hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Nizam-ı Cedid Ordusu'nun finansmanı: İrad-ı Cedid hazinesi
Financing of the Nizam-ı Cedid Army: The treasury of Irad-ı Cedid
Yazar: TAYFUN ULAŞ
Danışman: PROF. DR. ALİ AKYILDIZ
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Tarih = History
Dizin: Askeri yenilikler = Military reforms ; Ekonomik reform = Economic reform ; Mali reform = Fiscal reform ; Nizam-ı Cedid = Nizam-ı Djediol ; Selim III = Selim III

Özet:
Sultan III. Selim dönemi (1789-1807) genelde Osmanlı İmparatorluğu'nda modernleşme serüveninin başlangıcı olarak kabul edilir. Hükümdarlığı döneminde bir dizi savaşla ve devletin askerî alandaki teknolojik eksikliği ile karşı karşıya kalmış olan III. Selim, başta askerî alan olmak üzere reform girişimleriyle devletin ikamesine yönelmişti. 1793'ten 1807'ye kadar idarî, malî ve askerî alanda muhtelif uygulamaları içeren Nizam-ı Cedid programı ile kurulacak yeni nizamın finansmanını sağlamak için mahallî vergilendirme konusunda çeşitli düzenlemelerin yanı sıra çoklu hazine sistemini de içeren reform girişimleri ilan edilmişti. Ancak reform teşebbüsleri içerisinde en dikkat çekici olanı askerî reformlardı. Yeni askerî tekniklerle kurulacak olan eğitimli ve düzenli Nizam-ı Cedid piyade birliklerini finanse etmek için merkezî hazineden aktarılan bazı mukataa ve dirlik gelirlerinin yanı sıra ihdas edilecek yeni vergilerle kaynak yaratılarak İrad-ı Cedid Hazinesi kurulmuştu. Bu tezde, İrad-ı Cedid Hazinesi'nin aylık ve yıllık bütçeleri detaylıca analiz edilerek dönemin malî ve iktisadî gelişmeleri ele alınmıştır. Ayrıca İrad-ı Cedid Hazinesi'nin finansal kapasitesi, diğer merkezî hazineler arasındaki kritik konumu ve Sultan III. Selim döneminin öncü malî politikaları bağlamındaki önemi vurgulanmıştır.

Abstract:
Selim III's reign (1789-1807) is generally regarded as the beginning of the modernization period in the Ottoman Empire. Selim III coincided with a series of wars during his reign, and he faced technological obsolescence in the military area of his state towering him to prevent the disintegration of the Empire through reforms. Nizam-i Cedid (the new order) was formed as a program including new practices in administrative, financial, and military units from 1793 to 1807 and with this program, a series of reform attempts were promulgated that contained new arrangements on local taxation and established the multi-treasury system. Most remarkable, however, were military reforms. To finance a new corps of regular and trained infantry with new military techniques, a special treasury called Irad-i Cedid was established to collect revenues from various mukataas and dirlik revenues of the central treasury with new untaxed sources. In this dissertation, the monthly and yearly budgets of the Irad-i Cedid Treasury are analyzed in detail together with financial and economic developments. Moreover, the financial capacity of the Irad-i Cedid Treasury is emphasized with its critical position among other central treasuries and its importance in the context of the leading financial policies of the Selim III reign.
Memlük dönemi yargısında sıhhate hüküm ve mûcebe hüküm
"Al-hukm bi's-sihha" and "al-hukm bi'l-mûjab" in the Mamluk judiciary
Yazar: ÖMER YALÇINKAYA
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ HATİCE BOYNUKALIN ŞENKARDEŞLER
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı / İslam Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Din = Religion ; Hukuk = Law

