Botho Strauss'un "Yeniden Hoşçakal" ve "Büyük ve Küçük" Adlı eserlerinde kollektif yalnızlık
Collective loneliness in the works "Trilogie des Wiedersehens" and "Gross und Klein" by Botho Strauss
Yazar: BURCU CENGİZ
Danışman: PROF.DR. AHMET AKYOL
Atatürk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Alman Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2005
Konu: Alman Dili ve Edebiyatı = German Linguistics and Literature

Özet:
Ill ÖZET BOTHO STRAUSS'UN "YENİDEN HOŞÇA KAL" VE "BÜYÜK VE KÜÇÜK" ADLI ESERLERİNDE KOLLEKTİF YALNIZLIK BURCU CENGİZ DANIŞMAN: PROF.DR.AHMET AKYOL 2005 SAYFA:69 JÜRİ : PROF.DR.AHMET AKYOL YRD.DOÇ.DR.GÜRSEL UYANIK YRD.DOÇ.DR.ÖZCAN ERİŞEK Botho Strauss 'un "Yeniden Hoşçakal" ve "Büyük ve Küçük" adlı eserlerinde kollektif yalnızlığın incelendiği bu çalışmada, insanların vizyonunu genişletip, geliştiren bilimsel ve teknolojik gelişmelerin, aynı zamanda insanları içinden kurtulmayı beceremedikleri dar bir çerçeveye nasıl mahkûm ettiğini görüyoruz. "Yeniden Hoşçakal" adlı oyun incelenmesinde, modernliğin topluma duygu yitimi, bencillik ve iletişimsizlik olarak yansıdığına şahit oluyoruz. Çağdaş insanın ilişkileri, nesneler çerçevesinde anlam kazandığından, eserde sergiyi gezen karakterlerin hemen hemen hepsinde özgüven eksikliği göze çarpıyor. Sergide bir çıkar, maddi (nesnel) bir alışveriş olmadığından insanların paylaşacak, konuşacak bir şeyleri yok. Hepsi birbiriyle anlamsız ve boş diyaloglarla vakit öldürüyor. "Büyük ve Küçük" adlı eser ise, izole olmuş yaşamlardan dolayı kendi ülkesinde yabancılık acısı çeken bir bireyin, bitmek tükenmek bilmeyen iletişim girişiminden ve bunun yol açtığı duygusal örselenmeden bahsediyor. Sonuç, kendi ellerimizle paketleyip raflara kaldırdığımız, kullanma tarihi geçmek üzere olan yitirilmiş yaşamlar.

Abstract:
IV ABSTRACT MASTER THESIS COLLECTIVE LONELINESS IN TWO PLAYS BYE BOTHO STRAUSS "TRILOGIE DES WIEDERSEHENS" AND "GROSS UND KLEIN" BURCU CENGİZ CONSULTANT: PROF.BR. AHMET AKYOL 2005 PAGE : 69 JURY :PROF.DR. AHMET AKYOL ASSİST.PROF.DR.GÜRSEL UYANIK ASSİST.PROF.DR. ÖZCAN ERİŞEK In this study the collective loneliness is being analysed in the plays of Botho Strauss which are entitled "Trilogie des Wiedersehens" and "Gross un Klein" and we see that the scientific and technologic developments which improve the people's visions also convict them in a narrow frame that they can not get rid of. In the examination of the play "Trilogie des Wiedersehens", we witness how the modernization reflects to the society as lack of emotion, egoism and lack of communication. As modem interpersonal relations take a meaning in the frame of objects, the lack of self-reliance of almost all characters strolling around the exhibition are conspicious in this play. In the exhibition, people do not have anything to share or to talk because there are no benefits or give-and-take between them. They are spending their times with meaningless and incoherent subjects. On the other hand, the play of "Gross un Klein" tells the continious communication attempt and its emotional trembling result of a person who suffers a pain of alienation because of the isolated lives in his own country. The result is almost expired, losed lives which we pack and shelve with our hands.