hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
HIV/AIDS hastalarında ELİSA yöntemi İle Cryptosporidium türlerinin sıklığının araştırılması
Investigation of Cryptosporidium species frequency by ELISA method in HIV / AIDS
Yazar: GÜLAY OKAY
Danışman: DOÇ. DR. GÖNÜL ŞENGÖZ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Bakteriyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları = Clinical Microbiology and Infectious Diseases

Özet:
Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları Kliniği'nde takip edilmekte olan 29 HIV/AIDS hastasında, ELISA yöntemi ile gaitada Cryptosporidium spp. antijeni araştırıldı. Hastaların %77'si erkeklerden oluşurken, %58.5'i 40 yaşın altındaydı. Hastaların %55.2'i son bir yıl içinde tanı almış hastalardan oluşmaktaydı. Hastalara HIV virüsü bulaşma yolları şöyleydi; %72.5 heteroseksüel, % 17.2 homoseksüel/biseksüel, %10.3 da bilinmeyen grubu oluşturmaktaydı. Hastaların %89.6'sı antiretroviral tedavi almaktaydı. TMP-SMX profilaksisi alan hastaların yüzdesi %13.8 idi.
-Hastaların %44.8'inde fırsatçı enfeksiyon tespit edildi. Fırsatçı enfeksiyon geçiren hastaların %76.9'u erkeklerden oluşmaktaydı. Hastaların hiçbirinde ELISA ile gaitada Cryptosporidium spp.
antijenine rastlanmadı. Bu sonuçlarla çalışılan hasta populasyonunda Cryptosporidium spp. sıklığının düşük olduğu ancak daha doğru bir değerlendirme için çalışılan hasta sayısının artırılması gerektiği, bu konuda ülkemizde yapılan çalışmaların arttırılmasına ihtiyaç duyulduğu sonucuna varıldı.

Abstract:
Cryptosporidium spp antigen was investigated in stool by ELISA method in 29 HIV / AIDS patients who were followed up in the Infectious Diseases Clinic of Haseki Training and Research Hospital. While 77% of the patients were men, 58.5% were under the age of 40. 55.2% of the patients consisted of patients diagnosed in the last year. Ways of transmission of HIV to patients were as follows; 72.5% heterosexual, 17.2% homosexual / bisexual and 10.3% unknown group. 89.6% of the patients were receiving antiretroviral therapy. The percentage of patients who received TMP-SMX prophylaxis was 13.8%. Opportunistic infection was detected in 44.8% of the patients. 76.9% of the patients who had opportunistic infections were men. Cryptosporidium spp antigen was not detected in stool by ELISA in any of the patients.With these results, it was concluded that the prevalence of Cryptosporidium spp is low in the patient population studied, but the number of patients studied should be increased for a more accurate assessment, and it is necessary to increase the number of studies conducted in our country on this subject.
Ş.e.e.a.h  çocuk  sağlığı  ve  hastalıkları kliniklerinde   idiyopatik   trombositopenik  purpura  tanısı  alan   3 ay-2 yaş   ve   2-5 yaş arası  olguların  karşılaştırılması
Comparison of idiopathic thrombocytopenic purpura in children between 3 months and 2 years versus 2-5 years
Yazar: DERYA KALYONCU
Danışman: PROF. DR. ZEYNEP YILDIZ YILDIRMAK ; PROF. DR. FEYZULLAH ÇETİNKAYA
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Çalışmamız  Ocak  2000-Eylül 2005  tarihleri arasında Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma    
Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Klinikleri'nde  İTP tanısı alan 3 ay-5 yaş  arasındaki    
çocuklarda  yapılmıştır.Hastalar 2 yaşından küçük olan(İnfantil İTP grubu) ve 2-5 yaşında   
olan  olguları   kapsayan  iki  gruba   ayrılmıştır.  
         Çalışma grupları arasında İTP'nin demografik özellikleri, klinik bulguları, laboratuvar   
bulguları,tedavi şekilleri ve tedaviye yanıtları ve kronikleşme oranları açısından karşılaştırma   
yapıldı.Ayrıca  son yıllarda  kanama  riskini belirlemeye  yönelik yapılan kanama bulgularının   
sınıflandırılması  ve  derecelendirilmesi  de  olgularımızda uygulandı.  
         İnfantil   İTP   grubu  ile  diğer  grup   arasında   cinsiyet, mevsimsel  dağılım, geçirilmiş   
enfeksiyon öyküsü,tanıdaki ortalama trombosit sayıları, MPV,PDW,PCT,WBC  gibi   
laboratuvar   değerleri , kanama yeri   ve  kanama  şiddeti  açısından  anlamlı  fark saptanmadı.   
Her iki grup arasında  uygulanan  tedavi  şekilleri  incelendiğinde  infantil  İTP  grubunda  ilk   
seçenek  olarak  IVIG  tedavisinin daha  sık  kullanıldığı  gözlendi.Tedaviye yanıt, relaps ve   
kronikleşme  oranları  açısından gruplar arasında  istatistiksel olarak anlamlı  fark  saptanmadı.   
Kanama şiddeti  ile trombosit sayısı, kronikleşme  ve tedaviye yanıt arasında ilişki saptanmadı.  
         Sonuç  olarak ; infantil İTP'nin  çocukluk  çağında  görülen  İTP'den  klinik olarak   
farklılıklar gösterdiği bildirilmişse de çalışmamızda  anlamlı farklılıklar saptamadık. Kanama    
riskini belirlemeye yönelik olgularımızda kanama bulgularının şiddetini ve  kanama yerini    
sınıflandırdık.Diğer ülkelerde yapılan çalışmalara kıyasla olgu sayımızın az olmasından   
dolayı  daha  kapsamlı, prospektif  çalışmalara  gereksinim olduğunu  düşünmekteyiz.

