Bipolar duygudurum bozukluğu manik epizod hastalarının akut alevlenme ve remisyon dönemlerinde serum galektin-1 ve galektin-3 düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of serum galectin-1 and galectin-3 levels in acute exacerbation and remission periods in manic episode patients with bipolar mood disorder
Yazar: MERYEM YÜKSEL AYTEKİN
Danışman: PROF. DR. EROL GÖKA ; DR. AYBENİZ CİVAN KAHVE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Affektif bozukluklar = Affective disorders ; Bipolar bozukluk = Bipolar disorder ; Galektin-1 = Galectin-1 ; Galektin-3 = Galectin-3 ; Nöroinflamatuar hastalıklar = Neuroinflammatory diseases ; Nüks = Recurrence ; Remisyon = Remission ; İnflamasyon = Inflammation

Özet:
Giriş: Bipolar bozukluk(BB) tekrarlayan mani ve depresyon ataklarıyla karakterize;
kronik seyirli, iş gücü kaybına neden olan psikiyatrik bir rahatsızlıktır. Son yıllarda
hastalığın etiyolojisini aydınlatmak için yapılan araştırmalar inflamasyon alanına
yönelmektedir. Duygudurum bozukluklarının etyopatogenezinde inflamatuar
sistemin önemli bir rol oynadığı bilinmektedir. Nöroinflamasyon ise özellikle
araştırılmakta ve psikiyatrik bozukluklarda nöroinflamasyonu göstermede aday
biyobelirteçler olarak çeşitli proteinler araştırılmaktadır. Galektinler, çeşitli
nöropsikiyatrik hastalıklarda nöroinflamasyonun bir belirteci olarak araştırılmış
ancak henüz bipolar bozukluk etyopatogenezindeki rolü ile ilgili bir araştırma
yapılmamıştır.
Amaç: Çalışmamızda; bipolar bozukluk tanılı hastalarda; hastalığın
etyopatogenezinde nöroinflamatuvar süreçlerin rolünü araştırmak amacıyla bir aday
biyobelirteç olan Galektin-1(Gal-1) ve Galektin-3(Gal-3) serum düzeylerinin
değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Bu araştırmaya Kasım 2020-Nisan 2021 tarihleri arasında Ankara Şehir
Hastanesi Psikiyatri Kliniğine başvuran, Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal
El Kitabı (DSM-5)'e göre Bipolar Bozukluk, manik epizod tanısı konulan ve
psikiyatri servisinde yatırılarak takip edilen 36 hasta ve yaş - cinsiyet açısından hasta
grubu ile benzer özellikte 41 sağlıklı gönüllü alındı.
Bipolar bozukluk manik epizod tanısı ile servisimize yatışı yapılan hastalar ile tedavi
öncesinde deneyimli bir psikiyatrist tarafından görüşme yapıldı; Sosyodemografik
Veri Formu, Young Mani Değerlendirme ölçeği (YMDÖ), Hamilton Depresyon
Derecelendirme Ölçeği (HAM-D) uygulandı. DSM-5 Bozuklukları için
Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID – 5 )'e göre yapılan görüşmede bipolar
bozukluk manik epizod tanısı konulan, YMDÖ skoru 5 üstü olan hastalar manik
epizod da kabul edildi ve kan örnekleri alındı. Klinik olarak semptomları gerileyen,
YMDÖ puanı 5'ten düşük olan ve HAM-D puanı 7'den düşük olan hastalar
remisyonda kabul edildi ve yatışlarından 3 hafta sonra ikinci defa kan örneği alındı.
Sağlıklı gönüllü kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunmadan
sosyodemografik veri formu uygulandı. Çalışmaya alınan her iki gruptan bipolar 
bozukluk tanılı hastalarda manik epizod ve remisyon dönemlerinde birer kez ve
sağlıklı kontrol grubunda bir kez kan alınarak Gal-1 ve Gal-3 düzeyleri
değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmamıza 77 katılımcı dahil edilmiştir. 77 katılımcının, 36'sı (%46,7)
hasta ve 41'i (%53,3) kontrol grubunu oluşturmaktadır. Katılımcılardan hasta
grubunun yaş ortalaması 35,50 ± 11,54 yıl, kontrol grubunun yaş ortalaması 35,85 ±
11,29 yıldır. Eğitim sürelerine bakıldığında kontrol grubu eğitim süresi (14,56 yıl)
ortalamasının hasta (11,22 yıl) grubu ortalamasından anlamlı derecede yüksek
olduğu görülmektedir (p<0,001). Grupların çalışma durumları karşılaştırıldığında
hasta grubunda çalışmayan sayısının (%50) kontrol grubunda ise çalışan sayısının
(%80,5) yüksek olduğu görülmüştür (p=0,005). Hasta grubunun ortalama 9,52 yıldır
hastalık tanısı olduğu, 3,6 manik epizod, 1,0 depresif epizod geçirdiği, 3,1 kez
hastaneye yattığı ve hastaların %22,2'sine Elektrokonvulsif Tedavi (EKT )
uygulandığı tespit edildi.
