Yeni tanı tip 1 diyabet hastalarının izleminde kas kitle ve kuvvet değişiminin değerlendirilmesi
Evaluation of changes in muscle mass and strength after insulin therapy in newly diagnosed type 1 diabetes patients
Yazar: HAZAL CANBAZ
Danışman: DOÇ. MESUT PARLAK
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Biyoelektriksel empedans = Bioelectrical impedance ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 1 = Diabetes mellitus-type 1 ; Dinamometre = Dynamometer ; Kas lifleri = Muscle fibers ; Kas tonüsü = Muscle tonus ; Kaslar = Muscles ; İnsülin = Insulin

Özet:
Giriş ve Amaç; Tip 1 DM, genetik veya çevresel faktörler nedenli pankreasta beta hücre hasarına bağlı mutlak insülin eksikliği ile meydana gelmektedir. Çocukluk çağı T1DM görülme sıklığı dünya genelinde artış göstermektedir. Anabolizan hormon olan insülin eksikliğinde oluşan hiperglisemide; diyabetik ketoasidoz, kardiyovasküler hastalıklar, diyabetik nöropati, nefropati ve retinopati gibi komplikasyonlar görülebilmektedir. Çalışmamızda yeni tanı T1DM olgularında insülin tedavisinin kas kitle ve kuvvetiyle ilişkisi değerlendirilmiştir.
Hastalar ve Yöntemler; Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Endokrinoloji servisinde T1DM tanısı alan 5-18 yaş arası 36 kız ve erkek olgu alındı. Kontrol grubu benzer yaş ve cinsiyette 43 kız ve erkek olgudan oluştu. Tüm olguların laboratuvar sonuçları hastane veri sisteminden alındı ve dinamometre ile kas kuvveti, biyoelektriksel impedans analiz (BIA) ile de kas ve yağ doku ölçümleri çalışma başlangıcında yapıldı. T1DM'li grupta bu ölçümler 3. ve 6. ayda tekrarlandı. T1DM ve kontrol grubunun çalışma başlangıcında verileri karşılaştırıldı. İnsülin tedavi alan T1DM grubun 3 dönem ölçüm verileri değerlendirildi.
Bulgular; İnsülin tedavisi başlanması sonrası T1DM grupta ilk 3 ayda vücut kitle indeksi (VKİ), yağ ve kas kitlesinde anlamlı artış saptandı. Erkek çocukların kas kitlesi kızlara göre fazla ölçülmesine rağmen 3 dönemdeki VKİ, VKİ sds, kas ve yağ kitlesi her iki grupta benzer artış gösterdi (p=0,04; p =0,021; p<0,001; p<0,001). Kız grubunda VKİ, VKİ sds anlamlı artış gösterirken, erkek grubundaki artış anlamlı bulunmadı. Kız ve erkek grubu yağ ve kas kitlesinde anlamlı artış gözlendi. Boy, yaş, cinsiyetin etkilediği VKİ, yağ ve kas kitlesi ile pozitif korelasyon gösterdi. Kız ve erkeklerin tanı anı ile 6.ay karşılaştırıldığında VKİ, VKİ sds, boy, yağ ve kas kitlesi benzer bulundu (p=0,751; p=0,751; p=0,5; p=0,684; p=0,851). Pubertal grup kas ve yağ kitlesi ortalaması prepubertal gruba göre anlamlı yüksek saptandı. Tanı anı ile 6. Ay arasında kas kitle artışı sadece pubertal grupta anlamlı bulundu (p=0,038). VKİ, pubertal grupta yüksek saptandı. VKİ sds ise her iki grupta benzer bulundu. Kas kitlesi çalışmanın başında hasta ve kontrol grubunda benzer saptandı, kas kuvveti ise hasta grubunda anlamlı düşük bulundu (p=0,738; p=0,001). Hasta grubunda kas kitlesi ve kas kuvveti arasında pozitif korelasyon gösterildi. T1DM grubunda kalsiyum ve fosfor referans aralığında olmasına rağmen kontrol grubuna göre anlamlı düşük saptandı (p<0,001). Fakat kalsiyum ile kas gücü arasında korelasyon bulunmadı. T1DM olgularında 3 dönem süresince HbA1c anlamlı olarak azalmıştır. Cinsiyete ve puberteye göre gruplar karşılaştırıldığında benzer bulunmuştur. T1DM grubu 3.ay HbA1c düzeyi, kas kitle ve kas gücüyle negatif koreledir. Tanı anında erkek olguların kas gücü anlamlı olarak yüksektir. Sonraki dönemlerde kız ve erkek kas gücü değişimi arasında anlamlı fark saptanmamıştır. İnsülin tedavisi sonrası her iki cinste kas gücü ve kas kitlesi anlamlı artış göstermiştir.
