Primer perkütan koroner girişim uygulanan stsegment yükselmeli akut miyokard infarktüsühastalarında başvuru hba1c düzeyinin uzun dönemkoroner restenoz ile ilişkisi
St applied primary percutaneous coronary interventionacute myocardial infarction with segment elevationlong-term hba1c level of application in patientsrelationship with coronary restenosis
Yazar: FATMA ÖZPAMUK KARADENİZ
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET EREN
Sağlık Bakanlığı / Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Çalışmamızda primer PKG uygulanan ST-segment yükselmeli AMI (STEMI)
hastalarında başvuru kan şekeri, açlık kan şekeri ve HbA1c düzeylerinin yaklaşık 5 yıllık
izlemde koroner restenoz üzerine etkisi incelenmiştir.
Çalışma planı: ST elevasyonlu miyokardial infarktüs tanısı ile acil servise başvurup primer perkutan
koroner girişim yapılan 2900 hasta retrospektif olarak incelendi. Bu hastalar içerisinde çalışmaya dahil
olma kriterine uyan toplam 264 hasta çalışmaya alındı. Çalışmaya alınan hastaların çeşitli nedenlerle
yapılan takip anjiyolarında restenoz saptanan 127 kişi olup geri kalan 137 kişide stent açık olarak
saptandı. Çalışmaya alınan hastaların ilk başvuru bilgileri esas alınarak, takipte gelişen restenoz ve
ilave olaylar irdelendi.
Bulgular: Çalışmaya, akut STEMI nedeniyle semptomların ilk oniki saatinde primer PKG uygulanan
264 hasta (182 erkek, 82 kadın) alındı. Hastalar, restenozu olanlar (n=127 kişi) ve restenozu
olmayanlar (n=137) şeklinde iki gruba ayrıldı.. Restenozu olan ve olmayan hastalar kendi içinde
diyabetik ve diyabetik olmayan grup olarak tekrar ikiye ayrıldı. Hastaların diyabetik olup olmamasına
bakılmaksızın bakılan açlık kan şekeri, başvuru kan şekeri ve HbA1c değerleri restenoz olan ve
olmayan gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı saptanmadı (p> 0.05). Diyabetik alt grupta ise; açlık
kan şekeri ve başvuru kan şekerleri ile restenoz arasında anlamlı fark saptanmamasına rağmen,
başvuru HbA1c değeri ile restenoz arasında anlamlı derecede fark saptanmıştır.
Sonuç: Yüksek HgA1c düzeylerinin primer PKG uygulanan diyabetik STEMI hastalarında
uzun dönemde yüksek koroner restenoz ile ilişkili olduğu görüldü.

Abstract:
Objective: ST-segment elevation AMI (STEMI) with primary PCI in our study
patients' admission blood glucose, fasting blood glucose, and HbA1c levels for approximately 5 years.
The effect on coronary restenosis in the follow-up was examined.
Study plan: He applied to the emergency department with the diagnosis of ST-elevation myocardial infarction and received primary percutaneous
2900 patients who underwent coronary intervention were analyzed retrospectively. These patients were included in the study.
A total of 264 patients who met the criteria of being eligible were included in the study. For various reasons, the patients included in the study
127 patients were found to have restenosis in the follow-up angiography, and the remaining 137 patients had open stent.
detected. Based on the initial application information of the patients included in the study, restenosis and
Additional events were considered.
Results: The study included primary PCI in the first 12 hours of symptoms due to acute STEMI.
264 patients (182 men, 82 women) were recruited. Patients, those with restenosis (n=127 individuals) and those with restenosis
were divided into two groups as those without (n=137).
divided into diabetic and non-diabetic groups. Whether the patients are diabetic
Regardless of the fasting blood glucose, admission blood glucose and HbA1c values, those with restenosis and
It was not found statistically significant among the non-groups (p> 0.05). In the diabetic subgroup; hunger
Although there was no significant difference between blood glucose and admission blood glucose levels and restenosis,
There was a significant difference between admission HbA1c value and restenosis.
Conclusion: High HgA1c levels in diabetic STEMI patients undergoing primary PCI.
It was found to be associated with high coronary restenosis in the long term.