18-55 yaş aralığındaki yetişkin bireylerde beyin MRG'de tesadüfi izlenen fokal beyaz cevher T2 hiperintensitelerinin prevalansı ile sayı, boyut ve dağılım özellikleri /
Yazar: NİMET AKIN
Danışman: DOÇ. DR. BANU TOPÇU ÇAKIR
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine
Dizin: Beyaz cevher = White matter ; Beyin = Brain ; Beyin hastalıkları = Brain diseases ; Manyetik rezonans görüntüleme = Magnetic resonance imaging ; Prevalans = Prevalence ; Teşhis = Diagnosis

Özet:
Giriş ve Amaç: Beyaz cevher hiperintensiteleri; özellikle yaşlı bireylerde sık görülmekle birlikte, herhangi bir yaşta, bilinen bir hastalığı olmayan ve asemptomatik bireylerde de sıklıkla saptanan MRG bulgularından biridir. İnsidental saptanan ve herhangi bir klinik önemi olmayan beyaz cevher hiperintensiteleri, özellikle genç bireylerde büyük endişe yarattığından beyaz cevher hiperintensitelerinin doğal seyrini ve nörolojik semptomlarla ilişkisini belirlemek son derece önemlidir. Bu nedenle de ilk olarak sebebi bilinmeyen beyaz cevher hiperintensitelerinin prevalansı ve dağılımının araştırılması gerekmektedir. Retrospektif olarak gerçekleştirdiğimiz çalışmamızın amacı; belirlediğimiz yaş aralığında herhangi bir sebebe bağlanamayan beyaz cevher hiperintensitesi prevalansı ve saptadığımız beyaz cevher hiperintensitelerinin özelliklerini araştırmaktı.
Materyal ve Yöntem: Araştırma retrospektif tipte olup Ankara Şehir Hastanesi Radyoloji Kliniğinde 01.02.2020-29.02.2020 tarihleri arasında çekilen ve araştırmaya dahil edilme kriterlerini taşıyan 1000 adet Beyin MRG tetkiki değerlendirilerek gerçekleştirildi. Araştırmaya dahil edilen bireylerde Beyin MRG'nin hangi cihazda çekildiği belirlendi. Çalışmaya dahil edilen bireylerin klinik semptomları ya da incelemenin gerçekleştirilme nedeni sistemdeki bilgilerinden öğrenilip kaydedildi. Bireylerin cinsiyetleri ve yaşları not edildi. 18-35 ve 36-55 yaş olmak üzere iki farklı yaş grubu oluşturuldu. Beyin MRG'lerde baktığımız parametreler; konvansiyonel sekanslardan olan aksiyel FLAIR sekansı üzerinden incelendi ve öncelikle beyaz cevherde hiperintens odağın olup olmadığı not edildi. Ardından beyaz cevher hiperintensitesi saptanan bireylerde; beyaz cevher hiperintensitelerinin sayı, boyut ve lokalizasyonları araştırıldı. Son olarak hastaların sistemimizde bulunan eski tetkiklerinin olup olmadığı, var ise de saptanan beyaz cevher hiperintensitelerinde herhangi bir değişiklik olup olmadığı değerlendirildi.
Bulgular: Yaptığımız çalışmada araştırmaya dahil edilme kriterlerini taşıyan 18-55 yaş arası bireylerde, beyaz cevher hiperintensitesi prevalansını %40.3 olarak saptadık. Hem kadınlarda hem de erkeklerde yaş ile birlikte beyaz cevher hiperintensite prevalansı da artış göstermekteydi. 18-35 ve 36-55 yaş aralığındaki kadın ile erkek bireyler karşılaştırıldığında; her iki grupta da kadınlarda beyaz cevher hiperintensite prevalansı daha fazla olarak bulundu. Ancak her iki yaş grubunda da cinsiyet ile beyaz cevher hiperintensitesine rastlanma durumu arasında istatistiksel bir ilişki saptanmadı. Beyaz cevher hiperintensitesi bulunan bireylerin %25,6'sında 1 adet, %17,9'unda 2 adet, %7,7'sinde 3 adet ve %48,9'unda 3'den fazla sayıda hiperintens odağa rastlandı. Artan yaş ile birlikte beyaz cevher hiperintensitelerinin sayılarında da artış tespit edildi. Ancak cinsiyet ile saptanan beyaz cevher hiperintensitelerinin sayıları arasında istatistiksel bir ilişki bulunamadı. Beyaz cevher hiperintensitesi bulunan bireylerin (multipl hiperintens odağı bulunanlar hariç) %33,5'inde 2 mm'den küçük boyutta, %9,2'sinde 2 mm ile 5 mm arasında ve %0,2'sinde 5 mm'den büyük boyutta hiperintens odağa rastlandı. Araştırma kapsamında en fazla hiperintens odağın bulunduğu lokalizasyon; frontal derin beyaz cevher düzeyi olarak saptandı. Bireylerin kliniğe gelme şikayetleri ile beyaz cevher hiperintentensitesi varlığı arasında istatistiksel bir bağlantı bulunamadı.
