hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Karpal tünel sendromunda ultrasonografi ve manyetik rezonans görüntülemenin tanıya katkıları
Contribution of ultrasonography and magnetic resonance imaging to the diagnosis of carpal tunnel syndrome
Yazar: SİNAN DENİZ
Danışman: DR. BÜLENT ÖNER ; DR. ÖĞR. ÜYESİ AYLİN ALTAN KUŞ
Sağlık Bakanlığı / Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Radyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Radyoloji ve Nükleer Tıp = Radiology and Nuclear Medicine

Özet:
Amaç: Bu çalışmanın amacı; klinik ve elektrofizyolojik inceleme sonucu karpal tünel sendromu tanısı alan hastalarda ultrasonografi (US) ve manyetik rezonans (MR) görüntülemenin tanıya katkısını tartışmaktır.
Gereç ve Yöntem: El bileği tuzak nörorpatisi şikayetleri tarifleyen ve muayene bulguları sonucunda KTS ön tanısı alıp EMG tetkikleri pozitif değerlendirilen 27 hastanın 41 el bileğine yönelik ardışık olarak US ve kontrastsız MR görüntüleme gerçekleştirildi.
Bulgular: 41 el bileğinden sonografik olarak 37'sinde, MR görüntülemede ise 38'inde KTS'yi destekleyecek primer ve sekonder bulgular izlendi. Bunun yanında üç hastada (5 el bileği) karpal kemiklerde eşlik eden dejeneratif değişiklikler, iki hastada (3 el bileği) ganglion kisti ve bir hastada ise bifid median sinir varyasyonu tespit edildi.
Tartışma ve Sonuç: Bu çalışmada klinik muayene ve/veya elektrofizyolojik tetkik ile KTS tanısı alan hastalarda US ve MR görüntülemenin öngörülecek cerrahi veya medikal tedavi öncesinde gerek median sinirin direk hasarı ile ilşkili bulgular ortaya koyması gerekse yandaş anatomik ve patolojik durumları ortaya çıkarması yönünden yararlı olabileceği gösterildi.

Abstract:
Purpose: The aim of this study was to show the benefits of ultrasound (US) and magnetic resonance (MR) imaging on electroneuromiyography proven carpal tunnel syndrome cases.
Materials and Method: 41 wrists of 27 patients have been observed consecutively with ultrasound and non-contrast enhanced MRI.
Results: Sonography showed 90,24% sensitivity, MRI scan showed 92.68% sensitivity concerning the diagnosis. Less than 10% of the cases showed a secondary finding such as ganglia, degenerative resorptive changes, joint swelling and/or edema, and in only one case a bifid median nerve has been shown.
Discussion: Sonography and MR imaging can allow effective diagnosis and delineation of the median nerve and surrounding structures in the wrist. High sensitivity of ultrasound imaging and MRI scan makes both modalities reliable to electrophysiological assesment. Furthermore, transsectional imaging adds supplementary information on surrounding anatomical structure, which is a beneficial fact concerning treatment planning.
2010 yılında acil servise başvuran penetran göğüs travmalarının retrospektif incelenmesi /
Yazar: MUHİTTİN SERKAN YILMAZ
Danışman: UZMAN MUHAMMED EVVAH KARAKILIÇ
Sağlık Bakanlığı / Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Ve Araştırma Hastanesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Özet Amaç: Travma, genç nüfusun başta gelen ölüm nedenidir. Bütün travmaya bağlı ölümlerin %25'den toraks travması sorumludur ve diğer %25'de mortaliteye katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada acil servise penetran göğüs travması ile başvuran hastaların analizi yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: 2010 yılı içerisinde acil servise başvuran 76 penetran göğüs travmalı hastanın yaş, cinsiyet, travma tipi, torasik ve ekstratorasik patoloji, travma sonrası geçen süre, uygulanan medikal tedavi, mortalite yönünden analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya 76 hasta çalışmaya dahil edildi. Yaş ortalaması 31.4 idi (18-63 arası) ve %93.4'ü erkekti (n:71). Penetran göğüs travmasının en sık delici-kesici alet yaralanması ile gerçekleşmiştir (59 hasta, %77.63), 14 hasta (%18.42) ise ateşli silah yaralanmasına maruz kalmıştır. Göğüs travmasına en sık eşlik eden patoloji 19 kişi (%24) ile ekstremite yaralanması idi. Hastaların 24'ü (%31.5) konservatif olarak izlenmiştir; 40 (%52.6) hastaya göğüs tüpü uygulanmıştır. Sonuç: Penetran göğüs travmaları çoğunlukla konservatif yöntemlerle ve tüp torakostomi ile tedavi edilebilir. Yelken göğüs gibi ağır patolojilerde mekanik ventilatör desteği ve yoğun bakım tedavisi gerekebilir. Anahtar Kelimeler: penetran toraks travması, hemotoraks, pnömotoraks, acil servis

