Atrofik alt çene kemiğine uygulanan subperiosteal ve intraosseöz implantlara gelen kuvvetlerin sonlu elemanlar stres analizi yöntemi ile değerlendirilmesi
Evaluation of the forces on subperiosteal and intraosseous implants applied to atrophic mandibular bone with finite element stress analysis method
Yazar: EKİN EZGİ BARAN
Danışman: PROF. DR. CANAN AKAY
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Mandibular kemik atrofisi olan hastalar için genel olarak önerilen tedavi, standart
dental implantların kullanılmasını sağlamak için kapsamlı kemik rekonstrüksiyonunu
içerir. Bununla birlikte, bu prosedürlerin öngörülemeyen prognozları ve komplikasyon
riskleri vardır; teknik beceri, ekstra zaman ve daha yüksek maliyetler gerektirir. Greft
cerrahileri sonucunda gerçekleşmesi beklenen osseointegrasyon süresi konvansiyonel
yöntemlere oranla çok daha uzundur. Etkinlikleri ve basit prosedürleri sebebiyle kısa
implantlar ve subperiosteal implantlar alternatif tedavi yöntemleri olarak
kullanılmaktadırlar.
Çalışmamızda atrofik mandibula posterior bölge rehabilitasyonu için 3 farklı
tedavi yöntemi planlanarak 3 adet 44-45-46 nolu bölgeleri dişsiz ve atrofiye uğramış
model elde edildi. Modellerin ilkine atrofik mandibula kemiği üzerine 44 ve 46 nolu
bölgelere 4x6 mm boyutlarında iki adet implant yerleştirildi. Modellerin ikincisinde;
atrofinin rehabilitasyonu amaçlı greft uygulamasının ardından 44 ve 46 nolu bölgelere
4x10 mm boyutlarında 2 adet implant yerleştirildi. Üçüncü modelde atrofik kemik üzerine
toplam 5 pencereli subperiosteal implant yerleştirildi. Üç farklı modele uygulanan 100
N'luk dikey yönde kuvvetler sonucunda trabeküler kemik, kortikal kemik, implant
gövdeleri, abutmentler protetik yapılara ait altyapı materallerinde oluşan stres değerleri
kıyaslandı. Kortikal ve trabeküler kemiklerde meydana gelen maksimum ve minimum
principal stres değerleri, abutment, implant gövdeleri ve altyapıda oluşan Von Misses
stres değerleri Sonlu Elemanlar Stres Analizi yöntemiyle karşılaştırılmıştır.
En yüksek stres değerleri ise genel olarak kısa implant üzerine uzun abutmentlerle
modellenen 1 numaralı modelde görüldü ve en az tercih edilmesi gereken grup olduğu ve
en mantıklı tedavi yönteminin subperiosteal implantlar olduğu kanısına varıldı.

Abstract:
The generally recommended treatment for patients with mandibular bone atrophy
involves extensive bone reconstruction to enable the use of standard dental implants.
However, these procedures have unpredictable prognoses and risks of complications; they
require technical skill, extra time and higher costs. The expected osseointegration time
after graft surgery is much longer than with conventional methods. Short implants and
subperiosteal implants are used as alternative treatment methods because their
effectiveness and simple procedures.
Aim of this study, 3 different treatment methods were planned for the rehabilitation of
the posterior region of the atrophic mandible and 3 models with edentulous and atrophied
regions 44-45-46 were obtained. In the first model, two 4x6 mm implants were placed on
the atrophic mandibular bone at sites 44 and 46. In the second model, 2 4x10 mm implants
were placed in the regions 44 and 46 after graft application for the rehabilitation of
atrophy. In the third model, 5 windowed subperiosteal implants were placed on atrophic
bone. The stress values of the trabecular bone, cortical bone, implant bodies, abutments
and the substructural materials of the prosthetic structures were compared as a result of
100 N vertical forces applied to three different models. The maximum and minimum
principal stress values in the cortical and trabecular bones, Von Misses stress values in
the abutment, implant bodies and substructure were compared using Finite Element Stress
Analysis.
The highest stress values were generally seen in the model number 1, which was
modeled with long abutments on short implants, and it was concluded that it was the least
preferred group and the most logical treatment method was subperiosteal implants.