Keratokonus hastalarında korneal kollajen çarpraz bağlama  sonrası kornea aberasyonlarında, görme keskinliğinde ve korneal topografi değerlerindeki değişiklikler
Changes in corneal aberrations, corneal topography and visual acuity  values after corneal collagen-cross linking in patients with keratoconus
Yazar: KARDELEN ÇAMBER
Danışman: DOÇ. DR. EVİN ŞİNGAR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Çalışmamızdaki amacımız, keratokonus tanısı alan hastaların korneal kollajen çarpraz bağlama (CXL) öncesi ve sonrası görme keskinliği, topografik değerler ve korneal aberasyon değerlerini karşılaştırmak, etkilenen aberasyonların ve topografik değerlerin görme keskinliği üzerindeki etkisini belirlemeye çalışmaktır.
Gereç ve Yöntem: 2013 Mart - 2023 Ekim tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Göz Hastalıkları Kliniği'nde keratokonus tanılı 40 hastanın CXL tedavisi öncesi ve sonrası 1. 3. ve 6. aylarındaki muayene bulguları, dosya kayıtları ve topografik değerleri retrospektif olarak incelendi. Analizler SPSS (Statistical Package for Social Sciences; SPSS Inc., Chicago, IL) 22 paket programında, tüm istatistiksel araştırmalar %95 güven aralığında ve p<0,05 anlamlılık düzeyinde olacak şekilde değerlendirilmiştir. 
Bulgular: Çalışmamıza 23'ü  (%42,60) erkek, 17'si (%31,50) kadın olmak üzere toplam 40 hastanın 54 gözü dahil edilmiştir. 54 gözün 26'sı (%48,15) sağ, 28'i (%51,85) de sol göz olarak kaydedilmiştir. Hastaların yaş ortalaması18,70±4,69 (10-30) yıl idi. Düzeltilmemiş görme keskinliği değerlerinin ortalaması preoperatif dönemde 0,82±0,49 logMAR, postoperatif 1. ayda 0,91±0,48 logMAR, 3. ayda 0,78± 0,49 logMAR, 6. ayda 0,73±0,46 logMAR idi. En iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) değerlerinin ortalaması preoperatif dönemde 0,40±0,37 logMAR , postoperatif 1. ayda 0,40±0,37 logMAR, 3. ayda  0,36±0,35 logMAR, 6. ayda 0,33±0,35 logMAR idi. CXL sonrası 6. ayda en iyi düzeltilmiş ve düzeltilmemiş görme keskinliği değerlerinin preoperatif döneme göre anlamlı olarak arttığı tespit edilmiştir (sırasıyla p=0,001, p<0,001). Postop 6. ayda 24 (%44,44) gözde kornea saydam, 8'inde (%14,81)  Vogt striae, 3'ünde (%5,56) skar, 19'unda (%35,19) haze geliştiği gözlenmiştir. 6. ayda CXL sonrası gelişen korneadaki haze ile EİDGK değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki olmadığı görülmüştür. (p>0.05) Topografide ön yüzey K1, K2, Km, Q değeri, Kmax, ön elevasyon değerlerinde işlem sonrası istatistiksel olarak anlamlı düşüş görülmüştür.(sırasıyla; p=0,049, p<0,001, p=0,006, p<0,001, p<0,001, p=0,001). CXL sonrası arka yüzey K1, korneanın en ince kalınlığında ve kornea hacmi değerlerinde anlamlı düşüş tespit edilmiştir. (p<0,05). Tüm hastaların dahil edildiği aberasyon incelemesinde 4mm ölçümde ön yüzey sferik aberasyon değerinde anlamlı bir artış (p 0,020), 6mm ölçümde ön yüzey sferik ve total korneal RMS değerlerinde artış tespit edildi (sırasıyla p=0,001 p=0,024). CXL sonrası 6. ayda yüksek sıralı aberasyonlarda (haze ve skar olan hastalar çıkarıldığında); 4mmde ön yüzey kuadrifoil (p=0,018) ve arka yüzey trefoil (p=0,01) değerlerinde, 6 mmlik ölçümde arka yüzey trefoil (p= 0,004) değerlerinde anlamlı düşüş tespit edilmiştir. Diğer aberasyonlarda genel olarak düşüş görülse de istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir (p>0,05). 
