Nüks potansiyeli yüksek hastalıklara bağlı son dönem böbrekhastalıklarında böbrek nakli sonuçları değerlendirilmesi
Evaluation of kidney transplant outcomes in end-stage renal diseases associated with high risk of recurrence
Yazar: BERKE HAN ORHAN
Danışman: DOÇ. DR. VURAL TANER YILMAZ
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Nefroloji = Nephrology ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Giriş: Dünyada kronik böbrek hastalığının sıklığı giderek artmaktadır. Kronik böbrek hastalığının renal replasman tedavileri içinde böbrek nakli diğer renal replasman tedavilerine kıyasla ön plana çıkmaktadır. Özellikle hasta konforu ve mortalitede diğer tedavilere göre daha avantajlıdır. Glomerülonefritlere sekonder son dönem böbrek hastalığı olanlarda yapılan böbrek nakli tedavisinde nüks olma durumu söz konusudur. Özellikle nüks olma potansiyeli yüksek olan hastalıklarda bu durum önemli bir sorundur. Nüks potansiyeli yüksek olan fokal segmental glomerüloskleroz (FSGS) , membranoproliferatif glomerulonefrit (MPGN), IgA nefropatisi (IgAN), membranöz glomerulonefrit (MGN) ve atipik hemolitik üremik sendroma (HÜS) bağlı son dönem böbrek hastalıklarında nüks ve nükse bağlı gelişebilecek tüm olumsuz faktörler (greft kaybı, greft fonksiyon kaybına vs…) nedeniyle bu hastalara nakil yapılıp yapılmaması gerektiği konusunda literatürde belli bir bilgi birikimi olmak ile birlikte hala handikaplı alanlar mevcuttur Nükse bağlı greft kaybı oranları bu noktada önemli bir durum haline gelmiştir. 
Çalışmamızda nüks potansiyeli yüksek hastalıklara bağlı böbrek nakli yapılan hastalarda sonuçların değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Bu çalışma, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Organ nakli biriminde Nisan 2000 ve Aralık 2020 tarihleri arasında böbrek nakil yapılan 594 hasta üzerinde retrospektif bir çalışma olarak tasarlandı. 594 hastanın 198'i nüks potansiyeli yüksek olan hastalık(FSGS, MPGN, MGN, IgAN ve aHÜS) grubunda değerlendirildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların demografik verilerinde yaş, cinsiyet, VKI, böbrek boyutu, donör cinsi, HLA missmatch sayıları, marjinal donör sayıları, panel reaktif antijen sayıları, kronik böbrek hastalığının etyolojisi, İST protokolleri, indüksiyon terapileri, native nefrektomi ve viral hepatit durumları incelenmiştir. Nüks potansiyeli yüksek olan hastalıklarda tanıyı kesinleştirmek için öncesinde ve sonrasında yapılmış olan biyopsi verileri kullanıldı. Nakil sonrası belli aralıklarla hastaların proteinüri ve kreatinin seviyelerine bakıldı. Böbrek nakli yapılan nüks potansiyeli yüksek riskli hastaların nakil sonrası kreatinin, eGFH, albümin, LDL, hemoglobin, proteinüri, değerlerinin 1.ay, 6.ay 1.yıl, 3.yıl, 5.yıl, 10.yıl ve 20.yıl değerlerine bakıldı. Çalışma verileri SPSS version 23.0 ile analiz edildi.
