Tibia plato kırıklarında uyguladığımızcerrahi tedavilerin klinik veradyolojik sonuçları /
Yazar: BARIŞ POLAT
Danışman: DOÇ. DR. YUSUF ÖZTÜRKMEN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Cerrahi teknik ve tespit materyallerindeki gelişime rağmen; farklı derecelerde
eklem çökmesi, ayrışma ve yumuşak doku hasarıyla birlikte geniş yaralanma
spektrumuna sahip tibia plato kırıkları güçlük yaratan bir klinik problem olmaya devam
etmektedir.
Bu çalışmanın amacı; tibia plato kırığı nedeniyle 2007 ve 2014 yılları arasında
cerrahi tedavi uyguladığımız 134 olgudan yeterli takipleri yapılabilen 52 olgumuzun
uzun dönem fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi ve literatür
bilgileriyle kıyaslanması, olgularımızdakı başarı oranını ve ortaya çıkmış olan
komplikasyonları belirlemek, gruplandırılmış olguları kaşılaştırılarak kırık tipinin,
yaşın, cinsiyetin, greft kullanımının fonksiyonel sonuç ve başarı oranı üzerindeki
etkisini ortaya koymaktır.
Çalışmaya alınan 52 olgunun 37'ü erkek, 15'i kadındı. Yaralanma anında yaş
ortalaması 47,7 (14-84) idi. Trafik kazaları (% 53,8) etyolojik sebepler arasında ilk
sırada görüldü. 28 olguda açık redüksiyon internal tespit, 12 olguda kapalı redüksiyon
internal tespit, 5 olguda Minimal İnvaziv Plak Osteosentez ve 7 olguda artroskopi
destekli fiksasyon tedavileri uygulandı.
Postoperatif 2 olguda derin enfeksiyon, 1 olguda postop düşük ayak gibi major
komplikasyonlar, 3 olguda ise yüzeyel yara enfeksiyonu gibi minor komplikasyonlar
gelişti. Ortalama 2,9 yıllık takip sonunda Rasmussen kriterlerine göre % 89,3'lik klinik,
% 90'lik radyolojik iyi ve mükemmel sonuçlar alındı. Kırık tipinin, yaşın, cinsiyetin ve
greft kullanımının fonksiyonel sonucu ve başarı oranını etkileyen faktörler olduğu tespit
edilmiştir.
Ağrısız, fonksiyonel hareket aralığına sahip, uygun hizalanmış stabil eklem
kazandırmak için kemik ve yumuşak doku hasarları dikkate alınarak uygun cerrahi
yöntem seçilmelidir. Eklem yüzeyinin redüksiyonu anatomik veya kabul edilebilir
sınırlar içerisinde olmalı ve erken hareketi kolaylaştırmak için stabilitesi yüksek olan
tespit uygulanmalıdır

Abstract:
Tibial plateau fractures with different articular compression, displacement, and
soft tissue injury still seems to be a difficult problem in spite of improved surgical
techniques and implants.
The aim of this study is to assess the long term functional and radiological results
and comparing literature knowledge, to determine the success rate and the complication
of our cases, comparing grouped cases success rate and functional results of the effect
of fracture type, age, sex and graft usage at surgically treated 134 patients of 52 who
were adequately followed up because of tibial plateau fractures in İstanbul Education
and İnvastigation Hospital, Orthopaedics and Traumatology Department between 2007
and 2014.
In our study, 37 male, 15 female, 52 patients were evaluated. Mean age was 47,7
(14-84) years during injury. The most common cause was traffic accidents
(53,8%). Open reduction and internal fixation, closed reduction and internal fixation,
minimal invaziv plate osteosynthesis and arthroscopy assisted fixation were performed
in 28, 12, 5 and 7 patients respectively.
Major complications like deep infection in two and droped foot in one patient, and
minor complications like superficial tissue infection three patients were encountered.
After a mean 2.9 years of follow up, 89,3% clinical, 90% radiologic good and excellent
results were obtained using Rasmussen's clinical and radiologic assessment scores. Our
results suggest that fracture type, age, sex and graft usage are the factors in functional
result and success rate.
In order to obtain a painless, functional range of motion and stable knee with
appropriate alignment with considering bone and soft tissue injury of tibia plataeu
fractures, appropriate surgical techniques must be choosed. Articular reduction must be
anatomic or acceptable and implants with high stability must be used for early motion.