Düşük yoğunluklu lazer uygulamasının distraksiyon osteogenezisi üzerine etkilerinin histomorfometrik ve radyolojik olarak karşılaştırmalı incelenmesi: Deneysel araştırma
A Histomorfometric and Radiological Comparison of Low Level Laser Therapy Effects on Distraction Osteogenesis : Experimental study
Yazar: BAHADIR KAN
Danışman: PROF. DR. FERDA TAŞAR
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2011
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dikkat dağıtma = Distraction ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Lazer diyodu = Laser diodes ; Lazer tedavisi = Laser therapy ; Lazerler = Lasers ; Lazerler = Lasers ; Osteogenez = Osteogenesis ; Osteotomi = Osteotomy

Özet:
Distraksiyon osteogenezisi (DO) kemik deformasyonlarının ve defektlerinin onarımında kemik rejenerasyon kapasitesi yüksek olan bir yöntem olup, son yıllarda oral ve maksillofasiyal cerrahi alanında da öncelikli bir tedavi seçeneğidir. Ancak DO sürecinde olası risklerin ve komplikasyonların konvansiyonel yöntemlere göre daha fazla olduğu bilinmektedir. Bu araştırmada, kemik rejenerasyonu üzerinde olumlu etkileri bilinen düşük yoğunluklu lazer tedavisinin (DYLT) distraksiyon sürecinde erken ve geç dönem etkilerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada; 16 tavşan kullanılarak konsolidasyon süresi erken dönem (28 gün) ve geç dönem (56 gün) olan iki ana gruba (her grupta 8 tavşan) ve her bir ana grup ise DYLT uygulanan (deney grubu) ve uygulanmayan (kontrol grubu) iki alt gruba (4'er tavşan) ayrılmıştır. Tavşanların mandibulasına unilateral yerleştirilen distraktörler 5 günlük latent süre sonrasında 6 gün boyunca günde 1 mm olmak üzere aktive edilmiştir. Erken ve geç dönem deney gruplarında distraksiyon aktivasyonunu izleyerek ilgili bölgeye GaAlAs lazer ile (6 ayrı noktadan her birine 0.25 W ile 30 sn olmak üzere) biyostimülasyon gerçekleştirilmiştir. Konsolidasyon sonrası 28. ve 56. günlerde tavşanlar sakrifiye edilerek örneklerin histomorfometrik, mikrotomografik ve konvansiyonel radyografik analizleri yapılmış ve erken dönemde (28. gün) lazer uygulamasının tüm analizlerde istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda DYLT uygulamasının distraksiyon tedavi sürecine olumlu yönde destek verdiği; iyileşme süresini kısaltarak olası risk/komplikasyonların azaltılmasında etkili olabileceği deneysel olarak gösterilmiştir.

Abstract:
Distraction osteogenesis (DO) is a tecnique of considerable capacity of bone regeration in cases of bone deformities and defects. It is regarded as the prior treatment of choice in the field of oral and maxillofacial surgery in various cases. On the contrary, DO process itself is also related to several possible risks and complications. In this study, the aim is to comparatively evaluate both short and long term effects of low level laser therapy (LLLT), a procedure of well recognized positive effects on bone regeneration.16 rabbits were included in the study which were divided into two groups of early (28 days) and late (56 days) consolidation periods. Each group was also divided into two subgroups (4 rabbits in each group) one of which was applied LLLT (experiment group) while the other group received no additional treatments (control group). Following a period of 5-day latent period, unilaterally placed mandibular distractors were activated 1 mm per day for 6 days. Mandibles of rabbits in early and late term experimental groups were biostimulated using a GaA1As laser after the activation of distraction (0.25 W for 30 seconds from 6 different angles). Rabbits were sacrificed after the completion of consolidation periods on 28th and 56th days. Specimens were using histomorphometric, microtomographic and conventional radiographic methods and all analyses revealed statistically significant results of laser application in the short term (28 days). As the result of the study; positive supportive effects of LLLT on distraction treatment including shortening the healing period and hindering possible risks and complications were experimentally indicated and reported.