hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hiperlidemi ve hipertrigliseridemi hastalarında adezyon moleküllerinin incelenmesi
Investigation of adhesion molecules in hyperlidemia and hypertrigliteridemia patients
Yazar: MEHMET ÇALAN
Danışman: PROF. DR. OKTAY BİLGİR
Sağlık Bakanlığı / İzmir Bozyaka Eğt. ve Arş. Hast. / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / İç Hastalıkları Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases

Özet:
Giriş: Hiperlipidemi ve hipertrigliseridemi artmış kardiovasküler risk oluşturmaktadır. Adezyon molekülleri ise aterosklerotik süreçte rol oynamaktadır. Bizde adezyan moleküllerini hiperlipidemili ve hipertrigliseridemili bireylerde inceledik ve kontrol grubu ile karşılaştırdık.

Materyal metod: Araştırmamız kesitsel ve vaka kontrollü bir çalışma olarak planlandı. Araştırmamıza 30 hiperlipidemili birey, 30 hipertrigliseridemili birey dahil edildi kontrol grubu olarak ise 30 kişi araştırmaya dahil edildi. Araştrımaya dahil edilen bireylerin serum homosistein, sVCAM-1, sICAM-1, sP-Selektin ve sE-Selektin düzeyleri ELISA ile ölçüldü. 

Sonuç: Hiperlipidemili hastalarda serum homosistein, sVCAM-1, sICAM-1 ve sE-Selektin düzeylerini hipertrigliseridemili ve kontrol grubundaki bireylere göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptadık. Hipertrigliseridemili hastalar ile kontrol grubundaki bireyler arasında ise serum homosistein, sVCAM-1, sICAM-1 ve sE-Selektin düzeylerini açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. sP-Selectin düzeyleri açısından ise üç grub arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı.
Tartışma: Hiperlipidemili hastalarda artmış adezyon moleküllerinin kardiovasküler olay gelişiminde rol oynama potensiyelleri vardır.

Abstract:
Introduction: Hyperlipidemia and hypertriglyceridemia cause increased cardiovascular risk. Adhesion molecules play a role in the atherosclerotic process. In our study, we examined the adhesion molecules with hyperlipidemia and hypertriglyceridemia and compared them with the control group.

Desing, methods: Our study was planned as a cross-sectional and case-controlled study. 30 hyperlipidemic individuals and 30 hypertriglyceridemias were included in the study and 30 were included in the study. Serum homocysteine, sVCAM-1, sICAM-1, sP-selectin and sE-selectin levels of the individuals included in the study were measured by ELISA.

Results: We found that serum homocysteine, sVCAM-1, sICAM-1 and sE-selectin levels were significantly higher in patients with hyperlipidemia than those with hypertriglyceridemia and control group. There was no statistically significant difference in serum homocysteine, sVCAM-1, sICAM-1 and sE-selectin levels between hypertriglyceridemia patients and control group. In terms of sP-Selectin levels, no statistically significant difference was found between the three groups.

Conclusions: Increased adhesion molecules in patients with hyperlipidemia have the potential to play a role in the development of cardiovascular events.
Rotator manșet lezyonlarında ultrasonografi bulgularının manyetikrezonans görüntüleme sonuçları ile karșılaștırılması
Comparison of the ultrasound findings with magnetic resonance imaging in rotator cuff lesions
Yazar: AYHAN YILMAZ
Danışman: DR. ÖZGÜR SARICA
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Omuz ağrısı șikayetiyle bașvuran hastalarda manyetik rezonans görüntüleme (MR) ile ultrasonografi
(US) bulgularını karșılaștırarak rotator manșet lezyonlarında ultrasonografinin etkinliğini araștırdık.
Omuz MR'ı çekilen 58 hastaya MR sonuçları görülmeden omuz ultrasonografisi yapıldı. US
bulguları MR sonuçları ile karșılaștırılarak US'nin omuz ağrısı olan olgularda rotator manșet lezyonlarındaki duyarlılık ve özgüllük değerleri araștırıldı. İnfraspinatus ve subskapularis patolojileri sayıca yetersiz olup istatistiksel analiz güvenilirliğinin düșük olması nedeniyle sadece supraspinatus patolojileri değerlendirilmiștir
US ve MR bulguları karșılaștırıldığında supraspinatus tendonu tam kat yırtıklarında US'nin duyarlılık ve özgüllüğü %95, parsiyel yırtıklarında duyarlılığı %71,özgüllüğü ise %98, supraspinatus tendinosis vakalarında duyarlılığı %82,özgüllüğü ise %93' tür. .
US invaziv olmayan,ucuz,kolay ulașılabilen bir görüntüleme yöntemidir.Özellikle supraspinatus patolojisi düșünülen vakalarda yüksek duyarlılık ve özgüllük değerleri ile ilk görüntüleme yöntemi US olmalıdır.

