hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ahmet Vefik Paşa'nın çevirilerinde Osmanlılaşan Moliere
The Ottoman Moliere in Ahmet Vefik Pasha's translations
Yazar: MELAHAT GÜL ULUĞTEKİN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. LAURENT MİGNON
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2004
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Bu çalışmada, Ahmet Vefik Paşa'nın Moliere'den yaptığı beş çeviri-uyarlamayı çoğuldizgeci bir bakış açısıyla incelemek amaçlanmıştır. Bu çerçevede, 1879- 1882 yıllan arasında Ahmet Vefik tarafından yazılmış olan Zor Nikâhı, Don Civanı, Dudu Kuşları, Tariüf Ve Adamcıl adlı oyunlar, Moliere'in 1659-1666 yıllan arasında yazmış olduğu, Le Mariage Force, Dom Juan ou Le Festin de Pierre, Les PHcieuses Ridicules, Le Tartuffe ou L 'Imposteur ve Le Misanthrope adlı özgün yapıtlarla karşılaşünlmışrır. Bu oyunlar çerçevesinde, özellikle politik, dinî ve ahlakî uzantılan olan kimi sahneleri, paragraflan, cümleleri ve sözcükleri Ahmet Vefik'in erek metine aktarmadığım ya da anlamı değiştirerek aktardığım öne sürmek mümkündür. Dolaylı politik uzantısı olan ve görece "tehlikesiz" noktalarda ise Ahmet Vefik'in çeşitli "yerel kaydırma"lar kullanarak erek kültürün "kabul edilebilirlik" çeviri normlarına yalan durduğu söylenebilir. "Repertuvafa yeni bir tür ve yeni yapıtlar kazandırma amacında bir "kültür planlayıcısı" olarak Ahmet Vefik'in tiyatronun erek kültür tarafından benimsenmesi ve sahiplenilmesi çerçevesinde yapıtlar verdiği sonucuna varılmıştır. Anahtar Sözcükler: Tanzimat, tiyatro, çoğuldizge, çeviri v

Abstract:
ABSTRACT This study aimed to deal with five translations-adaptations of Moliere by Ahmet Vefik Pasha, using the theory of polysystem. In this context, the plays written by Ahmet Vefik between the years 1879-1882, titled as Zor Nikâhı, Don Ovarii, Dudu Kuşları, Tartüfand Adamcıl were compared to the original works of Moliere that were written between the years 1659-1666 and titled as Le Mariage Force, Dom Juan ou Le Festin de Pierre, Les Precieuses Ridicules, Le Tartuffe ou L 'Imposteur and Le Misanthrope. Considering these plays, it was claimed that either Ahmet Vefik did not transfer some scenes, paragraphs, sentences and words having some implications of political, religious and moral aspects, or he changed the meaning while transferring. Coming to points that have indirect or relatively less "dangerous"political implications, he used some "local shifts" by being closer to the "acceptable" translation norms of the target culture. It was concluded that as a "culture planner", Ahmet Vefik, aimed to introduce a new branch to the "repertoire" and create new works as well, in the context of appropriation of the theatre by the target culture. Key Words: Tanzimat, theatre, polysystem, translation VI
Melih Cevdet Anday tiyatrosunda şiirsel adalet
Poetic justice in Melih Cevdet Anday's theatre
Yazar: YEŞİM GÖKÇE
Danışman: PROF. TALAT HALMAN
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2004
Konu: Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts
Dizin: Adalet = Justice ; Anday, Melih Cevdet = Anday, Melih Cevdet ; Modern tiyatro = Modern theatre ; Tiyatro = Theatre ; Türk tiyatrosu = Turkish theatre

