2003-2011 yılları arasında Meram Tıp Fakültesi Organ Nakli Merkezi'nde yapılan böbrek nakli olguları /
Yazar: KÜLTİGİN TÜRKMEN
Danışman: PROF. DR. HALİL ZEKİ TONBUL
Necmettin Erbakan Üniversitesi / Meram Tıp Fakültesi / Nefroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Böbrek yetmezliği-kronik = Kidney failure-chronic ; Demografi = Demography ; Organ nakli = Organ transplantation ; Postoperatif dönem = Postoperative period ; Postoperatif komplikasyonlar = Postoperative complications

Özet:
Amaç: Son dönem böbrek yetmezliği (SDBY) hastalarında en iyi tedavi şekli böbrek naklidir. Çalışmamızda son 8 yılda merkezimizde kadavra ve canlıdan yapılan böbrek nakillerinin (BN) demografik verileri ile birlikte böbrek fonksiyonları ve posttransplant komplikasyonları araştırmayı hedefledik.Materyal-Method: Çalışmaya 40'ı kadavradan, 26'sı canlıdan BN yapılan toplam 66 hasta (K/E: 36/30) dahil edildi. Canlıdan BN yapılan toplam 8 hastada laparoskopik yöntemle nefrektomi yapıldı. Donör böbrekleri alıcıların hepsinde sağ fossa iliakaya yerleştirildi.Sonuçlar: BN yapılan hastaların kronik böbrek hastalığı etyolojisi kronik glomerulonefrit (%10.6), diabetes mellitus (%7.6), hipertensif nefroskleroz (%9.1), amiloidoz (%6.1), otozomal dominant polikistik böbrek hastalığı (%3), kronik tubulointerstisyel nefrit (%1.5) ve etyolojisi bilinmeyendi (%62.1). Alıcıların ortalama yaşı 41±11.6 yıldı. Ortalama transplantasyon süresi sırasıyla 32,2±31.4 aydı. Ortalama serum kreatinin değerleri 1,4±0,9 tespit edildi. Uzamış graft fonksiyonu, kronik allogreft nefropati ve akut rejeksiyon oranları sırasıyla % 27.3, %25.7 ve % 13.6 idi. Transplantasyon sonrası cerrahi komplikasyon olarak lenfosel (%24.2), idrar kaçağı (%3), perirenal hematom (%3), peritonit (%3), renal arter stenozu (%4.5) ve ileus (%1.5) tespit edildi. Çalışmamızda canlıdan BN hastalarında 1 yıllık hasta ve greft sağkalımı canlıdan %100 ve %100, kadavradan BN yapılan hastalarda ise %85 ve %80 olarak bulundu.Sonuç: Renal transplantasyon hemodiyaliz ve periton diyalizine tercih edilen renal replasman tedavisi seçeneği olmalıdır.

Abstract:
Purpose: Renal transplantation (RTx) is the best therapeutic modality for end-stage renal disease patients. We report 8 years single centre experience on cadaveric and living donor RTx in terms of demographic features along with graft functions and posttransplant complications.Material-Method: We enrolled 66 RTx (F/M: 33/40) patients consists of 40 cadaveric and 26 living donors. Laparoscopic nephrectomy was applied in 8 living donor RTX patients. All donor kidneys were replaced in the right iliac fossa.Results: The etiology of ESRD were chronic glomerulonephritis (10.6%), diabetes mellitus (7.6%), and hypertensive nephrosclerosis (9.1%), amyloidosis (%6.1), autosomal dominant polyctic kidney diesase (%3), chronic tubulointerstitial nephritis (%1.5) and unknown etiology (63%). Mean recipient age was 41±11.6 years. Mean transplant duration was 32,2±31.4 months. Delayed graft function, chronic allograft nephropathy and acute rejection were observed in % 27.3, %25.7 and % 13.6 of patients, respectively. Postransplatation surgery complications include lymphocele (24%), urinary leak (3%), perirenal hematoma (3%), renal artery stenosis (4.5%), ileus (1.5%), and peritonitis (3%). In living donor Rtx patients, patient and graft survival rates were 100% and 100% for 1 years, respectively. In cadaveric Rtx patients, patient and graft survival rates were 85% and 80% for 1 year, respectively.Conclusion: Renal transplnatation should be the preferred renal replacement therapy in both hemodialysis and peritoneal dialysis patients.