Siyasalın gündelik kuruluşu bağlamında sokak siyaseti
Street politics in context of everyday construction of political
Yazar: FUNDA ÇOBAN
Danışman: DOÇ. DR. ALEV ÖZKAZANÇ KOZAKLI
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı / Siyaset Bilimi Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2013
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science
Dizin: Eylem = Action ; Graffiti = Graffiti ; Halk hareketi = People's movement ; Sivil itaatsizlik = Civil disobedience ; Siyaset = Politics ; Sokaklar = Streets ; İnternet = Internet

Özet:
Siyasal olan, makro düzey analizlere konu olan aktörlerin edimleri ile mikro düzeyde faaliyet gösteren öznelerin pratikleri arasında süregidenagonistikbir alan tutma mücadelesidir. Söz konusu alan mücadelesinin tarafları, makro düzey analizlerin inceleme nesnesi olan yapılarda tezahür eden egemen iktidar ilişkileri (devletler, ekonomik ve politik örgütlenmeler, siyasal partiler vb.) ile mikro düzeyde faaliyet gösteren faillerdir (bireyler, yerel topluluklar ve gruplar gibi).Burada, taraflara mücadelenin aktörü olma imkânını veren, alan kavramının içindeki zaman ve uzam yüklemleridir. Zira egemen iktidar ilişkilerinin sınırlarını belirlediği zaman ve uzam düzenlemelerinin karşısında, mikro düzey aktörlerin kendi özerklik bölgelerini tesis edebilecekleri öznel zaman ve uzam düzenlemeleri mevcuttur. Bu bağlamda, bir alan mücadelesi olarak siyasal, zamanın ve uzamın sınırlarının çizilmesi, değiştirilmesi olarak yeniden tariflenebilir. Siyasal krizler ise, bu sınırların her iki düzeyden gelen tazyiklerle muğlaklaştırıldığı belirsizlik dönemlerinde tezahür ederler. İşte, siyasalın gündelik kuruluşu bağlamında sokak siyaseti de, gündelik yaşam pratikleri içinden çıkan öznel zaman ve uzam düzenlemelerinin vücuda getirdiği siyasal anlamlı pratikler dünyasını, aktörler, araçlar, eylem düzeyleri ve senaryolar bağlamında alan mücadelesinin konusu haline getiren süreçlerle inceleyen çerçevenin adıdır.Bu bağlamda, siyasalın gündelik kuruluşu bağlamında sokak siyasetinin aktörleri, sıradan insanlar ve daha özelde madunlardır. Araçlarını, karnaval, mizah, müzik ve dans, hayal, esriklik, aylaklık, oyun, armağan, sokak sanatları, internet, sivil itaatsizlik eylemleri, spontane toplanmalar ve işgaller teşkil eder. Öznel zaman ve uzam düzenlemeleri gerçekleştirmeleri esasında politik olarak nitelikselleşen bu araçlar, bu nitelikleri itibariyle siyasalın gündelik kuruluşu bağlamında sokak siyasetinin eylem düzeylerinin savunmacı, saldırı niteliğinde ve hazırlıkçı olarak üç grupta sınıflandırılmasının da kaynağını oluştururlar. Öte yandan sokak siyaseti repertuvarı, ortaya konulan senaryoların aleniyet durumlarına ve alana saldırının ?yasal meşruiyetine? göre, gizli ve açık senaryolar ile sesli ve sessiz tecavüzler olmak üzere dört kola ayrılır. Bu repertuvarın gerçekleşmesi, özellikle karşıt-belirsizlik mıntıkalarında çok daha kolay olmaktadır. Böylesi bir karşıt-belirsizlik mıntıkası evrenselini örnekleyen Berlin?de yapılan gözlemler ve bu şehirdeki grafiti yazarlarının ve proje evleri sakinlerinin katılımıyla gerçekleştirilen yarı-yapılandırılmış mülakatlar, siyasalın gündelik kuruluşu bağlamında sokak siyaseti analizinin ampirik düzeydeki yansımasını teşkil etmektedir.Nihai aşamada varılan sonuç, insanların ideolojinin, kültürün, devletin vb. yapıların edilgen nesneleri olmadıklarıdır. Nitekim gündelik yaşam rutini içinde akıp giden süreçte, aktörler, egemen iktidar ilişkilerini olumsuzlayacak, ihlal edecek ve bunlara saldıracak sınırsız sayıda taktik ve araç geliştirmektedirler. Bu sınırsızlık, güncel politik konjonktürde, neo-liberal düzenin gerekleri uyarınca vücuda gelen apolitikleştirme sürecini sekteye uğratacak potansiyel ve aktüel güçleri bünyesinde barındırmaktadır. Zira özgürlük ve eşitliğe ilişkin her evrensel talep, meşruiyetini kuracak çoğulluğu, Bir?in yasasını yapıbozuma uğratacak rizomatik direnişlerle tesis etme gücüne sahiptir. Dolayısıyla, siyasalın gündelik kuruluşu bağlamında sokak siyaseti, yerel mücadeleler bazında olduğu kadar, güncel siyasetin dinamikleri açısından da önem taşımaktadır.

Abstract:
Political is an agonistic field struggle which flows between the acts of the agents who are the subject of macro-level analysis and the praxises of actors, who are active in micro level social formation. The parties of this field struggle are, in one hand, the dominant power relations, which occur in the structures of macro level alaysis? subjects (such as states, economic and political organisations, political parties etc.), and the agents which act in micro level (such as individuals, local communities and groupsetc.) on the other. Here, the condition of being the party of the struggle is time and space modalities, which are embedded in the concept of field. Because, there are subjective time and space settings that micro level actors can constitute their own autonomous zones in contrast to the time and space settings determined by dominant power relations. In this context, political as a field struggle can be re-defined as constructing and transforming the territories of time and space. Political crisis, however, appears in periods of ambiguity when these territories are blurred by the pressures which are pushed by both levels.  Street politics in the context of everyday construction of political, here, is the name of the framework which examines the political praxises which are brought into being by subjective time and space settings arising from everyday life actsin relation with its actor definitions, instrumental background, action levels and scenarios.In this context, actors of street politics in the context of everyday construction of political are ordinary people and specially subaltern groups. Its instruments consist of carnival, humour, music and dance, phantasm, drunkenness, idleness, game, gift, street art, internet, civil disobedience, spontaneous gatherings and occupation. These instruments, which construct subjective time and space settings, are the source of classification of action levels of street politics in the context of everyday construction of political. Thus, these action levels are separated into three: defensive, offensive and prepatory scenarios. Nevertheless, the repertoire of street politics could be examined in four sections according to the scenarios? publicity and the legitimacy of encroachments: Open and secret scenarios in addition to silent and open encroachments. Realisation of this repertoire, however, is much easier in counter-zones of ambiguity.  Observations and semi-structured interviews which I have made with graffiti writers and squat inhabitants in Berlin, that exemplifies such a representative counter-zone of ambiguity, indicate the empirical data related to street politics in the context of everyday construction of political.At the end, conclusion of this research is that people are not passive objects of given structures such as ideology, culture or state. As a matter of fact, actors create limitless tactics and instruments which negate, violate and encroach the dominant power relations. This limitlessness includes the potential and virtual forces which can strike a blow against de-politicization process fitting with neo-liberal system. Because every universal demand related to freedom and equality can be constructed by rhizomatic resistance alternatives which would de-construct ?Rule of One?. So, street politics in the context of everyday construction of political is important for both local struggles and dynamics of current political dynamics.