Gazi Yaşargil Eğitim Araştırma Hastanesi acil servisine 2020-2022 yılları arasında başvuran adli travma niteliğindeki pediatrik yaş grubu hastaların demografik, epidemiyolojik ve klinik özelliklerinin geriye dönük olarak incelenmesi
Retrospective analysis of demographic, epidemiological and clinical characteristics of pediatric age group patients with forensic trauma admitted to Gazi Yaşargil education and Research Hospital emergency department between 2020-2022
Yazar: SERDA KOÇ
Danışman: DOÇ. DR. MAHMUT TAŞ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi / Acil Tıp Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Acil Tıp = Emergency Medicine

Özet:
Giriş ve Amaç: Genelde dış etkenlerden kaynaklanan kasıt, ihmal, dikkatsizlik ve benzeri sebeplerden dolayı bedensel ve ruhsal sağlığın bozulması durumu olan adli travma vakaları, özellikle hızlı nüfus artışı ve sosyoekonomik faktörlerden dolayı daha sık karşılaşılan bir durum haline gelmektedir ve travmalar üzerine incelenecek istatistiksel veriler, bu tür travmatik vakalar ve olası sebepleri arasındaki korelasyonları göz önüne çıkartarak tedavi ve önlenebilirlik adına yardımcı olabilir. Bu çalışmada hastanemizin acil servisine 2020, 2021 ve 2022 yılları içerisinde başvuran adli travma niteliğindeki pediatrik vakalar demografik, epidemiyolojik ve klinik özelliklerine göre incelenecektir. 
Gereç ve yöntem: Çalışmada 2020, 2021 ve 2022 yılları içerisinde hastanemize başvuran, adli travma nitelikli vakalardan veriler toplandı. Bu veriler hastanın cinsiyet, yaş, başvuru ayı, günü ve saati, hastanın uyruğu, hastanın hastaneye geliş şekli, yaralanan bölge, yaralanma sebebi, yatırılan servis, sonuç, vakanın oluştuğu mekân ve sonuç bilgilerine göre incelendi. İncelemelerde kategorik değişkenler için sayı ve yüzde, sayısal değişkenler için ise ortalama, ortanca, minimum, maksimum ve benzeri değerlendirmelerde bulunulacak ayrıca alt grupları analiz ederken Ki-Kare analizi, Mann Whitney U testi gibi istatistiksel yöntemlere başvurulacaktır.
Bulgular: Çalışmada 320 (%22.2) kadın, 1120 (%77.8) erkek ve toplam 546'sı 13 yaş altı (%37.91) olmak üzere, 1440 vakadan bilgiler kullanıldı. 12 hastanın eksitus olduğu geri kalanların taburcu olduğu görüldü. Örnek uzayın küçüklüğü bir kenara bırakılarak yapılan Ki-Kare testi sonucunda travma oluş şekli ve vaka sonucu arasında güçlü bir ilişki olduğu görüldü (p < 0.00001). Travma oluş şekli bakımından sırasıyla 433 ve 422 vaka ile darp ve trafik kazası en çok görülmekte iken, delici/kesici yaralanma ve yüksekten düşme 249 ve 218 vaka ile takip etmekte idi. 6 yaş ve altı çocuk hastalarda (177 başvuru) en sık görülen travma sebebi 119 vaka ile yüksekten düşme iken, 6 yaş üzeri çocuk hastalarda (1263 başvuru) 429 vaka ile darp, 414 vaka ile trafik kazası ve 248 vaka ile delici/kesici yaralanmanın en çok görülen adli travma sebepleri arasında olduğu görüldü. Yaş ve yatış süresi arasında yapılan Pearson korelasyon testi bu iki değişkenin dağılımları arasında anlamlı bir ilişki bulunmadığını, yatış süresinin hastanın yaşından bağımsız olduğunu ortaya koydu.
