hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akdeniz Üniversitesi hastanesi acil servisinde uygulanan santral venöz kateterizasyonlarla ilgili demografik verilerin incelenmesi /
Yazar: TOLGA ÖZGÜREL
Danışman: YRD. DOÇ. DR. HAYRİ BOZAN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid

Özet:
Servisimizde gerçekleştirilen SVK uygulamalarına ait verileri toplayarak
başarı ve komplikasyon oranlarımızı belirlemeyi ayrıca demografik verileri
inceleyerek hangi hastalarda hangi yöntemin kullanılmasının daha doğru
olabileceğini öngörmeyi amaçladık.
Çalışma, prospektif ve randomize olarak planlandı. İşlem boyunca
hastaların dosya numarası, yaşı, tarih, cinsiyet, tanı, triaj kategorisi, uygulayıcı
kıdemi, uygulamaya başka bir hekimin refakat edip etmediği, kullanılan yöntem,
hasta pozisyonu, zorlaştırıcı faktörler, endikasyon, kullanılan ven, ponksiyon
sayısı, vene ulaşım süresi, kateterizasyon süresi, kullanılan anestezi yöntemi,
komplikasyon kaydedildi. Femoral venin kullanıldığı girişimler dışında her
girişimden sonra hastalara akciğer filmi çekildi.
18 ay boyunca servisimizde santral venöz girişimin endikasyonları
hemodiyaliz (N = 60, % 57.7), intravenöz pace (N = 1, % 1.0), santral
monitörizasyon (N=18, %16.3), periferal vene ulaşamama (N = 19, % 18.3),
kemoterapi (N = 1, % 1.0), plazmaferez (N = 2, % 1.9), Exchange transfüzyon (N
= 2, % 1.9) ve hızlı kan transfüzyonu (N = 1, %1.0)dur. Hastaların 61 (% 70.9)?i
erkek ve 25(% 29.1)i kadındır. Yaş ortalaması 55.23 ± 18.334 olarak
hesaplanmıştır (aralık: 18 ? 89). Girişimlerdeki genel başarı oranı % 82.6 ve
komplikasyon oranı da 17.4?tür. Ultrason kullanılmayan hastaların % 18.5?inde
komplikasyona rastlanırken, kullanılanların % 13?ünde komplikasyon
görülmüştür (p = 0.757). Girişim sırasında hastada kateterizasyonu zorlaştıran
herhangi bir faktör yokken % 16.7, zorlaştırıcı herhangi bir faktör varlığında ise %18.2 oranında komplikasyon görüldüğü saptanmıştır (p = 0.840). İşlem sırasında
ultrason kullanılmayan hastalarda toplam kateterizasyon süresi ortalama 12.38 ±
5.785 dakika, ultrason kılavuzluğunda yapılan kateterizasyonlarda ise bu süre
ortalama 10.65 ± 5.887 dakikadır (p = 0.216). Vene ulaşım süresi ultrason
kullanılmayan hastalarda ortalama 15.41 ± 17.934 saniye iken ultrason kullanılan
hastalarda ortalama 14.85 ± 19.239 saniye saptanmıştır (p = 0.655). Santral
girişim sırasında ultrason kullanılmayan ve kullanılan hastalardaki ponksiyon
sayıları ortalaması sırası ise sırasıyla 1.80 ± 0.828 ve 1.61 ± 0.839?dur (p =
0.284).
Yapılan kıyaslamaların hiçbirinde istatistiksel anlamlılık sağlanamamıştır.
Bu parametreler hakkında daha kesin ve doğru yorumlar ve genellemeler
yapabilmek, ayrıca bilimsel geçerliliği arttırabilmek için çok merkezli hatta çok
uluslu çalışmaların yapılması gerekmektedir.

