Yaşlı bireylerde gövde kaslarının yapısal ve fonksiyonel özelliklerinin postüral denge ile ilişkisinin incelenmesi
Relationship between structural and functional characteristics of trunk muscles in elderly individuals
Yazar: ECE ACAR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ TAMER ÇANKAYA
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Denge = Equilibrium ; Duruş = Posture ; Geriatri = Geriatrics ; Kas kuvveti = Muscle strength ; Kaslar = Muscles ; Postural denge = Postural balance ; Yaşlılar = Aged

Özet:
Bu çalışmanın amacı yaşlı bireylerde gövde kaslarının yapısal ve fonksiyonel özelliklerinin bireylerin postüral denge becerileri ile olan ilişkisini incelemekti. 
Çalışmaya yaş ortalaması 73,39 ± 6,09 yıl olan 54 birey dahil edildi. Gövde kasları Üst Rektus Abdominus (ÜRA), Merkez Rektus Abdominus (MRA), Alt Rektus Abdominus (ARA), Oblikus Externus (OE), Oblikus İnternus (Oİ), Transversus Abdominus (TrA), Lumbal Erector Spina (LES) ve Lumbal Multifidus (LMF) kasları olarak değerlendirmelere alındı. Kasların yapısal özellikleri ultrason görüntüleme yöntemi ile kalınlık olarak fonksiyonel özellikleri ise yüzeysel elektromiyografi ile sinyal genliği olarak değerlendirildi. Derin lumbal kas kuvveti stabilizer biofeedback cihazı ile ölçüldü. Bireylerin postüral denge becerileri Bertec Balance Legacy sistem ile statik olarak gerçekleştirildi. Fonksiyonel denge becerileri Berg Denge Ölçeği ve Tinetti Düşme Etkinlik Ölçeği ile değerlendirildi. Bireylerin yaşam kalitesinin belirlenmesinde SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanıldı. 
ÜRA, MRA, OE, TrA, LES, LMF kas kalınlıkları ve LMF, LES kas aktivasyonları ile bireylerin stabilite alanları arasında pozitif yönlü ilişki bulundu (p<0,05). ARA ve Oİ kas kalınlığı,ve Oİ, TrA, LES ve LMF kas aktivasyonları ile bireylerin salınım alanları arasında negatif yönlü ilişki belirlendi. Sert zeminde gözler açık pozisyonda elde edilen stabilite skoru ile yaşam kalitesi ölçeği alt parametresi olan ruhsal sağlık arasında pozitif yönlü zayıf ilişki belirlendi (p= 0,022, r= 0,310) 
Yaşlı bireylerde gövde kaslarının kalınlığının ve aktivasyonlarının artması bireylerin stabilite alanını artırarak, salınım alanlarını azaltmakta ve bireylerin daha kararlı postüral dengeye sahip olmalarını sağlamaktadır.

Abstract:
The aim of this study was to investigate the structural and functional characteristics of trunk muscles in relation to postural balance skills of individuals in elderly people.
Fifty four elderly people with mean age of 73,39 ± 6,09 years was included the study. Trunk muscles were evaluated as Upper Rectus Abdominus (URA), Middle Rectus Abdominus (MRA), Lower Rektus Abdominus (LRA), Obliquus Externus (OE), Obliquus Internus (OI), Transversus Abdominus (TrA), Lumbal Erector Spinae (LES) and Lumbal Multifidus (LMF). The structural characteristics of the muscles were determined as thickness by ultrasound imaging method, the functional properties of the muscles are determined as signal amplitude by superficial electromyography (sEMG). Deep lumbar muscle strength was assessed with Stabilizer Biofeedback device. The postural balance skills of the individuals were performed with the Bertec Balance Legacy System. Functional balance skills assessed with Berg Balance Scale and Tinetti Falling Efficiency Scale. The SF-36 Quality of Life Scale was used to determine the quality of life of individuals.
There was a positive correlation in URA, MRA, OE, TrA, LES, LMF muscle thickness and LMF, LES muscle activations with the stability areas of individuals (p<0,05). There was a negative correlation in LRA and OI muscle thickness, Oİ, TrA, LES, LMF muscle activations with persons sway area. There was a positive correlation between the stability score which obtained in the open eyes position on the hard floor and the mental health subscale of the quality of life scale (p= 0,022, r= 0,310). 
The increase in the thickness and activation of trunk muscles in elderly individuals increases the area of stability, thereby reducing the area of postural sway and allowing them to have a more stable postural balance.