Farklı remineralizasyon ajanlarının remineralizasyon etkinliğinin ve farklı kavite dezenfektanlarının cam iyonomer restorasyonlara mikromakaslama bağlanma dayanımlarının etkisinin incelenmesi
Investigation of the remineralization efficiency of different remineralization agents and the effect of different cavity disinfectants on the microshear bond strength of glass ionomer restorations
Yazar: ARİF BARAN
Danışman: PROF. DR. MUHARREM CEM DOĞAN
Çukurova Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Cam iyonomer çimentoları = Glass ionomer cements ; Dental bonding = Dental bonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dezenfektanlar = Disinfectants ; Diş remineralizasyonu = Tooth remineralization ; Florürler = Fluorides ; Gümüş = Silver ; Klorheksidin = Chlorhexidine

Özet:
Bu çalışmanın amacı, kimyasal olarak demineralize edilen dentin yüzeylerine uygulanan iki farklı remineralizasyon ajanın remineralize edici etkisini incelemek, bu ajanlar uygulanmış yüzeyleri dezenfekte etmek için kullanılan kavite dezenfektanlarından sonra yapılan restorasyonların mikromakaslama bağlanma dayanımına etkisini değerlendirmektir.

Remineralizasyon etkinliğini değerlendirmek için lazer floresans yöntemi(diagnodent), bağlanma dayanımını değerlendirmek için mikromakaslama bağlanma dayanımı testi kullanılmıştır. 30 adet çürüksüz insan premolar dişi toplanmıştır. Dişlerin bukkal yüzeyleri yüzeyel dentine ulaşıncaya kadar aşındırılmış, 500 gritlik zımparalarla düzleştirilmiştir. Oluşturulan yüzeyler diagnodentle ölçülüp değerler (Ö1) kaydedilmiştir. Demineralizasyon solüsyonunda 37 ° C'de bir hafta bekletilerek yapay çürükler oluşturulmuş ve diagnodent değerleri(Ö2) ölçülmüştür. Daha sonra örnekler rastgele 3 gruba ayrılmış, gruplara gümüş diamin flor, asidüle fosfat flor ve serum fizyolojik uygulanmış ve 14 gün sürecek pH döngü protokolüne tabi tutulmuşlardır. Birinci hafta (Ö3) ve ikinci hafta sonunda (Ö4) diagnodent değerleri ölçülmüştür. Her grup kendi içinde tekrar rastgele 2 gruba ayrılarak, gruplara kavite dezenfektanı olarak klorheksidin gluokonat ve sodyum hipoklorit uygulanmıştır. Tüm dişlerin bukkal yüzüne nişasta tüpler sabitlenerek cam iyonomer simanla restorasyonlar yapılmış ve 1 gün nemli ortamda bekledikten sonra tüpler çıkartılmıştır. Ardından yaşlandırma işlemi için örneklere 1000 döngü olacak şekilde termal siklus uygulanmıştır. Yaşlandırılan örnekler, mikromakaslama bağlanma dayanımı test cihazına yerleştirilerek kırılma meydana gelinceye kadar 1mm/dk hızla kuvvet uygulanıp kırılma değerleri kaydedilmiştir. Kırılma tipleri 40x büyütmede steromikroskopla değerlendirilmiştir.

En iyi remineralizasyon etkinliğini Gümüş diamin flor göstermiştir(p<0,05). Asidüle fosfat florun remineralizasyon etkinliği gümüş diaminden az olup serum fizyolojikten fazla bulunmuştur(p<0,05). Klorheksidin ve sodyum hipokloritin bağlanma dayanımını etkilemediği, klorheksidin ve gümüş diamin flor kullanılan grubun bağlanma dayanımının arttığı bulunmuştur(p<0,05). En çok görülen kırılma tipi adeziv kırılma tipi olmuştur. Kavite dezenfektanı ve remineralizasyon ajanlarının kırılmayı etkilemediği bulunmuştur(p<0,05).

Abstract:
The aim of this study was to investigate the remineralizing effect of two different remineralization agents on chemically demineralized tooth surfaces, and to evaluate the effect of restorations made on the cavity disinfectants used to disinfect the surfaces used with these agents on the microshear bond strength.

The laser fluorescence method (diagnodent) was used to evaluate the remineralization efficiency, and the micro shear bond strength test was used to evaluate the bond strength. Thirty decay-free human premolar teeth were collected. The buccal surfaces of the teeth were abraded until reaching the superficial dentine and smoothed with 500 grit sandpaper. The created surfaces were measured with diagnodent and the values (Ö1) were recorded. Artificial caries were formed by keeping them in demineralization solution at 37 ° C for one week and their diagnodent values (Ö2) were remeasured. Then, the samples were randomly divided into 3 groups, silver diamine fluoride, acidulated phosphate fluoride and saline were applied to the groups and subjected to the pH cycle protocol for 14 days. Diagodent values were measured at the end of one week (Ö3) and at the end of the second week (Ö4). Each group was randomly divided into two equal groups, and chlorhexidine gluoconate and sodium hypochlorite were applied to the groups as cavity disinfectants. Starch tubes were fixed on the buccal surfaces of all teeth and restorations were made with glass ionomer cement. After waiting in a humid environment for 1 day, the tubes were removed, and thermal cycles were applied to the samples for 1000 cycles. Aged samples were placed in the microshear bond strength test device, and the fracture values were recorded by applying force at a speed of 1mm / min until fracture occurred. Fracture types were evaluated with a stereomicroscope at 40x magnification.

Silver diamine fluoride showed the best remineralization efficiency (p <0.05). The remineralization efficiency of acidified phosphate fluoride was less than silver diamine and more than saline (p <0.05). It was found that chlorhexidine and sodium hypochlorite did not affect the bond strength, and the bond strength of the group using chlorhexidine and silver diamine fluorine increased (p <0.05). The most common fracture type was the adhesive type. It was found that cavity disinfectant and remineralization agents did not affect fracture (p <0.05).