Abstract:
...
Akut koroner sendromların tanısında lökosit ve mutlak nötrofil sayısının yeri /
Yazar: YEŞİM ERÇETİN
Danışman: DOÇ. DR. YILDIRAY ÇETE
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: İlk ve Acil Yardım = Emergency and First Aid

Özet:
Lökosit ve alt grupları AKSlerin patofizyolojisinde aktif olarak rol alırlar.
Lökosit sayısının AKSli hastalarda istenmeyen kardiyak olayları tahmin etmedeki
etkinliği kanıtlanmasına rağmen, acil serviste AKS tanısı koymadaki değerlilikleri
henüz net değildir. Bu çalışma acil serviste AKS tanısını koymada lökosit ve mutlak
nötrofil sayısının etkinliğini saptamak amacıyla planlandı.
01.01.2005-15.03.2005 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Acil
Servisine tipik göğüs ağrısı ile başvuran hastalar çalışmaya alındı. Hastaların
tümünden tam kan sayımı istendi ve 6 saatlik EKG ile kardiyak enzim takibi yapıldı.
Bir ay sonunda çalışmaya alınan hastaların hepsi arandı ve istenmeyen kardiyak olay
sorgulandı.
Çalışmaya toplam 125 hasta alındı. Hastaların 16sı (%12,8) kararlı anjina
pektoris, 66sı (%52,8) KAP, 11i (%8,8) STYOMİ ve 32si (%25,6) STYMİdi.
Hasta grupları arasında demografik özellikler açısından fark saptanmadı. Kararlı
anjina pektoris, KAP ve AMİli hastalar arasında lökosit ve mutlak nötrofil sayıları
açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,000, p=0,000, sırasıyla).
Yapılan çoklu karşılaştırmada farkın AMİ grubundan kaynaklandığı saptandı. Kararlı
anjina pektorisli hastalar dışlandıktan sonra AKSli hastalar arasında troponin düzeyi
yüksek olan ve olmayan hastalar lokosit sayılarına göre karşılaştırıldıklarında, lokosit
sayısı (p=0,023), mutlak nötrofil (p=0,001) ve mutlak lenfosit sayıları (p=0,000)
açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı. Acil servise başvuru anında ilk
ölçülen kan troponin düzeyi normal olan AMİ hastalarını erken dönemde saptamada
lökosit (p=0,000) ve mutlak nötrofil sayılarının (p=0,008) istatistiksel olarak anlamlı
olduğu saptandı.
Sonuç olarak lökosit ve mutlak nötrofil sayısı AMİli hastalarda kararlı
anjina pektoris ve KAPli hastalara göre anlamlı biçimde yüksektir. Özellikle acil
serviste ilk troponini normal olan AMİ?li hastaların tanınmasında lökosit ve mutlak
nötrofil sayıları kullanılabilir

Abstract:
...
Ağrısız doğum uygulamasında hasta kontrollü analjezi: Kombine spinal-epidural analjezi ve epidural analjezi tekniklerinin 
karşılaştırılması /
Yazar: NESİL DEĞER COŞKUNFIRAT
Danışman: PROF. DR. MELİHA ERMAN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Çalışmamızda kombine spinal-epidural ve epidural analjezi
yöntemlerinin analjeziye, doğum eyleminin seyrine, anne ve bebek
üzerine etkilerini karşılaştırmayı amaçladık.
36 haftadan büyük gebeliği, servikal açıklığı 3-5 cm, visüel
ağrı skalası (VAS)  3, ASA I-II sınıfına giren 50 sağlıklı gebe
çalışmaya alındı. Olgular gelişigüzel iki eşit gruba ayrıldılar. Epidural
analjezi (EA) grubuna % 0.125 bupivakain + 2 g mL-1 fentanil
solüsyonu bazal infüzyon 6 mL sa-1, bolus doz: 5mL, kilitli kalma süresi
10 dk olacak şekilde hasta kontrollü analjezi ile uygulandı. Kombine
spinal-epidural analjezi (KSEA) grubuna 2.5mg bupivakain + 0.025mg
fentanil subaraknoid aralığa enjekte edildikten sonra ilave analjezi için
EA grubundaki protokol uygulandı.
Hemodinamik parametreler, ağrı skorları, servikal dilatasyonun
ilerlemesi, doğum evrelerinin süreleri ve kullanılan ilaç miktarları
kaydedildi. 1. ve 5. dk Apgar skorları ve göbek kordonundan alınan kan
örnekleri ile kan gazları analiz edildi.
Sistolik arter basıncında (SAB) EA grubunda 4.saat hariç tüm
zamanlarda, KSEA grubunda 3. ve 4. saatlerde giriş değerlerine göre
anlamlı azalma saptandı. Diastolik arter basıncında (DAB) EA grubunda
1,2,3,4. saatlerde, KSEA grubunda 4.satteki ölçümlerde giriş değerlerine
göre anlamlı azalma gözlendi. VAS skorlarının KSEA grubunda 2. saat dışındaki tüm ölçümlerde anlamlı olarak düşük iken, giriş skorlarına
göre iki grupta da VAS skorlarının anlamlı şekilde düştüğü gözlendi.
Doğumun birinci ve ikinci evrelerinin sürelerinin, toplam ilaç
miktarının KSEA grubunda anlamlı olarak daha düşük olduğu saptandı.
Servikal dilatasyonun KSEA grubunda hızlı olduğu, 1. ve 5..dk Apgar
skorları ile göbek kordonundan yapılan kan gazları analiz sonuçlarının
her iki grupta da benzer olduğu gözlendi

