Türkiye'nin ortadoğu'daki güç kapasitesi: Olanaklar ve sınırlamalar
The power capacity of Turkey in the Middle East: Opportunities and limitations
Yazar: TANER KIRAN
Danışman: PROF. DR. ARİF KÖKTAŞ
Bahçeşehir Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Küresel Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Uluslararası İlişkiler = International Relations
Dizin: Güç = Power ; Güç ilişkileri = Power relations ; Güç yönetimi = Power management ; Orta Doğu = Middle East ; Orta Doğu politikası = Middle East policy ; Türk-Orta Doğu ilişkileri = Turkish-Middle East relations ; Uluslararası ilişkiler = International relations ; Uluslararası politika = International policy

Özet:
Uluslararası ilişkiler disiplininin en önemli kavramlarından birisi, belki de en önemlisi güç kavramıdır. Sanayi Devrimi'ne kadar genellikle askeri kapasite ile özdeşleştirilen güç kavramı, o günden bu güne geçirdiği evrimin sonucu olarak ülkelerin ekonomik kapasitelerini, siyasal sistemlerini, kültürel yapılarını, diplomasi yeteneklerini, bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanabilme imkânlarını da içermeye başlamıştır. Joseph S. Nye tarafından ilk kez sistematik bir şekilde analiz edilmeye başlanan gücün bu yeni hali, dünyanın birçok ülkesi tarafından dış politikada bir araç olarak kullanılmaya başlanmıştır. 2000'li yılların başından itibaren çok boyutlu ve proaktif bir dış politika yürütmeye çalışan Türkiye, özellikle Ortadoğu bölgesi ile olan ilişkilerinde yumuşak güç unsurlarına önem vermiştir. Bu tezin amacı da, Türkiye'nin Ortadoğu bölgesine yönelik ilgisinin arttığı 2000-2018 yılları arasında, yumuşak güç unsurları olan kültürünü, yerel değerlerini ve diplomatik uygulamalarını analitik bir çerçeve içerisinde analiz etmeye çalışmaktır. Bu bağlamda tezin araştırma sorusu şu şekilde ortaya çıkmaktadır: "2000'li yıllarda Türkiye'nin Ortadoğu bölgesine yönelik yumuşak gücü nasıl bir gelişim göstermiştir?" Tezin temel argümanı ise, askeri gücü, turizmi, insani yardımları ve dizileriyle önemli yumuşak güç kaynaklarına sahip olan Türkiye'nin, ekonomisi, eğitim sistemi, hukukun üstünlüğü, özgürlükler ve demokrasi standartları alanlarındaki sorunlarına çözüm üretmeden Ortadoğu politikalarında ve küresel siyasette güçlü bir aktör olarak varlık göstermesinin mümkün olmadığıdır.

Abstract:
One of the most important concepts of the discipline of international relations, perhaps the most important one, is the concept of power. The concept of power, which is generally identified with military capacity until the Industrial Revolution, has started to include the possibility of using the economic capacities, political systems, cultural structures, diplomacy capabilities, information and communication technologies of the countries as a result of the evolution since then. This new form of power, which has been systematically analyzed by Joseph S. Nye, has been began to use by many countries of the world as a tool in foreign policy. Since the early 2000s Turkey, trying to carry out a proactive and multi-dimensional foreign policy execution, especially has given importance to soft power elements in its relations with the Middle East. The purpose of this thesis, is to analyze the culture, local values and diplomatic practices of the soft power elements in an analytical framework to the Middle East region, between the years of 2000-2018 when Turkey's interest in the Middle East increased. In this context, the research question of the thesis arises in the following way: "How did Turkey's soft power in the Middle East develop in the 2000s?" The main argument of the thesis is that Turkey, which has important soft power resources with its military power, tourism, humanitarian aid and TV series, cannot be seen as a strong actor in Middle East politics and global politics without solving problems in the fields of economy, education system, rule of law, freedoms and democracy.