Güney-Güney iş birliği bağlamında yükselen bir güç olarak Çin'in Afrika politikası
China's Africa policy as a rising power in the context of South-South cooperation
Yazar: DUYGU AKÇOMAK
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA NECAT COŞKUN
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / İktisat Ana Bilim Dalı / Uluslararası İktisat Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Ekonomi = Economics ; Uluslararası İlişkiler = International Relations

Özet:
Bu çalışma, küreselleşen dünyada Çin-Afrika ilişkilerini Immanuel Wallerstein'ın Dünya Sistemi Teorisi bağlamında mercek altına almaktadır. Afrika, küresel ve bölgesel aktörlerin enerji ve hammadde talebini karşılaması noktasında stratejik öneme sahip bölgelerden biridir. Bu anlamda Çin de Afrika ülkeleriyle bilhassa 1990'lı yıllardan itibaren ilişkilerini yakınlaştırmıştır. Çin'in Afrika yaklaşımı, ekonomik çıkarlar temelinde iş birlikleriyle başlamış, yumuşak güç unsurlarıyla siyasi ilişkiler konsolide edilmiş ve bu süreçte sağlanan güvenilir ilişkiler ise Çin'in bölgede güvenlik aktörü olmasına da zemin hazırlamıştır. Çin, özellikle "Kuşak ve Yol Girişimi" aracılığıyla Afrika'daki altyapı projeleri, ticaret ve doğrudan yabancı yatırımlarla kıta ekonomisine katkıda bulunmaktadır. Güney-Güney İş Birliği bağlamında ise bu ilişkiler, geleneksel merkez-çevre dinamiklerini dengeleyerek küresel ekonomide yeni güç dengeleri oluşturma potansiyeli taşımakta olup bu ilişkiler borç bağımlılığı, ekonomik asimetri ve stratejik kaynakların kontrolü gibi riskler de barındırmaktadır. Bu çalışma kapsamında, söz konusu olgular dönüm noktaları olarak kabul edilmekte ve süreç analizi (process tracing) yöntemiyle mercek altına alınmaktadır. Buradan hareketle çalışmanın temel amacı, süreç analizi metoduyla ve Güney- Güney İş Birliği bağlamında, Çin'in Afrika politikasını Xi Jinping dönemi özelinde incelemektir.

Abstract:
This study examines China-Africa relations in the globalizing world within the context of Immanuel Wallerstein's World System Theory. Africa is one of the regions of strategic importance in meeting the energy and raw material demands of global and regional actors. In this sense, China has also increased its relations with African countries, especially since the 1990s. China's approach to Africa began with cooperation based on economic interests; political ties were consolidated with soft power elements, and the reliable relations established in this process have also paved the way for China to become a regional security actor. China contributes to the continent's economy through infrastructure projects, trade, and foreign direct investments in Africa, particularly through the "Belt and Road Initiative." In the context of South-South Cooperation, these relations have the potential to create new balances of power in the global economy by balancing traditional center-periphery dynamics. Additionally, these relations contain risks such as debt dependency, economic asymmetry, and control over strategic resources. Within the scope of this study, these phenomena are considered turning points and are examined through process analysis. Based on this, the study's main purpose is to examine China's African policy in the Xi Jinping era using the process analysis method and in the context of South-South Cooperation.