PPAR gama agonisti kullanan hastalarda tedaviye SGLT2 inhibitörü eklenmesi hipervolemiyi engeller mi?
Does adding SGLT2 inhibitor to treatment preventhypervolemia in patients using PPAR gamma agonists?
Yazar: YAĞMUR BÜŞRA ÜNLÜSOY
Danışman: PROF. DR. ALİ İHSAN GÜNAL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı PPAR gama agonistleri ile SGLT2 inhibitörlerinin birlikte kullanımının volüm dengesi üzerine etkilerini araştırmaktır.
Gereç Yöntem: Bu prospektif tedavi alan hastaların dahil edildiği gözlemsel, tek merkezli çalışmada, insülin ve diüretik tedavisi almayan, Tip-2 Diyabetes Mellitus (Tip 2 DM) tanılı 60 hasta 6 aylık süre ile takibe alındı. Çalışma başlangıcında bazal hidrasyon durumunu değerlendirmek için biyoimpedans vücut analizi (BİA) yapıldı. Ölçüm sonrası hastalardan, pioglitazon başlananlara 3 ay kullanım sonrası hidrasyon durumunu ölçmek için BİA yapıldı. 3. ay sonunda hastalardan tedavisine SGLT2 inhibitörü (dapaglifozin veya empaglifozin) eklenenler, 3 ay daha kombinasyon tedavi altında takip edildi, 6. ayda hidrasyon durumunu ölçmek için tekrar BİA yapıldı. Rutin laboratuvar değerleri, tansiyon değerleri, vücut kitle indeksi(VCİ) ile başlangıç, 3. ay ve 6. ay BİA ölçümleri kaydedildi.
Bulgular: Araştırma popülasyonu yaş ortalaması 52.5 ± 10.1 yıl olan 60 Tip 2 DM hastasından oluştu. Sıvı yükü (OH) hastalarda ilk 3 ayda artış gösterirken (p<0,001), 6. ay ölçümünde anlamlı azalma gösterdi(p<0,001).  Rölatif sıvı yükünde (OH/ESS) de benzer şekilde ilk 3 ayda artış olurken (p<0.001) sonraki 3 ayda anlamlı azalma görüldü(p<0.001). Başlangıç ile 6.ay kıyaslandığında sıvı yükü(OH) ve rölatif sıvı yükünde(OH/ESS) anlamlı azalma olduğu saptandı (OH için p:0.001, OH/ESS için p:0.036).
Sonuç: Bulgularımız, PPAR gama agonisti ve SGLT2 inhibitörlerinin birlikte kullanımının sıvı yükü (OH) ve rölatif sıvı yükünü (OH/ESS) azaltarak hipervolemiyi engelleyebileceğini göstermiştir. İki ajanın birlikte kullanımıyla sıvı retansiyonuna dair oluşan endişelerin ortadan kalkması, daha etkin bir DM tedavisi ve risk yönetimi sağlayacaktır.
Anahtar Sözcükler: Tip 2 Diyabetes Mellitus, Hipervolemi, PPAR Gama agonisti, Pioglitazon, SGLT2 inhibitörleri, Biyoempedans

Abstract:
Objectives: The aim of this study is to investigate the effects of combined use of PPAR gamma agonists and SGLT2 inhibitors on volume balance
Material and Methods: In this observational, single-center study, which included patients receiving prospective treatment, 60 patients diagnosed with Type-2 Diabetes Mellitus (Type 2 DM) who did not receive insulin and diuretic treatment were followed up for 6 months. Bioimpedance body analysis (BIA) was performed to evaluate basal hydration status at the beginning of the study. After the measurement, BIA was performed to measure the hydration status of the patients who were started on pioglitazone after 3 months of use. At the end of the 3rd month, patients who added an SGLT2 inhibitor (dapaglifozin or empaglifozin) to their treatment were followed under combination treatment for another 3 months, and BIA was performed again to measure hydration status at the 6th month. Routine laboratory values, blood pressure values, body mass index (VCI) and baseline, 3rd and 6th month BIA measurements were recorded.
Results: The study population consisted of 60 Type 2 DM patients with a mean age of 52.5 ± 10.1 years. While fluid load (OH) increased in the patients in the first 3 months (p<0.001), it showed a significant decrease in the 6th month measurement (p<0.001). Similarly, while there was an increase in relative fluid load (OH/ESS) in the first 3 months (p<0.001), a significant decrease was observed in the next 3 months (p<0.001). A significant decrease in fluid load (OH) and relative fluid load (OH/ESS) was detected when the baseline was compared with the 6th month (p: 0.001 for OH, p: 0.036 for OH/ESS).
​Conclusions: Our findings showed that the combined use of PPAR Gamma Agonist and SGLT2 Inhibitors can prevent hypervolemia by reducing fluid load (OH) and extracellular fluid (ESS). We believe that the combination of Pioglitazone, a highly effective molecule in the treatment of Type 2 DM, whose use has been restricted due to its side effects of fluid retention, and SGLT2 inhibitors will reduce macrovascular and microvascular complications, thus contributing to the reduction of mortality and morbidity in the treatment of DM.
​Key Words: Type 2 Diabetes Mellitus, Hypervolemia, PPAR Gamma agonist, Pioglitazone, SGLT2 inhibitors, Bioimpedance