Revizyon total diz protezi uygulamalarında'addüktör tüberkül–oranlar yöntemi' ile'anatomik belirteç–mesafeler yöntemi'tekniklerinin klinik ve radyolojik olarakkarşılaştırılması /
Yazar: MUSTAFA ÇINAR AKCA
Danışman: PROF. DR. ALPASLAN ÖZTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2018
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Diz = Knee ; Diz eklemi = Knee joint ; Diz protezi = Knee prosthesis ; Femur = Femur ; Oran = Proportion ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies ; Radyografi = Radiography ; Tenis dirseği = Tennis elbow ; Tibia = Tibia

Özet:
Giriş: Başarılı bir rTDP uygulamasında eklem çizgisinin (EÇ) yeniden
oluşturulması gereklidir. Çalışmamızda, EÇ'nin oluşturulmasında 'Addüktör
Tüberkül (AT)-Oranlar Yöntemi' ile geleneksel 'Anatomik Belirteç-Mesafeler
Yöntemi' karşılaştırıldı ve EÇ'nin yeniden oluşturulmasının klinik ve fonksiyonel
sonuçlara etkisi değerlendirildi.
Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde 2015-2018 yılları arasında aynı cerrah
tarafından 'AT-Oranlar yöntemi' kullanılarak yapılan 16 ve kliniğimizin diğer
cerrahları tarafından 'Anatomik Belirteç-Mesafeler Yöntemi' kullanılarak yapılan 16
rTDP olmak üzere toplam 31 hastanın 32 dizinin prospektif olarak toplanan verileri
retrospektif olarak incelendi. Son kontrollerde fizik muayene ile birlikte KSS diz ve
fonksiyon puanları ve WOMAC puanı hesaplandı. Ön arka ve yan diz radyografileri
ile EÇ değerlendirildi. EÇ ile klinik ve fonksiyonel sonuçların ilişkisi araştırıldı.
Bulgular: 'AT-Oranlar yöntemi' kullanılan grupta EÇ'nin daha başarılı
şekilde oluşturulduğu hem femoral hem de tibial tarafan yapılan ölçümler ile
gösterildi. Ameliyat sonrası (AS) Grup 1'de fleksiyon arkı daha genişti (p=0,046).
KSS diz ve fonksiyon puanları Grup 1'de daha yüksekti (sırasıyla p=0.031, p=0.036).
EÇ, AT-EÇ ve tüberositas tibia-EÇ oranlarına göre Grup 1'de göre başarılı bir şekilde
oluşturuldu (p<0.001). KSS diz ve fonksiyon ile WOMAC skorundaki iyileşme Grup
1'de daha fazlaydı (sırasıyla p=0.007, p=0.017, p=0.019). Femoral ve tibial taraftan
yapılan ölçümlerde AT-EÇ mesafesi ve TT-EÇ hesaplanan değerlere yaklaştıkça KSS
diz ve fonksiyon punlarındaki iyileşmenin arttığı görüldü (p=0.019, p=0.042, p=0.05,
p=0.03). AS SF-36 alt parametrelerinden 'fiziksel fonksiyon' ile AT-EÇ ve TT-EÇ
(p=0.013, p=0.010), 'ağrı' ile Insall-Salvati (I/S) oranı ve TT-EÇ (p=0.040, p=0.016),
'sosyal fonksiyon' ile I/S ve AT-EÇ (p=0.028, p=0.042) arasında ilişki saptandı. SF-
36 alt paremetlerindeki iyileşme miktarlarına bakıldığında ise TT-EÇ'nin 'fiziksel

fonksiyon, ağrı ve genel sağlık' parametrelerini iyileştirdiği görüldü. EÇ yükselmesi
>4 mm olan 7 hastanın (Grup 2) AS son kontrolde fleksiyon arkları, EHA, KSS Diz
ve Fonksiyon puanları ve AS-AÖ ort. KSS Diz ve Fonksiyon farkları, EÇ yükselmesi
≤4 mm olan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı düşüktü (p=0,010 p=0,014
p=0,004, p=0,003, p=0,002 p=0,013). AS, EÇ >4 mm olan dizlerde ort. WOMAC

