Kalp damar cerrahisi yoğun bakım ünitesinde kliniğe taşınmada planlı eğitimin hastaların taşınma kaygısı üzerine etkisi
The effect of planned training on transfer anxiety of the patients for transfer to the clinic from intesive care unit of cardiovascular surgery
Yazar: NADİYE ÖZER
Danışman: YRD. DOÇ. DR. ÖZGE UZUN
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Cerrahi Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2002
Konu: Hemşirelik = Nursing

Özet:
V ÖZET Bu araştırma, Erzurum ili, Atatürk Üniversitesi Süleyman Demirel Tıp Merkezi Aziziye Araştırma Hastanesi Kalp Damar Cerrahisi Yoğun Bakım Ünitesi (YBÜ)'nden kliniğe taşınmada, planlı eğitimin hastaların taşınma kaygısı üzerine etkisini incelemek amacı ile yarı deneysel olarak yapılmıştır. Veriler, 9 Nisan 2001 - 14 Nisan 2002 tarihleri arasında, 30'u kontrol, 30'u deney grubu olmak üzere 60 hastadan toplanmıştır. Veri toplamada; hastaların tanıtıcı özelliklerine ve taşınmadan önce ve taşındıktan sonra taşınma konusunda neler düşündüklerine yönelik soruların yer aldığı hasta soru formu, Durumluk - Sürekli Kaygı Ölçeği ve UÇLA Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı testler kullanılmıştır. Araştırma kapsamına alınan tüm hastaların, yaş ortalaması 47.4 (SS= 10.55, 25-69 yaş arası), % 61.7'si (n=37) erkek, %38.3'ü (n=23) kadın, % 98.3'ü evli (59), %1.7'si (n=l) bekar, %45'i (n=27) ilkokul mezunudur. Hastaların YBÜ'de kaldıkları gün sayısı ortalama olarak 2.8 (SS=,99)' dir. Kontrol grubundaki hastaların %50'si kliniğe taşındıktan sonra sağlık durumlanndaki değişiklikleri izlemek için kullanılan cihazların sayısında azalma olması nedeni ile korku hissettiklerini, deney grubundaki hastaların %100'ü korku hissetmediklerini ifade etmişlerdir. Klinikte hemşirenin her an yanlarında olmaması nedeni ile korktuğunu ifade eden hasta sayısı kontrol grubunda %46.7, deney grubunda %20'dir ve aradaki fark istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Kontrol ve deney grubundaki hastaların durumluk kaygı puan ortalamaları arasındaki fark, taşınma öncesi, sırası ve sonrasında, istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı bulunmuştur (pO.001). Deney grubundaki hastaların durumluk kaygı düzeyi kontrol grubundakilerden daha düşük bulunmuştur. Kontrol ve deney grubundaki hastaların,VI yalnızlık puan ortalamaları arasındaki fark taşınma öncesi istatistiksel olarak önemsiz (p>0.05), taşınma sonrası ise önemli (p<0.05) bulunmuştur. Bu çalışmanın sonucunda elde edilen bulgular, planlı eğitimin taşınma kaygısını azaltmada etkili olduğunu göstermektedir. Bu sonuç doğrultusunda, standart YBÜ taşınma protokollerinin ve eğitim programlarının geliştirilip uygulanması önerilebilir.

Abstract:
VII SUMMARY The Effect of Planned Training on Transfer Anxiety of The Patients for Transfer to The Clinic from Intensive Care Unit of Cardiovascular Surgery This study was carried as semi experimental out to research the effect on transfer anxiety of the patients of planned training for transfer to the clinic from intensive care unit of cardiovascular surgery, Aziziye Research Hospital Süleyman Demirel Medical Centre, Atatürk University in Erzurum. The data were collected from 60 patients as 30 for control group and 30 for experimental group in the dates between 9th April 2001 and 14th April 2002. In collecting data, questionnaire form which account for what the patients thought about transfer before and after being transferred and identifying features of the patients, State - Trait Anxiety Inventory and UCLA Loneliness Scale were used. In the analysis of data, defining tests were used. Of the patients included in the study, mean age was 47.4 years (SD= 10.55, between 25-69 years), 61.7 % were male (n=37), 38.3% were female (n=23), 98.3% were married (n=59), 1.7 % was single (n=l), and 45 % were primary educated (n=27). The number of the days on which the patients stayed at the intensive care unit was 2.8 (SD=, 99). 50 % Of the patients in control group stated that they felt fear due to lack of devices used to follow the changes of their health conditions after being transferred to the clinic, while those in experimental group stated that they felt no fear. The number of the patients who stated that they felt fear because of the absence of nurse all time with them in the clinic was 46.7 % in control group, 20 % in experimental group, and the difference between the groups was found significant ( p<0.05). The difference betweenvın State anxiety point averages of control group and experimental group was found statistically significant, in further extent, before during and after transfer (p<0.001). State anxiety level in the patients of experimental group was found lower than those of control group. The difference between Loneliness Scale means of the patients in control group and experimental group was found insignificant before transfer (p>0.05), and significant after transfer (p<0.05). The findings obtained as a result of this study indicate that planned training is effective for reducing the transfer anxiety. Upon this basis, standard transfer protocols for intensive care unit and educational programs should be developed and applied. W-