İntravezikal ozon tedavisinin deneysel erkek sıçan mesane karsinogenezis modelindeoksidan (nitrik oksit, malondialdehit, myeloperoksidaz) veantioksidan (glutatyon ve süperoksit dismutaz)  faktörlerüzerine etkileri
Effects of intravesical ozone treatment on antioxidant(glutathione, superoxidedismutase) and oxidant (malondialdehyde,myeloperoxidase,nitric oxide) factors in experimental male rat bladder cancerogenesis model
Yazar: KEREM TEKE
Danışman: PROF. DR. ÖZDAL DİLLİOĞLUGİL
Kocaeli Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
Giriş ve Amaç: Deneysel erkek sıçan transuretral metilnitrözüre (MNU) ile oluşturulmuş  mesane karsinogenezisinde intravezikal ozon tedavisinin etkinliğini histopatolojik ve oksidan-antioksidan parametrelerle incelemeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: 51 adet 7-8 haftalık 200-250 gr ağırlıklarında Wistar–Albino erkek sıçanlara her uygulama öncesi ketamin ve ksilazin ile aneztezi uygulandı. Sıçanlar, Sham grubu (n=6), sadece Ozon grubu (n=15), sadece MNU grubu (n=15) ve MNU+Ozon grubu (n=15) olmak üzere dört gruba ayrıldı. Sadece MNU ve MNU+ozon gruplarındaki sıçanların mesanelerine 0'dan 10. haftaya kadar transüretral olarak 2 hafta ara ile toplam 6 doz, 2mg/0,2ml MNU verildi. Ozon grubuna 0'dan 10. haftaya kadar aynı protokolde 0,2 ml %0,9 NaCl verildi. Sham grubu sadece anestezi aldı. Ozon ve MNU+ozon gruplarına 7.-10. haftalar arasında haftada iki kez, 11.-12. haftalar arasında haftada üç kez 25 µg/ml ozonize su verildi. Sadece MNU grubuna ise aynı tedavi günlerinde ozon yerine 1 ml  %0,9 NaCl instile edildi.  15. haftada sıçanlar sakrifiye edilip randomize bir şekilde mesane dokularının yarısı immünohistopatolojik, yarısı da biyokimyasal ELİSA yöntemi ile SOD, GSH, MPO, MDA ve NO inceleme için ayrıldı. Proliferatif indeks için immünohistokimyasal Ki-67 kullanıldı.
Bulgular: İlk 6 haftada anestezi sonrası 13/51 (%25) sıçan ex oldu. Ozon maruziyetine bağlı bir toksisite izlenmedi. Kalan sıçanlarda KİOMK (kasa invaze olmayan mesane kanseri, pTa, pT1, CIS) görülme oranı sadece MNU, MNU+ozon, sadece Ozon ve sham grubunda sırasıyla 7/11(%63),  7/12( %58),  0/10 (%0) ve  0/5 (%0), preneoplastik lezyon (displazi, hiperplazi) gelişim oranları ise sırasıyla 4/11(%37), 3/12(%25), 1/10(%10), 0/5(%0), normal üretelyum görülme oranları sırasıyla 0/11(%0), 2/12(%16), 9/10(%90) ve 5/5 (%100) idi. Ozon grubunda tek hiperplazi olgusunda mesanede taş oluşumu da dikkat çekti. Ayrıca sadece MNU ve MNU+ozon grubunda, sham ve sadece ozon grubuna göre Ki-67 proliferatif indeksin artmış olduğu izlendi (p<0,05). Ancak, MNU ve MNU+ozon grupları arasında Ki-67 proliferatif indeks açısından anlamlı fark yoktu (p>0,05). Sadece ozon grubunda sham grubuna göre istatistiksel anlamlı bir şekilde (p<0,05)  oksidan parametreler (NO, MPO ve MDA) ve antioksidan parametreler (SOD ve GSH) aynı oranda arttığı gözlendi. MNU+ozon grubunda ise sadece MNU grubuna göre anlamlı bir NO (p=0,75), MPO (p=0,71), MDA (p=0,75) ve GSH(p=0,87) artışı yok iken (en fazla artış MDA'da % 41,28), antioksidan SOD miktarında istatistiksel anlamlı olmayan (p=0.06) ancak belirgin (%179) bir yükselme dikkat çekti.
