Konjenital glokomda prognostik faktörlerin uzun dönem görsel sonuçlar üzerine etkisi
The effect of prognostic factors on LONG-TERMvisual results in congenital glacoma
Yazar: MERVE NUR YILMAZ
Danışman: DOÇ. HATİCE TUBA ATALAY
Gazi Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Ambliyopi = Amblyopia ; Anizometropi = Anisometropia ; Glokom = Glaucoma ; Görme keskinliği = Visual acuity ; Göz = Eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Korneal opasite = Corneal opacity ; Prognoz = Prognosis

Özet:
AMAÇ: Kliniğimizde primer konjenital glokom (PKG)  ile takipli hastaların uzun dönem görsel sonuçları ile ilişkili faktörleri bildirmek.
GEREÇ VE YÖNTEM:  Retrospektif dizaynlı çalışmamızda Ocak 2001- Aralık 2021 tarihleri arasında primer konjenital glokom nedeniyle takip edilen 73 hastanın 125  gözü değerlendirmeye alındı. Başvuru semptomları, ilk genel anestezi altında muayene dosyalarından göz içi basıncı, kornea çapları, c/d oranı, kornea ödemi varlığı,  takip süresi boyunca uygulanan cerrahi prosedür, toplam cerrahi sayısı, antiglokomatöz ajan sayısı kaydedildi. Hasta grubunda  görmeyi azaltan korneal skar, glokomatöz optik nöropati, anizometropi, refraktif ambliyopi gibi oküler komorbidite fakörlerinin varlığı detaylı incelendi. Takip süresi sonunda ölçümler tekrarlandı ve kaydedildi. Takip süresi sonunda hastaların refraksiyon muayenesi ve yaşa uygun metodla  görme keskinliği (GK) değerlendirmesi esas alındı . Final GK'ye göre hastalar iyi (20/20-20/50), orta (20/50-20/200), kötü görme keskinliği (<20/200) olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Tüm faktörler gruplar arasında kıyaslanarak görsel prognoz ile ilişkisi incelendi.
BULGULAR:  Hastaların tanı yaşı ortalama 3,86±3,02  ay, takip süresi 87,6±37,08 aydı. Takip süresi sonunda hastaların refraksiyon sferik ekivalanı ortalama -4,37±3,53 D, GK ortalama 1,05±0,79 logMAR idi. Final GK'ye göre gözler gruplandırıldığında 36 gözde iyi (%28,8) , 22 gözde orta (%17,6), 67 gözde kötü (%53,6) final GK izlendi .Hasta popülasyonunda GK'yi azaltan en sık oküler komorbidite korneal opasiteye bağlı deprivasyon ambliyopisi (%40), ikinci sıklıkta anizometropik ambliyopi (%29,6)  gelişimi idi. Erken tanı ve ilk cerrahi, buftalmus, haab stria varlığı kötü GK grubunda anlamlı düzeyde daha yüksekti (p<0,005).  Kötü GK grubunda buftalmus, haab stria, kornea opasite, refraktif ambliyopi, glokomatöz optik nöropati anlamlı düzeyde daha sık izlendi (p<0,005) . Takip süresi sonunda  kornea çapları, c/d oranı ve aksiyel uzunluk (AU) kötü GK grubunda anlamlı düzeyde daha yüksekti (p<0,005). Tüm parametreler kötü GK riski açısından incelendiğinde final AU'nun kötü görsel sonuç ile en çok ilişkili faktör olduğu,  final AU   ≥25 mm olan hastaların, <25 mm olanlara göre kötü prognoz riskinin %677,9 kat daha fazla olduğu görüldü (OR=6,779).
SONUÇ: PKG hastalarında yapılan cerrahi sonrası hedeflenen GİB ulaşılıp stabil GİB sağlansa da ömür boyu görme potansiyelini azaltacak ek refraktif patolojiler mevcuttur. Tanı ve tedavi  sonrası ömür boyu devam eden takiplerde gelişen refraktif kusurların farkedilmesi mevcut görme potansiyelinin korunması için hayati önem taşımaktadır. 
ANAHTAR KELİMELER: Primer konjenital glokom, anizometropi, korneal opasite, ambliyopi, buftalmus, görme keskinliği

Abstract:
OBJECTIVE: To report the factors associated with the long-term visual outcomes (VA) of patients diagnosed with primary congenital glaucoma (PCG) in our clinic and followed up after treatment.
MATERIAL AND METHODS: Medical records of children with PCG between January 2001 and December 2021, seen at Gazi University School of Medicine Ophthalmology clinic, were rewiewed. A total of 125 eyes of 73 patients were included. Baseline and final intraocular pressure (IOP)  corneal diameters, c/d ratio, presence of corneal edema were recorded. Age at surgery, sex, laterality, type of initial glaucoma surgery and number of surgeries were recorded. Underlying cause of visual impairment were recorded . At the end of the follow-up period, refraction examination and VA were recorded. According to the final visual acuity, the patients were divided into 3 groups: good (20/20-20/50), moderate (20/50-20/200), and poor (<20/200). The relationship of all factors with visual prognosis was examined.
RESULTS: The mean age at diagnosis was 3.86±3.02 months, and the follow-up period was 87.6±37.08 months. At the end of the follow-up period, the mean spherical equivalent of refraction was -4,37±3,53 D.  At the end of the follow-up period, the mean VA was 1.05±0.79 logMAR. Final VA was good in 36 eyes (%28,8) , moderate in 22 eyes (%17,6), and poor in 67 eyes (%53,6). The main cause of visual impairment is deprivation amblyopia due to corneal opacity (40%), and anisometropic amblyopia (29.6%) was the second most common factor. Early diagnosis and first surgery, buphthalmus, and presence of haab striae were significantly higher in the poor VA group (p<0.005). Buphthalmus, corneal opacity, refractive amblyopia, and glaucomatous optic neuropathy were observed significantly more frequently in the poor VA group (p<0.005). At the end of the follow-up period, corneal diameter, c/d ratio and axial length (AU) were significantly higher in the poor VA group (p<0.005).  When all parameters were analyzed in terms of poor VA risk by logistic regression analysis, it was found that final AU was the most associated factor with poor visual outcome, and patients with a final AU class ≥25 mm had a 677.9% higher risk of poor prognosis than those with a final AU class <25 mm (OR=6,779).
CONCLUSION:  Although the stable IOP is achieved after surgery in PCI patients, there are additional refractive pathologies that will reduce the lifetime vision potential. Regular follow-up and correction of refractive error along with occlusion for those with difference in VA between the two eyes might be helpful for achieving better visual outcomes in PCG patients . Monitoring of these patients is indicated throughout life.
KEYWORDS: Primary congenital glaucoma, anisometropia, corneal opacity, amblyopia, buphthalmus, visual acquity
Recognition of refractive errors that develop in lifelong follow-ups after diagnosis and treatment is vital for preserving the current visual potential.