Gonadotropin stimülasyon süresinin In Vitro fertilizasyon sikluslarında tedavi parametrelerine ve gebelik sonuçları üzerine etkisi
The effect of gonadotropin stimulation duration on treatment parameters and pregnancy outcomes in In Vitro fertilization cycles
Yazar: ELİFNUR ÖZDEMİR
Danışman: PROF. DR. ŞEBNEM ÖZYER
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Bilkent Şehir Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
ÖZET
Gonadotropin Stimülasyon Süresinin İn Vitro Fertilizasyon Sikluslarında Tedavi Parametrelerine ve Gebelik Sonuçları Üzerine Etkisi
Amaç: Bu çalışmada amaç in vitro fertilizayon (IVF) tedavisi uygulanmış hastalarda gonadotropin stimülasyon süresinin elde edilen oosit maturasyonu, fertilizasyon oranları ve gebelik sonuçları üzerine olan etkisini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem:2016-2019 yılları arasında, SBÜ Dr. Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve 2019-2022 yılları arasında SBÜ Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Üremeye Yardımcı Tedavi Kliniği'nde (ÜYTEM) infertilite tanısı konularak IVF tedavisi uygulanan ve gonadotropin ile stimülasyon yapılan 251 hastanın verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmamızda gonadotropin stimülasyon süresine göre oluşturulan farklı çalışma gurupları ile (D<8 =74, D (8-9-10) =150, D≥11=27) kontrollü overyan hiperstimülasyon parametreleri (KOH), IVF endikasyonları, IVF tedavi sonuçları ve gebelik sonuçları arasındaki ilişki araştırılmıştır. Uterin anomalisi olan, siklus iptali olan, embriyo transferi yapılmayan kadınlar çalışma dışı bırakılmıştır.
Bulgular: Çalışmamızda stimülasyon süresi grupları arasında kontrollü over stimülasyonuna yanıt değerlendirildiğinde; bireylerin toplam gonadotropin dozu (1648.23 ± 469.41 vs 2062.26 ± 623.34 vs 2946.04 ± 1295.25 p<0.001), HCG günü östrojen değerleri (968.29±589.92 vs 1267.39±721.61vs1306.07±808.72 p=0.012) ve HCG günü endometrium kalınlığı bulgularında (9.01 ± 2.22 vs 9.76 ± 2.05 vs 10.35 ± 1.81 p=0,004) istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. Stimülasyon süresi uzadıkça HCG günü endometrium kalınlığı, östrojen düzeyi ve toplam gonadotropin dozu miktarında artış olduğu gözlenmiştir. Stimülasyon süresi gruplarına göre bireylerin toplam oosit sayısı (p<0.001), M2 oosit sayısı (^2=15.907, p<0.001) ve fertilizasyon oranları (p=0.004) arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Stimülasyon süresi kısa olanlardan elde edilen oosit ve matür oosit sayısının azaldığı, uzun stimülasyon süresinin ise düşük fertilizasyon oranlarıyla ilişkili olduğu görülmüştür. Maturasyon oranı, İmplantasyon oranı, transfer günü, transfer edilen embriyo sayısı, klivaj embriyo kalite değerlerinin benzer olduğu saptanmıştır (p>0.05). Özellikle düşük over rezervli hastalarda medyan stimülasyon değerlerine göre stimülasyon guruplarının karşılaştırılması sonucunda; stimülasyon süresinin uzamasıyla toplam oosit ve M2 oosit sayısında anlamlı bir artış izlendi. Ancak fertilizasyon, implantasyon ve gebelik oranlarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmemiştir.
 Bizim çalışmamızda 107 siklus beta HCG pozitifliği, 100 siklus klinik gebelik ve 88 siklus canlı doğumla sonuçlandı. Gebelik sonuçları incelendiğinde gruplar arasında implantasyon, biyokimyasal gebelik, klinik gebelik ve canlı doğum oranları açısından anlamlı farklılık yoktu.
Sonuçlar: Çalışmamıza göre; stimülasyon süresi kısa olan hastalardan elde edilen oosit ve matür oosit sayısı azalmakta olup, stimülasyon süresi uzadıkça ise fertilizasyon oranlarının azaldığı görülmektedir. Dolayısıyla bu veriler ışığında; kısa stimülasyon süresinin oosit maturasyonu üzerine olumsuz etkisinin olduğu, uzamış stimülasyon süresinin ise düşük fertilizazyon oranlarıyla ilişkili olduğu düşünülmüştür. Ancak implantasyon, klinik gebelik ve canlı doğum oranlarında anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Sonuçlarımızı doğrulamak için daha geniş prospektif veya retrospektif çalışmalar gereklidir.

