Sol ventrikül anevrizmalarının cerrahi onarımı sonrası hastaların geç dönem klinik sonuçlarının değerlendirilmesi
Long term follow up of left ventricular function after repair of left ventricular aneurysm
Yazar: DAĞLAR TUNCAY
Danışman: DOÇ. DR. CENGİZ TÜRKAY
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2006
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
Bu çalışmanın amacı sol ventrikül anevrizmalarının cerrahi onarımı
sonrası uzun dönem takipte sol ventrikül fonksiyonlarının değerlendirilmesidir.
1992-2003 yılları arasında miyokard infarktüsüne bağlı gelişen sol
ventrikül anevrizması olan 97 hasta çalışmaya alındı. Hastaların 86'sı kadın, 11'i
erkekti. 61 hastaya klasik anevrizmektomi, 36 hastaya endoanevrizmografi
uygulandı. Hastaların ortalama preoperatif EF'leri klasik anevrizmektomi
grubunda %38,9 endoanevrizmografi grubunda % 38,0'di. Preoperatif fonksiyonel
kapasiteleri (NYHA) klasik anevrizmektomi grubunda 2.850.73 ve
endoanevrizmografi grubunda 2.930.74'dü.
Her iki grup arasında yaş, cins, hasta koroner arer sayısı, cerrahinin
aciliyeti, preoperatif sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu, fonksiyonel kapasite
(NYHA) ve komorbid risk faktörleri bakımından anlamlı fark yoktu. Postoperatif
erken mortalite klasik anevrizmektomi grubunda % 9.8 (n=6),
endoanevrizmografi grubunda % 2.7 (n=1)'di. 8 yıllık (96 ay) geç mortalite
oranları da sırayla klasik anevrizmektomi grubunda % 12.7 (n=7) ve
endoanevrizmografi grubunda % 14.2 (n=5) idi. Postoperatif ejeksiyon fraksiyonu
klasik anevrizmektomi grubunda % 38.9'dan % 42.8'e, endoanevrizmografi
grubunda %38,0'den %45,0'e yükseldi. NHYA'nın sınıflamasına göre
fonksiyonel kapasite klasik anevrizmektomi yapılan grupta preoperatif 2.85 ± 0.73
postoperatif 1,6  0,7 , endoanevrizmorafi grubunda preop. 2.93 ± 0.74,
postoperatif 1,1  0,4 idi.
Sonuç olarak sol ventrikül anevrizmalarında anevrizmanın onarımı yaşam
süresini ve hayat kalitesini iyleştiren tedavilerden birisidir ve hastaların geç
dönemde fonksiyonel kapasiteleri anlamlı derecede düzelmektedir.

Abstract:
The aim of this study is to evaluate long term left ventricular function after
repair of left ventricular aneurysm.
Ninety-seven patients underwent repair of postinfarctional LV aneurysms,
between 1992 and 2003. There were 86 patients males and 11 females. Sixty-one
patients underwent linear closure and thirty-six patients had
endoaneurysmorraphy. Their mean preoperative EFs were 38.9 % and 38.0 %,
and the preoperative NYHA functional classes were 2.850.73 and 2.930.74,
respectively .
There was not significant difference between the groups with respect to
age, gender, diseased coronary artery number, urgency of the procedure,
preoperative LVEF, functional status, and comorbid risk factors. Postoperative
early mortality after classical aneurysmectomy was 9.8% (n=6) and 2.7% (n=1)
in the group with endoaneurysmorraphy. Eight-year (96-month) mortality rates
were 12.7% (n=7) in the group with classic aneurysmectomy and 14.2% (n=5) in
the group with endoaneurysmorraphy. The preoperative ejection fractions were
38.9% in the classical aneurysmectomy group and 38.0% in the
endoaneurysmorraphy. Postoperatively, ejection fractions increased 42.8% and
45.0% after 96 months.
In the group with classical aneurysmectomy and the group with
endoaneurysmorraphy, preoperative and postoperative functional classes
(NYHA) after 96 months were 2.6 and 1.6, and 2.7 and 1.2 respectively.
Both linear and endoaneurysmorraphy techniques increases functional
class postoperative long term.