Abstract:
Teoride ve uygulamada enflasyon hedeflemesi ve Türkiye için çıkarımlar
Inflation targeting in theory and practice and inferences for Turkey
Yazar: MEHMET BAŞBUĞ ETHEMOĞLU
Danışman: DOÇ.DR. HACER OĞUZ
Akdeniz Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İktisat Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2005
Konu: Ekonomi = Economics

Özet:
iiiÖZET1990 yılında Yeni Zelanda'nın başlattığı enflasyon hedeflemesi stratejisi o tarihtenbu yana parasal büyüklük, döviz kuru ya da GSYİH büyümesi gibi hedefler ile parapolitikalarını yönlendirmeye çalışan ve bunun sonucunda başarısız olmuş ülkeler için yeni birumut olmuştur.Türkiye'de 1970'li yıllardan 2000'li yıllara kadar süren yüksek enflasyon sürecini buyeni para politikası stratejisi ile kırmayı amaçlamaktadır. 2001 Şubat ayındaki krizden sonradevreye sokulan ?örtük? enflasyon hedeflemesi rejimi açık enflasyon hedeflemesi rejimi içinön hazırlık safhasını oluşturmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası 2002-2005 örtükenflasyon hedeflemesi dönemi sonunda 2006 yılı Ocak ayında açık enflasyon hedeflemesirejimine geçeceğini duyurmuştur.Bu çalışmanın amacı Türkiye'nin 2006 yılından itibaren bütün kurum ve kuralları ileuygulanacak olan enflasyon hedeflemesi rejiminin sürdürebilirliğini irdelemektir.Tezde, fiyat istikrarını sağlamak için kullanılan para politikası için alternatif nominalçıpalar ve bir nominal çıpa uygulaması olan enflasyon hedeflemesi rejimi kavramsal düzeydeincelenmiş, Yeni Zelanda, Şili ve Brezilya'da enflasyon hedeflemesi uygulamaları veTürkiye'deki enflasyonist süreci besleyen faktörler özetlenmiştir. Son bölümde enflasyonhedeflemesi rejiminin Türkiye'de başarılı bir şekilde uygulanabilirliği tartışılmıştır.

