Tek akciğer ventilasyonunda desfluran ve sevofluranın oksijenizasyon, şant oranı ve uyanma sürelerine etkileri
Effects of desflurane and sevoflurane on oxygenation, shunt fraction during one-lung ventilation, and recovery time
Yazar: HALE KEFELİ ÇELİK
Danışman: PROF. DR. FAİK EMRE ÜSTÜN
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi-inhalasyon = Anesthesia-inhalation ; Ventilasyon = Ventilation

Özet:
İnhalasyon anestezikleri, bronkodilatatör ve hızlı titre edilebilme özellikleri nedeniyle toraks cerrahisinde popüler ajanlardır. Birçok çalışmada, inhalasyon anesteziklerinin tek akciğer ventilasyonu sırasında hipoksik pulmoner vasokonstrüksiyonu inhibe ettikleri ve hipoksemiye neden oldukları gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı, toraks cerrahisinde desfluran ve sevofluranın tek akciğer ventilasyon sırasında oksijenizasyon, şant fraksiyonu ve hemodinamikler üzerine etkileri ve uyanma sürelerini karşılaştırmaktır.Çalışma, etik komitenin onayı ve her hastanın yazılı onamı alındıktan sonra elektif toraks cerrahisi planlanan ASA I-III otuz iki hastada gerçekleştirildi. Hastalar rastgele olarak iki gruba ayrıldı. Anestezi idamesinde Grup D'de (n=16) desfluran ile Grup S'de (n=16) sevofluran kullanıldı.Ameliyat öncesi tüm hastaların yaş, ağırlık, kalp hızı, kan basıncı ve spirometrik değerleri kaydedildi. Ameliyat odasına alındıklarında elektrokardiyogram, kalp hızı ve kan basıncı monitorize edildi. Lokal anestezi altında radiyal artere kanül yerleştirildi. Anestezi indüksiyonu sonrası sol taraf çift lümenli endobronşiyal tüp (Portex®) yerleştirildi ve oskültasyon ile yeri tespit edildi. Entübasyon sonrası internal juguler ven yoluyla pulmoner arter kateteri yerleştirildi. Sistemik ve pulmoner hemodinamikler kaydedildi ve dört farklı zamanda arteriyel ve mikst venöz kan örnekleri alındı. T1; entübasyon sonrası, pulmoner arter kateteri yerleştirildikten sonra supin pozisyonda çift akciğer ventilasyonu, T2; lateral dekübit pozisyonda çift akciğer ventilasyonu 20. dakikası, T3; tek akciğer ventilasyon başlangıcından 20 dakika sonra, T4; supin pozisyonda çift akciğer ventilasyon başlangıcından 20 dk sonra. Remifentanil ilk cilt sütüründe, inhalasyon ajanı son cilt sütüründe kapatıldı. Hastalar düzenli spontan solunumu olduğunda ekstübe edildi. Ekstübasyon sonrası 5. ve 15. dakikalarda Aldrete skoru kullanarak uyanıklık durumu, hastalara isimleri, doğum tarihleri ve üç adet isim sorularak mental uyanıklık durumu değerlendirildi.Desfluran ve sevofluran grupları arasında demografik özellikler ve ameliyat özellikleri açısından farklılık saptanmadı. Gruplar arasında oksijenizasyon, şant fraksiyonu, sistemik (kalp hızı, arteriyel basınç) ve pulmoner (PaO2, PaCO2, SaO2, PvO2, SvO2, CVP, PAP, PCWP) hemodinamikler açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Her iki grupta (Grup D; 0.37±0.072, Grup S; 0.33±0.065) şant fraksiyonunun tek akciğer ventilasyonu sırasında anlamlı derecede yükseldiği izlendi. Gruplar arasında Aldrete skoru, isim söyleme, doğum tarihini söyleme ve üç isim söyleme açısından anlamlı farklılık saptanmadı. Desfluran grubunda sevofluran grubuna göre el sıkma süresinin (10.1±1.52 dk, 11.5±2.21 dk, p<0.05) ve ekstübasyon süresinin (7.6±1.06 dk, 9.1±2.07 dk, p<0.05) anlamlı derecede kısa olduğu saptandı. Gruplar arasında göz açma süresi açısından anlamlı farklılık saptanmadı.Çalışmamızda alınan sonuçlarla toraks cerrahisinde tek akciğer ventilasyonu uygulanması öncesi, sırasında ve sonrasında desfluran ve sevofluranın sistemik ve pulmoner hemodinamikler üzerinde benzer değişikliklere neden olduğu gösterildi. El sıkma ve ekstübasyon süreleri desfluran grubunda anlamlı derecede kısaydı. Ancak gruplar arasında uyanmayı değerlendiren diğer parametreler açısından farklılık saptanmadı.Desfluran ve sevofluran toraks cerahisinde güvenlikle kullanılabileceği ve arteriyel oksijenizasyon, şant fraksiyonu ve hemodinamik değerlere etkileri açısından birbirlerine üstünlükleri olmadığı sonucuna vardık.