Abstract:
Abstract Objective: Trauma is the cause of death from the young spot. Trauma is responsible for 25% of all trauma-related deaths, and the other 25% is through aid to death. In this study, patients with penetrating chest trauma in the emergency room were examined. Materials and Methods: He is examined in the emergency department in 2010. 76 patients were included in the study. The mean age was 31.4 (range 18-63) and 93.4% were male (n:71). Penetrating chest trauma was the most common cause of death (59 patients, 77.63%) and 14 patients (18.42%) were injured due to the most common complaint of stab wounds. Cases related to chest pain accident accident (24%). Twenty-four (31.5%) patients were followed conservatively; 40 (52.6%) before birth. Conclusion: Penetrating chest traumas can be concealed with a piece conservative piece and tube thoracostomy. Mechanical ventilator and medical care training in severe diseases such as flail chest. Keywords: penetrating thoracic trauma, hemothorax, pneumothorax, emergency room
Başağrısı hastalarında büyük oksipital sinir blokajyanıtları
Greater occipital nerve blockage in headache patientsresponses
Yazar: BURÇ ESRA ŞAHİN
Danışman: DOÇ. DR. ÖZLEM COŞKUN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Nöroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Nöroloji = Neurology

Özet:
Amaç: Periferik sinir blokajı uzun süredir primer baş ağrısı tedavisinde kullanılmaktadır. Bu çalışmadaki amacımız, primer baş ağrısı, özellikle ilaç aşırı kullanım baş ağrısı olan hastalarda büyük oksipital sinir (GON) blokajının etkinliğini incelemekti.
Gereç ve Yöntem: Büyük oksipital sinir blokajı ile tedavi edilen 69 baş ağrısı hastası geriye dönük olarak incelendi. Hastaların 37'sinde migren, 17'sinde ilaç aşırı kullanım baş ağrısı, 7'sinde otonomik sefalji, 4'ünde trigeminal nevralji ve 3'ünde servikojenik baş ağrısı vardı.
Bulgular: İlk blokajdan sonra ağrının şiddetinin, süresinin ve sıklığının önemli ölçüde azaldığı, tekrarlayan blokajlarda ise stabil seyrettiği görüldü. Migren hastaları için; ilk blokajda ağrı sıklığı %50 oranında azalmıştır. Atak periyodu ise; ilk blokajda %91,6; sonra ki tekrarlayan blokajlarda etkisi sırasıyla %95,83 ve %72,22 oranında azalarak devam etmiştir. Diğer baş ağrısı gruplarında da benzer sonuçlara ulaşıldı.
Sonuç: İlk GON blokajı ile hastalarda belirgin semptomatik rahatlama olabilir. Etkisinin devamını sağlamak veya diğer koruyucu tedavilerin etkisi başlayana kadar ağrının giderilmesini sağlamak için tekrarlayan blokajlar kullanılabilir.

