Ön çapraz bağ lezyonlarının otojen hamstring tendon grefti kullanılarak transtibial teknik ve anatomik tek band tekniği ile rekonstrüksiyonu sonrası karşılaştırmalı erken dönem sonuçlarımız
Comparative early term results after reconstruction of anterior cruci̇ate lesions by transtibial technique and anatomic single band technique using autogenous hamstring tendon graft
Yazar: BEKİR ERAY KILINÇ
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN TUĞRUL EREN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Giriş: Ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonunun çoğu izometrik tek bant tekniği ile yapılır. Geleneksel olarak, cerrahlar femoral tüneli açmak için transtibial tekniği kullanmak üzere eğitilmiştir. Çalışmamız, ameliyat sonrası erken dönem fonksiyonel ve klinik sonuçları transtibial teknikle ÖÇB rekonstrüksiyonu olan ve anatomik tek bant tekniği ÖÇB rekonstrüksiyonu  olan hastalar karşılaştırdı.
Materyal Metod: : ÖÇB rekonstrüksiyonu yapılan ve Ocak 2010-Aralık 2013 tarihleri arasında yeterli takip süresi olan 55 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar cerrahi tekniklerine göre gruplandırıldı. Anatomik ÖÇB rekonstrüksiyon cerrahi grubuna 28 hasta (grup 1), transtibial ÖÇB rekonstrüksiyon grubuna 27 hasta (grup 2) dahil edildi. Grup 1 ve grup 2'deki hastaların yaş ortalaması sırasıyla 28,3 ± 6 ve 27,9 ± 6,4 idi. Hastalara Lachman ve Pivot-Shift testleri uygulandı. Laksite  15, 20 ve 30 pound gücünde KT-1000 artrometre testiyle ölçüldü. Her iki ekstremite arasındaki tüm hastaların kas kuvveti Cybex II (Humac) ile 60 ° / sn, 240 ° / sn frekanslarda fleksiyon ve ekstansiyon pik torku ile değerlendirildi. Sağlam diz ve ameliyat edilen dizin maksimum kuvvet değerleri birbirleriyle karşılaştırıldı. Gruplar Uluslararası Diz Dokümantasyon Komitesi (IKDC) diz bağ iyileşme standart formu, IKDC aktivite skalası, modifiye Lysholm ve Cincinnati değerlendirme formları kullanılarak değerlendirildi. İşe dönüş ve hastaların egzersize dönüş süreleri karşılaştırıldı. İki grubun fonksiyonel ve klinik sonuçları karşılaştırıldı. İstatistiksel analiz için NCSS 2007 ve PASS 2008 İstatistik Yazılımı programı kullanıldı.
Sonuç : Hastaların Lachman ve Pivot-Shift düzeyleri arasında anlamlı fark yoktu (p> 0,01). Transtibial teknik uygulanan hastalarda Pivot-Shift testinin pozitif değeri ve Lachman testinde anterior translasyon sıklığı daha yüksekti. Transtibial tekniği uygulanan hastaların Lysholm aktivite düzeyi % 33.3 (n = 9) mükemmel,% 51.9 (n = 14) iyi,% 14.8 (n = 4) orta; anatomik teknikleri olan hastalarda % 57,1 (n = 16) mükemmel,% 39,3 (n = 11) iyi,% 3,6 (n = 1) iyi seviyedeydi. Hastaların Lysholm Aktivite düzeyi arasında anlamlı fark yoktu (p <0.01). Lysholm Aktivite düzeyi, anatomik teknik uygulanan hastalarda transtibial teknikten anlamlı olarak yüksek bulundu. Hastaların Modifiye Cincinnati aktivite düzeyi arasında anlamlı fark yoktu (p <0,05). Anatomik teknik uygulanan hastaların modifiye Cincinnati aktivite düzeyi, transtibial teknik uygulananlara göre anlamlı derecede yüksekti. Tedavi sonrası IKDC aktivite düzeyleri arasında iki grup arasında anlamlı fark yoktu (p <0.01). Anatomik teknikleri olan hastanın tedavi sonrası yoğun aktivitesi, transtibial tekniklere göre anlamlı derecede yüksekti. Cybex ekstansiyon-fleksiyon 60 ölçümü ile hastaların 240 uzatma ölçümü arasında anlamlı fark vardı (p <0.01). KT-1000 artrometre test sonuçları anatomik teknik ile 20 ve 30 kilo kuvvetlerde diz kinematiğinin antero-posterior translasyonunda transtibial teknikten daha iyiydi. Transtibial tekniği olan hastaların egzersiz sürelerine geri dönüşleri anatomik tekniklere göre anlamlı derecede yüksekti (p <0.01). Hastaların çalışma sürelerine dönüşleri arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p> 0,05).

