Bağlanma stilleri ile iş-özel yaşam dengesi arasındaki ilişkide örgütsel bağlılığın aracı rolü
The mediator role of organizational commitment in the relationship between attachment styles and work- life balance
Yazar: EBRAR ÖZDEMİR
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ İREM ÖZTÜRK ANABAL
İstanbul Kent Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Psikoloji Ana Bilim Dalı / Klinik Psikoloji Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Psikoloji = Psychology

Özet:
Araştırmanın temel amacı bağlanma stilleri, iş-özel yaşam dengesi ve örgütsel bağlılık
arasındaki ilişkileri incelemektir. Ayrıca bu araştırma, bağlanma stilleri ve iş-özel yaşam
dengesi arasındaki ilişkide örgütsel bağlılığın aracı rolünü incelemeyi hedeflemektedir.
Araştırmanın evrenini Türkiye'de yaşayan ve farklı kurumlarda çalışan, 18-65 yaş arası
katılımcılar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise bu evrenden gönüllülük esasına
dayanarak ankete katılan 402 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmada verileri toplamak için
'Kişisel Bilgi Formu'. 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II', 'İş Yaşam Dengesi Ölçeği'
ve 'Örgütsel Bağlılık Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışma verilerin analizi için SPSS v26 ve AMOS
v24 istatistik yazılımları kullanılmıştır. Ölçeklerin puan ortalamaları arasındaki ilişkileri
incelemek için "Pearson Korelasyon Analizi", aracılık analizi için ise 'Yapısal Regresyon
Analizi' yapılmıştır. İstatistiksel olarak anlamlılık Bootstrap Yeniden Örnekleme Yöntemi ile
test edilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre, kaçınmacı ve kaygılı bağlanma ile kişisel
yaşamın işe etkisi, devamlılık bağlılığı alt boyutları arasında anlamlı ve pozitif yönlü, kaygılı
bağlanma ile duygusal bağlılık arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki mevcuttur. Kaygılı
bağlanma değişkeninin duygusal bağlılık ve iş-özel yaşam dengesi değişkenini anlamlı bir
düzeyde yordadığı görülmektedir. Aynı zamanda duygusal bağlılığın, kaygılı bağlanma ve işözel yaşam dengesi arasındaki ilişkide aracı bir rol oynadığı bulunmuştur. Mevcut araştırma
bulguları literatüre göre tartışılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Bağlanma Stilleri, İş-Özel Yaşam Dengesi, Örgütsel Bağlılık

Abstract:
The main purpose of the research is to examine the relationships between attachment styles,
work-life balance, and organizational commitment. Additionally, this research aims to examine
the mediating role of organizational commitment in the relationship between attachment styles
and work-life balance. The population of the research consists of participants between the ages
of 18-65 who live in Turkey and work in different institutions. The sample of the research
consists of 402 participants from this universe who participated in the survey on a voluntary
basis. The 'Personal Information Form', 'Inventory of Experiences in Close Relationships-II',
'Work-Life Balance Scale', and 'Organizational Commitment Scale' were used to collect data
in the research. Pearson correlation analysis was used to examine the relationships between the
mean scores of the scales, and structural regression analysis was used for mediation analysis.
Statistical significance was tested using the Bootstrap Resampling Method. According to the
findings of the research, there is a significant and positive relationship between attachment
styles and the impact of personal life on work and continuance commitment sub-dimensions.
There is a significant and negative relationship between anxious attachment and emotional
commitment. It is found that the anxious attachment variable significantly predicts the
emotional commitment and work-life balance variables. It was also found that emotional
commitment plays a mediating role in the relationship between anxious attachment and worklife balance. The current research findings are discussed in terms of the literature.
Keywords: Attachment Styles, Work-Life Balance, Organizational Commitment