Türkiye'de sinema-resim ilişkisi (1950-1960)
The relationship between cinema and paintings in Turkey (1950-1960)
Yazar: MEHMET FATİH ALTUN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ SUAT ALP
Hacettepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Güzel Sanatlar = Fine Arts ; Sahne ve Görüntü Sanatları = Performing and Visual Arts ; Sanat Tarihi = Art History
Dizin: Resim sanatı = Painting art ; Resimler = Pictures ; Sinema = Cinema ; Sinema tarihi = Cinema history ; Türk sineması = Turkish cinema

Özet:
Türkiye'de Sinema-Resim İlişkisi (1950-1960) adlı bu çalışmada 1950-1960 yılları arasında sinema ve resim sanatında yaşanan değişimleri, benzerlikleri, farklılıkları ve görsel ilişkileri araştırılmıştır.  Türk sinemasında Sinemacılar Dönemi olarak aklandırılan 1950'lerde yerli film üretimleri artmış, döneme ismini veren "Sinemacılar" olarak adlandırılan yönetmenler kendi sinema dillerini oluşturmaya çalışmışlar ve "Yeşilçam" olarak anılmaya başlanan bir sinema sektörü oluşmaya başlamıştır. Bu yıllarda Osmanlı tarihi, Kurtuluş Savaşı, Kore Savaşı, köy yaşantısı ve efelik öyküleri filmlerde sıkça işlenen konular arasında yer almış, Türk sineması ilgi görmeye başlamıştır. Dönem içerisinde devletin görsel sanatlara desteği azalmış, grup etkinlikleri sona ererek, bireysel eğilimler önem kazanmıştır. 1950'lerde plastik sanatlarda soyut sanat, Doğu-Batı bireşimi, köylü gerçekçiliği-köylü romantizmi öne çıkan eğilimler olmuştur. Dönem içerisinde devletin sanat alanında desteği sona ererken, otodidakt olarak adlandırılan kendi kendini yetiştirmiş ressamlar ortaya çıkmıştır.  Bir başka saptama da Fikret Otyam, Bedri Rahmi Eyüboğlu ve Mümtaz Yener gibi ressamlar, Türk sinemasında senarist, yönetmen ve dekoratör olarak yer almışlar, yönetmen Atıf Yılmaz Batıbeki, İstanbul Devler Güzel Sanatlar Akademisi'nde atölyelerde çalışmış, çektiği filmlerin storyboardlarını kendi çizmiştir.

Abstract:
This study aimed to describe differences, similarities, changes and relationahip of paintings in Turkish cinema between 1950-1960 and changes experienced Turkish painting art, similarities, differences and describes visual associations. As of the 1950s, Turkish cinema entered the "Sinemacılar Dönemi", and domestic film production increased. The directors called "Sinemacılar", who gave their name to the period, tried to create their own cinema language and a cinema sector had begun to be known as "Yeşilçam". During these years, Ottoman history, Turkish War of Independence, the Korean War, village life, and stories of Turkish "efelik öyküleri" were among the subjects that were frequently covered in films, and Turkish cinema started to attract attention. In those years, Ottoman History, Turkish independence of war, korean war, village life and efelik stories frequently covered in the films and Turkish Cinema was began to attract attention. During the period, government support of art had been decrasing, and therefore, group activities ended while individuals played important role in the cinema.  Abstract art, East-West synthesis, peasant realism-peasant romanticism were prominent trends in 1950s. Autodidactics who are called self-taught paniters, emerged in the period of time while government support had been ended. Another point to be aware of is that ,Bedri Rahmi Eyüboğlu and Mümtaz Yener took part in Turkish cinema as scriptwriters, directors and decorators. Director Atıf Yılmaz Batıbeki had been working in workshop at The Istanbul State Academy of Fine Arts and drewing the storyboards of his films.