CAD/CAM, lazer sinterizasyon ve konvansiyonel döküm yöntemleriyle üretilen metal alt yapılı seramik kronların marjinal ve internal uyumlarının in vivo ve in vitro olarak karşılaştırılması
Comparison of i̇n vivo and i̇n vitro marginal and i̇nternal adaptation of CAD/CAM milling, laser sintering and cast metal crowns
Yazar: ECE TAMAÇ
Danışman: PROF. DR. SUNA TOKSAVUL
Ege Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2014
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: CAD/CAM = CAD/CAM

Özet:
Son yıllarda hastaların yüksek estetik beklentileri doğrultusunda, tam seramik sabit protez uygulamaları artmış olsa da, yine de günümüzde metal alt yapılı seramik restorasyonlar halen klinik uygulaması en yaygın olan sabit protezlerdir. Ancak gelişen bilgisayar destekli dizayn/bilgisayar destekli üretim (CAD/CAM) yöntemleri ile üç boyutlu yazıcı teknolojilerinin dişhekimliği alanında da kullanılmaya başlanmasıyla, önceleri konvansiyonel döküm yöntemiyle hazırlanan metal-seramik restorasyonların metal alt yapılarının üretim şekli de değişmiştir. Bu sistemlerin avantajları; restorasyonun üretimi için laboratuvara olan ihtiyacın azalması, üretim süresinin kısalması, yeni materyallerin kullanılması, kalite kontrol yapılabilmesi, teknisyene bağlı oluşabilecek hataların en aza indirilmesidir. Ancak bu teknolojilerle üretilen restorasyonların marjinal ve internal uyumları hala tartışılmaktadır. Bu çalışmada CAD/CAM milling (CCM), üç boyutlu yazıcı teknolojilerinden biri olan Direct Metal Laser Sintering (DMLS) ve konvansiyonel döküm (KD) yöntemiyle üretilen metal alt yapılı seramik kronların marjinal ve internal uyumlarının karşılaştırmalı olarak in vivo ve in vitro incelenmesi amaçlanmıştır. Bunun için hastalara uygulanan ve deneysel olarak hazırlanan tek kronların uyumu silikon replika yöntemi ile mikroskop altında incelenmiş ve klinik uygulanmaların iki yıllık takibi yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre in vitro olarak, DMLS ve KD gruplarının marjinal aralıkları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken, CCM grubunun marjinal aralığındaki artış, DMLS ve KD gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. İnternal aralıktaki aksiyal duvar bölgesinde en yüksek aralık değeri DMLS grubunda daha sonra sırasıyla KD ve CCM gruplarında gözlenmiştir. Gruplar arasındaki bu farklılıklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. İn vitro olarak internal aralıktaki aksiyo-oklüzal köşe ve oklüzal alan bölgelerinde DMLS grubunda diğer iki gruba göre yüksek değerler elde edilmiştir ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. İn vivo çalışmanın sonuçlarına göre ise; her üç grup arasında marjinal uyum açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. Ayrıca DMLS grubu in vivo çalışmada internal aralıktaki aksiyo-oklüzal köşe ve oklüzal alan bölgelerinde en yüksek aralık değerlerini göstermiştir. DMLS grubundaki bu artış, CCM ve KD gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı bulunurken, CCM ve KD gruplarının bu bölgelerdeki internal aralık değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Klinik takip boyunca her üç gruba ait uygulanmış metal-seramik kronlarda yenilenme gereksinimi duyulmamıştır.

Abstract:
Ceramic crowns are commonly used in dental practice due to esthetic expectations of the patients. However, metal-ceramic crowns are still the preferred choice. Exciting new technologies have been introduced in dental industry during the past few decades. The dental computer aided design/computer aided manufacturing (CAD/CAM) and additive manufacturing systems were developed as an alternative to the traditional casting method to produce more effective and standardized fixed dental protheses. The advantages of using these technologies for the fabrication of crowns can be summarized as; reduced labor, reduced time of production, application of new materials, quality control and reduced the rate of technician's faults. However, the marginal and internal adaptation of these restorations has been still discussing on these days. The purpose of this study is to compare in vivo and in vitro marginal and internal adaptation of metal-ceramic crowns fabricated with 3 different techniques: CAD/CAM milling (CCM), Direct Metal Laser Sintering (DMLS) as a one of the additive manufacturing techniques and traditional casting (TC). To review these situations; adaptation of metal-ceramic crowns which were applied to the patients and prepared in lab as experimental had examined under a light microscope by using silicone replica method and followed for two years. According to the in vitro results, no statistically significant difference was found between DMLS and TC groups for marginal adaptation. On the other hand, the mean values of group CCM were statistically higher than those of groups DMLS and TC at marginal gap. The highest mean values are shown at axial wall region for DMLS, TC, CCM, respectively. Statistically significant differences were found among these 3 groups. The mean values of group DMLS were statistically higher than those of groups CCM and TC at axio-occlusal and occlusal surface region. But, no statistically significant difference was found between CCM and TC groups at these regions.      
According to the in vivo results, no statistically significant differences were found among the 3 groups for measurements at the marginal gap. The mean values of group DMLS were statistically higher than those of groups CCM and TC at axio-occlusal and occlusal surface region. But no statistically significant differences were found between CCM and TC groups at these regions. During the clinical follow-up no need to renew anyone of applied metal-ceramic crowns.