Multıpl myelomlu hastalarda HLA sınıf-I ve HLA sınıf-II alel sıklığının araştırılması
Investigation of HLA class I and HLA class II allels frequencies among patients with Multiple myeloma
Yazar: TARKAN ÇEVİRGEN
Danışman: PROF. DR. FÜGEN ERSOY
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / İmmünoloji Ana Bilim Dalı / İmmünoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2005
Konu: Hematoloji = Hematology ; Moleküler Tıp = Molecular Medicine ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
MultiplMiyelomun gerçek etiyolojisi bilinmese de, genetik faktörler potensiyel riskfaktörleri arasında yer almaktadır. Miyelomu olan Türk hastalarında HLAfenotipleri karakterize edilmemiştir. Bu çalışmanın amacı multipl miyelomluhastaların (n=92) HLA Sınıf I ve HLA Sınıf II fenotiplerini / genotiplerinibelirlemek ve sağlıklı kontrol grubunun (n=325) bulguları ile karşılaştırmaktır.Bizim bu çalışmamızda Sınıf I HLA antijenlerini saptamak içinlenfositotoksitite deneyi, HLA-DRB1 alellerini belirliyebilmek için PCR-SSPmetodunu kullandık. Miyelom hastasının HLA Sınıf I ve HLA Sınıf II analizisonucunda (i) HLA B51 [(odds oranı (OR) 0.548 %95 güven aralığı (CI)0,311-0,965; p<0.05)] HLA-A28 [(relatif risk (RR) 1,306 güven aralığı (CI)1,236-1,379; p<0.05)] ve HLA-DR4 [ odds oranı (OR) 0,447 güven aralığı(CI) 0,238-0956 p<0,05)] alelleri hastalarda kontrollerden istatistiksel olarakdüşük bulunmuştur. (ii) Daha önce MM ile ilişkisi bildirilen HLA B5, HLA-B13,HLA-B18 ya da DR ile istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki olmadığı ortayaçıkmıştır. Bu çalışmada, multipl myelom grubu ile kontrol grubu arasındasadece HLA-B51, HLA-A28, HLA-DR4 ve HLA-B71 antijenlerinin frekansındaanlamlı bir farklılık tesbit edilmiştir. B71'in toplumumuzda sık görülmeyen birantijen olması nedeniyle bu antijen ile ilişkinin klinik bir değeri olmadığıdüşünülmüştür: Tek antijen frekanslarının sonuçlarına göre yapılançalışmada Sınıf I ve Sınıf II antijen birlikteliklerinde B35 DR11(OR=3,051,p=0,004), A3 B51 (OR=0,296, p=0,06), A11 B35 DR11(OR=3,839, p=0,042), A24 B35 DR11 (OR=3.180,p=0,053) frekanslarınıhastalarda yüksek bulduk. Bu antijenlerin homozigotluğu MM hastalarındakontrole göre anlamlı olarak daha sık olduğu saptandı: A2(OR=7.614p=0,01), B35(OR=19,630 p=0,001<), DR11(OR=14,667 p=0.009), ve buantijenlerin MM için risk faktörlerinden biri olabileceği düşünüldü. HLA-B51,HLA-DR4 ve HLA-A28'in sıklığı kontrole kıyasla hastalarda daha düşükbulundu. Bu alellerin MM'a karşı koruyucu etkisi var gibi görülmesine rağmenaile HLA analizini de içerecek şekilde hasta çalışmalarının sayısıarttırılmalıdır. Klinik semptomlarının ve tedavi protokol sonuçlarının analizi,MM'da HLA antijenlerinin oluşturduğu riski ve koruyucu etkiyi açığaçıkaracaktır.Anahtar Kelimeler: Etiyoloji, HLA ilişkileri, Multipl miyelom

Abstract:
Although aetiology of multiple myeloma (MM) is unknown,genetic factors feature among the potential risk factors. The HLA phenotypesin Turkish patients with myeloma have not been studied. The aim of thisstudy was to evaluate of HLA class I and HLA class II antigen frequenciesamong patients with multiple myeloma (n=92) and compare with healthycontrol groups (n=325) values. In our study, we performed lymphocytotoxicitytest using for HLA Class I antigens and we used PCR-SSP method to detectHLA-DRB1* alleles. Analysis of the HLA class I and class II phenotypes /genotypes in myeloma patients revealed: (i) HLA-B51 [(odds ratio (OR) 0.548%95 confidence interval (CI) 0,311-0,965; p<0.05)], HLA-A28 [(relative risk(RR) 1,306 confidence interval (CI) 1,236-1,379; p<0.05)], and HLA-DR4 [odds ratio (OR) 0,447 confidence interval (CI) 0,238-0956 p<0,05)], allelswere found significantly lower in the patient group than healthy controls. (ii)Thre was not statistically significant association was found with HLA-B5,HLA-B13, HLA-B18 antigens or any DR antigen which have been previouslyreported to be associated with increased MM risk. In this study, onlyHLAB51, HLA-A28, HLA-DR4 and HLAB71 antigen frequencies weredetermined to have significant differences beetween MM and control groups.As HLAB71 has a low frequency in our population it is considered that thisantigen does not carry any clinical value. When combinations of the Class Iand II antigens which were selected based on the results of previous studiesor in our single antigen frequencies we found B35 DR11(OR=3,051,p=0,004), A3 B51 (OR=0,296, p=0,06), A11 B35 DR11(OR=3,839, p=0,042), A24 B35 DR11 (OR=3.180,p=0,053) to be morefrequent among patients. Homozygosity for these antigens were detected tobe significantly more common among myeloma patients than controls:A2(OR=7.614 p=0,01), B35(OR=19,630 p=0,001<), DR11(OR=14,667p=0.009), and we tought that these antigens will be a risk factor for MM. Thefrequencies of HLA-B51, HLA-DR4 and HLA-A28 were found to be lower inpatients comparing with controls. Although these allels seem to be protectiveagainst MM; the number of the patient studies should be increasedincluding their family HLA analysis. Analysis of clinical sympthoms and theresults of the treatment protocols will clarify the risk and protective effects ofHLA-antigens in MM.Key Words: Aetiology, HLA associations, Multiple myeloma.