6331 Sayılı Tarımda İş Sağlığı Ve Güvenliği Kanunu'nun uygulanabilirliği: Ankara İli Beypazarı İlçesi araştırması
Applicability Of Act No. 6331 Agricultural Occupational Health And Safety: Research Of Ankara Province Beypazari district
Yazar: HASAN PARÇA
Danışman: PROF. DR. BÜLENT GÜLÇUBUK
Ankara Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Tarım Ekonomisi Ana Bilim Dalı / Tarım Politikası ve Yayım Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Ziraat = Agriculture

Özet:
Tarım sektörü her geçen gün yeni teknolojiler ve farklı sektörler çıkmasına rağmen dünyada sosyal ve ekonomik anlamda önemini korumaya devam etmektedir. Tüm dünyada çalışanların sağlıklarını ve güvenliklerini koruma yönünde çalışmalar mevcuttur. Tarım sektörü de içerdiği tehlikeler ve riskler dolayısı ile sadece bulun-duğu işletmedeki bireyleri etkilemekle kalmamakta bazı noktalarda bir bölgedeki veya coğrafyadaki insanları ve diğer canlıları da etkileyebilmektedir. Mevcut bu durumuyla tarımda iş sağlığı ve güvenliği üzerinde ciddiyetle durulması gereken bir alandır. Türkiye 2004 sonrası Avrupa Birliği'ne üyelik çalışmaları neticesi ve uluslararası anlaşmalar sonucunda sosyal güvenlik alanında önemli düzenlemelere gitmiştir. Türkiye'de 2012 yılında yayınlanan 6331 sayılı "İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu" çalışan sayısı bir ve daha fazla olmak üzere tüm sektörleri kapsamaktadır. Kanun'un yürürlüğe girmesi ile beraber tarım, orman ve su ürünleri gibi iç içe geçmiş sektörlere de iş sağlığı ve güvenliği kuralları geçerli olmuştur. Bu çalışmada buradan hareketle tarım işletmelerinin yapıları, işleyişleri ve 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un tarım sektöründeki uygulamalarına yer verilmiştir. Ayrıca Ankara ili Beypazarı ilçesi tarım ürünleri üreticilerinin iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili algı düzeyleri ortaya konularak ilgili Kanun'un tarım sektöründe uygulanabilirliği ve nasıl olması gerektiği tartışılmıştır. Çalışmanın ana materyalini Beypazarı ilçesinde 150 dekardan daha fazla alanda sebze üretimi gerçekleştiren 51 işletme sahibi ile yüz yüze görüşme yoluyla yapılan anketler oluşturmaktadır. Anketlerden toplanan verilerle işletmelerin sosyo-ekonomik durumları incelenmiş, bu işletmelerin iş sağlığı ve güvenliği algı düzeyleri ortaya konmuştur. Ayrıca bu işletmelerin iş sağlığı ve güvenliği açısından hangi faaliyetlerin risk unsuru oluşturacağı üzerinde durulmuştur. Bunlar hakkında alınan önlemler araştırılmıştır. Yapılan görüşmeler sonucunda lise ve ön lisans-lisans eğitim gören fertlerin tarımdan uzaklaştıkları anlaşılmaktadır. İncelenen işletmelerde mevsimlik Güneydoğulu tarım işçileri iş gücü açısından daha fazla tercih edilirken, yabancı uyruklu göçmen statüsündeki tarım işçilerinin de %28 oranında tercih edildiği görülmüştür. 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile ilgili olarak işletmelerin %15,7'sinin bilgisi olduğunu ifade etmiştir. İşletmeler tarafından temel önlem olarak %49 oranında tarım alet ve makineleri ile ilgili alınan önlemler ifade edilirken, ikincil en önemli önlem olarak %41,2 oranında tarımsal ilaç ve kimyasalları ile ilgili önlemler olduğunu söylenmiştir.
Bu çalışma Türkiye'de uygulanmakta olan ve yeterince çalışma bulunmayan bu alandaki önemli bir boşluğu gidereceği söylenebilir. Bu çalışmanın tarım sektörü emekçilerine, yerelde karar vericilere ve merkezi düzeyde politika yapıcılara katkıda bulunacağı düşünülmektedir.

Abstract:
Despite the emergence of new technologies and different sectors every day, the agricul-tural sector continues to maintain its social and economic significance in the world. Workers around the world are working to protect their health and safety. Because of the hazards and risks it contains, the agriculture sector does not only affect the individuals in the business they are in, but can also affect people and other living things in a region or geography at some point. In this situation, it is a field that must be seriously focused on the issue of occupational health and safety in agriculture.
Turkey has gone to in the social security area considerable regulation after 2004 as a result of European Union membership process and international agreements. The "Law on Occupational Health and Safety" numbered 6331 published in 2012 in Turkey covers all sectors including one or more employees. With the enactment of the law, occupa-tional health and safety rules have been applied to the intertwined sectors such as agri-culture, forestry and aquaculture. 
In this study, there will be included structures, functioning of agricultural enterprises and, the practices of the Law on Occupational Health and Safety No. 6331 in the agri-cultural sector. In addition, the perception levels related to the Occupational Health and Safety of the producers of agricultural products in the district of Beypazarı, Ankara, have been determined and discussed. The applicability of the related law in the agricul-tural sector and how it should be.
The study's main material is face-to-face interviews with 51 business owners who pro-duce more than 150 decares of field vegetable production in the Beypazarı district. The socio-economic status of the enterprises was analyzed with the results gathered from the questionnaires. The levels of occupational health and safety perceptions of these enter-prises are revealed. In addition, it was emphasized which activities would constitute a risk factor in terms of occupational health and safety of these rules. Measures taken about these have been researched. As a result of the negotiations, it is understood that the students who graduated from high school and undergraduate are moving away from agriculture. While seasonal agricultural workers of the southeaster are more preferred in terms of work force in the enterprises surveyed, agricultural workers in the foreign na-tional immigrant status are preferred by 28%. It is stated that 15,7% of the businesses have information about the Law No. 6331 on Occupational Health and Safety. Measures taken by 49% of enterprises regarding agricultural equipment's and machines are mentioned as basic measures. 41.2% of respondents saw agrochemicals and chemicals as the second most important measure. 
This study will fill a significant gap in this area that is being implemented in Turkey and which is not working adequately and it is thought that this study will contribute to agri-cultural sector workers, local decision-makers and policy makers at the central level.