Duygu durum bozukluğu ve psikotik hastalarda aile ortamı ve bu ortamın hastaneye yatış sıklığına etkisi
Family environment in the affective disorders and psychotic patients and the effect of this environment on the frequency of hospitalization
Yazar: DUDU DÜNDAR
Danışman: DOÇ.DR. NESRİN AŞTI
İstanbul Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Psikiyatri Hemşireliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1999
Konu: Hemşirelik = Nursing ; Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Aile = Family ; Psikiyatrik hemşirelik = Psychiatric nursing ; Psikotik bozukluklar = Psychotic disorders ; Ruh sağlığı = Mental health

Özet:
7-OZET Bu çalışmada aile ortamı ile ruhsal hastalıklar arasındaki ilişkiden yola çıkarak, duygu durum bozukluğu ve psikotik hastalarda aile ortamı ve bu ortamın hastaneye yatış sıklığına etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini SSYB- Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi psikiyatri kliniklerine Kasım 1997-Mayıs 1998 tarihleri arasında yatarak tedavi gören, basit rastlantısal yöntemle seçilen, en az iki yıllık şizofreni ve duygu durum bozukluğu tanısı alan, 30 hasta ve hastayla birlikte oturan, sorumluluğunu alan 30 hasta yakını olmak üzere 60 denek oluşturmuştur. Araştırmanın verilerim toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Görüşme Formu ve Aile ortamındaki birlik beraberlik ve denetim boyutlarının algılanışını ölçmek amacıyla P. Fowler tararından geliştirilen, Öner ve Usluer tarafından Türkçe' ye uyarlanarak geçerliği ve güvenirliği yapılmış Aile Ortamı Ölçeği (AOÖ) kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, bilgisayarda SPSS (Stastical Pachage of Social Science) programı ile yüzdeleme, varyans analizi, ki-kare ve "t" testi' nden yararlanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucunda; hastaların hastaneye toplam yatış sayısı ile Aile Ortamı Ölçeği puanlarının analizinde, yatış sayısı 1 1 ve üzeri olan hastalarda birlik beraberlik puanının düşük olduğu, fakat bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı (F=0.56, p>0.05), yatış sayısı 5- 7 kez olan hasta yakınlarında denetim puanının yüksek olduğu, istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (F=3.21, p<0.05). Bunun yanısıra; hastalık süresi 16 yıl ve üzeri olan hastaların yakınlarında, aile ortamındaki denetim puanının yüksek olduğu (X =30.75+2.37), medeni durumu bekar olan hasta yakınlarında aile ortamındaki birlik beraberlik puanının istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olduğu (X=38.50±12.02) saptanmışta- (p<0.05). Sonuç olarak; aile ortamında birlik beraberlik azaldıkça ve özellikle anlamlı düzeyde denetim arttıkça hastaneye yatış sıklığının arttığı söylenebilir. 69

Abstract:
8-SUMMARY Family Environment in the Affective Disorders and Psychotic Patients and The Effect of This Environment on The Frequency of Hospitalization. This study aims to investigate the family environment in psychotic diseases and the effect of that environment on the frequency of hospitalization starting from the relationship between the family environment and the mental disorders. This study has been participated by 60 subjects including 30 patients who have been treated in patient at the psychiatric clinics of the Bakırköy Mental Diseases Hospital of the Ministry of Health between November 1997 and May 1998, elected by simple randomization method, patients of schizophrenia and affective disorders for at least two years and 30 relatives who take care of them. İn order to collect the data of this study, the interview Form that has been developed by the researcher and the Family Environment Scale (FES) that has been developed by P. Fowler and has been adopted Turkish providing valid and reliable by Öner and Usluer were used. The research data was evaluated statistically with the help of percentile, variance analysis, qui square and "t" test using the SPSS (Statistical Pachage of Social Science) program. As the results, relating to the analysis of the total number of hospitalization and the scores of the Family Environment Scale, it has been determined that the unity and cooperation scores of the patients with the number of hospitalization being 1 1 times and over were lower than others, but that difference is no signifcant (F=0.56, p>0.05) Also, the supervision scores for the patients with the number of hospitalization between 5-7 was higher statistically meaningful (F= 3.21, p< 0.05). Besides, the supervision scores of families of the patients who have psychiatry history for over 16 years, was higher (X=30.75±2.37) while the unity and cooperation scores of the relatives of unmarried or single patients was statistically lower and meaningful ( X=38.50±12.02) (p< 0.05). İn conclusion, lesser the unity and cooperation in the family environment and higher the supervision on a particularly meaningful level, the higher the frequency of hospitalization. 70