Camın hotel iç mekan tasarımlarında temel tasarım ilkeleri açısından incelenmesi
Examining glass in terms of basic design principles in hotel interior designs
Yazar: FERHAT KOYUNCU
Danışman: PROF. DR. ZUHAL KAYNAKCI ELİNÇ
Akdeniz Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / İç Mimarlık Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: İç Mimari ve Dekorasyon = Interior Design and Decoration
Dizin: Cam = Glass ; Cam sektörü = Glass sector ; İç mekan tasarımı = Interior design

Özet:
Paleolitik çağda keşfedilmiş olan cam günümüze kadar çok farklı kullanımlarıyla insanoğlunun hayatında farklı şekillerde her zaman yer almıştır. Mimaride ilk olarak pencerede kullanılan cam teknolojinin gelişmesiyle, özellikle 19.yy'dan sonra vazgeçilmez bir mimari bileşen olmuştur. Cam ve çeliği birleştirmenin yapısal ve tektonik anlayışı camın bina cephelerinde kullanımını hızla artırmıştır. Dış mekandaki cam kullanımında görülen bu hızlı artış iç mekanda emniyetli olmadığı için aynı oranda artış görülmemiştir. 1950'li yıllardan sonra birçok alanda olduğu gibi cam esaslı malzemelerde de teknolojik gelişmeler yaşanmıştır. Bu gelişmeler sonucunda camın saydamlık özelliği nedeniyle iç mekanda gün ışığından en iyi şekilde faydalanma amacıyla genellikle bölücü eleman özelliği, iç mimarlar tarafından tasarımlarında tercih edilmiştir. 2000'li yıllara gelindiğinde teknolojik gelişmeler doğrultusunda camın kırılganlığının en aza indirilmesi, tasarımcıların dikkatini çekmiş ve diğer yapı malzemeleri gibi camı da iç mekan tasarımında dikey ve yatay bileşen olarak farklı alan ve formlarda kullanımı hızla artmıştır.
Bu çalışmanın amacı, camın geçmişten günümüze teknolojik olarak gelişiminin ve üretiminin incelenerek bu gelişmelere paralel olarak tasarımdaki yerini tespit etmektir. Çalışma materyali olarak Türkiye'den 6 dünyadan dört hotel iç mekanında kullanılan cam tasarımları temel tasarım ilkeleri, renk, şeffaflık, eğrilik, alan ve aydınlatma açısından incelenerek sınıflandırılmıştır. Bu çalışmayla birlikte iç mekanda cam kullanımına sıcak bakan fakat bazı güvenlik endişeleri olan tasarımcıların bu önyargısını kırmak hedeflenmiştir.

Abstract:
Glass, which was discovered in the Paleolithic era, has always taken place in the life of human beings in various ways with many different uses until today. With the development of glass technology, it became an indispensable architectural component, especially after the 19th century. The structural and tectonic understanding of combining glass and steel has rapidly increased the use of glass in building facades. This rapid increase in the use of glass outdoors has not been seen at the same rate in interior designs due to the insufficient safety of glass. After the 1950s, technological developments have been experienced in glass-based materials as in many other fields. As a result of these developments, the dividing element was generally preferred by interior architects in their designs to make the best use of daylight in the interior due to the transparency feature of the glass. In the 2000s, minimizing the fragility of glass in line with technological developments attracted the attention of designers and encouraged the use of glass as a vertical and horizontal component in interior design within different areas and forms.
The aim of this study is to examine the technological development and production of glass from past to present and to determine its place in design in parallel with these developments. As the study material, glass designs used in the interiors of six hotels from Turkey and four hotels from other countries around the world were analyzed and classified in terms of basic design principles, color, transparency, curvature, area and lighting. With this study, it is aimed to break this prejudice of designers who are willing to use glass in interior but have some safety concerns about its fragility.