Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerini etkileyen bazı etmenler /
Yazar: AYHAN DEMİR
Danışman: PROF. DR. ETHEM ÖZGÜVEN
Hacettepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Eğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı / Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bilim Dalı
Derece: Doktora, 1990
Konu: Psikoloji = Psychology
Dizin: Yalnızlık = Loneliness ; Üniversite öğrencileri = University students

Özet:
Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin bazı bireysel, sosyal ve ailelerine ilişkin özelliklerin yalnızlık düzeyleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini, ODTÜ 'nin her sınıf düzeyinde okumakta olan 280 kız, 429 erkek toplam 709 lisans öğrencisi oluşturmuştur. öğrencilerin bireysel, sosyal ve ailesel özelliklerine ait bilgiler, bu bilgileri kapsayan Kişisel Bilgi Formu'yla, öğrencilerin yalnızlık düzeyleri ise çevirisi, güvenirlik ve geçerliği araştırıcı tarafından tekrar yapılan UÇLA Yalnızlık ölçeği (University of California Los Angeles Loneliness Scale) ile saptanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde, bağımsız değişkenlere ilişkin grupların yalnızlık puanlarının ortalama ve standart sapmaları bulunmuş, grupların ortalamaları arasındaki farkların önem denetimi varyans analizi yöntemiyle yapılmıştır. F değer inin önemi i olması halinde, farkın hangi gruplardan kaynaklandığını bulmak için Tukey testi uygulanmıştır. Bulgular, araştırmada, erkek öğrencilerin kızlardan, akademik yönden başarısız olanların başarılılardan, serbest zamanını tek başına geçirenlerin1X1 başkalarıyla geçirenlerden, aylık gelirini sosyal etkinlikler için yeterli görmeyenlerin görenlerden, çevresinden sosyal destek almayanların alanlardan, yakın arkadaş sayısı az olanların fazla olanlardan, yeni sosyal ilişkiler kurmaya isteksiz olanların isteklilerden, sosyal becerilerini yetersiz görenlerin yeterli görenlerden, sorunlarını kimseye açmayanların sorunlarını başkalarına açanlardan, anneyle, babayla, karşı cinsle, aynı cinsle, kardeşlerle olan ilişkilerinden memnun olmayanların bu ilişkilerden memnun olanlardan, anne ve baba arasındaki ilişkiden memnun olmayanların memnun olanlardan daha fazla yalnızlık ortalamasına sahip olduklarını göstermiştir. Diğer taraftan, yaş, bölüm, sınıf, yaşamın çoğunun geçirildiği yerleşim merkezi, yer değiştirme sıklığı, barınma türü, televizyon seyretme sıklığı, karşı cinsle duygusal ilişki durumu, kardeş sayısı, ailedeki çocuklar arasındaki doğum sırası ve aile yapısının yalnızlık Üzerindeki etkilerinin ise önemli olmadığı görülmüştür. Araştırma sonundaki önerilerde, yalnızlığın tanınması ve anlaşılmasına yönelik çalışmaların hızlandırılmasının, ailelerin, okul yöneticilerin ve Rehberlik Merkezlerinde çalışan personelin bu konuya yeterince yönelmesinin önemi vurgulanmıştır.

Abstract:
The purpose of the study was to investigate the effect of various personal, social -and familial variables on the loneliness level of college students. A total of 709 ( 280 females, 429 males) METU students from each of the four grades participated in the study. Data related to the subjects" personal, social and familial features were co 1 lected through a questionaire prepared for this purpose. The loneliness levels of the subjects were assessed by UCLA Loneliness Scale. Subjects of this study were grouped according to each independent variable. The mean loneliness scores were obtained for each group and were compared by using several oneway analyses of variance and Tukey's tests of si gni f icance. The analysis of data related to the personal features indicated that; the relationships between loneliness level of subjects and sex, academic achievement, the person that the leisure time was spent, satisfaction with monthly income for social activities were significant. Whereas, the relationships between the loneliness level and age, department, grade, the kind ofV place where most of the life-time was spent, frequency of geographic mobility, type of residence, frequency of watching television were significant. The analysis of data related to social variables revealed that; the relationships between subjects' loneliness level and the number of close friends, receiving social support, desire for new social contacts, satisfaction with social skills, self- disclosure to others, satisfaction with the relation to mother, father, siblings, opposite and same sex friend, were significant. However, the relationship between subjects' loneliness.level and romantic relationship with the opposite sex was not significant. The analysis of data related to the familial features pointed out that; the relationship between subjects' loneliness level and satisfaction with the mother-father relationship was significant. Whereas, the relationships between subjects' loneliness level and the number of siblings, birth order of the subjects, family structure of the subjects were not significant. The results were discussed in terms of the relationships between the level of loneliness and the groups of independent variables. Some important implications for the Guidance of Counseling area were discussed and recommendations were made for future research.