Yenidoğan dönemi cerrahi olguların retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of surgical cases in newborns
Yazar: MERVE VATANSEVER
Danışman: DOÇ. DR. DOĞAN KÖSE
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Bebek-yenidoğmuş hastalıkları = Infant-newborn diseases ; Bebekler = Infant ; Cerrahi = Surgery

Özet:
Giriş ve Amaç: Yenidoğan döneminde cerrahi olgularının tanınması genellikle zor
olmamakla birlikte, erken tanı, cerrahi tedavi ve postoperatif bakım ile mortalite ve morbidite
önlenebilmektedir. Hastaların demografik ve klinik özellikleri bir arada değerlendirildiğinde gelişen
postoperatif komplikasyonlara yaklaşım ve akılcı antibiyotik seçimi hastalardaki olası morbidite
hatta mortalite etkileyebilir. Bu çalışmamızda; Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde,
cerrahi girişim uygulanmış ve yenidoğan yoğun bakım ünitesi'nde (YYBÜ) yatmış bebeklerin
retrospektif olarak incelenmesi, eşlik eden diğer sistem ve organ anomalilerinin, operasyona yönelik
bilgilerinin, postoperatif gelişen komplikasyonların, sağ kalım oranlarının ve prognoza etki eden
faktörlerin değerlendirilmesi amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Hasta grubumuz; Harran Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve
Hastalıkları Anabilim Dalı, Yenidoğan Yoğunbakım Ünitesi'nde takip edilen 89 hastadan
oluşmaktadır. Cerrahi girişim gerektiren konjenital kalp hastalığı olan olgular ve postoperatif
takipleri diğer kliniklerde tamamlanan olgular çalışmaya alınmadı. Olguların demografik özellikleri
(doğum haftası, doğum kilosu, cinsiyetleri, kaçıncı günde başvurduğu), tanıları, operasyon zamanı
ve postoperatif komplikasyonları kaydedildi.
Bulgular: Hastalarımızın %60,7'si erkek, %39,3'ü kızdı. %23,6'sı normal vajinal yolla
(NVYD), %76,4'ü sezaryen (C/S) ile doğmuştu. %96,6'sı tekiz, %3,4'ü ikiz doğumdu. Hastaların
sadece %3,6'sında antenatal tanı vardı. Bebeklerin doğum ağırlıkları; 2648,93±711,306 gr, doğum
haftaları 36,17±3,395 hafta ve anne yaşları ortalamaları 28,93±6,716 yıl idi. Bebeklerin APGAR
skorlarının ortalaması; 6,62±0,731 ve yatış sürelerinin ortalaması 28,91±23,536 gündü. Bebeklerin
%55,1'i solunum desteğine ihtiyaç duymuştu. Bebeklerin entübasyon durumları incelendiğinde
%48,3'ünün entübe edildiği ve entübasyon sürelerinin 4,17±10,257 gün, NCPAP sürelerinin ise
1,57±4,261 gün olduğu saptandı. Bebeklerin cerrahi tanıları incelendiğinde; %28,1'inin anal atrezi,
%13,5'inin jejunal/ileal atrezi, %14,6'sının duodenal atrezi, %20,2'sinin özefagus atrezisi,
VIII
%11,2'sinin diafragma hernisi, %3,4'ünün nekrotizan enterokolit'e bağlı perforasyon, %7,9'unun
omfalosel, %2,2'sinin de gastroşizim olduğu saptandı.
Takip edilen hastaların %30.3'ünde postoperatif komplikasyon gelişti. Postoperatif
komplikasyon gelişen hastaların %62,9'u sepsis–klinik sepsis, %34,8'i beslenme intoleransı,
%6,7'si pnömotoraks, %2,2'si pnömoni, %4,5'i restenoz nedeniyle takip edildi.
Tüm hastaların %55,8'i hayatını kaybetmişti. Mortalite görülen hasta gruplarının cerrahi
tanıları incelendiğinde; %8,7sinin anal atrezi, %8,7'sinin gastroşizm, %13,0'ünün duodenal atrezi,
%17,4'ünün omfalosel, %17,4'ünün jejuno/ileal atrezi, %21,7'sinin diafragma hernisi olduğu
görüldü. NEK'e bağlı perforasyon sonucu ölüm saptanmadı.
