Hipertansif tip 2 diyabetik hastalarda, dipper ve nondipper kan basıncı paterninin klinik sonuçları
Clinical results of dipper and nondipper blood pressure patern in hypertensive TYPE 2 diabetic patiens
Yazar: MEHMET ALİ SARUHAN
Danışman: DOÇ. DR. YAŞAR YILDIRIM
Dicle Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases ; Nefroloji = Nephrology ; İç Hastalıkları = Internal diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetes mellitus-tip 2 = Diabetes mellitus-type 2 ; Hipertansiyon = Hypertension ; Kan basıncı = Blood pressure ; Uyku = Sleep

Özet:
Giriş ve Amaç: Diyabet ve hipertansiyon önemli morbidite ve mortalite nedenleri  arasında üst sıralarda yer almaktadırlar.Diyabetle hipertansiyon birlikteliği sık gözlenen bir durumdur.Bizim çalişmamızdaki temel amaç gece artmış kan basıncı paterninin diyabetik hastalarda hedef organ hasarına etkisini inceledik ayrıca  diyabet grubundaki kan basıncı paternini inceledik.
Materyal ve Metod: Bu çalışmaya, Ocak 2011-Ocak 2019 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı'na bağlı Nefroloji Bilim Dalı ve Endokrinoloji Bilim dalı polikliniklerine başvuran tip 2 diyabetes mellitus ve hipertansiyon hastaları alındı.Toplam 67 hasta dahil edildi. Bu çalışmada Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji Hastanesinde ambulatuar kan basıncı ölçümü ile 'JNC, Joint National Committiee tanı kriterlerine 'göre hipertansiyon tanısı konduktan sonra takip edilen hastalar prospektif olarak incelendi. Hastaların bilgilerine hastane kayıt sistemi(probel) ve hasta dosyalarından ulaşıldı. Çalışma prospektif randomize kontrollü olarak yapıldı. Bu hastalar ambulatuar kan basıncı ölçüm sonuçlarına göre Dipper hipertansiyon ve Non-dipper hipertansiyon hastaları olarak iki gruba ayrıdı. 24 saatlik ortalama sistolik kan basıncı ≥130 mmHg ve/veya diastolik kan basıncı ≥80 mmHg olan hastalar hipertansif kabul edildi.24 saatlik ambulatuar kan basıncı(ABKB ) ile yapılan ölçümlerle gece ölçülen ortalama sistolik kan basıncı değerlerinin, gündüz ölçülen kan basıncı değerlerine göre %10 veya daha fazla düşmesi dipper hipertansiyon, %10 dan daha az sistolik kan basıncının düşmesi Non-dipper hipertansiyon olarak değerlendirildi. Her iki grupta da çalışılan Hba1c, proteinuri, üre, kreatin,gözdibi, Ekokardiyografi(EKO), 24 tansiyon holterlerine bakıldı.Ayrıca hastalardan tam idrar tetkiki ve spot protein ve kreatinin düzeylerine bakıldı.24 saatlik idrarda proteinüri miktarı hesaplandı.Hastalar çağrilarak karotis intima media kalınlığı , boy ve kilo ölçümleri yapıldı.
Bulgular: Çalişmaya toplam 67 hasta dahil edilmiştir.Bu hasta populasyonunun hepsi tip 2 diyabetes mellitus ve primer hipertansiyon tanısı almış hastalardı.Hastaların genel yaş ortalaması 58.72± 8,259 olup medyan yaş 59(27 - 72 ) olarak bulundu. Hastaların 26'sı erkek(%38.8 ) ,41 (%61.2)'i de kadındı.Hastalardan 20'si (%29.9) dipper , 47'si (%70.1) nondipper kan basıncı paternine sahipti.Dipper kan basıncı paternine sahip hastaların yaş ortalaması 57,20±6,296 iken ,nondipper hastalarının 59,36±8,948 olarak bulundu.Diyabet süresi ortalaması dipper hastalarında 10,40±7,177 ,nondipper hastalarında 17,19± 8,777olarak tespit edildi (p<0,002 ). Gece sistol 139,62± 18,903 mm hg (p<0,000) gece diastol 83,38± 12,610 mm hg (p<0,017) olarak bulundu. Karotıs intima media kalınlığı dipper ve non dipper hastaları karşılaştırıldığında; non dipper hastalarında daha yüksek ve (p<0,006) olarak bulundu. Proteinüri, spot idrar protein kreatinin birbirine oranlamasıyla hesaplandı.Dipper hastalarında ortalama 500,75 mg gün olarak ,nondipper hastalarında 1369,15 mg gün olarak bulundu.Proteinüri miktarı non dipper hastalarında daha yüksek bulundu.istatistiksel olarakta anlamlı bulundu (p<0,041) .Dipper grubunda Modification of Diet in Renal Disease (MDRD ) 97,7255±23,96416 hesaplanırken ,nondipper hastalarında 78,0247±27,96262 olarak hesaplandı (p<0.006). Hastaların 54 ünde sol ventrikül duvar kalınlığı artmış olarak bulundu.54 hastanın sayı ve yüzdelik LVH ( sol ventrukul hipertrofisi ) karşılaştırmasında 13'ü (%24) Dipper, 41'i (%76) Non-dipper hastasıydı.Toplam 67 hasta populasyonunda %80.6 sında LVH vardı (p<0,047). Retinopatiye bakıldığında Dipper kan basıncı paternine sahip sadece bir hastada retinopati tespit edildi (p< 0.001) 
Sonuç: Nondipper kan basıncı paternine sahip hasta grubunda hedef organ hasarı daha fazla görüldü.Hedef organ hasar karsılastırmasında retinopati, sol ventrıkül hipertrofisi,karotis intima media kalınlığı ,proteinüri ve böbrek fonsiyon bozukluğu non dipper grubunda daha fazlaydı.
