Kalsiyum silikat esaslı simanların farklı yıkama solüsyonlari ile simüle edilmiş immatür dişlerde uygulanmasi sonrasi itme bağlanma dayanımı ve apikal sızıntılarının değerlendirilmesi
Evaluation of push out bond strength and apical microleakage after application of calcium silicate-based cements to simulated immature teeths with different irrigation solutions
Yazar: TUTKU KOÇAK ŞAHİN
Danışman: PROF. DR. MURAT ÜNAL
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Çocuk Diş Hekimliği Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2023
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental bonding = Dental bonding ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental sızma = Dental leakage ; Dental çimentolar = Dental cements ; Dişler = Teeth ; EDTA = EDTA ; Fitik asit = Phytic acid ; Kalsiyum silikat = Calcium silicate ; Kitosan = Chitosan ; Çözeltiler = Solutions

Özet:
Amaç: Çalışmamızda, üç farklı kalsiyum silikat esaslı simanların farklı yıkama solüsyonları ile simüle edilmiş immatür dişlerde uygulanması sonrası itme bağlanma dayanımı ve apikal sızıntılarının değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda itme bağlanma dayanımı testi için protetik veya periodontal sebeplerden dolayı çekilmiş 40 adet tek köklü maksiller daimi kanin diş, mikrosızıntı testi için 120 adet tek köklü maksiller daimi keser diş kullanıldı. Mine-sement sınırından kesilerek dekorone edilen örnekler, Protaper Next döner alet eğeleri ile genişletildi. Simüle edilmiş immatür diş modeli elde etmek için tüm kanallarda 1-6 numaralı Gates Glidden frezler kullanıldı. İtme bağlanma dayanımı testi için akrilik bloklar içerisine gömülen örneklerden, üç adet enine kesit (1±0.1 mm) oluşturuldu. 120 adet elde edilen kök dilimi, irrigasyon prosedürlerine göre dört gruba ayrıldı. Grup I'deki örnekler %17'lik EDTA, Grup II'deki örnekler %0,2'lik kitosan ve Grup III'teki örnekler %1'lik fitik asit içerisinde 3 dk bekletildi. Grup IV'teki örnekler ise sadece steril salin içerisinde 3 dk bekletildi. Her gruptaki örnekler 3 alt gruba ayrıldı (n=10). Biodentine, MTA Repair HP ve NeoPUTTY üretici talimatlarına göre uygulandı. Ardından örnekler, itme bağlanma dayanımı testine tabi tutuldu. Elde edilen kuvvet değeri Newton (N) cinsinden kaydedildi ve megapaskal (MPa) birimine çevrildi. Başarısızlık tipleri 10X büyütme ile stereomikroskop altında incelendi. Mikrosızıntı testi için, preperasyonu tamamlanmış örnekler irrigasyon prosedürlerine göre dört gruba ayrıldı. Grup I'deki örnekler 5ml %17'lik EDTA ile, Grup II'deki örnekler 5 ml %0,2'lik kitosan ile, Grup III'teki örnekler 5ml %1'lik fitik asit ile irrige edildi. Grup IV'teki örnekler ise sadece steril salin ile 5 ml irrige edildi. Her irrigasyon grubu 3 alt gruba (n=10) ayrıldı. Biodentine, MTA Repair HP ve NeoPUTTY üretici talimatlarına uygun olarak karıştırıldı ve apikal 4 mm'ye plugger yardımıyla kondanse edildi. Kök kanallarının geri kalanı lateral kondenzasyon tekniği ile gütaperka ve AH Plus ile dolduruldu. Akrilik rezin bloklara gömülen örnekler, %2'lik metilen mavisi içerisinde 72 saat bekletildi. Yıkanan örneklerden, dişin uzun aksına paralel olacak şekilde bukkolingual yönde kesit alındı. Kesitler stereomikroskopta fotoğraflanarak program üzerinden milimetre cinsinden ölçüldü. Elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: İtme bağlanma dayanımı testi sonucunda, ana gruplar içerisinde EDTA grubu en yüksek bağlanma dayanımı değeri, kontrol grubu ise en düşük bağlanma dayanımı değerleri göstermiştir. Kalsiyum silikat esaslı simanların