Arap Bahar'ında entelektüellerin rolü ve siyasi iktidarla ilişkisi
The role of intellectuals in the Arab Spring and its relationship with political power
Yazar: AHMET NECCAR
Danışman: PROF. DR. ÖMER ALANKA
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Gazetecilik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Gazetecilik = Journalism

Özet:
Bu çalışma, entelektüelin Arap dünyasındaki demokratik geçiş sürecini kolaylaştırma yeteneğini sınırlayan nedenler ve faktörlerin neler olduğu sorusunu cevaplayarak Arap Baharı devrimleri ışığında değişim yaratmada entelektüelin rolüne ışık tutmaya çalışmıştır.  Ayrıca bu çalışma, entelektüelin Arap dünyasında sosyal ve politik değişim yaratma yeteneğinin önünde duran bu nedenleri ve faktörleri tanımlamayı amaçlamıştır.
Çalışma, Arap dünyasındaki geçiş döneminde Arap entelektüelinin ulusal olarak kabul edilen değerleri ve hedefleri geliştirilmesinde rolünün yokluğunun başlıca nedeninin, entelektüel elitlerin bölünmesine ve etkilerinin azalmasına yol açan egemen siyasi elitler tarafından izlenen sınırlama politikasından kaynaklandığı temel bir hipoteze dayanmaktadır. Bu politika da, politikacının tüm siyasi alanlarına hükmetmesine ve egemen olmasına olanak sağlamıştır. Çalışma teorik çerçevesinde, yapısalcı teori ile elitist bireyci teori arasında bir kombinasyon görevi gören merkezci bir teoriye odaklanmaktadır.
Çalışma, hipotezi kanıtlamak ve çalışmanın sorularını cevaplamak için çok disiplinli yaklaşıma, vaka çalışması yaklaşımına, tanımlayıcı analitik yaklaşımına ve elit yaklaşıma dayanmaktadır.
Çalışma, özellikle Arap toplumlarının yapısal bölünmeleri, Arap devletinin doğası ve tarihi dönemlerdeki yapısının ve kompozisyonunun karmaşıklığı gibi Arap entelektüelini içinde oluşturan nesnel faktörleri dışlamanın mümkün olmadığı başta olmak üzere çeşitli sonuçlara ulaşmıştır. 
Her zaman siyasi iktidar lehinde anlaşmazlığı çözen Arap entelektüeli ve siyasi otorite arasındaki tarihsel olarak karşılıklı ilişki, Arap entelektüelinin siyasi iktidarı savunan işlevsel entelektüel, siyasi otoriteden zulüm gören entelektüel ya da siyasetten izole edilmiş ve enerjisinin çoğunu kültürel ve parasal faktörlere yönlendiren entelektüelin rolünü oynamasına yol açmıştır. Buna ek olarak, Arap devrimlerinden sonraki dönemde Arap entelektüelleri, Arap devrimlerinden önceki dönemlerde egemen olan ideolojik eklemlenmeyi bırakamamışlardır. Bunun nedeni, dört yılı aşmayan devrimlerin çağına kıyasla on yılı aşan uzun ideolojik eklemlenme yıllarından kaynaklanmaktadır.
Çalışma, entelektüeller sınıfına, siyasi sistem veya siyasi partiler tarafından kendilerine verilen işlevsel rolü oynamaktan kaçınmasını önermektedir. Çünkü bedeli ilk ödeyenler entelektüellerdir. Ayrıca halkların amaçlarına ve özlemlerine ulaşmadaki başarısızlığında ilk suçlular onlardır. Bu nedenle, rollerinin zorla veya kendi rızalarıyla dolaylı yollardan yokluğu, eleştirinin tüm taraflar tarafından kendilerine yöneltileceği anlamına gelmektedir.
Çalışma aynı zamanda, siyasi sistemlerin ve partilerin entelektüellere kamusal toplumsal sorunlara çözüm üretmeleri için yeterli alan sağlamaları gerekmektedir. Üstelik, entelektüelin marjinal ve çağırıcı rolünün politikacı tarafından sürdürülmesi, entelektüelin toplumsal rönesansta temel bir unsurdan, başarısızlık sürecini hızlandırmak için yardımcı bir unsura dönüşmesine yol açacaktır.

Anahtar Kelimeleri: Arap Baharı, entelektüel, iktidar, politikacılar, devlet, toplum, siyaset, devrim, elit, sosyal değişim, demokratik hayat, Arap toplumları.

Abstract:
This study aimed to shed light on the factors and reasons that limit the ability of intellectuals to facilitate the democratic transition process in the Arab world, and to explore the role of intellectuals in bringing about change in light of the Arab Spring revolutions. Additionally, this study aimed to identify the reasons and factors that hinder the ability of intellectuals to create social and political change in the Arab world. 
This study is based on a fundamental hypothesis that the absence of the role of Arab intellectuals in developing nationally accepted values and goals during the transition period in the Arab world is mainly due to a restriction policy pursued by dominant political elites that leads to the fragmentation of intellectual elites and a decrease in their influence. This policy has enabled the politician to dominate and reign over all political domains. Within its theoretical framework, the study focuses on a central theory that serves as a combination of structuralist theory and elitist individualist theory. The study relies on a multidisciplinary approach, case study approach, descriptive analytical approach, and elite approach to prove the hypothesis and answer the research questions.
The study has arrived at various conclusions, particularly that it is not possible to exclude objective factors that form Arab intellectuals, such as the structural divisions within Arab societies, the complexity of the nature and composition of the Arab state in different historical periods, and other similar factors. 
The historically reciprocal relationship between the Arab intellectual and political authority, which has always resolved the disagreement in favor of the political power, has led to the role of the Arab intellectual in functioning as an intellectual supportive of political power, an intellectual suffering from oppression by the political authority, or an intellectual isolated from politics and directing most of their energy towards cultural and financial factors. Additionally, in the post-Arab Spring period, Arab intellectuals have been unable to abandon the ideological entrenchment that dominated the pre-revolutionary era. This is due to the longer period of ideological entrenchment spanning over ten years compared to the era of the revolutions that lasted for only four years. 
The study suggests that intellectuals should avoid playing a functional role assigned to them by the political system or political parties, as they are often the ones who pay the price first. Furthermore, the study suggests that the intellectual class should avoid playing a functional role given to them by the political system or political parties, as it is the intellectuals who pay the price first. They are also the ones primarily responsible for the failure to achieve the goals and aspirations of the people. Therefore, the absence of their role, either by force or indirectly with their own consent, means that criticism will be directed at them from all sides. 
The study also suggests that political systems and parties need to provide enough space for intellectuals to address public social issues and provide solutions. Moreover, the maintenance of the intellectual's marginal and provocative role by the politician would lead to the transformation of the intellectual from a fundamental element in social renaissance to an assisting element in accelerating the process of failure.

Keywords: Arab Spring, intellectual, power, politicians, state, society, politics, revolution, elite, social change, democratic life, Arab societies.