hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kronik böbrek yetmezliği olan ve olmayan kronik c hepatitli hastalarda karaciğerhistopatolojisi ıle fibrotest/actitest sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of liver histopathology and fibrotest/actitest results in patients with chronic c hepatitis with and without chronic renal failure
Yazar: HAKKI ONUR KIRKIZLAR
Danışman: PROF. DR. MURAT AKYILDIZ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Nefroloji = Nephrology ; İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Çalışmamızdan elde ettiğimiz verilere ve daha önce yapılmış olan çalışmalara, biyokimyasal belirteçler, böbrek yetersizlikli hastalarda, normal populasyona göre değişkenlik göstermektedir. Bu nedenle fibrotest/actitest gibi girişimsel olmayan testler, böbrek yetersizliği bulunan hastalarda tanısal açıdan yeterli olamamaktadır. Kanama gibi düşük de olsa hayatı tehdit edebilen komplikasyonları bulunmasına rağmen, renal transplantasyon yada antiviral tedavi düşünülen renal yetersizlikli kronik c hepatitli hastalarda karaciğer biyopsisi hala altın standart oalrak yerini korumaktadır. İleride biyopsinin yerini alabilecek ancak renal yetersizlikte olduğu gibi çeşitli etkenlerden etkilenmeyecek yeni biyokimyasal belirteçlere yada bu belirteçlerin ortak kullanımı ile elde edilecek algoritmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
According to the data we obtained from our study and previous studies, biochemical markers show variability in patients with renal failure compared to the normal population. Therefore, non-invasive tests such as fibrotest/actitest are not sufficient for diagnosis in patients with renal failure. Although there are minor life-threatening complications such as bleeding, liver biopsy still remains the gold standard in patients with chronic hepatitis C with renal failure who are being considered for renal transplantation or antiviral therapy. There is a need for new biochemical markers that can replace biopsy in the future but will not be affected by various factors such as renal failure, or algorithms to be obtained by the joint use of these markers.
Sigara kullanımının trombosit fonksiyonları üzerine etkisinin incelenmesi
Investigation of the effect of cigarette use on thrombocyte functions
Yazar: MURAT GÜCÜN
Danışman: PROF. DR. REFİK DEMİRTUNÇ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Öz
Amaç: Çalışmamızda sigara içen ve içmeyen hastalarda ortalama trombosit hacmi ve β-tromboglobulin düzeylerini değerlendirerek sigaranın trombosit fonksiyonları üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.
Materyal-Metod: Çalışma yaşları 20 ile 60 arasında değişmekte olan, 21'i (%35) kadın ve 39'u (%65) erkek olmak üzere toplam 60 olgu üzerinde yapılmıştır. Olgular 30'ar kişilik "Sigara İçen" ve "Sigara İçmeyen" olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Gruplar D-dimer, fibrinojen, CRP, sedimantasyon, albumin, ortalama trombosit hacmi ve β-tromboglobulin düzeyleri yönünden karşılaştırılmıştır. β-tromboglobulin plazma düzeyleri ELİSA yöntemi ile ölçülmüştür.
Bulgular: Sigara kullanan olguların β tromboglobulin düzeyleri, sigara kullanmayan olgulardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. (Sigara kullanan: 217,20±27,59 IU/ml sigara kullanmayan:199,66±29,26 IU/ml p<0.05). Sigara kullanan hastaların OTH düzeyi kullanmayan hastaların OTH düzeyi karşılaştırıldığında anlamlı bir fark tespit edilememiştir.
Sonuç: Bu çalışmadan çıkan sonuçlar sigara kullanan hastaların, dolaşımındaki trombositlerin kullanmayan hastaların dolaşımındaki trombositlere göre daha aktif olduğunu düşündürmektedir. Bu durum sigara kullanan hastalarda özellikle trombotik ve kardiyovasküler hastalıklarda risk artışı ile ilgili olabileceği düşünülmüştür

Abstract:
Objective: In our study, it was aimed to evaluate the effect of smoking on platelet functions by evaluating mean platelet volume and β-thromboglobulin levels in smokers and non-smokers.
Materials-Methods: The study was conducted on a total of 60 subjects, 21 (35%) female and 39 (65%) male, aged between 20 and 60. The cases were divided into two groups as "Smoker" and "Non-Smoker" with 30 people each. The groups were compared in terms of D-dimer, fibrinogen, CRP, sedimentation, albumin, mean platelet volume and β-thromboglobulin levels. Plasma levels of β-thromboglobulin were measured by ELISA method.