temsil ettiği alt gruplar içinde Biodentine grubu en yüksek bağlanma dayanımı, NeoPUTTY grubu ise en düşük bağlanma dayanımı gösteren kalsiyum silikat esaslı siman olmuştur. EDTA grubunda alt gruplara ilişkin itme bağlanma dayanımı ölçümleri karşılaştırıldığında gruplar arasındaki farklılık istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur (p>0.005). Kitosan, fitik asit ve kontrol gruplarında alt gruplara ilişkin itme bağlanma dayanımı ölçümleri karşılaştırıldığında gruplar arasındaki farklılık istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Gruplara ilişkin değerler ikişerli karşılaştırıldığında Biodentine ile MTA Repair HP, Biodentine ile NeoPUTTY arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulunurken (p<0.05), MTA Repair HP ile NeoPUTTY arasındaki fark istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur (p>0.005). Mikrosızıntı testi sonucunda, ana gruplar içerisinde en yüksek sızıntı değeri kontrol grubunda görülürken, en düşük sızıntı değeri kitosan ve fitik asit gruplarında görülmüştür. Kalsiyum silikat esaslı simanların temsil ettiği alt gruplar içinde en yüksek sızıntı değeri MTA Repair HP grubunda, en düşük sızıntı değeri ise Biodentine grubunda görülmüştür. EDTA ve kitosan grubunda alt gruplara ilişkin mikrosızıntı ölçümleri karşılaştırıldığında gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Alt gruplara ilişkin mikrosızıntı ölçümleri ikişerli karşılaştırıldığında Biodentine ile MTA Repair HP grubu, Biodentine ile NeoPUTTY grubu, MTA Repair HP ile NeoPUTTY grubu arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Fitik asit grubunda alt gruplara ilişkin mikrosızıntı ölçümleri karşılaştırıldığında gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Alt gruplara ilişkin mikrosızıntı ölçümleri ikişerli karşılaştırıldığında Biodentine ile MTA Repair HP grubu, MTA Repair HP ile NeoPUTTY grubu arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulunurken (p<0.05), Biodentine ile NeoPUTTY grubu arasındaki fark istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur (p>0.005). Kontrol grubunda alt gruplara ilişkin mikrosızıntı ölçümleri karşılaştırıldığında gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Alt gruplara ilişkin mikrosızıntı ölçümleri ikişerli karşılaştırıldığında Biodentine ile MTA Repair HP grubu, Biodentine ile NeoPUTTY grubu arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulunurken (p<0.05), MTA Repair HP ile NeoPUTTY grubu arasındaki fark istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur (p>0.005). Sonuç: Testlerimizin sonucunda üstün başarı gösteren Biodentine'i, tek seans apeksifikasyon tedavisinde kullanılmasını öneriyoruz. Bu çalışma NeoPUTTY materyalinin apikal mikrosızıntısını değerlendiren ilk çalışmadır. NeoPUTTY'nin kullanıma hazır olması, karıştırma ihtiyacının olmaması, manipülasyon kolaylığı, çalışmamızda orta derecede gösterdiği apikal sızıntı yeteneği sayesinde tek seans apeksifikasyon tedavisinde Biodentine'e alternatif bir materyal olabileceği görüşündeyiz. Çalışmamızda kullanılan şelasyon ajanları, kalsiyum silikat esaslı simanların itme bağlanma dayanımını ve apikal sızdırmazlık yeteneğini geliştirmiştir. Kitosan ve fitik asit solüsyonlarının toksik olmaması, doğada bulunan malzemeler olması, smear tabakasını etkili bir şekilde uzaklaştırması nedeniyle tek seans apeksifikasyon tedavisinde %17'lik EDTA'ya alternatif irrigasyon solüsyonu olarak önerilebileceği görüşündeyiz. Anahtar Kelimeler: İtme bağlanma dayanımı, mikrosızıntı, kalsiyum silikat esaslı siman, EDTA, kitosan, fitik asit.

