Mine matriks türevi ve otojen kemik grefti ile tedavi edilen periodontal defektlerde dişeti oluğu sıvısı transformıng growth factor-ß1 ve alkalen fosfataz seviyelerinin değerlendirilmesi
Evaluation of gingival crevicular fluid transforming growth factor-ß1 and alkaline phosphatase levels after treatment of intrabony periodontal defects by the use of enamel matrix derivatives with autogenous bone graft
Yazar: ÖMER BİRKAN AĞRALI
Danışman: PROF. DR. LEYLA KURU
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Periodontoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2012
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Alkalen fosfataz = Alkaline phosphatase ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Dental mine = Dental enamel ; Gingival oluk sıvı = Gingival crevicular fluid ; Kemik nakli = Bone transplantation ; Kemik rejenerasyonu = Bone regeneration ; Periodontitis = Periodontitis ; Transforme edici büyüme faktörü-beta = Transforming growth factor-beta

Özet:
Bu çalışmada kronik periodontitisli hastalardaki kemik içi periodontal defektlere mine matriks türevleri (M.M.T.)+otojen kemik grefti (O.K.G.) kombinasyonu uygulanarak klinik ve radyografik parametreler ile dişeti oluğu sıvısı (D.O.S.)'nda transforming growth factor-ß1 (T.G.F.-ß1) ve alkalen fosfataz (A.L.P.) seviyeleri üzerine olan etkisinin araştırılması ve sadece M.M.T. ve sadece flep uygulaması ile karşılaştırılması amaçlandı. Bu çalışma kapsamına dahil edilen 12 hastada 30 adet kemik içi defekt M.M.T.+O.K.G., M.M.T. ve sadece flep (kontrol) uygulanan gruplara rastgele dağıtıldı. Operasyondan önce ve 6 ay sonra plak indeks, gingival indeks, sondalamada kanama, sondalama derinliği, rölatif ataşman seviyesi, rölatif dişeti kenarı seviyesi (R.D.K.S.) ölçüldü, standart radyografilerde defekt dolum yüzdesi hesaplandı. Operasyondan hemen önce ve 7, 14, 30, 90 ve 180 gün sonra D.O.S. toplandı ve T.G.F.-ß1 ile A.L.P. seviyeleri ELISA ile araştırıldı. Operasyondan 6 ay sonra tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı klinik iyileşmeler görüldü (p<0.01). R.D.K.S. değişimi sadece kontrol grubunda anlamlıydı (p<0.01). M.M.T. uygulanan gruplarda kontrol grubuna kıyasla daha az dişeti çekilmesi (p<0.05), daha fazla ataşman kazancı (p<0.001) ve daha fazla radyografik defekt dolumu (p<0.05) gözlendi. Ancak M.M.T.+O.K.G. ile M.M.T. grupları arasında klinik, radyografik ve biyokimyasal açıdan, 3 grup arasında ise biyokimyasal açıdan anlamlı fark tespit edilmedi (p>0.05). Sonuç olarak, M.M.T.+O.K.G. ile M.M.T. gruplarının ölçülen tüm klinik ve radyografik parametrelerdeki değişimleri benzer olmakla birlikte kontrol grubuna kıyasla üstündü. Çalışmamızın bulguları, D.O.S. T.G.F.-ß1 ve A.L.P. seviyelerinin rejeneratif iyileşmenin erken döneminde artış gösterdiğini ancak M.M.T. uygulamasının ilave bir etkisinin olmadığını göstermektedir.

Abstract:
The present study aimed to evaluate the effects of enamel matrix derivatives (E.M.D.) combined with autogenous bone graft (A.B.G.) application in chronic periodontitis patients with intrabony defects on clinical and radiographic parameters and gingival crevicular fluid (G.C.F.) transforming growth factor-ß1 (T.G.F.-ß1) and alkaline phosphatase (A.L.P.) levels and, to compare with E.M.D. alone and open flap debridement (O.F.D.) procedures. A total of 30 deep intrabony defects in 12 patients were randomly treated with E.M.D.+A.B.G., E.M.D. alone or O.F.D.. Clinical parameters including plaque index, gingival index, bleeding on probing, probing depth, relative attachment level and recession were recorded at baseline and 6 months post-surgery. Intrabony defect fill (DF) percentage was calculated on the standardized radiographs. T.G.F.-ß1 and A.L.P. levels were evaluated in G.C.F. just before surgery and 7, 14, 30, 90, 180 days after surgery using ELISA. All treatment procedures led to significant improvements at 6 months follow-up period (p<0.01). Gain in attachment level (p<0.001) and DF (p<0.05) of the E.M.D.+A.B.G. and E.M.D. groups were found to be significantly higher than those of the O.F.D. group, while the use of E.M.D. either with A.B.G. or alone was observed to produce significantly less recession than the O.F.D. (p<0.05). Furthermore, no significant differences were present between the E.M.D.+A.B.G. and E.M.D. groups in any of the clinical, radiographic and biochemical parameters. Also, no significant differences were present between all three groups biochemically. These findings suggested that G.C.F. T.G.F.-ß1 and A.L.P. levels were increased at the early healing phase but not affected from E.M.D. usage.