Kronik obstrüktif akciğer hastalığı alevlenmesinde optimal sistemik kortikosteriod kullanımı
The optimal use of systemic corticosteroid in exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease
Yazar: YELDA ÇEVİKER
Danışman: PROF. DR. ABDULLAH SAYINER
Ege Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Adrenal korteks hormonları = Adrenal cortex hormones ; Akciğer hastalıkları-obstrüktif = Lung diseases-obstructive ; Doz-cevap ilişkisi-ilaç = Dose-response relationship-drug ; Metilprednizolon = Methylprednisolone ; Tedavi = Treatment

Özet:
Sistemik kortikosteroidler, KOAH alevlenmesinin tedavisinde kullanılmaktadır. KOAH alevlenmesi nedeniyle hastaneye yatırılan hastalar iki gruba randomize edilmiştir: Birinci gruba uluslararası kılavuzlarda önerilen, 7 gün süreyle sabit oral 32 mg/gün metilprednizolon tedavi protokolü uygulanmıştır. İkinci gruba ise, 4 gün 1 mg/kg/gün parenteral, ardından 3 gün parenteral veya oral 0.5 mg/kg/gün metilprednizolon tedavi protokolü uygulanmıştır. Grup 1'e 18 olgu, Grup 2'ye 20 olgu alınmıştır. Yedi günlük tedavi sonunda, FEV1, FVC, parsiyel oksijen basıncı düzeylerinde, vizüel analog skorlamasıyla ölçülen nefes darlığı, öksürük ve balgam miktarında her iki grupta istatistiksel olarak anlamlı düzelme mevcuttur (p<0.05). Bu düzelme oranlarında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Hastanede kalış sürelerinın de her iki grupta benzer olduğu gözlenmiştir (p>0.05). Grup 2'de yan etkiler sayısal olarak daha fazla gözlenmesine karşın, bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Özellikle komorbiditeleri olan hastalarda düşük doz oral kortikosteroid uygulamasının daha güvenli olacağı düşünülmüştür. Üç aylık izlem döneminde, Grup 2'de daha çok sayıda hastanın alevlenme geçirdiği gözlenmiş, ancak iki grup arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Bunun nedeni olasılıkla hasta sayısının görece düşük olmasıdır. Bu gözlem, en azından, alevlenme sırasında daha yüksek dozda parenteral steroid tedavisi uygulanmasının izleyen dönemde alevlenme nüksünü azaltmadığını göstermektedir. Bu çalışma, parenteral yüksek doz ile oral görece düşük doz steroid uygulamalarının benzer klinik etkinliklere sahip olduğunu göstermiştir. Hiperkapni gelişme riski olan çok ağır KOAH'lı hastalarda daha yüksek dozda parenteral tedavi başlanmasının, diabetes mellitus ve hipertansiyon gibi komorbid durumları olan hastalarda ise oral düşük dozun tercih edilmesinin daha güvenli olacağı görünmektedir.

Abstract:
Systemic corticosteroids have been used in exacerbation of COPD. Patients hospitalized with CPOD exacerbation were randomized into two groups: the first group received oral 32 mg/day fixed methylprednisolone treatment protocol recommended by the international guidelines. In the second group, 1 mg/kg/day parenteral methylprednisolone for 4 days followed by parenteral or oral 0.5 mg/kg/day methylprednisolone for 3 days were applied. There are 18 cases in group 1 and 20 cases in group 2. At the end of seven days of treatment, the improvement in the FEV1, FVC, partial pressure of oxygen levels, shortness of breath measured by visual analague scoring, the amount of cough and phlegm was statistically significant in the both groups (p<0.05). This improvement rates was not statistically significant between groups. Duration of hospital stay was similar in both groups (p>0.05). Although numerically more side effects were observed in group 2, this difference was not statistically significant (p>0.05). Application of low dose oral corticosteroids, especially in patients with comorbidities thoughy to be safer. During the three-month follow up period, in group 2 greater number of exacerbations were observed but the difference between two groups was not statisticallt significant. This is probably due to relatively low number of patients. This observation shows at least during the exacerbation period the implementation of the high dose parenteral steroid thearpy does not reduce the recurrence of exacerbations in the following period.In this study, parenteral high doses and relatively low dose oral applications have shown similar clinical effects. In the very severe COPD patients at the risk of developing hypercapnia introduction of high dose parenteral thearpy and in the patients with comorbid conditions such as diabetes mellitus, hypertension chosing low dose oral thearpy seems to be more safe.