Suç işleyenlerde çocukluk çağı travması,dissosiasyon ve başa çıkma tutumları: Kontrollü bir çalışma
Childhood trauma, dissociation and coping strategies in incarcerated criminals: A controlled study
Yazar: MERİH ALTINTAŞ
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA BİLİCİ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Giriş ve Amaç: Bu araştırmanın temel amacı, hükümlülerde çocukluk çağı travması ve
dissosiasyonun suçla ilişkisini ve başaçıkma tutumlarını saptamak ve kontrol grubu ile
karşılaştırmaktır. İkincil amaç ise psikiyatrik hastalığı olan ve olmayan hükümlülerde çocukluk
çağı travması, dissosiasyon ve suç tipleri arasındaki ilişkiyi ve başaçıkma tutumlarını
incelemektir.
Yöntem: T.C. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü ve Erenköy Ruh
ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi Eğitim Planlama Komisyonu'ndan gerekli izinler
alındı. Araştırma dört farklı cezaevinde 100 kadın ve 100 erkek hükümlü ile 26.04.2010-
31.01.2011 tarihleri arasında yürütüldü. Hükümlülere araştırma ile ilgili bilgi verildi ve katılmayı
kabul edenlerin yazılı onayları alındı. Veri toplama formu dolduruldu, SCID-I (DSM-IV Eksen I
Bozuklukları için yapılandırılmış klinik görüşme), CTQ-28 (Çocukluk çağı travma ölçeği), DES
(Dissosiyatif yaşantılar ölçeği) ve COPE (Başa çıkma tutumlarını değerlendirme ölçeği)
uygulandı. Hükümlülerin cezaevlerindeki dosyaları incelendi ve suç tipleri, cezaevine giriş tarihi,
ceza süresi gibi resmi bilgiler veri toplama formuna kaydedildi. Hükümlüler ölçekleri
araştırmacının da bulunduğu bir odada doldurdular. Suç tipleri, ekonomik suçlar, cinsel suçlar ve
cebir, şiddet içeren suçlar olmak üzere üç gruba ayrıldı. Kontrol grubunu oluşturan sağlıklı ve suç
işlememiş 56 kişi hastanemiz çalışanları ve yakınları arasından rastgele örnekleme yöntemi ile
seçildi. Verilerin istatistiksel analizinde kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında χ2
testi, sürekli değişkenlerin karşılaştırılmasında t testi kullanıldı. Grupların sürekli değişkenleri ANOVA testi ile karşılaştırıldı ve korelasyon analizleri Pearson korelasyon testi ile değerlendirildi.
Bulgular: Duygusal, fiziksel, cinsel istismar, fiziksel ihmal, dissosiasyon ve patolojik
dissosiasyonun hükümlülerde anlamlı olarak daha fazla bulunduğu saptandı. Ayrıca çocukluk çağı
travması ve dissosiasyonun tüm alt puanları hükümlülerde anlamlı olarak daha yüksek bulundu.
Duygusal, fiziksel, cinsel istismar, fiziksel ihmal, dissosiasyon ve patolojik dissosiasyonun
hükümlü kadınlarda kontrol grubu kadınlardan anlamlı olarak daha fazla bulunduğu ve çocukluk
çağı travması ve dissosiasyonun tüm alt puanlarının hükümlü kadınlarda anlamlı olarak daha
yüksek olduğu bulundu. Duygusal, fiziksel, cinsel istismar, fiziksel ihmal ve dissosiasyonun
hükümlü erkeklerde kontrol grubu erkeklerden anlamlı oranda daha fazla bulunduğu saptandı ve
çocukluk çağı travması ve dissosiasyonun tüm alt puanları hükümlü erkeklerde anlamlı olarak
daha yüksek bulundu. Hükümlülerde çocukluk çağı travması alt gruplarından sadece cinsel
istismar kadınlarda erkeklere göre anlamlı olarak daha fazla bulundu ve cinsel istismar, çocukluk
çağı travması toplam puanları kadınlarda anlamlı olarak daha yüksekti. Duygusal, cinsel istismar,
fiziksel ihmal, çocukluk çağı travması toplam puanı ve dissosiasyonun tüm alt puanları psikiyatrik
tanı alan grupta anlamlı olarak daha yüksek bulundu. Hükümlülerde çocukluk çağı travması ve
dissosiasyon puanlarının suç tiplerine göre karşılaştırılması sonucunda aralarında anlamlı bir
farkın olmadığı ve cebir şiddet suçu işleyenlerde çocukluk çağı travması tüm alt puanlarının diğer
suç tiplerinden daha yüksek olduğu bulundu. Hükümlülerde dissosiasyon alt puanları ile çocukluk
çağı travması alt puanlarının her birinin birbiri ile anlamlı doğrusal ilişkisi olduğu saptandı. Geri durma, madde kullanımı ve işlevsel olmayan başaçıkma tutumlarının hükümlülerde, duygusal
sosyal destek kullanımının kontrol grubunda anlamlı olarak daha fazla kullanıldığı saptandı.
Hükümlü kadınlarda soruna odaklanma ve duyguları açığa vurma, duygusal sosyal destek
kullanımı ve kabullenme puanlarının, hükümlü erkeklerde ise şakaya vurma ve plan yapma
puanlarının anlamlı olarak daha yüksek olduğu bulundu. Pozitif yeniden yorumlama, diğer
meşguliyetleri bastırma, plan yapma ve problem odaklı başaçıkma puanları psikiyatrik tanı
almayan grupta anlamlı olarak daha yüksek bulunurken, davranışsal olarak boşverme, madde
kullanımı ve işlevsel olmayan başaçıkma tutumları psikiyatrik tanı alan grupta anlamlı olarak
daha yüksek bulundu. Soruna odaklanma ve duyguları açığa vurma puanı cebir ve şiddet suçu
işleyenlerde diğer gruplardan anlamlı olarak daha yüksek, inkar puanı cinsel suçlar grubunda
ekonomik suçlar grubundan anlamlı olarak daha yüksek, şakaya vurma puanı cinsel suçlar
grubunda cebir ve şiddet suçu işleyenlerden anlamlı olarak daha yüksek ve geri durma puanı cebir
ve şiddet suçu işleyenlerde diğer iki gruptan anlamlı olarak daha yüksek bulundu.
