Kalsiyum silikat esaslı kök kanal patı kullanılarak tedavi edilen dişlerin kök kanal tedavisi yenilenmesi işleminde farklı final irrigasyon aktivasyon sistemlerinin etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effectiveness of different final irrigation activation systems in the retreatment of teeth treated using calcium silicate based root canal sealer
Yazar: MEHMET GÖRKEM OCAK
Danışman: DOÇ. DR. ZELİHA UĞUR AYDIN
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Endodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental materyaller = Dental materials ; Kalsiyum silikat = Calcium silicate ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Kök kanal tedavisi = Root canal therapy ; Kök kanalı irrigantları = Root canal irrigants

Özet:
Bu çalışmanın amacı, kök kanal tedavisi yenilenmesi işleminin ardından kullanılan Sİİ, PUİ, XPFR, EDDY, PIPS, SWEEPS final irrigasyon aktivasyon yöntemlerinin etkinliğini konfokal lazer taramalı mikroskop (KLTM) analizi ile karşılaştırmaktır.
Mevcut çalışmaya tek kök ve tek kanala sahip 90 diş dahil edildi. ProTaper Next X3 (Dentsply Maillefer, Ballaigues, İsviçre) ile son preparasyonu gerçekleştirilen kök kanalları %0,1 Sodyum Fluorescein (Sigma Aldrich, Steinheim, Almanya) ile işaretlenen TotalFill BC Sealer HiFlow (FKG Dentaire, La Chaux-de-Fonds, İsviçre) kök kanal patı kullanılarak tek kon tekniğine uygun olarak obture edildi. Tüm kanalların kök kanal tedavisi yenilenmesi işlemi ProTaper Universal Retreatment (Dentsply Maillefer, Ballaigues, İsviçre) eğeleri ile gerçekleştirildi. Kök kanal tedavisi yenilenmesi işleminin tamamlanmasının ardından final irrigasyon aktivasyon işlemlerine göre kökler rastgele 6 gruba ayrıldı (n=15); Sİİ, EDDY, PUİ, XPFR, PIPS ve SWEEPS. Tüm gruplarda aktivasyon işlemi 3 aktivasyon (1 ml irrigasyon solüsyonu / 30 sn aktivasyon) döngüsü şeklinde gerçekleştirildi. Final irrigasyon aktivasyon işleminin ardından tüm kök kanalları Rodamin B (Sigma Aldrich, Steinheim, Almanya) ile işaretlenen TotalFill BC Sealer HiFlow (FKG) kök kanal patı ile tek kon tekniğine uygun olarak yeniden obture edildi. Kök kanal patının tamamen sertleşmesi için tüm örnekler obturasyon işleminin ardından 14 gün boyunca 37 °C'de bekletildi. Her kökten apikal, orta ve koronalden olmak üzere 3 adet 1 ± 0,1 mm kalınlığında kesitler elde edildi. Elde edilen kesitler KLTM altında ikili floresan modunda görüntülendi. Elde edilen görüntüler üzerinde Image J software (LOCI, University of Wisconsin, ABD) kullanılarak dentin tübül penetrasyon derinliği ve alanı hesaplandı. Elde edilen veriler Two-Way Anova ve Post-Hoc Tukey testleriyle, p<0,05 anlamlılık seviyesinde SPSS yazılımı ile istatistiksel olarak analiz edildi.
Mevcut çalışmanın sonucunda test edilen tüm final irrigasyon aktivasyon sistemlerinde kök kanal patının dentin tübüllerindeki penetrasyon derinliği ve penetrasyon alanı koronal kesitte apikal kesite kıyasla daha yüksek bulundu (p<0,05). Kök kanal patının dentin tübüllerine olan maksimum penetrasyon derinliği ve alanı koronal kesitte PIPS ve SWEEPS'te, orta kesitte EDDY ve SWEEPS'te, apikal kesitte ise SWEEPS'te Sİİ'ye kıyasla daha yüksek bulundu (p<0,05). Penetrasyon derinliği oranı tüm kesitlerde SWEEPS ve EDDY'de Sİİ'ye kıyasla, penetrasyon alanı oranı ise apikal ve orta kesitte SWEEPS'te Sİİ'ye kıyasla daha yüksek bulundu (p<0,05).
