Mide kanserinde OX40 ve IOX40L gen varyantları ve serum sox40l düzeyi  arasındaki  ilişkinin  araştırılması
Investigation of the relationship between OX40 and OX40L gene variants and serum sox40l level in stomach cancer
Yazar: HAJIR MOOSA MOHAMMED AL-KHAFAJI
Danışman: PROF. DR. İLHAN YAYLIM
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Moleküler Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Moleküler Tıp = Molecular Medicine

Özet:
Çalışmamız, mide kanserinde OX40 rs17568 ve OX40L rs1234313 gen polimorfizmlerinin sOX40 ve sOX40L serum düzeylerine etkilerinin mide kanseri riskinin ve hastalığın ilerleme süreciyle ilişkili prognostik parametrelerle olası bağlantılarının ortaya konulması amacıyla klinik ve histopatolojik parametrelerle birlikte incelemeyi hedeflemektedir. Çalışma, mide kanseri tanısı olan 88 hasta ve herhangi bir hastalığı bulunmayan 85 kontrol grubundan oluşan toplam 173 olgu ile gerçekleştirilmiştir. OX40 rs17568 ve OX40L rs1234313 genotipleri, Restriksiyon Parça Uzunluk Polimorfizm (RFLP) yöntemleri kullanılarak hasta ve kontrol gruplarında analiz edilmiştir. Ayrıca, serum sOX40 ve sOX40L düzeyleri ELISA yöntemi ile incelenmiştir. sOX40 düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunmuştur (p<0,001). Çalışmamızda, sOX40 seviyelerinin, hasta grubunda kontrol grubuna göre yüksekliği özellikle A allel taşıyan bireylerde iyice belirginleşmiştir (p<0,0001) . AA genotip taşıyan hastalarda da sOX40 kontrol grubuna göre yüksek  bulunmuş olup, fark istatistiksel anlamlı (P=0,005 ) bulunmuştur. Mide kanseri hasta grubunda G alleli taşıyan bireylerin sOX40 serum seviyesi kontrol grubundaki G alleli taşıyan bireylerinkine göre istatistiksel anlamlı olarak yüksek (p=0,020) bulunmuştur. Hasta grubunda anjiyolenfatik invazyon var olan hastalardan A alleli taşıyanlarda, sOX40 serum düzeyleri 392,18±60,75 pg/ml olmayanlara göre 273,51±13,14 pg/ml yüksek bulunmuş olup, fark istatistiksel anlamlılığa yakın bulunmuştur (p=0,064).Hasta grubunda OX40L G alleli taşıyanlarda perinöral invazyon bulguları arasında istatistiksel anlamlılık bulunmuştur (p=0,044). Ayrıca mide kanserli hasta grubunun kontrollere göre sOX40 düzeylerini inceleyen ROC eğrisine göre bu farklılık istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı bulunmuştur (p<0.0001). sOX40 ve sOX40L düzeyleri arasında mide kanserli hastalarda bulunan pozitif korelasyonun, hastalığın etyopatogenezinde her iki molekülün önemli rol alabileceği kanaatindeyiz.

Abstract:
Our study investigates the effects of OX40 rs17568 and OX40L rs1234313 gene polymorphisms on serum levels of sOX40 and sOX40L, and their potential associations with gastric cancer risk and disease progression. The study included 173 subjects: 88 gastric cancer patients and 85 healthy controls. OX40 rs17568 and OX40L rs1234313 genotypes were analyzed using Restriction Fragment Length Polymorphism (RFLP), while serum sOX40 and sOX40L levels were measured by ELISA. In the patient group compared to the control group was particularly evident in individuals carrying the A allele (p<0.0001). sOX40 was also found to be higher in patients carrying the AA genotype compared to the control group, and the difference was found to be statistically significant (P=0.005). In the gastric cancer patient group, the sOX40 serum levels of individuals carrying the G allele were found to be statistically significantly higher than those of individuals carrying the G allele in the control group (p=0.020). In patients with lymphovascular invasion, A allele carriers had higher sOX40 levels (392.18±60.75 pg/ml) compared to those without invasion (273.51±13.14 pg/ml), approaching statistical significance (p=0.064). Moreover, OX40L G allele carriers showed a significant correlation with perineural invasion (p=0.044). In addition, according to the ROC curve examining the sOX40 levels of the gastric cancer patient group compared to the controls, this difference was found to be statistically highly significant (p<0.0001).The positive correlation between sOX40 and sOX40L levels in patients suggests their potential role in the etiopathogenesis of gastric cancer.