Türk deniz subay eğitim öğretim modelinin eğitim programları üzerinden analizi
Analysis of the Turkish naval officer education model based on education programs
Yazar: ABDULLAH KOYUN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BARIŞ ATEŞ
Milli Savunma Üniversitesi / Atatürk Stratejik Araştırmalar Enstitüsü / Askeri Eğitim Yönetimi Ana Bilim Dalı / Askeri Eğitim Yönetimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Denizcilik = Marine ; Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Askeri eğitim = Military education ; Askeri okullar = Military schools ; Deniz Harp Okulu = Naval Academy ; Deniz kuvvetleri = Naval forces ; Ders programları = Curriculum ; Eğitim modelleri = Education models ; Eğitim programları = Education programs ; Subaylar = Officers ; Öğretim modelleri = Instructional models

Özet:
Bu çalışma deniz subay okullarının kronolojik bir tarihçesinden ziyade okul müfredatlarının analizi ve dolayısıyla eğitim ve öğretim sisteminin gelişiminin anlaşılmasını ve açıklanmasını hedeflemektedir. Çalışma, deniz subayı yetiştirmek için kurulan Deniz Lisesi, Deniz Harp Okulu ve Deniz Harp Akademisi'ni kapsamaktadır. Cumhuriyet döneminde söz konusu okulların ders programları derinlemesine incelenmekte, öğretim yöntemlerinden bahsedilmekte, öğretmen kadrosunun yapısı irdelenmektedir. Profesyonel askerî eğitim sisteminin temel bileşenlerinden olan akademik öğretim/askerî eğitim dengesi ve ders içerikleri analizin temel değişkenlerini oluşturmaktadır. Araştırma, belge inceleme yöntemiyle yapılmıştır. Bundan dolayı, bilgiler tarama yöntemi ile elde edilmiştir. Araştırmanın nihayetinde, Türk denizciliğinin gelişiminin önemi ve bunun paralelinde Deniz Lisesi, Deniz Harp Okulu ve Deniz Harp Akademisi'nin bu değişim ve gelişimdeki oynadığı rolü ve önemi vurgulanmıştır. Deniz Lisesi, Deniz Harp Okulu ve Deniz Harp Akademisi'nde verilen eğitimin akademik öğretim/askerî eğitim dengesini, dersleri vermekle görevli personelin asker/sivil dengesini ve çağın gerektirdiği öğretim teknik ve yöntemleri müfredatlar üzerinden incelenmiştir. İnceleme sonucunda cumhuriyetin ilk yıllarında daha ziyade askerî eğitim ön plana çıkmış, akademik öğretim geri planda bırakılmıştır. Yabancı askerî heyetler getirtilmesi yöntemiyle yabancı ülkelerin askerî metotlarını uygulama yoluna gidilmiş, orijinal bir metot geliştirilememiştir. Soğuk Savaş dönemi ve Soğuk Savaş Sonrası dönemde ise, akademik dersler önceki yıllara göre ön plana çıkartılarak akademik öğretim/askerî eğitim dengesinin sağlanmaya çalışıldığı ve bunda da başarılı olunduğu görülmektedir. 1960'lı yıllardan itibaren esen milliyetçilik rüzgârları sonucunda yabancı personelin Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) bünyesinde çalışmalarına kısıtlamalar getirilmiş ve hatta sıfıra inecek seviyede azaltılmıştır. Üst düzey sivil üniversitelerle yapılan iş birlikleri ile Deniz Lisesi, Deniz Harp Okulu ve Deniz Harp Akademisi'nin ilgili bölümlerine sivil öğretmenler getirtilmesi gibi yenilikler göze çarpmaktadır. Öğrencileri işe koşan, öğrenci temelli, öğretenden ziyade öğrenene sorumluluk yükleyen eğitim anlayışı cumhuriyetin ilk yıllarından günümüze kadar uygulanmaya devam etmiştir. Süregelen yıllarda gelişen teknoloji ile hem teorik hem de uygulamalı derslerde, elektronik malzeme kullanımı, simülasyon tekniklerinin derslerde rol oynaması gibi teknolojik yeniliklerle öğrenciler pratik yapmaya uygun zemin bulmuş; öğretenin rolü yol gösterici, mentor şeklinde olarak çağa ayak uyulmaya çalışılmıştır. Müfredatın, geçmişteki bilgi, birikim, örf ve ananelerden örnek alınarak çağın gereklerini ve meslekî ihtiyaçları kapsayacak şekilde güncelliğinin korunması sağlanmış, akademik programı yenileştirmek/geliştirmek için sivil yükseköğretim kurumları ile ortak çalışmalar yıllar içerisinde sürerek devam etmiş ve sivil/asker akademik personel deniz okullarındaki eğitimde müfredatın gelişimi hususunda çeşitli çözüm önerileri getirmiştir.

Abstract:
Rather than a chronological history of naval officer schools, this study aims to analyze the school curriculum and thus to understand and explain the evolution of the education and training system. The study covers the Naval High School, Naval Academy and Naval War College, which were established to train naval officers. The curriculum, teaching methods and teaching staff of these schools in the Republican period are examined. The balance between academic education/military education and teaching methods, which are the main components of the professional military education system, constitute the main variables of the analysis. The study is a research conducted by document analysis method. Therefore, the information was obtained by scanning method. At the end of the research, the importance of the development of Turkish maritime and, in parallel with this, the role and importance of the Naval High School, Naval Academy and Naval War College in this change and development was emphasized. The balance of military/academic education given at the Naval High School, Naval Academy and the Naval War College and the balance of military/civilian personnel who gave the courses, the teaching techniques and methods of necessities of the time were also examined. As a result of the analysis, more importance was given to military education rather than academic education in the first years of the Republic. With the method of bringing foreign military delegations, the military methods of foreign countries were applied, and an original method could not be developed. In the Cold War Period and the Post-Cold War Period, there was an attempt to create balance between military/academic education by increasing the importance of academic education and it is seen that this attempt was a success. In the 1960s, due to the nationalist movement, restrictions were imposed on academic studies done by foreign personnel within the Turkish Armed Forces (TAF) and even reduced to zero. With collaborations with top universities, innovations such as bringing civilian professors to the relevant departments of the Naval High School, the Naval Academy and the Naval War College stand out. The student-based education approach that imposes responsibility on the learner rather than the teacher has continued to be practiced since the first years of the Republic. With the development of the technology in the following years, thanks to the use of electronic materials and simulation techniques in both theoretical and applied courses, the students found a suitable ground for practice and the role of the teacher has been changed as a guide and mentor to keep up with the times. By taking examples from the knowledge, experience, traditions and customs from the past, in order to ensure that it is kept up-to-date in a way that covers the requirements of the age and professional needs; solution proposals such as joint studies with other higher education institutions in order to renew and improve the academic program have been brought forward.