Hemiplejik omuz ağrılı hastalarda kinezyobant uygulamasının etkinliği
Effectiveness of kinesiobant in patients with hemiplejic shoulder pain
Yazar: CEREN ASLAN
Danışman: PROF. DR. ÇİĞDEM BİRCAN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon = Physical Medicine and Rehabilitation
Dizin: Ağrı = Pain ; Fizik tedavi = Physical therapy ; Fizik tedavi yöntemleri = Physical therapy modalities ; Hemipleji = Hemiplegia ; Kinezyo bantlama = Kinesio taping ; Omuz = Shoulder ; Omuz ağrısı = Shoulder pain ; Omuz eklemi = Shoulder joint

Özet:
Amaç:
Bu çalışmanın amacı inme geçiren hastalarda görülen hemiplejik omuz ağrısında konvansiyonel rehabilitasyon programına ek olarak uygulanan kinezyobantlama tedavisinin; ağrı, eklem hareket açıklığı, spastisite, üst ekstremite fonksiyonları ve subakromial mesafe ölçümlerine ek bir katkı sağlayıp sağlamadığının araştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntem:
İnme sonrası ilk 6 aylık dönemde hemiplejiye bağlı omuz ağrısı gelişen 35 hasta çalışmaya alındı. Hastalar randomize edilerek 2 gruba ayrıldı. Onyedi hastalık egzersiz grubuna sadece konvansiyonel fizik tedavi programı verildi. Onsekiz hastadan oluşan bantlama grubuna konvansiyonel fizik tedavi programına ilaveten kinezyo bantlama uygulaması yapıldı. Kinezyobant uygulaması her biri 5 gün kalacak ve 2 gün bantsız geçecek şekilde haftada 1 kez toplam 3 defa uygulandı. Her iki gruptaki hastalara haftada 5 gün, 3 hafta süreyle konvansiyonel rehabilitasyon programı uygulandı. Hastaların ağrı şiddeti değerlendirmesi VAS ile, spastisite değerlendirmesi Modifiye Ashworth Skalası (MAS) ile, eklem hareket açıklığı (EHA) goniometri ile, subakromial mesafe ölçümü ultrasonografi (USG) ile, üst ekstremite motor fonksiyonları Fugl Meyer Motor Fonksiyon Skalası (FMMFS)  ile değerlendirildi. Ultrasonografik değerlendirme kas-iskelet sistemi ultrasonografisi konusunda deneyimli bir fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman hekimi tarafından yapıldı. Bu değerlendirmede omuz subluksasyonu açısından akromion ile humerus arasındaki mesafe ölçülerek; ayrıca tendinit, bursit, tenosinovit vb. bulgular kaydedildi. Ultrasonografik bulgular tedavi öncesi kaydedilirken diğer değerlendirmeler tedavi öncesi ve 3 haftalık tedavi sonrası yapıldı.
Bulgular:
Gruplar tedavi öncesinde demografik ve klinik özellikler açısından benzerdi (p>0.05). Hastaların ultrasonografik bulguları karşılaştırıldığında kinezyo grubundaki hastaların omuzunda daha fazla biseps tendiniti tanısı kondu (p=0.037). Hastaların subakromial mesafe ölçümleri karşılaştırıldığında tedavi öncesinde gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0.05).
Kinezyo grubunda VAS istirahat, VAS egzersiz, fleksiyon ve abduksiyon eklem hareket açıklığı ve FMMFS skorlarında tedavi öncesine göre anlamlı düzelme saptandı (p<0.05). Egzersiz grubunda VAS egzersiz, fleksiyon ve abduksiyon eklem hareket açıklığı değerlerinde anlamlı düzelme saptandı (p<0.05); VAS istirahat ve FMMFS skorlarında ise tedavi öncesine göre anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Her iki grupta da MAS skoru ve USG ile değerlendirilen subakromial mesafe ölçümünde tedavi öncesine göre anlamlı değişiklik gözlenmedi (p>0.05). Tedavi sonrası gruplar karşılaştırıldığında değerlendirme parametrelerinin hiçbirisinde anlamlı fark saptanmadı (p>0.05).