Özet:
İslam hukukunda yargı kararlarının tescili meselesi, ilk dönemlerden itibaren fukaha tarafından ele alınmış müstakil bir çalışma konusudur. Memlükler dönemine gelindiğinde, dört mezhepten kâdılkudât atanması sonucu yargı sisteminin çok mezhepli hale gelmesi, farklı mezhep mahkemelerinde alınan kararların nasıl diğer mahkemeleri de bağlayıcı hale getirileceği ve bu kararların nasıl tescil edileceğini gündeme getirmiştir. Bu bağlamda Memlükler döneminde tescilde kullanılan sıhhate hüküm ve mûcebe hüküm kavramları etrafında küçük çaplı bir literatür oluşmuştur. Bu çalışmada, öncelikle sıhhate hüküm ve mûcebe hüküm literatürünün ortaya çıkma gerekçeleri incelenmekte, literatürün kapsamı tespit edilmeye çalışılmaktadır. Devamında, Zeynüddin İbn Nüceym'in metinleri merkeze alınarak kavramların nasıl bir fıkhî istidlal mantığı içerisinde kullanıldığı ele alınmaktadır. Son olaraksa, bu kavramlarla tescil edilmiş Memlükler döneminden kalma hukuki vesikalar göz önüne alınarak, kavramların pratikte nasıl bir fonksiyona matuf olarak kullanılmış olabileceği değerlendirilmektedir.

Abstract:
The issue of the registration of judicial decisions in Islamic law has been the subject of a separate study among jurists since the early periods. In the Mamluk period, the multi-madhab structure of the judicial system as a result of the appointment of Chief Qadis from four different school of law brought to the agenda how to make the judgement taken in the courts of different madhabs binding on other courts and how to register these decisions. In this context, a small-scale literature has emerged regarding the two concepts used in registration during the Mamluk period, namely, the concepts of al-hukm bi's-sıhha and al-hukm bi'l-mûjab. This study first examines the reasons for the emergence of the literature on al-hukm bi's-sıhha and al-hukm bi'l-mûjab and tries to determine the scope of the literature. Then, by focusing on the texts of Zayn al-Dīn Ibn Nujaym, it discusses how these concepts are used within the logic of legal reasoning. Finally, by taking into consideration the legal documents from the Mamluk period that were registered with these concepts, it is evaluated how the concepts may have been used in practice.
Feminist fenomenolojide bedenlenme
Embodiment in feminist phenomenology
Yazar: SÜMEYYE YILMAZ EMIN
Danışman: PROF. DR. EMRE ŞAN
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Felsefe = Philosophy

Özet:
Bedene yönelik doğalcı yaklaşımlar bedeni ruhun epifenomeni olarak ikincil bir konumda görürler. Bu yaklaşıma göre ruh da beden de doğaları gereği belirli ayrı özelliklere sahip iki unsurdur. Ancak bedenin belirli bir doğası olduğunu söylemek bedene sahip bireyleri belirli toplumsal pratikler, roller ve normlar çerçevesine hapsederek onların varoluşsal olasılıklarını görmezden gelir. Bununla beraber 20. yüzyılın başlarında fenomenoloji ve feminist kuramın bedenlenme deneyimini doğalcı belirlenimlerden bağımsız bir oluş olarak ele alması doğalcı yaklaşımın varsayımlarını sorunsallaştırır. Bedenlenmeyi dinamik ve özcü olmayan kavramlarla anlayan bu yeni yaklaşımda, belirlenmemiş ve olanaklara sahip olarak bedenin bir üslup şeklinde nasıl bir öznenin belirli bir bedensel ifadesi haline geldiği ve bu üslubun cinsellik, cinsel farklılık ve cinsiyetle nasıl bir bağı olduğu bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Bedenlenme sürecinin bu karmaşık yapısı feminist kuram ve fenomenolojinin argümanlarından beslenen ve bu iki geleneğin ortak kaygılarını tek bir projede birleştiren feminist fenomenolojinin bedenlenmeye yönelik özgün katkılarıyla anlaşılır hale gelir.