Sonuç; T1DM hastalarda kas kuvvet değerini düşük saptadık. T1DM hastalarda kas kitle ve kas gücünü olumsuz etkilemektedir. Anabolizan hormon olan insülin tedavisi ile glisemik kontrolü sağlanan hastaların yağ ve kas kitlesi artar iken kas gücü olumlu düzeyde etkilenmektedir. 
Anahtar Kelimeler: Tip 1 DM, insülin, dinamometre, biyoelektriksel impedans

Abstract:
Evaluation of changes in muscle mass and strength after insulin therapy in newly diagnosed Type 1 diabetes patients
Introduction and Purpose; Type 1 DM occurs with absolute insulin deficiency due to beta cell damage in the pancreas caused by genetic or environmental factors. The incidence of childhood T1DM is increasing worldwide. In hyperglycemia that occurs in the absence of the anabolic hormone insulin; Complications such as diabetic ketoacidosis, cardiovascular diseases, diabetic neuropathy, nephropathy and retinopathy can be seen. In our study, the relationship between insulin therapy was evaluated muscle mass and strength in newly diagnosed T1DM cases.
Patients and Methods; 36 male and female cases aged 5-18 years, diagnosed with T1DM in the Pediatric Endocrinology service of Akdeniz University Faculty of Medicine, were included. The control group consisted of 43 boys and girls of similar age and gender. Laboratory results of all cases were obtained from the hospital data system and muscle strength was measured by dynamometer, and muscle and adipose tissue measurements were made by bioelectrical impedance analysis (BIA) at the beginning of the study. In the group with T1DM, these measurements were repeated at 3 and 6 months. Data of T1DM and control groups were compared at the beginning of the study. Three-period measurement data of the T1DM group receiving insulin therapy were evaluated.
Results; A significant increase was observed in body mass index (BMI), fat and muscle mass in the first 3 months in the T1DM group after the initiation of insulin therapy. Although the muscle mass of boys was measured more than girls, BMI, BMI sds, muscle and fat mass in 3 periods showed similar increases in both groups (p=0,04; p=0,021; p<0,001; p<0,001).. While BMI and BMI sds increased significantly in the girl group, the increase in the boy group was not significant. A significant increase was observed in fat and muscle mass in the girls and boys groups. It showed a positive correlation with BMI, fat and muscle mass affected by height, age, gender. BMI, BMI sds, height, fat and muscle mass were found to be similar when the girls and boys were compared with the time of diagnosis at the 6th month (p=0,751; p=0,751; p=0,5; p=0,684; p=0,851). The mean muscle and fat mass of the pubertal group was found to be significantly higher than the prepubertal group. The increase in muscle mass between the diagnosis and the 6th month was significant only in the pubertal group (p=0,038). BMI was found to be higher in the pubertal group. BMI sds were similar in both groups. Muscle mass was found to be similar in the patient and control groups at the beginning of the study, while muscle strength was found to be significantly lower in the patient group (p=0,738; p=0,001). There was a positive correlation between muscle mass and muscle strength in the patient group. Although calcium and phosphorus were in the reference range in the T1DM group, it was found to be significantly lower than the control group (p<0,001). However, no correlation was found between calcium and muscle strength. In T1DM cases, HbA1c decreased significantly during 3 periods. When the groups were compared according to gender and puberty, they were found to be similar. In the T1DM group, the 3rd month HbA1c level was negatively correlated with muscle mass and muscle strength. At the time of diagnosis, the muscle strength of male cases is significantly higher. There was no significant difference between male and female muscle strength changes in the following periods. Muscle strength and muscle mass increased significantly in both sexes after insulin therapy.
Conclusion; We found low muscle strength value in T1DM patients. Type 1 DM negatively affects muscle mass and muscle strength in patients. Fat and muscle mass increase and muscle strength is positively affected in patients whose glycemic control is achieved with insulin therapy, which is an anabolic hormone.
Keywords: Type 1 DM, insulin, dynamometer, bioelectrical impedance