Posterior bölgede kullanılan daimi dolgu materyallerinin yaşlandırma sonrası yüzey özelliklerinin karşılaştırılması
Comparison of surface characteristics of permanent filling materials used in the posterior area after aging
Yazar: ŞURA BOYRAZ
Danışman: DOÇ. DR. EMİNE ŞİRİN KARAARSLAN ; DR. ÖĞR. ÜYESİ HÜSEYİN HATIRLI
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2021
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental materyaller = Dental materials ; Dental restorasyon = Dental restoration ; Gazlı alkolsüz içecekler = Carbonated soft drinks ; Yüzey pürüzlülüğü = Surface roughness ; İçecekler = Beverages

Özet:
Amaç: Bu projenin amacı diş hekimliğinde posterior bölgede kullanılan farklı yapıdaki restoratif materyallerin yüzey özelliklerine farklı polisaj sistemleri ve yaşlandırmanın etkilerinin in vitro olarak değerlendirilmesidir.
Materyal ve Metot: Bu çalışmada 6 farklı kompozit (Filtek Z250-Z205, Filtek One Bulk Fill-FOB, Sonic Fill 2-SFB, Zenit Nano Seramik-ZNC, Gradia Plus İndirekt-GPİ, Estelite Bulk Fill Flow-EBF), 2 farklı cam iyonomer siman (Equia Forte HT Fil -EQF, Beautifil Flow Plus-BFP), 1 hibrit seramik (Vita Enamic-VE), 2 farklı polisaj yöntemi (Matris Bandı-MB, Kerr Occlubrush-KOB) ve 4 farklı solüsyon (distile su, kola, vişne suyu, soğuk çay) grupları için 8 mm çap ve 2 mm kalınlıkta toplamda 576 adet disk şeklinde örnek hazırlandı (n=8). Restaratif materyaller, metal bir kalıp içerisine yerleştirildi ve polimerize edildi. Örnekler polisaj yöntemine göre alt gruplara ayrıldı ve üretici firmaların önerisi doğrultusunda polisaj yapıldı. Örneklerin yüzey pürüzlülüğü ölçümleri, farklı solüsyonlarda ve termalsiklusta bekletme öncesinde ve sonrasında yapıldı ve ortalama pürüzlülük değerleri kaydedildi. Çalışma sonucunda elde edilen verilerin istatistiksel analizi Dört Yönlü-ANOVA ile yapıldı.
Bulgular: Tüm restoratif materyaller solüsyonlarda bekletme sonrasında değişen oranlarda pürüzlülük değişimi gösterdi. Materyal türü, polisaj yöntemi ve bekletme solüsyonunun pürüzlülük değişiminde anlamlı etkisi olduğu belirlendi (p<0,05). En yüksek başlangıç pürüzlülük değeri (Ra) VE (0.64 ± 0,04 μm), en düşük Ra değeri ise EBF (0,06±0,02 μm) gruplarında görüldü. Restoratif materyaller arasında en yüksek pürüzlülük değişimini (ΔRa) EQF (0,09±0,19 μm), en düşük ΔRa değerini EBF (0,02±0,01μm), GPİ (0,02±0,02 μm ) ve Z250 (0,02±0,02 μm) grupları gösterdi (p<0,05).
Polisaj yöntemleri arasında ise MB grubunda (0,05±0,1 μm ) KOB (0,04±0,03 μm) grubuna göre daha yüksek ΔRa değeri görüldü. İçecek grupları değerlendirildiğinde ise, pürüzlülük değişimine en fazla kola (0,06±0,06 μm), en az distile suyun (0,03±0,04 μm) sebep olduğu izlendi (p<0,05).
Sonuç: Bu çalışma sonucunda restoratif materyallerin yüzey pürüzlülüğünü; restoratif materyalin cinsi, kullanılan polisaj yöntemleri ve asitli içecekler etkileyebileceği belirlendi. Solüsyonlarda bekletme sonrasında en fazla pürüzlülük değişimi EQF grubunda, en az pürüzlülük değişimi ise EBF grubunda görüldü.
Anahtar Kelimeler: Restoratif materyal, polisaj yöntemi, termalsiklus, asitli içecekler, yüzey pürüzlülüğü

Abstract:
Objectives: The aim of this study is to evaluate the effects of different polishing systems and aging on the surface properties of restorative materials of different structures used in the posterior region in dentistry.
Material and Method: In this study, a total of 576 disc-shaped samples of 8 mm diameter and 2 mm thickness were prepared for 2 different polishing methods (Mylar strip-MB, Kerr Occlubrush-KOB) and 4 different solution (distilled water, cola, cherry juice and ice tea) groups from 6 different composites (Filtek Z250-F250, Filtek One Bulk Fill-FOB, Sonic Fill 2-SFB, Zenit Nano Ceramic-ZNC, Gradia Plus İndirect-GPİ, Estelite Bulk Fill Flow-EBF), 2 different glass ionomer cement (Equia Forte HT Fil-EQF, Beautifil Flow Plus-BFP) 1 hybrid ceramic (Vita Enamic-VE) (n = 8). The restorative materials were placed in a metal mold and polymerized with a standard light source according to the manufacturer's recommendations. The samples were divided into subgroups according to the polishing method and polishing was done in line with the manufacturer's suggestions. Surface roughness measurements of the samples were made before and after immersion in different solutions and thermal cycles and mean roughness values recorded. Statistical analysis was performed using the Four-Way-ANOVA test.
Results: All restorative materials evaluated showed varying degrees of roughness change after immersion in solutions. Type of restorative material, polishing method applied and immersion solution had a significant effect on the roughness change. The highest initial Ra value was found in VE (0.64 ± 0.04 μm) and the lowest Ra value in EBF (0.06 ± 0.02 μm) groups. Among the restorative materials, EQF showed the highest
(0.09 ± 0.19 μm) and EBF (0.02 ± 0.01μm), GPI (0.02 ± 0.02 μm) and Z250 (0.02 ± 0.02 μm) showed the lowest roughness change (p <0.05).
Among the polishing groups, MB groups (0.05±0.1 μm) showed higher roughness change than KOB groups (0.04±0.03 μm). When the beverage groups were evaluated, the highest roughness change was caused by cola (0.06±0.06 μm) and distilled water (0.03±0.04 μm) caused the least. (p<0.05).
Conclusions: According to the results of this study, surface roughness, of restorative materials, effected by the type of composite material, polishing methods and acidic drinks. The highest roughness change was observed in the EQF group and the least roughness change was seen in the EBF group after immersion in solutions.
Keywords: Restorative material, polishing method, thermal cyclus, acidic drinks, surface roughness.