Serum biglycan düzeyinin kronik hepatit B hastalarında belirlenmesi, hastaların klinik, demografik ve histopatolojik özellikleri ile serum biglycan düzeyinin karşılaştırılması
The importance of serum biglycan levels as fibrosis marker in the patients with chronic hepatitis B
Yazar: RAFİYE ÇİFTÇİLER
Danışman: PROF. DR. SEREN ÖZENİRLER MAYER
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology
Dizin: Biglycan = Biglycan ; Demografi = Demography ; Fibroz = Fibrosis ; Hepatit = Hepatitis ; Hepatit B = Hepatitis B ; Hepatit B = Hepatitis B ; Histopatoloji = Histopathology ; Karaciğer = Liver ; Karaciğer hastalıkları = Liver diseases

Özet:
Kronik Hepatit B klinik uygulamalarda sık rastlanılan bir karaciğer hastalığı olup siroz ve hepatoselüler karsinoma yol açmaları nedeni ile önemli bir morbidite ve mortalite sebebidir. Kronik hepatit hastarında gelişen karaciğer fibrozisinin değerlendirilmesi, anti viral tedaviye yanıtın değerlendirlmesi, kronik karaciğer hastalığının prognozu ve olası komplikasyonları açısından son derece önemlidir. Karaciğer fibrozisinin değerlendirilmesinde karaciğer biyopsisi altın standarttır. Karaciğer biyopsisinin çeşitli komplikasyonlarla sonuçlanabilmesi ve invaziv bir işlem olması nedeni ile son yıllarda karaciğerdeki histolojik hasarı ortaya koymada invaziv olmayan yöntemler üzerinde çalışmalar yapılmaktadır.
Karaciğer fibrozisi ekstraselüler matriks (ECM) sentez yolu ile oluşmaktadır. Biglycan çekirdek proteini tekrarlayan lösinden zengin kısımlar içerir ve protein protein etkileşimlerini kolaylaştırarak TGF-beta ve TNF-alfa gibi sitokinlerin  aktivitelerini düzenler. TGF-beta 1 en profibrojenik sitokin olarak tanımlanmış olup hepatik stellat hücrelerin fibrozise yol açan hücrelere diferansiye olmasını sağlamaktadır. Biglycan da MMP 9 ve 12 tarafından oluşturulan ve fibrozisi gösteren invaziv olmayan bir serolojik belirteç olup havyanlar ile yapılan çalışmalarda fibrozis ile korele bulunmuştur. Daha önce literatürde insanda serum biglycan düzeyi ile fibrotik evre ve nenkroinflamatuar aktivite arasında korelasyon gösteren çalışma olmaması, bizim çalışmamızı daha değerli kılmaktadır.
Bizim çalışmamıza 120 kronik hepatit B ve 60 sağlıklı kontrol dahil edildi. Serum biglycan düzeyi human biglycan ELİSA resaarch reagent ELİSA kitleri ile çalışıldı. Çalışmalar üretici firma talimatları doğrultusunda gerçekleştirildi. Fibrozis evresi İshak skoruna göre değerlendirildi. 
Serum biglycan düzeyi ortalamaları gruplar arasında incelendiğinde kronik hepatit B grubu serum biglycan düzeyi ortalamasının kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı yüksek olduğu (p =0.001) görülmüştür. Hastaların karaciğer fibrozis evresi ile serum biglycan düzeyi (p=0.004; r=0.213) arasında pozitif korelasyon izlendi. İstatistiksel olarak anlamlı fark görüldü. Hastaların nekroinflamatuar aktivite ile serum biglycan düzeyleri (p<0.001; r=0.271) arasında pozif korelasyon izlendi. İstatistiksel olarak anlamlı fark görüldü.
Mevcut hayvan çalışmaları ve bizim çalışmamız sonucunda serum biglycan değerinin kronik hepatit B vakalarında karaciğer fibrozis evresi ile anlamlı korelasyon gösterdiği ve hasarı öngörmede invaziv olmayan bir belirteç olarak kullanılabileciği sonucuna varıldı. Bu belirteçin klinik pratikte kullanılabilmesi için 
Çok sayıda hasta içeren ve fibrozis ile korelasyonunu gösteren çalışmalarla değerlendirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır.

Abstract:
Background: Liver fibrosis is a serious complication of chronic inflammatory liver diseases arising from diverse infectious, inflammatory or toxic causes. Fibrosis can be described as extensive scar formation, observed as increased deposition and abnormal distribution of extracellular matrix (ECM) components, such as collagen and proteoglycans. The proteoglycan biglycan (BGN) is involved in collagen fibril assembly and its fragmentation is likely to be associated with collagen turnover during the pathogenesis of diseases which involve in dysregulated extracellular matrix remodeling (ECMR), such as liver fibrosis.
Aim of our study: We aimed to assess the diagnostic value of serum biglycan level as a noninvasive fibrosis marker to predict liver fibrosis in the treatment naive chronic hepatitis B patients.
Materials and methods: This study included 120 patients with biopsy proven hepatitis B patiens and 60 healthy controls. In order to measure the level of biglycan in serum samples, a commercially available ELISA kit (Human Biglycan ELISA Kit, Catalog number: EK1357, Boster Immunoleader, Boster Biological Technology Co., Ltd., Pleasantan, CA, USA) was used and the assay was performed according to manufacturer's instructions. Fibrosis stage was determined using Ishak's scoring system.
Results: The serum biglycan levels of chronic hepatitis B patients were found to be significantly higher than those of healthy controls (p=0.001). Mean serum biglycan level in patients with F4-6 fibrosis was higher than patients with F1-3 fibrosis(p=0.004). The diagnostic accuracy of predicting fibrosis by using serum biglycan was very significant with an AUROC of 0.640.
Conclusion: It is suggested that serum level of biglycan is significantly related to the fibrosis stage in chronic hepatitis B so that serum biglycan might be used as a noninvasive marker of liver fibrosis. Further studies with higher number of patients are needed to evaluate the usefulness of this marker.