ortamları üzerinden tasarım stüdyoları aracılığıyla inceleyen çalışma, günümüz tasarım eğitimi alanındaki yapmanın bilgisine ilişkin gelişmelerden ziyade yapmanın düşüncesine öncelik verilen bir kurgu barındırması sebebiyle önem arz etmektedir.

Abstract:
The reflections of the breaking points that occurred in the historical process and are referred to by the names of agricultural society, industrial society, information society to the education systems have brought certain changes and transformations. In this framework, the study focuses on design education in this education model definition, based on the idea that the social structure describes an education model with the situation it proposes. And the study reads the effects of the turning points in social life from past to present on educational models and design education environments through the information age we are in.
In design education, which should not lag behind the age and conditions and which is carried out with the unity of doing-thinking, there has always been a search for what the existing should be. However, these searches have been shaped through a fiction in which thinking is pushed to the second place and doing comes to the fore, as also included in the turning points that occurred in the historical process. When we look at the breaking point in the information age based on this basis, it is seen that the phenomenon of digitalization, which is one of the most important benefits of this age, is considered as the production of new forms or as a drawing tool, that is , in terms of making. In this direction, in the study, which deals with this situation in the literature as a problem, the information age and digitalization issues have looked at from a more theoretical perspective and the effects of digitalization, digital media tools or the digital storytelling approach as customized in the study on the design process and design thinking in today's space design education has been read in relation to the current learning environments in interior design education. Thus, it 
In line with the determined purpose, the analysis of design thought and the processes that create the design thought was carried out in the 2020-2021 Spring Semester within the scope of the Basic Design course of the Department of Interior Architecture at Marmara University and Introduction to Design course of the Department of Interior Architecture at Mimar Sinan Fine Arts University through the follow-up of the design process resolved with digital storytelling. The discovery of the components that make up the design thinking has been structured by the qualitative analysis of the data collected in the design studio. In line with the findings obtained from the field study, by adapting the digital storytelling approach to the project process, the structure of this process has been tried to be explained through the cognitive, affective and psychomotor components that make up the design thought in this process. The results of the study reveal that how the design process, which is analyzed with the digital storytelling approach, and the phenomenon of digitalization will be handled intellectually, and thus the effects of the digital storytelling approach on the components that make up the design thought. The study deals with the potential of digital to trigger new ways of thinking and thinking system in interior design education and examines these potentials via design studios over contemporary learning environments in interior design education. At this point, the study is important because it contains a fiction that gives priority to the thought of doing rather than the developments related to the knowledge of doing in today's design education field.