Abstract:
We searched the efficacy of ultrasound (US) for rotator cuff lesions by comparing the ultrasound
findings with Magnetic Resonance Imaging (MRI) results in patients with shoulder pain.
Blinded to MRI results ;shoulder US was performed to 58 patients who had undergone
MRI.MRI results were compared to US findings in patients with shoulder pain and rotator cuff pathologies.
In the supraspinatus tendon;for full-thickness tears the sensitivity and specificity of US was %95,for partial tears the sensitivity was 71% and the specificity was 98%,for supraspinatus tendinosis the sensitivity was 82%,the specificity was 95%. We could not do reliable statistical analysis becouse of insufficiant number of infraspinatus and subscapularis pathologies and so we evaluated only supraspinatus pathologies.
US is an non-invaziv ,cheap and easly accessible imaging metod.Especially for the cases who we
think that they have a supraspinatus pathologies the first imaging metod should be US due to its high sensitivity and specificity.
Normal ve sorunlu gebelerde kord kanındaki serum ferritin düzeylerinin karşılaştırılması /
Yazar: NİLÜFER TUNÇ
Danışman: DOÇ. DR. ABDÜLKADİR BOZAYKUT
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Çalışmaya 15/6/2007 - 31/10/2007 tarihleri arasında Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde doğum yapan 88 gebe kadın ve onların yenidoğan bebekleri alındı. Bu olgular iki gruba ayrılarak incelendi.
Birinci gruba önceki gebeliklerinde ve son gebeliği boyunca komplikasyon görülmeyen, sistemik hastalığı olmayan, hemoglobin değerleri 11 g/dl' nin üzerinde olan ve 100 mg/gün elementer demir tedavisi dışında herhangi bir tedavi kullanmayan 38-40 haftalar arasında olan gebeler, ikinci gruba ise sorunlu gebelikler alındı. Kronik hipertansiyon, gestasyonel hipertansiyon, preeklampsi, eklampsi, gestasyonel diyabet, plesanta previa, plesanta dekolmanı, SGA, 35 yaşın üzerindeki gebeler bu gruba dahil edildi.
Anneler ve onların yenidoğanlarının kordon kanında Hb, Htc, RBC, MCV, serum demiri, DBK, serum ferritin değerleri, trasferrin sat. yüzdesine bakıldı.
Gebeliğinde sorun olan grupta kordon kanında hemoglobin değeri anlamlı olarak yüksek, serum ferritin değeri anlamlı olarak düşük saptandı.
Yüksek Hb, kronik intrauterin hipoksiye ikincil olarak artmış eritropoze bağlı olabilir. Depo demiri yansıtan serum ferritin değerlerinin düşüklüğünün nedeni ise eritropoezin artmasına bağlı demir ihtiyacının artmasından yada uteroplesantal yetersizlik sonucu demir transportunun bozulmasından dolayıdır.
Çalışmamızda sorunlu gebeliklerde yenidoğanda serum ferritin değerinin düşük saptanması ve sorunlu gebeliklerde prematüre doğum sıklığınında artmış olması düşünülerek hastaları yakın izlem ile DEA gelişmeden erken dönemde profilaktik demir tedavisinin verilmesi ile kalıcı bilişsel fonksiyon bozukluğunun önüne geçilebileceğini düşünmekteyiz.

