Yetişkin acil birimlerinde çalışan hemşirelerin intihar girişiminde bulunan hastalara yönelik tutumlarının incelenmesi
Yetişkin acil birimlerinde çalişan hemşirelerin i̇ntihar girişiminde bulunan hastalara yönelik tutumlarinin i̇ncelenmesi
Yazar: ZEYNEP CANSU YILDIRIM
Danışman: PROF. DR. SELMA DOĞAN
Üsküdar Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hemşirelik Ana Bilim Dalı / Psikiyatri Hemşireliği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Hemşirelik = Nursing ; Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Acil hemşirelik = Emergency nursing ; Acil servis-hastane = Emergency service-hospital ; Hemşireler = Nurses ; Hemşirelik = Nursing ; Hemşirelik araştırmaları = Nursing research ; Sağlık bilgisi-tutum, uygulama = Health knowledge-attitudes, practice ; Tutumlar = Attitudes ; İntihar = Suicide ; İntihar teşebbüsü = Suicide-attempted

Özet:
Bu çalışma, yetişkin acil birimlerinde çalışan hemşirelerin intihar girişiminde bulunan hastalara yönelik tutumları ile bireysel ve çalışma özelliklerinin tutumlara etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırma verileri Mayıs-Eylül 2019 tarihleri arasında İstanbul İli Anadolu yakasında bulunan toplam yedi tane Eğitim ve Araştırma Hastanesi yetişkin acil birimlerinde görev yapan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 206 hemşire ile gerçekleştirilmiştir.  
Araştırma verileri 'Kişisel Bilgi Formu' ve 'İntihar Girişimine Yönelik Tutum Ölçeği'(Attidues Towards Attemped Suicide İnstrument) kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizinde yüzdelik, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi ve Kolmogorov Smirnov normalite testi kullanılmıştır. 
Araştırmaya alınan hemşirelerin %45'i 18-25 yaş grubunda, %61,7'si kadın ve %66,5'inin ise bekar olup, %73,8'inin lisans mezunu olduğu, %50'sinin 1-2 yıldır çalıştığı, %86,4'ünün 40 saat üzeri çalışmakta olduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin, %62,6'sı acil serviste intihar vakası ile çok sık karşılaştıklarını, %90,8'i kurumlarında intihara yönelik bir bakım rehberlerinin bulunmadığını ifade etmiş, bakım rehberi kullananlardan ise büyük çoğunluğu nadiren kullandığını ya da hiç kullanmadığını (%42,1 nadiren, %26,4 hiç) belirtmiştir. Hemşirelerin %73,3'ü intihar vakalarına bakım vermekte güçlük çekmediğini, bununla birlikte %53,4'ü intihar vakalarına bakım vermek istemediklerini ifade etmiş ,%84,5'i ise intihar ile ilgili mesleki bir eğitim almadığını ve%70,4'ü intihara yönelik eğitim almak istediklerinibelirtmişlerdir.
Hemşirelerin İntihar Girişimine Yönelik Tutum Ölçeği (İGYTÖ) genel puan ortalaması x:100,23±9,09 (En düşük puan:28 En yüksek puan:140) bulunmuştur. Alt boyutlara bakıldığında ise; önleme ve koruma alt boyutu x:24±2,37; bireysel yardım x:11,00±2,46; kurumsal yardım x:7,38±1,82; tetikleyiciler vepsikopatoloji x:21,56±3,27; nedensel atıflar x:23,41±3,86; ve tıbbi yardım alt boyutu x:16,63±2,23 bulunmuştur.
Hemşirelerin İGYTÖ genel puan ortalamaları bireysel ve çalışma özellikleri ile karşılaştırıldığında, çalışma yılı yönünden gruplar arasında fark olduğu, bir yıldan daha az süredir çalışanların intihar girişiminde bulunan hastalara karşı diğerlerine göre daha olumlu bir tutum içinde oldukları (x:107,21 p<0,05) belirlenmiş, cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyi, haftalık çalışma süresi, çalıştıkları kurum yönünden gruplar arasında fark bulunmamıştır (p>0,05).
Hemşirelerin İGYTÖ intihar girişimine yönelik hastalara bakım verme özellikleri genel puan ortalamalarına bakıldığında intihar girişiminde bulunan bireylerle çok sık karşılaşan hemşirelerin puan ortalamaları (x:98,69±9,5R) nadiren karşılaşan hemşirelerin puan ortalamalarından (x:102,81±7,62) daha yüksek bulunmuştur. İntihar vakalarına bakım vermek isteyen hemşirelerin puan ortalamaları (x:102,03±7,81) bakım vermek istemeyen hemşirelerin puan ortalamalarına göre (x:8,65±9,85) daha yüksek bulunmuştur. Kurumda intihara yönelik bakım rehberi bulunma, intihar vakalarına bakım vermede güçlük çekme ve intihara ilişkin eğitim alma istekliliğinde gruplar arasında fark bulunmamıştır (p>0,05).

