Diz osteoartriti hastalarında radyografik ve ultrasonografik değişikliklerin denge bozukluğu ve kinezyofobi üzerine etkisinin araştırılması
Investigation of the effects of radiographic and ultrasonographicchanges on balance disorders and kinesiophobia in patients with knee osteoarthritis
Yazar: MERYEM BAHADIR
Danışman: PROF. DR. ESRA DİLEK KESKİN
Kırıkkale Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
Amaç: Bu çalışmada diz osteoartriti hastalarında radyografik ve ultrasonografik
değişikliklerin denge bozukluğu ve kinezyofobi üzerine etkisinin araştırılması
amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Klinik ve radyografik olarak diz OA tanısı konulan 68 hasta ve
diz yakınması olmayan 60 sağlıklı gönüllü birey çalışmaya dahil edildi. Bireylerin
fonksiyonel düzeyi Western Ontario ve McMaster Üniversitesi Osteoartrit İndeksi
(WOMAC) skoru ile, statik ve dinamik denge; Berg denge ölçeği ile, kinezyofobi;
Tampa kinezyofobi ölçeği ile değerlendirildi. Geçen yıl içindeki düşmelerin sayısı ve
düşme sonrası alt ekstremite kırık öyküsü sorgulandı. Ağrı şiddeti; visual analog
skala (VAS) ile değerlendirildi ve istirahat, aktivite sırasında, gece, şimdiki VAS
değerleri olarak ayrı not edildi. Hasta grubunda diz osteoartritinin radyografik
evrelemesi için Kellgren Lawrence (KL) skalası kullanıldı. Ultrasonografi ile rektus
femoris (RF) kas kalınlığı ve femoral kartilaj (FK) kalınlığı; medial, lateral,
interkondiler olarak değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmamız sonucunda diz OA grubunda kontrol grubuna kıyasla
WOMAC ve Berg denge ölçeği puanları daha düşük, Tampa kinezyofobi ölçeği
puanı daha yüksek saptandı (p<0.001). Hasta grubunda kontrol grubuna kıyasla
femoral kartilaj medial, lateral ve interkondiler kalınlığı, rektus femoris kas kalınlığı
daha düşük saptandı (p<0.001). Berg Denge Ölçeği ile negatif yönlü korelasyon
gösteren bulgular; yaş, VKI, şimdiki VAS, gece VAS, aktivite VAS, Kellgren
Lawrence evrelemesi, WOMAC ve Tampa Kinezyofobi ölçeği puanları iken pozitif
yönde korelasyon gösteren bulgular; eğitim düzeyi, rektus femoris kas kalınlığı,
FKM-FKİ-FKL kalınlıkları idi (p<0,05). Tampa Kinezyofobi Ölçeği ile negatif yönlü
korelasyon gösteren bulgular; eğitim düzeyi, rektus femoris kas kalınlığı ve FKM-
FKİ-FKL kalınlıkları iken pozitif yönlü korelasyon gösteren bulgular; şimdiki VAS,
gece VAS, istirahat VAS, aktivite VAS, Kellgren Lawrence evrelemesi, WOMAC
skoru idi (p<0,05). Regresyon analizinde Tampa Kinezofobi Ölçeği için kadın
cinsiyet, WOMAC ve FKL kalınlığı; Berg Denge Ölçeği için ise yaş, VKİ,
WOMAC, RF kas kalınlığı ve FKL kalınlığı daha fazla öneme sahip bulundu.
Sonuç: Çalışmamız diz OA hastalarında ağrı artışı, dengede bozulma,
fonksiyonellikte azalma ve kinezyofobide artış olduğunu göstermiştir. Yine
çalışmamız göstermiştir ki rektus femoris kas kalınlığı, femoral kartilaj kalınlığı ve
KL evrelemesi hem denge bozukluğu hem de kinezyofobi ile ilişkilidir. Yaygın
görülen bir hastalık olan diz OA'sında saptadığımız bu ilişki denge bozukluğu ve
kinezyofobinin nedeninin anlamada ve etkin bir tedavi planı oluşturmamızda yol
göstereceğini düşünmekteyiz. İlerleyici diz OA' sında lateral kompartman
etkilenmesiyle diz stabilitesinde ve propriosepsiyonda daha fazla azalma gözlendiği
kanaatindeyiz. Çalışmamızda da Berg denge ölçeği ve Tampa kinezyofobi ölçeğinin
regresyon analizinde FKL kalınlığı ile daha ilişkili saptanması bu görüşümüzü
destekler niteliktedir. Sonuç olarak hastalar erken evrede teşhis edilmeli, uygun
tedavi ve egzersiz programı ile hastalık progresyonunun önüne geçilmelidir.