Abstract:
Naturalistic approaches to the body regard the body in a secondary position as an epiphenomenon of the soul. According to this approach, both the soul and the body are two elements that have certain distinct characteristics by nature. However, to state that the body has a nature ignores the existential possibilities of individuals who have bodies by confining them within the framework of certain social practices, roles, and norms. However, phenomenology and feminist theory in the early 20th century problematized the assumptions of the naturalist approach by treating the experience of embodiment as a becoming independent of naturalistic determinations. In this new approach, which understands embodiment in dynamic and non-essentialist terms, the problem arises as to how the body, as undetermined and possessed of possibilities, becomes a particular bodily expression of a subject in the form of a style and how this style is related to sexuality, sexual difference, and sex. This complexity of the process of embodiment becomes comprehensible through the original contributions of feminist phenomenology to embodiment, which draws on the arguments of feminist theory and phenomenology and combines the common concerns of these two traditions into a single project.
Platon düşüncesinde dunamis
Dunamis in Plato's thought
Yazar: ELİF KIZIL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ESAT BURAK ŞAMAN
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Episteme = Episteme ; Etik = Ethics ; Fizik = Physics ; Metafizik = Metaphysical ; Ontoloji = Ontology ; Parmenides = Parmenides ; Platon = Platon ; Sofist = Sophist

Özet:
Bu çalışma Platon düşüncesinde "dunamis"i (δύναμις) Platon'un diyaloglarından hareketle anlamaya yönelik bir girişimdir. Söz konusu terimin Platon düşüncesindeki merkezi rolünü göstermek amacıyla öncelikle mevzubahis terimi "aretê" (ἀρετή), "epistêmê" (ἐπιστήμη) ve "kosmos" (κόσμος) gibi felsefenin başlıca kavramları etrafında araştıracağız. Ardından dunamis'in en önemli kullanımının geçtiği Sofist diyaloğunu inceleyerek me on'un (μὴ ὂν) varlığının kaynağının dunamis olduğunu gösterip Sofist'in bizi yönlendirmesi ile Platon'un Parmenides ile hesaplaşmasını gündeme getirip, Platon'un dunamis terimini hem Parmenides'e karşı çıkmak için kullandığını hem de bu terimi kendi felsefe ve varlık görüşünü belirlediğini savunacağız.

Abstract:
This work is an attempt to understand the term of "dunamis" (δύναμις) Plato's thought, based on Plato's dialogues. In order to demonstrate the central role of this term in Plato's thought, we will first investigate this term in view of the main concepts of philosophy such as "aretê" (ἀρετή), "epistêmê" (ἐπιστήμη) and "kosmos" (κόσμος). Subsequently, by examining the Sophist dialogue in which a critical use of dunamis occurs, we show that the source of me on (μὴ ὂν) is dunamis. Through the orientation Sophist provides us, by bringing up Plato's confrontation with Parmenides, we argue that Plato used the term of dunamis both to oppose Parmenides and to determine his own view of philosophy and being.
Mekan sorusuna dair fenomenolojik araştırma imkanları
Possibilities for phenomenological research on the question of space
Yazar: RÜMEYSA NALKIRAN
Danışman: PROF. DR. EMRE ŞAN
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Felsefe = Philosophy

Özet:
Soyut, matematiksel ya da Kartezyen bir mekan anlayışı karşısında duyulur, canlı ve yaşantılanan mekanın fenomenolojik kavrayışı önceliklendirilebilir mi? Bu çalışma yaşantıya yabancı olmayan mekan kavrayışını fenomenoloji ile temellendirir. Fenomenoloji birinci tekil şahıs odaklı yer fikri ve mekanın tezahürü fikrini ortaya koyar. Buna göre mekan algısının çıkış noktası bedendir. Ne var ki Kartezyen görüşün uzam kurgusu bedenin de bir cisim olarak yorumlanmasını beraberinde getirir. Oysa mekanın uzam olarak yorumlanmasındaki değişiklik bizi Husserl ve Merleau-Ponty'nin mekan kavrayışına götürür. Bu bağlamda çalışmamız mekanın kökenine yönelik ortaya koyulan bu kavrayışlarda beden meselesinin nasıl dönüştüğünü de ortaya çıkarır. Bunu yaparken mekanın bilgisi ile mekanın yaşantısı arasındaki gerilimi sorunsallaştırır. Bu tez, mekanın fenomenolojik kavrayışından hareketle yaşantılayan bedenin her türlü mekana kaynaklık eden hakiki bir kavrayışı temellendirdiğini öne sürer.

