Aşırı madde kayıplı dişlerde IPS empress II onley restorasyonların klinik ve ın vıtro şartlarda incelenmesi
Clinical and in vitro evaluation of ips empress ii onlay restorations on extensively damaged teeth
Yazar: GÜROL ÖZYÖNEY
Danışman: PROF. DR. FUNDA ÇALIŞKAN YANIKOĞLU
Marmara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Diş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2008
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Bu çalışmanın in vitro kısmının amacı, 8 farklı rezin siman ile dentin yüzeyinesimante edilen IPS Empress II ve IPS e-max seramik blokların makaslama bağlanmakuvvetlerinin değerlendirilmesidir. In vivo kısmının amacı 64 hastada uygulanan 78adet aşırı madde kayıplı küçük azı ve büyük azı dişlere uygulanan IPS Empress II(Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) seramiği ile hazırlanan onleyrestorasyonların modifiye USPHS (The United States Public Health Service)kriterleri kullanılarak değerlendirilmesidir.Çalışmanın in vitro kısmında, toplam 160 adet olmak üzere, 2 farklı silindirikşekilli seramik numunesi (IPS Empress II ve IPS e.max) kullanılmıştır. IPS EmpressII ve IPS e.max seramiklerinin kullanıldığı numunelerin oluşturduğu 2 farklı grubunher ikisi de 8 farklı simanın kullanıldığı 8 alt gruba ayrılmıştır (Heliobond adezivsistemle Variolink , Solobond Plus adeziv sistemle Bifix QM, One Step Plus adezivsistemle Choice, Primer A+B adeziv sistemle Multilink, Futurabond DC adezivsistemle Bifix QM, deneysel self adeziv rezin siman, G-cem self adeziv rezin siman,Biscem self adeziv rezin siman). Tüm numunelere HF asit (%5) ve silanuygulanmıştır. Tüm numuneler 24 saat suda bekletildiler ve sonrasında 10000 kezısısal çevirime maruz bırakıldılar (5 Cº ve 55 Cº). Kopma gerçekleşene kadar 0.5mm/dk hızında Zwick Z010 (Zwick GmbH, Ulm, Germany) universal test cihazıkullanılarak, bağlanma kuvveti makaslama değerleri ölçüldü. Adeziv, koheziv vekarma başarısızlık gösteren yüzeylerin analizi için stereomikroskop kullanıldı.Makaslama bağlanma kuvveti değerleri arasındaki istatistiksel farklılıklarındeğerlendirilmesi için, Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney-U testleri kullanıldı.Çalışmanın in vivo kısmında, 64 hastanın arka bölge dişleri 78 adet IPS EmpressII onley ile restore edilmiştir. IPS Empress II restorasyonlar adeziv olarak dual curerezin yapıştırıcı siman Bifix QM ile yapıştırıldılar. Restorasyonlarındeğerlendirilmesi modifiye USPHS kriterleri kullanılarak başlangıç, 6 ay, 12 ay ve24 aylık takiplerle gerçekleştirildi. USPHS kriterleri arasındaki farklılıkların1belirlenmesi için, Mc Nemar's testi kullanıldı. Restorasyonların yaşam ömrü,Kaplan-Meier istatistiksel analizi kullanılarak belirlenmiştir.Çalışmanın in vitro kısmında, total etch sistemlerle birlikte kullanılan rezinsimanların makaslama bağlanma kuvveti değerleri self etch ve self adeziv sistemlerlekullanılan rezin simanlardan daha iyi bulundu. Self adeziv sistemlerin makaslamabağlanma kuvveti değerleri diğer sistemlerin değerlerinden anlamlı derecede düşükbulundu (p<0.05). Makaslama bağlanma kuvveti açısından IPS Empress II ve IPSe.max arasında anlamlı derecede fark bulunmamıştır. Hem IPS Empress II hem deIPS e.max için en sık rastlanılan başarısızlık karma tip başarısızlık olmuştur.Çalışmanın in vivo kısmında, 2 yıl sonundaki klinik sonuçlara göre; 3debonding, 1 katastrofik kırık, 2 çürük ve endodontik komplikasyonlara bağlı 6 kayıpile %87.1 yaşam ömrü oranı elde edilmiştir. Renk uyumu ve marjinal renklenmedışında, istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır.Sonuç olarak; IPS Empress II seramik restorasyonlar, total etch adezivsistemlerle kullanıldıklarında, hem in vitro hem de in vivo koşullarda başarılırestorasyonlardır.Anahtar sözcükler: IPS Empress II, IPS e.max, makaslama, klinik, rezin siman,yaşam ömrü

Abstract:
The aim of in vitro part of this study was to evaluate the shear bond strength ofIPS Empress and IPS e.max ceramics luted with 8 different resin cements ontodentinal surfaces. The aim of the in vivo part of this study was to evaluate IPSEmpress II onlay restorations in 78 extensively damaged premolar and molar teethon 64 patients, using modified USPHS criteria.At the in vitro part of this study, two cylindrical shaped (7mm× 4.1 mm) ceramicspecimens (IPS Empress II, IPS e.max) were used for each test group yielding a totalnumber of 160 specimens. The specimens in each group which were randomlydivided into 8 groups (n:10) were luted with eight different resin composite lutingcements ( Variolink with Heliobond adhesive system, Bifix QM with Solobond Plusadhesive system, Choice with One Step Plus adhesive system, Multilink with PrimerA+B adhesive system, Bifix QM with Futurabond DC adhesive system, experimentalself adhesive resin cement, G-cem self adhesive resin cement, Biscem self adhesiveresin cement). In all specimens, HF (%5) and silane were applied. All specimenswere stored in water for 24 h and then subjected to 10000 cycles of thermocycling (5Cº and 55 Cº). Bond strength was measured by means of a shear test, using ZwickZ010 (Zwick GmbH, Ulm, Germany) universal testing machine with 0.5 mm/min.speed until failure. A stereo microscope was used to analyse the surfaces foradhesive, cohesive and mixed failure in percentages. To determine the statisticalsignificance of the differences between the mean shear bond strength values,Kruskal-Wallis and Mann-Whitney-U tests were used.At the in vivo part of this study, posterior teeth of 64 patients were restored with78 IPS Empress II onlays. IPS Empress II restorations were adhesively luted withdual-cure resin luting cement Bifix QM. Evaluations of the restorations were3performed at baseline, 6 month, 12 month and 24 month follow-up periods usingmodified USPHS criteria. To determine the differences between USPHS criterias,Mc Nemar?s test was used. The survival rate of the restorations were determined,using Kaplan-Meier statistical analysis.In vitro part of study; shear bond strength of resin cements using total etchsystem had better mean values than the resin cements using self etch and selfadhesive systems. The shear bond strength values of self adhesive system weresignificantly lower (p<0.05) than the other systems. No significantly differenceswere observed between IPS Empress and IPS e.max ceramics according to shearbond strength. Mixed failure was the most prevalent type of failure for both IPSEmpress and IPS e.max.In vivo part of the study; clinical results after 2 year revealed 87.1 % survivalrate with 3 debonding, 1 catastrophic fracture, 2 caries and 6 loss because of theendodontic complications. No significant differences were found statistically exceptcolor match and marginal discoloration.In conclusion, IPS Empress II ceramic restorations were successful at either invitro or in vivo conditionsof this study, using with total etch adhesive systems.Keywords: IPS Empress II, IPS e.max, shear, in vivo, resin cement, survival rate