Results: β thromboglobulin levels of smokers were statistically significantly higher than non-smokers. (Smoker: 217.20±27.59 IU/ml, non-smoker: 199.66±29.26 IU/ml p<0.05). No significant difference was found when MPV level of non-smokers was compared.
Conclusion: The results of this study suggest that platelets in the circulation of smokers are more active than those in the circulation of patients who do not smoke. This situation was thought to be related to the increased risk of thrombotic and cardiovascular diseases in smokers.
KOAH'lı hastalarda gastroözofagiyal reflü sıklığının sintigrafi ile değerlendirilmesi /
Yazar: ERCAN ÇİL
Danışman: UZMAN AYŞE ÖZSÖZ
Sağlık Bakanlığı / İzmir Dr.Suat Seren Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Amaç: Gastroözofagial reflü hastalığı, kronik obstrüktif akciğer hastalığı kliniğini ve semptomatolojiyi etkileyen eş zamanlı bir hastalıktır. Bu çalışmada kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastalarda gastroözofagial reflü hastalığı sıklığını gastroözofagial reflü sintigrafisi ile araştırmak ve solunum fonksiyonları ile ilişkisini ortaya koymak amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışma grubuna kronik obstrüktif akciğer hastalığı akut alevlenme ve solunum yetmezliği bulunan hastalar, kontrol grubuna kronik solunumsal hastalığı olmayan hastalar alındı. Çalışma grubuna 85, kontrol grubuna 27 hasta alındı.  Hastaların semptomları, spirometri ve gastroözofagial reflü sintigrafisi sonuçları kaydedildi. 
Bulgular: Gastroözofagial reflü ile ilişkili semptomu olan kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastalarda semptomu olmayanlara göre FEV1 değerleri (%28.6) daha düşük idi. Sintigrafi, kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan grupta %4.7 hastada pozitif iken, kontrol grubunda pozitiflik saptanmadı(p=0.3).  
Sonuç: Gastroözofagial reflü, akut alevlenme ve solunum yetmezliği tablosundaki kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan hastalarda bir risk faktörü olarak bulunmamıştır.

Abstract:
Aim: Objective: Gastroesophageal reflux disease is a concomitant disease that affects the clinic and symptomatology of chronic obstructive pulmonary disease. In this study, it was aimed to investigate the frequency of gastroesophageal reflux disease in patients with chronic obstructive pulmonary disease with gastroesophageal reflux scintigraphy and to reveal its relationship with respiratory functions.
Methods: Patients with acute exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease and respiratory failure were included in the study group, and patients without chronic respiratory disease were included in the control group. 85 patients were included in the study group and 27 patients in the control group. Patients' symptoms, spirometry and gastroesophageal reflux scintigraphy results were recorded.
Results: Patients with chronic obstructive pulmonary disease with symptoms associated with gastroesophageal reflux had lower FEV1 values (28.6%) than those without symptoms. While scintigraphy was positive in 4.7% of patients in the chronic obstructive pulmonary disease group, it was not positive in the control group (p=0.3).
Conclusion: Gastroesophageal reflux was not found to be a risk factor in patients with chronic obstructive pulmonary disease with acute exacerbation and respiratory failure.
Koroner bypass cerrahisi öncesi yüksek serum nt-probnp seviyesinin postoperatiferatif atrial fibrilasyon gelişimesiyle olan ilişkisi
Before coronary bypass surgerythe relationship of high serum nt-probnp level with the development of postoperatiferative atrial fibrilation
Yazar: DAVUT AZBOY
Danışman: UZMAN ALP DOLGUN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Kalp ve Damar Cerrahisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
AMAÇ: Yapılan bu prospektif çalışmada elektif koroner arter bypass cerrahisi uygulanmış 40 hasta seçildi ve bu hastalar iki gruba ayrıldı. Birinci grupta Off pump prosedürü uygulanan 20 hasta , ikinci grupta ise On pump prosedürü uygulanan 20 hasta bulunuyordu. Daha sonra her iki gruptaki hastalarda postoperatif atriyal fibrilasyon insidansı ve bazı preoperatif değişkenler hesaplanıp birbirileriyle karşılaştırıldı. Her iki grup hastalardan preoperatif ve postoperatif dönemde NT-proBNP için kan örneği alındı ve bakılan preoperatif NT-proBNP değerinin postoperatif atrial fibrilasyon ile ilişkisi araştırıldı.
