Rotator manşet yırtıkları ile glenohumeral eklemin uyumu arasındaki ilişkinin araştırılması
Research of relation between rotator cuff tears and glenohumeral joint compatibility
Yazar: MURAT TOYGAR GÜLER
Danışman: DOÇ. DR. HÜSAMETTİN ÇAKICI
Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Morfometri = Morphometry ; Omuz = Shoulder ; Omuz eklemi = Shoulder joint ; Rotator manşet = Rotator cuff

Özet:
Klasik literatür bilgilerinde; vasküler, mekanik, anatomik, dejeneratif ve travmatik nedenlerin ekstrinsik ve intrinsik yollarla Rotator manşet yırtığına yol açtığı belirtilmektedir.Çalışmamızda, RM yırtıkları ile glenohumeral eklem uyumu arasındaki ilişkiyi sorguladık. RM yırtığına sahip olan hastalarda, glenohumeral instabiliteye yol açacak bir glenohumeral eklem uyumsuzluğu var ise bu durumu iki farklı ölçüm yöntemi ile ortaya koymayı amaçladık.Glenohumeral eklemin statik stabilizatörleri ile dinamik stabilizatörleri arasındaki ilişkiyi araştıran yeterli çalışma yoktur.Çalışmamızda, 01.01.2010 ile 31.12.2011 tarihleri arasında AİBÜ Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji polikliniğine omuz ağrısı ve hareket kısıtlılığı şikayeti nedeniyle başvuran bütün hastaların tanısal amaçlı olarak yaptırdığı omuz MR ları değerlendirildi. Toplam 59 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar 3 çalışma grubuna ayrıldı. Çalışma gruplarımız; Rotator manşeti intakt olan hastalar (grup-1,n:20), rotator manşette(supraspinatusta) parsiyel yırtığı olan hastalar (grup-2,n:19) ve rotator manşette(supraspinatusta) tam kat yırtığı olan hastalar (grup-3,n:20) olarak belirlendi.3 grupta toplanan hastaların omuz MR kesitleri üzerinde; geometrik morfometri ve lineer ölçüm yöntemleri kullanılarak, glenohumeral eklem uyumu değerlendirildi. Geometrik morfometrik ölçümler için 59 hastanın sağ omuz MR görüntüleri arasında, oblik koronal planda çekilen omuz MR kesitleri seçildi. Bu MR kesitleri Tps programına tanıtıldı. Tps programına tanıtılan MR kesitleri üzerinde 5 referans noktası belirlendi. Sonra bu referans noktalarını ifade eden koordinatları gösteren txt dosyaları oluşturuldu. Lineer ölçüm yönteminde de, aynı 59 hastanın aynı sağ omuz MR kesitleri (oblik koronal planda çekilen omuz MR kesitleri) kullanıldı. Lineer ölçüm yöntemi ile 2 farklı lineer ölçüm yapıldı. Birinci ölçümde cavitas glenoidalisin konkav yüzeyi en alt ve en üst noktaları arasındaki mesafe, program yardımı ile çentiklenerek ölçüldü(G değeri). İkinci ölçüm olarak, humerusun konveks caput humeri kısımlarının sonlandığı en üst ve en alt nokta arasındaki uzunluk collum anatomicum mesafesi olarak planlandı ve ölçüldü (H değeri). Bu sayede G/H oranı hesaplandı.Geometrik morfometrik ölçümde ve lineer ölçümde aynı referans noktaları kullanıldı.Geometrik morfometrik ölçüm sonuçlarının manova analizi sonucunda, üç grup arasında glenohumeral eklem şekilleri açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). İkili karşılaştırma testinde RM i intakt olan grup-1 ile RM de parsiyel yırtığı olan grup-2 arasında fark bulundu (p< 0.05)Lineer ölçüm sonuçlarının istatistiksel analizinde, G değeri açısından 3 grup arasında fark çıkmadı. H değeri açısından da 3 grup arasında fark çıkmadı. G/H oranı (glenohumeral eklem uyumu) açısından yapılan değerlendirmede: RM i intakt olan grup-1 ile RM de tam kat yırtık olan grup-3 arasında fark bulunmadı (p>0,05). RM de parsiyel yırtık olan grup-2 ile RM de tam kat yırtık olan grup-3 arasında fark bulunmadı (p>0,05). RM i intakt olan grup-1 ile RM i parsiyel yırtık olan grup-2 arasında fark bulundu (p<0,05). RM de parsiyel yırtığa sahip olan grup-2 deki hastalarda G/H oranı, grup-1 dekilerden daha yüksek çıktı. Bu farkın Grup-2 deki ortalama glenoid çapının, Grup-1 dekilerin ortalama glenoid çapından daha fazla olması nedeniyle gerçekleştiği görüldü. Bu sonuçlar Grup-2 deki hastalarda instabilite olmadığı şeklinde yorumlandı. Çünkü klasik literatür bilgisinde, glenohumeral indeksin düşmesinin glenohumeral instabiliteye yol açtığı belirtilmektedir.Çalışmamızda 2 farklı ölçüm yöntemini kullanarak glenohumeral eklemin uyumunu değerlendirdik. Çalışmamızın sonuçlarına göre, 3 grubun da ölçülen ortalama G/H değerleri, literatürde belirtilen normal değerlerle benzerlik gösterdi. Yaptığımız bu çalışma; RM yırtığı olan hastalar ile sağlıklı bireyler (RM'i intakt) arasında glenohumeral eklem uyumu açısından bir fark olmadığını göstermektedir.İnstabil omuzların RM yırtıkları ile ilişkisini kurarken; omuz eklem anatomisinin dışında kalan diğer statik stabilizatörler olan; labrum ve kapsüloligamentöz yapılarında RM yırtıklarıyla ilişkilerinin araştırılması, RM yırtık etyolojisinin anlaşılmasında çok yararlı olacaktır.

