Türkiye'de tasarım girişimciliği: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde uygulanması önerilen tasarım teknokenti modeli
Thesis design entrepreneurship in Turkey: Proposed design technopark model for implementation at Mimar Sinan Fine Arts University
Yazar: DUYGU SEZGİN
Danışman: DOÇ. ÇETİN TÜKER
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Grafik Tasarımı Ana Sanat Dalı / Grafik Tasarımı Bilim Dalı
Derece: Sanatta Yeterlik, 2023
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts
Dizin: Akademik girişimcilik = Academic entrepreneurship ; Dijital girişimcilik = Digital entrepreneurship ; Grafik tasarımı = Graphic design ; Güzel sanatlar = Fine arts ; Yalın yeni girişimcilik = Lean startup

Özet:
Tasarım girişimciliği, çağdaş ekonomik dinamiklerin şekillendirdiği iş dünyasında önemli bir role sahiptir. Bu çalışma, Türkiye'de tasarım girişimciliğinin teşvik edilmesine yönelik Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi bünyesinde uygulanması önerilen "Tasarım Teknokenti" modelini önermektedir. Bu öneri, tasarım ve girişimciliğin kesişimindeki fırsatları ve ihtiyaçları ele alarak, Türkiye'nin girişimcilik ekosistemine katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
Bu çalışmanın temel hedefi, tasarım girişimciliği kavramını anlamak ve Türkiye'deki tasarım alanında girişimciliği teşvik edecek bir model önermektir. Bu amacı gerçekleştirmek için, tasarım, girişimcilik ve bu iki alanın kesişimi konusunda kapsamlı bir inceleme yapılmıştır. Ayrıca, Türkiye'deki girişimcilik ekosistemi ve mevcut tasarım girişimleri üzerine gerçekleştirilen röportajlarla saha çalışmaları yürütülmüştür.
İlk bölümde konunun seçilme nedenlerinden bahsedilmiştir. Tasarımcıların girişimcilik eğitimi konusundaki eksiklikleri ve tematik teknoparkların azlığı bu nedenlerin temeli olarak belirlenmiştir. Tasarımcıların girişimcilik eğitimi konusundaki eksikliklerini ön plana çıkarmak için tasarım öğrencileri ile bir anket çalışması yürütülmüş, alınan cevaplar bu eksikliği desteklemiştir.
İkinci bölümde tasarım ve girişimcilik kavramlaı ayrı ayrı detaylıca tanımlanmıştır. Tasarımın alanlarına ve eğitim tarafına değinilmiştir. Girişimciliğin ise kronolojik tanımları yapılmış, önemi vurgulanmış ve girişimci kişi açıklanmıştır. Girişimcilik eğitimi ve üniversite bağlantısı açıklanarak Devlet-Üniversite-Sanayi birlikteliğinden oluşan Üçlü Sarmal Modelinden bahsedilmiştir. Tasarım ve girişimcilik ilişkisinin ele alındığı bu bölümde kesişen ve ayrışan noktalara da değinilmiştir. Bu iki kavramı içinde barındıran Tasarım Odaklı Düşünmek ve Kreatif Endüstriler başlıklarına ayrıca yere verilmiştir. Önerilen model içerisinde yer alacak tasarım girişimlerinin alanlarının da belirlenmesi hedefiyle tasarım girişimlerinin alanları kategorize edilmiş ve Dijital Pazarlama, Oyun Sektörü, Ürün Tasarımı ve Web-App Tasarımı olarak dört başlıkta incelenmiştir.
Araştırmaya röportajlar ile devam edilmiştir. Modelin oluşabilmesi için Teknokent içerisinde hem tasarım girişimcilerinin hem de teknokent yürütücülerinin yer alması gerekmektedir. Bu dördüncü bölümde sebeple mevcut işleyen modeller seçilmiş ve seçilen teknokentlerden hem yetkililer hem de tasarım girişimcileri ile röportajlar yapılmıştır. Tasarım girişimcileri ile yapılan röportajlardan, Teknokent içinde yer alacak bir tasarım girişimcisinin nelere ihtiyaç duyacağı, nasıl bir eğitim alması gerektiği, proje geliştirebilmesi için gerekli olan tüm ihtiyaçların neler olduğu belirlenmeye çalışılmıştır.
