Obez ve kilolu bireylerde öğün sıklığının zayıflama, vücut kompozisyonu ve bazı biyokimyasal parametreler üzerine etkisi
The impact of frequent meals on slimming, body composition and certain biochemical parameters among obese and overweight individuals
Yazar: REYHAN ERİŞEN
Danışman: DOÇ. DR. MELTEM SOYLU
Biruni Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı / Beslenme ve Diyetetik Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Beslenme ve Diyetetik = Nutrition and Dietetics
Dizin: Beslenme = Nutrition ; Beslenme alışkanlıkları = Nutritional habits ; Biyokimyasal özellikler = Biochemical properties ; Diyet = Diet ; Kilo alma = Weight gain ; Kilo verme = Weight loss ; Obezite = Obesity ; Sağlıklı beslenme = Healthy nutrition ; Vücut ağırlığı = Body weight

Özet:
Obezite tedavisinde öğün sayısı ve sıklığı hala tartışılan konulardandır. Bu çalışma, obez ve fazla kilolu bireylerde öğün sıklığı ile zayıflama, vücut kompozisyonu ve biyokimyasal parametreler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma, Çankırı ilinde yürütülmüş olup 87 fazla kilolu ve obez birey katılmıştır. Katılımcılar 3, 4 ve 6 öğün olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Katılımcılara üç ay boyunca ağırlık kontrolüne yönelik tıbbi beslenme tedavisi uygulanmış ve önerilen enerji ve besin öğelerinin farklı öğün sayılarında tüketilmesi sağlanarak vücut komposizyonu ve biyokimyasal parametreleri karşılaştırılmıştır. Üç ayın sonunda tüm katılımcıların antropometrik ölçümlerinde azalma izlenirken, sadece 3 ve 6 öğün beslenenlerin ortalama boyun çevresindeki azalma önemli bulunmuştur (sırası ile 32.6±2.55cm ve 33.1±2.57cm)(p<0.05).  Katılımcılar arasında BKİ değişimi en fazla 4 öğün grubunda (35±6.18 kg/m2'den 30.3±5.64' kg/m2) olurken, en fazla ağırlık kaybı %14.6±3.96 ile günde 6 öğün beslenenlerde görülmüştür (p>0.05). Katılımcılar arasında diyet süresince vücut bileşimlerinde azalma ve vücut sıvı oranda zamanla artış saptanmıştır. 6 öğün beslenen grupların HDL kolesterol değerlerindeki artış dikkat çekici bulunmuştur (50.7±11.91mg/dL'den 56.1±20.48mg/dL) (p<0.05).  Tüm gruplarda, HOMA-IR değerlerinde azalma görülmekle birlikte, 6 öğün beslenenlerin HOMA-IR değerlerindeki azalma, diğer gruplara göre daha fazladır (3.0±5.85'den 2.1±4.39) (p<0.05). Tüm katılımcıların günlük enerji alımı, karbonhidrat, hayvansal kaynaklı protein, yağ ve kolesterol tüketimlerinde azalma; günlük lif, K vitamini, C vitamini, folik asit, B1 vitamini, B6 vitamini, demir, çinko ve kalsiyum tüketimlerinde artış görülmüştür. Obez bireylere uygulanan tıbbi beslenme tedavisinin tüm gruplarda ağırlık kaybı, vücut bileşimi ve biyokimyasal parametreler üzerinde olumlu değişiklikler oluşturduğu, 6 öğün beslenmenin HOMA-IR ve HDL kolesterol düzeyleri üzerinde daha olumlu etki gösterdiği saptanmıştır. Bu konuda farklı örneklem gruplarında daha fazla klinik çalışma yapılması önerilmektedir. 
Anahtar kelimeler: obezite, ağırlık kontrolü, diyet, biyokimyasal parametreler, öğün sıklığı.

Abstract:
The number and frequency of meals in treatment of obesity has not been clearly defined, yet. This study has been conducted to examine the relationship between slimming with meal frequency and body composition and biochemical parameters. The study was conducted in the province of Çankırı with the participation of 87 overweight and obese individuals. The subjects were divided into three groups, with 3, 4 and 6 meals a day. The participants were given a three-month medical nutrition program under weight control and their body compositions (BMI replacement has been up to 4 meal groups 35±6.18 kg/m2 to 30.3±5.64 kg/m2) and biochemical parameters were compared as they were consuming the energy and nutrition elements suggested. At the end of the three months, while anthropometric measurements demonstrated a decline in all participants, the decrease in neck circumference thickness of those with only 3 and 6 meals a day was found to be significant (32.6±2.55cm, 33.1±2.57cm respectively) (p<0.05). The highest weight loss was observed among those who had 6 meals a day (%14.6±3.96) (p>0.05). A decrease in body compositions and a gradual increase in the percentage of body water were detected among the participants. The increase in HDL cholesterol measures in those with 6 meals a day was thought to be significant (from 50.7±11.91mg/dL to 56.1±20.48mg/dL) (p<0.05).  While HOMA-IR measures declined in all groups, the decline in 6-meal group was more than those of other groups (from 3.0±5.85 to 2.1±4.39) (p<0.05). The daily energy, carbohydrate, animal protein, fat and cholesterol intake among all participants showed some decline while daily fiber food, vitamin K, vitamin C, folic acid, vitamin B1, vitamin B6, iron, zinc and calcium consumption decreased. The medical nutrition treatment conducted on obese individuals resulted in weight loss across all groups and brought about positive changes in body composition and biochemical parameters.  The practice of 6 meals a day proved to have a more positive impact on HOMA-IR and HDL cholesterol levels. Further clinical studies on this topic with different subjects are suggested. 
Key words: obesity, weight control, diet, biochemical parameters, meal frequency.