Abstract:
In classical litterateur knowledge ; Rotator cuff tears are arised from vasculer, mechanic, anatomic, degenerative and traumatic disorders.In our study, we searched the relation between Rotator cuff tears and glenohumeral joint compatibility. We studied on patients with Rotator cuff tear and tried to find out that if glenohumeral joint incompatibility is a reason for glenohumeral joint instability and we aimed to prove it by two different measurement method.There isn?t any sufficient study which researches the relation between static and dynamic stabilizers of glenohumeral joint.In our study, we evaluated the patients shoulder MRI ; who were examined in AIBU Medical Faculty, Orthopaedy and Traumatology policlinic between 01/01/2010 and 31/12/2011; who have decreased ROM or shoulder pain. Totally we chose 59 patients for our study and they are divided in 3 groups; first group consist of 20 patients with intact Rotator cuff (group 1, n:20), second group consist of 19 patients with partial thickness Rotator cuff (at supraspinatus) tears (group 2, n:19), third one consist of 20 patients with full thickness Rotator cuff tears (group 3, n:20).We evaluated glenohumeral joint compatibility on MRI of all patients by using geometric morphometry and linear measurement methods. For geometric morphometric measurements we chose oblic coronal plane shoulder images of 59 patient?s right shoulder MRI. These images were evaluated in Tps program. We identified 5 referance points on these images. Then txt files that show coordinates of these points were created. For linear measurement method we chose the same images of 59 patient?s right soulder MRI. Two different linear measurement were made by linear method. At first measurment the distance between superior and inferior ends of cavitas glenoidalis concav surface were measured by program(G value). At second measurement süperior and inferior ends of convex caput humeri was identified as collum anatomicum length and measured (H value). So G/H ratios were calculated. We used same referance points in geometric morphometric and linear measurements.Manova analysis of Geometric morphometric measurement results showed that there was no significant difference between three groups (p>0,05). At dually comparision test we found difference between group 1 and group 2.Statistical analiysis of linear measurement results showed that there was no difference between 3 groups about G value and H value. At the evaluation for G/H ratio (glenohumeral joint compatibility), there was no significant difference between group 1 and group 3 (p>0,05), group 2 and group 3 , but there was difference between group 1 and group 2 (P<0,05). G/H ratio of group 2 was higher than G/H ratio of group 1. We saw that this difference was based on the difference between average glenoid diameter of group 2 and group 1 (average glenoid diameter of group 2 > average diameter of group 1 ). According to these results we commentated that there wasn?t any instability at group 2 patients, cause classical litterateur knowledge says decrease of glenohumeral index results in glenohumeral instability.In our study we evaluated glenohumeral compatibility by two different measurement methods. Our results showed that 3 group?s G/H results are similar to normal values of litterateur knowledge. So our study shows that there is no difference about glenohumeral joint compatibility between patients with rotator cuff tears and healty population (intact RC).We think that researching of relation between rotator cuff tears and static stabilizers; like labrum and capsuloligamentous structures other than shoulder joint anatomy; should be important to find out the relation between instabile shoulders and rotator cuff tears.