Manyetik poli(etilen glikol dimetakrilat-n-izopropilakrilamid) partiküllerinin sitikolin adsorpsiyonunun araştırılması
Investigation of citicoline adsorption onto magnetic poly(ethylene glycol dimethacrylate-n-isopropylacrylamide) particles
Yazar: MERVE TORPİL
Danışman: PROF. DR. ALİ KARA ; PROF. DR. GÖKHAN GÖKTALAY
Bursa Uludağ Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyomalzemeler Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Polimer Bilim ve Teknolojisi = Polymer Science and Technology
Dizin: Adsorpsiyon = Adsorption ; Etilen glikoldimetakrilat = Ethylene glycoldimethacrylate ; Farmasötik teknoloji = Technology-pharmaceutical ; Manyetik maddeler = Magnetic matters ; N-izopropilakrilamid = N-isopropylacrylamide ; Partiküller = Particles ; Polimerik partiküller = Polymeric particles ; Polimerler = Polymers ; Polimerleşme = Polymerization ; Salisilik asit = Salicylic acid

Özet:
Manyetik poli(etilen glikol dimetakrilat-N-izopropil akrilamid) [m-poli(EGDMA-N-IPAAm)] partiküllerinin sentezi, manyetik özelliğin kazandırılabilmesi amacıyla Fe3O4 nanopartikülleri kullanılarak süspansiyon polimerizasyonu metoduyla gerçekleştirildi.

Elde edilen partiküllerin karakterizasyonu için elemental analiz, taramalı elektron mikroskopisi, Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi, Brunauer-Emmett-Teller analizi ve elektron spin rezonans spektroskopisi teknikleri çalışıldı. m-poli(EGDMA-N-IPAAm) partiküllerinin yapısında %3,30 oranında azot tespit edildi. Partiküllerin spesifik yüzey alanı 64,57 m2/g, g faktörü 1,75 olarak belirlendi. Karakterizasyon sonuçları, elde edilen polimerik partiküllerin manyetik özelliğe sahip olduğunu göstermektedir. 

m-poli(EGDMA-N-IPAAm) partiküllerinin potansiyel bir ilaç taşıyıcısı olarak uygunluğu araştırıldı. Bunun için model ilaç olarak sitikolin seçildi. İlacın partiküllere yüklenmesi adsorpsiyon yöntemiyle gerçekleştirildi ve adsorpsiyona etki eden sıcaklık, zaman ve başlangıç konsantrasyonu parametreleri incelendi. Sıcaklık etkisinin değerlendirilmesinde, adsorpsiyon kapasitesinin en yüksek olduğu sıcaklığın 25 ºC olduğu ve sıcaklık artışının adsorpsiyon kapasitesini düşürdüğü gözlemlendi. Elde edilen adsorpsiyon verilerine Langmuir ve Freundlich izoterm modelleri uygulandı ve m-poli(EGDMA-N-IPAAm) partiküllerinin sitikolin adsorpsiyonunun Langmuir izotermine uyduğu belirlendi. Adsorpsiyon kinetiğinin incelenmesi için yalancı birinci dereceden, yalancı ikinci dereceden ve partikül içi difüzyon kinetik modelleri kullanıldı ve adsorpsiyon sürecinin yalancı birinci dereceden kinetik modeline uyduğu görüldü.

Abstract:
The synthesis of magnetic poly(ethylene glycol dimethacrylate-N-isopropylacrylamide) [m-poly(EGDMA-N-IPAAm)] particles was carried out by suspension polymerization method, using Fe3O4 nanoparticles to obtain particles that exhibit magnetic properties.

Elemental analysis, scanning electron microscopy, Fourier transform infrared spectroscopy, Brunauer-Emmet-Teller analysis, and electron spin resonance spectroscopy studies were performed for the characterization of the obtained particles. The nitrogen ratio in the structure of m-poly(EGDMA-N-IPAAm) particles was detected as 3.30%. The specific surface area and g factor of the particles was determined as 64,57 m2/g and 1,75, respectively. Results of the characterization studies indicated that the obtained polymeric particles have magnetic properties.

The availability of m-poly(EGDMA-N-IPAAm) particles as a potential drug carrier was investigated. For this purpose, citicoline was used as the model drug. Drug loading onto particles was performed by the adsorption method. Temperature, time, and initial concentration parameters that affect the adsorption process were investigated. Evaluation of the temperature effects showed that the maximum adsorption capacity was found to be at 25 ºC and increasing the temperature results in decreased adsorption capacity. Langmuir and Freundlich isotherm models were tested and the Langmuir isotherm model was found to be adequate for the process of citicoline adsorption onto m-poly(EGDMA-N-IPAAm) particles. Pseudo-first-order, pseudo-second-order, and intraparticle diffusion models were also tested to investigate the adsorption kinetics and the adsorption process was determined to fit the pseudo-first-order kinetic model.