hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Koroner arter sendromlu hastalarda Chlamydophila pneumoniae, sitomegalovirüs ve hs-CRP'nin değerlendirilmesi
The relation between Chlamydophila pneumoniae and cytomegalovirus infection and hs-CRP in coronary atherosclerosis patients
Yazar: SERAP SÜZÜK
Danışman: DOÇ. DR. SEBAHAT AKSARAY
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Koroner ateroskleroz gelişiminde zorunlu hücre içi bakterilerin ve bazı virüslerin rolü olabileceği belirtilmektedir. Bu çalışma koroner ateroskleroz ile Chlamydia pneumoniae (CP) ve Sitomegalovirüs (CMV) enfeksiyonları arasındaki ilişkiyi araştırmak için yapılmıştır. Çalışma grubunda yer alan 100 hastanın 25'i kadın, 75'i erkek, kan donörlerinden oluşan kontrol grubundaki 100 sağlıklı kişinin 26'sı kadın 74'ü erkektir. CP'ye özgü IgG tipi antikorlar 67 hastada pozitif bulunmuştur. Kontrol grubundaki sağlıklı kişilerde ise CP'ye özgü IgG antikorları 33 kişide pozitif bulunmuştur. CMV IgG antikor hasta grubunun tümünde pozitif bulunurken kontrol grubunun 85'inde pozitif bulunmuştur. CP ve CMV IgG antikorlar çalışma grubundaki hastalarla kontrol grubundaki sağlıklı kişiler karşılaştırıldığında IgG antikorlarının anlamlı derecede koroner arter hastalarında yüksek olduğu saptanmıştır (p<0.001, p<0.05). Çalışma sonucu yapılmış diğer araştırmalarla uyumlu bulunmuştur.

Abstract:
It has been pointed out that the obligatory intracellular bacteria and some viruses may cause coronary atherosclerosis. This study was conducted to explore the relation between Chlamydia pneumoniae (CP) and Cytomegalovirus (CMV) infection and coronary atherosclerosis. Test group of 100 patients consists of 25 females and 75 males. Control group of 100 healthy blood donor volunteers consists of 26 females and 76 males. It was found that lgG antibodies specific to CP were seropositive in 67 patients while those antibodies were seropositive in 33 healthy volunteers. Besides, it was also found that "CMV lgG positive" was positive in entire patients while it was positive in 85 of control group. When IgG antibodies specific to both CP and CMV in test group were compared to those in control group, it was seen that IgG antibodies were significantly higher in coronary artery patients (p<0.001, p<0.05). It has been found out that the results of this study are consistent with previous studies.
Seksiyo abdominaliste manuel ve spontan plasenta ayrılmasının kan kaybı, endometrium ve yara yeri enfeksiyonu açısından kıyaslanması /
Yazar: BURCU BETÜL KAZDAL
Danışman: DR. ALİ İSMET TEKİRDAĞ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç Seksiyo abdominalis operasyonu esnasında plasentanın elle veya spontan ayrılmasının postoperatif kan kaybı, endometrit ve yara yeri enfeksiyonu açısından değerlendirilmesi Gereç ve Yöntem Hastanemiz obstetri kliniğine Eylül 2004-Mart 2005 tarihleri arasında başvuran ve çeşitli endikasyonlarla seksiyo operasyonu uygulanan 41 1 hasta prospektif randomize çalışmaya dahil edildi.Hastalar randomize şekilde elle ayrılma (n=206) ve spontan ayrılma (n=205) gruplarına ayrıldı. Kan kaybı değerlendirmesi preoperatif hemoglobin ve hematokrit değerleri ile postoperatif 24.saat ve 48.saat değerleri arasındaki farka dayanarak yapıldı. Endometrit teşhisi için postoperatif 24.saatten sonra ateş > 37,5°C, lökosit >1 5.000 /ul, kötü kokulu loşi ve uterin hassasiyet kriterlerinden üçü veya daha fazlası arandı.Yara yeri enfeksiyonu için postoperatif yedinci günden sonra yara yerinden gelen ve spontan drene olan veya drenaj gerektiren pürülan mayii görülmesi yeterli kabul edildi. Bulgular Elle ayrılma grubunda preoperatif ve postoperatif hemoglobin değerleri arasındaki fark ve transfüzyon ihtiyacı spontan ayrılma grubuna göre istatiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu. Endometrit saptanan iki hasta da elle ayrılma grubundaydı.Yara yeri enfeksiyonu saptanan 12 hastanın 10 tanesi elle ayrılma grubunda (%4,9); 2 tanesi ise spontan ayrılma grubundaydı (%1) ve yara yeri enfeksiyonu açısından her iki grup arasında istatiksel olarak anlamlı fark vardı. Sonuç Seksiyo operasyonunda plasentanın elle ayrılması spontan ayrılmaya kıyasla kan kaybı, endometrit ve yara yeri enfeksiyonu insidansını arttırmaktadır 36

