Psoriasis vulgaris hastalarında renal fonksiyonların değerlendirilmesi ve subklinik renal hasarın incelenmesi
Evaluation of renal functions and investigation of subclinical renal damage in patients with psoriasis vulgaris
Yazar: BELGİN KÜÇÜKYANGÖZ
Danışman: PROF. DR. MUALLA POLAT
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Deri ve Zührevi Hast. Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Dermatoloji = Dermatology
Dizin: Akut böbrek hasarı = Acute kidney injury ; Böbrek = Kidney ; Böbrek fonksiyon testleri = Kidney function tests ; Böbrek hastalıkları = Kidney diseases ; KIM-1 = KIM-1 ; NGAL = NGAL ; Podokaliksin = Podocalyxin ; Psoriyazis = Psoriasis

Özet:
Psoriasis toplumun yaklaşık %2'sini etkileyen, hiperproliferatif papüloskuamöz bir hastalıktır. Doğal ve edinsel bağışıklık sisteminde disregulasyona bağlı olarak ortaya çıkan T hücre aracılı inflamatuar bir hastalık olduğu bilinmektedir. Son yıllarda psoriasisin yalnızca deriyi tutan bir hastalık olmadığı, sistemik inflamatuar bir hastalık olarak kabul edilmesi gerektiği bildirilmektedir. Çalışmalarda psoriasis hastalarında başta kardiyovasküler hastalıklar olmak üzere metabolik sendrom ve komponentleri gibi pek çok komorbid hastalığa yatkınlık oluştuğu ve bu komorbiditelerin temelinde inflamatuar sürecin etkili olduğu gösterilmiştir. Literatürde psoriasisin renal tutulumu konusunda çelişkili sonuçlar mevcuttur. Mevcut çalışmalar daha çok kronik renal hasarı göstermeye yöneliktir. Subklinik renal hasarın incelendiği çalışma ise az sayıdadır. Bu çalışmada amacımız psoriasis vulgarisli hastalarda klinik ve subklinik renal hasar varlığını renal fonksiyon parametreleri ve spesifik erken dönem renal hasar biyobelirteçleri ile incelemektir.
Çalışmamıza psoriasis vulgaris tanılı 44 hasta ve sağlıklı 44 kontrol dahil edildi. Hasta ve kontrol grubu arasında yaş ve cinsiyet dağılımı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Her iki grup arasında renal fonksiyonları değerlendirmek üzere serum üre, kreatinin, glomerüler filtrasyon hızı (GFR), tam idrar tetkiki, idrar mikroskopisi, spot idrarda albuminüri, proteinüri düzeyleri, üriner böbrek hasar molekülü-1 (KIM-1), üriner nötrofil jelatinaz ilişkili lipokalin (NGAL) ve üriner podokaliksin (PCX) düzeyleri karşılaştırıldı.
Hasta ve kontrol grubunda serum üre, kreatinin ve GFR düzeyleri normal sınırlardaydı. Her iki grup arasında serum üre (p=0.246), serum kreatinin (p=0.067) düzeyleri, GFR (p=0.069), tam idrar tetkiki, idrar mikroskopisi ve albuminüri (p=0.149) düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi. Proteinüri düzeyleri karşılaştırıldığında hasta grubunda daha yüksek olmak üzere iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p=0.021). Her iki grup arasında üriner KIM-1 (p=0.786), NGAL (p=0.170), PCX (p=0.356) düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi. Üriner KIM-1/kreatinin (p=0.246), üriner NGAL/kreatinin (p=0.301) ve üriner PCX/kreatinin düzeyleri (p=0.611) açısından her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Hasta grubunda üre, kreatinin, GFR, albuminüri, proteinüri, bazal üriner KIM-1, NGAL, PCX düzeyleri, üriner KIM-1/kreatinin, NGAL/kreatinin ve üriner PCX/kreatinin oranları ile hastalık süresi ve hastalık şiddeti arasında herhangi bir kolerasyon tespit edilmedi.
Sonuç olarak çalışmamızdan elde edilen veriler psoriasis vulgarisin klinik renal hasara yol açmadığını düşündürmektedir. Çalışmamızda psoriasisli hasta grubunda subklinik bir renal hasar belirteci olan proteinüri düzeyleri daha yüksek tespit edilmiştir. Bu nedenle psoriasisli hastalarda belirli aralıklarla ayrıntılı anamnez ve fizik muayene ile proteinüri takibi yapılmasının ve proteinüri düzeyleri ile kolerasyon gösteren üriner KIM-1/kreatinin, NGAL/kreatinin düzeylerinin ve albuminüri düzeylerinin tekrarlayan ölçümlerinin oluşabilecek renal hasarın erken tespitine olanak sağlayabileceğini düşünmekteyiz. Psoriasisli hastalarda renal tutulum varlığını değerlendirmek için daha geniş hasta gruplarında yapılan ve uzun sureli gözlem içeren, geniş çaplı çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar kelimeler: Psoriasis vulgaris, Renal hasar, KIM-1, NGAL, PCX

Abstract:
Psoriasis is a hyperproliferative papulosquamous disease affecting approximately 2% of the population. It is known that psoriasis is a T cell-mediated inflammatory disease that occurs due to dysregulation in the innate and adaptive immune system. In recent years, it has been reported that psoriasis is not only a skin disease but also it is a systemic inflammatory disease. Studies have shown that patients with psoriasis are predisposed to many comorbid diseases such as metabolic syndrome and its components, especially cardiovascular diseases, and the inflammatory process is effective on the basis of these comorbidities. In the literature, there are conflicting results about the renal involvement of psoriasis vulgaris. Existing studies are generally aimed at demonstrating chronic renal damage. The number of studies examining subclinical renal damage is limited. In this study, we aimed to examine the presence of clinical and subclinical renal damage in patients with psoriasis vulgaris, with renal function parameters and spesific early renal damage biomarkers.
In our study, 44 patients with psoriasis vulgaris and 44 healthy controls were included. There was no statistically significant difference between the patient and control groups in terms of age and gender distribution. Serum urea, creatinine, glomerular filtration rate (GFR), complete urinalysis, urine microscopy, albuminuria and proteinuria levels in spot urine, urinary kidney injury molecule-1 (KIM-1), urinary neutrophil gelatinase-associated lipocalin (NGAL) and urinary podocalyxin (PCX) levels were compared between the two groups to evaluate renal functions.
Serum urea, creatinine and GFR levels were within normal limits in the patient and control groups. There was no significant differance between the two groups in terms of serum urea (p=0.246), serum creatinine (p=0.067) levels, GFR (p=0.069), complete urinalysis, urine microscopy and albuminuria levels (p=0.149). When proteinuria levels were compared, a statistically significant difference was found between the two groups, but higher in the patient group (p=0.021). There was no statistically significant difference between the two groups in terms of urinary KIM-1 (p=0.786), NGAL (p=0.170), podocalyxin (p=0.356) levels. Statistically significant difference between both groups in terms of urinary KIM-1/creatinine (p=0.246), urinary NGAL/creatinine (p=0.301) and urinary PCX/creatinine levels (p=0.611) was not detected. No correlation was found between serum urea, creatinine, GFR, albuminuria, proteinuria, urinary KIM-1, NGAL, PCX levels, urinary KIM-1/creatinine, urinary NGAL/creatinine, urinary PCX/creatinine ratio and disease duration and disease severity in the patient group.
In conclusion, the results of our study suggest that psoriasis vulgaris does not cause clinical renal damage. In our study, proteinuria levels which is a subclinical renal damage marker were found to be higher in the patient group with psoriasis. Therefore, we think that monitoring proteinuria with a detailed anamnesis and physical examination at regular intervals in patients with psoriasis and repeated measurements of urinary KIM-1/creatinine, NGAL/creatinine levels and albuminuria levels that correlate with proteinuria levels may allow early detection of renal damage that may occur. In order to evaluate the presence of renal involvement in patients with psoriasis, large-scale studies with larger patient groups and long-term observation are needed.
 Keywords: Psoriasis vulgaris, Renal damage, KIM-1, NGAL, PCX