Ratlarda oluşturulmuş kronik supraspinatus kas rüptürü modeli ve tamiri sonrası iyileşmede ESWT (extracorporeal shock wave therapy) etkisi ile crimson duvet tekniği etkisinin karşılaştırılması
Comparing the effect of ESWT (extracorporeal shock wave therapy) and the effect of crimson duvet technique on the healing after the repair and the chronic supraspinatus muscle rupture model formed in rats
Yazar: UTKU DEMİRTAŞ
Danışman: PROF. DR. MERT ÖZCAN
Trakya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: ESWT = ESWT ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Kas hasarı = Muscle damage ; Rotator manşet = Rotator cuff ; Rüptür = Rupture ; Sıçanlar = Rats ; Tendonlar = Tendons ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Çalışmamız kronik masif rotator manşet yırtığı tamiri sonrası tendon kemik bileşkesinde daha etkili bir tamir nasıl yapılır sorusuna cevap bulmak için yapılmıştır. Bu amaçla vücut dışı şok dalga tedavisi ve Crimson Duvet augmentasyon tekniğinin iyileşmeye etkileri karşılaştırılmıştır. Trakya Üniversitesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu onayı (Ek I) alınarak Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Deney Hayvanları ve Araştırma laboratuvarından elde edilen 30 adet erişkin, Sprague-Dawley cinsi rat üzerinde gerçekleştirildi.   
Ratlar 3 gruba ayrıldı. Her gruba kronik rotator manşet yırtığı modeli oluşturuldu. Grup I (kontrol grubu): Sadece rotator manşet tamiri yapıldı. Grup II: Rotator manşet tamiri ve vücut dışı şok dalga tedavisi uygunlandı. Grup III: Crimson Duvet tekniği ile rotator manşet tamiri yapıldı.
Post-operatif 2. haftada Grup II'deki deneklere 1.0 Bar, 1000 atım, 10 Hz olacak şekilde vücut dışı şok dalga tedavisi uygulandı. Post-operatif 4. haftada her gruptan 5 adet denek sakrifiye edildi. Grup II'de kalan 5 adet deneğe post-operatif 6. haftada tekrar aynı özelliklerle vücut dışı şok dalga tedavisi uygulandı. Geri kalan tüm denekler tamir sonrası 8. haftada sakrifiye edildi. Deneklerin tendon kemik bileşkelerine histopatolojik ve immünohistokimyasal değerlendirme yapıldı. 
Histomorfolojik değerlendirmede Grup III'te diğer gruplardan Bonar Skala skorunun daha düşük olması, tenosit yapısı, zemin maddesi ve vaskülarite açısından normal tendon yapısına daha çok benzer bulunmasına rağmen sadece vaskülarite açısından anlamlı fark saptanmıştır. İmmünohistokimyasal değerlendirmede ise Grup III'te kemik morfogenetik protein-2 ve kemik morfogenetik protein-7 seviyeleri daha çok eksprese olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı çıkmamıştır. Transforme edici büyüme faktörü- β1 ekspresyonunda gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Grup II'de CD34 antikoru ile immünreaktivite gösteren damar endotelinde artış saptansa da istatistiksel olarak anlamlı fark çıkmamıştır.
Sonuç olarak biyolojik augmentason tekniği kullanılan Grup III, tendon kemik bileşkesi iyileşmesinde daha etkili gözükmektedir fakat anlamlı sonuca ulaşılamamıştır. Çalışmanın kısıtlılıklarının azaltılıp, denek sayısı arttırarak çalışmanın tekrarlanmasıyla anlamlı sonuca ulaşılabileceği öngülmektedir.

Abstract:
Our study was conducted to answer the question of how to make a more effective repair at the tendon-bone junction after chronic massive rotator cuff tear repair. For this purpose, the effects of extracorporeal shock wave therapy and Crimson Duvet augmentation technique on healing were compared. Our study was carried out on 30 adult, Sprague-Dawley rats obtained from Trakya University Faculty of Medicine Experimental Animals and Research Laboratory with the approval of Trakya University Animal Experiments Local Ethics Committee (Annex I).
The rats were divided into 3 groups. A chronic rotator cuff tear model was created for each group. Group I (control group): Only rotator cuff repair was performed. Group II: Rotator cuff repair and extracorporeal shock wave therapy was performed. Group III: Rotator cuff repair was performed using the Crimson Duvet technique.
In the post-operative 2nd week, the subjects in Group II were administered extracorporeal shock wave therapy at 1.0 Bar, 1000 beats, 10 Hz. In the post-operative 4th week, 5 subjects from each group were sacrificed. In the post-operative 6th week, extracorporeal shock wave therapy with the same features was applied to the remaining 5 subjects in Group II. All remaining subjects were sacrificed 8 weeks after repair. Histopathological and immunohistochemical evaluations of the tendon bone junctions of the subjects were performed.
Although the Bonar Scale score was lower in Group III than other groups in histomorphological evaluation, it was found to be more similar to normal tendon structure in terms of tenocyte structure, ground material and vascularity, but a significant difference was found only in terms of vascularity. In the immunohistochemical evaluation, although bone morphogenetic protein-2 and bone morphogenetic protein-7 levels were more expressed in Group III, it was not statistically significant. There was no significant difference between groups in expression of transforming growth factor-1. Although there was an increase in the vascular endothelium showing immunoreactivity with CD 34 antibody in Group II, there was no statistically significant difference.
As a result, Group III using biological augmentason technique seems to be more effective in healing of tendon-bone junction, but no significant result was achieved. It is predicted that a meaningful result can be achieved by repeating the study by reducing the limitations of the study and increasing the number of subjects.