Teriflunamid'in deneysel myastenia gravis modellerinde terapötik etkisinin incelenmesi
The investigation of the therapeutic effects of teriflunomide in experimental myastenia gravis models
Yazar: EMEL KÖSEOĞLU
Danışman: PROF. DR. SABAHATTİN MUHTAROĞLU
Erciyes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2021
Konu: Biyokimya = Biochemistry
Dizin: Antikorlar = Antibodies ; Asetilkolin = Acetylcholine ; Lenfositler = Lymphocytes ; Myasthenia gravis = Myasthenia gravis ; Sitokinler = Cytokines ; Teriflunomid = Teriflunomide

Özet:
Myastenia Gravis (MG) egzersiz ile artan iskelet kası güçsüzlüğü ile karakterize otoimmun bir hastalıktır. Tedavisinde, mevcut ilaçlara refrakter hastalarda fayda sağlayacak ve yan etkisi düşük yeni ilaçlara gereksinim duyulmaktadır. Bu yüzden yan etkisi düşük bir immunomodülatör ilaç olan teriflunamidin tedavide faydalı olma potansiyelini düşünerek preklinik bir çalışma yapmayı amaçladık. 
Çalışmamızda aralıklı olarak üç kez asetilkolin reseptör (AChR) proteininin subkutan enjeksiyonu ile deneysel MG fare modeli oluşturduk. Ardından farelerin bir kısmına beş hafta teriflunamid vererek (10 mg/kg/gün, intraperitoneal) ilaç alan  (n:21) ve almayan hasta fare (n:19) grupları oluşturduk. Hasta grupları ve sağlıklı kontrol grubunu (n:10) birbirleriyle, klinik durum yönünden karşılaştırmanın yanısıra dalak, lenf nodu ile timus doku hücrelerinde akım sitometrisi incelemeleri ile T hücre, B hücre ve sitokinler yönünden ve serumlarında ELİSA yöntemiyle yaptığımız incelemelerle AChR'e karşı antikorlar yönünden karşılaştırdık. 
Çalışmamız, teriflunamidin proinflamatuvar sitokin ve adaptif immunitenin oluşması ile ilgili sitokin üreten T hücrelerinin, antikor üreten plazma hücrelerinin sayısını azaltmak ve muhtemelen yaşam süresi kısa plazma hücrelerinin antikor üretmesini sağlayarak AChR'ye karşı oluşan antikor profilini değiştirmek gibi farklı mekanizmalarla klinik olarak fayda sağladığını göstermiştir. Myastenik farelerde teriflunamid kullanımı ile oluşan antikorların IgG tipinden IgM tipine kayma eğiliminde olduğunu gözlemledik. Bir başka deyişle, teriflunamid IgG oluşumu ile giden sekonder immuniteden, IgM oluşumu ile karakterize primer immuniteye immunolojik cevapları değiştirmekte, yani sekonder immunitenin gelişmesini engellemektedir.  Bu sonuçların, teriflunamidin insanlarda MG tedavisinde faydalı bir ilaç olabileceğine işaret ettiğini düşünmekteyiz. 
Anahtar kelimeler: Teriflunamid; Myastenia gravis; Anti-asetilkolin reseptör antikorları; Sitokinler; Lenfositler.

Abstract:
Myasthenia Gravis (MG) is an autoimmune disease characterized by skeletal muscle weakness increased with exercise. In its treatment, there is a need for new drugs that will benefit the in refractory patients to the existing drugs and have low side effects. Therefore, we aimed to conduct a preclinical study considering the potential of teriflunomide, an immunomodulatory drug with low side effects, to be beneficial in MG.
In this study, we created an experimental MG mouse model with three intermittent subcutaneous injections of acetylcholine receptor (AChR) protein. Afterwards by giving teriflunomide (10 mg/kg/day, intraperitoneal) to some of these mice for five weeks, we formed groups of sick mice with medication (n:21) and without medication (n:19). We compared the patient groups and the healthy control group (n:10) with each other in terms of clinical status, as well as quantities of  T cells, B cells and various cytokines in spleen, lymph node and thymic tissue  by means of flow cytometry investigations  and also in terms of anti AChR antibodies in their serum with ELISA analysis.
Our study showed that teriflunomide is clinically useful with various different mechanisms, such as reducing the number of proinflammatory cytokine-producing T cells, the number of T cells related to the formation adaptive immunity and the number of antibody-producing plasma cells, and changing the antibody profile against AChR possibly by causing short-lived plasma cells to produce antibodies. We observed that antibodies generated in myastenic mice tend to shift from IgG type to IgM type with its use. In other words, it changes the immunological responses from secondary immunity with IgG formation to primary immunity characterized by IgM formation, preventing the development of secondary immunity. We think that these results indicate that teriflunomide may be a useful drug in the treatment of MG in humans.
Key words: Teriflunomide; Myasthenia gravis; Anti-acetylcholine receptor antibodies; Cytokines; Lymphocytes.