Erken evre endometrium kanserinde agresif histopatolojideki myometrial invazyon ile non-agresif histopatolojideki lenfovasküler alan invazyonun sağkalım üzerine etkisininkarşılaştırılması
Comparison of the impact of myometrial invasion in aggressive histopathology and lymphovascular space invasion in non-aggressive histopathology on survival in early-stage endometrial cancer
Yazar: ŞERİFE AKBAY
Danışman: DOÇ. DR. ABDÜLKADİR BAKAY
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: FIGO 2009 ve FIGO 2023 Endometrium Kanseri evrelemesindeki agresif ve
non agresif histopatolojik tiplere göre; myometrial invazyon ve lenfovasküler alan
invazyonun temel alındığı evreleme değişikliğinde sağkalım kıyaslaması amaçlandı.
Olgular ve Yöntem: Bu çalışmaya Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp
Fakültesi Hastanesi'nde 1 Ocak 2019 - 1 Haziran 2023 tarihleri arasında
endometrium kanseri tanısı ile total histerektomi, bilateral salpingooferektomi,
ve/veya pelvik ve/veya paraaortik lenfadenektomi uygulanıp; nihai patoloji sonucu
Evre 2B ve 2C endometrium kanseri ile uyumlu olarak raporlanan 66 hastada
sağkalımı değerlendirmek için retrospektif, tanımlayıcı, gözlemsel bir çalışma
yapılmıştır.
Bulgular: Çalışmaya 66 hasta dahil edildi. Çalışmamızda 44 hasta FIGO Evre 2C,
22 hasta FIGO 2B evresindeydi, moleküler profil değerlendirildiğinde 12 (%18,2)
hasta p53 mutant idi ve FIGO evresi 2Cmp53abd idi. Ortalama yaş 66 yıl olarak
bulundu. Yaş ve sağkalım arasında negatif bir korelasyon izlenmesine rağmen
istatiksel olarak anlamlı veriler elde edilemedi. Yaş artışı ile histolojik derecenin
arttığına dair verilerde anlamlı bir sonuç elde edildi. Yine yaşla beraber LVSI'nın
azaldığına dair ilişki tespit edilmiştir. İmmmünohistokimyasal belirteçler ve yaş
kıyaslaması yapıldığında istatiksel olarak anlamlı bir sonuç bulunamamıştır.
Sağkalım süreleri için yapılan analizde, FİGO 2023 sınıflandırmasına göre 2B
evresindeki hastaların ortalama sağkalım süresi tahmini 49,000 ay olarak
bulunmuştur (Standart Hata = 1,952), ve bu grubun 95% güven aralığı 45,174 ile
52,826 ay arasında hesaplanmıştır. 2C evresindeki hastalar için ortalama sağkalım
süresi tahmini 41,955 ay olarak hesaplanmıştır (Standart Hata = 3,250), ve 95%
güven aralığı 35,584 ile 48,326 ay arasındadır. Her iki evre için toplu ortalama
sağkalım süresi tahmini ise 45,391 gün olarak bulunmuştur (Standart Hata = 2,138),
ve toplam grubun 95% güven aralığı 41,200 ile 49,582 gün arasında hesaplanmıştır.
Kaplan-Meier Breslow testi kullanılarak yapılan analiz, bu iki evre arasında sağkalım
süreleri açısından anlamlı bir farklılık olmadığını göstermektedir (Test Değeri =
2,327, p = 0,127).
Sonuç: Çalışmamızda Evre 2B ve Evre 2C endometrium kanseri arasında anlamlı bir
sağkalım farkı bulunamadı. LVSI ve myometriyal invazyon, serum CA 125

6
seviyeleri, yaş, servikal stromal tutulum, tümör boyutu kendi içlerinde
değerlendirildiğinde istatiksel olarak anlamlı verilere ulaşıldı. Ek hastalık varlığının,
endometrium kanserinde sağkalım üzerine etkisi olmadığını gözlemledik. Daha fazla
hasta popülasyonu daha geniş, takip süresi daha uzunk, moleküler profilin net
belirlenip tedavinin düzenlendiği bir çalışmanın sağkalım üzerine etkilerinin yeni
evreleme sistemini daha iyi değerlendireceğini öngördük.

Abstract:
Objective: A comparison of survival was aimed between aggressive and non-
aggressive histopathological types based on myometrial invasion and
lymphovascular invasion in the staging modification according to FIGO 2009 and
FIGO 2023 Endometrial Cancer.
Patients and Methods: A retrospective, descriptive, observational study was
conducted to evaluate survival in 66 patients with Stage 2B and 2C endometrial
cancer as reported in the final pathology results who underwent total hysterectomy,
bilateral salpingo-oophorectomy, and/or pelvic and/or paraaortic lymphadenectomy
for endometrial cancer diagnosis at Ondokuz Mayıs University Faculty of Medicine
Hospital between January 1, 2019, and June 1, 2023.
Results: A total of 66 patients were included in the study. Forty-four patients were in
FIGO Stage 2C, and 22 patients were in FIGO Stage 2B. When the molecular profile
was evaluated, 12 (18.2%) patients were p53 mutant and had FIGO stage
2Cmp53abd. The mean age was found to be 66 years. A negative correlation was
observed between age and survival, but no statistically significant result was
obtained. A statistically significant result was obtained that the histological grade
increased with age. Again, a relationship was found that LVSI decreased with age.
No statistically significant result was obtained when compared with
immunohistochemical markers and age. In the analysis of survival times, the
estimated mean survival time for patients in Stage 2B according to the FIGO 2023
classification was found to be 49.000 months (Standard Error = 1.952), and the 95%
confidence interval for this group was calculated to be between 45.174 and 52.826
months. The estimated mean survival time for patients in Stage 2C was calculated to
be 41.955 months (Standard Error = 3.250), and the 95% confidence interval was
between 35.584 and 48.326 months. The collective estimated mean survival time for
both stages was found to be 45.391 months (Standard Error = 2.138), and the 95%
confidence interval for the total group was calculated to be between 41.200 and
49.582 months. The analysis using the Kaplan-Meier Breslow test shows that there is
no significant difference in survival times between these two stages (Test Value =
2.327, p = 0.127).
Conclusion: In our study, no significant difference in survival was found between
Stage 2B and Stage 2C endometrial cancer. LVSI and myometrial invasion, serum
CA 125 levels, age, cervical stromal invasion, and tumor size yielded statistically
significant results when evaluated separately. We did not observe a significant effect
of comorbidities on survival in endometrial cancer. We anticipate that a study with a
larger number of patients, longer follow-up, clear determination of the molecular
profile, and organized treatment will better evaluate the effects on survival of the
new staging system.