Kriminoloji ve Ceza Hukuku boyutuyla "çevreci terörizm"
"Ecoterrorism" in criminology and Criminal Law aspects
Yazar: ERDEM İZZET KÜLÇÜR
Danışman: PROF. DR. VESİLE SONAY EVİK
Galatasaray Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2020
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Ceza hukuku = Criminal law ; Ekotaj = Ecotage ; Hayvan hakları = Animal rights ; Kriminoloji = Criminology ; Radikalleşme = Radicalism ; Sivil itaatsizlik = Civil disobedience ; Terörizm = Terrorism ; Terörle Mücadele Kanunu = Turkish Anti-Terror Law ; Terörle mücadele = Counterterrorism ; Çevreci hareketler = Environmentalist movements

Özet:
Çevreci terörizm (eco-terrorism) kavramı, radikal çevreci grupların çevreye
ve hayvanlara zarar veren faaliyetlere yönelik gerçekleştirdikleri eylemleri
nitelendirmek üzere ABD‟nin önde gelen sanayi ve iş dünyası çevreleri tarafından
ortaya atılan ve yine bu çevrelerin lobicilik faaliyetleri sayesinde federal ve eyalet
ceza kanunlarında özel bir suç tipi olarak düzenlenen hukuki bir kavramdır. Bu
kavram, ilk bakışta düşünülenin aksine, çevreye veya hayvanlara karşı işlenen suçları
değil, çevrenin ve hayvanların savunulması saik ve amacıyla gerçekleştirilen suç
teşkil eden eylemleri ifade etmektedir.
Çevreci hareket içerisinde azınlığı oluşturan radikal çevreci hareket,
benimsediği taktik ve stratejiler ile pragmatik çevreci hareketten ayrılmaktadır.
Stratejik olarak radikal çevreci hareket, çevreye ilişkin bir sorunu tek başına değil,
bu soruna sebep olan tüm etkenlerle birlikte ele alır ve çevresel sorunları sebeplerini
ortadan kaldırarak önlemeyi hedefler. Sanayileşmeyi ve kapitalizmi günümüzde
yaşanan ekolojik krizin temel nedeni olarak gören ve bu sistemin tüm kurumlarına
karşı sert bir muhalif tutum sergileyen radikal çevreci hareketin hedefinde,
sanayileşme ve kapitalizmin en önemli araçları olan özel mülkiyet ve şirketler yer
almaktadır. Öncelikli hedefi çevreye ve hayvanlara yönelik zararlı faaliyetler olan
ekotaj kapsamında, laboratuarlar, biyomedikal araştırma merkezleri, kürk ve diğer
hayvansal ürünler üreten tesisler ve bunları satan giyim mağazaları, et, süt ve balık
üretim tesisleri, kimya ve kozmetik sektörü, ilaç şirketleri, sirkler, baz istasyonları,
mezbahalar, çiftlikler, kayak tesisleri, GDO‟lu gıda üretim tesisleri, her türlü avcılık
faaliyeti, sportif arazi araçları (SUV) satan galeriler, inşaat şirketleri, kereste
fabrikaları, et restorantları ile bu faaliyetlerde görev alan kişiler, bu tür faaliyetleri
destekleyen iş ortakları, bankalar, taşımacılık şirketleri, vb. hedef alınmıştır. Bu
hedefe yönelik başvurulan taktikler, barışçıl fakat kanuna aykırı nitelikteki sivil
itaatsizlik eylemlerinden ağır şiddet ve tehdit eylemlerine varıncaya kadar geniş bir yelpazeye yayılmaktadır. Fakat bu hareketin radikal olarak anılmasının asıl sebebi,
başvurulan taktiklerden ziyade benimsenen köktenci stratejidir.
Çevresel saik ve amaçlarla gerçekleştirilen eylemlerin daha ziyade çevreye ve
hayvanlara zararlı faaliyetlerde kullanılan araç ve gereçler ile iş makinelerini hedef
alması nedeniyle bu tür eylemler için literatürde ekotaj "ecotage" kavramı
kullanılmıştır. Ancak radikal çevrecilerin işlemiş oldukları suçlar yalnızca mala zarar
verme niteliğindeki eylemlerle sınırlı kalmamış, -istatistiksel olarak istisnai de olsakişilerin hayatına ve sağlığına yönelik şiddet ve tehdit eylemlerine de başvurulduğu
kayıtlara geçmiştir. Bu nedenle çalışmamızda dar ve geniş anlamda ekotaj ayırımı
yapılarak, dar anlamda ekotaj kavramı altında maddi konusu eşya olan eylemler,
geniş anlamda ekotaj kavramı altındaysa maddi konusu insanlar olan eylemler ele
alınmıştır. Fakat istatistiksel olarak bakıldığında ekotaj, çoğunlukla mala yönelik
tahrip ve şiddet eylemleri şeklinde gerçekleştirilmiştir. Ekotaj eylemlerinin
politikacıların dikkatini çekmesi ve terör suçu şeklinde kabul edilmesinde, daha
ziyade özel sektörün uğramış olduğu yüzlerce milyon doları bulan mali zararın etkisi
olmuştur.