Abstract:
It has been reported that infantile idiopathic thrombocytopenic purpura (ITP) has different clinical features than ITP seen in older ages and classification of bleeding sites and grading of bleeding severity can be used in determining the risk of bleeding. In this study, patients with ITP were divided into two groups according to age (<2 years and 2-5 years). The clinical features, laboratory findings, treatment modalities, rate of response and chronicity, bleeding sites, grades of bleeding were compared between each group. No significant differences were established.
Rapamisin'in ratlarda deneysel olarak oluşturulan intraabdominal adezyonların gelişimi üzerine etkisi /
Yazar: PELİN AKBABA
Danışman: DR. METİN ŞAHİN ; DOÇ. DR. OSMAN YÜCEL
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery

Özet:
Abdominopelvik cerrahi sonrası ortaya çıkan adezyonlar, peritonun travmaya karşı vermiş olduğu bir cevap olup, komplike hale gelen ikincil cerrahi, barsak tıkanıklığı, infertilite ve kronik karın ağrılarına sebep olabilmektedir. 
İntraabdominal adezyonların önlenmesinde günümüzde özellikle dikkatli ve titiz cerrahi tekniğin halen üzerinde durulmakta fakat buna yönelik olarak kullanım alanı giderek genişleyen laparoskopik cerrahi, geleneksel laparatomilere oranla adezyon gelişimini azaltmasına rağmen tamamıyla önleyememektedir. 
Dolayısıyla bilimsel araştırmalar halen postoperatif adezyonları belirgin olarak azaltan, makul fiyatta olan, yara iyileşmesi ve kanama gibi yan etkilere yol açmayan, bir defaya 
i
mahsus intrapertoneal uygulanacak olan likit maddeyi bulmak üzerine olmaktadır (94). 
NSAID'ler gibi klasik ajanlarla yapılan pekçok çalışma sonrasında; adezyonların gelişiminin azaldığı gösterilmiş, fakat gastrik mukoza! hasar, cerrahi sırasında ve sonrasında problem olabilecek kanama ve yara iyileşmesinin bozulması gibi sorunları da yanında getirmesinden dolayı eleştiriler alınmıştır (50). 
Çalışmamızda kullandığımız rapamisinin ise klasik bilinen ilaçlardan farklı olarak hücresel proliferasyonu selektif olarak inhibe etmesinden dolayı yan etki profili oldukça 
sınırlıdır. (32,41,48,53-55,57,58,62). Ayrıca yara iyileşmesini etkileyip etkil􀁀mediği konusunda ise ilacın hem oral hem de oral ve peritoneal yolla uygulanımı sonrasında dört grupta da yara enfeksiyonu gözlenmesine karşın istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. 
Rapamisinin oral uygulanımı sonrasında makroskopik değerlendirmede adezyon gelişimini azaltmasına rağmen, istatistiksel değerlendirmede anlamlı bulunmamış, fakat mikroskopik değerlendirmede istatistiksel olarak anlamlı sonuç ortaya çıkmıştır. 
Rapamisinin oral ve peritoneal yolla uygulanımını takiben ise hem mikroskopik, hem de makroskopik değerlendirmede adezyonu önlemede istatistiksel olarak anlamlılık tespit edilmiştir. Günümüzde özellikle graft versus host reaksiyonlarını önlemek için kullanılan rapamisin, çalışmamızdaki adezyon önlenmesi alanındaki müspet sonuçların ışığında üzerinde çalışılması gereken bir ajan olarak görünmektedir

