Posterior dişlere farklı tekniklerle yapılan estetik restorasyonlarda kenar sızıntı ve kenar uyumunun in vitro olarak incelenmesi
The in vitro evaluation of marginal leakage and marginal adaptation of esthetic restorations made by different techniques in posterior teeth
Yazar: SERDAR ARIKAN
Danışman: PROF. DR. GÖNÜL ALPASLAN
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 1999
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental porselen = Dental porcelain ; Dental restorasyon-sürekli = Dental restoration-permanent ; Dental sızma = Dental leakage

Özet:
Posterior dişlerde kullanılan kompozit rezin restorasyonlarda görülen kenar sızıntısı, restorasyonların başarısını olumsuz yönde etkiler. Kenar sızıntısını azaltmak amacıyla son yıllarda farklı teknikler geliştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı; posterior dişlere iki farklı kompozit rezin sistemi kullanılarak, tabakalı teknikle, direkt ve indirekt inley teknikleriyle ve polimerizasyon sırasında okluzal kompresörlerle basınç uygulanarak veya uygulanmayarak hazırlanan seramik insert restorasyonların, kenar sızıntısı ve kenar uyumuna etkilerini in vitro olarak incelemektir. Cerrahi olarak çekilmiş çürüksüz 100 adet molar dişe, mine- sement sınırının 1mm üzerinde olacak şekilde II. sınıf kaviteler açıldı. Kavitelerin mine kenarlarına bizotaj yapılmadı, inley restorasyonların yapılacağı dişlerin kavite duvarları, okluzale doğru 5-10 derece genişleyerek açıldı. Işıkla polimerize olan cam iyonomer siman, kavite taban materyali olarak kullanıldı. Hazırlanan dişler 5 gruba ayrıldı. Daha sonra her gruba, aşağıda belirtilen şekilde restorasyonlar yapıldı: Birinci gruba, Tetric ve Charisma kompozit sistemleri kullanılarak tabakalı teknikle II. sınıf kompozit restorasyonlar uygulandı, ikinci gruba, her iki kompozit sistemi ile direkt inleyler, üçüncü gruba ise indirekt inleyler hazırlandı, inleylerin ikinci polimerizasyonları light box kullanılarak gerçekleştirildi ve inleyler üretici firmaların önerdiği yapıştırıcı materyallerle kaviteye yapıştırıldı. Dördüncü grupta, kompozit sistemleri ile beraber seramik insert'ler kullanılarak II. sınıf restorasyonlar hazırlandı. Beşinci grupta, kompozit sistemleri ile beraber kullanılan seramik insert'lere polimerizasyon sırasında okluzal kompresörlerle basınç uygulanarak II. sınıf restorasyonlar hazırlandı. Tüm gruplara bitirme ve polisaj işlemleri, esnek diskler kullanılarak yapıldı. Restorasyonları tamamlanan dişler termal siklus uygulandıktan sonra %0.5'lik bazik fuksin solüsyonunda bekletildi. Mezio-distal yönde kesitler alınarak stereomikroskopda sızıntı yönünden değerlendirildi. Her gruptan rastlantısal olarak seçilen birer örnekte, diş dokusu ile kompozit rezin arayüzleri tarama elektron mikroskobu ile incelenerek görüntülendi.Sonuçlar Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirildi. Tüm gruplardaki restorasyonların okluzal bölgelerinde izlenen kenar sızıntısı değerlerinin, istatistiksel olarak anlamlı farklar oluşturmadığı görüldü. Ancak 5. grupta her iki kompozit sistemiyle hazırlanan restorasyonların okluzal bölgelerinde diğer gruptakilerden farklı olarak hiç kenar sızıntısı görülmedi. Restorasyonların gingival bölgelerindeki kenar sızıntısı değerlendirmelerinde ise; 4. ve 5. gruplardaki restorasyonların kenar sızıntısı değerlerinin, 1. ve 2. gruplardaki restorasyonların kenar sızıntısı değerlerinden, istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha az olduğu gözlendi. SEM incelemelerinde, beşinci grupta, her iki kompozit sistemi ile hazırlanan restorasyonların hem okluzal hem de gingival bölgelerinde tam bir adaptasyon görülürken, diğer gruplarda aralanmalar olduğu görüldü. Sonuç olarak, posterior kompozit rezin restorasyonlarda görülen kenar sızıntısının azaltılmasında, kompozit rezinlerle beraber seramik insert'lerin kullanılmasının ve polimerizasyon sırasında okluzal kompresörlerle basınç uygulanmasının etkili olduğu bulundu.Anahtar Kelimeler: Kenar sızıntısı, Kenar uyumu, Kompozit inley, Seramik Insert

Abstract:
The microleakage observed in the composite resin restorations used in posterior teeth affects the success of the restorations adversely. To decrease the microleakage, different techniques have been introduced. The purpose of this in vitro study was to examine the effects of two composite resin systems placed incrementally, by direct or indirect inlay techniques, using ceramic inserts with or without pressure on the microleakage and marginal adaptation of restorations. Class II cavities extending beyond 1 mm of the cemento- enamel junction were prepared on 100 extracted human molar teeth. No bevelling of the enamel cavo margins were performed. The cavity walls of inlay restorations were prepared extending to the occlusal by 5°-10°. A light-cure glass ionomer cement was used as cavity base. The samples were assigned into 5 groups. Restorations were prepared subsequently as follows: In the first group, class II composite restorations were made incrementally by using Tetric and Charisma composite resin systems. The second group comprised direct inlays made with the same restorative systems while, in the third group, indirect inlays were made. The second photopolymerization of the inlays were accomplished with the use of a light box and then, the inlays were luted with the agents recommended by the manufacturers. In the fourth group, class II restorations were made by using ceramic inserts with composite resin systems. In the fifth group, class II restorations were made by applying pressure with occlusal compressors on the composite resin systems with ceramic inserts. Finishing and polishing procedures were accomplished by flexible discs. The restored teeth were thermocycled and kept in 0.5% basic fuchsin solution. The samples were sectioned longitudinally in the mesio-distal direction and examined by a stereomicroscope for microloeakage. In each group, one specimen was selected randomly so as to examine the margins of the restorations at the tooth-resin interface using a scanning electron microscope.Statistical analysis of the results were done by using Kruskal- Wallis and Mann- Whitney U tests. No statistically difference were observed with the microleakage scores, associated with the occlusal portion of the restorations. However, in the fifth group, no microleakage was observed with either of the composite resin systems used. Regarding the microleakage evaluations of the gingival area, the scores associated with the 4th and 5th groups were found to be significantly less than those of the first and second groups. A perfect adaptation was investigated in SEM analysis in not only the gingival but also the occlusal area of the fifth group restorations prepared by two composite resin systems while gaps were observed at the other groups. As a conclusion, using ceramic inserts with composite resin systems and applying pressure with occlusal compressors during polymerization were found to be effective to decrease the microleakage observed in posterior composite resins.Key Words: Microleakage, Marginal adaptation, Composite Inlay, Ceramic Insert