Literatürde kriminoloji, adi suçluluk, terörizm, protest eylemler ve temel hak
ve özgürlükler bağlamlarında ele alınan radikal çevreci hareketin ilk kez tüm
boyutlarıyla bir arada ele alındığı bu çalıĢmanın temel sorunsalı, çevreci terörizm
olarak nitelendirilen ekotaj eylemlerine 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu‟nun
uygulanıp uygulanamayacağıdır. Çözümü aranan diğer hukuki sorunlar ise; çevrenin
ve hayvanların hukuki değeri, bu değerlerin korunması saik ve amacıyla işlenen
suçlarda meşru müdafaa, zorda kalış hali ve hakkın icrası hukuka uygunluk
nedenlerinin uygulanabilirliği, bu saik ve amacın; cezanın belirlenmesinde, haksızlık
hatasında, haksız tahrikte, geçici nedenlerde ve af kurumunun uygulanmasında fail
lehine dikkate alınabilirliği gibi ceza hukukunun genel hükümlerini ilgilendiren
sorunlardır.
Çalışmamızda kullandığımız yöntemler ise şu şekildedir. Radikal çevreci
hareketin kriminolojik olarak incelendiği ilk bölümde literatürdeki çeşitli yazılı
kaynaklardan yararlanılmıştır. Bu kapsamda failler ve eylemlerle ilgili kriminolojik
istatistiklere, mülakatlara, EUROPOL ve FBI gibi güvenlik birimlerinin raporlarına, ekotaja başvuran grupların yayınlamış oldukları dokümanlara başvurulmuştur. Ceza
hukuku bakımından yapacağımız değerlendirmelere temel sağlaması için, ilk
bölümde ekotaj eylemleriyle ilgili ampirik verilerden olabildiğince yararlanılmıştır.
Çevreci terörizme ilişkin suç politikası sürecini etkileyen etmenleri ortaya
koyabilmek için ABD Senatosu alt komisyonlarında hazırlanan raporlar
incelenmiştir. Hukuki yönden federal ve eyalet düzeyinde çıkarılan ceza kanunları ve
ilgili yargı kararları incelenmiştir. Çalışmamızın temel sorunsalı bakımından ikinci
bölümde 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu, doktrin ve yargı kararları ışığında
ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Bu kapsamda tüm terör suçlarının suç analiz
yöntemine göre incelenmesi mümkün ve gerekli görülmediğinden, terör ceza hukuku
sistemimiz terör tanımındaki unsurlar üzerinden ortaya konulmuş, ayrıca mehaz
Alman Ceza Kanunu‟ndan karşılaştırmalı olarak yararlanılması gereken konularda
Alman doktrinine ve yargı kararlarına başvurulmuştur.
Bu yöntemlerle cevap aradığımız çalışmamızın sorunsalına ilişkin ulaşılan
kriminolojik ve hukuki sonuçlar şu şekildedir:
Kriminolojik açıdan radikal çevreci hareketin ortaya çıkışında olgusal, politik
ve felsefi nedenlerin rolü bulunmaktadır. Olgusal neden, varlığı günümüzde bilimsel
olarak kanıtlanan ve etkilerini dünyanın birçok bölgesinde çeşitli şekillerde gösteren
ekolojik krizdir. Bu olguyu hazırlayan süreçte antroposantrik (insan merkezli) felsefi
düşünce sistemlerinin, sanayi devriminin, küreselleşmenin ve liberal kapitalist
düzenin büyük rolü bulunmaktadır. Bu düzen karşıtlığı radikal çevrecilerin politik
saikidir. Derin ekoloji ve biyomerkezcilik gibi doğa merkezci felsefi yaklaşımlar ise
radikal çevrecilerin felsefi saikleridir. Değerler sisteminin merkezine insan yerine
doğayı koyarak farklı bir paradigma yaratan bu yaklaşımlar ile doğa ve hayvanlar
adına meşru müdafaa düşüncesi meşrulaştırılmaktadır. Dolayısıyla radikal çevreci
hareket ve ekotaj, doğa merkezci ve insan merkezci paradigmalar arasındaki
gerilimlerin bir ürünüdür.
Yapısal (morfolojik) olarak radikal çevreci hareket; kolektif oluşum türü olarak
grup, yapılanma modeli olarak yatay yapılanma (lidersiz direniş, hücre) şeklinde
ortaya çıkmaktadır. Kategorik olarak bu yapısal görünüme sahip grupların örgüt
olarak kabul edilebilmesi için, örgütün koordinasyon işlevini ve emir-komuta zincirini yerine getiren bir yöneticinin varlığı şarttır. Ancak her türlü otoritenin
reddine dayanan anarşizm düşüncesinin etkisindeki bu tür oluşumlarda yönetici ve
lider gibi otorite figürleri de bulunmamaktadır. Keza hücreler arası eşitliğe dayanan
yatay yapılanma modelinin benimsenmesinde, tüm canlı yaşamların eşitliği ilkesine
dayanan biyomerkezcilik düşüncesinin de etkisi vardır.
