İnme hastalarında kol salınımları ile dinamik denge ve düşme riski arasındaki ilişkinin araştırılması
Investigation of the relationship between fall risk and dynamic balance with arm swings in stroke patients
Yazar: MEHTAP KIZILKAYA
Danışman: PROF. DR. KADRİYE ARMUTLU
Hacettepe Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı / Nörolojik Rehabilitasyon Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2022
Konu: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon = Physiotherapy and Rehabilitation
Dizin: Denge = Equilibrium ; Düşme kazaları = Accidental falls ; Kol = Arm ; Postural denge = Postural balance ; Risk faktörleri = Risk factors ; İnme = Stroke

Özet:
Bu çalışmada, inme hastalarında kol salınım dereceleri ile dinamik denge ve düşme riski arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamıza, bağımsız yürüyebilen, ilk defa inme geçirmiş, yaş ortalaması 54.73 ± 6.52 olan 30 inme hastası dâhil edilmiştir. Bireylerin demografik ve klinik özellikleri kaydedilmiştir. Değerlendirmeler, Hacettepe Üniversitesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Fakültesi Protez-Ortez ünitesi laboratuvarında yapılmıştır. Yürüme sırasında video kaydına alınan bireylerin video analizleri Dartfish Pro Suite 7 Analiz Yazılımı ile yapılmıştır. Analizler sırasında kol salınımlarını ölçmek amacıyla bireylerin etkilenmiş ve sağlam taraflarının maksimum fleksiyon/ekstansiyon dereceleri kayıt altına alınmıştır. Bireylerin dinamik dengeleri, Dinamik Yürüme İndeksi (DYİ), Stabilite Limitleri Testi (SLT) ve Fonksiyonel Uzanma Testi (FUT) ile değerlendirilirken; düşme risklerini değerlendirmek için ise Performansa Yönelik Hareket Değerlendirmesi I (POMA-I) Tinetti Denge ve Yürüme Değerlendirmesi ve Zamanlı Kalk Yürü Testi (ZKYT) kullanılmıştır. Etkilenmiş taraf fleksiyon açısı ve DYİ arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca sağlam taraf fleksiyon açısı ve etkilenmiş taraf SLT arasında pozitif yönde bir ilişki bulunurken (p<0,05); sağlam taraf ekstansiyon açısı ile DYİ, posterior SLT, etkilenmiş taraf SLT ve sağlam taraf SLT arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Etkilenmiş tarafın ekstansiyon ve fleksiyon açısının toplamı olan; etkilenmiş tarafın kol salınım açısının artmasının dinamik dengeyi artırdığına yönelik bir sonuç bulunmuştur (p<0,05). Özellikle etkilenmiş taraf fleksiyon açısı olmak üzere; etkilenmiş tarafın toplam kol salınımı ile ZKYT arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak, kol salınımlarının ve belli parametrelerinin, dinamik denge ve düşme riski ile anlamlı bir ilişkisi olduğu görülmüştür. Fakat bütün değerlendirme ölçekleri ile bu ilişki tam olarak ispatlanamadığı için gelecekteki çalışmalara ihtiyaç vardır.
Anahtar Kelimeler: İnme, kol salınımları, dinamik denge, düşme riski

Abstract:
In this study, it was aimed to examine the relationship between the  degree of arm sway with dynamic balance and fall risk in stroke patients. 30 stroke patients who were able to walk independently, had a first stroke, mean age 54.73 ± 6.52, were included in our study. Demographic and clinical characteristics of the individuals were recorded. Evaluations were made in Hacettepe University Faculty of Physiotherapy and Rehabilitation Prosthesis-Orthotics unit laboratory. Video analyzes of individuals who were videotaped during walking were made with Dartfish Pro Suite 7 Analysis Software. In order to measure arm swings during the analyses, the maximum flexion/extension degrees of the affected and intact sides of the individuals were recorded. While the dynamic balance of individuals is evaluated with Dynamic Gait Index (DGI), Limits of Stability Test (LoS) and Functional Reach Test; Performance-Oriented Movement Evaluation I (POMA-I), Tinetti Balance and Gait Evaluation and Timed Up and Go (TUG) Test were used to assess fall risks. A statistically significant relationship was found between the affected side flexion angle and DGI (p<0,05). In addition, there was a positive correlation between the unaffected side flexion angle and the affected side LoS (p<0,05); A negative correlation was found between the unaffected side extension angle and DGI, posterior LoS, affected side LoS, and intact side LoS (p<0,05). A result was found that increasing the arm swing angle of the affected side, which is the sum of the extension and flexion angles of the affected side, increases the dynamic balance (p<0,05). Especially the affected side flexion angle; A negative correlation was found between the total arm sway of the affected side and TUG (p<0,05). As a result, it was found that arm swings and certain parameters were significantly associated with dynamic balance and fall risk. However, since this relationship cannot be fully proven with all rating scales, future studies are needed.
Key Words: Stroke, arm swings, dynamic balance, fall risk