Major depresif bozukluğu olanlar ve sağlıklı kardeşlerinin çocukluk çağı travması, deksametazon supresyon ve tiroit fonksiyon testleri ile sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması
The comparison of children who diagnosed with major depressive disorder, their healthy siblings and healthy controls with childhood trauma, thyroid function and dexamethasone suppression tests
Yazar: ZEHRA BAŞAR KOCAGÖZ
Danışman: PROF. DR. ADNAN ÖZÇETİN
Düzce Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Depresif bozukluk-majör = Depressive disorder-major ; Depresyon = Depression ; Hipotalamo hipofizeal sistem = Hypothalamo hypophyseal system ; Kardeşler = Brothers ; Psikolojik travma = Psychological trauma ; Tiroid bezi = Thyroid gland ; Tiroid fonksiyon testleri = Thyroid function tests ; İntihar = Suicide

Özet:
Amaç:  Araştırmanın amacı MDB tanılı hastaların, onların sağlıklı kardeşlerinin ve kontrol grubunun çocuk çağı travması , sT3, sT4, TSH ve deksametazon supresyon testi ile değerlendirilmesi, çocukluk çağı travmasının ve depresyonun biyolojik etkileri, MDB hastası ve kardeşleri arasındaki psikopatolojiye neden olabilecek farklılıkların saptanmasını amaçlamaktadır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Aralık 2016 –Kasım 2017 tarihleri arasından verilen ölçeği uygun bir biçimde anlayıp cevaplayabilecek, gönüllülük esasına uygun seçilecek şekilde  birinci grup (GRUP 1) Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalına başvuran poliklinik hastalarından klinik görüşme sonrası DSM-V tanı kriterlerine göre Major depresif bozukluk tanısı almış olanlar, ikinci grup (GRUP 2)birinci grup için seçtiğimiz hastaların sağlıklı ve aynı ortamda büyümüş yaşlarına yakın kardeş ve üçüncü grup (GRUP 3) sağlıklı kontrol grubu olmak üzere 3 grup dahil edildi. Katılımcılara Sosyo-demografik form, Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-28), Eysenck Kişilik Envanteri (EKE) uygulandı. Katılımcılara 1 mg'lık deksametazon supresyon testi yapıldı ve bazal tiroit hormonlarına bakıldı.
Bulgular:  Çalışmanın sonucuna göre BDÖ puanları açısından hasta grubu BDÖ puanı kardeş ve kontrole göre anlamlı yüksekti (p<0,001).  Ayrıca MDB'u olan hasta grubunda BDÖ puanları tüm CTQ alt tipleri ile ilişkili bulunmuştur. Hasta ve kardeş grubu sT4 değeri kontrol grubuna göre anlamlı düşük bulundu( p<0,001). Ayrıca kardeş grubunun kortizol değeri kontrol grubuna göre anlamlı düşük bulundu(p=0,028). Fiziksel ihmal bildiren hasta ve kardeş grubunda sT4 değeri kontrol grubuna göre anlamlı düşük bulundu(sırasıyla p<0,001; p=0,033). Fiziksel istismar bildiren hasta ve kardeş grubunun sT3/sT4 oranı kontrol grubuna göre anlamlı yüksek bulundu(p=0,034). Katılımcılardan intihar girişiminde bulunanlarda anlamlı düşük sT4 ve düşük kortizol değeri elde edilmiştir.
Sonuç:  Çalışmamızda çocukluk çağı travmasının biyolojik belirteçleri etkilediği, literatürle de desteklenen çocukluk çağı travmasına uğrayanlarda sT4 ve kortizol değerinde düşüklük gözlendiği, depresyonun biyolojik belirtilere etkisinin daha az olduğunu bulduk. Uzun dönem travma ile HPA ve HPT aks değişiklikleri gözlemledik. Ayrıca intihar girişimiyle düşük  sT4 ve düşük kortizolü ilişkili bulduk. Bulgularımıza göre uzun dönem travmanın depresyona göre daha çok nöroendokrin değişiklik yaptığını düşündürmüştür. Beraber travmaya uğrayan hasta ve kardeş grubunda benzer biyolojik değişiklikler bulduk.

Abstract:
Background:  The aim of the study is to evaluate patients with MDD, their healthy siblings and control group with childhood trauma, fT3, fT4, TSH and dexamethasone suppression test. The biological effects of childhood trauma and depression were investigated. Unlike the siblings of the patients, we started to investigate the causes of psychopathology.
Material and Methods: The study was conducted between December 2016 and 2017. Three groups were included the study: Group 1 contains the patients had major depressive disorder diagnosis according to DSM-V diagnostic criteria who applied to Department of Psychiatry of Düzce University Faculty of Medicine and will be able to understand and answer the given scale appropriately (Group 1), healthy, close age and grew up in the same environment siblings of patients we selected for the first group (Group 2) and healthy control group (Group 3). Socio-demographic form, Beck Depression Inventory (BDI), Childhood Trauma Scale (CTQ-28), and Eysenck Personality Inventory (EPI) were applied to all participants. They also were tested for 1 mg dexamethasone suppression and baseline thyroid hormones were assessed.
Results:  The BDI score of the patient group was significantly higher than that of sibling and control (p<0,001).  BDI scores were also associated with all CTQ subtypes in the MDD patient group. The fT4 values in the patient and sibling groups were significantly lower than the control group (p<0,001). In addition, the sibling group's cortisol level was significantly lower than the control group (p=0,028). Patient and sibling group reporting physical neglect were significantly lower fT4 value than the control group (p<0,001; p=0,033). The fT3/fT4 ratio of the patient and sibling group reporting physical abuse was significantly higher than the control group (p=0,034). Significant low fT4 and low cortisol levels were obtained in participants who attempted suicide.
Conclusion: In our study, we found that childhood trauma affects biological markers, fT4 and cortisol levels are lower in childhood trauma supported by the literature, but depression has less effect. Long-term trauma caused HPA and HPT axis changes. We also found low fT4 and low cortisol associated with suicide attempts. Our findings suggest that long-term traumas are more likely to cause neuroendocrine changes than depression. We found similar biological changes in the patient and sibling group who were traumatized together.