Sonuç: Keratokonus hastalığında CXL etkili bir tedavidir. Korneanın daha stabil ve daha düz halini korumaya yardımcı olmaktadır. CXL tedavisi görme keskinliğinde artışa, topografik değerlerde düzelmeye ve yüksek sıralı aberasyonlarda düşüşe katkı sağlamaktadır. Bulgularımızı desteklemek için farklı hızlandırılmış CXL ayarları kullanarak daha uzun süre takipli prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Objective: The aim of this study is to compare the visual acuity, topographic values and corneal aberration values of patients diagnosed with keratoconus before and after corneal collagen cross linking (CXL) treatment, and to try to investigate the effect of the affected aberrations and topographic values on visual acuity.
Materials and Methods: Clinical examination findings, file records and topographic evaluations of 40 patients diagnosed with keratoconus at the Ankara Health Application and Research Center Cornea Unit of the University of Health Sciences between March 2013 and October 2023, before and after CXL treatment, were retrospectively examined in the 1st, 3rd and 6th months.   Statistical analyses were performed using SPSS (Statistical Package for Social Sciences; SPSS Inc., Chicago, IL) version 22, with all statistical tests evaluated at a significance level of p<0.05 and a 95% confidence interval.
Results: A total of 54 eyes of 40 patients, 23 (42.60%) males and 17 (31.50%) females, were included in our study. Of the 54 eyes, 26 (48.15%) were recorded as right eyes and 28 (51.85%) were recorded as left eyes. The mean age was 18.70±4.69 years (range 10-30 years). The average of uncorrected visual acuity values was 0.82±0.49   logMAR in the preoperative period, 0.91±0.48 logMAR in the 1st postoperative month, 0.78±0.49 logMAR in the third month and 0.73±0.46 logMAR in the 6th month. The average of best corrected visual acuity values (BCVA) was 0,40±0,37 logMAR in the preoperative period, 0,40±0,37 logMAR in the 1st postoperative month, 0.36±0.35  logMAR in the 3rd postoperative months  and  0,33±0,35  logMAR in the 6th postoperative months. It was determined that best corrected and uncorrected visual acuity values increased significantly at the 6th month after CXL compared to the preoperative period (p=0.001, p<0.001, respectively). At the 6th month postoperatively, the cornea was transparent in 24 eyes (44.44%), Vogt's striae were present in 8 eyes (14.81%), scars in 3 eyes (5.56%), and haze appeared in 19 eyes (35.19%). It was observed that there was no statistically significant relationship between the corneal haze developed after 6th months of CXL and BCVA values (p>0.05). In topography, a statistically significant decrease was observed in anterior surface K1, K2, Km, Q value, Kmax and anterior elevation values after the procedure (p=0.049, p<0.001, p=0.006, p<0.001, p<0.001, p=0.001 respectively). A significant decrease was detected in the posterior surface K1, the thinnest thickness of the cornea, and corneal volume values (p<0.05). In the aberration examination in which all patients were included, a significant increase in the anterior surface spherical aberration value was detected at 4 mm measurement (p=0.020), and an increase in the front surface spherical and total corneal RMS values was detected at 6 mm measurement (p=0.001 p=0.024 respectively). In the aberration examination in which the patients with haze and scar were excluded, a significant decrease in the anterior surface quadrifoil (p=0.018) and a decrease in the posterior surface trefoil (p=0.01) aberration values were detected at 4mm measurement. A reduction in the posterior surface trefoil aberration value was detected at 6mm measurement (p=0.004). Although there was a general decrease in other aberrations, no statistically significant difference was observed (p>0.05).
Conclusion: CXL is an effective treatment for keratoconus. It helps maintain a more stable and flatter state of the cornea. CXL treatment contributes to an increase in visual acuity, improvement in topographic values and a decrease in higher order aberrations. Prospective studies with longer follow-up using different accelerated CXL settings are needed to support our findings.