Polipli ve polipsiz kronik rinosinüzitin TAS2R38 genotipiyle ilişkisinin araştırılması
Investigation of the relationship of chronic rhinosinusitis with and without polyp and TAS2R38 genotype
Yazar: GÖKHAN YILMAZ
Danışman: PROF. DR. HÜLYA EYİGÖR
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi​ / Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: Cerrahi-kulak-burun-boğaz = Surgery-otorhinolaryngologic ; Endoskopi = Endoscopy ; Genotip = Genotype ; Patojenler = Pathogens ; Polipler = Polyps ; Sinüzit = Sinusitis

Özet:
Amaç: Kronik rinosinüzit (KRS) çok faktörlü patogenezi olan ve toplumda sık görülen sağlık
problemi olarak yaşam kalitesini etkilemektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda TAS2R38
geninin, KRS hastalarının prognozunda ve yönetim stratejilerini belirlemede rolü olabileceği
bildirilmiştir. Bu çalışmanın amacı KRS hastalarında TAS2R38 genotipinin, etken
mikroorganizma ile ilişkisini ve cerrahi sonuçlara etkisini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya polipli veya polipsiz KRS (NPKRS, NPsizKRS) nedeniyle
endoskopik sinüs cerrahisi (ESC) uygulanan 34 hasta ve izole nazal septum deviasyonu nedeniyle
septoplasti planlanan 30 hasta dahil edildi. Hastaların değerlendirilmesinde ayrıntılı anamnez
alınarak preoperatif ve postoperatif 22 madde sino-nazal sonuç testi (SNOT-22) uygulandı.
Hastaların endoskopik Modifiye Lund-Kennedy ve radyolojik Lund-Mackay sistemine göre
skorlaması yapıldı. Genel anestezi altında ESC uygulanan KRS hastalarından doku ve tüm
hastalardan venöz kan genetik değerlendirme için alındı. KRS hastalarından intraoperatif olarak
nazal sürüntü kültür örneği alındı.
Bulgular: Çalışma grubunu oluşturan 34 hastanın (23 NPKRS, 11 NPsizKRS) TAS2R38 genotip
değerlendirilmesinde 11'i (%32,4) PAV/PAV, 16'sı (%47,1) PAV/AVI, 7'si (%20,6) AVI/AVI olarak
tespit edildi. Kontrol, KRS ve KRS alt gruplarının TAS2R38 genotip dağılımları arasında
istatistiksel olarak fark saptanmadı (p>0,05). Hastaların preoperatif ve postoperatif SNOT-22
skorlarındaki değişim genotipler arasında benzer bulundu (p>0,05). AVI-AVI grubunun tamamında
(%100), PAV-PAV grubunun %81,8'inde, PAV-AVI grubunun ise %56,3'ünde kültürde üreme
olduğu, ancak aradaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı tespit edildi (p>0,05).
Sonuç: Polipli ve polipsiz KRS'de ESC başarı oranları ve etken mikroorganizmaların
değerlendirildiği çalışmamızda, KRS ve TAS2R38 genotipi arasında bir ilişki saptamadık. Olgu
sayısının Covid-19 pandemisi nedeniyle az olması çalışmamızın en önemli kısıtlılığı olmakla
birlikte Türkiye'de ilk yapıldığını düşündüğümüz bu çalışmanın sonuçlarının literatüre katkı
sunacağını düşünmekteyiz. KRS olgularında bireysel genotipleme ve dizileme kullanılarak bu
genetik varyantların KRS'deki etkileri hakkında daha fazla bilgi sağlayacak daha geniş kapsamlı
kohort çalışmalarına ihtiyaç duyulmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Kronik Rinosinüzit, Endoskopik Sinüs Cerrahisi, TAS2R38, Kültür, Patojen

Abstract:
Aim: Chronic rhinosinusitis (CRS) has a multifactorial pathogenesis and affects the quality of
life as a common health problem in the community. In recent studies, it has been reported that the
TAS2R38 gene may have a role in the prognosis and determining management strategies of CRS
patients. The aim of this study is to evaluate the relationship of TAS2R38 genotype with the
causative microorganism and its effect on surgical outcomes in CRS patients.
Materials and Methods: The study included 34 patients who underwent endoscopic sinus
surgery (ESS) for CRS with or without polyps (CRSwNP, CRSsNP) and 30 patients who were
scheduled for septoplasty due to isolated nasal septum deviation. In the evaluation of the patients,
a detailed anamnesis was taken and preoperative and postoperative 22-item sino-nasal outcome
test (SNOT-22) was applied. The patients were scored according to the endoscopic Modified
Lund-Kennedy and radiological Lund-Mackay system. Tissue from CRS patients who underwent
ESS under general anesthesia and venous blood from all patients were taken for genetic
evaluation. Nasal swab culture samples were taken intraoperatively from CRS patients.
Results: In the TAS2R38 genotype evaluation of 34 (23 CRSwNP, 11 CRSsNP) patients in the
study group, 11 (32.4%) were PAV/PAV, 16 (47.1%) were PAV/AVI, and 7 (20.6%) were AVI/
AVI. There was no statistical difference between the TAS2R38 genotype distributions of the
control, CRS and CRS subgroups (p>0.05). The changes in the preoperative and postoperative
SNOT-22 scores of the patients were similar between genotypes (p>0.05). It was determined that
there was growth in culture in all (100%) of the AVI-AVI group, 81.8% of the PAV-PAV group,
and 56.3% of the PAV-AVI group, but the difference was not statistically significant (p>0.05).
Conclusion: In our study evaluating ESS success rates and causative microorganisms in CRS
with and without polyps, we did not find a relationship between CRS and TAS2R38 genotype.
The fact that the number of cases is low due to the Covid-19 pandemic is the most important
limitation of our study, and we think that the results of this study, which in our knowledge the
first study in Turkey, will contribute to the literature. Larger cohort studies are needed to provide
more information about the effects of these genetic variants in CRS using individual genotyping
and sequencing in CRS cases.
Keywords: Chronic Rhinosinusitis, Endoscopic Sinus Surgery, TAS2R38, Culture, Pathogen