Taksirli suçlarda şahsi cezasızlık sebebi ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep
Reason for personal impunity and personal reason requiring a reduction in penalty in negligent offences
Yazar: MEHMET FATİH TOPDEMİR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ YEŞİM YILMAZ
Altınbaş Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Taksir = Negligence

Özet:
765 sayılı TCK döneminde taksirli suçlar bakımından uygulamada aile ilişkilerinden kaynaklı yakınların birbirlerine yönelik olarak sebebiyet verdikleri eylemlere ilişkin bazı özel durumlar ile karşılaşılması ve bu durumlarda kanunun uygulamacılara takdir alanı bırakmadığı hallerin mevcut olduğu tespit edilmiştir. Bu tespit öncesinde uygulamacıların kanuna aykırı, ancak somut olay adaleti olarak ifade edilebilecek şekilde kararlar verildiği dikkate alınmıştır. Bu husus gözetilerek vicdanların kabul edemeyeceği sonuçlardan kaçınmayı tercih etmeleri hususu ve düzenlemeye ilişkin kanun ihtiyacı dikkate alınarak gerek doktrin gerekse uygulamacıların taleplerine uygun şekilde getirilen 5237 sayılı TCK'nın 22.maddesinin 6. fıkrası karşımıza çıkmaktadır. Görüleceği üzere 5237 sayılı TCK ile hukukumuzda kanuni düzenleme şeklinde karşımıza çıkan söz konusu fıkra, taksirli suçlar bakımından basit taksir halinde bir şahsi cezasızlık, bilinçli taksir halinde ise cezada şahsi indirim nedenini barındırmaktadır. Bu halde, TCK 22/6 maddesinin doktrin ve uygulamadaki yansımaları önem arz etmektedir. Zira söz konusu fıkra yeri geldiğinde cezadan kurtulma imkanı tanımakta yeri geldiğinde ise cezada indirim nedeni olabilmektedir. Bu sebeple çalışmamızın amacı Türk Ceza Kanunu ile gün yüzüne çıkan yasal düzenlemenin uygulama alanını oluşturan hallerin ve tartışmalı alanların ortaya çıkarılması ile uygulamada getirilen çözüm yollarının ortaya konulması olmaktadır.

Abstract:
It has been determined that during the period of Turkish Penal Code No.765, in practice, in terms of negligence crimes, some special situations were encountered regarding the actions of relatives towards each other due to family relations, and in these cases, the law did not leave a margin of discretion to the practitioners. Before this determination, it was taken into account that practitioners made decisions that were against the law, but could only be described as concrete case justice. Considering this issue, we come across the Turkish Penal Code numbered 5237, paragraph 22/6, which was brought in line with both the doctrine and the demands of practitioners, taking into account the fact that people prefer to avoid consequences that their consciences cannot accept and the need for a law regarding regulation. As can be seen, the said paragraph, which appeared as a legal regulation in our law with the Turkish Penal Code No. 5237, contains the reason for personal impunity in cases of inadvertent negligence and personal reduction in punishment in cases of conscious negligence in terms of negligent crimes. In this case, the reflections of TCK paragraph 22/6 in doctrine and practice are important. Because the clause in question provides the opportunity to escape from a penalty when necessary, and can also be a reason for a reduction in the penalty when appropriate. For this reason, the aim of our study is to reveal the situations that constitute the application area of the legal regulation that came to light with the new criminal law and to reveal the controversial areas and the solutions brought in practice.