Değişik kökenli farklı soya (Glycine max L. Merrill) çeşitlerinin Kahramanmaraş koşullarında ana ürün ve II. ürün olarak verim ve kalite özelliklerinin inclenmesi
The investigation of differently originated soybeans (Glycine max L. Merrill) as main and secondary crops by means of performance and quality
Yazar: NEDİM ACAR
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA ÇÖLKESEN
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2014
Konu: Ziraat = Agriculture

Özet:
Bu araştırma, ana ürün ve II. ürün olarak bazı soya çeşitlerinin Kahramanmaraş koşullarındaki performanslarını belirlemek amacıyla, 2012 yılında, Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü deneme alanında 15 çeşit ile yürütülmüştür.
 Araştırmada materyal olarak kullandığımız 15 çeşidin 1000 tane ağırlığı dışında incelenen diğer özellikler bakımından ekim zamanına göre ana ürün ve II. ürün ortalamaları arasında önemli farklılıklar bulunmuştur. Çeşitler arasındaki farkın ise incelenen özelliklerin tamamında istatistiki olarak önemli olduğu tespit edilmiştir. Tane verimleri bakımından çeşitlerin ana üründeki verim ortalamaları 300-396 kg/da arasında değişmiş olup, en yüksek tane verimine Erensoy çeşidi (396 kg/da) sahip olmuştur. Bunu Blaze (389 kg/da), Cinsoy (372 kg/da), Bravo (358 kg/da) çeşitleri takip ederken tane verimi en düşük çeşit Nazlıcan çeşidi (300 kg/da) olmuştur. II. üründe çeşitlerin tane verimleri 186-319 kg/da arasında değişmiş olup, en yüksek tane verimi Sa 88 çeşidi (319 kg/da) sahip olmuştur. Bunu Ataem-7 (264 kg/da), May 5312 (255 kg/da), Cinsoy (252 kg/da)  çeşitleri takip ederken tane verimi en düşük çeşit Progen 375 çeşidi (186 kg/da) olmuştur. Tane verimi ile çiçeklenme, fizyolojik olgunluk, bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, bitki başına dal sayısı, bitkide bakla sayısı, protein oranı, protein verimi, yağ verimi arasında önemli ve olumlu ilişkiler belirlenmiştir. Tane verimi ile yağ oranı arasındaki ilişkiler ise önemli fakat olumsuz bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: Soya, Azot bakterisi, Verim, Yağ, Protein

Abstract:
This study is conducted in Eastern Mediterranean Transition Zone Agricultural Research Station Trial field under Kahramanmaras conditions in 2012 in order to investigate the performance of some soybean species as main and secondary crops via the use of 15 species.
Except 1000 grain weight, 15 species are observed to have significant differences as main and secondary crops. The differences among species are investigated to be statistically significant. Mean performances of pods in efficiency of grain numbers ranged from 300 to 396 kg/da and Erensoy (396 kg/da) species is observed to have the highest performance. Blaze (389 kg/da), Cinsoy (372 kg/da) and Bravo (358 kg/da) followed the leader and Nazlıcan (300 kg/da) has the lowest performance. Species have performance of 186-319 kg/da as secondary crops and the highest performance is measured in Sa 88 (319 kg/da). This is followed by Ataem-7 (264 kg/da), May 5312 (255 kg/da), Cinsoy (252 kg/da)  and the lowest performance is measured in Progen 375 (186 kg/da). Grain number is investigated to have positive relations with blooming, physiologic maturation, crop length, initial pod height, number of branches in crops, number of pods in crop, protein ratio, protein performance, fat performance. Grain number and fat ratio is found to have significant but negative relations with fat ratio.

Key Words: Soybean, Nitrogenious Bacteria, Efficiency, Fat, Protein