Metastatik prostat kanserinde radikal prostatektominin yeri /
Yazar: BERKAN ŞİMŞEK
Danışman: DOÇ. DR. UĞUR BOYLU
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Onkoloji = Oncology ; Üroloji = Urology
Dizin: Androjenler = Androgens ; Kastrasyon = Castration ; Neoplazm metastazları = Neoplasm metastasis ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prostat hastalıkları = Prostatic diseases ; Prostat neoplazmları = Prostatic neoplasms ; Prostatektomi = Prostatectomy ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tedavi = Treatment

Özet:
ÖZET
AMAÇ: Metastatik prostat kanserinin tedavisinde şu an için temel amaç sistemik hastalığı tedavi etmektir. Son yıllarda yapılan çalışmalar bu hastalara sistemik tedavinin yanında lokal olarak primer tümörün tedavisinin de sağ kalım süresini arttırdığı ve kastrasyona rezistans gelişimini geciktirdiğini öne sürmektedir. Bu çalışmada retrospektif olarak radikal prostatektomi sonrasında metastatik hastalık olduğu düşünülen hastalar ile sadece ADT tedavisi alan hastalar arasında genel sağ kalım ve kastrasyon rezistansı gelişene kadar geçen süreyi karşılaştırmayı amaçladık.
GEREÇ ve YÖNTEM: Kliniğimizde 2009-2017 yılları arasında 61 metastatik prostat kanseri tanısı alan ve ADT başlanan hasta ile 28 radikal prostatektomi sonrasında patoloji ve laboratuar sonuçları ile metastatik olduğu düşünülen ve sonrasında ADT başlanan hastaların genel sağ kalım, kastrasyona rezistans gelişme durumu, kastrasyona rezistans gelişene kadar geçen sürelerini ve takiplerinde PSA değişimlerini retrospektif olarak karşılaştırdık. Sadece ADT grubuna tanıdan hemen sonra LHRH agonisti + antiandrojen tedavisi (1 ay) başlanmıştır. Radikal prostatektomi grubuna ise spesmen patolojisi ve PSA'nın yüksek seyretmesi nedeniyle postoperatif 1. ayda sonra LHRH agonisti + antiandrojen tedavisi (1 ay) başlanmıştır.
BULGULAR: Çalışmada hormonoterapi grubundaki hastaların yaş (69,18± 7,7 vs. 64,21± 5,03, p=0.001), biyopsi öncesi PSA değerleri (7508,24±26406,98 vs 21,24±19,62, p=0,001) ve toplam gleason skoru ortalaması (p=0,001) radikal prostatektomi + ADT grubundan anlamlı olarak yüksek saptanmış olmakla birlikte 2 grup arasında kastrasyona rezistans gelişme oranı (%49,2 vs. %39,3, p=0,38), kastrasyona rezistans gelişene kadar geçen süre (46,8 ay vs. 48,9 ay, p=0,068) ve genel sağ kalım açısından (130,48 ay vs. 97,43 ay, p=0,207) anlamlı fark saptanmamıştır. Sadece ADT alan grupta lokal progresyon nedeniyle hastaların %26,2'sine ek cerrahi girişim uygulanmak zorunda kalınmış olup prostatektomi grubunda ek cerrahi gereken hasta olmamıştır (p=0,001).
SONUÇ: Çalışmamızda metastatik prostat kanserli olgulara radikal prostatektomi sonrası ADT uygulanmasının tek başına ADT uygulanmasına göre kastrasyon rezistans gelişimi, kastrasyon rezistansa kadar geçen süre ve genel sağkalım açısından bir avantajı bulunmadığı belirlenmiştir.

Abstract:
ABSTRACT
RESEARCH PURPOSE: The current purpose of metastatic prostate cancer treatment is to treat the disease systematically. Recent studies on this subject claim that in addition to systematic treatment for these patients, the local treatment of the primary tumour also delays the growing of a resistance to the castration and increases the survival time. In our clinic, we aimed to retrospectively compare the group of patients who was thought to have metastatic disease after radical prostatectomy, with the group of patients who only received ADT treatment, in terms of general survival time and the time elapsed until the development of a resistant to castration.
MATERIAL AND METHOD: In our clinic, we retrospectively compared the group of 61 patients who were diagnosed with metastatic prostate cancer between the years of 2009-2017 and were given ADT, and the group of 28 patients who have metastatic cancer after prostatectomy followed by pathology and laboratory results and were given ADT afterwards; in terms of general survival and castration resistance development state, the time elapsed until the development of castration resistance, and the PSA changes during their follow-ups. Hormonotherapy group was given LHRH agonist (regularly) + antiandrogen therapy (for 1 month) right after the diagnosis. Radical prostatectomy group was given LHRH agonist (regularly) + antiandrogen (for 1 month) after the first postoperative month due to specimen pathology and the PSA's being in rise.
FINDINGS: In this study, the ages (69.18± 7.7 vs. 64.21± 5.03, p=0.001), the pre-biopsy PSA-values (7508.24± 26406.98 vs. 21.24± 19.62, p=0.001) and total Gleason score (p=0.001) of patients in the hormonotherapy group found to be significantly higher than the patients in the radical prostatectomy group. However, no significant difference was found between these groups in terms of developing a resistance to castration (%49.2 vs. %39.3, p=0.38), the amount of time elapsed until castration resistance development (46.8 month vs. 48.9 month, p=0.068), and general survival (130.48 month vs. 97.43 month, p=0.207). In the group who only received hormonotherapy, 26.2% of the patients had to go under additional surgical operation due to local progression, whereas there was no patient in the prostatectomy group that needed additional surgery (p=0.001).
RESULTS: In our study, it is concluded that ADT treatment following a radical prostatectomy compared to ADT treatment alone, provides no advantages in terms of castrastion resistance development, the amount of time elapses until castration resistance development and general survival.