Deneysel üveit modelinde hümör aköz ve serumdaki VEGF düzeylerinin intravitreal triamsinolon asetonit ve bevakizumab tedavisinden sonraki düzeyleriyle karşılaştırılması
Comparision of the humor aqueous and serum VEGF levels before and after the treatment with intravitreal triamsinolon asetonide and bevacizumab in experimental uveitis model
Yazar: ÖNDER AYYILDIZ
Danışman: DOÇ. DR. ALİ HAKAN DURUKAN
GATA / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Bevacizumab = Bevacizumab ; Göz = Eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Triamsinolon asetonit = Triamcinolone acetonide ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors ; Vitreus = Vitreous ; Üveit = Uveitis

Özet:
Ayyıldız, Ö. Deneysel üveit modelinde hümör aköz ve serumdaki VEGF düzeylerinin intravitreal triamsinolon asetonit ve bevakizumab tedavisinden sonraki düzeyleriyle karşılaştırılması, GATA Askeri Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları A.D. Uzmanlık Tezi, Ankara, 2010. Üveit kronikleşen, görme kaybı ve oküler rahatsızlık yapan uzun dönem medikal tedavi gerektiren bir hastalıktır. Üveit patogenezini aydınlatmak amacıyla yapılan çeşitli çalışmalarda, vasküler endoteliyal büyüme faktörünün (VEGF) rolü olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmanın amacı deneysel üveit modeli oluşturarak intravitreal bevakizumab (İVB) ve intravitreal triamsinolon asetonit (İVTA) tedavilerinin hümör aköz (HA) ve serum VEGF konsantrasyonlarında yaptığı değişiklikleri karşılaştırmaktır. Çalışmada kullanılan tavşanlar 3 gruba randomize edildi (n=8). Deneklerden 0. günde 0.1 ml HA ve 5 ml kan örneği alındı ve hemen sonrasında 1 mg/0.1 ml sığır serum albümini (SSA) çözeltisi intravitreal uygulandı. Belirli aralıklarla HA ve kan örneği alındı. 3. günde 1. gruba İVB, 2. gruba İVTA, 3. gruba (kontrol grubu) invravitreal salin enjekte edildi. Tedaviden 1 hafta ve 1 ay sonraki HA VEGF seviyeleri tedavi öncesi ile karşılaştırıldı. Üç grupta da 1. günde HA VEGF seviyelerinin anlamlı derecede arttığı tesbit edildi (p<0.05). Tedaviden 1 hafta sonra 1. grupta bu seviyenin 2. ve 3. gruba göre anlamlı derecede düşük olduğu (p<0.05) ve 2. grupta ise 3. gruba göre anlamlı derecede düşük olduğu görüldü (p<0.05). Tedaviden 1 hafta sonra İVB uygulamasının VEGF seviyesini İVTA'ya göre daha etkin şekilde düşürdüğü izlendi. Tedaviden 1 ay sonra her üç grupta da VEGF seviyeleri normale gelmişti ve aralarında anlamlı bir fark yoktu. Fakat tedavi uygulanmayan 3. grupta uzun süren enflamasyonun etkilerine bağlı olarak daha fazla komplikasyon geliştiği görüldü. Sonuç olarak arka üveitlerde, özellikle triamsinolon asetonitin (TA) kullanılamadığı durumlarda, anti-VEGF ajanlar enflamasyonun akut etkilerini ve komplikasyonları azaltmak için tedavide kullanılması düşünülebilirler.Anahtar kelimeler : Deneysel üveit, İVTA, VEGF, anti-VEGF, bevakizumab

Abstract:
Ayyildiz, O. Comparision of the humor aqueous and serum VEGF levels before and after the treatment with intravitreal triamsinolon asetonide and bevacizumab in experimental uveitis model. Uveitis is often a chronic disease with debilitating consequences, such as progressive vision loss and ocular discomfort and requires long-term medical therapy. There are many studies that aimed to enlighten the pathogenesis of uveitis have established the role of vascular endothelial growth factor (VEGF). The aim of this study is to compare the alterations between humor aqueous (HA) and serum VEGF concentrations after the intravitreal bevacizumab (IVB) and intravitreal triamsinolon asetonid (IVTA) treatments in experimental uveitis model. The rabbits those were used in this study randomised into 3 groups (n=8). At baseline 0.1 ml HA and 5 ml blood samples were collected from the subjects and 1mg/0.1 ml bovine serum albumine (BSA) solution was injected intravitreally after the sampling at the same day. HA and blood sampling were continued at regular intervals. At the third day; IVB injection to 1st group, IVTA injection to 2nd group and intravitreal salin injection to 3rd group were performed. HA VEGF levels which were measured 1 week and 1 month after treatment were compared with the pretreatment levels. At the first day, the levels were significantly increased in all three groups (p<0.05). 1 week after treatment, when compared with the 2nd and 3rd group VEGF levels of 1st group were significantly decreased (p<0.05), also the levels of 2nd group were significantly decreased when compared with 3rd group (p<0.05). It was demonstrated that IVB more effectively decreased the VEGF levels than IVTA. 1 month after treatment VEGF levels were normal in all three groups and there was not a significant difference between groups. But there were more complications occured in the third group because of longstanding inflammation. In conclusion, we comment that anti-VEGF agents might have been used effectively in the treatment of posterior uveitis, especially when TA cannot be used and might have been decreased the complications of inflammation.Keywords : Experimental uveitis, IVTA, VEGF, anti-VEGF, bevacizumab