Farklı CAD/CAM materyalleriyle üretilen onley restorasyonların kırılma dayanımlarının in-vitro olarak karşılaştırılması
In-vitro comparison of the fracture strength of onlay restorations produced with different CAD/CAM materials
Yazar: MERVE NUR TÜLÜ
Danışman: PROF. DR. ELİF AYDOĞAN AYAZ
Karadeniz Teknik Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
İndirekt estetik posterior restorasyonlar, diş dokusunun büyük oranda kaybedildiği posterior diş gruplarında tam kronlara iyi bir alternatif olan tedavi seçeneklerindendir. İnley, onley ve overlay gibi restorasyonlar, estetik beklentileri de büyük oranda karşıladığından posterior dişlerin restore edilmesinde sıklıkla tercih edilen tedavi seçenekleri arasında yer almaktadırlar. 
Çalışmamızın amacı, farklı CAD/CAM materyalleri kullanılarak farklı preparasyonlar ile üretilen onley ve overlay restorasyonların termal yaşlandırma sonrası kırılma dayanımlarını incelemektir. Kırılma dayanımı testi sonrası kırık tipleri sınıflandırıldı ve kırık yüzeylerden elektron mikroskobu altında elde edilen görüntüler değerlendirildi.
Çalışmamızda; VarseoSmile Crown Plus, Vita Enamic ve VitaBlocs Mark Ⅱ materyalleri kullanılarak onley ve overlay restorasyonlar üretildi. Eklemeli ve eksiltmeli üretim yöntemleriyle elde edilen onley ve overlay restorasyonlara termal yaşlandırma işlemi uygulandıktan sonra restorasyonların kırılma dayanımları değerlendirildi. Kırık yüzeyleri stereomikroskop kullanılarak analiz edildi ve dört tip kırık şeklinde sınıflandırıldı. Tip Ⅰ yalnızca restorasyon kırığı, Tip Ⅱ restorasyon ve mine kırığı, Tip Ⅲ restorasyon, mine ve dentin kırığı, Tip Ⅳ kron kök kırığı olarak belirtildi. Kırık yüzeylerinin SEM ile detaylı analizi gerçekleştirildi. İstatistiksel analizlerde IBM SPSS Statistics for Windows, Version 25.0 (Armonk, NY: IBM Corp.) programı kullanıldı. Tanımlayıcı veriler ortalama ve standart sapma değerleri olarak verildi. Verilerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro Wilk testi ile değerlendirildi. Veriler normal dağılıma uygun olduğu için gruplar arasındaki karşılaştırmalarda iki yönlü ANOVA testi ve Bonferroni düzeltmesi kullanıldı. p˂0.05 düzeyi istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Tüm gruplar arasında en yüksek kırılma dayanımı ortalama değerleri VSC Overlay grubunda görülürken, en düşük kırılma dayanımı ortalama değerleri VBM Onley grubunda görüldü. Onley ve overlay restorasyon grupları arasında en yüksek kırılma dayanımı ortalama değerlerinin VSC gruplarında olduğu görüldü. Kullanılan farklı materyallerin kırılma dayanımı değerleri üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p˂0.05). Farklı preparasyon tiplerinin kırılma dayanımı değerleri üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p˂0.05).

Abstract:
Indirect aesthetic posterior restorations are treatment options that serve as a good alternative to full crowns in posterior tooth groups where a significant amount of dental tissue has been lost. Restorations such as inlays, onlays and overlays are frequently preferred within the treatment options for restoring posterior teeth, also meeting aesthetic expectations to a large extent.
The aim of our study is to investigate the fracture resistances of onlay and overlay restorations produced using different CAD/CAM materials and different preparations after thermal aging. Following the fracture resistance test, fracture types were classified, and the images obtained from the fracture surfaces under electron microscopy were evaluated.
In our study, onlay and overlay restorations were produced using VarseoSmile Crown Plus, Vita Enamic, and VitaBlocs Mark Ⅱ materials. After applying thermal aging processes to the onlay and overlay restorations obtained through additive and subtractive manufacturing methods, the fracture resistances of the restorations were evaluated. The fracture surfaces were analyzed using a stereomicroscope and classified into four types. Type I indicated restoration fracture only, Type II indicated restoration and enamel fracture, Type III indicated restoration, enamel, and dentin fracture, and Type IV indicated crown-root fracture. A detailed analysis of the fracture surfaces was performed using SEM. Statistical analyses were conducted using IBM SPSS Statistics for Windows, Version 25.0 (Armonk, NY: IBM Corp.). Descriptive data were presented as mean and standard deviation values. The normality of data distribution was assessed using the Shapiro-Wilk test. Since data followed a normal distribution, two-way ANOVA and Bonferroni correction were used for comparisons between groups. A p-value of <0.05 was considered statistically significant. The highest average fracture resistance was observed in the VSC Overlay group, while the lowest fracture resistance values were found in the VBM Onlay group. The highest average fracture resistance values for onlay and overlay restoration groups were seen in the VSC groups. The effect of different materials on fracture resistance values was found to be statistically significant (p<0.05). The effects of different preparation types on fracture resistance values were also statistically significant (p<0.05).