SONUÇLAR : Postoperatif atriyal fibrilasyon insidansı ortalama % 20, On pump grubunda %25, Off pump prosedürü uygulanan grupta %15 olarak hesaplandı. Kardiyopulmoner bypass kullanımından kaçınılmasının postoperatif atriyal fibrilasyon insizdansını istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azalttığı ve preoperatif yüksek NT-proBNB nin postoperatif AF gelişimiyle ilişkili olduğu görüldü.
ANAHTAR KELİMELER: Koroner arter bypass, On pump, Off pump, Atrial fibrilasyon.

Abstract:
In this prospective study; 40 patients, that had been operated on elective coroner arterial bypass procedure, were selected and separated in to two groups. The first group consists of 20 patients, that off pump procedure had been done; and the other 20 patients, that On pump procedure had been done, were formed the second group.  Postoperative artrial fibrillation incidence and several preoperative parameters were calculated and compared in both groups. Moreover, blood samples were collected to assess  NT-proBNP levels, from the patients of each group, at the preoperative and postoperative period,. The relation between the preoperative NT-proBNP values and postoperative atrial fibrillation was carried out. 
RESULTS
Postoperative artrial fibrillation incidence was calculated as 25% at the On pump group, and 15% at the Off pump group. It was seen that; avoiding the cardiopulmonary bypass has statistically significant effects on reducing the Postoperative artrial fibrillation incidence. Furthermore the relation between preoperative high NT-proBNB and postoperative AF was noticed.
KEYWORDS
Coroner arterial bypass, On pump, Off pump , artrial fibrillation.
Akut koroner sendromlu hastalarda prokalsitonin düzeylerinin mortalite ile ilişkisi
The relationship of procalcitonine levels with mortality in patients with acute coronary syndrome
Yazar: FATİH YILMAZ
Danışman: PROF. DR. HAYRİYE ESRA ATAOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Prokalsitonin (PCT), erken aterosklerozda inflamatuar bir belirteç olarak rol oynar. Akut koroner sendromda (AKS) artan PCT düzeylerinin klinik sonuçlarını araştırmak için 77 hasta (29'u ST elevasyonlu olmayan miyokard enfarktüsü [MI], 34'ü ST elevasyonlu MI ve 14'ü kararsız angina pektoris) dahil edildi ve 6 ay takip edildi. PCT seviyeleri ilk başvuruda ve başvurudan sonraki 48 saat içinde belirlendi. Beş hasta hastanede yatış sırasında öldü ve kabulden sonraki 48 saat içinde PCT seviyeleri hayatta kalanlardan (n = 72) anlamlı derecede yüksekti (sırasıyla 0.399 +/- 1.33 ng/ml'ye karşı 0.588 +/- 0.56). 6 ay içinde ölen dokuz hastada başvurudan 48 saat sonra PCT seviyeleri de hayatta kalanlarla karşılaştırıldığında anlamlı derecede yüksekti (sırasıyla 0.451 +/- 0.44'e karşı 0.406 +/- 1.37 ng/ml). Başvurudan 48 saat sonra daha yüksek PCT düzeylerinin, erken ve 6 aylık mortalite artışıyla ilişkili bir inflamatuar durumu yansıtabileceği sonucuna varılmıştır.

Abstract:
Procalcitonin (PCT) is implicated as an inflammatory marker in early atherosclerosis. In order to investigate the clinical consequences of increased PCT levels in acute coronary syndrome (ACS), 77 patients (29 with non-ST-elevation myocardial infarction [MI], 34 with ST-elevation MI and 14 with unstable angina pectoris) were included and followed up for 6 months. The PCT levels were determined at initial presentation and within 48 h of admission. Five patients died during hospitalization and their PCT levels within 48 h of admission were significantly higher than survivors (n = 72) (0.588 +/- 0.56 versus 0.399 +/- 1.33 ng/ml, respectively). The PCT levels within 48 h post-admission in the nine patients who died within 6 months were also significantly higher compared with the survivors (0.451 +/- 0.44 versus 0.406 +/- 1.37 ng/ml, respectively). It is concluded that higher PCT levels within 48 h post-admission may reflect an inflammatory state that is associated with increased early and 6-month mortality.
