GENEL CERRAHİ KLİNİĞİNE YATAN HASTALARDA NÜTRİSYON RİSKİ ORANLARI
GENEL CERRAHİ KLİNİĞİNE YATAN HASTALARDA NÜTRİSYON RİSKİ ORANLARI
Yazar: METİN ESER
Danışman: DOÇ. DR. DOÇ.DR.AHMET GÜRER
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Enteral beslenme = Enteral nutrition

Özet:
Besinlerin yeterli ve dengeli miktarlarda vücuda alınması ve vücutta uygun şekilde 
kullanılması sağlıklı yaşamın temel kuralıdır. Malnütrisyon yetersiz beslenme veya 
artmış ihtiyaca bağlı olarak  organların boyut veya fonksiyon kaybı ile sonuçlanan 
klinik süreçtir. Hastalık durumunda birey beslenme yetersizliğine daha duyarlı hale 
geldiğinden  birçok  sağlık  sorunların  ortaya  çıkması   kolaylaşmaktadır  (1,  2). 
Malnütrisyon,  mental  ve  fiziksel  fonksiyonları  olumsuz  etkileyen   önemli  bir 
unsurdur.  Malnütrisyonla  birlikte  komplikasyonların,  morbidite  ve  mortalitenin 
arttığı,  bunlara  bağlı  olarak  da  iyileşme  süresinin  uzadığı  ve  maliyetin  arttığı 
bildirilmektedir (1-4). 
 
Yatan  hastalarda  iştahsızlık  ve  sindirim  güçlüğü  gibi  hastalığa  bağlı  etmenlerin 
yanında ortam değişikliği, sağlık personelinin yeterli beslenme desteğini verememesi 
gibi hastalık dışı etmenler de malnütrisyonun oluşmasına veya var olan 
malnütrisyonun ilerlemesine neden olmaktadır (1, 2). 
 
Morbidite  ve  mortalite  üzerinde  oldukça  önemli  etkisi  olan  'hastanın  beslenme 
durumu' çoğu zaman üzerinde durulmayan ve gözden kaçan önemli bir faktördür (5, 
6). Malnütrisyonun erken dönemde tanımlanması hasta sağlığına önemli katkılar 
sağlayacağından hastanın beslenme durumunun rutin takipler arasında 
değerlendirilmesi gerektiği bildirilmektedir (7, 8). Hastanın beslenme durumunun 
sürekli  ve  düzenli  değerlendirilebilmesi  için  tüm  sağlık  personelinin  bu  konuda 
yeterli bilgi ve beceriye sahip olması gerekmektedir (8-10). 
 5
 
 
 
Genel klinik nütrisyon bilgisi eksik olan sağlık ekiplerinin mevcut malnütrisyonu 
tespit  etmede  yetersiz  kaldığı  ve  buna  bağlı  olarak  yeterli  beslenme  desteğinin 
verilemediği tespit edilmiştir (6). 
 
Beslenme desteği günümüzde, yatan hastaların toplam bakım ve tedavilerinin en 
önemli parçası olarak görülmektedir (11). 
 
1968 yılında Total Parenteral Nütrisyonun (TPN) gündeme gelmesinden bu yana, 
birçok  nütrisyonel değerlendirme yöntemi geliştirilmiştir. Buna rağmen nütrisyona 
bağlı  komplikasyonları  önceden değerlendirebilecek, yalancı  negatifliği  olmayan, 
klinik uygulamaya girmiş ideal bir yöntem henüz geliştirilememiştir (5, 6). 
 
Bu çalışma cerrahi kliniğinde yatan hastaların nutrisyonel destek ihtiyaçlarının ne 
 
         boyutta olduğunu saptamak amacıyla NRS (nutrisyonel risk skorlaması)  kriterleri 
 
         uygulanarak yapılmıştır.

Abstract:
Besinlerin yeterli ve dengeli miktarlarda vücuda alınması ve vücutta uygun şekilde 
kullanılması sağlıklı yaşamın temel kuralıdır. Malnütrisyon yetersiz beslenme veya 
artmış ihtiyaca bağlı olarak  organların boyut veya fonksiyon kaybı ile sonuçlanan 
klinik süreçtir. Hastalık durumunda birey beslenme yetersizliğine daha duyarlı hale 
geldiğinden  birçok  sağlık  sorunların  ortaya  çıkması   kolaylaşmaktadır  (1,  2). 
Malnütrisyon,  mental  ve  fiziksel  fonksiyonları  olumsuz  etkileyen   önemli  bir 
unsurdur.  Malnütrisyonla  birlikte  komplikasyonların,  morbidite  ve  mortalitenin 
arttığı,  bunlara  bağlı  olarak  da  iyileşme  süresinin  uzadığı  ve  maliyetin  arttığı 
bildirilmektedir (1-4). 
 
Yatan  hastalarda  iştahsızlık  ve  sindirim  güçlüğü  gibi  hastalığa  bağlı  etmenlerin 
yanında ortam değişikliği, sağlık personelinin yeterli beslenme desteğini verememesi 
gibi hastalık dışı etmenler de malnütrisyonun oluşmasına veya var olan 
malnütrisyonun ilerlemesine neden olmaktadır (1, 2). 
 
Morbidite  ve  mortalite  üzerinde  oldukça  önemli  etkisi  olan  'hastanın  beslenme 
durumu' çoğu zaman üzerinde durulmayan ve gözden kaçan önemli bir faktördür (5, 
6). Malnütrisyonun erken dönemde tanımlanması hasta sağlığına önemli katkılar 
sağlayacağından hastanın beslenme durumunun rutin takipler arasında 
değerlendirilmesi gerektiği bildirilmektedir (7, 8). Hastanın beslenme durumunun 
sürekli  ve  düzenli  değerlendirilebilmesi  için  tüm  sağlık  personelinin  bu  konuda 
yeterli bilgi ve beceriye sahip olması gerekmektedir (8-10). 
 5
 
 
 
Genel klinik nütrisyon bilgisi eksik olan sağlık ekiplerinin mevcut malnütrisyonu 
tespit  etmede  yetersiz  kaldığı  ve  buna  bağlı  olarak  yeterli  beslenme  desteğinin 
verilemediği tespit edilmiştir (6). 
 
Beslenme desteği günümüzde, yatan hastaların toplam bakım ve tedavilerinin en 
önemli parçası olarak görülmektedir (11). 
 
1968 yılında Total Parenteral Nütrisyonun (TPN) gündeme gelmesinden bu yana, 
birçok  nütrisyonel değerlendirme yöntemi geliştirilmiştir. Buna rağmen nütrisyona 
bağlı  komplikasyonları  önceden değerlendirebilecek, yalancı  negatifliği  olmayan, 
klinik uygulamaya girmiş ideal bir yöntem henüz geliştirilememiştir (5, 6). 
 
Bu çalışma cerrahi kliniğinde yatan hastaların nutrisyonel destek ihtiyaçlarının ne 
 
         boyutta olduğunu saptamak amacıyla NRS (nutrisyonel risk skorlaması)  kriterleri 
 
         uygulanarak yapılmıştır.