Sonuç: Yaptığımız çalışmada elde ettiğimiz verilerin; herhangi bir patolojiye eşlik edebilecek beyaz cevher hiperintensiteleri ile klinik önemi olmayan beyaz cevher hiperintensiteleri ayırıcı tanısında ve sağlıklı bireylerde insidental saptanan beyaz cevher hiperintensitelerinin patogenezi ile klinik öneminin anlaşılmasında bizlere yardımcı olabileceğini ve ileride yapılacak çalışmalara katkı sağlayacağını düşünmekteyiz.

Abstract:
Introduction and Objective: White matter hyperintensities; although it is common especially in elderly individuals, it is one of the MRI findings that is frequently detected in asymptomatic individuals with no known disease at any age. Incidental white matter hyperintensity without a detected cause can be extremely distressing for especially young patients. Thus, it is of utmost importance to determine the natural course of white matter hyperintensity with an undetected cause and its relation to neurologic symptoms. To solve this problem, the prevalence and distribution of white matter hyperintensity with undetected causes should be investigated first. The aim of this retrospective study was to investigate prevalence of white matter hyperintensities that could not be attributed to any cause in the age range we determined and the characteristics of the white matter hyperintensities we detected.
Materials and Methods: The study was retrospective and was carried out by evaluating 1000 Brain MRI examinations that were taken between 01.02.2020-29.02.2020 at Ankara City Hospital Radiology Clinic and met the inclusion criteria. The device used for Brain MRI was determined in the individuals included in the study. The clinical symptoms of the individuals included in the study or the reason for performing the examination were learned from the information in the system and recorded. The gender and ages of the individuals were noted. Two different age groups were formed as 18-35 and 36-55. The parameters we look at in brain MRI images; it was examined on the axial FLAIR sequence, which is one of the conventional sequences, and it was first noted whether there was a hyperintense focus in the white matter. Subsequently, in individuals with white matter hyperintensity; the number, size and localization of white matter hyperintensities were investigated. Finally, it was evaluated whether the patients had previous examinations in our system and if there were any changes in the detected white matter hyperintensities.
Findings: In our study, we found the prevalence of white matter hyperintensity 40.3% in individuals aged 18-55 who meet the inclusion criteria. The prevalence of white matter hyperintensity increased with age in both women and men. When female and male individuals between the ages of 18-35 and 36-55 are compared; the prevalence of white matter hyperintensity was higher in women in both groups. However, no statistical relationship was found between gender and the presence of white matter hyperintensity in both age groups. Among the individuals with white matter hyperintensity, 25.6% had 1 foci, 17.9% had 2 foci, 7.7% had 3 and 48.9% had more than 3 foci. The number of lesions increased with increasing age. However, there was no statistical relationship between gender and the number of white matter hyperintensities detected. In individuals with white matter hyperintensity (except those with multiple hyperintense foci) the size is less than 2 mm in 33.5%, between 2 mm and 5 mm in 9.2% and greater than 5 mm in 0.2% hyperintense focus was encountered. Within the scope of the research, the localization with the most hyperintense focus; it was determined as the frontal deep white matter level. There was no statistical relationship between the complaints of individuals coming to the clinic and the presence of white matter hyperintensity.
Conclusion: The data we obtained in our study; we think that it can help us and will contribute to future studies, in the differential diagnosis of white matter hyperintensities that may accompany any pathology and white matter hyperintensities without clinical significance and in understanding the pathogenesis and clinical significance of incidental white matter hyperintensities in healthy individuals.