Obstrüktif uyku apne sendromu olgularında insülin rezistansı /
Yazar: SELMA AYDOĞAN EROĞLU
Danışman: DOÇ. DR. TÜLİN KUYUCU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Amaç: Çalışmada Obstruktif Uyku Apne Sendromu (OUAS) ile insülin direnci (İD) arasındaki ilişki ve İD'nin etkilendiği faktörleri araştırmak hedeflendi.
Gereç ve Yöntem: Eylül-Ocak 2008 tarihleri arasında polisomnografi yapılarak apne hipopne indeksi (AHİ) ≥5 saptanan hafif, orta ve ağır olmak üzere toplam 60 hasta OUAS grubuna, AHİ<5 olan 25 hasta kontrol grubuna alındı. Hastaların açlık kan glikoz, total lipid ve insülin düzeyleri çalışıldı. Homeostasis model insulin rezistans ölçüm modeli (HOMA-İR) kullanılarak İD hesaplandı.
Bulgular: OUAS hastalarının ortalama açlık kan glikozu 94.9±10.2 mg/dL, insülin düzeyi 11.0±6.6U/L, HOMA-İR 2.6±1.7 total kolesterol 223.3±45.0, LDL kolesterol 146.3±37.0 olarak bulundu. OUAS grubunda açlık insülin seviyesi, HOMA-ID, total ve LDL kolesterol düzeyi kontrol grubundan yüksek saptandı.
Sonuç: Çalışmada, İD üzerine etkili faktörler değerlendirildiğinde, AHİ>15 ve boyun çevresi ölçümlerinin etkileri anlamlı derecede yüksek bulundu (sırasıyla p=0.030 odds 3.01; p=0.014 odds 3.98). OUAS'de İD'nin obezite ve bel çevresi ölçümlerinden bağımsız geliştiği tespit edildi.

Abstract:
Aim: In this study, we aimed to determine the association between obstructive sleep apnoea syndrome (OSAS) and insulin resistance (IR) along with related factors.
Materials and Methods: Polysomnography was performed from September to January 2008. According to the apnoea hypopnea index (AHI) ≥ 5 that were mild, moderate and severe, giving a total of 60 patients in the OSAS group; 25 patients with AHI <5 were included as the control group. Fasting blood glucose, as well as the total lipid and insulin levels were determined. IR was calculated using the homeostasis model of insulin resistance (HOMA-IR) measurement model.
Results: The OSAS group showed the following levels: mean fasting glucose 94.9±10.2 mg/dL, insulin level 11.0±6.6U/L, HOMA-IR score 2.6±1.7, total cholesterol 223.3±45.0 and LDL cholesterol 146.3±37.0. Fasting insulin levels, HOMA-IR, total and LDL cholesterol levels were higher in the OSAS group than in the control group.
Conclusion: In this study, when we evaluated the factors affecting IR, it was determined that the effects of AHI>15 and neck circumference measurements were significantly higher (p=0.030 odds 3.01; p=0.014 odds 3.98 respectively). In patients with OSAS, the existence of IR was shown to be independent from the common obesity and waist circumference measurements.
Doğum ağırlığı ile kord kanı ve anne kanı vitamin B12 ve folik asit düzeylerinin ilişkisi
Mother vitamin B12 and folate levels' effect on infant birth weight
Yazar: BAYRAM ALİ DORUM
Danışman: PROF. DR. ASİYE NUHOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Okmeydanı Eğitim. ve Araştırma. Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bu çalışmada, aynı sosyoekonomik çevreden gebe kadınlardan, zamanında doğan bebeklerin doğum ağırlıkları üzerine vitamin B12 ve folat eksikliğinin etkisi araştırıldı. Travaydaki 37-42 gestasyon haftaları arasındaki gebelerden rastgele yöntemle 76 olgu çalışmaya alındı. Bu olgulardan 9'u çeşitli nedenlerle çalışma dışı bırakıldı. Araştırmamız 67 olgu ile tamamlanarak istatistiksel değerlendirmeler yapıldı. Yapılan istatistiksel inceleme
sonuçlarına göre anne vitamin B12 düzeyi ile bebeklerin doğum ağırlıkları arasında düşük pozitif korelasyon ve yine aynı şekilde anne serum folat düzeyleri ile bebeklerin doğum ağırlığı arasında düşük pozitif bir ilişki bulundu. Ancak, bebek doğum ağırlığı tek tek veya birlikte anne vitamin B12 ve anne folat değerlerinden anlamlı olarak etkilenmemektedir. Gebelerin beslenmesi ve besinlerin fetus ve annelerin iyilik hali üzerine etkilerinin
daha fazla araştırılarak preterm ve düşük ağırlıklı doğumun önlenmesi, konjenital anomalilerin prenatal tanısı ve erken tedavi edilmesi, gestasyon ve doğum sırasında meydana gelen hastalıkların zamanında etkin tedavisi neonatal mortalite oranlarını azaltacak, sağlıklı nesillerin gelişmesine önemli katkıda bulunacaktır.

