Markanın tescili
Trademark registration
Yazar: DUYGU TAŞKIN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET CEMİL ÜNAL
Başkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı / Özel Hukuk Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Marka = Brand ; Marka hakkı = Trademark right ; Marka tescili = Regitration of trademark ; Paris Antlaşması = Paris Treaty ; Rüçhan hakkı = Stock right ; Sınai Mülkiyet Kanunu = Industrial Property Law

Özet:
Sınai mülkiyet hakkı içerisinde yer alan marka, işletmelerin mal ve/veya hizmetlerini birbirinden ayırt etmeye yarayan işaret olarak tanımlanmaktadır. Bu kapsamda marka, bir fikir ürünü olup gayri maddi mallar üzerinde kurulabilmektedir. Markanın işlevsel konumunun mahiyeti, korunması hususunu da aynı derecede önemli kılmaktadır. Markanın hukuken korunması, tescil ile mümkündür. Bu kapsamda ülkemizde tescil işlemi, ilgili işaretin ayırt edici ve sicilde gösterilebilir olmasına bağlıdır. İki kriteri de sağlayan her işaret, tescil edilebilmektedir. 
	Her ne kadar markanın geniş bir korumadan yararlanması tescile bağlanmış ise de, marka sahiplerinin tescil zorunluluğu bulunmamaktadır. Dolayısıyla marka sahipleri, markalarını sicile tescil ettirmeksizin de kullanabilme imkânına sahiptir. Böyle bir durumda marka, Sınai Mülkiyet Kanunu çerçevesinde değil, Türk Ticaret Kanunu'nun haksız rekabet hükümleri kapsamında korunmaktadır. Yani tescil edilmeyen markalar tamamen korunmasız bırakılmamakta, sadece koruma kapsamı daha dar olmaktadır. 
	Markaların korunması, ülkesellik ilkesi doğrultusunda sadece tescilin gerçekleştirildiği ülke çapında olmaktadır.  Bu ilke doğrultusunda, bir markanın Türkiye'de korunması, TÜRKPATENT nezdinde tescil edilmesine bağlıdır. Rüçhan hakkı ise, bu ilkenin bir istisnasını oluşturmaktadır. Buna göre, Paris Sözleşmesine üye ülkelerden birinde tescil edilen veya tescil için başvurusu yapılan bir marka, altı ay süreyle birliğe üye diğer ülkelerde de tescilde öncelik hakkına sahip olmaktadır. 
	Ticaretin uluslararası alana yayılması, korumanın ülkesel çerçevede sınırlandırılması, marka ile ilgili uluslararası düzenlemelerin yapılması zorunluluğunu doğurmuştur. Bu kapsamda Paris Sözleşmesi, TRIPS, TLT, Nice Anlaşması, Viyana Anlaşması, Madrid Anlaşması ve markanın uluslararası tesciline ilişkin Madrid Protokolü gibi birçok düzenleme yapılmıştır. Türkiye ise, birçoğuna taraf olması sonucu iç mevzuatını bu hususta revize etmiştir. 2017 yılında SMK' nın kabulü ile birlikte marka hukuku, kapsamlı olarak düzenlenmiştir.

Abstract:
The brand within the industrial property right is defined as a sign that serves to distinguish between the goods and/or services of enterprises. In this context, the brand is a product of ideas and can be established on intangible goods. The nature of the functional position of the brand makes the protection equally important. Legal protection of the brand is possible by registration. In this context, the registration process in our country depends on the fact that the relevant mark is distinctive and can be shown in the registry. Any sign that meets both criteria can be registered.
Although the brand's use of broad protection is registered, the trademark owners do not have to register. Therefore, brand owners have the opportunity to use their brands without registering them. In such a case, the brand is protected not within the framework of the Industrial Property Law, but within the scope of the unfair competition provisions of the Turkish Commercial Code. In other words, unregistered brands are not left completely unprotected, only the scope of protection is narrower.
	The protection of brands is only carried out in the country where registration is carried out in line with the principle of nationality.  In line with this principle, the protection of a brand in Turkey depends on its registration before TÜRKPATENT. The right to recourse is an exception to this principle. Accordingly, a trademark registered in one of the member states of the Paris Convention or applied for registration has the right of priority in registration in other countries that are members of the Union for six months.
	The spread of trade to the international sphere, the limitation of protection within the national framework, the necessity of making international regulations related to the brand. In this context, many arrangements have been made such as the Paris Agreement, TRIPS, TLT, Nice Agreement, Vienna Agreement, Madrid Agreement and Madrid Protocol regarding the international registration of the brand. Turkey, on the other hand, has revised its internal legislation in this regard as a result of being a party to many of them. With the adoption of the SMK in 2017, brand law has been comprehensively regulated.