Klavikula şaft kırığı yaralanması nedeniyle konservatif olarak tedavi edilen, malunion gelişen ve gelişmeyen hastaların omuz ve sternoklavikular eklemlerinin fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarının karşılaştırılması
Comparison of functional and radiological results of shoulder and sternoclavicular joints of patients with and without malunion who were treated conservatively due to clavicle shaft fracture injury
Yazar: MEHMET METE ORUÇ
Danışman: DOÇ. DR. MEHMET SALİH SÖYLEMEZ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology

Özet:
Klavikula şaft kırığı yaralanması nedeniyle konservatif olarak tedavi edilen, malunion gelişen ve gelişmeyen hastaların omuz ve sternoklavikular eklemlerinin fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarının karşılaştırılması

Amaç: Klavikula şaft kırıkları toplumda sık görülen sağlık durumlardan birisidir. Bu kırıkların patofizyolojik ve biyomekanik özelliklerinin iyi bir şekilde anlaşılması uygun ve etkin tedavi yönetiminin seçilmesinde önemli yer tutmaktadır. İlk olarak klavikula, akromioklavikular eklem ve sternoklavikular eklem hakkında bilgiler verdikten sonra klavikula şaft kırıkları tedavisinde kullanılan yönetimlerden bahsettim. Ardından klavikula şaft kırıkları yaralanması nedeniyle konservatif olarak kendi kliniğimizde tedavi edilen, 2 cm ve daha fazla kısalık ile kaynama gerçekleşen hastaların orta dönem takiplerinde omuz ve sternoklavikular eklemlerdeki radyolojik değişiklikleri incelemek ve fonksiyonel skorlama yaparak klinik sonuçları daha az kısalık ile kaynama gerçekleşen hastalar ile karşılaştırıp detaylı bilgi vermeye çalıştım. Son olarak vaka örnekleri ve sonuçlarımızı göstermeye hedefledim. 

Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya kliniğimizde 2010-2019 yılları arasında klavikula şaft kırığı nedeniyle başvurmuş konservatif olarak takip edilen, malunion gelişen ve en az 3 yıl takip süresi olan 62 hasta dahil edilmiştir. Birinci gruba 20 mm'den (2 cm) fazla kısalık olan hastalar dahil edildi ve bu grupta 32 hasta vardı. İkinci grupta 20 mm'den (2 cm) az kısalık olan hastalar vardı ve bu gruba 30 hasta dahil edildi. Çalışma retrospeksif olarak planlanmıştır. Çalışmaya 16 yaş üzerinde klavikula şaft kırığı nedeniyle başvurmuş konservatif olarak takip edilen malunion gelişen hastalar dahil edilecek olup bu hastaların medikal kayıtları geriye yönelik olarak incelenecektir. Ayrıca 2 cm'den daha az kısalık ile kaynayan hastaların da listeleri çıkartılacak ve bu hastalar kontrol grubu olarak değerlendirilecektir. Yeterli medikal kaydı bulunmayan hastalar ve tedavisini yarım bırakarak başka merkezlerde tedavilerine devam eden hastalar çalışmaya dahil edilmeyeceklerdir. Ayrıca patolojik kırıklar, eşlik eden ek üst yaralanması olanlar, konjenital eski üst ekstremite patolojileri olan hastalar, karşı üst ekstremitesinde yeni veya eski yaralanmaları olan hastalar, cerrahi geçirip klavikula ameliyatı olan hastalar, 50 yaşından sonra klavikula kırığı geçiren hastalar çalışmaya dahil edilmeyecektir. Hastaların; yaşı, tarafı, kısalık miktarı, kısalık oranı, rotator cuff yırtığı, biceps tendiniti, glenohumeral labral yırtık, glenohumeral eklemde artroz varlığı, sternoklavikular eklemde artroz varlığı, akromioklavikular eklemde artroz varlığı, glenoid retroversiyonu, kritik omuz açısı, lateral akromial açı, akromial indeks, korakohumeral mesafe, skapular diskinezi, skapula retrotraksiyon testi ve aynı zamanda omuz skorlarından; quick dash skoru, constant-murley skoru gibi bir çok parametreye bakılıp bunlar arasında karşılaştırma yapılacaktır. 

