90'lı ve 2000'li yıllarda heykelde figür kullanımının incelenmesi
The study of the figure in sculpture in 90's and 2000's
Yazar: GÜLCE YELKEN
Danışman: DOÇ. ARZU ATIL
Dokuz Eylül Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Heykel Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Figür = Figure ; Figüratif heykel = Figurative sculpture ; Figüratif sanat = Figurative art ; Heykel = Sculpture ; Heykel sanatı = Sculpture art

Özet:
Bu çalışmada 1990'lı ve 2000'li yıllarda figüratif heykel'in en çok öne çıkan örnekleri, sanat akımları üzerinden incelenerek ele alınmıştır. Birinci bölümde figürün tanımına ve figüratif heykelin geçirmiş olduğu sürece kısaca değinilmiştir. Ek olarak modernizmle birlikte değişen figür algısı ve Rodin'in heykelleri  incelenmiştir. İkinci bölümde ise postmodernizm tanımlanmış ve figuratif heykele etki eden akımların içinde 90'lı ve 2000'li yıllarda en çok öne çıkan heykeltıraşlar incelenmiştir.
İlk çağdan 19. yüzyılın sonuna kadar heykel, din ve toplumsal kuralların belirlediği sınırlar çerçevesinde üretilmiştir. Bütün bu dönem boyunca figüratif heykel gerçeklikten uzaklaşmadan ama değişim göstererek modernizme kadar gelmiştir. Modernizmle birlikte figüratif heykel bu sınırlarından kurtulmuştur. Heykelde modernizm Rodin ile birlikte başlasa da erken örnekleri Donatello'nun Mary Magdelena'sında, döneminin ideal güzellik anlayışına uymayan ekspresif  yüz ifadesi ile görülmüştür.
1990'lar ve 2000'li yıllar sanatta akım birlikteliği olmayan bir dönem olmuştur. Bu anlamda, figüratif heykel açısından değerlendirdiğimizde karşımıza  teknik ve içerik olarak birçok farklı akım çıkmıştır. Bu nedenle çalışma içerisinde ele alınan dönem dört başlık altında incelenmiştir. Günümüzde figüratif heykel üretimi yapan önemli sanatçılardan  olan Antony Gormley, Marc Quinn ve Berlinde De Bruyckere,  kullandıkları tekniklerin aynı olması nedeniyle "mulaj" başlığı altında incelenmiştir. Takashi Murakami ve Jeff Koons "pop sanat" altında incelenmiştir. Louise Bourgeois ve Kiki Smith "feminist sanat" altında incelenmiştir. Ron Mueck ve Carole Feuerman "hiperrealist sanat" akımı içerisinde incelenmiştir.

Abstract:
This study examines the most prominent examples of figurative sculptures through the art movements of 90's and 20's.  At the first chapter the definition of figure and figurative sculptures are described. Additionally the perception of Rodin and the changing figure understanding under the effect of modernism are examined.  At the second chapter postmodernism is defined along with the most stunning sculptors of 90's and 20's.
From the very first century of human mankind till the end of 19th century, sculpting produced under the effect of religious and social rules. As the modernism starts, figurative sculpting which has never stepped away from reality but also changed in the same time, got rid of those limitations. 
Even though modernism in sculpture starts with Rodin, the very early samples have been considered at Donatello's Mary Magdelena, through her expression which does not suit with that era's understanding of beauty.
1990's and 2000's were periods whereas there was no association within the art movements. So when we examine figurative sculpture within these periods, we can realize that many different movements pop up in terms of technics and content. 
Current producers of figurative sculpture; Antony Gormley, Marc Quin and Berlinde De Bruyckere, who use the same technique are examined under the "casting" topic. Takashi Murakami and Jeff Koons are examined under "pop art" topic. Louise Bourgeois and Kiki Smith are examined under "feminist art" topic. Ron Mueck and Carole Feuerman is examined under "hyperrealist art" topic.