Erişkin asetabular displazili hastalarda periasetabular osteotomi operasyonunun sonuçlarının klinik ve radyolojik değerlendirmesi
Clinical and radiological evaluation of the results of periacetabular osteotomy operation in adult patients with acetabular dysplasia
Yazar: OĞUZHAN ÇETİNARSLAN
Danışman: PROF. DR. HÜSEYİN SERHAT YERCAN
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Asetabulum = Acetabulum ; Kalça eklemi = Hip joint ; Osteotomi = Osteotomy

Özet:
Asetabular displazi; femur başının anterior ve lateralinde belirgin yetersizlik, asetabular inklinasyonun artması ve kalça eklem merkezinin laterale kayması ile karakterize, asetabulumun çok plandaki deformitesidir. Erişkin asetabular displazi; genç erişkinlerde dejeneratif eklem hastalığına ilerleyebilen kalça bozukluğudur ve tedavi edilmezse 50 yaşına kadar %50 oranında sekonder OA ile sonuçlanabilmektedir. Asetabulumun femur başı ile olan uyumsuzluğunu düzeltmek amacıyla PAO ameliyatları yapılmaktadır. PAO ameliyatları ile hastalarda OA gelişimi önlenebilmektedir.Bu çalışmada PAO uygulanan hastalarda ameliyat sonrası klinik ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesi, bunun klinik ve fonksiyonel durum ve yaşam kalitesine olan etkisinin araştırılması amaçlanmıştır.Çalışmaya Ocak 2008 ile Ağustos 2020 tarihleri arasında Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi Ve Travmatoloji Kliniği'nde asetabular displazi nedeniyle PAO operasyonu uygulanmış toplam 41 hasta dahil edildi. Verilerin analizi SPSS (Statistical Package for Social Science) for Windows 21.0 paket programında yapıldı. Nominal değişkenler Pearson'un Ki-Kare testi ile incelendi, p<0,001 istatiksel olarak anlamlı kabul edildi.Ortalama takip süresi 5,17 yıl idi. Son takipte ölçülen fleksiyon, abduksiyon, adduksiyon, internal rotasyon, eksternal rotasyon değerleri ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede artmıştır (p<0.001). Ekstansiyon değerlerinde ise ameliyat öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir (p=0.118). Son takipte ölçülen LCE, ACE,  Asetabular Ark değerleri, Anterior Örtünme Yüzdesi, Posterior Örtünme Yüzdesi, Kraniokaudal Örtünme Yüzdesi ve Asetabular Derinlik-Genişlik Oranı ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede artmıştır (p<0.001).  Örtünme İndeksi, Asetabular İndeks ve Sharp Açısı değerleri, ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede azalmıştır(p<0.001). Global Offset, Center Gap X ve Center Gap Y değerleri ile ameliyat öncesi değerler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir. Ameliyat sonrası S-M Hattı devamlılığında istatistiksel olarak anlamlı bir düzelme elde edildiği (p=0.002), ayrıca Anterior İmpingement'in istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldığı görülmüştür (p<0.001). Posterior İmpingement'in sayısal değişimi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Son takipte ölçülen HHS, HOOS, SF-12 PS ve SF-12 MS değerleri, ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede artmıştır (p<0.001).Osteotomi teknik olarak zahmetlidir, ancak korunmuş kıkırdağı ve rehabilitasyon için uygun olan özenle seçilmiş hastalarda iyi uzun vadeli hayatta kalma ile tekrarlanabilir sonuçlar sunar. Kalçanın düzeltilebilir yapısal deformitesi olan genç, aktif hastada pelvik osteotomi artroplastiye tercih edilen bir alternatif olarak düşünülmelidir.

Abstract:
Acetabular dysplasia is a multi-plane deformity of the acetabulum, characterized by marked incompetence in the anterior and lateral of the femoral head, increased acetabular inclination, and lateral shift of the hip joint center. Adult acetabular dysplasia is a hip disorder that can progress to degenerative joint disease in young adults and, if left untreated, can result in secondary osteoarthritis in 50% of the patients up to age 50. Periacetabular osteotomy operations are performed to correct the incompatibility of the acetabulum with the femoral head. Osteoarthritis development can be prevented in patients with periacetabular osteotomy surgeries. The purpose of our study was; to evaluate the postoperative clinical and radiological results of the patients who treated with periacetabular osteotomy and to investigate its effect on clinical and functional status and quality of life.A total of 41 patients who treated with periacetabular osteotomy for acetabular dysplasia in Manisa Celal Bayar University Faculty of Medicine Orthopedics and Traumatology Clinic between January 2008 - August 2020 were included in the study. The Statistical Package for Social Sciences (SPSS for Windows, Version 21.0) was used for statistical analyses. Nominal variables were analyzed with Pearson's Chi-Square test, p <0.001 was considered statistically significant.The mean follow-up time was 5.17 years. At the last follow-up, flexion, abduction, adduction, internal rotation, and external rotation values were statistically significantly increased compared to the preoperative values (p <0.001). There was no statistically significant difference in the extension values compared to the preoperative period (p = 0.118). LCE, ACE, Acetabular Arc values, Anterior Coverage Percentage, Posterior Coverage Percentage, Craniocaudal Coverage Percentage and Acetabular Depth-To-Width Ratio measured were statistically significantly increased compared to the preoperative values (p <0.001). The Heading Index, Acetabular Index and Sharp Angle values were significantly decreased compared to the preoperative values (p <0.001). There was no statistically significant difference between Global Offset, Center Gap X and Center Gap Y values and preoperative values. A statistically significant improvement was obtained in the continuity of the S-M Line postoperatively (p = 0.002), and Anterior Impingement was significantly reduced (p <0.001). The numerical change of Posterior Impingement was not statistically significant. HHS, HOOS, SF-12 PS and SF-12 MS values measured at the last follow-up were statistically significantly increased compared to the preoperative values (p <0.001). Osteotomy is technically demanding, but offers reproducible results with preserved cartilage and good long-term survival in carefully selected patients suitable for rehabilitation. Pelvic osteotomy should be considered as a preferred alternative to arthroplasty in a young, active patient with correctable structural deformity of the hip.