İskeletsel sınıf 1, 2 ve 3 ilişkiye sahip bireylerde temporomandibular eklemin değerlendirilmesi
Evaluation of the temporomandibular joint in individuals with skeletal class 1, 2 and 3 relationships
Yazar: RUGIYYAKHANIM GULIYEVA
Danışman: PROF. DR. MEHMET İRFAN KARADEDE
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ortodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2024
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
ve Amaç: Ortodontik tedavinin temel hedefi, yalnızca dişlerin düzgün kapanışını sağlamak değil, aynı zamanda Temporomandibular eklem fonksiyonlarını koruyarak uzun dönem stabilite ve fonksiyonel uyumu da sağlamaktır. Bu çalışmanın amacı, farklı iskeletsel tiplerde sentrik ilişki ve maksimum interkuspidasyon konumlarındaki kondil pozisyonu değişimlerini ve etkilerini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmada, iskeletsel Sınıf 1, Sınıf 2 ve Sınıf 3 ilişkiye sahip bireylerden alınan sentrik ilişki ve maksimum interkuspidasyon kayıtları kullanılmıştır. Yüz arkı kayıtları kullanılarak alçı modeller artikülatöre bağlanmış, Mandibular Position Indicator (MPI) sistemi kullanılarak kondil konumlarındaki anteroposterior (ΔX) ve superoinferior (ΔZ) yönündeki sapmalar ölçülmüştür.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 43 bireyden elde edilen verilerde, cinsiyet ve yaş dağılımı gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemiştir (p = 0,278). Gruplar arası sağ ve sol kondil konumlarındaki ΔX ve ΔZ ölçümlerinde istatistiksel olarak anlamsız farklar saptanmıştır.
Sonuç: Çalışmanın sonuçları, maksimum interkuspidasyon ile sentrik ilişki arasındaki bağlantının daha iyi anlaşılmasını sağlamıştır. Gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamasına rağmen, bireysel varyasyonların ortodontik tanı ve tedavi planlamasında önemli bir rol oynadığı açıktır. Bu nedenle, klinik uygulamalarda hasta muayenesi ve radyolojik değerlendirmeler sırasında daha dikkatli olunmalı ve mümkünse hastalar Sİ-Mİ ilişkisinin dikkate alındığı bir yaklaşımla analiz edilmelidir.
Anahtar Kelimeler: Temporomandibular Eklem, Maloklüzyon, Sentrik İlişki, Dental Artikülatör.

Abstract:
SUMMARY
Introduction and Aim: The main goal of orthodontic treatment is not only to achieve a proper occlusion of the teeth, but also to provide long-term stability and functional harmony by preserving temporomandibular joint function. The aim of this study is to evaluate the changes and effects of condyle position at the centric relationship and maximum intercuspidation positions in different skeletal types.
Materials and Methods: In the study, centric relationship and maximum intercuspidation records from individuals with skeletal Class 1, Class 2 and Class 3 relationships were used. Plaster models were attached to the articulator using facial arch records, and deviations in the anteroposterior (ΔX) and superoinferior (ΔZ) directions of the condyle positions were measured using the Mandibular Position Indicator (MPI) system.
Results: In the data obtained from 43 individuals included in the study, gender and age distribution did not show statistically significant differences between the groups (p = 0.278). Statistically insignificant differences were found in ΔX and ΔZ measurements in the right and left condyle positions between the groups.
Conclusion: The results of the study provided a better understanding of the link between maximum intercuspidation and centric relationship. Although no statistically significant difference was found between the groups, it is clear that individual variations play an important role in orthodontic diagnosis and treatment planning. Therefore, in clinical practice, more care should be taken during patient examination and radiological evaluations and, if possible, patients should be analyzed with an approach that takes into account the SI-MI relationship.
Keywords: Temporomandibular Joint, Malocclusion, Centric Relationship, Dental Articulator.