Kutanöz melanomlu hastalarda serum eozinofilik katyonik protein, major bazik protein, eozinofil derive nörotoksin düzeyleri ve uzak metastaz varlığı ve hastalık evresi ile ilişkisi
Serum eosinophilic cationic protein, major basic protein, and eosinophil-derived neurotoxin levels in patients with cutaneous melanoma and their relationship with distant metastasis and disease stage
Yazar: AYLİN BOSTANCİ
Danışman: PROF. DR. IŞIL KARAARSLAN
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Dermatoloji = Dermatology

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ
Kutanöz melanomda hastalık progresyonunu değerlendirmede serum belirteçlerinin
duyarlılığı ve özgüllüğü sınırlıdır. Melanomun gelişimi ve ilerlemesinde tümör
mikroçevresinin önemli rol oynadığı bilinmektedir. Son yıllarda eozinofillerin ve eozinofilik
granüllerin çeşitli kanserlerde rol oynadığına dair çalışmalar giderek artmaktadır. Melanomda
eozinofilik parametrelerin rolü üzerine literatür kısıtlı ve tartışmalıdır ve yapılan bazı
çalışmalar olası rollerine dikkat çekmektedir. Bu çalışmada, melanomlu hastalarda kan
eozinofil değerlerinin, serum eozinofilik katyonik protein (ECP), eozinofil derive nörotoksin
(EDN) ve majör basic protein (MBP) düzeylerinin sağlıklı gönüllülerle karşılaştırılarak
değerlendirilmesi ve bu parametrelerin melanom evresi, lenf nodu tutulumu ve metastaz ile
ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM
Bu çalışmaya Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim
Dalı Dermatoonkoloji Birimi'ne Kasım 2022-Kasım 2024 tarihleri arasında başvurmuş 18-90
yaş arasında 48 melanom hastası ile kontrol grubu olarak 32 sağlıklı gönüllü dahil edildi.
Eozinofiliye neden olabilecek herhangi bir hastalığı, başka bir kanseri, hematolojik veya
sistemik hastalığı, kanser yatkınlık sendromu olanlar, pediyatrik ve gebe olgular çalışmadan
dışlandı.
Çalışma için Ege Üniversitesi Tıbbi Araştırmalar Etik Kurulu Başkanlığı'ndan onay alındı
(23-8T/74). Çalışmaya dahil edilen kişilerde demografik özellikler not edildi. Hastalar için,
melanom evresi, lokasyonu, subtipi not edildi. Hem hasta hem de gönüllülerde tam kan
sayımında eozinofil sayısı, serum ECP, EDN ve MBP düzeyleri değerlendirildi.
BULGULAR
Melanomlu hasta grubunda ortalama yaş 56,88 idi. Kadın/erkek oranı 27/21 idi. En sık
görülen melanom subtipi yüzeyel yayılan melanom (YYM) idi (%47,9). Melanomların çoğunluğu extremite yerleşimli idi (%43,8). Hastaların %70,80'i lokal evre (Evre I ve II);
%16,7'si Evre III; %12,5'i Evre IV idi. Melanom grubunda ortalama serum ECP (19,16
ng/mL vs 55,36 ng/mL) ve MBP düzeyleri (1348,31 ng/L vs 4107,58 ng/L) sağlıklılara
kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşüktü (p<0,001). Melanom grubunda
ortalama serum EDN düzeyi ise istatiksel anlamlı olarak daha yüksekti (35,16 ng/mL vs 15,59
ng/mL; p<0.001). Gruplar arasında izlenen istatiksel anlamlı bu farklılıklar yaş ve
cinsiyetten bağımsızdı. Melanom hasta grubu lokal (Evre I-II) ve metastatik (Evre III-IV)
olarak ayrıldığında, lokal evrede ortalama ECP (21,290 ng/mL vs 14,603 ng/mL) ve MBP
(1518,7 ng/L vs 854 ng/L) düzeyleri daha yüksek; EDN (34,045 ng/mL vs 37,881 ng/mL)
düzeylerinin ise daha düşük olduğu dikkat çekti. Ancak gruplar arasındaki bu farklılıklar
istatiksel anlamlılık düzeyine ulaşmadı. ECP ve MBP arasında anlamlı pozitif korelasyon,
EDN ile diğer parametreler arasında anlamlı negatif korelasyon gösterildi. Ortalama eozinofil
düzeyleri melanom ile kontrol grubunda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılık
göstermedi. Lokal ile metastatik gruplar arasında ortalama eozinofil sayıları açısından
istatistiksel anlamlı bir fark bulunamadı (0,16 10³/ µL vs 0,17 10³/ µL; p = 0,642).
