Farkli tedavi uygulanan diyabetik erkek sıçanlarin testislerinin immünohistokimyasal ve biyokimyasal parametrelerinin incelenmesi
Investigation of immunohistochemical and biochemical parameters of testes of diabeticmale rats treated with different therapies
Yazar: SEZGİ AKBAL
Danışman: PROF. DR. MELDA YARDIMOĞLU YILMAZ
Kocaeli Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Biyokimya = Biochemistry ; Histoloji ve Embriyoloji = Histology and Embryology
Dizin: Apoptozis = Apoptosis ; Atorvastatin = Atorvastatin ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Oksidanlar = Oxidants ; Tarçın = Cinnamon ; Tedavi = Treatment ; Testis = Testis ; Testosteron = Testosterone ; İmmünohistokimya = Immunohistochemistry

Özet:
Amaç: Amacımız, deneysel diyabet oluşturduğumuz sıçan testislerinde oluşan hasara karşı
atorvastatin (ATO) ve tarçın (Tar) tedavilerinin olası koruyucu etkilerini histolojik ve
biyokimyasal olarak değerlendirmekti.
Yöntem: Hayvanlar; 4 kontrol (K), 1 diyabet (DM) ve 3 tedavi grubunda 8 alt gruba ayrıldı.
Diyabetik deney modeli oluşturmak için erişkin erkek Wistar albino sıçanlara Streptozotosin
(STZ) uygulandı. 10 hafta süreyle ATO-K, DM+ATO, DM+ATO+Tar grupları ATO ile tedavi
edildi ve Tar-K, DM+Tar, DM+ATO+Tar gruplarına tarçın özsuyu verildi. Hayvanlar, 70.
günde sakrifiye edildi. Kan ve testis dokusunda biyokimyasal analizler ile testis kesitlerinde
ışık mikroskobik yöntemlerle histolojik incelemeler yapıldı. Elde edilen veriler istatistiksel
olarak değerlendirildi (p<0.05).
Bulgular: Kontrol grupları ile diğer gruplar arasında kan glikoz seviyeleri açısından anlamlı
bir farklılık vardı. DM + Tar grubunda kan şekeri düzeyinin en düşük olduğu bulundu, ancak
istatistiksel olarak anlamlı değildi. En düşük vücut ağırlıkları DM grubundaydı. DM grubunda
testis ağırlıkları diğer gruplara göre düşüktü, ancak fark anlamlı değildi. En düşük total
kolesterol seviyesi kontrol gruplarında gözlendi. En yüksek serum MDA düzeyleri, Tar-K ve
DM gruplarındaydı. Testis dokusu MDA düzeyi açısından DM grubu ile diğer deney grupları
arasında, ve ATO-K grubu ile diğer kontrol grupları arasında anlamlı bir farklılık bulundu. En
yüksek doku MDA düzeyleri DM ve ATO-K gruplarında idi. Doku GSH düzeyleri açısından
ATO-K grubu ile diğer gruplar arasında anlamlı bir farklılık vardı (p<0.05). Işık mikrokobu
sonuçları olarak; H&E ile boyanmış testis kesitlerinde en düşük çapta seminifer tübüller DM
grubunda, en yüksek çapta tübüllere ise Tar-K grubunda rastlandı. Keza Johsen skorlamasına
göre en yüksek skor Doğal-K, en düşük skor ise DM grubunda gözlendi. TUNEL uygulanan
kesitlerde en yüksek apoptotik indeks DM grubunda, en düşük apoptotik indeks ise ATO-K
grubunda saptandı.
Sonuç: Histolojik ve biyokimyasal parametreler açısından DM grubu ile tedavi grupları
karşılaştırıldığı zaman bu tedavilerin diyabetin komplikasyonlarına karşı iyileşmelere yol
açabileceği sonucuna vardık.
Anahtar kelimeler: Diabetes Mellitus, Tarçın, Atorvastatin, Testis, Streptozotosin,
Testosteron, Kolesterol, Toplam Oksidan Seviyesi, Toplam Antioksidan Seviyesi, Apoptoz

Abstract:
Objective: Our purpose was to evaluate the possible protective effects of atorvastatin (ATO)
and cinnamon (Cin) treatments histologically and biochemically in rat testes against the
damages caused by experimental diabetes.
Method: Animals were divided into 8 subgroups as 4 control (C), 1 diabetes (DM) and 3
treatment groups. Streptozotocin (STZ) was applied to adult male Wistar albino rats to form a
diabetic rat model. ATO-C, DM+ATO, DM+ATO+Cin groups were treated with ATO
(20mg/kg), and Cin-C, DM+Cin, DM+ATO+Cin groups were given cinnamon extract for 10
weeks. Animals were sacrificed on the 70th day, biochemical analyzes were performed on
blood and testis tissues and histological examinations were performed in testis sections by light
microscopic methods. The data were evaluated statistically (p <0.05).
Results: There was a significant difference between the control groups and other groups in
terms of blood glucose levels (p <0.05). Lowest blood glucose level was found in DM+Cin
group however it was not statistically significant. The lowest body weights were in the DM
group. Testicular weights were lower in DM group compared to other groups but difference
was not significant. The lowest total cholesterol level was observed in the control group. The
highest serum MDA levels were in the Cin-C and DM groups. There were significant
differences in terms of testicular tissue MDA levels between DM group and the other
experimental groups, and ATO-C group and other control groups. Highest tissue MDA levels
were determined in DM and ATO-C groups. There was a significant difference between ATOC
group and other groups in terms of tissue GSH levels (p <0.05). As the results of light
microscopy, in H&E stained testis sections the lowest diameter seminiferous tubules were
found in the DM group while the highest diameter tubules in the Cin-C group. Likewise,
according to Johnsen scoring, the highest score was in Naive-C and the lowest score in DM
group. The highest apoptotic index was found in the DM group and the lowest apoptotic index
in the ATO-C group in TUNEL stained testis sections.
Conclusions: When comparing the DM group and treatment groups in terms of histological
and biochemical parameters, we concluded that these therapies can lead to improvements in the
complications of diabetes
Keywords: Diabetes Mellitus, Cinnamon, Atorvastatin, Testis, Streptozotosin, Testosteron,
Total Cholesterol, Total Oxidant Status, Total Antioxidant Status, Apoptosis