Rat abdominal ada flep modelinde botulinum toksin-A uygulamasının neovaskülarizasyon üzerine etkisi
Effects of botulinum toxin-A on neovascularization in rat abdominal island flap model
Yazar: ALİ CEM OKTAY
Danışman: PROF. DR. YAVUZ DEMİR
Mersin Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi = Plastic and Reconstructive Surgery
Dizin: Botulinum toksinleri = Botulinum toxins ; Cerrahi flepler = Surgical flaps ; Cerrahi-plastik = Surgery-plastic ; Neovaskülarizasyon = Neovascularization ; Rekonstrüktif cerrahi prosedürleri = Reconstructive surgical procedures ; Sıçanlar = Rats

Özet:
Plastik ve rekonstrüktif cerrahide önemli ve sık kullanılan yöntemlerden biri cilt
flepleridir. Flep operasyonlarının başarısı flep vaskülarizasyonları ile doğrudan
bağlantılıdır. Bu çalışmada ratlarda abdominal deri ada flep modeli kullanılarak
botulinum toksin-a (BTX-a) uygulamasının fleplerin periferik
neovaskülarizasyonlarında etkili olup olmadığının gösterilmesi amaçlanmıştır.
Çalışmada 10 grupta toplam 50 adet erkek sprague dawley cinsi rat kullanıldı.
Ratların her birinde vasküler saplı abdominal deri ada flebi kaldırılarak tabandan
vaskülarizasyonu engellemek amacı ile flep tabanına silikon tabaka yerleştirildi,
gruplar operasyon öncesi BTX-a ve serum fizyolojik (SF) uygulananlar, BTX-a
ve SF ile kimyasal geciktirme işlemi uygulananlar ve herhangi uygulama
yapılmayanlar şeklinde ayrıldı. Operasyon sonrası dönemde gruplara göre 5. ve
10. günlerde vasküler pediküller kesildi, 7 günlük bekleme süresinin ardından 4
kadran biyopsi alındı. Alınan biyopsiler CD31 ve VEGF ile boyanarak vasküler
yapıların özellikleri incelendi, damar sayıları ve çapları belirlenerek
neovaskülarizasyon değerlendirildi. Kontrol grupları ve BTX-a uygulanan gruplar
karşılaştırılarak bu uygulamanın nicelik ve nitelik olarak neovaskülarizasyon
üzerine etkisi yorumlandı.
Fleplerin sağ kalım oranlarına bakıldığında en yüksek değer BTX-a ile
kimyasal geciktirme uygulanarak 10 gün sonra pedikülü kesilen grupta elde
edildi. 5 günlük pedikül bekleme süresine sahip ve BTX-a ile kimyasal
geciktirme uygulanan grubun değerleri, aynı pedikül bekleme süresine sahip
gruplardan yüksek, 10 günlük pedikül bekleme süresine sahip gruplarla benzer
bulundu. Damar çapları ve damar duvar kalınlıklarının değerlendirilmesinde de
BTX-a ile kimyasal geciktirme uygulanan deneklerde diğerlerine oranla anlamlı
ve olumlu farklılıklar tespit edildi.
Çalışmanın sonucunda BTX-a ile kimyasal geciktirme uygulamasının sağ
kalım oranlarını arttırdığı, periferik neovaskülarizasyonu desteklediği ve flep
dolaşımlarını arttırdığı tespit edildi. Buna göre iki seanslı flep operasyonlarda
BTX-a kimyasal geciktirme işlemi ile ikinci seansın daha erken dönemde
yapılabileceği ve flep başarı oranlarına katkı sağlayabileceği düşünülmüştür.

Abstract:
Skin flaps are widely used in plastic and reconstructive surgery. Success in
these procedures is directly related with the vascularization of flaps. This study was
performed to evaluate the effect of botulinum toxin-a (BTX-a) on peripheral
neovascularization of flaps on rat abdominal skin island flap model.
In this study, 50 male sprague dawley rats were used in 10 groups. We
elevated abdominal island flap in each rat and put a silicon sheet under the flaps
before suturing them to their beds for preventing neovascularization from recipient
bed. The rats were divided as groups with application of SF and BTX-a without delay,
application of SF and BTX-a with delay and those used as sham control groups.
Vascular pedicles of the flaps were divided at 5th and 10th days following the
operation. Following pedicle division at day 7, biopsies were taken from four
quadrants of the flaps. The biopsies were stained with CD31 and VEGF to evaluate
of characteristics of vascular structures. Neovascularization was evaluated by
determining vessel numbers and vessel diameters. Control and study groups were
compared in terms of quantity and quality of neovascularization.
We observed that survival rates were highest in the group with chemical delay
with BTX-a in which the pedicle were divided 10 days after flap elevation. Survival
rate in the group with BTX-a chemical delay in which pedicle was divided in 5th day
was higher compared to the groups with same pedicle division time, whereas the
survival rate in this group was similar to the groups in which the pedicle was divided
at 10 days post operatively. In groups with BTX-a chemical delay vessel diameters
and vessel wall thicknesses were significantly higher compared to the other groups.
As a result, our study show that chemical delay application with BTX-a
increased survival rates, peripheral neovascularization and flap vascularization.
Therefore, we suggest that with the use of chemical delay with BTX-a pedicle division
time may be shortened in two session flap operations and this may contribute to
higher flap success rate.