hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Konjenital kalp cerrahisi sonrasında gelişen sepsiste risk faktörleri
Risk factors for sepsis following congenital heart surgery
Yazar: YASEMİN YAVUZ
Danışman: UZMAN NURGÜL YURTSEVEN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Yoğun bakımlarda infeksiyon önemli bir morbitide ve mortalite
nedenidir. İnfeksiyon odağının etkin bir şekilde ortadan kaldırılmadığı veya
uygun tedavi edilmediği durumlarda sepsis, septik şok ve çoklu organ
yetmezliği gelişimi söz konusu olabilir. Preoperatif faktörler, palyatif
prosedürler gibi peroperatif faktörler, kardiyopulmoner arrest, uzamış
entübasyon gibi postoperatif faktörler sepsis gelişimi için risk faktörleri olarak
gösterilmiştir.
Bu çalışmada amacımız konjenital kalp cerrahisi ameliyatı geçirmiş
çocuk hastalardaki sepsis insidansını değerlendirmek ve hastalarda var olan
risk faktörlerini belirlemektir.
Ocak 2006 ile Aralık 2007 tarihleri arasında, KKH nedeniyle opere
edilen 289 hastada retroprospektif olarak yapıldı. Hastalar 2 gruba ayrıldı.
Grup I, SSCM sepsis tanı kriterlerine göre sepsis tanısı konan 28 hasta, sepsis
olmayan 261 hasta ise Grup II olarak tanımlandı.
Tüm olguların preoperatif değişkenler olarak, yaşları, cinsiyetleri, 5
günden fazla hastanede kalma ve ameliyat öncesi yoğun bakımda kalma
süreleri, ameliyat öncesi mekanik ventilasyona ihtiyacı, pulmoner hipertansiyon
öyküsü ve acil ameliyat olma ihtiyacı kaydedildi. Peroperatif olarak, hastalara
açık kalp cerrahisi uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmışsa KPB ve KK süresi
ve total sirkülatuar arrest ihtiyacı (TCA) kaydedildi. Tüm hastaların cerrahi risk
skorlaması Aristotle Complexiti Basic Score'lamasına göre yapıldı.
Postoperatif dönemde kaydedilen değişkenler ise; sternumun açık bırakılması,
mekanik ventilasyon süresi, reentübasyon ihtiyacı, kanama revizyonu ya da
yeniden operasyon geçirme nedeniyle (strernum kapama revizyonu dışında)
reoperasyon uygulanması ve sepsis (şüpheye dayalı ya da kan kültürü pozitif
olma durumu) olarak belirlendi. 

Septik hastalarda mortalite oranı % 32'dir. Düşük kilo, preoperatif olarak
5 günden fazla hastanede ve yoğun bakım ünitesinde kalma, preoperatif
mekanik ventilasyon ihtiyacı, palyatif girişimler, acil cerrahi, PHT öyküsü,
uzamış mekanik ventilasyon, reentübasyon ve reoperasyon öyküsü sepsis
gelişimi ile ilişkili faktörleri olarak bulunmuştur.
Pediyatrik kardiyak hastalar, erişkin hastalardan yaş ve savunma
sistemleri olmak üzere pek çok açıdan farklılık göstermektedir. Bu hastalarda,
tüm patolojilere total tamir yapılamamakta, hastaların immun direnç
mekanizmalarının tam gelişmemiş olması nedeniyle pek çok sorunla
karşılaşılmaktadır. Özellikle, preoperatif dönemde hastaların ameliyata iyi
hazırlanması, hastanede ve yoğun bakımda kalış süresinin olabildiğince kısa
tutulması, hastanın optimal zamanda ekstübe edilerek reentübasyon
ihtiyacının azaltılması sepsis mortalitesini azaltacaktır

Abstract:
Akut iskemik inmeli hastalarda interlökin-18 düzeylerinin erken ve geç dönem klinik bulgular ve enfarkt hacmi ile ilişkisi /
Yazar: ERDEM GÜRKAŞ
Danışman: DR. GÜRDAL ORHAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Serebrovasküler hastalıklar (SVH), tüm toplumlarda kalp hastalıkları ve
kanserlerden sonra mortalite nedeni olarak üçüncü sırada, özürlülük ve sakatlık
açısından birinci sırada yer almaktadır 2, 3. Serebrovasküler hastalıkların % 70-8S'ini
iskemik olaylar oluşturur 14. İskemik inmede, serebral kan akımının azalmasına
sekonder olarak biyokimyasal ve immünolojik birçok reaksiyon gerçekleşir. Akut
iskemik inmenin fizyopatolojisinde nöroenflamasyon önemli roloynamaktadır 89.
