Darbeli elektromanyetik alanın oral mukozal yara iyileşmesindeki etkileri
Effects of pulsed electromagnetic field on oral mucosal wound healing
Yazar: SARPER SAYIN
Danışman: PROF. DR. HASAN YASAN
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Elektromanyetik alanlar = Electromagnetic fields ; Elektromanyetik darbeler = Electromagnetic pulses ; Fibroblast büyüme faktörü = Fibroblast growth factor ; Trombosit kaynaklı büyüme faktörü = Platelet-derived growth factor ; Vasküler endotel büyüme faktörleri = Vascular endothelial growth factors ; Yaralar ve yaralanmalar = Wounds and injuries

Özet:
Oral mukozal yaralar okuldaki, işyerindeki ve evdeki günlük faaliyetleri kısıtlayarak dünya çapında her yıl milyonlarca eğitim saati ve çalışma saatinin kaybedilmesine neden olmaktadır. Aynı zamanda bu hastalıkların psiko-sosyal etkileri mevcuttur ve sıklıkla yaşam kalitesini önemli ölçüde düşürür. 
Manyetoterapi, geleneksel tıbba ek olarak 21. yüzyıl tıbbı tarafından da çeşitli sağlık sorunlarının iyileşmesini vaat eden alternatif yöntemler olarak kabul edilmektedir. Günümüzde manyetoterapi, ağrı ve inflamasyon yönetimi için invaziv olmayan, güvenli ve kolay bir yöntem sunmaktadır. Oral mukozada yara iyileşmesini hızlandırmak için birçok tedavi olmasına rağmen non-invazif bir uygulama olan darbeli elektromanyetik alanın (DEMA'nın) etkileri incelenmemiştir. Bu çalışmada DEMA'nın, ratların damaklarında oluşturulan mukozal yaralar üzerindeki etkilerini ortaya koymayı amaçladık.
Çalışmamızda 32 adet Wistar Albino erkek rat gruplara randomize ve eşit şekilde dağıtılarak her grupta 8 rat olacak şekilde 4 deney grubu oluşturulmuştur. Grup 1ve 3'teki ratlara sadece oral mukozal yara oluşturuldu, DEMA uygulanmadı ve sırasıyla 4. gün ve 7. Gün sonunda sakrifiye edildi. Grup 2ve 4'tekilere oral mukozal yara oluşturulmasını takiben deney sürecinde günün aynı saatinde olmak üzere 12 saat aralıklarla 1'er saatten günde toplam 2 saat DEMA uygulandı ve sırasıyla 4. ve 7. gün sonunda ratlar sakrifiye edildi. Eksize edilen yara alanları histopatolojik, immünhistokimyasal ve genetik olarak incelendi. İnflamatuar hücre infiltrasyonu, granülasyon dokusu oluşumu ve epitelizasyon skorlandı. Histopatolojik skorlama yok – hafif – orta – şiddetli (0, 1 pozitif, 2 pozitif, 3 pozitif) olarak değerlendirildi.  Sitokeratin ekspresyonları skorlandı. Endotelyal Nitrik Oksit Sentaz (eNos), platelet kaynaklı büyüme faktörü (PDGF), fibroblast büyüme faktörü (FGF), epidermal büyüme faktörü (EGF), vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) ekspersyonları ölçüldü.
Yapılan incelemeler sonunda 4. ve 7. günlerde sadece yara oluşturulan gruplarla ile karşılaştırıldığında DEMA uygulanan gruplarda anlamlı derecede azalmış yara alanları tespit edildi (sırasıyla: p = 0.002, p = 0.042). Hem 4. günde hem de 7. günde granülasyon dokusu skorlarının (sırasıyla p = 0.005, p = 0.010), epitelizasyon skorlarının (sırasıyla p = 0.012, p = 0.004), sitokeratin skorlarının (sırasıyla p<0.001, p = 0.013), EGF ekspresyonunun (sırasıyla p < 0.001, p = 0.010), FGF ekspresyonunun (sırasıyla p = 0.004, p = 0.014),  PDGF ekspresyonunun (sırasıyla p = 0.002, p = 0.040) ve VEGF ekspresyonunun (sırasıyla p = 0.008, p = 0.009) anlamlı derecede yüksek olduğu izlendi. Yine her iki günde DEMA uygulanan gruplarda sadece yara oluşturulan gruplara göre inflamatuar hücre infiltrasyonu skorunun (sırasıyla p = 0.003, p = 0.008) ve eNos ekspresonunun (sırasıyla p <0.001, p = 0.037) anlamlı seviyede düşük olduğu izlendi. 
