Ladik ve çevresinin bitki örtüsü /
Yazar: SELAHİ COŞKUN
Danışman: PROF. DR. YUSUF DÖNMEZ
İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türkiye Coğrafyası Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 1995
Konu: Coğrafya = Geography
Dizin: Bitki örtüsü = Vegetation ; Samsun-Ladik = Samsun-Ladik

Özet:
Karadeniz Bölgesi'nin, Orta Karadeniz Bölümü sınırları içersindeki saha Ladik depresyonuyla bu depresyonu çevreleyen orta yükseltideki dağlardan ibarettir. Karadeniz ikliminin tesiri altındaki sahada kış aylarının fazla soğuk geçmediği, yaz ile kış arasındaki sıcaklık farkının çok az olduğu görülür. Yıllık yağış tutarı 700 mm. nin üstünde olan sahada yağışın büyük çoğunluğu sonbahar ve kış aylarında düşer. Saha Köppen 'e göre Cfa harfleri ile ifade edilen, kışı ılık,yazları sıcak ve her mevsimi yağışlı iklim tipine, Thornthwaite 'e göre ise C2B'2 sb'4 harfleri ile ifade edilen yarı nemli, ikinci derecede mezotermal su noksanı yaz mevsiminde ve orta derecede olan deniz tesirli iklim tipine girer. Değerleri esas alınan Samsun'da ortalama düşük sıcaklıklar hiçbir ayda 0°C'nin altına düşmez. 49 yıllık rasatlar sonucu 0°C'nin altındaki sıcaklıkların çoğu yetişme devresi dışında görüldüğünden bitki hayatı bakımından tehlikesizdir. Sahada esas olarak güney sektörlü rüzgarlar hakimdir. İnceleme alanında hakim toprak tipini zonal topraklardan kahverengi orman toprakları meydana getirir. Diğer toprak gruplarını ise kestane rengi ve alüvial topraklar oluşturmaktadır. 41Sahanın jeomorfolojik birimlerini Ladik depresyonu ve bu depresyonu güneyden çevreleyen Akdağ (2062 m.) kütleleri ve depresyonun kuzeyinde uzanan platolar oluşturur. Sahanın asli vejetasyonunu meydana getiren orman formasyonu nemli ve kuru ormanlar olmak üzere ikiye ayrılır. Nemli ormanlar araştırma sahasındaki başlıca kütle olan Akdağ'ın bütün kuzey yüzlerini, güneye dönük yüzlerinin çoğunlukla kabul havzalarına rastlayan yüksek seviyelerini ve Ladik depresyonu kuzeyinde uzanan platoluk ve tepelik alanları kaplar. Depresyonun kuzeyinde uzanan platoluk alanda büyük kısmıyla sapsız meşe (Quercus petraea), Akdağ kütlesi üzerinde ise kayın (Fagus orientalis) ormanları yayılış gösterir, akdağ kütlesinin kuzey eteklerinede 1000-1100 metreler arası sapsız meşe, bu seviyenin üstünde kayın ormanları ve 1800 metrelerde ise alpin bitkiler yer alır. Nemli ormanlar tür çeşitliliği ve zengin ormanaltı katıyla dikkati çeker. Kayın ormanları içine giren ikinci derecedeki ağaç cinsleri çoğunlukla adi gürgen (Carpinus betulus), sapsız meşe (Quercus petraea) ve sarıçam (Pinus silvestris) dır. İnceleme sahasında kuru ormanlar Akdağ kütlesinin güney yüzlerinde yayılış gösterir. Akdağ kütlesinin Karadeniz etkisine kapattığı bu kesimler, hakim elemanlarını 1750-1500 metereler arasında sarıçam (Pinus silvestris), 1250-1500 metreler arasında karaçam (Pinus nigra) ve daha aşağı seviyelerde saçlı meşe (Quercus cerris) nin oluşturduğu kuru orman sahaları, çeşitliliğin azlığı ve ormanaltının fakir oluşuyla nemli orman sahalarından farklı bir görüntüye sahiptir. 42Akdağ kütlesinin zirveler bölgesi alpin bitkilerin yayılış alanıdır. Doğal olarak 2000 metreden itibaren başlaması gereken bu bitkiler tahrip neticesinde 1500-1750 metrelere kadar inmiştir. Yaygın olan alpin elemanlar; Daphne oleides, Festuca, Acontholimon, Astragalus ve Juniperus nana'dır. 43

Abstract: