Mandibulanın ileri ilerletme ve beraberindeki rotasyon hareketinde kullanılan farklı fiksasyon yöntemlerinin karşılaştırılması
Comparison of different fixation methods used in advancedadvancement and counterclockwise rotation of mandible
Yazar: NİDA GEÇKİL
Danışman: DOÇ. HÜSEYİN CAN TÜKEL
Çukurova Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Biyomekanik = Biomechanics ; Fiksasyon = Fixation ; Mandibula = Mandible ; Ortognatik cerrahi = Orthognathic surgery ; Ortognatik cerrahi işlemler = Orthognathic surgical procedures ; Osteotomi = Osteotomy

Özet:
Çalışmamızda mandibulanın ileri derecede ilerletilmesi ve beraberinde saat
yönünün tersine rotasyon hareketi gerektiren vakalarda, bilateral sagittal split
ramus osteomisi sonrası kullanılan fiksasyon yöntemlerinin karşılaştırılması
amaçlanmaktadır. 25 adet mandibulanın sertlik değerine uygun sentetik rezin
hemimandibula modeli, 3 boyutlu planlama tekniğiyle kesisi yapılmış şekilde
standart olarak üretilmiştir. Ardından modeller 5 gruba ayrılarak, ilerletme ve
saat yönünün tersine rotasyon hareketine uygun şekilde 5 farklı metot ile fikse
edilmiştir. Her gruptaki denek sayısı 5 adettir (n=5). Segmentleri fikse ederken
Grup 1 için 1 adet dört delikli miniplak ve 4 adet minivida (Trimed Medikal Tic.
A.Ş., Ankara, Türkiye); Grup 2 için 2 adet 4 delikli miniplak ve 8 adet minivida
(Trimed Medikal Tic. A.Ş., Ankara, Türkiye); Grup 3 için mandibula üst kenarına
tek sıra halinde yerleştirilmiş 3 adet bikortikal vida (Trimed Medikal Tic. A.Ş.,
Ankara, Türkiye); Grup 4 için ters – L konfigürasyonunda yerleştirilmiş 3 adet
bikortikal vida (Trimed Medikal Tic. A.Ş., Ankara, Türkiye); Grup 5 için ise 1
adet bikortikal vida ile birlikte 1 adet 4 delikli miniplak ve 4 adet minivida
(Trimed Medikal Tic. A.Ş., Ankara, Türkiye) kullanılmıştır. Hazırlanan modeller
2 nokta test modeli için dizayn edilmiş servohidrolik test cihazına aynı noktadan
sabit bir şekilde kuvvet uygulanacak şekilde yerleştirilmiştir. Sırasıyla her
gruptaki 5'er örneğe molar bölgesinde oluşturulmuş çentikten 1 mm/dak hızla
doğrusal kuvvet uygulanmıştır. Örneklerin kırılma noktasına kadar uygulanan
tüm kuvvet ve deplasman değerleri bilgisayar ortamına kaydedilmiştir. Gruplar
arasındaki ortalamalar, non – parametrik Kruskal-Wallis testi ile değerlendirildi.
1 ile 5 mm deplasman değerleri arasında uygulanan kuvvetler arasında anlamlı
fark bulundu. Tolere edilebilir sınırlardaki 1-3 mm deplasman değerlerinde hibrit
fiksasyon yapılan Grup 5 modellerinin daha iyi stabilite gösterdiği; ardından
sırasıyla Grup 4 ve Grup 3 örneklerinin izlediği; miniplak ile fiksasyon yapılan
grupların ise daha düşük stabilite değerlerine sahip olduğu gözlenmiştir.

Abstract:
The purpose of this study is, comparing the fixation methods after BSSO, in
cases which required advanced advancement and counterclockwise rotation of the
mandible. 25 sythetic resin models of hemimandibles were produced as standard
with the incision made with 3D planning technique in accordance with the
hardness/stiffness/rigidity value of the mandible. Subsequently, models were
divided into 5 groups and fixated with 5 different methods in accordance to the
advancement and counterclockwise movement of the mandible. Each group had 5
subjects(n=5). For group 1, 1 4-hole miniplate and 4 miniscrews; for group 2, 2 4-
hole miniplate and 8 miniscrews; for group 3, 3 bicortical screws placed in a
straight linet o the top edge of the mandible; for group 4, 3 bicortical screws placed
in a reversed-L configuration; for group 5, 1 bicortical screw, 1 4-hole miniplate
and 4 miniscrews were used for fixation. The prepared models were placed into a
servohydraulic tester which is designed for 2-point test models, so that a constant
force could be applied to the same point. A constant force of 1 mm/min was apllied
to each sample in 5 groups, from a notch placed in the molar area. All of the data
related to force and displacement up to the breaking point, were saved
electronically. The averages of each group were evaluated with non-parametric
Kruskal-Wallis test. There were meaningful differences among applied force
values in the range of displacement of 1-to-5 mm. It was shown that, in the range
of tolerable 1-3 mm displacement values, group 5 models, in which hybrid fixation
was used, were shown to be the most successful; followed by group 4 and group 3
samples; whereas the groups in which miniplate fixation is used were shown to be
least stable.