Abstract:
Obezitenin sol ventrikül diyastolik fonksiyonları üzerine etkisinin doku doppler tetkiki ile değerlendirilmesi /
Yazar: FATİH UZUN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET EREN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
AMAÇ: Tek başına obezitenin ve obezite süresinin sol ventrikül diyastolik fonksiyonları üzerine etkisini rutin ekokardiyografi ve doku doppler tetkiki ile değerlendirdik.

METOT: Çalışmaya 29 tek başına obez (BMI≥30 kg/m²) ve 20 sağlıklı obez olmayan katılımcı dahil edildi.Her iki gruba da doku doppler incelemeyi de içeren iki boyutlu ve doppler ekokardiyografi yapıldı.

BULGULAR: Çalışmamızda sistolik ve diyastolik kan basıncı değerleri ve biyokimyasal parametreler her iki grupda benzer bulundu.Aynı zamanda  sol ventrikül boyutları ve ejeksiyon fraksiyonu da benzer bulundu.Diyastolik disfonksiyonun konvansiyonel doppler parametreleri obez grupda obez olmayan gruba göre daha kötü idi.Diyastolik parametreler genel olarak VKİ (vücut kitle indexi) ve obezite süresi ile iyi koreleydi.Multivariete analiz VKİ ve lateral mitral anüler Em/Am doppler parametrelerini bağımsız öngörücüler olarak saptadı.

SONUÇ: Bu çalışmada, obez hastalarda sol ventrikül diyastolik fonksiyonunda bariz bir bozulma olduğu gösterilmiştir. Bu bozulma obezite süresi, vücut kütle indeksi ve yaş ile yakın ilişki göstermekteydi.

Abstract:
OBJECTİVE: In our study we assessed  the effect of obesity and obesity duration on left ventricular diastolic functions by using routine echocardiography and doppler echocardiography.

METHOD:The study consisted of 29 obese patient(BMI≥30 kg/m²) and 20 healthy non-obese patient.Both group is asssesed by tissue doppler containing 2-D  and doppler echocardiography.

RESULTS:In our study systolic and diastolic blood pressures and biochemical parameters were similar.Ejection fractions and LV dimentions were similar too.Conventional doppler parameters of diastolic dysfuntion  were worse than non-obese group.Diastolic parameters were generally well correlated with body mass index and obesity duration,but multivariete analysis age ,BMI and doppler parameter lateral mitral annular Em/Am were independent predictors.

