Sekiz haftalık submaksimal kuvvet antrenmanlarının jandarma komando birliklerinde görev yapan personelin atış isabet oranına etkisi
The effect of 8-WEEK submaximal strength training on accuracy rate of rifle shooting on the personnel of gendarmerie commando units
Yazar: NOYAN PAMUKÇU
Danışman: PROF. DR. FATMA NEŞE ŞAHİN
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Spor Bilimleri Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Spor = Sports
Dizin: Aerobik güç = Aerobic power ; Antrenman = Training ; Askerler = Soldiers ; Jandarma = Gendarmerie ; Kas kuvveti = Muscle strength ; Komando = Commando ; Kuvvet antrenmanı = Strength training

Özet:
Bu çalışmanın amacı; 8 haftalık submaksimal kuvvet antrenmanlarının Jandarma Komando Birliklerinde görev yapan personelin atış isabet oranına etkisini incelemektir. Çalışmaya Tunceli ilinde jandarma komando birliklerinde görev yapan 40 deney ve 40 kontrol olmak üzere 80 katılımcı gönüllü olarak katılmıştır.
Katılımcıların maksimum oksijen tüketimleri 20 metre mekik koşu testi ile, maksimal kuvvet testleri (1TM) ise Brzycki (1993) yöntemi ile elde edilmiştir. Atış, 6 dk içinde 1000 m tüfekli ve teçhizatlı koşunun ardından 200 m mesafeden yatarak desteksiz 3 atış yapılmak suretiyle test edilmiştir. Hedefte 1 vuruş başarılı olarak kabul edilmiştir. 
Kuvvet parametreleri çökme-kalkma (squad), göğüs itiş (bench press), bacak uzatma (leg extension), sırta çekiş (lat pull down), uzanarak bacak bükme (leg curl), aşağı çekiş (triceps pushdown), göğüs kası çalışması (pec deck fly-butterfly) ve oturarak göğüs itiş (seated chest press)'tir. Kuvvet antrenmanlarının şiddeti ilk 4 haftada  %80-85, müteakip 4 haftada ise %90 olarak uygulanmıştır. Set sayısı 3, tekrar sayısı 6, dinlenme süresi 3 dakikadır. 
Ön testlerden sonra katılımcılar deney ve kontrol grubu olmak üzere rastgele 2 gruba ayrılmıştır. Deney grubu günlük eğitim programlarında yer alan spor faaliyetleri ile kuvvet antrenmanlarını, kontrol grubu ise sadece günlük eğitim programlarında yer alan spor faaliyetlerini yapmışlardır. Sekiz haftalık kuvvet antrenmanlarının bitiminde atış testi, 20 metre mekik koşu testi ve kuvvet parametrelerini 1TM'leri son test olarak ölçülmüştür. Elde edilen verilerin istatiksel analizinde SPSS 25.0 programı kullanılmıştır. Grup içi ön test- son test değerleri bağımlı örneklem T-Testi karşılaştırılmış, gruplar arası verilerin analizi için bağımsız örneklem T-Testi kullanılmıştır.
Son test sonucunda, deney grubu kuvvet parametrelerinin tamamında istatiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p˂0,05). Kontrol grubunda ise bacak uzatma, sırta çekiş, uzanarak bacak bükme, aşağı çekiş ve oturarak göğüs itiş verilerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p˂0,05). Son testte yapılan atış testinin analizi sonucunda ise deney grubunun sonuçlarında anlamlı bir fark bulunurken kontrol grubunun atış testi sonuçlarının analizi neticesinde anlamlı bir fark bulunamamıştır (p˃0,05).
Kuvvet Antrenmanları sonrasında yapılan atış son testinde deney grubunun hedefteki vuruş sayısı 2,37±0,58, kontrol grubunun hedefteki vuruş sayısı ise 1,47±0,71 olarak tespit edilmiştir. Son testte yapılan atış testi neticesinde elde edilen verilerin analizi sonucunda deney ve kontrol grupları arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p˂0,05)

	Sonuç olarak, günlük eğitim programlarında yer alan çalışmaların her ne kadar olumlu sonuçları olsa da atış başarına etkisinin olmadığı görülmüştür. Ancak uygulanan kuvvet antrenman metodunun jandarma komando birliklerinde görev yapan personelin atış başarısına önemli ölçüde katkı sağladığı söylenebilir.

Anahtar Sözcükler: Aerobik, Atış, İsabet, Jandarma, Komando, Kuvvet.

Abstract:
The aim of the study is to examine the effect of 8-week submaximal strength training on the accuracy rate of personnel serving in gendarmerie commando units. 80 participants, 40 experimental and 40 control, who serves in the gendarmerie commando units in Tunceli province, participated voluntarily.
The maximum oxygen consumption of the participants was obtained by the 20-meter shuttle run test, and the maximal strength tests were obtained by the Brzycki (1993) method. Shooting was tested by firing three shots unsupported from a distance of 200 m after a 1000 m run with rifle and equipment in 6 minutes. One hit on the target is considered successful. 
Strength parameters are squad, bench press, leg extension, lat pull down, leg curl, triceps push down, butterfly and seated chest press. The intensity of strength training was applied as 80-85%in the first 4 weeks and 90% in the following 4 weeks. The number of the sets is 3, the number of repetitions is 6, the rest time is 3 minutes.
After the pre-tests, the participant divided into 2 groups as experimental and control groups randomly. The experimental group did the strength training and sports activities included in the daily training programs, while the control group did only the sports activities included in the daily training programs. At the end of the 8-week strength training, the shooting test, 20-m shuttle run test and 1RMs of the strength parameters were measures as the post-test. SPSS 25.0 program was used in the statistical analysis of the obtained data. Intra-group pre-test and post-test values were compared with dependent sample T-Test, and independent sample T-Test was used fort he analysis of data between the groups.
As a result of the post-test, a statistically significant difference was found in all the strength parameters of the experimental group (p˂0,05). In the control group, a statistically significant difference was found in the data of leg extension, lat pull down, leg curl, triceps push down and seated chest press (p˂0,05). As a result of the analysis of the shooting test performed in the post-test, there was a significant difference in the results of the experimental group (p˂0,05), while no significant difference was found as a result of the analysis of the shooting test of the control group (p˃0,05). 
In the shooting post-test performed after strength training, the number of the hits on the target of the experimental group was determined as 2,37±0,58, and the number of hits on the target of control group as 1,47±0,7. As a result of the analysis of the data obtained as a result of the shooting test performed in the post-test, a statistically significant difference was found between the experimental and control groups (p˂0,05).
As a result, although the trainings included in the daily programs had positive results, it was seen that they had no effect on shooting success. However, it can be said that the applied strength training method contributes significantly to the shooting success of the personnel serving in the gendarmerie commando units.
 
Keywords: Accuracy, Commando, Gendarmerie, Shooting, Strength, Training.