Kötü kontrollü tip 1 diyabet ve tip 2 diyabet hastalarında neuromedin u düzeyi ve yeme eğilimlerinin karşılaştırılması
Comparison of neuromedin u level and eating tendencies in poor controlled type 1 and type 2 diabetes patients
Yazar: YASEMİN ÇALIŞKAN
Danışman: DOÇ. DR. NİZAMEDDİN KOCA
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Neuromedin = Neuromedin ; Yeme bağımlılığı = Food addiction ; Yeme davranışı = Eating behaviour

Özet:
Amaç: Neuromedin U (NmU)'nun glukoz bağımlı insülin sekresyonu üzerine etkileri gösterilmiştir. Bu çalışmamızda, iyi ve kötü kontrollü Tip 1 diyabet (T1DM), Tip 2 diyabet (T2DM) hastalarında ve kontrol grubunda NmU düzeyleri ile yeme eğilimlerinin karşılaştırarak NmU'nun diyabet regülasyonunda etkili olup olmadığını değerlendirmeyi amaçlıyoruz.
Yöntem ve Gereç: T1DM, T2DM ve sağlıklı gönüllü grubundan çalışma kriterlerine uyan 40'ar kişi çalışmaya dahil edildi. Katılımcılardan 8 saatlik açlık sonrası antropometrik ölçümlerin ve 3 faktörlü beslenme anketinin yapılmasını takiben venöz kan örneği alınarak serum NmU düzeyi ve diğer biyokimyasal parametrelerin ölçümü yapıldı. 
Bulgular: Serum NmU düzeylerinin T1DM, T2DM ve kontrol grupları arasında farklılık göstermediği izlendi (p=0,105). Diyabet (DM) regülasyonu durumuna göre yapılan karşılaştırmada NmU düzeyinin diyabet kontrolü iyi ve kötü olan gruplar arasında da farklılık göstermediği gözlendi (p=0,910). Kontrol grubundaki sağlıklı gönüllülerde NmU düzeylerinin yaş (rs= -0,40; p=0,010) ve beden kitle indeksi (BKI) (rs= -0,37; p=0,018) ile ters yönde anlamlı bir ilişki içerisinde olduğu görüldü. T2DM hastalarında NmU seviyesi ile üç boyutlu yeme anketi değerlendirmesinde kontrolsüz yeme skorları ile ters yönde anlamlı bir ilişki içerisinde bulunduğu belirlendi (rs=-0,34; p=0,018).
Sonuç: Çalışmamızda, sağlıklı gönüllüler arasında BKI ile NmU düzeyi arasında ters yönde anlamlı bir ilişki içerisinde olduğu bulunmuştur. Bu ilişkinin T1DM ve T2DM gruplarında bulunmaması DM varlığının NmU salınımı üzerine etkili olabileceğini düşündürmüştür. T2DM hastalarında yeme kontrolünde sorun yaşayan katılımcıların NmU düzeylerinin daha düşük olması NmU'nun yeme kontrolünde rol alıyor olabileceğini düşündürmüştür. 

Anahtar Kelimeler: Diyabet, neuromedin-u, yeme eğilimi

Abstract:
Aim: The effects of Neuromedin U (NmU) on glucose-dependent insulin secretion have been demonstrated. In this study, we aimed to evaluate whether NmU is effective in diabetes regulation by comparing NmU levels and eating tendencies in well and poorly controlled Type 1 diabetes (T1DM), Type 2 diabetes (T2DM) patients and control group.
Material and Methods: 40 people from each group who met the working criteria from T1DM, T2DM and healthy volunteer group were included in the study. After 8 hours of fasting, anthropometric measurements and 3-factor nutrition questionnaire were taken from the participants, and the serum NmU level and other biochemical parameters were measured by taking venous blood samples.
Results: It was observed that serum NmU levels did not differ between T1DM, T2DM and control groups (p=0.105). In the comparison made according to the diabetes regulation status, it was observed that the NmU level did not differ between the groups with good and poor diabetes (DM) control (p=0.910). In healthy volunteers in the control group, NmU levels were found to be inversely correlated with age (rs= -0.40; p=0.010) and body mass index (BKI) (rs= -0.37; p=0.018). In T2DM patients, NmU level was found to be inversely correlated with uncontrolled eating scores in the three-dimensional eating questionnaire evaluation (rs=-0.34; p=0.018).
Conclusions: In our study, it was found that there was a significant inverse relationship between BKI and NmU levels among healthy volunteers. The absence of this relationship in T1DM and T2DM groups suggested that the presence of DM may have an effect on NmU release. The lower NmU levels of the participants who had problems in eating control in T2DM patients suggested that NmU might have a role in eating control.

Keywords: Diabetes, neuromedin-u, tendency to eat