Abstract:
ivABSTRACTSince the introduction of inflation targeting regime in 1990 by New Zealand, itbecame a hope of success for the countries which failed to control inflation by using monetaryaggregates, exchange rates and nominal GDP growth as nominal anchor for their monetarypolicy.Turkey intends to stop the inflationary process between 1970 and 2000 by using thisnew application of monetary policy. The ?implicit? inflation targeting which implementedafter the crisis in February 2001 has become a predatory fundament for explicit inflationtargeting regime. The Turkish Central Bank announced that explicit inflation targeting will beintroduced at the begin of 2006.The goal of this paper is to study the sustainability of inflation targeting which willbe carried out in Turkey with all the rules and regulations.In this paper, alternative nominal anchor applications for monetary policy andinflation targeting as a nominal anchor operation has been discussed on conceptual basis.Inflation targeting experiences of New Zealand, Chile and Brazil and the inflationary processin Turkey has been summarized. At the end, the paper focuses on the prospect of successfulimplementation of inflation targeting in Turkey.
İntrauterin gelişme geriliği olan yenidoğanlarda çekirdekli 
kırmızı hücre sayımı ve yenidoğan prognozuna etkisi
.
Yazar: SELDA ÜMİT ATALAY
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SİNAN KURŞUN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Çalışmamızda intrauterin gelişme gerilikli ve preeklemptik
yenidoğanlarla term ve sağlıklı yenidoğanlar arasında çekirdekli
eritrositler, ph, fetal komplikasyon oranı ve fetal yoğun bakım ihtiyacı
karşılaştırıldı. Çalışmaya 35 hasta ve 40 kontrol olmak üzere toplam
75 yenidoğan dahil edildi.Her iki grup arasındaki maternal demografik
özellikler benzerdi. Yenidoğanlardan, göbek kordonu klemplendikten
sonra alınan venöz kanda çekirdekli eritrosit, arteryel kanda pH
çalışıldı. İstatistiksel incelemeler SPSS for Windows, versiyon 13 ile
çalışıldı. Hasta grubunda ortalama çekirdekli eritrosit sayısı
ortalama 13.8 (0-42), ortalama ph 7.2, kontrol grubunda ise
ortalama çekirdekli eritrosit sayısı 2.4, ortalama ph 7.34 tü.
Çekirdekli eritrosit sayısı, ortalama ph değeri, fetal komplikasyon
sıklığı ve fetal yoğun bakım ihtiyacı hasta grubunda anlamlı olarak
yüksek bulundu. Sonuç olarak, ÇKKH' leri kronik hipoksik
olaylarda artmaktadırlar ve intrauterin gelişme geriliği ve
preeklempsi gibi yüksek mortalite ve morbiditeye yol açan
hastalıkların erken teşhisinde kullanılması için daha geniş kapsamlı
çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
.
Primer hipertansiyonlu hastalarda hedef organ hasarları ile anjiotensin converting enzim gen ve anjiotensinojen gen polimorfizmlerinin ilişkisi /
Yazar: EMİNE KOYUNCU
Danışman: PROF. DR. GÜLTEKİN SÜLEYMANLAR
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Nefroloji = Nephrology

