Peek rod ve rijit rod sistemleri kullanılarak kısa segment lomber stabilizasyon yapılan olguların klinik ve radyolojik olarak karşılaştırılması
Clinical and radiological comparison of cases WHO underwent short segment lomber stabilization using peek rod and rigid rod systems
Yazar: İBRAHİM ORHAN BİLEK
Danışman: PROF. DR. MURAT ALTAŞ
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery
Dizin: Polietereterketon = Polyetheretherketone ; Protezler ve implantlar = Prostheses and implants ; Psödoartroz = Pseudarthrosis ; Reoperasyon = Reoperation ; Sinir cerrahisi = Neurosurgery ; Spinal füzyon = Spinal fusion ; Spinal hastalıklar = Spinal diseases

Özet:
Giriş: Bu çalışmada; Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Nöroşirurji Kliniğinde, 2017 Mart ve 2018 Haziran tarihleri arasında lomber dejeneratif omurga hastalığı tanısıyla, PEEK rod ve rijit rodlar kullanılarak 3 seviye lomber transpediküler stabilizasyon operasyonu geçiren 54 hastanın preoperatif ve postoperatif 2. yıldaki klinik ve radyolojik sonuçları değerlendirilmiştir.
Amaç: Bizim çalışmamızın amacı, 3 seviye lomber transpediküler stabilizasyon yapılan lomber dejeneratif omurga hastalığı tanılı olgularda PEEK rod ve rijit rodları; radyolojik olarak komşu segment hastalığı ve psödoartroz gelişimi yönünden karşılaştırmak, iki grubun reoperasyon oranlarını, preoperatif ve postoperatif 2. yıl ODI ve VAS skoru değişimlerini karşılaştırmaktır.
Materyal ve Metod: Bu çalışmaya dahil edilen 54 hasta temel olarak; PEEK rod (30 hasta) ve rijit rod kullanılanlar (24 hasta) olarak iki gruba ayrılmıştır. Tüm hastaların preoperatif ve postoperatif 2. yıl kontrollerinde anamnezleri alınıp nörolojik muayeneleri yapılmış, preoperatif ve postoperatif 2. yıldaki aksiyal bel ağrıları ve radiküler ağrıları sorgulanmıştır. Postoperatif ortalama takip süresi 29,6 aydır. Elde edilen veriler, VAS Skalası ve Oswestry Bel Ağrısı Engellilik Anketi kullanılarak değerlendirilip tüm hastaların ODI ve VAS skorları hesaplanmış ve iki grubun ODI ve VAS skoru değişimleri birbiriyle karşılaştırılmıştır. Hastaların reoperasyon öyküleri de incelenmiş ve iki grubun verileri birbiriyle karşılaştırılmıştır. Ayrıca tüm hastaların; preoperatif, erken postoperatif ve postoperatif 2. yıl kontrollerinde bilgisayarlı tomografi (ct) ve manyetik rezonans (mr) görüntülemeleri çekilerek postoperatif 2. yıldaki komşu segment hastalığı ve psödoartroz gelişimi değerlendirilmiş ve iki grubun sonuçları birbiriyle karşılaştırılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler değerlendirilirken; analizler IBM SPSS 23.0 paket programı (IBM Corp, Armonk, NY) ile yapılmıştır.
Tartışma: Spinal cerrahide hedef; patolojik durumları mümkün olduğunca fizyolojik hale getirmektir. Füzyon cerrahisinin amacı ise; bu belirti ve bulgulara yol açan anormal anatomiyi düzeltmek, anormal hareketi ortadan kaldırmak ve omurga stabilitesini korumaktır. Hastanın günlük yaşam içerisindeki hareketliliğinin alışık olduğu biçimde devam edebilmesi için füzyon cerrahisi sonucunda immobil hale gelen segmentlerin yükü, mobil olan diğer segmentlere binmekte ve bu durum bir çok çalışmada görüldüğü gibi komşu seviyelerde dejenerasyon ve instabilite gelişimini hızlandırmaktadır. Bu sonuçlardan kaçınmak için; stabilizasyon sistemleri zaman içinde daha fizyolojik hale gelmiştir ve gelmek zorundadır. Mevcut sistemlerin klinik sonuçları da bu anlamda yapılacak biyomekanik çalışmalara yol gösterici olacaktır.
Bizim çalışmamızda klinik sonuçlar; reoperasyon oranları, ODI ve VAS skorlarıyla değerlendirilirken, radyolojik olarak komşu segment hastalığı ve psödoartroz değerlendirilmiştir. Bu sonuçların 24-36 ay arası takip sonuçları olduğu göz önünde bulundurulmalı, uzun dönem takiplerde daha değişik sonuçlar çıkabileceği akılda tutulmalıdır. Bu nedenle; şikayeti olmasa bile belirli aralıklarla hastaların radyolojik ve klinik olarak kontrol edilmesi, kullanılan enstrüman sistemlerinin uzun dönemdeki biyomekanik yararlılıklarının objektif değerlendirmesi açısından son derece önemlidir. Hastaların postoperatif dönemde daha sedatif veya hareketli bir hayat tarzını benimsemesi de psödoartroz ve/veya komşu segment hastalığı gelişimini tetikleyebilir veya önüne geçebilir. Ayrıca; hastaların postoperatif dönemdeki ODI ve VAS skorlarının da hastaların bu dönemdeki hayat tarzı üzerinde ciddi şekilde etkili olduğu göz önünde bulundurulmalıdır.
Tüm hastaların postoperatif 2. yıl ODI ve VAS skorlarında preoperatif değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı düşüş olduğu görülmüştür. Her ne kadar PEEK rod grubundaki hastaların ODI ve VAS skorları rijit rod grubundaki hastalara göre daha fazla düşüş gösterse de iki grup arasında ODI ve VAS skoru değişimi açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Reoperasyon oranları da; rijit rod grubunda, PEEK rod grubuna kıyasla daha yüksektir ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Radyolojik sonuçlar incelendiğinde, psödoartroz ve komşu segment hastalığı gelişim oranları; rijit rod grubunda, PEEK rod grubuna göre daha yüksektir ancak iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamamıştır. 
Sonuç: Lomber dejeneratif omurga hastalarında uygulanan kısa segment lomber transpediküler stabilizasyon cerrahisinde PEEK rodların, rijit rodlara iyi bir alternatif oluşturduğu ancak, klinik ve radyolojik olarak rijit rodlara karşı belirgin bir üstünlüğünün olmadığı görülmektedir. Her ne kadar istatistiksel olarak anlamlı olmasa da; PEEK rodların, rijit rodlara kıyasla daha olumlu klinik ve radyolojik sonuçlara sahip olması dikkatlerden kaçmaması gereken bir noktadır. Üstelik bu sonuçların; kısa takip süreli bir çalışmanın klinik ve radyolojik sonuçları olduğu unutulmamalı, vaka sayısı arttıkça ve takip süresi uzadıkça daha anlamlı klinik ve radyolojik sonuçların elde edilebileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Anahtar Kelimeler: PEEK rod, rijit rod, psödoartroz, komşu segment hastalığı, reoperasyon