Abstract:
Background: Peripheral nerve blockade has been using in primer headache treatment for a long time. Our aim in this study was to examine the efficiency of greater occipital nerve (GON) blockade in patients with primary headache especially medical overuse headache.
Materials and Methods: Sixty-nine headache patients who were treated with greater occipital nerve blockade have been examined retrospectively. Thirty-seven of the patients had migraine, 17 of them had medication overuse headache, 7 of them had autonomic cephalagia, 4 of them had trigeminal neuralgia and 3 of them had cervicogenic headache. 
Results: It has been observed that the intensity, period and frequency of the pain were significantly reduced after the first blockade and ranged stable in repetitive blockades. For the migraine patients; attack frequency was decreased at 50% rate in the first blockade. Attack period was decreased at 91.6% rate at first, then at repetitive blockades effect proceeded as 95.83% and 72.22% respectively. Similar results were reached in other headache groups as well. 
Conclusion: Patients can have significant symptomatic reliefs with first GON blockade. Repetitive blockades can be used in order to provide continuance in the effect or to provide pain relief until the effect of other preventive treatments will start.
Kliniğimizde takip edilen ön üveitlihastalarımızın etyolojik ve klinik olarakdeğerlendirilmesi
Etiological and clinical evaluation of anterior uveitis patients followed in our clinic
Yazar: ASLAN AYKUT
Danışman: UZMAN ESRA KARDEŞ
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
Amaç: Kliniğimizde takip edilen ön üveit tanısı almış hastaların etyolojik ve klinik
özelliklerinin incelenmesi
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmada, 2009-2011 yılları arasında ön üveit tanısı
almış hastaların verileri tarandı. Her bir olgu için başlangıç yaşı, cinsiyet, aile öyküsü,
oftalmik muayene, laboratuar bulguları ve tedavi yaklaşımları incelendi. Bulguların sıklıkları
değerlendirildi.
Bulgular: Çalışma kapsamına 118 hasta alındı. Olguların 59' u (%50) kadın, 59' u da
(%50) erkekti. Olguların yaşları 5 ile 83 yıl arasında değişmekte olup, ortalaması 39,32 ±
14,39 yıldı. Yetmiş sekiz (% 66) vakada üveit sebebi gösterildi. En sık ön üveit tanıları 16'
şar hasta ile HLA-B 27 ve FUS ön üveiti idi. Bunu 15 hasta ile herpes simpleks ön üveiti
izledi. Sistemik hastalık ilişkisi 22 (%18) hastada bulundu. En sık görülen sistemik hastalık 8
(% 6,8) vaka ile ankilozan spondilit idi.
Sonuç: HLA- B 27 ilişkili ön üveit ve Fuchs' üveit sendromu en sık görülen ön
üveitlerdir. Sistematik bir çalışma ile ön üveit vakalarının çoğunda tanı koymak mümkündür.

Abstract:
Purpose: To investigate the demographic, ethiological and clinical features of uveitis
patients followed at our clinic.
Material and Method: In this retrospective study, medical charts of patients diagnosed
with anterior uveitis between 2009 and 2011 were reviewed. Analysis of age, gender, family
history, ophthalmological examination, laboratory findings and therapeutic approaches was
made for each patient.
Results: We analyzed the clinical records of 118 patients. Fifty nine (50%) were male
and 59 (50%) were female patients. Patients aged between 5 – 83 years. The mean age was
39,32 ± 14,39 years. A specific diagnosis could be established in 78 (66%) patients. The most
common diagnoses were 16 patients with anterior uveitis associated with HLA- B27 (13,6%)
and 16 patients with Fuchs' uveitis syndrome (13,6%). Herpes simplex anterior uveitis was
seen in 15 patients. Systemic disease associations were noted in 22 (18%) patients and the
most commonly associated systemic disease was ankilozan spondylitis (6,8%).
Conclusion: Fuchs' uveitis syndrome and anterior uveitis associated with HLA-B27 were the
commonest forms of anterior uveitis in our series. Diagnoses could be established in the
majority of anterior uveitis cases.
Polikistik over sendromu olan olgularla sadece sonografik polikistik overi olan olguların ART sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of patients with polycystic ovary syndrome with those with only sonographic polycystic ovary in terms of the outcomes of ART treatment
Yazar: SELÇUK SELÇUK
Danışman: DR. VEDAT ERKAN DAYICIOĞLU ; DR. KENAN SOFUOĞLU
Sağlık Bakanlığı / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Polikistik over sendromu = Polycystic ovary syndrome

