Yenidoğan servisinde yatan hastalarda sepsis değerlendirmesinde yeni nesil biyobelirteç presepsinin rolü ve mevcut biyobelirteçlerle karşılaştırılması
The role of the new generation of biomarker preceps in the assessment of sepsis in the neonated service and the comparison with current biomarkers
Yazar: MERVE ERKİLET
Danışman: PROF. DR. MEHMET ADNAN ÖZTÜRK
Erciyes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Bebek-yenidoğmuş = Infant-newborn ; Biyobelirteçler = Biomarkers ; Erken teşhis = Early diagnosis ; Presepsin = Presepsin ; Sepsis = Sepsis ; Teşhis = Diagnosis

Özet:
Giriş ve Amaç: Yenidoğan sepsisi, yenidoğan alanındaki olumlu gelişmelere rağmen hâlâ önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Tedavisinde etkenlere ve döneme göre değişiklikler olan bu önemli antitenin en kritik noktası erken tanıyla tedaviye erken başlanmasıdır. Çalışmamızın amacı yenidoğanlarda, erken ve geç sepsis ön tanısıyla yapılan klinik değerlendirmelerde; presepsinin genel tanısal özelliklerini değerlendirmek ve diğer belirteçlerle potansiyel prediktif değerlerini karşılaştırmak; sonuçta da yenidoğan sepsisi tanısal sürecini hızlandırmak için önemli bir belirtecin kazandırılmasında literatüre katkıda bulunmaktır.
Materyal Metod: Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Yenidoğan Ünitesi'nde yatan hastalarda Eylül 2020-Nisan 2021 tarihlerinde prospektif olarak yapıldı. Belirlenen kriterlere uyan 30 erken sepsis, 30 geç sepsis ve 30 kontrol grubundan sıfırıncı günde (T0) (hasta grubu için klinik sepsis düşünüldüğü an) presepsin, WBC, PLT, I/T, CRP, PCT ve kan kültürü çalışıldı. 0. gün numuneler alındıktan sonra hastalara ampirik antibiyoterapi başlanıldı. Tedavinin 5. (T1) ve 7. (T2) günlerinde kültür hariç diğer parametreler hem hasta hem de kontrol grubundaki tüm olgularda çalışıldı. Hasta kliniği gerektiriyorsa idrar, BOS ve diğer kültürler çalışıldı. Olguların demografik özellikleri, risk faktörleri ve laboratuvar sonuçları, alt gruplar arasında ve zamansal olarak kıyaslamalı değerlendirildi.
Bulgular: Sepsis tanısında, belirteçler ve presepsin düzeylerinin belirleyicilikleri ROC analiziyle değerlendirildiğinde, en iyi belirleyicilerin sırasıyla CRP (AUC=0,989), PCT (AUC=0,968) ve PLT (AUC=0,761) olduğu izlendi. Bununla birlikte I/T (AUC=0,610), WBC (AUC=0,526) ve presepsinin (AUC=0,594) sepsis tanısında tek başına belirleyici olmadığı görüldü. Çalışmamızda sepsis tanısında en iyi sensitivitenin sırasıyla CRP (%96,6) ve PCT (%83,3), en iyi spesifitenin de yine CRP (%100) ve PCT (%100) için olduğu izlendi. Presepsinin sepsis tanısı için en iyi eşik değerinin 1895 pg/mL olduğu, bu seviyelerinde üzerinde %36,6 sensitivite, %90 spesifite gösterdiği görüldü.
Sonuç: Sepsis tanısında hem sensitivitesi hem de spesifitesi yüksek tek bir belirteç olmadığı için tanı aşamasında klinik değerlendirme ile laboratuvar belirteçlerinin kombine kullanılması daha uygun olacaktır.
Anahtar Kelimeler: Yenidoğan Sepsisi, Presepsin, Erken Tanı, Biyobelirteçler

Abstract:
Introduction and Aim: Neonatal sepsis is still an important cause of morbidity and mortality despite the positive developments in the neonatal field. The most critical point of this important entity, which has changes in its treatment according to factors and periods, is early diagnosis and early initiation of treatment. The aim of our study is in clinical evaluations made with the diagnosis of early and late sepsis in newborns; to evaluate the general diagnostic features of presepsis and compare their potential predictive values with other markers; finally, it is to contribute to the literature in gaining an important marker to accelerate the diagnostic process of neonatal sepsis.
Materials and methods: It was performed prospectively between September 2020 and April 2021 in patients hospitalized in the Neonatal Unit of Erciyes University Faculty of Medicine. Presepsin, WBC, PLT, I/T, CRP, PCT, and blood cultures were studied on day zero (T0) (when clinical sepsis was considered for the patient group) from 30 early sepsis, 30 late sepsis, and 30 control groups that met the specified criteria. Empirical antibiotic therapy was started on the 0th day after the samples were taken. On the 5th (T1) and 7th (T2) days of the treatment, except for the culture, other parameters were studied in all cases in both the patient and control groups. If the patient's clinic required it, urine, CSF and other cultures were studied. Demographic characteristics, risk factors and laboratory results of the cases were compared between subgroups and temporally.
Results: When the predictors of markers and presepsin levels in the diagnosis of sepsis were evaluated by ROC analysis, it was observed that the best predictors were CRP (AUC=0.989), PCT (AUC=0.968) and PLT (AUC=0.761), respectively. However, I/T (AUC=0.610), WBC (AUC=0.526) and presepsis (AUC=0.594) were not found to be determinative alone in the diagnosis of sepsis. In our study, it was observed that the best sensitivity in the diagnosis of sepsis was CRP (96.6%) and PCT (83.3%), and the best specificity was again CRP (100%) and PCT (100%). It was observed that the best threshold value for the diagnosis of sepsis for presepsis was 1895 pg/mL, with 36.6% sensitivity and 90% specificity above these levels.
Conclusion: Since there is no single marker with high sensitivity and specificity in the diagnosis of sepsis, it would be more appropriate to combine clinical evaluation and laboratory markers at the diagnosis stage.
Key Words: Neonatal Sepsis, Presepsin, Early Diagnosis, Biomarkers