Sonuç olarak hemşirelerin tutumları genellikle olumlu olmakla birlikte bu hastalara bakım vermede istekli olmadıkları ve intihara yönelik eğitime gereksinim duydukları bulunmuştur.

 Anahtar Kelimeler: acil servis, hemşire, hasta, intihar, tutum

Abstract:
This study was conducted as a descriptive and cross-sectional study in order to determine the attitudes of the nurses working in adult emergency units towards patients who attempted suicide, and the effects of individual and working characteristics on attitudes. Research data were carried out between May and September 2019 with 206 nurses working in adult emergency units of the total seven Education and Research Hospitals located on the Anatolian side of Istanbul Province and who agreed to participate in the study. 
Research data was obtained by using 'Personal Information Form' and 'Attitude Scale for Suicide Attempt' (Attidues Towards Attemped Suicide Instrument). Percentage, Mann Whitney U test, Kruskal Wallis H test and Kolmogorov Smirnov normality test were used in the analysis of the data.
45% of the nurses included in the study are in the 18-25 age group, 61.7% are women and 66.5% are single, 73.8% are undergraduate graduates and 50% have been working for 1-2 years. It was determined that 86.4% of them worked over 40 hours. 62.6% of the nurses stated that they encountered suicide cases in the emergency room very frequently, 90.8% of them stated that they did not have suicide-oriented care guides in their institutions, and the majority of those using care guides rarely or never used them (42.1% rarely, 26.4% never). 73.3% of the nurses stated that they did not have difficulty in caring for suicide cases, however, 53.4% stated that they did not want to care for suicide cases, 84.5% did not receive a vocational training on suicide and 70.4% They stated that they wanted to get suicidal education.
The overall mean score of the nurses' Attitude Towards Suicide Attempt Scale (İGYTÖ) was x: 100.23 ± 9.09 (lowest score: 28 highest score: 140). When looking at the sub-dimensions; prevention and protection sub-dimension x: 24 ± 2.37; individual assistance x: 11.00 ± 2.46; institutional assistance x: 7.38 ± 1.82; triggers and psychopathology x: 21.56 ± 3.27; causal citations x: 23.41 ± 3.86; and the medical aid sub-dimension x: 16.63 ± 2.23.
Compared to the individual and working characteristics of the nurses' overall scores of the İGYTÖ, there was a difference between the groups in terms of the working year, and those who worked for less than a year had a more positive attitude towards the patients who attempted suicide (x: 107.21 p <0.05), there was no difference between the groups in terms of gender, marital status, education level, weekly working time, institution they work in (p> 0.05).
When the general mean scores of the nurses to care for patients for İGYTÖ suicide attempt are examined, the mean scores of the nurses who encounter suicide attempts very frequently (x: 98,69 ± 9,5R) are the mean scores of the nurses who rarely encounter (x: 102,81 ± 7,62). It was found higher. The mean scores of the nurses who want to care for suicide cases (x: 102.03 ± 7.81) were higher than the mean scores of the nurses who did not want to care (x: 8.65 ± 9.85). There was no difference between the groups regarding the suicidal care guide, having difficulty in caring for suicide cases and being educated about suicide (p> 0.05).
As a result, although the attitudes of the nurses were generally positive, it was found that they were not willing to care for these patients and needed suicide training.

 Keywords: attitude, emergency department, nurse, patient, suicide