Kan akımı kısıtlamalı ısınmanın bazı fizyolojik performans kriterlerine etkileri
Effect of blood flow restricted warming on some physiological performance criteria
Yazar: FATİH KÖMÜRCÜ
Danışman: DOÇ. DR. İLKER YÜCESİR
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Hareket ve Antrenman Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Spor = Sports

Özet:
Kan akımı kısıtlama (KAK) kas fizyolojisine çeşitli etkileri ile egzersiz performansına olumlu etki eden bir uygulamadır. Bu nedenle farklı uygulamaları halen yaygın kullanılmakta, KAK uygulamasının egzersize etkilerinin bilinmeyen yönleri araştırılmaktadır. Bu tez çalışmasının amacı, ısınma sırasında uygulanan kan akımı kısıtlamasının (KAK) kardiyopulmoner egzersiz testi sonuçlarına etkisini araştırmaktır.
Çalışmada otuz sekiz (38) katılımcı (yaş 21,13 ± 1,91 yıl, boy 176,61 ± 6,28 cm, vücut ağırlığı 71,75 ± 10,50 kg., vücut kitle endeksi (VKİ) 23,14 ± 3,02 kg/m2, yağ oranı % 12,57 ± 5,13) yer almıştır. Ön test KAK'sız maksimal kalp atım hızının (KAH) %50-%60'ında 10 dk. koşu akabinde bir dizi aktivasyon ve dinamik germe egzersizi ile ısınmanın ardından kardiyopulmoner egzersiz testi (KPET) ile yapılmıştır. Son test benzer bir protokolle yapılmıştır. Katılımcılar maks. KAH'ın %50-%60 şiddetinde 10 dk. koşmuş, ardından her iki uyluğa arteryel oklüzyon basıncının (AOB) %60'ı derecesinde KAK uygulanmıştır. Bu şekilde KAK'lı yapılan aktivasyon ve dinamik germe egzersizleri ile ısınma tamamlanmıştır. Ardından KPET gerçekleştirilmiştir. Ön test, son test KPET verileri analiz edilip karşılaştırılmıştır.
Çalışmamızda solunumsal eşik süresi (SE) (Ön test: 2:08  ± 0:43, son test: 2:17 ± 0:41; dk:s) , maksimal oksijen tüketimi (maks. VO2) (Ön test: 46, 96 ± 4,58, son test: 47,41 ± 5,03; ml/kg/dk), SE'deki oksijen tüketimi (VO2) (Ön test: 35,36 ± 3,80, son test: 35,04 ± 3,75 ml/kg/dk), SE'deki VO2/Maks. VO2 (Ön test: %75,42 ± 5,16, son test: %74,11 ± 5,63), SE'deki kalp atım sayısı/dk (Ön test: 164,66 ± 9,52, son test: 164,08 ± 9,90), maksimal kalp atım sayısı/dk (Ön test: 197,42 ± 7,01, son test: 196,32 ± 7,74), SE sonrası egzersiz süresi (Ön test: 5:18 ± 1:17, son test: 5:13 ± 1:05; dk:s), tükenme zamanı (Ön test: 7:29 ± 1:34, son test: 7:31 ± 1:20; dk:s), SE'deki koşu hızı (Ön test: 10.00 (medyan), son test: 9.00 (medyan); km/saat), tükenme anındaki koşu hızı (Ön test: 15,16 ± 1,603, son test: 14,92 ± 1,1421; km/saat), SE'deki RER (CO2/O2) [Ön test: 0,93 (medyan), son test: 0,885 (medyan)], maksimal RER (CO2/O2) [Ön test: 1,21 (medyan), son test: 1,22 (medyan)] değerleri incelendiğinde iki ısınma protokolü arasında istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik bulunmamıştır.
Çalışmamızda aerobik performans öncesi uygulanan KAK'lı ısınmanın akut olarak performansa olumlu veya olumsuz bir etkisinin olmadığı, antrenmanın ısınma bölümünde uygulanabileceği, ısınmada uzun süreli kullanımının araştırılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Abstract:
Blood flow restriction (BFR) is an application that has a positive effect on exercise performance with its various effects on muscle physiology. For this reason, its different applications are still widely used, and the unknown aspects of the effects of BFR application on exercise are being investigated. The aim of this thesis study is to investigate the effect of blood flow restriction (BFR) on cardiopulmonary exercise test results, when applied during warm-up. 
Thirty-eight (38) participants (age 21.13 ± 1.91 years, height 176.61 ± 6.28 cm, body weight 71.75 ± 10.50 kg., body mass index (BMI) 23.14 ± 3.02 kg/m2, body fat percentage 12.57 ± 5.13%) were included. Pre-testing was performed with cardiopulmonary exercise testing (CPET) after a warm-up of 10 min of running at 50%-60% of maximum heart rate (HR) followed by a series of activation and dynamic stretching exercises without BFR. The post-test was conducted with a similar protocol. Participants ran for 10 minutes at 50%-60% of max. HR. After the run BFR was applied to both thighs at 60% of arterial occlusion pressure (AOP) and warm-up was completed with same activation and dynamic stretching exercises with BFR. CPET was performed after the warm-up. Pre-test and post-test CPET data were analyzed and compared.
In our study, respiratory threshold time (SE) (Pre-test: 2:08 ± 0:43, post-test: 2:17 ± 0:41; min:sec.), maximal oxygen consumption (VO2 max.) (Pre-test: 46.96 ± 4.58, post-test: 47.41 ± 5.03 ml./kg./min.), oxygen consumption at SE (VO2) (Pre-test: 35.36 ± 3.80, post-test: 35.04 ± 3.75 ml./kg./min.), VO2 /VO2 max. at SE (Pre-test: 75.42 ± 5.16 %, post-test: 74.11 ± 5.63 %), heart rate/min. at SE (Pre-test: 164.66 ± 9.52, post-test: 164.08 ± 9.90), maximal heart rate/min. (197.42 ± 7.01, post-test: 196.32 ± 7.74), exercise duration after SE (Pre-test: 5:18 ± 1:17, post-test: 5:13 ± 1:05; min.:sec.), exhaustion time (Pre-test: 7:29 ± 1:34, post-test: 7:31 ± 1:20; min.:sec.), running speed at SE (Pre-test: 10.00 (median), post-test: 9.00 (median); km/h.), running speed at exhaustion (Pre-test: 15.16 ± 1.603, post-test: 14.92 ± 1.1421; km/h.), RER (CO2/O2) in SE [Pre-test: 0.93 (median), post-test: 0.885 (median)], maximal RER (CO2/O2) (Pre-test: 1.21 (median), post-test: 1.22 (median)) values were examined and no significant difference was found between the two warm-up protocols. 
We have concluded was concluded that BFR applied warm-up before aerobic performance does neither have an acute positive or negative effect on performance, that BFR can be applied during warm-up, and its long-term use during warm-up should be investigated.