Perkütan hepatik hidatik kist drenajında sedasyon için deksmedetomidin ve midazolamın karşılaştırılması /
Yazar: EMİNE NİLGÜN ZENGİN
Danışman: UZMAN ESRA AKSOY
Sağlık Bakanlığı / Tıp Fakültesi / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2011
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation

Özet:
Özellikle hayvancılığın yaygın olduğu bölgelerde, hala yaygın bir problem oluşturan kist hidatik, temel tedavisinin cerrahi olduğu paraziter bir hastalıktır. Ancak günümüzde, USG eşliğinde yapılan perkütan drenaj da önemli bir tedavi alternatifi haline gelmiştir. Lokal anestezi altında yapılan bu işlem sırasında, sedasyon için tercih edilecek ajanlar,  hastada yeterli sedasyonu sağlamanın yanı sıra solunumu ve hemodinamiyi en az düzeyde etkileyecek özellikte olmalıdır.
Bu amaçla biz de çalışmamızda kısa etkili bir benzodiyazein olan midazolamı ve yüksek oranda 2 selektif adrenoseptör agonisti deksmedetomidini kullanarak, bu ajanları sedasyon derinliği, intraoperatif komplikasyonlar ve cerrah memnuniyeti açısından karşılaştırdık. 
 	Çalışmaya katılan demografik verileri benzer 40 hasta, randomize iki gruba ayrıldı. İşlem öncesi her iki gruptaki hastalara,  10 mg metoklopramid, 45.5 mg feniramin verildikten sonra sedasyon için I. gruba midazolam (0, 07 mg/ kg IV puşe, devamında 0, 01 mg/ kg/ saat infüzyon) II. gruba ise deksmedetomidin (1 g/kg başlangıç yükleme dozu- 10 dk, ardından 0, 2g/ ka/ saat devamlı bazal infüzyon ) uygulandı. Girişim başlangıcında subhipnotik dozda propofol 0.5 mg/kg verildi. Yeterli sedasyonun oluşmadığı durumlarda iki gruba da propofol (0, 5 mg/ kg) eklendi. Girişim sırasında sedasyon düzeyinin belirlenmesi için OAA/S ve BİS skalası kullanıldı. Ağrı şiddeti ise VRS ve VAS skalaları kullanılarak değerlendirildi. İndüksiyon öncesinde, indüksiyon sonrasında ve takip eden sürede belli aralıklarda hastaların KAH, OAB, SS, SPO2 ve PETCO2 değerleri kaydedildi. İki grubun ek propofol ihtiyacı, gelişen bulantı- kusma ve cerrah memnuniyeti kaydedildi. Elde edilen sonuçlar, SPSS 15. 0 versiyonu kullanılarak analiz edildi ve sonuçlar yorumlandı. Bu çalışma sonucunda, deksmedetomidin uygulanan grupta, midazolam grubu kadar etkili ve yeterli bir sedasyon oluştuğu gözlendi. Özellikle indüksiyonu takip eden 10. dakika sonunda, sedasyon derinliğini gösteren BİS değerlerinde daha belirgin azalma kaydedildi. Her iki gruba ait SS, SPO2, PETCO2 değerlerinde indüksiyon sonrasında bir farklılık izlenmezken, KAH ve OAB değerlerinde, indüksiyon sonrasındaki azalmalar, deksmedetomidin grubunda anlamlı olarak daha fazlaydı. Cerrahi memnuniyet, deksmedetomidin grubunda daha fazla iken, ek propofol ihtiyacı ve bulantı- kusma oranlarında gruplar arasında bir farklılık izlenmedi. 
	Sonuç olarak; tek başına yeterli sedasyon sağlaması, cerrah memnuniyetinin daha fazla olması ve özellikle solunum depresyonu yapmaması nedeniyle lokal anestezi altında yapılan girişimsel işlemlerde, deksmedetomidinin uygun bir sedatif ajan olacağını düşünüyoruz.

Abstract:
Cytic hydatics is still a public health problem which requires surgical operation for the treatment mainly, but recently, USG- guided percutain drainage is becoming an alternative procedure. 
   	During the drainage performed under local anaesthesia, blood pressure, hearth and respiratory rates must be kept as normal as possible while providing analgesia and sedation. 
In this study, we used midazolam that has a prompt onset and a selective 2 adrenoceptor agonist called dexmedetomidin for sedative properties and compare sedative potential, intraoperative complications and surgical satisfaction of these drugs.  
40 patients similar with demografic datas were randomized to two groups. Before the surgical procedure, all patiens recieved 10 mg metoclopramid, 45.5 mg feniramin and propofol 0.5 mg/kg (subhipnotic doses) via intravenous injection. Then, midazolam (0, 07 mg/ kg IV bolus fallowed by  0, 01 mg/ kg/ h  infusion) was administered for  the first group, and dexemetodimidin  (1 g/kg loading dose for10 minutes, fallowed by  0, 2g/ kg/ h continous infusion ) for the second group
To evaluate the sedation level, OAA/S and BIS were used before and after the surgery  with VRS and VAS for the pain state. HR (hearth rate), MAP (mean arterial pressure), RR(respiratory rate), SPO2 and PETCO2 were monitorized before the induction and after the induction in every 5 minutes. Propofol recuirement, nause-vomiting and sugical satisfaction were detected and compared. Results were analised by using SPSS 15. 0 version
Dexomedetomidin provided effective and sufficiently sedation which determined decreases in BIS scores after induction. RR, sPO2, PETCO2, propofol requirement and nause- vomiting in were similar in both groups whereas decreases in HR-MAP and surgical satisfaction were signifcanty higher in dexemedetomidin group. 
In conclusion, dexemedetomidin could be an apropriate agent in surgical procedures performed under local anaestehesia by providing sedation in single use, much surgical satisfaction and minimal respiratuar depression