hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
PERİFERİK ARTERİYEL HASTALIKLARDA UYGULANAN BİODEGRADABLE STENTLERİN AÇIKLIĞI ÜZERİNE ETKİ EDEN FAKTÖRLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ
An evaluation of the effect of biodegradable stents on restenosis in the treatment of peripheral arterial lesions
Yazar: ENGİN AKGÜL
Danışman: PROF. DR. AHMET FATİH ÖZYAZICIOĞLU
Sağlık Bakanlığı / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi = Thoracic and Cardiovascular Surgery

Özet:
PAH önemli bir mortalite ve morbidite nedenidir. Sigara, HT, hiperlipidemi, 
DM, obezite, sedanter yaşam risk faktörleridir. Çoğu durumda PAH varlığı 
inme, miyokard enfarktüsü, kardiyovasküler ölüm gibi sistemik 
aterosklerozun bir işareti olabilir. PAH tedavisinde cerrahi bypass standart 
tedavi olmasına rağmen perkütan anjioplasti ve stent uygulamaları önemli 
komorbit hastaların tedavisinde sıklıkla kullanılmaktadır. Girişim şekli; 
hastanın yaşı, genel durumu, yandaş hastalıkları, lezyonun yerleşim yerine 
bakılarak belirlenir. Perkütan girişimdeki teknolojik ve malzemelerdeki 
gelişme sayesinde günümüzde farklı teknik ve malzemeler kulanılmaktadır. 
Bu grupta intravasküler fraktür görülmemesi, stent içi neointima oluşmaması 
gibi olumlu yönleri olan biodegradable stentler göze çarpmaktadır. 
Çalışmada kliniğimizde biodegradable stentler ile müdahale edilmiş
süperfisiyal femoral arteri lezyonu olan periferik arter hastalarının işlem 
sonrası 1. yılındaki açıklık oranları ve bu oranı etkileyen faktörler retrospektif 
olarak değerlendirildi. Çalışmamızda 1. yıl sonundaki restenoz oranı %22
olarak bulundu. Sigara kullanımı, koroner arter hastalığı varlığı, trigliserit 
yüksekliği ve ileri yaş olarak restenoz için prediktör risk faktörü olarak tespit 
edildi.

Abstract:
PAD is one of the most important cause of mortality and morbidity. Smoking, 
HT, hyperlipidemia, DM, obesity and sedentary living are risk factors for 
PAH. Many times PAH may be the sign of stroke, MI, and systemic 
atherosclerosis. Percutaneous intervention or open surgery may be 
preferred according to the localization of the lesion. The route of 
interventions depends on the age, general health condition, accompanying 
diseases and localization of the lesion. Against the surgical experience in 
peripheral arterial lesions, percutaneous interventions gained popularity 
recently with positive results. Especially in this group biodegradable stents 
will become most popular because of not to causing neointimal hyperplasia 
and intravascular fracture. In this study the patency of biodegradable stents 
used in patients with superficial femoral arterial lesions one year following 
intervention is assessed retrospectively. We found a restenosis rate of 22%. 
The factors affecting patency are found as cigarette consumption, age, 
hypertrigliceridemia and presence of coronary artery disease.
Deneysel spinal epidural fibrozis üzerine pegaptanib sodyumun etkilerinin araştırılması
Research of the effects of pegaptanib sodium on experimental spinal epidural fibrosis
Yazar: İDRİS SERTBAŞ
Danışman: DR. METE KARATAY
Sağlık Bakanlığı / Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Nöroşirürji = Neurosurgery

Özet:
AMAÇ: Spinal epidural fibrozis, laminektomi sonrası gelişen ve omurgayı sıkıştırabilen klinik bir durumdur. Tedavi için birçok ajan denenmiştir, ancak şu anda hiçbiri klinik kullanıma girmemiştir. Pegaptanib sodyum, VEGF'nin etkisini inhibe ederek yeni damarların gelişimini ve dolayısıyla adezyonu önleyen antianjiyogenetik bir ilaçtır.

