Deneysel iskemi-reperfüzyon hasarına karşı mirisetin'in over ve oosit kalitesi üzerine etkilerinin mikroskobik ve biyokimyasal analizlerle araştırılması
Investigation of the effects of myricetin on ovarian and oocyte quality against experimental ischemia-reperfusion damage with microscopic and biochemical analysis
Yazar: SEVDA AYDIN
Danışman: PROF. DR. ELVAN ŞAHİN ; DR. ÖĞR. ÜYESİ BETÜL ÖZBEK
Sakarya Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2024
Konu: Histoloji ve Embriyoloji = Histology and Embryology

Özet:
GİRİŞ VE AMAÇ: Bu çalışmada, over detorsiyonunu takiben gelişen iskemi-reperfüzyon hasarında Mirisetin'in olası koruyucu etkilerini sıçan modelinde histokimyasal ve biyokimyasal analizlerle araştırmak amaçlandı. 
GEREÇ VE YÖNTEM: Wistar Albino cinsi 32 dişi sıçan Kontrol, İskemi, İskemi-Reperfüzyon (İ/R) ve Tedavi olarak rastgele 4 gruba ayrıldı. Tüm gruplara abdominal insizyon yapıldı. Kontrol hariç diğer gruplara over torsiyonu uygulandı. İ/R ve Tedavi gruplarına torsiyonu takiben 3 saat sonra detorsiyon yapıldı. Tedavi grubuna ilaveten intraperitonel Mirisetin (20 mg/kg) verildi. Sıçanlar üç östrus siklusu boyunca takip edildikten sonra tüm gruplara oosit stimülasyonu için hormonlar uygulandı. Sıçanlar eksanguinasyonla sakrifiye edilerek kan örnekleri ve overler alındı. Kanda AMH, GSH, NF-B, TNF ve IL-1 düzeyleri ELISA ile ölçüldü. Tüm sıçanların sağ overlerinden toplanan oositler invert mikroskopta incelendi. Histolojik takibe alınan sol overlerin H-E, Masson-Trikrom ve immünperoksidaz yöntemleriyle boyanan kesitleri ışık mikroskobunda değerlendirildi.  
BULGULAR: Histopatolojik over hasarını değerlendirmek için kesitlerde vasküler dilatasyon-hemoraji, ödem, doku ayrışması ve foliküler dejenerasyon skorlaması yapıldı. Kontrol grubuyla kıyaslandığında, İskemi ve İ/R gruplarında doku hasarı anlamlı düzeyde yüksek (p<0,001) bulunurken, Tedavi grubunda saptanan minimal hasar istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0,05). Tedavi grubundaki hasar İskemi ve İ/R gruplarına kıyasla anlamlı olarak düşüktü (p<0,01). VEGF ve Caspase-3 antikorları ile işaretlenen immün-pozitif hücre sayıları İskemi ve İ/R gruplarında, Kontrol ve Tedavi gruplarına kıyasla anlamlı düzeyde yüksekti (p<0,001). Kontrol ve Tedavi grupları kıyaslandığında, VEGF-pozitif hücreler ve Caspase3-pozitif hücreler sırasıyla p<0,05 ve p<0,001 düzeyinde Tedavi grubunda yüksek bulundu. Toplam oosit sayısı, İskemi ve İ/R gruplarında Kontrole kıyasla anlamlı düzeyde düşüktü (p<0,001); Kontrol ile Tedavi grubu arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Biyokimyasal analizlerde, IL-1 bakımından, İskemi ve Tedavi grupları arasında anlamlı fark olması (p=0,05) dışında, diğer analizlerde gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05).  
SONUÇ: Elde dilen bulgular ışığında, over torsiyonu/detorsiyonu ile gelişen klinik tabloda tedaviye Mirisetin eklenmesinin iskemi-reperfüzyon hasarına karşı koruyucu olabileceği sonucuna varıldı.

Abstract:
INTRODUCTION AND PURPOSE: This study aimed to investigate the possible protective effects of Myricetin on ischemia-reperfusion injury following the ovarian torsion/detorsion model in rats by histochemical and biochemical analyses.
MATERIALS AND METHODS: Thirty-two female Wistar Albino rats were randomly divided into 4 groups as Control, Ischemia, Ischemia-Reperfusion (I/R) and Treatment. Abdominal incision was performed in all groups. Ovarian torsion was applied to all groups except Control. Detorsion was performed 3 hours after torsion in I/R and Treatment groups. Intraperitoneal Myricetin (20 mg/kg) was additionally administered to the Treatment group. After the rats were followed for three estrous cycles, hormones were applied to all groups for oocyte stimulation. The rats were sacrificed by exsanguination and blood samples and ovaries were taken from them. AMH, GSH, NF-B, TNF and IL-1 levels in the blood were measured by ELISA. Oocytes collected from the right ovaries of all rats were examined under an inverted microscope. The sections of the left ovaries that were taken for histological follow-up, stained with H-E, Masson-Trichrome and immunoperoxidase methods, were evaluated under a light microscope.
RESULTS: To evaluate histopathological ovarian damage on the sections, vascular dilatation-hemorrhage, edema, tissue separation and follicular degeneration were scored. Compared to the Control group, tissue damage was significantly higher in the Ischemia and I/R groups (p<0.001), while the minimal damage detected in the Treatment group was not statistically significant (p>0.05). The damage in the Treatment group was significantly lower compared to the Ischemia and I/R groups (p<0.01). The number of immune-positive cells labeled with VEGF and Caspase-3 antibodies was significantly higher in the Ischemia and I/R groups compared to the Control and Treatment groups (p<0.001). When the Control and Treatment groups were compared using VEGF-positive cells and Caspase-3-positive cells, the Treatment group was found to be higher than the control with significance levels of p<0.05 and p<0.001, respectively. The total oocyte count was significantly lower in the Ischemia and I/R groups compared to the Control (p<0.001); no significant difference was found between the Control and Treatment groups (p>0.05). In biochemical analyses, except for a significant difference between the Ischemia and Treatment groups in terms of IL-1 (p=0.05), no significant difference was found between the groups in other analyses (p>0.05).
CONCLUSION: The findings of this study reveal the protective effect of Myricetin treatment againts ischemia and reperfusion injury on rats due to ovarian torsion/detorsion model.