Özet:
Amaç: Polikistik over sendromu (PKOS) olan hastalar ile sadece sonografik polikistik overi (PKO) olan hastaların ART sonuçlarının karşılaştırılması
Gereç Yöntem: Zeynep Kamil Eğitim ve Araştırma Hastanesi tüp bebek merkezinde ART tedavisi uygulanmış olan PKOS veya sadece sonografik PKO olan toplam 72 hasta çalışmaya dahil edildi. İki grup demografik, klinik özellikler, IVF tedavisinin özellikleri ve sonuçları açısından karşılaştırıldı. 
Bulgular: PKOS olan 24 olgu ve sadece sonografik PKO olan 48 olgu olgu çalışmaya dahil edildi. Olguların ortalama yaşı 28,31±3,57 olarak bulundu. Bazal LH düzeyi ve bazal LH/FSH oranı PKOS olan grupta istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek saptandı. Toplam kullanılan gonadotropin dozunun sadece sonografik PKO olan grupta anlamlı derecede daha yüksek olduğu tespit edildi. İki grup arasında biyokimyasal ve klinik gebelik oranları açısından istatistiksel bir farklılık saptanmadı. Ağır ovaryen hiperstimulasyon sendromu oranları iki grup arasında benzer bulundu.
Sonuç: PKOS'un patofizyolojisine bağlı olarak, PKOS'u olan olguların bazal LH/FSH oranı sadece sonografik PKO'i olan olgulardan daha yüksek olarak bulunmuştur. IVF tedavisi sonrası gebelik oranlarının PKOS ve sadece sonografik PKO olan olgularda benzer olduğu görülmektedir.

Abstract:
Aim: To compare patients with polycystic ovary syndrome (PCOS) and those with only sonographic polycystic ovary (PCO) in terms of the outcomes of ART treatment
Material and method: 72 patients with PCOS or only sonographic PCO who underwent ART treatment at IVF clinic of Zeynep Kamil Teaching and Research Hospital were enrolled into the study. The patients' demographic and clinical data as well as the outcomes and characteristics of their IVF treatments were compared between two groups.
Results: Of the patients, 24 had PCOS, and 48 had only sonographic PCO. The mean age of the patient population was 28,31 ± 3,57. PKOS group showed a significantly higher basal level of LH and rate of LH/FSH compared to only sonographic PCO group. However, a higher total dose of gonadotropin was used in only sonographic PCO group. The rates of biochemical and clinical pregnancy did not significantly differ between two groups. Severe OHSS rates showed no difference between two groups.
Conclusion: Based on the pathophysiology of PCOS, basal LH/FSH rate was found significantly higher in PCOS group compared to only sonographic PCO group. The similar pregnancy rates after IVF treatment were found in both groups.
Non q, non st elevasyonlu miyokard enfarktüslü ve stabil  olmayan anjina pektorisli (usap)  hastalarda miyokard performans indeksi(mpi) ile c-reaktive protein(crp) ve ortalama trombosit hacmi (mpv) arasındaki ilişkinin incelenmesi
Investigation of relation between myocardial performance index (mpi), c reactive protein (crp), mean platelet volume (mpv) at non q non st elevated myocard infarction and unstableangina pectoris (usap) patients
Yazar: ERAY ATALAY
Danışman: DR. MEHMET BURAK AKTUĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Kardiyoloji = Cardiology