Bebeklerde mortalite operasyon sonrası ortalama 6,55±16,806 günde gerçekleşmişti. Tam
enteral beslenmeye geçiş süreleri ortalama 14,82±15,997 gündü.
Hastalar; doğum ağırlığı, doğum haftası, operasyon günü, entübasyon süresi (gün), tam
enterale geçiş süresi, operasyon sonrası mortalite (gün) bulgularına göre puanlandırıldı. Bu
puanlama sonuçlarının mortalite üzerine etkili olup olmadıkları değerlendirildi.
Bebeklerin doğum ağırlıkları ile mortaliteleri arasındaki ilişki incelendiğinde doğum
ağırlığı düşük olan bebeklerde mortalitenin anlamlı derecede yüksek olduğu görüldü.
Bebeklerin doğum haftaları ile mortaliteleri arasındaki ilişki incelendiğinde doğum haftası
daha küçük olan bebeklerde mortalitenin anlamlı derecede yüksek olduğu görüldü.
Bebeklerin opere edildikleri gün ile mortaliteleri arasındaki ilişki incelendiğinde opere
edildikleri gün ilerledikçe bebeklerde mortalitenin anlamlı derecede yüksek olduğu görüldü.
Bebeklerin entübasyon süreleri ile mortaliteleri arasındaki ilişki incelendiğinde entübasyon
süresinin uzaması ile orantılı olarak bebeklerde mortalitenin anlamlı derecede yüksek olduğu
görüldü.
IX
Bebeklerin tam enteral beslenmeye geçiş süresi ile mortaliteleri arasındaki ilişki
incelendiğinde tam enteral beslenmeye geçiş süresi uzadıkça bebeklerde mortalitenin anlamlı
derecede yüksek olduğu görüldü.
Sonuç: Hastalarımızın cerrahi tanıları incelendiğinde; %28.1'inin anal atrezi, %13.5'inin
jejunal/ileal atrezi %14.6'sının duodenal atrezi, %20.2'sinin özefagus atrezisi, %11.2'sinin
diafragma hernisi, %3.4'ünün nekrotizan enterokolit'e bağlı perforasyon, %7.9'unun omfalosel,
%2.2'sinin de gastroşizm olduğu saptandı. %30.3'ünde postoperatif komplikasyon gelişti. %62,9
oranı ile postoperatif komplikasyonlardan en sık sepsis–klinik sepsis gelişirken, %2.2 oranı ile en az
pnömoni gelişti. Tüm hastaların %55,8'i hayatını kaybetmişti. Mortalite görülen hastaların cerrahi
tanıları incelendiğinde; %8,7 anal atrezi, %8,7 gastroşizm, %13,0 duodenal atrezi, %17,4 omfalosel,
%17,4 jejuno/ileal atrezi, %21,7 diafragma hernisi, %0,0 nekrotizan enterokolit'e bağlı perforasyon
olduğu görüldü.
Yenidoğan cerrahisi konusunda uzmanlaşmış merkezlerin ve teknik alt yapılarının
geliştirilmesi, hemşirelik bakım ve olanakları için sayısal ve niteliksel standart işgücünün
sağlanması, prenatal tanı alan olguların zaman kaybedilmeden spesifik merkezlere sevk edilmesi ile
daha iyi sonuçlar alınacağı kanısındayız.
Anahtar Kelimeler: Yenidoğan, cerrahi olgular

Abstract:
Introduction and Objective: Since it is often not difficult to recognize surgical cases
during the neonatal period, mortality and morbidity can be prevented by early diagnosis, surgical
treatment and postoperative care. When the demographic and clinical characteristics of the patients
are evaluated together, the approach to complications developed postoperatively and rational
antibiotic selection may affect the potential morbidity or even mortality in patients. This study aims
to retrospectively investigate the infants who underwent surgical intervention and hospitalized in
Neonatal Intensive Care Unit (NICU) at the Harran University Faculty of Medicine Hospital, as
well as to evaluate accompanying other system and organ anomalies, information for the operation,
postoperatively developed complications, survival rates, and the factors affecting prognosis.
Material and Method: The study was conducted with 89 patients followed up in the
Harran University Faculty of Medicine, Department of Pediatrics, Neonatal Intensive Care Unit.