Sonuç: Nüks potansiyeli yüksek hastalık grubunda toplamda 198 hasta içinden 16(%8,1) hastada nüks saptandı. Nüks oranlarları sırasıyla FSGS'de 13/73(%17,8), MPGN'de 2/43(%4,7) ve MGN'de 1/16 (%6,3)'dü.  Ortalama 65(0-252) aylık takip sürecinde FSGS'de 21 hastada, MPGN'de 9 hastada, IgA nefropatisinde 8 hastada, MGN'de 4 hastada, aHÜS'de 2 hastada greft kaybı görüldü. Greft kaybı açısından her iki grup arasında anlamlı bir farklılık yoktur(P=0,071). Greft sağkalımı oranlarının nüks potansiyeli yüksek olan hastalarda istatiksel olarak anlamlı oranda daha düşük olduğu tespit edildi(Log Rank=0,028). Akut rejeksiyon oranları, hasta sağkalımı, gecikmiş greft disfonksiyonu, kronik allograft disfonksiyonu, CMV ve BK virüs yönünden anlamlı farklılık saptanmadı. Çalışmamızda genel olarak literatürle benzer sonuçlar bulunsa da daha fazla hasta ile yapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır

Abstract:
Introduction: The prevalence of chronic kidney disease is progressively increasing worldwide. Among renal replacement therapies, kidney transplantation stands out compared to other renal replacement therapies for chronic kidney disease. Particularly, it offers advantages in patient comfort and mortality rates compared to other treatments. Recurrence is a concern in kidney transplant therapy for end-stage kidney disease secondary to glomerulonephritis. This becomes a significant issue, especially in diseases with a high potential for recurrence. Recurrence potential is notably high in focal segmental glomerulosclerosis (FSGS), membranoproliferative glomerulonephritis (MPGN), IgA nephropathy (IgAN), membranous glomerulonephritis (MGN), and atypical hemolytic uremic syndrome (aHUS) related end-stage kidney diseases. The recurrence and all the adverse factors that might result from it (graft loss, graft function loss, etc.) pose a crucial question in the literature regarding whether transplantation should be performed on these patients. Although there is a certain level of accumulated knowledge in the literature, there are still handicapped areas in determining whether transplantation should be performed on these patients or not. Graft loss due to recurrence rates has become a critical aspect in this regard.
Our study aimed to evaluate the outcomes in patients undergoing kidney transplantation due to diseases with a high potential for recurrence.
Materials and Methods: This study was designed as a retrospective analysis on 594 patients who underwent kidney transplantation at the Organ Transplantation Unit of the Akdeniz University Faculty of Medicine Hospital between April 2000 and December 2020. Among the 594 patients, 198 were evaluated in the group of diseases with a high potential for recurrence (FSGS, MPGN, MGN, IgAN, and aHUS). Demographic data of the included patients such as age, gender, BMI, kidney size, donor gender, HLA mismatch numbers, marginal donor numbers, panel reactive antigen numbers, etiology of chronic kidney disease, immunosuppressive therapy protocols, induction therapies, native nephrectomy, and viral hepatitis status were examined. Biopsy data taken before and after to confirm the diagnosis in diseases with a high potential for recurrence were utilized. Post-transplant, patients' proteinuria and creatinine levels were monitored at specific intervals. The values of creatinine, eGFR, albumin, LDL, hemoglobin, and proteinuria at 1 month, 6 months, 1 year, 3 years, 5 years, 10 years, and 20 years after kidney transplantation in high-risk patients were analyzed. Statistical analyses were performed using SPSS version 23.0.  
Results: Among the 198 patients in the high potential for recurrence disease group, recurrence was detected in 16 patients (8.1%). Recurrence rates were 13/73 (17.8%) in FSGS, 2/43 (4.7%) in MPGN, and 1/16 (6.3%) in MGN. During an average follow-up period of 65 (0-252) months, graft loss was observed in 21 cases of FSGS, 9 cases of MPGN, 8 cases of IgA nephropathy, 4 cases of MGN, and 2 cases of aHUS. There was no significant difference between the two groups in terms of graft loss (P=0.071).The graft survival rates were statistically significantly lower in patients with a high potential for recurrence (Log Rank=0.028). There were no significant differences observed in acute rejection rates, patient survival, delayed graft dysfunction, chronic allograft dysfunction, CMV, and BK virus. Although our study generally aligns with the literature, further studies involving a larger number of patients are needed.