Kronik spontan ürtikerli hastalarda omalizumab tedavisinin hematolojik ve inflamatuar parametreler ile ürtiker aktivite skoru üzerindeki etkisi
The effect of omalizumab treatment on hematologic and inflammatory parameters and urticaria activity score in patients with chronic spontaneous urticaria
Yazar: CANSU ALTINÖZ GÜNEY
Danışman: PROF. DR. AKIN AKTAŞ
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: C reaktif protein = C reactive protein ; Kan parametreleri = Blood parameters ; Monosit/lenfosit oranı = Monocyte/lymphocyte ratio ; Nötrofil/lenfosit oranı = Neutrophil/lymphocyte ratio ; Omalizumab = Omalizumab ; Trombosit/lenfosit oranı = Platelet/lymphocyte ratio ; Ürtiker = Urticaria ; İmmünoglobülin E = Immunoglobulin E

Özet:
Amaç: KSÜ spesifik bir nedeni veya tetikleyicisi olmayan, 6 hafta veya daha uzun süren sık görülen bir deri hastalığıdır. Omalizumab, antihistaminiklere dirençli KSÜ'lü 12 yaş üzeri hastalar için onay almış monoklonal anti-IgE antikordur. Bazı kan parametrelerinin KSÜ hastalık aktivasyon göstergesi olarak ve tedaviye yanıt monitarizasyonunda kullanılabileceğini öne süren çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmada KSÜ tanısıyla omalizumab tedavisi başlanmış hastalarda kan hücre sayıları, NLO, TLO, LMO, NMO, OTH, RDW, CRP ve total IgE değerlerinin ürtiker aktivite skoruyla değerlendirilen hastalık şiddeti ile ilişkisini, omalizumab tedavisi ile değişimlerini, bu laboratuvar değerlerinin birbirleri ile korelasyonlarını ve total IgE değerinin omalizumab yanıtı ile ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Ankara Şehir Hastanesi Deri ve Zührevi Hastalıklar polikliniğinde Şubat 2019– Eylül 2021 tarihleri arasında takip edilmiş KSÜ tanısı dışında herhangi bir dermatolojik ek tanı almamış ve omalizumabı ilk kez kliniğimizde almış olan 101 hasta çalışmaya dahil edildi. Tedavi öncesi ve tedavinin 3. ayındaki hemogram, CRP, total IgE ve ÜAS7 değerleri retrospektif olarak incelendi. Kayıtlarda 26 hastanın total IgE değerleri mevcut değildi. Total IgE değeri ile ilgili analizler 75 hasta üzerinden yapıldı.
Bulgular: Hastaların %73.3'ü kadın, %26.7'si erkekti. Yaş ortalaması 41.6 yıldı. Hastalık süresi ortalaması ise 35.5 aydı. Hastaların %52.5'inin anjiyoödemi vardı. NLO ve NMO değişkenleri için hafif+orta ve şiddetli ürtikerli grup arasında anlamlı bir fark bulundu (sırasıyla p:0.023, 0.019). Diğer değişkenler için hafif+orta ve şiddetli ürtikerli grup arasında anlamlı fark saptanmadı. OTH (p=0.010), LMO (p=0.031) ve total IgE (p<0.001) değerlerinde 3 aylık omalizumab tedavisi ile anlamlı artış izlenirken; lökosit sayısı (p<0.001), nötrofil sayısı (p<0.001), trombosit sayısı (p=0.018), NLO (p<0.001), TLO (p=0.013), NMO (p<0.001), CRP (p<0.001), ÜAS7 (p<0.001) değerlerinde tedavi ile anlamlı azalma görüldü. Lenfosit, monosit sayısı ve RDW değişkenlerinin tedavi öncesi ve sonrası değerleri arasında anlamlı bir fark bulunmadı. NLO değerinin tedavi ile değişim yüzdesinde orta ve şiddetli ürtikerli gruplar arasında istatistiki olarak anlamlı fark bulundu (p=0.034). Diğer laboratuvar değerlerinin tedavi ile değişim yüzdelerinde gruplar arasında istatistiki olarak anlamlı fark bulunmadı. Hastaların hem tedavi öncesi hem tedavi sonrasında laboratuvar
iv
değerleri ile ÜAS7 arasında anlamlı korelasyon izlenmedi. Omalizumab tedavisinin 3. ayında ÜAS7'ye göre hastaların %18.8 (n=19)'i tam yanıta (ÜAS7=0) ulaşırken, %80.2 (n=81)'sinde kısmi yanıt, %0.99 (n=1)'unda yanıtsızlık görüldü. Tam yanıtlı ve kısmi yanıtlı hastalar arasında hastalık süresi, başlangıç ÜAS7, başlangıç total IgE değeri, 3.ay total IgE değeri, total IgE değeri oranları ve anjiyoödem eşlik etme durumu açısından istatistiki olarak anlamlı fark bulunmadı.
