Küçük biyopsi örnekleri ile akciğer not otherwise specified (NOS) tanısı alan olgularda klinik ve sağkalım özellikleri
Clinical features and outcome of not-otherwisespecified lung cancer via small biopsy materials
Yazar: HAVVA YEŞİLDAĞLI
Danışman: UZMAN PINAR AKIN KABALAK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Atatürk Göğüs Has. ve Göğ. Cerr.Eğt. ve Arş. Hast. / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Akciğer neoplazmları = Lung neoplasms ; Biyopsi = Biopsy ; Karsinoma-küçük hücreli olmayan-akciğer = Carcinoma-non small cell-lung ; Karsinoma-yassı hücreli = Carcinoma-squamous cell ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Sağkalım = Survival ; Sınıflandırma = Classification

Özet:
Amaç: Akciğer kanserinin en sık görülen patolojik tipi küçük hücreli dışı akciğer
karsinomudur (KHDAK). Küçük hücreli dışı akciğer kanseri alt tiplendirmesini
kabaca skuamöz hücreli akciğer karsinomu, non-skuamöz hücreli akciğer karsinomu
ve sınıflandırılamayan (NOS-not other wised specified) olarak üç gruba
ayrılmaktadır. KHDAK tanı anında %70 oranında cerrahiye uygun olmayan aşamada
karşımıza çıkar. Bu nedenle alınan küçük biyopsi örneklerinin yeterliliği ve kalitesi
hem immünohistokimyasal hem de moleküler incelemeler için uygun olmalıdır.
Özellikle ileri evre KHDAK' nde hedefe yönelik tedavinin birinci basamak olarak
uygulanmasının sağ kalımı olumlu yönde etkilediğini gösteren çalışmalar mevcuttur.
Bu çalışmanın amacı, birincil sonlanım noktası olarak küçük biyopsi örnekleri ile
NOS tanısı alan olgularda klinik ve sağkalım özellikleri araştırılması, ikincil hedefler
ise interstisyel akciğer hastalığı (İAH) ve kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH)
gibi eşlik eden hastalıkların sağkalıma etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç Yöntem: Çalışmaya 2011-2016 yılları arasında Atatürk Göğüs Hastalıkları ve
Göğüs Cerrahisi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde; küçük biyopsi
örnekleri (bronkoskopik bronş mukoza örneklemesi, transtorasik akciğer biyopsisi,
plevral sıvı sitolojik incelemesi (sitoblok dahil), konvansiyonel yöntemle ya da
EBUS ile alınan lenf nodu aspirasyon örnekleri) ile NOS tanısı konulmuş 196 olgu
dahil edildi. Çalışma retrospektif olarak planlanmıştır. Olguların tanı anındaki yaş,
cinsiyet, sigara kullanım ve miktarı, asbest maruziyeti, eşlik eden hastalıkları, klinik
evresi (7. ve 8. TNM evreleme sistemine göre ayrı ayrı evrelenmiştir.), spirometrik
incelemeleri (FEV1 ve FEV1/FVC oranı), KOAH varlığı (GOLD 2017 sistemine
göre), radyolojik olarak İAH varlığı gibi tanımlayıcı verileri kaydedilmiştir. Ayrıca
tedavi yaklaşımı, hedeflenebilir gen mutasyon varlığı (Epidermal büyüme faktörü
reseptörü, Anaplastik lenfoma kinaz, ROS proto-oncogene 1) ve vücut kitle indeksi
(VKİ) kaydedilerek sağkalım üzerine farklılıkları, sağkalımlarının süreleri (ay
olarak) incelenmiştir.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 196 olgunun çoğunluğu ileri evre (%55,61) ve
erkek cinsiyetten oluşmaktaydı (%95,4). Ortalama yaş 66.59±9.197 idi. Hastaların
70'inde (%35,71) EGFR 19, EGFR 21, ALK mutasyonu ve 63' ünde (%32,14) ise
xii
ROS 1 mutasyonu çalışıldı. Mutasyon analizi yapılan olgulardan 4 tanesinde (%5,71)
EGFR egzon 19, 1 tanesinde (%1,42) EGFR egzon 21, delesyonu 3 tanesinde
(%4,28) ALK, 1 tanesinde (%1,58) ROS-1 pozitif olarak saptandı. Her iki
evrelemeye göre (7. ve 8. Evreleme) lenf nodu evreleme sisteminde nodal durumu
N3 olan grubun sağkalıma etkisi anlamlı bulunurken, progresyonsuz sağkalım
üzerine etkisi gösterilemedi. Sekizinci evreleme sisteminde T1a grubunun diğer T
evreleme alt grupları ile karşılaştırıldığında progresyonsuz sağkalım üzerine olumsuz
etkisi gösterildi. Sekizinci evreleme sisteminde M1a ve M1c gruplarının toplam
sağkalıma etkisi gösterilirken, M1a ile M1b gruplarında ise progresyonsuz sağkalım
üzerine etkisi gösterildi. Lokal ileri ve ileri evre olgular karşılaştırıldığında her iki
evreleme sisteminde toplam sağkalım literatür ile benzer olarak lokal ileri evrede
anlamlı olarak daha yüksek saptanırken, progresyonsuz sağkalıma etkisi
gösterilemedi. Her iki evreleme sistemine göre ileri evre hasta grubunun toplam
sağkalıma olumsuz etkisi gösterilirken, progresyonsuz sağkalıma etkisi
gösterilemedi. Bir yıllık sağkalım analizi yapıldığında ise her iki evreleme sisteminde
de ileri evre grup hastalar diğer gruplarla karşılaştırıldığında sakalımları anlamlı
derecede düşük bulundu. 196 olgunun 26'sında cerrahi (lobektomi, pnömonektomi),
kriyobiyopsi, FOB tekrarı ve TTİAB tekrarı ile ileri tanıya gidildi. Olguların
%42.307' si skuamöz hücreli karsinom, %34.61' i adenokarsinom, %19.23'ü büyük
hücreli karsinom ve %3,87' si adenoskuamöz karsinom ile uyumlu geldi. Evre D
KOAH birlikteliğinin toplam sağkalım üzerine etkisi literatür ile uyumlu bulunurken,
KOAH varlığının progresyonsuz sağkalım üzerine etkisi gösterilmedi. İnterstisyel
akciğer hastalığı varlığının ve VKI' nin toplam sağkalım ve progresyonsuz sağkalım
üzerine etkisi bulunmadı.
