Kutanöz ve/veya anogenital siğili olan böbrek nakli alıcılarında mTORinhibitörlerine geçiş ve sonuçları
Outcomes of mTOR inhibitors switch for cutaneous and/or anogenital warts among kidney transplant recipients
Yazar: CANSU EREL GEZEGEN
Danışman: DOÇ. DR. ÖZGÜR AKIN OTO
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Dermatoloji = Dermatology ; Nefroloji = Nephrology ; İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; Böbrek nakli = Kidney transplantation ; Genital siğiller =   ; Siğiller = Warts ; mTOR =

Özet:
Amaçlar: Böbrek nakli alıcılarında immunsupresif tedavilerden dolayı siğil sıktır ve HPV ilişkili malignitelerin mortalite ile morbiditeleri yüksektir. Kutanöz siğiller (KS) cilt tümörleriyle, genital siğiller (GS) anogenital malignitelerle ilişkilidir. mTOR inhibitörleri (mTORi) antiviral ve antitümöral etkileriyle siğil tedavisinde etkili olabilir. Çalışmamızda siğillerde mTORi geçişin primer sonlanım graft kaybı; sekonder sonlanımlar rejeksiyon, siğil yanıtı, hasta sağkalımının değerlendirilmesi planlandı. 
Hastalar ve Yöntemler: İ.Ü. İstanbul Tıp Fakültesi Transplantasyon Poliklinik arşivinde Ocak 1976- Ekim 2022 tarihleri arasındaki 1813 dosya incelendi. 18 yaş ve üstü, KS ve/veya GS kaydedilen hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastaların alıcı özellikleri, nakle ilişkin verileri, laboratuvar değerleri, siğil özellikleri ve eşlik eden malign lezyonlar kaydedildi. 
Bulgular: 140 hastanın %52'si kadındı, ortalama yaş 49 ±11.5 idi. Poliklinik takip süresi ortalama 184 ±89 aydı. Siğil prevelansı %8.8 idi. KS 92 hastada (%66), GS 62 hastada (%44) görüldü. Nakilden siğile kadar geçen süre medyan 66 ay idi (IQR 33-134.5 ay). Siğile ek olarak malignite (%15), anogenital premalign lezyon (%11), cilt tümörleri (%10) mevcuttu. 55 hastada mTORi dönüşümü yapıldı (%39). Grupların özellikleri benzerdi. GS ve anogenital lokalizasyonda mTORi değişimi KS varlığına kıyasla daha çok tercih edildi. Değişim yapılanların %82'sinde mTORi ile ilişkilendirilmiş yan etki gelişti. En sık proteinüri (%29), hiperlipidemi (%27), ödem (%20) görüldü. Graft kaybı (28 hasta, %20), rejeksiyon sıklığı (9 hasta) ve hasta sağkalımında (24 hasta, %17) gruplar arasında fark yoktu. [mTORi (Siğil])] grubunda tam ve kısmi yanıt [mTORi (-)] grubundan çoktu (%64 vs %36, p=0.015).
Sonuçlar: Doğru hasta seçimi ile mTORi graft kaybı ve rejeksiyon riskini arttırmadan, siğil tedavisinde etkili olabilir.

Abstract:
Objective: Warts are common in kidney transplant recipients due to immunosuppressive treatments, and HPV-related malignancies have high mortality-morbidity. Cutaneous warts (CW) are associated with skin tumors, genital warts (GW) are associated with anogenital malignancies. mTOR inhibitors (mTORi) can be effective in the treatment of warts due to their antiviral and antitumoral effects. In our study, the primary outcome of mTORi switch in warts is graft loss; secondary outcomes rejection, wart response, and patient survival are analysed.
Patients and methods: Between January 1976 and October 2022, 1813 files were examined in the archive of I.U. Istanbul Medical Faculty Transplantation Centre. Patients aged 18 years and older, with CW and/or GW were included. Recipient characteristics, transplantation data, laboratory values, wart features and accompanying malignant lesions were recorded. 
Results: Of the 140 patients, 52% were women, with a mean age of 49 ±11.5 years. The mean follow-up was 184 ± 89 months. The prevalence of warts was 8.8%. CW was seen in 92 patients (66%), and GW in 62 patients (44%). The median time from transplantation to wart was 66 months (IQR 33-134.5). In addition to warts, malignancy (15%), anogenital premalignant lesion (11%), and skin tumors (10%) were present. mTORi switch was performed in 55 patients (39%). The characteristics of the groups were similar. GW and anogenital localization were preferred for mTORi switch. Side effects associated with mTORi developed in 82% of those who underwent the change. The most common were proteinuria (29%), hyperlipidemia (27%), and edema (20%). There was no difference between the groups in graft loss (28 patients, %20), rejection (9 patients) and patient survival (24 patients, %17). Complete and partial response was higher in [mTORi (Wart])] than [mTORi (-)](%64 vs %32, p=0.015).
Conclusions: mTORi can be effective in the treatment of warts without increasing the risk of graft loss and rejection with the correct patient selection.