Enterokoklarda yüksek düzey aminogıikozid direnci /
Yazar: GÖNÜL ÇİÇEK ŞENTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. PAŞA GÖKTAŞ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2002
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
Enterokoklar diğer birçok bakteri türünde var olan virülans
faktörlerine sahip olmamalarına rağmen, çevre şartlarına dayanıklı
olmaları, çeşitli antibiyotiklere intrinsik dirençli olmaları ve yeni direnç
geliştirme yeteneklerinden dolayı son on yılda hastane infeksiyonlarının ve
süperinfeksiyonların önemli nedeni arasında yer almaktadır. Enterokoldar
insanlarda başta üriner sistem infeksiyonları olmak üzere, yara ve yumuşak
doku infeksiyonları, endokardit, bakteriyemi, intraabdominal infeksiyonlar,
neonatal sepsis ve menenjit gibi birçok infeksiyona neden olmaktadır. Son
yıllarda enterokoklarda, antibiyotiklere karşı giderek artan oranda kazanılmış
tipte direnç gelişimi gözlenmektedir. Bu bakterilerde özellikle YDAD varlığı
tedavide önemli bir sorun olmaktadır.
Bu çalışmada yatan hastaların klinik örneklerinde izole· edilen 49
enterokok suşu kullanılmıştır. Bu enterokok suşlarının 19'u yara, 11 'i idrar,
9'u kan,3'ü apse, 3'ü periton sıvısı, l'i trakeal aspirasyon sıvısı, l'i de
vajen kültürlerinden izole edilmiştir. Bu suşlara APİ 20 strep kiti
kullanılarak tür tanımlaması yapılmıştır. Tüm suşlarda standart agar dilüsyon
tarama yöntemi kullanılarak YDAD, yüksek içerikli disk difüzyon yöntemi
. kullanılarak da YDGD araştırılmıştır. Bu iki yöntem uyumluluk açısından
karşılaştınlmıştır. Kontrol suşu olarak E. faecalis ATCC 29212 kullanılmıştır.
Enterokoklann 31 (% 63.3)'i E. faeca1is, 15 (% 30.6)'i E. faecium, 2
(% 4)'si E. durans, 1(% 2)'i E. avium olarak tanımlanmıştır.E. faecalis türlerinin 10 (% 32.2)'unda YDGD, 15 (% 48.3)'inde YDSD,
E. faecium türlerinin 10 (% 66)'unda YDGD, 10 (% 66)'unda da YDSD
saptanmıştır. Tüm suşların 18 (%36.7)'inde, EJaecalis suşlarının 6 (% 29)'unda,
E. faecium suşlarının 8 (% 53)'inde
2 E. ve tespit edilmemiştir . Aynı sonuçlar yüksek içerikli disk difüzyon yönteminde
de saptanmıştır. Yüksek içerikli disk difüzyon testi ile standart agar tarama
yöntemi karşılaştınlmış, tam bir uyumluluk saptanmıştır.

Abstract:
Enterococcİ haven't many virulance factors as most of the other
bacteria. Theyare able to grow and survive under harsh conditions. They have
intrinsİc resistant to various antibiotics and able to acquire new mechanisms
of resistance. For these reasons, enterococci are important cause of
superinfections and nosocornial infections in recent years. Drinary tract
infections are the most common clinical disease produced by enterococci.
W ound and tissue infections, bacteremia, endocarditis, intraabdominal
infections, neonatal sepsis and menengitis are the other clinical diseases
produced by enterococci. in recent years, acquired type resistance to various
antibiotics are being increased among enterococcİ. in the treatment of
enterococcal infections, especia11y high level amionoglycoside resistance
(HLAR) is an important problem.
in this study, 49 enterococci strains isolated from clinical materials of
hospita1ised patients were included. 19 of 49 enterococci strains were
isolated from wound, 11 were from urine, 9 were from blood, 3 were
from abscesses' materials, 3 were from peritonea! lavage, one was from
thrachea1 aspirate, one was from vaginal cu1ture. API 20 Strep kit was
used to identify the enterococcus species. :I-aAR was investigated by using
. standart agar dilution screen method and high level gentamicine resistance
(:I-aGR) was investigated by using high content disc diffüsion method.
These two methods were compared. E. faecalis ATCC 29212 was used as
control strain.
31(63.3 %) of 49 enterococci were detennined as E. faeca1is, 15(30.6
%) as E. faecium, 2 (4%) as E. Durans, 1( 2 %) as E. avium.
21 of 49 Enterococcİ strains have both HLGR and high level
resistance ( 32.2%) E. faeca1is strains
 of aLL enterococcİ straıns both HLGR and HLSR was
detected. Both HLGR and HLSR was detected in 6 (29%) of E. faeca1is
strains, in 8 (53%) of E. faecİum strains, in one of 2 E. durans strains. The
same results· were detected with the high content disc diffüsİon method. When
the two methods were compared, these results were completely correlated.