Abstract:
In this study, we investigate the effect of vitamine B12 and folate deficiencies to the birth weight of term babies who born from the pregnant women of the same socioeconomical status. Pregnant women between 37-42 weeks of gestation randomly assigned, and 76 patients enrolled in the study. Nine of these patients were excluded for various reasons. Our research was completed with 67 patients and evaluated statistically. According to the results of statistical evaluation, there is a low positive correlation between mother's vitamin B12 level and babies' birth weights and as well low positive relation between mother's blood folate level and babies' birth weights. However babies' birth weights are not influenced by mother's vitamin B12 level and mother's folate level individually or totally. The nutrition status of pregnant women and to investigate the positive effects of nutrition to the fetus and mothers will prevent the birth of preterm and low birth weight babies, also the
prenatal diagnosis and early treatment of congenital anomalies, the appropriate treatment of the problems and diseases became through the pregnancy and at birth will decrease the mortality rates and make an important contribution for healty generations.
Deneysel interstisyel sistit modeli oluşturulmuş ratlarda günceltedavi modalitelerinin mesane histolojisi üzerine etkileri /
Yazar: EFE ÖNEN
Danışman: DOÇ. DR. ÖNDER KAYIGİL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Amaç
 Daha önceki çalışmalarda hayvanlarda deneysel interstisyel sistit modeli tanımlanmış ve
birçok çalışmada bu model kullanılarak farklı ajanların mesane dokuları üzerine olan histopatolojik
değişiklikleri incelenmiştir. Literatüre bakıldığında ajanlar tekli veya ikili gruplar halinde tedaviye
olan katkıları açısında incelenmiş ancak çoklu tedavilerin birbirleri arasında karşılaştırılmış olduğu
bir çalışmanın sonuçları yayınlanmamıştır. Bu çalışmada interstisyel sistit tedavisinde sıkça
kullanılan güncel bazı ilaçların, kronik sistit oluşturulmuş rat mesanelerinin bozulmuş
histolojilerine olan farklı düzeltici etkilerini karşılaştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntem
 Çalışmada 34 adet dişi Sprague Dawley cinsi rat kullanılmıştır. Tüm ratlara intravezikal 0.2
ml 0.4 N hidroklorik asit verilerek kimyasal sistit oluşturulmuştur. Ratlar biri kontrol grubu olmak
üzere 5 gruba ayrılmıştır. Birinci gruba oral pentozan polisülfat sodyum, ikinci gruba oral quercetin,
üçüncü gruba intravezikal heparin, dördüncü gruba intravezikal sodyum hyaluronat verilmiştir. 60
gün sonra tüm gruplardaki ratlar histopatolojik inceleme için sakrifiye edildi. Işık mikroskobu
altında , doku örneklerinde hemotoksilen-eosin (H&E) boyaması ile inflamasyon derecesi ve
toluidin blue boyaması ile de mast hücre sayısı değerlendirilmeye alınmıştır.
Bulgular
 Işık mikroskobuyla tedavi edici ajan almayan kontrol grubunda mast hücresinde artış, 
2
irregüler mukus tabakası, sık ülserli alanlar, konjesyone damarlar gözlendi. Heparin alan grupta
doku hasarı minimal ve mast hücre sayısı diğer gruplara göre daha az saptandı. Pentozan polisülfat
sodyum grubunda doku hasarı ve mast hücre sayısı heparin grubuna göre daha fazla ancak diğer
gruplara göre daha az gözlendi. Sodyum hyaluronat ve quercetin grubunda doku hasarı ve mast
hücre sayısı kontrol grubuna göre az ancak diğer iki gruba göre daha fazla saptandı.