Abstract:
İzole karotis endarterektomi uygulanan asemptomatik karotis arter hastalığının erken ve geç dönem sonuçları /
Yazar: HAYRETTİN LEVENT MAVİOĞLU
Danışman: DOÇ. DR. HAKKI ZAFER İŞCAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
7. ÖZET
Karotis arterlere yönelik cerrahi girisimlerin temel amacı hastaları inmeden
korumaktır. Asemptomatik ciddi karotis arter darlığı olan hastalarda inmenin
önlenmesi amacıyla uygulanan KEA'nın medikal tedaviye üstünlüğü genel kanı olsa
da, olusturulan konsensus halen çeliskiler içermektedir.
Çalısmamızda, 1994–2007 yılları arasında kliniğimizde, asemptomatik olan
ve izole KEA uygulanan 139 hastanın erken ve geç dönem sonuçları incelenmistir.
Hasta populasyonunun yas ortalaması 62.9 ± 8,4 yıl, 105'i (%75.5) erkek cinsiyettir.
Hastalara telefon, posta, poliklinik kayıt ve kontrolleri ile hastane veri tabanı
kullanılarak ulasılmıstır. Aterosklerotik kalp hastalığı çalısmamızda yüksek olarak (
%74.8) saptanmıs olup, eslik eden hastalıklar arasında en sık, hipertansiyon (%35.3),
periferik damar hastalığı (%31.7) ve hiperlipidemi (%26.6) gözlenmistir.
Erken dönem hastane mortalitesi ( ilk 30 günlük) 2 hastada (% 1.4), geç
dönem mortalite ise 13 hastada (% 9.4) görülmüstür. Mortaliteye etki eden faktörler
perioperatif dönemde koroner iskemi (p< 0.05) ve postoperatif dönemde periferik
damar cerrahisi uygulanması (p< 0.05) olarak bulunmustur.
Ortalama hastanede kalıs süresi 6.5 ± 4.9 gündür. Ortalama takip süresi ise
43.3 ± 29.9 ay olup hastaların toplam 136'sına (% 97.8) ulasılmıstır. Hasta
populasyonunda, 10 yıllık yasam % 88.97 olarak saptanmıstır.
Postoperatif erken dönem morbidite açısından hastalar incelendiğinde, 6'sı
(% 4.3) minör toplam 7 hastada (% 5) nörolojik komplikasyon, 10 hastada ( % 7.2)
koroner iskemi gözlenirken bu hastaların 3'ünde (% 2.2) düsük debi sendromu
gelisti. Cerrahi alanda hematom gelisen 5 hasta revizyona alındı. Uzun dönem
takibinde ulasılabilen toplam 136 hastanın yapılan sorgulamasında, 10 hasta (% 7.2)
semptomatik idi.
Sonuç olarak çalısmamızda da gösterildiği gibi, cerrahi riskin % 3 ve altında
olduğu kliniklerde, asemptomatik karotis arter hastalığında KEA üstünlüğü
kanıtlanmıs olup cerrahi darlık sınırı % 70 ve üstü olarak kabul edilmelidir. % 60 ve
üstündeki darlıklarda ise plak yapısının karakteri (özellikle ülsere plak) cerrahi
endikasyonda önem kazanmaktadır. KEA planlanan hastalar mutlaka preoperatif
dönemde ASKH açısından değerlendirilmeli ve ASKH saptanan hastalarda gerekli ek
müdahale mutlaka uygulanmalıdır.

Abstract:
...
Adenoidektomi ve tonsillektomi yapılan çocuklarda büyüme ve gelişmenin klinik ve biyokimyasal takibi /
Yazar: NESLİHAN ZEREN
Danışman: PROF. DR. MUHAMMET TEKİN
Sağlık Bakanlığı / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Kulak burun boğaz kliniklerinde en sık yapılan operasyonlardan olan
adenotonsillektominin, ameliyat sonrası kişide oluşturacağı olumlu ve olumsuz
etkilerin iyi bir şekilde ortaya konması gereklidir. Söz konusu ameliyattan sonra
çocuklarda büyüme ve gelişmenin hızlandığına pratikte inanılmasına rağmen,
teorik olarak bu konuda yapılan çalışmalar az sayıdadır.
 Bu çalışmanın amacı değişik nedenlerle adenotonsillektomi yapılmış
hastalarda, ameliyat sonrası 1-6 aylık süreçte, büyüme ve gelişmenin hormonal
göstergesi olan IGF-1 (Insülin like growth faktör 1) ve IGFBP-3 (Insülin like growth
faktör binding protein 3) değerlerini ameliyat öncesi değerler ile karşılaştırmaktır.
 Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi, K.B.B. Kliniği'nde Ocak 2007-
Ocak 2008 tarihleri arasında adenotonsiller hipertrofi ve rekürren kronik tonsillit
nedeni ile opere edilen 28 hasta çalışmaya alınmıştır. Tüm hastaların anamnez ve
bulguları kaydedildikten sonra, ameliyat öncesi IGF-1 ve IGFBP-3 hormon düzey
tesbiti için kan alındı, boy ve kiloları kaydedildi. Postoperatif 1. ve 6. aylarda
hastalar kontrole çağrılarak tekrar IGF-1 ve IGFBP-3 hormon düzeyleri tesbiti için
kan alındı, boy ve kiloları ölçülerek kaydedildi. Her hasta, kendi kontrol grubu
olarak kabul edilerek değerlendirmeye alındı.
 Çalışmaya alınan 28 hastanın tümünde de postoperatif boy/kilo
ölçümlerinde, IGF-1 ve IGFBP-3 kan düzeylerinde preoperatif döneme göre
anlamlı artışlar tesbit edildi.