Sonuç:
Konvansiyonel rehabilitasyon programının hemiplejik omuzda egzersiz sırasında görülen ağrıya ve pasif omuz fleksiyonu ile omuz abdüksiyonu eklem hareket açıklığındaki kısıtlılığa belirgin faydası olduğu gösterilmiştir. Konvansiyonel rehabilitasyon programına ek olarak uygulanan kinezyo bant tedavisinin, bu iyileşmelerin yanı sıra istirahat sırasındaki ağrı skorlarında tedavi öncesine göre iyileşme sağladığı gösterilmiştir. Spastisite ve akromiohumeral mesafe açısından; hem egzersiz grubunda hem de egzersize ilaveten uygulanan kinezyobantlama grubunda tedavi öncesine göre anlamlı fark görülmemiştir.
Anahtar Kelimeler: Hemiplejik omuz, Ağrı, Fonksiyon, Kinezyo Bant.

Abstract:
Aim:
The aim of this study was to determine the effects of additional kinesiotaping over the conventional rehabilitation program on pain, joint range of motion, spasticity, upper extremity functions and subacromial distance measurements in stroke patients with hemiplegic shoulder pain.
Materials and Methods:
Thirty-five patients with hemiplegic shoulder pain in the first 6 months after stroke were included in the study. The patients were randomly divided into two groups. Only the conventional physical therapy program was given to the exercise group consisting of seventeen patients. In addition to the conventional physical therapy program, kinesio taping was applied to the kinesio taping group consisting of eighteen patients. Kinesiotape application was applied once a week for a total of 3 times, for 5 days each, and 2 days without tape. Conventional rehabilitation program was applied to patients in both groups 5 days a week for 3 weeks. Pain severity assessment of patients was done by VAS, spasticity assessment by Modified Ashworth Scale (MAS), joint range of motion (EHA) by goniometry, subacromial distance measurement by ultrasonography (USG), upper extremity motor functions by Fugl Meyer Motor Function Scale (FMMFS). Ultrasonographic evaluation was performed by a physical medicine and rehabilitation specialist experienced in musculoskeletal system ultrasonography. In this evaluation, the distance between acromion and humerus was measured in terms of shoulder subluxation; also tendinitis, bursitis, tenosynovitis, etc. findings were recorded. While ultrasonographic findings were recorded before treatment, other evaluations were made before treatment and after 3 weeks of treatment.
Results:
The groups were similar in terms of demographic and clinical features before treatment (p> 0.05). In terms of ultrasonographic findings, more biceps tendinitis was diagnosed in patients in the kinesio group (p = 0.037). When the subacromial distance measurements of the patients were compared, there was no significant difference between the groups before treatment (p> 0.05).
In the kinesio group, significant improvements were observed in VAS rest, VAS exercise, flexion and abduction range of motion and FMMFS scores compared to pretreatment
(p<0.05). There were significant improvements in VAS exercise, flexion and abduction range of motion values in the exercise group (p <0.05); there were no significant differences in VAS rest and FMMFS scores compared to pretreatment (p> 0.05). No significant change was observed in the MAS score and the subacromial distance measurement evaluated by USG in both groups compared to pretreatment (p> 0.05). When the groups were compared after treatment, no significant difference was found in any of the evaluation parameters (p> 0.05).


Conclusion:
Conventional rehabilitation program has been shown to reduce pain in hemiplegic shoulder during exercise and to increase passive shoulder flexion and shoulder abduction joint range of motion. Kinesio taping applied in addition to conventional rehabilitation program has been shown to provide improvement in pain during rest as well. No significant difference was observed in either group between pretreatment and posttreatment values for spasticity and acromiohumeral distance.
Keywords: Hemiplegic shoulder, Pain, Function, Kinesio tape