Styme hastalarında trombolitik tedavi sonrası reperfüze olan stabil hastalarda kag zamanına göre altı aylık prospektif takipte mortalite ve morbidite oranlarının saptanması
Six month prospective fallowing of stable stemi patients reperfused with thrombolytic thearpy, mortality and morbidity rates regarding CAG time
Yazar: SALİH KILIÇ
Danışman: PROF. DR. CÜNEYT TÜRKOĞLU
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kardiyomiyopatiler = Cardiomyopathies ; Koroner hastalık = Coronary disease ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; Morbidite = Morbidity ; Mortalite = Mortality ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies ; ST segmenti = ST segment

Özet:
Giriş: Günlük pratikte yol göstermeleri açısından önemi tartışılmaz olan kılavuz, büyük klinik çalışmaların verileri doğrultusunda yazılmaktadır. STYME konusunda yazılan kılavuzların önerdiği, trombolitik tedavi sonrası hastaların erken dönemde (3-24 saat) KAG ve gerektiğinde koroner girişimlerinin yapılmasıdır. Ancak günlük pratikte her zaman bu mümkün olamamakta ve çeşitli nedenlerden dolayı koroner görüntüleme ertelenmektedir.
Yöntem: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi (EÜTF) Hastanesi Kardiyoloji Kliniği'ne Mart 2013-Ekim- 2014 tarihleri arasında, yakınmalarının başlamasından 12 saat geçmeden başvuran STYME tanısıyla trombolitik tedavi alan ve reperfüze olan stabil ve KAG ertelenen hastalar çalışmaya alındı. Hastalar KAG ve gereğinde PKG yapılma zamanına göre, 24-72 saat ve 72 saatten sonra, iki gruba ayrıldı. Çalışma açık uçlu, prospektif, randomize olmayan gözlemsel olarak planlandı.
Bulgular: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi (EÜTF) Hastanesi Kardiyoloji Kliniği'ne Mart 2013-Ekim- 2014 tarihleri arasında yatırılan ardışık 76 hasta alındı. Çalışma hastaların dağılımı, %38 (29) 24-72 saatte (Grup A), %62'si (47) 72 saatten sonra (Grup B) KAG yapılanlar şeklindedir. Gruplar arasında; sigara, hipertansiyon, hiperlipitemi, koroner arter arter hastalığı gibi risk faktörleri arasında fark saptanmaz iken, diyabetes mellitus ve aile öyküsü Grup A'da anlamlı olarak daha yüksek saptandı(P=0.02).Bu farklılık grupların rastgele dağılımında kaynaklanmaktadır. Altı aylık takipte bir hasta (%1.3) AKS nedeniyle kaybedildi. Altıncı ayda hastaların %93,3'ü ikili antiagregan ve %96'sı statin tedavisine devam etmektedir. Gruplar arasında takipte; kanama, inme, revaskülarizasyon, hastaneye yatış, aritmi, hastane içi olay ve göğüs ağrısı ile acil servise başvurma sıklığı açısından fark izlenmedi. Altı ayın sonunda hastaların %19,7'si (15) hastaneye yatırıldı. Yatışların % 66,6'sı (10) kardiyak nedenli olup ağırlıklı olarak (%70) AKS nedenli olduğu saptandı ve gruplar arasında fark izlenmedi. Tedavi gerektiren semptomatik kalp yetmezliği hasta sayısı altı aylık takipte 11 (%14,5) olup gruplar arasında fark izlenmedi.(GrupA 3 (%10,3), GrupB 8(%17) P=0.42) Ancak grup B'de kalp yetmezliği gelişme riskinin (RR) 1.64 kat daha fazla olduğu saptanmıştır. (%95 güven aralığı, 0.47-5.7) Ölüm, tedavi gerektiren aritmi ve semptomatik kalp yetmezliğinden oluşan birleşik sonlanım altı ayda 14 (%18.4) hastada gözlemlenmiş olup, gruplar arasından anlamlı fark oluşmamıştır.(Grup A 4 (%13.8) grup B 10 (%21.3) P=0.41) Ancak grup B'de birincil sonlanım ortaya çıkma riski (RR) 1.41 kat artmış olduğu saptandı. (%95 güven aralığı, 0.58-3.4)
Sonuç: Tek merkezli prospektif gözlemsel çalışmamızda, trombolitik tedavi sonrasında reperfüze olan stabil STYME hastalarında KAG ertelenmesi durumunda, erken veya geç KAG ve gerektiğinde PKG yapmak klinik sonlanımlar açısından fark yaratmamaktadır.

Abstract:
Introduction: Guidelines, which are used in daily practice are written in accordance with the data of large clinical tirals. In the STEMI guideline, It is suggested to perform CAG and coronary intervention after thrombolytic therapy at early stage (3-24 hours). However, in daily practice this is not always possible and coronary imaging is delayed due to various reasons.
Method: This study took place between March 2013-October-2014 at Ege University Faculty of Medicine Hospital Cardiology Department and patients who attended with in the firts 12 hours after the onset of symptoms with STEMI diagnosis were included if reperfusion was achieved with thrombolytic therapy and CAG was postponed. Patients were divided into two groups according to the time of CAG and PCI, as 24-72 hours or over 72 hours. This study was designed as prospective, non-randomized observational study.
Results: Seventy six consecutive patients admitted with STEMI diagnosis to Ege University Faculty of Medicine Cardiology Department, between March 2013-October 2014 were included . Grup A, included 38% (29) of patients who CAG was performed within 24-72 hours and Group B 62% (47) of patients who CAG was performed after 72 hours. There were no difference between groups regarding smoking history, hypertension, hyperlipitemia and coronary artery disease. Family history and Diabetes mellitus were significantly higher in Group A (p= 0.02). This differences is due to the random distribution of the groups. One patient (1.3%) was lost due to acute coronary syndrom at six-month follow-up. 93.3% of patients were on dual antiplatelet therapy and 96% on statin therapy at sixth month. There was no difference in cardiovascular events between groups in the follow up; bleeding, stroke, revascularization, hospitalization, arrhythmia, in-hospital events and admittion to emergency department with chest pain. At the end of six months, 19.7% of patients (15) were hospitalized. 66.6% of hospitalizations (10) were mainly due to cardiac reasons caused by ACS (70%) and were not different between groups. The number of patients with symptomatic heart failure requiring treatment at six month follow-up was 11 (14.5%) and was not different between groups. (Group A 3 (10.3%), Group B 8 (17%), p = 0.42) However, the relative risk (RR) of heart failure in Group B was found to be 1.64 fold more ( 95% confidence interval, 0.47-5.7). Combined endpoint of death, arrhythmias requiring treatment and symptomatic heart failure was observed in 14 patients (18.4%), there was no statistically significant difference between groups (Group A 4 (13.8%), Group B 10 (21.3%), p= 0.41). However, the relative risk of the primary endpoint was 1.41 fold more in Group B (95% confidence interval, 0.58-3.4).
Conclusion: In our single-center prospective observational study, early or late CAG and PCI did not make a difference in terms of clinical outcomes in STEMI patients reperfused after thrombolytic therapy when CAG is postponed.