Kant`ta antinomi-metafizik ilişkisi
Kant on antinomy-metaphysics relation
Yazar: YUSUF ZİYA YETKİNER
Danışman: PROF.DR. HANİFİ ÖZCAN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2002
Konu: Felsefe = Philosophy
Dizin: Akıl = Reason ; Antinomi = Antinomy ; Kant, Immanuel = Kant, Immanuel ; Metafizik = Metaphysical

Özet:
ÖZET İlkçağdan itibaren "duyulur" ve "düşünülür" dünya arasında yapılmış olan ayrım, beraberinde birçok farklı felsefi teoriyi getirmiştir. Teorilerin ayrıldıkları noktalar arasından bu çalışmada konu edileni ise, "düşünülür" dünya ile ilgili olarak, akim ve deneyin yeterliliği üzerindeki sorgulamalarıdır. Çalışmada spesifik olarak ele alınan konu ise Immanuel Kant'ın antinomiler tartışmasıdır. Kant, "duyulur" ve "düşünülür" dünya ayrımını kendi bilgi kuramında, sırasıyla "fenomen" ve "numen" olarak adlandırdıktan sonra, numen alanın aşkın yapısına yönelik aklın yeterliliğini sorgulamıştır. Rasyonalizm ve empirizm, tarih boyunca, kıyas ve çıkarımlarla, "koşulsuz olan" hakkında bilgi sağlama iddiasındadır. Antinomiler tartışması ise bu iki felsefi sistemin ve türevlerinin bu çabasının boşuna olduğunu gösterme iddiasını taşımaktadır. Aklın, hakiki metafizik ve bilimin sınırları dışında faaliyet göstermesi, antinomilerden çıkan sonuca göre, diyalektik bir illüzyonla son bulmaktadır. Diyalektik illüzyon ise, aklın hiçbir durumda kendisinden kaçamadığı bir fenomen olarak daima saklı kalmaktadır. Antinomiler temsil ettiği felsefi sistemin meşruiyetinin kanıtları olarak karşımıza çıkmaktadırlar. Kendi içinde kritik bir sorgulamanın eseri olan antinomilerin, bilimin ve yeni metafiziğin bulgu ve teorileri ışığında değerlendirilmeleri ise bundan sonraki bir çalışmanın olası bir konusu olarak değerlendirilebilir. Sİi£Bl«*W*SV0N *T^^

Abstract:
ABSTRACT Since the antiquity, the distiction which has been made between the "reasonable" and the "sensible" has brought up many different philosophical theories within. Investigations on the capabilty of the reason and empirics about the "reasonable" has been the subject of this work among the disparities of the theories. However, the antinomies arguement of Kant, has been specifically investigated in this work. Kant named the distinction between the "reasonable" and the "sensible" as "phenomenon" and "noumenon" respectively in his epistemology and, investigated the sufficiency of the reason in overwhelming stuructre of the noumenon area. Rationalism and empricism have been in the claim of providing knowledge about the "unconditioned" by comparasion and deduction along the whole history. Meanwhile, the antinomies arguement is in the claim that the efforts of this two philosophical systems and their derivations are in vain. According to the outcome of the antinomies, the function of the reason out of the borders of the real metaphysics and science ends by a dialectical illusion which is a reserved phenomenon that reason could never avoid. Antinomies appear as the proof of the legacy of the philosophical system which they represent. Antinomies as the production of a critical investigation within itself may be considered as a subject of a further study under the light of the new findings and theories of the new metaphysics and science. VI