Genel anestezi altındaki hastaların operasyon bitiminde ekstübasyon zamanına karar vermede, ultrasonografik ve nöromusküler monitörizasyon (TOF) yöntemlerinin karşılaştırılması
Comparison of the ultrasonographic and neuromuscular monitoring (tof) methods for decision to extubation time in patients under going general anesthesia
Yazar: MUHARREM ATASEVER
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLÇİN AYDIN
Kırıkkale Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Akselerasyon = Acceleration ; Anestezi = Anesthesia ; Anestezi-genel = Anesthesia-general ; Diyafram = Diaphragm ; Ekstübasyon = Extubation ; Ultrasonografi = Ultrasonography

Özet:
Atasever M, Genel Anestezi Altındaki Hastaların Operasyon Bitiminde
Ekstübasyon Zamanına Karar Vermede, Ultrasonografik Ve Nöromusküler
Monitörizasyon (TOF) Yöntemlerinin Karşılaştırılması, Kırıkkale Üniversitesi
Tıp Fakültesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi,
Kırıkkale, 2017.
Giriş/Amaç: Genel anestezinin son evresi olan ekstübasyon dönemi sonuçları
açısından yüksek risk taşır. Ekstübasyon sırasında hava yolu yönetiminde güvenli
uygulamalara rehberlik edecek ölçütler ve kılavuzlar halen sınırlı bilimsel kanıtlara
dayanmaktadır. Bu çalışma; genel anestezi altında ekstübasyon öncesi nöromüsküler
fonksiyonun geri kazanımını değerlendirmede TOF (akseleromyografik)
monitörizasyonu her ne kadar kantitatif bilgi sağlasa da Usg (ultrasonografi) ile
temel solunum kası olan diyaframın gerçek zamanlı değerlendirilmesi ölçülebilir veri
sunarak ekstübasyonun zamanlaması ve sonrasında ventilasyonun yeterliliğini
öngörme açısından daha objektif bilgi sağlayabileceği varsayılarak planlanmıştır.
Gereç/Yöntem: Etik kurul onayı alındıktan sonra, Kulak Burun Boğaz Baş Boyun
Cerrahisi Anabilim Dalı tarafından genel anestezi altında elektif ameliyata alınacak
ve 19-65 yaş arası, fiziksel durumu Amerikan Anestezistleri Derneği'nin (ASA)
klinik sınıflaması I olan 100 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalara çalışma ile ilgili
bilgilendirme yapıldı. Tüm hastalara standart olarak elektrokardiyografi (EKG),
noninvaziv arteryel kan basıncı ölçümü ve periferik oksijen saturasyonu (SpO2),
akseleromiyografik TOF ve vücut ısısı monitörizasyonu yapıldı. Genel anestezi
indüksiyonu sonrası endotrakeal entübasyonu yapıldı ve anestezi idamesi intravenöz
ve inhalasyon anestezik ajanlar ile sağlandı.
Uyandırma sürecinde hastalar randomize olarak iki gruba ayrıldı. Grup T (n:50)
akseleromyografik TOF yöntemiyle, Grup U (n:50) ultrasonografik (USG) yöntemle
değerlendirilerek ekstübe edildi. Grup U'nun diyafram kalınlıkları ve diyafram
kalınlaşma oranları ultrasonografi ile preoperatif dönemde (operasyon masasında
standart monitörizasyonu takiben), entübasyondan sonraki 3.dakikada, ekstübasyon
öncesi ve ekstübasyonu takiben 20. dakikada ölçülerek kaydedildi. Ekstübasyon Grup U'da uyandırma sürecinde ölçülen diyafram kalınlaşma oranı ile Gup T'de
akseleromyografik TOF>0.90 değeri esas alınarak yapıldı. Her iki gruptaki hastalar,
ekstübasyon zamanı ve sonrasında gözlenebilecek olan postoperatif komplikasyonlar
(apne, desatürasyon, maske ventilasyon ihtiyacı, laringospazm, bronkospazm,
öksürme, aspirasyon, hemodinamik değişiklikler) açısından değerlendirildi.
Bulgular: Gruplar arasında sırasıyla yaş, ağırlık, cinsiyet oranları açısından istatiksel
olarak anlamlı fark gözlenmedi (p=0,175, p=0,067, p=0,420). Anestezi ve operasyon
süreleri benzerdi, istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmedi (p=0,488, p=0,547).
