Benign prostat hiperplazisi cerrahisinde transüretral rezeksiyonu (TUR P) ile transüretraleloktrovaporazisyonun (TUVAP) ın karşılaştırılması
A comparison of transurethral resection (TUR P) and transurethral elektrovaporization (TUVAP) for benign prostatic hyperplasia
Yazar: FAHRİ SİNAN AKŞİT
Danışman: UZMAN NEJAT CAMBAZOĞLU
Sağlık Bakanlığı / İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi / Üroloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 1999
Konu: Üroloji = Urology

Özet:
AMAÇ
Yaşla birlikte artmakta olan alt üriner sistem sempotomları hayat kalitesini bozmakta tedavisi ile önemli bir mali yük oluşturmaktadır. Bunun en sık nedeni erkeklerde benign prostat hiperplazisi (BPH)' dir. BPH'nın en etkili tedavi yöntemi cerrahidir. Amacımız BPH tanısı olan medikal tedavi den fayda görmeyen prostat volumu uygun olan hastalarda TUVAP ve TUR P nin etkliğinin karşılatırmaktır.
MATERYAL VE METOT
52 hasta çalışmaya alındı. Hastaların değerlendirilmesinde anemnez, fizik muayne, laboratuvar değerler ( idrar analizi ve kültürü, serumelektrolitleri, hemogram,prostat spesifik antiten(PSA), uluslar arası işeme septomları anketi (İPSS), ultrasonografi ile prostat volumu ve postmiksiyonal rezidü ölçümü yapıldı. Daha önce prostat ve üretra cerrahisi olan mesanenin benign ve malign hastalıkları ile prostat ca tanı veya şüphesi olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. 26 hasta TUVAP grubuna 26 hasta TUR P grubuna randomize edildi. TUVAP grubunda 9 hasta cerrahi tedavi sonrası takibe gelmediği için çalışma dışı bırakıldı. IPSS değeri 8'in üzerinde olması, üroflowmetride Qmax değerinin 15ml/sn nin altında ve prostat volümünün 80 in altında hastalar çalışmaya alındı. Cerrahi sonralar 6 ay takip edilmiş ve sonuçları karılaştırılmıştır. Grupların demografik, klinik ve takip süreleri tablo 1 de özetlenmiştir.
	TUVAP
n=17	TUR-P
N=26	          p
Yaş (yıl)	66.90 ±  6.30	65 ± 5.70	0.30
IPSS	18.17 ± 5.24	17.86  ±4.93	0.77
Semptom Süresi (ay)	29.20 ± 23	23.11  ±19.80	0.36
Maksimum idrar akım hızı (Qmax-ml/sn)	8.0.5 ± 2.71	9.04 ± 2.81	0.29
Postmiksiyonel rezidüel idrar (ml)	162 ±119.80	102.40 ± 66.70	0.07
Prostat volümü (ml)	48.40± 10.90	49.10 ±  9.80	0.88
Takip süresi (ay)	5.60 ±1.90	5.60  ±  1.70	0.99
Tablo 1
SONUÇLAR:
Postoperatif komplikasyonlar:
Olgularımızda en sık görülen postoperatif komplikasyon, değişik derecelerde oluşan intermittant hematüridir. Hematüri oranı TUVAP grubunda %47,7, TIJR_P grubunda ise %69,2'dir. Her iki grupta da mikroskobik hematüri ortalama postoperatif üçüncü hafta sonunda kaybolmuştur. Pıhtı retansiyonu 17 TUVAP olgusundan sadece 1'inde (%5,9); 26 TUR-P olgusunun ise 6'sında (%23,1) görülmüştür. TU VAP grubundan 1 hastaya; TUR P grubunda 2 hastaya kan trasfüzyonu yapılmıştır. Her iki gruptan birer olguda ise postoperatif üçüncü ayda bulber üretrada darlık gelişmiş ve visuel üretrotomi yöntemi ile tedavi edilmiştir. TUR-P grubundan bir hastada postoperatif 5'inci ayda mesane boynu darlığı gelişmiş ve ikinci kez TIJR uygulaması gerekli olmuştur. 4 TUWAP ve 8 TUR-P olgusunda postoperatif alt üriner sistem enfeksiyonu gelişmiş ve uygun antibiyotik tedavisi ile başarılı sonuç alınmıştır. Olguların hiçbirisinde "Tur sendromu'' görülmemiştir. TUR-P grubundaki 2 olguda  kateter alındıktan sonra iki hafta kadar devam eden inkontinans gözlenmiştir.