Özet:
Amaç: Kardiyovasküler açıdan prognozu etkileyici bir risk faktörü
olarak düşünülen (myokard performans indeksi) MPİ'nin CRP ve
MPV ile arasındaki ilişkisini araştırmak.
Materyal ve Metot: Çalışmaya koroner yoğun bakım ünitesine kabul
edilen non Q non ST elevasyonlu MI tanısıyla yatırılan 35 hasta alındı.
Bulgular: Kadın hastaların CRP değerleri, erkek hastaların boyları ve
bayan hastaların EF değerleri istatiksel anlamlı olarak daha yüksek
bulundu (p=0.030). Ayrıca tüm bu sonuçların dışında sonuç değişkenin
MPI olarak ele alındığı, çalışmada ölçülmüş olan tüm değişkenlerin
birlikte veya değişik kombinasyonlarda denendiği çoklu doğrusal
regresyon modellerinin hiçbirinde anlamlı bir ilişkiye rastlanmadı.
Sonuç: MPİ ile CRP ve MPV arasında korelasyon bulunmamıştır. Aynı
zamanda MPİ ile HT, diyabet, yaş, EF, boy arasında anlamlı bir ilişki
bulunmadı. Bunun nedeni olarak hastaların akut dönemde takip edilmiş
olup, kronik dönemde takip edilmemiş olması ya da hasta sayısı
ön planda ana neden olarak düşünülmektedir.
Anahtar kelimeler: miyokard performans indeksi; C reaktif protein; ortalama
trombosit hacmi.

Abstract:
Aim: Aim of this study is to investigate the relationship between
myocardium performance index (MPI) which is considered as cardiovascular
prognosis effecting factor and CRP, MPV.
Material and Method: 35 patients with non Q non ST elevation MI
diagnosis who admitted to coronary intensive care unit has been
participated at this study.
Results: Women patients' CRP, men's height and EF values of
women were statistically relevant (p=0.030). Multiple linear regression
models with MPI as result variable did not show stastically
relevant relations.
Conclusion: In this study there is no correlation between MPI,
CRP and MPV. Also there was no stastically relevant correlation
between MPI, HT, DM, age and EF. Patients' follow up was made
at acute period but chronic period follow up had not been continued,
this condition could cause these correlations, also patient
number could have an effect.
Key words: myocard performance index; C reactive protein; mean platelet volume.
Adolesan gebeler ile doğurganlık çağındaki gebelerin perinatal sonuçlarının karşılaştırılması /
Yazar: ELİF ÇİLER EREN
Danışman: DR. H. CEMAL ARK
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Aile Planlaması = Family Planning ; Halk Sağlığı = Public Health ; Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology
Dizin: Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Ergenler = Adolescents ; Gebelik = Pregnancy ; Perinatoloji = Perinatology ; Perinatoloji = Perinatology

Özet:
AMAÇ: Adolesanlarda gebelik 21. yüzyılın en önemli sağlık sorunlarından biridir. Dünyada tüm doğumların % 11' ini adolesan anneler yapmaktadır. Çalışmamızın amacı, toplumumuzdaki adolesan gebelerin ve onların yenidoğanlarının karşılaştığı sorunları saptamak ve daha sağlıklı anne ve yenidoğanlar için öncelikli yapılması gerekenleri araştırmaktı.MATERYAL ve METOD: İstanbul Bakırköy Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi`nde 2005-2010 yılları arasında doğum yapan 18 yaş ve altı gebelerin bilgileri retrospektif olarak incelendi. Çalışmada toplam 2491 hasta dosyası incelendi. Bunlardan 998 tanesi adolesan gebeydi, 1493 hasta da kontrol grubunu oluşturdu. Anne ile ilgili olarak; maternal yaş, akraba evliliği, gravida, parite, doğumdaki gestasyonel yaş, doğum şekli, sezaryen endikasyonları , hemogram ve hematokrit değerleri obstetrik komplikasyonlar not edildi. Buna ek olarak, fetal sonuçlar (canlı doğum, ölü doğum) doğum ağırlığı, APGAR skoru, yenidoğan yoğun bakım gereksinimi açısından değerlendirildi.BULGULAR: Adolesan grubunda yaş ortalaması 17,10 ; kontrol grubunda ise 26,73 olarak bulundu. Çalışmaya alınan gebelerin en küçüğü 13, en büyüğü 35 yaşındaydı. Adolesan gebelerde; akraba evliliği, normal doğum, EMR, erken doğum ve preeklampsi kontrol grubuna göre anlamlı olarak fazlaydı. Gestasyonel diyabetin yaş arttıkça daha sık görüldüğü saptandı. IUGG, DDA, anemi, 5. Dakika APGAR skoru ve IUMF açısından gruplar arasında fark saptanmadı.SONUÇ: Adolesan gebeler ile doğurganlık çağındaki kadınların obstetrik ve fetal sonuçlarının karşılaştırıldığı çalışmamızda; erken doğum, EMR ve preeklampsi için adolesan gebeliğin risk faktörü olduğu tespit edildi.