Abstract:
To bring out the positive and negative effects of adenotonsillectomy on
persons after operation-the most common operation in otorhinolaringology clinics
is necessary. Although in practice it's believed that the rate of growing and
development is increased after this operation, in theoretic there isn't enough study
about this subject.
 The aim of this study is to compare the preoperative levels of hormonal
indicators of growing and development, IGF-1 (insulin like growth factor -1)and
IGFBP-3(insulin like growth factor binding protein- 3),with the postoperative 1-6
months levels, in persons those have adenotonsillectomy operation because of
many reasons.
 28 patients-operated because adenotonsiller hipertrophy and chronic tonsillit
–between January 2007-January 2008 at Göztepe Education and Investigation
Hospital Otorhinolaringology Clinic-were included in this study. All patients'
anamnesis and findings were recorded, preoperative blood levels of IGF-1 and
IGFBP-3 were investigated, lenght and weight of the patienst were measured.
Each patient evaluated as the control group of himself.
 A significant increase was detected in the levels of IGF-1 and IGFBP-3 in
blood and height/weight measurement according to preoperative period in all of 28
patients included in this study.
Başvuru sırasında ölçülen miyeloperoksidazdüzeyi ile başarılı primer perkütan koronergirişim sonrasındaki no-reflow gelişimiarasındaki ilişki /
Yazar: İSMAİL BOLAT
Danışman: DOÇ. DR. KEMAL YEŞİLÇİMEN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, inflamatuvar ve trombotik bir gösterge olan ve başvuru
anında ölçülen miyeloperoksidaz ile mikrovasküler perfüzyonun belirleyicisi olan ST
segment gerilemesi (STS) arasındaki ilişki değerlendirildi.
Çalışma planı: Akut ST-segment yükselmeli miyokard infarktüsü geçiren ve
ilk 12 saat içinde başarılı (TIMI III) Akım) primer perkütan koroner girişim
(PKG)uygulanan ardışık 83 hastada (72 erkek,11 kadın; ort: yaş 56; dağılım 34-85)
girişim öncesinde kan örneklerinde miyeloperoksidaz düzeyi öiçüldü. Girişim
öncesindeki ve TIMI III akım sağlandıktan 60 dakika sonraki EKG'deki ST-segment
yükselmesi ölçüldü ve iki ölçüm arasındaki fark toplam ST-segment yükselmesindeki
gerileme(ΔSTG) olarak kabul edildi. Schroder ve arkadaşlarının yöntemine göre,
ΔSTG≥%50 olanlarda no-reflow fenomeni olmadığı (n=66,%79,5), Δ STG<%50
olanlarda no-reflow fenomeni olduğu (n=17, %20,5) kabul edildi.
Bulgular: No-reflow fenomeni olan ve olmayan grupta miyeloperksidaz
düzeyleri arasında anlamlı fark yoktu (2,3 ± 1,8 ng/mL), 2,06 ±1,3 ng/mL, p=anlamlı
değil).ΔSTG ile miyoleperoksidaz arasında ilişki gözlenmedi. miyeloperoksidaz'ın
ortanca değeri olan 2,28 ng/ml altında veya üzerindeki hastalarda no-reflow fenomeni
ve hastane içi major kardiyovasküler olay açısından da farklılık yoktu. Ayrıca tirofiban
tedavisi, miyeloperoksidaz düzeyi yüksek olanlarda ek fayda sağlamadı.
Sonuç: Plazma miyeloperoksidaz bu homojen STYMİ gurubunda no-reflow
fenomenini ve hastane içi kardiyak olayların gelişimini belirlemede etkin
bulunmamıştır.
Anahtar sözcükler: ST-segment yükselmeli miyokard infarktüsü,
miyoleperoksidaz, no-reflow fenomeni.

