Progresif keratokonusta transepitelyal fototerapötik keratektomi ile kombine korneal çapraz bağlama sonrası korneal haze ve skar
Corneal haze and scar following transepithelial phototherapeutic keratectomy combined with corneal cross-linking in progressive keratoconus
Yazar: AHMET YİĞİTER
Danışman: DOÇ. DR. BETÜL SEHER UYSAL
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Akselere korneal çapraz bağlama (A-KÇB ) ve transepitelyal fototerapötik keratektomi ile kombine korneal çapraz bağlama (tFTK-KÇB) uygulanan hastaların 12 aylık takibi sonucunda iki cerrahi yöntemin görsel, refraktif, topografik, aberometrik ve biyomekanik sonuçlarının bildirilmesi, korneal haze oluşumunun cerrahi gruplar arasında kıyaslanması, korneal haze oluşumu üzerine etkili olabilecek faktörlerin belirlenmesi ve korneal haze ile hastaların görsel prognozu arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmaktadır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya kliniğimizde keratokonus hastalığı nedeniyle takipli olan, takiplerinde hastalıkta progresyon saptanması üzerine Temmuz 2019- Eylül 2023 tarihleri arasında A-KÇB veya tFTK-KÇB uygulanan ve postoperatif dönemde en az 12 ay takip süresine sahip olan 91 hastanın 122 gözü dahil edildi. Hastaların preoperatif ve postoperatif 1, 3, 6 ve 12. aylara ait dosya kayıtları retrospektif olarak incelenerek yaş, cinsiyet, atopi öyküsü ve preoperatif ve postoperatif sferik eşdeğer (SE), düzeltilmemiş görme keskinlikleri (DGK), en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EİDGK), Fantes korneal haze skorları, korneal dansitometri değerleri, korneal tomografi ve korneal biyomekanik verileri kaydedildi ve istatistiksel olarak analiz edildi.
Bulgular: Çalışma dahil edilen 122 gözün 55'ine A-KÇB, 67'sine tFTK-KÇB uygulanmıştır. Postoperatif 12. ayda tFTK-KÇB grubunda DGK, EİDGK, SE, K-max (maksimum keratometri), K-ort (ortalama keratometri), YSA (yüksek sıralı aberasyonlar) ve koma değerlerinde A-KÇB grubuna göre istatistiksel olarak daha anlamlı iyileşme görülmüştür. İki grup arasında postoperatif 12. ayda progresyon açısından anlamlı fark izlenmemiştir (p>0,05). Uygulanan cerrahi türüne göre kornenın tüm segmentelerine (anterior, santral, posterior ve 0-2 mm, 2-6 mm, 6-10 mm) ait Scheimpflug görüntüleme ile korneal dansitometri değerlerindeki değişimde iki grup arasında anlamlı fark izlenmemiştir (p>0,05). Çalışmaya dahil edilen 122 gözde dansitometri değerlerinde postoperatif 12. ayda preoperatif döneme göre en çok artış anterior ve 0-2 mm dansitometri değerlerinde görülmüştür (p<0,001). Uygulanan cerrahi prosedür ile postoperatif 1, 3, 6 ve 12. ay Fantes korneal haze skoru arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki izlenmemiştir (p>0,05). Postoperatif 12. ayda anterior 0-2 mm dansitometri değerindeki değişim ile preoperatif santral kornea kalınlığı (SKK) (r: -0,298) ve en ince kornea kalınlığı (EİKK) (r: -0,327) arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif bir korelasyon tespit edilmiştir (p<0,05). Çalışmaya dahil edilen 122 gözün korneal haze izlenen 88 gözündeki postoperatif 12. ayda anterior 0-2 mm dansitometri değerindeki değişim ile postoperatif 12. ayda SKK, EİKK ve K-ort değerlerindeki değişim ile anlamlı ilişki tespit edilirken, DGK, EİDGK, YSA ve koma değerlerindeki değişim ile anlamlı ilişki tespit edilmemiştir (p>0,05). 
