Sıçanlarda random deri flebi yaşayabilirliğine sığla yağının etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of sweetgum oil on random skin flap viability in rats
Yazar: ADEM USTA
Danışman: PROF. DR. BAHRİYE İNCİ GÖKALAN KARA
Pamukkale Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Cerrahi = Surgery ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Deri = Skin ; Deri nakli = Skin transplantation ; Gref yaşaması = Graft survival ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Sıçanlar = Rats ; Sığla ağacı = Liquidambar ; Sığla yağı = Storax

Özet:
Plastik cerrahide deri defektlerinin onarımında aksiyel paternli fleplerin uygun
olmadığı durumlarda çoğu zaman random deri flepleri tercih edilir. Random deri
flebi uygulamalarında optimum şartlar sağlansa da flep distalinde gelişen nekroz hem
hastayı hem cerrahı hayal kırıklığına uğratabilir. Flepte oluşan nekroz plastik cerrahi
için geri dönüşü olmayan doku kaybının en önemli nedenidir.
Çeşitli çalışmalarda etnofarmasotik maddelerin lokal uygulamalarının flep
yaşayabilirliğine olumlu etkileri gösterilmiştir. Literatürde yara iyileşmesinde
epitelizasyon ve granülasyon dokusuna olumlu etkileri gösterilen bir etnofarmasotik
olan sığla yağının flep yaşayabilirliği ile ilgili çalışma bulunmamaktadır.
Çalışmamızın amacı sıçanlarda oluşturulmuş deneysel cilt flebi modeline sığla
yağının etkisini araştırmaktır. Bu amaçla yapılan çalışmada 32 adet erkek wistar
sıçanlar rastgele 4 gruba ayrıldı. Sıçanlarda 1:3 en-boy oranında olacak şekilde 3x9
santimetrelik (cm) kaudal tabanlı dorsal yarımada (Mc Farlane) flebi kaldırıldı.
Flepler donör alana suture edildi. Grup 1 (n=8) topikal serum fizyolojik ile
pansumanı yapıldı. Grup 2 (n=8) topikal sığla su ekstraktı ile pansumanı yapıldı.
Grup 3 (n=8) topikal sığla yağının hekzan ekstraktı ile pansumanı yapıldı. Grup 4
(n=8) topikal sığla yağı ile pansumanı yapıldı. 7. Günün sonunda sıçanlardan
biyokimyasal oksidatif stres belirteçleri olan total oksidatif status (TOS) total anti
oksidatif status (TAS) ve tiyol serum seviyelerini değerlendirme amacıyla 2 mililitre
(ml) kan alındı. Sıçanlara yüksek doz ketamin ile ötenazi yapıldı. Sıçanlar nekroze
alan hesaplanması için eşit mesafeden fotoğraflandı. Histopatolojik olarak
değerlendirme amaçlı nekroz geçiş zonu doku örnekleri alındı. Sıçanlarda yaşayan
flep yüzey alanı, histopatolojik örneklerde ise PMNL infiltrasyonu, papiller ve
retiküler dermis ödemi, ektravaze eritrosit, kolajen ve damar yoğunlukları
karşılaştırıldı.
Tüm grupların nekrotik alan yüzdeleri karşılaştırıldığında sığla yağı grubunda
en az nekroz görüldü. Histopatolojik değerlendirmede sığla yağı ile tedavi grubunda
PMNL ve eritrosit ekstravazasyonu daha az görülürken yeni damar oluşumu diğer gruplara göre daha yüksek bulundu. Ayrıca en az doku ödemi sığla ile tedavi
grubunda görüldü. Serum TOS (Total Oksidatif Status) seviye ortalaması en yüksek
kontrol grubunda ölçülürken en düşük ortalama sığla grubundaydı. Diğer yandan
sığla hekzan ekstraktı grubu serum TOS seviyesi sığla grubuna yakın olarak
ölçülmüştür.
