Türkiye'nin göç yönetimine yaklaşımı: Mevzuat ve uygulama
Turkey's approach to migration management: Legislation and implementation
Yazar: BERLAN PARS ALAN
Danışman: DOÇ. DR. ÖZLEM TERZİ
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2016
Konu: Hukuk = Law ; Siyasal Bilimler = Political Science ; Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Göçler = Migrations ; Göçmenler = Emigrants ; Mevzuat = Legislation ; Mülteciler = Refugees ; Sığınma = Asylum ; Uluslararası göç = International migration ; Yabancılar mevzuatı = Foreigners regulations ; Yasadışı göç = Illegal migration ; İltica = Asylum

Özet:
Türkiye, 2013 yılında Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun kabulüyle göç yönetimi alanında çığır açan bir düzenleme gerçekleştirmiştir. Yine 2013 yılında, on yıldır gündemde olan Türkiye-AB geri kabul anlaşmasının imzalanması, aynı zamanda Türkiye'nin göç ve iltica alanında kendisine duyduğu güvenin de göstergesi olmuştur. 1923-2013 yıllarını kapsayan doksan yıl zarfında, 80'lerden itibaren Türkiye'ye yönelik ve Türkiye güzergâhını kullanan nüfus hareketlerinin çeşitlendiği, birbiri ardına kitlesel akınların yaşandığı, 90'larda görülen karma göç hareketlerinin 2000'lerde daha da karmaşık bir hal aldığı dönemlerden geçilmiştir. Yabancıların konu olduğu göç hareketlerinin yönetilmesinde arızı idari düzenlemelerle güne cevap veren siyasasızlık döneminin ardından, giderek değişen nüfus hareketlerinin etkisiyle, göç alanının yönetimi için başlarda biçilen güvenlik odaklı dar mevzuatın getirdiği sorunların belirginleşmesi bir bakıma değişimi de zaruri kılmıştır. Türkiye'nin göç yönetişimi alanında geçirdiği değişimin seyrinde söz konusu nüfus hareketleri kadar değişimi sağlayan karar alma sürecinde, muhtelif kurumların ve bu kurumlar mensuplarının önemli rolü bulunmaktadır. AB adaylığı ve üyelik müzakereleri sürecinin ayrılmaz unsuru olan AB koşulluluğunun, Türkiye'deki mevcudiyetleri daha eskiye giden Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği ve Uluslararası Göç Örgütü faaliyetlerinin göç ve iltica alanında hazırlamış olduğu sosyalleşme ve etkileşim ortamıyla birleşmesinin sosyal öğrenme yoluyla dönüşümü mümkün kılan ve zamanla içselleştiren kültürel ve zihinsel değişimi şekillendirdiği görülmüştür. Bu çalışmada, bir yandan göç ve iltica alanının yönetilmesinde mevzuatın ve idari düzenlemelerin önemi ile bu mevzuatın geliştirilmesinde idarenin farklı birimleri ve bunların mensuplarının katkı ve işlevi, diğer yandan ulusal ve uluslararası aktörlerin değişim sürecindeki rol ve etkilerinin ortaya koyulması amaçlanmıştır.

Abstract:
The adoption of the Foreigners and International Protection Law in 2013 was a ground breaking move for the Government of Turkey in the area of migration management. Likewise, the signing of a readmission agreement with the European Union in 2013, resolved a long standing issue, further demonstrating Turkey's self-confidence in the area of migration and asylum. Over the period of nine decades from 1923 to 2013, Turkey experienced increasingly diverse population flows starting from the 1980's. The repeated large refugee movements seen from the late 1980's were followed by mixed migration flows in the 1990's, which ultimately led to more complex flows from around 2000 onwards. Following a period of a lack of policy initiatives with regard to managing the movements of foreigners in and out of Turkey, ad hoc administrative measures were used to address daily challenges; subsequent population movements highlighted the shortcomings of the existing legislation which was tightly tailored around securitization of migration, making reform inevitable. In the course of Turkey's transformation in the field of migration governance, as much as these population movements, institutions and individual members of these institution played an important role in the decision-making process, which in turn facilitated the change. The EU conditionality as an integral part of the candidacy and accession negotiations process, feeding into the socialization and interaction already introduced in the field of migration and asylum by the long-standing activities of the UNHCR and the IOM further shaped the acculturation that enabled transformation. This study aims to elaborate the importance of the legislation and the administrative regulations in the management of migration and asylum area in Turkey, and the contributions and functions of the institutions and individual members of these institutions in the development of this legislation, as well as the role and influence of the national and international actors in the process of transformation.