Heidegger felsefesinde varlık ve hakikat
Being and truth in Heidegger's philosophy
Yazar: DERYA ÖNDER
Danışman: PROF. DR. CENGİZ ÇAKMAK
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Felsefe = Philosophy

Özet:
Bu çalışmada Alman düşünür Martin Heidegger'in (1889-1976) felsefesinde hakikat (Wahrheit) kavramı ele alınmaktadır. Hakikat, varlıkla bağı nedeniyle Heidegger'in düşünmesinde önemli bir yer tutar. Heidegger, hakikat (Wahrheit) ile doğruluk (Richtigkeit) arasında felsefi bir ayrıma gider. Buna bağlı biçimde "doğruluk olarak hakikat"i (Wahrheit als Richtigkeit), geleneksel hakikat olarak niteler. Doğruluk olarak hakikat, türemiş hakikattir. Kökensel olan ise "gizlenmemişlik olarak hakikat" (Wahrheit als Unverborgenheit) yani aletheia olarak hakikattir. Heidegger'e göre hakikatin özünün Antikçağ'dan başlayarak dönüşüme uğramasıyla, gizlenmemişlik olarak hakikat doğruluk olarak hakikate dönüşmüş, felsefenin hâkim anlayışı haline gelmiştir. Doğruluk olarak hakikat, Heidegger için, her zaman eleştirel yaklaştığı ve modern felsefenin de üzerine oturduğu özne-nesne ilişkisinin de zeminidir. Heidegger'in hakikate dair temel görüşü doğruluk olarak hakikatin ancak gizlenmemişlik olarak hakikatin temelinde mümkün olduğu şeklindedir ve hakikate yönelik tüm çalışmalarının odak noktasını bu görüş oluşturur. Bu bağlamda metafizik hakikat, mantıksal hakikat, uygunluk, kesinlik ve geçerlilik olarak hakikat de Heidegger için doğruluk olarak hakikatin şemsiyesi altındadır. Bu çalışmanın amacı, Heidegger'in felsefesinde varlıkla ilişkisi bağlamında merkezi bir yer tutan hakikat (Wahrheit) kavramının, düşünürün ilk çalışmalarından (1910) Varlıktarihsel Dönem olarak nitelenen dönemin (1936-1947) sonuna dek derslerinde ve eserlerinde varlık ve hakikat ilişkisini nasıl ve hangi biçimlerde ortaya koyduğunu modern felsefeye etkileriyle birlikte gösterebilmektir.

Abstract:
This study discusses the concept of truth (Wahrheit) in the philosophy of the German philosopher Heidegger. Truth occupies an important place in Heidegger's thinking due to its connection with Being. Heidegger makes a philosophical distinction between truth and correctness (Richtigkeit). Accordingly, he describes "truth as correctness" (Wahrheit als Richtigkeit) as traditional truth. Truth as correctness is derived truth. The original is "truth as unconcealment" (Wahrheit als Unverborgenheit), that is, truth as aletheia. According to Heidegger, with the transformation of the essence of truth since antiquity, truth as unconcealment was transformed into truth as correctness and became the dominant understanding of philosophy. Truth as correctness, for Heidegger, is also the ground of the subject-object relation, which he has always been critical of and on which modern philosophy is based. Heidegger's basic view of truth is that truth as correctness is only possible on the basis of truth as unconcealment, and this view constitutes the focal point of all his studies on truth. In this context, metaphysical truth, logical truth, truth as correspondence, certainty and validity are also under the umbrella of truth as correctness for Heidegger. This study aims to show how and in what forms the concept of truth (Wahrheit), which is at the core of Heidegger's philosophy in terms of its relationship with being, is presented in his lectures and works from his early studies (1910) to the end of the period which is called the Being-historical Period (1936-1947), together with its effects on modern philosophy.