Metabolik sendromlu hastalarda oral glukoz yükleme testine trigliserit cevabı
Triglyceride response to oral glucose load in patients with metabolic syndrome
Yazar: ORÇUN CAN
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET UZUNLULU
Sağlık Bakanlığı / Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: İç Hastalıkları = Internal diseases

Özet:
Giriş ve Amaç: Postprandiyal hipertrigliserideminin açlık hipertrigliseridemisine göre kardiyovasküler risk ile daha yakın ilişkili olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmada metabolik sendromlu (MetS) olgularda oral glukoz tolerans testine (OGTT) trigliserit (TG) cevabının, MetS olmayan olgular ile karşılaştırılması ve OGTT sonrası trigliserit düzeyleri ile klinik özellikler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Çalışmaya 18 yaş ve üzeri prediyabetik MetS'lu 51 ve prediyabetik metabolik sendromu olmayan 37 olgu alındı. Bütün olgulara 75 gramglukoz ile OGTT yapıldı. Açlık ve OGTT sonrası glukoz, insülin ve trigliserit düzeyleri ölçüldü.  Gruplar demografik, antropometrik, biyokimayasal olarak ve OGTT'nin 0, 1 ve 2. saatindeki insülin ve trigliserit konsantrasyonlarına göre karşılaştırıldı. Postprandiyal trigliserit konsantrasyonu ile klinik özellikler arasındaki ilişkiyi belirlemek için korelasyon analizi yapıldı.
Bulgular: Gruplar arası yaş ve cinsiyet özellikleri benzerdi. OGTT sonrası normoglisemi sıklığı %70.5 (n=62) iken, bozulmuş glukoz toleransı (BGT) olan olguların %25.0 (n=22), diyabetes mellitus (DM) olan olguların ise %4.5 (n=4) oranında olduğu gözlendi. Gruplar arasında OGTT sonuçlarına göre normoglisemi, BGT ve DM saptanan hasta sıklıkları anlamlı farklılık göstermedi. MetS'lu grupta 0,1 ve 2. saat trigliserit düzeyleri kontrol grubuna göre yüksekti (tümü için p>0.05).  OGTT sonrası 2. saat trigliserit düzeylerinin her iki grupta da anlamlı düştüğü görüldü. OGTT 2. saat trigliserit düzeyleri MetS'lu grupta açlık kan şekeri, TG/HDL-K, non-HDL, insülin ve HOMA-IR ile pozitif, HDL-K ile negatif korelasyon, kontrol grubunda ise total kolesterol, LDL-K ve TG/HDL-K ile pozitif korelasyon gösterdi.
Yorum: Bu çalışma, metabolik sendromlu hastalarda OGTT sonrası trigliserit cevabının abartılı olabileceği hipotezini desteklememiştir. Bununla birlikte MetS'lu hastalarda OGTT sonrası 2. saat trigliserit düzeylerinin HOMA-IR ve metabolik sendrom parametreleri ile anlamlı korelasyon göstermiş olması trigliserit ve insülin direnci arasındaki ilişkiyi destekler görünmektedir.

Anahtar Kelimeler: Postprandiyal hipertrigliseridemi, metabolik sendrom, kardiyovasküler risk, insülin direnci

Abstract:
Aim: Recent studies have shown that postprandial hypertriglyceridemia is strongly associated with cardiovascular risk than fasting hypertriglyceridemia. In this study we aimed to compare the response of patients with metabolic syndrome (MetS) and cases without MetS to oral glucose tolerance test (OGTT) and to assess the association between triglyceride (TG) levels after OGTTand clinical features.
Material and Methods: Fifty one patients with prediabetes and MetS and 37 patients with prediabetes and without MetS over 18 years old were recruited for the study. All cases had OGTT. Glucose, insulin and triglyceride levels were measured fasting and after OGTT. Groups were compared with respect to demographic, anthropometric and biochemical parameters and 0,1st and 2nd hour insulin and triglyceride concentrations. Correlation analyses were performed to identify the relation between postprandial triglyceride concentration and clinical features. 
Results: Groups were similar regarding to age and sex. After OGTT, 70.5% (n=62) were found to have normoglycemia, 25.0% (n=22) had impaired glucose tolerance (IGT) and 4.5% (n=4) had diabetes mellitus (DM). According to OGTT results there was no significant difference between frequency of patients who have normoglycemia, OGTT and DM.In MetsS group 0,1st and 2nd hour triglyceride levels were higher than control group (p>0.05 for all). Second hour triglyceride levels were reduced significantly in both groups. There was positive correlation between second hour OGTT triglyceride levels of MetS group and fasting blood glucose (FBG), TG/HDL-C, non-HDL, insulin and HOMA-IR, and a negative correlation with HDL-C. A positive correlation was observed between total cholesterol, LDL-C and TG/HDL-C in control group.
Conclusion: This study did not support the hypothesis that suggests triglyceride response after OGTT in MetsS patients may be augmented. Nevertheless the positive correlation between 2nd hour triglyceride levels after OGTT and HOMA-IR and metabolic syndrome parameters seems to support the association between triglyceride and insulin resistance.

Key words: Postprandial hypertriglyceridemia, metabolic syndrome, cardiovascular risk, insulin resistance