Dicle Üniversitesi Diş hekimliği Fakültesi'nebaşvuran maksiller molar dişlerden en az birieksik olan hastalarda lateral yaklaşımlı sinüstaban ogmentasyonu endikasyonununprevelansının konik ışınlı bilgisayarlıtomografi ile retrospektif olarakdeğerlendirilmesi
Retrospective evaluation of the prevalence of lateralapproach sinus floor augmentation indication with conebeam computed tomography in patients with at least onemissing maxillary molar teeth referring to DicleUniversity Faculty of dentistry
Yazar: ZÜLFİYE DOĞAN
Danışman: PROF. DR. ARZUM GÜLER DOĞRU
Dicle Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Periodontoloji Ana Bilim Dalı / Periodontoloji Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı en az bir maksiller molar diş eksikliği bulunan hastalarda rezidüel kemiğin ve maksiller sinüsün Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi (KIBT) ile değerlendirilerek lateral yaklaşımlı sinüs taban ogmentasyonu (LYSTO) endikasyonunun görülme sıklığının retrospektif olarak değerlendirilmesidir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda, fakültemize başvuran ve çeşitli endikasyonlarla elde edilen, alınma kriterlerine uygun 402 KIBT raporu retrospektif olarak incelenmiştir. 458 maxsiller sinüste ölçüm yapılmıştır. Çalışmamıza kadın ve erkek sayısı eşit olacak şekilde hastalar dahil edilmiştir. Dişsiz sahada rezidüel vertikal kemik yüksekliği (RVKY); maksiller sinüs bölgesinin altında kalan alanda, mesio-distal olarak eşit aralıklı on kesitte ayrı ayrı yapılmıştır. Daha sonra bu on değerin sayısal ortalaması alınarak ilgili bölgenin RVKY mesafesi kaydedilmiştir. Hastalar 18-28, 29-39, 40-50 ve >50 yaş olmak üzere 4 gruba ayrılmıştır. RVKY≤ 5 mm olan hastalar LYSTO gereken hastalar grubuna, RVKY> 5 mm olan hastalar LYSTO gerekmeyen hastalar grubuna dahil edilmiştir.
Bulgular: LYSTO gereken hasta oranı %28,20 iken LYSTO gerekmeyen hasta oranı ise %71,80 olarak bulunmuştur. RVKY ölçümüne göre incelendiğinde ise hastaların ortalama RVKY 7,68±3,69 mm (minimum:1,31-maksimum:19,73) olarak bulunmuştur. Yaş dağılımına göre gruplar arasında anlamlı farklılık olmadığı bulunmuştur (p=0,714). Cinsiyet dağılımına bakıldığında gruplar arasında farklılık olduğu görülmektedir. Kadın hastaların oranı LYSTO gereken grupta %41,10 LYSTO gerekmeyen grupta %53,50 olarak bulunmuş olup LYSTO gerekmeyen grupta daha yüksek olduğu bulunmuştur. Erkek hastaların oranı LYSTO gereken grupta %58,90 ve LYSTO gerekmeyen grupta %46,50 olarak bulunmuş olup LYSTO gereken grupta daha yüksek olduğu bulunmuştur (p=0,017).
Sonuç: Tüm bu sanuçlara bakıldığında lateral yaklaşımlı sinüs taban ogmentasyonu endikasyonu prevelansı yaşlara göre farklılık göstermezken, cinsiyetler arasında farklılık göstermiştir ve erkeklerde kadınlara oranla daha fazla rastlanmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Maksiller Sinüs, Rezidüel Vertikal Kemik Yüksekliği, Lateral Yaklaşımlı Sinüs Taban Ogmentasyonu, Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi

Abstract:
Aim: The aim of this study was to retrospectively evaluate the frequency of indication for lateral approach sinus floor augmentation (LASFA) by evaluating the residual bone and maxillary sinus with Cone Beam Computed Tomography (CBCT) in patients with at least one missing maxillary molar.
Materials and Methods: We retrospectively analyzed 402 CBCT reports obtained for various indications in 402 patients who applied to our faculty and met the inclusion criteria. 458 maxillary sinuses were measured. An equal number of men and women were included in our study. The residual vertical bone height (RVBH) in the edentulous area was measured in ten equally spaced sections mesio-distally in the area under the maxillary sinus region. Then, the numerical average of these ten values was taken and the RVBH distance of the relevant region was recorded. Patients were divided into 4 groups: 18-28, 29-39, 40-50 and >50 years of age. Patients with RVBH≤ 5 mm were included in the group of patients requiring LASFA, and patients with RVBH> 5 mm were included in the group of patients not requiring LASFA.
Results: The proportion of patients requiring LASFA was 28.20% and the proportion of patients not requiring LASFA was 71.80%. When analyzed according to RVBH measurement, the mean RVBH of the patients was 7.68±3.69 mm (minimum: 1.31-maximum: 19.73). No significant difference was found between the groups according to age distribution (p=0.714). When gender distribution was analyzed, it was observed that there was a difference between the groups. The rate of female patients was 41.10% in the group requiring LASFA and 53.50% in the group not requiring LASFA, and it was found to be higher in the group not requiring LASFA. The proportion of male patients was 58.90% in the group requiring LASFA and 46.50% in the group not requiring LASFA and was found to be higher in the group requiring LASFA (p=0.017).
Conclusion: When all these results are considered, the prevalence of indication for lateral approach sinus floor augmentation did not differ according to age, but it differed between genders and was more common in males than females.
Keywords: Maxillary Sinus, Residual Vertical Bone Height, Lateral Approach Sinus Floor Augmentation, Cone Beam Computed Tomography