Ankilozan spondilitli hastalarda anti-tnf tedaviye geçişi işaret edecek olası faktörlerin araştırılması
Investigate the possible factors which willmark the transition to anti-tnf therapy in ankylosing spondylitis patients
Yazar: FATİH TAY
Danışman: DOÇ. METİN ÖZGEN
Ondokuz Mayıs Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2016
Konu: Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Spondilit = Spondylitis ; Spondilit-ankilozan = Spondylitis-ankylosing ; Tümör nekroz faktörleri = Tumor necrosis factors ; İlaç tarama testleri-antitümör = Drug screening assays-antitumor

Özet:
Giriş:  Ankilozan spondilit (AS) başlıca sakroiliak eklemlerin ve omurganın tutulumu ile karakterize kronik inflamatuar romatizmal bir hastalıktır. Vertebra ve paravertebral ligamentlerin tutulumuna bağlı olarak bel ve omurga ağrısı ve aksiyel hareketlerde kısıtlanma görülür. İleri dönemde hastaların %30 kadarında kifoz gelişmektedir. Günümüzde Anti-TNF ilaçlar AS tedavisinde önemli bir yer edinmiştir. Her ne kadar radyolojik progresyonu önlediğine dair kanıtlar olmasa da hastalık aktivite skorunda, fonksiyonel indekste ve yaşam kalitesinde belirgin düzelmeler sağlamaktadır. AS hastalarında, anti-TNF tedavi gereksinimini belirleyen faktörlerin bilinmesi daha iyi tedavi ve daha az komplikasyon ile ilişkili olacaktır. Bu çalışmanın amacı, AS' li hastalarda Anti-TNF tedaviye geçişi işaret edecek olası faktörlerin araştırılmasıdır.
Gereç ve Yöntem:  Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi İç hastalıkları ABD, Romatoloji Bilim dalı'na Ocak 2012-Haziran 2015 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışma protokolü Ondokuz Mayıs Üniversitesi Etik Kurulu tarafından kabul edilmiştir. Çalışmaya, ASAS sınıflama kriterlerine göre AS tanısı almış ve takip edilmekte olan, yaşları 15-68 arasında değişen,  86 kadın (%51.2) ve 82 erkek (%48.8) olmak üzere toplam 168 AS hastası dahil edildi. Hastalar anti-TNF kullanımlarına göre başlıca iki gruba ayırıldı.
Bulgular: Anti-TNF kullanan ve kullanmayan iki grup arasında takip süresince en yüksek BASDAI skoru ve CRP değeri ile son başvurudan sonra geçen süre açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p<0.05). BASFI skoru ve ESH açısından ise gruplar arasında fark saptanmadı.
Sonuç: Erkek cinsiyet, üveit, tanıda gecikme, sedimentasyon ve CRP yüksekliği, hastalık aktivite ve fonksiyonel indeks ölçekleri BASDAI ve BASFI'de artış anti-TNF gereksinimini işaret eden belirteçlerdir. Bu belirteçlerin aynı zamanda hastalık progresyonunu da işaret ettiği bilinmektedir. Ek olarak, hastaların güncel durum değerlerinde anti-TNF tedavi almayanlarla anlamlı fark olması, anti-TNF tedavinin başarısını işaret ediyor gibi görünmektedir.

Abstract:
Introduction: Ankylosing Spondylitis (AS) is a chronic inflammatory rheumatic disease that mainly characterized by sacroiliac joint and spine involvement. Depending on the spine and paravertebral ligaments involvement, patients may experience spine and back pain and axial movement restriction. In the advanced stages 30% of patients develop kyphosis. Today anti-TNF drugs has an important place in the treatment of AS.  Although there is no clear evidence that any of these agent prevent the radiologic progression,  anti-TNF drugs provide significant improvements in the disease activity score, functional index and quality of life. In AS patients, knowledge of the factors that determine the need for anti-TNF treatment will be associated with fewer complication sand better treatment. The purpose of this study is to investigate the possible factors which willmark the transition to the anti-TNF therapy in AS patients.
Material - Method: This study was conducted  in the Rheumatology division of the Internal medicine department of the Ondokuz Mayıs University of Medicine hospital between January 2012 - June 2015. The study protocol was approved by the Ethics Committee of Ondokuz Mayıs University. A total of 168 patients, who were diagnosed as AS according to the ASAS classification criteria, were enrolled in this study. There were 86 women (51.2%) and 82 men (48.8%), aged between 15-68. Patients were divided into two groups according to their use of anti-TNF drug.
Results: There was statistically significant differences during the follow-upperiod in the time elapsed after last hospital admission, highest BASDAI scores, and CRP levels between the two groups of anti-TNF drug users and non-users (p <0.05).  There were no significant difference between the groups in terms of ESR and highest BASFI scores.
 Conclusion: As a result, male gender, uveitis, delay in diagnosis, elevations in sedimentationan CRP levels, increase in disease activity and functional indexes such as BASDAI and BASFI scores shows the need for anti-TNF drug use. These markers are also known to indicate the progression of the disease. In addition, the presence of significant difference in the current state values of the patients in anti-TNF drug users compared to non-users, seem to indicate the success of anti-TNF therapy.