Relaps/refrakter lenfomalı olgularda ESHAP ve DHAP kurtarma kemoterapi rejimlerinin hematolojik toksisite ve transfüzyon gereksinimi açısından retrospektif analizi
Retrospevtive analysis of hematologic toxicity and transfusion requirements of the ESHAP and DHAP salvage chenotherapy regimens in relaps/refractory lymphoma cases
Yazar: OZAN SALİM
Danışman: PROF. DR. İHSAN KARADOĞAN
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı / Hematoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2011
Konu: Hematoloji = Hematology
Dizin: Antineoplastik ajanlar = Antineoplastic agents ; Hematoloji = Hematology ; Lenfoma = Lymphoma ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Toksisite = Toxicity

Özet:
Bu çalışmanın amacı Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde
relaps/refrakter lenfomalı olgularda sık kullanılan farklı iki platin temelli
kemoterapi rejimini (DHAP, ESHAP) hematolojik ve hematolojik olmayan
toksisiteler açısından incelemektir.
AÜTF İç Hastalıkları Anabilim Dalı Hematoloji Bilim Dalı'nda Ocak
2000 ile Temmuz 2010 tarihleri arasında takip edilen HL ve NHL tanılı, kurtarma
kemoterapisi olarak DHAP ve ESHAP uygulanan 51 hasta (33 ESHAP, 18
DHAP) değerlendirildi. Bu hastalara toplam 153 siklus (91 siklus ESHAP, 62
siklus DHAP) kurtarma kemoterapisi uygulandı. Hematoloji Bilim Dalı kayıtları,
Hastane Arşivi ve elektronik hasta dosya sistemi MEDİHASTA programı
kullanılarak retrospektif inceleme yapıldı.
Ağır (grade 3-4) hematolojik toksisite gelişimi açısından gruplar arasında
anlamlı bir fark saptanmadı. Trombosit transfüzyonu 28 (%55) hastada ve eritrosit
transfüzyonu 27 (%53) hastada uygulandı. FEN 11 (%21.5) hastada gelişti. Hiçbir
hastada tedavi ilişkili ölüm gözlenmedi. Tek değişkenli analizde renal toksisite,
trombosit transfüzyon sayısı, FEN ve TNTG DHAP grubunda daha sık görüldü.
"Multivariate logistic regression" analizinde ise DHAP grubunda olmak renal
toksisite gelişimi açısından bağımsız bir risk faktörü olarak saptanırken (p=0.03),
trombosit transfüzyon sayısı, FEN ve TNTG istatistik anlamlılığını yitirdi. Birinci
siklus aralığı yatarak tedavi uygulananlarda ayaktan tedavi uygulanlara göre ve
ESHAP grubunda DHAP grubuna göre anlamlı olarak daha uzun bulundu
(sırasıyla p=0.03 ve p=0.0082). İki grup arasında toplam yanıt açısından DHAP
lehine olan anlamlı fark tanı, kurtarma tedavisi siklus sayısı ve kurtarma tedavisi
öncesi hastalık durumu (primer dirençli/erken relaps) gibi faktörlere göre
ayarlama yapıldığında da anlamlılığını korudu (p= 0.04). Ortanca sağkalım
açısından iki grup arasında anlamlı bir fark saptanmadı.
Sonuç olarak, DHAP rejiminin ayaktan zamanında uygulanabilmesi
etkinliğinin ESHAP rejimine göre daha üstün olmasını açıklıyor olabilir. Yeterli
sayıda yatak kapasitesi bulunmayan hematoloji kliniklerinde zamanında
kemoterapi uygulanamayan hastalarda ayaktan DHAP rejimi tercih edilebilir.
Hematolojik ve hematolojik olmayan toksisite profili ESHAP rejimi ile benzer
olmasına rağmen özellikle potansiyel renal toksisite göz önünde
bulundurulmalıdır.

Anahtar sözcükler: Lenfoma, DHAP, ESHAP, Toksisite

Abstract:
The aim of the study was to determine the hematologic and non
hematological toxicity of two different platinum based chemotherapy, frequently
used in relaps/refractory lymphoma cases in Akdeniz University School of
Medicine Hospital.
We evaluated 51 HL and NHL patients who were treated with DHAP and
ESHAP salvage chemotherapy regimens (33 ESHAP, 18 DHAP) during the
period from January 2000 to July 2010 in Hematology Discipline of Akdeniz
University School of Medicine. These patients had totally 153 cycles salvage
chemotherapy regimens (91 cycles of ESHAP, 62 cycles of DHAP). Datas were
collected from Hematology Discipline recordings, hospital archive and electronic
patient file system MEDIHASTA as a retrospective investigation.
There is no significant differences in serious hematologic toxicities (grade
3-4). Platelet transfusions in 28 (55%) patients and red blood cell transfusions in
27 (53%) patients are performed. Febril neutropenia occured in 11 (21.5%)
patients. Treatment related death was not seen in any patient. With univariate
analysis renal toxicity, platelet transfusion frequency, febril neurtopenia and
treatment delay due to toxicity were seen more in DHAP group. With the
multivariate logistic regression analysis being in DHAP group is found as an
independent risk factor for renal toxicity (p=0.03) however the number of platelet
transfusion, febril neutropneia, treratment delay due to toxicity have lost their
statistic significance. First cycle interval in inpatient group compared to outpatient
group and in ESHAP group compared to DHAP group were found significantly
longer (p=0.03 and p=0.0082 respectively). Considering the diagnosis, the number
of salvage chemotherapy cycles and the response state to initial regimen before
the salvage treatment (primary resistant and early relaps) factors, significance is
remained firm in DHAP group's favour for total response (p=0.04). There was no
significant difference between two groups (ESHAP and DHAP) in terms of
median survival (p=0.6).
As a result, the efficiency of DHAP regimen superior to ESHAP regimen
may be explained by the outpatient treatment on exact time. Outpatient DHAP
regimen may be chosen in patients who can not take chemotherapy on time in
hematology clinics having insufficient bedspace. Although hematologic and non
hematologic toxicity profil is similar to ESHAP regimen, renal toxicity possibility
should be considered.

Key words: Lymphoma, DHAP, ESHAP, Toxicity