Parsiyel ve komplet üreter obstrüksiyonlu hayvan modelinde tiyol-disülfid homeostasisi ve renal hasar ile ilişkisi
Thiol-disulfide homeostasis in animal model with partial and complete ureteral obstruction and relationship with renal damage
Yazar: EMRE TOKUÇ
Danışman: DR. AHMET ÜRKMEZ
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Haydarpaşa Numune Eğt. ve Arş. Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Üroloji = Urology
Dizin: Böbrek yetmezliği = Kidney failure ; Disülfitler = Disulfides ; Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Homeostaz = Homeostasis ; Tiyoller = Thiols ; Üreter = Ureter ; Üreter hastalıkları = Ureteral diseases ; Üreter tıkanmaları = Ureteral obstruction

Özet:
AMAÇ
Obstrüktif üropatiler tüm yaşlarda progresif nefron kaybına yol açabilen bir patolojidir. Obstrüktif nedenlerden meydana gelen intraglomerüler basınç artışının tetiklediği renin-anjiotensin sistemi ve diğer yolaklar, renal iskemiye neden olarak hipoksi ve oksidatif stres oluşturmakta ve ortadan kaldırılmaz ise renal fibrosis, nekroz ve apoptoz gelişmektedir. Obstrüktif patolojilerde bugüne kadar çeşitli biyomarkerlar araştırılmıştır. Tiyoller, hidrojen, sülfür ve karbon atomlarının oluşturduğu organik bir bileşiktir. Oksidatif stres durumlarında, tiyol grupları arasında geçici disülfid bağları kurulmaktadır. Amacımız, kanda basitçe bakılabilen dinamik tiyol-disülfid homeostazının üreter obstrüksiyonunda renal hasarı öngörmedeki yerini göstermektir.
GEREÇ VE YÖNTEM
24 adet Wistar Albino sıçan randomize edilerek 3 gruba ayrıldı. Gruplar sham, parsiyel ve komplet olarak adlandırıldı. Her bir gruptan kreatinin ve tiyol disülfid homeostazı ölçümü için 2 cc venöz kan alındı ve böbrek sintigrafileri çekildi. Daha sonra sham grubuna sadece abdominal orta hat kesisi atıldı. Parsiyel grubunun sol üreteri disseke edilerek psoas kasına nazikçe gömüldü. Komplet grubunun ise sol üreteri disseke edilerek iki ayrı yerinden bağlandı ve ortasından kesildi. Postoperatif 7. günde sıçanlardan biyokimyasal incelemeler için 2 cc venöz kan alındı, kontrol böbrek sintigrafileri çekildi, sol nefrektomi operasyonu uygulandı ve böbrekler histopatolojik olarak incelendi.
BULGULAR
Gruplar arasında postoperatif nativ tiyol ve total tiyol değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmaktadır (p:0.000, p:0.001; p<0.05). Grup içerisinde preoperatif-postoperatif karşılaştırmada da parsiyel ve komplet obstrüksiyon gruplarında bu parametrelerde anlamlı farklılık mevcuttur (p:0.012, p:0.018; p<0.05). Komplet obstrüksiyon grubunda postoperatif disülfid/nativ tiyol ve nativ tiyol/total tiyol oranlarında, diğer gruplara göre anlamlı farklılık mevcuttur (p1:0.011; p2:0.040 ve p1:0.015; p2:0.028; p<0.05). Nativ tiyol, total tiyol, sol böbrek yüzde cinsinden fonksiyon kaybı ve kreatinin değişim değerleri ile histopatolojik EGTI skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyon bulunmuştur (r: -0,867, r: -0.815, r: 0,745, r: -0,911, p:0.000; p<0.05)

SONUÇ

Tiyol-disülfid homeostazı, obstrüktif üropatide böbrek hasarını öngörmede değerli bir hematolojik parametredir. Nativ tiyol ve total tiyol seviyelerindeki düşüş, böbreklerdeki patolojik değişimler ile koreledir. Disülfid/nativ tiyol ve nativ tiyol/total tiyol oranları, komplet obstrüksiyon belirteçleri olabilir.

Abstract:
AIM
Obstructive uropathies can lead to progressive nephron loss at all ages. Renin-angiotensin system and other pathways induced by the increase of intraglomerular pressure due to obstruction cause renal ischemia leading to hypoxia and oxidative stress and can result in renal fibrosis, necrosis and apoptosis if not eliminated. Various biomarkers have been investigated in obstructive pathologies to date. Thiols are organic compound formed by hydrogen, sulfur and carbon atoms. In cases of oxidative stress, transient disulfide bonds are established between thiol groups. Our aim is to show the importance of the dynamic thiol-disulfide homeostasis in predicting renal injury in ureter obstruction.
MATERIALS AND METHODS
24 Wistar Albino rats were randomized and divided into 3 groups. Groups were named as sham, partial and complete. 2 cc venous blood was taken from each rat for the measurement of creatinine and thiol disulfide homeostasis and renal scintigraphy was performed. Only a midline abdominal incision was done in the sham group. The left ureter of the partial group was dissected and gently buried into the psoas muscle. In the complete group, the left ureter was dissected and ligated from two separate places and cut in the middle. On the postoperative 7th day, 2 cc venous blood samples were taken for biochemical examinations, control renal scintigraphy was done, left nephrectomy was performed and the kidneys were analysed histopathologically.
RESULTS
There was statistically significant difference between the groups in terms of postoperative native thiol and total thiol values (p: 0.000, p: 0.001; p<0.05). There was also a significant difference in preoperative and postoperative comparisons of these parameters in partial and complete obstruction groups (p: 0.012, p: 0.018; p<0.05). There was a significant difference in terms of postoperative disulfide/native thiol and native thiol/total thiol ratios in the complete obstruction group compared to the other groups (p1: 0.011; p2: 0.040 and p1: 0.015; p2: 0.028; p<0.05). A statistically significant correlation was found between native thiol, total thiol, left kidney function loss percentage and creatinine change values and histopathological EGTI scores (r: -0,867, r: -0,815, r: 0,745, r: -0,911, p: 0.000; p<0.05).
CONCLUSION
Thiol-disulfide homeostasis is a valuable hematological parameter in predicting renal injury in obstructive uropathy. The decrease in the levels of native thiol and total thiol is correlated with pathological changes in the kidneys. Disulfide/native thiol and native thiol/total thiol ratios may be indicators of complete obstruction.