Sonuç: Bu çalışma yüksek doz antihistaminik tedavisine direnç gösteren KSÜ'lü hastalarda omalizumabın etkili ve hızlı bir tedavi seçeneği olabileceğini ve anti-IgE etkisi yanında inflamasyon ve koagülasyon inhibisyonu da yaptığını göstermiştir.
Anahtar kelimeler: C-reaktif protein, kronik spontan ürtiker, lenfosit-monosit oranı, nötrofil-lenfosit oranı, nötrofil-monosit oranı, omalizumab, trombosit-lenfosit oranı, total IgE

Abstract:
Purpose: CSU is a common skin disease lasting 6 weeks or longer with no specific cause or trigger. Omalizumab is a monoclonal anti-IgE antibody approved for patients over 12 years of age with CSU resistant to antihistamines. There are studies suggesting that some blood parameters can be used as an indicator of CSU disease activation and in monitoring response to treatment. The aim of this study is to evaluate the relationship between disease severity (calculated by urticaria activity score) and blood cell counts, NLR, PLR, LMR, NMR, MPV, RDW, CRP, total IgE values, to investigate the change of these laboratory values with omalizumab treatment, the correlation of these laboratory values with each other, and the relationship of total IgE value with omalizumab response in patients who started omalizumab treatment with the diagnosis of CSU.
Material and methods: 101 patients who were followed up in the Ankara City Hospital Dermatology outpatient clinic between February 2019 and September 2021, who did not have any dermatological comorbidity except for the diagnosis of CSU, and who received omalizumab for the first time in our clinic were included in the study. Hemogram, CRP, total IgE and UAS7 values before treatment and at the 3rd month of treatment were analyzed retrospectively. Total IgE values of 26 patients were not available in the records. Analyzes of total IgE values were performed on 75 patients.
Results: 73.3% of the patients were female and 26.7% were male. The mean age was 41.6 years. The mean duration of illness was 35.5 months. 52.5% of the patients had angioedema. A significant difference was found between the mild+moderate and severe urticaria groups for the NLR and NMO variables (p:0.023, 0.019, respectively). For other variables, no significant difference was found between the mild+moderate and severe urticaria group. While a significant increase was observed in MPV (p=0.010), LMO (p=0.031) and total IgE (p<0.001) values with 3 months of omalizumab treatment; leukocyte count (p<0.001), neutrophil count (p<0.001), platelet count (p=0.018), NLR (p<0.001), TLR (p=0.013), NMO (p<0.001), CRP (p<0.001) ) ) and UAS7 (p<0.001) values significantly decreased with treatment. There was no significant difference between pre- and post-treatment values of lymphocyte, monocyte count and RDW variables. A statistically significant
vi
difference was found between the moderate and severe urticaria groups in the percentage of change in NLR with treatment (p=0.034). There was no statistically significant difference between the groups in the percentages of change in other laboratory values with treatment. There was no significant correlation between the laboratory values of the patients and UAS7 both before and after the treatment. According to UAS7, in the 3rd month of omalizumab treatment, 18.8% (n=19) of the patients achieved complete response (UAS7=0). Partial response was observed in 80.2% (n=81) of the patients, and non-response was observed in 0.99% (n=1). There was no statistically significant difference between patients with complete response and partial response in terms of disease duration, initial UAS7, initial total IgE value, 3rd month total IgE value, total IgE value rates, and presence of angioedema.
Conclusion: This study showed that omalizumab can be an effective and rapid treatment option in patients with CSU who are resistant to high-dose antihistamine therapy, and it also inhibits inflammation and coagulation in addition to its anti-IgE effect
Keywords: chronic spontaneous urticaria, C-reactive protein, lymphocyte-monocyte ratio, neutrophil-lymphocyte ratio, neutrophil-monocyte ratio, omalizumab, platelet-lymphocyte ratio, total IgE