Orta ve geç prematüre yenidoğanlarda akut respiratuvar sorunlar
Acute respiratory problems  in moderately  and late preterm infants
Yazar: HÜLYA KAHYA
Danışman: PROF. DR. RIDVAN DURAN
Trakya Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-prematür = Infant-premature ; Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Bebekler = Infant ; Respiratuar sıkıntı sendromu =   ; Solunum = Respiration ; Solunum sıkıntı sendromu = Respiratory distress syndrome

Özet:
Orta derece ve geç prematüre yenidoğanlar neonatal morbiditenin önemli bir parçasını oluşturur ve prematürelerin en sık karşılaştığı sorun ise solunumsal problemlerdir. Son yıllarda yapılan prematürelerin respiratuar sorunlarıyla ilgili çalışmalar daha çok ileri derece prematürelerle ilgilidir. Orta derece ve geç prematürelerle ilgili çalışmalar az olmakla birlikte bu grup yenidoğanların sağkalım oranları artmıştır ve yenidoğan yoğunbakım ünitelerindeki yatışların çoğunluğunu orta derece ve geç prematüreler oluşturmaktadır (1).
Bu çalışmada, orta derece ve geç prematüre yenidoğanları etkileyen solunumsal hastalıkların dağılımını tespit etmek; antenatal, natal ve postnatal faktörlerin dağılımını belirlemek amaçlandı.
TÜTF Yenidoğan Yoğunbakım Ünitesinde 2010 Ocak- 2016 Aralık arasında akut respiratuar hastalık tanıları ile yatırılan 30 hafta ve üzeri yenidoğanlar retrospektif olarak incelendi. Tip 1 respiratuar distres sendromu, yenidoğanın geçici takipnesi, yenidoğan pnömonisi, pnömotoraks, persistan pulmoner hipertansiyon tanıları konmuş 458 hasta çalışmaya dahil edildi. Tip 1 RDS ve yenidoğanın geçici takipnesi tanısı alan yenidoğanlar çoğunluktaydı. 30-34+6/7 hafta arası orta derece prematüre 176 vaka Grup 1,  35-36+6/7 hafta arası 127 preterm Grup 2,  37 hafta ve üstü 153 yenidoğan kontrol grubu olarak adlandırıldı.         
Orta derece prematürelerde tip 1 RDS riskinin 12 kat arttığı, sezaryen, düşük Apgar skoru ve düşük gestasyonel yaşın tip 1 RDS riskini arttırdığı tespit edildi. Sigara içen, EMR ve preeklampsi tanılı annelerin bebeğinde de tip 1 RDS artışı görüldü. YGT riskini arttıran faktörlerin başında ise sezaryen uygulaması gelmekteydi. Beşinci dakika Apgar düşük olan ve  gestasyonel haftası küçük olanlarda YGT'nin daha az olduğu görüldü.
Çalışmamızda annede kronik hastalık ve EMR tanısının pnömoni riskini arttırdığı, ve SGA olmanın riski azalttığı tespit edildi. Pnömoni tanısı alanlarda en fazla geç prematüreler bulunuyordu. Pnömotoraks riskinin SGA olanlarda azaldığı ve EMR li vakalarda arttığı görüldü. 
Antenatal steroid uygulamasının orta derece ve geç pretermler de dahil tüm gruplarda akut respiratuar hastalık insidansını azalttığı görüldü.
 Orta derece ve geç prematürelerde akut respiratuar hastalığın çok yaygın olduğu ve en çok tip  1 RDS ve YGT tanıları aldıklarını tespit ettik. Bu grup için en önemli risk faktörleri sezaryen doğum, düşük Apgar skoru ve düşük gestasyonel yaştı. Bu konuda daha fazla prospektif çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract:
Preterm newborns are important part of neonatal morbidity and respiratory problems are the offenest issues for preterms. The studies in last years about the respiratory problems of preterms are more oftenly related to the very preterm births. Although there are less studies about the moderately and late preterms, the survival ratio of this newborn groups has been increased and the patients of newborn intensive care units are mostly these  prematures(1).
In this study we aimed to despite the frequency of different respiratory disorders of moderately and late prematures and the maternal, obstetric and neonatal factors of this disorders. 
The 30 weeks and older newborns who have the diagnosis of acute respiratory disorder and followed in Newborn Intensive Care Unit of Trakya University Medical Faculty between January 2010 and December 2016 are analyzed retrospectively. The study includes 454 patients who have the diagnosis of respiratory distress syndrome, transient tachypnea of newborn, pneumonia of newborn, pneumothorax and persistent pulmoner hypertension. Most of the patients have the diagnosis of TİP  1 RDS and YGT. The Group 1 include 176 patients who born at 30-34+6/7 weeks, Group 2 includes127 patients who born at 35-36+6/7 weeks and the control group includes 155 newborns who born at 37 weeks or later.
We see that the incidence of type 1 RDS increases 12 times in moderately and late prematures and also the incidence of type 1 RDS increases because of the factors as sectio, low Apgar score and lower gestational age. We also see an increase in the incidence of type  1 RDS with the mothers who have the diagnosis of EMR and preeclampsia and smoking. The most important risk factor for YGT is the application of sectio operation either before or after the delivery. The low Apgar score and lower gestational age reduced YGT.  
In this study we see that the diagnosis of EMR and chronic disorders of mothers increase the risk of pneumonia, also newborn with small gestational age decrease the risk of pneumonia. The most of the diagnosis of pneumonia are seen in Group 2. The risk of pneumothorax decrease in patients with SGA, increases with EMR patients. 
The antenatal steroid treatment decrease the incidence of acute respiratory disoreder in all groups which also include moderately and late preterms.        
Wee see that the prevalence of acute respiratory disorder for moderately and late prematures is high and most of these patients get the diagnosis of type  1 RDS and YGT. The most important risk factırs for this group are sectio either before or after delivery, low Apgar score and low gestational age. There are some studies show that the male gender of baby and multip arity maybe also risk factors for acute respiratory disorder, to get more information about this subject we need more prospective studies.