Obsesif kompulsif bozukluk hastalarında semptom şiddeti ve tedavi direnci ile TGF- β düzeyi ve hedef mikrorna ekspresyonu arasındaki ilişki
Relationship between symptom severity and treatment resistance with TGF-β levels and target microrna expression in obsessive compulsive disorder patients
Yazar: SİNAN ALTUNÖZ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ NAZAN DOLAPOĞLU
Balıkesir Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
AMAÇ: Araştırmamız, sağlıklı gönüllülerde ve obsesif kompulsif bozukluk hastalarında TGF-β düzeylerini, TGF-β sinyalizasyonunda önemli rolü olduğu düşünülen miRNA-132-3p seviyelerini ve aralarındaki ilişkiyi belirleyerek, miRNA-132-3p'nin TGF-β düzeyleri üzerindeki regülasyonunu anlamayı, OKB tanılı kişilerde hastalık şiddeti ile ilişkisini ortaya koymayı amaçlamıştır. Hipotezimiz miRNA-132-3p ve TGF-β'nın OKB hastalığının etiyolojisinde ve klinik şiddetinde önemli roller oynadığı, böylelikle TGF-β ve miRNA-132-3p seviyelerinin sağlıklı kontrollere göre OKB hastalarında hastalık şiddeti ile korelasyon göstereceği yönündedir.
YÖNTEM VE ARAÇLAR: Araştırmaya Balıkesir Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Polikliniği'ne başvuran, SCID-5-CV uygulanan ve DSM-V ölçütlerine göre obsesif kompulsif bozukluk tanısı konan 48 hasta ve sosyodemografik olarak benzer 48 sağlıklı gönüllü dahil edilmiştir. Kan örnekleri alınmış, miRNA-132-3p ve TGF-β seviyelerinin ölçümleri, RT-PCR ve Elisa yöntemleri kullanılarak genetik ve biyokimya laboratuvarlarında gerçekleştirilmiştir. Tüm katılımcılara YBOCS ve semptom listesi, HAMA, HAMD, Asgari Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu, Sosyodemografik ve Klinik Bilgi Formu uygulanmıştır.
BULGULAR: Araştırmamız, literatürde erişebildiğimiz kadarıyla edinilen bilgiye göre yetişkin OKB hastalarında TGF-β seviyelerini analiz eden ilk çalışmadır. OKB hastalarının, sağlıklı gönüllülere göre daha düşük TGF-β seviyeleri ile ilişkili olduğu ve iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir (P=0,008). Aynı zamanda TGF-β seviyeleri ile YBOCS kompulsiyon, total skorları ve hastalık süresi arasında sırasıyla istatistiksel olarak anlamlı bir negatif ilişki olduğu görülmüştür (rs=- 0,247, P=0,023; rs=-0,220, P=0,045; rs=-0,473, P=0,002). TGF-β'nın tanısal performansı ROC eğrisi ile değerlendirildiğinde ise 10,44 ng/mL altında %71,4 sensitivite ve %59,5 spesifiteye sahip olduğu saptanmıştır. Çalışmamızda sağlıklı kontrollere göre OKB hastalarında 1,92 kat daha yüksek miRNA-132-3p oranları olduğu ve aralarında istatistiksel olarak bir fark olduğu saptanmıştır (P=0,003). Y-BOCS kompulsiyon ve total puanları ile miRNA-132-3p arasında sırasıyla istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon saptanmıştır (rs=0,235, P=0,023; rs=0,208, P=0,045). MiRNA-132-3p'nin tanısal performansı ROC eğrisi ile değerlendirildiğinde, 0,39 oranı üstünde %61,7 sensitivite ve %67,4 spesifiteye sahip olduğu belirlenmiştir. Tüm katılımcıların TGF-β değerleri ile miRNA-132-3p ekspresyon oranları incelendiğinde, aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon görülmemiştir (rS=-0,091, P=0,414).