CONCLUSİON:In this study ,we revealed that in obese patients left ventricular diastolic functions were clearly deteriorated.This deterioration were  correlated with obesity duration,BMI,and age.
Bronşiyal astımlı çocuklarda glutatyon-s-transferaz gen polimorfizminin bir risk faktörü olarak belirlenmesi /
Yazar: MURAT EKİNCİ
Danışman: PROF. DR. MURAT ELEVLİ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
Bronsiyal astım hem fenotip hem de altta yatan patofizyoloji bakımından önemli ölçüde heterojenite gösteren yaygın ve karmaşık bir hastalıktır. Astım araştırmalarının önemli bir hedefi astımdaki genetik ve çevresel tetikleyicileri ve onun doğal öyküsünde farklılıklara yol açan faktörleri anlamaktır. Bu heterojenitenin sebep olduğu ve açıklanması gereken diğer bir konu da havayolu inflamasyonu ile astım semptomlarının ciddiyeti arasında bir ilişki olup olmadığı ve havayolu hiperreaktivitesini belirlemede bir marker olarak kullanılıp kullanılamayacağıdır.
Astım bronşiyale tanısı konmuş 105 çocuk hastada ve büyüme ve gelişmenin izlenmesi için ya da aşı yapılmak üzere sağlam çocuk polikliniğine başvuran 30 sağlıklı çocukta glutatyon-s-transferaz gen polimorfizmine(GSTM1,GSTT1,CYPA1) baktık. Hasta gruplarında GSTM1 gen delesyonu %47,6, GSTT1 gen delesyonu %28,6 ve CYPA1 gen delesyonu %33,3; kontrol gruplarında GSTM1 gen delesyonu %56,7, GSTT1 gen delesyonu %20, CYPA1 gen delesyonu %23,3 olup, hasta ve kontrol grubu arasında anlamlı bir farklılık saptamadık. Fakat hasta grupları, hastalğın şiddetine göre kendi aralarında (hafif persistan astım ile ağır persisan astım) gen polimorfizmi açısından karşılaştırıldığında; hastalığın şiddetinin artışı ile GSTM1 gen delesyonu taşıma sıklığının artışı arasında anlamlı bir ilişki saptadık(P<0,05).
Güncel çalışmalar insan genomunda yatkınlık genlerini içeren pek çok bölgenin çeşitli astım fenotipleriyle ilişkili olduğunu ve duyarlılığın genler arasında çoklu ilişkilerden kaynaklandığını ortaya koymuştur. Ancak GST genlerinin bronşiyal astım patogenezindeki tam rolünü açıklamak henüz çok zordur ve bu konuda daha geniş araştırmalara gereksinim vardır.

Abstract:
.
Mesane boynu hareketliliği ve stres üriner inkontinansavajinal doğumun etkisi /
Yazar: SEZEN SEZGİNSOY
Danışman: DOÇ. DR. NEŞE YÜCEL
Sağlık Bakanlığı / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Üriner inkontinans; her yaşta görülebilen, kadınların yaşamını olumsuz etkileyen, depresyon ve toplumdan soyutlanmaya neden olan hijyenik ve sosyal bir problemdir. %15 ila 52'lik prevalans oranı ile stres üriner inkontinans en sık karşılaşılan inkontinans tipidir. Gerek stres gerekse mikst tip üriner inkontinans gebelik esnasında görülebilmekle birlikte, vajinal doğumun pelvik tabanda yol açtığı travmayla ilişkili olan tipin stres üriner inkontinans olduğu kabul edilmektedir. Artan paritenin stres üriner inkontinans etyoloj isindeki önemi hala tartışmalıdır. Çalışmamızm amacı, pelvik taban morfolojisi ve fonksiyonu üzerine vajinal doğumun etkisini, perineal ultrasonografı kullanarak araştırmak ve sezaryan ile doğum yapan kadınlarla kıyaslamaktır. 
Hastalar, 32-39'uncu gebelik haftaları arasında ve doğum sonrası 9'uncu haftada olmak üzere iki kez değerlendirildi. Üriner inkontinans varlığı, antenatal ve postpartum olmak üzere her iki incelemede sorgulandı. Mesane boynunun lokalizasyonu Schaer ve arkadaşlarının tanımladığı x-y koordinat sistemi kullanılarak yapıldı. Gerek doğum öncesi, gerekse doğum sonrası mesane boynunun valsalva ile sefalokaudal, ventrndorsal ve vektöre! olmak üzere üç boyutlu hareketi perineal ultrasonografi ile incelendi. Ölçümler multipar grupta primipar ve sezaryan grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olarak bulundu. Aynı hareketler için primipar grup sezaryan grubu ile kıyaslandığında ise ölçümler primipar grupta istatistiksel olarak anlamlı ölçüde yüksek idi. Doğum sonrasında stres unner inkontinansı olan olgular değerlendirildiğinde ise, mesane boynunun, hem doğum öncesi hem de doğum sonrası sefalokaudal, ventrodorsal ve vektöre! yöndeki hareketi, inkontinans negatif olgulara göre pozitif olanlarda anlamlı oranda yüksek bulundu. 
Mesane boynu ve üretranın anatomik desteğinin, vajinal doğumdan etkilendiği bu çalışmada açık bir şekilde göıiilmektedir. Doğum öncesinde mesane boynu ınobilitesi, hiç doğum yapmayan primigravida ve sezaryen grubu olgularda farklılık göstermezken, en az bir vajinal doğum yapmış olan olgularda artmıştır. Doğum sonrasında ise, vajinal doğum yapmış olgularda, hiç vajinal doğum geçirmemiş sezaryan grubu olgulara göre ınobilite yüksek olarak bulunmuştur . GSİ doğum öncesi %33 iken doğum sonrası 9. haftada %51 olarak bulunmuş olup, postpartum de novo inkontinans % 47 oranındadır. İleri anne yaşı, artmış bebek doğum ağırlığı ve paritenin postpartum inkontinans için risk oluşturduğu sonucuna varı lrnış tır.

