Dokuz Eylül Wniversitesi Zöroşirurji Kliniği'ndeki meningiom olgularının retrospektif analizi
Retrospective analysis of meningomal cases in Neurosurgery Clinic of Dokuz Eylul University
Yazar: ŞAFAK ÖZYÖRÜK
Danışman: PROF. DR. ERCAN ÖZER
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Amaç: Meningiomlar santral sinir tümörlerinin yaklaşık üçte birini oluşturan, en sık görülen benign intrakranial tümörlerdir. Erişkindeki primer beyin tümörlerinin 30%'nu oluşturmaktadır. Bu tümörlerin klinik, histopatolojik ve radyolojik olarak kendine has özellikleri vardır. Meningiomlar ile ilgili literatürdeki çalışmalar ayrıntılı olarak incelendiğinde, olgu sayısı fazla olan ve kaynak kitaplara referans teşkil eden yayınların pek çoğunun olgulara ait sınırlı bilgiler içerecek şekilde yapılan çalışmalar olduğunu görebiliriz. Biz olgulara ait kapsamlı bilgiler ile intrakranial meningiom olgularını retrospektif olarak inceledik.
Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2008- 31 Aralık 2016 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Kliniği'nde intrakranial kitle nedeniyle opere edilen patoloji sonucu "meningiom" olarak gelen toplam 206 olgudan araştırmaya dahil edilecek bilgilere ulaşılabilen 144 olgu çalışmaya dahil edildi. Bu olguların demografik, klinik, radyolojik, patolojik, tedavi ve takip bilgileri incelenmiş ve istatistiksel olarak analiz edilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya dahiledilen 144 olgudan 102 (70,8%) olgu kadın, 42 (29,2%) olgu erkek olarak tespit edilirken bu olguların tanı konulan yaş ortalaması ise 54,45± 12,64 (yaş aralığı 27-78) olarak hesaplanmıştır. Çalışmamızda 61 (42,4%) olguda kronik bir hastalık olduğu, 44 (30,6%) olguda sigara kullanımı, 40 (27,8%) olguda meningiom dışında ameliyat öyküsü, 18 (12,5%) olguda ek kanser hastalığı, 4 (2,8%) olguda preoperatif dönemde meningiom dışı bir sebeple radyoterapi öyküsü, 4 (2,8%) olguda kafa travması öyküsü olduğu görüldü. Çalışmamızdaki olguların histopatolojik incelemesi 2007 Dünya Sağlık Örgütünün sınıflamasına göre yapılmıştır. Bu sınıflamaya göre 107 (74,3%) olgu derece I tipik meningiom, 35 (24,3%) olgu derece II atipik meningiom, 2 (1,4%)olgu derece III anaplastik-malign meningiom olarak bulunmuştur. Çalışmamızdaki olgular lokalizasyonları açısından değerlendirildiğinde 63 (43,8%) olgunun kafatabanı yerleşimli olduğu görüldü. Olguların lokalizasyon dağılımları 49 (34%) olgu konveksite, 22 (15,3%) olgu falks, 20 (13,7%) olgu parasagittal, 14 (9,7%) olgu sfenoid kanat, 7 (4,9%) olgu olfaktor oluk, 7 (4,9%) olgu sfenoorbital, 6 (4,2%) olgu cerebellum, , 6 (4,2%) olgu sellar/parasellar, 5 (3,5%) olgu serebellopontin köşe, 5 (3,5%) olgu tentorial, 3 (2,1%) olgu intraorbital olarak bulunmuştur.
Olgular radyolojik bulgular açısından değerlendirildiğinde 45 (31,3%) olguda kalsifikasyon, 85 (59%) olguda ödem, 36 (25%) olguda dural tail, 5 (3,5%) olguda multiplmeningiom, 4 (2,8%) olguda en plak saptanmıştır. Kemik değişiklik olan 50 (34,7%) olgudan, 47 (32,6%) olguda kemikte hipertrofik değişiklikler, 3 (2,1%) olguda litik kemik değişiklikler görülmüştür. Manyetik rezonans görüntüleme sekanslarının gri cevhere göre dağılımında ise T1 sekansında 49 (34%) olguda hipointensite, 79 (54,9%) olguda izointensite, 16 (11,1%) olguda hiperintensite, T2 sekansında 32 (22,2%) olguda hipointensite, 43 (29,9%) olguda izointensite, 69 (47,9%) olguda hiperintensite saptanmıştır.
Olgular postoperatif iyileşme durumuna göre incelendiğinde 49 (34%) olguda şikayetlerinin aynı kaldığı, 79 (54,9%) olguda şikayetlerin iyileştiği, 16 (11,1%) olguda şikayetlerin kötüleştiği görülmüştür. Hastaların postoperatif ve preoperatif değerleri karşılaştırıldığında postoperatif ortalamanın yükseldiği görülmektedir.
Meningiomların eksizyon oranları Simpson derecelendirme sistemine göre incelendiğinde 47 (32,6%) olgunun Simpson derece 1, 65 (45,1%) olgunun Simpson derece 2, 20 (13,9%) olgunun Simpson derece 3 olduğu, 12 (8,4%) olgunun Simpson derece 4 olduğu görülmüştür.
