Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda yeme bozukluklarının araştırılması ve hipoglisemi farkındalığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Investigation of eating disorders in patients with TYPE 2 diabetus mellitus and the evaluation of their relationship with hypoglycemia awareness
Yazar: LÜTFİYE KODAZ
Danışman: PROF. DR. OKCAN BASAT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gaziosmanpaşa Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi / Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Aile Hekimliği = Family Medicine
Dizin: Beslenme = Nutrition ; Beslenme bozuklukları = Nutrition disorders ; Beslenme ve yeme bozuklukları = Feeding and eating disorders ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Farkındalık = Awareness ; Hipoglisemi = Hypoglycemia

Özet:
Giriş ve Amaç: Bu çalışmada; Tip 2 Diyabetes Mellitus'lu (DM) hastaların yeme
bozuklukları (YB) açısından araştırılması ve hipoglisemi farkındalığı (HF) ile
ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntem: Bu çalışma; tek merkezli, prospektif ve analitik bir çalışma olarak planlandı.
Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniği'ne OcakHaziran 2022 tarihleri arasında başvuran, 18 yaş ve üzeri, en az 1 yıldır Tip 2 DM
tanılı, bilinen yeme ve beslenme bozukluğu olmayanlardan dahil etme kriterlerini
karşılayanlar ile gerçekleştirildi. Verilerin elde edilmesinde; Hasta Bilgi Formu,
Münih Yeme ve Beslenme Bozuklukları Anketi (MYBBA) ve Gold Hipoglisemi
Skorlaması (GHS) kullanıldı. Antropometrik ölçümleri ile açlık plazma glukozu
(APG), HbA1c düzeyleri kaydedildi. Anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 148 kişinin yaş ortalaması 53,56±7,61 (min:28-
max:65), BKİ ortalaması 31,55±5,57 (min:17,30-max:54,82) idi. MYBBA'den alınan
toplam puan genel durum için 22,49±19,68 iken, şekil ve kilo ile meşgul olma için
5,12±11,50, tıkınırcasına yeme ve kusma için 17,16±10,93, uygunsuz telafi edici
davranış için 0,22±0,95 idi. GHS ortalama 1,50 ±1,03 idi. Hipoglisemi yaşadığını
belirten 78 kişinin %7,7'sinde HF bozulmuştu. GHS ile MYBBA skorları arasında
istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmadı. Cinsiyet ve yaş ile MYBBA genel toplam
puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptandı (p:0,007; p<0,001).
BKİ (beden kitle indeksi) arttıkça MYBBA (son 3 ay için) puanı artmakta idi
(p<0,001).
Sonuç: Bu çalışmada; Tip 2 DM'li hastalarda hipoglisemi yaşadığını ifade edenlerin
HF'de bozulma oranı %7,7 saptanmakla birlikte YB ile ilişkili bulunmadı. Kadın
cinsiyet, yaş, BKİ, beslenme ve egzersiz planına dikkat etme durumu ise YB açısından
risk faktörü olarak saptandı. YB açısından risk değerlendirmesi yapılması ve
hipoglisemi hakkında bilgi sahibi olunması, riski yüksek saptananların ilgili
merkezlere yönlendirilmesi açısından birinci basamak hekimlerine büyük sorumluluk
düşmektedir.
Anahtar Kelimeler: Diyabetes Mellitus, Hipoglisemi Farkındalığı, Yeme
Bozuklukları

Abstract:
Introduction and Aim: In this study; It was aimed to investigate patients with Type
2 Diabetes Mellitus (DM) in terms of eating disorders (ED) and to evaluate its
relationship with hypoglycemia awareness (HF).
Method: This study; It was planned as a single-center, prospective and analytical
study. The study was carried out with those who applied to Gaziosmanpaşa Training
and Research Hospital Family Medicine Polyclinic between January and June 2022,
were 18 years of age and older, had Type 2 DM for at least 1 year, and did not have
any known eating or feeding disorders and met the inclusion criteria. In obtaining the
data; Patient Information Form, Munich Eating and Feeding Disorders Questionnaire
(MEFDQ) and Gold Hypoglycemia Score (GHS) were used. Fasting plasma glucose
(FPG), HbA1c levels were recorded with anthropometric measurements. Significance
was evaluated at the p<0.05 level.
Results: The mean age of 148 people included in the study was 53.56 ±7.61 (min: 28-
max:65) , and the mean BMI was 31.55±5.57 (min:17.30-max:54.82). The total score
obtained from MEFDQ was 22.49±19.68 for general condition , 5.12 ±11.50 for
preoccupation with shape and weight, 17.16±10.93 for binge eating and vomiting , and
inappropriate compensation . 0.22±0.95 for offensive behavior . The mean GHS was
1.50 ±1.03. HF was impaired in 7.7% of 78 people who stated that they had
hypoglycemia. There was no statistically significant relationship between GHS and
MEFDQ scores . A statistically significant difference was found between gender and
age and the overall total score of MEFDQ (p:0.007; p<0.001). As BMI (body mass
index) increased, MEFDQ (for the last 3 months) score increased (p<0.001).
Conclusion: In this study; although the rate of deterioration in HF was found to be
7.7% in patients with type 2 DM who stated that they experienced hypoglycemia, it
was not found to be associated with ED. Female gender, age, BMI, attention to
nutrition and exercise plan were determined as risk factors for ED. Primary care
physicians have a great responsibility to carry out risk assessment in terms of ED, to
be informed about hypoglycemia, and to refer those with high risk to the relevant
centers.
Keywords: Diabetes Mellitus, Hypoglycemia Awareness, Eating Disorders