Endoskopik retrograd kolanjiyo pankreatografi sonrası perforasyon gelişen olgulara klinik yaklaşımlarımızın retrospektif analizi
Retrospective analysis of our clinical approaches to cases with perforation after endoscopic retrograd colangiopancreatography
Yazar: MEHMET DEMİR
Danışman: DOÇ. DR. ŞAHİN KAYMAK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Gülhane Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Kolanjiyopankreatografi-endoskopik retrograd = Cholangiopancreatography-endoscopic retrograde ; Perforasyon = Perforation ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; İntestinal perforasyon = Intestinal perforation

Özet:
AMAÇ 
Endoskopik Retrograd Kolanjiyo Pankreatografi  işlemi tanı ve tedavide etkin olarak kullanılan bir yöntemdir. Bu etkinliğinin yanında ERCP işleminin komplikasyonları da sık görülmektedir. ERCP'nin en mortal komplikasyonu perforasyondur. Perforasyonların yönetimi konusunda standart yaklaşımlar olmamakla birlikte multidisipliner yaklaşımın önemi artmaktadır. Çalışmamızda ERCP perforasyonu sonrasında takip ettiğimiz hastaların verilerini retrospektif analiz ederek tedavi yaklaşımlarını inceledik.
  
GEREÇ VE YÖNTEM  Çalışmamıza 33 hasta dahil edildi. Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ERCP işlemi sonrasında perforasyon tanısı konulan hastalar retrospektif olarak analiz edildi. Hasta bilgilerine, hastane bilgi yönetim sistemi ve dosya kayıtları üzerinden ulaşıldı.
 
  BULGULAR 
  Endoskopik Retrograd Kolanjiyo Pankreatografi perforasyonu tanısı 10 hastada (%30,3) işlem esnasında konmuştur. ERCP perforasyonu gelişen hastalardan 9'u (%27 ) mortal seyretmiştir. Perforasyon tanısı median 4 saatte konmuştur. Stapfer Tip 1 perforasyon tanısı hastaların %12,1'inde (n=4), Tip 2 perforasyon tanısı %60,6'sında (n=20), Tip 3 perforasyon tanısı %9,1'inde (n=3), Tip 4 perforasyon tanısı %18,2'sinde (n=6) konuldu. Mortal seyreden 9 hastanın yaş ortalaması istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek çıkmıştır (p=0,023). Perforasyon öncesi CRP yüksekliği veya Albumin düşüklüğü olması mortalite  açısından istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0,03; p=0,033). Periampuller karsinom tanısı olan hastalar daha mortal seyretmesine rağmen sonuç istatistiksel olarak anlamlı çıkmamıştır. ERCP esnasında tanı konan hastaların mortalitesi daha düşük olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı sonuç çıkmamıştır.   

SONUÇ 
Endoskopik Retrograd Kolanjiyo Pankreatografi perforasyonu multidisipliner yaklaşım gerektiren kompleks bir patolojidir. Hastaların yönetiminin perforasyon sınıflaması ve ERCP bulguları ışığında standardize edilmesini önermekteyiz. Hastanın yaşının ileri olması, periampuller kanser tanısının olması, enflamasyon bulgularının belirgin olması halinde ERCP perforasyonu açısından dikkatli olunmasını ve işlem sonrasında mutlak perforasyon kontrolünü önermekteyiz. ERCP perforasyonuna yaklaşımda endoskopik girişimlerin kullanımının artmasını ve kaçak kontrolunun sağlanamadığı hastalarda cerrahi tedavi yapılmasını önermekteyiz.

Abstract:
AIM  
Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography procedure is an effective method used in diagnosis and treatment.Besides this efficiency, ERCP complications are common. The most mortal complication of ERCP is perforations. Although there are no standard approaches in the management of perforations, the importance of multidisciplinary approach is increasing. In our study, we analyzed the treatment approaches by retrospectively analyzing the data of the patients we followed up after ERCP perforation.
 
MATERIAL AND METHODS 
33 patients were included in our study. Patients diagnosed with perforation after the ERCP procedure in Gülhane Training and Research Hospital were analyzed retrospectively. Patient information was accessed through the hospital information system and file records.
 
RESULTS 
Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography perforation was diagnosed in 10 patients (30.3%) during the procedure. Nine of the patients who developed ERCP perforation were mortal (27%). Perforation diagnosis was made in a median of 4 hours. Stapfer Type 1 perforation was diagnosed in 12.1% (n = 4), type 2 perforation in 60.6% (n = 20), type 3 perforation in 9.1% (n = 3), type 4 perforation diagnosis was observed in 18.2% (n = 6). The average age of 9 patients with mortality was found to be statistically significantly higher (p = 0.023). The presence of high CRP or low Albumin before perforation was found to be statistically significant in terms of mortality (p = 0.03; p = 0.033).Although patients with periampullary carcinoma were more mortal, they did not give statistically significant results.Patients diagnosed during ERCP had less mortality, but no statistically significant result was found.
  
  
CONCLUSION 
Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography perforation is a complex pathology that requires a multidisciplinary approach. We recommend that patients' treatment be standardized in the light of perforation classification and ERCP findings. We recommend to be careful in terms of ERCP perforation and to control perforation after the procedure in cases such as the patient's advanced age, the diagnosis of periampullary cancer, and the prominence of inflammation findings. We recommend increasing the use of endoscopic interventions in the approach to ERCP perforation and performing surgical treatment in patients in whom leakage control cannot be achieved.