Olgular postoperatif komplikasyonlar açısından değerlendirildiğinde, 7 (4,9%) olguda yara yeri, 1 (0,7%) olguda menenjit, 4 (2,8%) olguda bos kaçağı, 2 (1,4%) olguda epidural hematom, 3 (2,1%) olguda intraserebellar hematom, 3 (2,1%) olguda abse, 1 (0,7%) olguda hidrosefali ve 2 (1,4%) olgununda postoperatif hastanedeki takiplerinde ex olduğu tespit edilmiştir.
Olguların hastanede yatış süreleri değerlendirildiğinde, ortalama yatış süresi 12,31± 34,17 gün olarak tespit edilmiştir. Takip süreleri açısından değerlendirildiğinde takip süresi ortalama 26,17± 27,52 ay olarak tespit edilmiştir.
Postoperatif takiplerde 5 (3,5%) olguda rekürrens tespit edilmiştir. Postoperatif takiplerde toplam 16 (11,2%) olguya radyoterapi uygulanmıştır.
Sonuç: Bu çalışma olgulara ait kapsamlı bilgiler içermesiyle ve istatistiksel verileri ile literatüre katkı sağlayacaktır ancak ileride meningiomlarla ilgili genetik ve moleküler parametrelerle prospektif çalışmaların yapılması gerekmektedir.

Abstract:
Objective: Menegiomas are the most commonly seen intracranial benign tumors, as one thirds of the central nervou system tumors. Menengiomas make up 30% of the primary brain tumors in adults. These tumors has characteristic clinical, histopathological and radiological features. When the current studies about menengiomas are analyzed, we can conclude that most of the studies having higher number of cases and being references to reference books are studies with limited information about the cases themselves. We analyzed intracranial menengioma cases with detailed information about the cases retrospectively.
Material and Methods: 144 cases were included to the staudy among the total of 206 cases which were operated between 01/01/2008 and 31/12/2016 in Dokuz Eylül University Hospital Neurosurgery Clinic and the pathology reported as menengioma. Demographic, clinical, radological, pathological, treatment and follow-up information of these patients were assesed and then statistically analyzed.
Results: 102(70,8%) of the cases were woman, 42(29,2%) of the cases were man among 144 cases included in the study and the mean age of diagnosis was 54,4± 12,64 (range of age was 27-78). 42,4%(61 case) of the cases had a chronic disease, 30,6%(44 case) had history of smoking, 27,8%(40 case) had previous history of other surgery, 12,5%(18 case) had additional malignant disease, 2,8%(4 case) had preoperative history of radiotherapy due to a non-menengiomal disease, 2,8%(4 case) had history of head trauma. Histopathological assesment of the cases in our study were done according to 2007 World Health Organization Classification. According to this classification 107(74,3%) of the cases were Grade I typical meningioma, 35(24,3%) were Grade II atypical meningioma, 2(1,4%) were Grade III anaplastic-malignant meningioma. When the cases evaluated according to the localization, 63(43,8%) of the cases were located in the skullbase. The distrubution of localization was 49 (34%) of the cases were cerebral convexity, 22 (15,3%) were falcine, 20 (13,7%) were parasagittal, 14 (9,7%) were sphenoidal wing, 7 (4,9%) were olfactory groove, 7 (4,9%) were sphenoorbital, 6(4,2%) were cerebellar, , 6 (4,2%) were sellar/parasellar, 5 (3,5%) were cerebellopontine angle, 5 (3,5%) were tentorial, 3 (2,1%) were intraorbital.
Regarding radiological finding 45 (31,3%) cases had calsification, 85 (59%) had surrounding edema, 36 (25%) had dural tail, 5 (3,5%) had multiple meningioma, 4 (2,8%) had end plate. Among 50 (34,7%) of the cases which have bony changes, 47 (32,6%) cases with hypertrophic changes in the bone and 3 (2,1%) cases with lytic changes were observed. MRI sequnces in grey matter distribution was: in T1 sequence 49(34%) of the cases with hypointensity, 79 (54,9%) with isointensity, 16 (11,1%) with hyperintensity and in T2 sequence 32 (22,2%) of the cases with hypointensity, 43 (29,9%) with isointensity, 69 (47,9%) with hyperintensity was determined.
When analyzed according to postoperative prognosis in 49 (34%) of the cases the complaints remain the same, in 79 (54,9%) the complaints got better, in 16 (11,1%) the complaint got worse. Patients' postoperative and preoperative results compared, increament in postoperative mean value was seen.
Excision degree of the menegiomas was evaluated with Simpson grading system: 47(32,6%) cases were simpson grade 1, 65(45,1%) were simpson grade 2, 20 (13,9%) were simpson grade 3, 12(8,4%) were simpson grade 4.The postoperative complications were compared: in 7(4,9%) of the cases wound site infection, in 1(0,7%) menengitis, in 4(2,8%) CSF leak, in 2(1,4%) epidural hematoma, in 3(2,1%) intracerebellar hematoma, in 3 (2,1%) abscess, in 1 (0,7%) hydrocephalus and in 2 (1,4%) deaths were seen in the postoperative inpatient follow-up.
The mean duration of hospitalization was 12,31± 34,17 days and mean duration of postoperative follow-up was 26,17± 27,52 months.
During postoperative follow-up in 5(3,5%) cases recurrence was seen. Postoperatively 16 (11,2%) cases were given radiotherapy.
Conclusion: This study will contribute to the literature as composes detailed information on the case basis however prospective studies with genetic and molecular parameters about menegiomas will be required.