İnsan ve doğa merkezci paradigmalar arasındaki gerilim pozitif hukukta da
kendini göstermiştir. Felsefi dayanakları itibariyle insan merkezci, devlet teorisi
yönüyle bireyci ve liberal nitelikteki hukuk düzenlerinde radikal çevreci hareket,
sistem dışı ve gayrimeşru ilan edilmiştir. Bu gerilimler ilk olarak suç politikası
alanına yansımıştır. Ekotaj eylemleri ABD kanunlarına göre suç teşkil eden eylemler
olmalarına rağmen daha ağır bir kınama, tedbir ve yaptırım içeren terör kanunlarına
konu edilmiştir. Çevreci terörizme ilişkin suç politikasını etkileyen genel neden
"terörle savaş" doktrininin güvenlikçi politikaları iken, asıl ve özel neden ise doğaya
ve hayvanlara zarar veren faaliyetleri yürüten ve bu nedenle ekotajın hedefinde yer
alan sanayi ve iş dünyasının çıkarlarıdır. Çevreci terörizm kavramının mucidi olan iş
adamlarının, Senato alt komisyonlarındaki çalışmalara çevreci terörizm uzmanı
sıfatıyla katılması ve suç politikasının kapitalist bir mantığın ürünü olarak ortaya
çıkması, şüphesiz kapitalizmin öncülüğünü yapan bir ülkede ve üye dağılımının
büyük çoğunluğunun iş adamlarından oluştuğu bir Kongre‟de sürpriz
görülmemelidir. Dolayısıyla kriminolojik olarak ekotajın aksine çevreci terörizm
olgusu, insan davranışlarını, bu davranışlara etki eden nedenleri ve süreçleri
açıklayan teoriler üzerinden değil, ancak ceza adalet sisteminin ve devletin işleyişine
dair güç ve çatışma eksenli bir bakış açışı sunan radikal (Marksist) kriminoloji teorisi
ile açıklanabilir. Toplumda egemen siyasi ve ekonomik statüleri elde eden grupların,
sapıcı ya da sapıcı olmayan davranışları belirlediğini kabul eden bu teoriye göre suç
teşkil eden davranış; güç, servet ve yüksek statüye sahip egemen grupların, inanç,
istek ve beklentileri doğrultusunda belirlenmektedir. Öyleyse çevreci terörizm,
sistem tarafından yapılan bir damgalamadan ibarettir.
Hukuki açıdan ele alındığında ise ekotaj eylemlerinin Türk hukukuna göre
terör suçu olarak kabul edilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır:
Manevi unsur bakımından faillerin doğanın korunmasına ilişkin felsefi, dini
ve politik saiklerinin bir önemi bulunmamakla birlikte, çevreci otokrasi/diktatörlük
yönetim düzenini kurma ya da doğa dinlerini devlet düzenine yerleştirme amaçları
bakımından devletin anayasal demokratik ve laik düzeni kapsamında terör amaçları
gündeme gelebilecektir. Keza çevreye ve hayvanlara zarar veren faaliyetleri
durdurma ve çevresel sorunlara ilişkin kamuoyu oluşturma amacının da bir terör
amacı olarak kamu düzenini bozma amacına yönelmesi mümkündür. Ancak bu
amaçlar propagandadan öteye geçmemektedir.
Örgüt unsuru bakımından yöneticisi bulunmayan ve dikey hiyerarşiden ziyade
yatay yapılanmayı benimseyen grupların suç örgütü olarak kabul edilemeyeceği
sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla ekotajın nispi terör suçları katalogunda yer alan
adi suçları oluşturduğu hallerde dahi terör suçu söz konusu olmayacaktır. Aynı
sonuca ağır cebir-şiddet eylemi gerektiren mutlak terör suçları bakımından da
ulaşmak mümkündür. Kanunda kategorik olarak aranmasa da, Yargıtay‟ın yerleşmiş
içtihatlarında ağır cebir-şiddet eylemi gerektiren suçlarda vahim eylemin varlığı
bakımından ülke çapında organize bütünlük aranmaktadır. Yalnız kurt Unabomber
vakası vahim eylemin çoğu kriterini taşısa da, bu eylemler örgüt faaliyeti
kapsamında işlenmediğinden vahim eylem kategorisinde değerlendirilemeyecektir.
Öte yandan salt mülkiyete yönelik doğrudan kastla işlenen şiddet eylemleri ile bu
eylemlerin olası kast kapsamında insan bedenine verdikleri zarar neticeleri de
mutlak terör suçlarını oluşturmayacaktır. Bu kategoride yer alıp da vahim eylem
niteliği aranmayan ve özel kastın gerekli olmadığı cebir-şiddet niteliğindeki
Cumhurbaşkanına suikast suçunu konu bakımından oluşturmasa da, pratikte ekotajı
terörizme yaklaştıran en yakın örnekler Hollandalı politikacı Pim Fortuyn‟in
öldürülmesi ile dönemin İngiltere başbakanı Thatcher‟a gönderilen bombalı paket
eylemi olmuştur. Son olarak mutlak terör suçu kapsamında cebir ve vahim eylem
niteliğinde olmayan ve doğrudan kastın yeterli olduğu askeri tesisleri tahrip suçu
bakımından ise pratikte bu nitelikte bir ekotaja rastlanmadığını belirtmek gerekir.