Çalışmamızda DEMA uygulamasının rat oral mukozal yaralarında yara çevresinde EGF, PDGF, VEGF, FGF gibi büyüme faktörlerinin ekspresyonunu arttırdığı bulunmuştur. DEMA uygulamasının histopatolojik olarak granülasyon dokusu oluşumunu ve epitelizasyonu arttırdığı gösterilmiş ve makroskopik olarak da yara alanındaki küçülme ortaya konulmuştur. Non invazif, toksik olmayan, maliyeti düşük olan DEMA'nın oral mukozal yaralarda bir tedavi yöntemi olarak kullanılabileceği konusunda umut vadeden bu deneysel çalışmanın gelecekte yapılacak çeşitli araştırmalara ışık tutabileceği kanaatindeyiz. Bu çalışma, gelecekte yapılacak olan çalışmalarla desteklenmelidir.

Abstract:
Oral mucosal sores limit daily activities at school, work, and home, resulting in millions of lost educational and working hours worldwide each year. At the same time, these diseases have psychosocial effects and often significantly reduce the quality of life.
In addition to traditional medicine, magnetotherapy is also accepted by 21st century medicine as alternative methods that promise the healing of various health problems. Today, magnetotherapy offers a non-invasive, safe and easy method for pain and inflammation management. Although there are many treatments to accelerate wound healing in the oral mucosa, the effects of pulsed electromagnetic field (PEMF), which is a non-invasive application, have not been examined. In this study, we aimed to reveal the effects of PEMF on the mucosal wounds created on the palate of rats.
In our study, 32 Wistar Albino male rats were distributed randomly and equally to the groups and 4 experimental groups were formed, with 8 rats in each group. Rats in groups 1 and 3 were created with only an oral mucosal wound, PEMF was not applied, and were sacrificed at the end of the 4th day and 7th day, respectively. Following the creation of an oral mucosal wound, PEMF was applied to groups 2 and 4 for a total of 2 hours a day, at 12-hour intervals, at the same time of the day during the experiment, and the rats were sacrificed at the end of the 4th and 7th days, respectively. Excised wound areas were examined histopathologically, immunohistochemically and genetically. Inflammatory cell infiltration, granulation tissue formation and epithelialization were scored. Histopathological scoring was evaluated as none - mild - moderate - severe (0, 1 positive, 2 positive, 3 positive). Cytokeratin expressions were scored. Endothelial Nitric Oxide Synthase (eNos), platelet derived growth factor (PDGF), fibroblast growth factor (FGF), epidermal growth factor (EGF), vascular endothelial growth factor (VEGF) expressions were measured.
As a result of the examinations, significantly reduced wound areas were detected in the PEMF applied groups compared to the wound-only groups on the 4th and 7th days (p = 0.002, p = 0.042, respectively). Both on day 4 and day 7, granulation tissue scores (p = 0.005, p = 0.010, respectively), epithelialization scores (p = 0.012, p = 0.004, respectively), cytokeratin scores (p<0.001, p = 0.013, respectively), EGF expression (p < 0.001, p = 0.010, respectively), FGF expression (p = 0.004, p = 0.014, respectively), PDGF expression (p = 0.002, p = 0.040, respectively) and VEGF expression. (p = 0.008, p = 0.009, respectively) was observed to be significantly higher. Again on both days, it was observed that the inflammatory cell infiltration score (p = 0.003, p = 0.008, respectively) and eNos expression (p < 0.001, p = 0.037, respectively) were significantly lower in the groups that received PEMF application compared to the wound-only groups.
In our study, it was found that PEMF application increased the expression of growth factors such as EGF, PDGF, VEGF, FGF around the wound in rat oral mucosal wounds. PEMF application has been histopathologically shown to increase granulation tissue formation and epithelialization, and macroscopically a reduction in the wound area has been demonstrated. We believe that this promising experimental study, which shows that the non-invasive, non-toxic, low-cost PEMF application can be used as a treatment method for oral mucosal wounds, may shed light on various future studies. This study should be supported by future studies.