Son dönem kalp yetmezliğinde köprüleme amaçlı prosedürlerin kalp transplantasyonu sonuçları üzerine olan etkinliği
The effectiveness of briding procedures on the results of heart transplantation in end stage heart failure
Yazar: GÖKTAN AŞKIN
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA KEREM VURAL
Sağlık Bakanlığı / Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğt. ve Arş. Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2005
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
ÖZET

	Son dönem kalp yetmezliği her geçen gün daha sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Özellikle yaşlı nüfusu artan ülkelerde daha sık karşılaşılan bir sendrom haline gelmiştir.  45 yaş üstü hastalarda %2.5 gibi yüksek bir oranda görülmektedir. 
	Kardiyomiyopatili  hastalarda medikal tedaviye rağmen, bahis edildiği gibi mortalite riski oldukça yüksektir. Bu haliyle en ideal biyolojik çözüm kalp transplantasyonu gibi gözükürken, en iyi organizasyonlarda bile kalp transplantasyonu programına alınan hastaların en fazla %10'una organ bulunabilmekte ve geri kalan büyük çoğunluk hiçbir şey yapılamadan kaybedilmektedir. Tüm arttırma çabalarına rağmen transplantasyon hızı son 8-10 yıldır plato çizmektedir. Gün geçtikçe de bekleme listeleri artmaktadır. Ülkemiz ve yerine göre dünyada ki koşullar birçok sebep ile transplantasyonu istenilen seviyelerde mümkün kılmamaktadır. Bu sebepler arasında ülkemiz için önde gelenler; ekonomik, sosyokültürel ve organizasyon yetersizliklerdir.
	Bu nedenler sebebiyledir ki alternatif cerrahi prosedürler tercih edilebilmektedir. Bu alternatif prosedürler, transplantasyonun az miktarda yapılıyor olmasına sebep olan faktörlerin tamamının varlığını ortadan kaldırmasa da bir yada birkaçını sorun olmaktan çıkarmaktadır. Bu nedenle bu hastalarda yapılabilecek alternatif cerrahi tedavi seçimi önem taşımaktadır. 
	Bu alternatif cerrahi prosedürler köprüleme cerrahisi olarak adlandırılır ve bu grupta yer alan belli başlı cerrahi girişimler; koroner arter baypas cerrahisi, kalp kapak cerrahisi, latissimus dorsi dinamik kardiyomiyoplasti cerrahisi, sol ventrikül redüksiyon cerrahisi (Batista Operasyonu) ve mekanik destek sistemleridir. Bu cerrahi prosedürler yüksek riskli bir grup olsa da kazanımları oldukça fazladır.
	Son dönem kalp yetmezliği olan ve medikal tedavi ile takip edilen hastalarının mortalite oranlarının ve son organ hasarlarının ne kadar yüksek olduğu bilinen gerçeklerdir. İşte bu iki ana sebep ile köprüleme cerrahisi anlam kazanmaktadır. Köprüleme cerrahisi uygulanmış hasta grubunda mortaliteyi azaltmak dolayısı ile hastanın donör bekleme süresini uzatmak mümkündür. Aynı zamanda da bu hasta grubunda son organ hasarını engellemek mümkün olmaktadır. 
	Biz çalışmamızda kısıtlı vaka sayısına rağmen bu faydaları anlamlı olarak tespit ettik. Demografik ve preoperatif eş değerliliği olan iki grup karşılaştırıldığında köprüleme cerrahisi yapılmış olan grubun standartlardan çok daha uzun süre donör bekleyebildiği ve bu bekleme dönemini hayat kalitesi daha yüksek olarak geçirdiği görülebilmektedir.
	Biz son dönem kalp yetmezliğinde, köprüleme cerrahisi prosedürleri uygulananlarda, uygulanmayanlara göre bekleme süresinin uzaması ve bu dönemde ki yaşam kalitesinin artması üzerine olumlu etkileri olduğunu düşünmekteyiz. Ancak transplantasyon sayısının yetersiz olduğu günümüzde bu faydalı etkilerin daha geniş serilerde değerlendirilmesinin yararlı olacağına inanıyoruz.

Abstract:
SUMMARY

	End-stage heart failure is becoming more common every day. It has become a more common syndrome especially in countries with an increasing elderly population. It is seen at a high rate of 2.5% in patients over 45 years of age.
	Despite medical treatment in patients with cardiomyopathy, as mentioned, the risk of mortality is quite high. In this state, the most ideal biological solution seems to be heart transplantation, even in the best organizations, only 10% of the patients included in the heart transplantation program can find an organ, and the remaining majority die without doing anything. Despite all efforts to increase the transplantation rate has been plateauing for the last 8-10 years. The waiting lists are increasing day by day. The conditions in our country and in the world, depending on the location, do not make transplantation possible at the desired levels for many reasons. Among these reasons, the leading ones for our country are; economic, sociocultural and organizational inadequacies.
	For these reasons, alternative surgical procedures may be preferred. Although these alternative procedures do not eliminate all of the factors that cause a small amount of transplantation, one or more of them do not become a problem. Therefore, the choice of alternative surgical treatment in these patients is important.
	These alternative surgical procedures are called bridging surgery and the main surgical interventions in this group are; coronary artery bypass surgery, heart valve surgery, latissimus dorsi dynamic cardiomyoplasty surgery, left ventricular reduction surgery (Batista Operation) and mechanical support systems. Although these surgical procedures are a high-risk group, their gains are quite high.
	It is a well-known fact that the mortality rates and end-organ damage of patients with end-stage heart failure who are followed up with medical treatment are high. Because of these two main reasons, bridging surgery becomes meaningful. It is possible to extend the donor waiting period of the patient by reducing the mortality in the patient group who underwent bridging surgery. At the same time, it is possible to prevent end-organ damage in this patient group.
	Despite the limited number of cases in our study, we found these benefits to be significant. When the two groups with demographic and preoperative equivalence are compared, it can be seen that the group that underwent bridging surgery could wait for a donor longer than the standards and spent this waiting period with a higher quality of life.
	We think that it has positive effects on the prolongation of the waiting period and the increase in the quality of life in end-stage heart failure, in those who underwent bridging surgery procedures compared to those who did not. However, we believe that it would be beneficial to evaluate these beneficial effects in larger series at the present time when the number of transplantations is insufficient.