Abstract:
Can a phenomenological understanding of sensible, living and lived space be prioritized over an abstract, mathematical or Cartesian understanding of space? This study grounds the understanding of space that is not alien to experience in phenomenology. Phenomenology puts forward the idea of place and the manifestation of space centered on the first person singular. Accordingly, the starting point of the perception of space is the body. However, the Cartesian view of space leads to the interpretation of the body as a corpus. However, in the interpretation of space as extension the change leads us to Husserl and Merleau-Ponty's conception of space.  In this context, our study also reveals how the issue of the body is transformed in these understandings of the origin of space. In doing so, it problematizes the tension between the knowledge of space and the experience of space. This thesis argues from the phenomenological conception of space that the lived body grounds a genuine understanding that is the source of all kinds of space.
Antik felsefeden islam felsefesine dokunma duyusunun dönüşümü
Transformation of the sense of touch from ancient philosophy to islamic philosophy
Yazar: ABDURRAHİM KARABULUT
Danışman: DOÇ. DR. ESAT BURAK ŞAMAN
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Din = Religion ; Felsefe = Philosophy

Özet:
Bu tez, Antik Yunan felsefesi içinde dokunma duyusuna dair tartışmaları ayrıntılı bir biçimde ele almayı ve bu tartışmaların İslam felsefesi geleneğindeki yansımalarını Aristoteles şârihleri aracılığıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Dokunma duyusunun, canlılığın varlığı ve sürekliliği için kritik bir role sahip olduğu düşüncesi, dokunma hakkındaki felsefi tartışmaların güncel akademik çalışmalada güçlü bir temelde sürdürülmesine imkân tanır. Felsefe tarihi içinde bu gerçeği daha belirgin hâle getirmek amacıyla özellikle dokunma duyusu özelinde yapılan klasik duyu araştırmalarına katkı sağlamak ve şârihler döneminin İslam filozofları tarafından nasıl alımlandığını özgül bir konu özelinde göstermek hedeflenmektedir. Antik Yunan felsefesi ile İslam felsefesi arasındaki bu önemli felsefi alakanın somutlaştırılması, dokunma duyusu üzerinden gerçekleştirilerek bu iki felsefi geleneğin karşılaştırmalı bir analizine katkı sunmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma, genel olarak dokunma duyusu üzerine yapılan araştırmaların derinlemesine anlaşılmasına ve bu alandaki bilgi birikiminin artmasına yönelik bir teşebbüs olarak görülebilir.

Abstract:
This thesis aims to delve deeply into the debates surrounding the sense of touch in ancient Greek philosophy and to analyze how these discussions are reflected in the Islamic philosophical tradition, particularly through the works of Aristotle's commentators. The notion that the sense of touch plays a crucial role in the existence and continuity of life provides a robust foundation for ongoing philosophical inquiries in contemporary academic studies. By highlighting this fact within the history of philosophy, the study seeks to contribute to classical sensory studies, with a special focus on the sense of touch, and to illustrate how Islamic philosophers engaged with the commentators' period on this specific topic. By concretizing the significant philosophical connections between ancient Greek and Islamic philosophy through the sense of touch, the study aims to foster a comparative analysis of these two traditions. Ultimately, this research aspires to deepen the understanding of the sense of touch and to expand the body of knowledge in this field.
Leo Strauss'da doğal hak kavramı ve tarihsicilik eleştirisi
The concept of natural right and criticism of historicism in Leo Strauss
Yazar: ZEYNEP DEMİR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ CENGİZ EKEMEN
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Felsefe = Philosophy ; Hukuk = Law ; Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Doğal hukuk = Natural law ; Hukuk felsefesi = Law philosophy ; Modern felsefe = Modern philosophy ; Rasyonalist doğal hukuk = Rationalist natural law ; Siyaset felsefesi = Political philosophy

