CAD/CAM sistemi ve yüksek ısıda presleme yöntemi ile üretilen porselen inleylerin kenar uyumu ve kırılma dayanıklılığı açısından değerlendirilmesi
Evaluation of marginal adaptation and fracture strength of porcelain inlays produced by CAD/CAM systems and hot-pressed technique
Yazar: FATMA DİLŞAD ÖZ
Danışman: PROF. DR. ŞÜKRAN BOLAY
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: CAD/CAM = CAD/CAM ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental porselen = Dental porcelain ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Presleme = Pressing

Özet:
CAD/CAM sistemi ve yüksek ısıda presleme yöntemi ile üretilen porselen inleylerin kenar uyumu ve kırılma dayanıklılığı açısından değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Tedavi Programı Doktora Tezi, Ankara, 2015. Bu in vitro çalışmada bilgisayar destekli tasarım/bilgisayar destekli üretim (CAD/CAM) sisteminde kullanılan içeriği farklı seramik bloklardan hazırlanan porselen inleyler ve presleme yöntemi ile hazırlanan porselen inleylerin kenar uyumu ve kırılma dayanıklılığı açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 60 adet çekilmiş insan alt molar dişi 4 gruba rastgele ayrılmıştır (n=15). Üç gruptaki 45 dişe standart MOD (mezio-okluzal-distal) inley preparasyonu yapılmıştır. Deney grupları şu şekilde belirlenmiştir; Grup 1: Sağlam dişler, Grup 2: IPS e.max CAD (Ivoclar Vivadent) bloklar ve Cerec Omnicam (Sirona Dental Systems, Bensheim, Germany), Grup 3: Lava Ultimate (3M ESPE, Seefeld, Germany) bloklar ve Cerec Omnicam, Grup 4: IPS Empress Esthetic (Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) ingotlar ve yüksek ısıda presleme yöntemi ile hazırlanmış MOD restorasyonlar. Simantasyon öncesinde restorasyonların kenar uyumları stereomikroskop ile değerlendirilmiş ve kenar aralığı ölçümleri 12 noktadan (mezialden 3, distalden 3, okluzobukkalden 3, okluzolingualden 3) yapılarak ortalama değerleri hesaplanmıştır. Restorasyonlar dual-cure rezin siman Variolink N (Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) kullanılarak dişlere simante edlimiş ve distile suda 370C'de 24 saat süreyle bekletilmiştir. Daha sonra tüm örnekler 5000 döngülük termal siklus işlemine tabi tutulmuştur. Örneklere üniversal bir test cihazında kırılma dayanıklılığı testi 0,5 mm/dak hızla yükleme yapılarak uygulanmıştır. Restorasyon bulunan grupların kırılma tipleri incelenmiş ve fotoğraflanmıştır. Kenar aralığı bulguları Kruskal-Wallis testi, kırılma dayanıklılığı testi bulguları tek yönlü ANOVA varyans analizi ile değerlendirilmiştir. Kenar aralığı ölçümleri ile elde edilen bulgulara göre, Grup 2'nin ortalama kenar aralığı değeri 33,54 µm, Grup 3'ün 33,77 µm ve Grup 4'ün 85,34 µm'dir. Grup 4'ün ortalama kenar aralığı değeri anlamlı olacak şekilde diğer gruplardan yüksektir (p<0,05). En yüksek ortalama kırılma dayanıklılığı sağlam dişleri içeren Grup 1'de görülmüştür (3959,00 ±1279,79 N), bu değer diğer grupların ortalama değerlerinden anlamlı olarak yüksektir (p<0.05). Grup 2 (2408,00±607,97 N), Grup 3 (2206,73±675,16) ve Grup 4 (2879,53±897,30)'ün ortalama kırılma dayanıklılığı değerleri arasında ise anlamlı bir fark bulunmamaktadır (p>0.05). Cerec Omnicam sistemi ile üretilen porselen inleylerin, presleme yöntemiyle üretilenlere göre daha iyi kenar uyumu gösterdiği ve kullanılan materyallerin kırılma dayanıklılığı değerlerinin benzer olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: CAD/CAM, kenar uyumu, kırılma dayanıklılığı, stereomikroskop.

Destekleyen Kurumlar: Hacettepe Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi. Proje No:1757

Abstract:
Evaluation of Marginal Adaptation and Fracture Strength of Porcelain Inlays Produced by CAD/CAM systems and Hot-Pressed Technique. Hacettepe University Health Sciences Institute PhD Thesis in Restorative Dentistry, Ankara, 2015. The aim of this in vitro study was to evaluate marginal adaptation and fracture strength of porcelain inlays produced by a CAD/CAM (Computer Aided Design/Computer Aided Manufacturing) system using different types of ceramic blocs and hot-pressing technique. 60 extracted human mandibular molars were divided randomly into 4 groups (n=15). 45 molars in three groups, received MOD (mesio-occlusal-distal) inlay preparations. Experimental grups were; Group 1: Intact teeth, Group 2: IPS e.max CAD (Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) blocs and Cerec Omnicam (Sirona Dental Systems, Bensheim, Germany), Group 3: Lava Ultimate (3M ESPE, Seefeld, Germany) blocs and Cerec Omnicam, Group 4: IPS Empress Esthetic (Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) ingots and hot-pressing technique. MOD restorations were obtained according to these groups. Marginal gap measurements were taken at 12 points (mesial 3, distal 3, occlusobuccal 3, occlusolingual 3) with a stereomicroscope and mean values were calculated. Restorations were semented with Variolink N (Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) and stored in distilled water at 370C for 24 hours. All samples were subjected to thermocycling for 5000 cycles in water baths between 5◦C and 55◦C. The fracture strength of specimens was determined under compressive loads along the long axis of the restored teeth at a 0.5 mm/min crosshead speed until fracture. Fracture modes were determined and photographed. Statistical analyses were performed using one-way analysis of variance for fracture strength data and Kruskal-Wallis for marginal gap data (p=0.05). The mean marginal gap size of Group 2, Group 3 and Group 4 were 33,54 µm, 33,77 µm and 85,34 µm, respectively. Group 4 had statistically higher values than other groups. The fracture strength values were significantly higher in the intact teeth group (3959,00 ±1279,79 N), than those of restored groups (Group 2 (2408,00±607,97 N), Group 3 (2206,73±675,16) ve Group 4 (2879,53±897,30). İnlays fabricated using Cerec Omnicam demonstrated better marginal fit but fracture resistance values of different materials were similar.

Key Words: CAD/CAM, marginal adaptation, fracture strength, stereomicroscope. 
Supported by Hacettepe University Scientific Research Projects Coordination Center. Project No: 1757