Abstract:
Plevral efüzyonlarda neopterin seviyesinin tüberküloz plörezi ayırıcı tanısındaki yeri
Place of neopteri̇n level i̇n the di̇fferenti̇al di̇aognosi̇s of tuberculosi̇s pleuri̇sy
Yazar: FAYSAL DUKSAL
Danışman: DOÇ. DR. ARMAĞAN HAZAR
Sağlık Bakanlığı / Heybeliada Sanatoryumu Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Tıp Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Tüberkülozun bir tipi olan tüberküloz plörezi birçok hastalık ile karıştırılabilir. Bu çalışma tüberküloz plörezide plevral sıvıda neopterin düzeylerini değerlendirmek amacı ile oluşturulmuştur. Yöntem. Toplam 57 hasta (30 tüberküloz plörezi, 17 malign plevral efüzyon ve 10 konjestif kalp yetmezliği olgusu) çalışmaya alındı. Neopterin düzeylerinin ölçümü enzimimmünoassay yöntemi ve Trinity-Biotech XL tam otomatik ELISA kit aleti ve neopterin IBL kiti ile gerçekleştirildi. Bulgular. Tüberküloza bağlı oluşan plevral sıvıdaki neopterin düzeyi malignite ve konjestif kalp yetmezliğine bağlı olanlarınkine göre anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,001). Konjestif kalp yetmezliği ve maligniteye bağlı plevral sıvıların neopterin düzeyleri benzer bulundu (p=0,920). Yaş ve cinsiyete göre neopterin düzeylerinde anlamlı değişiklik bulunmadı (p>0,05). Sonuçlar. Tüberküloz plörezi malignite ve konjestif kalp yetmezliğine bağlı plevral sıvılara göre daha fazla neopterin düzeyine sahiptir. Plevral sıvıda neopterin ölçümünün tüberküloz tanısında kullanılması olasıdır.