Lökositlerin geçişiyle başlayan inflamatuar reaksiyonda sitokinler de yer
almaktadırI33-136.
Pro-enflamatuar sitokin ailesinin bir üyesi olan interlökin- 1 8 (IL-1 8), akut
serebral iskeminin patofizyolojisinde önemli roloynamaktadır 196. Literatürde inme
ile IL- 1 8 düzeyleri arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmalar oldukça sınırlıdır 205, 215.
çalışmamızda IL- 1 8 düzeyleri ile inmeli hastalarda klinik durum, prognoz ve enfarkt
hacmi arasındaki ilişki araştırıldı.
Çalışmaya akut iskemik inme nedeniyle kliniğimize başvuran 47 hasta ile
aynı yaş grubundaki 43 sağlıklı kontrol alındı. Hasta grubunda kontrol grubuna göre
beyaz küre düzeyi (p<0,001), kan şekeri (p<0,001), LDL düzeyi (p=0,03), total
kolesterol düzeyi (p=0,018), üre düzeyi (p<0,001), kreatinin düzeyi (p

Abstract:
Cerebrovascular diseases are the third cause of mortality after cardiac
diseases and malignancies and first cause of morbidity in all communities 2, 3.
Ischemic diseases constitute 70-85 % of all cerebrovascular diseases 14. in ischemic
stroke, lots of biochemical and immunologic reactions occur secondary to the
decrease in cerebral blood flow. Neuroinflammation plays a crucial role in the
physiopathology of acute ischemic stroke 89. Cytokines also take place in the
inflammatory reactions that start with the transition ofleukocytes 133-136.
Interleukin 18 (IL-1 8), as a member of pro-inflammatory cytokines, plays an
important role in the pathophysiology of acute cerebral ischemia 196. in the literature,
studies investigating the relation between stroke and IL-18 are very few 205,215. in our
study, the relation between clinical status, prognosis and infarct volume among
ischemic stroke patients is analyzed.
47 patients who admitted to our clinic with a diagnosis of ischemic stroke and
43 healthy controls at same age group enrolled in this study. White blood cell count
(p<0,001), blood glucose (p<0,001), Low density lipoprotein (p=0,03), total
cholesterol(p=0,018), urea (p<0,001) and creatinine levels (p
Erektil disfonksiyon ve koroner arter hastalığı ilişkisi /
Yazar: ÖMER GÖKHAN DOLUOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. MESUT ÇETİNKAYA
Sağlık Bakanlığı / Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Endotele bağımlı ya da bağımsız düz kas gevşeme bozukluklarından biri olan fonksiyonel vasküler erektil disfonksiyon, yapısal oklüzif penil arter hastalıklarının gelişmesinden önce ortaya çıkar ve sistemik KAH'nın en erken belirtilerinden biri olabilir.
Bu çalışmanın amacı sadece erektil disfonksiyon (ED) şikayeti ile başvuran hastalarda koroner arter hastalığı ve sadece kardiyak şikayetler ile başvuran hastalarda ise erektil disfonksiyon prevalansını saptamaktır.
Bu çalışmaya Mart 2006 ve Kasım 2007 tarihleri arasında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2. Üroloji Kliniğine başvuran 100 ED hastasından gönüllü olan 22'si ve Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. Kardiyoloji kliniğine kardiyak şikayet ile gelen ve koroner anjiografi sonrasında koroner arter hastalığı tanısı konan 20 hasta dahil edilmiştir.
Üroloji kliniğine erektil disfonksiyon şikayeti ile başvuran, kardiyak hiçbir şikayeti olmayan bu gruptaki 22 hastaya yapılan koroner anjiografi sonrasında hastaların 12'sinde (%54.5) koroner arter hastalığı saptandı. Bu literatür ile uyumlu bulundu.
ikinci grupta Kardiyoloji kliniğine kardiyak şikayet ile başvuran ve koroner anjiografi sonrasında koroner arter hastalığı tanısı konulan gönüllü 20 hasta değerlendirildi. Hastalara yapılan penil renkli doppler ultrason sonucunda 20 hastanın 9'unda (%45) erektil disfonksiyon saptandı.Bu değer de literatür ile uyumlu bulundu.