Abstract:
Introduction: This study evaluates the second-year preoperative and postoperative clinical and radiological results of 54 patients with lumbar degenerative disc disease who underwent Level-III lumbar transpedicular stabilization operation where PEEK rods and rigid rods were used between March 2017 and June 2018 in the Neurosurgery Clinic of Akdeniz University, Medical Faculty Hospital.
Purpose: The purpose of this study is to compare PEEK rods and rigid rods in patients with lumbar degenerative disc disease who underwent Level-III lumbar transpedicular stabilization in terms of the development of adjacent segment disease and pseudoarthrosis radiologically and to compare the re-operate rates and the second-year ODI and VAS score changes of the two groups.
Material and Method: 54 patients included in this study were mainly divided into two groups, being PEEK-rod applied group (30 patients) and rigid rod-applied group (24 patients) The medical histories of all patients were taken, and their neurological examinations were performed, during the second-year preoperative and postoperative controls, and their axial back pain and radicular pain in the second preoperative and postoperative year were questioned. The mean postoperative follow-up period is 29.6 months. Data obtained were evaluated using the VAS Scale And Oswestry Back Pain Disability Questionnaire, and the ODI and VAS scores of all patients were calculated and the changes in the ODI and VAS scores of the two groups were compared. The re-operate histories of the patients were also examined and the data of the two groups were compared. In addition, computed tomography (CT) and magnetic resonance (MR) images of all patients were taken during the preoperative, early postoperative controls and the second-year postoperative controls, and the development of adjacent segment disease and pseudoarthrosis in the second postoperative year were evaluated and the results of the two groups were compared. When evaluating the data obtained in the study, analyses were made using IBM SPSS 23.0 package program (IBM Corp, Armonk, NY).
Discussion: The target in spinal surgery is to make pathological conditions, signs and symptoms physiological as much as possible. The purpose of fusion surgery is to correct the abnormal anatomy that led to these signs and symptoms, to eliminate the abnormal movement and to maintain spinal stability. In order for the patient's mobility in daily life to continue as he/she is accustomed to, the load of the segments that become immobilized as a result of fusion surgery falls on other mobile segments, which accelerates the development of degeneration and instability at neighboring levels, as shown in many studies. To avoid such consequences, stabilization systems have become and must become more physiological over time. The clinical results of existing systems will also guide biomechanical studies to be carried out in this context.
Our study evaluated the clinical results, re-operate rates with ODI and VAS scores, as well as adjacent segment disease and pseudoarthrosis radiologically. It should be noted that these results are follow-up results of 24-36 months and that different results may be observed in long-term follow-ups. It is therefore extremely important to check patients at regular intervals radiologically and clinically in terms of objective evaluation of the long-term biomechanical utility of the instrument systems used, even if patients have no complaints. Patients adopting a more sedative or active lifestyle in the postoperative period may also trigger or prevent the development of pseudoarthrosis and/or adjacent segment disease. It should also be noted that the ODI and VAS scores of the patients in the postoperative period have a significant effect on the lifestyle of the patients during this period.
It was observed that there was a statistically significant decrease in the second-year postoperative ODI and VAS scores of all patients compared to the preoperative values. Although the ODI and VAS scores of the patients in the PEEK rod-applied group decreased more than the ODI and VAS scores of the patients in the rigid rod-applied group, no statistically significant difference was found between the two groups in terms of change in ODI and VAS scores. Reoperation rates were also higher in the rigid rod-applied group compared to the PEEK rod-applied group, but this difference was not statistically significant. The examination of the radiological results revealed that the rates of development of pseudoarthrosis and adjacent segment disease in the rigid rod-applied group were higher than the rates in the PEEK rod-applied group, but there was no statistically significant difference between the two groups. 
Conclusion: It has been seen that PEEK rods are a good alternative to rigid rods in short segment lumbar transpedicular stabilization surgery performed in patients with lumbar degenerative spine, but they do not have a distinct advantage over rigid rods clinically and radiologically. Although it is not statistically significant, it should not be overlooked that PEEK rods produce more positive clinical and radiological results compared to rigid rods. Moreover, it should be kept in mind that these results are the clinical and radiological results of a study with a short follow-up period, and it should be taken into account that more meaningful clinical and radiological results can be obtained as the number of cases increases and the follow-up period increases.

Key Words: PEEK rod, rigid rod, pseudoarthrosis, adjacent segment disease, re-operate