Erişkin femur diafiz kırıklarında açık ve kapalı cerrahi yöntemle yapılan intramedüller çivileme uygulamasının klinik ve radyolojik sonuçlar açısından karşılaştırılması /
Yazar: DAVUT ALİ ÇALIK
Danışman: DOÇ. DR. TAŞKIN ALTAY
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Femoral kırıklar = Femoral fractures ; Kırık fiksasyonu-intramedüller = Fracture fixation-intramedullary ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Ortopedi = Orthopedics ; Radyografi = Radiography

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı femur diafiz kırığı olan hastalara uygulanan intramedüller çivi uygulamasında, kırık hattının açılarak ya da açılmadan yapılan cerrahinin sonuçlarının klinik ve radyolojik bulgularla karşılaştırılmasıdır. Bu çalışmamızda  hastalarda kırık kaynama zamanı, hastaların fonksiyonel değerlendirmeleri, enfeksiyon oranlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır.
	
Gereç ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Bozyaka Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Ortopedi kliniğinde Eylül 2013 ve Eylül 2018 tarihleri arasında femur diafiz kırığı olan ve kilitli intramedüller çivi uygulanan hastalar çalışmaya dahil edildi. 51 hastanın 27sine kırık hattı açılmadan kapalı yöntemle intramedüller çivi uygulanırken, 24 üne kırık hattı açılarak açık yöntemle intramedüller çivi uygulandı. Bu hastalar retrospektif verilerle birlikte kontrole çağrılarak demografik bilgiler, kalça ve diz muayeneleri, thoresen kriterleri, bacak uzunluk grafisi, opere taraf kalça,uyluk ve diz grafileri, enfeksiyon varlığı ve öyküsü değerlendirilerek kayıt edildi.

Bulgular: 51 femur diafiz kırığı değerlendirmeye alınmış olup bu hastaların ortalama yaşı 38,8 di. Hastaların 36 sı(%70,6) erkek 15 i(%29,4) kadındı. Ortalama takip süresi 28,92 aydı. Hastaların kontrol muayeneleri Thoresen kriterliyle değerlendirildiğinde 51 hastadan 25i mükemmel sonuç(%49,0),17 si iyi sonuç(%33,3),6sı orta sonuç(%11,7) ve 3ü kötü sonuç(%5,88) olarak bulundu. Takibi yapılan 51 hastadan 5 hastada(%9,8) antibiyotik ve günlük pansuman takibiyle gerileyen yüzeyel enfeksiyon gelişirken sadece 1 hastada(%2) 2 aylık antibiyotik tedavisi sonrası gerileyen osteomyelit saptandı. Bu enfeksiyon saptanan 6 hastadan 5i açık yöntemle tedavi edilmiş olup kapalı yöntemle karşılaştırıldığında açık yöntemde daha fazla enfeksiyon görüldüğü istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p>0,05). 51 hastaya uygulanan intramedüller çivileme sonrası 44 hastada kaynama görülürken 6 hastaya çivi değişimi uygulandı. Bu 6 hastadan 4 ünde çivi değişimi sonrası kaynama görüldü. 1 hastada kaynama olmadığı halde hasta operasyonu kabul etmediği için psödoartroz olarak kaydedildi dolayısıyla 51 hastadan 48inde kaynama görülürken 3 hasta psödoartroz(%5,88) olarak raporlandı. 51 hastadan kapalı yöntemle intramedüller çivi uygulanan 27 hastanın 6.ay kontrollerindeki kırık kaynaması, açık yöntemle intramedüller çivi uygulanan 24 hastanın 6.ay kontrollerindeki kırık kaynamasıyla karşılaştırıldığında istatistiksel olarak kapalı yöntem lehine anlamlı fark bulundu(p<0,05). Her iki grubun 9. ve 12.aylardaki kontrollerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı(p=0,384) ve (p=0,881). Hastalar 65 yaş üstü ve altı olarak 2 gruba ayrıldığında 6.ve 9.ay kontrollerinde 65 yaş üstü grupta kapalı yöntemin açık yöntemle karşılaştırılmasında kapalı yöntem lehine istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu(p<0,05).

Sonuç: 51 hastanın değerlendirildiği çalışmamızda femur diafiz kırıklarının intramedüller çivilemesinde kırık hattının açılmadan yapılan cerrahinin daha hızlı kaynama süresi ve daha az enfeksiyon oranına sahip olduğunu saptadık. Bu sonuç literatürle benzer bulunmuştur. Bu yüzden femur diafiz kırıklarında öncelikle hedef kırık hattını açmadan intramedüller çivileme uygulamak olmalıdır.

Anahtar kelimeler: Femur diafiz kırığı, kapalı intramedüller çivileme

Abstract:
Aim: The aim of this study is to compare clinical and radiological findings of the patient with femoral diaphyseal fracture who underwent the surgery closed or open intramedullary nailing. Our main purpose to compare the time of union, patients functional assessment and infection rates.
Materials and methods: Fifty-one patients who underwent intramedullary nailing for femoral diaphyseal fracture between September 2013- September 2018 at the Department of Orthopedics and Traumatology of Health Sciences University İzmir Bozyaka Training and Research Hospital were evaluated retrospectively. While twenty seven of them operated closed intramedullary nailing, twenty four operated open method. Patients retrospective datas, demographic data, hip and knee examinations, Thoresen criterias, orthorontgenogram, operated side hip,thigh and knee AP-lateral x-rays, current or past infection status evaluated and recorded
Results: Of the 51 patients included in the study, the mean age of them was 38,8. 36(%70,6) of them were male, 15(%29,4) were female. The mean follow-up period was 28,92 months. Patients examinations and x-rays evaluated with Thoresen criterias. Of the 51 patients results 25(%49,0) were perfect, 17(%33,3) were good, 6(%11,8) were moderate and 3(5,88) were poor result. From our 51 patients five of them had a superficial infection that healed with daily care and antibiotics. Just one of the patients had osteomyelitis who had to take antibiotics for two months. But his infection regressed and fracture were union.These 6 patients who had an infection five of them treated with open method. When we compare these two methods in terms of infection we calculated statisticly that open method has larger infection rate than closed method(p<0,05). After 51 patients surgery 44 of patients union at the time, 6 of them applied exchange nailing. 4 of them union after exchange nailing. One of the patients fracture did not union but he rejected second surgery. Totaly 48 patients had union but 3 patients fracture did not heal so were accepted as pseudoartrosis. In the sixth month follow-up 27 patients treated with closed method statistically better than other 24 patients who treated open method about fracture union(p<0,05). Ninth or twelfth month follow-up there were no significant difference between open and closed groups(p=0,384) and (p=0,881). When the patients divided two groups such as older than 65 ages and younger than 65 ages, at the first group sixth and ninth follow-up we found statistically closed method better than open method about fracture union(p<0,05).
Conclusion: Our 51 patients study we found that femoral diaphyseal fractures intramedullary nailing closed method had faster union time and less infection rate. This result is similar as literature. Because of that while operating femoral diaphyseal fracture one the purpose has to be closed intramedullary nailing.   

Key words: Femoral diaphyseal fracture, closed intramedullary nailing