Abstract:
Tuberculous pleurisy, a form of tuberculosis, may be confused with many other diseases.  This study was designed to assess the diagnostic value of pleural fluid neopterin levels in tuberculous pleurisy. Methods. Total 57 patients (30 patients with tuberculosis pleurisy, 17 cases with malignant pleural effusion, 10 cases of pleural effusion due to congestive heart failure) were studied. The measurement of neopterin levels was conducted by the enzymeimmunassay method and Trinity-Biotech XL fully automatic ELISA kit device and neopterin IBL kit. Results. The neopterin levels in pleural fluid due to tuberculosis were significantly higher than that of both malignancy and congestive heart failure (p<0.001). The neopterin levels of patients with congestive heart failure and malignancy were found as similar (p=0.920). There was no significant difference in the neopterin levels with regard to age and sex (p>0.05). Conclusions. Tuberculous pleurisy increases neopterin levels of pleural fluid as compared with pleural fluid related to malignancy and congestive heart failure. It is thought that neopterin level in the pleural fluid may be used in the diagnosis of  tuberculosis.
Primer pterjium cerrahi tedavisinde serbest konjonktival otogreft
Free conjunctival autograft for primary pterygium surgery
Yazar: ÖZKAN KOCAMIŞ
Danışman: PROF. DR. ÖMER KAMİL DOĞAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç. Primer pterjiyumun tedavisinde korunmuş insan amniyotik membran nakli ve konjonktival otogreftleri karşılaştırmak.
Yöntemler. Primer pterjiyumlu 35 hastanın 37 gözüne cerrahi eksizyon yapıldı. Grup A'da 25 göz konjonktival otogreft ile tedavi edildi. B grubundaki 12 göze insan amniyotik membran nakli uygulandı. Bu iki grup ileriye dönük komplikasyonlar, nüks ve son görünüm açısından karşılaştırıldı.
Sonuçlar. Grup A'da iki nüks, grup B'de beş nüks vakası gözlendi. Nüks başlangıcı her iki grupta da yaklaşık 5.5 aydı. Dellen ülseri olan iki göz ve bir grup A'daki superior temporal kadranda bir Tenon kisti olan bir olgu ve B grubunda bir göz Dellen ülseri ve bir granül dokusu olan bir olgu gördük.
Sonuçlar. Serbest konjonktival otograflamanın, primer pterjiyumda, amniyon zarı transplantasyon tekniği ile karşılaştırıldığında nükslerin azaltılması açısından daha etkili bir teknik olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Purpose. To compare preserved human amniotic membrane transplantation and conjunctival autografts for treatment of primary pterygium.
Methods. Thirty-seven eyes of 35 patients with primary pterygium underwent surgical excision. In group A, 25 eyes were treated with conjunctival autografts. In group B, 12 eyes were treated with preserved human amniotic membrane transplantation. These two groups were compared in terms of complications, recurrence, and final appearance, prospectively.
Results. We observed two cases of recurrence in group A and five cases of recurrence in group B. The onset of recurrence was about 5.5 months in both groups. We observed two eyes with Dellen ulcer and one case with a Tenon's cyst in the superior temporal quadrant in group A and one case of Dellen ulcer and granulation tissue of one eye in group B.
Conclusions. We suggest that free conjuntival autografting is a more effective technique in primary pterygium in terms of lowering recurrences compared with the amniotic membrane transplantation technique.
Tüberküloz hastalarında ürik asitseviyelerinin değerlendirilmesi
Evaluation of uric acid levels in tuberculosis patients
Yazar: EFSUN GONCA UĞUR CHOUSEIN
Danışman: PROF. DR. REHA BARAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Süreyyapaşa Göğüs Kalp Damar Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases

Özet:
Tüberküloz (TB) hastalarında pirazinamid (PZA) ve etambutol (ETB) kullanımında ortaya çıkabilen hiperürisemiyi araştırmak için bu prospektif çalışmayı planladık. Bu çalışmada, Şubat 2004-Ocak 2005 tarihleri arasında hastanemizdeki 91 yeni TB'li olgu değerlendirildi. TB olgularının 20 (%22)'si kadın, 71(%78)'i erkekti. Doksanbir olgunun 23 (%25)'ünde eklem ağrısı ortaya çıktı. Ağrıyan bölgelerde kızarıklık, ısı artışı, şişkinlik, hareket kısıtlılığı yoktu. Kanda ürik asit düzeyi tedavi öncesi ortalama: 4.6 mg/dL iken, tedavi sonrası 15. günde: 8.3 mg/dL, 30. günde: 8.5 mg/dL, 60. günde 8.3 mg/dL bulundu. PZA ve ETB 60. günde kesildikten sonra ürik asit seviyeleri yaklaşık olarak tedavi başlangıcındaki değerlerine (4.9 mg/dL) 120. günde geri döndü ve sonraki kontrolde de 180. gün: 4.9 mg/dL bulundu. Eklem ağrısı başlangıç süresi olgularda ortalama 20.7 gün iken, ağrının sona eriş süresi ortalama 77 gündü. Nonsteroid antiinflamatuvar ve/veya ürikozürik tedavisi alanlarda ağrı sona eriş süresi 67, tedavi almayanlarda ise 70 gün bulundu ve aradaki fark anlamlı bulunmadı (p> 0.05). Çalışmamızda TB hastalarında ortaya çıkan hiperüriseminin ve eklem ağrısının PZA ve ETB'nin tedaviden çıkarılmasını gerektirecek kadar ciddi tablolara yol açmadığını gözlemledik.

