Terk edilmiş mekanın kalıcı burukluğu
Lasting resentfulness of abandoned places
Yazar: SONGÜL DALGAKIRAN
Danışman: DOÇ. ASLI IŞIKSAL
Hacettepe Üniversitesi / Güzel Sanatlar Enstitüsü / Resim Ana Sanat Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; Sanat Tarihi = Art History
Dizin: Bellek = Memory ; Geçicilik = Temporariness ; Mimari değişim = Architectural change ; Mimari mekan = Architectural space ; Resim sanatı = Painting art ; Sanat tarihi = Art history ; Terk = Abandonment ; Terk edilme şeması = Abstinence diagram

Özet:
Tarih sahnesinde gerçekleşen değişimler, mekân kavramını derinden etkilemiştir. Özellikle endüstrileşmenin etkisiyle dönüşen ev mekânı, bireyin mesken tutma arzusu gözetilmeksizin inşa edilmiştir. Modern dönemde rasyonel örgütlenme biçimlerinin tahakkümü ile inşa edilmiş yapılar, varlığın bölünen zamanının bir kısmında bulunduğu yerler olarak tanımlanabilir. Ancak öznenin sığındığı bir kabuk olan mekân, bulunmaktan çok ait olmak içgüdüsüne hizmet etmelidir. Çünkü bireyin aidiyeti mekân ile sürekli ilişki içerisindedir ve bu ilişki yapıyı kişileştirir. Bu nedenle terk edilmenin etkisiyle tıpkı birey gibi, mekanlar da yıkıma uğrar. Dolayısıyla rasyonellik yerini her zaman duyusallığa bırakmak zorunda kalır. 
Bu çalışma ile batının ve doğunun etkisiyle gelişen mekân tanımları üzerinden bir okuma yaparken, atıl mekanları sanat-mimarlık ilişkisi kapsamında incelemeyi amaçlıyorum. Sanat-mimarlık ilişkisi bağlamında sanat tarihinde önemli bir yere sahip olan Anarşist Mimari İnisiyatifi'nin (The Anarchitecture Group) çalışmalarını incelerken, terk edilmiş mekanların sanatçılar için önemini ele almayı amaçlıyorum.
Bergson'a göre belleğin içerisine depolanmış ve madde ile benzerlik gösteren imgeler bulunmaktadır. Bu nedenle terk edilmiş mekanlar aracılığıyla anımsadıklarımız, belleğimizde imge-anı bağlamında yeniden inşa edilmektedir. Araştırma kapsamında ürettiğim çalışmalarda dijital üretim teknikleriyle bir anlatım dili oluşturmayı amaçlıyorum. Çalışmalarımı dijital üretimlerimin, teknik olarak çoğaltılabilir yapılarını mekanların geçiciliği ile ilişkilendirerek gerçekleştirmeyi hedefliyorum.

Abstract:
Changes in the historical scene have deeply affected the notion of space. The home space, which has been transformed especially with the effect of industrialization, has been built without considering the individual's desire to stay. The structures built by the domination of rational organizational forms in the modern period can be defined as the places where the existence is located in a part of the divided time. However, space, which is a shell where the subject takes refuge, should serve the instinct of belonging rather than being. Because the individual's belonging is in a constant relationship with the space and this relationship personifies the structure. For this reason, just like the individual, places are also destroyed by the effect of abandonment. Therefore, rationality always has to give way to sensoriality.
With this study, while making a reading on the definitions of space developed by the influence of the west and the east, I aim to examine the idle spaces within the scope of art-architecture relationship. While examining the works of the Anarchitecture Group, which has an important place in art history in the context of the art-architecture relationship, I aim to address the importance of abandoned spaces for artists.
According to Bergson, there are images stored in the memory and similar to object. For this reason, what we remember through abandoned spaces is reconstructed in our memory in the context of image-memory. I aim to create a narrative language with digital production techniques in the works I produce within the scope of the research. I aim to realize my works by associating the technically reproducible structures of my digital productions with the temporality of spaces.