SONUÇ: Bu çalışmada NOS tanısına sahip hastalarda evre, tümör boyutu, metastaz
varlığı ve KOAH birlikteliği sağkalımı etkileyen faktörler olarak bulunmuştur. Son
yıllarda önemi gittikçe artan genetik mutasyonların da incelendiği ve bunun
sonucunda hedefe yönelik tedavilerin yer aldığı araştırmaların yapılması, akciğer
kanserinde subtiplendirmenin önemini ve sağkalımı etkileyen faktörlerin daha iyi
aydınlatılması gerektiğini göstermektedir.

Abstract:
Aim: The most common pathologic type of lung cancer is non-small cell lung
carcinoma (NSCLC). The subtyping of non-small cell lung cancer is divided into
three groups such as squamous cell lung carcinoma, non-squamous cell lung
carcinoma and NOS (not otherwise specified). In recent years, molecular tests have
been developed to show genetic mutations in NSCLC emerged innovation in
treatment. There are studies showing that the using targeted therapy as a first-line
treatment, especially in advanced NSCLC, improves survival. Because 70% of lung
cancers are unresectable as patients present in advanced stages, small biopsy and
cytology specimens are the primary method of diagnosis for the majority of lung
cancer patients. The aim of this study was to investigate the clinical and survival
characteristics of patients with NOS diagnosed with small biopsy specimens as the
primary endpoint, and to evaluate mortality such as interstitial lung disease and
COPD as secondary targets.
Materials and Methods: One hundred and ninety cases diagnosed as NOS via small
tissue samples (bronchoscopic bronchial mucosa sampling, transthoracic lung
biopsy, pleural fluid cytology (including cytobloc), conventional or EBUS lymph
node aspiration specimens) between January 2011-December 2016 in Atatürk
Chest Diseases and Thoracic Surgery Health Practice and Research Center were
included in this study. The study was designed as a retrospective manner. Age at
diagnosis, gender, smoking exposure, exposure to asbestos, clinical stage (7th and
8th TNM staging system respiratory function test (FEV1 and FEV1/FVC), presence
of COPD (GOLD 2017 staging system), presence of IAH (radiologically-defined),
body mass index and targeted gene mutations were investigated.
xiv
Results: The majority of the 196 cases included in the study were advanced stage
(55.61%) and male gender (95.4%). The mean age was 66.59 ± 9.197. In 70 of the
patients (35,71%) EGFR 19, EGFR 21, ALK and in 63 of the patients (32,14%) ROS
1 mutation analysis were performed. When these cases are examined; 4 of them had
EGFR exon 19 (%5,71), 1 had EGFR exon 21 deletion (1.42%), 3 had ALK (4,28%)
and 1 (1,58%) had ROS-1 positivity. According to 7. and 8. lymph node staging
system, N3 group had significant effect on survival but the effect on progression-free
survival could not be shown. In the 8th staging system, the effect of the M1a and
M1c groups on the total survival was found to be significant while M1a and M1b
groups showed effect on progression-free survival. In the 8th staging system, the
effect of T1a group showed effect on prognosis-free survival. According to the 7th
and 8th TNM grading groups, when locally advanced and advanced staged cases
were compared, the effect of survival was consistent with the literature, but the effect
of progression-free survival could not be shown. According to 7 and 8 TNM
granding groups, the effect of stage D had worse effect on survival. When one-year
survival analysis was performed, the advanced stage group patients were
significantly lower in the two stage systems than in the other groups. In 26 of 196
cases advanced diagnosis were done with surgery (lobectomy, pneumonectomy),
cryobiopsy, FOB and TTIAB. 42.307% of the cases were squamous cell carcinoma,
34.61% adenocarcinoma, 19.23% large cell carcinoma and 3,87% were
adenosquamous carcinoma. The effect of stage 4 COPD coexistence on total survival
was found to be consistent with the literature, whereas no effect of COPD positivity
could be shown with the prognosis-free survival. No significant effect was shown
between the presence of interstitial lung disease and VKI on total survival and
progression-free survival.
Conclusion: This study showed that stage, tumour size, presence of metastasis and
COPD were found to be factors affecting survival in patients with lung nonotherwise
specified cancer. In recent years, the using targeted therapy as a first-line
treatment, especially in advanced NSCLC, improves survival. The importance of
subtyping in lung cancer and the factors affecting survival should be better
illuminated This result is consistent with many studies in the literature that examine
the factors that may influence survival in lung cancer.