Kronik spontan ürtiker hastalarında inflamatuvar sitokin düzeyleri ve omalizumab tedavisi sonrası değişimlerinin değerlendirilmesi: Prospektif vaka-kontrol çalışması
Evaluation of inflammatory cytokine levels and changes after omalizumab treatment in patients with Chronic Spontaneous Urticaria: A prospective case-control study
Yazar: FATMA SELCEN HOŞGÖREN TEKİN
Danışman: PROF. DR. SAFİYE ATLAS TÜLİN ERGUN ; DOÇ. DR. ANDAÇ SALMAN
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Omalizumab = Omalizumab ; Sitokinler = Cytokines ; Tümör nekroz faktörü-alfa = Tumor necrosis factor-alpha ; Ürtiker = Urticaria ; İmmünositokinler = Immunocytokines ; İnflamasyon = Inflammation ; İnterlökin 13 = Interleukin 13 ; İnterlökin 17 = Interleukin 17 ; İnterlökin 31 = Interleukin 31 ; İnterlökinler = Interleukins

Özet:
Giriş: Kronik spontan ürtikerin (KSÜ) patogenezi çoğunlukla mast hücreleri üzerinden açıklanmakla birlikte, ürtikeryal lezyonlarının histopatolojik incelemesinde gözlenen bazofil, eozinofil, monosit, nötrofil ve farklı tiplerde T hücrelerinin rolleri göz ardı edilmemelidir. Omalizumabın dentritik hücreler üzerinden TH hücrelerin farklılaşmasını etkileyebileceği ve bunun olası etki mekanizmalarından biri olduğu düşünülmektedir, ancak buna dair literatürde az sayıda araştırma bulunmaktadır.
Amaç: Bu çalışmanın amacı; KSÜ patogenezinde etkili olduğu düşünülen inflamatuvar sitokin düzeylerinin KSÜ hastalarında omalizumab tedavisi öncesi, tedavinin 3. ve 6. aylarında karşılaştırılmasıdır. Bu sitokinlerin sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırılması, hastalık şiddeti, komorbid durumların varlığıyla ilişkisini değerlendirmek ise çalışmanın diğer amaçlarıdır. 
Yöntem: Otuz bir KSÜ hastasının tedavi öncesi, tedavinin 3. ve 6. aylarında, 56 sağlıklı gönüllünün bir kez plazma IL-4, IL-5, IL-10, IL-13, IL-17, IL-31, IL-33, TNFα düzeylerine ELISA yöntemi ile bakıldı. Hastaların hastalık şiddeti ÜAS7, tedavi etkinliği ÜKT ile değerlendirildi.
Bulgular: KSÜ hastalarının plazmalarında IL-4 ve IL-33 düzeyleri sağlıklı kontrollere göre anlamlı düzeyde düşük bulundu. IL-4 düzeyleri tedavinin 3. ayında bazale göre istatistiksel olarak anlamlı bir artış gösterdi. Tedavinin 6. ayındaki IL-5 düzeyleri bazale ve 3. aya göre istatistiksel olarak anlamlı düşüş gösterdi. IL-10 düzeyleri şiddetli hastalık grubunda hafif olanlara göre anlamlı düzeyde yüksek bulundu.
Sonuçlar: Tip 2 inflamasyonla ilişkili sitokinlerin baskılanması omalizumabın olası ek etki mekanizmalarından biri olabilir.

Anahtar sözcükler: kronik spontan ürtiker, omalizumab, IL-4, IL-5, IL-10, IL13, IL-17, IL-31, IL-33, TNF-α

Abstract:
Background: Although mast cells play a key role in pathogenesis of chronic spontaneous urticaria (CSU), basophils, eosinophils, monocytes, neutrophils and various T helper cell types observed in the histopathological examination of wheals provide presumptive proof for their roles in pathgenesis. A possible action mechanism of omalizumab is claimed to be the induction of differentiation of TH cells through dendritic cells
Objectives: The aim of this study is to compare the levels of inflammatory cytokines (IL-4, IL-5, IL-10, IL-13, IL-17, IL-31, IL-33, TNFα), which are thought to have roles in the pathogenesis of CSU, in the CSU patient group before omalizumab treatment, at the 3rd and 6th months of the treatment. Other aims are finding out the relationship between cytokine levels and disease severity also the presence of comorbid conditions.
Results: IL-4 and IL-33 levels in plasma of CSU patients were significantly lower than healthy controls. IL-4 levels in the 3rd month of treatment showed a statistically significant increase compared to baseline. IL-5 levels in the 6th month of the treatment showed a statistically significant decrease compared to the 3rd month and baseline. IL-10 levels were found to be significantly higher in the severe disease group than those with mild disease.
Conclusions: Suppression of cytokines associated with type 2 inflammation may be one of the possible additional action mechanisms of omalizumab.

Key words: chronic spontaneous urticaria, omalizumab, IL-4, IL-5, IL-10, IL13, IL-17, IL-31, IL-33, TNF-α