Şizofreni hastalarında atak ve remisyon döneminde serum resolvin d1, IFN-γ ve TNF-α düzeylerinin incelenmesi
Investigation of serum resolvin DL, IFN-Y and TNF-α levels in attack and remission in patients with schizophrenia
Yazar: SEHURE AZRA YAŞAR
Danışman: UZMAN İSMET ESRA ÇİÇEK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Psikiyatri Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2020
Konu: Psikiyatri = Psychiatry
Dizin: Resolvin D1 = Resolvin D1 ; Tümör nekroz faktörü-alfa = Tumor necrosis factor-alpha ; İnflamasyon = Inflammation ; İnterferon-gamma = Interferon-gamma ; Şizofreni = Schizophrenia

Özet:
AMAÇ: İnflamasyonun rezolüsyon fazı, doku bütünlüğü ve fonksiyonunu
yeniden düzenleyerek homeostazisi sağlayan koordineli ve aktif bir süreçtir. Son
yıllarda, inflamasyon ile ilgili çalışmalar rezolüsyon fazı ile ilişkili belirteçlere
odaklanmıştır. Resolvin D1 (RvD1), dokosaheksaenoik asitten (DHA) türeyen,
merkezi sinir sisteminde yüksek miktarda bulunan rezolüsyon ile ilişkili bir
mediyatördür. Çalışmamızda, şizofreni etiyopatogenezinde rezolüsyon süreçlerinin
rolünü aydınlatmaya katkıda bulunacağı düşünülerek, atak ve remisyon dönemindeki
şizofreni hastaları ile sağlıklı kontrollerde RvD1 düzeylerinin incelenmesi ve tümör
nekroz faktör alfa (TNF-α), interferon gama (IFN-ℽ) ile ilişkisinin karşılaştırılması
amaçlanmıştır.
YÖNTEM: Çalışmamıza, DSM-5 kriterlerine göre şizofreni tanısı olan 53'ü
atak döneminde, 50'si remisyonda 103 hasta ile yaş, cinsiyet, sigara kullanımı
bakımından eşleştirilmiş 50 sağlıklı kontrol alınmıştır. Hastaların belirtilerini ve
hastalığın şiddetini değerlendirmek amacıyla Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği
(PANSS), Calgary Depresyon Ölçeği (CDÖ), İçgörünün Üç Bileşenini Değerlendirme
Ölçeği (İÜBDÖ) ve Klinik Global İzlenim Ölçeği (KGİ) uygulanmıştır. Alınan kan
örneklerinden RvD1, TNF-α ve IFN-γ düzeyleri çalışılmıştır.
BULGULAR: Çalışmamızda, atak ve remisyonda olan şizofreni hastalarında
sağlıklı kontrollere göre RvD1 düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı oranda düşük
saptanmış (p<0,001) ve RvD1, istatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte,
remisyon grubunda atak grubundan daha yüksek bulunmuştur (p>0,05). RvD1
düzeyleri ile yaş (p=0,02), PANSS toplam puanı (p=0,048), PANSS genel puanı
(p=0,009), hastalık süresi (p=0,001) ve hastaneye yatış sayısı (p=0,005) arasında
negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır. TNF-α düzeyleri
karşılaştırıldığında sağlıklı kontrol, atak ve remisyon grupları arasında istatistiksel
olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). IFN-ℽ düzeyleri hasta grubunda kontrol
grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur (p=0,004). Hasta
grubunda IFN-ℽ ile hem RvD1 hem de TNF-α düzeyleri arasında istatistiksel olarak
anlamlı pozitif yönde ilişki saptanmıştır (p<0,01). Kontrol grubunda ise IFN-ℽ ile
TNF-α düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönde ilişki tespit 
edilmiştir (p<0,05). Yapılan çok değişkenli lojistik regresyon analizine göre şizofreni
tanısı ile RvD1 düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif yönde ilişki
bulunmuştur (p<0,001). ROC analizi sonucunda serum RvD1 değerinin şizofreni tanısı
için tanısal öngördürücü olduğu belirlenmiştir (AUC:0.787, p<0,001).

SONUÇ: Çalışmamızın başlıca bulgusu atak ve remisyonda olan şizofreni
hastalarında sağlıklı kontrollere göre RvD1 düzeylerinin istatistiksel anlamlı olarak
düşük bulunmasıdır. Bu bulgu şizofreni patogenezinde, rezolüsyon süreçlerindeki
yetersizliğin rol oynayabileceğini düşündürmektedir. RvD1 düzeyinin potansiyel bir
biyobelirteç olarak kullanımının değerlendirilebilmesi için daha geniş kapsamlı
çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract:
OBJECTİVE: The resolution phase of inflammation is a coordinated and
active process that provides homeostasis by restoring tissue integrity and function. In
recent years, studies on inflammation have focused on markers associated with the
resolution phase. Resolvin D1 (RvD1) is a mediator derived from docosahexaenoic
acid (DHA), which is highly abundant in the central nervous system associated with
resolution. In our study, we aimed to examine RvD1 levels in patients with
schizophrenia in relapse and remission periods and healthy controls, and to compare
the relationship between tumor necrosis factor alpha (TNF-α) and interferon gamma
(IFN-ℽ), considering that it will contribute to elucidating the role of resolution
processes in the etiopathogenesis of schizophrenia.
METHOD: Our study included 103 patients, 53 of whom were diagnosed with
schizophrenia according to DSM-5 criteria during the attack period and 50 of them in
remission, and 50 healthy controls matched in terms of age, gender and smoking. The
Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS), Calgary Depression Scale for
Schizophrenia (CDSS), Schedule for Assessing the Three Components of Insight and
the Clinical Global Impression Scale (CGI) were used to evaluate the symptoms and
severity of the disease. RvD1, TNF-α and IFN-γ levels were studied from the blood
samples taken.
RESULTS: In our study, RvD1 levels were found to be significantly lower in
schizophrenia patients in relapse and remission compared to healthy controls (p
<0,001), and RvD1 was found to be higher in the remission group than in the attack
group (p> 0,05). Negatively significant between RvD1 levels and age (p = 0,02),
PANSS total score (p = 0,048), PANSS overall score (p = 0,009), duration of illness
(p = 0,001) and number of hospitalizations (p = 0,005) relationship has been
determined. There was no difference between the healthy control, attack and remission
groups in terms of TNF-α levels (p> 0,05). IFN-ℽ levels were found to be significantly
lower in the patient group compared to the control group (p = 0,004). There was a
significant positive correlation between IFN-ℽ and both RvD1 and TNF-α levels in the
patient group (p <0,01). In the control group, a positive significant relationship was
found between IFN-ℽ and TNF-α levels (p <0,05). According to the multivariate
logistic regression analysis, a negative correlation was found between the diagnosis of 
schizophrenia and the RvD1 level (p <0,001). As a result of ROC analysis, serum
RvD1 value was determined to be a diagnostic predictor for the diagnosis of
schizophrenia (AUC: 0.787, p <0,001).
CONCLUSİON: The main finding of our study is that RvD1 levels were
found to be statistically significantly lower in schizophrenia patients in relapse and
remission compared to healthy controls. This finding suggests that inadequacy of
resolution processes may play a role in the pathogenesis of schizophrenia. Further
studies are needed to evaluate the use of RvD1 level as a potential biomarker.