Abstract:
Inhalation anesthetics are popular maintenance agents during thoracic surgery, because they are bronchodilators and are rapidly titratable. There have been several reports describing inhalation anesthetics inhibit hypoxic pulmonary vasoconstriction and induce hypoxemia during one-lung ventilation. The purpose of this study was to compare the effects of desflurane and sevoflurane on oxygenation, shunt fraction and hemodynamics during one-lung ventilation and recovery characteristics after general anesthesia undergoing pulmonary surgery.This investigation was approved by ethical committee and written and informed consent was obtained from each patient. Thirty-two ASA physical status I-III patients scheduled for elective pulmonary surgery were randomly assigned to one of two groups. Anesthesia was maintained with desflurane in Group D (n=16) and with sevoflurane in Group S (n=16).For all patients, age, weight, baseline heart rate, blood pressure and spirometry were recorded on the day before operation. At operation room the electrocardiogram, heart rate, blood pressure were monitored. A radial arterial cannula was inserted under local anesthesia. After induction of anesthesia, a left-sided double-lumen endobronchial tube (Portex®) was placed and initially positioned by auscultation. A pulmonary artery catheter was inserted via the internal jugular vein after intubation. Systemic and pulmonary hemodynamics were recorded, and arterial and mixed venous blood samples were obtained after intubation and insert the pulmonary artery catheter during two-lung ventilation in the supine position (T1); during two-lung ventilation in the lateral decubitis position after 20 min (T2); 20 min after the initiation one-lung ventilation (T3); 20 min after the initiation two-lung ventilation in the supine position (T4). Remifentanyl was stopped at the first skin suture, the inhalation agent was stopped at the last skin suture. The trachea was extubated when a regular spontaneous breathing pattern was re-established. At 5 and 15 min after extubation recovery was assessed using the Aldrete score, and mental recovery assessed by asking patients to state their name, date of birth, and three names.Patient demographics and operative procedures were similar between desflurane and sevoflurane groups. There were no significant differences between groups with regard to oxygenation, shunt fraction, or systemic (heart rate, arterial pressure) and pulmonary (PaO2, PaCO2, SaO2, PvO2, SvO2, CVP, PAP, PCWP) hemodynamics. In both groups shunt fraction was significantly increased during one-lung ventilation (Group D; 0.37±0.072, Group S; 0.33±0.065). There were no differences between groups in Aldrete score, and correct stating of name, date of birth and three names. The times from inhalation anesthetic administration to squeezing hand (10.1±1.52 min versus 11.5±2.21 min, p<0.05) and extubation (7.6±1.06 min versus 9.1±2.07 min, p<0.05) were significantly shorter in patients given desflurane than in patients given sevoflurane. There was no difference between groups in time from cessation of administration of the anesthetic agent to eye opening.In our study, the results indicate that desflurane and sevoflurane produce similar alterations in systemic and pulmonary hemodynamics in patients undergoing pulmonary surgery before, during, and after one-lung ventilation. The times from inhalation anesthetic administration to squeezing hand and extubation were shorter in Group D. Although recovery characteristics are similar between the groups.We conclude that desflurane and sevoflurane can be used safely in pulmonary surgery and the choice between them is not important in terms of arterial oxygenation, shunt fraction, and hemodynamics.