Obstetrik brakiyal pleksus paralizisi olan çocuklarda ev egzersiz programına uyum ile fonksiyonel iyileşme arasındaki ilişkinin araştırılması
An investigation of the relation between adherence of home-based exercise program and motor recovery in children with obstetric brachial plexus paralysis
Yazar: EZGİ TARHAN ALTINOK
Danışman: DOÇ. DR. TÜZÜN FIRAT
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Temel Fizyoterapi Ve Rehablitasyon Ana Bilim Dalı / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Anneler = Mothers ; Brakiyal pleksus = Brachial plexus ; Egzersiz tedavisi = Exercise therapy ; Obstetrik = Obstetrics ; Paralizi = Paralysis ; Paralizi-obstetrik = Paralysis-obstetric ; Çocuklar = Children

Özet:
Bu çalışmanın amacı, Obstetrik brakiyal pleksus paralizisi (OBPP) olan çocuklarda, annelerin ev egzersiz programına uyumu ile çocukların fonksiyonel gelişimi arasındaki ilişkinin araştırılması ve motivasyon verilen anneler ile verilmeyen annelerin çocuklarının fonksiyonel sonuçlarını karşılaştırmaktır. Çalışmaya yaş aralığı 0-18 ay olan Narakas Tip 2 tutulumu olan 33 OBPP'li çocuk ve anneleri dahil edildi. OBPP'li çocuklar 12 hafta süresince ev egzersiz programı ile takip edildi. OBPP'li çocuklar ve anneleri, ilk başvuruda, 6 hafta ve 12 hafta sonra toplam 3 kez değerlendirildi. Hastaların motor fonksiyon değerlendirilmesinde, Aktif Hareket Skalası (AHS), Gilbert Omuz ve Dirsek Hareketlerini Değerlendirme Sistemleri ve  Raimondi El Fonksiyon Değerlendirmesi kullanıldı. Annelerin ev egzersiz programlarına uyumlarını tespit etmek amacıyla egzersiz günlüğü çizelgesi kullanıldı. Ev egzersizlerine uyum, hareket tekrar sayısına uyum ve süreye bağlı uygulamalara uyum olarak iki şekilde değerlendirildi. Ayrıca annelerin sağlıkla ilgili olan yaşam kalitesi, Nottingham Sağlık Profili (NSP); fiziksel aktivite seviyeleri, Uluslar Arası Fiziksel Aktivite Anketi – kısa formu (IPAQ - kısa form); içsel motivasyon düzeyleri, İçsel Güdülenme Envanteri (İGE); kaygı seviyeleri Durumluk ve Süreklilik Kaygı Envanteri ile değerlendirildi. Anneler ayrıca, ek motivasyon ve bilgilendirme verilenler (n=16, çalışma grubu) ve verilmeyenler (n=17, kontrol grubu) olarak da ikiye ayrıldı. Annelerin ev egzersiz programlarına uyum yüzdesi ile çocukların motor fonksiyonları arasında ilişki bulunmadı (p>0.05). Annelerin yaşam kalitesi, kaygı düzeyleri ve fiziksel aktivite seviyelerinin ev egzersiz programlarına uyumlarını etkilemediği bulundu (p>0.05). Ancak, annelerin İGE'deki içsel motivasyon seviyelerindeki artışı ile ev egzersiz programlarına uyumları arasında pozitif yönde ilişki bulundu (p<0.05). Annelerin fiziksel aktivite seviyeleri ile çocuklarının motor fonksiyonları pozitif yönde ilişkili bulundu (p<0.05). Gruplar arasında, annelerin ev egzersiz programına uyumları arasında ve çocukların motor fonksiyonları arasında fark bulunmadı (p>0.05). Ek olarak, annelerin ev egzersiz programının süreye bağlı uygulamalarına uyum yüzdesi ile AHS toplam skorları arasında pozitif yönde ilişki bulundu (p<0.05). Narakas 2 grubunun 0-18 ay arasındaki gelişim seyri, ailenin ev egzersiz programına uyumu ile ilişkili değildir. Bu süreçte, duyusal girdi yaklaşımlarına daha fazla uyulmakta ve bu uyum motor performansı arttırmaktadır. Ancak, fizyoterapistlerin ailelerin ev egzersiz programına uyumlarını arttıracak yöntemlere ihtiyaçları vardır. Annenlerin içsel motivasyon düzeylerinin arttırılması bu yöntemlerin başında gelmelidir.   

Anahtar Kelime: Obstetrik Brakiyal Pleksus Paralizisi, Ev Egzersiz Programı, Fonksiyonel İyileşme

Abstract:
The aim of this study were to find out the relationship between the adherence to home-based exercise program (HEP) and the motor recovery in children with Obstetric brachial plexus paralysis, and to compare the functional results of the children whose the mothers were provided additional motivation with those whose mothers' not. 33 patients with an age between 0-18 months suffered from OBBP with either type 2a or 2b in Narakas clinical classification were included to the study. The patients and their mothers were followed up with (HEP) for three times as the first examination, 6th week and after 12 weeks. For the evaluation of the motor function of the patients, Active Movement Scale (AMS), Gilbert Shoulder-Elbow Movement Assessment Scales and Raimondi Hand Function Assessment were used. In order to determine the adherence of mothers to HEP, exercise diary chart was used. The exercises were evaluated in two parts, the adherence to movement of repetition and time dependent exercise. The mothers were assessed with following tests, which are Nottingham Health Profile (NHP) for life quality; short form of International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) for the level of physical activity; Intrinsic Motivation Inventory (IMI) for the level of motivation levels; State-Trait Anxiety Inventory (STAI) for the level of anxiety. The mothers were divided into two categories which were the ones additional motivation provided (n=16, study group) and not (n=17, control group). There was no relation between the percentage of the mothers' adherence to HEPs and the motor function of the patients (p>0.05). It was deduced that the quality life, anxiety level and physical activity level of the mothers did not make any effect on adherence to HEP. The increase in the mothers' motivation levels in IMI was positively correlated with the percentage of their adherence to HEP (p<0.05). The physical activity levels of the mothers were positively related with the motor function of the children. There was no difference between the groups in terms of the adherence to HEPs and the motor function of the children (p>0.05). However, a strong relation between the percentage of adherence to time-dependent exercise and AMS total scores (p<0.05). The treatment progress of Narakas 2 group children between the ages of 0-18 months was not related with their mother's adherence to HEP. In the study, The mothers are more willing to adhere the sensory input and that improves the motor function of the children. However, it is important to use the more effective methods for improving the adherence to mothers to HEP. Increasing intrinsic motivation levels of mothers should be at the forefront among the methods. 

Keywords: Obstetric Brachial Plexus Paralyze, Home-Based Exercise Program, Functional Recovery