Süreli yayınlarda (1950-1960) yayımlanan hikâyelerdeki eğitim unsurları
The problems of education in the short stories published in periodicals (1950-1960)
Yazar: NİLGÜN KATİPOĞLU
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SABAHATTİN ÇAĞIN
Dokuz Eylül Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü / Ortaöğretim Sosyal Alanlar Eğitimi Ana Bilim Dalı / Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2015
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training ; Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature
Dizin: Dergiler = Magazines ; Edebi eserler = Literary works ; Edebi metinler = Literary texts ; Edebi ürünler = Literary materials ; Edebiyat = Literature ; Edebiyat eğitimi = Literature education ; Eğitim = Education ; Hikaye = Story ; Süreli yayınlar = Periodicals

Özet:
Hikâyenin bugünkü anlamda kurmaca bir tür oluşu, Avrupa'da, 19. yüzyıla tekâbül eder. Modern halini alan öykü, Türk hikâyecilik tarihinde, 1950'li yıllarda en gelişmiş örneklerini verir.Seçilmiş Hikâyeler Dergisi, Salim Şengil'in sahipliğinde Ankara'da 1947-1957 yılları arasında basılırken işte tam bu devrin en olgun Türk hikâyecilerini yetiştirmiştir. Salim Şengil, Orhan Kemal, Nezihe Meriç, Sait Faik Abasıyanık, Memduh Şevket Esendal, Şahap Sıtkı İlter, Vüs'at O. Bener, Fahri Erdinç, Bilge Karasu, İlhan Tarus, Orhan Duru, Halikarnas Balıkçısı, Samim Kocagöz, Selim İleri vb. gözde yazarların hemen hepsi bu dergide ilk hikâyelerini yayımlamıştır. Seçilmiş Hikâyeler Dergisi, dönemi için bir prestij dergisidir. 
	
Çok partili hayata geçiş yıllarının yaşandığı 1950'lerde CHP'nin halka dönme, halkı önemseme, halkı eğitme gibi politikalarının gündemde olması elbette toplum içerisinde yaşayan yazarları tesiri altına almıştır. Böylelikle yazarların pek çoğunda, 'köy romancılığı', 'memleket edebiyatı', 'köy edebiyatı' vb. adları ile anılan ideolojilerin tesiri görülmektedir. Cumhuriyet ideolojisi, aydınlar vasıtasıyla halka aktarılmak istenirken, edebiyat da, dergiler de, yazın dünyası da bu amaca hizmet etmiştir. Cumhuriyet ideolojisinin hikâyeciliğe olduğu kadar eğitim hayatına da yönelik bir eylem olduğu kabul edilirse, 'edebiyat' ve 'eğitim' gibi iki mühim alanın, modern öykünün oluştuğu 1950'lerde nasıl konumlandığının görülmesi hayli aydınlatıcı olur. Nezihe Meriç, Orhan Kemal, Şahap Sıtkı İlter, Salim Şengil ve Fahri Erdinç'in hikâye analizlerinin yapıldığı bu çalışmada, Türkiye'nin demokratik tarihinin ve Türk hikâyeciliğinin seyri görülebilecektir.

Abstract:
'The modern story' emerged in Europe in the eighteenth century. It made its first appearance in Turkey in the nineteenth century, but it would reach its climax here in the 1950s.The literature magazine, Seçilmiş Hikâyeler Dergisi,  was published in Ankara between the years 1947 and 1957 by the well known literary figure, Salim Şengil. The magazine was responsible for cultivating a generation of skilled Turkish  authors including Orhan Kemal, Nezihe Meriç, Sait Faik Abasıyanık, Şahap Sıtkı İlter, Memduh Şevket Esendal, Vüs'at O. Bener, Fahri Erdinç, Bilge Karasu, İlhan Tarus, Orhan Duru, Halikarnas Balıkçısı, Samim Kocagöz, Selim İleri, and so on. Most of these authors published their first stories in this historical magazine.

In the 1950s the policy of the political party, CHP, focused on educating the public, particularly on issues related to the countrysides of Turkey. In tandem with this policy, in their novels, stories and poems, many writers attempted to educate people about the day to day life of the Turkish people, often supporting literary movements like 'socialist realism.'However, the Turkish Republic then put large amounts of effort into shaping the political views of the people through both literature and education. This had a marked effect on the population and understanding this intervention is essential to understanding the period from 1950 to the present day. The thesis of the present study is that analyzing the stories of authors such as Nezihe Meriç, Orhan Kemal, Şahap Sıtkı İlter, Salim Şengil and Fahri Erdinç provides a window into the history of  Turkish literature, Turkey's democratic period and the important relationship between the two.