Özet:
Bu tezin konusu, Leo Strauss'un Doğal Hak ve Tarih kitabında işlediği doğal hak 
problemidir. Doğal hak, hukukun kaynakları ve devlet egemenliği altındaki bireyin 
sahip olduğu özgürlükleri tanımlayan geniş bir kavramdır. Çalışmada Leo Strauss'un 
kendi kitabında takip ettiği metodoloji takip edilerek, kavramın antik dönemdeki kökeni 
ve modern dönemdeki kullanımına dair kısa bir anlatı sunulmuştur. Strauss, doğal hak 
kavramının temelde tarihsicilik anlayışıyla çeliştiğini düşünmekte ve bu iki yaklaşımın 
aynı düşünsel dünyada birlikte var olamayacağına inanmaktadır. Bu sebeple, adaletin ve 
hukukun var olduğu bir dünyada, hukukun kaynağı olarak doğal hakkın bulunması 
gerektiğini; tarihsici ekolün ise sosyal bilimler alanında insan ve doğa adına hesap 
vermesi gerektiğini düşünmektedir. Tezde, doğal hakkın incelenmesinin tarihsicilik 
eleştirisi açısından nasıl sonuçlara götürebileceği, modern dönemin tarihsel bir 
okumasıyla inceleme altına alınmıştır.

Anahtar Kelimeler:
tarihsicilik, doğal hak, doğal hukuk, uzlaşımcılık, tarihsel okul.

Abstract:
The subject of this thesis is the problem of natural right, which Leo Strauss deals within 
his book Natural Rights and History. Natural right is a broad concept that defines the 
sources of law and the freedoms enjoyed by the individual under state sovereignty. In 
the study, following the methodology followed by Leo Strauss in his own book, a brief 
narrative about the origin of the concept in ancient times and its use in the modern 
period is presented. Strauss thinks that the concept of natural right fundamentally 
contradicts the understanding of historicism and believes that these two approaches 
cannot co-exist in the same intellectual world. For this reason, in a world where justice 
and law exist, there must be natural right as the source of law; He thinks that the 
historicist school should be accountable on behalf of humans and nature in the field of 
social sciences. In the thesis, what kind of results the examination of natural right can 
lead to in terms of criticism of historicism is examined with a historical reading of the 
modern period.

Key Words:
historicism, natural right, natural law, conventionalism, historical school.
19. yüzyıl Osmanlısında kadın esirciler: Ayşe Sıdıka ve işbirliği ağları
Female slave dealers in 19th century Ottoman Empire: Ayşe Sıdıka and collaboration networks
Yazar: ÖZNUR BALCI
Danışman: DOÇ. DR. ÖZLEM ÇAYKENT
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Tarih = History

Özet:
Bu çalışma, 19. yüzyıl Osmanlı Devleti'ndeki köle ticaretinin faillerinden olan kadın esircileri konu edinmektedir. Tez boyunca, Osmanlı Devleti köle ticareti bağlamında kadın esircilerin kim oldukları ve 19. yüzyıl İstanbul'unda bulunan bir grup kadın esircinin işbirliği ağı incelenmektedir. Çalışma, Başbakanlık Osmanlı Arşivi'nde bulunan bir istintakname üzerinden yapılmıştır. Ayşe Sıdıka, Zeynep ve Şirin adlı bir grup kadın esircinin şikayet üzerine sorgulanmasıyla hür kökenli kız çocuklarını bir işbirliği ağıyla sattıkları ortaya çıkmıştır. İçinde sarayın adının da geçmesiyle mesele çok daha karmaşık bir vakaya dönüşmüştür. Osmanlı'daki kölelik ve kadınların sosyo-ekonomik ilişkileri konularında derinlemesine bir analiz sunan bu tez, üç kadın esirci etrafında kadınların köle ticaretindeki failliklerine ve önemlerine bir pencere açmaktadır. Sonuç olarak bu tez kadın esircilerin geçimlerini sağlamak ve sürdürmek, hatta ailelerinin geçimini sağlamak için dönemin köle ticaretindeki boşluklardan yararlanarak faillik alanları yaratabildiklerini göstermektedir. Bunu, özellikle kadın olarak hanelere kolaylıkla girip çıkabilme becerilerini kullanarak ve genç kızların bulunup satılması sürecinde çeşitli roller üstlenerek bir işbirliği ağı kurarak yapmışlardır.

