Egzojen obesitesi olan çocuklarda Bisfenol A maruziyeti ve idrar Bisfenol A düzeyleri
Bisphenol A exposure and urinary Bishenol A levels in exogen obese children
Yazar: ESRA ELLİALTI
Danışman: PROF. DR. KADRİYE YURDAKÖK
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bisfenol A = Bisphenol A ; Endokrin sistem = Endocrine system ; Endokrin sistem hastalıkları = Endocrine system diseases ; Obezite = Obesity ; Çocuklar = Children ; Çocuklar = Children ; İdrar = Urine

Özet:
Yaşamımızınher döneminde sıklıkla karşılaşabileceğimiz ve hiç düşünmedenkullandığımız pek çok eşyanın aslında ?endokrin sistemimizin dengesinibozarak? morbidite ve mortaliteye neden olan çok çeşitli kimyasal maddeleriçerdiği bilinmektedir. Bunlardan biri ilk kez 1891 yılında plastik yapımında(polikarbonat-plastik) kullanılmak üzere üretilen ama aynı zamanda birendokrin bozucu olduğu da gösterilen, içinde iki fenol grubu bulunan BisfenolA (BPA), 2,2-bis (4-hidroksifenil) propandır. BPA, plastik su ve yiyecekkaplarında, biberonlarda, diş tedavisinde, naylon, polyester ve PVCyapımında, konserve kutularının iç kısmında bulunan kaplamalarda, evdekullanılan elektronik malzemelerde ve günlük kullandığımız daha pek çokeşyada bulunmaktadır. Oral yolla, inhalasyon yoluyla ve ciltten devücudumuza girebilen BPA, sentetik östrojen yapısında bir kimyasalmaddedir. Son yıllarda başta çocuklar olmak üzere tüm yaş gruplarındaartmakta olan egzojen obesite ile endokrin bozucu kimyasal maddeleredüşük dozlarda kronik maruz kalınması arasında ilişki olduğunu düşündürençalışmalar dikkati çekmektedir. Bunlar arasında fitoöstrojenler ve fitalatlarınyanı sıra BPA'nın da yer aldığı görülmektedir. Bununla birlikte obesçocuklarda çevresel BPA maruziyetinin araştırıldığı bir çalışmayarastlanmamıştır. Bu çalışmada puberteye girmemiş, herhangi bir ilaçkullanmayan ve/veya kronik bir hastalığı olmayan egzojen obes çocuklardaBPA maruziyetinin araştırılması ve kontrol grubuyla karşılaştırılmasıamaçlanmıştır. Çalışmaya Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı ÇocukHastanesi'ne Mayıs-Kasım 2010 tarihleri arasında başvuran ve egzojenobesite tanısı alan 63 prepubertal çocuk ile altta yatan önemli bir hastalığıolmayan benzer yaşlarda 34 kontrol vakası alınmıştır. Tüm vakalara BPAmaruziyetini tespit etmeye yönelik anket uygulanmıştır. Bu vakaların idrarörneklerinde LC-MS/MS (high-performance liquid chromatography coupled with tandem mass spectrometry) yöntemiyle Bisfenol A düzeyleri çalışıldı. Buçalışmada hem idrar BPA (?g/l) düzeyleri hem de idrar kreatininlestandardize edilmiş BPA/kreatinin (?g/g) düzeylerine bakıldı. Ortalama idrarBPA düzeyleri obes grupta kontrol grubuna göre yüksekti (18.4±12.3 ?g/l ve6.0±4.6 ?g/l, p=0.0001; 34.0±33.0 ?g/g ve 10.3±9.2 ?g/g, p=0.0001). Obesgrupta yaş grubu küçüldükçe idrar BPA/kreatinin düzeyleri daha da yüksekbulundu (p=0.003). Metabolik sendromu olan obes vakalarda idrar BPAdüzeyleri metabolik sendromu olmayan gruba göre daha yüksekti (23.3±12.5?g/l ve 14.6±10.8 ?g/l, p=0.001; 46.0±39.4 ?g/g ve 25.0±24.2 ?g/g, p=0.004).Anket çalışması ile araştırılan, Bisfenol A içerebilecek bazı çevresel ajanlarile temasın, obes hasta grubunun idrar BPA düzeyine anlamlı etkisininsadece bebeklik döneminde plastik su içme kabı kullanımı durumundaolduğu görüldü (p=0.010). Ayrıca bebekliğinde 6 aydan kısa süreli anne sütüalan obes çocukların metabolik sendromu olanlarda idrar BPA düzeylerimetabolik sendrom olmayanlara göre daha yüksekti (54.5±45.3 ?g/g ve20.2±11.6 ?g/g, p=0.010). Diğer muhtemel etkilenim yollarının çoğunun obesçocuklarda etkilemediği halde kontrol grubunun idrar BPA düzeyini anlamlıbir şekilde etkilediği görüldü. Sonuç olarak obes grubun idrar BPA düzeylerikontrol grubuna göre daha yüksekti. Obes grup içinde de metaboliksendromu olanlarda olmayanlara göre idrar BPA düzeyleri daha yüksekti.Obes grupta erken bebeklik döneminde plastik su içme kabı kullanmış gruptaidrar BPA düzeyleri daha yüksekti. Erken bebeklik döneminde <6 ay annesütü alan ve metabolik sendromu olan grupta da idrar BPA düzeyi yüksekti.Bütün bu bulgular BPA'nın obesite ve metabolik sendromla ilişkiliolabileceğini ve bu ilişkinin sadece akut temasla değil, erken bebekliktenbaşlayarak uzun süreli kronik bir maruziyetle ilişkili olabileceğinidüşündürmektedir.Anahtar kelimeler: Egzojen obesite, Çocukluk, Endokrin bozucular, BisfenolA etkilenimi