Grupların serum TAS (Total anti-oksidatif durum) düzeyleri
değerlendirildiğinde, sığla grubu en yüksek ortalama değere sahipti. Beklendiği gibi
en düşük ortalama kontrol grubu tarafından elde edildi.
Sonuç olarak sığla yağının flep yaşayabilirliğini arttırdığını gösterdik. Flebe
olumlu etkisini azalmış inflamatuvar doku cevabı ve doku ödeminin yanı sıra artmış
yeni damar sayısı ile ilgili olduğunu düşünüyoruz. Ayrıca çalışmada sığla yağının
antioksidan etkisi de gösterilmiştir. Literatürde sığla yağının flep yaşayabilirliği ile
ilgili herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Dolayısıyla çalışmamız bu konuda bir
ilk olup gerek doz gerek süre ile ilgili ideal sonuçların elde edilmesi açısından
yapılacak çalışmalara öncü olacağını düşünüyoruz.

Abstract:
Randomized skin flaps are often preferred in cases where axial pattern flaps are
not suitable for the repair of skin defects in plastic surgery. Although optimal
conditions are provided for random skin flap applications, necrosis in the distal flap
may disappoint both the patient and the surgeon. Necrosis in the flap is the most
important cause of irreversible tissue loss of plastic surgery.
Various studies have shown the positive effects of local applications of
ethnopharmasotic agents on flap viability. In the literature, there isno study on flap
viability of sweetgum oil which is an ethnopharmocologic agent which has positive
effects on epithelization and granulation tissue in wound healing. The aim of this
study is to investigate the effects of sweetgum oil on experimental skin flap model in
rats. 32 wistar kind, male gender rat were included in the experiment and rats were
divided randomly into 4 groups in the study. The 3x9 centimeter (cm) caudal-based
dorsal peninsular flap (Mc Farlane) was removed at a 1:3 aspect ratio in rats. Flaps
were sutured to the donor area. Group 1 (n = 8) was aplied topically saline. Group 2
(n = 8) was aplied topically sweetgum oil water extract. Group 3 (n = 8) was aplied
topically hexane extract of sweetgum oil. Group 4 (n = 8) was aplied topically
sweetgum oil. All flaps were photographed at equal distance for the calculation of
necrosis area. At the end of the 7th day, two milliliters (ml) of blood were collected
from rats to evaluate biochemical oxidative stress markers total oxidative status
(TOS), total anti oxidative status (TAS) and thiol serum levels. Rats were euthanized
with high doses of ketamine. Tissue samples were taken from the necrosis transition
zone for histopathological evaluation. Flap surface area in rats and PMNL
infiltration, papillary and reticular dermis edema, extravasated erythrocytes, collagen
and vessel densities were evaluated.
When all groups were examined in terms of percentage of necrotic areas, the
least necrosis area was seen in group 4. PMNL and extravasated erythrocyte counts
were found to be less abundant whereas new vessel formation were found to be more
abundant in histopathologic assessments of the animals in sweetgum treatment group
compared to other groups. Additionally the group with the lowest tissue edema is sweetgum group. The mean serum TOS level was highest in the control grup and the
lovest in the sweetgum group. On the other hand, the serum level of TOS of the
sweetgum hexane extract group was measured close to the sweetgum group.
When serum TAS levels of the groups were evaluated, sweetgum group had
the highest mean value. As expected, the lowest average was obtained by the control
group.
In conclusion, sweetgum oil increased flap viability. We think that the positive
effect of sweetgum oil on the flap is related to decreased inflammatory tissue
response and tissue edema as well as increased number of new vessels. In addition,
antioxidant effect of sweetgum oil was shown in the study. There are no studies in
the literature regarding flap viability of sweetgum oil. Therefore, our study is a first
in this subject and we think that it will pioneer the studies to be performed in terms
of obtaining ideal results regarding both dosage and duration.