Ekotajla ilgili uygulanabilecek ceza hukuku genel hükümler kurumları ise;
barışçıl nitelikteki sivil itaatsizlik eylemleri bakımından hakkın icrası hukuka
uygunluk nedeni olarak toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkı, sahipli
hayvanı koruma bakımından üçüncü kişi adına meşru müdafaa ve zorda kalış halidir.
TCK‟da yer alan çevreye karşı suçlar ile Kara Avcılığı Kanunu‟ndaki suçları işleyen
faillerin suçüstü halinde geçici olarak yakalanması suretiyle çevre ve sahipsiz
hayvanlar lehine genel anlamda bir savunma da kanun hükmünü ifa (CMK. md.
90/1) kapsamında mümkündür. Çevre ve sahipsiz hayvanlar adına gerçekleştirilen
eylemlerin zorda kalış haline dayandırılması ise, kamusal hukuki değerlerin zorda
kalışa müsait hukuki değerler arasında kabul edilmemesi (md. 25/2) nedeniyle
mümkün değildir. Bu maddenin ACK. md. 34‟te olduğu gibi sahipsiz hayvanları ve
çevreyi kamusal hukuki değer kapsamında koruyacak şekilde genişletilmesini suç ve
ceza politikasına yönelik bir öneri olarak düşünmek gerekir. Öte yandan ekotajla
ilgili olarak haksız tahrik, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi ve af
kurumlarının fail lehine uygulanabilmesi mümkünken, haksızlık hatası ve geçici
neden olarak kitle psikolojisinin uygulanamayacağı sonucuna varılmıştır.
Sonuç olarak ekotaj eylemlerinin ABD‟de olduğu gibi olay bazlı terörizm
şeklinde nitelendirilmesinden ziyade, birçok AB ülkesinde olduğu gibi olay bazlı
ekstremizm (single-issue extremism) şeklinde nitelendirilmesinin Türk hukukundaki
duruma daha uygun düşeceği sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract:
The notion of ecoterrorism is used to describe the direct actions committed by
radical environmental groups against businesses harmful to environment and
animals. It was put forward by the outstanding business and industry world in USA
and then became a legal concept in federal and state criminal statutes as a result of
their lobbying efforts. Unlike what is thought at first sight, this concept is not used to
label the crimes against environment and animals, but the criminal acts committed
with the motive and intention of protecting them.
Radical environmental movement, which is a minority movement among the
environmentalism movement, differs from the pragmatical environmental movement
in terms of tactic and strategy adopted. Strategically, radical environmental
movement does not deal with a problem per se, but rather with all of its causes,
which it aims to eliminate in order to prevent environmental problems. It considers
the industrialism and capitalism as the main cause of ecological crisis taking place at
the moment. For this reason, private property and companies as the most important
tools of industrialism and capitalism are at the aims of ecotage. In scope of
preventing harmful businesses to the environment and animals, ecotage aims at e.g.
laboratories, biomedical research centers, fur farms and clothing stores, meat, milk
and fish production factories, chemical and cosmetic industry, pharmaceutical
companies, circuses, wireless towers, slaughter houses, ranches, ski resorts, GMO
production facilities, hunting, SUV galleries, building companies, logging
companies, steakhouses, etc. as well as individuals supporting and occupying with
these businesses. Tactically, ecotage is a wide range of actions from civil
disobedience to serious violent acts and threats. However, the reason of labeling this
movement as radical is not due to these tactics, but its fundamentalist strategy.
In the literature, the notion of ecotage is created due to the fact that actions
based on environmental motives and intentions are committed against the tools, equipments and heavy machinery harmful to environment and animals. The crimes
committed by radical environmentalist, however, are not limited to property crimes,
but include violence act against life, health and physical integrity of humans in
exceptional cases. Thus, in this work the notion of ecotage is divided into two
categories. Ecotage in strict sense deals with the violence against property while
ecotage in broad sense is against people. However, the latter is statistically
exceptional. The amount of damage that the ecotage caused to the business world
had effects on catching politicians‟ eye on radical environmentalist and enactment of
ecotage as terror crime.
In this study, radical environmental movement has been dealt with for the first
time regarding criminology, crime, terrorism, protest and human rights together. The
main research question is to determine whether ecoterrorism fits to the elements of
anti-terror law in Turkey. Besides, the followings are the secondary research
questions to answer: What is the legal interest of environment and animals? In
conjunction with this, what is the admissibility of defense, necessity and the exercise
of right as a justification ground to actions committed to protect these legal interests
as well as the consideration of such motives and intents as an attenuating ground to
sentencing, mistake of wrongfulness, unjust provocation? Last but not least,
applicability of mass psychology on culpability of protestors as well as of amnesty
on civil disobediences will be scrutinized.