Özet:
ÖZET Bu çalışmanın birinci bölümünde şiirsel adalet kavramının tanımı, ayrıca Antik ve Klasik tiyatro anlayışında kavramın genel olarak nasıl yorumlandığı üzerinde durulmuş ve kavramın içeriği Kral Oidipus oyunu örneklenerek açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde şiirsel adalet kavramının Romantizm ve Gerçekçilik akımları ile birlikte farklı yorumlanmaya başlanmasından söz edilmiştir. Modern ve modern sonrası tiyatro sanatının şiirsel adalet kavramına yaklaşımının genel bir özeti verilmiştir. Üçüncü bölümde modern Türk tiyatrosunda şiirsel adalet kavramının yorumlanışı; 1915-2002 yıllan arasında yaşamış olan Melih Cevdet Anday'ın özgün tiyatro oyunları ele alınarak açıklanmıştır. Yazılış sıralarına göre incelenen bu oyunlar: Yılanlar, İçerdekiler, Mikado 'nun Çöpleri, Yarın Başka Koruda, Dikkat Köpek Var, Ölüler Konuşmak İsterler, Müfettişler ve Ölümsüzler Ya Da Bir Cinayetin Söylencesi başlıklı oyunlardır. Bu oyunların incelenmesi sonucunda, hem Türk hem de Dünya tiyatrosu tarihinde sıklıkla rastlanmayan çok özel bir şiirsel adalet düşüncesinin Melih Cevdet Anday tarafından tasarlandığı sonucu ortaya çıkarılmıştır. Bu adalet anlayışı; kötülüğün nedenlerinin ortadan kaldırılması ile dünyayı iyilikle donatmak biçiminde geliştirilmiş bir adalet anlayışıdır. Anahtar Kelimeler: Antik Tiyatro, Kral Oidipus, Modern Tiyatro, Adalet iii

Abstract:
ABSTRACT The first chapter of this study defines the concept of poetic justice, and looks at how Antique and Classical theater interpret this notion; the concept is illustrated via the play Oidipus Rex. The second chapter of the study, deals with the interpretation of the concept by the Romantic and Realistic movements. The general summary of how modern and post-modern theater deal with the concept follows this section. The third chapter of the study explains the concept of poetic justice in modern Turkish drama by using Melih Cevdet Anday's (1915-2002) original plays as illustrations. The following plays have been included in this study (in chronological order): Yılanlar, îçerdeMler, Mikado 'nun Çöpleri, Yarın Başka Koruda, Dikkat Köpek Var, Ölüler Konuşmak İsterler, Müfettişler and Ölümsüzler Ya Da Bir Cinayetin Söylencesi. As a result of the study of these plays, it becomes evident that Melih Cevdet Anday has conceived a special kind of poetic justice, which is rare in both Turkish and World Theater. This understanding of justice has been developed in order to bring good to the world by eliminating the reasons of evil. Keywords: Ancient Drama, Oedipus Rex, Modern Drama, Justice IV
Can Yücel`in Shakespeare çevirilerinde "Sadakat"
"Loyalty" in Can Yücel`s Shakespeare translation
Yazar: NESLİHAN DEMİRKOL
Danışman: YRD. DOÇ. DR. LAURENT MİGNON
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2006
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Bu çalışmanın amacı Can Yücel'in William Shakespeare'den yaptığı üç oyununçevirilerini, Raymond van den Broeck önerdiği çevirinin analitik işlevini sorgulayanyöntem temel alarak çözümlemektedir. Bu yöntem çerçevesinde poetika, ideoloji, dilsöylem evreni dizgeleri hem kaynak hem de erek metin için çözümlenmiş, CanYücel'in çeviri ilkelerinin yanı sıra bu dizgelerin çeviri sürecine etkileri de erekmetinlerin çözümlemeleri sırasında dikkate alınmıştır. Bu verilerin ışığında CanYücel tarafında çevrilen Bahar Noktası (1980), Fırtına (1991) ve Hamlet (1992) ileShakespeare tarafından yazılan A Midsummer Night's Dream (1595- 1596), TheTempest (1610-1611) ve Hamlet (1600-1601) oyunları karşılaştırmalı çözümlemeyöntemi içinde ele alınmıştır. Sonuç olarak, Can Yücel'in kaynak oyunların özünü vebiçimini değiştirmeden Türkçe'ye aktarma kaygısı taşıdığı görülmüştür. Ayrıcakaynak metinlerin aslında birer tiyatro metni olduğunu, dolayısıyla sahnelenmeişlevlerini göz ardı etmeyen Can Yücel'in bu çalışmaya uygun olarak kaynakoyunları erek dilde de sahnelenebilir metinler olarak çevirdiği sonucuna varılmıştır.?Sadakat? kavramı ise bu süreçte yeni bir anlam kazanmış, hem Raymond van denBroeck'un önerdiği yöntem, hem de Can Yücel'in çeviri ilkeleri çerçevesinde?sadık? metinler olduğu saptanmıştır.

