Jean Anouilh'in Antigone oyununun Stanislavski sistemine gore çözümlenmesi ,Kreon karakterinin tahlili ve oyunda Kreon adalet iluzyonu iliskisi
An analyses of Jean Anouilh's play Antigone according to Stanislavsky system breakdown of Creon charachter and evaluation for justice illusion
Yazar: FIRAT DEMİR
Danışman: ÖĞR. GÖR. ZURAB SİHARULİDZE
Bahçeşehir Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / İleri Oyunculuk Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Adalet = Justice ; Anouilh, Jean = Anouilh, Jean ; Antigone = Antigone ; Karakter = Character ; Stanislavski Sistemi = Stanislavski System ; Stanislavskiy, Konstantin = Stanislavskiy, Konstantin ; Tiyatro = Theatre ; Tiyatro oyunları = Theater plays ; Şahıslar = Characters

Özet:
Yirminci yüzyıl tiyatrosunun en onemli eserlerinden biri de Jean ANOUİLH'in Antigone oyunudur. Sofokles'in M.Ö 411 yılında yazdığı aynı adlı eserin bir uyarlaması olan oyun 1942 yılında Alman nazi güçlerinin Fransayı işgali sırasında Jean ANOUİLH tarafından yeniden kaleme alınmıştır. Oyunun yazıldıgı dönemin kendi varlıgına onun çehresini gosterir nitelikte olması onun gerçekçi, kapsamli ve arastırmacı bir bakis açısı ile incelenmesi geregini doğurur. Konstantin STANİSLAVSKİ çağdas tiyatronun en bilinen sisteminin yaraticisi olarak, psikolojik gerçekcilige dayalı sistemiyle gerçekligin bütünlükle yansitilabilmesini sağlayan bir oyunculuk anlayışı geliştirmiştir. Stanislavski sisteminde rolün yaratım surecini etkileyen çesitli faktörler vardır. Bu faktorler iki ana gruba ayrılır: 1. İçsel hazırlık 2.dışsal hazırlık. Arastırmacı rolün yaratım surecinde her iki sureci de dikkate almak zorundadır.Sadece içsel hazırlık veya sadece dışsal hazırlık sürecinin kullanılması gerçekligin bütünlükle yansıtılmasını engelleyebilmektedir.Araştırmanın birinci bölümü olan giriş kısmını müteakiben ikinci bölümde stanislavski sisteminin kavramlari üzerinde durulmuş, üçüncü bolümde oyunun edebi tahlili yapılmıştir. Dördüncü bölümde karakter incelemesi yapılarak beşinci bölümde rolün büyük istegi ve üstün amacı saptanmıştır.Altıncı bölümde ana aksiyonu belirleyen olay dizgisi tespit edilmiştir.Yedinci bölümde adalet ilüzyonu iliskisi degerlendirmesi yapilmistir.Sekizinci bölümde rolün biçim ve içerik açısından yorumu yapılırken dokuzuncu ve son bölümde arştırmanın genel bir değerlendirmesi yapılmıştır. Bütün bu incelemeler ışığında araştırma, oyunun Stanislavski sistemine göre çözümlenmesinin yanısıra Kreon karakterinin gizli kalmış yönlerinin ortaya çıkarılması ve adalet ilüzyonu ilişkisinin aydınlatılmasını amaçlamıştır.

Abstract:
Jean ANOUİLH?s Antigone is one of the important plays of the 20?th-centuries theatre .İt is an adaptation of Sofocles? tragic play of the same title which was written in 1942,when German Nazi forces occupied France.The play projects the environment of France under nazi occupation . Therefore it must be evaluated by realistic, inclusive and systematic investigation.Constantin Stanislavsky has developed the most known system of modern theatre which was based on psychological reality. İt provides the complete reflection of reality. In his system there are some different factors which effects the process of creating the theatrical role. These factors are considered mainly in two groups: 1. Inner factors 2. Outer physical factors. In order to achieve exact process of creating theatrical role, researcher should consider both of these factors .In this research, fallowing the introduction, second part has been focused on understanding the basic principles of Stanislavsky system, both its inner and outer factors together. In third part the literary analyses has been done for work of art and author. In forth part Creon character has been analysed in given circumstances and in fifth part means and goals of charachter has been setted. In the sixth part, sequances of events has been determined for clerifying the main action. In seventh part sequance of events has been analysed for clerifying the justice ilusion of Creon. In the eight part the Creon role has been commentated both in style and content. And finally in the nineth part as a conclusion all of these steps has been summed up. Through the introduction of these evaluations, this study is not only attempts to analyse the structure of the play but also aims to introduce the justice illusion that created by king Creon with its unknown sides.