Abstract:
We investigated cases of significant hyperuricemia during pyrazinamide (PZA) or ethambutol (ETB) therapy of patients with tuberculosis (TB). In this study, 91 patients with newly diagnosed TB in our hospital between February 2004 and January 2005 are prospectively analysed. Patients consisted of 71 males (78%) and 20 females (22%). Of the cases 23 (25%) experienced joint pain during treatment. None had physical findings of redness, warmth, and swelling or decreased range of motion. Baseline uric acid mean levels before treatment was found 4.6 mg/dL, after treatment by
day 15th 8.3 mg/dL, by day 30th 8.5 mg/dL and by day 60th 8.3 mg/dL. Following discontinuation of PZA and ETB on day 60, uric acid levels approximately returned to pretreatment levels on day 120th (4.9 mg/dL) and subsequent controls on day 180th, it was found 4.9 mg/dL. The mean begining time of arthralgias was 20.7 day while the resolving time was 77 day. Patients treated with nonsteroidal antiinflammatory and/or uricosuric agents had their symptoms resolved on day 67 and those with no treatment on day 70 and difference was nonsignificant (p> 0.05). Our study demonstrated that hyperuricemia end arthralgias occuring during treatment of tuberculosis with PZA and ETB were not serious enough to necessitate discontinuation of these drugs.
Kadınlarda glomerül filtrasyon hızının koroner arter hastalığı varlığı ve yaygınlığını predikte etmedeki değeri
The value of glomerular filtration rate in predicting coronary artery appearance and extent in women.
Yazar: BÜLENT DEVECİ
Danışman: DOÇ. DR. FATMA ŞULE KORKMAZ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kardiyoloji = Cardiology ; Nefroloji = Nephrology
Dizin: Böbrek fonksiyon testleri = Kidney function tests ; Kalp hastalıkları = Heart diseases

Özet:
Hızlanmış ateroskleroz son dönem böbrek hastalığının bir sonucu olarak bildirilmektedir. Çalışmamızda kadın populasyonundaki hesaplanmış GFR değerleri ile KAH yaygınlığı arasındaki lineer korelasyonun gösterilmesi GFR nin koroner arter hastalığı şiddetini etkileyen veya öngörücü bir parametre olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte hastaların bazal demografik özelliklerinde koroner risk faktörlerinin homojen dağılım göstermemesi (HT, Düşük HDL, yaş), GFR düşüklüğünün KAH için bağımsız bir risk faktörü mü yoksa bu koroner risk faktörlerine bağlı renal tutulumun bir göstergesi mi olduğu konusunda net bir fikir sağlamamıştır.

Abstract:
Coronary atherosclerosis has been reported as a consequence of end-stage renal disease. Our study showed in woman population that calculated GFR values were predicted the presence of coronary artery disease. Calculated GFR values had lineer corelation with coronary severity (gensini score values).  However, the inhomogeneous distribution of coronary risk factors (HT, Low HDL, age) in the baseline demographics of the patients did not provide a clear idea whether low GFR is an independent risk factor for CAD or an indicator of renal involvement due to these coronary risk factors.
Rezeke edilen erken evre küçük hücreli dışı akciğer karsinomlu olgularda 10 yıllık sağkalımı etkileyen prognostik faktörler ve sağkalım araştırması
Prognostic factors and 10 years survival analysis that operated early stage non-small cell lung carcinoma
Yazar: AYŞE GÜL ERGÖNÜL
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET ALİ BEDİRHAN
Sağlık Bakanlığı / Yedikule Göğüs Hastalıkları Ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Cerrahi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Göğüs Cerrahisi = Thoracic Surgery

Özet:
Akciğer kanserine bağlı ölümlerin azaltılması için; etiyolojik faktörlerin aydınlatılması, riski arttıran etkenlerin bilinmesi, erken tanı ve etkin tedavi ile mümkündür. Günümüzde akciğer kanserinin en etkili tedavisi cerrahidir. Cerrahi uygulamalarda amaç, mümkün olan en erken evrede, radikal ve komplet bir rezeksiyon gerçekleştirmektir. Mevcut TNM sistemi ile yapılan evrelendirme, prognozu tayin etmede tam anlamıyla yeterli değildir. Bu sebeple sağkalım ve bunu etkileyen prognostik faktörlerle ilgili çalışmalar, bizlere ilerisi için ışık tutacaktır.
Çalışmamızda, Yedikule Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. ve 3. Cerrahi Klinikleri'nde, Ocak 1995 ile Temmuz 2001 arasında opere edilen, 174'ü erkek, 16'sı kadın, yaş ortalaması 54.7 (min: 30 - maks:75) olan 190 erken evre KHDAK olgusunu inceledik. Takip dışı kalan 11 olgu ve hastane mortalitesi gelişen 6 olgu dışındaki, 190 olgunun sağkalım analizleri yapılarak prognostik faktörleri saptamaya çalıştık.
Erken TNM evrelerinin sağkalımı iyi etkilediği görülürken, olguların 60 yaş üzeri olması ve postop komplikasyon gelişmesinin sağkalımı kötü etkilediği görüldü. Bunlar dışındaki, cinsiyet, şikayet, tümör histopatolojisi gibi faktörlerin sağkalıma etkisi bulunamadı. Erken evre KHDAK'de, takip süresinin ve olgu sayılarımızın artması ile daha sağlıklı sonuçlar verebileceğimizi düşünüyoruz.