MATERYAL VE METOD: Bu çalışmada 20 Wistar sıçanı kullanıldı. Sıçanlar kontrol ve pegaptanib sodyum grubu olarak 2 farklı gruba ayrıldı. Üç seviye laminektomi yapıldı. Kontrol grubuna sadece laminektomi yapıldı. Pegaptanib sodyum grubunda% 0.9 NaCl ile 1: 10 oranında seyreltilmiş 3 mg / kg Pegaptanib sodyum ile ıslatılmış bir pamuk topak cerrahi alanda duraya topikal olarak 5 dakika süreyle uygulandı. Sıçanlar 3 hafta sonra öldürüldü ve histopatolojik olarak incelendi. Epidural fibrozis derecelendirildi.
 
BULGULAR: Pegaptanib sodyumdaki epidural fibroz derecesi, c2 = 11,65 kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşüktü; (p = 0,004).

SONUÇ: Pegaptanib sodyum, anti-VEGF etkisi ile VEGF'yi bloke etti ve laminektomi geçiren sıçanlarda spinal epidural fibrozu azalttı (Tablo 2, Şekil 3, Kaynak 53).

Abstract:
OBJECTIVE: Spinal epidural fibrosis is a clinical condition that develops after laminectomy and can compress the spine. Many agents have been tried for the treatment, but none has entered clinical use at present. Pegaptanib sodium is an antiangiogenetic drug that prevents the development of new vessels and thus adhesion by inhibiting the effect of VEGF.
MATERIAL AND METHOD: 20 Wistar rats were used in this study. The rats were divided into 2 different groups as the control and pegaptanib sodium group. Three levels of laminectomy were performed. Only laminectomy was performed in the control group. A cotton ball soaked with 3 mg/kg Pegaptanib sodium diluted 1: 10 with 0.9 % NaCl was topically applied to the dura in the surgical fi eld for 5 minutes in the pegaptanib sodium group. The rats were sacrifi ced 3 weeks later and histopathologically examined. The epidural fibrosis was graded. 
RESULTS: The epidural fibrosis grade in the pegaptanib sodium was significantly lower than in the control group c2 = 11,65; (p = 0.004)
CONCLUSION: Pegaptanib sodium blocked the VEGF through its anti-VEGF effect and decreased spinal epidural fibrosis in rats that had undergone laminectomy (Tab. 2, Fig. 3, Ref. 53).
Bfm-2000 protokolü almış 8-14 yaş grubu akut lenfoblastik lösemili çocuklarda dikkat eksikliği
Attention deficit in children with acute lymphoblastic leukemia of 8-14 years old with bfm-2000 protocol
Yazar: ÖMER AKÇAL
Danışman: UZMAN GÖNÜL AYDOĞAN
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma  Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases

Özet:
AMAÇ: Bu çalışmamızda, ALL-BFM 2000 Protokolü ile tedavi edilen ve tedavisi tamamlanan ALL hastalarında dikkat eksikliği sıklığının saptanması amaçlanmıştır.
MATERYAL VE METOD:     BFM_2000 Protokolü ile tedavisi tamamlanan 8-14 yaş grubunda toplam 64 akut lenfoblastik lösemi hastası çalışmaya alınmıştır. Kontrol grubu olarak da yine, aynı yaş grubunda olan toplam 30 sağlıklı çocuk çalışmaya alınmıştır. ALL hasta grubunun 36 'sı kız, 28 'i erkekti ve yaş ortalaması 10,63±2,06 idi. Kontrol grubunun ise, 21 'i kız, 9 'u erkekti ve yaş ortalaması 10,80±1,95 idi.
Hasta ve kontrol grubu Benton Görsel Bellek Testi ile değerlendirildi.
BULGULAR: ALL hastalarında dikkat eksikliği oranı %32 olarak saptandı. Kontrol grubunda ise %13 olarak saptandı.
SONUÇ: Çalışmamızda, ALL hastalarında dikkat eksikliği sıklığı, kontrol grubuna göre yüksek olduğu belirtildi. 
Dikkat eksikliği olan ALL hastalarında; T ALL varlığı, BOS tutulumu, yüksek doz methotrexat alımı istatistiksel olarak anlamlı saptandı.