Teknopark yetkilileri ile yapılan röportajlardan ise, bir Teknokentin kurulum sürecinin nasıl olması gerektiği, prosedürel detaylar, mekan seçimi, gerekli idari birimlerin neler olacağı, iş işleyiş, fiziki koşullar ve ihtiyaçlar, paydaşlıklar, etkinlikler ve kurulacak bölgenin sürdürülebilir olması için gerekli olan tüm detaylara erişilmeye çalışılmıştır.
Her iki taraf ile yapılan röportajlar tablolaştırılarak kişilerin verdiği cevapların kesişim kümeleri ile tespit edilen ortak kelimelerden yola çıkarak bulgular tabloları oluşturulmuş ve model tanımı yapılırken bu sonuçlara dikkat edilmiştir. Çalışmanın bulguları, Türkiye'deki tasarım girişimciliğine yönelik eksiklikleri ve fırsatları vurgulamaktadır. Girişimcilik ekosistemlerinin yetkilileri ve tasarım girişimcileri ile yapılan röportajlar, mevcut durumun analizini sağlamış ve önerilen modelin gerekliliğini desteklemiştir.
Elde edilen tüm veriler doğrultusunda beşinci bölümde modelin tanımı yapılmış ve modelin işleyişini sağlayacak ana başlıklar bir şema haline getirilmiştir. Bir Tasarım Girişimcili Merkezi oluşabilmesi için katılım sağlayacak tasarım girişimcileri için kuluçka programı önerisi oluşturulmuştur. Modelin amacı belirlenmiş ve örnek model olarak New York University Game Innovation Lab ele alınmıştır.
Model tanımını detaylandırmak için Modelin Usul ve Esasları olarak yeni bir başlık açılmış ve T. C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından Resmî Gazete'de yayınlanan "Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği" referans alınarak ve modelin bileşenleri oluşturulmuştur. Kurucu Heyet, Yer Seçimi, Sanayi Potansiyeli, Bölge Başvuruları, Yönetici Şirket, Genel Müdür, Kuluçka Merkezi, Personel İstihdamı, Desteklenecek Programlar gibi ilgili mevzuatta yer alan tüm başlıklara yer verilmiş her başlık için Tasarım Teknokenti özelinde önerilerde bulunulmaya çalışılmıştır.
Tasarım Teknokenti tamamen tasarım odaklı çalışacağından tematik bir teknoloji geliştirme bölgesi olması planlanmaktadır. İlgili mevzuatta bu konuya İhtisas Teknoloji Geliştirme Bölgesi başlığı altında yer verilmiş olduğundan, tez kapsamında da İhtisas Teknoloji Geliştirme Bölgeleri için örnekler sunulmuş ve tasarım alanında böyle bir yapının olmadığı vurgulanmıştır.
Sonuç olarak, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi bünyesinde uygulanması önerilen "Tasarım Teknokenti" modeli, tasarım girişimciliğinin teşvik edilmesi ve geliştirilmesi için bir temel sunmaktadır. Bu model, tasarım eğitimi, girişimcilik eğitimi, sanayi iş birlikleri, ticarileştirme, pazarlama ve Ar-Ge gibi alanlarda entegre bir yaklaşımı öngörmektedir. tasarım girişimciliğini teşvik ederek Türkiye'nin inovasyon ve ekonomik büyüme potansiyeline katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Bu öneri, gelecekteki araştırmalar ve uygulamalar için temel bir rehberlik sunmaktadır.

Abstract:
Design entrepreneurship plays a significant role in the modern business landscape shaped by contemporary economic dynamics. This study proposes the implementation of a "Design Technopark" model within the framework of Mimar Sinan Fine Arts University to foster design entrepreneurship in Turkey. This proposal aims to address the opportunities and necessities at the intersection of design and entrepreneurship, with the intention of contributing to Turkey's entrepreneurship ecosystem.
