Plevral sıvı transuda-eksuda ayırımında tiyol disülfit dengesinin yeri /
Yazar: OSAMA B.A ABUZAINA
Danışman: UZMAN HABİBE HEZER
Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Göğüs Hastalıkları = Chest Diseases
Dizin: Disülfitler = Disulfides ; Eksüda ve transüdalar = Exudates and transudates ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Plevra = Pleura ; Plevral efüzyon = Pleural effusion ; Serbest radikaller = Free radicals ; Tiyoller = Thiols

Özet:
Giriş: Plevral sıvı, primer akciğer hastalıkları, primer malign plevral tümör, sistemik
bir hastalık veya başka bir organa ait hastalığın komplikasyonu sonucu gelişir, Klinik
ve radyolojik olarak yüksek olasılıkla kalp yetmezliği düşünülen ve minimal plevral
sıvı saptanan hastalar hariç her hastada daha ileri tetkiklere geçmeden önce ilk
aşamada torasentez yapılmalıdır. Plevral sıvının aspire edilmesini takiben eksüda
veya transüda olarak tanımlanmalıdır.
Oksidatif stres boyutlarının fazla olması veya koruyucu mekanizmaların yetersiz
kalması durumunda oksidatif hasar oluşmaktadır. Reaktif oksijen türevlerinin vücutta
yaptığı hasarları önlemek üzere görevli savunma sistemlerine antioksidan savunma
sistemleri adı verilir. Tiyol; hücrelerde herhangi bir oksidatif stres durumunun
oluşumunu önlemede kritik bir role sahip sülfidril (-SH) grubu içeren organik bir
bileşiktir.
Metod: Çalışmamız Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göğüs
Hastalıkları kliniğinde yapıldı, 108 hasta çalışmaya dahil edildi. Torasentez ile
hastalardan yaklaşık 20-100 cc plevral sıvı örneği alındı. Alınan sıvı örnekleri ve kan
örnekleri ile yapılan tetkikler sonucu sıvılar, Light kriterlerine göre eksuda ve
transuda olarak sınıflandırıldı. Plevral sıvıda tiyol disülfit dengesi ölçümü Erel &
Neselioğlu tarafından tarif edilen otomatik spektrofotometrik yöntemle çalışıldı.
Bulgular: Plevral sıvıda tiyol disülfit düzeyleri değerlendirildiğinde eksüdatif sıvıda
native tiyol, total tiyol ve disülfit düzeylerinde transuda grubuna göre anlamlı
yükseklik izlendi (p< 0.001). Disülfit/native tiyol, disülfit / total tiyol oranı transuda
grubunda daha yüksekdi (p=0.03). Native tiyol/ total tiyol oranları ise eksüda
grubunda daha yüksek bulundu (p= 0.03).
Tartışma: Bu çalışma plevral sıvıda, Erel & Neselioğlu tarafından tarif edilen
otomatik spektrofotometrik yöntemle bakılan tiyol disülfid dengesini araştıran ilk
çalışmadır. Eksudatif plevral sıvıların aksine Transuda olarak sınıflandırılan plevral
sıvılar onkotik ve hidrostatik basınç arasındaki dengenin bozulmasına bağlı olarak
oluşur. İnflamasyon söz konusu olmadığından sıvı içeriği protein ve hücrelerden
fakirdir. Eksüdatif sıvıda artan protein ve albumin içeriğine bağlı olarak native tiyol,
total tiyol düzeyleri çalışmamızda yüksek saptanmıştır. Disülfit düzeylerinin yüksek
saptanması ise antioksidan dengenin oksidatif stres yönüne kaydığının göstergesidir.
Çünkü disülfit, total tiyol havuzu içindeki ROT'ların artışına bağlı oksitlenmiş nativ
tiyol miktarını göstermekdir.

Abstract:
Introduction: Pleural fluid develops as a result of primary lung disease, primary
malignant pleural tumor, a systemic disease, or a complication of another organ
disease. In the first stage, thoracentesis should be performed, and after that ıt should
be defined as exudate or transudate pleural fluid.
Oxidative damage occurs when the oxidatif stres is high or when the protective
mechanisms are insufficient. In order to prevent damage caused by reactive oxygen
species (ROT) in the body, we need defense systems called antioxidant defense
systems. thiol; is an organic compound containing a sulfhydryl (-SH) group having a
critical role in preventing the formation of any oxidative stress state in cells.
Method: The study was performed at Ankara Atatürk Training and Research
Hospital Chest Diseases Clinic, 108 patients were included in the study.
Approximately 20-100 cc pleural fluid samples were taken from the patients with
thoracentesis. Fluids were classified as exudate and transudate according to Light
criteria. Measurement of thiol disulfide homeostasis in pleural fluid was performed
by automatic spectrophotometric method described by Erel & Neselioglu.
Results: Total thiol, native thiol and disulfide levels were evaluated in pleural fluid,
a significant elevation was observed in the exudative fluid compared to the
transudate group (p <0.001). Disulfide/native thiol, disulfide/total thiol ratio was
higher in the transudate group (p = 0.03). Native thiol/total thiol ratios were higher in
exudate group (p = 0.03).
Discussion: This study is the first study investigating the thiol disulfide hemostasis
as described by Erel & Neselioglu in pleural fluid. In contrast to exudative pleural
fluids, transudative pleural fluids are caused by deterioration of the balance between
oncotic and hydrostatic pressure. Since there is no inflammation, the liquid content is
poor in protein and cells. In our study, native thiol and total thiol levels were found
to be high in exudative fluid due to increased protein and albumin content in it.
Whereas the increased disulfide levels are indicative of increased oxidative stress in
exudative pleural fluid. Because disulfide shows the amount of oxidized native thiol
due to the increase of ROTs in the total thiol pool.