Desmopressin'in idrar yolu enfeksiyonları üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of desmopressin on urinary tract infections
Yazar: DİLEK GÜNEŞ
Danışman: PROF. DR. SALİH KAVUKÇU
Dokuz Eylül Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2003
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
1 ÖZET Amaç: Sıçanlarda oluşturulmuş piyelonefrit ve sistit modellerinde, antidiüretik dozda, ekzojen, parenteral desmopressin asetat (DDAVP) uygulanmasının idrar yolu enfeksiyonları üzerindeki etkisinin mikrobiyolojik, histopatolojik ve biyokimyasal olarak değerlendirilmesi. Gereçler ve Yöntem: Wistar türü yedinci jenerasyon (F7 band), 56 adet erkek sıçanın oluşturduğu sekiz grup çalışmaya alındı. Başlangıçta tüm sıçanların idrar analizleri yapıldı, idrar kültürleri alındı ve 24 saatlik idrarları toplanıp hacim ve dansiteleri ölçüldü. Başlangıç idrar kültürlerinde Escherichia coli (E coli) üremesi olmayan sıçanlar çalışmaya alındı. Yirmisekiz sıçanın her iki böbreğine 0.1 mL (1010/ml_) E coli solüsyonu injekte edildi; diğer 28 sıçanın da mesanelerine yine aynı bakteri solüsyonundan 0.3 mL üretral kateterizasyon ile verildi. Bakteri solüsyonu verildikten 24 saat sonra alınan idrar kültürlerinde etken patojen E coli üreyen sıçanlardan, her birinde 7 sıçan bulunacak şekilde 8 grup oluşturuldu. Grup I, II, III, IV piyelonefrit; Grup V, VI, VII, VIII sistit grupları idi. idrar kültürlerinde E coli üremesi olduğu görüldükten sonra, Grup II, IV, VI, VIII deki sıçanlara ıntramusküler DDAVP (2 ııg/doz/gün), Grup I, III, V, VII' deki sıçanlara intramusküler serum fizyolojik (SF, %0.9 NaCI, 0.5 mL/doz/gün) yedi gün boyunca uygulandı. Desmopressin veya SF injeksiyonunun 1, 3, 5 ve 7. günlerinde tüm sıçanların idrar analizleri yapıldı, idrar kültürleri alındı ve 24 saatlik idrarları toplanıp hacim ve dansiteleri ölçüldü. Ek olarak Grup III, IV, VII, VIII' deki sıçanların 14, 21 ve 28. günlerde de aynı şekilde değerlendirmeleri yapıldı. Desmopressin veya SF injeksiyonlarının 7. gününde tüm sıçanlardan, 28. gününde Grup III, IV, VII, VIII' deki sıçanlardan kan örnekleri alınıp serum kreatinin düzeylerine bakıldı. Grup I, II, V, VI' daki sıçanlar bakteri inokülasyonundan 1 hafta sonra, grup III, IV, VII, VİN' deki sıçanlar bakteri inokülasyonundan 4 hafta sonra feda edildi. Her iki böbrek ve mesane histopatolojik olarak değerlendirildi; inflamasyon ve fibrozis açısından sübjektif skorlama yapıldı. Bulgular Piyelonefrit grubu sıçanlarda ilk hafta DDAVP uygulaması süresince, 24 saatlik idrar volümü DDAVP veya SF uygulanan gruplar arasında farklı bulunmadı, ilk hafta izlemi süresince DDAVP uygulanan sistit gruplarının 24 saatlik idrar volümleri, SF uygulanan sistit gruplarından ve DDAVP uygulanan piyelonefrit gruplarından düşük bulundu; DDAVP uygulaması 7. günde kesildikten sonra ise gruplar arasındafarklılık izlenmedi. Grupların idrar dansite sonuçlan çelişkili ve literatür ile uyumsuz değerlendirildi. Sistit ve piyelonefrit gruplarının idrarda lökosit esteraz pozitifliği, idrar mikroskopisinde bakteri varlığı ve idrar kültürlerindeki günlük E. coli üremesi koloni sayımları (cfu/mL), DDAVP veya SF uygulanan gruplar arasında farklı bulunmadı. Çalışmanın 7. ve 28. günlerindeki serum kreatinin düzeyleri tüm sıçan gruplarında normal sınırlarda bulundu. Gerek bir haftalık, gerekse dört haftalık piyelonefrit gruplarının böbrek inflamasyon, böbrek fibrozis ve mesane inflamasyon skorları DDAVP ve SF uygulanan gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi. Benzer şekilde gerek bir haftalık, gerekse dört haftalık sistit gruplarının histopatolojik skorları DDAVP ve SF uygulanan gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi. Hiçbir sıçanda mesanede fibrozis saptanmadı. Piyelonefrit veya sistit gruplarının hiçbirinde histopatolojik skorların günlük idrar volümü, idrarda "dipstick" testi ile lökosit esteraz pozitifliği, idrar kültürlerinde E co// üremesi koloni sayımları, serum kreatinin değerleri ile anlamlı korelasyon göstermediği saptandı. Sonuçlar: Sıçanlarda E. coli' nin P-pilili susu kullanılarak oluşturulmuş deneysel piyelonefrtit ve sistit modellerinde, İYE varlığında günlük 2ug sabit dozda DDAVP uygulamasının serum kreatinin değerlerini normal sınırların üzerine yükseltecek şekilde böbrek fonksiyon bozukluğu oluşturmadığı; idrar kültürlerindeki bakteri üreme sonuçlarını etkilemediği; böbrekteki ve mesanedeki inflamasyonu, fibrozisi etkilemediği gösterilmiştir. Bu çalışmada, İYE varlığında antidiüretik dozda DDAVP uygulamasının böbrek veya mesanedeki enfeksiyon sürecini, böbrek fonksiyonlarını değerlendirmek üzere bakılan serum kreatinin düzeylerini ve böbreklerdeki histopatolojik zedelenmeyi olumsuz yönde etkilemediği gösterilmiştir. Anahtar kelimeler: Desmopressin asetat, piyelonefrit, sistit, sıçan

Abstract:
