Tiva ile laparatomi yapılan hastalarda farklı remifentanil 
dozlarının hemodinami ve derlenme üzerine etkileri /
Yazar: ÖZSAN ÖZGÜLER
Danışman: YRD. DOÇ. DR. NECMİYE HADİMİOĞLU
Akdeniz Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2004
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Araştırmamızda kısa etkili opioid olan remifentanil 3 farklı dozda, propofol ile total
intravenöz anestezi tekniği uygulanarak intraoperatif ve postoperatif hemodinami,
cerrahi stresle oluşan otonomik ve somatik yanıtlar, ek analjezi ve anestezi ihtiyacı,
operasyon sonu solunum başlama zanmanı, ekstübasyon zamanı, göz açma zamanı,
Modifiye Aldrete Skorunun 8 olma zamanı, operasyon sonu Visüel Anolog Skala
Skorlamasına bakılarak bu üç farklı dozun hemodinami ve derlenme üzerine etkileri ve
gruplar arsındaki farklılıkları karşılaştırmayı amaçladık.
Araştırmamız elektif ve ya acil laparatomi ameliyatı planlanan ASA I ve II sınıfına
dahil 28 erkek, 17 kadın hasta üzerine uygulandı. Rastgele yöntemle 15er kişilik 3
gruba ayrılan hastalara propofol ile total intravenöz anestezi tekniği ile remifentanil
infüzyonları verildi. İndüksiyonda 1 g/kg remifentanil, 0.03 mg/kg sisatrakuryum, 2
mg/kg propofol uygulandı ve kirpik refleksi koybolduktan sonra sisatrakuryum 0.15
mg/kg dozuna tamamlandı. 0,1 g/kg/dk dozunda remifentanil infüzyonuna başlandı. 3
dakika süreyle % 100 oksijen inhale ettirilerek kontrollü solunum sağlandı ve hastalar
entübasyon gerçekleştirildi.
Entübasyonu takiben Grup Ide 0.1 g/kg/dk, Grup IIde 0.25 g/kg/dk, Grup III `te
0.5 g/kg/dk dozunda remifentanil infüzyonuna geçildi. Her üç grupta da propofol
dozu 5 mg/kg/st olacak şekilde başlandı. Operasyon bitiminde her üç gruptada
infüzyonlar durduruldu.
Her üç grupta da indüksiyonla birlikte başlayan ve operasyon süresince devam eden
sistolik kan basıncı, diyastolik kan basıncı, ortalama kan basınçlarında preoperatif
değerlere göre azalma gözlendi. Entübasyona yanıt olarak kan basınçlarında artma
olsada istatistiksel olarak anlamlı değildi. Cilt insizyonu döneminde sistolik kan basıncı
ve diyastolik kan basıncının grup 1de (0.1 ?g/kg/dk) diğer gruplara göre anlamlı olarak
yüksek olduğu tespit edildi. Kalp atım hızında, operasyonun bütün dönemlerinde
preoperatif değerlerle karşılaştırıldığında anlamlı azalma gözlendi ve cilt insizyonu
sonrası değerlerde grup 1de diğer gruplara göre anlamlı yükselme kaydedildi.
Grup 1de 3, grup 2?de 6, Grup 3 `de 4 hastada bradikardi meydana geldi ve atropin ile
tedavi edildiler. 1. grupta (0.1 g /kg /dk) hiçbir hastada hipotansiyon oluşmazken % 80 oranında ek remifentanil verildi. Grup 3te ise % 33 oranında hipotansiyon gelişti,
intravenöz sıvı tedavisi ve efedrin ile tedavi edildiler. Grup 2de ( 0.25 g/kg/dk ) ise
%13 oranın da hipotansiyon gelişti, ek doz remifentanil ihtiyacı ise %33 hastada oluştu.
Operasyon süresince oluşan somatik ve otonomik yanıtlar ise 0.5 g/kg/dk infüzyon
grubunda hiçbir hastada meydana gelmedi ancak %33 oranında hipotansiyonun oluştu.
0.25 g/kg/dk infüzyon grubunda ise toplam 4 (%26 ) hastada otonomik ve somotik
yanıtlar oluştu, 1.grupta ise bu oran % 50 idi.
Operasyon sonu solunum başlama zanmanı, ekstübasyon zamanı, göz açma zamanı,
Modifiye Aldrete Skorunun 10 olma zamanları arasında yapılan değerlendirmede 0.5
g/kg/dk infüzyon grubunda, 0.1 g/kg/dk ve 0.25 ?g/kg/dk grubuna göre sürelerin
anlamlı olarak yüksek olduğu tespit edildi.
Ekstübasyon sonrası kaydedilen hemodinamik veriler ile operasyon öncesi değerler
arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı ve hastalar derlenme süreleri
boyunca stabil seyrettiler. Bu süre zarfında kaydedilen VAS değerlerin de gruplar
arasında bir farklılık yoktu ancak kolesistektomi yapılan subkostal kesili hastalar da
median kesili hastalara göre VAS değeri daha yüksek seyretti ve ek analjezi ihtiyacı
petidin hidroklorür ile karşılandı.
Postoperatif oluşabilecek komplikasyonlardan bradikardi, hipotansiyon, kusma ve
kaşıntıya hiçbir hastada karşılaşılmadı. Bulantı Grup 2 `de 3 (% 20), Grup 3 `te ise 1
(%6.7) hastada gözlendi. Kas rijiditesi sadece 3 Grupta 3 ( %20) hastada tespit edildi.
Sonuç olarak, elektif ve ya acil laparatomi yapılacak ASA I ve II sınıfına dahil
hastalarda propofol ile TİVA uygulamasında remifentanilin 0.25 ?g/kg/dk infüzyon
dozunun operasyon süresince hemodinamik stabilizasyon sağlamada ve derlenmede
diğer infüzyon dozlarına göre daha kararlı ve konforlu bulduk. 0.1 ?g/kg/dk infüzyon
dozu cerrahi uyaranlara yanıtta yetersiz kalırken, 0.5 g/kg/dk infüzyon dozun da
oluşan hipotansiyon ve sınırda hipotansiyon anesteziyi zorlaştırmıştır.

Abstract: