Yoğun bakım hemşirelerine uygulanan kahkaha yogasının algılanan stres, iş motivasyonu ve mental iyi oluş üzerine etkisi
The effect of laughter yoga applied to intensive care nurses on their perceived stress, job motivation, and mental well-being
Yazar: RAMAZAN YILMAZ
Danışman: DOÇ. DR. KIVAN ÇEVİK KAYA
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hemşirelik Ana Bilim Dalı / Hemşirelik Esasları Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Mental iyi oluş = Mental well-being

Özet:
Amaç: Randomize kontrollü deneysel tipteki bu çalışmanın amacı, yoğun bakım hemşirelerine uygulanan kahkaha yogasının algılanan stres, iş motivasyonu ve mental iyi oluş üzerindeki etkisini incelemektir.
Gereç ve Yöntem: Araştırma; Aralık 2022-Mart 2023 tarihleri arasında Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi Cerrahi Yoğun Bakım ve Anestezi Yoğun Bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerle yapılmıştır. Verilerin toplanmasında Hemşire Tanıtım Formu, Hemşire İş Motivasyonu Ölçeği, Algılanan Stres Ölçeği ve Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler, SPSS 22.0 paket programında sayı yüzde dağılımı ve tanımlayıcı istatistikler, grupların homojenliğini değerlendirmede ki kare testi, Mann Whitney U testi ve bağımsız gruplarda t testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Verilerin normal dağılımına her grup ve her ölçüm için ayrı ayrı Shapiro Wilk testi ile bakılarak Algılanan Stres Ölçeği'nin ilk seans öncesi deney grubu ortalama puanı normal dağılım göstermediğinden tekrarlı ölçümlerde Friedman Varyans Analizi ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Normal dağılan verilerde ise, tekrarlı ölçümlerde tek yönlü varyans analizi, bağımsız gruplarda t testi kullanılmıştır. 
Bulgular: Girişim ve kontrol grubundaki hemşirelerin Algılanan Stres Ölçeği, İş Motivasyonu Ölçeği puan ortalamalarında grup içi ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiştir (p>0,05). Girişim grubundaki hemşirelerin Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu (p<0,05), yapılan ikili karşılaştırmalarda aradaki farkın anlamsız olduğu bulunmuştur (a=b=c; p>0,05). Kontrol grubundaki hemşirelerin Warwick-Edinburgh mental iyi oluş ölçeği puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiştir (p>0,05). Girişim ve kontrol grubu hemşirelerin gruplar arası ilk seans öncesi, 4. seanstan sonra ve 8. seanstan sonra Warwick-Edinburgh mental iyi oluş ölçeği puan ortalamaları arasında anlamlı fark olmadığı saptanmıştır (p>0,05). 
Sonuçlar: Yoğun bakım hemşirelerine uygulanan kahkaha yogasının algılanan stres düzeyi ve iş motivasyonu üzerinde anlamlı bir değişiklik yaratmadığı; girişim grubunda mental iyi oluş puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı anlamlı bir farklılık yarattığı tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler: 	Kahkaha yogası, Algılanan stres, İş motivasyonu, Mental iyi oluş

Abstract:
Objective: The aim of this randomized controlled experimental study is to examine the effect of laughter yoga applied to intensive care nurses on perceived stress, work motivation, and mental well-being.
Materials and Methods: The study was conducted with nurses working at Manisa Celal Bayar Hafsa Sultan University Hospital's Surgical Intensive Care and Anesthesia Intensive Care units between December 2022 and March 2023. The Nurse Introduction Form, Nurse Work Motivation Scale, Perceived Stress Scale, and Warwick-Edinburgh Mental Well-being Scale were used to collect data. Data obtained from the study were evaluated using the SPSS 22.0 package, descriptive statistics, chi-square test for group homogeneity, Mann Whitney U test, and Independent groups t-test. For each group and measurement, the Shapiro Wilk test was used to check for normal distribution of data. Since the average score of the perceived stress scale of the experimental group before the first session did not show a normal distribution, the Friedman variance analysis in repeated measurements and Mann Whitney U test were used. For data with a normal distribution, one-way variance analysis in repeated measurements and the Independent groups t-test were used.
Findings: It was determined that there was no statistically significant difference in the average scores of the perceived stress scale and Work Motivation Scale for both intervention and control groups of nurses (p>0.05). A statistically significant difference was found in the average scores of the Warwick-Edinburgh mental well-being scale for the intervention group of nurses (p<0.05), but pairwise comparisons showed that this difference was insignificant (a=b=c; p>0.05). It was determined that there was no statistically significant difference in the average scores of the Warwick-Edinburgh mental well-being scale for the control group of nurses (p>0.05). There was no significant difference between the average scores of the Warwick-Edinburgh mental well-being scale of the intervention and control groups of nurses before the first session, after the 4th session, and after the 8th session (p>0.05).
Conclusions: The application of laughter yoga on intensive care nurses did not result in a significant change in perceived stress levels and work motivation. However, statistically significant differences were observed in the average mental well-being scores among the intervention group.
Keywords: Laughter yoga, Perceived stress, Work motivation, Mental well-being.