Abstract:
This study aims at analysing three translations of Shakespeare by Can Yücel usingRaymond van den Broeck?s method regarding the analytic function of translation.The poetics, the ideology, the language and the discourse universe of both source andtarget texts were examined. Can Yücel?s own ideas on translation were also takeninto consideration during the analytical process.The target texts by Can Yücel, namely Bahar Noktası (1980), Fırtına (1991)and Hamlet (1992) were compared with the source texts by Shakespeare, entitled AMidsummer Night?s Dream (1595-6), The Tempest (1610-1611) and Hamlet (1600-1601) and were analysed. I reached the conclusion that Can Yücel aimed attranslating the source texts without sacrificing their sense and form. I also concludedthat Can Yücel did not disregard the fact that the source texts were originallyperformance texts and that their function of performability should be taken intoaccount. Can Yücel meant to translate the source texts to the target language in aform which would also be a performance text. The term ?loyalty? had a newperspective in this analysing process and I argued that the target texts by Can Yücelwere ?loyal? both according to Raymond van den Broeck?s method and in the frameof Yücel?s own translation principles.
Alevi Senkretizminin yapılanışı
The formation of Alevi Syncretism
Yazar: CEREN SELMANPAKOĞLU
Danışman: YRD. DOÇ. DR. MAHMUT MUTMAN
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Grafik Ana Sanat Dalı / Grafik Tasarımı Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2006
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
Bu çalışmanın amacı tarihi olayları ve dini etkileşimleri inceleyerek Alevisenkretizminin yapılanışını araştırmaktır. Alevilerin farklı kültürel, dini ve sosyalolguları nasıl kendilerine uyarladıklarını ve bu olguları pratiklerine ve sosyaltemsiliyetlerine nasıl yansıttıklarını anlayarak, neredeyse on yüzyıllık Alevisenkretizminin doğası kavranabilecektir. Tüm etkileşim öğelerinin birleşiminiyansıtması ve temsil etmesi nedeniyle Cem Töreni'nin Alevi anlayışında önemli birrolü vardır. Alevilerin ortadoksinin `gerçek inanç' ve `mutlak Gerçek' gibikavramlarına karşıtlığını belirten senkretizm kavramı tüm çalışma boyunca kendiniaçığa vurmaktadır. Tanrı-insan-evren birliği görüşünde olduğu gibi, ayrılamazbileşenleriyle Alevilik, oluşumuna katkıda bulunan tüm dini ve siyasi özelliklerin`bütünlüğünü' temsil eder.Anahtar Kelimeler: Alevilik, Bektaşilik, Senkretizm (Bağdaştırmacılık), Batınilik,Hacı Bektaş Veli, Türkmenler, Din, Inanç

Abstract:
The aim of this study is to explore the formation of Alevi syncretism by examininghistorical facts and religious interactions. By understanding how Alevis adaptedvarious cultural, religious and social phenomena, and how they have reflected thesephenomena on their practices and social representation, almost ten-century-oldheterodox Alevi syncretism?s nature will be comprehended. Since the CemCeremony signifies the reflection and representation of all influential features?unification, it has a significant role in Alevi understanding. The concept ofsyncretism, which indicates Alevis? opposition to the concepts like `true faith? and`absolute Truth? of orthodoxy, reveals itself throughout the study. Like in the notionof birlik (oneness) of God-human-universe, with its inextricable componentsAlevism represents the `unity? of all religious and political features that contributedto its formation.Keywords: Alevism, Bektashism, Syncretism, Esoterism, Hacı Bektaş Veli,Turkmens, Religion, Belief
1950'ler Türkiye'sinde edebiyat dergiciliği: Poetikalar ve politikalar
The poetics and politics of Turkish literary magazines in the 1950s
Yazar: ASLI UÇAR
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SÜHA OĞUZERTEM
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Bu çalışmada, 1950'ler Türkiye'sinde edebiyat dergiciliğinin edebî üretim ve tüketim koşullarını nasıl etkilediği araştırılmıştır. Tezin ilk bölümü kaynaklara ve yöntemsel sorunlara ayrılmıştır. Bu bölümde belirlenen yönteme göre, ikinci bölümde Hisar, Mavi, Pazar Postası, Varlık ve Yeditepe dergilerinin poetikaları karşılaştırmalı olarak çözümlenerek edebi değerlerin oluşturulmasında, korunmasına ve değiştirilmesinde oynadıkları roller gösterilmiştir. Dergiler arası ilişkilerin 1950'lerdeki edebiyat dergiciliğinin en belirgin özelliği olmasından yola çıkılarak tezin üçüncü bölümünde dergiler arası ilişkiler ve edebi tartışmalar irdelenmiştir. Tezde yapılan gözlemlere dayanılarak edebiyat dergileriyle dolaylı olarak ilgili iki kuramsal yaklaşım?Jürgen Habermas ve Hannah Arendt'in ?kamusal alan? anlayışları ve Pierre Bourdieu'nün ?kültürel üretim alanı? kavramsallaştırması?tartışılmış ve eleştirilmiştir. Sonuç olarak, 1950'lerde uzlaşmadan çatışmaya kadar uzanan dergiler arası ilişkiler dizgesinin dergi poetikalarını biçimlendirerek dergilerin edebî üretim ve tüketim koşullarını etkilemesine yardımcı olduğu ileri sürülmüştür.

