Homisidal suç işleyen adli psikiyatri olgularının zorunlu tedavi sonrası hastalık ve suç seyirleri
The disease and crime prognosis of the forensic pyschiatric patients after their obligatory inpatient treatment
Yazar: SİBEL İNAN
Danışman: UZMAN FATİH ÖNCÜ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Cinayet = Homicide ; Mental bozukluklar = Mental disorders ; Tedavi = Treatment ; Tedavi reddi = Treatment refusal ; Şiddet = Violence

Özet:
Amaç: Bu çalışma ile homisidal suç işleyen ve akıl hastalığı nedeniyle ceza sorumluluğu olmayan olguların suç öncesi hastalık öyküsü, tedavi uyumu, suç öyküsü, zorunlu klinik tedavileri (ZKT) bittikten sonra hastaneden çıkarılmaları sonrasında hastalık, suç seyirleri, bunu etkileyen etmenleri ve bu etmenlerin suçun şiddet derecesi ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Yöntem: 2006 yılında hastanemiz adli psikiyatri servislerinden ZKT bittikten sonra yargı kararı gereği hastaneden çıkışı yapılan 197 olgunun sonraki 5 yıllık süreçte tüm kayıtları incelenerek, kendisi ya da yakınına ulaşılabilen 160 olgu alındı. Sosyodemografik, hastalık ve suça ait özellikleri belirlemek için hazırlanan bir genel bilgi formu ve suçların şiddetini belirlemek için şiddet derecelendirme ölçeği kullanıldı.Bulgular: 160 olgudan 48'inin homisidal suç işlediği saptandı. Homisidal suç işleyenlerin tümünün erkek olduğu, daha çok bekar ya da boşanmış olduğu, il veya metropolde yaşadığı, çoğunun suç sonrasında çalışmadığı, yasal temsilcisinin ve sosyal güvencesinin olduğu, %83.3'ünün şizofreni veya diğer psikotik bozukluk tanısının olduğu, %30'unun ZKT öncesinde de suç işlediği, bu suçların daha çok kişiye yönelik ve ağır derecede şiddet suçu olduğu, tama yakınının suç öncesinde tedaviye uyumsuz olduğu, ortalama ZKT süresinin ortalama 510 gün olduğu, ZKT sonrasında %87.6'sının zorunlu ayaktan tedavi kontrolüne (ZATK) uyduğu, %80'inin ilaç tedavisine uyum gösterdiği, %14.5'inin yeniden suç işlediği, bunların çoğunun orta derecede şiddet suçu olduğu, %41.7'sinin yeniden hastaneye yatışının olduğu bulundu.Sonuç: Çalışmamızda homisidal suç işleyenlerin, homisidal suç işlemeyenlere göre şizofreni veya diğer psikotik bozukluklar tanısının daha sık olduğu, komorbiditenin daha az eşlik ettiği, ZKT de söz konusu suç öncesinde de daha ağır şiddette suç işlediği, hastanede yatış sürelerinin daha uzun olduğu, klinisyenlerin bu hastalarda ZKT süresini daha uzun tuttuğu, daha yüksek oranda vasi tayini önerdikleri, ZKT sonrası daha uzun süre ve daha sık aralıklarla kontrol önerdikleri, bu hastaların kontrollere uyumlarının daha iyi olduğu, ZKT sonrası işlenen suçun sayısı, şiddet derecesi ve hastaneye yatış açısından homisidal suç işlemeyen grupla aralarında fark olmadığı saptanmıştır. Ruhsal hastalığı olan kişilerde homisidal davranış riskinin belirlenmesi ve önleyici faktörlerin saptanması hem hastayı hem toplumu korumak açısından önemlidir.

Abstract:
Aims: The aim of this study is to investigate the disease history, treatment adherence and the crime history of the psychiatric patients who admitted an homicidal offence and have no criminal responsibility. We also wanted to define if there is a correlation between the disease, crime prognosis, the factors that could affect these variables and the correlation between the severity of the crime and these variables after these patients are discharged from their obligatory clinical treatment in an hospital .Method: Of the 197 cases who were released from our forensic psychiatric clinic after mandatory inpatient treatment in 2006, 160 of them whom we could contact were investigated with treatment and criminal history for five years after release. Sociodemgraphic variables and variables associated with disease and criminal acts are documented. To determine the severity of the crime, criminal violence rating scale is used.Results: Of the 160 cases, 48 of them had commited homicidal crime. All of the homicidal offenders were male, they were most probably single or divorced, living in metropolitan areas, unemployed. They usually had a legal guardian and had social insurance. 83,3 % of the re-offenders were psychotic, 30 % had criminal history prior to mandatory treatment and these were usually severe violent criminal offenses targeting directly the victim?s life. Almost none of them had history of regular treatment before the crime. Mean duration of mandatory treatment was 510 days and after the mandatory treatment, 87,6 % of them attended the mandatory outpatient treatment schedule, 14,5 % of them commited crime again and 41,7 % of them had been hospitalized again.Conclusion: In the homicidal offenders group, schizophrenia and other psychotic disorders were more prevalant, comorbidity was rare, duration of mandatory inpatient and outpatient treatment were decided to be longer, with shorter intervals between the control assesments and those patients with longer mandatory treatment decision were more in line with the treatment and the control schedule. The number of criminal offences, severity of the violence and number of re-hospitalizations were not significantly different between the offender and non-offender groups. Discovering the preventive factors and determining the risk of homicidal behaviour and for people with mental disorder is important for the protection of both the patient and the public.