Süreksiz ventriküler taşikardisi olan hafif sol ventrikül disfonksiyonlu koroner arter hastalarında skar boyutu ile ventriküler aritmi indüklenebilirliği arasındaki ilişkinin saptanması
The relationship between ventricular arrhythmia induciblity and scar size in post MI patients with nonsustained ventricular tachycardia and mild systolic dysfunction
Yazar: KIVANÇ YALIN
Danışman: PROF. DR. KAMİL ADALET
İstanbul Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2012
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Elektrofizyoloji = Electrophysiology

Özet:
Giriş: İskemik kardiyomiyopati hastalarında kardiyak manyetik resonans ile belirlenebilen peri-infarkt bölgenin genişliği ile ventriküler aritmi indüklenebilirliği arasında ilişki saptanmıştır. Ancak bu ilişki hafif sol ventrikül sistolik fonksiyonu olan hastalarda belirlenmemiştir. Bu çalışmada biz, programlı ventriküler uyarılar uygulanan hafif sol ventrikül sistolik fonksiyonu olan hastalarda kontrastlı kardiyak MR ile belirlediğimiz infarkt boyutu ve özellikleri ile aritmik substratın elektrofizyolojik markırı olan ventriküler aritmi indüklenebilirliği arasındaki ilişkiyi araştırdık.Metod: Çalışmaya 28 adet LVEF %40-50 ve NS-VT' si olan ve risk belirlenmesi için programlı ventriküler uyarılar uygulanan post-MI hastaları dahil edildi. Sine ve gadolinyumlu kardiyak MR tetkiki programlı ventriküler uyarılardan önce uygulandı. Dens skar, peri-infarkt bölge ve total skar boyutu elde edildi ve bu üç ölçüt sol ventrikül kütlesine oranlandı. Elde edilen oranlar ventriküler aritmi indüklenen (n=9) ve indüklenemeyen (n=19) hastalar arasında karşılaştırıldı.Bulgular: Ventriküler aritmi indüklenebilir hastalar ile indüklenemeyen hastalar karşılaştırıldığında dens skar oranları arasında fark saptanamadı (%3.11±1.02 vs %3.44±0.79 p=NS). Peri-infarkt bölge oranı (%28.02±7.49 vs %19.86±7.82 p=0.01) ve total infarkt oranı (%31.14±7.96 vs %23.31±8.21 p=0.02) indüklenebilir hastalarda daha büyük saptandı.Sonuç: Peri-infarkt bölge ve total infarkt oranlarının daha geniş olması ventriküler aritmi indüklenebilirliği ile ilişkili bulundu. Verimiz, bu kohortta kardiyak MR ile belirlenen infarkt karakteristiklerinin ventriküler aritmi substratını belirlemede kullanılabileceği hipotezini desteklemektedir.

Abstract:
Introduction: The extent of peri-infarct zone by contrast enhanced cardiac magnetic resonance imaging (ce-CMRI) has been related to inducibility of ventricular arrhythmia in patients with ischemic cardiomyopathy. However, this relationship has not been established in patients with mild left ventricular (LV) systolic dysfunction yet. In this study, we investigated myocardial infarct size and infarct characteristics by ce-MRI and its relationship with an electrophysiological marker of arrhythmic substrate in patients with mild LV systolic dysfunction undergoing programmed ventricular stimulation (PVS).Methods: This study enrolled 28 post-myocardial infarction patients with an LV ejection fraction (LVEF) between %40-50 and non-sustained ventricular tachycardia (VT) who underwent PVS for risk stratification. Cine and gadolinium enhanced cardiac MRI performed before PVS. Dense scar, peri-infarct zone and total scar masses were assessed and these values to LV mass and peri-infarct zone to dense scar ratios were calculated. Infarct ratios and characteristics were determined and compared among patients with no inducible ventricular arrhythmias (n=19) and those with inducible monomorphic VT (n=9).Results: For the inducible versus non-inducible patients scar core to LV mass were similar (%3.11±1.02 vs %3.44±0.79 p=NS). Ratio of peri-infarct zone to LV mass (%28.02±7.49 vs %19.86±7.82 p=0.01) and total scar to LV mass (%31.14±7.96 vs %23.31±8.21 p=0.02 were associated with inducibility of monomorphic VT.Conclusion: Higher ratio of peri-infarct zone and total scar to LV mass were correlated with increased ventricular inducibility. These data support the hypothesis that infarct characteristics detected by ce-CMRI may be used to identify the substrate for ventricular arrhythmia in this cohort.