Mısır, soya ağırlıklı etlik piliç yemlerinde DL-metiyonin ve metiyonin hidroksi analoğun biyolojik etkenliğinin belirlenmesi
Determination of bioefficacy of DL-methionine and methionine hydroxy analogue in corn-soybean meal based broiler diets
Yazar: REZA EİSABEİGLOU
Danışman: PROF. DR. NECMETTİN CEYLAN
Ankara Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Zootekni Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2013
Konu: Zooloji = Zoology
Dizin: Etlik piliç = Broiler chickens ; Etlik piliç performansı = Broiler performance ; Metiyonin = Methionine

Özet:
Bu araştırma mısır-soya ağırlıklı etlik piliç yemlerine farklı düzeylerde toz ve sıvı metiyonin katılmasının performans, karkas özellikleri ve biyoyarayışlılık üzerine olan etkilerini ortaya koymak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada 540 adet günlük yaşta Ross 308 broyler civcivi 6 tekerrrülü 9 deneme grubuna her birinde 10 adet olacak şekilde faktöriyel düzende tesadüf blokları deneme desenine göre dağıtılmışlardır. Denemede 2 farklı metiyonin kaynağının (DL-Metiyonin ve Metiyonin Hidroksi Analog Serbest Asidi) metiyonince yetersiz bazal rasyonlara (kontrol) 4 farklı düzeyde (%0.04, 0.08, 0.16 ve 0.24) ilave edilmesiyle oluşturulmuş toplam 9 farklı rasyon denenmiştir. Araştırmada metiyonince yetersiz hazırlanan bazal rasyonlara (başlatma %0.317, bitirme %0.289) artan düzeyde DL-Metiyonin (DL-Met) ve Metiyonin Hidroksi Analog Serbest Asiti (MHA-SA) katılması canlı ağırlık, yem tüketimi ve yemden yararlanmayı önemli düzeyde iyileştirmiştir(P<0.05). Metiyonin ilave düzeyinin artmasına bağlı olarak karkas randımanı, göğüs eti miktarı, böbrek ağırlığı önemli düzeyde artarken, abdominal yağ miktarı, kalp ve bezel mide ağırlığı yanında duedonum, jejenum ve ileum uzunluğunda da önemli düzeyde azalma tespit edilmiştir(P<0.05). Performans kriterleri bakımından %0.16 ilave düzeyinden sonra da iyileşmenin devam etmesine rağmen %0.24 düzeyi ile arasındaki farklılıklar istatistiki olarak önemli bulunmamıştır(P>0.05). Metiyonin kaynakları yönünden veriler ele alındığında, DL-Met ile beslenen piliçler 1. haftada MHA-SA ile beslenenlere göre daha iyi bir büyüme ve yemden yararlanma performansına sahip olmuşlardır(P<0.05). Ayrıca son hafta canlı ağırlık artışı bakımından da DL-Met, önemli derecede daha yüksek canlı ağırlık artışı sağlamıştır. Ayrıca DL-Met kullanımı, 0-6 ve 4-6 haftalık dönemlerde yemden yararlanma sayılarını MHA-SA içeren gruplara göre önemli düzeyde iyileştirmiştir (P<0.05). Araştırmda üzerinde durulan diğer tüm parametreler bakımından her iki metiyonin kaynağı arasında önemli bir farklılık tespit edilmemiştir(P>0.05). Deneme sonunda MHA-SA nispi biyoyarayışlılık değeri, canlı ağırlık, yem tüketimi, yemden yararlanma ve göğüs eti oranı için sırasıyla %62.7(P<0.05) , %69.7(P>0.05), %60.1(P<0.05) ve %70.1(P>0.05) olarak bulunmuştur. MHA-SA biyoyarayışlılık değerinin canlı ağırlık ve yemden yararlanma açısından bildirilen %88 düzeyinden önemli derecede düşükken, yem tüketimi ve göğüs eti oranı için bildirilene benzer olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda metiyonince yetersiz bazal rasyonlara artan düzeylerde DL-Met veya MHA-SA ilavesinin etlik piliçlerde büyüme, yemden yararlanma ve karkas özelliklerini önemli derecede iyileştirdiği; yemden yararlanma MHA-SA'ya göre DL-Met ile beslenenlerde önemli düzeyde iyileşirken, diğer parametrelerde farklılık oluşmadığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca araştırmada MHA-SA için hesaplanan biyoyarayışlılık değerinin, %60-70 arasında değiştiği tespit edilmiştir.

Abstract:
This study was conducted to investigate the bioefficiency of DL-methionine compare to methionine hydroxy analogue free acids in corn-soybean meal based broiler diets by considering growth performance and carcasse parameters. A total of 540 Ross 308 day-old male broiler chicks were randomly allocated to 9 dietary treatments with 6 replicates of 10 birds for each dietary treatment according to factorial design, based on randomized complete block design. In the experiment, 9 dietary treatments consisted of two different methionine sources (DL-methionine and methionine hydroxy analog free acid) and four levels of their supplementation (0.04%, 0.08, 0.16 and 0.24)  into methionine deficient basal diets (control) were tested. Supplementation of the basal diets deficient in methionine (starter 0.317%, finisher 0.289%) by both methionine sources significantly improved body weight, feed intake and feed conversion of broilers (P <0.05). Due to addition of increasing levels of methionine, the amount of carcass yield, breast meat, kidney weight significantly increased. On the contrary, abdominal fat, heart and proventriculus weight and duodenum, jejunum and the ileum length significantly decreased (P <0.05). Considering the results in terms of methionine sources, chicks fed with DL-Met had a beter growth performance and feed conversion compared to those fed with MHA-SA in first week and had beter weight gain in the last week of the experimet (P<0.05). Besides, Feed Conversion in DL-Met treatments was significantly beter than MHA-SA for 0-6 and 4-6 week periods during the experiment (P <0.05). No significant difference was observed between both methionine sources for other parameters studied. At the end of the experiment MHA-SA relative bioefficiency value for body weight, feed intake, feed conversion and breast meat ratio were determined as 62.7% (P <0.05), 69.7% (P> 0.05), 60.1% (P <0.05) and 70.1% (P> 0.05)respectively. While MHA-SA bioefficiency value in terms of body weight and feed conversion were significantly lower than the level of 88% reported,  feed intake and breast meat were similar to that given value.As a general conclusion of the study, supplementation of increasing levels  of DL-Met or MHA-SA to insufficient basal diets reulted in a significant improvement in broilers growth, feed conversion and carcass characteristics. Further more feed conversion ratio obtained from DL-Met treatments was significantly beter than MHA-SA, but differences in other parameters were not found significant. In addition, the bioefficiency value of MHA-SA has been found to vary between 60-70%.