Proton pompa inhibitörü kullanımı ile dental implant başarısı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi: Retrospektif bir çalışma
Evaluation of the relationship between proton pump inhibitor use ve dental implant success: A retrospective study
Yazar: SENEM REYHAN URCAN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ BERKAY TOKUÇ
Kocaeli Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Dental implant ile dişsiz çenelerin rehabilitasyonu yüksek başarı oranlarına sahip 
olmasına rağmen, dental implant kayıpları ve komplikasyonlar günümüzde hala önemli bir 
sorundur. Literatürde implant başarısızlığı ile ilgili birçok risk faktörü tanımlanmıştır. Bunlar 
arasında hastanın yaşı, cinsiyeti, sigara kullanımı hikayesi, implantın makro ve 
mikromorfolojisi, implantın yerleştirildiği lokalizasyon, uygulanan augmentasyon 
teknikleri, hastanın sistemik durumu ve kullandığı ilaçlar yer almaktadır. Sistemik ilaçlardan 
proton pompası inhibitörlerinin (PPİ) kemik metabolizması ve osseoentegrasyonu 
etkileyerek dental implant başarısı ve sağ kalımı üzerinde olumsuz etkileri olmasıyla ilgili 
çalışmalar son yıllarda artmıştır. Bu çalışmanın amacı ise PPİ'lerin dental implant 
çevresindeki kemik ve implant sağ kalımı üzerindeki etkilerini değerlendirmektir.
Yöntem: Bu çalışma, eşleştirilmiş vaka kontrol çalışması olarak tasarlandı. Yaş, cinsiyet, 
sigara kullanım hikayesi, implant makro ve mikromorfolojisi, implantın yerleştirildiği 
lokalizasyon, alveoler kemik augmentasyonu hikayesi ve takip süresi gibi parametreler 
açısından benzer, PPİ kullanım hikayesi bulunan 27 hasta (87 dental implant) ile PPİ 
kullanım hikayesi bulunmayan 27 hasta (88 dental implant) dahil edildi. Krestal kemik 
kaybı, paralel kon tekniği ile çekilmiş olan periapikal radyografiler üzerinden, dental implant 
mezial ve distalinden olmak üzere iki bölgeden ölçüldü ve bunların ortalaması ise ortalama 
krestal kemik kaybı olarak kayıt edildi. Fraktal boyut (FB) dental implantın mezial ve 
distalinden krestal, orta ve apikal olmak üzere altı farklı bölgeden ölçüldü ve bunların 
ortalaması ise ortalama FB olarak kayıt edildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen vaka ve kontrol gruplarının yaş, cinsiyet ve sigara kullanım 
hikayesi, implantın yerleştirildiği lokalizasyon ve alveoler kemik augmentasyonu hikayesi 
birbirine benzerdir (p>0,05). Vaka grubunun ortalama takip süresi 75,3 ay iken, kontrol 
grubunun 78,4 aydır (p>0,05). Vaka grubundaki 87 dental implantın 3'ünde implant kaybı 
gözlenirken, kontrol grubundaki 88 dental implantta kayıp gözlenmedi. Sağ kalım oranları 
vaka grubunda %96,6 olarak tespit edilirken, kontrol grubunda bu oran %100'dür. Ancak, 
VI
vaka ve kontrol grupları arasında implant sağ kalım oranı açısından istatistiksel olarak 
anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0,05). Vaka grubundaki dental implantların 
ortalama krestal kemik kaybının 0,71±0,83 mm, kontrol grubundaki dental implantların 
ortalama krestal kemik kaybının 0,74±0,88 mm olduğu tespit edildi. Vaka ve kontrol grupları 
arasında ortalama krestal kemik kaybı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark 
bulunmamaktadır (p>0,05). Ortalama FB ölçümleri değerlendirildiğinde ise bu değerlerin 
vaka grubunda 1,14±0,07, kontrol grubunda 1,19±0,05 olduğu tespit edildi. PPİ kullanım 
hikayesi bulunan hastalara uygulanan dental implantlara ait olan FB ölçümleri, istatistiksel 
anlamlı olarak PPİ kullanım hikayesi bulunmayan hastalara uygulanan dental implantlardan 
daha düşüktür (p<0,01). 
Sonuç: Günümüzde PPİ kullanımının kemik metabolizması ve dental implant başarısı 
üzerine etkisi araştırmacıların ilgi konusu olmaya devam etmektedir. Bu çalışmanın 
sonuçları PPİ kullanımının dental implant çevresi kemik üzerindeki negatif etkisini 
göstermektedir. Ancak, bu bulgular krestal kemik kaybı ile ilişkilendirilememektedir. Bu 
nedenle, kesin kanıya varabilmek için daha geniş vaka serileriyle birlikte ek çalışmaların 
yapılmasına ihtiyaç bulunmaktadır.

Abstract:
Objective: Despite the high success rates of rehabilitating edentulous jaws with dental 
implants, implant failures and complications remain significant issues today. Numerous risk 
factors associated with implant failure have been identified in the literature. Among these 
factors are the patient's age, gender, smoking history, the macro and micromorphology of the 
implant, the location of implant, the augmentation techniques applied, the patient's systemic 
condition, and the medications used. In recent years, studies on systemic medications have 
increasingly focused on the negative effects of proton pump inhibitors (PPIs) on bone 
metabolism and osseointegration, thereby adversely impacting dental implant success and 
survival. This study aims to evaluate the effects of PPIs on the surrounding bone and the 
survival of dental implants.
Methods: This study is designed as a matched case-control study and includes 27 patients 
(87 dental implants) with a history of PPI usage and 27 patients (88 dental implants) without 
a history of PPI usage. These patients are matched based on parameters such as age, gender, 
smoking history, implant macro and micromorphology, localization of implant, alveolar 
bone augmentation history, and follow-up period. Crestal bone loss was measured from two 
regions, mesial and distal to the dental implant, on periapical radiographs taken using the 
parallel cone technique. The average of these measurements was recorded as the mean crestal 
bone loss. The fractal dimension (FD) was measured from six different regions (mesial and 
distal to the dental implant at crestal, middle, and apical levels). The average of these 
measurements was recorded as the mean FD.
Results: Both the case and control groups were similar in terms of age, gender, smoking 
history, localization of implant, and history of alveolar bone augmentation (p>0.05). The 
average follow-up period for the case group is 75.3 months, while it is 78.4 months for the 
control group (p>0.05). Implant loss was observed in 3 out of 87 dental implants in the case 
group, whereas no loss was observed in the 88 dental implants in the control group. The 
survival rate was 96.6% and 100% in the case and control groups, respectively. However, 
VIII
there was no statistically significant difference in implant survival rates between the case 
and control groups (p>0.05). The mean crestal bone loss for dental implants in the case and 
control groups were 0.71±0.83 mm and 0.74±0.88 mm, respectively. There is no statistically 
significant difference in mean crestal bone loss between the case and control groups 
(p>0.05). When evaluating the average FD measurements, these values were found to be 
1.14±0.07 in the case group and 1.19±0.05 in the control group. The FB measurements for 
dental implants in patients with PPI use were statistically significantly lower than those for 
dental implants in patients without PPI use (p<0.01). 
Conclusion: Currently, the impact of PPI use on bone metabolism and dental implant success 
remains a topic of interest among researchers. The results of this study indicate a negative 
effect of PPI use on the bone surrounding dental implants. However, these findings cannot 
be correlated with crestal bone loss. Therefore, further studies with larger case series are still 
necessary to reach definitive conclusions.