İki süper güç gölgesinde Türkiye: Türk dış politikası (1960-1980)
Turkey in the shadow of the superpowers: Turkish foreign policy (1960-1980)
Yazar: BİRAY BURÇİL BAYSAL
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MURAT ÖZATA
Giresun Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı / Tarih Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Tarih = History ; Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Amerika Birleşik Devletleri = United States of America ; Haşhaş = Poppy ; Kıbrıs sorunu = Cyprus problem ; Silah ambargosu = Arms embargo ; Sovyetler Birliği = Soviet Union ; Süper güç = Super power ; Türk dış politikası = Turkish foreign policy ; Türkiye = Türkiye ; Uluslararası ilişkiler = International relations ; Uluslararası politika = International policy

Özet:
1960-1980 yılları arasında Türkiye, ABD ve SSCB ilişkilerinde denge politikası izlemeye çalışmıştır. 1960'a kadar Türkiye'nin dış politikasının temel unsurunu Batı oluşturmuştur. Kıbrıs meselesinin başlamasının ardından en yakın müttefiki olan ABD'yi yanında göremeyen Türkiye, SSCB ve komşularıyla ilişkilerini geliştirmeye çalışmıştır. Türkiye ve ABD'yi yakınlaştıran unsur Sovyet tehdidi iken Türkiye ve Sovyetleri yakınlaştıran unsur ABD'nin, Türkiye'nin haklı davalarında yanında olmamasıdır. Geniş perspektiften incelendiği zaman Türk dış politikasında Batı yani ABD ile ilişkiler artık sınırlı tutulmaya çalışılmasının yanında SSCB ile ekonomik, kültürel ilişkilerin de önü açılmıştır. Türk dış politikasında kırılma noktalarını oluşturan Kıbrıs, haşhaş sorunu, silah ambargosundan sonra ''tehdit kimdir?'' sorusunu akıllara getirmiştir. ABD'nin uyguladığı her yaptırım karşısında Türk siyasi yaşamı etkilendiği gibi Türk toplumunda da Amerikan karşıtlığı kendini göstermeye başlamıştır. Ancak ABD'ye karşı duyulan tüm olumsuz duygulara rağmen Sovyetlere karşı da tamamen güven beslenmemektedir. Süreci genel olarak değerlendirdiğimiz zaman millî savunmanın, millî politika izlemenin faydalarının yanında tek yönlü hatta tek devletle ilişki kurmanın zararları da görülmektedir.

Abstract:
Turkey tried to follow a balance policy against the USA and the USSR between 1960s and 1980s. The main constituent of Turkey's foreign policy was the West until 1960. On the Cyprus matter, Turkey which couldn't see its nearest ally, the USA, beside began to improve the relations with the USSR and its neighbors. When the element which brought Turkey closer the USA was the Soviet threat, Turkey got closer to the USSR in time because of the fact that the USA wasn't with Turkey in our legitimate case, Cyprus. If you have a look from a wide perspective, besides the fact that Turkey kept its foreign policy limited with the West, namely the USA, Turkey began to improve economic and cultural relations with the USSR. After the Cyprus case, the poppy matter and the arms embargo which created the breaking points of the Turkish foreign policy, a common ''who is the threat'' question was begun to talk in Turkey. As the Turkish political life was affected after each American sanction, the anti-Americanism began to show itself in the Turkish public opinion. Despite the whole negative attitude against the USA, Turkey didn't have an entire trust on the USSR. When we evaluate the process generally, you see the harms of having a one-way foreign affairs with only one state besides the benefits of the national defense and national policy.