Deneysel aşil tendon hasarı oluşturulmuş tavşanlarda pentoksifilinin etkisi
The effect of pentoxi̇fylli̇ne in experimental achilles' tendon injured in rabbi̇ts
Yazar: ABDULLAH ALPER ŞAHİN
Danışman: DOÇ. DR. KUTAY ENGİN ÖZTURAN
Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Aşil tendonu = Achilles tendon ; Fosfodiesteraz inhibitorleri = Phosphodiesterase inhibitors ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Pentoksifilin = Pentoxifylline ; Tavşanlar = Rabbits ; Tendon yaralanmaları = Tendon injuries ; Tendonlar = Tendons

Özet:
üzerinde daha önce çalışılmamış olan pentoksifilin'in tendon iyileşmesi üzerine etkisini hem biyomekanik hemde histopatolojik olarak araştırmayı amaçladık.
Çalışmamız, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Deney Hayvanları Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde 36 adet tavşan üzerinde yapılmıştır. Tendon hasarı şu şekilde yapıldı. Tavşanlar, A ve B grubu olarak iki gruba ayrıldı. A grubundaki tavşanlara tendon tamiri sonrasında serum fizyolojik (SF) 0,5cc/kg/gün, B grubundaki tavşanlara ise 100mg/kg/gün pentoksifilin (PTX, Trental® ampul 100mg, Sanofi Aventis, İstanbul, Türkiye) her gün intramüsküler olarak uygulandı. Her bir grupta bulunan 18 adet tavşan arasından randomize olarak seçilen 9 adet tavşan 4. haftada histopatolojik ve biyomekanik olarak değerlendirmeye alındı. 6. haftanın sonunda A grubunda kalan 9 adet, B grubunda kalan 9 adet tavşan değerlendirildi.
Histopatolojik olarak kıyaslandığında, 4 ve 6. haftada inflamasyon açısından gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). Neovaskülarizasyon açısından çalışma grubumuzda hem 4. hafta (p=0.03) hemde 6. haftada (p=0.004) damarlanma oranının daha fazla olduğu ve bunun istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı. Yine kollajen lif diziliminin düzenliliği açısından yapılan değerlendirmede çalışma grubumuzda hem 4.hafta (p=0.007) hemde 6.haftada (p=0.01) lif diziliminin daha düzenli olduğu ve bunun istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulundu. İnflamasyon derecelerinin değerlendirilmesinde 4. haftada her iki grup arasında anlamlı bir farka rastlanmadı (p>0.05). Fakat 6. haftada kontrol grubunda istatistiksel olarak inflamasyonun daha fazla olduğu saptandı (p=0.04).
Biyomekanik değerlendirmede, 4. haftada çalışma grubumuzun maksimum deplasman ve maksimum kopma kuvveti kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derece yüksek bulunmuş olup, 2 mm gap oluşma kuvvetlerinde her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmadı (p>0.05). 6. haftada ise maksimum kopma kuvveti parametresinde çalışma grubuna göre kontrol
grubunda istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Diğer iki parametre olan maksimum deplasman ve 2 mm gap oluşma kuvvetlerinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmadı (p>0.05).
Sonuç olarak; yaptığımız çalışmada pentoksifilin erken dönemde hem histopatolojik hemde biyomekanik olarak tendon iyileşme ve mukavemetini arttırdığı için klinikte tendon yaralanmalarının cerrahi tamirinde kullanılabileceğini ve pentoksifilin kullanılan tendon iyileşmelerinde erken dönemde rehabilitasyona daha güvenli bir şekilde başlanabileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
In our study, we aimed to investigate the effect of pentoxifylline, which has not been studied before, on tendon healing both biomechanically and histopathologically by forming an Achilles tendon injury model on rabbits.
Our study was performed on 36 rabbits with experimental Achilles tendon injury in Abant Izzet Baysal University Experimental Animal Application and Research Center. 36 rabbits were divided into 2 groups as group A and group B. After tendon repair, the rabbits in group A were administered physiological saline solution (PSS) 0.5cc/kg/day and the rabbits in group B were administered pentoxifylline (PTX, Trental® ampule 100 mg, Sanofi Aventis, Istanbul, Turkey) through daily intramuscular injections. 9 rabbits randomly selected from 18 rabbits in each group were evaluated histopathologically and biomechanically at the 4th week. At the end of the 6th week, remaining 9 rabbits in group A and 9 rabbits in group B were evaluated histopathologically and biomechanically.
When compared histopathologically, there was no significant difference between the groups in terms of inflammation at week 4 and week 6 (p>0.05). In terms of neovascularization, the rate of vascularization was found to be higher at both the 4th week (p=0.03) and the 6th week (p=0.004) in our study group and the difference was statistically significant. In terms of the regulation of collagen fiber arrangement, it was also found that the fiber array was more regular at the 4th week (p=0.007) and the 6th week (p =0.01) in our study group and it was statistically significant. In the evaluation of inflammation grades, there was no significant difference between the two groups at week 4 (p>0.05). However, at week 6, the control group was found to have a statistically higher level of inflammation (p=0.04).
At the 4th week, the maximum displacement and maximum tear strength of the study group were higher than the control group and the difference was statistically significant. There was no statistically significant difference between the two groups in 2-mm gap formation forces (p>0.05). At the 6th week, the maximum tear strength parameter was found to be statistically higher in the control group than in the study group. In terms of the other two parameters, which are maximum displacement and 2-mm gap formation forces, there was no statistically significant difference between the groups (p>0.05).
In conclusion, we think that pentoxifylline can be used in tendon healing clinically because it increases tendon healing and strength both histopathologically and biomechanically in the early period and rehabilitation can be performed more safely in early period of tendon healing through PTX administration.