Abstract:
PURPOSE:  In this study we aimed to determine the frequency of attention deficit in ALL patients who were treated with ALL-BFM 2000 protocol.
MATERİALS AND METHODS:  64 ALL patients between ages of 8-14 years who were treated with  ALL-BFM 2000 protocol and 30 healthy children between of ages 8-14 years were enrolled in to the study. There were 36 girls and 28 boys in the patient group and the median age was 10,63±2,06 . There were 21 girls and 9 boys in the control group and the median age was 10,80±1,95.
Patient and  control groups were assessed by the Benton Visuel Retention Test. 
RESULTS: The prevelance of attention deficit in patient group was found %32. And the prevelance of attention deficit in control group was found %13.
CONCLUSIONS: İn this study indicated that, the prevelance of attention deficit in ALL patients were more than control groups.
Accorrding to statistics of the study, İnfiltration of  cerebrospinal fluid by acute leukemic cells; high dose of methotrexat; being TALL were risk for attention deficit among ALL patients.
Metal on metal total kalça artroplastisi uygulamalarımız
Metal on metal total hip artroplasty applications
Yazar: VEDAT BİÇİCİ
Danışman: DOÇ. DR. KASIM KILIÇARSLAN
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Ankara Atatürk Egitim ve Arastırma Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğinde koksartroz nedeni ile Ocak 2005-Aralık 2008 tarihleri arasında MOM total kalça artroplastisi uygulanan ve operasyon sonrası düzenli poliklinik kontrollerine gelen 77 hastanın 90 kalçası değerlendirildi. Hastaların 26 (%33,8) sı erkek 51 (66,2) i kadındı. 13 hasta bilateral idi. Ameliyat olduğu tarihte hastaların yaş ortalaması 58,32 (±11,86) idi. En genç hasta 31, en yaşlısı 78 yaşındaydı. Hastaların takip süresi en az 66 (5,5 yıl) ay en fazla 112 (9,4 yıl ) ay ortalama 85,19 aydı. Preoperatif tanıları ise 53 (%58,8) primer idiopatik koksartroz, 26 (%28,8) GKD zemininde koksartroz, 3 (%3,3) avasküler nekroz, 3 (%3,3) femur boyun kırığı, 1 (%1,1) ankilozan spondilit, 4 (%4,4) romatoid artrit idi.
Hastaların en son kontrollerindeki klinik durumları Harris kalça skorlama sistemine göre değerlendirildi. Son kontrolde ortalama skor 89.85 (35-100) olarak bulundu. Bunun %67,6 mükemmel, %14,9 iyi, %13,5 orta, %4,1 kötü idi. Bu sonuç bize MOM TKP uyguladığımız hastalarda sonuçların başarılı olduğunu göstermektedir.

Abstract:
In this study, 77 patient's 90 hips had been evaluated who had operated Ankara Atatürk Education and Research Hospital Orthopaedic Surgery and Traumatology Department between the years of January 2005-December 2008 and applied metal on metal total hip arthroplasty. 26 of the patients (%33.8) were males 51 (%66.2) were women. The mean age of patients at the time of surgery was 58.32 (± 11.86), respectively. The youngest patient was 31 and the oldest 78 years old. Patient follow-up period of at least 66 (5.5 years), more than 112 months (9.4 years) per month was 85.19 months. Preoperative diagnosis and 53 (58.8%) primary idiopathic coxarthrosis, 26 (28.8%) on the basis of DDH coxarthrosis, 3 (3.3%) avascular necrosis, 3 (3.3%) femoral neck fracture, one (1% , 1), ankylosing spondylitis, 4 (4.4%) had rheumatoid arthritis.
Recently the clinical status of the patient controls were evaluated according to the Harris hip scoring system. The average score in the final examination, 89.85 (35-100), respectively. 67.6% of it was excellent, 14.9% good, 13.5% moderate and 4.1% were worse. This results in patients who underwent THA us MOM results indicate that successful.
Metastatik mide kanserinde modifiye dosetaksel-siplatin-5fluorourasil kemoterapisinin etkinliği ve toksisitesinin değerlendirilmesi
Evaluation of effectiveness and toxicity of modified docetaxel-ciplatin-5 fluorouracil chemotherapy in metastatic gastric cancer
Yazar: TÜLAY EREN
Danışman: DOÇ. DR. NURİYE ÖZDEMİR
Sağlık Bakanlığı / Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Onkoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Yan Dal Uzmanlık, 2014
Konu: Onkoloji = Oncology

