Sanatta görünürlük sorunu ve kendine mal etme üzerinden benin inşası
The problem of visibility in art and the construction of self through appropriation
Yazar: KADİR AKYOL
Danışman: DOÇ. DR. BURCU GÜNAY
Düzce Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Resim Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2024
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts

Özet:
Bu tez çalışmasında, sanatta ifade ve görünür olma kavramlarını kendisine mal etme üzerine konumlanmaktadır. Bu kapsamda klasik dönemin belirgin yapıtları üzerinden başlayarak, çağdaş sanata uzanan süreçte, sanatın geçirdiği dönüşüm ele alınmaktadır.  Modern ve post-modern dönemde meydana gelen gelişmeler, dijitalleşme ile birlikte sanatta görünürlük sorununa yeni boyut kazanmıştır.  Klasik ve modern sanatın başlangıcından itibaren sanatın geldiği konum, dijital alanda sanat eseri üretimi ve paylaşımını mümkün kılan teknolojik yeniliklere borçlu olmuştur.  20. yüzyılın başlarından itibaren sanatçıları etkileyen teknolojik yenilikler, multidisipliner çalışmalara zemin hazırlamıştır. İmgelerin dijitalleşmesiyle birlikte, birçok sanatçı üretimlerini yeni bir çerçevede sunmaya başlamışlardır. Bu tez çalışmasında, teknolojik gelişmelerin ve dijitalleşmenin, resim sanatı içinde ele alınışı kendine mal etme eyleminin dönüşüm süreci kronolojik iz düşümlerle incelenmektedir. Nitel bir araştırma kapsamında, günümüze kadar gelen süreçte dijital sanat sisteminin ve görünürlüğün amacı ve etkisi değerlendirilmektedir. Teknoloji ve sanat arasındaki ilişki ve etkileşim, insanlık tarihiyle birlikte gelişim göstermiştir. Sanat, insanın kendini ifade etme ve tanıma aracı olarak ortaya çıkarken; teknoloji, bilimsel birikimin ilerlemesiyle ortaya çıkan gelişmelerdir. Özellikle 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan sinema, fotoğraf ve arttırılmış gerçeklik gibi teknolojik gelişmeler, sanatın kavram, içerik ve biçim dilini değiştirmiştir. Sanatçılar, çağın teknolojik imkânlarını kullanarak yeni sanat türleri ve ifade biçimleri geliştirmişlerdir. Sanatçılar başkalarına ait unsurları kendi yapıtlarına dâhil etmesi anlamına gelen kendine mal etme kavramı, modern ve çağdaş sanat tarihi boyunca sıklıkla kullanılmıştır. Kendine mal etme, sanatçılara yaratıcılıklarını ifade etme konusunda daha geniş imkânlar sunarken görünürlük sorununu da beraberinde getirmiştir. Çalışmanın uygulama bölümünde, post modern sanat uygulamaları içerisinde yer alan yeniden üretim, görünürlük ve dijitalin sanatta kullanımı bir yöntem olarak benimsenmiştir. Bu kapsamda, fotoğraf sanatı da dahil olmak üzere geleneksel ve modern çalışmalarda yeniden üretim örnekleri sunulmaktadır. Bu tez çalışması, sanatta görünür olma kavramını ve bireyin kendine mal etme sürecini, teknolojik gelişmeler ve dijitalleşme bağlamında ele alan üretim süreçlerinin yansımasıdır.

Abstract:
This thesis focuses on appropriating the concepts of expression and visibility in art. In this context, starting with the prominent works of the classical period and extending to contemporary art, the transformation of art is discussed.  Developments in the modern and post-modern period, together with digitalization, have added a new dimension to the problem of visibility in art.  Since the beginning of classical and modern art, the position of art has been indebted to technological innovations that enable the production and sharing of artworks in the digital field.  Since the early 20th century, technological innovations affecting artists have paved the way for multidisciplinary works. With the digitalization of images, many artists have started to present their productions in a new framework. In this thesis, the transformation process of the act of appropriation of technological developments and digitalization in the art of painting is examined through chronological projections. Within the scope of a qualitative research, the purpose and impact of the digital art system and visibility in the process until today are evaluated. The relationship and interaction between technology and art has developed throughout human history. While art emerged as a means of self-expression and self-recognition, technology is the developments that emerged with the advancement of scientific knowledge. Technological developments such as cinema, photography and augmented reality, which emerged especially in the early 20th century, have changed the concept, content and form language of art. Artists have developed new types of art and forms of expression by using the technological possibilities of the age. The concept of appropriation, which means that artists incorporate elements belonging to others into their own works, has been frequently used throughout the history of modern and contemporary art. While appropriation offers artists wider opportunities to express their creativity, it has also brought along the problem of visibility. In the application part of the study, reproduction, visibility and the use of digital in art, which are among the postmodern art practices, are adopted as a method. In this context, examples of reproduction in traditional and modern works, including the art of photography, are presented. This thesis is a reflection of production processes that address the concept of visibility in art and the process of appropriation in the context of technological developments and digitalization.