Çocuk yoğun bakım ünitemizde diabetik ketoasidoz tanısıyla izlenen hastalarda başvuru anındaki demografik, klinik ve laboratuvar özelliklerinin prognoz üzerine etkisinin değerlendirilmesi
The evaluation of the effect of demographic, clinical and laboratory properties on prognosis in the application of diabetic ketoasiodos in the children intensive care unit
Yazar: MEHMET ÖZTEKİN
Danışman: DOÇ. DR. ÇAPAN KONCA
Adıyaman Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Demografik özellikler = Demographic characteristics ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetik ketoasidoz = Diabetic ketoacidosis ; Prognoz = Prognosis ; Yoğun bakım = Intensive care ; Yoğun bakım üniteleri-pediyatrik = Intensive care units-pediatric ; Çocuklar = Children

Özet:
Amaç: Çalışmamızda diabetik ketoasidoz (DKA) tanısı ile çocuk yoğun bakım ünitesine (ÇYBÜ)'ne yatırılan hastaların başvuru anındaki demografik, klinik ve laboratuar özelliklerinin subkutan insülin tedavisine geçiş süresi ile olan ilişkisini irdelemek ve hastaların başvuru anındaki özellikleri ile hem hekimlere DKA prognozunu tahmin etmede yol göstermek hem de literatüre katkı sunmak amaçlanmıştır. 
Gereç ve yöntem: Çalışmaya 2013-2018 tarihleri arasında Adıyaman Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi ÇYBÜ'nde yatarak takip edilen 27 DKA hastası alındı. Bu hastaların dosyaları retrospektif olarak taranarak demografik veriler, klinik ve laboratuvar özellikleri kaydedildi. Prognostik faktör olarak; subkutan insüline geçiş süresi kabul edildi. Elde edilen verilerin subkutan insüline geçiş süresi üzerine olan etkileri incelendi.
Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 27 hastanın 9'u (%33,3) kız, 18'i (%66,7) erkekti. Hastaların yaş ortalaması 9,3±3,41 yıl idi. Özgeçmişinde ailesinde DM öyküsü olan hastalarda subkutan insüline geçiş süresi istatistiksel olarak anlamlı düzeyde uzun bulundu (p=0,037). Klinik özelliklerden bilinç durumunun değişmesi (p=0,006), solunum sıkıntısı (p=0,047) ve ağızda aseton kokusu (p=0,039) yakınmaları olan hastalarda subkutan insüline geçiş süresi istatistiksel olarak anlamlı düzeyde uzun bulundu. Ağır DKA koma derecesinde olan hastalarda subkutan insüline geçiş süresinin istatistiksel olarak anlamlı düzeyde uzun olduğu saptandı (p=0,018). Yoğun bakım ünitesinde kullanılan PRISM skoru ile subkutan insüline geçiş süresi arasında pozitif bir korelasyon olduğu görüldü (r=0,584, p=0,002). Hastaların başvuru  anındaki laboratuvar özelliklerinden pH (r= -0,616, p=0,001) ve HCO3 (r= -0,552, p=0,005) değerleri ile subkutan insüline geçiş süresi arasında negatif korelasyon olduğu görüldü.
Sonuç: Bulgularımız başvuru anında şuur değişikliği, solunum sıkıntısı, ağızda aseton kokusu, yüksek PRISM skoru, ağır DKA koma ve ağır asidozu olan çocuklarda prognozun daha kötü olacağını ve subkutan insüline geçiş süresinin daha uzun olacağını göstermektedir.
 Anahtar kelimeler: Diabet, diabetik ketoasidoz, prognostik faktörler, çocuklar

Abstract:
Objective: The aim of this study was to investigate the relationship between the demographic, clinical and laboratory characteristics of the patients admitted to the PICU with the DKA diagnosis and the time to transition to subcutaneous treatment, as well as to guide the physicians in predicting the DKA prognosis and to contribute to the literature.
Method: Twenty-seven DKA patients followed-up in the PICU of Adiyaman University Education and Research Hospital between 2013-2018 were included in the study. The files of these patients were retrospectively analyzed and demographic data, clinical and laboratory features were recorded. As a prognostic factor; time to subcutaneous insulin was accepted. The effects of the obtained data on the time to transition to subcutaneous insulin were examined.
Results: Of the 27 patients included in our study, 9 (33.3%) were female and 18 (66.7%) were male. The mean age of the patients was 9.3 ± 3.41 years. In the past history, the time to transition to subcutaneous insulin was significantly longer in patients with a family history of DM (p=0,037). Altered consciousness (p=0,006), respiratory distress (p=0,047), and acetone odor in the mouth (p = 0.039) were significantly longer in patients with complaints of clinical features. The duration of transition to subcutaneous insulin was found to be significantly longer in patients with severe DKA coma grade (p=0,018). A positive correlation was found between the PRISM score used in the intensive care unit and the transition time to subcutaneous insulin (r=0,584, p=0,002). There was a negative correlation between the pH values of the patients at the time of admission (r= -0,616, p=0,001) and HCO3 (r = -0,552, p=0,005).
Conclusion: Our findings at the time of application; changes in consciousness, respiratory distress, acetone odor in the mouth, high PRISM score, heavy DKA coma in children with severe acidosis in blood gas, the prognosis will be worse and the transition time to subcutaneous insulin will be longer. 
Key words: Diabetes mellitus, diabetic ketoacidosis, prognostic factors, children