The methods applied in this study are as follows: The first part is built on the
criminological data and analyses in the literature. In this scope, criminological
statistics regarding ecotage and radical environmentalists as well as interviews,
EUROPOL and FBI reports and also documents published by radical
environmentalists themselves are taken into consideration. In order to form a basis
for the evaluation in terms of criminal law in second part, empirical data illustrating
ecotage is demonstrated as much as possible. In addition, the US congressional
reports are analyzed in order to illustrate the main determinants underlying the
criminalization policy of ecoterrorism. In the second part, criminal statutes enacted
for ecoterrorism at federal and state level and respective court decisions in order to
illustrate the legal situation in US law. With regards to the main research question,
Turkish Anti-Terror Code is scrutinized based on the definition of terror and its elements in the light of doctrine and high court‟s decisions. In doing so, German
Criminal Code, as a model criminal code of Turkish Criminal Code, is also referred
with its doctrine and application, when necessary.
The criminological and legal results of this study obtained with the abovementioned methods are as follows;
In criminological aspect, factual, political and philosophical reasons underlying
the emergence of radical environmental movement are ascertained. The factual
reason is the ecological crisis which is scientifically proven and has different
appearances and effects on different regions in the world. The anthropocentric
philosophical theories, industrial revolution, globalization and liberal capitalist order
played a key role in preparing this factual process. The anti order attitude arose
against these reasons constitutes the political motive of the radical environmentalists,
while deep ecology and biocentrism as ecocentric philosophical approaches are the
philosophical motives. By means of these approaches that put the nature into the
center of the values system instead of human being, self-defense in the name of
environment and animals are justified. For these reasons, radical environmental
movement and ecotage is the product of the tensions between eco- and
anthropocentric paradigms.
Structural feature of the radical environmental movement is group as a
collective appearance form and horizontal structure (leaderless resistance, cells) as
a structure model. In order for these groups having horizontal structure model to
form an organization, they must have a director who provides the chain of command
and coordination. In radical environmentalist groups, however, there is no
commander due to the fact that they are more or less affected by anarchism which
principally denies any kind of authority in a given order. In addition, biocentrism has
also an effect on adopting leaderless resistance based on the equality of cells since in
biocentrism it is believed that any organism is equal and has the same value.
The tensions between eco- and anthropocentric paradigms are also seen in
positive law. In legal orders which are based on anthropocentric grounds in terms of
philosophy as well as individual and liberal in terms of state theory, radical environmental movement is seen to be out of system and thus illegal. These tensions
are first seen in criminalization policies. Although ecotage was a crime itself under
the US criminal law, it has then been treated under terror crimes with more severe
wrongfulness, reprimand, measures and sanctions. In a broad point of view, the
criminalization policy forming ecoterrorism is the doctrine of "war on terror" in post
9/11 era, while in a narrow sense the main and specific determinant is the financial
interests of industrial and business world that most suffers from ecotage due to their
activities disregarding and thus harming environment and animals. As a result, it is
not surprising in a country leading capitalism and whose Congress has a majority of
members with business background that the businessmen who are the inventor of the
notion of ecoterrorism were invited to Senate subcommittees designed to criminalize
ecoterrorism as an "ecoterrorism expert" and thus the criminalization policies are the
product of capitalist point of view. For this reason, unlike ecotage, ecoterrorism
phenomenon can criminologically be explained rather by radical (Marxist)
criminology theory providing a power and conflict oriented point of view to the
criminal justice system and functions of state than the theories explaining the mere
human behavior, its causes and processes. According to radical criminology theory,
criminal behavior is defined by the sovereign, elite, powerful and wealthy groups to
their beliefs and expectations. Therefore, the phenomenon of ecoterrorism is nothing
short of a labeling by the system.
Legally considered, it is concluded that examples of ecotage cannot be
considered as a terror act under the Turkish Anti-Terror Code with following
reasons:
In terms of mens rea element of terror, the philosophical, religious and
political motive of the perpetrator does not play any role whereas the intention to
establish ecological dictatorship/autocracy or nature-oriented religious beliefs does
determine, since the latter fulfills the mens rea pertaining to constitutional
democratic and laic order. It is also possible that the intention of obstructing harmful
businesses and creating awareness when it contains the intention to violate public
order. However, as a result, such intentions of radical environmentalist are not found
beyond the limits of propaganda.
In terms of organization element, it is concluded that the groups adopting
leaderless resistance does not form an organization. Therefore, even when the
ecotage itself constitutes the crimes categorized as terror crimes, it does not
constitute a terror crime in strict sense due to the lack of organization for this
category. This also applies to the terror crimes in broad sense which require serious
violent acts, since an organization is not because of a statutory requirement, but a
jurisprudential. Lone-wolf Unabomber satisfies many elements of serious violent
terror act, but lacks of an organization. On the other hand, violence against property
and the physical harm recklessly occurred from such act cannot be considered as a
terror crime in broad sense. In this category, assassination of state president which
does not require specific intention for mens rea and serious violent act for actus reus.
In terms of this crime, the closest example in the history of ecotage is the
assassination of Dutch politician Pim Fortuyn and sending mail bomb to British
Prime Minister Thatcher, yet none of them qualify the object of action. Last but not
least, crime of damage to military tools and facilities which is categorized as a terror
crime in strict sense and does not require a specific intention for mens rea and serious
violent act for actus reus has not been seen as a form of ecotage yet.