Hasta grubunun atak dönemindeki C-Reakrif Protein (CRP) düzeyleri, kontrol
grubunun CRP düzeylerine göre istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek saptandı
(p=0,009).
Gal-1 ve Gal-3 düzeylerine bakıldığında ise: hasta grubunun atak dönemindeki Gal-1
düzeyleri 6,41± 2,70, kontrol grubunun Gal-1 düzeyleri 3,20 ± 1,09 olarak saptandı
ve istatiksel olarak yüksek bulundu (p<0,001). Hastaların atak dönemi Gal-3
düzeyleri ve kontrol grubunun Gal-3 düzeyleri açısından anlamlı bir fark saptanmadı
(p=0,162). Hastaların remisyon Gal-3 değerleri 6,88 ± 2,77, manik dönemde
ölçülen Gal-3 değerleri 4,81 ± 3,29 olarak saptandı ve remisyon grubu Gal-3
değerleri istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0,001).
Tartışma ve Sonuç: Çalışmamızda bipolar bozukluk tanılı, manik epizodda olan
hastaların yatışındaki Gal-1 düzeyleri, kontrol grubunun Gal-1 düzeylerine göre
istatiksel olarak yüksek bulunmuştur. Literatürde şizofreni hastalarıyla yapılan
çalışmalarda Gal-1 ve Gal-3 ile ilgili farklı sonuçlar bildirilmiş olsa da Gal-1 ve Gal3'ün artmış santral sinir sistemi (SSS) inflamatuar tepkisine karşı nöroprotektif bir
rol oynadığı düşünülmektedir. Özellikle Gal-1'in şizofrenide hastalık şiddeti ile
ilişkili olabileceği bilinmektedir. Çalışmamızda da Gal-1'in bipolar hastalarda artan 
nöroinflamatuvar süreçlere bir yanıt olarak olarak kontrol grubuna kıyasla yüksek
çıkması beklenen ve literatür ile uyumlu bir bulgudur.
Gal-3 ün ise inflamasyona karşı protektif bir rol oynadığı ile ilgili çalışmalar
bildirilmiştir. Bu Gal-3'ün artan inflamatuvar yanıta daha geç bir yanıt oluşturduğu
yönünde düşünülebilir. Bu durumda akut dönem etkileri geriledikten sonra Gal-3'ün
serum düzeylerinin artması beklenir. Çalışmamızda remisyon döneminde akut
hastalık dönemine kıyasla Gal-3'ün yüksek bulunması, Gal-3'ün inflamasyona
verilen adaptif geç yanıtlarda rol alabileceğini düşündürmektedir. .
Literatürde bipolar bozukluk tanılı hastalarda hastalığın akut ve remisyon döneminde
galektin düzeylerini değerlendiren bir çalışma olmadığı için verilerimiz diğer
nöropsikiyatrik hastalıklar ile karşılaştırılarak yorumlanmıştır. Bipolar bozuklukta
galektinlerin nöroinflamatuvar süreçlerdeki rolünü araştırmak için, daha büyük
örneklem ile tekrarlanacak yeni çalışmalara ihtiyaç vardır. Gal-1 ve Gal-3
düzeylerini hastalık klinik özelliklerine göre değerlendiren bu çalışmamız
literatürdeki ilk araştırma olması açısından önemlidir.
Anahtar Kelimeler: bipolar bozukluk, inflamasyon, nöroinflamasyon, galektin-1,
galektin-3

Abstract:
Objective: Bipolar disorder (BD) is characterized by recurrent episodes of mania
and depression. It is a psychiatric disorder with a chronic course that causes labor
loss. Studies conducted in recent years to enlighten the etiology of the disease are
directed towards the area of inflammation. It is known that the inflammatory system
plays an important role in the etiopathogenesis of mood disorders.
Neuroinflammation is especially being investigated and various proteins are being
investigated as candidate biomarkers for indicating neuroinflammation in psychiatric
disorders. Galectins have been investigated as a marker of neuroinflammation in
various neuropsychiatric diseases, however, no research has yet been conducted on
its role in the etiopathogenesis of bipolar disorder.