Anahtar kelimeler: Gonadotropin, stimülasyon süresi, düşük over rezervi, klinik gebelik, canlı doğum

Abstract:
ABSTRACT
The Effect of Gonadotropin Stimulation Duration on Treatment Parameters and Pregnancy Outcomes in In Vitro Fertilization Cycles
Introduction and Purpose: In this study, to investigate the effect of gonadotropin stimulation time on oocyte maturation, fertilization rates and pregnancy outcomes in patients who have undergone in vitro fertilization (IVF) treatment.
Material and Method: Between 2016 -2019, SBU Dr. Zekai Tahir Burak Women's Health Training and Research Hospital and SBU Ankara Bilkent City Hospital Reproductive Assisted Therapy Clinic (UYTEM) between the years 2019-2022, the data of 251 patients who were diagnosed with infertility and applied IVF and stimulated with gonadotropin were evaluated retrospectively. In our study, with different study groups (D<8 =74, D (8-9-10) =150, D≥11=27) formed according to the gonadotropin stimulation duration, controlled ovarian The relationship between hyperstimulation parameters (KOH), IVF indications, IVF treatment results and pregnancy outcomes was investigated. Women with uterine anomaly, cycle cancellation, and embryo transfer were excluded from the study.
Results: When the response to controlled ovarian stimulation was evaluated among the stimulation duration groups in our study; individuals' total gonadotropin dose (1648.23 ± 469.41 vs 2062.26 ± 623.34 vs 2946.04 ± 1295.25 p<0.001), estrogen values on HCG day (968.29±589.92 vs 1267.39±721.61vs1306.07±808.72 p=0.012) and endometrial thickness findings on HCG day (9.01 ± 2.22 vs 9.76 ± 2.05 vs 10.35 ± 1.81 p=0.004) a statistically significant difference was detected. It was observed that the endometrial thickness, estrogen level and total gonadotropin dose amount increased on the day of HCG as the stimulation time increased. A statistically significant difference was found between the total number of oocytes (p<0.001), the number of M2 oocytes (^2=15.907, p<0.001) and fertilization rates (p=0.004) of the individuals according to the stimulation time groups. It was observed that the number of oocytes and mature oocytes obtained from those with short stimulation times decreased, while long stimulation time was associated with low fertilization rates. Maturation rate, implantation rate, transfer day, number of embryos transferred, and cleavage embryo quality values were found to be similar (p>0.05). As a result of comparing the stimulation groups according to the median stimulation values, especially in patients with low ovarian reserve; With the prolongation of the stimulation period, a significant increase was observed in the total number of oocytes and M2 oocytes. However, no statistically significant difference was observed in fertilization, implantation and pregnancy rates.
  In our study, 107 cycles of beta HCG positivity resulted in 100 cycles of clinical pregnancy and 88 cycles of live birth. When the pregnancy outcomes were examined, there was no significant difference between the groups in terms of implantation, biochemical pregnancy, clinical pregnancy and live birth rates.
Conclusion: According to our study; The number of oocytes and mature oocytes obtained from patients with a short stimulation period decreases, and it is observed that fertilization rates decrease as the stimulation period is prolonged. Therefore, in the light of these data; It is thought that short stimulation time has a negative effect on oocyte maturation, and prolonged stimulation time is associated with low fertilization rates. However, no significant difference was found in implantation, clinical pregnancy and live birth rates. Larger prospective or retrospective studies are required to confirm our results.

Key words: Gonadotropin, stimulation duration, poor ovarian reserve, clinic pregnancy, live birth