Ekstübasyon zamanları benzerdi, istatiksel anlamlı fark gözlenmedi (p=0,488). Grup
U'da ekstübasyon anında ve 3 dakika sonra ölçülen TOF değeri istatistiksel olarak
anlamlı düzeyde düşük bulundu (p=0,001>). Ekstübasyon sonrası sırasıyla 10.dakika
ve 20.dakika da ölçülen TOF değerleri benzerdi (p=0,915, p=0.861). Gruplar
arasında postoperatif komplikasyonlar açısından anlamlı fark gözlenmedi (p=0,538).
Sonuç: Ekstübasyon zamanına karar vermede akseleromiyografik TOF yöntemi ile
ultrasonografik yöntemlerin birbirlerine üstünlükleri gözlenmedi. Hemodinamik ve
solunumsal parametreler, postoperatif komplikasyonlar ile ekstübasyon zamanı
açısından iki grup arasında istatiksel anlamlı farklılık gözlenmedi.
Anahtar Kelimeler: Ekstübasyon, Diyafram, Ultrasonografi, Dörtlü uyarı (Train of
four-TOF)

Abstract:
Atasever M, Comparison Of The Ultrasonographic And Neuromuscular
Monitoring (TOF) Methods For Decision To Extubation Time In Patients
Under Going General Anesthesia, Kırıkkale University Faculty Of Medicine
Department Of Anesthesiology And Reanimation, Dissertation, Kırıkkale, 2017
Indroduction/Aim: The last stage of general anesthesia is extubation period
has high-risk in terms of outcomes. Criteria and guidelines for safe airway
management during extubation have been still based on limited scientific evidence.
In this study; before extubation under general anesthesia, even though TOF
(accelerometry) monitoring to evaluate the recovery of neuromuscular function
provide quantitative information is available, real-time assessment of the which is the
main respiratory muscle diaphragm with USG (ultrasonography) is designed
assuming will be able to predict in terms of timing of extubation and post-extubation
ventilation adequacy due to capable of providing more objective information by
presenting measurable data.
Matherial/Method: After the Ethic Comitee approval, 100, ASA I patient
between the age of 19-65 years old, who were scheluded for elective Ear Nose
Throat surgery under general anesthesia were enrolled into this study. The patients
were informed about the research. Routine electrocardiography (ECG), noninvasive
blood pressure measurement and peripheral oxygen saturation (SpO2),
accelerometriographic TOF and body temperature measurements were performed as
standard for all patients. After general anesthesia induction, endotracheal intubation
was performed and anesthesia management was achieved with intravenous and
inhalation anesthetic agents.
During the awakening period, the patients were randomly separated into two
groups. Grup T (n:50) was evaluated with method of acceleromyographic TOF,
Group U was evaluated with ultrasonography (USG) method and extubation was
performed. The diaphragm thicknesses and diaphragm thickness fraction of Group U
were measured and recorded by ultrasonography in the preoperative period
(following the standard monitorisation on the operation table), 3 minutes after intubation, before extubation and 20 minutes after extubation. In Group U extubation
was performed with the based upon the diaphragm thickness fraction measured in the
awakening period, in Group T based on the accelerometry TOF> 0.90 value.
Patients in both groups were evaluated in means of postoperative complications
(apnea, desaturation, mask ventilation need, laryngospasm, bronchospasm, coughing,
aspiration, haemodynamic changes etc.) that could be observed at the extubation and
recovery time.
Results: There was no statistically significant difference in age, weight and
gender ratios in both groups respectively (p=0,175, p=0,067, p=0,420). Anesthesia
and operation durations were similar in both groups and no significant difference was
observed (p = 0,488, p=0,547). Extubation time was similar in both groups, no
statistically significant difference was observed (p= 0.488). In Group U, the TOF
value measured at the time of extubation and after 3 minutes was found significantly
lower (p = 0.001). The TOF values measured at the 10th minute and 20th minute
after the extubation were similar (p=0.915, p=0.861). There was no significant
difference in terms of postoperative complications (p=0.538).
Conclusion: Acceleromyographic TOF and ultrasonographic methods were no
superior to each other when determining extubation time. There was no statistically
significant difference between the two groups in terms of hemodynamic and
respiratory parameters, postoperative complications and extubation time.
Key words: Extubation, Diaphragm, Ultrasonography, Train of four (TOF)