izositrat dehidrogenaz (IDH) geninde mutasyon taşıyanve taşımayan glioblastomalarda timokinon'un hücre canlılığına ve poliferasyonuna etkisinin araştırılması"
investigation of the effect of thimokinone on cell vitality and poliferation in glioblastoma with and without mutation in the isocitrate dehydrogenase (IDH) gene
Yazar: BERFİN UĞUR
Danışman: PROF. DR. ZÜHAL HAMURCU
Erciyes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Tıbbi Biyoloji = Medical Biology
Dizin: DNA mutasyon analizi = DNA mutational analysis ; Genler = Genes ; Glioblastoma = Glioblastoma ; Hücre canlılığı = Cell survival ; Mutasyon = Mutation ; Proliferasyon = Proliferation ; Timokinon = Thymoquinone ; İzositrat dehidrogenaz = Isocitrate dehydrogenase

Özet:
Gliomalar, Dünya Sağlık Örgütü tarafından 4 alt evrede toplanmıştır. Evre I ve Evre II "düşük evreli", Evre III ve Evre IV (glioblastoma multiforme, GBM) ise "yüksek evreli" kabul edilmiştir. 2016'da yapılan sınıflandırmada GBM'ler, izositrat dehidrogenaz (IDH) geninde mutasyon taşıyan ve taşımayan olarak ikiye ayrılmıştır, GBM'lerin, heterojen olmaları, yüksek proliferasyon oranları, agresif özellikleri hastalarda tedaviyi zorlaştırmaktadır. GBM hastalarında uygulanan geleneksel tedavi stratejileri, tümör rezeksiyonu, temozolomide dayalı kemoterapi, radyoterapi veya bunların kombinasyonuna dayanmaktadır. GBM tedavisinde ilerlemeler olmasına rağmen, hastaların yaşam süreleri oldukça kısadır. GBM'lerin tedavisi için daha etkili tedavi stratejilerine ihtiyaç duyulmaktadır.
Kanser ilaçlarının yan etkilerinden dolayı alternatif tedavi olarak veya var olan tedavilerine destek olarak bitkisel kaynaklı ve sitotoksititesi az olan doğal biyoaktif maddelerin kullanımı önem kazanmıştır. Bunlar arasında, antioksidan, antienflamatuar ve antikanser özellikleri nedeniyle; çörek otu özütü timokinon (TQ), son yıllarda çeşitli kanser araştırmasında konu olmuştur. TQ, proliferasyon, migrasyon ve invazyon gibi kanserin farklı evrelerinin inhibisyonunda etkili olduğu dolayısıyla metastazı engelleyebildiği bildirilmiştir.
Literatürde GBM kanser hücrelerinde timokinon antiproliferatif etkisi araştırılmıştır. Ancak literatür incelendiğinde IDH-mutant olan GBM hücreleri üzerine TQ'nun anti-proliferatif etkisini araştıran bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Önerilen tez çalımasın da TQ'nun IDH-mutant GBM hücrelerin canlılığı ve proliferasyonuna proliferasyonuna olası etkisinin IDH-mutant olamayan GBM hücreleri ile karşılaştırılmalı olarak araştırılması amaçlanmıştır.
Çalışma sonuçlarımıza göre, IDH-mutant olmayan GBM hücrelerinde 25 µM'dan itibaren, IDH-mutant GBM hücrelerinde ise 6.25 µM'dan itibaren TQ'nun hücre canlılığını azalttığı bulundu. Bu sonuçlarımız TQ'nun IDH-mutant GBM hücrelrinde çok düşük konsantrasyonlarda bile toksik etki gösterdiği ve bu hastalar için kemoteröptiklere alternatif olarak veya kemoteröpatiklerle kombinasyonun kemoteröpatiklerin etkinliğini artırabileceğini işaret etmiştir.

Abstract:
Glioblastoma multiforme (GBM) is the most aggressive primary (stage IV) brain tumor and develops from star-shaped glial cells called astrocytes. GBM has aggressive features such as rapid proliferation, invasion and migration into brain tissue. Glioblastoma is the most common malignant primary brain tumor, accounting for approximately 57% of all gliomas and 48% of all primary malignant central nervous system (MMS) tumors. GBMs are highly resistant to treatments due to their heterogeneity, high proliferation rates, and aggressive properties, and their average survival time is less than one year. Although various advanced treatments, including surgery, radiotherapy, and chemotherapy, have been recorded, patient survival is still very low and the mechanisms underlying the pathophysiological mechanisms of glioblastoma development have not yet been elucidated.
Since cancer types are individual, the preferred treatment methods may vary between individuals. Due to the side effects of cancer drugs, the use of natural bioactive substances with plant origin and low cytotoxicity has gained importance as an alternative treatment or to support existing treatments. Among them, due to its antioxidant, anti-inflammatory and anticancer properties; The black seed extract thymoquinone (TQ) has received particular attention and has been the subject of various cancer research in recent years. TQ's brain, breast, pancreas, prostate, blood, mouth, bone, uterus, liver and lung etc. Its anticancer activity on different types of cancer has been demonstrated in various in vitro and in vivo studies. It has been reported that TQ is effective in the inhibition of different stages of cancer such as proliferation, migration and invasion, thus preventing metastasis.
In the literature, the antiproliferative effect of many thymoquinones has been investigated in many cancer cells, including GBM.
However, when the literature was examined, no study was found that investigated the anti-proliferative effect of TQ on IDH-mutant GBM cells.

In the proposed thesis study,it was aimed to comparatively investigate the possible effect of TQ on the viability and proliferation of IDH-mutated mutant GBM cells, as well as its effect on non-IDH-mutant and IDH mutant cells.