Tavşanlarda idrar kesesi defektlerinin onarım ve ogmentasyonunda otojen fasya lata greftinin kullanımı
Use of fascia lata autograft for augmentation and repairing of bladder defect in rabbits
Yazar: MUHAMMED KAAN YÖNEZ
Danışman: PROF. DR. GÜLTEKİN ATALAN
Erciyes Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Cerrahi (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2017
Konu: Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Cerrahi-ürolojik = Surgery-urologic ; Fasya = Fascia ; Mesane = Urinary bladder ; Mesane hastalıkları = Urinary bladder diseases ; Tavşanlar = Rabbits ; Transplantlar = Transplants

Özet:
Sunulan çalışmada, idrar kesesinde deneysel oluşturulan defektlerin onarımında otojen fasya lata grefti kullanılarak, fasya dokusunun idrar kesesine uyumu, biyomekanik, ogmentasyon ve histopatolojik test sonuçlarının, erken ve geç dönem komplikasyonlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Çalışma kapsamında, toplam 32 adet erişkin, erkek, sağlıklı Yeni Zellanda tavşanı kullanıldı. Çalışma materyalini oluşturan tavşanlar rastgele, eşit sayıda hayvan içeren 4 gruba ayrıldı. Grupları oluşturan tavşanların idrar keselerinde deneysel olarak 2x2 cm boyutunda defektler oluşturuldu ve bu defektler yine aynı tavşandan elde edilen 2x2 cm boyutunda otojen fasya lata dokusu ile onarıldı. Grup I'i oluşturan tavşanlar postoperatif 4. hafta sonunda, Grup II'yi oluşturan tavşanlar postoperatif 8. hafta sonunda, Grup III'ü oluşturan tavşanlar postoperatif 12. hafta sonunda ötenazi edildi. Kontrol grubunu oluşturan tavşanların idrar keselerine herhangi bir işlem uygulanmadan ötenazi edildi ve idrar keselerinin ogmentasyon ve biyomekanik test sonuçları Grup I, II ve III'de bulunan tavşanlardan elde edilen sonuçlar ile karşılaştırıldı. Ötenazi uygulanan tavşanların idrar keseleri öncelikle makroskobik olarak incelendi. Daha sonra serum fizyolojik enjeksiyonu ile kese hacimleri ölçüldü. Greft uygulanan bölgeyi kapsayacak şekilde uzunluğu 3 cm, eni 1 cm olan şeritler alınarak biyomekanik teste tabi tutuldu. Son olarak normal idrar kesesi ve greft uygulanan bölgeyi kapsayacak şekilde alınan numuneler histopatolojik olarak incelendi.
Fasya lata greft dokusunun idrar kesesi ile tam bir uyum içerisinde olduğu, postoperatif olarak erken ve geç dönem komplikasyonlara sebep olmadığı, makroskobik olarak incelendiğinde greft uygulanan bölgenin normal idrar kesesinden ayırt edilemediği, defekt oluşturulan idrar kesesinin eski kapasitesine ulaştığı, greft uygulanan bölgenin biyomekanik olarak normal idrar kesesi mekaniğinden farkının olmadığı ve histopatolojik incelemede fasya dokusunun zamanla normal idrar kesesi dokusuna dönüştüğü tespit edildi.
Otojen fasya lata dokusu temininin kolay olması, idrar kesesine uygulandığında komplikasyona sebep olmaması, zamanla idrar kesesi yapısına dönüşmesi ile idrar kesesi defektlerinin onarımında ve ogmentasyonunda greft materyali olarak başarıyla kullanılabileceği sonucuna varıldı.

Abstract:
The aim of this study was to reveal the compatibility of fascia latae autograft  for urinary bladder tissue defect, to evaluate of biomechanical, augmentation and histopatological test findings and, early and late complications of the surgical processes in rabbits. Thirty two adult healthy New Zelland rabbits were randomly allocated into 4 different groups, each had 8 animals. A 2x2 cm bladder defect made was repaired by the same size of fascia latae. Rabbits in Group I, II and III were euthanised postoperatively at the end of 4th, 8th and 12th weeks respectively. Bladders of the rabbits in control group were exposed for augmentation and biomechanical tests and the values compared with those of the Group I, II and III. Urinary bladder of each rabbit was macroscopically investigated for possible adhesion, necrosis, leakage and any other lesions. Physiologic fluid was injected into bladder maximally for capacity measurement. 3x1 cm grafted area on the bladder was dissected and exposed to biomechanical test. Histopathological examination of the grafted area was performed.
In the findings, the grafted area was compatible with that of the tissue of urinary bladder, there was no postoperative early or late complications. No significant difference was available between the urinary bladder and grafted area. Grafted bladder reached to the previous capacity and no differences for biomechanical testing were recorded between grafted and ungrafted bladder. Furthermore, fascia latae turned normal bladder tissue histopathologically.
In conclusion, fascia latae autograft can bu succesfully used in the urinary bladder defect.