Diffüz büyük B hücreli non-hodgkin lenfomada immunhistokimyasal olarak alt grupların belirlenmesinin prognozdaki önemi
Prognostic significance of immunhistochemical classification of diffuse large B cell lymphoma
Yazar: İNCİ ALACACIOĞLU
Danışman: DOÇ.DR. MEHMET ALİ ÖZCAN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Hematoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2007
Konu: Hematoloji = Hematology ; Patoloji = Pathology
Dizin: Lenfoma-non Hodgkin = Lymphoma-non Hodgkin ; Prognoz = Prognosis ; İmmünohistokimya = Immunohistochemistry

Özet:
Diffüz Büyük B hücreli non-Hodgkin lenfoma (DBBHL), klinik davranısı vehistomorfolojik özellikleri açısından oldukça heterojendir. Bu nedenle hastalıgın seyrinintahmin edilebilmesi ve buna uygun tedavi seçeneklerinin uygulanabilmesi için farklıprognostik faktörler arastırılmıs ve bu yolda pek çok çalısmalar yapılmıstır. Son çalısmalardaDBBHL, DNA mikroarrayı kullanılarak gen ekspresyon profillerine göre prognostik önemiolan alt gruplara ayrılmıstır. Ancak bu yöntemin pahalı ve her yerde uygulanamıyor olmasınedeni ile mevcut alt grupların immünhistokimyasal boyama yöntemleri ile karsılıgının olupolmadıgı arastırılmıstır. Literatür ısıgında bu çalısmada da immünhistokimyasal olarak CD10,bcl-6, mum-1, bcl-2 boyanma paternlerine göre olguların prognostik alt gruplarasınıflandırılması ve bu sınıflamanın tüm sagkalım (TS), olaysız sagkalım (OS) üzerine olanetkilerinin incelenmesi amaçlandı.Ocak 1990 ile Mayıs 2005 tarihleri arasında DBBHL tanısı olan olgularretrospektif olarak taranarak, verileri yeterli olan ve patolojik kesitlerine ulasılabilen ardısık50 olgu çalısmaya alındı. Kesitlerin CD10, bcl-6, mum1, bcl-2 boyanma paternlerine göreolgular, germinal merkez (GM) ve GM dısı (aktive B hücreli ve sınıflandırılamayan grup)olarak alt gruplara ayrıldı. %30'u GM, %70'i GM dısı B hücreli NHL olarak sınıflandırıldı.Erkek/Kadın oranı 29/21 olup, medyan yasları 55,5'ti. Hasta grubu çogunlukla uluslararasıprognostik indeksi (IPI) düsük ve orta-düsük risk grubundan olusuyordu (41 olgu). IPI'nin TSve OS üzerinde etkisi istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.0001, p=0.01). IPI'ye göre düsük veorta-düsük risk grubunda yer alan olguların sagkalımları daha uzundu.Protein ekspresyonlarının TS üzerinde bireysel etkilerine bakıldıgında CD10pozitif olgularda sagkalımın daha uzun, mum1 pozitif olgularda ise daha kısa oldugu, bcl-6 vebcl-2'nin anlamlı etkisinin bulunmadıgı görüldü. Olgular sınıflandırıldıgında ise literatür ileuyumlu olarak TS ve OS'nin GM hücreli DBBHL'da anlamlı ölçüde uzun oldugu saptandı(p=0.002, p=0.04). Literatürde 5 yıllık sagkalım oranının GM olgularında %76, GM dısıolgularda %34 oldugu (p=0.001) ve bulguların cDNA mikroarray kullanılarak elde edilensonuçlar ile benzer oldugu vurgulanmıstı. Bizim çalısmamızda da literatüre benzer olarak GMolgularında 5 yıllık sagkalım oranı %92, GM dısı olgularda %40 olup GM olgularınınsagkalım oranı anlamlı ölçüde yüksekti (p=0.02).Sonuç olarak, DBBHL'da GM ve GM dısı seklindeki immünhistokimyasalsınıflama daha gerçekçi bir prognostik bilgi saglayabilir. IPI düsük risk grubunda dahi GM veGM dısı olgular arasında sagkalım farkının olması, tedavilerin seçiminde prognostiksınıflamanın önemini vurgulamaktadır.

Abstract:
Diffuse large B-cell Lymphoma (DLBCL) is heterogenous both clinically andmorphologically. Because of this heterogenity, the different prognostic factors had beenstudied to be able to identify at diagnosis those patients who may benefit from moreaggressive or experimental therapies. Currently, using a cDNA microarray, DLBCL can bedivided into prognostically significant subgroups. Because this technology is expensive andnot generally available, immunohistochemistry had been studied to subclassify DLBCL intoprognostically significant groups. The aim of this study was to evaluate the use ofimmunoperoxidase staining for CD10, bcl-6, mum-1 and bcl-2 to subdivide DLBCL intoprognostic subgroups and to examine the effect of this classification on overall survival rate(OS) and event free survival rate (EFS).Fifty consecutive patients with DLBCL diagnosed between January 1990 andMay 2005 in our clinic were evaluated retrospectively. The M/F was 29/21 with the medianage of 55,5 years. They were classified as germinal center B-cell-like (GCB) (30%), non-GCB (70%) [activated B-cell-like (ABC) (54%) and unclassified group (16%)] according toCD10, bcl-6, mum-1 and bcl-2 staining patern. The patient group mostly consisted of thepatients with low and low-intermediate IPI (41 cases). IPI was found to be significantlypredictive for OS and EFS (p=0.0001, p=0.01). The patients with low and low-intermediateIPI lived longer.When the protein expressions were studied individually, OS of the patients withCD10 positivity was found to be longer but OS of the patients with mum-1 positivity wasfound to be shorter. There were no significant effect of bcl-6 or bcl-2 on OS. The casesclassified as GCB by immunohistochemistry had a significantly longer OS and EFScompatible with literature (p=0.002, p=0.04). In the literature, the 5-year OS for GCB groupwas 76%, compared with 34% for the non-GCB group (p=0.001) which was similar to thatreported using the cDNA microarray. In our study, the 5-year OS for GCB group was 92%,compared with 40% for the non-GCB group (p=0.02).The existance of survival differences between GCB and non-GCB groups also inthe patients with low IPI score showed the importance of prognostic classification in the riskadaptivetreatment approaches. In conclusion, the classification as GCB and non-GCBphenotype based immunostains may enable to define more accurate prognostic groups inDLBCL.