Otobüs direncini düşürmek için bir yöntem
A method for the reduction of bus drag
Yazar: SEVAL YİĞİT
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ERHAN FIRAT
Munzur Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Makine Mühendisliği = Mechanical Engineering

Özet:
Enerji tasarrufu, günümüzde insanoğlunun başlıca zorlu görevlerinden birisi olmuştur. Enerji tüketenler içerisinden, ulaşım, özellikle de kara ulaşımı, önemli bir kısmı temsil etmektedir. Akış kontrolü, direnci düşürerek yakıt tüketimini azaltmak için en iyi yoldur. Mevcut tezde, ince, otobüse göre akışa ters yönde yerleştirilen ince düz plakanın uygulanmaya başlamasıyla, yaklaşık olarak 1:25 ölçekli otobüs modellerinin direncini azaltan bir yöntem incelenmiştir. Araştırma, Munzur Üniversitesi'nin kapalı çevrim rüzgar tüneli içerisinde gerçekleştirilmiştir. Plaka uzunluğunun belirli bir aralığı (l), otobüs ile plaka arasındaki boşluğun belirli bir aralığı (g) ve Reynolds sayısının belirli bir aralığının temel aerodinamik etkileri, sapmanın olmadığı durum için değerlendirilmiştir. Otobüs modellerini ve plakaları inşa etmek için birleştirmeli yığma modelleme (BYM) teknolojisinden faydalanan bir üç-boyutlu yazıcı kullanılmıştır. Plakalar ve otobüs modelleri arasındaki akışın detayları, duman-tel akış görselleştirme tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Tünel, tek-eksenli bir kuvvet ölçüm sistemi ile donatılmış ve bu sistem direncin doğrudan ölçümü için kullanılmıştır. Bu tezin temel amacı, tam ölçekli bir otobüs üzerine etkiyen direnç kuvvetini azaltabilmek için bu tarz dışa yerleştirilebilen parçaları kullanmanın uygulanabilirliğini kontrol etmektir.
Otobüs modellerinin direnç katsayılarında maksimum düşüş elde edebilmek için, boyutsuz plaka uzunluğu l*=0,7 olan düz plakanın otobüsün g*=0,1 olacak şekilde ön tarafına yerleştirilmesi gerektiği tespit edilmiştir. Model-1 için, Re=200000'de, bu metot sadece Model-1'e etkiyen direncin %84,1'i kadarlık bir sistem direnci üretmiştir. Model-2 için, Re=200000'de, bu metot sadece Model-2'ye etkiyen direncin %98,9'u kadarlık bir sistem direnci üretmiştir.

Abstract:
A method for the reduction of bus drag

Saving energy has become one of the main challenges of human beings today. Among energy consumers, transportation represents a significant part, especially ground transportation. Flow control is the best way to reduce the fuel consumption by reducing drag. In the present thesis, a method of reducing the drag of an approximately 1:25 scale bus models by the introduction of thin upstream-placed flat plate was investigated. The investigation was carried out in the Munzur University's closed circuit wind tunnel. The basic aerodynamic effects of a range of plate lengths (l), a range of gaps between plate and bus (g), and a range of Reynolds numbers (Re) were assessed for 0° yaw. A three-dimensional printer that utilizes the fused deposition modeling (FDM) technology was used to construct the bus models and plates. Details of the flow between the bus models and plates were obtained using the smoke-wire flow visualization. The tunnel was equipped with an external one-component force balance and this was used for direct measurement of drag. The main purpose of this thesis is to check the feasibility of using such external devices for reducing drag on the full scale buses.
It was found that to reach a maximum reduction of the drag coefficients of the bus models, flat plate with a dimensionless plate length of l*=0.7 must be placed g*=0.1 upstream of the buses. For Model-1, this method produces a system drag that is 84.1% that of the Model-1 alone, at Re=200000. However, for Model-1, this method produces a system drag that is 98.9% that of the Model-2 alone, at Re=200000.