Pioglitazon'un insan mesane hücrelerinde hücre canlılığına etkisinin ve neoplastik transformasyon potansiyelinin araştırılması
Investigation of the effect of pioglitazone on cell viability and its neoplastic transformation potential on human bladder cells
Yazar: EMRE İLKUN
Danışman: DOÇ. DR. VEDAT ŞEKEROĞLU
Ordu Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Biyoloji = Biology

Özet:
Glikoz metabolizmasının bozulması sonucu oluşan tip 2 diyabet hastalığının tedavisinden kullanılan etken maddelerden biri olan pioglitazon (PIO) çağımızda en çok tercih edilen diyabet ilaçlarının başında gelmektedir. PIO hakkında birçok yararlı bilgi olmakla birlikte PIO içeren ilaç kullanan hastalarda mesane kanseri insidansının arttığına yönelik iddialar bulunmaktadır. Yapılan in vivo ve grup çalışmalarında bu etkisini birçok kez vurgulanmıştır. 
PIO'un insan mesane kanseri riskini artırıp artırmadığını incelemek amacıyla hücre kültürü temeli üzerine kurduğumuz bu çalışmayla tespit edilmeye çalışılmıştır. Uygulanan metodlarda hTERT-Uro Cell olarak adlandırılan immortal sağlıklı insan mesane hücrelerini kullanılmıştır. Çalışmamızda kullanılması planlanan PIO'un insan mesane hücrelerinde (hTERT-Uro) 24, 48 ve 72 saatlik uygulamaları sonucu hücre canlılığına etkisi incelenmiştir. PIO'un sitotoksik etkisi, canlı ve prolifere hücrelerin tespitini sağlayan, mitokondriyal aktivite bazlı MTT testi ile, hücrelerin potansiyel kanserleşme durumlarını da Transformasyon (Kontak İnhibisyon) testiyle ve Soft Agar (Ankoraj Bağımsız Test) ile ölçülmüştür. PIO'un deneyde kullanılacak dozlarının belirlenmesi ve hTERT-Uro hücre hattı için IC50 değerinin belirlenmesi amacıyla 1, 2.5, 5, 10, 25, 50, 100, 250 µM'lık (sırasıyla PIO dozları) 8 dozluk bir skala ile mtt testi gerçekleştirilmiştir. Bu deneyler sonucunda, 72 saat ugulamada IC50 değerleri PIO için 44 µM olarak belirlenmiştir. Ayrıca bu testler sonucu belirlenen PIO dozlarının 10, 20, 40 µM'lık 3 dozu kontak inhibisyon ve ankoraj bağımsız testlerinde kullanılmıştır. Deney verilerinin de PIO'un hTERT-Uro hücre hattında ve kullanılan deney şartlarında dozların artışına bağlı olarak sitotoksik etki gösterdiğini ayrıca kontak inhibisyon ve ankoraj bağımsız testlerinde hücrelerde kanserleşmeye neden olduğu gösterilmiştir.

Abstract:
Pioglitazone (PIO), which is one of the active substances used in the treatment of type 2 diabetes caused by disruption of glucose metabolism, is one of the most preferred diabetes drugs in our age. Although there is a lot of useful information about PIO, there are claims that the incidence of bladder cancer is increased in patients using PIO-containing drugs. This effect has been emphasized many times in in vivo and group studies.
The aim of this study was to determine whether PIO increases the risk of human bladder cancer. In the applied methods, immortal healthy human bladder cells called hTERT-Uro Cell were used. In this study, the effect of PIO on human viability in human bladder cells (hTERT-Uro) after 24, 48 and 72 hours of application was investigated. The cytotoxic effect of PIO was measured by MTT test based on mitochondrial activity, which enables the detection of viable and proliferating cells, and the potential cancers of the cells by Transformation (Contact Inhibition) test and Soft Agar (Anchorage Independent Test). In order to determine the doses of PIO to be used in the experiment and to determine the IC50 value for the hTERT-Uro cell line, the mtt test was performed with an 8-dose scale of 1, 2.5, 5, 10, 25, 50, 100, 250 µM (PIO doses respectively). As a result of these experiments, IC50 values were determined as 44 µM for PIO at 72 hours application. In addition, 3 doses of 10, 20, 40 µM of PIO doses determined as a result of these tests were used in contact inhibition and anchorage independent tests. Experimental data showed that PIO showed cytotoxic effect due to increase of doses in Htert-Uro cell line and experimental conditions used and also caused cancer in cells in contact inhibition and anchorage independent tests.