Tavşan modelinde endoskopik sinüs cerrahisinin maksiller sinüs mukosilyer aktivitesi üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi (deneysel çalışma)
Evaluation of the effect of endoscopic sinus surgery on maxillary sinus mucociliary activity in rabbits (experimental study)
Yazar: İ. ENGİN ÇEKİN
GATA / Haydarpaşa Eğitim Hastanesi  / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2001
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
VII.OZET Kronik veya tekrarlayan sinüziti olan hastaların tedavisindeki cerrahi yöntemler, açık ve endoskopik girişimler olmak üzere ikiye ayrılır. Günümüzde yaygın olarak uygulanan endoskopik girişimlerde, normal anatomik ve fizyolojik yapı bozulmadan tıkanmaya neden olan anatomik varyasyonlar mümkün olduğunca düzeltilerek sinüslerin drenajı ve ventilasyonu sağlanır. Endoskopik sinüs cerrahisinde amaç, ostiomeatal kompleksin işlerliğini tekrar kazandırarak sinüsteki patolojiyi ortadan kaldırmaktır. Endoskopik olarak gerçekleştirilen antrostomi yada ostioplastiler diğer tekniklerden daha az invaziftirler. Ancak mukosilyer aktiviteyi eski haline getirmek için yapılan basit bir girişim bile mukosilyer aktiviteyi bozabilmektedir. Çalışmamızda endoskopik olarak gerçekleştirilen maksiller sinüse yönelik girişimlerde yaygm olarak kullanılan anteroinferior ostioplasti ile nazoantral pencere açılmasının normal fizyoloji üzerindeki etkilerini tavşanlarda inceledik. Tavşanlar üç gruba ayrıldı ve her gruba beş tavşan alındı.. Birinci gruptaki beş tavşanın her İM maksiller sinüsüne ostioplasti, ikinci gruptaki beş tavşanın her iki maksilller sinüsüne nazoantral pencere açıldı. Kontrol amaçlı olan üçüncü gruptaki beş tavşanın on maksiller sinüsüne ise eksplorasyonu takiben hiçbir işlem uygulanmadı. Tüm gruplardaki tavşanlar operasyonu takiben otuz gün izlendikten sonra nükleer smtiigrafik yöntemle (Tc99m-DTPA kullanılarak) maksiller sinüs mukosilyer klirensi zaman-aktivite eğrileri yardımıyla tespit edildi. Ostioplasti ve nazoantral pencere açılmasından sonra yapılan değerlendirmede mukosilyer klirensin kontrol grubuyla karşılaştırıldığında belirgin bir şekilde azaldığı tespit edildi ( p<0.001). Nazoantral pencere açılan grubun mukosilyer klirensi ostioplasti uygulanan grupla karşılaştınldığmda azalmıştı ( p<0.01). Maksiller sinüs doğal ostiumundan drenajı engelleyecek bir anatomik varyasyon tespit edilmedikçe, endoskopik sinüs cerrrabisinde ostioplasti veya nazoantral pencere 44 **açılmasının rutin olarak uygulanmaması; drenajı engelleyecek bir anatomik varyasyonun tespiti halinde ise ostioplastinin tercih edilmesi gerektiği sonucuna varıldı. 45

Abstract:
VIII.SUMMARY EVALUATION OF THE EFFECT OF ENDOSCOPIC SINUS SURGERY ON MAXILLARY SINUS MUCOCILIARY ACTIVITY IN RABBITS (Experimental Study) Surgical methods in treatment of the patients with chronic or recurrent sinusitis are divided into two groups as open and endoscopic procedures. In endoscopic procedures which are widely used nowadays, drainage and ventilation of the sinuses is obtained by correcting anatomic variations causing obstruction without disturbing anatomic and physiologic structure. The goal in endoscopic sinus surgery is removal of the pathological condition in sinus by the way of osteomeatal complex refunctioning. Endoscopic antrostomy or ostioplasties are less invasive than the other techniques. But any simple interferance made for reversing mucociliary activity may damage mucociliary activity. In our study, we evaluated the effects of anteroinferior ostioplasty and nasoantral window opening on normal physiology in rabbits which are used widely in endoscopic surgery for maxillary sinus. Rabbits are divided into three groups. In the first group, ostioplasty was applied to both maxillary sinuses of the five rabbits. In the second group, a nasoantral window was opened to both maxillary sinuses of the five rabbits and in the third as control group nothing was done after exploration of both sinuses of five rabbits. Rabbits of all groups were followed for thirty days after operation. Then their maxillary sinus clearence was obtained by nuclear scintigraphic method by Tc -DTPA. On evaluation after ostioplasty and nasoantral window opening a certain decrease in mucociliary clearence was seen compared to the control group( p<0.001). Mucociliary clearence in the nasoantral window group was decreased compared to the ostioplasty group (p<0.01). 46In conclusion, during endoscopic sinus surgery until detecting an anatomic variation which prevents drainage from maxillary sinus natural ostium, ostioplasti or nasoantral window opening must not be applied as a routine. If an anatomic variation is detected ostioplasty must be preferred. 47