Yoğun bakımda çalışan hemşirelerin hasta agresyonuna yönelik algıları ve hasta agresyonundan etkilenme durumlarının incelenmesi
Perceptions of the nurses working in intensive care unit for patient aggression and their affected conditions by patient aggression
Yazar: AYŞEN AYÇİÇEK
Danışman: PROF. DR. SELMA DOĞAN
Üsküdar Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Hemşirelik Ana Bilim Dalı / Psikiyatri Hemşireliği Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Hemşirelik = Nursing
Dizin: Algı = Perception ; Etkileşim = Interaction ; Hastalar = Patients ; Hemşire-hasta ilişkileri = Nurse-patient relations ; Hemşireler = Nurses ; Hemşirelik = Nursing ; Hemşirelik araştırmaları = Nursing research ; Saldırganlık = Aggressiveness ; Yoğun bakım = Intensive care

Özet:
Bu araştırma yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelerin hasta agresyonuna yönelik algılamalarını ve hasta agresyonundan etkilenme durumlarını incelemek amacıyla yapılan tanımlayıcı bir çalışmadır. İstanbul İl'inde bulunan bir eğitim ve araştırma hastanesinin yoğun bakım ünitesinde çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 155 yoğun bakım hemşiresi ile gerçekleştirilmiştir.
 Araştırma verileri Hemşire Kişisel Bilgi Formu, Agresyon (Saldırganlık) Algılamaları Ölçeği (POAS) ve hemşirelerin hasta agresyonundan etkilenme durumlarını belirlemeye yönelik olarak oluşturulan 'IMPACS' (Hasta Agresyonunun Bakım Vericiler Üzerindeki Etkisi Ölçeği) kullanılarak, Haziran 2019- Temmuz 2019 tarihleri arasında toplanmıştır. Verilerin analizinde Shapiro-Wilk testi, Bağımsız gruplar t testi, Tek yönlü varyans analizi ve Bonferroni düzeltmeli ikili değerlendirmeler testi kullanılmıştır. 
Araştırmaya katılan hemşirelerin %38,7'si 25-26 yaşında olup, %76,8'i kadın, %78,1'i bekar, %74,2'si lisans mezunudur. Çalışma özellikleri açısından incelendiğinde, hemşirelerin %68,4'ünün koroner yoğun bakımda görev yaptığı, %56,8'inin bulunduğu alanda 1 yıl ve daha az süredir çalıştığı, %78,7'sinin hem gündüz hem gece çalıştığı ve %58,1'inin 2-5 yıl arası çalıştığı belirlenmiştir. 
Hemşirelerin tamamına yakını (%96,1) agresif davranışla karşılaştığını, %92,3'ü agresif davranışa maruz kaldığını bildirmiştir. En fazla maruz kalınan sözel agresif davranışın aşağılayıcı söz (%56,8) ve küfretme (%54,2), fiziksel agresif davranışın ise itme (%49,7) olduğu görülmüştür. Bununla birlikte hemşirelerin agresif davranışla karşılaştığında en fazla kendini güvende hissetmedikleri belirlenmiştir (%73,5). Hemşirelerin agresyonla ilgili yarısından fazlasının eğitim almadığı (%69), %61,9'unun eğitime ihtiyacının olduğu görülmüştür.
Hemşirelerin Saldırganlık Algısı Ölçeği (POAS) puanları incelendiğinde; ölçeğin, agresyonun kabul edilebilir bir davranış olduğunu belirten fonksiyonel alt boyutunun puan ortalaması 2.47±0,74 olarak bulunmuştur (en yüksek x:5). Buna karşın agresyonun kabul edilemez bir fiziksel şiddet eylemi olduğunu belirten disfonksiyonel alt boyutunun puan ortalaması ise 3.74±0.60 olarak bulunmuştur (en yüksek x:5). Koroner yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelerin disfonksiyonel POAS puanlarının diğer yoğun bakımlarda çalışanlardan yüksek olduğu ve gruplar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Agresyon algılamalarının diğer yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelere göre daha olumsuz olduğu görülmüştür (p<0.001).  Hemşirelerin bireysel, çalışma ve agresyona maruz kalma özellikleri incelendiğinde, hemşirelerin çalıştığı birim dışında diğer değişkenler yönünden disfonksiyonel POAS puanlarında anlamlı fark bulunmamıştır. 