viii

puanı, ≤4 mm olanlara göre yüksek ve EÇ'de <4 mm yükselme olan dizlerde AS
dönemde AÖ döneme göre WOMAC puanları daha iyiydi (p=0.016, p=0.030). AS son
kontrolde EÇ yükselmesi >4 mm olan hastaların 'fiziksel fonksiyon' ve 'sosyal
fonksiyon' ≤4 mm olan dizlerden daha kötü idi (p=0,008 p=0,023). EÇ'de >4 mm
yükselme olan dizlerde AS dönemde 'Fiziksel Fonksiyon' ve 'Sosyal Fonksiyon'da
iyileşme ile 'Ağrı'larında azalma daha az idi (p=0,022, p=0,032, p=0,049).
Sonuç: Bu çalışmada, EÇ'nin yeniden oluşturulmasında 'AT-Oranlar
yöntemi'nin geleneksel mesafeler yöntemine göre daha üstün olduğu gösterildi.
Radyolojik ve klinik fonksiyonel değerlendirmelerle EÇ iyi ayarlandığında
fonksiyonel sonuçların ve hasta memnuniyetinin o denli iyi olacağı görüldü. Ayrıca
yine 'Oranlar Yöntemi' ile belirlenen ve 'posterior kondiler ofset' olarak da bilinen
PEÇ'nin oluşturulmasının fleksiyon arkı üzerinde pozitif etkisi olduğu gösterildi.
Anahtar Kelimeler: Total Diz Protezi; Revizyon; Eklem Çizgisi; Addüktör
Tüberkül; Femoral Genişlik; Oran; Tibial Tüberkül; Medial Epikondil; Lateral
Epikondil; Transepikondiler Aks.

Abstract:
Introduction: In a successful rTKA, reestablishement of Joint Line (JL) is
required. In our study, 'Adductor Tubercle (AT)-Ratios Method' and traditional
'Anatomical Landmark-Distances Method' in the formation of JL was compared, and
the effects of reestablishement of JL on clinical and functional outcomes were
evaluated.
Materials and Methods: In our clinic between 2015 and 2018, the
prospectively collected data of 16 rTKA performed by the same surgeon using 'AT-
Ratios Method', and 16 rTKA performed by other surgeons in our clinic using
'Anatomical Landmark-Distances Method', a total of 32 knees of 31 patients were
analysed retrospectively. In the final follow-up examinations, KSS knee and function
and WOMAC scores were calculated together with physical examination. JL was
evaluated with anterior-posterior and lateral knee radiographies. The relationship
between JL with clinical and functional results was examined.
Results: In the group using "AT- Ratios Method", it was shown by both
femoral and tibial measurements that JL was established more successfuly.
Postoperative flexion arc was higher in Group 1 (p=0.046). KSS knee and function
scores were higher in Group 1 (p=0.031, p=0.019, respectively). JL was reestablished
successfuly in Group 1 according to AT-JL and tuberculosis tibia-JL ratios (p<0.001).
The improvement in KSS knee and function and WOMAC score was higher in Group
1 (p=0.007, p=0.017, P=0.019 respectively). Measurements in the femoral and tibial

sides showed that the improvement in KSS knee and function scores increased as AT-
JL and TT-JL distances approached to the calculated values (p=0.019, p=0.042,

p=0.05, p=0.03). From the subparameters of postoperative SF-36, the relationship
between 'physical function' and AT-JL and TT-JL (p=0.013, p=0.010), between 'pain'
and Insall-Salvati (I/S) ratio and TT-JL (p=0.040, p=0.016), and between 'social
function' and I/S and AT-JL (p=0.028, p=0.042) was detected. When the amount of
improvement in SF-36 subparameters are considered, TT-JL was observed to improve
'physical function, pain, and general health' parameters. At the last follow-up, 7 of the
patients with an elevation of JL >4 mm (Group 2) had a statistically lower flexion arcs,
ROM, KSS knee and function scores, and less improvement in KSS knee and function

x

points postoperatively compared to the patients with an elevation of JL ≤4 mm
(p=0.010, p=0.014, p=0.004, p=0.003, p=0.002, p=0.013). Postoperative average
WOMAC score of knees with an elevation of JL >4 mm was increased compared to
the patients with an elevation of JL ≤4 mm, and the postoperative Womac score of the
patients with JL elevation <4 mm were increased compared to the preoperative period
(p=0.016, p=0.030). At the last follow-up, 'physical function' and 'social function' of
the patients with an elevation of JL >4 mm was worse than the patients with JL ≤4 mm
(p=0.008, p=0.023). The improvement of 'physical function' and 'social function', and
the decrease in 'pain' in the knees with an elevation of JL >4 mm were lower (p=0.022,
p=0.032, p=0.049).
Conclusion: In this study, 'AT-Ratios Method' was shown to be superior in
terms of JL reestablishement compared to the traditional distances method. It was seen
that fuctional results and patient satisfaction increased when JL was established better
by radiological and clinical functional evaluations. Additionally, it was also shown
that the formation PJL also known as 'posterior condylar offset' with the 'Ratios
Methos' has a positive effect on flexion arc.
Keywords: Total Knee Arhtroplasty; Revision; Joint Line; Adductor Tubercle;
Femoral Width; Ratio; Tibial Tubercle; Medial Epicodyle; Lateral Epicodyle;
Transepicondylar axis.