Sarkopeninin diyabetes mellituslu hastalarda ultrason ile değerlendirilmesi
Evaluation of sarcopenia with ultrasound in patients with diabetes mellitus
Yazar: MUHARREM AKER
Danışman: DOÇ. DR. ALİ ERDEM BAKİ
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Kas distrofileri = Muscular dystrophies ; Kaslar = Muscles ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Giriş: Genellikle ilerleyen yaşla birlikte ortaya çıkan, jeneralize ve progresif kas kütlesi ve kuvvet kaybı ile karakterizebir sendrom olarak sarkopeni, fiziksel yetersizlik, düşük yaşam kalitesi ve ölüm gibi kötü sonuçlara sebep olabilir. Güncel klavuzlarda Sarkopeni değerlendirmesi; düşük kas gücü, düşük kas miktarı veya kalitesi ve düşük fiziksel performansın çeşitli yöntemlerle incelenmesini temel alır. Diyabetes mellitus vücutta tüm sistemlerde önemli komplikasyonlarla ilişkilidir. Diyabet hastalarında sağlıklı bireylere göre daha yüksek oranda kas gücü ve fonksiyonel kapasitede azalmayla birlikte mobilite ve günlük yaşam aktivitelerinde bozulmagösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı 40-65  yaş aralığındaki diyabetes mellituslu hastalarda sarkopeni ya da olası sarkopeninin sağlıklı bireylere göre daha yüksek sıklıkta görülüp görülmediğini araştırmaktır.
Yöntem: Çalışmamıza 40-65 yaş aralığında, 20 tip 2 diyabet hastası, 17sağlıklı kontrol olmak üzere 37 hasta dahil edilmiştir. Tüm hastaların demografik verileri kaydedildi. Kas gücü değerlendirmesi; üst ekstremite el kavrama gücü Jamar dinamometre ile, alt ekstremite diz ekstansiyon kas gücü ve ayak bilek plantar fleksiyon kas gücü Microfet3 (Handheld dinamometre)manuel kas test cihazıyla yapıldı. Kas kütlesi, Biyoelektriksel empedans yöntemiyle (BIA) yağsız kas kütlesi (FFMI) ve apendiküler yağsız kas kütlesi (SMI), ultrasonografi ile alt ekstremite rektus femoris kası ve gastroknemius kası kalınlık ve alan ölçümleri ile değerlendirildi. Hastaların fiziksel performansı 6 metre yürüme testi ile, günlük fiziksel aktivite seviyeleri Uluslararası Fiziksel Aktivite İndeksi (UFAA) kısa form yardımıyla değerlendirildi.Sarkopeni tanısında el kavrama gücü, 6 metre yürüme testi ve BIA ölçümleri ile hesaplanan tüm vücut yağsız kas kütle indeksi, apendiküler yağsız kas  kütle indeksinden oluşan "European Working Group on Sarcopenia in Older People (EWSGOP) 2" kriterleri kullanıldı.
Bulgular: Çalışmamızda diyabet ve kontrol grubu arasında yaş, cinsiyet, BMI, ek hastalık sayısı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Diyabet grubunda 5 (%25) , kontrol grubunda 3 (17.1) hastada olası sarkopeni saptandı. Olası sarkopeni saptanan hastaların tamamı kadın hastalardı. Diyabetik hastalarda 6 dk yürüme testi ile değerlendirilen yürüme mesafesi, kontrol grubuna kıyasla istatistiksel anlamlılıkta kısaydı (DG:548,5m (350-800), KG:666m (450-850)    p:0,017). Diabetik hasta grubu ve kontrol grubu arasında, el kavrama gücü, alt ekstremite kas gücü ölçümleri, BIA ölçüm indeksleri (FFMI, SMI) ve ultrasonografik kas ölçümleri arasında fark saptanmadı. Sarkopeni ile kas gücü değerlendirmeleri, yürüme mesafesi ve fiziksel aktivite seviyeleri arasında negatif korelasyon saptandı (p<,005).     
Sonuç:Çalışmamızda 40-65 yaş grubu hastalarda tip 2 diyabetes mellitus ile artmış sarkopeni riski arasında ilişki gösterilememiştir. Erken yaşlarda diyabet ile ilişkili faktörlerin sarkopeni üzerine etkisinin belirlenebilmesi için daha çok sayıda hastanın prospektif olarak incelendiği çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar kelimeler: Sarkopeni, diyabet, ultrason, EWSGOP  2

Abstract:
Introduction: As a syndrome that usually occurs with advancing age, characterized by generalized and progressive muscle mass and loss of strength, sarcopenia can cause bad consequences such as physical disability, poor quality of life and death. assessment of Sarcopenia in current guidelines is based on the examination of low muscle strength, low muscle amount or quality and low physical performance by various methods. Diabetes mellitus is associated with significant complications in all systems in the body. Mobility and daily life activities have been impaired in diabetes patients, with a higher rate of decrease in muscle strength and functional capacity than healthy individuals. The aim of this study is to investigate whether sarcopenia or possible sarcopenia is more common in patients with diabetes mellitus between the ages of 40-65, compared to healthy individuals.
Method: 37 patients, 20 type 2 diabetes patients and 17 healthy controls, were included in our study. Demographic data of all patients were recorded. Muscle strength assessment; Upper limb hand grip strength was done with Jamar dynamometer, lower extremity knee extension muscle strength and ankle plantar flexion muscle strength were performed with Microfet3 (Handheld dynamometer) manual muscle tester. Muscle mass was evaluated by bioelectrical impedance method (BIA), lean muscle mass (FFMI) and appendicular lean muscle mass (SMI), ultrasonography, lower extremity rectus femoris muscle and gastrocnemius muscle thickness and area measurements. The physical performance of the patients was assessed with a 6-meter walking test, and daily physical activity levels were assessed using the International Physical Activity Index (UFAA) short form. In the diagnosis of sarcopenia, the criteria of "European Working Group on Sarcopenia in Older People (EWSGOP) 2", which consist of hand grip strength, 6-meter walking test and BIA measurements, whole body lean muscle mass index, appendicular lean muscle mass index, were used.
Results: In our study, no statistically significant difference was found between the diabetes and control groups in terms of age, gender, BMI, and the number of additional diseases. Possible sarcopenia was detected in 5(%25) patients in the diabetes group and 3(%17.1) patients in the control group. All patients with possible sarcopenia were female. The walking distance assessed by a 6-min walk test in diabetic patients was shorter compared to the control group, and the difference was statistically significant.DG: 548.5m (350-800), CG: 666m (450-850) p: 0.017). There was no difference between diabetic patient group and control group in terms of hand grip strength, lower extremity muscle strength measurements, BIA measurement indices (FFMI, SMI) and ultrasonographic muscle measurements. A negative correlation was found between sarcopenia and muscle strength, walking distance and physical activity levels (p <, 005).
Conclusion: In our study, there was no relationship between type 2 diabetes mellitus and increased risk of sarcopenia in patients aged 40-65 years In order to determine the effect of diabetes-related factors on sarcopenia at an early age, there is a need for studies that prospectively examine more patients.
Keywords: Sarcopenia, diabetes, ultrasound, EWSGOP 2