Multiple miyelom tanılı hastalarda ilk sıra bortezomib, siklofosfamid, deksametazon (VCD) tedavisine yanıtta sitogenetik sonuçların  etkisi
Effect of cytogenetic results in the response to first-line   bortezomib, cyclophosphamide, dexamethasone (vCD)treatment in patients with multiple myeloma
Yazar: PERVİN GÜMÜLCİNELİ
Danışman: DOÇ. DR. OSMAN YOKUŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Bortezomib = Bortezomib ; Deksametazon = Dexamethasone ; Multipl miyelom = Multiple myeloma ; Siklofosfamid = Cyclophosphamide ; Sitogenetik = Cytogenetics ; Tedavi = Treatment

Özet:
Amaç: Son yıllarda Multiple Miyelom tanılı hastalarda sitogenetik sonuçların tedavi ve prognoz üzerindeki önemi artmıştır. Çalışmamızda amaç sitogenetik anomali olan ,sitogenetik anomali olmayan ve yüksek risk sitogenetik anomali olan hastaların ilk sıra bortezomib, siklofosfamid, deksametazon (VCD ) tedavisine  yanıt ,demografik özel-likleri , evre, mortalite açısından karşılaştırılmasıdır.

Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza Multiple Miyelom tanısı alan ve takip tedavisi hasta-nemizde yapılan 30 sitogenetik anomali olan ve 30 sitogenetik anomali olmayan hasta dahil edildi. Hastaların demografik özellik, tanı anında Güncellenmiş Uluslararası Evre-leme Sistemi (R-ISS), mortalite, Otolog kemik iliği transplantasyonu (OKİT) durumu, toplam tedavi sayısı, VCD tedavi yanıtları retrospektif olarak değerlendirildi.

Bulgular: Sitogenetik anomali olan/olmayan grup arasında ilk kür VCD tedavi yanıtı açısından anlamlı fark bulunmadı ( p=0,069) . Sitogenetik anomali olan grup içerisinde yüksek risk ve normal risk sitogenetik anomali (del 13q) olanlar arasında tedavi yanıtı açısından fark bulunamadı.(p:0,180) Sitogenetik  anomali olan /olmayan gruplarda 1 yıllık mortalitede anlamlı fark bulunmadı (p=0,554).

Sonuç: Sitogenetik anomali olan ve olmayan grup arasında VCD tedavi yanıtı açısın-dan istatistiksel açıdan anlamlı bir fark saptanmadı fakat ilk sıra VCD tedavi yanıt oranı anomali olmayan grupta daha yüksek bulundu. Anomali olan grup içerisinde yüksek risk sitogenetik olan hastalarda tedavi yanıt oranları, normal risk sitogenetik olan grup (del 13q olan) 'a göre daha düşük saptandı. MM 'da sitogenetik anomali nadir görülen bir durum olması sebebiyle daha fazla sitogenetik anomali ve özellikle yüksek riskli sitogenetik saptanan hastaların dahil edildiği, çok merkezli, daha fazla klinik takip veri-lerine erişilebilen çalışmaların ortaya konulmasına ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract:
Aim: In recent years, the importance of cytogenetic results on treatment and prognosis in patients diagnosed with Multiple Myeloma has increased. Our study compares patients with/without cytogenetic abnormalities and patients with high-risk cytogenetic abnormalities regarding first-line bortezomib, cyclophosphamide, dexamethasone (VCD) treatment response, stage, demographic feature, and mortality.

Materials and methods: In our study, 30 patients with cytogenetic abnormalities and 30 without abnormalities diagnosed with Multiple Myeloma had a follow-up. Demographic characteristics at the time of diagnosis, mortality, Autologous Stem Cell Transplant (ASCT) status, the total number of treatments, and VCD treatment response were evaluated, respectively.

Results: There was no significant difference between the group with/without cytogenetic abnormality in the first-line VCD treatment response (p=0,069). There was no difference between the group's high-risk/normal-risk cytogenetic abnormalities regarding treatment response (p=0,180). There was no significant difference in 1- year mortality in groups with/without cytogenetic abnormalities (p=0,554).

Conclusion: There was no significant statistical difference in treatment response between the groups with/without cytogenetic abnormalities, but the first-line VCD treatment response rate was higher in the group without abnormalities. Treatment response rates in patients with high-risk cytogenetics in the abnormality group were lower than in the no high-risk cytogenetic abnormalities group (del 13q). Because cytogenetic abnormalities are rare in MM, we believe multicentre studies including more cytogenetic abnormalities, especially in high-risk patients with more clinical follow-up data are needed.