Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklarda Netrin-1 ve semaforin 3A, 4D, 7A düzeylerinin sağlıklı kontroller ile karşılaştırılması
Comparison of Netrin-1 and semaphorin 3A, 4D, 7A levels in children with attention deficit hyperactivity disorder and healthy controls
Yazar: HÜMEYRA HİLAL ÖZTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. SADETTİN BURAK AÇIKEL
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Psikiyatri = Psychiatry

Özet:
Giriş ve Amaç: Dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu, karmaşık bir etiyolojiye ve güçlü bir genetik temele sahip, çocukluk çağında sık görülen psikiyatrik bozukluklarından biridir. Semaforin 3A, 4D, 7A ve Netrin-1 molekülleri ise akson kılavuz molekülleri olarak adlandırılan ve nöral gelişim sürecinde pek çok önemli rolü olduğu bilinen moleküllerdir. Biz de çalışmamızda, DEHB etyopatogenezinde Semaforin 3A, 4D, 7A ve Netrin-1 moleküllerinin rolünü araştırmayı hedefledik. Gereç ve Yöntem: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Anabilim Dalı polikliniğine başvuran 6-12 yaş arasındaki 43 katılımcı DEHB grubunu ve 40 katılımcı kontrol grubunu oluşturmuştur. Her iki gruba da araştırmacı tarafından K-SADS uygulanmıştır. Çalışmaya dahil edilen tüm çocuklara 'Revize Edilmiş Çocuk Anksiyete ve Depresyon Ölçeği' verilmiş ve DEHB grubuna ek olarak WISC-4 testi uygulanmıştır. Her iki gruptaki çocukların ebeveynlerine de 6-18 Yaş Çocuk ve Gençler İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği, Conners Anababa Derecelendirme Ölçeği- Yenilenmiş Uzun Formu, Sosyal Cevaplılık Ölçeği ve Yönetici İşlevlere Yönelik Davranış Değerlendirme Envanteri verilerek semptom şiddetleri değerlendirilmiştir. DEHB grubunda ise ek olarak 6-18 Yaş Çocuk ve Gençler İçin Öğretmen Bilgi formu ve Conners Öğretmen Dereceleme Ölçeği- Yenilenmiş Uzun Formu ile öğretmenlerden bilgi alınmıştır. Bulgular: Kan ölçümlerinde serum Netrin-1 düzeyi kontrol grubu ile kıyaslandığında DEHB'li grupta anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır (p=0,016). Ancak Semaforin3A (p=0,446), Semaforin4D (p=0,099) ve Semaforin7A (p=0,676) düzeyleri gruplar arasında anlamsız bulunmuştur. Sonuç: Verilerimiz DEHB etyopatogenezinde Netrin-1 molekülünün etkin rol oynadığını düşündürse de daha geniş çaplı çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
Objective: Attention-deficit/hyperactivity disorder is a common childhood psychiatric disorder with a complex etiology and a strong genetic basis. Semaphorin 3A, 4D, 7A and Netrin-1 molecules are called axon guidance molecules and have many important roles in neural development. In our study, we aimed to investigate the role of Semaphorin 3A, 4D, 7A and Netrin-1 molecules in the etiopathogenesis of ADHD. Methods: 43 participants between the ages of 6-12 years who applied to the outpatient clinic of Ankara University Faculty of Medicine, Department of Child and Adolescent Mental Health constituted the ADHD group and 40 participants constituted the control group. K-SADS was administered to both groups by the researcher. All children included in the study were given the 'Revised Child Anxiety and Depression Scale' and the WISC-4 test was additionally administered to the ADHD group. The parents of the children in both groups were also given the Behavior Rating Scale for Children and Adolescents Ages 6-18, Conners Parent Rating Scale-Revised Long Form, Social Responsiveness Scale and Behavior Assessment Inventory for Executive Functioning to assess symptom severity. In the ADHD group, information was additionally obtained from teachers using the Teacher Information Form for Children and Adolescents Aged 6-18 Years and the Conners Teacher Rating Scale-Revised Long Form. Results: In blood measurements, serum Netrin-1 level was found to be significantly higher in the ADHD group compared to the control group (p=0.016). However, Semaphorin3A (p=0.446), Semaphorin4D (p=0.099) and Semaphorin7A (p=0.676) levels were not significant between the groups. Conclusion: Although our data suggest that Netrin-1 molecule plays an active role in the etiopathogenesis of ADHD, further studies are needed.