Yenidoğan yoğun bakım ünitemizde izlenen konjenital kalp hastalıkları:sıklığı, risk faktörleri ve prognoz
Evaluation of congenital heart disease cases in neonatal intensive care unit: Frequency, risk factors and prognosis
Yazar: MUHAMMED FURKAN BAKAÇ
Danışman: PROF. DR. GONCA SANDAL
İstanbul Medipol Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Amaç: Çalışmamızda konjenital kalp hastalığı tanısıyla Yenidoğan Yoğun
Bakım Ünite'mizde izlenen hastaların sıklığı, risk faktörleri ve prognozunu
araştırmayı amaçladık. Bu çalışma sonucunda elde ettiğimiz verileri literatür ile
kıyaslayarak merkezimizde iyileştirilebilecek parametrelerin gözden geçirilmesi
sağlanacak ve yapılacak daha geniş çaplı çalışmalara zemin hazırlanmış olacaktır.
Gereç ve Yöntem: İstanbul Medipol Üniversitesi Tıp Fakültesi Bağcılar Mega
Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'nde Mayıs 2018-Mayıs 2023 tarihleri
arasında konjenital kalp hastalığı tanısı ile izlenen hastaların sıklığı, risk faktörlerini
ve prognozlarını etkileyen unsurlar araştırılmıştır. Seçilen 5 yıllık tarih aralığında
Yenidoğan Yoğun Bakım'da 6190 hasta takip edilmiştir. Bunların 364'ünü (%5,9)
konjenital kalp hastaları oluşturmaktadır ( PFO ve PDA hariç ).199 hasta (%3,2) ise
kritik konjenital kalp hastasıdır.
Bulgular: Hastaların en büyük kısmını %28,6 ile aort koarktasyonu ve %17,6
ile BAT hastaları oluşturmaktaydı. Hastaların %52,3'ü (n=104) erkekti. Hastaların
%63,3'ü dışarıdan merkezimize sevk edilmişti. Hastaların ortanca doğum haftası 38
haftaydı. Hastaların ortanca doğum ağırlığı 3.015 gramdı. Annelerin %41,2'sinin
(n=82) ilk gebeliğiydi. Annelerin %77,9'u (n=155) C/S ile doğum yapmıştı. Annelerin
ortanca yaşı 30'du. Annelerin %32,7'sinin abortus öyküsü vardı. Annelerin %8,5'i
yardımcı üreme teknikleri ile gebe kalmıştı. Annelerin %18,5'i (n=37) gebelik
sırasında ilaç kullanmıştı. İlaç kullanan annelerin %51,3'ü (n=19) hipotiroidi
nedeniyle levotiroksin kullanmaktaydı. Ortanca yatış günü 1 gün olarak bulundu.
Hastaların %43,7'sinde (n=87) olan solunum sıkıntısı en sık görülen yatış nedeniydi.
Yatış anında hastaların %44,2'sinde (n=88) saptanan takipne en sık görülen fizik muayene bulgusuydu. Hastaların %76,9'u (n=153) mekanik ventilatör desteği almış
ve desteğin gün sayılarına bakıldığında ortanca değer 6 gün olarak saptandı. Sistemik
dolaşımı duktus bağımlı hasta grubunda non-invaziv mekanik ventilasyon desteği
gereksinimi diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksekti (p=0,005). Sistemik
dolaşımı duktus bağımlı hasta grubunda invaziv mekanik ventilasyon desteği
gereksinimi diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksekti (p=0,002). Hasta grubunun
%85,4'ü (n=170) cerrahi geçirmişken %14,6'sı (n=29) kateteriasyon ile tedavi
edilmişti. Kateterizasyon ile tedavi edilen hasta grubunun %51,7'sini (n=15)
pulmoner stenoz tanılı ve %24,1'ini (n=7) aort stenoz tanılı hastalar oluşturmaktaydı.
En sık uygulanan cerrahi prosedürler %27,6 (n=55) ile koarktasyon tamiri ve %12
(n=24) ile arteriyel switchti. En sık uygulanan kateterizasyon tedavisi %7,5 (n=15) ile
pulmoner balon valvuloplastiydi. Siyanotik hastalarda prenatal tanı koyma sıklığı
%41,7 iken asiyanotik hastalarda %26,2 olarak anlamlı derecede yüksek bulundu
(p:0,021). Asiyanotik hastalarda yatış anında takipne görülme sıklığı siyanotik
hastalara kıyasla anlamlı şekilde yüksek bulundu (p:0,033). Dismorfik bulgular
asiyanotik hastalarda siyanotik hastalara kıyasla anlamlı derecede sık görülmekteydi
(p:0,037). Cerrahi veya kateterizasyon işleri ile tedavi edilen 199 hastanın mortalitesi
%18'di (n=36).
