Deneysel testis torsiyonu modelinde allopurinol ve oksipurinol tedavisinin apoptozise etkisi
Effect of allopurinol and oxypurinol treatment on apoptosis in experimental testicular torsion model
Yazar: EMİNE BİLALOĞLU
Danışman: PROF. DR. LEVENT DUMAN
Süleyman Demirel Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Çocuk Cerrahisi = Pediatric Surgery

Özet:
Amaç: Testis torsiyonu testis kaybına neden olabilen ürolojik acil bir durumdur. Cerrahi detorsiyon sonrası gelişen reperfüzyon hasarı daha fazla doku hasarına yol açarak testiküler fonksiyon kaybına ve infertiliteye neden olabilir. Testis torsiyonundan sonra etkili bir tedavi, iskemi-reperfüzyonun tehlikeli etkilerine karşı koruma sağlayabilir. Bu çalışmanın amacı deneysel testis torsiyonu modelinde allopurinol ve oksipurinol tedavisinin oksidatif stres ve apoptozis üzerine olan etkilerinin araştırılmasıdır.
Materyal ve Metod: 32 sıçan 4 gruba ayrıldı: Grup 1 (Sham-ameliyat, n=8), testis açığa çıkarıldı ancak torsiyon yapılmadı; Grup-2 (İR+SF, n=8), sol testise torsiyon/detorsiyon işlemi uygulandı ve 1 ml SF verildi; Grup-3 (İR+Allopurinol, n=8), sol testise torsiyon/detorsiyon işlemi uygulandı ve 50 mg/kg allopurinol verildi; Grup 4 (İR+Oksipurinol, n=8), sol testise torsiyon/detorsiyon işlemi uygulandı ve 50 mg/kg oksipurinol verildi.  Sol testis örneği postoperatif 28. günde alınarak dokuda TAS, TOS ve OSİ düzeylerine; ayrıca Bax, Bcl-2, eNOS ve VEGF-A gen ekspresyon düzeylerine bakıldı. 
Bulgular: Allopurinol ve oksipurinol tedavisi TAS ve TOS düzeylerini İR-SF grubuna göre anlamlı olarak arttırırken, OSİ düzeyini anlamlı olarak düşürdü (p<0.001). Oksipurinolün oksidatif stresi azaltmada anlamlı olarak daha etkili olduğu görüldü (p<0.001). Allopurinol ve oksipurinol tedavisi Bax gen ekspresyon düzeyini İR+SF grubuna göre anlamlı olarak düşürdü (p<0.001). Allopurinol (p=0.009) ve oksipurinol (p=0.001) tedavisi Bcl-2 düzeyini İR+SF grubuna göre anlamlı olarak arttırdı. Allopurinol ve oksipurinol tedavisi apoptozis indeksini İR+SF grubuna göre anlamlı olarak düşürdü (p<0.001). Allopurinol (p=0.007) ve oksipurinol (p<0.001) tedavisi eNOS gen ekspresyon düzeyini İR+SF grubuna göre anlamlı olarak yükseltti. Allopurinol ve oksipurinol tedavisi VEGF-A gen ekspresyon düzeyini İR+SF grubuna göre anlamlı olarak yükseltti (p<0.001). 
Sonuç: Allopurinol ve oksipurinolün İR sonrası testiste oksidatif stresi azaltıcı etkilere sahiptirler ve oksipurinolün antioksidan etkisi daha fazladır.  Allopurinol ve oksipurinol tedavisi İR sonrası testiküler dokuda eNOS ve VEGF-A aracılı onarım sürecine olumlu katkıda bulunarak apoptozisi azaltıcı etkilere sahiptirler. Bu açılardan allopurinol ve oksipurinol testis torsiyonu klinik uygulamaları için potansiyel ajanlardır.

Abstract:
Aim: Testicular torsion is a urological emergency that can cause testicular loss. Reperfusion damage that develops after surgical detorsion may cause further tissue damage, resulting in loss of testicular function and infertility. Effective treatment after testicular torsion can protect against the dangerous effects of ischemia-reperfusion. The aim of this study is to investigate the effects of allopurinol and oxypurinol treatment on oxidative stress and apoptosis in an experimental testicular torsion model.
Materials and Methods: Thirty-two rats were divided into 4 groups: Group 1 (Sham-surgery, n=8), testicle was exposed but no torsion was performed; Group-2 (IR+SF, n=8), torsion/detorsion was applied to the left testicle and 1 ml SF was administered; Group-3 (IR+Allopurinol, n=8), torsion/detorsion was applied to the left testicle and 50 mg/kg allopurinol was administered; Group 4 (IR+Oxypurinol, n=8), torsion/detorsion was applied to the left testicle and 50 mg/kg oxypurinol was given. The left testicle sample was taken on the 28th postoperative day and TAS, TOS and OSI levels were measured in the tissue; Additionally, Bax, Bcl-2, eNOS and VEGF-A gene expression levels were examined.
Results: While allopurinol and oxypurinol treatment significantly increased TAS and TOS levels compared to the IR-SF group, it significantly decreased OSI levels (p<0.001). Oxypurinol was found to be significantly more effective in reducing oxidative stress (p<0.001). Allopurinol and oxypurinol treatment significantly reduced the Bax gene expression level compared to the IR+SF group (p<0.001). Allopurinol (p=0.009) and oxypurinol (p=0.001) treatment significantly increased Bcl-2 level compared to the IR+SF group. Allopurinol and oxypurinol treatment significantly reduced the apoptosis index compared to the IR+SF group (p<0.001). Allopurinol (p=0.007) and oxypurinol (p<0.001) treatment significantly increased the eNOS gene expression level compared to the IR+SF group. Allopurinol and oxypurinol treatment significantly increased the VEGF-A gene expression level compared to the IR+SF group (p<0.001).
Conclusion: Allopurinol and oxypurinol have effects on reducing oxidative stress in the testis after IR, and oxypurinol has a greater antioxidant effect. Allopurinol and oxypurinol treatment have effects that reduce apoptosis by contributing positively to the eNOS and VEGF-A mediated repair process in testicular tissue after IR. In these respects, allopurinol and oxypurinol are potential agents for clinical applications in testicular torsion.