Bulgular: İki grupta da en sık travma nedeni düşmeydi. Kritik omuz açısı, klavikula boyu ve kısalık arasında korelasyon saptanmaz iken, kısalık miktarı ile sağlıklı klavikula boyları arasında orta seviyede korelasyon saptandı. Subkorakoid bursit 1. Grupta sağlam omuzda anlamlı derecede fazla idi. 
2 cm'den fazla kısalığı olan hastaların kırık ve sağlam tarafları arasındaki karşılaştırmada subakromial bursit, subakromial impingement ve biseps tendinitinin kırık tarafta daha fazla görüldüğü saptandı.
2 cm'den az kısalığı olan hastaların kırık taraflarında istatistiksel olarak anlamlı miktarda daha fazla subdeltoid bursit, subkorakoid bursit ve subakromial impigement olduğu saptandı.
2 cm'den az veya fazla kısalığı olan gruplar karşılaştırıldığında akromiohumeral mesafenin 2 cm'den fazla kısalığı olan hasta grubunda daha yüksek olduğu saptandı ve MR bulguları açısından iki grup arasında istatistiksel olarak hiçbir fark saptanmadı.
              
            Sonuç: Klavikula kırıkları sonrasında konservatif kararı verirken parametre değerlerimizden olan 2 cm'den az kısalık miktarının farklı bir değer olabileceği; bu değerin arttırılabileceği konusunda çalışmalar yapılabileceği ve tartışma konusu olabileceği sonucuna vardık.

Anahtar Kelimeler: Klavikula, malunion, glenohumeral eklem, omuz, rotator cuff yırtığı

Abstract:
Comparison of functional and radiological results of shoulder and sternoclavicular joints of patients with and without malunion who were treated conservatively due to clavicle shaft fracture injury

Aim: Clavicle shaft fractures are one of the common health conditions in the community. A good understanding of the pathophysiological and biomechanical features of these fractures has an important place in the selection of appropriate and effective treatment management. First of all, after giving information about the Clavicle, Acromioclavicular joint and sternoclavicular joint, I talked about the managements used in the treatment of clavicle shaft fractures. Then, to examine the radiological changes in the shoulder and sternoclavicular joints in the mid-term follow-up of the patients who were treated conservatively in our own clinic due to clavicle shaft fractures and unions with a shortening of 2 cm or more, and to compare the clinical results with the patients with less shortened union by making functional scoring and providing detailed information. I worked. Finally, I aimed to show case examples and our results.

Materials and Methods: 62 Patients who applied to our clinic due to clavicle shaft fracture between 2010 and 2019, were followed conservatively, developed malunion and were followed for at least 3 years. Patients with a shortness greater than 20 mm (2 cm) were included in the first group, and there were 32 patients in this group. In the second group, there were patients with a shortness of less than 20 mm (2 cm), and 30 patients were included in this group. The study was planned retrospectively. Patients over the age of 16 who applied for clavicle shaft fracture and were followed up conservatively and developed malunion will be included in the study, and the medical records of these patients will be reviewed retrospectively. In addition, patients with a union less than 2 cm will be listed and these patients will be considered as the control group. Patients who do not have adequate medical records and who leave their treatment unfinished and continue their treatment in other centers will not be included in the study. In addition, patients with pathological fractures, accompanying additional upper injuries, patients with congenital old upper extremity pathologies, patients with new or old injuries in the contralateral upper extremity, patients who had undergone surgery and had clavicle surgery, and patients who had a clavicle fracture after 50 years of age will not be included in the study. Patients; age, side, amount of shortness, shortness ratio, rotator cuff tear, biceps tendinitis, glenohumeral labral tear, presence of arthrosis in the glenohumeral joint, presence of arthrosis in the sternoclavicular joint, presence of arthrosis in the acromioclavicular joint, glenoid retroversion, critical shoulder angle, lateral acromial index, acromial angle coracohumeral distance, scapular dyskinesia, scapula retrotraction test as well as shoulder scores; Many parameters such as quick dash score, constant-murley score will be looked at and a comparison will be made between them.

Results: The most common cause of trauma was falling in both groups. While no correlation was found between critical shoulder angle, clavicle length and shortness, a moderate correlation was found between the amount of shortness and healthy clavicle length. Subcoracoid bursitis was significantly more common in the intact shoulder in Group 1.
In the comparison between the fractured and intact sides of the patients with a length of more than 2 cm, subacromial bursitis, subacromial impingement and biceps tendinitis were found to be more common on the fractured side.
Statistically significant more subdeltoid bursitis, subcoracoid bursitis, and subacromial impigement were found on the fracture sides of patients with a length of less than 2 cm.
When the groups with a shortness of less than or more than 2 cm were compared, it was found that the acromiohumeral distance was higher in the group of patients with a shortness of more than 2 cm, and there was no statistical difference between the two groups in terms of MR findings.

Conclusion: We concluded that studies can be conducted and it may be a matter of discussion that the amount of shortening less than 2 cm can be changed in conservative treatment after clavicle fractures.
Keywords: Clavicula, malunion, glenohumeral joint, shoulder, rotatorr cuff tear