Patients with congenital heart disease requiring surgical intervention and patients whose postoperative
follow-up was undertaken at other clinics were excluded. Demographic characteristics
(week of birth, birth weight, gender, date of admission), diagnoses, operation times, and
postoperative complications were recorded.
Results: Of our patients, 60.7% was male, 39.3% was female. Of the patients, 23.6% was
born by normal vaginal delivery (NVD), and 76.4% by cesarean section (C/S). Of them, 96.6% was
singleton, %3.4 was a twin birth. Only 3.6% of the patients had an antenatal diagnosis. Average
birth weights of the infants was 2648.93±711.306 g, their mean gestational age was 36.17±3.395
weeks, and the mean maternal age was 28.93±6.716 years. The mean APGAR score of the infants
was 6.62±0.731, and their mean duration of hospitalization was 28.91±23.536 days. Of the infants,
55.1% was found to need respiratory support. Looking at the intubation statuses of the infants,
48.3% was intubated, the mean duration of intubation was 4.17±10.257 days, and the mean duration
of NCPAP was 1.57±4.261 days. When surgical diagnosis of infants were examined, 28.1% had
anal atresia, 13.5% had jejunal/ileal atresia, 14.6% had duodenal atresia, 20.2% had esophageal
XI
atresia, 11.2% had diaphragmatic hernia, 3.4% had necrotizing enterocolitis (NEC) related
perforation, 7.9% had omphalocele, and 2.2% had gastroschisis.
Of the patients followed, 30.3% had postoperative complications. Of the patients with
postoperative complications, 62.9% was followed by sepsis-clinical sepsis, 34.8% by nutritional
intolerance, 6.7% by pneumothorax, 2.2% by pneumonia, and 4.5% by restenosis.
Of all patients, 55.8% had died. When the surgical diagnoses of mortality groups were
examined, it was observed that 8.7% had anal atresia, 8.7% had gastroschisis, 13.0% had duodenal
atresia, 17.4% had omphalocele, 17.4% had jejunal/ileal atresia, and 21.7% had diaphragmatic
hernia. There were no deaths caused by NEC-induced perforation.
Mortality in infants was 6.55±16,806 days after the operation. Transition to full enteral
feeding was 14.82±15,997 days on the average.
The patients were scored according to their birth weight, week of birth, day of operation,
intubation period (days), transition time to full enteral feeding, and post-operative mortality (days)
findings. These results of scoring were evaluated whether they were effective on mortality.
Looking at the relationship between birth weight and mortality of infants, mortality was
found to be significantly higher in infants with low birth weight.
Looking at the relationship between weight of birth and mortality of infants, mortality was
significantly higher in infants with smaller week of gestation.
When the relationship between the day of operation and mortality of infants was
considered, it was found that mortality was significantly higher in infants as the day of operation
delayed.
Considering the relationship between the duration of intubation and mortality of infants,
mortality in infants was found to be significantly higher in proportion to the length of intubation
period.
XII
Looking at the relationship between the duration of the transition to full enteral feeding and
mortality of infants, it was found that mortality was significantly higher in infants as the time of
transition to full enteral feeding was extended.
Conclusion: Considering the surgical diagnosis of our patients, 28.1% had anal atresia,
13.5% had jejunal/ileal atresia, 14.6% had duodenal atresia, 20.2% had esophageal atresia, 11.2%
had diaphragmatic hernia, 3.4% had NEC-related perforation, 7.9% had omphalocele, and 2.2% had
gastroschisis. Of the patients, 30.3% had postoperative complications. The most common
postoperative complication was sepsis-clinical sepsis by 62.9%, and the least common was
pneumonia by 2.2%. Of all patients, 55.8% had died. Looking at the surgical diagnoses of mortality
groups, it was found that 8.7% had anal atresia, 8.7% had gastroschisis, 13.0% had duodenal atresia,
17.4% had omphalocele, 17.4% had jejunal/ileal atresia, 21.7% had diaphragmatic hernia, and 0.0%
had necrotizing enterocolitis induced perforation.
We believe better outcomes will be obtained by improving the centers specialized in
neonatal surgery and their technical infrastructures, providing qualitative and quantitative standard
workforce for nursing care facilities, and by referring the prenatally diagnosed patients to the
specific centers as soon as possible.
Keywords: Neonatal, surgical patients