Tibia pilon kırıklarındaaçık redüksiyon ve internal fiksasyonlatedavi sonuçlarımız /
Yazar: MEHMET YAVUZ BAŞER
Danışman: UZMAN ALİ UTKAN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2010
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
1995-2009 yılları arasında kliniğimizde yatarak tedavi görmüş 62 pilon kırıklı
hastadan, düzenli olarak kontrole gelen 41 hastanın 41 pilon kırığına ait sonuçlarımızı
değerlendirdik. Yirmisekizi erkek 13'sı kadın olan olgularımızın yaş ortalaması
47.5 (dağılım 22-70) dir. Etyolojide ilk sırayı yüksekten düşme (%63,4)
almaktadır. Ruedi-Allgöwer sınıflandırmasına göre 13 hastada (%31,7) Tip I, 20
hastada (%48,8) Tip II ve 8 hastada (%19,5) Tip III kırık olarak tespit edildi.
Gustillo-Andersen sınıflamasına göre 2 hastada tip I, 3 hastada tip II açık kırık
olmak üzere 5 hastada (%12,1) açık kırık mevcuttu.
Sadece açık redüksiyon ve internal fiksasyonla tedavi edilen hastalar değerlendirmeye
alındı. Dört (%9,8) hastaya destek plağı, 3 (%12,5), 8 (%19,5) hastaya T
plak, 23 (%56,1) hastaya distal tibia anatomik plağı, 6 (%14,6) hastada
interfragmanter vida uygulandı.
Ortalama olarak 37 ay takip edilen hastalar Tenny & Wiss'in semptomatik ve fonksiyonel
değerlendirme ve skorlama sistemine göre değerlendirildi. Tümü açık redüksiyon
ve internal fiksasyonla tedavi edilen hastalardan 26'sında (%63,5) iyi ve
mükemmel sonuç, 8'inde (%19,5) tatminkar ve 7'sinde (%17) kötü sonuç alındı.
Sonuçlarımızın literatürle karşılaştırıldığında düşük başarısızlığı, hastaların
etyolojide aksiyel kompresyona maruziyetlerinin yüksek oluşu ve erken hareket
başlanmasına engel olan yüksek yumuşak doku hasarının varlığına bağlandı.

Abstract:
1995-2009 yılları arasında kliniğimizde yatarak tedavi görmüş 62 pilon kırıklı
hastadan, düzenli olarak kontrole gelen 41 hastanın 41 pilon kırığına ait sonuçlarımızı
değerlendirdik. Yirmisekizi erkek 13'sı kadın olan olgularımızın yaş ortalaması
47.5 (dağılım 22-70) dir. Etyolojide ilk sırayı yüksekten düşme (%63,4)
almaktadır. Ruedi-Allgöwer sınıflandırmasına göre 13 hastada (%31,7) Tip I, 20
hastada (%48,8) Tip II ve 8 hastada (%19,5) Tip III kırık olarak tespit edildi.
Gustillo-Andersen sınıflamasına göre 2 hastada tip I, 3 hastada tip II açık kırık
olmak üzere 5 hastada (%12,1) açık kırık mevcuttu.
Sadece açık redüksiyon ve internal fiksasyonla tedavi edilen hastalar değerlendirmeye
alındı. Dört (%9,8) hastaya destek plağı, 3 (%12,5), 8 (%19,5) hastaya T
plak, 23 (%56,1) hastaya distal tibia anatomik plağı, 6 (%14,6) hastada
interfragmanter vida uygulandı.
Ortalama olarak 37 ay takip edilen hastalar Tenny & Wiss'in semptomatik ve fonksiyonel
değerlendirme ve skorlama sistemine göre değerlendirildi. Tümü açık redüksiyon
ve internal fiksasyonla tedavi edilen hastalardan 26'sında (%63,5) iyi ve
mükemmel sonuç, 8'inde (%19,5) tatminkar ve 7'sinde (%17) kötü sonuç alındı.
Sonuçlarımızın literatürle karşılaştırıldığında düşük başarısızlığı, hastaların
etyolojide aksiyel kompresyona maruziyetlerinin yüksek oluşu ve erken hareket
başlanmasına engel olan yüksek yumuşak doku hasarının varlığına bağlandı.