Abstract:
İnsizyonel herni onarımı ve nükse etki eden faktörler
Incisional hernia repair and factors affecting recurrence
Yazar: MURAT COŞKUN
Danışman: DOÇ. DR. YASİN PEKER
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Genel Cerrahi = General Surgery
Dizin: Bakteriyel enfeksiyonlar = Bacterial infections ; Cerrahi meş = Surgical mesh ; Cerrahi yara enfeksiyonu = Surgical wound infection ; Dezenfeksiyon = Disinfection ; Obezite-morbid = Obesity-morbid ; Yara enfeksiyonu = Wound infection

Özet:
Bu retrospektif çalışmada İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi 3.Cerrahi Kliniğinde Ocak 1997-Mayıs 2005 yılları arasında opere ettiğimiz 85 insizyonel hernili hasta "nükse etki eden faktörler" açısından incelendi.
	Olgularımız insizyonel herni nüksüne etki eden parametreler (vücut kitle indeksi, yaş, postoperatif komplikasyonlar, ek hastalıklar)  açısından incelendi. Yapılan operasyon tipleri ve kullanılan materyaller kaydedildi. Postoperatif  1-9 yıl süren takipler sonuncunda nüks izlenen olgular kaydedildi.
	On bir hastaya primer onarım, 74 hastaya yama ile onarım uygulandı ve hastaların 29 'una "onlay", 10 'una "inlay",  35 'ine "sublay" tarzında yama yerleştirildi. Polipropilen yama ve prolen sütür kullanıldı. Olgularımızın toplam % 12 'sinde nüks izlendi. Nükse etki eden faktörler arasında; kadın cinsiyet, vücut kitle indeksinin 25 'in üzerinde olması ve postoperatif gelişen yara yeri enfeksiyonu varlığı istatiksel olarak anlamlı bulundu.

Abstract:
In this retrospective study, at the 3rd Surgical Clinic of Izmir Atatürk Training and Research Hospital,  85 patients with incisional hernia who were operated in  January 1997- May 2005 were evaluated for the factors effect the recurrence of incisional hernia repair.
	Our patients  were analyzed about paramaters (body mass index, age, postoperative complications, comorbidity)  effecting the recurrence of incisional hernia. The operation types and the materials used were all recorded. Follow up period was 1-9 years, the recurrence of incisional hernia were recorded.
	In eleven patients, incisional hernia was repaired primarily while the rest underwent prostethic mesh repair. In 29 patients we used "onlay" technique, in 35 patients "sublay" and in 10 patients we used "inlay" technique mesh repair. A 12 % recurrence rate was observed. The factors that effect recurrence such as; female gender, body mass index greater than 25 and postoperative wound infections were found  statistically significant.
Renal hücreli (berrak hücreli tip) karsinomlarda cox-2 ekspresyonu ve mikrodamar yoğunluğunun klinikopatolojik parametrelerle karşılaştırılması
The relationship between cox-2 expression, microvessel density and various clinicopatologic parameters in clear cell type renal cell carcinoma
Yazar: HASAN GÜÇER
Danışman: DR. ELİFE ŞAHAN
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Patoloji = Pathology

Özet:
Amaç: Siklooksijenaz (COX)-2'nin aşırı ekspresyonu ve anjiogenez ile olan ilişkisi çeşitli karsinomlarda gösterilmiştir. Çalışmamızda, renal hücreli karsinomlarda (berrak hücreli tip) COX-2 ekspresyonu ve mikrodamar yoğunluğunun birbirleri ve çeşitli klinikopatolojik parametreler ile olan ilişkilerini araştırdık.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya radikal nefrektomi yapılmış 50 renal hücreli (berrak hücreli tip) karsinom olgusu dahil edildi. COX-2 ekspresyonu immünohistokimyasal olarak araştırıldı. Mikrodamar yoğunluğu bilgisayarlı görüntü analiz sistemi ile hesaplandı. COX- 2 ekspresyonu, mikrodamar yoğunluğu ve klinikopatolojik bulgular arasındaki ilişki değerlendirildi.