Abstract:
This study focuses on female slave dealers who were key actors in the slave trade of the 19th-century Ottoman Empire. Throughout the thesis, the identities of these female slave dealers and a network of collaboration among a group of women in 19th-century Istanbul are examined within the context of the Ottoman slave trade. The research is based on court records from the Prime Ministry Ottoman Archives. It reveals that a group of female slave traders, including Ayşe Sıdıka, Zeynep, and Şirin, were interrogated following a complaint, exposing their involvement in selling free-born girls through a collaborative network. The case becomes even more complex with the involvement of The Imperial Palace (Saray-ı Hümayun). This thesis provides an in-depth analysis of slavery in the Ottoman Empire and the socio-economic relationships of women, shedding light on the roles and significance of women in the slave trade through the lens of these three female dealers. In conclusion this thesis demonstrates that, in order to earn and sustain their livelihoods and even provide for their families, female slave traders were able to exploit gaps in the period's slave trade creating spaces of agency. They did this particularly by leveraging their ability, as women, to move in and out of households with ease, and by building a network of cooperation through assuming various roles in the process of finding and selling young girls.
Antik felsefeden İbn Sînâ'ya teşkîkî yüklemlemenin kavramlaşması
The conceptualization of tashkiki predication from the ancient philosophy to Avicenna
Yazar: SÜMEYYE AYDIN KOTS
Danışman: DOÇ. DR. ESAT BURAK ŞAMAN
İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Felsefe = Philosophy

Özet:
Teşkîkî yüklemleme genel olarak bir anlamın delâlet ettiği şeylere dereceli olarak yüklemlendiğini, müşekkek lafzın örneğinin mevcûd olması dikkate alındığında ise varlık anlamının delâlet ettiği şeylere eşit olarak değil, dereceli olarak yüklemlendiğini ifade etmektedir. Dolayısıyla zorunlu ve mümkün varlıklar söz konusu olduğunda varlığın teşkîkî niteliğinin Tanrı-âlem arasındaki farkın belirginleşmesinde önemli bir rolü bulunmaktadır. Nitekim teşkîk kavramı mantık, ontoloji ve nihayetinde metafizik çalışmaları açısından oldukça önemli bir noktada durmaktadır.
Bu çalışma, Antik dönemde ve İslam düşüncesinde söz konusu olan lafızlar taksimini ve yüklem türlerini ele alarak müşekkek lafızların ve teşkîkî yüklemlemenin felsefe tarihindeki oluşum seyrini ana hatlarıyla ortaya koymayı hedeflemiştir. Bu bağlamda Aristoteles ve Antik dönem şârihlerinden Porphyrios, Afrodisisaslı İskender, Ammonios ve Simplikios'un metinlerinde söz konusu kavramın izi sürülerek İbn Sînâ öncesinde bu kavramın kullanımının olup olmadığı araştırılmıştır. Dolayısıyla bu çalışma, Antik dönemde ve İslam düşüncesinde söz konusu olan yüklem türlerini ortaya koyarak teşkîkî yüklemlemenin sistematik olarak nerede ve niçin kavramlaştığını göstermeyi amaçlamıştır.

Abstract:
Tashkiki predication states that, in general, a meaning is predicated gradually to the things it signifies, and specifically, considering that the example of the mushakkak word is existence, to the things that the meaning of existence signifies is predicated gradually, not equally. Therefore, when it comes to necessary and possible beings, the tashkiki nature of being has an important role in clarifying the difference between God and the universe. As a matter of fact, the concept of tashkik stands at a very important point in terms of logic, ontology and ultimately metaphysics studies.
This study aims to outline the formation process of the mushakkak words and the tashkiki predication in the history of philosophy by examining the division of words and the types of predication in the Ancient period and in Islamic thought. In this context, the concept in question was traced in the texts of Aristotle and the Ancient commentators Porphyry, Alexander of Aphrodisias, Ammonius and Simplicius, and it was investigated whether this concept was used before Avicenna. Then, this study aimed to show where the tashkiki predication was systematically conceptualized by revealing the types of predication in Ancient period and Islamic thought.