Özet:
Mide kanseri tüm dünyada en sık görülen 4. kanser türüdür ve kanserden ölümlerin en sık ikinci nedenidir. Mide kanseri prognozu kötü bir hastalıktır. Prognozu belirleyen en önemli faktörlerden biri hastalığın evresidir. Erken evrelerde opere olan hastalarda prognoz daha iyi olmasına rağmen olguların %60'ı tanı konulduğunda cerrahi şansını yitirmiştir. Tedavide cerrahi, kemoterapi (KT), kemoradyoterapiden (KRT) oluşan multidisipliner bir tedavi yaklaşımı uygulanır. Taksan grubu kemoterapotiklerin metastatik mide kanserinde monoterapide etkinliği kanıtlandıktan sonra kombinasyon tedavisi olarak kullanımı denenmiştir. TAX 325 çalışması ile metastatik mide kanserinde DCF (dosetaksel-sisplatin-Fluourasil) protokolünün etkinliği gösterilmiş ancak toksisite yüksekliği vurgusu yapılmıştır. Yüksek toksisite oranları nedeni ile modifiye dozlarda DCF protokolleri denenmiştir. Tezimizde ANEAH Tıbbi Onkoloji polikliniğince takipli metastatik mide kanseri tanısı olan hastalarda modifiye DCF (mDCF) kemoterapisine yanıt ve toksisite oranları, standart DCF kemoterapisi ile karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak mDCF tedavisi standart DCF ile benzer etkinlik gösterdiği ve toksisite profilinin daha iyi olduğu tespit edildi.

Abstract:
Across the worldwide, gastric cancer remains the 4th most common cancer. Gastric cancer is the second leading cause of cancer-related deaths. The prognosis of gastric cancer is worse. One of the most important factors that decide the prognosis is the stage of gastric cancer. When the patients operated in the early stages of the disease, the better the prognosis is obtained. However, at the time of diagnosis 60 %of the cases are inoperable. The treatment of gastric cancer is multidisciplinary, which includes surgery, chemotherapy and chemoradiotherapy. It has been demonstrated that taxane monotherapy was effective in the treatment of advanced gastric cancer. After that discovery, taxanes were investigated as a part of combination regimens. In the TAX 325 trial, DCF (Dosetaksel-Cisplatin-Fluorouracil) regimen was effective in the treatment of patients with advanced gastric cancer. However, the trial emphasized that DCF had high toxicity profile. Due to high toxicity rates, modified dose DCF regimens were investigated. In this thesis, we retrospectively compared the standard dose DCF regimen with modified DCF (mDCF) regimen in patients with advanced gastric cancer who admitted to Medical Oncology Department of Ankara Education and Research Hospital. In current study, we demonstrated that mDCF regimen had similar efficacy with better toxicity profile compared to the standard dose DCF regimen.
Santral seröz koryoretinopatide dış nukleer ve nörosensöriyel tabakanın optik koheren tomografi ile değerlendirilmesi
Evaluation of the outer nuclear and neurosensory layer in central serous chorioretinopathy with optical coherence tomography
Yazar: İBRAHİM ÖZDEMİR
Danışman: PROF. DR. GAMZE TÜRE
Sağlık Bakanlığı / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2014
Konu: Göz Hastalıkları = Eye Diseases

