Mahalleye dönüşen kırsal alanların tarımsal üretim yapısındaki değişiklikler: Kahramanmaraş ili örneği
Changes in agricultural production structure of rural areas turning into neighborhoods: The case of Kahramanmaraş province
Yazar: RIDVAN GÜLTEKİN
Danışman: DOÇ. DR. EMİNE İKİKAT TÜMER
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarım Ekonomisi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Ziraat = Agriculture

Özet:
Ülkelerin sosyal ve ekonomik anlamda ilerlemesi bakımından kurum ve kuruluşların yüklendiği belli başlı vazifeler vardır. Mahalli yönetimler kapsamında belediyeler, gelişme ve kalkınma ile ilgili hizmetleri vatandaşlarına ulaştırmakta önemli bir yere sahiptir. 6360 Sayılı Yasa sonrası köy tüzel kişilikleri yanında birçok belde belediyeleri kaldırılmış ve mahalle olarak bağlı oldukları ilçenin belediyesine dâhil edilmiştir.
Bu çalışmada Kahramanmaraş ilinde 6360 Sayılı Yasa ile mahalleye dönüşen köylerin tarımsal yapısındaki değişikliklerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya ait veriler, Kahramanmaraş ilinin kırsal alanlarında oransal örnekleme yöntemiyle belirlenen 128 üretici ile yapılan anketlerden elde edilmiştir. Elde edilen veriler parametrik ve parametrik olmayan testler ayrıca çoklu regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Kırsal alanlarda bulunan mahallelerin %68'inin imara açıldığı tespit edilmiştir. Tarım arazileri imara açılan üreticilerin %45.6'sının arazilerinin imara açılmasından memnun olmadığı belirlenmiştir. 6360 Sayılı Yasanın mahallelere getireceği avantaj, şehir imkânları ve belediye hizmetlerinin artacağı düşüncesidir. Dezavantaj olarak tarımsal üretim sorunlarının artacağı, şehirleşmenin kırsal kesime zarar vereceği, vergilerin kira ve satış ücretlerinin artacağı düşünülmektedir.  Üreticilerin tarımsal değişikliklerden memnun olma düzeyi ile tarımsal tecrübeleri, arazi varlığı, arazilerinin parça sayısı ve tarımsal eğitim seminerlerinin etkileri çoklu regresyon modeli ile açıklanmıştır. Kırsal alanlar mahalleye dönüştükten sonra tarımsal üretim yapısındaki değişikliklerden memnun olma düzeyi ile üreticilerin tarımsal tecrübeleri ve arazi varlığıyla ters yönlü bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Tarımsal üretim yapısındaki değişikliklerden memnun olma düzeyi ile arazilerinin parça sayısının azalması ve tarımsal eğitim seminerlerinin artması arasında doğrusal bir ilişki olduğu saptanmıştır.

Abstract:
In terms of the social and economic progress of countries, there are certain duties that institutions and organizations undertake. Within the scope of local administrations, municipalities have an important place in providing development and development-related services to their citizens. After the law no. 6360, many village municipalities as well as village legal entities were abolished and included in the municipality of the district to which they belong.
In this study, it was aimed to determine the changes in the agricultural structure of the villages that were transformed into neighborhoods with the law numbered 6360 in Kahramanmaraş province. The data of the study were obtained from the surveys conducted with 128 producers determined by proportional sampling method in rural areas of Kahramanmaraş province. The data obtained were evaluated by parametric and nonparametric tests and multiple regression analysis. It was determined that 68% of the neighborhoods in rural areas were opened for reconstruction. It has been determined that 45.6% of the producers whose agricultural lands have been reconstructed are not satisfied with their lands. The advantage of Law No. 6360 to the neighborhoods is the idea that city facilities and municipal services will increase. The disadvantage is that agricultural production problems will increase, urbanization will harm the rural areas and taxes, rent and sales fees will increase. The level of satisfaction of producers with agricultural changes and their agricultural experiences, land existince, number of parts of their land and the effects of agricultural training seminars were explained by a multiple regression model. It was determined that the level of being satisfied with the changes in the agricultural production structure after the rural areas were transformed into neighborhoods and there was an inverse relationship with the agricultural experiences of the producers and the existence of land. It was found that there is a linear relationship between the level of satisfaction with the changes in agricultural production structure and the decrease in the number of parts of the land and the increase in agricultural training seminars.