Anahtar Kelimeler: Diz osteooartriti, radyografi, ultrasonografi, kinezyofobi, denge
bozukluğu

Abstract:
Objective: This study aimed to investigate the effects of radiographic and
ultrasonographic changes on balance disorders and kinesiophobia in knee
osteoarthritis patients.
Materials and Methods: 68 patients diagnosed with knee OA clinically and
radiographically and 60 healthy volunteers without knee complaints were included in
the study. Functional level of individuals is determined by the Western Ontario and
McMaster University Osteoarthritis Index (WOMAC) score, static and dynamic
balance; With the Berg balance scale, kinesiophobia; Evaluated with Tampa
kinesiophobia scale. The number of falls in the past year and history of lower
extremity fractures following falls were questioned. Pain intensity; It was evaluated
with the visual analog scale (VAS) and recorded separately as resting, activity, night
and current VAS values. Kellgren Lawrence (KL) scale was used for radiographic
staging of knee osteoarthritis in the patient group. Rectus femoris (RF) muscle
thickness and femoral cartilage (FK) thickness by ultrasonography; It was evaluated
as medial, lateral and intercondylar.
Results: As a result of our study, WOMAC and Berg balance scale scores were
found to be lower and Tampa kinesiophobia scale scores were higher in the knee OA
group compared to the control group (p<0.001). Medial, lateral and intercondylar
thickness of the femoral cartilage and rectus femoris muscle thickness were found to
be lower in the patient group compared to the control group (p<0.001). Findings
showing a negative correlation with the Berg Balance Scale; age, BMI, current VAS,
night VAS, activity VAS, Kellgren-Lawrence staging, WOMAC and Tampa
Kinesiophobia scale scores, the findings showing positive correlation were;
education level, rectus femoris muscle thickness, FKM-FKİ-FKL thicknesses
(p<0.05). Findings showing a negative correlation with the Tampa Kinesiophobia
Scale; Education level, rectus femoris muscle thickness and FKM-FKİ-FKL
thicknesses showed positive correlation; current VAS, night VAS, resting VAS,
activity VAS, Kellgren-Lawrence staging, WOMAC score (p<0.05). In regression
analysis, female gender, WOMAC and FKL thickness for Tampa Kinesophobia
Scale; For the Berg Balance Scale; age, BMI, WOMAC, RF muscle thickness and
FKL thickness were found to be more important.
Conclusion: Our study showed that there was increased pain, impaired balance,
decreased functionality, and increased kinesiophobia in knee OA patients. Again, our
study showed that rectus femoris muscle thickness, femoral cartilage thickness and
CL staging are associated with both balance disorder and kinesiophobia. We think
that this relationship we found in knee OA, a common disease, will guide us in
understanding the cause of balance disorder and kinesiophobia and in creating an
effective treatment plan. We believe that in progressive knee OA, a further decrease
in knee stability and proprioception is observed as the lateral compartment is
affected. In our study, the Berg balance scale and Tampa kinesiophobia scale were
found to be more related to FKL thickness in the regression analysis, which supports
our view. As a result, patients should be diagnosed at an early stage and disease
progression should be prevented with appropriate treatment and exercise program.

Key Words: Knee osteoarthritis, radiography, ultrasonography, kinesiophobia,
balance disorder