Abstract:
Kolorektal karsinomlu hastalarımızın retrospektif analizi
Retrospective analysis of our patients with colorectal carcinoma
Yazar: TARIK AKAR
Danışman: PROF. DR. EMİN ALTIPARMAK
Sağlık Bakanlığı / Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Gastroenteroloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2011
Konu: Gastroenteroloji = Gastroenterology ; Onkoloji = Oncology

Özet:
Kolorektal karsimoma (KRK) tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de en sık
görülen kanserlerden biridir. Bu çalışma bizim kolorektal karsinomalı
hastalarımızın tanı anında yaş, cinsiyet, tümör yerleşim ve evresi, anemi
varlığı ve fibrinojen seviyesi ile tümör evresi arasındaki ilişkiyi açıklamak için
dizayn edildi. 2006 ile 2011 yılları arasında toplam 301 KRK hastası
çalışmaya dahil edildi. Tanı anında ortalama yaş 62 ±13.1 idi. Vakaların
%54,5 erkek, %45,5 kadın idi. Erkek/Kadın oranı 12/1 idi. En sık görülen
tümör lokalizasyonu rektumdu.(%45,8). 50 yaşın altında sağ kolon tümörü
sol kolon tümörüne göre daha sık görüldü.(p=0,001). Modifiye Astler-Coller
sınıflamasına göre en sık görülen tümör evresi C2 idi. Tüm hastaların %64,5'i
ileri evre idi. Ortalama fibrinojen seviyesi ileri evre hastalarda daha
yüksekti(p=0,001). Kemoterapi alan hastaların %94,5'inde fibrinojen ve
karsinoembriyonik antijen (CEA) birlikte yüksekti.(p=0,001)
Bizim çalışmamızda KRK hastalarının çoğu distal yerleşimli olup
sigmoidoskopi ile saptanabilir. 50-90 yaş arası grup KRK açısından
taranmalıdır. Pre-operatif Fibrinojen ve CEA seviyesi ileri hastalık grubunu
gösteRmede iyi bir prediktördür.

Abstract:
Colorectal carcinoma (CRC) is one of the most common cancers in the world
as well as in Turkey. This study was designed to describe the distribution of
our colorectal carcinoma by age at diagnosis, gender, subsite and stage of
the tumor, the presence anemia and the relationship between fibrinogen level
and tumor stage. Between 2006 and 2011 a total of 301 CRC patient were
included in our study. The average patient age at diagnosis was 62±13.1(24-
92) years old, Males and females constituted 54,5 and 45,5 percent of cases,
respectively. Male/Female ratio was 1.2/1. The most common tumor location
was rectum(%45,8). Under the age of fifty was seen more frequently in
tumors of right colon, left colon(p=0,001). According to the modified Astler-
Coller classification stage-C2 the most common tumor stage. 64,5% of all
patients were in advanced stages of disease. The average fibrinojen level
was higher in patients with advanced(p=0,001). Both fibrinogen and
carcinoembryonic antigen(CEA) levels were high at 94,5% of patients
receiving chemotherapy(p=0,001)
Most of the CRCs are still in distal parts in our study, so most of these
carcinomas can be detected by proctosigmoidoscopy. Between 50-90 years
group of patients should be screened for CRC. Preoperative Fibrinogen and
CEA levels are a good predictor for predicting of advaced disease.