Yaygın gelişimsel bozukluk tanısı almış çocuğu olan ve olmayan anne ve babaların yaşam doyumlarının bazı değişkenlerle incelenmesi
Investigation of life satisfaction of mom and faters with and without a child with diagnosis of common developmental disorders with some variables
Yazar: BETÜL DURAN
Danışman: PROF. DR. MEZİYET ARI
İstanbul Okan Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Temel Eğitim Ana Bilim Dalı / Okul Öncesi Öğretmenliği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Eğitim ve Öğretim = Education and Training
Dizin: Ana-baba tutumu = Parents attitude ; Gelişim bozuklukları = Developmental disabilities ; Yaygın gelişimsel bozukluk = Pervasive developmental disorder ; Çocuklar = Children ; Özel eğitim = Special education ; Özel eğitime muhtaç çocuklar = Handicapped children who need special education

Özet:
Bu çalışmada yaygın gelişimsel bozukluk tanısı almış çocuğa sahip aileler konu
alınmıştır. Çalışmanın amacı, yaygın gelişimsel bozukluk tanısı almış çocuğu olan ve olmayan
ebeveynlerin yaşam doyumları arasında farklılık olup olmadığının analiz edilmesi ve önerilerde
bulunulmasıdır.
Bu araştırmada yaygın gelişimsel bozukluk tanısı almış çocuğu olan ve olmayan
ebeveynlerden yaşam doyum ölçeği ve on dört soruluk aile bilgileri formu hazırlanmıştır.
Araştırmanın evrenini İstanbul ili Avcılar ilçesindeki Rehabilitasyon merkezine devam
eden çocukların anne ve babalarından oluşturmaktadır. Araştırmada basit tesadüfî yöntem
kullanılmıştır. Toplamda 126 kişiye anket uygulanmıştır. Anket sonuçları SPSS programında
analiz edilmiştir.
Elde edilen sonuçlara göre, öğrencilerin babasının geliri yüksek olan çocukların
annelerinin yaşam doyum düzeyleri de yüksektir. Annesi çalışan çocukların annelerinin yaşam
doyum düzeyleri daha fazladır. Çekirdek aile ile yaşayan çocukların annelerinin yaşam doyum
düzeyleri daha yüksektir. Ayrı bir odası olan çocukların annelerinin yaşam doyum düzeyleri
daha fazladır. Kendi evinde oturan çocukların annelerinin yaşam doyum düzeyleri daha
yüksektir.
Anahtar kelimeler: Yaygın gelişimsel bozukluk, özel eğitim, yaşam doyum

Abstract:
In this study, the families who have children diagnosed with pervasive development
disorder are addressed. The purpose of the study is to analyze whether there are differences
between the life satisfaction levels of the parents who have children diagnosed with pervasive
developmental disorder and those who have not and to provide suggestions.
Employees working in the İstanbul sector in Avcılar district of With the ongoing
rehabilitation of the family center province constitute the research population. In the research,
simple random method was used. Total of 126 people contributed to the survey. The results of
the survey were analyzed with SPSS.
According to the results, the life satisfaction levels of the mothers of children whose
fathers have higher salaries are also high. The life satisfaction levels of the employed mothers
are higher. The life satisfaction levels of the mothers of the children who live with a nuclear
family are higher. The life satisfaction levels of the mothers of children who have their own
separate room are more. The life satisfaction levels of the mothers of the children who live in
their own house are higher.
Key words: Non-formal developmental disorder, special education, life satisfaction