Çalışmamızın sonuçları, semptomatik kardiyovasküler hastalık öyküsü bulunmayan ED hastalarında KAH'ın önemli bir oranda bulunabileceğini göstermiştir. Sonuç olarak ED'nin bazı hastalarda kardiyovasküler hastalığın erken habercisi olabileceğini düşünüyor ve bu hastalarda kardiyovasküler patoloji yönünden ayrıntılı araştırma yapılması gerektiğine inanıyoruz.

Abstract:
Preeklamptik ve normal gebe plasentalarında ki-67 proliferatif indekslerinin karşılaştırılması
Comparison of ki-67 proliferation index in the placentas of preeclamptic and normal pregnancies
Yazar: BARIŞ KAYA
Danışman: PROF. DR. YUSUF YILDIRIM
Sağlık Bakanlığı / Ege Doğumevi ve Kadın Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Çalışmamızın amacı; preeklampside termdeki plasentalarda villöz trofoblastların proliferasyon indekslerini incelemek ve elde edilen değerleri normal
gebeliklerde elde edilenler ile karşılaştırmaktır. Çalışmamız 2006 yılında Sağlık Bakanlığı Ege Doğumevi Kadın Hastalıkları Eğitim ve Araştırma hastanesine başvuran 15 preeklamptik, 14 normal gebenin plasentaları üzerinde yapılmış prospektif bir çalışmadır. Bu 15 preeklamptik hastanın 4'ünde İUGR 1 hastada da HELLP saptanmıştır. Bu plasentalarda parafine gömülü doku örneklerinden hazırlanan kesitler Ki-67 monoklonal antikorlar ile immünohistokimyasal olarak boyandı. Her bir kesitte bir projeksiyon mikroskobunda, x400 büyütmede, ki-67 pozitif ve negatif villöz trofoblastlar sayıldı. Normal gebe plasentalarında ki-67 indeksi ortalama 11.47±1.67 ve preeklamptik gebe plasentalarında ortalama
15.53±2.28 olarak bulundu. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı olarak değerlendirildi (t-test, t=5.42, p<0.001).

Abstract:
Background/aims: Preeclampsia is a pregnancy-specific disease with the increased risk of maternal morbidity and mortality. It is characterised by placental vascular dysfunction. Despite the numerous studies on preeclampsia, studies evaluating proliferation of villous trophoblasts in
preeclamptic placentas are limited. Ki67 is a proliferation marker that expresses in the nuclei of proliferating cells. In this study, we examined the proliferation of villous trophoblasts in placentas of preeclamptic patients by using Ki67 and compared it with placentas of normal pregnant patients.
Material and methods The current study is a prospective one, including 15 placentas from preeclamptic patients and 14 placentas from normal pregnancies as controls. For detection of proliferation in villous trophoblasts, Ki67 was used.
Results The Ki67 index was 11.48±1.67% in normal patients and 15.53±2.28% in preeclamptic patients. There was a difference in Ki67 index between the two groups ( p\0.001).
Conclusion Our results support the opinion that trophoblasts undergo regeneration hyperplasia as a result of injuries arising on the villous surface in preeclampsia. Proliferation of trophoblasts may contribute the development of preeclampsia.
Subakut sklerozan panensefalit hastalarının beyin omurilik sıvısında nitrik oksit düzeyi
The cerebrospinal fluid level of nitric oxide in patients with subacute sclerosing panencephalitis
Yazar: DENİZ YILMAZ
Danışman: PROF. DR. FATMA BANU ANLAR
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dr. Sami Ulus Çocuk Sağl. ve Has. Eğt. ve Arş. Hast. / Çocuk Sağlığı ve Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2008
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Subakut sklerozan panensefalit (SSPE) santral sinir sisteminin kronik kızamık enfeksiyonu sonucu ortaya çıkan ilerleyici bir hastalığıdır. Dejeneratif hastalıkların gelişmesinde serbest radikallerin rol oynadığı bilinmektedir. Bu çalışmada SSPE hastalarının beyin omurilik sıvısında (BOS) serbest radikal nitrik oksit düzeyinin ölçülmesi ve hastaların klinik özellikleri , görüntüleme bulguları ve mental durumlarıyla ilişkisinin araştırılması amaçlandı. Çalışmada 47 SSPE ve 43 kontrol grubu hastasının nitrit ve nitrat düzeyleri çalışıldı. SSPE hastalarının nitrit ve nitrat düzeyleri anlamlı düşük bulundu. SSPE hastalarında nitrik oksit düzeyinin yüksek bulunmaması nörodejenerasyonda nitrik oksitten daha farklı serbest radikallerin yer alabileceğini düşündürmüştür. Diğer taraftan gelişim ve öğrenmeye olumlu etki eden nitrik oksitin düşüklüğü SSPE hastalarındaki ilerleyici nörolojik bozulmada  rolünün olabileceğini düşündürmektedir.

