Vokal Kord Paralizilerinde Larengeal Elektromiyografi ile Tanı Ve Prognozun Belirlenmesi
Determination of Diagnosis and Prognosis in Vocal Cord Paralysis with Laryngeal Electromiyography
Yazar: NECDET ÖZÇELİK
Danışman: PROF. DR. HALİL İBRAHİM EROL
GATA / Tıp Fakültesi / Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1995
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)

Özet:
Larenks hava ve sindirim yolları kavşağında yerleşmiş; ses oluşmasını ve solunumu sağlayan, solunum yoluna yabancı maddelerin yiyeceğin ve sekresyonların kaçmasına engel olan bir valvdir. Birçok hayvanda da iletişim organı olarak görev yapan larenksin en gelişmiş şekli insanlarda bulunur.

Sesin kalitesi, herkes için, bir ses sanatçısı veya aktörde olduğu kadar önem arz etmese de her insan sesini duyurmak ister. Bu nedenle larengeal fonksiyon bozukluklarının tanısında indirek ve direk larengoskopi ile tanı konmaya çalışılırken günümüzde modern ses analiz laboratuvarlarında uygulanan glottografi, stroboskopi veya diğer yeni foniatrik tekniklere başvurulmakta, buna rağmen larenksin nörolojik patolojileri ve bunların prognozu hakkında yeterli bilgi elde edilememektedir.

Vokal kord paralizisi bir tanı değil, semptomdur. Paralizi, serebral korteks ile larenksteki nöromuskuler kavşak araında, herhangi bir seviyedeki patolojiden kaynaklanabilir.

Elektromiyografi (EMG), spesifik larengeal lezyonların tanısında kullanılan, en yararlı inceleme yöntemlerinden birisidir. EMG, vokal kord mobilite bozukluklarının mekanik fiksasyon ile mi, yoksa kas ya da sinir patolojisi sonucu mu olduğunu ortaya koyabildiği gibi, iğne EMG'si ve sinir iletim çalışmaları ile lezyon lokalizasyonu ve düzeyi hakkında da bilgi verir.

Ses kalitesindeki bozukluk şikayeti ile KBB polikliniğine müracaat eden her hastanın, sistemik KBB muayenesi tamamlandıktan sonra, mutlaka nörolojik yönden de değerlendirilmesi gereklidir.

Bu çalışmanın amacı: kontrol gurubundan elde edilen normal Larengeal EMG bulgularıyla, vokal kord mobilite bozukluklarındaki bulguları değerlendirmek, etyoloji ve prognozu tesbit etmeye çalışarak tedaviyi yönlendirecek bilgiler elde etmektir.

Abstract:
The larynx is a valve located at the intersection of the respiratory and digestive tracts, facilitating phonation and respiration while preventing the aspiration of foreign substances, food, and secretions into the airway. In many animals, the larynx also serves as a communication organ, with its most advanced form observed in humans.

Although voice quality may not hold the same level of importance for every individual as it does for professional voice artists or actors, the ability to project one's voice is essential for all. Therefore, while indirect and direct laryngoscopy have traditionally been employed for the diagnosis of laryngeal dysfunctions, modern voice analysis laboratories now utilize advanced techniques such as glottography, stroboscopy, and other recent phoniatric methodologies. Despite these advancements, comprehensive knowledge regarding the neurological pathologies of the larynx and their prognostic implications remains limited.

Vocal cord paralysis is not a diagnosis in itself but rather a symptom. Paralysis may arise from pathological conditions at any level between the cerebral cortex and the neuromuscular junction of the larynx.

Electromyography (EMG) is one of the most valuable diagnostic tools for detecting specific laryngeal lesions. EMG can distinguish whether vocal cord mobility disorders stem from mechanical fixation or are due to muscular or neural pathologies. Additionally, needle EMG and nerve conduction studies provide insights into the localization and severity of lesions.

Every patient presenting to the otolaryngology clinic with complaints of voice quality deterioration should undergo a comprehensive systemic ENT examination, followed by a thorough neurological evaluation.

The aim of this study is to compare normal laryngeal EMG findings obtained from the control group with those observed in vocal cord mobility disorders. By identifying the etiology and prognosis, this study seeks to provide clinically relevant information to guide treatment strategies.