Masif rotator manşet yırtığı hastalarında psödoparezi, psödoparalizi kavramları ve radyolojik değerlendirmeleri
Pseudoparesis and pseudoparalysis concepts and radiological evaluations in patients with massive rotator cuff tears
Yazar: SEMİH YAŞ
Danışman: DOÇ. DR. MUHAMMET BAYBARS ATAOĞLU
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Rotator manşet = Rotator cuff

Özet:
Rotator manşet yırtığı olan hastalar klinikte farklı şikayetler ile karşımıza çıkabilir. Bu hastaların değerlendirmesi yapılırken iyi bir anamnez ve fizik muayene tedavi planlamasında çok önemli bir rol oynamaktadır. Masif rotator manşet yırtığı olan hastalarda omzu ekleminde hareket açıklığında azalma görülebilir. Bunun nedeni ise net olarak tanımlanamamıştır. Ancak etiyolojisinde birden fazla neden olabileceği üzerinde durulmuştur.
Omuzda psödoparezi ve psödoparalizi terimleri klinisyenler arasında kullanılan terimlerdir. Ancak terminolojik olarak tanımladıkları durumlar hakkında net bir uzlaşı sağlanamamıştır. Bu iki terim omuz ekleminde herhangi bir nörolojik patoloji olmayan durumlarda omuz ekleminde meydana gelen fleksiyon ve abduksiyon hareketlerinde kayıp olarak tanımlanmaktadır.
Son yıllarda bu kavramlar üzerinde yapılan çalışma sayısı giderek artmaktadır. Ancak yapılan çalışmalarda bu terimlerin net olarak açıklamaları halen yapılamamıştır. Altında yatan birden fazla sebep olması ve omuz ekleminin ve skapulotorasik eklemin kompleks yapısı nedeniyle bu patolojilere sebep olan durumu standardize etmek oldukça zor görünmektedir.
Bu çalışmanın amacı masif rotator manşet yırtığı olan hastaları omuz ekleminde hareket açıklıklarına göre normal olanlar, psödoparezisi olanlar, psödoparalizisi olanlar şeklinde sınıflamak ve bu gruplar arasında lateral akromiyon açısı (LAA), kritik omuz açısı (KOA), akromiyohumeral mesafe (AHM), akromiyon indeksi (AI), omuz abduksiyon moment (OAM) indeksi ve yağlı dejenerasyonları açısından karşılaştırmak ve gruplar arasında bu değerlerin farklı olup olmadığını anlamaya çalışmaktır.
Gereç ve Yöntem
Araştırmanın yeri Gazi Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı (A.D) olarak belirlendi. Araştırmanın evrenini ise Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji A.D'da 2010 – 2020 yılları arasında masif rotator manşet yırtığı tanısı ile artroskopik cerrahi ile tedavi edilen hastalar oluşturdu. Bu hastalar omuz ekleminde hareket açıklıklarına göre; hareket kaybı olmayanlar (Grup 1), 0-90 derece arasında elevasyonu olanlar (psödoparezi, Grup 2) ve 0-45 derece arasında elevasyonu olanlar (psödoparalizi, Grup 3) olmak üzere 3 grubu ayrıldı.
Çalışmaya dahil edilen 406 hastanın direkt grafileri üzerinden lateral akromiyon açıları, kritik omuz açıları, akromion indeksleri, akromiohumeral mesafeler ve omuz abduksiyon moment indeksleri; MRG'leri üzerinden supraspinatus yağlı dejenerasyon dereceleri ölçüldü.
Bulgular
Çalışmaya dahil edilen hastaların cinsiyet dağılımları 248 kadın (%61,9) ve 158 erkek (%38,9) idi. Hastaların ameliyat tarihindeki yaşları en küçük 34 en büyük 82 olmak üzere ortalama 62,5'ti.
Hastaları değerlendirilen LAA ve AHM masif rotator manşet yırtıklarını değerlendirmede ve gruplar arasında istatistiksel anlamlılık göstermedi (p= 0,230, p=0.455). KOA, AI, masif rotator manşet yırtıklarının tansının konmasında anlamlı bulunurken gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı bulunmadı p=0,339, p=0,492).
Yağlı dejenerasyon evresi ve omuz abduksiyon moment indeksi Grup 1'i grup 2 ve grup 3 ten ayırmada istatiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.001, p<0,026). OAM indeksi için cutt-off değeri 0,76 bulundu. Bu değerin <0,76 olması durumunda masif rotator manşet yırtığı hastalarında psödoparezi ve psödoparalizi riski artmış olabilir. 