Özet:
Hipertansiyon hedef organlarda yaptığı hasar nedeni ile dünyada önemli bir
morbidite ve mortalite nedeni olmaya devam eden yaygın bir hastalıktır.
Patogenezinde genetik ve çevresel faktörler sorumlu tutulmaktadır.
Bu çalışmada; PHT'lu hastalarda ve sağlıklı kontrol olgularında ACE ve
AGT gen polimorfizim sıklığının karşılaştırılması ve HT'lu hastalarda hedef
organ hasarlarının gelişimi ile söz konusu gen polimorfizimlerinin ilişkisinin
araştırılması amaçlanmıştır.
Çalışmaya 113 primer hipertansiyonlu hasta ve 122 sağlıklı kontrol olgusu
alınmış ve her iki grupta ACE I/D gen ve AGT M235T polimorfizimleri
değerlendirilmiştir. Hipertansif hastalarda ayaktan kan basıncı izlem bulguları ile
kalp, damar, göz, böbrek gibi hedef organ etkilenmeleri araştırılmış ve söz konusu
iki gen polimorfizmleri ile ilişkileri irdelenmiştir.
Hipertansif ve normotansif grup arasında ACE I/D gen polimorfizim
dağılımı ve kan basıncı ilişkisine bakıldığında istatistiksel anlamlılık
bulunuyordu. Ancak bu sonucu AGT M235T polimorfizminde bulamadık.
Hastalarda ACE I/D genotipi ile laboratuvar parametreleri, ayaktan kan basıncı
izlem parametreleri, sol ventrikül hipertrofisi, böbrek fonksiyonları ve proteinüri
arasında anlamlı bir ilişki saptayamadık. Sadece karotis intima media
kalınlıklarından, sağ karotis ortalama ve maksimum çap kalınlığı arasında anlamlı
ilişki bulduk. AGT M235T polimorfizminde ise laboratuvar parametrelerinden
serum albümin ve lipoprotein (a) ile anlamlı bir ilişki saptandı. Yine
anjiotensinojenin M235T genotipi ile ayaktan kan basıncı izlem parametreleri,
böbrek fonksiyonları ve proteinüri ilişkisi, karotis intima-media kalınlığı, sol
ventrikül hipertrofisi arasında anlamlı bir ilişki bulmadık. Ancak alt grup
analizlerimizde ACE I/D genotipi ile cinsiyet arasında bir ilişki bulamazken,
anjiotensinojen M235T genotipi ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki saptadık.
Özellikle TT polimorfizmine sahip erkek hasta grubunda, sol ventrikül
hipertrofisi gelişimi arasında istatistiksel bir anlamlılık bulduk. Bu da bize AGT
TT polimorfizminin diğer risk faktörlerinden bağımsız olarak sol ventrikül
63
hipertrofisi gelişiminde önemli bir rol oynayabileceğini gösterebilir. Fakat kadın
cinsiyette bu polimorfizim arasında bir ilişki saptayamadık.
Sonuç olarak, primer hipertansiyonda anjiotensinojen M235T genotipinin
TT polimorfizmi ile erkek hasta grubunda sol ventrikül hipertrofisi arasında
anlamlı bir ilişki saptadık. Literatürde bizimle aynı sonucu paylaşan yayınlar
olduğu gibi, çelişen yayınlarda bulunmaktadır. Genetik polimorfizimler ve
hipertansiyon ilişkisi günümüzde tartışılan bir konudur.

Abstract:
Perfore olmayan akut apendisit olgularında bakteriyel translokasyonun değerlendirilmesi /
Yazar: SÜLEYMAN AKILLI
Danışman: PROF. DR. MUSTAFA MELİKOĞLU
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery

Özet:
Bu prospektif kontrollü çalışmanın amacı, akut apendisit nedeniyle opere edien
olgularda BT gelişimini tespit etmektir. Bu çalışmada başka nedenlerle elektif operasyon
geçiren 10 kontrol hastası ve non-perfore akut apendisitli 18 hasta değerlendirildi. Hastaların
hiçbirine antibiyotik profilaksisi uygulanmadı. Laparotomiden hemen sonra insizyon kenarına
yakın periton yaprağı ve sağ parakolik alandan sürüntü kültürü alındı. Apendektomi öncesi
terminal ileuma yakın mezenter lenf nodu (MLN) çıkarıldı. Doku örnekleri mikrobiyolojik
inceleme için sıvı besi yerinde ve histopatolojik inceleme için % 10 formolde saklandı.
Kontrol olgularından elde edilen doku örneklerinde bakteriyel kolonizasyon yoktu.
Apendisitli olguların 3ünde (%16.6) MLN?de bakteriyel translokasyon saptandı. İki olgu
grubu arasında anlamlı bir farklılık yoktu. Apendisitli olguların periton doku ve periton
sürüntülerinde de bakteriyel kolonizasyon tanımlanmadı. Doku hasar skoru kontrol
peritonlarında 2±1.4, apendisitli olgularda 2.8±1.7 idi (p>0.05). MLN doku hasar skoru
kontrollerde 2.5±1.3, apendisitli olgularda ise 3.2±1.5 idi (p>0.05). Hastaların hiçbirinde yara
yeri enfeksiyonu gelişmedi.
Non-perfore apendisitli olgularda anlamlı derecede BT sıklığı ve doku hasarı (periton
ve MLNde) tanımlanmadı. Bu sonuç, non-perfore apendisitli olgularda antibiyotik
profilaksisinin gereksiz olabileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
...
Yoğun bakımda boşa çaba ve maliyeti /
Yazar: OSMAN OKHAN ÖZEKİN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. NECMİYE HADİMİOĞLU
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Bu çalışmada, kliniğimizdeki tedaviden yarar görmeyeceği, bitkisel hayatta
kalacağı veya patolojileri sonucu öleceği düşünülen hastaların yoğun bakım
yataklarını hangi oranda işgal ettiğini ve tedavi maliyetlerini araştırmayı amaçladık.
Çalışmaya, 24 yataklı reanimasyon ünitemize Mart 2003 - Ocak 2004
tarihleri arasında alınan, yoğun bakım tedavisinin fayda sağlamayacağı düşünülen
145 hasta dahil oldu. En sık karşılaşılan patolojiler reanimasyon ünitesinde kalış
süreleri, tüm yatakların ne kadarını işgal ettikleri, reanimasyon çıkış ve hastane çıkış
mortaliteleri, morbiditeleri ve toplam maliyetleri belirlendi. Bu hasta grubunun
tedavilerinde herhangi bir değişiklik yapılmadı. Ölme olasılığı çok yüksek ancak
ölmediği takdirde bitkisel hayat veya ağır nörolojik sekelli olarak kalmayacağını
tahmin ettiğimiz hastalar çalışmaya alınmadı.
Hastaların 101? i erkek (% 69.7), 44? ü kadın (% 30.3) idi. Ortalama yaş 55.9
± 18.9, ortalama yatış günleri 18.3 ± 20.4 olarak saptandı. Bu süre içersinde yoğun
bakım yataklarının % 31.6? sını işgal ettikleri hesaplandı. Hastaların APACHE II,
SAPS II, GKS skorları kaydedildi ve skorlama sistemlerine dayanan formüllerle
tahmini mortaliteleri belirlendi. Ortalama GKS skoru 6.7 ± 3.6, ortalama APACHE II
skoru 24.1 ± 6.1, APACHE II skoruna göre ortalama tahmini mortalite % 50.3 ±
18.5, APACHE II skoruna göre ortalama tahmini düzeltilmiş mortalite % 49.5 ±
21.3, ortalama SAPS II skoru 54.1 ± 13.1, SAPS II skoruna göre ortalama mortalite
% 53.1 ± 22.9, klinik mortalite oranı % 88.02 ± 8.83 olarak saptandı. Hastaların
102?si (% 80) yoğun bakımda, 5? i (% 3.9) yoğun bakım sonrası hastanede veya
evinde öldü, 11? i (% 8.7) vejetatif durumda, 7? si (% 5.5) ağır derecede nörolojik
yetersizlik ile ve bir hasta da (% 0.8) orta derecede yetersizlik ile taburcu edildi.
Ortalama günlük reanimasyon maliyetleri 804.2 ± 231.3 YTL oldu.Sonuç olarak yüksek teknolojili ve yüksek maliyetli yoğun bakım ünitesini
daha performanslı kullanabilmek için belli triaj ve hasta taburcu kriterlerinin
oluşturulması sonucuna varıldı.

