Acil servise başvuran geriatrik travma hastalarında prognoz ve klinik sonlanım öngörmede kırılganlık ölçekleri ve travma skorlarının ilişkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between frailty scales and trauma scores in predicting prognosis and clinical outcomes in geriatric trauma patients presenting tothe emergency department
Yazar: AHMET GÜNDÜZ
Danışman: PROF. DR. ONUR POLAT
Ankara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Amaç: Çalışmamızda acil servise başvuran 65 yaş üstü travma hastalarının başvurudaki
kırılganlık ve travma skorlarının değerlendirilmesini planladık. Verilerimizle travma ve
kırılganlık skorlarının klinik sonlanım öngörmedeki etkililiğini inceledik. İki skorlama
sistemini, klinik sonlanımı öngörmede ayrı ayrı ve beraber istatistiksel olarak değerlendirmeyi
amaçladık.
Gereç ve yöntem: Çalışmamız tek merkezli, prospektif olarak tasarlanmıştır. Acil
servise başvuran 167 geriatrik travma hastası çalışmamıza alındı. Çalışmada; hastaların
demografik verileri, vital bulguları, komorbiditeleri ve ilaçları kaydedildi. Komorbidite
değerlendirmesi amacıyla Charlston's Comorbidity Index (CCI) hesaplandı. Glascow Koma
Skalası (GKS), travma skorları, (Injury Severity Score (ISS), Revize Travma Skoru (RTS))
hesaplandı. Kırılganlık skorları (Clinical Frailty Score (CFS), Frailty Index (FI), Modifiye
Kırılganlık İndeksi (mFI)) kullanıldı. Uygun istatistik yöntemlerle geriatrik travma hastalarında
travma skorlarının kırılganlık skorlarıyla ilişkisi değerlendirildi ve iki skorlama sisteminin
mortalite ve klinik sonlanımı öngörmede yeterliliği değerlendirildi.
Bulgular: Öncelikle sonlanımlardan, travma ve kırılganlık skorları, GKS, CCI ile 30
günlük mortalite ve diğer klinik sonlanımlar arasındaki ilişki değerlendirildi. 30 günlük
mortaliteyle mFI, CFS ve ISS arasında anlamlı ilişki saptanmadı ancak; FI, GKS, RTS ve CCI
arasında anlamlı ilişki saptandı. Diğer klinik sonlanımlarla skorlar arasındaki ilişkiye bakarsak;
mFI ve CCI'yla olan ilişkisi anlamsızken, FI, CFS, GKS, ISS ve RTS'yle olan ilişkisi anlamlı
bulundu. Mortalite ile komorbid hastalıklardan astım/KOAH, SVO, KKY arasındaki ilişki
anlamlı bulundu. Hayat kurtarıcı işlem uygulanması ve hastanedeki yatış süresi ile mortalite
arasındaki ilişki de anlamlı bulundu.
Skorların birbiriyle olan ilişkisinde ise tüm hastalar içinde FI kırılgan olan hastaların
ISS ve GKS ile anlamlı ilişkisi mevcuttu, RTS ile sınırda anlamsız ilişkisi mevcuttu. Eksitus
olan hastalar içinde ise CFS ile RTS ve GKS arasında anlamlı ilişki mevcuttu. Bunların
haricinde kırılganlık skorlarıyla (FI, mFI ve CFS) travma skorları (ISS, RTS) ve GKS arasında
anlamlı ilişki saptanmamıştır. Spearman korelasyon testinde ise mFI ile GKS arasında FI ile
ISS, RTS ve CCI arasında, CFS ile CCI arasında anlamlı ilişki mevcuttu. Bunların haricinde
anlamlı bir korelasyon saptanmamıştır.
2
Tüm bunlara spesifik olarak kırılganlık skorları ve travma skorları diye bakarsak, sadece
FI ile ISS, RTS arasında ve CFS ile RTS arasında anlamlı korelasyon ve ilişki saptanmıştır.
Bunların haricinde herhangi bir anlamlı korelasyon veya ilişki saptanmamıştır.
Kırılganlık ölçekleri ve travma skorlarının ikili olarak değerlendirmesinde ISS ve FI'nın
birlikte bakılmasının mortalite öngörmede, ISS ve mFI'nın beraber bakılmasının diğer klinik
sonlanımları öngörmede ISS'nin tek başına bakılmasına göre daha anlamlı olduğu saptandı.
Sonuç: Çalışmamızdaki bulgularla, bu skorları kullanmanın klinik sonlanım ve
mortaliteyi öngörmede önemli olduğunu literatürdeki referanslarla beraber teyit ettik.
