Bedelsiz senedi kullanma suçu (TCK M. 156)
The crime of using a bond without value
Yazar: BURAK TAŞ
Danışman: PROF. DR. ERDAL YERDELEN
Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı / Ceza ve Ceza Muhakemesi Hukuku Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Bedelsizlik = Free of charge ; Mala karşı suçlar = Property crimes ; Senetler = Bills ; Suç = Crime ; Türk Ceza Kanunu = Turkish Penal Code ; Türk ceza hukuku = Turkish criminal law ; İspat = Proof

Özet:
Bedelsiz senedi kötüye kullanma suçu, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ilk şeklinde düzenlenmemiş; 1936 yılında 3038 sayılı Kanun ile 509. maddeye eklenmişti. Bu suç, 765 sayılı TCK'nın mehazı niteliğinde olan İtalyan Ceza Kanunu'nda da düzenlenmemişti. Bedelsiz senedi kullanma suçu, mal aleyhine cürümler başlığı altında emniyeti suiistimal başlıklı dördüncü fasılda, müstakil olarak düzenlenmemiş, emniyeti suiistimal suçunun seçimlik hareketlerinden birisi olarak düzenlenmişti. 5237 sayılı TCK döneminde ise bedelsiz senedi kullanma suçu, müstakil olarak malvarlığına karşı işlenen bir suç niteliğinde, 156. maddede, orijinal bir suç tipi olarak varlık kazanmıştır. Bu çalışmada 765 sayılı TCK döneminde bu suçun orijinal bir suç tipi olarak ihdas edilmesinin gereksizliğine yönelik doktrindeki eleştiriler tahlil edilmiştir. Bu suçun bağımsız bir suç tipi olarak düzenlenmesinin ihtiyaç dahlinde olduğu ve bu hususun ultima ratio ilkesine aykırı olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu suçla korunan hukukî değer araştırmasında, doktrinde bu suçun koruduğu hukukî değerin tek boyutlu olduğu görüşler eleştirilmiş ve bu suçta korunan hukukî değerin çift boyutlu olduğu sonucuna varılmıştır. Muhakeme başlığında ise bu suçun ispatı ve senedin bedelsizliği ile ilgili hukuk mahkemesi kararının ceza mahkemesine olan etkisi özellik arz etmektedir. Yargıtay'ın İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu suç özelinde senetle ispat kuralının geçerli olacağı yönündeki kararının hukuk tekniği bakımından hatalı olduğu ortaya konmuş; ancak fayda ilkesi gereği senetle ilgili bir ceza yargılamasında senetle ispat kuralının amaca hizmet edeceği sonucuna varılmıştır. Bu anlamda ceza muhakemesinin temel ispat kuralına aykırı bir uygulamanın İçtihadı Birleştirme Kararı ile değil kanunla öngörülmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu bölümün son kısmında ise senet konusunda hukuk mahkemelerinin sahip olduğu uzmanlık göz önünde bulundurulduğunda ceza mahkemelerinin bu husustaki hukuk mahkemesi kararlarıyla bağlı olması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Abstract:
The offence of abuse of using a bond without value has not been regulated in the first form of the repealed Turkish Penal Code numbered 765; In 1936, it was added to Article 509 by Law No. 3038. As a matter of fact, this offence was not regulated in the Italian Penal Code, which is a clause of Law No. 765. The offence of using a bond without value was not regulated separately in the fourth chapter under the heading of offences against property under the title of abuse of security; this offence was regulated as one of the optional acts of security abuse. In the period of the Turkish Penal Code numbered 5237, the offence of using a bond without value found body as an original type of offence in Article 156, which is a offence against property. In this study the criticisms in the doctrine regarding the unnecessaryness of establishing this crime as an original type of crime during the period of TPC numbered 765 have been analyzed. It has been concluded that it is necessary to regulate this crime as an independent crime type and that this issue is not contrary to the ultima ratio principle. In the research of the legal value protected by this crime, the views in the doctrine that the legal value protected by this crime is one-dimensional, have been criticized and it has been concluded that the legal value protected in this crime is double-dimensional In the title of trial, the effect of the decision of the civil court on the criminal court regarding the proof of this offence and the blank of the bond is peculiar. It was revealed that the Supreme Court's unified decision and the decision that the rule of proof would be valid for this offence was erroneous in terms of legal technique; however, it has been concluded that the rule of proof by promissory note will serve the purpose in a criminal proceeding regarding the bond as per the principle of benefit. In this context, it has been concluded that an application contrary to the basic proof rule of criminal procedure should be stipulated by the law, not by the Supreme Court's unified decision. In the last part of this chapter, considering the expertise of civil courts on bonds, it is concluded that criminal courts should be bound by the court decisions on this issue.