Abstract:
This study sought to answer the question of how Turkish literary journalism affected the conditions of literary production and consumption in the 1950s. The first chapter is devoted to the survey of literature and methodological issues. According to the method specified in the first chapter, the second chapter gives comparative analysis of the poetics of five different literary magazines, namely Hisar, Mavi, Pazar Postası, Varlık and Yeditepe published in the 1950s, in order to demonstrate their specific contributions to the protection and tranformation of literary values. Since inter-journalistic relations was one of the main characteristics of the period, the third chapter deals with the relations between the magazines and literary debates on which they focused. Two conceptual frameworks indirectly related to the study of literary magazines?Jürgen Habermas? and Hannah Arendt?s notion of ?public sphere? and Bourdieu?s ?field of cultural production??have been discussed and criticized according to the empirical evidence that has been drawn from the 1950?s literary journalism. In conclusion, it is asserted that inter-journalistic relations in the 1950s?ranging from consensus to conflicts?helped literary magazines to define poetics that enabled them to fuel literary production and consumption.
Osmanlı edebiyatında dönüşümün şiiri: Sulhiyyeler
The poem of transformation in ottoman literature: Sulhiyyes
Yazar: BAYRAM RAHİMGULİYEV
Danışman: Y.DOÇ.DR. NURAN TEZCAN
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Tarih = History ; Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Osmanlı mparatorlugu bir çok tarihçinin iddia ettigi üzere, 17. yüzyılda artıkbir ?çözülme? dönemine girmistir. 1683 Viyana bozgunu ile çökmeye baslayan ve1699 Karlofça Antlasması ile birlikte yenilgiye de imza atan Osmanlı, büyük toprakkaybına ugramıstır. Bu antlasma, Osmanlı tarihinde adeta bir dönüm noktasıdır.Toprakla birlikte otoritesini de kaybeden Devlet-i Aliyye, kendinden üstün konumageçen Avrupa karsısında, onları taklit ederek bir defa daha yenilgisini ispatlamıstır.Kültür, otorite ve denge politikasında görülen degisimin yanı sıra, edebiyat alanındada bir ?dönüsüm? gözlenmektedir. Sosyal olaylar ve uzun yıllar devam eden savas veardından olusan yorgunluk; askeri bakımdan zayıflama ve degisen dünya düzeni, odönemdeki eserlere yansımaya baslamıstır.Tezde inceledigimiz Sulhiyyeler de, bu ?dönüsüm?ün ürünüdür. Nâbî veSabit'in Karlofça Antlasması (1699) üzerine kaleme aldıkları Sulhiyyeler, hemtürünün ilk örnekleri olmaları, hem de dönüsümü yansıtmaları açısından önemlidir.Seyyid Vehbi ise, Pasarofça (1718) ve bunu takip eden stanbul (ran) Antlasması(1724) üzerine eserlerini ortaya koymustur. Tezde, bu Sulhiyye örnekleri hem bir türolarak, hem de 17. yüzyılda baslayıp 18. yüzyılda da devam eden ?dönüsüm?ün birparçası olarak incelenmistir. Kullanılan imaj dünyası, üslup ve sekildeki farklılıklar,bizi bu dönemin siir anlayısındaki degisimi görmeye götürmektedir.anahtar sözcükler: Sulhiyye, Karlofça, dönüsüm, Osmanlı.

