( H. 300-392/M.912-1002) yıllar arası Endülüs'ün karşılaştığı iç ve dış zorluklar
External and internal conflicts existed in the Endulus eara (H.300-392/912-1002)
Yazar: JAWAD R A DWAİMA
Danışman: YRD. DOÇ. DR. FATMA ÇAPAN
Gaziantep Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tarih Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2017
Konu: Tarih = History
Dizin: Cermen = Germanischen ; Endülüs = Andalucia ; Fatimiler = Fatimies ; Hristiyanlar = Christianies ; Mağrib = Magrib ; Müslümanlar = Muslims ; Savaş = War ; İspanya = Spain

Özet:
Endülüs en güçlü dönemini (H.350-392/M.962-1002) yılları arasında yaşamıştır. Aynı zamanda bu yıllar arasında Endülüs, İslam dünyasında zirveye ulaşmıştır. Bu dönemi araştıran tarihçiler bu dönemi diğer dönemlerden her alanda ayrı tutarlar. Çünkü Endülüs'te tahta çıkan III. Abdurrahman Nasır ülkede siyasi birliği yeniden tesis etti bu da bir takım gelişmeleri beraberinde getirdi. Bu gelişmelerden en önemlisi; Endülüs'te yaşayan farklı etnik yapılar olan Muvelldun, Arap, Vizigotlar ve Berberiler arasındaki etnik milliyetçiliğin bitme noktasına getirilmesidir. Endülüs'te iç karışıklıklar sona erdirilip siyasi birlik sağlandığı için II. Hakem Mustansır ve Muhammed b. Ebî Amir Mansur dönemlerinde devletin gücü dış politikada hissedilmeye başlandı. Endülüs'ün dışarıyla olan mücadelesindeki ilk amacı Kuzey Endülüs'te bulunan Hıristiyan krallıkları kendi hâkimiyeti altına almak, Hıristiyan birliğini dağıtmak ve toplumla kaynaşmayı gerçekleştirip Endülüs içinde yaşamalarını sağlamaktı. İkinci amacı ise o dönemde Mağrib'de (Tunus, Fas, Cezayir) hâkim olan Fatımîler'in hâkimiyetini sonlandırıp Mağrib'de kendi seçtiği idareciler vasıtasıyla bu toprakları idare etmekti. Üçüncü amacı ise Kuzey Avrupa'dan gelen Cermenler'in saldırıları sona erdirmekti. Bu amaçları gerçekleştirmek için birçok savaş meydana gelmiştir ve bu savaşların çoğu zaferle sonuçlanmıştır.
Anahtar Kelimeler: Endülüs, İspanya, Mağrip, III. Abdurrahman, II. Hakem, Mansur, Fatimîler, Cermenler, Hristiyan ve Müslümanlar.

Abstract:
From H. 300 / H . 912 to H. 392 /1002, the Andalusian period lived its most powerful period in the Islamic world. Historians sought to investigate this period separately from other periods, because the III. Abdurrahman al-Nasir re-established or recreated the political structure of the country. This incurred significant changes and brought remarkable developments to the country. He also put an end to all ethnitcy-based problems among Muvelldun, Arab, Visigoths and Barbarians and eradicate all internal coups. Later and during the era of II. Hakem Mustansir and Muhammad B. Abu Amir al-Mansur the Andalusia gained strong foreign politics. As a result, the first step taken was to take control of the Christian kingdoms locating in the Northern Andalusia and keep them under the sovereignty of the Andalusia. This would not happened unless the Christian unity was penetrated and chattered before each Christian group was forced to merged into the Andalusian society. The second step taken was to end the dominance of the Fatimids in the Maghreb, and in Tunisia, Morocco, and Algeria and let locals govern their lands on their well.  The third step taken was to stop and end attacks launched by the Germans from Northern Europe. However, to accomplish all these steps, rulers of the Andalusia had had to trigger many wars and secured victories in many of them.
Key words: Andalusia, Spain, Maghreb, III. Abdurrahman, II. Hakam, Mansur, Fatimis, Germens, Christians, Muslims.