Walter Benjamin'in felsefesinde estetik modernizm
Aesthetic modernism in the philosophy of Walter Benjamin
Yazar: VOLKAN KOYUTÜRK
Danışman: DOÇ. DR. MUSTAFA GÜNAY
Çukurova Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Felsefe Grubu Eğitimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Felsefe = Philosophy

Özet:
Walter Benjamin her ne kadar sistematik bir felsefe ortaya koymamışsa da, ilk yazdığı metinden son yazdığı metine kadar olan süreçte, yazılarının temel bir problemi olduğunu görürürüz. Walter Benjamin, modern çağın bir düşünürü olarak yaşadığı çağın dinamiklerini, dönüşümlerini çözümlemeye çalışır. Onun temel sorunsalını oluşturan şey ilerleme, tekniğin gelişimi ve deneyimin dönüşümüdür. Benjamin'in estetik ve sanat teorisi bu bağlamda geleneğin çözülüşüyle birlikte sanatın kazandığı yeni işlev ve biçimleri sorgulamak, yeni kültürel pratiklerin devrimci potansiyeli açığa çıkarmaktır. Benjamin, sanatın tarihsel anlamının, tekniğin gelişimiyle bir değişime uğradığı kanaatindedir. Bu yeni biçimlerden biri de estetik modernizmdir. Estetik modernizm, geç kapitalist dönemde ortaya çıkan ve modernleşmenin krizinin farkında olan ve modernleşmeyi kıyasıya eleştiren şair, yazar ve düşünürlerin tutum ve kültürel değerlerinin toplamını ifade eder. Estetik modernizm, ilerleme yerine primitivizme, akıl yerine akıl dışılığa, gerçek yerine düşe yönelir. Walter Benjamin'in estetik modernizme yaklaşımı, modern çağın estetiğinin neliğine ilişkindir. Benjamin, estetik modernizm ile teknik ve deneyimin arasıdaki ilişkiyi çözümlemeye çalışır. Benjamin, tekniğin gelişimi ile sanatın ritüel- auratik yapsının çözüldüğünü belirtir. Bu çözülüşün sanatsal alandaki en önemli çıktısı, Aristotelesci poetikadan güçlü bir kopuşun söz konusu olmasıdır. Bu çözülme sanat eserinin dokunulamaz, hiyerarşik, anti-demokratik yapısının da çözülmesi anlamına geliyordu. Sanatla gündelik hayat arasındaki duvar kalkmıştır. Benjamin açısından tekniğin dönüşümü sanatsal pratiği demokratikleştirmiştir. Bu bağlamda estetik modernizm ile devrimci sanatın imkanlarını sorgular. Böylece, Benjamin estetik modernizmin ilerici potansiyelini açığa çıkartır. Bunu yaparken Spinoza'dan Leibniz'e Alman Yas Oyunundan Romantizme, Marx'tan Nietzsche'ye, edebiyattan sinemaya, Freud'tan Bergson'a kadar kadar çok geniş bir spekturumda çalışmalarını yürütmüştür. Yazmış olduğu metinler kendisinden sonra pek çok düşünürü ve yazarı etkilemiştir. Felsefeden kültürel çalışmalara, sanattan siyasete uzanan geniş bir alanda özgün bir filozof olarak yerini almıştır.

Abstract:
Although Walter Benjamin did not put forward a systematic philosophy, from his first text to his last text, we see that his writings have a fundamental problem. As a thinker of the modern age, Walter Benjamin tries to analyze the dynamics and transformations of the age in which he lives. His main problematic is progress, the development of technique and the transformation of experience. In this context, Benjamin's theory of aesthetics and art is to question the new functions and forms that art has acquired with the dissolution of tradition and to reveal the revolutionary potential of new cultural practices. Benjamin is of the opinion that the historical meaning of art has changed with the development of technique. One of these new forms is aesthetic modernism. Aesthetic modernism refers to the sum of the attitudes and cultural values of poets, writers and thinkers who emerged in the late capitalist period and were aware of the crisis of modernization and harshly criticized modernization. Aesthetic modernism turns towards primitivism instead of progress, irrationality instead of reason, dream instead of reality. Walter Benjamin's approach to aesthetic modernism is related to the essence of the aesthetics of the modern age. Benjamin tries to analyze the relationship between aesthetic modernism and technique and experience. Benjamin states that with the development of technique, the ritual-auratic structure of art was dissolved. The most important outcome of this dissolution in the artistic field is that there is a strong break from Aristotelian poetics. This dissolution also meant the dissolution of the untouchable, hierarchical, anti-democratic structure of the work of art. The wall between art and daily life remains. For Benjamin, the transformation of technique democratized artistic practice. In this context, he questions the possibilities of aesthetic modernism and revolutionary art. Thus, Benjamin reveals the progressive potential of aesthetic modernism. While doing this, he carried out his studies in a wide spectrum, from Spinoza to Leibniz, from the German Mourning Play to Romanticism, from Marx to Nietzsche, from literature to cinema, from Freud to Bergson. The texts he wrote influenced many thinkers and writers after him. He has taken his place as an original philosopher in a wide range of fields ranging from philosophy to cultural studies, from art to politics.