ER-YAG lazerin tam seramik desimantasyonunda kullanılmasında farklı diş doku yüzeylerindeki ve tekrar simantasyon sonrasındaki makaslama bağlanma değerlerine etkisi
The Evaluation of Re-bonding Strengths of Leucite and Lithium disilicate Veneers Debonded with Er:YAG Laser on Enamel and Dentin Surfaces: An In- Vitro Study
Yazar: MERVE KARAGÖZ YILDIRAK
Danışman: DOÇ. DR. RİFAT GÖZNELİ
Marmara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2018
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental debonding = Dental debonding ; Dental materyaller = Dental materials ; Dental protezler = Dental prosthesis ; Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Lazerler = Lasers

Özet:
Amaç: Bu çalışma lösit ve lityum disilikat tam seramik restorasyonların mine ve dentin yüzeylerinden çıkarılmasında Er:YAG lazer kullanımının makaslama bağlanma dayanımına etkisini değerlendirmek ve lazer ile çıkarılan restorasyonların tekrar simantasyonu sonrasında makaslama bağlanma dayanımı değerlerindeki değişimi araştırmak ve karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Bununla birlikte, beyazlatma ajanı uygulamasının, lityum disilikat veneerlerin simantasyon sonrasındaki bağlanma dayanımına etkisi de incelenmiştir.
Gereç ve yöntem: 120 adet çekilmiş maksillar santral diş örnekler 2'ye ayrılarak 60'ı mine 60'ı dentin seviyesinde olacak şekilde prepare edilmiştir. 60 adet lösit seramik disk (IPS Empress Esthetic; Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) ve 60 adet lityum disilikat seramik disk (IPS e.max Press; Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) 1 mm kalınlığında ve 5 mm çapında üretilmiştir. Her bir seramik disk, dual-cure rezin siman (Variolink N; Ivoclar Vivadent AG, Schaan, Liechtenstein) kullanılarak hazırlanmış 60 adet mine ve 60 adet dentin yüzeyine simante edilmiştir (mine yüzeyine 30 lösit, dentin yüzeyine 30 lösit, mine yüzeyine 30 lityum disilikat, dentin yüzeyine 30 lityum disilikat). Her grup kendi içerisinde kontrol veya lazer uygulanmayan grup ve lazer uygulanan grup olmak üzere 2 alt gruba ayrılmıştır (n = 15). Böylece, her farklı seramik ve preparasyon yüzeyi için 4 kontrol grubu ve 4 lazer debonding grubu elde edilmiştir. İlk 4 grup kontrol grubu olarak planlanmış ve lazer uygulaması yapılmamıştır. İkinci 4 grubun örneklerine Er: YAG lazer, 3W gücünde (10Hz, 300mJ) ve 9 saniye süreyle uygulanmıştır. Er: YAG lazer ile çıkarılmış seramik diskler ve diş yüzeylerindeki artık simanların kaldırılmasından sonra aynı örnekler tekrar simante edilmiş ve rebonding grubu olarak tanımlanmıştır. Beyazlatmanın bağlanmaya etkisini araştırmak üzere; beyazlatma işlemi uygulanmadan, beyazlatmayı takiben hemen ve 7 gün sonra olacak şekilde 3 farklı grup oluşturulmuştur (n=15). Her grubun makaslama bağlanma dayanımı değerleri universal bir test cihazı (AG-5 kNG,
Shimadzu, Tokio, Japan) kullanılarak ölçülmüştür. Standart tanımlayıcı istatistiksel hesaplanmasına ek olarak tekrarlı ölçümler varyans analizi (Repeated measures ANOVA) kullanılmıştır (p<0,05). Gruplar arasındaki farklılığın nereden kaynaklandığını bulmak için Bonferroni düzeltmeli ortalama karşılaştırması yapılmıştır (p<0,05). Bulgular: Minede ve dentinde lösit ve lityum disilikat seramik disklerin kontrol gruplarında ve rebonding gruplarında ortalama makaslama bağlanma dayanımı değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmazken lazer sonrası gruplarda makaslama bağlanma dayanımı anlamlı olarak farklı bulunmuştur (p<0,001). Beyazlatmadan hemen sonra restore edilen dişlerde bağlanma kuvveti anlamlı miktarda azalmıştır (p<0,001). Sonuç: Er:YAG lazer uygulaması seramiğin kimyasal içeriğini değiştirmeden makaslama bağlanma dayanımını azaltarak restorasyonun çıkarılmasını kolaylaştırmaktadır. Er:YAG lazer ile hasarsız bir şekilde çıkarılan lösit ve lityum disilikat restorasyonların tekrar simantasyonunda uygun şartlar sağlandığında bağlanma dayanımı azalmamaktadır. Beyazlatma işlemini takiben dişlere restorasyon uygulanması rezin simanın mineye bağlantısını olumsuz etkilemektedir.
