Diabetik makuler ödem tedavisinde mikropuls laserin etkinliği
Efficacy of micropuls laser in the treatment of diabetic maculer edema
Yazar: FARUK BIÇAK
Danışman: PROF. DR. ÖZCAN RASİM KAYIKÇIOĞLU
Manisa Celal Bayar Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases
Dizin: Diabetes mellitus = Diabetes mellitus ; Göz = Eye ; Göz hastalıkları = Eye diseases ; Lazer tedavisi = Laser therapy ; Lazerler = Lasers ; Makula ödemi = Macular edema ; Ranibizumab = Ranibizumab

Özet:
Amaç: Bu çalışmada DMÖ tanısı almış hastalara uygulanan ranibizumab enjeksiyonu ve mikropuls laser uygulamalarının; tedavi öncesi ve takiplerde kaydedilen görme keskinliği, maküler hacim ve santral maküler kalınlık gibi ölçümleri ile intravitreal anti VEGF enjeksiyon ihtiyaçlarının değerlendirilmesi ve birbiriyle karşılaştırılması amaçlanmıştır.

Gereç Yöntem: Bu çalışma 1 Mayıs 2018 ile 1 Ocak 2019 tarihleri arasında Manisa Celal Bayar Üniversitesi Göz Anabilim Dalı Retina Polikliniği'nde diabetik maküler ödem tanısı almış ve çalışma kriterlerini karşılayan sadece ranibizumab enjeksiyonu yapılmış 45, ranibizumab enjeksiyonu ve mikropuls laser uygulanan 52, toplam 97 hasta ile gerçekleştirilmiştir. Ayda bir uygulanan toplam 3 enjeksiyonun kontrol vizitinde, bir gruba mikropuls laser uygulanarak diğer grup ise enjeksiyona devam edilerek ortalama 9,27±2,42 ay takip edilmiş ve santral maküler kalınlık, maküler hacim ve görme keskinliği sonuçları kaydedilmiştir. Veriler SPSS 21.0 programında uygun istatistiksel yöntemlerle analiz edilmiştir.

Bulgular: Ranibizumab enjeksiyonu ile mikropuls laser (n=52) ve sadece ranibizumab enjeksiyonu (n=45) yapılan 97 hastanın sonuçlarının değerlendirildiği bu çalışmada ortalama takip süresi 9,27±2,42 aydır ve gruplar arasında cinsiyet, sigara ve sistemik hastalıklar açısından anlamlı fark yoktur. Gruplar arasında başlangıç santral maküler kalınlık, maküler hacim ve görme keskinliği ölçümleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktur (p>0,05). Mikropuls ve enjeksiyon grubunun her ikisinin de grup içi yükleme tedavisi kontrolü (3.ay) ve yükleme tedavisi sonrası 14.aya kadar her ay kontrollerinde ölçülen santral maküler kalınlık, maküler hacim ve görme keskinliği değerlerinde zamanla olumlu değişimler izlense de, bu farklılıkların istatistiksel olarak anlamlı olmadığı ve gruplar arasında benzer olduğu saptandı (p>0,05). Hastaların son kontrollerinde ölçülen santral maküler kalınlık, maküler hacim ve görme keskinliği değerleri gruplar arasında anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0,05). Tedavi sonrası enjeksiyon ihtiyacı ranibizumab ile mikropuls laser uygulanan grup için ortalama 4,19±1,01, sadece ranibizumab uygulanan grupta 5,53±1,14'tür. Mikropuls laser uygulanan grupta istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha az sayıda intravitreal ranibizumab enjeksiyona ihtiyaç duymuştur (p<0,001).

Sonuç: Her iki yöntemin de DMÖ tedavisinde etkili olduğu, mikropuls tedavisinin enjeksiyon ihtiyacı değerlerinde üstün olduğu gözlenmiştir. Bu çalışmanın sonuçları doğrultusunda mikropuls laserin farklı yöntemlerle karşılaştırıldığı ve daha fazla kişinin katılımıyla yapılacak çalışmalar tedavi seçiminde etkili olacaktır.

Anahtar Kelimeler: Diabetik Maküler Ödem, Mikropuls Laser, Ranibizumab enjeksiyonu, Santral Maküler Kalınlık, Maküler Hacim

Abstract:
Aim: In this study, we aimed to evaluate and compare the visual acuity, macular volume, central macular thickness, injection needs of ranibizumab injection and micropulse laser applications before and after treatment of DME patients.

Materials and Methods: This study was carried out on 97 patients (45 ranibizumab and 52 micropuls laser) with diabetic macular edema who were diagnosed in the Retina Polyclinic of Manisa Celal Bayar University Ophthalmology Department between May 1, 2018 and January 1, 2019. At the control visit of 3 injections administered once a month, micropuls laser was applied to one group and ranibizumab injection was continued to the other group for an average of 9.27 ± 2.42 months and central macular thickness, macular volume and visual acuity were recorded. The data were analyzed with the appropriate statistical methods in SPSS 21.0 program.

Results: The mean follow-up period was 9.27 ± 2.42 months in this study in which 97 patients who were treated with ranibizumab injection with micropuls laser (n = 52) and only ranibizumab injection (n = 45) were evaluated. There was no significant difference between the groups in terms of gender, smoking and systemic diseases, initial central macular thickness, macular volume and visual acuity measurements (p> 0.05). Positive changes were observed in central macular thickness, macular volume and visual acuity values of both micropulse and injection groups within the control group (3rd month) and monthly control after loading therapy (until 14th month). These changes were not statistically significant (p> 0.05). Central macular thickness, macular volume and visual acuity values measured at the last follow-up of the patients were not significantly different between the groups (p> 0.05). The mean post-treatment injection requirement was 4.19 ± 1.01 for the ranibizumab with micropuls laser group and 5.53 ± 1.14 for the ranibizumab group. In the group treated with micropuls laser, statistically less intravitreal ranibizumab injections were needed (p <0.001).

Conclusion: Both methods were effective in the treatment of DME and micropulse treatment was superior to the need for injection. In line with the results of this study, future studies with the participation of more people will be effective in the selection of treatment by comparing micropulse laser with different methods.

Keywords: Diabetic Macular Edema, Micropuls Laser, Ranibizumab injection, Central Macular Thickness, Macular Volume