The applicability of general provisions of Turkish Criminal Code (TCC) on
ecotage is as follows:
In terms of civil disobedience, it is possible to apply the right to protest as a
justification; in terms of protecting an owned animal the extensional self defense and
necessity. In addition, one can temporarily apprehend the perpetrator of crimes
against environment and animals red-handed according to Turkish Criminal
Procedure Code (TCPC) art. 90/1. However, it is not possible to justify defensive
actions protecting environment and stray animals based on necessity, since it does
not cover the public (or superindividual) legal interests under TCC. This gap can be
discussed in the area of criminalization policy so as to cover such defensive acts as in
the German Criminal Code para. 34. Lastly, ecological motive and intention of the
perpetrator can be taken into consideration in applying unjust provocation, adjusting
sentencing and amnesty whereas mistake of wrongfulness and mass psychology are
out of question. In conclusion, naming ecotage as single-issue extremism in Turkey
fits better as in the most EU countries than as single-issue terrorism in US system.









La notion de terrorisme environnemental (écoterrorisme) a été introduit dans
les lois pénales fédérales et étatiques par les principaux milieux industriels et
commerciaux des États-Unis pour caractériser les mesures prises par des groupes
écologistes radicaux contre des activités qui nuisent à l'environnement et aux
animaux. Il s'agit d'un concept juridique organisé comme un type de crime. Cette
notion contrairement à ce que l'on pense à première vue, ne fait pas référence aux
délits contre l'environnement ou les animaux, mais se réfère à des actes criminels
commis dans le but de défendre l'environnement et les animaux.
Le mouvement écologiste radical qui constitue la minorité au sein du
mouvement écologiste diffère du mouvement écologiste pragmatique par les
tactiques et les stratégies qu'il adopte. Le mouvement environnemental radical aborde
un stratégie tel qu‟elle ne vise pas le problème environnemental en elle-même mais
vise tous les facteurs qui provoquent les problèmes en éliminant leurs causes. La
propriété privée et les entreprises, qui sont les moyens les plus importants de
l'industrialisation et du capitalisme, sont la cible du mouvement écologiste radical,
qui considère ceux-ci comme la principale cause de la crise écologique actuelle et
manifeste une vive opposition à toutes les institutions de ce système. La cible
principale est envers les activités nocives causé par les laboratoires, les centres de
recherches biomédicale, les usines fabricant des fourrures et d‟autres produits
animaux et les magasins qui en vendent. Mais aussi, les usines de traitement de
viande, les produits laitiers et de poisson, l‟industrie chimique et cosmétique, les
entreprises pharmaceutiques, les abattoirs, les fermes, stations de ski, les usines de
productions alimentaires OGM, toutes sortes d‟activités de chasse, galeries vendant
des véhicules sportifs (VUS), entreprises de bâtiment, usines de bois, les restaurants
de viande et tout autres commerciaux, banques, entreprises de transport soutenant ces
activités sont pris comme cible pour cause de leurs impact à l‟environnement et aux
animaux. Les tactiques utilisées pour atteindre cet objectif couvrent un large éventail, des actions pacifiques de désobéissance civile mais illégales allant aux actes de
violence et aux menaces graves. Mais la vraie raison pour laquelle ce mouvement est
appelé radical n'est pas les tactiques appliquées par celui-ci mais plutôt l'adoption de
la stratégie fondamentaliste.
La notion d‟écotage (sabotage écologique) a été utilisée dans la littérature pour
définir les actions environnementales qui, avec l‟utilisation des engins de chantier,
deviennent nocives pour l'environnement et les animaux. Cependant, les crimes
commis par des écologistes radicaux ne se limitent pas à des actions endommageant
les biens, on enregistre également des actes violent et menaçants envers la vie et la
santé des personnes, même si ceux-ci sont statistiquement exceptionnels. Pour cette
raison, la notion d'éco-terrorisme a été abordée sous deux parties, étroite et large. Les
actions ayant comme situation financière un bien sont étudié sur la notion étroite et
les actions ayant comme situation financière l'homme sont étudié sur la notion large.
Par contre, statiquement, l'éco-terrorisme est souvent réalisé par des actes de
destruction et de violence sur les biens. La perte de centaines de millions de dollars
du secteur privé a eu une grande influence pour attirer l'attention des politiciens sur
les actions d'éco-terrrorisme et l'acceptation de ce dernier comme crime terroriste.
Dans la littérature la criminologie, qui est le principal problématique de cette
étude, consiste à savoir si la loi n°3713 de la lutte anti-terrorisme peut être appliqué
contre l'écotage décrit comme du terrorisme environnementaliste dans le contexte de
la criminalité ordinaire, du terrorisme, des actions de protestations et des droits et
libertés fondamentaux. Les autres problèmes juridiques qui restent à résoudre sont :
la valeur juridique de l‟environnement et des animaux, les actes commis pour la
légitime défense, les cas de détresse et la force exécutoire lors de la protection de ces
valeurs, au vu de cette méthode et de ce but; la détermination de l‟amende,
l‟injustice, la conduite injuste, les raisons temporaires et la capacité d‟être considéré
en faveur de l‟auteur dans l‟application de l‟organe d‟amnistie sont des problèmes
qui concernent les dispositions générales du code pénal.