Anahtar Kelimeler: Diyabetik hastalarda kan basıncı paterni, Dipper/NonDipper Hipertansiyon, Hedef Organ Hasarı

Abstract:
Introduction and Objection: Diabetes and hypertension are among the leading causes of morbidity and mortality. Coexistence of diabetes and hypertension is a common condition. The main purpose of our study is to examine the effect of nighttime increased blood pressure pattern on target organ damage in diabetic patients and also examine the blood pressure pattern in the diabetes group.
Material and Method: In this study, type 2 diabetes mellitus and hypertension patients who applied to the outpatient clinics of Dicle University Faculty of Medicine Department of Nephrology and Endocrinology between January 2011 and January 2019 were included.67 patients in total were included. In this study, patients who were followed up after the diagnosis of hypertension was made according to JNC (Joint National Committiee) diagnostic criteria 'by ambulatory blood pressure measurement in Dicle University Faculty of Medicine Cardiology Hospital were prospectively analyzed. The information of the patients was obtained from the hospital registration system (probel) and patient files. The study was conducted in a prospective randomized controlled manner. These patients were divided into two groups as dipper hypertension and Non-dipper hypertension patients according to the ambulatory blood pressure measurement results. Patients with a 24-hour mean systolic blood pressure ≥130 mmHg and / or diastolic blood pressure ≥80 mmHg were considered hypertensive. A decrease of 10% or more of the mean systolic blood pressure values measured at night with 24-hour ambulatory blood pressure (ABCP) values compared to daytime blood pressure values were evaluated as dipper hypertension, and less than 10% decrease in systolic blood pressure was evaluated as non-dipper hypertension. In both groups, previously studied Hba1c, proteinuria, urea, creatine, optic fundus, echocardiography (ECHO), 24 blood pressure holters from the probel system.In addition, complete urine analysis and spot protein and creatinine levels were measured and the amount of proteinuria in 24-hour urine was calculated. Carotid intima-media thickness, height and weight were measured by calling the patients.
Findings: A total of 67 patients were included in the study. All of these patient population were diagnosed with type 2 diabetes mellitus and primary hypertension. The mean age of the patients was 58.72 ± 8.259 with a median age of 59 (27-72). 26 of the patients were male (38.8%) and 41 (61.2%) were female. 20 of the patients (29.9%) had dipper blood pressure pattern and 47 (70.1%) had non-dipper blood pressure pattern. While it was 20 ± 6,296, it was found to be 59.36 ± 8.948 in non-dipper patients. The mean duration of diabetes was 10.40 ± 7.177 in dipper patients and 17.19 + - 8.777 in non-dipper patients (p <0.002).
Night systole was 139.62 ± 18.903 mm hg (p <0.000), and night diastole was 83.38 ± 12.610 mm hg (p <0.017). When carotid intima-media thickness were compared between dipper and non-dipper patients; It was higher in non-dipper patients and 
(p <0.006).
Proteinuria was calculated by the ratio of spot urine protein to creatinine. The mean amount of proteinuria was found to be 500.75 mg day in Dipper patients and 1369.15 mg day in non-dipper patients. The amount of proteinuria was found to be higher in non-dipper patients. Statistically significant.
While Modification of Diet in Renal Disease (MDRD) was calculated as 97.7255 ± 23.96416 in the dipper group, it was calculated as 78.0247 ± 27.96262 in nondipper patients (p <0.006).
In 54 patients, left ventricular wall thickness was found to be increased. In comparison of number and percentage of LVH (left ventricular hypertrophy) of 54 patients, 13 (24%) were dipper and 41 (76%) were non-dipper patients. A total of 67 patients had LVH, 80.6% had (p < 0.047).
When looking at retinopathy, retinopathy was detected in only one patient with dipper blood pressure pattern (p <0.001).
Results: Target organ damage was more common in the patient group with non-dipper blood pressure pattern. In comparison to target organ damage, retinopathy, left ventricular hypertrophy, carotid intima-media thickness, proteinuria, and renal dysfunction were higher in the non-dipper group.
Key words: Blood pressure pattern in diabetic patients, Dipper / NonDipper Hypertension, Target Organ Damage