Konservatif olarak tedavi edilmiş torakal/torakolomber/lomber ao spine tip A3 ve A4 patlama kırığı olan hastaların 1 yıllık takip sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of the 1-year follow-up results of conservatively treated thoracal/thoracolumber/lumbar ao spine type A3 and A4 burst fracture patients
Yazar: ALPER OLGUN
Danışman: DOÇ. DR. NURİ SERDAR BAŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin-Sinir ve Omurilik Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Tıp Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
Amaç: Bu çalışmada, torakal, torakolomber ve lomber bölgedeki AO Spine tip A3 ve A4 patlama kırığı olan hastaların konservatif tedavi ile bir yıllık izlem sonrası kompresyon oranı, kama açısı, bölgesel kifoz ve sagittal indeksteki değişiklikleri değerlendirmek amaçlandı.
Metod: Bu retrospektif çalışmada, İstanbul Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinde konservatif olarak tedavi edilen torakal, torakolomber ve lomber bölge patlama kırığı olan 56 hasta değerlendirildi. Araştırma, 15 yaş ve üzeri, operasyon geçirmemiş ve konservatif tedavi görmüş hastalarda yapıldı. Kompresyon oranı (KO), kama açısı (KA), bölgesel kifoz açısı (BKA) ve sagittal indeks (Sİ) ölçümleri travma sonrası erken dönemde ve 1 yıllık takip sonunda değerlendirildi.
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 53,91'di, hastalar cinsiyet bakımından eşit dağılmıştı. Kırıkların % 67.8 i L1 ve T12 seviyesinde yerleşmişti. Olgular ortalama 5 ay (1-12 ay) süreyle TLSO tip korse kullandı. Erken dönemde tüm hastalarda KO ortalama %23,40 iken, geç dönemde %36,12'ye yükseldi (p= 0,034). KA erken dönemde ortalama 12,55 iken, geç dönemde yükseldi (13,60; p=0,050). BKA ve Sİ de geç dönemde anlamlı olarak yüksekti (BKA erken ve geç dönemde sırasıyla, 12,67 ve 17,00; p=0,480; ,132; Sİ erken ve geç dönemde sırasıyla, 12,40 ve 17,23; p=0,199; 0,254). Geç dönem KO 60 yaşından küçük hastalarda daha düşük bulundu (sırasıyla 30,04±14,32 ve 43,91±14,55, p = 0,001). Kadın hastalarda erken ve geç KO erkeklere kıyasla daha yüksekti (sırasıyla, p = 0,023, p = 0,005). Hiçbir ölçüm ek hastalık varlığıyla ilişkili değildi. Erken dönem KA osteoporoz olan olgularda daha düşük saptandı (sırasıyla 10,56±3,15 ve 13,41±3,28, p=0,004). AO tip A3 ve A4 tipi kırıklar arasında parametrelerin değişmesi açısından anlamlı farklar izlendi. A3 tip kırıklarda geç dönemde BKA ve KA erken döneme göre anlamlı yüksekti (BKA erken ve geç dönem ortalamaları sırasıyla 12,38 ve 16,15; p=0,480 ve p=0,132; KA erken ve geç dönem ortalamaları sırasıyla 12,65 ve 14,85; p=0,626 ve p=0,050). Buna karşılık tüm hasta grubunda ve her iki kırık türünde A4 tipi kırıklarda Sİ takipte belirgin artış gösterdi (tüm hastalarda erken ve geç Sİ ortalaması sırasıyla 12,40 ve 17,23; AO tip A3 kırıklarda 12,15 ve 16,59; AO tip A4 kırıklarda 14,80 ve 20,59, p=0,199 ve p=0,254). Takiplerinde hastaların hiçbirine cerrahi önerilmedi, konservatif olarak takip edildi.
Sonuç: AO Spine tip A3 ve A4 patlama kırığı olan hastaların konservatif tedavi sonrası bir yıllık izleminde, KO, KA, BKA ve Sİ değerlerinde anlamlı artış gözlendi. Ancak hiçbirinde instabilite gelişecek derecede artış izlenmedi, hiçbir olguda cerrahi gerekmedi. Araştırmamız sonucunda AO tip A3 ve A4 patlama kırıklarının ameliyat edilmeksizin güvenle izlenebileceği düşünüldü.
Anahtar Kelimeler: AO Spine, konservatif tedavi, patlama kırığı, torakolomber kırıklar

Abstract:
Aim: This study aimed to evaluate the changes in compression ratio, wedge angle, regional kyphosis, and sagittal index in patients with AO Spine type A3 and A4 burst fractures in the thoracic, thoracolumbar, and lumbar regions following conservative treatment over one year. 
Materials and Methods: In this retrospective study, 56 patients with burst fractures in the thoracic, thoracolumbar, and lumbar regions who received conservative treatment at Bağcılar Training and Research Hospital in Istanbul were evaluated. The research was conducted on patients aged 15 and over who had not undergone surgery and were treated conservatively. Measurements of compression ratio, wedge angle, regional kyphosis, and sagittal index were evaluated both in the early post-trauma period and after one year of follow-up.
Results: The average age of the patients was 53.91, with an equal distribution in terms of gender. 67.8% of the fractures were located at the L1 and T12 levels. The patients used a TLSO type brace for an average duration of 5 months (ranging from 1 to 12 months). The early period compression ratio was on average 23.40%, which increased to 36.12% in the late period (p=0.034). The wedge angle increased from an average of 12.55 in the early period to 13.60 in the late period (p=0.050). Both regional kyphosis angle and sagittal index were significantly higher in the late period (early and late regional kyphosis angle respectively, 12.67 and 17.00; p=0.480; .132; early and late sagittal index respectively, 12.40 and 17.23; p=0.199; 0.254). The late period compression ratio was lower in patients under 60 (respectively, 30.04±14.32 and 43.91±14.55, p = 0.001). In female patients, the early and late compression ratios were higher compared to males (respectively, p = 0.023, p = 0.005). No measurements were associated with the presence of additional diseases. The early period wedge angle was found to be lower in cases with osteoporosis (respectively, 10.56±3.15 and 13.41±3.28, p=0.004). Significant differences were observed in the change of parameters between AO type A3 and A4 fractures. In A3 type fractures, the regional kyphosis angle and wedge angle in the late period were significantly higher compared to the early period (early and late regional kyphosis angle averages respectively 12.38 and 16.15; p=0.480 and p=0.132; early and late wedge angle averages respectively 12.65 and 14.85; p=0.626 and p=0.050). Conversely, in the entire patient group and both fracture types, type A4 fractures showed a marked increase in sagittal index during follow-up (early and late sagittal index averages in all patients respectively 12.40 and 17.23; in AO type A3 fractures 12.15 and 16.59; in AO type A4 fractures 14.80 and 20.59, p=0.199 and p=0.254). No patient was recommended surgery during follow-ups, and they were monitored conservatively.
Conclusion: In patients with AO Spine type A3 and A4 burst fractures, significant increases in compression ratio, wedge angle, and regional kyphosis values were observed after one year of conservative treatment. However, no increases to the extent of causing instability were observed, and no cases required surgery. Our research suggests that AO Type A3 and A4 burst fractures can be safely monitored without surgery.
Keywords: AO Spine, burst fracture, thoracolumbar fractures, conservative treatment