Geç preterm doğan bebeklerde erken dönem morbidite nedenleri
Causes of early morbidity in late preterm infants
Yazar: BURAK BOZKURT
Danışman: PROF. DR. GÜNER KARATEKİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / ​Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-prematür = Infant-premature ; Bebekler = Infant ; Morbidite = Morbidity ; Perinatal bakım = Perinatal care ; Risk faktörleri = Risk factors

Özet:
AMAÇ:
Preterm bebekleri inceleyen araştırmalara bakıldığında sıklıkla 34 hafta ve altında doğan bebekleri bekleyen sorunların incelendiği görülmüştür. Ancak geç preterm doğan bebeklerde ortaya çıkabilecek sorunların birçok araştırmada net olarak tanımlanmadığı görülmüştür. Bu durum günlük pratikte geç preterm doğan bebeklerin term bebekler gibi değerlendirilip morbiditelerinin önlenememesine neden olmuştur.
Biz bu araştırmada hastanemizde doğan geç preterm bebeklerin erken dönem morbiditelerinin neler olduğunu ve bu morbiditelerin sıklığının nasıl değiştiğini karşılaştırmayı amaçladık.

GEREÇ VE YÖNTEM: 
Çalışma süresince hastanemizde doğup, neonatoloji kliniğimizde ve bebek odasında izlenen geç preterm ve term yenidoğanlar çalışmamıza alındı. Hastalara ait demografik veriler, morbiditeler, annedeki risk faktörleri, verilen tedaviler, laboratuar verileri, yatış süresindeki solunumsal veriler, neonatoloji kliniğimizde yatanlarda santral kateter ve beslenme durumu ile ilgili verilere hasta dosyalarından ulaşıldı. Vefat eden geç preterm bebeklere ait veriler değerlendirildi. Bu çalışmada veri kaydetme ve istatistiksel analizler; SPSS 20.0 (Statistical Package for the Social Sciences) programı ile yapıldı. Sonuçlar, anlamlılık p<0.05 düzeyinde, %95'lik güven aralığında değerlendirildi. 

BULGULAR:  
Hastanemizde çalışma süremiz olan 01/01/2018 ile 31/12/2018 tarihleri arasında doğan 6270 canlı doğum arasından 146 yenidoğan ciddi kardiyak ve diğer anomaliler nedeniyle çalışma dışında bırakıldı ve 6124 bebek çalışmaya dahil edildi. Çalışmamıza dahil edilen hastaların 950'si preterm, 5219'u ise termdi. Tüm canlı doğumların %10,5'i geç preterm, pretermlerin %69,4'ü geç preterm idi. Çalışmaya alınan geç pretermlerin %41,2'si (n=273) normal vajinal yolla, %58,8'i (n=388) sezaryenle doğmuştu. Bebeklerin %52'si (n: 343) kız, %48'i (n=317) erkekti. Ortanca gebelik haftası 35,7 haftaydı. Ortanca doğum ağırlıkları ise 2510 (1020-4170) gramdı. Bebeklerin %83,2'si gebelik haftasına göre normal doğum ağırlığında (AGA) idi. Ortanca anne yaşı 28 (15-51) idi. Değerlendirdiğimiz bebeklerin %65,9'unda antenatal risk faktörü mevcutken; saptayabildiğimiz risk faktörlerinin başında çoğul gebelik gelmekteydi (%19,2). Çalışmamızda geç pretermlerin %48,3'ünün (n=319) doğum sonrası izleminde yoğun bakıma yatırılması gerektiği saptandı. Yatış gereken geç pretermlerde en sık saptadığımız sorunlar; fototerapi gerektiren sarılık (%74,4), solunum problemleri (%45,2), klinik sepsis (%41,9), beslenme intoleransı (%34,6) idi. Hastanemiz yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YYBÜ) takip edilen geç preterm bebeklerin %45,2'sinde (n=106) solunum problemi mevcuttu. Bu bebeklerin %30,8'ine (n=72) yenidoğanın geçici taşipnesi (YGT), %7,7'sine (n=18) konjenital pnömoni, %11'ine (n=22) respiratuar distres sendromu (RDS) tanısı kondu. Yoğun bakım ünitemizde takip edilen geç pretermlerin %44,9'unda (n:105) oksijen ihtiyacı oldu; ortanca oksijen ihtiyacı süresi üç gündü. Çalışmamızda YYBÜ'de takip ettiğimiz 234 geç preterm bebek arasında 3 (%1,4) hasta eksitus olmuştu. Eksitus olan hastaların tanıları persistan pulmoner hipertansiyon (PPH), doğum asfiksisi ve klinik sepsisti. 