Mevcut çalışmanın sınırlamaları dahilinde test edilen final irrigasyon aktivasyon sistemlerinden hiçbiri rezidüel kök kanal dolgu materyalini tamamen uzaklaştıramamıştır. Test edilen tüm parametrelerde yeni bir irrigasyon aktivasyon prosedürü olan SWEEPS rezidüel kök kanal dolgu materyalini Sİİ'ye kıyasla daha fazla uzaklaştırdı ve yeniden obturasyonda daha yüksek kök kanal patı penetrasyonu elde edildi (p<0,05).
Anahtar kelimeler: Kök kanal tedavisi yenilenmesi, Final irrigasyon aktivasyon, XP Finisher R, PIPS, SWEEPS

Abstract:
The aim of this study is to compare the effectiveness of SNI, PUI, XPFR, EDDY, PIPS, SWEEPS final irrigation activation methods used after retreatment with confocal laser scanning microscopy (CLSM) analysis.
In the present study were included 90 teeth with a single root and canal. Root canals were instrumented with ProTaper Next X3 file (Dentsply Maillefer, Ballaigues, Switzerland) and obturation with 0.1% sodium fluorescein (Sigma Aldrich, Steinheim, Germany) marked Totalfill BC Sealer HiFlow (FKG Dentaire, La Chaux-de-Fonds, Switzerland) in accordance with the single-cone technique. Root canals were retreatment with Protaper Universal Retreatment (Dentsply Maillefer, Ballaigues, Switzerland) files. After the root canal treatment was completed, roots were randomly divided into 6 groups according to the final irrigation activation procedures (n = 15); SNI, EDDY, PUI, XPFR, PIPS and SWEEPS. In all groups, the activation process was applied in 3 activation cycles (1 ml irrigation solution / 30 sec activation). After the final irrigation activation procedure, all root canals were obturated with a TotalFill BC Sealer HiFlow (FKG) root canal sealer marked with Rhodamine B (Sigma Aldrich, Steinheim, Germany), in accordance with the single cone technique. All samples were stored at 37 ° C for 14 days after obturation in order for the root canal sealer to setting completely. From each sample, sections with a thickness of 1 ± 0.1 mm were obtained from the apical, middle and coronal. The sections obtained were imaged under CLSM in dual fluorescence mode. Dentinal tubule penetration depth and area were calculated using Image J software (LOCI, University of Wisconsin, USA) on the obtained images. The data obtained were statistically analyzed with Two-Way Anova and post-hoc Tukey tests, at the significance level of p <0.05, with SPSS software.
As a result of the present study, in all final irrigation activation systems tested, the penetration depth and penetration area of the root canal sealer in the dentinal tubules were found to be higher in the coronal section compared to the apical section (p <0.05). The maximum penetration depth and area of the root canal sealer to the dentin tubules were higher in PIPS and SWEEPS in the coronal section, EDDY and SWEEPS in the middle section, and SWEEPS in the apical section compared to the SNI (p <0.05). Penetration depth ratio was higher in SWEEPS and EDDY compared to SNI in all sections, and penetration area ratio was found higher in apical and middle section compared to SNI in SWEEPS (p <0.05).
Within the limitations of the current study, none of the final irrigation activation systems tested could completely remove the residual root canal filling material. In all tested parameters, SWEEPS, a new irrigation activation procedure, removed residual root canal filling material more compared to SNI, and a higher root canal sealer penetration was obtained in obturation (p <0.05).
Keywords: Retreatment, final irrigation activation, XP Finisher R, PIPS, SWEEPS