Sonuç: Tekrarlayan intravezikal ozon uygulaması, normal mesane hücresinde oksidan ve antioksidan parametreleri birlikte ancak dengeli bir şekilde yükseltirken, mesane kanseri modelinde antioksidan yanıtı oksidan yanıta göre çok daha fazla yükseltmektedir. MNU+ozon grubunda sadece MNU grubuna göre karsinogenezisin %16 oranında az olması intravezikal ozonun belirgin antioksidan özelliğine bağlı olabilir.    
Anahtar kelimeler: İntravezikal ozon tedavisi, Sıçan mesane kanseri,MNU, erkek sıçan, oksidatif stress.

Abstract:
ABSTRACT
Introduction and aim: We aimed to investigate the effect of intravesical ozone treatment in experimental male rat bladder carcinogenesis model by evaluating histopathological and oxidant- antioxidant changes.
Material and Method: Total of 7 to 8 weeks old 51 wistar-Albino rats were anesthetized by xylazine and ketamine intraperitoneally before the cathetherization. Rats were divided into four groups: Sham group (n=6); Ozone group (n=15);  MNU group (n=15); and MNU+Ozone group (n=15). MNU and MNU+ozone groups received 2 mg/ 0.2 ml MNU instillation every other weeks for 10 weeks. Ozone group received 0.2 ml %0.9 NaCl instillation at the same time schedule. Sham group received only anesthesia. In addition, ozone and MNU+Ozone  groups had  25 µg/ml ozonated water instillation twice a week from 7th to 10th weeks and three times a week from 11th to 12th weeks; however, MNU group had 1 ml % 0.9 NaCl instillation at the same time schedule.  All instillations were performed transurethrally.  At 15th week all survived rats were sacrified and  all bladder tissues were collected for immunohistopathologic, oxidant and antioxidant studies. Oxidant and antioxidant markers (GSH, SOD, MDA, MPO and NO) were estimated by ELISA. Ki-67 proliferative index and hematoxylin eosin stain were used  for immunohistopatologic evaluation. 
Results: 13/51(%25) rats died during the first six weeks. No significant toxicity observed related to exposure of ozone. Incidence of NMIBC ( Non muscle invasive bladder cancer, pTa, pT1, CIS) in MNU, MNU+ozon, Ozon, sham groups  were  7/11(%63),  7/12( %58),  0/10 (%0),  0/5 (%0), respectively. Preneoplastic lessions (dysplasia, hyperplasia) in these groups were observed at 4/11(%37), 3/12(%25), 1/10(%10), and 0/5(%0), respectively.  Normal urethelium incidence in these groups were 0/11(%0), 2/12(%16), 9/10(%90),  and 5/5 (%100), respectively. There was a bladder stone and hyperplasia in the same case in Ozone group. Ki-67 proliferative index increased in MNU and MNU+ozone groups according to ozone and sham groups (p<0,05). In addition, there was no statistical difference in between MNU and MNU+ozone groups (p>0,05). Oxidant (NO, MDA, MPO)  and antioxidant (SOD and GSH)  parameters significantly increased (p<0.05) in ozone group compared with sham group. Also oxidant and antioxidant balance did not change in the ozon group. No significantly difference was observed in the amounts of NO (p=0.75), MPO (p=0.71), MDA (p=0.75) and GSH(p=0.87) when MNU+Ozone group compared with MNU group. Among oxidant parameters maximum increase was in MDA (%41,28).  Amount of SOD  increased remarkably (%179) but insignificantly (p= 0,06) in MNU+ozone group compared with MNU group.
Conclusion: Therefore, oxidant and antioxidant parameters both increased in ozone treated normal bladder cell. This simultaneous increase maintained the balance between oxidant and antioxidant systems. Interestingly, antioxidant response was remarkably more than oxidant response in bladder carcinogenesis model by ozone treatment. Also, probable antioxidant properties of the repeated intravesical ozone treatment inhibited bladder carcinogenesis 16% in MNU+ozone group.
Key Words: intravesical ozone treatment , rat bladder cancer, MNU,  male rat, oxidative stress