Farklı nöromüsküler bloker ajanlar ve antagonizması sonrasında rezidüel nöromüsküler blok varlığının değerlendirilmesi
Evaluation of the presence of residual neuromuscular blockade with different neuromuscular blocking agents and effect of their reversal
Yazar: EMİN YALÇIN İNEL
Danışman: PROF. DR. MOİS BAHAR
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Kas gevşeticiler = Muscle relaxants ; Nöromusküler ajanlar = Neuromuscular agents ; Nöromusküler blok ajanları = Neuromuscular blocking agents ; Nöromusküler kavşak = Neuromuscular junction

Özet:
Çalışmanın amacı atrakuryum, roküronyum ve veküronyum gibi farklı nöromüsküler blokerlerin rezidüel nöromüsküler blok insidansı ilişkisini, neostigmin aracılığıyla uygulanan antagonizmanın rezidüel nöromüsküler blok üzerindeki geri döndürücü etkilerini incelemek, klinik bulgular ve TOF değerleri arasındaki ilişkiyi ve olası yandaş faktörleri saptamaktır.Hastalar randomize şekilde atrakuryum, roküronyum ve veküronyum gruplarına ayrıldı. Çalışmada hastalar postoperatif dönemde sadece dekürarizasyon öncesi ameliyathanede TOF ölçümü yoluyla ve sonrasında ise derlenme ünitesinde rezidüel blok açısından değerlendirilmiştir. Çalışma sonunda elde edilen veriler doğrultusunda rezidüel nöromüsküler bloğun genel olarak %49 gibi bir insidansa sahip olduğu ve atrakuryum, roküronyum ve veküronyum gruplarındaki insidans değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı saptandı. Çalışmamızda rezidüel blok gelişimi ile ilişkisi irdelenmiş bulunan faktörlerden yaş faktörünün veküronyumla, seçilen volatil anestezik tipinin atrakuryumla, uygulanan total nöromüsküler bloker dozu ve son nöromüsküler bloker dozu üzerinden geçen süre ile roküronyum uygulaması arasında bir korelasyon saptanmıştır. Cinsiyet faktörünün atrakuryum grubundaki rezidüel blok insidansıyla ilişkisi istatistiksel anlamlılık seviyesine ulaşamamış olsa da dikkat çekicidir ve bu konuda dikkatli olunması gereklidir. Uygulanan narkotik miktarı, anestezi süresi ve vücut ağırlığı gibi faktörler ile rezidüel nöromüsküler blok arasında herhangi bir korelasyon saptanmamıştır. Neostigmin uygulanarak sağlanan antagonizmanın istatistiksel olarak anlamlı bir etkinliği saptanmamıştır ancak antagonizasyon uygulanan hastalarda TOF değerlerindeki yükselme daha etkindir.Genel olarak %49'luk bir insidansa sahip olduğunu saptadığımız rezidüel bloğun insidansını peroperatif monitörizasyon aracılığıyla nöromüsküler blokerlerin uygun doz titrasyonunu sağlayarak azaltmak, gelişimi durumunda erken saptayabilmek ve saptandığında da antagonizmanın etkin yönetimine rehberlik edebilmesi amacıyla akseleromiyografinin günümüz anestezi monitörizasyonunda bir standart uygulama olarak yerini almasının olmazsa olmaz bir gereklilik olduğunu düşünüyoruz.

Abstract:
The aim of this study is to evaluate the incidence of residual neuromuscular blockade with differentintermediate-acting muscle relaxants, such as atracurium, rocuronium and vecuronium and toevaluate the efficacy of reversal with neostigmine and also the relationship of residual blockwith different factors such as age, weight, total dose of muscle relaxants, duration ofanaesthesia, duration after the last administration of the muscle relaxant, choice of the volatileanaesthetic and total dose of narcotics. 149 patients were enrolled and randomized into three groups,atracurium, rocuronium and vecuronium.The data collected from our study suggests an incidence of 49% for residual block. We observed no statistically significant difference between theatracurium, rocuronium and vecuronium groups.Our data showed a statistically significant relationship between residual block and age in vecuronium group, usage of sevoflurane in atracurium group, total dose of NMB and the duration after the last dose admistered in rocuronium group. There was no statistically significant relationship between residual block and gender. Total dose of narcotics, duration of anaesthesia, and patient weight had no significant effect on residual block.No statistically significant effect of neostigmine on the reversal of residual block was observed, but since the TOF-rates tend to rise faster with reversal, we suggest to perform reversal where appropriate.In our study neuromuscular block has an incidence of 49% and this can be lowered with intraoperative neuromuscular monitoring which guides for a safe dose titration of muscle relaxants. Acceleromyography is important and must be a part of standard anaesthesia monitoring.