Tek doz kardiyopleji (del nido) ve multidoz kardiyoplejinin (ST.thomas II) endotel disfonksiyonu üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison the difference in between single dose (del nido) and multidose (ST.thomas II) cardioplegic solutions on endothelial dysfunction
Yazar: ERMAN SÜREYYA KİRİŞ
Danışman: DOÇ. DR. ERTEKİN UTKU ÜNAL
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery
Dizin: Endotelyal hücreler = Endothelial cells ; Endotelyum-vasküler = Endothelium-vascular ; Kalp durdurulması = Heart arrest-induced ; Kardiyoplejik solüsyonlar = Cardioplegic solutions ; Malondialdehit = Malondialdehyde ; Miyokard = Myocardium ; Reperfüzyon = Reperfusion ; Reperfüzyon lezyonu = Reperfusion injury ; Sindekan-1 = Syndecan-1 ; İskemi = Ischemia

Özet:
Amaç: Modern kalp cerrahisinin en önemli konularından biri olan miyokardiyal korumanın önemli bir bileşeni kardiyopleji solüsyonlarıdır. Çeşitli solüsyonlar zaman içinde geliştirilmiş yaygın kullanım bulmuştur. Kliniğimizde uzun zamandır kullanımda olan St.Thomas II solüsyonu (ST) ve son yıllarda kullanımı yaygınlaşan Del Nido solüsyonu (DN) arasında klinik çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmanın amacı moleküler ve metabolik seviyede iki kardiyopleji solüsyonu arasında endoteliyal disfonksiyon farkını ve oksijen metabolizmasını araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Mitral kapak cerrahisi sebebiyle operasyona alınan iki grup (ST n:33, DN n:30) hastada koroner sinüsten, iskemi öncesi (t0) ve reperfüzyon sonrası (t1) alınan örneklerde kan gazı çalışıldı ve sindekan-1, malondialdehid, iskemi modifiye albümin, laktat seviyeleri ölçüldü. Ayrıca hastalar postoperatif dönemde komplikasyonlar, mortalite, yoğun bakım ve hastanede yatış süreleri açısından değerlendirildi.
Bulgular: Her iki grubun kros klemp ve perfüzyon süreleri benzerdi (sırasıyla p=0.186 ve p=0.126). Total kardiyopleji volümünün ST grubunda daha fazla olduğu görüldü (p<0.001). Reperfüzyon sonrası DN grubunda kan gazı daha asidotik (p=0.036) buna karşın venöz oksijenasyon bulguları (PvO2 p=0.019, SvO2 p=0.087) daha yüksek bulundu. Reperfüzyon döneminde oksijen tüketim seviyesi ST grubunda daha erkenden normale dönmeye başladı (O2ER sırasıyla %30 ve %21; p=0.035). Sindekan-1 seviyeleri iki grupta da reperfüzyon döneminde azalmış idi, ancak ST grubunda anlamlı olarak daha düşük saptandı (p=0.016).
Sonuç: Çalışmamızda tek doz kardiyoplejinin tek üstünlüğü volüm yükü yaratmaması olmuştur. Diğer taraftan kardiyoplejik arrest sonrası reperfüzyonda, ST grubunda oksijen tüketiminin normale dönüşünün ve endoteliyal disfonksiyonda düzelmenin daha hızlı olduğu gösterilmiştir.

Anahtar kelimeler: Endoteliyal disfonksiyon, kardiyopleji, iskemi-reperfüzyon, malondialdehid, miyokardiyal koruma, miyokardiyal oksijen tüketimi, sindekan-1

Abstract:
Aim: Cardioplegic solutions play a key role on myocardial protection which is a major issue in modern cardiac surgery. Different cardioplegic solutions have been generated throughout history of cardiac surgery. There are several clinical studies on comparison of St. Thomas II cardioplegic solution -which has been used for decades in our clinic- and Del Nido cardioplegic solution, which is also in use for a couple of years in our clinic. The aim of this study is to compare the difference of their effects on cardiac endotelial dysfunction and cardiac oxygen metabolism.
Patients and Methods: Patients who undergone mitral valve surgery were enrolled in two groups according to cardioplegic solution (ST n:33, DN n:30). Syndecan-1, malondialdehyde, ischemia modified albumin and lactate levels and blood gas analyses are measured from the samples taken from coronary sinus at times of pre-ischemia (t0) and post-reperfusion (t1). Postoperative complications, mortality, intensive care unit and hospital stay were recorded.
Results: Cross clamp and cardiopulmonary bypass times were similar in both groups (respectively p=0.186 and p=0.126). Total amount of cardioplejic volume was significantly higher in ST group (p<0.001). In blood gas analyses, DN group was more acidotic (p=0.036) and venous oxygen parameters were higher in DN group (PvO2, p=0.019, SvO2 p=0.087) at the reperfusion period. Oxygen extraction ratio of ST group was increased earlier than DN group (respectively 30% and 21%, p=0.035). Syndecan-1 levels was decreased after reperfusion at both groups, however the decrease was significant in ST group (p=0.016).
Conclusion: In our study, the only advantage of single dose cardioplegia was the lesser volume. On the other hand, normalization of oxygen consumption and endothelial dysfunction at reperfusion following cardioplegic arrest was more faster at the ST group.

Keywords: Endothelial dysfunction, cardioplegia, ischemia-reperfusion, malondialdehyde, myocardial oxygen consumption, myocardial protection, syndecan-1