Farklı pit ve fissür örtücü materyallerinin kenar uyumu, aşınma ve mikrosızıntı özelliklerinin değerlendirilmesi
Evaluation of marginal adaptation, wear and microleakage characteristics of different pit and fissure sealant materials
Yazar: HÜSEYİN HATIRLI
Danışman: YRD. DOÇ. BİLAL YAŞA ; YRD. DOÇ. SERDAR BAĞLAR
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2016
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental fissürler = Dental fissures ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Dental sızma = Dental leakage ; Diş aşınması = Tooth abrasion ; Diş fırçalama = Toothbrushing ; Dişler = Teeth ; Penetrasyon = Penetration ; Yüzey kaplama = Surface coating ; Çiğneme = Mastication ; Çiğneme kasları = Masticatory muscles

Özet:
Bu çalışmanın amacı iki farklı yöntemle uygulanan fissür örtücülerin, termal döngülü çiğneme ve fırçalama simülasyonu ile yaşlandırma sonrası kenar uyumu, aşınma, mikrosızıntı ve penetrasyon derinliği açısından değerlendirilmesidir. 
Yüz yetmiş insan mandibular molar dişi, iki ana prepasyon grubuna ve sekiz alt materyal grubuna ayrıldı ve bir grup ise kontrol grubu olarak kullanıldı (n=10). Fissür örtücüler üretici önerileri doğrultusunda uygulandı. Kenar uyumu analizi ve aşınmanın üç boyutlu değerlendirilmesi amacıyla örneklerden başlangıç kayıtları alındı. Örnekler döngüsel bir şekilde iki yıllık termal döngülü çiğneme ve fırçalama simülasyonlarına maruz bırakıldı. Yaşlandırma sonrası kayıtları alınan örneklerin kenar uyumu ve aşınma özellikleri bilgisayar ortamında değerlendirildi. Ayrıca örnekler FDI kriterlerine göre kenar uyumu, aşınma, kırıklar ve retansiyon açısında görsel olarak incelenip skorlandı. Boya penetrasyonuna maruz bırakılan örneklerden kesitler alınarak stereomikroskop ile mikrosızıntı ve penetrasyon derinlikleri değerlendirildi. Çalışmalar sonucunda elde edilen parametrik veriler ANCOVA, Tek Yönlü-ANOVA ve Tukey testi, non-parametrik veriler ise Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri ile istatistiksel olarak değerlendirildi (p<0.05).
Aşınma, mikrosızıntı ve görsel değerlendirme kriterleri sonucunda non-invaziv ve invaziv preparasyon teknikleri arasında istatistiksel olarak farklılık izlenmezken, invaziv teknikle uygulanan materyallerin anlamlı olarak daha iyi kenar uyumu ve penetrasyon sergilediği gözlendi (p<0.05). Akışkan kompozitler genel olarak tüm değerlendirmelerde diğer materyal gruplarından daha iyi performans gösterirken, cam iyonomer fissür örtücü grubu en düşük performansı sergiledi. 
Sonuç olarak; fissür örtücü uygulamasında mine düzeyinde aşındırma ile uygulanan invaziv yöntem, fissür örtücü materyallerin performansını olumsuz etkilememektedir. Uygulaması zaman alıcı ve daha maliyetli olmasına rağmen, bağlayıcı ajanla birlikte fissür örtücü olarak uygulanan akışkan kompozitler değerlendirilen diğer materyallerden daha başarılı bulunmuştur.

Abstract:
The aim of this study is to evaluate marginal adaptation, wear, microleakeage and penetration depth of eight fissure sealant materials applied with non-invasive and invasive preparation techniques after thermo-mechanical chewing and brushing simulation.
A-hundred-seventy human mandibular molar teeth were divided into two main preparation groups, and further eigth material groups and a group was served as control (n=10). Fissure sealant materials applied according to manufacturers' instructions. Initial records were obtained for marginal adaptation and 3D wear analysis. Samples were subjected to two-year cyclic thermo-mechanical chewing and brushing simulation. Final records were obtained and marginal adaptation-wear charateristics were evaluated digitally. Moreover, the samples were evaluated visually and scored according to FDI-evaluation criterias. Following dye penetration samples were sectioned, microleakage and penetration depth were evaluated with stereomicroscope. The obtained data were analysed statistically by using ANCOVA, one-way ANOVA and Tukey's test for parametric values, Kruskal-Wallis and Mann Whitney-U tests for non-parametric values (p<0.05).
While there were no significant differences statistically between non-invasive and invasive preparation techniques in terms of wear, microleakage, and visual evaluation criterias, materials applied with invasive technique showed significantly better marginal adaptation and penetration depth (p<0.05). Whereas flowable composites presented better performance than the other materials, glass ionomer-based fissure sealant presented the lowest performance in evaluations generally.
In conclusion, invasive technique which slightly abraded enamel surfaces doesn't adversely affect performance of sealant material. Although application of flowable composites as a fissure sealant with a bonding agent, is time comsuming and overcosting, offers better results.