IVF için yapılan ovaryen stimülasyona suboptimal yanıtta gonadotropin reseptör polimorfizminin rolü
The role of gonadotropin receptor polymorphysm in the suboptimal response to ovarian stimulation for IVF
Yazar: AYŞE DUYGU TUFAN
Danışman: DOÇ. DR. İSMAİL GÜLER
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Çalışmamızın amacı; IVF tedavisinde ovaryen stimülasyona yanıtın gonadotropin reseptör (FSHR, LHCGR) polimorfizmi ile olan ilişkisini incelemektir. Buna ek olarak genetik varyant varlığının, reseptör polimorfizminin gebelik verileri ve IVF endikasyonları ile olan ilişkiler ise ikincil amaç olarak araştırılmıştır. Retrospektif planlanan bu çalışmaya Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Yardımcı Üreme Teknikleri Merkezi'ne ve Novaart Tüp Bebek ve Kadın Sağlığı Merkezi'ne Ocak 2018 ve Aralık 2020 tarihleri arasında NGS ile infertilite paneli testi bakılan ve IVF tedavisine devam etmiş olan 128 infertil hasta dahil edildi. Hastaların arşivlenmiş demografik ve tedavi döngüsü özellikleri, gebelik verileri ve NGS kullanıldı. Hastalar genetik varyant varlığı, reseptör polimorzfimi açısından gruplandırılarak; demografik özellikler, gebelik sonuçları ve ovaryen yanıt sonuçlarına göre analiz edildi. Hastaların demografik özellikleri, genetik varyant olup olmamasına göre karşılaştırılmasında anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Reseptör polimorfizmi olan grupta bazal FSH düzeyi daha yüksek bulundu (p=0,046). Ovaryen yanıt FOI ve FORT olarak ayrı ayrı değerlendirildiğinde FOI ve FORT'un düşük ya da normal olmasına göre gruplandırılarak genetik varyant, reseptör polimorfizmi, FSHR ve LHCGR polimorfizmi açısından karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (FOI için sırasıyla p=0,71, p=0,21, p=0,61, p=0,29; FORT için sırasıyla p=1, p=1, p=0,31, p=0,57). Gebeliği olan ve olmayan hastalar; genetik varyant, reseptör polimorfizmi, FSHR ve LHCGR polimorfizmi olup olmamasına göre karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı görüldü (sırasıyla p= 0,34, p=0,44, p=0,57, p=1). Ovulatuar faktör; genetik varyant ve reseptör polimorfizmi olup olmamasına göre karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (sırasıyla p=0,60, p=0,70). Çalışma popülasyonumuzda genetik varyant, gonadotropin reseptör polimorfizm insidansı düşük olup bu hastaların ovaryen stimülasyon sonuçları ve gebelik sonuçları gonadotropin reseptör polimorfizminden etkilenmediği için IVF uygulanan hastalarda NGS ile bu genetik testlerin rutin olarak yapılmasına gerek yoktur.

Abstract:
The aim of our study was to evaluate the relationship between response to ovarian stimulation and gonadotropin receptor (FSHR, LHCGR) polymorphism in patients having IVF treatment. In addition, relationship between the presence of genetic variants, receptor polymorphism, with pregnancy rates and indications of IVF were investigated as a secondary outcome measures. This retrospective study included 128 infertile patients who underwent NGS infertility panel test and IVF treatment at Gazi University Faculty of Medicine Assisted Reproductive Techniques Center and Novaart IVF and Women's Health Center between January 2018 and December 2020. Archived data of demographic and treatment cycle characteristics, pregnancy rates and NGS were used. Presence of genetic variant, receptor polymorphism were analysed based on demographic characteristics, ovarian response to stimulation and pregnancy outcomes. There was no significant difference in the comparison of the demographic characteristics of the patients according to whether they have genetic variant or not (p>0.05). Basal FSH level was found to be higher in the group with receptor polymorphism (p=0.046). When the ovarian response was evaluated separately as FOI and FORT, there was no statistically significant difference between the groups of decreased and normal FOİ and FORT regarding presence of genetic variant, receptor polymorphism, FSHR and LHCGR polymorphism (for FOI p=0.71, p=0.21, p=0.61, p=0,29, respectively; for FORT p=1, p=1, p=0.31, p=0.57, respectively). In comparison between patients with and without pregnancy, no statistically significant difference was found regarding genetic variant, receptor polymorphism, FSHR and LHCGR polymorphism (p= 0.34, p=0.44, p=0.57, p=1, respectively). The rates of genetic variant and receptor polymorphism were also similar   between patients with and without ovulatory factor (p=0.60, p=0.70, respectively). Since the incidence of genetic variants and gonadotropin receptor polymorphisms is low in this population and ovarian response to stimulation and pregnancy outcomes were not influenced by gonadotropin receptor polymorphysim, there is no need to perform routine these genetic tests with NGS in patients undergoing IVF.