Mandibula korpus kırıklarında; farklı kırık özelliklerinin ve farklı fiksasyon tiplerinin, kırık stabilizasyonu üzerine etkilerinin in vitro olarak karşılaştırılması
In vitro comparison of the effects of different fracture properties and different fixation types on fracture stabilization in mandibulary corpus fractures
Yazar: MEHMET EMRAH POLAT
Danışman: PROF. DR. ERTUNÇ DAYI
Atatürk Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2015
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Kemik levhaları-metal = Bone plates ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Mandibula = Mandible ; Mandibular kırıklar = Mandibular fractures ; Tedavi = Treatment ; İn vitro = In vitro

Özet:
Amaç: Mandibula korpus bölgesi fasiyal sahada en sık kırık meydana gelen bölgelerden biridir. Çalışmamızın amacı, mandibula korpus kırıklarında 2.0 mm mini  plak sistemleri kullanılarak yapılan 5 farklı internal fiksasyon tekniğinin ve 2 farklı kırık açısının biyomekanik özelliklerinin karşılaştırılmasıdır.
Materyal ve Metot: 40 adet poliüretan mandibula replikası kullanılan çalışmamızda 8 grup oluşturuldu. Grupların 5'i A kırık açısıyla kırılıp 5 farklı rijit fiksasyon metoduyla fiske edildi, 3'ü ise sagittal planda  posteriora doğru 25° artan bir açıyla inen B kırık açısıyla kırılıp A açı gruplarında da bulunan 3 farklı rijit fiksasyon metoduyla fiske edildi. Fiksasyon gruplarımız 4 ve 6 delikli konvansiyonel mini plakların 5 ve 11 mm self tapping vidalar ile ve 4 delikli kilitli mini plakların 5 mm kilitli vidalarla uygulanması ile oluşturuldu. Daha sonra sırayla deney düzeneğine yerleştirilen tüm hemimandibulalar, servohidrolik test cihazında 120 Newton'a kadar vertikal yüke maruz bırakılıp deplasman verileri Trapezium yazılımıyla değerlendirildi.
Bulgular: Kilitli sistem deney grupları konvansiyonel gruplara göre aynı vida boylarında ve bütün kuvvet değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük deplasman verilerine sahiplerdi. A açı grubu denekleri ile B açı grubu denekleri arasındaki deplasman değer farkları istatistiksel olarak anlamlı değildi. Sadece vida boyunun ve sadece vida sayısının arttırıldığı gruplar arasında ise istatistiksel olarak anlamlı farklar bulundu.
Sonuç: Çalışmamızda kilitli sistem mini plakların konvansiyonel sisteme göre daha yüksek kuvvet dayanımı gösterdiği, kırık açısının sagittal planda süperoinferior yönde 25° arttığı durumlarda ek fiksasyon metotlarına gerek olmadığı ve vida sayısı ile vida boyunun mini plak stabilizasyonu üzerinde etkili olduğu sonuçları alınmıştır.
Anahtar Kelimeler: Kemik plakları, mandibula kırıkları, stabilite, tedavi

Abstract:
Aim: Mandibulary corpus region is one of the most frequent fractured sites in facial region. The aim of our study is to evaluate biomechanical characteritics of 5 different 2.0 mm system miniplate and screw fixation systems and 2 different fracturelines biomechanical properties.
Material and Methods: In this study 40 polyurethane hemimandibulas used, experimental subjects divided into 8 groups. In 5 group experimental mandibulary corpus fracture established by fracture line A and fixed with 5 different fixation method, in remaning 3 groups experimental fracture performed as second fractureline which has an increased angle in sagittal plane towards posterior for 25° and fixed by 3 fixation methods which used in A fracture line groups. Our fixation groups created by 4 and 6 hole conventional miniplates with 5 and 11 mm length self tapping screws and 4 hole locking miniplate and 5 mm lenght locking screws. Subjects exposed vertical load up to 120 Newton with servohydrolic test machine and displacement values evaluated by Trapezium software.
Results: In same screw lenghts locking system groups showed statistically significant lover displacement values than conventional groups. Differences of displacement values in all force values between fracture line A and B groups were not statistically signaficant. Between groups, which only screw number and groups which only screw lenght incerased, displacement value differences were statistically significant. 
Conclusion: Locking systems are more resistant than conventional ones. Lenght and number of screws significantly effective on fragment stabilization. Additional procedures for fracture line differences up to 25° are unnecessary.
Key Words: Bone plates, mandible fractures, stability, treatment