Radius distal uç kırığı geçiren hastalarda motor imgelemenin ağrı, kinezyofobi, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
The effect of motor imagery on pain, kinesiophobia, functionality and quality of life in patients with radius distal end fracture
Yazar: MELİKE GİZEM KALAYCI
Danışman: DOÇ. DR. YILDIZ AKBABA
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2023
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation

Özet:
Çalışmamızın amacı distal radius uç kırığı olan hastalarda telerehabilitasyon yöntemi ile uygulanan motor imgeleme eğitiminin ağrı, kinezyofobi ve fonksiyonellik üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışmaya 18-65 yaş aralığında, Distal Radius Uç Kırığı olup konservatif şekilde tedavi edilmeye karar verilen ve Standart Mini Mental Test sonucu 24 puan ve üzeri olan 30 gönüllü hasta dahil edildi. Blok randomizasyon yöntemiyle hastalar 2 gruba ayrıldı. Grup 1'e konvansiyonel fizyoterapi, Grup 2'ye konvansiyonel fizyoterapi egzersizlerine ek olarak motor imgeleme sekiz hafta boyunca haftanın üç günü (24 seans) uygulandı. Olgular, tedavi öncesi ve sekiz hafta sonunda olmak üzere toplam iki kez değerlendirildi. Ağrı şiddeti Vizüel Analog Skala, normal eklem hareketi (EHA) ölçümü gonyometre, el kavrama kuvveti "Hidrolik el dinamometresi", parmak kavrama kuvveti "Hidrolik Parmak Dinamometresi", kinezyofobi Tampa Kinezyofobi Ölçeği, fonksiyonellik "Kol, Omuz ve El Yaralanması Anketi Türkçe (DASH) ve Hasta Bazlı El Bileği Değerlendirme Anketi (HBEBD), motor imgeleme Recognize™ telefon uygulaması ve Kinestetik ve Görsel İmgeleme Anketi, yaşam kalitesi SF-12 ile değerlendirildi. Grup 1 ve Grup 2 arasında sosyodemografik ve klinik özellikler bakımından tedavi öncesinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Tedavi sonrasında, her iki grupta ağrı şiddeti, el bileği fonksiyonel durum, kas kuvveti, aktif EHA ve yaşam kalitesinde iyileşme görüldü (p<0,05). Gruplar karşılaştırıldığında el bileği ekstansiyon aktif eklem hareket açıklığı, el kavrama kuvveti, lateral kavrama kuvveti, HBEBD-fonksiyon parametresi lateralizasyon skorları değişimi bakımından Grup 2 lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptandı (p<0,05). Sonuç olarak motor imgeleme eğitiminin, distal radius uç kırıklarının tedavisinde fonksiyon durumun iyileşmesinde, kuvvet artışında, el bileği ekstansiyon aktif EHA kazanımda etkili bir yöntem olduğu bulundu.

Abstract:
The aim of our study is to investigate the effect of motor imagery training applied with the telerehabilitation method on pain, kinesiophobia and functionality in patients with distal radius end fractures. Thirty volunteer patients aged 18-65 years, with Distal Radius End Fracture, who decided to be treated conservatively and whose Standard Mini Mental Test result was 24 points or more, were included in the study. Patients were divided into 2 groups by block randomization method. Only conventional physiotherapy was applied to Group 1, and motor imagery was applied additionally to Group 2. The treatments were applied three days a week (24 sessions) for eight weeks. The patients were evaluated twice, before the treatment and at the end of eight weeks. Pain intensity was evaluated with a Visual Analog Scale. The range of motion (ROM) was evaluated with a goniometer. Hand grip strength was evaluated with "Hydraulic hand dynamometer" and finger grip strength with "Hydraulic Finger Dynamometer". Kinesiophobia was assessed with the Tampa Kinesiophobia Scale. Functionality was assessed with the "Arm, Shoulder and Hand Injury Questionnaire in Turkish (DASH) and the Patient-Based Wrist Assessment Questionnaire (HBEBD). Motor imagery was assessed with the Recognize™ mobile application and the Kinesthetic and Visual Imagery Questionnaire. Quality of life was assessed with SF-12. There was no statistically significant difference between Group 1 and Group 2 in terms of sociodemographic and clinical characteristics before treatment (p>0.05). After treatment, pain intensity, wrist functional status, muscle strength, active ROM and quality of life were improved in both groups (p<0.05). When the groups were compared, a statistically significant difference was found in favor of Group 2 in terms of the change in wrist extension active joint range of motion, hand grip strength, lateral grip strength, HBEBD-function parameter and lateralization scores (p<0.05). As a result, motor imagery training was found to be an effective method in the treatment of distal radius end fractures, improving functional status, increasing strength, and gaining wrist extension active ROM.