Blefaroptozis olgularında uygulanan cerrahi tekniklerin sonuçları
Results of surgical techniques applied in blepharoptosis
Yazar: YÜCEL ÖZTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. ÖZLEN RODOP ÖZGÜR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Kliniğimizde blefaroptozis nedeniyle ameliyat edilen hastalarda levator fonkiyonuna göre karar verilmiş, levator rezeksiyonu veya silikon tüp ile frontal askılama cerrahilerinin başarı oranlarının literatür sonuçlarıyla değerlendirilmesi
Gereç ve Yöntem: Ocak 2011 ile Haziran 2015 tarihleri arasında S. B. Dr. Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Kliniğinde ptozis tanısı konulan sonrasında levator kas cerrahisi ve silikon tüp ile frontal askılama ameliyatları yapılan 47 hastanın 55 gözü çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, preoperatif  oküler muayeneleri, sistemik ve okuler hastalıkları, ek özellikleri açısından retrospektif olarak incelendi. Hastalar levator kas fonksiyonlarına göre iyi , orta ve kötü olarak gruplandırıldı. İyi ve orta kas fonksiyonu olan hastalara levator kas cerrahisi, kötü olan hastalara silikon tüp ile frontal askılama cerrahisi yapıldı. Bu hastalar cerrahi sonrası takip edilerek (2 – 36 ay) yapılan cerrahilerin başarıları araştırıldı. Kapak kenarı pupilla reflesi arası mesafesi (MRD)  2 mm'nin üzerinde olanlar başarılı, 1-2 mm arası olanlar tatminkar, 1 mm'nin altında olanlar başarısız olarak kabul edildi. Ayrıca cerrahi sonrası revizyon gerektiren hastalar da cerrahi olarak başarısız kabul edildi.
Sonuçlar: Hastaların 29'u  (%61.7) erkek, 18'i (%38.3) kadındı. Olguların yaşları 0-84 arasında değişmekteydi (Ortalama yaş 35.16). Ptozis 13 olguda (%27.7)  bilateral olup, 17 sağ göz ve 17 sol göz (%72.4)  olmak üzere 34 olguda tek taraflı ptozis mevcuttu. Bilateral ptozisi olan 13 hastanın 8 tanesine bilateral, 5 tanesine tek taraflı cerrahi yapıldı. 55 olgudan 33'ü (%60.0) konjenital, 19'u (%34.5) aponevrotik, 1'i (%1.8) travmatik, 1'i (%1.8) Horner sendromu  ve 1'ide (%1.8) Miyotonik Distrofiydi. Olgularda ameliyat öncesi kapak kenarı pupilla reflesi arası mesafesi (MRD) değeri minimum 0 mm, maksimum 3 mm, ortalama   0.56±0.85 mm idi. Cerrahi uyguladığımız gözlerdeki levator fonksiyonu 18'inde (%32,7) kötü, 9'unda (%16.4) orta, 28'inde (%50,9) iyi olarak değerlendirildi. Ellibeş gözün  37' sine (%67.3) levator rezeksiyonu, 18'ine (%32.7) de frontal askı cerrahisi gerçekleştirildi. Postoperatif kontrollerde 33 (%89.2) olguda yapılan levator cerrahisinin başarılı olduğu görüldü. Sonuçların 3 (%8.1) olguda tatminkar, 1 (%2.7) olguda da başarısız olduğu görüldü. Frontal askılama yaptığımız hastaların postoperatif kontrollerinde 13 (%72.2) olguda yapılan cerrahinin başarılı olduğu görüldü. Sonuçların 4 (%22.2) olguda tatminkar, 1 (%5,6) olguda da başarısız olduğu görüldü. 
Tartışma: Levator kas cerrahisi ve frontal askılama yöntemi ptozisin tedavisinde etkili yöntemlerdir. Levator fonksiyonuna göre cerrahinin seçilmesi postoperatif başarıyı olumlu etkilemektedir. Levator fonksiyonu iyi ve orta olan vakalarda levator kas cerrahisi, kötü olanlarda ise frontal askı cerrahisi uygulanması uygundur.

Abstract:
Objective: We aimed to analyze the success rates of patients who underwent levator aponeurosis or frontal suspension with silicone tube surgery due to blepharoptosis according to the elevator function (LF) and to compare our results with the literature.

Material and Methods: We included twenty-five eyes of 47 patients who had levator aponeurosis or frontal suspension with silicone tube surgery in this study. The patients were grouped as good, moderate, and poor according to their LF. Good and moderate patients had levator aponeurosis while poor patients had frontal suspension with silicon tube surgery. The follow-up period after surgery was 2 to 36 months. The results were evaluated with margin reflex distance (MRD) which greater than 2 mm was considered successful, between 1 and 2 mm was satisfactory, and less than 1 mm was unsuccessful. Also, patients requiring revision surgery were considered unsuccessful.

Results: Twenty-nine (61.7%) men and 18 (38.3%) women with a mean age of 35.16 years (range=0-84 years) were included in this retrospective study. Thirteen cases (27.7%) had bilateral, and34 cases had unilateral ptosis(72.4%). Eight of the 13 patients with bilateral ptosis had bilateral and 5 of them had unilateral surgery. Blepharoptosis was due to congenital (60.0%), aponeurotic (19%), traumatic (1.8%), Horner's syndrome(1.8%)  and myotonic dystrophy(1.8%). The preoperative mean MRD value was 0.56±0.85 mm (0-3 mm). The levator function (LF) was poor in 18 eyes (32.7%), moderate in 9 eyes (16.4%), and good in 28 eyes (50.9%). Thirty-seven patients (67.3%) underwent levator aponeurosis, and 18 patients had frontal suspension with silicon tube surgery. In our postoperative controls, 33 patients were considered as successful. Three patients were considered satisfactory, and one patient was considered unsuccessful.

Discussion: Levator aponeurosis and frontal suspension with silicone tube surgeries are both effective surgical methods to treat ptosis. Postoperative success is positively affected by determining the surgery method, according to LF. Our results showed that elevator aponeurosis surgery is more satisfying in good and moderate cases, and frontal suspension with a silicone tube is best in poor cases.