Abdülhamid Dönemi İttihat Terakki ve Ermeni ilişkileri 1876-1909
İttihat Terakki and Armenian relayions During the Abfulhamid ll Period 1876-1909
Yazar: GÖNÜL EKŞİ İLHAN
Danışman: DOÇ. DR. MÜZEHHER YAMAÇ
Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Küreselleşme ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı / Siyasi Tarih Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Tarih = History
Dizin: Abdülhamid II = Abdülhamid II ; Ermeniler = Armenians ; Osmanlı Devleti = Ottoman State ; Osmanlı Dönemi = Ottoman Period ; Osmanlı tarihi = Ottoman history ; İttihat ve Terakki = Union and Progress Society

Özet:
İTC ve Ermeni ilişkilerinin temeli, onların ortak bir gelecekten çok ortak bir düşman
idealinde buluştuğu gerçeğini ortaya koymaktadır. Osmanlı devletinin muhafazakâr
yönetim kaideleri ve çağın gereklerine uygun politikalar geliştirememesi, toplumsal
katmanlar arasında hem karşıtlıklar hem de birlikte hareket etme modelleri
oluşturmuştur. Dönemin genç ve aydınları arasında yükselen bu yeni yönetim
anlayışının taşıyıcı unsurları, kendilerini sürekli Avrupa ile kıyaslamış ve içinde
yaşadıkları düşkün devlet görüntüsünün acizlik psikolojisinden kurtulmak
istemişlerdir. Paylaştıkları coğrafya da yöntem olarak ayrışan unsurların; Türk tarafı,
imparatorluğu eski şaşaalı günlerine döndürebilmeyi amaçlarken Ermeni halkı için
hedef, uluslaşma sürecinden paylarına düşeni almaktır.
 Yeni Osmanlılardan İTC'nin oluşumuna kadar. Meşrutiyetin ilanı için çalışan
gençler siyasi varlıklarını da ortaya koymak istemişlerdir. İTC, Ermeni örgütleri ile
ortaklık ve diyalog denemeleri dönem konjonktürü içerisinde sürekli suikasta uğramış
ve durum her iki tarafı da yıpratmıştır. Zaten çok güçlü olmayan güven ortamının
ayaklanmalar ve bunlara karşı alınan sert tedbirlerle bastırılması tarafları kendi
bünyelerinde ek planlamalar yapmaya itmiştir.
Anahtar Kelimeler: Abdülhamid, İttihat ve Terakki, Ermeniler, Hınçak, Taşnak
Federasyonu

Abstract:
The basis of CUP and Armenian relations reveals the fact that they meet in the
ideal of a common enemy rather than a common future. The conservative management
rules of the Ottoman state and the inability to develop policies in accordance with the
requirements of the age created both oppositions and models of acting together among
the social layers. The supporting principles of this new management approach, which
rose among the young and intellectuals of the period, constantly compared themselves
with Europe and wanted to get rid of the helplessness psychology of the image of the
fallen state in which they lived. Although they share the geography, the methods of
their principles are different; While the Turkish side aims to return the empire to its
former glory, the target for the Armenian people is to get their share from the nationbuilding process.
From the New Ottomans to the formation of the CUP. Young people working for the
proclamation of the Constitutional Monarchy also wanted to reveal their political
existence. Partnership and dialogue attempts with the CUP, Armenian organizations
were constantly assassinated in the conjuncture of the period and the situation eroded
both sides. The suppression of the already not very strong atmosphere of trust with the
uprisings and the harsh measures taken against them pushed the parties to make
additional plans within their own structure.
Keywords: Abdülhamid, Union and Progress, Armenians, Hinchak, Dashnak
Federation