Patellofemoral ağrı sendromunda hasta eğitiminin etkinliği
Effectiveness of patient education on patellofemoral pain syndrome
Yazar: MUSTAFA YALÇIN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MELTEM IŞINTAŞ ARIK
Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
Amaç:Bu çalışmada, PFAS tanılı bireylere, rutin fizyoterapi programı ve ek olarak verilen
eğitim programının ağrı, günlük yaşam aktiviteleri, kinezyofobi, yaşam kalitesi ve
fonksiyonel durum üzerine olan etkisi incelendi.
Gereç ve Yöntem:Çalışmaya Bursa Çekirge Devlet Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon
Polikliniğine başvuran, uzman hekim tarafından patellofemoral ağrı sendromu tanısı alan ve
fizyoterapi ve rehabilitasyon programına yönlendirilen 60 hasta dahil edildi. Çalışmaya dahil
edilen katılımcılar, rutin fizyoterapi ve rehabilitasyon (kontrol grubu) ve fizyoterapi ve
rehabilitasyon + hasta eğitimi (çalışma grubu) olacak şekilde randomize olarak 2 gruba
ayrıldı. Tedavi öncesi, sonrası ve 6. haftada VAS, KOSADL, TAMPA, EQ5D5L, KUJALA
ölçekleri katılımcılar tarafından dolduruldu.
Bulgular:Gruplar arasında yaş, VKİ,ağrı durasyonu, etkilenen taraf, eğitim düzeyleri, tedavi
öncesi KOSADL, KUJALA, TAMPA, EQ5D5L değerleri açısından istatistiksel olarak
anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Ağrıyı azaltmada her iki yöntemin de etkili olduğu
(p<0,05), tedavi sonrasında fizyoterapi programına ek olarak verilen eğitimin fonksiyonelliği
geliştirdiği (p<0,05), ancak tedavi sonrası (p<0,05) ve 6. hafta takibinde fizyoterapi
programına ek olarak verilen eğitimin daha etkili olduğu (p<0,05) görüldü. Günlük yaşam
aktiviteleri ve yaşam kalitesinin arttırılması ve kinezyofobinin azaltılmasında her iki yöntemin
de etkili olduğu (p<0,05), ancak 6. hafta takibinde fizyoterapi programına ek olarak verilen
eğitimin daha etkili olduğu (p<0,05) bulundu.
Sonuç:PFAS' da rutin fizyoterapi programına ek olarak verilen hasta eğitimi, hastanın
ağrısını ve kinezyofobisini azaltmada,günlük yaşam aktiviteleri, fonksiyonel durum ve yaşam
kalitesini arttırmada rutin fizyoterapi programına göre 6 haftalık takipte daha etkili bulundu.
Bu nedenle PFAS da fiziksel aktivite düzenlemesi, yaşam tarzı değişiklikleri kısacası hasta
eğitiminin rehabilitasyonun temel bileşeni olduğu unutulmamalıdır. Hastaya verilecek hasta
eğitimi ile hastanın, kendi kendini yönetmeyi başarabileceğini ve dolayısıyla sağlık
harcamalarının azaltılabileceğini düşünmekteyiz.
Anahtar kelimeler:Fonksiyonellik, günlük yaşam aktiviteleri, hasta eğitimi, kinezyofobi,
patellofemoral ağrı sendromu, yaşam kalitesi

Abstract:
Aim: In this study, the effects of the routine physiotherapy program and the patient education
given to individuals diagnosed with PFAS on pain, daily life activities, kinesiophobia, quality
of life and functional status were examined.
Method:The study included 60 patients who applied to the Bursa Çekirge State Hospital
Physical Therapy and Rehabilitation Outpatient Clinic, who were diagnosed with
patellofemoral pain syndrome by a specialist physician, and were referred to the
physiotherapy and rehabilitation program. The participants included in the study were
randomly divided into 2 groups as routine physiotherapy and rehabilitation (control group)
and physiotherapy and rehabilitation + patient education (study group). VAS, KOSADL,
TAMPA, EQ5D5L, KUJALA scales were filled by the participants before, after, and at the
6th week.
Results:There was no statistically significant difference between the groups in terms of age,
BMI, pain depression, affected side, education levels, KOSADL, KUJALA, TAMPA,
EQ5D5L values before treatment (p> 0.05). Both methods are effective in reducing pain (p
<0.05), and the education given in addition to the physiotherapy program after treatment
improves functionality (p <0.05), but physiotherapy in post-treatment (p <0.05) at 6th weeks
follow-up The training given in addition to the program was found to be more effective (p
<0.05). It was found that both methods were effective in increasing daily life activities and
quality of life and reducing kinesiophobia (p <0.05), but the training given in addition to the
physiotherapy program in the 6th week follow-up was more effective (p <0.05).
Conclusion:In addition to the routine physiotherapy program in PFAS, patient education was
found to be more effective in reducing the pain and kinesiophobia of the patient, increasing
daily life activities, functional status and quality of life at 6 weeks follow-up than the routine
physiotherapy program. Therefore, it should be remembered that physical activity regulation,
lifestyle changes, in short, patient education is the main component of rehabilitation in PFAS.
However, with the patient education, we think that the patient will be able to manage himself
and hence health expenses can be reduced.
Key Words: Functionality, daily living activities, patient education, kinesiophobia,
patellofemoral pain syndrome, quality of life.