Duygusal şiddetin kişiler arası duygu düzenleme ve reddedilme duyarlılığı ile ilişkisi
The relationship of emotional violence with interpersonal emotion regulation and rejection sensitivity
Yazar: KÜBRA ŞAKRAK
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ZEYNEP KÜÇÜK ; DR. ÖĞR. ÜYESİ ZEYNEP PINAR COHEN
Haliç Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Psikoloji Ana Bilim Dalı / Klinik Psikoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Psikoloji = Psychology

Özet:
Duygusal şiddet maruziyetinin reddedilme duyarlılığı ve kişiler arası duygu düzenleme ile ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi 18 yaşından büyük 385 üniversite öğrencisi olarak belirlenmiştir. Yapılmış olan bu çalışma içerisinde kullanılan formlar: Sosyodemografik Bilgi Formu, Kişilerarası Duygu Düzenleme Ölçeği (KDDÖ), Reddedilme Duyarlılığı Ölçeği (RDÖ) ve Duygusal Şiddete Maruz Kalma Ölçekleridir (DŞMKÖ). Çalışmada katılımcılardan çevrim içi ortamda ve gönüllük esasıyla bilgi toplanmıştır. Araştırmanın analizi için SPSS 25.0 programı kullanılmıştır. KDDÖ, RDÖ VE DŞMKÖ puanları arasındaki ilişkiler için Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Gruplar arasındaki farklar için ANOVA, Mann Whitney U testi ve Bağımsız Gruplar t-Testi kullanılmıştır. Varyansların homojen olduğu durumlarda Levene testi, homojen olmadığı durumlarda t testi istatistikleri ve Welch testi kullanılmıştır. Reddedilme Duyarlılığı Ölçeği ile Kişilerarası Duygu Düzenleme Ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir (r=,047; p<,01). Reddedilme Duyarlılığı Ölçeği ile Duygusal Şiddete Maruz Kalma Ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak pozitif anlamlı korelasyon bulunmuştur (r=,136; p<,01). Kişilerarası Duygu Düzenleme Ölçeği ile Duygusal Şiddete Maruz Kalma Ölçeği puanları arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (r=,013; p<,01). Duygusal şiddet maruziyetinin reddedilme duyarlılığını yordadığı görülmüştür (β = ,236, t =3,495, p<,01). Araştırma bulguları ilişkili literatür etrafında tartışılmıştır. Ek olarak, bu çalışma, bilgimize göre, reddedilme duyarlılığını kişiler arası duygu düzenlemesi bağlamında inceleyen ilk çalışmadır. Bunlardan hareketle çalışmanın duygusal şiddete maruz kalmayı önleyen, duygu düzenleme becerilerinin gelişimini destekleyen ve reddedilme duyarlılığını azaltan çalışmalara akademik bir kaynak olması umulmaktadır. Son olarak alan yazındaki ilgili çalışmaların arttırılarak literatüre kazandırılması önerilmektedir.

Abstract:
The relationship between exposure to emotional violence, rejection sensitivity, and interpersonal emotion regulation was investigated. The sample of the study was determined as 385 university students over the age of 18. The forms used in this study are Sociodemographic Information Form, Interpersonal Emotion Regulation Questionnare (IERQ), Rejection Sensitivity Questionnare (RSQ), and Emotional Violence Scale (EVS). In the study, information was collected from the participants online and voluntarily. SPSS 25.0 program was used for the analysis of the research. Pearson Correlation Analysis was used for the relationships between IERQ, RSQ, and EVS scores. ANOVA, Mann Whitney U test, and Independent Groups t-Test were used for differences between groups. The Levene test was used when variances were homogeneous, and t-test statistics and the Welch test were used when they were not homogeneous. It was determined that there was a statistically significant positive correlation between the Rejection Sensitivity Scale and Interpersonal Emotion Regulation Scale scores (r=.047; p<.01). A statistically significant positive correlation was found between the Rejection Sensitivity Scale and Exposure to Emotional Violence Scale scores (r=.136; p<.01). There was no statistically significant relationship between the scores of the Interpersonal Emotion Regulation Scale and the Exposure to Emotional Violence Scale (r=.013; p<.01). Emotional violence exposure predicted rejection sensitivity it was observed (β = .236, t =3.495, p<.01). Research findings are discussed around the relevant literature. In addition, to our knowledge, this study is the first to examine rejection sensitivity in the context of interpersonal emotion regulation. Based on these, it is hoped that the study will be an academic resource for studies that prevent exposure to emotional violence, support the development of emotion regulation skills, and reduce sensitivity to rejection. Finally, it is suggested that the relevant studies in the literature should be increased and brought to the literature.