65 yaş ve üzeri bireylerde işitme kaybı ve yaşlılık depresyonu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between hearing loss and geriatric depression in individuals aged 65 and over
Yazar: BETÜL KOLCU
Danışman: DR. IŞIK GÖNENÇ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı / Tıp Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine

Özet:
Amaç: : Çalışmamızın amacı aile hekimliği polikliniğine başvuran 65 yaş ve üzeri bireylerde işitme engeli ve depresyon durumu arasındaki ilişkiyi belirlemektir.

       Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı tipteki çalışmamıza 20.04.2023 ile 20.06.2023 tarihleri arasında, İstanbul SBÜ Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yeldeğirmeni Semt Polikliniği, Aile Hekimliği Polikliniği'ne herhangi bir sebeple başvuran 65 yaş ve üzeri, çalışmaya yazılı onamları alınmış, işitme cihazı ve antidepresan kullanmayan, mental-fiziksel engeli olmayan 234 kişi dahil edildi. Katılımcıların sosyodemografik özellikleri kişisel bilgi formuna kaydedildidi ve kulak yolunu kapayan herhangi bir bozukluk, buşon, tümör gibi oluşumlar açısından otoskop ile dış kulak muayenesi yapıldı. İşitme Engeli Ölçeği-Yaşlı-Uzun formu (İEÖ-Y-U) ile Geriatrik Depresyon Ölçeği- Kısa (GDÖ-15) uygulanıp sonuçları kaydedildi. Ardından muayene edilmeyen kulak maskelenerek her iki kulak ayrı ayrı fısıltı testi ile muayene edildi. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. 

	Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 71,36 ± 6,26 yıldı ve 128'i (%54,7) kadındı.  Katılımcıların %32,5'i (n=76) depresyon için GDÖ-15 kestirim değerinin üzerinde bulundu. İşitme engeli, İEÖ-Y-U ile katılımcıların %14,5'inde (n=34) bildirilirken, fısıltı testi ile katılımcıların %39,8'inde (n=93) her iki kulakta, %13,6'sında (n=31) tek kulakta olmak üzere toplam %53,4'ünde (n=124) saptandı. Bireylerin hem İEÖ-Y-U hem de fısıltı testi ile değerlendirilen işitme engeli ile depresyon durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edildi (p<0,001, p=0,004). Ayrıca GDÖ-15 ile İEÖ-Y puanları arasında zayıf düzeyde, pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulundu (r=0,323, p<0,001). GDÖ-15 ile değerlendirilen depresyon olup olmama durumu; medeni durum (^2=12,772, p=0,002) ve alkol kullanımı (^2=4,217, p=0,040) ile istatistiksel olarak anlamlı fark gösterdi. 
Sonuç: Çalışmamızda işitme engeli ile depresyon durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu. Fısıltı testi ile saptanan işitme engeli İEÖ-Y-U ile saptanan işitme engeli ile uyumsuz sonuçlandı.

Abstract:
Aim:	The aim of our study is to determine the relationship between hearing impairment and depression status in individuals aged 65 and over who apply to the family medicine outpatient clinic.
Methods: In our cross-sectional and descriptive study, 234 patients aged 65 and over who applied to Istanbul SBÜ Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital Yeldeğirmeni District Outpatient Clinics, Family Medicine Polyclinic between 20.04.2023 and 20.06.2023, without hearing aids, mental-physical disabilities and use of antidepressants and who gave written consent for participating in the study, were included. The sociodemographic characteristics of the participants were recorded in the personal information form, and the outer ear was examined with an otoscope for any disorders, plugs, or tumors blocking the ear canal. Hearing Handicap Inventory for the Elderly -Long form (HHI-E-L) and Geriatric Depression Scale-Short (GDS-15) were administered and the results were recorded. Finally, both ears were examined separately for hearing with the whisper test whilst the ear which was not examined was masked. Statistical significance level was accepted as p<0.05.

Results: The average age of the participants was 71.36 ± 6.26 years and 128 (54.7%) were women. 32.5% of the participants (n=76) were found to be above the GDS-15 cut-off value for depression. While hearing impairment was reported by 14.5% (n=34) of the participants with the HHI-E-L, it was detected in a total of 53.4% (n=124) of the patients of which to be bilaterally in 39. 8% (n=93) and unilaterally in 13.6% (n=31) with the whisper test. 

A statistically significant difference was detected between the hearing impairment and depression status of the individuals, assessed by both the HHI-E-L and the whisper test (p<0.001, p=0.004). Additionally, a weak but statistically significant positive corelation was found between GDS-15 and HHI-E scores (r=0.323, p<0.001). The presence of depression assessed by GDS-15 showed a statistically significant difference with marital status (X2=12.772, p=0.002) and alcohol use (X2=4.217, p=0.040).

Conclusion: Our study shows a statistically significant relationship between hearing impairment and depression status. The hearing impairment detected by the whisper test was incompatible with the hearing impairment reported by the participants in HHI-E-L.