Genç kadın takım oyuncularına yönelik sosyal destek müdahale programının sosyal ve görev sargınlığı üzerine etkisi
Social support intervention program for youth women team players its effect on social and task cohesion
Yazar: AYŞE BAYRAKTAROĞLU
Danışman: DOÇ. DR. YASEMİN ABAYHAN
Hacettepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Egzersiz ve Spor Psikolojisi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Psikoloji = Psychology ; Spor = Sports

Özet:
Sosyal destek; diğerleri tarafından sağlanan kaynaklar olarak tanımlanır, algılanan yardım ve gerçekte alınan destek gibi sosyal ilişkilerin kalitesidir (Cohen, 1985; Schwarzer ve Leppin, 1991). Sargınlık; "üyelerin bir grupta kalmalarını sağlayan toplam güç alanı" olarak tanımlanır (Festinger ve ark., 1950, s. 164). Carron ve arkadaşları'nın (1985), spor bağlamında öne sürdüğü 'Takım Sargınlığının Çok Boyutlu Modeli'ne göre; her takım üyesi takımdaki diğer üyeler ve takımın bütünü hakkında algılar geliştirir. Bunlar, bireyin takımda kalmaya dair bireysel algılarını yansıtan takımın bireysel çekiciliği ve bir bütün olarak takımdaki yakınlık ve bağlılık hakkındaki bireysel algıları ve takımın bir arada kalma derecesini yansıtan takım bütünlüğü algısıdır. Sosyal desteğin etkisiyle, sporcular arası iletişimi güçlendirerek birlik olma becerilerini artırabilir, karşılaştıkları yeni durumlara takım olarak uyum sağlama becerileri gelişebilir. Bu anlamda, sosyal desteğin takım sporlarında kullanılması, takım olma sürecini kolaylaştırarak sporculara duygusal ve sosyal gelişim ve beraberinde başarılı bir sezon sağlayabilir (Rosenfeld ve Richman, 2008).
Yukarıda bahsedilen bulgulardan yola çıkarak bu araştırma, Rosenfeld ve Richman (1997) tarafından geliştirilen sosyal destek müdahale programının yapılandırarak genç takım oyuncularına uygulanması sonucunda görev ve sosyal sargınlığın ne yönde değişeceğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. 2 x 3 tekrar ölçümlü karma faktöriyel desenli araştırma, Ankara ilinde ikamet eden, Türkiye Voleybol Federasyonlarına bağlı genç 12-18 yaş arasında kız oyunculardan oluşan toplam 6 takım olmak üzere 43 oyuncu ile yürütülmüştür. Deney grubuna atanan sporculara, sezon ortasında, 8 hafta süren sosyal destek müdahale programı uygulanmıştır. Müdahale programı uygulanan deney grubunun, sosyal destek takım (sosyal ve görev) sargınlığının müdahaleyi almayan kontrol grubundan anlamlı derece yüksek olacağı varsayılmıştır.
Elde edilen verilerin analizinde IBM SPSS 22.0 yazılımı kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimleyici istatistiklerden yararlanılmıştır. Deney grubunda, zaman içerisinde meydana gelen değişimi belirlemek ve kontrol grubu ile arasındaki farkı incelemek amacı ile Tekrarlı Ölçüm Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Bulgular, deney grubunda da kontrol grubunda da zaman içerisinde sosyal destek, sosyal ve görev sargınlığı puanlarının düştüğünü göstermiştir. Deney ve kontrol grubu arasında zaman içerisinde beklenen anlamlı fark görülmemiştir.

Abstract:
Social support is defined as the resources provided by others, the quality of social relationships such as perceived help and actual support received (Cohen, 1985; Schwarzer and Leppin, 1991). Commitment is defined as "the total force field that enables members to remain in a group" (Festinger et al., 1950, p. 164). According to the 'Multidimensional Model of Team Cohesion' proposed by Carron et al. (1985) in the context of sports; each team member develops perceptions about other members in the team and the team as a whole. These are the individual attractiveness of the team, which reflects the individual's individual perceptions of staying in the team, and the individual perceptions of closeness and cohesion in the team as a whole, and the perception of team cohesion, which reflects the degree to which the team remains together. With the effect of social support, communication between athletes can be strengthened, unity skills can be increased, and their ability to adapt to new situations they encounter as a team can develop. In this sense, the use of social support in team sports can facilitate the process of becoming a team, providing athletes with emotional and social development and a successful season (Rosenfeld and Richman, 2008).
Based on the findings mentioned above, this research aims to reveal how task and social cohesion will change as a result of the application of the social support intervention program developed by Rosenfeld and Richman (1997) to young team players. The 2 x 3 repeated measures mixed factorial design study was conducted with a total of 43 players, consisting of six teams consisting of young girls aged 12-18, residing in Ankara and affiliated with the Turkish Volleyball Federation. The athletes assigned to the experimental group were applied an 8-week social support intervention program in the middle of the season. It was assumed that the social support and the team (social and task) cohesion of the experimental group that received the intervention program would be significantly higher than the control group that did not receive the intervention. 
IBM SPSS 22.0 software was used to analyze the obtained data. Descriptive statistics were used in the analysis of the data. Repeated Measures One-Way Analysis of Variance was used to determine the change that occurred over time in the experimental group and to examine the difference between the control group. The findings showed that the social support, social and task cohesion scores decreased over time in both the experimental and control groups. The expected significant difference was not observed between the experimental and control groups over time.