Konservatif tedaviye başlanan distal radius kırıklarında radyolojik parametrelerin redüksiyon devamındaki etkilerinin araştırılması, fonksiyonel skorlara etkisi
Investigation of the effects of radiological parameters on continuation of reduction and their effect on functional scores in distal radius fractures initiated conservative treatment
Yazar: HALİT CENGİZ
Danışman: DOÇ. DR. ALİ UTKAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Alçı = Plaster ; Konservatif tedavi = Conservative therapy ; Ortopedi = Orthopedics ; Radius = Radius ; Radius kırıkları = Radius fractures ; Ölçekler = Scales

Özet:
Giriş: Konservatif tedavi kararı verilen distal radius kırıklarında takip sırasında redüksiyon kaybı gelişmesi istenmeyen durumların başında gelmektedir. Çalışmamızın amacı konservatif tedavi edilen distal radius kırıklarında redüksiyonun korunabileceğini öngörecek parametrelerin değerlendirilmesi ve kırık tiplerine göre etki düzeylerinin ve fonksiyonel skorlara etkisinin belirlenmesidir.
Gereç ve Yöntem: Hastanemiz acil servisine 15.02.2019-15.07.2020 tarihleri arasında başvuran hastalardan distal radius kırığı teşhisi konularak konservatif tedavi kararı alınan ve çalışmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan yaş ortalaması 40,2 (min-max:19-66) olan 146 hasta değerlendirildi. Çalışma retrospektif gözlemsel olarak yapıldı. Hastalar takip sırasında redüksiyon kaybı tespit edilerek tekrar redüksiyon yapılan ve kayıp olmayan hastalar olarak iki gruba ayrıldı. Yapılan sirküler alçılar birinci metakarp üstündeki seviyelerine göre üç tipte sınıflandırıldı. Redüksiyon sonrası ölçülen radyolojik parametrelerin (eklem basamaklanması, radial inklinasyon, smra), alçı özellikleri (alçı tip, alçı uzunluğu, alçı sonrası ödem), alçı indeksleri (Three Point Index, Cast Index, Padding Index) redüksiyonun takibinde ve sürdürülmesindeki etkileri ve altıncı ay Q-DASH skoruna olan etkileri incelendi. İstatistiksel analizler için SPSS 18 yazılımı kullanıldı. Normal dağılan değişkenlerin gruplar arası karşılaştırmalarında Student T Testi, gruplar arası ortalamanın karşılaştırılmasında Independent Sample T Test, Kategorik değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesinde Ki-Kare testi, redüksiyon üzerine etkili indeksi bulabilmek için lojistik regresyon analizi yapıldı. P değerinin <0,05 olması anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların 31 inde (%21,) redüksiyon kaybı olduğu belirlendi. Redüksiyon kaybı olan ve olmayan hastalarda, uygulanan alçı tipi, redüksiyon sonrası tespit edilen eklem basamaklanması, TPI ve Cast indeksi arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu belirlendi (p<0,05). Uygulanan alçı tipi ve alçı sonrası ödem oluşumu arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu (p<0,05), tip 3 alçı uygulanan hastalarda daha fazla ödem geliştiği saptandı. Ulna styloid kırığı olan ve olmayan hastaların fonksiyonel ve ağrı skorları arasında anlamlı ilişki olmadığı belirlendi. Radial yükseklik değişikliği ile ağrı ve fonksiyonel skorlar arasındaki ilişki anlamlı idi (p<0,05). Steawart indeksi ve fonksiyonel skorlar arasında anlamlı ilişki olduğu görüldü (p<0,05). Distal radius eklemine uzanım gösteren kırıklarda redüksiyon kaybı üzerine en etkili indeksin three point indeks, distal radius eklemine uzanım göstermeyen kırıklarda ise redüksiyon kaybı üzerine en etkili indeksin Cast indeksi olduğu belirlendi (p<0,05). Redüksiyon kaybı olan ve olmayan hastalarda ağrı skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark varken (p<0,05), fonksiyonel skorlar arasındaki farkın anlamlı olmadığı belirlendi.
Sonuç: Distal radius kırıklarında konservatif tedavi edilen hastalarda redüksiyon kaybı yaşanmaması için eklem içine uzanım gösteren kırıklarda TPI'e, eklem içine uzanımı olmayan kırıklarda Cast İndeks'e, alçı tipine ve eklem basamaklanmasına dikkat etmek gereklidir. Altıncı aydaki fonksiyonel skorlarla redüksiyonın radyolojik olarak normal sınırlara yakın olması arasında anlamlı bir ilişki vardır.

Abstract:
Introduction: Reduction loosining is one of the most undesirable situations encountred during conservative treatment of distal radius fractures. The aim of our study is to evaluate the parameters that may predict maintaining reduction during conservative treatment of distal radius fractures and to determine their effectiveness according to the fracture types.
Material and Methods: From patients admitted to our hospital between 15.02.2019 and 15.07.2020, the ones that were treated conservatively for their distal radius fractures and met the inclusion criteria were included in the study. There were 146 patients with a mean age of 40.2 (min-max:19-66) years . The study was a retrospective, observational study. The patients were divided into two groups as the ones with and without a redisplacement. The effects of radiological parameters (joint stepping, radial inclination, smra), plaster properties (plaster type, plaster length, post-plaster edema), plaster indexes (Three point index, Cast Index, Padding index) in the follow-up and maintenance of reduction and also their effects on sixth month functional outcomes measured by QDASH and Mayo wrist score were evaluated. SPSS 18 software was used for statistical analysis. Student T Test for comparison of normally distributed variables between groups, Independent Sample T Test for comparison of mean between groups, Chi-Square test for examining the relationship between categorical variables, and logistic regression analysis to find the effective index on reduction were performed. A p value less than of <0.05 was considered sstatistically significant.
Results: It was determined that in 31 patients the reduction were not maintained. In between two groups of patients a statistically significant difference was found regarding the type of cast, articular stepping after reduction, TPI and Cast index (p <0.05). There was a statistically significant association (p <0.05) between the type of plaster and swelling. Edema occured more in patients when so called type 3 plaster was applied. There wasn't any significant association between functional outcomes or pain scores of patients with and without ulnar styloid fracture. The relationship between radial height change and pain or functional scores was significant (p <0.05). A significant relationship was observed between the Steawart index and functional outcomes (p <0.05). There wasn't any determined that the three-point index was the most effective index on reduction loss in fractures extending to the distal radius joint, and Cast index was the most effective index on reduction loss in fractures not extending to the distal radius joint (p <0.05). While there was a statistically significant difference in pain scores between patients with and without reduction maintanence failure (p <0.05), it was determined that the difference between functional outcomes was not significant.
Conclusion: In order to avoid failure of maintanence of reduction during conservative treatment of distal radius fractures, a particular attention should be given to TPI in fractures extending into the aticular surface, Cast Index for fractures without extension into articular surface and cast type and joint stepping. There is a significant correlation between the functional scores at the sixth month and obtaining a reduction close to normal radiologically.

Key words: Distal radius fracture, reduction maintanence failure, conservative treatment, casting indices