Majör depresyon bozukluğu'nda NEGR1 geninin araştırılması
Investigation of NEGR1 gene in major depression disorder
Yazar: GÜLSEREN BİLLUR AKDENİZ
Danışman: PROF. DR. MÜJGAN CENGİZ ; DOÇ. DR. BURCU BAYOĞLU
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Biyoloji = Biology ; Genetik = Genetics ; Tıbbi Biyoloji = Medical Biology
Dizin: Depresif bozukluk-majör = Depressive disorder-major ; Depresyon = Depression ; Enzime bağlı immünosorbent testi = Enzyme-linked immunosorbent assay ; Gen ifadesi profili = Gene expression profiling ; Genler = Genes ; Genler-NEGR1 = Genes-NGR1 ; Polimeraz zincirleme reaksiyonu = Polymerase chain reaction

Özet:
Majör depresyon bozukluğu (MDB), üzüntü, ilgi ya da zevk kaybı, suçluluk duygusu, düşük özsaygı, uyku düzeninde ya da iştah duygusunda bozukluk, yorgunluk hissi ve zayıf konsantrasyon ile karakterize olan bir psikiyatrik hastalıktır. Yaşam boyu MDB prevalansı yaklaşık %13'dür. MDB' ye sahip olan bireyler arasında yapılan genetik araştırmalar sonucunda bu hastalığın gelişiminde hem genetik hem de çevresel etmenlerin rol oynadığı belirtilmektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalar sonucunda MDB' nin nörogenez ile ilgili genlerle ilişkili olduğu gösterilmektedir. 
   NEGR1 (nöronal büyüme regülatörü 1) geni, 1. Kromozomun p31.1 bölgesinde konumlanmıştır ve yaklaşık 886 908 bazdan oluşur. Nörit oluşumundan ve sinaps oluşumundan sorumlu olan birkaç protein ailesinden biri olan IgSA (immünoglobulin süper ailesi)'nın bir üyesi ve sinaptik transmembran proteinidir. NEGR1 geninin MDB ile olan ilişkisi ile ilgili araştırmalar bulunmaktadır. 
   Bu çalışmada, MDB teşhisi konulan 40 hasta ve 40 kontrol örneği kullanıldı. Her iki gruptan alınan kan örnekleri ile lenfositler izole edildi. Çalışmada hasta, kontrol ve her iki gruba fluoksetin antidepresanı uygulanarak NEGR1'in gen aktivitesi ve protein düzeyi ölçüldü. Çalışmamızda hücre kültürü, PZR ve ELİZA yöntemleri kullanıldı. MDB ve kontrol grupları ile NEGR1 protein düzeyi açısından anlamlı bir sonuç bulundu (p = 0,01). Fluoksetin uygulanan MDB grubunun NEGR1 protein düzeyi ile psikiyatrik bir ölçek olan Beck skoru arasında korelasyon bulundu (p = 0,03; r = 0,33).
   Tez çalışmamızda, MDB hastalarından elde edilen lenfositlerden NEGR1 mRNA ve NEGR1 protein düzeyinin araştırıldığı ilk çalışmadır. Bu çalışmada MDB hastalarında NEGR1 protein düzeyi kontrol grubuna göre anlamlı olarak farklı bulunduğundan bu protein düzeyi MDB hastalarında belirteç olarak kullanılabilir.

Abstract:
Major depressive disorder (MDD) is a psychiatric disorder which is characterized by sadness, loss of interest or pleasure, feelings of guilt, low self-esteem, sleep disorder or appetite feeling, fatigue and poor concentration. Lifetime prevalence of MDD is approximately 13%. Both genetic and environmental factors were reported to play a role in MDD.
   NEGR1 (neuronal growth regulator 1) is located on chromosome 1, p31.1 region and consists of approximately 886 908 bases. There are some studies about the association of NEGR1 gene and MDD. NEGR1 a member of IgSF (immunoglobulin superfamily), is a synaptic transmembrane protein, one of several protein families responsible for formation of neurites and synapses.
   In this study, 40 patients with MDD and 40 control specimens were used. Lymphocytes were isolated from blood samples of both groups. In this study, mRNA and protein levels of NEGR1 were measured by applying fluoxetine to both groups. Cell culture, PCR and ELISA methods were used in our study. 
NEGR1 protein levels were found to be statistically significant between MDD and control groups (p = 0.01). A positive correlation was found in NEGR1 protein levels between fluoxetine treated MDD group and psychiatric scale Beck score (p = 0.03; r = 0.33).
   Our study is the first study to investigate levels of NEGR1 mRNA and NEGR1 protein from lymphocytes collected from MDD patients. In this study, NEGR1 protein levels can be used as a marker in patients with MDD since NEGR1 protein levels are significantly different in MDD patients compared to control group.