SONUÇ:  
Bu çalışmada; 34 0/7- 36 6/7 gebelik haftasında doğan pretermlerde en sık hiperbilirubinemi ve solunum problemleri nedeniyle yatış olduğunu, yenidoğan yoğun bakım ünitesinde yatan geç pretermlerin gebelik yaşı ve doğum ağırlıklarının daha düşük olduğunu, antenatal risk faktörlerinin ve sezaryen doğumların hospitalizasyon ihtiyacını arttırdığını gördük.

Abstract:
AIM:
	Considering the studies about preterm babies, it was seen that the problems of the babies who born 34 weeks and below were more frequent. However, it has been observed that the problems that may arise in babies born late preterm are not clearly defined in many studies. This situation led to the fact that in daily practice, babies born late preterm could be evaluated as term babies and their morbidity could not be prevented.
	In this study, we aimed to compare the early morbidities of late preterm babies born in our hospital and how the frequency of these morbidities change.

MATERIAL AND METHOD: 
	We included late preterm and term newborns who born in our hospital and followed up in our neonatology clinic. Demographic data, morbidities, maternal risk factors, treatments, laboratory data, respiratory data during hospitalization, central catheter and nutritional status of hospitalized patients in our neonatology clinic were obtained from hospital information system. Data of late preterm babies who passed away were evaluated. We used SPSS 20.0 (Statistical Package for the Social Sciences) program for statistical analysis. The results were evaluated at the significance level of p <0.05, within a 95% confidence interval.
	
RESULTS:
In our study, 146 babies out of 6270 live births were excluded due to severe congenital or cardiac anomaly. We included 6124 live births born between 01/01/2018 and 31/12/2018. In this study 950 newborn were preterm, 5219 were term. Late preterms were 10.5% of all live births and 69.4% of preterms. Late preterms included in the study were born by 41.2% (n = 273) of normal vaginal delivery and 58.8% (n = 388) by cesarean section. Late preterm babies 52% (n: 343) were girls and 48% (n = 317) were boys. Median gestational week was 35,7 weeks. Median birth weight was 2510 (1020-4170) grams. Appropriate for gestational age (AGA) birth rate among babies were %83,2. Median maternal age was 28 (15-51). In our study, 65.9% of babies had antenatal risk factors. The most common antenatal risk factor was multiple pregnancy (%19,2). In our study, it was determined that 48.3% (n = 319) of late preterms should be hospitalized in intensive care unit for postnatal follow-up. The most common problems in late preterm who need hospitalization are; jaundice requiring phototherapy (74.4%), respiratory problems (45.2%), clinical sepsis (41.9%), feeding intolerance (34.6%). Respiratory problems were present in 45.2% (n = 106) of late preterm babies who followed up in the neonatal intensive care unit of our hospital. Of these babies, 30.8% (n = 72) were diagnosed with transient tachypnea of the newborn, 7.7% (n = 18) congenital pneumonia, 11% (n = 22) respiratory distress syndrome. Oxygen treatment was required in 44.9% of late preterms followed in neonatal intensive care.The median duration of oxygen therapy was three days. In our study, 3 (1.4%) of 234 late preterm babies who followed up in the NICU had died. Diagnoses of patients who died persistent pulmonary hypertension, birth asphyxia and sepsis.

CONCLUSION:
In this study, we found that late preterms are frequently hospitalized due to jaundice and respiratory problems. We found that; the birth weights and gestational weeks of late preterms who should be followed up in the NICU were lower and infants with antenatal risk factors and who were born cesarean had higher intensive care admission rates.