Rönesans resminde mimarinin kullanılışı
The usage of architecture in Renaissance picture
Yazar: TURAN ÇAKIR
Danışman: DOÇ. DR. ALİ MURAT AKTEMUR
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2012
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; Mimarlık = Architecture
Dizin: Estetik = Aesthetics ; Kompozisyon = Composition ; Mimari = Architectural ; Mimari süslemeler = Architectural decorations ; Mimari ögeler = Architectural elements ; Resim sanatı = Painting art ; Resimler = Pictures ; Rönesans Dönemi = Renaissance Period

Özet:
14. yüzyılın sonlarında İtalya'da başlayan ve tüm Avrupa'ya yayılan bilim, sanat, edebiyat ve düşünce hayatında görülen gelişmeler süreci olan Rönesans, Ortaçağın skolastik tutumuna karşı bir devrim niteliği taşımaktadır. Yeniden bir yapılanma hareketi olmasına rağmen birçok alanda, özellikle sanatta işlediği konu ve sorunların özünde Antik çağ felsefesinin temellendiğini görürüz.Rönesans sürecinde, matematikçilerden öğrendiği perspektif kurallarını resimlerinde uygulayan Masaccio, Rönesans resminde yeni bir gelişme başlatmıştır. Böylece resim sanatında perspektif kuralları yeniden saptanarak, derinlik etkisi yaratma çabaları görülmektedir. Bu durum Rönesans resim sanatında yaşanan en önemli gelişmelerden biridir. Bu gelişim sürecinde resim ve mimari birbirleriyle daima etkileşim içinde olmuştur. Resimde kompozisyon elemanı olarak kullanılan dönemin mimarisi, özellikle dinsel konulu resimlerde daha çok görülmektedir.Mimarinin resimde kullanılışının esas amacı, resim düzleminde derinlik etkisi ve mekan yanılsaması yaratarak kompozisyona zenginlik katmaktır. Resimde hem boşluğu doldurmak hem de perspektife katkı sağlamak için kullanılan mimari öğeler, bazen en ayrıntılı biçimde bütün çıplaklığıyla betimlenmiştir. Kendi gerçeğine uygun biçimde, en ince ayrıntılarına kadar işlenen bu mimari betimlemeler, bu açıdan da o dönemin mimarisine ait tarihi bir belge niteliği taşımaktadırlar.Anahtar Kelimeler: Mimari, Estetik, Resim, Kompozisyon, Perspektif, Denge

Abstract:
Renaissance, being the course of developments in the field of science, art, literature and thinking, which began in the late of 14th century and spread to the whole Europe, bears an opposition to the attitude of Middle Ages scholastic thought. Despite its being a revival, we see the Antique philosophy in which it deals in the essence of subjects and problems in many fields, especially in art.In the course of Renaissance, Masaccio applying the rules in the pictures from which he learned mathematicians has initiated a new trend in the Renaissance picture. Thus, by determining the perspective rules in the art of picture, the attempts which create the effect of depth have been observed. This situation is one of the most significant developments in the Renaissance picture. In this development phase, picture and architecture have been always in contact with each other. As a composition element, the period of architecture used in picture is much seen especially in the religious subjects in the pictures.The main goal using the architecture in the picture, by creating the depth and setting illusion in the picture platform, is to add enrichment to the composition. In order to fill the gap and contribute to the perspective, the architecture components employed are sometimes described in exhaustive detail. In compliance with its reality, these architectural descriptions manipulated in a detailed way have a historical quality belonging to that period?s architecture.Keywords: Architecture, Aesthetic, Picture, Composition, Perspective, Equilibrium