Abstract:
Subacute sclerosing panencephalitis is a neurodegenerative sisorder caused by measles virus. Free radicals play role in degenerative diseases. Levels of cerebrospinal fluid nitrite and nitrate levels (oxidation products that provide an indirect estimation of nitric oxide) were investigated in relation to clinical and laboratory features in subacute sclerosing panencephalitis (n = 47) and age- matched   control   (n = 43)   groups. Nitrite and nitrate levels were significantly low in SSPE patients.The reduction of NO in SSPE patients imply that other free radicals may be involved in neurodegeneration. On the other hand, the reduction of NO which plays role in neurodevelopment, memory may cause progressive deterioration in SPPE patients.
0.2 tesla düşük alan güçlü açık manyetik rezonans cihazının karpal tünel sendromu tanısındaki etkinliği ve klinik kullanımdaki yeri /
Yazar: MEHMET ŞİRİK
Danışman: PROF. DR. BOZKURT GÜLEK
Sağlık Bakanlığı / Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Çalışmamızda klinik ve elektrodiagnostik incelemesi karpal tünel sendromu pozitif olan hastalarda düşük alan güçlü (0.2 Tesla) manyetik rezonans cihazının karpal tünel sendromu tanısındaki etkinliği ve klinik kullanımdaki yerinin ortaya konması amaçlanmıştır.
Ortopedi polikliniğine el ve el bileği bölgesi şikayetleri ile başvuran, fizik bakı bulguları karpal tünel sendromunu düşündüren, yapılan elektrodignostik inceleme sonucu karpal tünel sendromu lehine pozitif olan 52 hastanın 86 el bileğine manyetik rezonans uygulandı. Manyetik rezonans görüntüleme (MRG) sonuçları esas olarak elektrodiagnostik inceleme bulguları ile karşılaştırıldı; ayrıca fizik bakı ve operasyon bulguları ile de mukayese edildi.
Yapılan MRG'de, 86 olgunun 80'ninde (%93) median sinir trasesinde T2A serilerde sinyal artışı, 75'inde (%87.2) fleksör retinakulumda palmar yaylanma, 42'sinde (%48.8) median sinirde yassılaşma tespit edilmiş olup karpal tünel sendromunu saptamada MR için duyarlılık %93.02 (85.42 - 97.38), pozitif tahmin değeri %100 (95.45 – 100.00) bulunmuştur.
Sonuç olarak düşük alan güçlü (0.2 Tesla) açık manyetik rezonans cihazının karpal tünel sendromu tanısında, tedavi planlamasında ve takibinde etkin bir şekilde kullanılabileceği düşünülmektedir.

Abstract:
The aim of our study was to investigate the efficiency of 0.2 T low-field open MR scanner in the diagnosis of carpal tunnel syndrome in patients with positive carpal tunnel syndrome findings according to their clinical and electrodiagnostic signs; and also to evaluate its role in clinical practice.
Magnetic resonance imaging (MRI) was done for 86 wrists of 52 patients who applied to the orthopedics department with complaints of hand and wrist pain and whose physical findings and electrodiagnostic results implied positivity for the presence of carpal tunnel syndrome. MR findings were basically compared with the electrodiagnostic test results; but comparisons with the physical and operative findings were done, also.
MR examinations revealed T2 signal intensity increases at the median nerve tract in 80 (93%), palmar bowing at the flexor retinaculum in 75 (87.2%), and flattening of the median nerve in 42 (48.8%), of the 86 wrists, which were each accepted and evaluated as individual cases. The sensitivity and positive predictive value of MRI were found as 93.02% (85.42-97.38) and 100% (95.45-100.00), respectively.