Abstract:
İnfertil olgularda pelvik patolojilerin laparoskopik değerlendirilmesi ve laparoskopi ile histerosalpingografinin tanısal değerlerinin karşılaştırılması
Laparoscopic evaluation of pelvic pathologies in patients with infertilia and comparison of diagnostic values of laparoscopy and hysterosalpingography
Yazar: MELTEM SÖNMEZER
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET HAKAN YETİMALAR
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
ÖZET
Bu çalışmada, önce HSG ve sonra da Laparoskopi uygulanan 65 hastayı 
inceledik.Bu hastaların yaşları 20 ile 40 yaş arasında (ortalama 30) idi.47 hastada 
primer , 18 hastada sekonder infertilite vardı.Bu hastalarda infertilite süreleri 1 ile 15 
yıl arasında değişmekteydi. Bu çalışmaya sadece spermogram tetkik sonuçları 
normal olan hastalar dahil edildiler.HSG menstrüel siklusun 6-11.günleri 
arasında,Laparoskopi ise menstrüel siklusun ikinci yarısında (16-24.günler arasında) 
uygulandı. 
Toplam tubal patolojiler arasında HSG ile Laparoskopi arasında %56,7'lik bir 
uygunluk vardı. Peritubal adezyonlar, ampulladaki fimozis,pelvik 
endometriozis,ovarian kitle HSG'de daha çok yanılgıya yol açarken, laparoskopi ile 
tam olarak teşhis edildiler. 
Bu çalışmada hiçbir önemli komplikasyon görülmedi. 
Bu çalışmadaki tecrübe ve bulgulara dayanarak,usulüne uygun olarak 
uygulandıklarında, HSG ve laparoskopinin kadın infertilitesinde önemli tanısal ve 
terapötik bir rol oynadığı sonucuna varıldı.

Abstract:
SUMMARY 
 In this study we examined 65 patients having first HSG and afterwards 
Laparascopy applied. Mean age of these patients was 30 years. 47 of these patients 
have primary and 18 of those have secondary infertility. The infertility period of 
these patients was between 1 and 15 years. Only patients having normal 
spermiogram results were included to our study. HSG was applied between the 6th 
and 11 th dates of menstrual cycle and laparascopy was applied between the 16th and 
24 th dates of menstrual cycle. 
Within the total tubal pathologies there was a concordance with a rate of 
56,7% between HSG and Laparascopy. 
 
There were no any significant complications in this study. 
We concluded that HSG and Laparascopy played an important theraupatic 
role in woman infertilty when they applied together.
Primer hiperparatiroidi tedavisinde (IOPTH ve gama prop kullanılmadan) minimal invaziv paratiroidektomi
Minimally invasive focused parathyroidectomy without using intraoperative parathyroid hormone monitoring or gamma probe
Yazar: NURULLAH DAMBURACI
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET HACIYANLI
Sağlık Bakanlığı / İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Cerrahi-endokrin = Surgery-endocrine ; Genel cerrahi = General surgery

Özet:
Minimal invazif paratioridektomi tüm dünyada yaygın olarak kullanılmaktadır ve oldukça yüksek başarı oranlarına sahiptir.çalışmanın amacı minimal invasif paratiroidektominin herhangi bir intraoperatif yardımcı olmadan da başarı ile yapılabileceğini göstermektir. Yöntem: Ocak 2004 ile Mayıs 2008 arasında ameliyat edilen 47 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. preoperatif ve postoperatif kalsiyum değerleri ölçülmüştür. hiçbir hastada kalıcı komplikasyon görülmemiştir. sonuç: yüksek hacimli endokrin cerrahi yapılan merkezlerde intaoperatif yardımcı kullanılmadan minimal invazif paratiroidektomi başarıyla yapılabilir.