In our study, it was aimed to evaluate the serum levels of Galectin-1 (Gal-1) and
Galectin 3 (Gal-3), which are candidate biomarkers, in patients diagnosed with
bipolar disorder in order to investigate the role of neuroinflammatory processes in
the etiopathogenesis of the disease.
Method: 36 patients who applied to Ankara City Hospital Psychiatry Clinic between
November 2020 and April 2021, who were diagnosed with Bipolar Disorder manic
episode according to the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders
(DSM-5) and were admitted to the psychiatry service, 41 healthy volunteers with
similar characteristics to the group, was included in the study. An experienced
psychiatrist interviewed the patients who were admitted to our service with a
diagnosis of bipolar disorder and manic episode before treatment.Sociodemographic
Data Form, Young Mania Rating Scale (YMRS), Hamilton Depression Rating Scale
(HAM-D) were applied. According to the Structured Clinical Interview for DSM-5
Disorders (SCID-5), patients diagnosed with bipolar disorder manic episode, YMRS
score above 5 were accepted as manic episode and blood samples were taken.
Patients whose symptoms regressed clinically, whose YMRS score was less than 5
and HAM-D score was less than 7 were accepted in remission and blood samples
were taken for the second time three weeks after their hospitalization. A
sociodemographic data form was also applied to the healthy volunteer control group.
In patients with bipolar disorder included in the study, blood was drawn once during 
the manic episode and remission periods, and once in the healthy control group, and
Gal-1 and Gal-3 levels were evaluated.
Results: 77 participants were included in our study. Of the 77 participants, 36
(46.7%) were patients and 41 (53.3%) were the control group. The average age of the
patient group from the participants is 35.50 ± 11.54 years, the average age of the
control group is 35.85 ± 11.29 years. Considering the duration of education, it is seen
that the average of education time in the control group (14.56 years) is significantly
higher than the average of the patient group (11.22 years) (p <0.001). When the
working conditions of the groups were compared, it was observed that the number of
unemployed in the patient group (50%) and the number of employees in the control
group (80.5%) was higher (p = 0.005). It was found that the patient group had been
diagnosed with the disease for an average of 9.52 years, had 3.6 manic episodes, 1.0
depressive episodes, were hospitalized 3.1 times, and 22.2% of the patients received
Electroconvulsive Therapy (ECT). The C-Reactive Protein (CRP) levels of the
patient group during the attack period were found to be statistically significantly
higher than the CRP levels of the control group (p = 0.009). When Gal-1 and Gal-3
levels were examined, Gal-1 levels (6.41 ± 2.70) in the manic episode of the patients
were found to be statistically higher than the Gal-1 levels (3.20 ± 1.09) in the control
group (p <0.001) . There was no significant difference in terms of Gal-3 levels
during the attack period of the patients and Gal-3 levels of the control group (p =
0.162). Remission Gal-3 values of the patients were found to be 6.88 ± 2.77, Gal-3
values measured in the manic period were found to be 4.81 ± 3.29, and the remission
group Gal-3 values were found to be statistically significantly higher (p <0.001).
Conclusion: In our study, Gal-1 levels at admission of patients with a diagnosis of
bipolar disorder and with a manic episode were found to be statistically higher than
the Gal-1 levels of the control group. Although different results have been reported
for Gal-1 and Gal-3 in studies conducted with schizophrenia patients in the literature,
it is thought that Gal-1 and Gal-3 play a neuroprotective role against the increased
central nervous system (CNS) inflammatory response. It is known that especially
Gal-1 may be associated with disease severity in schizophrenia. In our study, Gal-1 is
expected to be higher in bipolar patients as a response to increased
neuroinflammatory processes compared to the control group, and is a finding 
consistent with the literature. Studies have reported that Gal-3 plays a protective role
against inflammation. This may be thought that Gal-3 produces a later response to
increased inflammatory response. In this case, serum levels of Gal-3 are expected to
increase after the acute period effects diminish. In our study, the high level of Gal-3
in the post-discharge period compared to the acute disease period suggests that Gal-3
may play a role in adaptive late responses to inflammation. Since there is no study in
the literature evaluating galectin levels in patients with bipolar disorder in the acute
and remission periods of the disease, our data were interpreted by comparing them
with other neuropsychiatric diseases. To investigate the role of galectins in
neuroinflammatory processes in bipolar disorder, further studies with a larger sample
are needed.
This study, which evaluates Gal-1 and Gal-3 levels according to the clinical
characteristics of the disease, is important because it is the first study in the literature.
Keywords: bipolar disorder, inflammation, neuroinflammation, galectin-1,galectin-3