Hasta Agresyonunun Bakım Vericiler Üzerindeki Etkisi Ölçeği 'nin (IMPACS) puan ortalaması X:17.99±3.95 olarak bulunmuştur (En düşük x:7, en yüksek x:35). Hemşirelerin yarısının hasta agresyonundan etkilendiği görülmüştür. Bu hastalar ile çalışırken kendilerini güvende hissetmediklerini ifade etmişlerdir. Bireysel, çalışma ve agresyona maruz kalma özellikleri incelendiğinde kadın hemşirelerin erkek hemşirelere göre agresyondan daha fazla etkilendikleri görülmüştür (p=0.031).
Araştırma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda; yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin agresyon algılamalarının olumsuz olduğu ve hasta agresyonunu kabul edilemez bir davranış olarak algıladıkları, hasta agresyonundan etkilendikleri sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Hasta agresyonu, yoğun bakım ünitesi, algı, hasta agresyonundan etkilenme, hemşire

Abstract:
This is a descriptive study aimed to investigate the perception of patient ag-gression and the effects of patient aggression in intensive care nurses. 155 nurses which are currently working in intensive care unit of a training and research hospital in Istanbul and those agreed to be participants are chosen for his study.
The research data were collected between June 2019 and July 2019 using the Nurse Personal Information Form, POAS (Perception of aggression scale) and IM-PACS ( The Impact of Patient Aggression on Carers Scale ) which designed to de-termine the status of nurses affected by patient aggression. Data were analyzed using Shapiro – Wilk test, Independent groups t test, One way analysis of variance and Bonferroni corrected binary evaluations test.
38.7% of the nurses participate in the study are 25-26 years old; 76.8% are women, 78.1% are single and 74.2% are undergraduate. As we analyze working characteristics, 68,4% of the nurses works in coronary intensive care unit, 56,8% works in a department for 1 year or less, 78,7% works both day and night and 58,1% has been working for 2-5 years. Almost all of the nurses (%96,1) reported that they encountered agressive behavior and 92.3% reported that they were exposed to ag-gressive behavior. The most exposed verbal aggressive behavior is humiliating (56.8%) and swearing (54.2%) and physical agressive behaviour is pushing (%49,7). In addition to this it was found that the nurses did not feel most secure when they have faced aggresive behavior.
It was observed that more than half of the nurses were not trained (69%) and 61.9% need of training.
When the Nurses' Perception of Aggression Scale (POAS) scores were exam-ined; The mean score of the functional subscale of the scale, which indicates that aggression is acceptable, was 2.47 ± 0.74 (highest x: 5). On the other hand, the mean score of the dysfunctional subscale, which indicates that aggression is an unaccepta-ble act of physical violence, was 3.74 ± 0.60 (highest x: 5). The dysfunctional POAS scores of the nurses working in the coronary intensive care unit were higher than those working in the other units and the difference between the groups was found to be statistically significant. Aggression perceptions were found to be more negative than nurses working in other intensive care units (p <0.001). 
When the individual, working and aggression exposure characteristics of the nurses were examined, no significant difference was found in dysfunctional POAS scores in terms of other variables except the unit where the nurses worked.
The Impact of Patient Aggression on Caregivers Scale (IMPACS) score was 17.99 ± 3.95 (lowest x: 7, highest x: 35). It was observed that the half of the nurses affected by patient aggression. They did not feel safe when they take care of this patient. When individual, working and aggression exposure characteristics were ex-amined, it was seen that female nurses were more affected by aggression than male nurses (p = 0.031).
As a result of the research, it was found that nurses working in intensive care units perceived patient aggression as unacceptable behavior, they affected by patient aggression.
Key Words: Patient aggression, intensive care unit, perception, affected from patient aggression, nurse