Özet:
AMAÇ: Çalışmamızda santral seröz koryoretinopatili hastalarda (SSKR), spektral domain optik kohorens tomografide (SD – OKT) santral foveadaki yapısal değişikliklerinin semptom süresi ve görme keskinliği ile arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. 
METOD: Semptom sürelerine göre SSKR gelişen gözleri 6 gruba ayırdık. Santral foveal dış nükleer tabaka (DNT) kalınlığını ve santral foveal fotoreseptör tabaka kalınlığını (NST) SD – OKT kullanarak ölçtük. DNT kalınlığını görme keskinliği ve semptom süresi ile karşılaştırdık.
BULGULAR: Grup 1 ile grup 2 arasında DNT kalınlığı açısından anlamlı bir fark olmadığı görüldü (P=0.120). Bunun dışında tüm grupların bir sonraki grup ile DNT kalınlığı açısından anlamlı bir fark olduğu görüldü. Ayrıca DNT kalınlığı ile semptom süresi arasında istatistiki anlamlı negatif korelasyon izlendi (rs = - 0.918; p <0.001).
SONUÇ: Santral foveal DNT ve NST kalınlığı semptom süresi uzadıkça SSKR olgularında azabilir ve bu azalma görme keskinliğinde azalmaya neden olur. Erken tedavi DNT ve NST tabaka kalınlığının azalmasını azaltabilir ve görme kalitesinin korunmasında önemli olabilir.

Abstract:
OBJECTIVE: In our study, we aimed to evaluate the relationship between the structural changes in the central fovea, symptom duration and visual acuity in patients with central serous chorioretinopathy (CSC).
METHODS: We divided eyes with CSC into 6 groups according to symptom duration. We measured central foveal outer nuclear layer (ONL) thickness and central foveal photoreceptor layer thickness (NSL) using SD – OCT. We compared ONL thickness with visual acuity and symptom duration.
RESULTS: There was no significant difference between group 1 and group 2 in terms of ONL thickness (P=0.120). Apart from this, it was observed that all groups had a significant difference with the next group in terms of ONL thickness. In addition, a statistically significant negative correlation was observed between ONL thickness and symptom duration (rs = - 0.918; p <0.001).
CONCLUSION: Central foveal ONL and NSL thickness may decrease in CSCR cases as the duration of symptoms increases, and this decrease causes a decrease in visual acuity. Early treatment can reduce the reduction of ONL and NSL  thickness and may be important in maintaining visual quality.
Ani işitme kaybında oksidatif stresin rolü
A comprehensive study of oxidative stress in sudden hearing loss
Yazar: FATİH GÜL
Danışman: DOÇ. DR. TOGAY MÜDERRİS
Sağlık Bakanlığı / Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Kulak Burun ve Boğaz = Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
Dizin: İç kulak = Ear-inner

Özet:
Bozulmuş koklear perfüzyon, idiopatik ani sensörinöral işitme kaybında önemli bir etyopatolojik etken olarak görünmektedir. Yakın zamanda oksidatif stresin oksidatif hasar için bir risk faktörü olduğu öne sürülmüştür. Biz, bu kontrollü prospektif çalışmada oksidatif stresin İASNİK'teki muhtemel rolünü değerlendirmeyi amaçladık. 50 İASNİK'li hasta grubu ve 50 sağlıklı kontrol grubu kan örneklerinde total oksidan durum, total antioksidan durum, paraoksonaz, thiol/disülfit oranları ve vitamin C, E ve selenyumu da içeren rutin laboratuvar testleri çalışıldı. Ek olarak oksidan ve antioksidan oranlarını yansıtan Oksidatif Stres İndeksi (OSİ) hesaplandı. Çalışma grubunda kontrol grubuna göre TOS düzeyleri bakımından istatiksel olarak anlamlı bir yükseklik saptandı (sırasıyla 6.02 ± 3.17, 4.5 ± 2.22; p=0.018). OSİ'de de çalışma grubunda istatiksel olarak anlamlı yükseklik mevcuttu (sırasıyla 0.39 ± 0.19, 0.3 ± 0.14; p = 0.035). Oksidatif stres endotelyal disfonksiyonda anahtar rol oynadığından, bizim bulgularımız İASNİK etyopatogenezinde vasküler bozulmayı destekler niteliktedir.