Sonuç
Sonuç olarak masif rotator manşet yırtıklarında omuz ekleminde hareket kaybının terminolojisi ile fikir birliği henüz sağlanamamıştır. ''Psödoparezi'' ve ''psödoparalizi'' kavramları daha net sınırlarla ve kesin ifadelerle tanımlanılmasına ihtiyaç vardır. Bu durumların neden meydana geldiği konusunda ise net bir etiyolojiden söz edilemez. Birden fazla faktörün masif rotator manşet yırtığına bağlı olarak omuz ekleminde hareket kaybına neden olduğu düşünülebilir. Ayrıca masif rotator manşet yırtıklarında yapılan ölçümlerin omuz ekleminde hareket kaybı olup olmamasına göre kıyaslandığı hastalarda tartışmalı ölçüm sonuçları görülebilir. Bazı ölçümler literatür ile uyumluyken bazılarında literatürde gösterilen değerlerden farklı sonuçlar olabileceği sonucuna vardık. Daha net ve kesin ölçüm sonuçları için görüntüleme ve ölçüm yöntemlerinin standartize edilmesine ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: Masif rotator manşet yırtığı, Psödoparezi, Psödoparalizi, Radyolojik açılar

Abstract:
Patients with rotator cuff tears may present with different complaints in the clinic. A thorough medical history and physical examination play a crucial role in the evaluation of these patients and in the planning of their treatment.
In patients with massive rotator cuff tears, a decrease in range of motion can be observed in the shoulder joint. The exact cause of this has not been clearly defined. However, it has been emphasized that there may be multiple factors contributing to its etiology.
The terms "psuedoparesis" and "pseudoparalysis" are used among clinicians to describe certain conditions. However, there is no clear consensus regarding the specific definitions of these terms. These two terms are used to describe a loss of flexion and abduction movements in the shoulder joint without any underlying neurological pathology.
In recent years, the number of studies focusing on these concepts has been increasing. However, despite these studies, clear explanations of these terms have not yet been established. Due to the presence of multiple underlying factors and the complex nature of the shoulder joint and scapulothoracic joint, standardizing the conditions causing these pathologies appears to be quite challenging.
The aim of this study is to classify patients with massive rotator cuff tears into three groups based on their range of motion: those with normal range, those with pseudoparesis, and those with pseudoparalysis. The study also seeks to compare these groups in terms of lateral acromion angle (LAA), critical shoulder angle (CSA), acromiohumeral distance (AHD), acromion index (AI), shoulder abduction moment (SAM) index, and fatty degeneration. The objective is to determine whether there are significant differences in these values among the groups and gain a better understanding of the characteristics associated with each group.
Materials and Methods
The study was conducted at the Department of Orthopedics and Traumatology, Gazi University. The study population consisted of patients who underwent arthroscopic surgery for a diagnosis of massive rotator cuff tear between 2010 and 2020 at the Department of Orthopedics and Traumatology, Gazi University Faculty of Medicine. These patients were classified into three groups based on their range of motion in the shoulder joint: Group 1 included patients without any loss of motion, Group 2 included patients with an elevation range of 0-90 degrees (pseudoparesis), and Group 3 included patients with an elevation range of 0-45 degrees (pseudoparalysis).
A total of 406 patients were included in the study. Lateral acromion angles, critical shoulder angles, acromion indices, acromiohumeral distances, and shoulder abduction moment indices were measured based on the direct radiographs of these patients. The degree of supraspinatus fatty degeneration was assessed using magnetic resonance imaging (MRI).
Findings
The gender distribution of the patients included in the study was 248 females (61.9%) and 158 males (38.9%). The age of the patients at the time of surgery ranged from 34 to 82, with a mean age of 62.5.
The evaluated lateral acromion angle (LAA) and acromiohumeral distance (AHD) did not show statistical significance in the assessment of massive rotator cuff tears and among the different groups (p=0.230, p=0.455). However, the critical shoulder angle (CSA) and acromion index (AI) were found to be significant in diagnosing massive rotator cuff tears but did not show statistical significance among the groups (p=0.339, p=0.492).
The stage of fatty degeneration and the shoulder abduction moment index showed statistically significant differences between Group 1 and Groups 2 and 3 (p<0.001, p<0.026). A cutoff value of 0.76 was determined for the shoulder abduction moment index. If the value is <0.76, there may be an increased risk of pseudoparesis and pseudoparalysis in patients with massive rotator cuff tears.
Results
In conclusion, there is still no consensus on the terminology and definition of loss of motion in the shoulder joint in cases of massive rotator cuff tears. There is a need for clearer and more precise definitions of the terms "pseudoparesis" and "pseudoparalysis" with well-defined boundaries. The exact etiology of these conditions cannot be determined at this time. It is believed that multiple factors may contribute to the loss of motion in the shoulder joint associated with massive rotator cuff tears. Additionally, controversial measurement results can be observed when comparing measurements in patients with massive rotator cuff tears based on the presence or absence of motion loss in the shoulder joint. We have found that while some measurements are consistent with the literature, others may yield results different from the values reported in the literature. To obtain more precise and consistent measurement results, there is a need to standardize imaging and measurement methods.
Keywords: Massive rotator cuff tear, Pseudoparesis, Pseudoparalysis, Radiological angles