Abstract:
Face inevery period of our lives, and often, we use a lot of things without any thoughtof actually ?breaking the balance of the endocrine system?, causingmorbidity and mortality is known to contain a wide variety of chemicalsubstances. One of them is bisphenol A (BPA), 2,2-bis (4-hydroxyphenyl)propane that contains two phenol groups and is produced the first time in1891 for the construction of plastic (polycarbonate-plastic), but also indicatedthat an endocrine disruptor. BPA is used in plastic water and food containers,baby bottles, dental treatment, nylon, polyester and PVC construction, thecoating on the inside of tin cans, the electronic materials at home and manymore goods for daily use. BPA is a chemical substance that in the structureof synthetic estrogen, can enter the body orally, dermal and by inhalation. Inrecent years, increasing of exogenous obesity in all age groups especiallychildren with chronic exposure to low doses of endocrine disruptor chemicalsubstances in regard to studies suggesting that draws attention. Amongthese, phytoestrogens and phthalates, including BPA, as well as seen.However, a study of environmental exposure to BPA in obese children hasnot been found. In this study we investigated the exposure to BPA inprepubertal exogenous obese children who do not use any medication and/or have a chronic disease and we compared the results with control group.The 63 prepubertal children diagnosed exogenous obesity cases who haveadmitted to Hacettepe University İhsan Doğramacı Children?s Hospitalbetween May-November 2010 constituted the study group. 34 children at thesame age without any underlying disease constituted the control group. Allthe cases are applied a questionnare to determine BPA exposure. The urinesamples of these cases are obtained for the analysis of BPA by the methodof LC-MS/MS (high-performance liquid chromatography coupled with tandemmass spectrometry). In this study, both urine BPA (?g/l) and BPA/creatinine (?g/g) levels were determined. In obesity group compared with the controlgroup, mean urinary BPA levels are higher than the control group (18.4±12.3?g/l and 6.0±4.6 ?g/l, p=0.0001; 34.0±33.0 ?g/g and 10.3±9.2 ?g/g,p=0.0001). Higher urinary BPA/creatinine levels were in the younger agegroup of the obese group (p=0.003). Urinary BPA levels of obese cases withmetabolic syndrome were higher than the group without metabolic syndrome(23.3±12.5 ?g/l and 14.6±10.8 ?g/l, p=0.001; 46.0±39.4 ?g/g and 25.0±24.2?g/g, p=0.004). The survey explored with contact of environmental agentssome of which may contain Bisphenol A significantly effects the level of BPAin urine of obese patients only in infancy was seen in the case of the use ofplastic water drinking bowl (p=0.010). In addition, short-term breast milk (<6months) in infancy of obese children with metabolic syndrome had higherlevels of urinary BPA than those without metabolic syndrome (54.5±45.3 ?g/gve 20.2±11.6 ?g/g, p=0.010). Most of the other possible exposure waysaffected the urinary BPA levels of control group significantly, but not obesegroup. As a result, urinary BPA levels in obese group were higher than thecontrol group. Within the group of obese patients with metabolic syndromehad higher levels of BPA in urine than those without metabolic syndrome.The children of obese group that used a plastic container of drinking water inearly infancy had higher levels of urinary BPA. In early infancy period of theobese group with metabolic syndrome who had <6 months of breastfeedinghad higher levels of urinary BPA. All these findings suggest BPA may beassociated with obesity and metabolic syndrome, and this relationship is notonly an acute touch, starting from early infancy suggests that long-termchronic exposure may be related.Key words: Exogen obesity, Childhood, Endocrine disruptors,Bisphenol A exposure