Bulgular: Olguların %76'sında COX-2 ekspresyonu saptandı. COX- 2 ekspresyonu ve mikrodamar yoğunluğu ile yaş, cinsiyet, tümör çapı, Fuhrman nükleer derecesi ve evre arasında ilişki saptanmadı (p>0.05).

Sonuç: Renal hücreli karsinom (berrak hücreli tip) olgularımızın çoğunda COX-2 ekspresyonu izlense de COX-2 ekspresyonu, mikrodamar yoğunluğu ve çeşitli klinikopatolojik parametreler arasında ilişki gözlemlemedik. Pek çoğu COX-2 ekspresyonu gösteren ve zengin vasküler yapıya sahip olan renal hücreli karsinomların tedavisinde bu özellikleri hedef alan terapötik ajanların keşfi için benzer çalışmalar faydalı olabilir.

Abstract:
Objective: Overexpression of cyclooxygenase-2 (COX-2) and its association with angiogenesis have been shown in various carcinomas. In this study, we investigated COX-2 expression in clear cell type renal cell carcinoma and its association with microvessel density and various clinicopathologic parameters.
Material and Method: Fifty cases of clear cell type renal cell carcinoma that underwent radical nephrectomy were included in this study. Th e status of COX-2 expression was examined immunohistochemically. Microvessel density in the neoplasm was estimated using the computerized image-analizer system. We evaluated the correlation between COX-2 expression, microvessel density and clinicopathologic findings.

Results: COX-2 expression was observed in 76% of the cases. Th ere was no association between COX-2 expression and microvessel density, age, sex, tumor size, nuclear grade and stage (p>0.05).

Conclusion: Most clear cell type renal cell carcinomas expressed COX-2, but there was no relationship between COX-2 and various clinicopathologic parameters. Similar studies to explore therapeutic agents that target these specialities can be useful in the treatment of renal cell carcinomas which show COX-2 expression and high vascularity.
Sağ brakiyal arter yoluylsağ brakiyal arter yoluyla antegrad serebral perfüzyon kullanılarak yapılan aortik arkus cerrahisi sonrası uzun dönemde nörokognitif fonksiyonların incelenmesi
The evaluation of long term neurocogni̇ti̇ve functi̇ons after aorti̇c arcus surgery by usi̇ng antegrade cerebral perfusi̇on via ri̇ght brachi̇al artery cannulati̇on
Yazar: OKAN YURDAKÖK
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET ALİ ÖZATİK
Sağlık Bakanlığı / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Kalp ve Damar Cerrahisi Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Çalışmanın amacı, Aort ve Arkus cerrahisi ameliyatları yapılan ve orta derecede hipotermi(28C) ile birlikte sağ brakiyal arter yoluyla selektif serebral antegrad perfüzyon uygulanan hastalarda; preoperatif, postoperatif , postoperatif 2.ayda ve uzun dönemde postoperatif 36-45. ay aralığında nörokognitif testler uygulayarak , kullanılan serebral koruma yönteminin etkinliğini ortaya koymaktır.
Kullandığımız testlerle; uygulama öncesi depresyon ve anksiyeteyi belirlemek ve sonrasında hem sağ hemde sol hemisfer nörokognitif fonksiyonlarını değerlendirmek amaçlandı.
Yapılan değerlendirmeler sonucunda; Aort ve Arkus cerrahisi ile birlikte kullandığımız sağ brakiyal arter yoluyla selektif antegrad perfüzyon ile serebral koruma yönteminin etkin ve uzun dönemde de güvenilebilir olduğu sonucuna vardık.

Abstract:
The aim of the study is to evaluate the long term neurocoggnitive functions after an Aortic Arch surgery  by using antegrade cerebral perfusion via right brachial artery cannulation. The neurocognitive tests were applied and recorded preoperatively, postoperatively, at the 2nd month post-operative clinic visit and at 36-45 months as the long term follow-up. The results were satisfactory and the aortic arch surgery by using cerebral antegrade perfusion via right brachial artery cannulation proved to be safe at long term.