Erişkin humerus distal uç kırıklarında çift plak ile tedavi sonuçlarımız
Results of treatment with double plates in adult distal humerus fractures
Yazar: MUHAMMED YASİR ALTUNIŞIK
Danışman: PROF. DR. HAYATİ ÖZTÜRK
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Humeral kırıklar = Humeral fractures ; Humerus = Humerus ; Kemik plakları = Bone plates ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Yetişkinler = Adults

Özet:
Amaç: Çalışmamızda erişkin distal humerus kırığı sonrası çift plakla osteosentez yapılarak tedavi edilen hastalarımızın sonuçlarını değerlendirildi.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Ocak 2013-Aralık 2020 tarihleri arasında Cumhuriyet Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde erişkin distal humerus kırığı geçirip primer olarak kliniğimizde opere edilen ve çift plak ile osteosentez yapılan hastalar dahil edildi. Takibe gelmemiş veya ex olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Toplam 31 hastanın 31 dirseği retrospektif olarak incelendi. Hastaların 17'si (%55) erkek, 14'ü (%45) kadın olup yaş ortalamaları 49,8 (20-85 yaş) idi. Kırık 17 (%55) hastanın sağ, 14 (%45) hastanın sol tarafında idi. Hastaların travmaları; 15'inde (%49) düşme, 8'inde (%26) araç içi trafik kazası (AİTK), 6'sında (%19) yüksekten düşme, 1'inde (%3) araç dışı trafik kazası (ADTK), 1'inde de (%3) iş kazası olarak tespit edildi. Hastalardan sadece birinde (%3,2) Gustilo Anderson tip 2 açık kırık vardı. Kırıkların 21'i (%68) eklem içi, 10'u (%32) eklem dışı kırıklardı. AO/OTA (Arbeitsgemeinschaft für Osteosynthesefragen/ Orthopaedic Trauma Association) distal humerus kırık sınıflamasına göre 16 kırık (%52) tip C1, 6 kırık (%19) tip A2, 4 kırık (%13) tip A3, 3 kırık (%10) tip C2, 2 kırık (%6) tip C3 olarak tespit edildi. 9 (%29) hastamızda ek yaralanmalar mevcuttu.  Hastalar travmadan ortalama 4,5 (0-25) gün sonra operasyona alındı. Hastaların tümünde posterior yaklaşım kullanıldı. 25 hastada (%81) olekranon osteotomisi yaklaşımı, 6 hastada (%19) ise paratricipital yaklaşım kullanıldı. Hastaların humerus kırıklarının tespitinde 16'sında (%52) ortogonal plaklama, 15'inde(%48) paralel plaklama ile osteosentez yapıldı. 
Bulgular: Hastalarımızda kırıkların hepsi kaynadı. Sadece birisinde yetersiz kaynama mevcuttu. Ameliyat sonrası olekranon tespiti yapılan hastalardan 7'sinde (%28) olekranon tespit materyalleri çıkarıldı. 1 (%4) hastamızda olekranonda kaynamama mevcuttu. 1 (%3,2) hastamızda preop ulnar ve median nöropati bulguları mevcuttu. 1 (%3,2) hastamızda da geç dönemde ulnar nöropati bulguları görüldü. Hastalarımız Mayo dirsek performans skorlama sistemine göre değerlendirildiğinde ortalama 87,4 puanla iyi olarak değerlendirildi. Hastalarımızın 21'inde (%67,7) mükemmel, 3'ünde (%9,7) iyi, 3'ünde (%9,7) orta ve 4'ünde (%12,9) kötü sonuç elde edildi. Paralel ve ortogonal plaklama yapılan gruplar arasında, eklem içi ve eklem dışı kırık grupları arasında, yaş dağılımı arasında Mayo dirsek performans skoru açısından anlamlı fark bulunamamıştır.
Sonuç: Distal humerus kırıklarının tedavisinde anatomik eklem restorasyonu ve çift plakla paralel veya ortogonal rijit tespit yapılmasının, yüksek oranda iyi ve mükemmel sonuçlar verebilecek uygun bir tedavi yöntemi olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract:
Aim: In our study, we evaluated the results of our patients who were treated with double plate osteosynthesis after adult distal humerus fractures.
Materials and Methods: Patients who had an adult distal humerus fracture in Cumhuriyet University Practice and Research Hospital Orthopedics and Traumatology Department between January 2013 and December 2020 and were operated primarily in our clinic and underwent osteosynthesis with double plates were included in our study. Patients who were not followed up or died were excluded from the study. 31 elbows of 31 patients were analyzed retrospectively. 17 (55%) of the patients were male, 14 (45%) were female, and their average age was 49.8 (20-85 years). The fracture was on the right side of 17 (55%) patients and on the left side of 14 (45%) patients. Patients' traumas: 15 (49%) falling, 8 (26%) in-vehicle traffic accident, 6 (19%) falling from height, 1 (3%) out-of-vehicle traffic accident, and 1 (3%) was detected as a work accident. Only one (3.2%) of the patients had Gustilo Anderson type 2 open fracture. 21 (68%) of the fractures were intra-articular and 10 (32%) were extra-articular fractures. According to the AO / OTA distal humeral fracture classification, 16 fractures (52%) type C1, 6 fractures (19%) type A2, 4 fractures (13%) type A3, 3 fractures (10%) type C2, 2 fractures (6%) detected as type C3. 9 (29%) of our patients had additional injuries. The patients were taken into operation on average 4.5 (0-25) days after the trauma. Posterior approach was used in all patients. The olecranon osteomyx approach was used in 25 patients (81%), and the paratricipital approach was used in 6 patients (19%). Osteosynthesis was performed with orthogonal plating in 16 (52%) of the patients and parallel plating in 15 (48%) of the patients.
Results: All of the fractures in our patients healed. Only one had insufficient union. Olecranon fixation materials were removed in 7 (28%) of the patients who had postoperative olecranon fixation. One (4%) of our patients had olecranon nonunion. Preoperative ulnar and median neuropathy findings were present in 1 (3.2%) patient. In 1 (3.2%) patient, ulnar neuropathy findings were observed in the late period. When our patients were evaluated according to the Mayo elbow performance scoring system, they were evaluated as good with an average score of 87.4. The results were excellent in 21 (67.7%), good in 3 (9.7%), moderate in 3 (9.7%) and poor in 4 (12.9%) of our patients. There was no significant difference between the groups in which parallel and orthogonal plating was applied, between intra-articular and extra-articular fracture groups, and age distribution in terms of Mayo elbow performance score.
Conclusion: In the treatment of distal humerus fractures, it was concluded that anatomic joint restoration and rigid fixation with double plate parallel or orthogonal is an appropriate treatment method that can give good and excellent results at high rates.