Futbol eğitimi alan 10-14 yaş arası çocukların yalnızlık düzeyleri ile sporda ahlaki karar alma tutumları arasındaki ilişki
The relationship between loneliness levels of 10-14 years old children receiving football training and their attitudes towards moral decision making in sport
Yazar: SERKAN ŞENGÖR
Danışman: DOÇ. DR. ALİ SELMAN ÖZDEMİR
İSTANBUL TOPKAPI ÜNİVERSİTESİ / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Spor Yöneticiliği Ana Bilim Dalı / Spor Yöneticiliği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Spor = Sports
Dizin: Davranışsal tutum = Behavioural attitude ; Sosyal yalnızlık = Social loneliness ; Spor ahlakı = Sports ethics ; Spor okulları = Sports schools

Özet:
Bu araştırmanın temel amacı, futbol eğitimi alan 10-14 yaş arası çocukların yalnızlık düzeyleri ile sporda ahlaki karar alma tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma evrenini, 2023-2024 yıllarında İstanbul şehrinde spor okullarında futbol eğitimi alan çocuklar oluşturmaktadır. Katılımcılar, İstanbul ilinin Üsküdar, Altunizade ve Fikirtepe ilçelerinin Altınordu Futbol Okullarında futbol eğitimi alan, basit tesadüfi örnekleme ile seçilen 426 çocuk oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu", "UCLA Yalnızlık Ölçeği III" ve "Altyapı Sporlarında Ahlaki Karar Alma Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmaya katılan çocukların yalnızlık düzeylerinin belirlenmesi için UCLA Yalnızlık Ölçeği III kullanılmıştır. Russell tarafından 1978 yılında geliştirilmiş, 1980 yılında yenilenmiştir. Ölçekte birtakım eksiklikler görülmesi üzerine 1996 yılında tekrar yenilenmiştir. UCLA Yalnızlık Ölçeği III versiyonunun geçerlik ve güvenirliği Durak & Durak (2010) tarafından yapılmıştır. Lee vd. (2007) tarafından sporcuların ahlaki karar alma tutumlarını ölçmek üzere geliştirilen ve Türk kültürüne uyarlaması Gürpınar (2014b) tarafından yapılan Altyapı Sporlarında Ahlaki Karar Alma Tutumları Ölçeği (Attitudes to Moral Decision-Making in Youth Sport Questionnaire AMDYSQ) kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde SPSS 25 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise T-testi ve Anova analizleri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bulgulara küçük yaş çocuklarının büyük yaş sporcularına göre ahlaki karar alma tutumları yüksek bulunmuştur. Ayrıca tek çocuk olan katılımcıların yalnızlık düzeyleri en az bir veya daha fazla kardeş sahibi olan çocuklara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Abstract:
The main purpose of this research is to examine the relationship between the loneliness levels of children aged 10-14 years who receive football training and their attitudes towards moral decision-making in sport. The research population consists of children who received football training in sports schools in Istanbul city in 2023-2024. The participants were 426 children who received football training in Altınordu Football Schools in Üsküdar, Altunizade and Fikirtepe districts of Istanbul province, selected by simple random sampling. "Personal Information Form", "UCLA Loneliness Scale III" and "Moral Decision-Making Scale in Infrastructure Sports" prepared by the researcher were used to collect the data. UCLA Loneliness Scale III was used to determine the loneliness levels of the children participating in the study. It was developed by Russell in 1978 and renewed in 1980. It was renewed again in 1996 after some deficiencies were observed in the scale. The validity and reliability of the UCLA Loneliness Scale III version was conducted by Durak & Durak (2010). Attitudes to Moral Decision-Making in Youth Sport Questionnaire (AMDYSQ), which was developed by Lee et al. (2007) to measure the moral decision-making attitudes of athletes and adapted to Turkish culture by Gürpınar (2014b), was used. SPSS 25 package programme was used to analyse the data obtained. T-test and Anova analyses were used to analyse the data. According to the findings obtained as a result of the study, moral decision-making attitudes of younger children were found to be higher than older athletes. In addition, it was determined that the loneliness levels of the participants who were only children were higher than the children who had at least one or more siblings.