SONUÇ: Araştırmamızın sonuçları göz önüne alındığında hipotezimizle uygun olarak TGF-β ve miRNA-132-3p seviyesindeki değişikliklerin önceki çalışmalar ışığında BDNF regülasyonunu, Th1/Th2 ve Th17/Treg dengesi gibi inflamatuar yanıtları ve sinaptik plastisite ile ilişkili çeşitli genleri etkileyerek OKB etyolojisi ve semptomatolojisi ile ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Ayrıca araştırmamızın TGF-β ve miRNA-132-3p'nin OKB'da potansiyel tanısal bir araç ve terapötik müdahale hedefi olarak yararlanılabilmesi açısından değerlendirilmek üzere daha büyük örneklem sayıları ile yapılacak ileri çalışmalara ışık tutması açısından önemli olabileceği düşünülmektedir. 
Anahtar Kelimeler: Obsesif kompulsif bozukluk, MiRNA, TGF-ß

Abstract:
INTRODUCTION AND AIM: Our research investigated the regulation of miRNA-132-3p on TGF-β levels by determining TGF-β levels, miRNA-132-3p levels, which are thought to have an important role in TGF-β signaling, and the relationship between them, in healthy volunteers and patients diagnosed with obsessive-compulsive disorder. It aimed to understand and reveal its relationship with disease severity in people diagnosed with OCD. Our hypothesis is that miRNA-132-3p and TGF-β play important roles in the etiology and clinical severity of OCD, thus, TGF-β and miRNA-132-3p levels will differ in patients compared to healthy controls in correlation with disease severity.
METHODS AND TOOLS: The study included 48 patients who applied to Balıkesir University Health Practice and Research Hospital Psychiatry Polyclinic, underwent SCID-5-CV and were diagnosed with Obsessive Compulsive Disorder according to DSM-V criteria, and 48 sociodemographically similar healthy volunteers. Blood samples were taken and miRNA-132-3p and TGF- β levels were measured in Genetics and Biochemistry laboratories using RT-PCR and Elisa methods. YBOCS and symptom list, HAMA, HAMD, Informed Consent Form, Sociodemographic and Clinical Information Form were applied to all participants.
RESULTS: Our study is the first study to analyze TGF-β levels in adult OCD patients, as far as we can find in the literature. It was found that OCD patients were associated with lower TGF-β levels than healthy volunteers and there was a statistically significant difference between the two groups (P = 0.008). At the same time, a statistically significant negative relationship was observed between TGF-β levels and YBOCS compulsion, total scores, and disease duration, respectively (rs=-0.247, P=0.023; rs=-0.220, P=0.045; rs=-0.473, P=0.002). When the diagnostic performance of TGF-β was evaluated with the ROC curve, it was found to have 71,4% sensitivity and 59,5% specificity below 10,44 ng/mL. In our study, it has been observed that miRNA-132-3p levels are 1.92(1,92k) fold higher in patients with obsessive-compulsive disorder (OCD) compared to healthy controls, and a statistically significant difference has been detected between them(P=0.003). A statistically significant correlation was detected between Y-BOCS compulsion and total scores and miRNA-132-3p, respectively (rs=0.235, P=0.023; rs=0.208, P=0.045). When the diagnostic performance ROC curve of miRNA-132-3p was evaluated, it was determined that it had 61,7% sensitivity and 67,4% specificity above the 0.39 ratio. There was no statistically significant correlation between TGF-β values and miRNA-132-3p expression rates of all participants (rs = - 0.091, P = 0.414).
CONCLUSION: Considering the results of our research, it is thought that changes in TGF-β and miRNA-132-3p levels, in line with our hypothesis, may be related to the etiology and symptomatology of OCD by affecting BDNF regulation, inflammatory responses such as Th1/Th2 and Th17/Treg balance, and various genes related to synaptic plasticity, in the light of previous studies. In addition, it is thought that our study may be important in shedding light on further studies with larger sample numbers to evaluate TGF-β and miRNA-132-3p as a potential diagnostic tool and therapeutic intervention target in OCD.
Keywords: Obsessive compulsive disorder, MiRNA, TGF-ß