Lösemilerin tanı ve sınıflamasında indirekt yüzey işaretleme ve mikroplak yöntemi ile immünfenotipleme
Immunophenotyping by indirect surface staining using the microplate method for the diagnosis and classificiation of leukemias
Yazar: LEBRİZ YÜKSEL SOYCAN
İstanbul Üniversitesi / Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2004
Konu: Onkoloji = Oncology ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
ÖZET Bu çalışmanın amacı blastik hematopoietik hücrelerin tanımlanmasında immünfenotipik özelliklerin kullanılmasıdır. İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Pediatrik Hematoloji-Onkoloji Bilim Dalı'na Ocak 1992 tarihinden Ocak 2003 tarihine kadar klinik olarak lösemi bulguları ile başvuran veya konsülte edilen tüm hastalarda periferik kan ve kemik iliği morfolojik ve sitokimyasal olarak ışık mikroskopunda incelenmiş, blastik hücre içerdiği düşünülen 258 materyelden hücre süspansiyonu hazırlanarak immünfenotipleme uygulanmıştır. Hücrelerin membran antijenleri, mikroplak metodu ile monoklonal antikorlar kullanılarak indirekt metodla işaretlenmiştir. Birinci kademe işaretlemede T-hücre dizisi için CD2 ve CD7, B-hücre dizisi için CD 10, CD 19, CD20, ve CD22, miyeloid ve monositik hücreler için CD13, CD33 ve CD14, immatür hücre antijenleri olarak ta CD34 ve HLA-DR'ye karşı monoklonal antikorlar kullamlmıştır. Ayrıca seçilen olgularda daha ileri sınıflama için anti-IgM(u), anti-CD15, anti-CD41 ve anti-glikoforin A panele eklenmiştir. İkinci tabaka immünfluoresan işaretleme için ise goat-anti-mouse Ig-fluorescein isothiocyanate (FITC) kullanılmıştır. İşaretli hücrelerin üzerinde kurutılduğu lamlar fluoresan mikroskopta uygun filtre ile değerlendirilerek pozitiflik oram saptanmıştır. Ondört örnekte yeterli oranda blastik hücre popülasyonu saptanmamıştır. Yedi B-hücreli NHL olgusunda kemik iliği dışı bölgelerden yapılan aspirasyonla hazırlanan hücre süspansiyonlarında morfolojik inceleme yanısıra immünfenotipleme ile tanıya gidilmiştir. De novo akut lösemili, yani blastlann kemik iliğinde >%25 veya periferik kanda saptandığı 223 olgudan 40'ında (%17.9), morfoloji, sitokimya ve immünfenotiplemenin birlikte değerlendirilmesi sonucu AML saptanmıştır. İki hasta B-ALL, 178 hasta non-B ALL tanısı almıştır. Bu hastaların 140'ı B-öncül hücreli ALL (ALL'nin %77.7'si), 33'ü T-hücreli ALL (%18.3) ile uyumlu bulunmuş, 5'i ise (%2.7) T ve B hücre dizilerine ait yüzey antijenlerini birlikte eksprese ettikleri için bifenotipik ALL olarak değerlendirilmişlerdir. Bu çalışma çerçevesinde immünfenotiplemesi yapılan toplam 94 hasta, modifıye ALL-BFM 90 protokolü kapsamında tedavi edilmişlerdir. Bunlardan 74'ü B-öncül hücreli ALL, 18'i T- ALL ve ikisi bifenotipik ALL olarak değerlendMlrmştir. B-öncül hücreli ALL'de 10 yıllık sağkalım %73.05 ± %5.63, T-ALL'de %44.4 ± %11.7 bulunmuştur. Aradaki fark Log rank testine göre istatistiksel olarak anlamlıdır (p:0.0017). CD 34 pozitifliği de olumsuz prognoz ile ilişkili bulunmuştur. Sonuç olarak, immünfenotiplemenin, akut lösemilerin ayırıcı tanısında ve differansiasyon derecesini gösteren alt guruplanmn değerlendirilmesindeki önemi, morfoloji, sitokimya ve hatta moleküler biyoloji/sitogenetik ile birlikte kullanılmak şartı ile, bu çalışmada da gösterilmiştir. Immünfenotipin saptanması, sadece hastalığın biyolojisini tanımak için değil, uygun tedaviyi belirlemek için de şarttır. 59

Abstract: