Tutunamayanlar'da "oyun" kavramı
The concept of "play" in tutunamayanlar
Yazar: ARZU AYGÜN
Danışman: YRD. DOÇ. DR. LAURENT MİGNON
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Bölümü / Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2008
Konu: Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
Modern Türk edebiyatının öncülerinden sayılan Oğuz Atay'ın (1934?1977) eserlerinde ?oyun? kavramının sıkça kullanımı dikkat çekmektedir. Özellikle bu teze konu olan ilk romanı Tutunamayanlar'da oynamayı bir yaşam tarzı olarak benimsemiş; gerçeğin karşısına oyunu koymuş ve gülünç şekilde her bir edimine ?oyun? demiş karakterler yer almaktadır.Şimdiye dek eleştirel tartışmalar, Oğuz Atay karakterlerinin ?aydın? olduklarının öne sürüldüğü ve metinlerdeki hemen her öğenin rahatlıkla bu olguya bağlandığı yorumlarla şekillenmiştir. Biz bu çalışmada, Atay metinlerinde önemli bir yere sahip olan ?oyun? kavramını Tutunamayanlar özelinde araştırmayı amaçladık.Romanda bu kelimeye yüklenen anlamlardan hareketle, Selim Işık karakterinin intiharının nedeninin varoluşsal sıkıntıları olduğunu gösterdik. Sonra da hem Selim Işık hem de Turgut Özben'i ifade eden ?tutunamayan? özne için homo ludens adının uygunluğunu tartıştık. Huizinga'nın bu kuramındaki kimi boşluklar sayesinde ?oyunbozan? özne ile tutunamayanı koşut göstermiş olduk. Ekte de, romanda gösterdiğimiz kimi iletilerin referansı olan G.W.F. Hegel'in tarih tasarımındaki Tin ile Turgut Özben'in hikayesinin paralelliğini gösterdik.anahtar sözcükler: oyun, intihar, Tin, homo ludens

Abstract:
Oğuz Atay, who is considered one of the pioneers of modern Turkish literature, utilized the notion of ?play? quite frequently in his works. Several of his characters consider playing to be a manner of living, putting ?play? in contradistinction to reality, and comically terming each and every one of their actions ?play?. This is especially true in Atay?s first novel, Tutunamayanlar, which will be the subject of this study.Previously, critical arguments concerning Oğuz Atay?s writing have viewed his characters as ?intellectuals? and posited this concept as the main point of reference for nearly all of the elements of Atay?s texts. In this study, we will analyze the concept of ?play?, which has a special importance in Atay?s texts, and will focus particularly on Tutunamayanlar.Through a consideration of the meanings given to the word ?play? in this novel, we will show how the existential anxieties of the character Selim Işık lead to his suicide. Next, we will discuss the appropriateness of the term homo ludens for the ?disconnected? subject of the novel?s title, which is used in reference to both Selim Işık and Turgut Özben. Through certain gaps in the theory of Johan Huizinga, we will show the parallel that exists between the ?spoilsport? subject and the ?disconnected? subject. In the appendix, we will additionally show the parallel that exists between the story of Turgut Özben and the concept of Geist, which was created by G.W.F. Hegel in his conceptualization of history and which has been the point of reference for some of the messages that we will have pointed out in the novel.keywords: play, suicide, Geist, homo ludens.