Tavşan kulağında subperikondreal ve subSMAS diseksiyon planlarının kıkırdak ve perikondrium üzerine etkisinin karşılaştırması
Comparison of the effects of subperichondrial and sub-SMAS dissection planes on cartilage and perichondrium: A rabbit ear model
Yazar: BÜKEM CÜCE
Danışman: PROF. DR. GAYE FİLİNTE
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Plastik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Biyomekanik = Biomechanics ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kulak kepçesi = Auricula ; Kulak kıkırdakları = Ear cartilages ; Perikondrium = Perichondrium ; Rinoplasti = Rhinoplasty ; Tavşanlar = Rabbits

Özet:
Amaç: Rinoplasti operasyonlarında tercih edilecek diseksiyon planı hakkında
değişik görüşler olduğu görülmektedir. Avasküler bir doku olan kıkırdak beslenmesini
perikondriyum yapısından sağlamaktadır. Yüzeyel müsküler aponörotik sistem
(SMAS) altında izlenen bir diseksiyon planında, perikondriyum ve kıkırdak bütünlüğü
korunarak kıkırdak dokunun beslenmesinin bozulmayacağı varsayılsa da bu plandaki
vasküler yapıların fazlalığı intraoperatif ve postoperatif dönemde artmış kanama ve
ödem olarak karşımıza çıkabilmektedir. Subperikondriyal planda diseksiyon
yapıldığında ise avasküler kıkırdak dokusunun şekillendirilmesi cerrah için daha da
kolaylaşmakla beraber postoperatif kanama ve ödem görülme ihtimali de
azalmaktadır. Öte yandan bu plandaki diseksiyonun dezavantajı olarak ise avasküler
bir doku olan kıkırdağı besleyen perikondriyumundan ayırmanın, kıkırdağın
iyileşmesini tehlikeye atabileceği ve doku perfüzyonunu bozabileceğidir. Bu
çalışmada; kıkırdağın beslenmesinde önemli rol oynayan perikondriyumun
diseksiyona dahil edildiği ve edilmediği durumlarda, kıkırdak ve perikondriyumda
meydana gelebilecek histopatolojik, biyomekanik ve dokulardaki rejenerasyon
kabiliyetindeki değişikliklerin araştırılması amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışma daha önce yapılan güç analizi sonuçlarına göre grup başına
3 denek olacak şekilde toplam 3 grup ve 9 adet yeni zelanda beyaz tavşanı ile
planlanmıştır. Deneklerin her iki kulağı da araştırmaya dahil edilmiştir (n:18)
Subperikondriyal, subSMAS ve intraperikondriyal diseksiyon modelleri planlandı.
Çalışma bitiminde deneklerin kulaklarından alınan doku örnekleri elektron ve ışık
mikroskobisi ile değerlendirildi. Ayrıca dokuların biyomekanik davranışlarının
anlaşılabilmesi için de gerim kuvveti testi uygulandı.
Bulgular: Çalışmamızda fibrozisin en az izlendiği grup subperikondriyal
diseksiyon yapılan C grubu en fazla fibrozis izlenen grup ise intraperikondriyal
diseksiyon yapılan A grubu olarak görüldü. A grubu ve C grubu arasındaki fark
(p=0.002) ve B grubu ile C grubu arasındaki fark (p=0.006) istatistiksel olarak anlamlı
bulundu. Ayrıca gruplarda yeni kıkırdak oluşumu gözlenmemiş olsa da
subperikondriyal diseksiyon yapılan C grubunun kıkırdak kalınlığı bakımından B
grubuna göre anlamlı üstünlüğü olduğu (p=0.013); intraperikondriyal diseksiyon
yapılan A grubunun da anlamlı olarak subsmas diseksiyon yapılan B grubundan üstün
olduğu (p<0.001) görülmüştür.
Sonuç: Doğru yapılmış bir subperikondriyal diseksiyonun kıkırdağı
güçsüzleştirmeyebileceği aksine rejenerasyonu tetikleyip kıkırdak kalınlığında artışa
ve dolayısıyla kıkırdak direncinde artışa neden olabilir. Örneklem sayısı arttırılıp, yeni
kartilaj oluşumunun daha hassas yöntemlerle değerlendirilmesiyle çalışmamız diğer
araştırmacılar için öncü niteliğinde olacaktır.

Abstract:
Aim: There are different opinions on the dissection planes to be preferred in
rhinoplasty operations. Although it is assumed that the nutrition of the cartilage tissue
will not be impaired by preserving the perichondrium and cartilage integrity in a
dissection plane that followed below SMAS, the excess of vascular component in this
particular structure, may cause increased bleeding and edema during intraoperative
and postoperative periods. When the dissection is performed in the subperichondreal
plane, the shaping of the avascular cartilage tissue becomes easier for the surgeon, and
the possibility of postoperative bleeding and edema is reduced. On the other hand,
performing the dissection in this plane also means to seperate the cartilage, which is
an avascular tissue, from the perichondrium, the sole structure responsible of its
nourishment, hence this may jeopardize the healing of the cartilage and impair tissue
perfusion. In this study, it was aimed to investigate the histopathological,
biomechanical and tissue regeneration changes that may occur in the cartilage and
perichondrium in cases where the perichondrium, which plays an important role in the
nutrition of the cartilage, is included or not in the dissection.
Method: The study was planned with a total of 3 groups and 9 New Zealand
white rabbits, with 3 subjects per group, according to the results of the previous power
analysis. Both ears of the subjects were included in the study (n:18). Subperichondreal,
subSMAS and intraperichondreal dissection models were planned. At the end of the
study, tissue samples taken from the ears of the subjects were evaluated by electron
and light microscopy. In addition, the tensile strength test was applied to understand
the biomechanical behavior of the tissues.
Results: In our study, the group with the least fibrosis was group C, which
underwent subperichondreal dissection; the group with the most fibrosis was seen as
group A who underwent intraperichondreal dissection. The difference between group
A and group C (p=0.002) and the difference between group B and group C (p=0.006)
were statistically significant. In addition, although no new cartilage formation was
observed in the samples, group C had a significant superiority over group B in terms
of cartilage thickness (p=0.013); It was observed that group A was significantly
superior to group B, which underwent subsmas dissection (p<0.001).
Conclusion: A properly performed subperichondrial dissection may not
weaken the cartilage, on the contrary, it may trigger regeneration and cause an increase
in cartilage thickness and thus an increase in cartilage resistance. We believe that our
study can set an example for future research by increasing the number of samples and
evaluating new cartilage formation with more sensitive methods.