Abstract:
Ottoman Empire, as many historians have argued, entered a period of?disintegration? in the 17th century. Ottoman Empire, which began to collapsestarting with the defeat in Vienna in 1683, and had to accept its defeat by signing thetreaty of Karlowitz, lost a considerable amount of land. Apart from a change in theculture, authority and policy of balance, a ?transformation? is observed in terms ofliterature. Social events, the long-lasting war, and exhaustion that followedafterwards; weakening in military terms, and changing world-order began toreverberate on the works of that time.The Sulhiyyes which I analyzed in this thesis are also products of that?transformation?. The Sulhiyyes that Nâbi and Sabit wrote on the treaty ofKarlowitz (1699) are important both because they are the first examples of that genreand because they reflect the ?transformation?. Besides them, Seyyid Vehbi wrote hisworks on the treaties of Pasarowitz (1718) and stanbul (ran) (1724) that followedafter it. In the thesis, these examples of Sulhiyye were analyzed both as a genre andas a part of the ?transition? which started in the 17th century and continued in the18th century. The difference in the world of images, style and manner leads us to thechange in the understanding of poetry of that time.
Bilgiye açılan kapılar: Ahmet Mithat Efendi ve İsmail Gaspıralı'nın eserlerinde Avrupalı kadınlar
The doors to knowledge: The Europeans women in the literatures of Ahmet Mithat Efendi and İsmail Gaspıralı
Yazar: AYŞE ÇAMKARA
Danışman: YRD. DOÇ. DR. LAURENT MİGNON
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı / Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Bu tezde Ahmet Mithat Efendi (1844-1912) ve İsmail Gaspıralı'nın (1851-1914) bazı eserlerindeki Avrupalı kadın karakterler üzerinde odaklanarak, Tanzimat sonrası edebiyatı söz konusu olduğunda birkaç eserden yola çıkılarak geliştirilen ve bütün dönemi kapsamayı amaçlayan genellemelerin, eseri anlamak ve açıklamak noktasında yetersiz kaldığı; Tanzimat sonrası dönemde fikir alanında olduğu gibi edebiyat alanında da bir çoğulluğun olduğu ve dönem hakkında tek ve bütünlüklü bir yargıya ulaşmanın olanaklı olmadığı ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Abstract:
In this thesis, by focusing on some European women characters in the literatures of Ahmet Mithat Efendi (1844-1912) and İsmail Gaspıralı (1851-1914) when these are subjected to the post-Tanzimat literature, setting out with few literatures and generalization which aims to comprehend the whole era remained insufficient from the point of understanding and explaining the literature; and this is tried to be put forward that there had been a plurality in the thoughts as well as in literature in the post-Reforms era and there is no possibility to reach a single and integral judgment
Ahmet Mithat Efendi romanlarında metinsel kararsızlık
Textual ambivalence in Ahmet Mithat Efendi?s novels
Yazar: RUKİYE ASLIHAN AKSOY SHERİDAN
Danışman: PROF. DR. TALÂT HALMAN
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Ahmed Mithad Efendi = Ahmed Mithad Efendi ; Tanzimat edebiyatı = Tanzimat Literature

