Kronik periodontitisi olan tip-2 diabetes mellituslu veya sistemik olarak sağlıklı bireylerde başlangıç periodontal tedavinin resistin ve IL-1β seviyeleri üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of initial periodontal therapy on resistin and IL-1β levels in type-2 diabetes mellitus or systemically healthy subjects with chronic periodontitis
Yazar: YAPRAK KALKAN
Danışman: PROF. DR. BAŞAK DOĞAN
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Periodontal hastalıklar = Periodontal diseases ; Periodontitis = Periodontitis ; Rezistin = Resistin ; İnterlökin 1 = Interleukin 1

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı periodontal tedavinin glisemik kontrol üzerine etkisini değerlendirmek ve başlangıç periodontal tedavi (B.P.T.) öncesi ve sonrası serum ve tükürükteki resistin ve IL-1β seviyesini karşılaştırmaktır.  
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 20 periodontal ve sistemik olarak sağlıklı (S.P.S.), 20 periodontal olarak sağlıklı diabetes mellituslu (D.M.P.S.), 20 sistemik olarak sağlıklı kronik periodontitisli (K.P.) ve 20 diabetes mellitusu olan kronik periodontitisli (D.M.K.P.) bireyler çalışmaya dahil edilmiştir. Tüm K.P.'li bireylere 4 seansta kök yüzey temizliği ve kök yüzey düzleştirmesi uygulanmıştır. Plak indeks, gingival indeks, sondalama derinliği, sondalamada kanama ve klinik ataşman seviyesi değerleri başlangıçta, tedavi sonrası 1. ve 3. aylarda ölçüldü ve serum ve tükürük örnekleri toplanarak IL-1β ve resistin seviyeleri analiz edildi. Hemoglobin A1c (HbA1c), trigliserid, HDL, LDL, açlık kan şekeri (A.K.Ş.) ve total kolesterol testleri başlangıçta ve tedavi sonrası 3. ayda istendi. 
Bulgular: Başlangıçta, en düşük tükürük resistin ve IL-1β seviyeleri S.P.S. grubunda tespit edildi. Serum resistin seviyesi; D.M.K.P. grubunda K.P. grubuna kıyasla yüksek bulundu (p<0,05). Serum IL-1β seviyesi gruplar arasında en yüksek D.M.K.P. grubunda gözlendi (p<0,05). Tüm klinik parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı iyileşme gözlenirken (p<0,05); HbA1c, ve A.K.Ş. seviyelerinde B.P.T. sonrası bir değişiklik görülmedi. Serum IL-1β ile tükürük resistin seviyelerinde tedavi sonrası bir değişim gözlenmedi. Serum resistin ve tükürük IL-1β seviyelerinde tedavi sonrası 3. ayda istatistiksel olarak anlamlı azalma tespit edildi (p<0,05).
Sonuçlar: Diyabet varlığında serum resistin ve tükürük IL-1β seviyerleri daha yüksek tespit edilirken, B.P.T. sonrası seviyelerinde azalma meydana gelmiştir.
Anahtar sözcükler: resistin, interlökin-1beta, kronik periodontitis, diabetes mellitus

Abstract:
Aim: The aim of this study was to evaluate the effect of periodontal therapy on glysemic control and to compare the levels of resistin and IL-1β in serum and saliva before and after initial periodontal therapy (I.P.T). 
Materials and Methods: 20 periodontally and systemically healthy (S.P.H.), 20 periodontally healthy with diabetes mellitus (D.M.P.H.), 20 systemically healthy with chronic periodontitis (C.P.) and 20 diabetes mellitus with chronic periodontitis (D.M.C.P.) subjects were included in this study. Scaling and root planing performed in 4 sessions for all C.P. patients. At baseline, 1 and 3 months clinical parameters consisting of plaque index, gingival index, probing depth, bleeding on probing and clinical attachment level were recorded and IL-1β and resistin were analyzed in serum and saliva samples. Blood tests consisting of glycated hemoglobin (HbA1c), trigliserid, HDL, LDL, fasting plasma glucose (F.P.G.) and total cholesterol were requested at baseline and 3 months after treatment. 
Results: At baseline, salivary resistin and IL-1β levels were lower in the S.P.H. group (p<0,05) than in the other groups and serum resistin level was higher in the D.M.C.P. group than in the C.P. group (p<0,05). Serum IL-1β was higher in D.M.C.P. group among other groups (p<0,05). All clinical parameters improved significantly (p<0,05), but HbA1c and F.P.G. levels showed no change. Furthermore, serum resistin levels and salivary IL-1β but not salivary resistin and serum IL-1β, decreased significantly (p<0,05) after I.P.T.
Conclusion: Despite the decrease in the serum resistin and salivary IL-1β levels after I.P.T., the levels were higher in the presence of diabetes mellitus then systemically healthy patients.
Key words: resistin, interleukin-1beta, chronic periodontitis, diabetes mellitus