Uzaktan etkileşimli mimari tasarım eğitimine yönelik model geliştirme
Developing a model for remote architectural design education
Yazar: MEHMET SARPER TAKKECİ
Danışman: DR. HAKAN TONG
İstanbul Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Bilişim Ana Bilim Dalı / Mimari Tasarımda Bilişim Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2011
Konu: Mimarlık = Architecture
Dizin: Mimari = Architectural ; Mimari düşünce = Architectural thinking ; Mimari etkileşim = Architectural interaction ; Mimari iletişim = Architectural communication ; Mimarlık eğitimi = Architectural education ; Mimarlık mesleği = Architectural career

Özet:
Tüm mesleki faaliyetler ve beraberinde eğitim yöntemleri toplumun yaşadığı tüm yapısal ve fikirsel değişimlere reaksiyon göstermektedirler. Dolayısıyla, toplumun değişen ve artan ihtiyaçlarına karşılık yeni çözümler üretmek zorundadırlar. Üretilecek yeni çözümlerin kapsamı zaman içerisinde gitgide genişlemekte ve beraberinde mesleki bilgide uzmanlaşma ve işbölümü eğilimi ortaya çıkmaktadır. Uzmanlaşmanın doğası gereği işbirliği yapılması zorunlu olmaktadır. İşbirliği, enformasyon ve iletişim teknolojileri alanında gerçekleşen değişimler ve gelişimlere paralel olarak bilgisayarlar aracılığı ile sanal ortamda gerçekleşebilmektedir. Özellikle ortaya çıkan yeni teknoloji ve uygulamalar sayesinde sosyal yönü gelişen internet üzerindeki sanal ortamlarda gerçekleşen işbirliği çalışmaları, daha etkin ve kolay bir şekilde gerçekleştirilebilmektedir. Mimarlık ve tasarım disiplini tüm bu gelişmelere ayak uydurarak, yeni bir çalışma ve öğrenme ortamı olarak sanal ortam üzerinde işbirliği uygulamaları, sanal tasarım stüdyoları gerçekleştirmektedir. Araştırmanın amacı ve kapsamı, bu bilgiler ışığında öncül örnekleri de inceleyerek Web 2.0 teknolojisi ile sanal tasarım stüdyolarını bir arada düşünerek ortaya bir model koymaktır.Araştırma 4 ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın amacı ve kapsamı belirtilmektedir. İkinci bölüm, enformasyon ve iletişim teknolojilerinin gelişimini, devam eden zamanda Web 2.0 teknolojisinin ortaya çıkmasıyla birlikte çıkan yeni uygulamalar ve davranışları incelemektedir. Üçüncü bölümde sanal tasarım stüdyolarının temelini oluşturan yöntemler, işbirliği ve karakteristikleri, kullanılan iletişim araçları ve teknolojilere dair incelemeler yapılmaktadır. Dördüncü bölüm, sanal tasarım stüdyolarının artı ve eksi değerleri incelenmektedir. Ayrıca, yapılan işbirliği uygulaması sonucu elde edilecek veriler ışığında, sanal tasarım stüdyoları ve uygulamanın geleceğine dair öngörüler ve tartışmalar yapılmaktadır.

Abstract:
All practices and their educational methods react to society?s structural and ideological changes. Therefore, each practice is obliged to produce new solutions to societies changing and increasing need. The context of the produced solutions extended in time and this situation caused a specialization and division of labor trend. Due to the nature specialization, collaboration becomes essential. In conjunction with the changes and evolutions in the information and communication technologies, collaboration can be accomplished in virtual environments via computers. Especially, with the aid of emerging technologies and applications, which provided the new and socially developed virtual media, collaboration becomes easier and more efficient. Like others, architecture and design disciplines adjust themselves to these developments and realizes virtual design studios as a new working and learning environment by using applications for collaboration in virtual environments. The aim and focus of this study is, to examine precessor examples of virtual design studios, thinking Web 2.0 technologies and virtual design studios together to develop a model.This study is composed of 4 main chapters. In the first chapter, the aim and the focus of this study is represented. The second chapter examined the development of information and communication technologies, the applications and behaviours emerged with Web 2.0. The third chapter examines the methods, collaboration characteristics, communication tools and methods which provide a basis for virtual design studios. In the fourth and last chapter, the positive and negative values of virtual design studios are examined. With the information gained from the collaboration application, forecasts and discussions are done.