Rotator kaf tendinopatisinde terapötik ultrason tedavisine eklenen ultrason eşliğinde tendon kuru iğnelemenin ağrı ve fonksiyon üzerine etkisi
The effect of ultrasound-guided tendon dry needling on pain and function added to therapeutic ultrasound therapy in rotator cuff tendinopathy
Yazar: BERAT BULUT
Danışman: PROF. DR. EBRU AYTEKİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi  / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation

Özet:
Amaç: Omuz ağrısının yaygın sebeplerinden birisi rotator kaf tendinopatisidir (RKT). RKT'de en çok etkilenen tendon supraspinatus tendonudur. Bu çalışmada supraspinatus tendinopatisi (SST) olan hastalarda terapötik ultrason (US) tedavisine eklenen kuru iğnelemenin (Kİ) hastanın ağrı ve fonksiyonu üzerine etkisini gözlemlemeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya katılacak hastaların demografik verileri (yaş, cinsiyet, meslek (omuz aşırı kullanım(var), (yok)), ağrılı omuz (sağ, sol) dominant el (sağ,sol), boy, kilo, vücut kitle indeksi, ağrı süresi) kaydedildi. Hastalar 2 gruba kapalı zarf yöntemi ile randomize edildi. Birinci gruba 4 hafta arayla 2 kez ultrasonografi (USG) eşliğinde supraspinatus tendonu Kİ, 2. gruba ise aynı anatomik bölge lokalizasyonuna denk gelen alana prob rastgele tutularak cilt altı plasebo Kİ yapıldı. Her iki gruptaki hastalar toplam 15 seans hafta 5 kez olmak üzere 3 hafta US tedavisiyle birlikte egzersiz programına alındı. Tendon Kİ kliniğimizde bulunan Esaote MylabFive cihazıyla 5-12 MHz yüzeyel prob ile gerçek zamanlı görüntü eşliğinde steril şartlarda uygulandı. Uygulama öncesi uygulamayla ilişkili omuz ağrısını azaltmak için 1 ml % 1' lik prilokain enjekte edildi. Kİ için 0.25x40 mm uzunluğunda iğne kullanıldı. Omuz ağrısı azaldığı onaylanan hastada önden arkaya doğru supraspinatus tendonu tarandı ve tespit edilen lezyonlu bölgeye Kİ uygulandı. İki hafta boyunca baş üstü aktiviteler dışında günlük yaşam aktivitelerine devam etmelerine onay verildi. Eklem hareket açıklığı (EHA) ve Codman omuz egzersizleri enjeksiyondan sonraki gün başlandı. Grupların her ikisine de EHA ve Codman egzersizlerine ilave olarak US tedavi sürecinde ağrı sınırında kademeli dirençli supraspinatus güçlendirme egzersizleri verildi. Hasta değerlendirmeleri tedavi öncesi, 1. ayda (15 seans terapötik US tedavisi sonrası ve 2. Kİ öncesi) ve 3. ayda yapıldı. Hasta değerlendirme parametreleri ağrı için Vizüel Analog Skala (VAS), fonksiyon için Basit Omuz Testi (BOT) ve SPADİ (Omuz Ağrı ve Disabilite İndeksi) kullanıldı. Değerlendirmeleri yapan kişi verilen tedavilere kör olmasına dikkat edildi.   
Bulgular: VAS, BOT ve SPADİ ölçümlerinde tedavi öncesi gruplar arasında anlamlı farklılık yokken (p>0,05), 1. ay ve 3. ayda VAS ve SPADİ değerlerinde gruplar arasında Kİ grubu lehine anlamlı farklılık vardı (p=0.045, p=0.008, p=0.040, p=0.001 sırasıyla). BOT değerlerinde ise 1. ayda gruplar arası anlamlı farklılık görülmemişken (p>0,05) 3. ayda gruplar arasında Kİ grubu lehine anlamlı farklılık görüldü (p=0.019). VAS ve SPADİ skorlarının tedavi sürecindeki değişimi açısından gruplar kıyaslandığında 3 aylık değişim Kİ grubu lehine istatisliksel olarak anlamlı idi (p=0.029, p=0.012 sırasıyla).   
Sonuç: Bu veriler ışığında SST'de uygulanan US ve egzersiz tedavisi hali hazırda hastalarda ağrının azalması ve fonksiyonel iyileşme açısından etkili bulundu. Ayrıca terapötik US tedavisine eklenen tendon Kİ'nin 1. ve 3. ayda ağrının azalmasında ve fonksiyonellikte artışta etkili olduğu sonucuna varıldı. Tendon Kİ'nin, SST'de tedavinin etkinliğini artıran minimal invaziv ve maliyet etkin bir yöntem olarak tedavi protokollerine eklenebileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
Objective: One of the common causes of shoulder pain is rotator cuff tendinopathy (RCT). The most affected tendon in RCT is the supraspinatus tendon. In this study, we aimed to observe the effect of adding dry needling (DN) to therapeutic ultrasound (US) treatment on pain and function in patients with supraspinatus tendinopathy (SST).

Materials and Methods: The demographic data (age, gender, occupation (excessive shoulder use (yes/no)), painful shoulder (right, left), dominant hand (right, left), height, weight, body mass index, duration of pain) of the patients who will participate in the study were recorded. Patients were randomized into 2 groups using a closed-envelope method. The first group received DN twice at 4-week intervals under ultrasound guidance (USG) to the supraspinatus tendon, while the second group received placebo DN to a similar anatomical area by randomly positioning the probe. Both groups underwent a total of 15 sessions of US therapy, 5 times a week for 3 weeks, combined with an exercise program. Tendon DN was performed under sterile conditions using an Esaote MylabFive device with a 5-12 MHz superficial probe for real-time imaging in our clinic. To reduce shoulder pain associated with the procedure, 1 ml of 1% prilocaine was injected before the application. A 0.25x40 mm needle was used for DN. In patients who reported pain reduction, the supraspinatus tendon was scanned from front to back, and DN was applied to the detected lesion area. Patients were allowed to continue daily activities, excluding overhead movements, for two weeks. Range of motion (ROM) and Codman shoulder exercises started the day after the injection. Both groups were given progressive resistance supraspinatus strengthening exercises within the pain threshold along with ROM and Codman exercises during the US therapy period. Patient assessments were conducted before treatment, at 1 month (after 15 sessions of therapeutic US treatment and before the 2nd DN), and at 3 months. Patient evaluation parameters included the Visual Analog Scale (VAS) for pain, the Simple Shoulder Test (SST) for function, and SPADI (Shoulder Pain and Disability Index). The evaluator was kept blinded to the treatments provided.
Results: While there was no significant difference between the groups in VAS, SST, and SPADI measurements before the treatment (p>0.05), there was a significant difference in favor of the DN group in VAS and SPADI scores at 1 month and 3 months (p=0.045, p=0.008, p=0.040, p=0.001, respectively). In SST scores, no significant difference was observed between the groups at 1 month (p>0.05), but a significant difference in favor of the DN group was seen at 3 months (p=0.019). When the changes in VAS and SPADI scores during the treatment process were compared between groups, the 3-month change was statistically significant in favor of the DN group (p=0.029, p=0.012, respectively).
Conclusion: In light of these data, US and exercise therapy in SST were found to be effective in reducing pain and improving functional outcomes. Furthermore, it was concluded that adding DN to therapeutic US treatment was effective in reducing pain and improving functionality at 1 and 3 months. We believe that tendon DN can be considered as a minimally invasive and cost-effective method that enhances the effectiveness of treatment in SST.