Tartışma ve Sonuç: Progresif keratokonus hastalarında tFTK-KÇB tedavisi ile daha iyi görsel, refraktif, keratometrik ve aberometrik sonuçlar elde edildiği gösterilmiştir. Korneal çapraz bağlama tedavi ile FTK kombine edildiğinde progresyon riskinin artmadığı gösterilmiştir. Transepitelyal FTK-KÇB tedavisi uygulanan gözler ile A-KÇB uygulanan gözler karşılaştırıldığında postoperatif 12. ayda klinik skorlama ve dansitometrik olarak korneal haze açısından anlamlı farklılık izlenmemiştir. Preoperatif dönemde daha düşük EİKK ve SKK değerine sahip olan gözlerde korneal haze miktarındaki artışın daha fazla olduğu gösterilmiştir. Korneal haze miktarındaki artışın daha fazla olması postoperatif 12. ayda K-ort, SKK ve EİKK değerlerinde daha fazla azalma ile ilişkili bulunmuştur. Bu sonuç postoperatif korneal haze artışının korneadaki incelme ve düzleşme etkisini arttırdığını göstermektedir. KÇB tedavisinin tek başına veya tFTK ile birlikte uygulanması sonucu olabilen korneal haze varlığının, görsel ve topografik değişiklikler üzerine uzun dönem etkilerini araştırmak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract:
Purpose: The aim of this study is to report the visual, refractive, topographic, aberometric and biomechanical results of the transepithelial phototherapeutic keratectomy combined with accelerated corneal crosslinking (tFTK-CXL) and accelerated corneal cross-linking (A-CXL) alone at 12 months, to compare corneal haze formation between groups, to determine the factors that may affect corneal haze formation and to investigate the relationship between corneal haze and visual prognosis of patients.
Materials and Methods: The study included 122 eyes of 91 patients who underwent A-CXL or tPTK-CXL between July 2019 and September 2023, and had a minimum of 12 months of postoperative follow-up. The patients' preoperative and postoperative 1, 3, 6, and 12th month file records were retrospectively reviewed, and age, gender, atopy history, spherical equivalent (SE), uncorrected visual acuity (UCVA), best corrected visual acuity (BCVA), Fantes corneal haze scores, corneal densitometry values, corneal tomographic, and biomechanical data were recorded and analyzed.
Results: Of the 122 eyes included in the study, 55 underwent A-CXL and 67 underwent tPTK-CXL. At the 12th postoperative month, statistically more significant improvements were observed in the tPTK-CXL group in terms of UCVA, BCVA, SE, K-max (maximum keratometry), K-mean (mean keratometry), HOAs (higher order aberrations) and coma values compared to the A-CXL group. No significant difference was observed between the two groups in terms of progression at postoperative 12th month (p>0,05). No significant difference was observed between the two groups in the changes in corneal densitometry with Scheimpflug imaging of all segments of the cornea (anterior, central, posterior and 0-2 mm, 2-6 mm, 6-10 mm) (p>0.05). The highest increase in densitometry values at postoperative 12 months compared to the preoperative period was observed in anterior and 0-2 mm densitometry values (p<0.001). Fantes haze scores at 1, 3, 6 and 12 months postoperatively were similar in both groups. A statistically significant negative correlation was found between the change in anterior 0-2 mm densitometry value at 12 months and preoperative central corneal thickness (CCT) (r: -0.298) and thinnest corneal thickness values (TCT) (r: -0.327) (p<0.05). Corneal haze was observed in 88 of the 122 eyes at 12 months. In 88 eyes with corneal haze, a significant relationship was found between the change in anterior 0-2 mm densitometry value at 12 months and the change in CCT, TCT and K-mean values at 12 months postoperatively, but no significant relationship was found between the change in UCVA, BCVA, HOAs and coma values (p>0.05). 
Discussion and Conclusion: Transepithelial PTK-CXL treatment provides better visual, refractive, topographic and aberometric results in patients with progressive keratoconus compared to A-CXL alone. It has been shown that the risk of progression dis not increase when corneal cross-linking treatment is combined with PTK. When eyes that underwent tPTK-CXL treatment were compared with eyes that underwent A-CXL, no significant difference was observed in terms of clinical scoring and densitometric corneal haze at the 12th postoperative month. The increase in the amount of corneal haze was greater in eyes with lower CCT and TCT values in the preoperative period. A greater increase in the amount of corneal haze was found to be associated with a greater decrease in K-mean, CCT and TCT values at the 12th postoperative month. This result demonstrated that the increase in postoperative corneal haze caused an increase in corneal thinning and flattening after CXL treatment. Further studies are needed to investigate the long-term effects of corneal haze on visual and topographic changes following CXL treatment alone or in combination with tPTK.