Komorbid hastalıklar, hayat kurtarıcı işlem uygulanması ve yatış süresi gibi faktörlerin
hastaların sonlanım ve prognozunu kötüleştirdiğini gösterdik.
Kırılganlık skorlarıyla travma skorları arasındaki istatistiksel ilişkinin sınırlı olduğunu
bulduk. ISS'yle FI ve mFI'nın birlikte kullanıldığında klinik sonlanımları ve mortaliteyi
öngörmede ISS'nin tek başına değerlendirilmesine göre daha anlamlı olduğunu bulduk.
Bulgular değerlendirilen vakalarda tek başına travma skorlarını kullanmanın yanıltıcı
olabileceğini gösterdi. Skorlar arasındaki bu ilişki ve korelasyonla alakalı çalışmaların sürmesi
gerekmektedir. Sonraki çalışmalar için, çok merkezli, çeşitli sosyokültürel düzeyden hastaları
kapsayan ve majör travma hastalarının da yoğunluklu olduğu çalışmalarla daha anlamlı
sonuçlar çıkarabileceğini düşünüyoruz
Anahtar Kelimeler: Geriatrik travma, kırılganlık skorları, travma skorları, mortalite,
klinik sonlanım

Abstract:
Evaluation of the Relationship between Frailty Scales and Trauma Scores in
Predicting Prognosis and Clinical Outcomes in Geriatric Trauma Patients Presenting to
the Emergency Department
Objective: In our study, we aimed to evaluate the frailty and trauma scores at admission
in trauma patients aged 65 and over who presented to the emergency department. We examined
the effectiveness of trauma and frailty scores in predicting clinical outcomes with our data. We
aimed to statistically evaluate the two scoring systems separately and together in predicting
mortality and clinical outcomes.
Materials and Methods: Our study was designed as a single-center, prospective study.
A total of 167 geriatric trauma patients presenting to the emergency department were included
in our study. Demographic data, vital signs, comorbidities, and medications of the patients were
recorded. Charlson's Comorbidity Index (CCI) was calculated for comorbidity assessment.
Glascow Coma Scale (GCS), trauma scores (Injury Severity Score (ISS), Revised Trauma Score
(RTS)) were calculated. Frailty scores (Clinical Frailty Score (CFS), Frailty Index (FI),
Modified Frailty Index (mFI)) were used. The relationship between trauma scores and frailty
scores in geriatric trauma patients was evaluated using appropriate statistical methods, and the
adequacy of both scoring systems in predicting mortality and clinical outcomes was assessed.
Results: First, the relationship between trauma and frailty scores, GCS, CCI, and 30-day
mortality and other clinical outcomes was evaluated. There was no significant relationship
between 30-day mortality and mFI, CFS, and ISS; however, a significant relationship was found
between FI, GCS, RTS, and CCI. When we looked at the relationship between other clinical
outcomes and scores; while the relationship with mFI and CCI was not significant, a significant
relationship was found with FI, CFS, GCS, ISS, and RTS. The relationship between mortality
and comorbid diseases such as asthma/COPD, stroke, and CAD was significant. The
relationship between life-saving interventions and length of hospital stay and mortality was also
significant. In the relationship between scores, all patients had a significant relationship
between patients who were frail with FI, ISS, and GCS, and RTS had a borderline significant
relationship. Among patients with exitus, there was a significant relationship between CFS and
RTS and GCS. In addition, there was no significant relationship between frailty scores (FI, mFI,
and CFS) and trauma scores (ISS, RTS) and GCS. In the Spearman correlation test, a significant
relationship was found between mFI and GCS, FI and ISS, RTS, and CCI. In addition to these,
no significant correlation was found.
4
Specifically, when we look at frailty scores and trauma scores, a significant correlation
and relationship were found only between FI and ISS, RTS, and CFS and RTS. In addition to
these, no significant correlation or relationship was found.
Conclusion: With the findings in our study, we confirmed that using these scores is
important in predicting clinical outcomes and mortality, along with important references in the
literature. We have shown that factors such as comorbid diseases, the implementation of lifesaving procedures, and length of hospital stay worsen patients' outcomes and prognosis. We
found that the statistical relationship between frailty scores and trauma scores is limited. We
found that ISS is more significant in predicting clinical outcomes and mortality when ISS and
FI are evaluated together, compared to evaluating ISS alone. Our findings indicated that using
trauma scores alone can be misleading when evaluating geriatric trauma patients. Studies
related to this relationship and correlation between scores need to continue. For future studies,
we believe that more meaningful results can be obtained by evaluating patients from various
socio-cultural levels, including multicenter studies, and including predominantly major trauma
patients.
Keywords: Geriatric trauma, frailty scores, trauma scores, mortality, clinical outcomes