Sonuç
Ratların histopatolojilerine bakıldığında, araştırmamıza göre intravezikal heparin
kullanımının interstisyel sistit tedavisinde diğer ajanlara göre daha olumlu etkileri olduğu
görülmektedir. İntravezikal heparinin, oral preparatların kullanımından sonra ikinci basamak
tedavilerde ilk tercih edilmesi gereken ilaçlardan olduğu kanaatindeyiz.

Abstract:
Migren kliniğindeoptometrik bulguların önemi /
Yazar: HATİCE TUBA ATALAY
Danışman: DR. SEDEF KUTLUK
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Kırma kusurları ve ortoptik anormalliklerin varlığının saptanması ve bu
bulguların migren atağı şiddeti ve atak sayısı üzerine etkilerinin
belirlenmesi amacıyla; Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
1. Göz kliniğinde 58'i Nöroloji kliniği tarafından migren tanısı ile Göz
kliniğine konsülte edilen olgulardan, 50'si ise göz şikayetleri nedeniyle
Göz kliniğine başvuran ve migren tanısı olmayan olgulardan oluşan
toplam 108 olgu değerlendirildi.
Migren olgularından, baş ağrılarının şiddetini vizüel analog skala (VAS)
ile belirtmeleri istendi. Çalışma kapsamındaki tüm olguların, kırma
kusuru dereceleri belirlendi, kırma kusuru saptanan olgulara uygun
gözlük reçetesi verildi, ön ve arka segment muayeneleri ayrıntılı olarak
yapıldı.
Ortoptik muayenede; olguların göz hareketleri dokuz bakış
pozisyonunda değerlendirilerek, konverjans muayeneleri yapıldı.
Konverjansın yakın noktası değerleri kaydedildi. Örtme-açma testi ile
kayma tespit edilen olguların kayma açılarının ölçümü için prizma
örtme testi (PÖT) yapıldı. Olgular, binoküler görme varlığı ve füzyon
varlığı açısından muayene edildi. Prizma kullanılarak füzyon aralıkları
ölçüldü. Olguların stereopsis muayeneleri yapıldı.
Migren grubundaki ve kontrol grubundaki olgular; astenopi ve
fotofobi varlığı, kırma kusuru ve astigmatizma varlığı ve tipi,
presbiyopi varlığı, kayma varlığı, stereopsis derecesi ve füzyon
aralıkları açısından karşılaştırıldı.Migren olgularında; atak sayısı ve VAS üzerine etkili olan oftalmik
faktörler araştırıldı. Kırma kusuru varlığı, tipi ve miktarının
astigmatizma varlığı, tipi, ekseni ve miktarının, presbiyopi varlığının,
stereopsisin miktarının, akomodatif fonksiyonun, uzak ve yakın
füzyon aralığı değerlerinin atak sayısı ve VAS ile ilişkisi araştırıldı.
Migren atak tedavisi alan hastalarda; gözlük tedavisi öncesi ve 3 aylık
tedavi sonrası VAS ve atak sayısı değerleri karşılaştırıldı.
Nörolojik, gastrointestinal ve otonom değişikliklerin çeşitli
kombinasyonlarda eşlik ettiği, kronik bir tablo olan migrenin, orta yaş
kadınlarda sık görüldüğü tespit edildi. Kırma kusuru varlığının ve
özellikle astigmatizma varlığının migren baş ağrısı patogenezinde
etkili faktörler olduğu saptandı. Ayrıca migrenli hastalarda miyopik
kırma kusuru ve ekzoforya ile birlikte yakın için füzyon aralıklarının
düşük bulunması binoküler görme - füzyon fonksiyonlarının
birlikteliğinin önemine dikkati çekmektedir.
Oftalmologların klinik pratiklerinde çok sık karşılaştıkları bir hasta
grubunu oluşturan migren hastalarına yaklaşımda, mevcut kırma kusuru
ve ortoptik anormalliğin tespit edilip, uygun tedavinin verilmesi,
migrenin profilaksisinde ve tedavisinde uygun bir yaklaşım olacaktır.

Abstract:
daha sonra