Sonuç: KKH yenidoğan mortalite ve morbiditeleri içinde önemli bir pay
oluşturmaktadır. Bu hastalıkların prenatal tanısı veya doğum sonrası fizik muayene ile
erken tanısı her zaman kolay olmamakla birlikte erken tanı prognozu önemli ölçüde
değiştirebilmektedir. Bu nedenle gerek gebelik süresince periyodik takiplerin önemi,
gerekse doğum sonrası muayenede konjenital kalp hastalıklarını hekimlerin aklına
getirmesinin önemi bir kez daha ortaya çıkmaktadır. Bu gruptaki hastalıkların her
zaman spesifik fizik muayene bulguları vermemeleri, solunum sıkınsıtı başta olmak
üzere diğer bulgularla da kendini gösterebilmesi nedeniyle ayırıcı tanılar içerisinde
bulundurulması hastaların tanılarının daha erken konmasına ve prognozunun daha iyi
olmasına doğrudan katkı sunacaktır.

Abstract:
Aim: Our study aimed to investigate the incidence, risk factors, and prognosis
of patients diagnosed with congenital heart disease followed in our Neonatal Intensive
Care Unit. By comparing the data obtained in this study with the literature, parameters
that can be improved in our center will be reviewed, and groundwork for broader
studies will be laid.
Materials and Methods: The frequency of patients diagnosed with congenital
heart disease, along with the factors influencing their prognosis, was investigated in
the Neonatal Intensive Care Unit of Istanbul Medipol University Faculty of Medicine
Bağcılar Mega Hospital between May 2018 and May 2023. A total of 6,190 patients
were followed in the Neonatal Intensive Care Unit within the selected 5-year period.
Among them, 364 patients (5.9%) constituted congenital heart disease patients
(excluding PFO and PDA), and 199 patients (3.2%) were critical congenital heart
disease patients.
Results: The majority of patients were comprised of 28.6% with aortic
coarctation and 17.6% with BAT patients. 52.3% of the patients (n=104) were male.
63.3% of the patients were referred from outside our center. The median gestational
age of the patients was 38 weeks, and the median birth weight was 3,015 grams. 41.2%
of the mothers (n=82) were primiparous. 77.9% of the mothers (n=155) gave birth by
cesarean section. The median age of the mothers was 30 years. 32.7% of the mothers
had a history of abortion. 8.5% of the mothers conceived with assisted reproductive
techniques. 18.5% of the mothers (n=37) used medication during pregnancy, and
51.3% of medication-using mothers (n=19) used levothyroxine due to hypothyroidism.
The median length of stay was 1 day. Respiratory distress was the most common
reason for admission, occurring in 43.7% of patients (n=87). Tachypnea detected in
44.2% of patients (n=88) at admission was the most common physical examination
finding. 76.9% of the patients (n=153) received mechanical ventilatory support, with
a median duration of 6 days. The need for non-invasive mechanical ventilation support
was significantly higher in the systemic circulation duct-dependent patient group
compared to other groups (p=0.005). The need for invasive mechanical ventilation
support was significantly higher in the systemic circulation duct-dependent patient
group compared to other groups (p=0.002). While 85.4% of the patient group (n=170)
underwent surgery, 14.6% (n=29) were treated with catheterization. Pulmonary
stenosis was diagnosed in 51.7% (n=15) of the patients treated with catheterization,
and aortic stenosis in 24.1% (n=7). The most common surgical procedures performed
were coarctation repair (27.6%, n=55) and arterial switch (12%, n=24). The most
common catheterization treatment was pulmonary balloon valvuloplasty (7.5%, n=15).
The frequency of prenatal diagnosis in cyanotic patients was significantly higher at
41.7% compared to acyanotic patients at 26.2% (p:0.021). The frequency of tachypnea
at admission was significantly higher in acyanotic patients compared to cyanotic
patients (p:0.033). Dysmorphic features were significantly more common in acyanotic
patients compared to cyanotic patients (p:0.037). The mortality of the 199 patients
treated with surgery or catheterization was 18% (n=36).
Conclusion: Congenital heart diseases constitute a significant proportion of
neonatal mortality and morbidity. While the prenatal diagnosis of these diseases or
early diagnosis with postnatal physical examination is not always easy, early diagnosis
can significantly alter the prognosis. Therefore, the importance of periodic follow-ups
during pregnancy and the importance of considering congenital heart diseases in
postnatal examinations by physicians are once again emphasized. Since diseases in
this group do not always present specific physical examination findings and can
manifest with other symptoms, especially respiratory distress, including them in
differential diagnoses will directly contribute to earlier diagnosis and better prognosis
for patients.