Sonuç: Sonuç olarak, bu retrospektif çalışma, üç yıl boyunca (2020-2022) acil servise başvuran pediatrik travma vakalarının türleri ve koşulları üzerinde önemli eğilimler ortaya koymuştur. Erkek hastaların ve bazı yaralanma türlerinin —darp ve trafik kazaları gibi— baskın olması gibi istatistikler, önleyici tedbirler ve olası acil servis düzenlemeleri için odaklanılması gereken alanları göstermektedir. Hastaların büyük çoğunluğunun acil servislerde başarılı bir şekilde tedavi edilip taburcu edilmesi, acil servislerin akut adli-pediatrik yaralanmaları etkin bir şekilde yönetme kapasitesini vurgulamaktadır. Gelecekteki araştırmalar, yüksek riskli faaliyet ve yaralanma sebeplerine etkisi olan sosyo-ekonomik ve çevresel faktörleri daha ayrıntılı bir şekilde belirlemeye ve bu yaş grubunda önleyici tedbirler ve tedavi stratejilerini güçlendirmeye odaklanmalıdır.
Anahtar kelimeler: Acil Servis, Pediatrik, Adli Travma, Önleyici tedbirler, Çocuk Acil

Abstract:
Introduction and Objective: When looked at generally, forensic trauma cases (which arise from external causes such as intent, negligence, carelessness etc. leading to physical and psychological health deterioration), are becoming more frequently encountered due to rapid growth in population and socio-economic factors. Examining statistical data on these cases can help in treatment and prevention by surfacing the correlations between these types of cases and probable causes. In this study, pediatric cases with forensic trauma characteristics applied to our emergency service in the years 2020, 2021, and 2022 will be examined according to their demographic, epidemiological, and clinical features.
Materials and Methods: Data were collected from forensic trauma cases that applied to our hospital in years 2020, 2021, and 2022. These data were analyzed based on the patient's gender, age, month, day, and time of visit, nationality, mode of arrival, injured area, cause of injury, ward admitted or not, outcome of the case, the place and other conditions of the incident. In the analyses, categorical variables will be examined in terms of percentage, minimum and maximum values, mean and median values and similar statistical methods. Additionally, statistical methods such as Chi-Square analysis, Mann Whitney U test will be used when analyzing subgroups and their possible relationships.
Findings: The study used data from 1440 cases in total, with 320 (22.2%) females and 1120 (77.8%) males, 546 cases were under the age of 13 (37.91%). It was seen that 12 patients died and the rest were discharged. (Small sample size aside, a Chi-Square test conducted showed a strong relationship between the cause of the injury and the outcome of the case (p <0.00001)).
In terms of the cause of the injury, assault and traffic accidents were the most common with 433 and 422 cases respectively, followed by piercing/cutting and falls from great height with 249 and 218 cases respectively. Among children under 6 years (177 cases), the most common cause of trauma was falls from great height (119 cases), while among children over 6 years (1263 cases), the most common forensic trauma causes were assault (429 cases), traffic accidents (414 cases), and piercing/cutting injuries (248 cases). The Pearson Correlation test conducted between age and length of stay showed no significant relationship between the distributions of these two variables, and showed that length of stay is independent to the age of the patient.
Conclusion: This retrospective study highlighted significant trends in the types and conditions of pediatric forensic-trauma cases applied to the emergency service over years 2020-2022. The predominance of some statistics like number of male patients and certain causes of injuries—such as assaults and traffic accidents—indicates areas that should be targeted for preventive measures and possible emergency service arrangements. The fact that the majority of patients were treated successfully and discharged emphasizes the capacity and importance of emergency services to effectively manage acute pediatric injuries. Future research should focus on more detailed identification of socio-economic and environmental factors that affect high-risk activities and causes of injuries and strengthen preventive measures and treatment strategies for this age group.
Keywords: Emergency Service, Pediatric, Forensic Trauma, Preventive Measures, Pediatric Emergency