Sonuç: Çocukluk çağı travması alt gruplarından fiziksel, cinsel istismar, fiziksel ihmal,
dissosiasyon ve patolojik disosiasyonun varlığı ve çocukluk çağı travması tüm alt puanlarının,
dissosiasyonun tüm alt puanları hükümlülerde kontrol grubuna göre daha yüksek tespit edilmiştir.
Bu sonuçlar bize bu kişilerin çocukluk çağlarında travmatik yaşantılara ve dissosiasyona maruz
kaldıklarını ve bu durumun suçla ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Çocukluk çağı travması
ve dissosiasyonun suç tiplerine göre karşılaştırılması sonucunda aralarında anlamlı bir fark
bulunmamış ve çocukluk çağı travması alt puanları cebir, şiddet suçu işleyenlerde daha yüksek
saptanmıştır.

Abstract:
Introduction and Objective: The primary aim of this study is to investigate the
association between childhood trauma and dissociation with crime in incarcerated criminals
detecting the coping strategies and to compare with the control group. The secondary aim of the
study is to investigate the association between childhood trauma, dissociation and crime types
and the coping strategies in diagnosed and undiagnosed incarcerated criminals.
Method: Permits necessary for the study were obtained from Turkish Republic Ministry
of Justice and Erenköy Research and Training Hospital for Neuropsychiatry Planning and
Coordination Comittee. The research was carried between April 26, 2010 and January 1, 2011 on
100 male and 100 female inmates incarcerated in four different prisons. The inmates were given
information about the study and those who accepted signed a participation acceptance form. A
data collection form was filled in and SCID-I (The Structured Clinical Interview for DSM-IV
Axis I Disorders), CTQ-28 (The Childhood Trauma Questionnaire 28-item self report version),
DES (Dissociative Experiences Scale), COPE (Coping Strategies Scale) were administered to the
participants. The official files of the inmates were examined and their crime types, the date of the
incarceration, the length of their sentence and similar official information was recorded in their
data collection form. The inmates filled in the questionnaires in a room with the researcher
present. The crime types were grouped into three categories: financial crimes, sexual offences and
violent crimes. The control group of 56 individuals who were never charged with any crime was
randomly picked among hospital employees and their relatives. For the statistical analysis of the
data comparison of the discreet variables was performed with chi-square test and for the continuos
variables the t test was employed. Continuous group variables were compared with ANOVA and
the correlation analysis used the Pearson's correlation.
Results: Emotional, physical, sexual abuse, physical neglect, dissociation and
pathological dissociation was found to be significantly higher in the inmates. Also childhood
trauma and dissociation and all sub grades were found to be significantly higher in the inmates.
Emotional, physical, sexual abuse, physical neglect, dissociation and pathological dissociation
was found significantly higher in female inmates compared to the females in the control group
and childhood trauma and dissociation and all the sub grades were again found significantly
higher in the female inmates. Emotional, physical, sexual abuse, physical neglect and dissociation
was found significantly higher in male inmates compared to the males in the control group and
childhood trauma and dissociation's all sub grades were significantly higher in male inmates.
Among inmates from childhood trauma sub groups only sexual abuse was found to be
significantly higher in females than in males and sexual abuse, childhood trauma total points were
significantly higher in women. Emotional, sexual abuse, physical neglect, childhood trauma total
points and dissociation's all sub grades were found significantly higher in the group that was
psychiatrically diagnosed. Among the inmates childhood trauma and dissociation grades when
compared according to crime types no significant difference was found and inmates that have
committed a violent crime were found to have higher grades of childhood trauma and sub-group
points when compared to the other crime types. Among inmates' dissociation sub-grades and
childhood trauma sub-grades a linear correlation was found. Restraint coping, drug/alcohol
disengagement and non-working coping strategies were found to be significantly higher in
inmates, seeking social support for emotional reasons was found to be significantly higher in the
control group. Among female inmates focus on and venting of emotions, seeking social support
for emotional reasons and acceptance points, among male inmates joking and planning points
were found to be significantly higher. Positive reinterpretation and growth, suppression of
competing activities, planning and problem focused coping grades were found significantly higher
in psychiatrically undiagnosed group while the diagnosed group had significantly higher grades of
behavioral disengagement, alcohol /drug disengagement and other nonfunctional coping
strategies. Focus on and venting of emotions grades were found to be significantly higher in
violent criminals compared to the other crime types while denial grades were found to be
significantly higher in criminals with sexual offensed compared to the criminals with financial
offences, joking as a coping strategy was found to be significantly higher in criminals with sexual
offences compared to violent criminals and finally restraint coping grades were found to be
significantly higher in violent criminals compared to the other two crime type groups.
Conclusion: The sub-groups of childhood trauma physical and sexual abuse, physical
neglect, dissociation and existence of pathologic dissociation and all sub-grades of childhood
trauma and all sub-grades of dissociation were found to be significantly higher in inmates
compared to the control group. These results suggest that the inmates were subjected to traumatic
events and dissociation in their childhood and this can be related to their criminal future.
Comparison of the childhood trauma and dissociation grades did not reveal any significant
differences between different crime types and childhood trauma subgrades were found to be
significantly higher in violent criminals.