Abstract:
Hiperprolaktinemik infertil hastalarda makroprolaktinemi insidansı /
Yazar: TONGUÇ GÜNDÜZ
Danışman: PROF. DR. ÖMÜR TAŞKIN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum
Anabilim Dalı Yardımcı Üreme Teknikleri Merkezine Mayıs 2004 ve
Mayıs 2005 tarihleri arasında, primer ve sekonder infertilite nedeniyle
başvuran 450 hastadan, "hiperprolaktinemi" tanısı almış 61 olgu
çalışmaya dahil edildi. Buradaki sayının sınırlı olmasının nedeni PEG
presipitasyon yöntemi ile serum prolaktin ölçümlerinin belirtilen
tarihlerden kısa süre önce yapılmaya başlanmış olmasıdır.
Hastaların yaş dağılımı 19-41 yaş arasındaydı. Yaş ortalaması
29,34,9 (ortalamaSD, yıl) olarak saptandı.
Hastalarda en sık görülen şikayet bir gonadal fonksyon bozukluğu
göstergesi olan oligomenore idi. Galaktore ise gerçek hiperprolaktinemik
hastalardan (n=30) sadece iki tanesinde gözlemlendi.
Olgular prolaktin yüksekliklerine göre sınıflandırıldılar ve rutin ölçüm
ile hiperprolaktinemisi olanlar ile gerçek hiperprolaktinemisi olanların
dağılımı yapıldı (Bkz. Çizelge 4.3 ve 4.4).
Gerçek hiperprolaktinemisi olan olgular gerekli ileri tetkik ve
tedaviye yönlendirilirken, geriye kalan hastalara durumlarına uygun
infertilite tanı ve tedavi işlemleri başlatıldı.
Sonuç olarak başvuran 450 hastada rutin serum PRL ölçümü ile elde
edilen hiperprolaktinemi insidansı %13,5 olarak hesaplanmıştır. Bu
başvuran 450 hastadaki gerçek hiperprolaktinemi insidansı ise % 6,6
olarak hesaplanmıştır. Rutin serum PRL ölçümü sonucu
hiperprolaktinemi saptanan hastalarda ise makroprolaktinemi insidansı %
50,8 olarak hesaplanmıştır.

Abstract:
.
Rat aortası vasküler düz kas hücrelerinden yapılan primer hücre 
kültüründe ang II'nin nad(P)h oksidaz enzim kompleksi üzerinden süperoksit anyonu üretimine etkisi /
Yazar: OSMAN FERHAT AKÇİT
Danışman: PROF. DR. AKIN YEŞİLKAYA
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Biyokimya ve Klinik Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Biyokimya = Biochemistry

Özet:
Kardiyovasküler hastalıklar ve renal hastalıklar damar duvarında ortak
etkileri ve patofizyolojik süreçleri paylaşırlar. Bu etkilerde ortak nokta artmış
oksidatif strestir. Anjiotensin II, ROS ve NOX oksidatif stres ve bu patofizyolojik
süreçlerde hücre içi ve hücreler arası sinyalizasyonun mediyatörleri olarak
davranırlar.
Çalışmamızda, rat aortasından izole edilen VDKH, primer kültürü
yapıldıktan sonra Ang II uyarımı yapılarak NADPH varlığında sitokrom c
redüksiyonu yöntemi ve rezasurin yöntemi ile süperoksit anyonu miktarlarının
tayinleri yapıldı. Kültüre edilen düz kas hücrelerinin immünohistokimyasal
teknikle düz kas hücreleri olduğu gösterildi. Ang II uyarımında süre,
konsantrasyon ve süperoksit anyonu kaynağı olan farklı enzim ve sistem
inhibitörleriyle inhibisyon deneyleri yapıldı. Yapılan deneyler sonucunda
VDKH?de Ang II uyarımının ardından süperoksit anyonları 30. dk?dan itibaren
tespit edildi ve 1. saatte maksimum (Bazal seviyelere göre yaklaşık 4-6 kat)
değere ulaştıktan sonra 24 saat boyunca bu seviyeler süreklilik gösterdi. Ang II
100 nM konsantrasyonda VDKH süperoksit anyonları miktarlarını belirgin şekilde
arttırdı. Ang II ile 100 nM konsantrasyonda, 1 saat süreyle yapılan uyarımın
ardından elde edilen süperoksit anyonu miktarlarını AT1 reseptör inhibitörü
Losartan bazal hücre içi seviyelere, NOX inhibitörü DPI bazal hücre içi seviyelere
yakın bir değere kadar, ksantin oksidaz enzimi oksipürinol ise bazal hücre içi
seviyelere kadar olmamasına karşın anlamlı miktarda inhibe etti. Süperoksit
anyonu kaynağı olabilecek diğer enzim ve sistem inhibitörleriyle etkili
inhibisyonlar elde edilemedi. Tüm deneyler hem rezasurin hem de sitokrom c
redüksiyonu yöntemleriyle gösterildi ve her iki yöntemde de benzer sonuçlara
ulaşıldı

Abstract: