Avukatlık hukukunda reklam yasağı
Prohibition of advertising in advocacy law
Yazar: ALİ ÇETİN ASLAN
Danışman: DOÇ. DR. MİNE AKKAN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Özel Hukuk Ana Bilim Dalı / Özel Hukuk Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2013
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Avukatlar = Lawyers ; Avukatlık = Attorneyship ; Reklamlar = Advertisements

Özet:
Reklam, mal veya hizmetlerin tanıtımı için yapılan faaliyettir. Türkiye?de avukatın reklam faaliyeti yasaklanmıştır. Avukatın reklam yasağı, Avukatlık Kanunu?nun 55. maddesinde, Türkiye Barolar Birliği Meslek Kuralları?nın 7. maddesi, 8. maddesi ve 40. maddesinde düzenlenmiştir. Ayrıca Avukatlık Kanunu?nun 55. maddesine dayanılarak Türkiye Barolar Birliği tarafından hazırlanan Reklam Yasağı Yönetmeliği de mevcuttur.Avukatlığın tarihi incelendiğinde, son birkaç yüzyıl öncesine kadar avukatın reklamıyla ilgili doğrudan bir düzenleme bulmak mümkün değildir. 19. yüzyıldan itibaren avukatlık kurumsallaşmaya başlamış ve avukatlar arasında rekabet artmıştır. Dünyada ekonomik sistemin geçirdiği dönüşümle birlikte avukatlık kurumu da bir dönüşüm geçirmiştir. Teknolojinin gelişmesi ve avukatlar arasında rekabetin artması nedeniyle avukat kendini çeşitli araçlarla ifade etmek istemiştir. Avukatlar, reklamı engelleyen hukuk kurallarını sorgulamaya başlamıştır. Bir kamu hizmeti olarak görülen ve sıradan bir serbest meslek olarak değerlendirilmeyen avukatlık bir ticarî faaliyet olarak görülmeye başlamıştır. Avukatlık mesleğinde reklam bir hak ve avukatın ifade özgürlüğünün bir unsuru olarak görülmüş, reklamı sınırlama bir istisna haline gelmiştir. Anglo-Sakson hukuk sistemindeki bu anlayış, Kara Avrupası hukuk sistemindeki avukatlık anlayışını da etkilemiştir. Kara Avrupası hukuk sistemini benimseyen birçok ülkede avukatın reklam faaliyetine belli şartlar altında izin verilmiştir.Türkiye?de de reklam yasağı tartışılmaktadır. Disiplin kurulu kararları incelendiğinde reklam yasağı ile ilgili verilmiş olan kararların, kararların  tamamı içinde önemli bir yer tuttuğu görülür. Reklam yasağının kaldırılmasının savunulmasının yanı sıra, düzenlemenin muhafaza edilmesi ancak minimize edilmesi de savunulmaktadır. Her iki görüşün ortak noktası Türkiye?deki düzenlemeden memnun olunmadığıdır. Bu nedenle düzenleme yeniden gözden geçirilmeli, avukatların uymakta istekli olduğu, günün şartlarına ve avukatların ihtiyaçlarına uygun, ciddi bir düzenleme yapılmalıdır.



Anahtar Kelimeler: Reklam, Reklam Yasağı, Meslek Kuralları, Kamu Hizmeti, Avukatlık Unvanı.

Abstract:
Advertising is an activity which is done to publicise goods and services.  Advertising activity of an advocate is prohibited in Turkey. Advocate?s prohibition of advertising is regulated in article 55 of Code of Advocacy, article 7, 8 and 40 of Code of Legal Profession made by Turkey Association of Bars. In addition to that, there is a Regulation of Advertising Prohibition based on Article 55 of Advocacy Code and made by Turkey Association of Bars.
When history of advocacy is researched, it is not possible to find a legal regulation directly related with advertising of an advocate till last a few centuries. Since 19th century advocacy has institutionalized and competition between advocates has increased. As economic system transformed, institution of advocacy transformed in the world. An advocate wanted to express himself/herself via various means because of the fact that technology developed and competition between advocated increased.  Advocates began to challenge rules preventing advertising. Advocacy which has been regarded as a public service and not been regarded as an ordinary self-employment, is regarded as commercial activivity. Advertising has been regarded as a right and element of an advocate?s freedom of expression. Restriction of advertising became an exception. This consideration found in Anglo-Saxon Law System effected advocacy consideration in civil law system. Advertising activity of an advocate is permitted under certain circumstances in several countries adopting civil law system.Prohibition of advertising has been argued also in Turkey. As decisions of disciplinary committees are researched, it is seen that decisions about prohibiton of advertising take an important place in whole decisions of disciplinary committees. In addition to the fact that prohibition of advertising is argued, it is argued that this regulation must be preserved but minimized. Common ground of both argument is that this regulation does not satisfy. This regulation must be revised and regulation to that advocates are willing to obey, which is proper for circumstances of nowadays and needs of advocates and which is real must be made.




Keywords: Advertising, Prohibition of Advertising, Code of Practice, Public Service, Title of Advocacy.