Medulloblastom subtiplendirmesinde immunohistokimyasal yaklaşım
Immunohistochemical approach in medulloblastoma subtypology
Yazar: BERRİN BABAOĞLU
Danışman: PROF. DR. AYŞE FİGEN SÖYLEMEZOĞLU
Hacettepe Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Patoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2017
Konu: Patoloji = Pathology
Dizin: Semptomlar ve genel patoloji = Symptoms and general pathology

Özet:
Çocukluk çağının en sık izlenen malign beyin tümörü olan medulloblastomlar, DSÖ 2007 sınıflamasında histomorfolojiye dayalı olarak sınıflanmakta iken DSÖ 2016 moleküler grup ve histolojik fenotipin entegre edilmesi ile tanıya ulaşılmasını önermektedir.
Son yıllarda moleküler patolojide yaşanan gelişmeler doğrultusunda gen ekspresyon ve metilasyon profillerini baz alarak moleküler alt tiplerin kullanımı önerilmektedir. Bu doğrultuda WNT, SHH, Grup 3 ve Grup 4 olmak üzere 4 alt tip belirlenmiştir.
Bu çalışmada HÜTF Patoloji Anabilim Dalı'nda 1981-2015 yılları arasındaki medulloblastom vakaları incelenmiştir. Çalışmaya demografik verilerine ulaşılabilen ve parafin bloklarında yeterli miktarda doku içeren olgular dahil edilmiştir.
Araştırmada formalin fikse parafine gömülü dokulardan oluşturulacak doku dizinlerinden elde edilen kesitler immünohistokimyasal protein (β-katenin, GAB1, YAP1, Filamin A ve p53 antikor paneli) ekspresyonu ve FISH yöntemleri (N-myc ve C-myc amplifikasyon varlığı) için kullanılmıştır.
Tümörler yaş, cinsiyet gibi epidemiyolojik özellikleri, rekürrens ve yayılım göstermeleri gibi klinik özelliklerine göre yeniden değerlendirilmiştir. Bölümümüzde medulloblastom tanısı almış 218 hastaya ait kesitler histomorfolojik özelliklerine göre yeniden gözden geçirilmiş; hastaların prognoz ve sağ kalım gibi klinik bilgileri ile histopatolojik fenotiplerin, moleküler medulloblastom alt tipleri ile ilişkisine bakılmıştır. Tüm değişkenler için tanımlayıcı istatistiksel çalışmalar yapılmış olıp kategorize değişkenlerin arasındaki ilişkiler Fisher kesin test ve Fisher-Freeman-Halton ile değerlendirilmiştir; sağ kalım analizinde Kaplan Meier sağ kalım eğrisinden faydalanılmıştır.
Bu çalışmada moleküler yöntemlere gerek duymadan, immünohistokimyasal yöntem sonuçları ve histomorfolojik özellikler birleştirilerek medulloblastom subtiplendirmesinde somut verilere ulaşılacaktır. Bu durum daha agresif seyredecek gruptaki hastalara yoğun bir tedavi protokolü sunulmasını, daha iyi prognoza sahip alt gruptaki hastaların gereksiz tedavi almasının önüne geçilmesini sağlayacaktır.

Abstract:
While medulloblastomas being the most observed malign brain tumor of childhood are classified based on histomorphology in DSÖ 2007 classification, they suggest the reaching of diagnosis by integrating DSÖ 2016 molecular group and histological phenotype.
The use of molecular subtypes is suggested by taking the gene expression and methylation profiles in direction of the developments experienced in molecular pathology in recent years. In this respect, 4 subtypes have been determined under the names of WNT, SHH, Group 3 and Group 4.
In this study, medulloblastoma cases between 1981-2015 at Pathology Department of Hacettepe University Medical School have been examined. Cases that can be reached in terms of demographic data and that include sufficient amount of tissue in paraffin embedded blocks are included in the study.
Sections obtained from tissue indexes to be created by tissues embedded in formalin fixed paraffin have been used for immunohistochemical protein (β-katanin, GAB1, YAP1, Filamin A and p53 antibody panel) expression and FISH methods (N-myc and C-myc amplification existence).
Tumors have been re-evaluated according to epidemiologic features such as age, gender and clinical features such as recurrence and showing dissemination. At our department, sections belonging to 218 patients with medulloblastoma diagnosis have been re-examined according to their histomorphological features; the relationship between molecular medulloblastoma subtypes and histopathological phenotypes with clinical information such as survival and prognosis of patients. Defining statistical studies for all variables have been done and the relationships among categorized variables have been evaluated with Fischer exact and Fischer-Freeman-Halton tests; for survival analysis Kaplan Meier survival curve has been used.
In this study, tangible data will be reached in medulloblastoma subtypology by combining immunohistochemical method results and histomorphological features without needing molecular methods. This situation will provide patients in a more aggressive group with an intense treatment protocol and prevent the unnecessary treatment of patients in subgroups with a better prognosis.