Abstract:
Aim: In our study, it was aimed to evaluate push out bond strength and apical leakage after the application of three different calcium silicate-based cements with different irrigation solutions on simulated immature teeth. Material ve Methods: In our study, 40 single-rooted maxillary permanent canine teeth extracted for prosthetic or periodontal reasons were used for push-out bond strength test, and 120 single-rooted maxillary permanent incisors were used for the microleakage test. Samples decorated by cutting from the enamel-cementum junciton were preperated with Protaper Next rotary instrument files. Gates Glidden burs 1-6 were used in all canals to obtain a simulated immature tooth model. Three cross-sections (1±0.1 mm) were created from the specimens embedded in acrylic blocks for the push bond strength test. 120 obtained root slices were divided into four groups according to irrigation procedures. Samples in Group I were immersed 17% EDTA, Group II samples in 0.2% chitosan and Group III samples in 1% phytic acid for 3 minutes. The samples in Group IV were kept in sterile saline for 3 minutes. Samples in each group were divided into 3 subgroups (n=10). Biodentine, MTA Repair HP and NeoPUTTY were applied according to the manufacturer's instructions. The samples were then subjected to the push bond strength test. The resulting force value was recorded in Newtons (N) and converted to megapascals (MPa). Failure types were examined under a stereomicroscope with 10X magnification. For the microleakage test, the prepared samples were divided into four groups according to irrigation procedures. Samples in Group I were irrigated with 5ml of 17% EDTA, samples in Group II were irrigated with 5ml of 0.2% chitosan, and samples in Group III were irrigated with 5ml of 1% phytic acid. The samples in Group IV were irrigated with 5 ml of sterile saline only. Each irrigation group was divided into 3 subgroups (n=10). Biodentine, MTA Repair HP and NeoPUTTY were mixed according to the manufacturer's instructions and condensed to the apical 4 mm using a plugger. The rest of the root canals were filled with gutta-percha and AH plus using the lateral condensation technique. Samples embedded in acrylic resin blocks were kept in 2% methylene blue for 72 hours. Sections were taken from the washed specimens in the buccolingual direction, parallel to the long axis of the tooth. The sections were photographed under a stereomicroscope and measured in millimeters via the program. Obtained data were analyzed statistically. Results: As a result of the push out bond strength test, EDTA group showed the highest bond strength value and the control group showed the lowest bond strength value among the main groups. Among the subgroups represented by calcium silicate cements, Biodentine group had the highest bond strength and NeoPUTTY group was the calcium silicate cement with the lowest bond strength. When the push out bond strength measurements of the subgroups in the EDTA group were compared, the difference between the groups was found to be statistically insignificant (p>0.005). When the push out bond strength measurements of the subgroups in chitosan, phytic acid and control groups were compared, the difference between the groups was found to be statistically significant (p<0.05). When the values of the groups were compared in pairs, the difference between Biodentine and MTA Repair HP, and between Biodentine and NeoPUTTY was statistically significant (p<0.05), while the difference between MTA Repair HP and NeoPUTTY was statistically insignificant (p>0.005). As a result of the microleakage test, the highest leakage value was seen in the control group among the main groups, while the lowest leakage value was observed in the chitosan and phytic acid groups. Among the subgroups represented by calcium silicate cements, the highest leakage value was observed in the MTA Repair HP group, and the lowest leakage value was observed in the Biodentine group. When the microleakage measurements of the subgroups in the EDTA and chitosan groups were compared, the difference between the groups was found to be statistically significant (p<0.05). When the microleakage measurements of the subgroups were compared in pairs, the difference between Biodentine and MTA Repair HP group, between Biodentine and NeoPUTTY group, between MTA Repair HP and NeoPUTTY group was found to be statistically significant (p<0.05). When the microleakage measurements of the subgroups were compared in the phytic acid group, the difference between the groups was found to be statistically significant (p<0.05). When the microleakage measurements of the subgroups were compared in pairs, the difference between Biodentine and MTA Repair HP group, and between MTA Repair HP and NeoPUTTY group was statistically significant (p<0.05), while the difference between Biodentine and NeoPUTTY group was statistically insignificant (p>0.005). When the microleakage measurements of the subgroups were compared in the control group, the difference between the groups was found to be statistically significant (p<0.05). When the microleakage measurements of the subgroups were compared in pairs, the difference between Biodentine and MTA Repair HP group, and between Biodentine and NeoPUTTY group was statistically significant (p<0.05), while the difference between MTA Repair HP and NeoPUTTY group was statistically insignificant (p>0.005). Conclusion: We recommend Biodentine, which has shown great success as a result of our tests, to be used in a single visit apexification treatment. This is the first study to evaluate apical microleakage of NeoPUTTY material. We believe that NeoPUTTY can be an alternative material to Biodentine in single visit apexification treatment, thanks to its ready-to-use, no need for mixing, ease of manipulation, and moderate apical leakage ability in our study. The chelating agents used in our study improved the push bond strength and apical sealing ability of calcium silicate based cements. We believe that chitosan and phytic acid solutions can be recommended as an alternative irrigation solution to 17% EDTA in single visit apexification treatment, as they are non-toxic, naturally occurring materials, and effectively remove the smear layer. Keywords: Push-out bond strength, microleakage, calcium silicate based cement, EDTA, chitosan, phytic acid.