Küçük hücreli dışı akciğer kanserli hastaların tümör dokularında epidermal büyüme faktörü reseptörünün (EGFR) sık görülen mutasyonlarının tedaviye yanıt ve prognozla ilişkisi
The relationship between common epidermal growth factor receptor (EGFR) mutations and prognosis with response to the treatment in advanced stage non-small cell lung cancer
Yazar: MUTLU DOĞAN
Danışman: PROF. DR. AHMET DEMİRKAZIK
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2010
Konu: Onkoloji = Oncology
Dizin: Akciğer hastalıkları = Lung diseases ; Akciğer neoplazmları = Lung neoplasms ; Epidermal büyüme faktörü = Epidermal growth factor ; ErbB reseptörleri = ErbB receptors ; Karsinoma-küçük hücreli olmayan-akciğer = Carcinoma-non small cell-lung ; Mutasyon = Mutation ; Neoplazmlar = Neoplasms ; Prognoz = Prognosis

Özet:
Giriş: Epidermal büyüme faktörü reseptörü mutasyonları KHDAK'de sık görülür ve EGFR tirozin kinaz inhibitörleri tedavisi için prediktiftir. Küçük hücreli dışı akciğer kanserinde k-ras mutasyonu kötü prognozla ilişkilidir, ancak b-raf mutasyonun etkisi net değildir. Amaç: İleri evre KHDAK'li hastalarda EGFR mutasyonlarının (ekzon 19 delesyonu, ekzon 21 L858R nokta mutasyonu) sıklığının yanı sıra k-ras ve braf mutasyonlarının sıklığını araştırmak, bunların tedavi yanıtları ve sağkalımla ilişkisini değerlendirmektir. Hastalar ve Yöntem: Ocak 2004 ve Kasım 2009 tarihleri arasında takip edilen 42 ileri evre KHDAK'li hasta çalışmaya alınmıştır. Hastalar EGFR, k-ras ve braf mutasyonları , klinikopatolojik özellikler, erlotinib alıp almama durumuna göre değerlendirilirken progresyona kadar geçen süre (TTP) ve toplam sağkalım (OS) açısından da değerlendirilmiştir. Sonuçlar: EGFR ekzon 19 delesyonu sıklığı %7,14 ; k-ras kodon 61 delesyonu sıklığı %4,76 iken b-raf V600E mutasyonu sıklığı %2,38 olarak saptanmıştır. Ortanca takip süresi tüm hastalarda 26 ay (5-83), erlotinib alanlarda 43 ay (23-83), almayanlarda ise 23 ay (5-61) olarak saptanmıştır. On hasta (%23,8) erlotinib tedavisi almıştır. Erlotinib tedavisi alan hastaların ikisinde EGFR ekzon 19 delesyonu, birinde k-ras kodon 61 delesyonu saptanmıştır. Hiçbir hastada EGFR ekzon 21 L858R nokta mutasyonu veya birden fazla mutasyon bir arada saptanmamıştır. Erlotinib alan hastalarla almayanlar arasında anlamlı sağkalım farkı saptanmıştır (28 + 3 aya karşılık 15 + 4 ay, p=0.05). Mutasyonu olan hastalarda TTP ve OS daha uzun bulunmasına rağmen aradaki farklar istatistiksel olarak anlamlı değildir (p=0.119 ve p=0.06). Sonuç olarak; ülkemizde ileri evre KHDAK'de EGFR, k-ras ve braf mutasyonları sıklığının araştırıldığı ilk çalışmadır ve erlotinib alan hastalarda sağkalım daha uzun bulunmuştur.Anahtar kelimeler: Küçük hücreli dışı akciğer kanseri, EGFR, k-ras, b-raf.

Abstract:
Background: Epidermal growth factor receptor (EGFR) mutations are common in NSCLC and they are predictive in EGFR tyrosine kinase inhibitor treatment. K-ras mutation is associated with poor prognosis in NSCLC, however role of b-raf mutation is not so clear. Aim: Evaluation of EGFR (exon 19 deletion, exon 21 L858R point mutation), k-ras and braf mutation rates besides their relationship with survival and response to the treatment. Patients and Methods: Forty-two advanced stage NSCLC patients followed-up between January 2004 and November 2009 were enrolled. They were evaluated for clinicopathological features, EGFR, k-ras and b-raf mutations, erlotinib treatment, time to progression (TTP) and overall survival (OS). Results: Mutation rates were as 7,14% for EGFR exon 19 deletion; 4,76% for k-ras codon 61 deletion and 2,38% for b-raf V600E mutation. Median folow-up was 26 months (5-83) for all patients. It was 43 months (23-83) for the patients who had erlotinib and 23 months (5-61) for those who did not. Ten (23,8%) patents had erlotinib. Two patients had EGFR exon 19 deletion and one patient had k-ras mutation among these patients. They had neither EGFR exon 21 point mutation nor different mutations together. There was significant survival difference between the patients taking erlotinib and the others (28 + 3 months versus 15 + 4 months, p=0,05). TTP and OS were longer in the patients who had mutations, however the difference was not significant (p=0,119 and p=0,06). Conclusion: This is the first study evaluating EGFR, k-ras and braf mutations in advanced stage NSCLC in our country. Survival of the patients who had erlotinib was longer.Key words: Non-small cell lung cancer, EGFR, k-ras, b-raf.