Les méthodes que nous avons utilisé dans notre travail sont les suivantes. Le
premier chapitre consiste à l‟examen criminologique du mouvement
environnemental radical. Nous avons utilisée des diverses ressources écrites dans la littérature. Cela comprend des consultations sur des statistiques criminologiques, des
entrevues, les rapports des sections des unités de sécurité telles qu‟EUROPOL et
FBI, des documents publiés par des groupes qui font référence à l‟écosystème. La
première section exploite autant que possible les données empiriques associées aux
actions de l‟éco-terrorisme pour pouvoir fournir la base de notre jugement sur le droit
pénal. Les rapports sur les sous-comités du Sénat des États-Unis ont été examinés
afin de cerner les facteurs qui influent sur le processus de politique criminelle lié au
terrorisme environnemental. L‟application de la loi et les décisions judiciaires
pertinentes au niveau fédéral et des États ont été examinées. Le deuxième chapitre, la
plus importante de notre étude est la prise en main du sujet de la doctrine et des
décisions judiciaires de la loi n°3713 sur la lutte contre le terrorisme. Comme il n‟est
pas possible et nécessaire d‟enquêter sur tout les crimes terroristes selon les
méthodes d‟analyse de la criminalité, notre système de droit pénal a été établi par des
éléments de la définition du terrorisme et la doctrine allemande et les décisions
judiciaires ont été appliquées sur des questions qui doivent être utilisées en termes
comparatifs du Code Pénal Allemand.
Avec ces méthodes, les résultats juridiques et criminologiques que nous
recherchons à la problématique de notre étude sont :
D'un point de vue criminologique, les facteurs politiques, philosophiques et
factuel jouent un rôle dans l'émergence du mouvement radical écologique. La cause
factuel aujourd'hui scientifiquement prouvée, est une forme de crise écologique se
manifestant de diverses manières dans de nombreuses régions du monde. La
mondialisation, la révolution industrielle, le système de pensée anthropocentrique
(centrée sur l'homme) et l'ordre du capitalisme libéral ont un rôle très important dans
le processus qui prépare ce phénomène. Cette opposition à l'ordre est le motif des
écologistes radicaux. L'écologie profonde et l'approche philosophique centré sur la
nature telle que le biocentrisme sont les motifs philosophiques des
environnementalistes radicaux. Avec la création d'un paradigme différent en mettant
la nature au centre du système au lieu de l'homme, l'idée d'une défense légitime au
nom des animaux et de la nature est légitimée. Par conséquent, le mouvement
écologiste et l'éco-terrorisme sont les objets d'une tension entre le paradigme
centriste de la nature et le paradigme centriste humain.
Structurellement (morphologiquement) le mouvement écologiste radical;
Emerge en tant que groupe pour les formation collectifs et en tant que structure, il se
manifeste par une structuration horizontale (résistance sans leader, cellule).
Catégoriquement, dans ces groupes ayant cette apparence structurelle, la présence
d'un gestionnaire qui exécute la chaîne de commandement et qui remplit la fonction
de coordination au sein du groupe est obligatoire pour l'acceptation de ces derniers
comme une organisation. Cependant, dans de telles formations basé sur l'idée
d'anarchisme qui rejette toute sorte d'autorité, on ne trouve pas la présence d'un
leader ou gestionnaire qui représente une figure d'autorité. De même, l'idée du
biocentrisme qui repose sur l'égalité de toutes les vies vivantes à un impact dans
l'adoption du modèle de structuration horizontale basé sur l'égalité entre les cellules.
Les tensions entre l'homme et les paradigmes centristes se sont également
manifestée dans le droit positif. Centrée à l'homme en terme de base philosophique
et individualiste en terme de théorie de l‟État, le mouvement radical écologiste est
déclaré illégitime et hors système par l'ordre juridique libéral. Ces tensions se sont
en premier lieu reflétées dans le domaine de la politique criminelle. Bien que les
actes écologiques soient des actes criminels selon les lois américaines, ils ont été
l'objet de désapprobation, de mesure de sanction sévères soumis aux lois de
terrorisme. La raison générale qui affecte la politique criminelle de l'éco terrorisme
sont les politiques sécuritaire de la doctrine « la guerre contre le terrorisme », tandis
que la raison principale et privée est « l'intérêt de l'industrie et du monde des affaires
» qui mènent des activités nuisant à la nature et aux animaux et sont donc la cible du
mouvement écologiste. Cela ne devrait pas être surprenant de Voir les inventeurs du
concept de terrorisme écologique participant aux travaux de sous commissions du
sénat en tant qu'expert du terrorisme écologique et l'émergence d'une politique
criminelle comme le fruit d'une logique capitaliste, surtout dans un pays pionnier du
capitalisme et où, la majorité des membres du congrès sont composés d'hommes
d'affaires. Par conséquent criminologiquement, contrairement à l'écologie, le
terrorisme environnementaliste ne peut être expliqué par les comportements
humains, sur les facteurs conduisant ou sur les théories expliquant ces derniers. Elle
ne peut être expliquée que par la théorie de la criminologie radicale (Plus
précisément Marxiste), qui offre une perspective de pouvoir et de conflit sur le
fonctionnement du système de justice pénale et de l'état. Selon cette théorie, les comportements déviant et non déviants mais également les actes qui constituent un
crime de ces groupes qui obtiennent un statut économique ou politique dominant
dans la société sont déterminés en fonction des croyances, désirs et attentes des
groupes qui possèdent plus de pouvoir, de richesse et un statut plus élevé. Donc le
terrorisme environnementaliste est un stigmatisme faite par le système.