The primary objective of this study is to comprehend the concept of design entrepreneurship and to propose a model that encourages entrepreneurship in the field of design within Turkey. To achieve this goal, an extensive examination of design, entrepreneurship, and their convergence has been conducted. Moreover, fieldwork involving interviews with stakeholders in the entrepreneurship ecosystem and current design entrepreneurs in Turkey has been carried out.
In the first section, the rationale for selecting this subject is explained. The scarcity of entrepreneurship education among designers and the limited presence of thematic technoparks are identified as foundational reasons. To underscore the lack of entrepreneurship education among designers, a survey was administered to design students, the responses of which substantiated this insufficiency.
The second section comprehensively defines the concepts of design and entrepreneurship individually. The diverse realms within design and its educational aspects are expounded upon. In parallel, entrepreneurship is characterized through chronological descriptions, emphasizing its significance, and elaborating on the notion of an entrepreneurial individual. By addressing entrepreneurship education and its linkage with universities, the Triple Helix Model, encompassing Government- University-Industry collaboration, is introduced. The section dedicated to the relationship between design and entrepreneurship explores both convergent and divergent points. Concepts encapsulating both design and entrepreneurship, namely Design Thinking and Creative Industries, are further highlighted. Additionally, in line with the proposed model, categorizing the fields of design ventures is undertaken, resulting in four distinct categories: Digital Marketing, Game Industry, Product Design, and Web-App Design.
The research was continued through interviews. In order for the proposed model to take shape, the participation of both design entrepreneurs and technopark administrators within the Technopark environment was essential. Therefore, for the fourth section, existing operational models were chosen and interviews were conducted with both technopark authorities and design entrepreneurs from the selected technoparks.
From the interviews with design entrepreneurs, an attempt was made to determine the requirements for a design entrepreneur within the Technopark, including their educational needs, necessary resources for project development, and all prerequisites for their initiatives.
Conversely, through interviews with technopark authorities, insights were gathered regarding the establishment process of a Technopark, procedural intricacies, location selection, administrative units' requisites, operational procedures, physical conditions and needs, collaborations, events, and the details indispensable for the sustainability of the designated region.
Tabulations of the interviews with both parties were created, and common words were identified through the intersection of responses, resulting in findings tables. During the formulation of the model description, attention was directed towards these outcomes. The findings of the study emphasize the deficiencies and opportunities in design entrepreneurship in Turkey. Interviews with both technopark authorities and design entrepreneurs provide an analysis of the current state and substantiate the necessity of the proposed model.
Based on all the gathered data, the fifth section of the study encompasses the definition of the model, outlining the main components of the model in a schematic representation. To enable the establishment of a Design Entrepreneurship Center, a proposed incubation program has been developed for design entrepreneurs to participate. The purpose of the model has been identified, and the New York University Game Innovation Lab has been considered as an exemplary model.
To elaborate on the model definition, a new subsection titled "Principles and Procedures of the Model" has been introduced. Drawing reference from the "Technology Development Zones Implementation Regulation" published in the Official Gazette by the Ministry of Industry and Technology of the Republic of Turkey, the model's components have been formulated. Each section of the relevant legislation, including the Founding Committee, Location Selection, Industrial Potential, Region Applications, Administrative Company, General Manager, Incubation Center, Personnel Employment, Supported Programs, has been covered. For each of these topics, specific recommendations have been made in the context of the Design Technopark.
As the Design Technopark will operate with a strong design focus, it is envisaged to be a thematic technology development zone. Given that the relevant legislation addresses this concept under the title "Specialized Technology Development Zones," examples of such zones have been presented within the thesis, emphasizing the absence of such a structure within the domain of design.
In conclusion, the proposed "Design Technopark" model, intended to be implemented within Mimar Sinan Fine Arts University, provides a foundation for the encouragement and advancement of design entrepreneurship. The model envisions an integrated approach encompassing design education, entrepreneurship education, industrial collaboration, commercialization, marketing, and R&D. The objective is to foster design entrepreneurship and contribute to Turkey's potential for innovation and economic growth. This proposal serves as a fundamental guide for future research and applications.