Abstract:
Impaired cochlear perfusion seems to be an important etiopathogenetic factor in idiopathic sudden sensorineural hearing loss (ISSNHL). Recently, oxidative stress has been proposed as risk factors of microvascular damage. In this prospective controlled study, we aimed to evaluate the possible role of oxidative stress in ISSNHL. In fifty ISSNHL patients and fifty healthy subjects serum total oxidant status, total antioxidant status, paraoxonase, routine laboratuary tests including selenium, vitamin C and E and thiol/disulfide ratios were measured. Moreover, a global oxidative stress index, reflecting both oxidative and antioxidant counterparts, was also calculated. The study group showed significantly higher TOS levels than controls (6.02 ± 3.17 vs. 4.5 ± 2.22; p=0.018). The Oxidative-Index was also significantly higher in patients than controls (0.39 ± 0.19 vs. 0.3 ± 0.14; p = 0.035). As oxidative stress is a key determinant in endothelial dysfunction, our findings could suggest vascular impairment involvement in ISSNHL etiopathogenesis.
Otolog konsantre serumun aşil tendonu iyileşmesi üzerine etkisinin histopatolojik ve biyomekanik açılardan incelenmesi
The investigation of the biomechanical and the histopathological effects of autologous conditioned serum on the healing of the achilles tendons
Yazar: ERDİNÇ GENÇ
Danışman: DR. OZAN BEYTEMÜR
Sağlık Bakanlığı / Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Aşil tendon yaralanmaları orta yaş grubunda yaygın görülen ve sıklığı artan bir ortopedik problem olmakla beraber tedavi çeşitliliği çok sıktır. Otolog konsantre serum (ACS) çeşitli ortopedik hastalıkta başarıyla kullanılmakla beraber aşil tendonu iyileşmesinde de deneysel çalışmaların başarılı sonuçlar vermesiyle klinik kullanımda yerini almıştır. 
Bu çalışmada otolog kandan hazırlanan otolog konsantre serumun rat aşil tendon iyileşmesine etkisinin biyomekanik ve histolojik bazı parametreler kullanarak değerlendirilmesi amaçlandı.
Çalışmamızda 40 adet, 7 aylık, erkek, Sprague Dawley cinsi, ağırlıkları ortalama 350-400 gr olan ratlar kullanıldı. 5 rat ACS hazırlanması için donör olarak kullanıldı. Denekler ACS ve kontrol grubu olarak iki gruba ayrılarak 15. ve 30. günlerde sakrifiye edilerek aşil tendonları histolojik ve biyomekanik olarak değerlendirildi.
Çalışma sonucunda ACS tedavisnin aşil tendonu iyileşmesinde histokimyasal olarak 15. ve 30. günlerde anlamlı olarak yararı görülmesiyle beraber, biyomekanik olarak sadece 15. günde anlamlı sonuç bulunmuştur. Yaptığımız çalışmaya dayanarak insan aşil tendon yaralanmaları ve tendinopatilerinde ACS  kullanımının faydalı olacağı kanaatindeyiz.

Abstract:
As well as being very common and increasing in prevalence in the particular group of middle aged adults, injuries of the Achilles tendon as an orthopaedic condition has a broad range of treatment options. Autologous Conditioned Serum (ACS) has been used successfully in a large variety of orthopaedic disorders, and after receiving favourable results from animal models has also been a part of the clinical treatment of the Achilles tendon injuries.  In this study it was aimed to evaluate the effects of the autologous conditioned serum prepared from the autologous rat blood on the healing of the rat Achilles tendon using biomechanical and the histological parameters.
Forty male Sprague Dawley rats aged 7 months and weighing 350 to 400 g were used. Five rats were used as donors for the preparation of the ACS. Animals were randomly assigned to an experimental  and a control group of 20 rats each. Half of the each group was sacrificed on the fifteenth day and the other half of the each group on the 30th, afterwards the biomechanical and the histological assessment of the Achilles tendons were performed.
In the results it has been demonstrated that ACS is significantly effective on the histological healing of the Achilles tendon on the 15th and the 30th day, and on the biomechanical healing on the 15th day. According to our study we conclude that ACS is favorable for the treatment of human Achilles tendon injuries and tendonopathies.