In conclusion, we think that 0.2T low-field open MR scanner can be used effectively in the diagnosis, treatment planning, and follow-up of patients with carpal tunnel syndrome.
Malign kemik tümörlerinde biyolojik rekonstrüksiyon /
Yazar: BURAK ATALAY
Danışman: PROF. DR. BEDİİ ŞAFAK GÜNGÖR ; UZMAN YAMAN KARAKOÇ
Sağlık Bakanlığı / Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Malign kemik tümörlerindeki kemik yıkımı ve uygulanan cerrahi girişimler sonrası meydana gelen kemik defektlerinin giderilmesi, hastanın fonksiyonelliğinin sağlanması ve yaşan kalitesi bakımından baş edilmesi gereken önemli bir sorundur.
Bu mevcut sorunun çözümü için yıllardır birçok tedavi alternatifi uygulanmaktadır. Bu alternatif tedavi yöntemlerini birbiri ile kıyasladığımızda uygulanması gereken ideal rekonstrüksiyonun nasıl olması gerektiği sorusunun cevabı bulunabilir. Ana hatları ile ideal rekonstrüksiyon; ağrısız, fonksiyonel, kalıcı, tekrarlayan ek cerrahiler gerektirmeyen ve tamamen insan doğasına uygun olmalıdır. Özellikle kemoterapi ve radyoterapi protokollerinin uygulanması ve bu protokollerin sağladığı uzun sağkalım süreleri sonucu malign kemik tümörlü hastalarda ideal rekonstrüksiyon beklentileri artmıştır.
Oluşan kemik defektlerinin "yaşayan kemik doku" ile tamir edilmesi olarak da adlandırılabilen "biyolojik rekonstrüksiyon" terimi diğer tedavi seçenekleri içinde ideal rekonstrüksiyon hedeflerini sağlamaktadır. Özellikle; kemik tümörlerinin en sık görüldüğü genç erişkinlerde ve büyüme potansiyeli devame eden çocukluk yaş grubunda bu hedefler daha da anlam kazanmaktadır.

Abstract:
The closure of bone defects due to malignant bone tumors and after surgical inventions is a challenge for life quality and function of patient. 
Many treatment alternatives have been demonstrated to solve the problems for years. The answer of the question of " how the ideal treatment has to be " could be found with the comparisons among these alternatives. The ideal reconstruction with the main aspects has to be painless, functional, durable, no need for repeated surgeries and completely harmonius with the body nature. The long survival rates with the improvements of chemotherapy and radiation therapy protocols increased the life expectations of patients with malignant bone tumors for the ideal reconstructions.
The main targets of ideal reconstruction aim among the treatment alternatives could be achieved with the term of " biological reconstruction" that could be qualified as the repair of the defects with the living tissue. Especially these targets gain more sense in children and young adults with the high rate of malignant bone tumor incidences.
We performed biological reconstructions in 17 cases with the detailed planning after diagnosis with the comprehensive clinical and radiological evaluations and the active neoadjuvant chemotherapy if it is required. The problems in the treatment period and the functional results were evaluated.
Tip 1 diabetli hastalarda ABR sonuçları
ABR results in type 1 diabetes patients
Yazar: MUSTAFA SUPHİ ELBİSTANLI
Danışman: UZMAN OSMAN KARAASLAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Amac: insuline bagimli diyabet (IDDM) hastalarinda ABR sonuclarinin degerlendirilmesi. Yontem: IDDM tanisiyla takip edilen 18 ile 48 yas arasindaki 19'u kadin, 12'si erkek 31 olgunun 62 kulagi calismaya dahil edildi. Olgularin ortalama yasi 32 olarak bulundu. Kontrol grubu 10 erkek ve 10 kadindan olusan ve yaslari 24 ile 43 arasinda degisen (ort.30), herhangi bir otolojik problemi olmayan gonullu katilimcilardi. IDDM'li hastalarin 70 desibel(dB) normal isitme seviyesindeki (nHL) I, III, V dalga latanslari ve I-III, I-V, III-V intervalleri diger kulak ve kontrol grubuyla karsilastirildi. Bulgular: IDDM grubunun sag ve sol kulaklarinda I. ve V. dalga latanslari ve I-V intervali kontrol grubuna gore anlamli derecede yuksek bulunmustur. (p 0.05). Sonuc: IDDM ABR de anormal bulgular gozlenmesine yol acar. IDDM'li hastalarda ABR sonuclarinin daha iyi standardize edilmesine ve sistematik bir siniflandirmaya ihtiyac vardir. Bu sayede IDDM'nin hastalarda yarattigi merkezi sinir sistemi ve kokleovestibuler hasarin daha iyi anlasilmasi mumkun olabilir.