Abstract:
Minimally invasive parathyroidectomy (MIP) is widely used worldwide for the treatment of primary hyperparathyroidism (pHPT). It is usually combined with a perioperative adjunct for high success rate. Aim : To demonstrate that MIP can be successfully performed in a selected group of patients with presumabally solitary adenoma as the cause of pHPT without using any perioperative adjuncts. Settings and Design : A prospective data analysis of two surgeons' series from a teaching hospital in Turkey. Materials and Methods : Of the 47 patients referred with a diagnosis of pHPT during January 2004-May 2008, 30(63%) patients with sporadic pHPT with presumed solitary adenoma were included for analysis. These patients underwent MIP via focused lateral ( n=24) or anterior ( n=6) approach. Preoperative localization was done using 99 mTc-labelled sestamibi scan and ultrasonography. Only patients with concordant tests for single adenoma were selected for MIP. Serum parathyroid hormone and calcium levels were measured postoperatively and at follow-up visits. Statistical Analysis : Parametric data presented were analyzed with Excel XP (Microsoft, Redmond, WA, USA). Results : Barring one patient, all other patients were initially biochemically cured by MIP. One patient remained hypercalcemic, who was found to have a second adenoma at the second operation. During a mean follow-up of 16 (3-55) months, all patients were normocalcemic with a mean serum calcium level of 9.4 (8.9-10.2) mg/dl. Parathormone levels were persistantly elevated only in one patient (3.4%). No postoperative permanent complication was encountered. Conclusion : The results of MIP achieved in high-volume endocrine surgery centers can be replicated in low-volume center without any intraoperative adjuncts, in patients with overt clinical pHPT and concordant results of sestamibi and ultrasound.
İdiopatik jeneralize epilepsili hastalarda talamik volumetri ve MR spektroskopik incelemeler
Thalamic volumetric and MR spectroscopic studies in patients with idiopathic generalized epilepsy
Yazar: SELMA ÇELİK
Danışman: DR. AYTEN CEYHAN DİRİCAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2008
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
İdiopatik jeneralize epilepsiler, genetik yatkınlık dışında etyolojik
nedenin tam olarak ortaya konamadığı, yeterli klinik ve laboratuar
bulgunun olmadığı, yaşa bağlı başlangıç gösteren nöbetlerle karakterize
epilepsilerdir. Son yıllarda geliştirilen ileri görüntüleme teknikleriyle
epilepsinin bu tipinin altında yatan biyokimyasal mekanizmaların ve
nöroanotomik temellerin aydınlatılmasına çalışılmaktadır. Yapılan
çalışmalar, İGE‟li hastalarda talamik nöronal disfonksiyonun ve
talamokortikal senkronizasyonun rolüne işaret etmektedir.
Çalışmamızda, talamustaki nöronal disfonksiyonu gösterecek
bulguları araştırmayı amaçladık. Bu amaçla, İGE‟li 20 hasta ile yaş ve
cins eşleştirilmiş 14 sağlıklı kontrol çalışmaya alınarak tüm bireylere sol
talamik MR Spektroskopisi ve her iki talamuslara yönelik talamik MRI
volumetri gerçekleştirildi. Hasta ve kontrol grupları arasında ortalama
talamik volumler açısından istatiksel olarak anlamlı fark olmamasına
rağmen, hasta grubunda NAA/ Cr oranlarının sağlıklı kontrollerden
anlamlı derecede düşük olduğunu saptadık.
Bu sonuçlar İGE‟li hasta grubunda nöroanatomik temelin talamus
olduğunu ve talamik disfonksiyonun ortaya konmasında Talamik MRS ve
talamik volumetri gibi güncel uygulamaların kullanılmasının yardımcı
olacağını göstermiştir.

Abstract:
Idiopathic generalized epilepsies, whose etiological reason could not
been displayed precisely and which does not have enough clinical and
laboratory diagnosis, are epilepsies characterized with age based seizures.
With the help of recently developed advanced imaging techniques, the
biochemical mechanisms and neuroanatomic basis, underlying this type of
epilepsies are being tried to enlight. Recent studies show the role of thalamic
neuronal dysfunction and thalamortical synchronization on the patients who
have IGE.
In our study, we aimed to investigate the diagnosis, which may show
the neuronal dysfunction in the thalamus. In this respect , 20 IGE patients and
14 healthy controls, matched by age and sex, are included into the study and
left thalamic MR spectroscopy and MRI volumetry, oriented on both
thalamus, applied on every single person. In spite of the fact that there is not
significantly difference in thalamic volumes between the patient and control
groups; we determined that, in the patient group NAA/Cr rate was
significantly lower than healthy control group. This shows that, in patients
who have IGE the neuroanatomic basis was thalamus and in displaying of
thalamic dysfunction, recent applications like thalamic MRS and thalamic
volumetry would be helpful.