Çıkarım: Tek bant anatomik ÖÇB rekonstrüksiyonunun klinik, fonksiyonel ve laboratuvar sonuçları açısından transtibial teknikten daha iyi olduğu bulunmuştur. Tek bant anatomik ÖÇB rekonstrüksiyonunun kullanımda artacağına ve transtibial ÖÇB rekonstrüksiyon cerrahisi olan geleneksel yöntemin uzun vadede azalacağına inanıyoruz. Teorik olarak, ÖÇB'nin anatomik yer değiştirmesi daha iyi diz kinematiği sağlayabilir.

Abstract:
Introduction: Most of the ACL reconstruction is done with isometric single-band technique. Traditionally, surgeons were trained to use the transtibial technique for drilling the femoral tunnel. Our study compared the early postoperative period functional and clinical outcomes of patients who had ACL reconstruction with transtibial technique and patients who had ACL reconstruction with anatomic single band tecnique. 
Material Method: Fifty-five patients who had ACL reconstruction and adequate  follow-up between January 2010-December 2013 were included the study. Patients were grouped by their surgery tecnique. 28 patient included into anatomic ACL reconstruction surgery group (group 1) and 27 patients were included into transtibial AC reconstruction group (group 2). Average age of patients in group 1 and group 2 was 28,3±6, and 27,9±6,4, respectively. Lachman and Pivot-Shift tests were performed to patients. Laxity was measured by KT-1000 arthrometer test with 15, 20 and 30 pounds power. All patients' muscle strength between both extremities were evaluated with Cybex II (Humac) at 60°/sec, 240°/sec frequencies with flexion and extension peak torque. The maximum force values of intact knee and the operated knee have been compared to each other. Groups were evaluated by using International Knee Documentation Committee (IKDC) knee ligament healing standard form, IKDC activity scale, modified Lysholm and Cincinnati evaluation forms. Return to work and exercise time of patients were compared. Functional and clinical outcomes of two groups were compared. NCSS 2007&PASS 2008 Statistical Software program was used for statistical analysis.
Result: There was no significant difference between  Lachman and Pivot-Shift level of the patients(p>0,01). Positive value of Pivot-Shift test and incidence of anterior translation in Lachman test were higher in the patients who had transtibial technique. Lysholm activity level of patients who had transtibial technique, 33.3% (n = 9) were excellent, 51.9% (n = 14) were good and 14.8%(n =4) were moderate; patients who had anatomic techniques, 57.1% (n =16) were excellent, 39.3%(n =11) were good and 3.6% (n =1) was good level. There was no significant difference between Lysholm Activity level of the patients (p<0.01). Lysholm Activity level of patients who had anatomic technique significantly higher than transtibial technique. There was no significant difference between Modified Cincinnati activity level of the patients (p<0,05). Modified Cincinnati activity level of patients who had anatomic techniques were significantly higher than those had transtibial technique. There was no significant difference between two groups with post treatment IKDC activity level (p<0.01). Intense activity after treatment rate of patient who had anatomic techniques was significantly higher than those had transtibial technique. There was significant differences between Cybex extension-flexion 60°/sec measurement and  extension 240°/sec measurement of the patients (p<0.01). KT-1000 arthrometer test results with anatomical technique was better than transtibial technique in antero-posterior translation of the knee kinematics at 20 and 30 pounds of forces. Return to exercise time of patients who had transtibial technique was significantly higher than those had anatomic technique (p <0.01). There was no significant difference between return to work time of patients (p>0,05).
Conclusion: Single band anatomic ACL reconstruction has been found to be better than the transtibial technique in term of clinical, functional, and laboratory results. We believe that single band anatomic ACL recoonstruction will increase in use and traditional method which is transtibial ACL reconstruction surgery will be decrease in the long term. Theoretically, anatomic relocation of the ACL can provide better knee kinematics.