Anahtar kelimeler: Er:YAG lazer, Debonding, Rebonding, Makaslama bağlanma dayanımı.

Abstract:
The Evaluation of Re-bonding Strengths of Leucite and Lithium disilicate Veneers Debonded with Er:YAG Laser on Enamel and Dentin Surfaces: An In- Vitro Study
Merve Yildirak, Rifat Gözneli, Department of Prosthodontics
Purpose: The aim of this study was to evaluate the efficiency of Er:YAG laser in debonding and to exam,ne and compare the changes in rebonding shear bond values of all ceramic debonded with laser. In addition, the effect of bleaching agent on the bond strength of lithium disilicate veneers after cementation was also investigated. Materials and Methods: Tooth reduction of 120 extracted human maxillary central incisors were made for providing 2 different bonding surfaces (60 enamel and 60 dentin surface). Sixty leucite and sixty lithium disilicate ceramic discs (1 mm thickness, 5 mm diameter) were produced. Each disc specimen was cemented to the prepared surfaces (30 leucite on enamel, 30 leucite on dentin, 30 lithium disilicate on enamel, 30 lithium disilicate on dentin) by using Variolink N (Ivoclar Vivadent AG, Schaan, Liechtenstein). Half of the each group were divided into 2 (n=15) such as; control or no-lased and lased. Thus, 4 control groups and 4 laser-irradiated groups for different materials and for different bonding surfaces were performed. The first 4 groups were designed as the control group no laser application were made. The laser was applied to samples of the second 4 groups for 9 seconds. Er:YAG laser was used as at a power of 3W (10Hz, 300mJ). The samples of the second 4 groups which were debonded with Er:YAG laser and re-bonded after the removal of cement residues on ceramic discs and tooth surfaces, were defined as the rebonding groups. For investigating the effect of bleaching on bonding strength, 3 different groups were designed; without bleaching, immediately and 7 days after bleaching (n = 15). The shear bond strength of each group was measured by using a universal testing machine. In addition to standard descriptive statistical calculations repeated One-way ANOVA test was used in analyzing the test groups and Bonferroni test was utilized to specify the differences. Statistical significance was established at p <0.05. Results: The results showed significantly lower shear bond strengths for the laser-irradiated groups (p <0.001). There is no difference between the mean shear bond strength values obtained
in control and rebonding groups. Immediately after bleaching, the shear bond strength values of the teeth was significantly reduced (p <0.001). Conclusions: The Er:YAG laser-irriadiated is effective for reducing the shear bond strength for all-ceramic restorations that they can be easily removed from the teeth. When the appropriate conditions are provided for rebonding of leucite and lithium disilicate restorations removed by Er:YAG laser, the bond strength is not reduced. Adhesive restoration of the teeth after bleaching negatively affects the bonding of resin to enamel.
Keywords: Er:YAG laser, Debonding, Rebonding, Shear bond strength.