SONUÇ
Çalışmamızda melanomlu hastalarda kontrole göre eozinofil düzeyi, yaş ve cinsiyetten
bağımsız olarak serum ECP ve MBP düzeylerinin anlamlı derecede düşük; EDN düzeylerinin
ise yüksek bulunmuş olması melanom gelişim sürecinde eozinofilik granüllerin pro-tümöral
ve anti-tümöral yolaklarda rol oynayabileceğine dikkat çekmektedir. Metastatik evrelerde
EDN düzeylerinde artış, ECP ve MBP düzeylerinde azalma görülmüş; bu farklılıklar
istatistiksel olarak anlamlı olmasa da dikkat çekici bulunmuştur. Eozinofilik parametrelerin
arasında izlenen farklı yöndeki korelasyonlar eozinofilik yolakların melanomda kompleks
etkileşimlerine ve farklı rollerine dikkat çekmektedir. Çalışmamız melanomda eozinofilik
granüllerin potansiyel rollerine kanıt oluşturmaktadır. Melanomun gelişim ve progresyonunda
eozinofilik yolakların rollerinin ileri çalışmalarla netleştirilebilmesi bu yolakları hedef alan
tedavisel yaklaşımlar açısından çok önemlidir.
Anahtar Kelimeler; Eozinofil, kutanöz melanom; eozinofilik katyonik protein; eozinofil
derive nörotoksin; major bazik protein

Abstract:
INTRODUCTION
The sensitivity and specificity of serum markers in assessing disease progression in cutaneous
melanoma are limited. Additionally, the tumor microenvironment is known to play a
significant role in melanoma development and progression. Recent studies increasingly
highlight the role of eosinophils and eosinophilic granules in various cancers. However,
literature on the role of eosinophilic parameters in melanoma is limited and controversial,
with some studies drawing attention to their potential roles. This study aims to compare blood
eosinophil counts, serum eosinophilic cationic protein (ECP), eosinophil-derived neurotoxin
(EDN), and major basic protein (MBP) levels in melanoma patients versus healthy controls,
and to investigate the associations of these parameters with melanoma stage, lymph node
involvement, and metastasis.
MATERIALS AND METHODS
This study included 48 melanoma patients aged 18–90 years who presented to the DermatoOncology Unit of the Department of Dermatology and Venereology at Ege University Faculty
of Medicine Hospital between November 2022 and November 2024, as well as 32 healthy
volunteers as the control group. Exclusion criteria included any condition causing
eosinophilia, other cancers, hematological or systemic diseases, cancer predisposition
syndromes, pediatric patients, and pregnant individuals. Ethical approval was obtained from
the Ege University Medical Research Ethics Committee (23-8T/74). Demographic
characteristics of participants were recorded. For melanoma patients, tumor stage, location,
and subtype were documented. Both patients and controls underwent assessments for blood
eosinophil counts, serum ECP, EDN, and MBP levels.
RESULTS
The mean age of the melanoma group was 56,88 years, and the female/male ratio was 27/21.
The most common melanoma subtype was superficial spreading melanoma (SSM) (47.9%),
and the majority of melanomas were located on the extremities (43.8%). Among the
melanoma patients, 70.8% were in the localized stage (Stages I and II), 16.7% were in Stage III, and 12.5% were in Stage IV. The mean serum ECP (19,16 ng/mL vs 55,36 ng/mL) and
MBP levels (1348,31 ng/L vs 4107,58 ng/L) were significantly lower in the melanoma group
compared to healthy controls (p < 0.001). In contrast, the mean serum EDN level was
significantly higher in the melanoma group (35,16 ng/mL vs 15,59 ng/mL; p<0.001). These
statistically significant differences between the groups were independent of age and gender.
When the melanoma group was divided into localized (Stages I-II) and metastatic (Stages IIIIV) subgroups, the localized stage had higher mean ECP levels (21,290 ng/mL vs 14,603
ng/mL) and MBP levels (1518,7 ng/L vs 854 ng/L); lower EDN (34,045 ng/mL vs 37,881
ng/mL). However, these differences did not reach statistical significance. A significant
positive correlation was observed between ECP and MBP, while a significant negative
correlation was noted between EDN and other parameters. Mean eosinophil levels did not
differ significantly between the melanoma and control groups. Additionally, no statistically
significant difference was found in mean eosinophil counts between localized and metastatic
groups (0,16 10³/ µL vs 0,17 10³/ µL; p = 0,642).
CONCLUSION
In our study, we observed that melanoma patients, independent of age and gender, had
significantly lower serum ECP and MBP levels and significantly higher EDN levels compared
to controls. These findings suggest that eosinophilic granules may play roles in both protumoral and anti-tumoral pathways in the melanoma development process. The observed
increase in EDN levels and decrease in ECP and MBP levels in metastatic stages, while not
statistically significant, was noteworthy. The differing directions of correlations between
eosinophilic parameters underline the complex interactions and distinct roles of eosinophilic
pathways in melanoma. Our study provides evidence of the potential roles of eosinophilic
granules in melanoma. Clarifying the roles of eosinophilic pathways in melanoma
development and progression through further studies is crucial for developing therapeutic
approaches targeting these pathways.
Keywords; Eosinophil; cutaneous melanoma; eosinophilic cationic protein; eosinophilderived neurotoxin; major basic protein