Tip 2 diyabetli ve kontrolsüz hipertansiyonlu hastalarda Dihidropiridin (Amlodipin) ve Nondihidropiridin (Verapamil) verilmesinin nefropati belirteci olan mikroalbüminüri ve epitel kaynaklı pigment faktörü (PEDF üzerine etkisinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of Dihidropiridin (Amlodipin) and Nondihidropiridin (Verapamil) on microalbuminuria, predictive of nephropathy and pigment epithelium derived factor (PEDF) in uncontrolled hypertensive type 2 diabetic patients
Yazar: SUZAN TABUR
Danışman: PROF. DR. TEVFİK SABUNCU
Harran Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Endokrinoloji ve Metabolizma Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2009
Konu: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları = Endocrinology and Metabolic Diseases
Dizin: Amlodipine = Amlodipine ; Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Diabetik nefropatiler = Diabetic nephropathies ; Epitel = Epithelium ; Hipertansiyon = Hypertension ; Pigmentler = Pigments ; Verapamil = Verapamil

Özet:
Amaç: Bu çalışmada tip 2 diyabetli ve kontrolsüz hipertansiyonu olan bireylerde dihidropiridin grubu kalsiyum kanal blokeri olan amlodipinle non-dihidropiridin grubu kalsiyum kanal blokeri olan verapamilin nefropati ve serum PEDF (Pigment epitel kaynaklı faktör) üzerine olan etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı.Yöntem: Çalışmaya tip 2 diyabet ve hipertansiyon tanısı almış, ACE inhibitörü veya ARB grubu antihipertansif ajan kullanmasına rağmen kontrolsüz hipertansiyonu olan 41 hasta alındı. Hastalar iki gruba randomize edildi. Birinci gruba günlük amlodipin (5-10 mg) tablet, ikinci gruba ise verapamil (120-240 mg) tablet 6 hafta boyunca oral yoldan verildi. Altı hafta sonunda hastaların üriner albümin eksresyonuna ve plazma PEDF düzeylerine bakılarak kalsiyum kanal blokerleri ile tedavi sonrasında fark olup olmadığı araştırıldı.Bulgular: İdrar mikoalbümin/kreatinin değerleri hem amlodipin hem de verapamil grubunda düşüş göstermesine rağmen istatiksel olarak anlamlı değildi (sırasıyla; p=0.085 ve p=0.502). Tedavi sonrasında amlodipin ve verapamil gruplarının her ikisinde de sistolik ve diastolik kan basınçlarında istatiksel olarak anlamlı düşüş saptandı (sırasıyla amlodipin grubu için p=0.007 ve p<0.001; verapamil grubu için p<0.001 ve p<0.001). Plazma PEDF düzeyi grupların her ikisinde de tedavi sonrasında istatiksel olarak anlamlı düşüş gösterdi (sırasıyla; p<0.001 ve p<0.001 ). Ayrıca, amlodipin ve verapamil gruplarının tedavi sonrası SKB, DKB, mikroalbümin/kreatinin ve PEDF % değişim değerleri arasında da anlamlı fark olmadığı görüldü.Sonuç: Tedavi sonrasında her iki ilacın da nefropati ve PEDF üzerine etkisinin benzer olduğu görüldü. Kalsiyum kanal blokerlerinin antihipertansif etkileri dışında farklı mekanizmalarla da renoprotektif etkilerinin olabileceği, bunun diyabetik nefropati tedavisindeki antihipertansif ilaç kombinasyon seçeneklerini belirlemede önemli olabileceği sonucuna varıldı.Anahtar kelimeler: Amlodipin, verapamil, tip 2 diyabet, nefropati, PEDF

Abstract:
Purpose: The aim of this study was to compare the effects of a dihidropiridin calcium channel blocker amlodipin and a non-dihidropiridin calcium channel blocker verapamil on nephropathy and serum PEDF levels of type 2 diabetic patients with hypertension.Method: Forthy one type 2 diabetic patients with uncontrolled hypertension in spite of using ACE inhibitors and ARBs were enrolled in the study. The patients were randomized in two groups. First group received amlodipin (5-10 mg/day) and second group verapamil (120-240 mg/day) for six weeks.The difference between two calcium channel blocker treatments was investigated by analyzing urinary albumin excretion and plasma PEDF levels of patients at the end of six weeks.Results: Urinary microalbumin/creatinine values were decreased in both amlodipin and verapamil groups but it was not statistically significant (p=0.085 and p=0.502, respectively).It was determined that the decrease in sistolic and diastolic blood pressures was statistically significant in both groups (for amlodipin group p=0.007 and p<0.001; for verapamil group p<0.001 and p<0.001, respectively). Plasma PEDF levels also decreased significantly in both groups at the end of the treatment ( p<0.001 and p<0.001, respectively). No difference was seen for alteration % values of SKB, DKB, microalbumin/creatinin and PEDF between two groups at the end of the study.Conclusion: It was observed that both of the drugs have similar effects on nefhropathy and PEDF at the end of the treatment. In this study we suggest that calcium channel blockers may have renoprotective effects by different mechanisms except their antihypertensive effects and this may be important to determine the selection of antihypertensive drug combinations in diabetic nephropathy.Key Words: Amlodipin, verapamil, type 2 diabetes mellitus, nephropathy, PEDF