SUMMARY Objective: To evaluate the effects of exogenously administered antidiuretic doses of desmopressin acetate (DDAVP) on urinary tract infections in rats by biochemical, microbiologic and histopathologic parameters. Materials and methods: Eight different groups of 56 Wistar rats were studied. At the beginning, the urine analysis and bacterial urine cultures were performed with mid stream void urine samples; urinary volume and density were assessed with 24-hour urine collection for ail rats. After urine cultures resulted negative at the beginning of the study, 0.1 mL of solution containing Escherichia coli (£. coli) (1010/mL) was injected into both two kidneys of 28 Wistar rate and another 28 Wistar rats underwent urethral catheterization and intravesical instillation of 0.3 mL of the same bacterial solution. When the urine cultures obtained one day after bacterial inoculation resulted positive for £ Coli, 8 equal groups, each containing 7 rats were formed. Group I, II, III, IV had pyelonephritis, and Group V, VI, VII, VIII had cystitis. In Group II, IV, VI, VIII DDAVP (2 ng/dose daily) was injected intramuscularly for 7 days, starting at one day after bacterial inoculation; in Group I, III, V, VII saline solution (0,9% NaCI 0.5 ml daily) was injected intramuscularly for 7 days, starting at one day after bacterial inoculation. The urine analysis and bacterial urine cultures were performed with mid stream void urine samples; urinary volume and density were assessed with 24-hour urine collection for ail rats at 1s1, 3th, 5th and 7th days of DDAVP or saline injection; additionally in Group III, IV, VII, VIII these studies were performed at 14th, 21st and 28th days. Blood samples of all rats were obtained to determine serum creatinine levels at 7th days of saline or DDAVP injection, additionally blood samples of rats that in Group III, IV, VII, VIII were obtained at 28th days of saline or DDAVP injection. Rats in Group I, II, V, VI were sacrificed 8 days after bacterial inoculation and rate in Group III, IV, VII, VIII were sacrificed 29 days after bacterial inoculation, and both kidneys and urinary bladder were examined histopathologically for inflamation and fibrosis, and were graded subjectively. Results: There was no significant difference in mean daily urine volumes between DDAVP and saline injected pyelonephritis groups, during the first week of the study. In DDAVP injected cystitis groups, mean daily urine volumes were lower than saline injected cystitis groups and DDAVP injected pyelonephritis groups, during the firstweek of the study; differences between these groups disappeared after DDAVP administration was stopped at 7th day of the study. The urine density results of rats were found contradictory and inconsistent with the current medical reports. The positive results of urine leukocyte esterase assessment with dipstick test, the presence of bacteria in urine with microscopic urine examination and the daily urine culture results for E. coli based on colony forming unit per mililiter (cfu/mL) were found similar between DDAVP or saline injected rats in cystitis groups and pyelonephritis groups. The serum creatinine levels were found in normal ranges for all rats at 7th and 28th day of the study. Neither renal inflammation and fibrosis scores nor urinary bladder inflammation scores were found different at the end of the first week and at the end of the 4th week of the study, between DDAVP or saline injected rate in pyelonephritis groups. Similarly neither renal inflammation and fibrosis scores nor urinary bladder inflammation scores were found different at the end of the first week and at the end of the 4th week of the study, between DDAVP or saline injected rats in cystitis groups. No fibrosis was found in any of the urinary bladder histopathologic examination. The histopathologic scores showed no correlation with the daily urine volume, the positive test results for urine leukocyte esterase with dipstick test, the urine culture results for E. coli based on colony forming unit per mililiter or serum creatinine levels in both the pyelonephritis and cystitis groups. Conclusion: In this study it was shown that daily 2 ug fixed dose of DDAVP administration to rats that had pyelonephritis or cystitis performed with using E. coli, did not increase serum creatinine levels above normal ranges; had no effect on daily urine culture results for bacterial growth based on colony forming unit per mililiter and had no effect on renal, urinary bladder inflammation and fibrosis process. Furthermore, we showed that under preexisting urinary tract infection, the antidiuretic doses of DDAVP administration had no adverse affect in either the infection process in the kidneys and urinary bladder or the serum creatinine level which was assessed for the evaluation of renal functions, and the renal histopathologic injury. Keywords: Desmopressin acetate, pyelonephritis, cystitis, rat