Mecelle bağlamında Osmanlı medeni yargılama hukukunda ikrar
Confession in Ottoman civil procedure law in context of mecelle
Yazar: ENSAR KUM
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ İBRAHİM ÜLKER
Selçuk Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2021
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Mecelle = Mecelle ; Osmanlı hukuku = Ottoman law ; Yargılama = Judgement ; İkrar = Acknowledgement ; İspat = Proof

Özet:
İnsanlar aralarında ortaya çıkan uyuşmazlıkları çözüme kavuşturabilmek için mahkemeye müracaat ederler. Hâkimler ise karşısına gelen davayı adil bir şekilde çözüme kavuşturabilmek için ispat vasıtalarına ihtiyaç duyarlar. Hâkimlerin davayı çözüme kavuşturabilmek için kullandığı ispat vasıtalarından birisi olan ikrar, en köklü ve en çok kullanılan ispat vasıtalarından birisidir. 
Temellerini İslam ve Osmanlı hukukundan alan Mecelle, Tanzimat Fermanı'ndan itibaren Osmanlı Devleti'nde özel hukuk sahasında yapılmış en önemli kanunlaştırma çalışmalarından biridir. Mecelle, ağırlıklı olarak borçlar hukuku, eşya hukuku ve yargılama hukuku alanlarını içine almaktadır ve on altı kitaptan oluşmaktadır. Başta Mecelle'nin on üçüncü kitabı olan "Kitâbü'l-İkrâr" olmak üzere Mecelle'nin çeşitli maddelerinde ikrar ile ilgili hükümler bulunmaktadır. 
Mecelle'ye göre ikrar, bir kimsenin diğer bir kimsenin kendisinde olan hakkını haber vermesidir. İkrar, ikrara konu olan hakkın, lehine ikrar beyanında bulunulan kimseye ait olduğunu ortaya çıkarır. İkrar beyanında bulunan kimse, yapmış olduğu ikrardan sorumludur. Bunun yanı sıra davaya bakan hâkim de şartları yerine getirilmiş bir ikrar karşısında diğer ispat vasıtalarına ihtiyaç duymadan söz konusu ikrar ile davayı hükme bağlamalıdır.
Bu çalışmada ikrar, Mecelle maddeleri üzerinden incelenmiştir. Mecelle'nin ikrar ile ilgili şartları, ikrarın yapılış şekli, ikrar ile ilgili özel durumlar, ikrarın hukuki sonuçları ve ikrarın hükmünün sona ermesi çalışmanın ana başlıklarını oluşturmaktadır.

Abstract:
People resort to the court to settle disputes that arises between them. Judges, on the other hand, need means of proof in order to settle the case before them justly. Confession, which is one of the means of proof used by judges to resolve cases, is one of the most rooted and most used means of proof. 
Mecelle, which takes it's foundations from Islamic and Ottoman law, is one of the most important codification studies in the field of private law in the Ottoman Empire since the Tanzimat Edict. Mecelle mainly covers the fields of law of obligations, law of property, and law of judgment and consist of sixteen books. There are provisions regarding confession in various articles of Mecelle, especially "Kitabu'l-İkrar" which is the thirteenth book of Mecelle. 
According to Mecelle, confession is one's informing of another one about rights to themselves. The confession reveals that the right that is subject of the confession belongs to the person whose favor the confession is made. The person whose making the confession statement is responsible for the confession they made. In addition, the judge hearing the case should decree the case with the said confession without the need for other means of proof in the face of a confession whose conditions have been met. 
In this study, confession was examined through the articles of Mecelle. The conditions of the Mecelle regarding the confession, the way the confession is made, the special circumstances related to the confession, the legal consequences of the confession and the termination of the provision of the confession are the main headlines of the study.