Ratlarda deneysel olarak L-arginin ile oluşturulan akut pankreatit modelinde Dekspanthenol'ün etkisi
Effect of Dexpanthenol on acute pancreatitis which experimentally developed by L-arginine at rats
Yazar: SERKAN KAYDAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. M. KASIM ARIK
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Arjinin = Arginine ; Dekspantenol = Dexpanthenol ; Pankreas hastalıkları = Pancreatic diseases ; Pankreatit = Pancreatitis ; Serbest radikaller = Free radicals ; Sitokinler = Cytokines

Özet:
Akut pankreatit tıpdaki tüm gelişmelere rağmen halen ciddi bir morbidite ve mortalite nedeni olarak önemini korumaktadır. Ancak halen fizyopatolojisi tam olarak aydınlatılamadığı için akut pankreatit ve komplikasyonlarının tedavisinde kullanılabilecek farmakolojik ajanlarla ilgili araştırmalar devam etmektedir. Akut pankreatit fizyopatolojisinde proteolitik enzimlerin aktivasyonunun yanında, immun yanıt ve inflamasyon sonucunda ortaya çıkan sitokinlerin ve serbest oksijen radikallerinin neden olduğu sürecin yer aldığı günümüzde en çok kabul gören görüş olmuş ve çalışmalar bu yönde ağırlık kazanmıştır.
Amaç: Bu çalışmada antioksidan, lipid peroksidasyonunu azaltıcı ve antiinflamatuar etkilerinin yanında, yara iyileşmesi üzerine de olumlu etkileri gösterilmiş olan dekspantenolün, ratlarda L-Arginin ile oluşturulan deneysel akut pankreatit modelinde doku düzeyinde ve kan biyokimyasal parametreleri üzerine etkileri araştırıldı.
Yöntem: Çalışmada 40 rat 4 eşit gruba bölündü (n=10). Grup 1?e 0. 12. 24. 36. 48. ve 60. saatlerde yalnızca intraperitoneal %0,9 NaCl yapıldı. Grup 2, Grup 3 ve Grup 4?e 400mg/100gr dozunda L-arginin birer saat arayla iki doz intraperitoneal olarak uygulandı, ardından 24. ve 48. saatlerde aynı doz tekrarlanarak şiddetli akut pankreatit oluşturulması amaçlandı. İlk L-arginin dozundan sonraki 12. 24. 36. 48. ve 60. saatlerde Grup 3?e 250mg/kg, Grup 4?e 500mg/kg dozunda dekspantenol sistemik etki oluşturmak üzere intraperitoneal olarak uygulandı. 72. saatte tüm ratlar sakrifiye edilerek pankreas ve peripankreatik yağlı dokular alındı, Hematoksilen+Eosin ile boyanıp histopatolojik olarak pankreas dokusunda ödem, asiner hücre nekrozu, hemoraji, inflamasyon ve perivasküler infiltrasyon; peripankreatik yağlı dokuda ise inflamasyon ve yağ nekrozu skorlarına bakıldı. Alınan kan örneklerinde Amilaz, ALT, AST, LDH, CRP ve Lökosit çalışıldı. Sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirildi.
Bulgular: L-Arginin verilen Grup 2, Grup 3 ve Grup 4?te akut pankreatit geliştiği yüksek amilaz düzeyleri ve histopatolojik inceleme ile saptandı. Biyokimyasal değişkenlere göre grupların ikili karşılaştırma sonuçlarında tüm parametrelerde doz bağımsız olarak Grup 3 ve Grup 4?ün değerleri, Grup 2?den istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük saptandı. Histopatolojik değişkenlerin analizinde asiner hücre nekrozu, inflamasyon/perivasküler infiltrasyon ve toplam pankreas hasar skorları açısından Grup 4?ün değerleri Grup 2?ye göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük saptandı. Grup 3?ün değerleri Grup 2?ye göre daha düşük olsa da bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bununla birlikte ikili karşılaştırma sonuçlarında Grup 3 ile Grup 4 arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Sonuçlar değerlendirildiğinde dekspanenolün akut pankreatit üzerine antioksidan ve antiinflamatuar etkisinin doz bağımsız olduğu görüldü.
Sonuç: Deneysel akut pankreatit modelinde yapılan bu çalışmadan elde edilen bulgular, akut pankreatit tedavi rejimlerinde antioksidan, antiinflamatuar ve yara iyileşmesine olumlu katkıları olduğu gösterilmiş olan dekspantenolün  pankreas hasarının önlenmesine katkı sağlayacağı yönündedir.

Anahtar kelimeler: Deneysel akut pankreatit, inflamatuar sitokinler, serbest oksijen radikalleri, L-Arginin, Dekspantenol.

Abstract:
Acute pancreatitis maintains its importance inspite of the all medical improvements as a serious morbidity and mortality cause. But; since its physiopathology couldn?t be entirely clarified yet, the studies continue about the pharmacologic agent which can be used at acute pancreatitis and its complications. Besides the proteolytic enzyme activation, the process is taking place which is caused by cytokines and free oxygen radicals emerge at the result of the immune responce and inflammation has became the most acknowledged point of view at the present day and studies gained weight at this direction.
Background: In this study, the blood biochemical parameters and effects on tissue levels of dexpanthenol have been researched at the experimental L-Arginine induced acute pancreatitis model in rats, which has affirmative effects on wound healing besides its decreasing the lipid peroxidation and anti-inflammatory effects.
Methods: 40 rats has divided into 4 equal groups (n=10). %0.9 NaCl was administrated only intraperitoneally to Group 1 at  0th, 12th, 24th, 36th, 48th and 60th hour. Interval of one hour, two doses of 400mg/100gr L-Arginine was administered intraperitoneally to Group 2, Group 3 and Group 4, after that admistration of same doses on 24th and 48th hour was repeated, with the aim of the developing severe acute pancreatitis. After the first L-Arginine dose 250mg/kg dose of dexpanthenol was administered to Group 3 and 500mg/kg dose of dexpanthenol was administered intraperitoneally to Group 4 at 12th, 24th, 36th, 48th and 60th hours. At the 72th hour all the rats were sacrificed and the pancreatic and fatty tissues was stained with H&E (hematoxylin and eosin) pancreatic edema, asiner cell necrosis, hemorrhage, inflammation and perivascular infiltration scores are resarched, and the peripancreatic fatty tissue?s inflamation fat necrosis scores are resarched. Amilase, ALT, AST, LDH, CRP and Leukocytes count were performed at the taken blood samples. And the results were assessed statistically.
Results: It has been found out by high amilase levels and histopathological examination that acut pancreatitis was developed in Group 2, Group 3 and Group 4 which were administrated L-Arginin. Statistically the value of Group 3 and Group 4 was significantly lower than the value of Group 2 in all parameters dose independently at the result of the double comprasion according to biochemistrical variables. In the analysis of the histopathological variables the values of Group 4 were statistically lower than Group 2 in terms of aciner cell necrosis, inflammation/perivasculer infiltration and total pancreas damage scores. The values of Group 3 were lower than the values of Group 2, however this difference was not significant statistically. Nonetheless at the result of the double comprasions no significant difference was determined between Group 3 and Group 4. When the results were considered it was observed that the antioxidant and antiinflammatory effect of dexpanthenol was dose independent. 
Conclusion: The findings found from the this study which were performed at this experimental acute pancreatitis model supports that dexpanthenol contributes to preventing pancreas damage, which has shown to have antioxidant, antiinflammatory and positive contributions to wound healing.

Keywords: Experimental acute pancreatitis, inflammatory cytokines, free oxygen radicals, L-Arginine, dexpanthenol.