Yakıcı madde içen çocuklarda özofagoskopi tetkik ve tedavi sürecinde yol gösterici midir?
Does esophagoscopy play a beneficial role during evaluation and treatment planning of corrosive esophageal injuries?
Yazar: NURDAN ARSLAN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. B. CEM BONEVAL
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2013
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery
Dizin: Korozyon = Corrosion ; Yanıklar-kimyasal = Burns-chemical ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries ; Çocuklar = Children ; Özofagus stenozu = Esophageal stenosis

Özet:
Yakıcı madde içmelerinde özofagoskopi rutin tetkik ve tedavinin bir parçası olarak algılanmaktadır. Ancak girişim basit hasar tespitinden öteye yarar sağlamamakta ve tedavi genellikle klinik seyre göre planlanmaktadır.
Özofagoskopinin tedavi planlamasındaki rolünü irdelemek üzere kliniğimizde 1989 - 2013 yılları arasında yakıcı madde alımı nedeniyle tetkik, tedavi ve takibi yapılan 275 hasta retrospektif olarak incelenmiştir.
%39,3?ü kız, %60,7?si erkek olan hastaların yaş ortalaması 30/12 yaş (4/12 - 16 arası) olup, %73?ü (201 hasta) 3 yaş ve altındadır. Etken madde %55 alkali, %39 asit ve %6 niteliği bilinmeyen özelliktedir. Başvuru esnasındaki bulgular kusma %62,5, ağız lezyonları %61 ve hipersalivasyon %25 olarak kaydedilmiştir.
Yaklaşık %88?i ilk 48 saat içerisinde yapılan özofagoskopide hastaların %28,4?ünde yanık saptanmadı, %20,4?ünde Di Costanzo?ya göre evre I, %26,5?inde evre IIa ve %24,7?sinde evre IIb yanık olduğu görüldü. Evre III yanıklı hastaya rastlanılmadı.
Alınan maddenin asit veya alkali olmasının yanık evresini anlamlı bir şekilde değiştirmediği gözlenirken, geliş bulgusu olarak kusma, ağız içinde fibrin plakları ve hipersalivasyon saptanan hastalarda ileri evre yanık oranı belirgin yüksek bulunmuştur.
Üçüncü haftada rutin planlanan özofagus-mide-duodenum pasaj grafisine hastaların %48?i gelmiş ve bulgular aşağıdaki tabloda özetlenmiştir:
Özofagus mide duodenum grafisi sonuçları
Özofagoskopi
bulguları	Normal	Darlık	Mide çıkış obstrüksiyonu	Gastroözofageal reflü
Evre 0	%100 (n=11)	-	-	-
Evre I	%95 (n=20)	-	-	%5 (n=1)
Evre IIa	%88 (n=42)	%4 (n=2)	%4 (n=2)	%4 (n=2)
Evre IIb	%54 (n=28)	%40 (n=21)	%4 (n=2)	%2 (n=1)
Beslenme hastanın klinik bulguları ve yutma işlemi değerlendirilerek yaklaşık %95?inde ilk iki gün içerisinde başlanmıştır.
Klinik bulgularla yanık evresi arasındaki ilişki darlık gelişmesi konusunda kabaca bir öngörü sağlamaktadır. İleri evre yanıklarda darlık gelişme oranı daha yüksek olsa bile bu ancak radyolojik görüntüleme ile kesinlik kazanmaktadır. Beslenme çoğunlukla hastanın toleransına göre planlanmaktadır. Özofagoskopi düşük morbiditeye sahip olsa bile getirdiği iş ve maliyet yükü yanında öngörüsel değerinin de göreceli düşük olması nedeniyle zorunlu bir tetkik yöntemi olduğunu söylemek kolay değildir

Abstract:
Introduction: Evaluation with esophagoscopy in 24-48 hours after corrosive esophageal injury is routinely performed as part of the treatment plan. While esophagoscopy may reveal the severity of injury, rarely does it have an effect on treatment planning and initial management is widely based on clinical findings.
Material and methods: Records of 275 patients with corrosive esophageal injuries treated at our department between 1989 and 2013 were evaluated retrospectively looking for initial clinical findings, esophagoscopy reports, X-ray studies, early and late complications to reveal the role of esophagoscopy in treatment planning.
Results: The mean age of the 39,3% female and 60,7% male patients was 30/12 years (range 4/12 ? 16) and 73% (n=201) of the patients were under three years-of-age. The ingested material was alkaline in 55% of cases, acid in 39% and not specifiable in 6%. Clinical findings recorded at admittance were vomiting in 62,5%, oral lesions in 61% and excessive salivation in 25%.
Esophagoscopy was performed in all and within 48 hours in approx. 88% of cases and showed no injuries in 28,4%, Grade I injuries (according to Di Costanzo) in20,4%, Grade IIa in 26,5% and Grade IIb in 24,7%. There were no patients with Grade II injuries.
The severity of injury did not show any significant change in respect to the causative agent whether acid or alkaline, but patients with vomiting, oral burns and excessive salivation showed a markedly higher rate of severe esophageal burns.
An upper GI tract X-ray passage study was performed routinely in all patients at three weeks after ingestion. Only 48% of all patients showed up for this study and the respective findings are summarized in the table below:
Upper GI passage results
Esophagoscopy findings	Normal	Esophageal stenosis	Gastric outlet stenosis	GER
Grade 0	100% (n=11)	-	-	-
Grade I	95% (n=20)	-	-	5% (n=1)
Grade IIa	88% (n=42)	4% (n=2)	4% (n=2)	4% (n=2)
Grade IIb	54% (n=28)	40% (n=21)	4% (n=2)	2% (n=1)
Feeding was initiated immediately in patients with no burns on esophagoscopy and according to clinical findings and swallowing ability in patients with burns. 95% of all patienst have been fed within two days. 
Conclusion: The positive correlation between clinical findings and development of esophageal stenosis allows a rough prediction based solely on clinical findings. While severe burns are associated with a higher rate of stenosis, this can only be verified by X-ray studies. Feeding is commonly initiated evaluating the ability to swallow without any difficulty. Despite its low morbidity rate esophagoscopy means another stress for the patient, takes time of the medical staff and increases the costs, hence considering its quite limited predictive value in treatment planning its routine use is not easily justifiable