Considéré d'un point de vue juridique, il a été conclu que le terrorisme
écologique ne peut être considéré comme un crime terroriste selon la loi Turque.
Les motifs philosophiques, religieux et politique des auteurs ne sont pas vus
comme important, mais si l'autocratie écologiste de ces derniers vise à établir un
ordre administratif ou bien s'ils essayent d'incrémenter les religions naturelles dans
l'ordre de l'état, les notions d'objectifs terroristes peuvent être soulevés dans l'ordre
constitutionnel démocratique et laïque de l'état. De même, l'arrestation des activités
nuisant à l'environnement et aux animaux mais également le but de se forger une
opinion publique sur les problèmes écologiques sont probables d'être déterminé
comme un comportement terroriste nuisant à l'ordre public. Mais ces objectifs ne
vont pas au-delà des propagandes.
En terme de motif organisationnel, il a été conclu que les groupes n'ayant pas
de gestionnaire et plutôt que l'hiérarchie verticale adoptent une structure horizontale,
ne peuvent être acceptés comme une organisation criminelle. Par conséquent, même
si l'éco-terrorisme constitue les crimes contenus dans le catalogue des crimes
terroristes, la notion de crime terroriste ne sera pas pris en compte. Il est possible
d'accéder à la même conclusion en terme de crimes terroristes absolus nécessitant
une forte violence. Même si elle n'est pas recherché catégoriquement dans la loi,
dans la jurisprudence de la cour suprême, l'intégrité organisée est recherchée dans les
crimes nécessitant une forte violence en terme d'actions sérieuses. Même si le cas du
« loup seul Unabomber » comporte les critères d'action sérieuses, elle ne sera pas
considéré comme tel car ses actions ne sont pas couverte par une activité
organisationnelle. D'un autre côté, les actes de violences commis directement sur les
biens et en conséquence, les dommages causés par ces actes sur le corps humain ne
constitueront pas des crimes terroristes absolus. Bien qu'il appartienne à cette
catégorie, une action grave n'est pas recherché et une intention spéciale n'est pas requise dans l'assassinat contre le président, mais dans la pratique, les proches
exemples rapprochant l'éco-terrorisme au terrorisme sont les actions du meurtre du
politicien Hollandais Pim Fortuyn et l'envoi d'un paquet-bombe au Premier ministre
britannique. En dernier lieu, il convient de prendre note que, même si il n'est pas
dans le cadre d'un crime terroriste absolu et d'action grave, mais qu'en terme de crime
de destruction, la caste directe aux installations militaires est suffisante, il n'y a
absolument aucune rencontre de ce cette pratique dans l'éco-terrorisme.
Les dispositions générales du droit pénal applicables concernant l'écoterrorisme aux institutions sont :Le droit d'organiser des réunions et manifestations
comme motif de faire respecter la loi sur l'application en matière d'actions pacifiques
et de désobéissance civile. En terme de protection d'un animal déjà adopté, la
difficulté et le droit d'une défense légitime au nom d'un tiers. Lorsqu'un auteur est
pris en délit en fonction des lois établis au TCK (CMK. Art. 90/1) concernant les
délits contre l'environnement et la loi sur la chasse foncière, une défense général de
l'environnement et les animaux abandonnés devient alors possible. Les actions
entreprises en faveur des animaux abandonnées et de l'environnement basés sur un
état de difficulté, ne peuvent être acceptées car les valeurs juridiques publiques ne
sont pas acceptées parmi les valeur juridiques de difficulté. (art. 25/2). Comme cité
dans l'article ACK md. 34, protéger les animaux abandonnées et l'environnement
dans le cadre d'une valeur juridique publique doit être considéré comme une
proposition d'élargissement pour la politique pénale. D'un autre côté, concernant
l'éco-terrorisme, la provocation injuste pour la détermination de la peine et
l'individualisation est possible pour les institutions d'amnistie en faveur de l'auteur,
par contre, il a été conclu que l'erreur d'inégalité et comme cause temporaire, la
psychologie de masse ne pouvait être appliqué.
Par conséquent, dans le droit turc, plutôt que de qualifier les actes d'écoterrorisme basé sur les événements comme les Etats-Unis, il a été conclu qu'il
conviendrait mieux de le qualifier comme l'extrêmisme événementiel comme dans de
nombreux pays de l'UE.