Konut kirasında ihtiyaç sebebiyle tahliye davalarında ispat
Proof in eviction cases due to need in house rental
Yazar: MUHAMMET ENES BİLGEN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÇİSİL DURGUN ARSLAN
Marmara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı / Özel Hukuk Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Hukuk = Law

Özet:
Çalışmamız 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 350. maddesinde düzenlenen konut kirası 
sözleşmesinin ihtiyaç sebebiyle tahliye davası yoluyla sona ermesi ve kiraya verenin ileri sürdüğü 
ihtiyaç sebeplerinin ispat hukuku çerçevesinde ele alınmasına ilişkindir. Esasen Türk Borçlar 
Kanunu'nun 339. maddesi ve devamı hükümleri "konut ve çatılı işyeri kiraları" hakkında 
düzenlemeler içermekte ise de ülkemizde son yıllarda meydana gelen olumsuz ekonomik 
gelişmelerin konut kira sözleşmeleri üzerindeki etkisi daha çok hissedilmiş ve tezimizde bu sebeple 
konut kirası sözleşmesi temelinde, ihtiyaç sebebiyle tahliye davası ve ihtiyaç sebebiyle tahliye 
davasında ispat meselesi incelenmiştir.
Bu doğrultuda; birinci bölümde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu sistematiği gözetilerek öncelikle 
kira sözleşmesinin tanımı, unsurları, hukuki niteliği, uygulama alanı ve hem genel hükümler 
doğrultusunda kira sözleşmesinin sona ermesi hem de konut ve çatılı işyeri kira sözleşmesinin sona 
erme halleri incelenmiştir.
İkinci bölümde; çalışmamızın asıl konusunu oluşturan konut kirası sözleşmesinin ihtiyaç sebebiyle 
tahliye davası yoluyla sona ermesi maddi hukuk ve ispat hukuku çerçevesinde hem genel itibariyle 
hem de ülkemizde meydana gelen ekonomik gelişmeler ile kira uyuşmazlıklarına getirilen 
arabuluculuk şartının ihtiyaç sebebiyle tahliye davalarına etkisi çerçevesinde güncel gelişmelerle 
birlikte incelenmiştir.
Üçüncü bölümde ise; konut kirası sözleşmesinin ihtiyaç sebebiyle tahliye davası yoluyla sona 
ermesinin sonuçları ve sözleşmenin sona ermesiyle birlikte yaşanan ispat sorunları incelenecektir.

Anahtar Kelimeler: Konut Kirası Sözleşmesi, Kiraya Veren, İhtiyaç Sebebiyle Tahliye Davası, İhtiyacın Samimi, Gerçek ve Zorunlu Olması, İhtiyaç Sebebiyle Tahliye Davasında İspat.

Abstract:
Our study is about the termination of the lease regulated in Article 350 of the Turkish Code of 
Obligations No. 6098, in case the need of the society continues, and the reasons for the future needs 
of the lessor, within a regular framework. Although the provisions of Article 339 and following of 
the Turkish Code of Obligations regulate "residential and roofed workplace leases," the impact of 
the negative economic developments in our country in recent years has been more strongly felt on 
residential lease agreements. Therefore, this thesis examines the termination of a residential lease 
agreement based on necessity and the issue of proof in lawsuits based on necessity. In this context; 
in the first part, considering the systematic structure of the Turkish Code of Obligations No. 6098, 
the definition, elements, legal nature, scope of application of the lease agreement, and the 
termination of the lease agreement both in general terms and in terms of residential and roofed 
workplace leases, have been examined.
In the second part, the main subject of our study, the termination of the residential lease agreement 
through a lawsuit based on necessity, has been examined within the framework of substantive law 
and the law of evidence, both generally and in light of the recent economic developments in our 
country, and the impact of the mediation requirement brought to lease disputes on lawsuits based 
on necessity.
In the third part, the termination of the residential lease agreement through a lawsuit based on 
necessity, the consequences of the termination of the residential lease agreement, and the proof of 
necessity have been examined.

Keywords: Residential Lease Agreement, Landlord, Lawsuit Based on Necessity, Necessity Being Sincere, Real, and Compulsory, Proof in Lawsuit Based on Necessity.