Üst ekstremite atelinin farklı pozisyonlardaki kullanımının yürüyüşün zaman mesafe karakteristiklerine etkisi
The effect of using in different positions of upper extremity splint on temporo-spatial characteristics of gait
Yazar: TANJU BAHRİLLİ
Danışman: DOÇ. DR. SEMRA TOPUZ
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2018
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Ateller = Splints ; Kol = Arm ; Yürüme = Walking ; Yürüme analizi = Gait analysis ; Yürüyüş = Gait ; Üst ekstremite = Upper extremity

Özet:
Bu çalıĢma, sağlıklı bireylerde dominant üst ekstremitenin farklı pozisyonlarda
sabitlenmesinin yürüyüĢ parametreleri üzerine etkilerini araĢtırmak amacıyla planlandı.
ÇalıĢmaya yaĢ ortalaması 25,94±4,48 yıl, vücut kütle indeksi ortalaması 25,66±4,23
kg/m² olan, 23'ü erkek (% 61), 15'i kadın (%39) toplam 38 sağlıklı birey katıldı.
Bireylerin tamamı sağ dominant olup sağ üst ekstremitenin 4 farklı pozisyonda
sabitlenmesine olanak sağlayan bir atel kullanıldı. Pozisyonlar; omuz eklemi
addüksiyon ve 60° iç rotasyonda (P1), omuz eklemi addüksiyon ve 30° dıĢ rotasyonda
(P2), omuz eklemi 30° abdüksiyon ve 60° dıĢ rotasyonda (P3) ve omuz eklemi 90°
abdüksiyonda (P4) ve tüm pozisyonlarda dirsek eklemi 90° fleksiyonda, önkol ve el
bileği nötralde olacak Ģekilde sabitlendi. Dört farklı atel pozisyonunda ve atelsiz olmak
üzere toplam 5 pozisyonda, pozisyonların randomizasyonu ile bireyler 5 dk kendi
hızlarında yürüdüler ve sonra GAITRite bilgisayarlı yürüyüĢ yolu ile değerlendirildiler.
Bireylere yürüyüĢ analizi sonrası atelin uyumu ve rahatlığı ile anket uygulaması yapıldı.
GAITRite ile adım uzunluğu, çift adım uzunluğu, adım geniĢliği, ayak açısı, tek bacak
üzerinde durma süresi, yürüyüĢ hızı ve kadans değiĢkenleri elde edildi. Değerlendirme
sonuçları karĢılaĢtırıldığında atelsiz yürüyüĢe göre tüm atel pozisyonlarında yürüyüĢ
hızı, kadans ve adım uzunluklarının azaldığı; adım geniĢliği, tek bacak üzerinde durma
süresi ve ayak açısının arttığı belirlendi (p<0,05). Pozisyonların her birinde bireylerin
bilateral yürüyüĢ değiĢkenlerinin karĢılaĢtırılması sonucunda, özellikle P1, P2 ve P4'te
yürüyüĢ asimetrisine ait bulgular elde edildi. ÇalıĢmamız, üst ekstremitenin herhangi bir
pozisyonda sabitlenmesi ile kol salınımının kısıtlanmasının yürüyüĢü etkilediğini ve bu
nedenle atel uygulanması gereken durumlarda klinik karar verme ve rehabilitasyon
programının oluĢturulmasında yürüyüĢ parametrelerindeki değiĢimlerin dikkate alınması
gerekliliğini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Atel, YürüyüĢ Analizi, Kol Salınımı, Atel Pozisyonları

Abstract:
This study was planned to investigate the effect of fixation of dominant upper
extremity in different positions on gait parameters in healthy subjects. The mean age
was 25.94 ± 4.48 years, the mean body mass index was 25.66 ± 4.23 kg/m² with
characteristics; 23 of the individuals were male (61%) and 15 were female (39%), a
total of 38 healthy individuals participated. All of the individuals were right dominant
and in order to fix the upper extremity in individuals, a splint was used that unilaterally
supports the shoulder and elbow joints in certain positions. Shoulder joint adduction and
60° internal rotation (P1); shoulder joint adduction and in 30° external rotation (P2);
shoulder joint 30° abduction and 60° external rotation (P3), shoulder joint in 90°
abduction (P4), and elbow joint in all positions in 90° flexion, the forearm and wrist
were fixed in the neutral position. In a total of 5 positions, with four different splint
positions and without splint, the individuals walked at their own speeds for at least 5
minutes with randomization of positions and they were evaluated by GAITRite the
computerized walkway. After the walking analysis, the questionnaire was applied with
the compliance and comfort of splint. Step length, stride length, step width, toe in angle,
single leg support time, walking speed and cadence variables were obtained with
GAITRite. The walking speed, cadence and step lengths decreased in all positions
compared to the without splint position; step width, right single leg support time and toe
in angle were increased in all positions compared to the without splint position walking
(p<0.05). As a result of comparing the bilateral walking variables of individuals in each
of the splint positions, findings of walking asymmetry were obtained especially in P1,
P2 and P4. As a result, it was determined that restriction of arm swing by the upper
extremity of fixed with a splint at any position affected walking. Our study suggests that
restraining arm swing by fixing the upper extremity at any position affects walking and
therefore that changes in gait parameters should be considered when establishing a
clinical decision-making and rehabilitation program in situations where splinting be
performed.
KEY Words; Arm Swing, Gait Analysis, Splint, Splint positions.