Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne başvuran çocuk istismarı ve ihmali olgularının değerlendirilmesi
Evaluation of neglected and abused children who were referred to Cukurova University Faculty of Medicine
Yazar: ÖZGE BALLI
Danışman: PROF. DR. NURDAN EVLİYAOĞLU
Çukurova Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Cinsel kimlik = Gender identity ; Yaş = Age ; Çocuk ihmali = Child negligence ; Çocuk istismarı = Child abuse ; Çocuk istismarı-cinsel = Child abuse-sexual

Özet:
Amaç: Çocuk istismarı ve ihmali karmaşık nedenleri ve oldukça trajik sonuçları olan, tıbbi, hukuki, gelişimsel ve psikososyal kapsamlı ciddi bir sorundur. Bu çalışmanın amacı Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi (Ç.Ü.T.F.) Adli Olguları Değerlendirme Heyetine çeşitli yollardan başvuran istismara uğramış olgular ile ailelerinin ayrıntılı demografik özelliklerini ve istismarın sonuçlarını toplumsal, sosyokültürel açıdan değerlendirmektir.Gereç ve Yöntem: 2006-2009 yılları arasında Ç.Ü.T.F. Adli Olguları Değerlendirme Heyetine başvuran cinsel istismara uğramış 3-18 yaş aralığındaki 484 olgunun dosyaları retrospektif olarak incelendi. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS 17.0 paket programı kullanıldı.Bulgular: Çalışmamızdaki 484 olgunun 143'ü (% 29,5) erkek, 341'i (% 70,5) kız idi. Cinsel istismara uğrayan çocukların yaş ortalaması 12,09±3,82 olup kızlar için 13,04±3,52, erkekler için 9,85±3,58 yıl idi. İstismara uğrayan çocukların ortalama eğitim süresi 4,91±3,32, kızlar için 5,50±3,3, erkekler için ise 3,50±2,9 yıl idi. Cinsel istismar şekli olguların % 11,6'sında sürtünme, % 24,8'inde genital penetrasyon, % 19,0'unda anal penetrasyon, % 1,7'sinde oral penetrasyon, % 0,8'sinde sözlü istismar, % 2,3'ünde öpme, % 11,4'ünde dokunma şeklinde olup % 28,4'ünde ise bu istismar şekilleri birliktelik göstermekte idi. Olguların % 54,4'ü tanıdık, % 20,3'ü yabancı kimse, % 11'i akraba-üvey baba, % 8,5'u 1.derece akraba, % 5,8'i nikahsız eş tarafından istismar edilmiş idi. % 46,4'ünde cinsel istismarın tekrarlaması, % 29,5 genital muayene bulgusu, % 5,6'sında ise gebelik var idi. Mağdurun istismara yaklaşımı % 23,8'inde gizleme, % 72,7'sinde ise yardım arama şeklinde idi. Ailenin istismara yaklaşımı % 11,0'inde gizleme, % 88,4'ünde yardım arama şeklinde iken çocuğa yaklaşımı % 21,5'unda suçlayıcı-baskılayıcı, % 78,3'ünde ise destekleyici-koruyucu idi. Olguların % 20,2'sine ASB, % 28,9'una ise PTSB tanısı koyulmuş olup % 5,2'sinde DEHA, % 11,6'sında zeka geriliği var idi.Sonuç: Ülkemizde çocuk istismarı ve ihmali ile ilgili güvenilir, yeterli ve istatistiksel veriler bulunmamaktadır. Bu nedenle öncelikle ülkemizde çocuk istismarı ve ihmalinin şu andaki durumunun tespit edilmesine ve bu konuda geniş kapsamlı bilimsel çalışmaların yapılmasına gereksinim vardır. İstismar ve ihmalin tanı ve tedavisinde multidisipliner yaklaşım esas olup istismarı önleme, tedavi etmekten daha kolay ve başarılıdır. Bunun için toplumun, çocukların, öğretmenlerin, sağlık personellerinin bilinç seviyesinin ve duyarlılığının arttırılmasına yönelik eğitim programlarının planlanması ve uygulanması gereklidir. İstismarın bildirimi ve yasal düzenlemeler ile sosyal destek programlarının yapılandırılması bu süreçte önemli ve zorunludur.

Abstract:
Purpose: Child abuse and neglect is a serious problem which have complex causes, tragic outcomes and medical, legal, psychosocial, developmental components. The purpose of this study is to evaluate demographic features of neglected and abused children and their parents who were referred to Evaluation of Neglected and Abused Children Who were Referred to Cukurova University Faculty of Medicine (CUFM) Judical Cases Evaluation Committee and to evuluate social and cultural aspects of its outcomes.Material and Methods: Between 2006-2009, sexually abused and referred to CUMF Judical Cases Evaluation Committee 484 cases (3-18 age) were studied retrospectively. Analyses were performed using SPSS version 17.0.Results: 143 (29.5%) of these cases were male and 341 (70.5%) were female; mean age was 12.09±3.82 (13.04±3.52 for females, 9.85±3.58 for males). Mean education period was 4.91±3.32 (5.5±3.3 for females, 3.5±2.9 for males). Type of sexual abuse was 11.6% friction, 24.8% genital penetration, 19.0% anal penetration, 1.7% oral penetration, 0.8% verbal abuse, 2.3% kissing and 11.4% fondling. In 28.4% of these cases one type of sexual abuse was accompanied with another. Offender was 54.4% acquaintance, 20.3% stranger, 11.0% relative-stepfather, 8.5% intrafamilial, 5.8% unmarried partner. 46.4% of the cases, sexual abuse was more than once and 29.5% genital examine finding, 5.6% pregnancy was existing. Victim?s attitude to sexual abuse was 23.8% nondisclose, 72.7% assistance and parent?s attitude was 11.0% nondisclose, 88.4% assitance. Parent?s attitude to the sexually abused child was 21.5% convictive-constraintive and 78.3% supportive-protective. 20.2% of the cases, ASB and 28.9% PTSB, 5.2% Attention Deficit Hyperactivity Disorder and 11.6% Mental Retardation was present.Conclusion: In our country, there are no reliable, statistical and sufficient data about child abuse and neglect. Because of that, first of all, the current situation of child abuse and neglect in our country have to be determined and more extensive scientific studies must be applied. Multidisciplinary approach is the basic issue for diagnosis and treatment of abuse and neglect. Prevention of abuse is easier and more successful than to treat. So that educational programmes for comminity, children, teachers and health personnel must be scheduled and performed to make them more conscious and sensitive. Abuse announcement, legal arrangements and social support programmes are important and mandatory in this process.