Distraksiyon osteogenez tekniği ile kazanılmış yeni kemik dokudaki mineraş yoğunluğunun dual enerji x-ray absorpsiyometri ile değerlendirilmesi
Assesment of new bone mineral density from the distraction osteogenessis technique by use of dual energy x-ray absorpstiometry
Yazar: İSMAİL DORUK KOÇYİĞİT
Danışman: PROF. DR. ASRİYE MOCAN
Ankara Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2008
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry

Özet:
Distraksiyon osteogenezis; kemik segmentlerinin yüzeyleri arasını kademeli olarakartırarak yeni kemik formasyonunun elde edildiği bir yöntemdir. Kemik segmentlerininikiye ayrılması için uygulanan distraksiyon kuvvetleri ile başlar ve bu yapılarınuzatılabildiği yere ya da istenilen boyuta kadar hareketi ile devam eder. Çekme işlemi ileoluşan kuvvetler distraksiyon vektörüne paralel olacak şekilde yeni kemik oluşumunustimüle eder. Distraksiyon osteogenezinde bir önemli nokta, bu işlem sırasında çevreyumuşak dokularda da değişimlerin olmasıdır. Hem yumuşak hem de sert dokudaki budeğişimler distraksiyon histogenezi olarak tanımlanır. Çene, yüz bölgesine aitdeformitelerin düzeltilmesinde, gittikçe artan oranda tercih edilen bir tedavi seçeneğiolan distraksiyon osteogenezisinde istenilen sonuçların elde edilmesi bazı faktörlerebağlıdır. Bu faktörlerin başında distraksiyon sahasının uygulama için elverişli olupolmadığı, distraksiyon periodunda oluşacak streslerin, distraktör ve yeni oluşacakdokuda meydana getireceği değişiklerin hesaplanması, uygun vektörün bulunması veelde edilecek maksimum verimin ortaya çıkarılması gelmektedir. Kemik dokununmineral yapısı, kemik dokudaki direncin yanısıra kemik dokudaki rezorbsiyon veapozisyon davranışları için de önemli bir faktördür. Distraksiyon osteogenezisisırasında ve sonrasında aktif histogenezin olaya katılmasının yeni oluşacak kemikdokudaki mineralizasyonu nasıl etkileyeceği operasyonun başarısı açısından son dereceönemlidir. Mineralizasyondaki değişimin varlığı ve düzeyinin bilinmesi, gerekdistraksiyon öncesi sahanın değerlendirilmesi, gerekse distraksiyon periodu ve sonrasısahaya uygulanacak kuvvetlerin belirlenmesi ve rekonstrüktif işlemler sonrasıkomplikasyonların minimuma indirgenebilmesi için değerli bir parametre olabilir. Budüşünce ışığında planlanan çalışmamızda distraksiyon osteogenesis yöntemi ile yenioluşturulan kemik dokudaki mineral yoğunluk değişiminin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 10 adet Yeni Zelanda tavşanı mandibulasının tek tarafına distraksiyonosteogenezisi uygulamasını takiben DEXA ve standart radyograf ile desteklenmişfotodansitometrik incelemeler ile latent dönem ve konsolidasyon sonrası mineral dokuyoğunluğundaki değişimler incelenmiştir. Her tavşanın opere edilmeyen tarafı kendiiçinde kontrol grubunu oluşturmuştur. Üç aylık çalışma süresince yapılan 3 ayrı incelemesonucunda distraksiyondan hemen sonra kemik mineral yoğunluğunda anlamlı düzeydedüşüklük olduğu, konsolidasyon sonrasında mineral yoğunluğunun arttığı ancak opereedilmeyen tarafa oranla hala negatif değerlerde olduğu saptanmıştır. DEXA ve standartradyografi destekli fotodansitometrik incelemeler arasında anlamlı bir fark bulunmamış,standart radyografi destekli fotodansitometrinin de DEXA sonuçlarını desteklediğisaptanmıştır.

Abstract:
Distraction osteogenesis which becomes an increasingly preferred therapeutic optionfor the management of maxillofacial deformities is a method of providing new boneformation by gradually increasing the distance between bone segment surfaces. Theprocedure begins with application of distraction forces to detach bone segments apartand continues till achieving desirable or feasible movement. Tractional forces stimulatesnew bone formation parallel to the distractional vector. An important issue aboutdistraction osteogenesis is that it also provides differentiation of surrounding smoothand hard tissue which is called distraction histogenesis. Several factors have impacts onthe success of distraction osteogenesis. Availability of the distraction area for such anoperation, estimation of possible changes that will occur on the distractor and thenewly formed tissues during stresses of the distaction period, achieving the suitablevector to obtain maximum efficacy are some of these factors. Mineral structure of thebone tissue is a fundamental marker for both bone tissue resistance and resorbtion andapposition behaviours. It is an important issue to know how the participation of activehistogenesis during and after distraction osteogenesis affects the mineralisation in bonetissue. Assesment of the presence and the degree of the mineral density alterations inpre-intra and post distraction periods may be highly contributive for the success of theoperation and minimalisation of possible complications. Based on this hypothesis, thisstudy is designed to evaluate mineral density alterations in newly formed bone tissuefollowing distraction osteogenesis. Ten New Zealand rabbits are included in the study.After performing distraction osteogenesis in one side of the mandible, latent andpostconsodilation tissue mineral density level in the distraction area isphotodensitometrically evaluated with DEXA and standard radiography assistedtechniques. Nonoperated sides of the mandibles served as controls. Three consequtiveevaluations are made within three months period. Bone tissue mineral density is foundto be significantly low right after the distraction. Although an increase was observedafter consodilation, it was still under normal limits when compared with the nonoperated side. There was no significant difference between DEXA and standardradiography assisted photodensitometric evaluations. The results of the standardradiography assisted photodensitometric evaluations were concordant with the resultsof DEXA.