Abstract:
.
İnmeli ve omurilik yaralammalı hastaların rehabilitasyon döneminde yattıkları döneme ait maliyet analizi
Rehabilitation of patients with stroke and spinal cord injurycost analysis for the period of inpatient period
Yazar: FATMA KUMBARA
Danışman: PROF. DR. BARIN SELÇUK
Sağlık Bakanlığı / Ankara Fizik Tedavi Ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan istatistiklere göre serebrovaskuler olay, ölüm nedeni olarak kalp hastalıkları ve kanserden sonra üçüncü sıradadır. Ülkemizde ise ortalama yaşam süresinin uzamasıyla inme insidansı giderek artmaktadır. Serebrovaskuler olay (SVO) sonucu oluşan inme, serebral damarların oklüzyon-rüptüründen kaynaklı motor kontrol kaybı, his bozukluğu, denge kaybı, konuşma ve kognitif fonksiyon kayıplarından komaya kadar gidebilen klinik bir durumdur. Omurilik yaralanması da kişi de hareket fonksiyonunda başta olmak üzere pek cok vücut fonksiyonunda kayıplara neden olabilir. Bu iki önemli hastalık hem hasta hem de aile için ciddi bir yıkım olmakla birlikte yüklü bir maliyeti de beraberinde getirir. Bu çalışmanın amacı en sık özürlülük nedenlerinden olan hemiplejik ve omurilik yaralanmalı hastaların hastanede kalış süreleri içinde rehabilitasyon maliyetlerini araştırmaktır. SVO sonrası inme gelişen hastalarda ve omurilik yaralanmalı bireylerde rehabilitasyon merkezlerinde yatış süresince oluşan maliyetleri ve maliyeti oluşturan faktörleri ve bunlarla ilişkilerine cevap aranmıştır.

Abstract:
According to statistics from Europe and the United States, cerebrovascular events are the third leading cause of death after heart disease and cancer. In our country, the incidence of stroke is gradually increasing with increasing life expectancy. Stroke resulting from a cerebrovascular accident (CVA) is a clinical condition that can lead to loss of motor control, sensory impairment, loss of balance, loss of speech and cognitive function and coma due to occlusion-rupture of cerebral vessels. Spinal cord injury can also cause loss of many body functions, especially movement function. These two major diseases are devastating for both the patient and the family and are associated with high costs. The aim of this study was to investigate the rehabilitation costs of hemiplegic and spinal cord injured patients during hospitalization, which are the most common causes of disability. We sought answers to the costs incurred during hospitalization in rehabilitation centers in patients with stroke and spinal cord injury after CVA and the factors that make up the costs and their relationships with them.
Huzurevi populasyonunda demans ve hafif kognitif bozukluk prevelansı /
Yazar: YILMAZ İNANÇ
Danışman: DR. MUSTAFA BAŞOĞLU ; DR. YEŞİM YETİMALAR
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Demans sıklığı tüm dünyada artmaktadır.Bu çalışma huzurevi populasyonunda demans,hafif kognitif bozukluk prevelansı  belirlemeyi amaçlamaktadır.Çalışmaya katılan 102 hastanın 57'si erkek, 45'i kadındı.Toplam grubun yaş ortalaması 74.81, demans grubunun yaş ortalaması 77.96, demanssız grubun yaş ortalaması 72.62 idi.Demans prevalansı% 22.5 idi ve hafif bilişsel bozulma prevalansı% 25.5 idi.Demans erkeklerin% 17.5'inde, kadınlarda % 28.9'unda saptandı.Demans grubunda, okula gitmeyenlerin oranı% 25,
ilkokul ortaokul% 22.6, Lise ve yüksekokul mezunu% 18.8 idi.Son yıllarda Türkiye'de yaşlı nüfus hızla artarken, demans prevalansının artması beklenmektedir. Diğer birçok ülkede olduğu gibi, bu önemli bir halk sağlığı sorunudur.

Abstract:
The frequency of dementia is increasing all over the world. This study aims to determine the
prevalence of dementia mild cognitive impairment in the target nursing home population.Of the 102 patients who participated in the study, 57 were males, and 45 were females. The average age of
the total group was 74.81 years, the average age of the demented group was 77.96 years, and the average age of the non-demented group was 72.62 years. The prevalence of dementia was 22.5%, and the prevalence of mild cognitive impairment was 25.5%. Dementia was detected in 17.5% of males and 28.9% of females. In the dementia group was 25% who did not attend school, the primary school-secondary school was 22.6%, high school and college graduate was 18.8%.As the elderly population in Turkey has increased rapidly in recent years, an increase in the prevalence of dementia is expected. As in many other countries, this is a significant public health problem.
Postmenopozal hormon replasman tedavisinin kardiovasküler risk belirteçleri ve brakial arterde akıma bağlı dilatasyona etkisi
Postmenopozal hormon replasman tedavisinin kardiovasküler risk belirteçleri ve brakial arterde akima bağli dilatasyona etkisi
Yazar: HALİL KORKUT DAĞLAR
Danışman: DR. BANU YÜKSEL SEVEN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Giriş: Hormon replasman tedavisinin (HRT) inflamasyon markırları, lipid profili ve endotele etkisi literatürde fikir birliğinin bulunmadığı konulardır. Çalışmamızın amacı farklı hormon replasman tedavisi rejimlerinin C reaktif protein (CRP), homosistein, lipid profili ve brakial arterde endotel bağımlı dilatasyon üzerine etkilerini araştırmaktır.
Materyal-Metod: Çalışmaya Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniği'ne Mart-Haziran 2005 tarihleri arasında başvuran en az 6 aydır menopoz döneminde olan sağlıklı 105 olgu alınmıştır. Hastalar basit randomize kura usulü ile 4 gruba ayrıldı ve 3 aylık HRT planlandı. 1. gruba (n:24) 1 mg 17 beta estradiol/ 2 mg drospirenon, 2. gruba (n:26) 1 mg estradiol hemihidrat/ 0,5 mg noretisteron asetat, 3. gruba (n:27) 0,625 mg konjuge ekin estrojen/ 2,5 mg medroksiprogesteron asetat verilir iken 4. gruba (n:28) herhangi bir ilaç verilmedi. Endotel fonksiyonunu değerlendirmek için her hastada bazal ve 3 aylık tedavi sonrası brakial arterde ölçüm gerçekleştirildi. Tedavi başlangıcında ve 3 ay sonra homosistein, CRP ve lipid profili de değerlendirildi.
Bulgular: Homosistein 1. ve 2. grupta artarken 3. ve 4. grupta anlamlı değişiklik saptanmadı. CRP 1. ve 4. grupta anlamlı olarak değişmezken 2. ve 3.  grupta anlamlı bir artış gösterdi. Brakial arterde dilatasyon 1. ve 2. grupta saptanırken 3. ve  4. grupta saptanmadı. Lipid profilinde 1. grupta hiçbir parametrede anlamlı değişiklik saptanmazken 2. grupta sadece LDL'nin azalması, 3. grupta total kolesterol ve LDL'nin azalması anlamlı idi. 4. grupta anlamlı fark saptanmadı.
Sonuç: CRP ve homosisteinde azalma, reaktif hiperemideki brakial arter ölçümünde artma ve lipid profilinde olumlu değişimler HRT'den beklenilen etkilerdir ancak bizim çalışmamızda 3 gruptan hiçbiri parametrelerin tümünde istenilen etkileri oluşturmamıştır. Bu da menopozda HRT'nin her zaman istenilen etkileri oluşturamadığını ve bireyselleştirilmesi fikrini doğrulamaktadır. 
Anahtar kelimeler: HRT, brakial arter, CRP, homosistein, lipid profili

Abstract: