Gecikmiş kas ağrısında iki farklı tedavi yönteminin karşılaştırılması: Kesikli magnetik alan tedavisi ve düşük seviyeli lazer terapi
Comparison of two different treatment modalities in delayed onset muscle soreness: Pulsed magnetic field therapy and low-level laser therapy
Yazar: HANDE KABA
Danışman: PROF. DR. TÜLAY TARSUSLU ŞİMŞEK
Dokuz Eylül Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2020
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Akım ölçerler = Flowmeters ; Ağrı = Pain ; Elektromiyografi = Electromyography ; Kas ağrısı = Muscle ache ; Lazer tedavisi = Laser therapy ; Manyetik alan tedavisi = Magnetic field therapy ; Tedavi = Treatment

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı, gecikmiş kas ağrısı üzerine manyetik alan tedavisi ile düşük seviye lazer terapinin etkilerinin karşılaştırılmasıdır.
Yöntem: Çalışmaya, 18-35 yaş arası, Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi'nde okuyan ve görev alan 75 yetişkin katılımcı dahil edildi. Katılımcılar; düşük seviye lazer terapi (DSLT; n=25), kesikli manyetik alan terapisi (KMAT; n=25) ve kontrol grubu (KG; n=25) olmak üzere üç gruba ayrıldı. Toplamda beş gün süren araştırmada; çevre ölçümü, dirsek fleksiyon ve ekstansiyonu normal eklem hareketi (NEH), dirsek fleksör ve ekstansör kas kuvveti, ağrı algısı ve ağrı şiddeti, taşıma açısı ve elektromyografi (EMG), lazer doppler flowmetri ve biyokimyasal (kreatin kinaz-CK, laktat dehidrogenaz-LDH) değerlendirmeler yapıldı. İlk değerlendirmeden hemen sonra bir maksimum tekrar değerinin %70'i ile biceps brachii kasında gecikmiş kas ağrısı (GKA) oluşturuldu. Katılımcıların bir maksimum tekrar değerlendirmeleri, çalışmaya etki etmemesi açısından bir önceki hafta kayıt edildi. Değerlendirmeler protokol öncesi, sonrası ve tedavi öncesi, sonrası tekrarlandı.
Bulgular: Egzentrik egzersiz protokolü sonrası kontrol grubuna verilen aktif NEH yapılması ile palpasyon ve hareketteki ağrının azaldığı görülmüştür (p<0,05). Uygulanan tedaviler çevre ölçümü, taşıma açısı, aktif NEH değerleri, kan akımı, CK ve LDH sonuçlarında bir farklılık oluşturmamıştır. Fleksiyon ve ekstansiyon kas kuvvetinin arttırılmasında DSLT uygulaması daha iyi sonuçlar göstersede istatistiksel olarak anlamlı bir toparlanma yaratmamıştır. Elektromyografik aktivitelerde ise DSLT grubundaki toparlanma daha üstün olarak saptanmıştır (p<0,05).
Sonuç: Gecikmiş kas ağrısının tedavisinde uygulanan tüm tedavilerin semptomları azaltmada etkili olduğu görülse de özellikle aktif NEH ve DSLT tedavilerinin kullanımının başarı oranı daha yüksek görülmektedir.
Anahtar Sözcükler: Düşük seviye lazer terapi, elektromiyografi, gecikmiş kas ağrısı, kesikli manyetik alan tedavisi, lazer doppler flowmetri.

Abstract:
Aim: The aim of this study is to compare the effects of magnetic field therapy and low-level laser therapy on delayed onset muscle soreness.
Method: The study was included 75 adult participants aged between 18-35, studying and working at Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar University. The participants were divided into three groups including pulsed low level laser therapy (PLLLT; n=25), pulsed magnetic field therapy (PMFT; n=25), and control group (CG; n=25). In the study which lasted five days in total; upper arm circumference, elbow flexion and extension range of motion, elbow flexor and extensor muscle strength, pain perception, muscle soreness, carrying angle, electromyography (EMG), laser doppler flowmetry and biochemical (creatine kinase-CK, lactate dehydrogenase-LDH) evaluations were performed. Immediately after the initial evaluation, it was formed delayed onset muscle soreness (DOMS) in the biceps brachii muscle with 70 percent of one maximum repeat value. One repetition maximum muscle strength of the participants was placed on record in the previous week in order not to affect the study. Evaluations were repeated before and after the protocol, and before and after the therapy.    
Results: After the eccentric exercise protocol, it was observed that pain in palpation and motion were decreased just with active ROM application (p<0,05). The treatments (therapies) that applied did not make a difference in upper arm circumference, carrying angle, active ROM values, blood flow, CK and LDH results. Although PLLLT application indicated better results in increasing flexion and extension muscle strength, it did not produce a significant recovery. However, in electromyographic activities, recovery in PLLLT group was determined to be superior (p<0,05). 
Conclusion: Although all therapies for DOMS seem to be effective in reducing symptoms, the success rate of using active ROM and PLLLT treatments (therapies) seems to be higher. 
Keywords: Delayed onset muscle soreness, Electromyography, Laser doppler flowmetry, Pulsed magnetic field therapy, Pulsed low level laser therapy.