Orhan Pamuk'un Kar'ında epigrafik ilişkiler
Epigraphical relationships in Orhan Pamuk's Snow
Yazar: NATHANİEL BRANN RİLEY
Danışman: YRD. DOÇ. DR. SÜHA OĞUZERTEM
İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2007
Konu: Batı Dilleri ve Edebiyatı = Western Linguistics and Literature ; Türk Dili ve Edebiyatı = Turkish Language and Literature

Özet:
ÖZETORHAN PAMUK'UN KAR'INDA EPİGRAFİK İLİŞKİLERRiley, Nathaniel BrannYüksek Lisans, Türk Edebiyatı BölümüTez Yöneticisi: Dr. Süha OğuzertemHaziran 2007Orhan Pamuk'un siyasal romanı Kar'ın çok boyutlu kışkırtıcılığı, her türlüönyargıyı sorgulamak üzere tasarlanmış bilinçli bir edebû tezat stratejisidir. Romanınkarakterlerinin kimlik çelişkileri, beylik etiketlerin isabetsizliğine dikkat çekerekokuru kendine özgülüğe ve bireyselliğe davet eder. Beyazla siyah, cennetlecehennem gibi karşıtlıkların kitapta belirsiz gri ve pastel renk tonlarıyla betimleri vekar tanesi şemasının çok boyutlu simetrisi, hakikatin basite indirgenemeyeceğineişaret eder.Bu bağlamda, Robert Browning'in ?Bishop Blougram's Apology? (PapazBlougram'ın Maruzatı) başlıklı şiiri, Stendhal'in La Chartreuse de Parme (ParmaManastırı) başlıklı romanı, Dostoyevski'nin Cinler'i ve Joseph Conrad'ın UnderWestern Eyes'ından (Batılı Gözler Altında / Batı Gözüyle) alıntılanmış epigraflarKar için önem taşımaktadır. Kar'la epigrafik kaynakları arasındaki kısmen somut,kısmen soyut benzerliklerden yola çıkıldığında, anlamlı görünen bazı yapısal tezatlarda göze çarpar. Bu tezat stratejisi, sonuçta, sanıldığı gibi önyargılı değil, çoğulcu veanti-Oryantalist olarak değerlendirilebilir. Dolayısıyla, Kar'ın epigrafları, siyasalroman türünün büyük ustalarına yapılan bir ?şapka çıkarma? jestinden çokmetinlerarası cevap, nazire veya parodi sayılabilir.Anahtar Sözcükler: Metinlerarasılık, Tezat, Oksimoron, Önyargı, Mimarlıkiii

Abstract:
ABSTRACTEPIGRAPHICAL RELATIONSHIPS IN ORHAN PAMUK?S SNOWRiley, Nathaniel BrannM.A., Department of Turkish LiteratureSupervisor: Dr. Süha OğuzertemJune 2007Orhan Pamuk?s political novel Snow?s multifaceted provocativeness is aconscious strategy of literary contrast designed to question all manner of prejudice.By attracting attention to the inaccuracy of stereotypical labels, the identity-relatedcontradictions in the novel?s characters invite the reader to originality andindividualism. The book?s illustration of opposites like white-black and heaven-hellusing blurry shades of gray and pastels, as well as the snowflake diagram?smultidimensional symmetry, indicate the fundamental irreducibility of reality?scomplexity.Within this context, the epigraphs quoted from Robert Browning?s ?BishopBlougram?s Apology?, Stendhal?s La Chartreuse de Parme (The Charterhouse ofParma), Dostoyevsky?s The Possessed (or The Demons or The Devils), and JosephConrad?s Under Western Eyes all bear significance for Snow. When the partlyconcrete, partly abstract similarities between Snow and its epigraphical sources aretaken as the point of departure, several apparently significant structural contrastsstand out. Ultimately, this strategy of contrast can be evaluated as pluralist and anti-Orientalist, as opposed to prejudiced and racist as widely supposed. Thus, more thanmere deferential ?tips of the hat? to the masters of the political novel genre, Snow?sepigraphs may be considered intertextual replies, parallels or parodies.Keywords: Intertextuality, Contrast, Oxymoron, Prejudice, Architectureiv