Trastuzumab tedavisi alan meme kanseri hastalarında demografik ve klinik özellikler /
Yazar: YUSUF AÇIKGÖZ
Danışman: UZMAN ENGİN SENNAROĞLU
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: 
Meme kanseri kadınlarda en sık görülen kanserler içerisinde yer almaktadır. Kadınlarda kansere bağlı ölümlerde ikinci en sık neden olarak yer almaktadır. Bu çalışmamızda Trastuzumab tedavisi alan meme kanser hastalarında, hormon reseptör durumu, Her2 durumu ve demografik, klinik, patolojik ve tedaviye yanıt farklılıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır.

Materyal-Metod: 
Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji kliniğinde meme kanser tanısı ile adjuvan trastuzumab alan 239 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların vrileri retrospektif olarak hastsane otomasyon sistemiden ve onkoloji takip dosyalarından elde edilmiştir. Hastaların yaşı, menapoz durumu, boy, kilo, vücut kitle indeksi, kronik hastalık ve ilaç kullanımı, aile öyküsü, uygulanan cerrahi prosedür, verilen kemoterapi protokolu, radyoterapi alıp almadığı bilgisi, tümörün patolojik özellikleri, trastuzumab tedavisinin süresi, ejeksiyon fraksiyonu, son kontrol tarihi ve nüks varlığı kaydedilmiştir. 

Sonuçlar: 
Hastaların ortanca yaşı 49 idi (23-80), invaziv duktal karsinoma oranı %92.1 idi. Tüm grubun %46.4'ü premenapozal iken, %43.5'i posmenapozal hastalardan oluşmaktaydı. Hastaların %69.5'inde hormon respetörü pozitifti ve hastaların %14.2'inde tanı evresi 3 idi. Hastaların %81.2'si antrasiklin ve taksan+trastuzumab tedavisi almıştı. Hastaların %39.7'si 9 hafta trastuzumab almış iken, %60.3'ü 9-52 hafta arsında trastuzumab almıştı. Tüm grupta kardiotoksisite oranı %2.1 olarak saptandı. Trastuzumab 9 hafta alanlar ile 9-52 hafta alanlar arasında kardiotoksisite açısından fark yoktu. Toplamda 14 hastada nüks geliştiği saptandı. Nüks olan ve olmayan hastalar arasında klinik ve patolojik özellikler açısından ve trastuzumab tedavi süresi açısından fark saptanmadı.

Tartışma: 

Çalışmamızda tüm popülasyonun verileri incelendiğinde literatür ile benzer veri özellikleri taşıdığı saptanmıştır. Trastuzumab tedavisini 9 hafta alan hastalar ile 9-52 hafta alan hastalar arasında kardiotoksisite açısından fark saptanmadı. Nüks ve sağkalım açısından demografik ve klinik özellikler açısından anlamlı ilişki saptanmadı.

Abstract:
Aim:
Breast cancer is among the most common cancers in women. It is the second most common cause of cancer-related death in women. In this study, it was aimed to determine the hormone receptor status, Her2 status and demographic, clinical, pathological and treatment response differences in breast cancer patients receiving trastuzumab treatment.

Material-Method:
A total of 239 patients who received adjuvant trastuzumab with the diagnosis of breast cancer  followed up at Ankara Numune Training and Research Hospital Medical Oncology Clinic were included in the study. The data of the patients were obtained retrospectively from the hospital automation system and oncology follow-up files. Patients' age, menopause status, height, weight, body mass index, chronic disease and drug use, family history, surgical procedure, chemotherapy protocol given, information about whether they received radiotherapy, pathological characteristics of the tumor, duration of trastuzumab treatment, ejection fraction, last control date and recurrence was recorded.

Results:
The median age of the patients was 49 (23-80 years), and the rate of invasive ductal carcinoma was 92.1%. While 46.4% of the whole group was premenopausal, 43.5% consisted of postmenopausal patients. Hormone receptor positive in 69.5% of the patients and diagnosis stage 3 in 14.2% of the patients. 81.2% of the patients received anthracycline and taxane+trastuzumab treatment. While 39.7% of the patients received trastuzumab for 9 weeks, 60.3% received trastuzumab between 9 and 52 weeks. The cardiotoxicity rate in the whole group was found to be 2.1%. There was no difference in cardiotoxicity between those who received trastuzumab for 9 weeks and those who received 9-52 weeks. Recurrence was detected in 14 patients in total. There was no difference between relapsed and non-relapsed patients in terms of clinical and pathological features and duration of trastuzumab treatment.

Discussion:

When the data of the whole population was examined in our study, it was found that they had similar data characteristics with the literature. There was no difference in cardiotoxicity between the patients who received trastuzumab treatment for 9 weeks and those who received 9-52 weeks. There was no significant relationship between demographic and clinical features in terms of recurrence and survival.