Diabetes mellitus ile helicobacter pylori ve helicobacter pylori ile diabetik nefropati arasındaki ilişkinin araştırılması
İnvestigation of the relationship between diabetes mellitus and helicobacter pylori and heli̇cobacter pylori̇ and di̇abeti̇c nephropathy
Yazar: ŞEYMA ÇAKMAK
Danışman: DOÇ. DR. MUHARREM BAYRAK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Erzurum Bölge Eğt. ve Arş. Hast. / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Diyabetik nefropati (DN), diyabetin önemli bir komplikasyonu olup, kronik böbrek hastalığının en sık nedenidir. Son dönem böbrek hastalığına (SDBH) ilerleyebilir. Proteinüri, tip 2 Diyabetes Mellitus (DM) nefropatisinin erken tanısında önemli bir belirteçtir. Helicobacter pylori (HP) enfeksiyonu sonrasında üretilen inflamatuar mediatörler endotelyal ve vasküler hasar ile ilişkili olup proteinüri oluşumunun artması neden olabilir. Çalışmamızda, tip 2 DM tanılı HP pozitif vaka grubumuzla, tip 2 DM tanılı HP negatif kontrol grubumuzu proteinüri, diğer biyokimyasal parametreler ve demografik özellikleri açısından karşılaştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntemler: Ekim 2023 ve Mart 2024 tarihleri arasında herhangi bir nedenle gastroskopi yapılan tip 2 DM tanılı 200 hasta çalışmaya dahil edildi. Katılımcıların son poliklinik muayenelerinde rutin değerlendirme amacıyla alınan kan tetkik sonuçlarına retrospektif olarak değerlendirildi. Tüm katılımcıların gastroskopi ve biyopsi sonuçları kaydedildi. Tüm katılımcıların komorbid hastalıkları, nöropati ve retinopati komplikasyonları olup olmadığı kaydedildi. Proteinüri için spot idrarda mikroalbuminüri ve mikroprotein/ kreatinin oranına bakıldı. 
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 62,2 ± 9,5 idi (39-84 yaş). Katılımcıların %60,5'i kadın, %39,5'i erkekti. HP pozitif grubunda proteinüri sıklığı %49, HP negatif grubunda ise %30 idi. HP pozitif grubunda proteinüri sıklığı daha (p=0,006) yüksek olduğunu saptadık. HP pozitif olgularda, proteinürik hastaların yaş ortalaması nonproteinürik gruptan daha yüksekti (p=0,026). HP negatif olgularda ise yaş açısından anlamlı farklılık görmedik. HP pozitif olgularda, proteinüri izlenenlerin BUN seviyesi izlenmeyenlerden daha yüksekti (p=0,047). Ancak diğer laboratuvar sonuçları açısından nonproteinürik grup ile benzerdi. HP negatif olgularda ise proteinüri izlenenlerde albumin seviyesi izlenmeyenlerden anlamlı derecede daha düşüktü (p=0,013). Ancak diğer laboratuvar özelliklerinde nonproteinürik grup ile benzer dağılım mevcuttu. HP pozitif grubunun üre seviyesi HP negatif olanlardan daha yüksekti (p=0,035). Ancak albumin ve diğer biyokimyasal parametreleri açısından gruplar arasında anlamlı farklılık izlenmedi. Her iki grupta birlikte incelediğimizde proteinüri izlenenlerde sadece oral anti diyabetik (OAD) tedavisi alanların oranı proteinüri izlenmeyenlerden daha düşük (p=0,015) olduğunu saptadık. Retinopati sıklığı proteinüri izlenenlerden daha (p=0,012) fazla olduğunu saptadık. Gruplar arasında cinsiyet, diyabetik hastalık süresi, nöropati, makrovasküler komplikasyonlar, Hba1c düzeyi ve vücut kitle indeksi (VKİ) açısından anlamlı farklılık izlenmedi.
Sonuç: Bulgularımız, HP pozitif olan hasta grubunda proteinüri sıklığının HP negatif olan hasta grubuna kıyasla anlamlı derecede yüksek olduğunu gösterdi. HP enfeksiyonunun tip 2 DM hastalarında proteinüri oluşumuyla ilişkili olduğunu düşündürmektedir.
Anahtar Kelimeler: Diyabetes mellitus, Helicobacter pylori, Diabetik nefropati, Proteinüri, Diyabetik komplikasyonlar

Abstract:
Objective: Diabetic nephropathy (DN) is a major complication of diabetes and the most common cause of chronic kidney disease. It may progress to end-stage renal disease (ESRD). Proteinuria is an important marker in the early diagnosis of type 2 Diabetes Mellitus (DM) nephropathy. Inflammatory mediators produced after Helicobacter pylori (HP) infection are associated with endothelial and vascular damage and may lead to increased proteinuria formation. In our study, we aimed to compare our HP positive case group with type 2 DM and our HP negative control group with type 2 DM in terms of proteinuria, other biochemical parameters and demographic characteristics.
Materials and Methods: Between October 2023 and March 2024, 200 patients with type 2 DM who underwent gastroscopy for any reason were included in the study. Blood test results obtained for routine evaluation at the last outpatient clinic examination of the participants were evaluated retrospectively. Gastroscopy and biopsy results of all participants were recorded. Comorbid diseases, neuropathy and retinopathy complications were recorded. Microalbuminuria and microprotein/creatinine ratio in spot urine were analysed for proteinuria. 
Results: The mean age of the patients included in the study was 62.2 ± 9.5 years (39-84 years). 60.5% of the participants were female and 39.5% were male. The frequency of proteinuria was 49% in the HP positive group and 30% in the HP negative group. The frequency of proteinuria was higher in the HP positive group (p=0.006). The mean age of proteinuric patients was higher in the HP positive group than in the nonproteinuric group (p=0.026). In HP negative patients, we did not observe a significant difference in terms of age. In HP positive patients, BUN level was higher in patients with proteinuria than in those without proteinuria (p=0.047). However, they were similar to the nonproteinuric group in terms of other laboratory results. In HP-negative patients, albumin level in those with proteinuria was significantly lower than those without proteinuria (p=0.013). However, the distribution of other laboratory characteristics was similar to the nonproteinuric group. The urea level of the HP positive group was higher than the HP negative group (p=0.035). However, no significant difference was observed between the groups in terms of albumin and other biochemical parameters. When we analysed both groups together, we found that the rate of those who received only oral anti-diabetic (OAD) treatment was lower (p=0.015) in those with proteinuria than in those without proteinuria. The frequency of retinopathy was higher (p=0.012) in those with proteinuria. There were no significant differences between the groups in terms of gender, duration of diabetic disease, neuropathy, macrovascular complications, HbA1c level and body mass index (BMI).
Translated with DeepL.com (free version)Conclusion: Our findings showed that the frequency of proteinuria was significantly higher in the HP positive patient group compared to the HP negative patient group. This suggests that HP infection is associated with proteinuria formation in type 2 DM patients.
Keywords: Diabetes mellitus, Helicobacter pylori, Diabetic nephropathy, Proteinuria, Diabetic complications