İki farklı preoksijenasyon tekniğinin değişik ASA gruplarında etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of efficiancy of two different preoxygenation techniques in ASA groups
Yazar: HANDE SİMTEN DEMİREL ÇİTÇİ
Danışman: PROF. DR. EMRE ÇAMCI
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Anestezi = Anesthesia ; Anestezi ve analjezi = Anesthesia and analgesia ; Anestezi-endotrakeal = Anesthesia-endotracheal ; Kas gevşemesi = Muscle relaxation ; Oksijen satürasyonları = Oxygen saturation ; Oksijen solutma tedavisi = Oxygen inhalation therapy

Özet:
Preoksijenasyon anestezi indüksiyonundan önce kas gevşetici etkisinin yerleşmesine ve endotrakeal entübasyon yapılıncaya kadar geçen süre içinde hastanın % 100 oksijen ile solutularak fonksiyonel rezidüel kapasitesinin (FRK) oksijenle doyurulmasıdır. Preoksijenasyon için çeşitli teknikler geliştirilmiştir. Bu değişik tekniklerdeki ortak amaç alveolleri hızla denitrojenize etmek ve apneik dönemde ihtiyaç duyulacak oksijeni depolamaktır. Tidal hacim soluması, derin nefes teknikleri veya CPAP eşliğinde preoksijenasyon belli başlı yöntemlerdir. Bugüne dek preoksijenasyon ile ilgili yapılan çalışmalarda, sağlıklı gönüllüler, obezler, gebeler ve çocuklar gibi özellikli hasta grupları incelenmiş, teknik ve süre ile ilgili önerilerde bulunulmuştur. Değişik ASA gruplarının hangi yöntemden daha fazla yarar görebileceği incelenmemiştir. ASA statüsü yükseldikçe anestezistin preoksijenasyona ilişkin tutum ve stratejileri değişebilir. Bu değişiklikleri dayandıracak araştırmalar ise literatürde yeterli sıklıkta yapılmamıştır. Bu nedenle, çalışmamızda ASA hasta gruplarında risk statüsü ASA I-II ve III gibi değişen hasta gruplarında hangi preoksijenasyon tekniğinin daha etkin olduğunu araştırmayı amaçladık.Bu amaçla ASA I-II ve III statüsüne mensup 80 hastada iki farklı yöntemle preoksijenasyon yapıldı. Birinci yöntem normal tidal volum ile preoksijenasyon, ikinci yöntem ise 10cm H2O basınç ile CPAP uygulaması idi. Yöntemler arası geçişte hastalar 8-10 dakika maske olmaksızın oda havasında solutuldu. FEO2 başlangıç değerine indiğinde bir sonraki preoksijenasyon denemesi yapıldı. Her iki yöntem esnasında soluk sonu oksijen fraksiyonu (FEO2) % 90 olarak görüldüğü zaman ( tFEO2) kayıt edildi. Bu süre, yani soluk sonu oksijen fraksiyonunun % 90'a ulaşma süresi çalışmanın temel çıktısı olarak belirlenerek yöntemlerin ASA statüleri farklı hastalarda etkinliği araştırılmış oldu.ASA I grubu hastalar diğer hastalara göre daha gençti. Her iki preoksijenasyon yönteminde de ASA statüsü yükseldikçe FeO2'nin % 90 olması için gereken sürenin kısaldığı saptandı. CPAP yöntemi uygulamasının tüm ASA gruplarında preoksijenasyon işlemini istatistiki olarak kısalttığı görüldü.Preoksijenasyon modeli olarak kullandığımız CPAP ve tidal volum yöntemlerinin karşılaştırıldığı çalışmamızda hangi yöntem kullanılmış olursa olsun, hastaların ASA statüsü yükseldikçe preoksijenasyon için gereken sürenin kısaldığı, ASA I hastalarda daha uzun bir preoksijenasyon süresine ihtiyaç duyulduğu sonucuna varıldı. Ayrıca preoksijenasyonda CPAP uygulaması ile, hastaların ASA statüleri ne olursa olsun daha kısa sürede hedef parametrelere ulaşıldığı gösterildi.

Abstract:
The aim of preoxygenation before induction of anesthesia and endotracheal intubation is to settle in the patient's functional residual capacity of 100% oxygen inhalation (FRK) is saturated with oxygen. Various techniques have been developed for preoxygenation. common goal of these various techniques is to denitrogenise alveoli and to store oxygen for apneic period.Tidal volume breathing, deep breathing techniques or certain methods of preoxygenation are accompanied by CPAP. Until now, studies about preoxygenation in healthy volunteers, obese, pregnant patients and children with such characteristics are examined and suggestions were made concerning the technical and time. What method of different ASA groups may benefit from not studied further.anesthesiologists' attitudes and strategies may change. These changes will be based on studies in the literature has been made often enough. Therefore, in our study, patients with ASA risk ASA status I-II and III change in the patient group, which is more efficient preoxygenation technique aimed to investigate.For this purpose the members of ASA status I-II and III in 80 patients, preoxygenation was performed by two different methods. Normal tidal volume preoxygenation with the first method, second method was the application of CPAP with 10 cm H2O pressure. Methods in the transition between the patients were breathing room air without a mask for 8-10 minutes. FEO2 to baseline experiment was done in the next preoxygenation. During the last two methods of breathing oxygen fraction (FEO2) as seen when 90% (tFEO2) were recorded. This time, that last breath of oxygen fraction to 90% of the main outcomes of the study period were identified as the effectiveness of the methods were investigated in patients with ASA status was different.ASA group I patients were younger than other patients. ASA status in both preoxygenation methods to be 90% higher FeO2 had shortened the time required. With all the ASA method in the application of CPAP preoxygenation shorten seen as a statistical process.Preoxygenation as a model that we use CPAP and tidal volume methods compared in our study what methods were used, regardless of patients, ASA status by increasing preoxygenation time required for the shorter, ASA I patients a longer preoxygenation time needed was concluded. Also preoksijenasyonda CPAP application, regardless of patients' ASA status more quickly achieve the target parameters are shown.