Abstract:
Aim: Evaluation of ABR results in patients with insulin dependent diabetes mellitus (IDDM). Methods: ABR results of 31 patients with IDDM (19 female, 12 male) were compared with ABR results of 20 healthy volunteers (10 female, 10 male). Mean patient age was 32 (range: 1848) years in study group and 30 (range: 24-43) years in control group. All tests were performed bilaterally. 1st, IIIrd, Vth wave latencies and I-III, III-V, I-V intervals at 70 dB normal hearing level (dB nHL) were compared. Results: 1st and Vth wave latencies and I-V intervals of right and left ears of study group were significantly different from the control group (p 0.05). Conclusion: IDDM results in abnormal ABR findings. Standardization and systematic classification of ABR results in IDDM patients is required in order to predict central nervous system and cochlea-vestibular damages.
Süt çocukluğu döneminde derin boyun enfeksiyonu olan çocukların çeşitli yönlerden incelenmesi /
Yazar: AYŞE KARAASLAN
Danışman: DOÇ. DR. FEYZULLAH ÇETİNKAYA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bu çalışmada Ocak 2000- Haziran 2007 tarihleri arasında Şişli Etfal Eğitim ve
Araştırma Hastanesi Süt Çocuğu Servisine yatırılan 39 derin boyun enfeksiyonlu hastanın
dosyaları retrospektif olarak çeşitli yönlerden incelenmiştir. Hastalar antibiyotik olarak ya
ampisillin-sulbaktam (n.20) veya sefazolin-klindamisin kombinasyonu(n:19) almıştır.
Tedaviye cevap kriterleri olarak hastanede kalış süresi, iyileşme sırasında gelişen
komplikasyon türleri ve sıklıkları ve cerrahi müdahale gereksinimleri alınmıştır.
Çalışmada ortalama yaş 11.4 (1-24) ay idi. Hastalarn 16'sı kız (%41), 23'ü erkek
(%59) idi. Hastalarımızın 7'sine (%17.9) hiç aşı programı uygulanmamıştı. 21 (%53.8)
hastada demir eksikliği anemisi tespit edildi. En sık başvuru semptomları; huzursuzluk,
boyunda şişlik ve ateş idi. DBE tanısı anamnez, fizik muayene, laboratuvar tetkikleri ve USG
ile konulmuştur.
Hastalar %76.9 oranında sadece intravenöz antibiyotik tedavisi ile tamamen
düzelmiştir. %23 hastada antibiyotik tedavisi yetersiz kalmış ve cerrahi drenaj uygulanmıştır.
Sadece bir hastada komplikasyon gelişmiştir.
Ampisillin-Sulbaktam ile Sefazolin+Klindamisin kombinasyonu uygulanan hastaların
tedaviye cevapları açısından bakıldığında anlamlı fark gözlenmemiştir.

Abstract:
In this study the files of 39 patients who had admitted to the infancy unit of Şişli Etfal
Hospital between the years January 2000- June 2007 with the diagnosis of deep neck infection
has been retrospectively examined.The patients are treated either by ampicillin-sulbactam
(n.20) or cefazolin-clindamycin (n.19) combination. The criteria to determine the
effectiveness of treatment were time of stay in hospital, the type and frequency of
compications and the necessity of surgical intervention.
The mean age was 11.4 month (1-24) 16 (%41) of the patients were female and 23
(%59) of the patients were male. 7 (%17.9) of the patients had no vaccination. In 21 patients
iron deficiency were detected. The main admission complaints were, irritability, swelling of
the neck and fever. The diagnosis of deep neck infection was made by patient history,
physical examination, laboratory findings and USG.
76.9% of patients were treated completely by intravenous antibiotic treatment. In 23%
of patients intravenous antibiotic treatment was not sufficient and in this patients surgical
drainage was needed. Only in one patient complication was detected.
No significant difference was determined between ampicillin-sulbactam and
cefazolin-clindamysin combination treatment.