Cerrahi sonuçlar:
Komplikasyonlar açısından karşılaştırıldığında her iki grup arasında anlamlı fark yok(p>0.05). Post operatif takipte serum sodyum değişimi (p=0.78), hemoglobin değişimi (p=0.98), kateterizasyon süresi (p=0.25), hastanede kalış süresi (p=0.11), iş gücu kaybı (p=0.82) açısından far yoktu. Operasyon süresi TUVAP grubunda anlamlı olarak yüksekti (p<0.001). Takip sonunda hasta memnuniyet anketinde iki grup arasında anlamlı fark görülmedi. Takip sonunda her iki grupta IPSS (p=0.19), Q max(ml/sn)(p=0.91), PMR(ml) (p=0.84) anlamlı fark saptanmadı.
 SONUÇ
Benign prostat hiperplazinin cerrahi tedavisinde uygulanan TUVAP ve TUR P cerrahi teknoji yöntemlerinin çalışmamızda etkinlik ve güvenlik açısından benzer bulundu.

Abstract:
PURPOSE
Lower urinary tract symptoms, which increase with age, impair quality of life and create a significant financial burden with their treatment. The most common cause of this is benign prostatic hyperplasia (BPH) in men. The most effective treatment of BPH is surgery. Our aim is to compare the efficacy of TUVAP and TUR P in patients with BPH who do not benefit from medical treatment and whose prostate volume is appropriate.
MATERIAL AND METHOD
52 patients were included in the study. Anamnesis, physical examination, laboratory values (urine analysis and culture, serum electrolytes, hemogram, prostate-specific antigen (PSA), international voiding septoms questionnaire (IPSS), prostate volume and postmictional residuel urine were measured by ultrasonography. Patients with previous prostate and urethral surgery, benign and malignant diseases of the bladder, and diagnosis or suspicion of prostate cancer were excluded from the study. 26 patients were randomized to TUVAP group and 26 patients to TUR P group. In the TUVAP group, 9 patients were excluded because absence of follow-up after surgical treatment. Patients with IPSS value above 8, uroflowmetry Qmax value below 15ml/sec and prostate volume below 80 were included in the study. They were followed up for 6 months after surgery and the results were compared. Demographic, clinical and follow-up periods of the groups are summarized in Table 1
	TUVAP
N=17	TUR-P
N=26	P
Age (years) 
	66.90±6.30	65±5.70	0.30
IPSS	18.17±5.24	17.86±4.93
	0.77
Symptom duration(months)	29.20±23	23.11±19.80	0.36
Maximum urine flow rate(Qmax-ml/sec)	8.05±2.71	9.04±2.81	0.29
Postmixual residual urine(ml)	162±119.80	102.40±66.70	0.07
Prostate volume(ml)	48.40±10.90	49.10±9.80	0.88
Follow-up period(months)	5.60±1.90	5.60±1.70	0.99
Table 1
CONCLUSIONS:
Postoperative complications:
The most common postoperative complication in our patients was intermittent hematuria of varying degrees. Hematuria rate was 47.7% in TUVAP group and 69.2% in TIJR_P group. Microscopic hematuria disappeared at the end of the third postoperative week in both groups. Clot retention was seen in only 1 of 17 TUVAP patients (5.9%) and 6 of 26 TUR-P patients (23.1%). Blood transfusion was performed in 1 patient in the TU VAP group and 2 patients in the TUR P group. One patient from each group developed stenosis in the bulbar urethra in the third postoperative month and was treated by visual urethrotomy. One patient from the TUR-P group developed bladder neck stenosis in the 5th postoperative month and required a second TIJR procedure. In 4 TUVAP and 8 TUR-P patients, postoperative lower urinary tract infection developed and successful results were obtained with appropriate antibiotic treatment. "Tur syndrome" was not observed in any of the cases. Incontinence was observed in 2 cases in the TUR-P group which persisted for two weeks after catheter removal.
Surgical results:
There was no significant difference between the two groups in terms of complications (p>0.05). There was no significant difference in serum sodium change (p=0.78), hemoglobin change (p=0.98), catheterization time (p=0.25), hospital stay (p=0.11), and loss of work capacity (p=0.82) at post operative follow up. The operation time was significantly higher in the TUVAP group (p<0.001). There was no significant difference between the two groups in the patient satisfaction questionnaire at the end of follow-up. There was no significant difference in IPSS (p=0.19), Q max(ml/sec) (p=0.91), PMR(ml) (p=0.84) in both groups at the end of follow-up.
 CONCLUSION
The efficacy and safety of TUVAP and TUR P surgical techniques for the surgical treatment of benign prostatic hyperplasia were similar in our study.