Özet:
Bu tezde Ahmet Mithat Efendi'nin Felâtun Bey ile Râkım Efendi, Dürdâne Hanım, Taaffüf, Mesâil-i Muğlâka ve Jön Türk romanlarının incelenmesi sonucunda, söz konusu metinlerde, kadının toplumsal konumu, kölelik, ahlak, adalet, din ve toplumsal düzen bağlamlarında ortaya çıkan metinsel boşluk, çelişki ve ?kararsızlık?lar açımlanmıştır. Bu amaçla, Gérard Genette'in çalışması uyarınca ?anlatıcı? odaklı bir yaklaşım da gözetilerek ele alınan metinlerin, Pierre Macherey'in önerdiği üzere, ?birincil sorular?la eşzamanlı olarak ?ikincil sorular?a da tabi tutulması yoluyla barındırdıkları ?metinsel kararsızlık? somutlanarak bu anlatılarda açığa çıkan ideolojik arka plan serimlenmiştir.Sonuçta, tezde, ele alınan metinlerdeki ?anlatıcı?nın daha önceki Ahmet Mithat Efendi incelemelerinde varsayıldığı üzere baştan ?tekil,? ?egemen? ve ?yazara ait? biçiminde yorumlanamayacağı ve Ahmet Mithat Efendi anlatılarında bu bağlamlarda ortaya çıkan ve şimdiye dek yapılan incelemelerde üzerinde hiç durulmamış olan ?metinsel kararsızlık?ların, metinlerin ideolojik arka planında Tanzimat dönemini belirleyen etik ve epistemolojik çelişkiyi açığa vurduğu kanıtlanmıştır.

Abstract:
This thesis, following an analysis of Ahmet Mithat Efendi?s novels Felâtun Bey ile Râkım Efendi, Dürdâne Hanım, Taaffüf, Mesâil-i Muğlâka and Jön Türk, will discuss the textual gaps, contradictions, and ?ambivalences? that arise in these texts as regards societal order, religion, justice, slavery, and the social status of women. To this end, the thesis will expose the ideological background that underlies these narratives by following a ?narrator?-focused approach in accordance with the work of Gérard Genette, and by simultaneously asking not just the ?primary questions?, but also the ?secondary questions?, as proposed by Pierre Macherey, in such a way as to demonstrate the ?textual ambivalence? that these texts conceal.Ultimately, the thesis will demonstrate that?contrary to what has been assumed in previous studies on Ahmet Mithat Efendi?the ?narrator? of the texts in question cannot be immediately read as ?singular?, ?dominant?, and ?authorial?, and that the heretofore undealt-with ?textual ambivalences? that arise from Ahmet Mithat Efendi?s narratives in such contexts reveal the ethical and epistemological contradiction that is determinant of the Tanzimat period.
Pendnâme-i Azmî'nin Osmanlı nasihatnâme geleneğindeki yeri
The place of Pendnâme-i Azmî in the Ottoman nasihatnâme tradition
Yazar: SİBEL KOCAER
Danışman: YRD. DOÇ. DR. MEHMET KALPAKLI
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü
Derece: Yüksek Lisans, 2009
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Nasihat = Advice ; Osmanlılar = Ottomans ; Sınıflandırma = Classification ; Çeviri = Translation

Özet:
Üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde, Pir Mehmed Azmî Efendi'nin (ö. 1582) 1566 yılında Enisü'l-Ârifîn adıyla kaleme aldığı ahlak kitabının sonunda yer verdiği kısa nasihatnâme özelinde Osmanlı nasihatnâme geleneği üzerine yapılmış olan çalışmaların genel bir değerlendirmesine yer verilmektedir.Tezin ikinci bölümü, Azmî Efendi'nin metni ile Feridüddin Attar'ın Pendnâme'si arasındaki ilişki üzerinedir. Azmî Efendi'nin metninin telif mi tercüme mi olduğu sorusu üzerinden yürütülen bir tartışmayla Osmanlı dönemi tercüme geleneği içinde söz konusu metnin yeri sorgulanmaktadır.Tezin son bölümünde ise, Pendnâme-i Azmî'nin sözlü kültürle olan ilişkisi ve popülerliğinden yola çıkılarak nasihat metinlerinin üretildikleri toplumdaki işlevleri ele alınmaktadır.

Abstract:
The first chapter of this thesis is a discussion of the studies that focus on the Ottoman nasihatnâme literature, with a reference to a short text that was appended to the end of Enisü?l-Ârifin by Pir Mehmed Azmî (d. 1582) in 1566.The second part is on the relations between the text of Azmî Efendi and Feridüddin Attar?s Pendnâme. Focusing on the question whether the text was a writing or a translation, it is aimed to discuss the place of the Azmi Efendi?s text in the tradition of the Ottoman translation.Focusing mainly on the correlation between the Pendnâme-i Azmi and oral culture, along with the popularity of the text, the last chapter of this thesis deals with the functions of the nasihatname texts in the society that they are produced for.