Tepecik Eğitim Araştırma Hastanesi mavi kod çağrılarında neden sonuç ilişkisinin ve protokole uygunluğunun değerlendirilmesi
Evaluation of cause and effect relationship and compliance with the protocol in Tepecik Educational Research Hospital code blue calls
Yazar: ERHAN KÜP
Danışman: ÖĞR. GÖR. ERGİN ALAYGUT
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İzmir Tepecik Eğt. ve Arş. Hast. / Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2021
Konu: Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation
Dizin: Kalp durması = Heart arrest ; Kardiyopulmoner reanimasyon = Cardiopulmonary resuscitation ; Mavi kod = Code blue ; Neden-sonuç ilişkisi = Causal relationship ; Protokoller = Protocols

Özet:
Amaç: Primer amaç mavi kod çağrısı yapılan hastalarda çağrı verme sebeplerini ve doğruluğunu değerlendirmektir. İkincil amacı ise kardiyopulmoner arrestlere mavi kod çağrı ekibinin yaptığı müdahale sonuçları ve eksitus oranlarının tespitidir.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız da Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Tepecik Eğitim Araştırma Hastanesi Girişimsel Olmayan Araştırmalar Etik Kurulunun onayı alındıktan sonra Ocak 2019 ve Haziran 2020 tarihleri arasında verilmiş olan mavi kod çağrıları ve uygulamaları retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Çalışmamıza mavi kod uygulama formu tam olarak doldurulmuş olup eksik bilgi içermeyen ve hastane veri tabanından hasta hakkında yeterli bilgiye ulaşılabilen formlar dahil edilmiştir. Uygulama formları değerlendirilirken öncelikle yapılan çağrı doğru ve yanlış şeklinde iki gruba ayrıldı. Mavi kod çağrısı; hastalarda kardiyopulmoner arrest mevcutsa veya yakın zamanda arrest olabileceği düşüncesi varsa doğru çağrı kabul edildi.
Bulgular: Çalışmamıza 199 mavi kod uygulama formu dahil edildi. Çağrıların %20,1'i yanlış olarak değerlendirildi. Doğru yapılan 159 çağrının demografik özelliklerine bakıldığında 102 erkek ve 57 kadın olduğu görüldü, hastaların yaş ortalaması 65,08±17,83 saptandı. Hastaların 46'sında sadece solunum desteği ihtiyacı vardı. 113 hasta da resüsitasyon ihtiyacı mevcut olup 12 hastada müdahale ekibi gelene kadar müdahale başlanmamıştı. Müdahale sonucu 64 hastada spontan dolaşım tekrar sağlanmıştır. 1 hafta sonrasında ise 64 hastanın 43'ü eksitus olmuş ve 7'si sevk edilmişti. Hastane yatışı devam eden 14 hasta olup bunların 8'inin bilincinin açık olduğu saptanmıştır. Doğru çağrılarda karşılaşılan ilk ritimler %52,2 asistoli, %31,6 NSR ve %15 hastada VF'dur.
Sonuç: Yapılacak müdahalelerde oluşacak gecikmeler kötü nörolojik sonuçlar veya hasta kaybı ile sonuçlanabilmektedir. Sağlık çalışanlarına verilecek eğitimler ile yanlış çağrı oranları azalacak ve olası kötü sonuçları engellenebilecektir. Ayrıca hastanelerde erken uyarı sistemi gibi sistemler kullanılarak kritik hastalarda yakın gözlem ile oluşacak arrestler önlenebilecek ve morbidite, mortalite oranları azalmış olacaktır.
Anahtar kelimeler: Kardiyopulmoner arrest, resüsitasyon, mavi kod

Abstract:
Aim: The primary purpose is to evaluate the reasons and accuracy of calling patients with code blue. Its secondary purpose is to determine the results of the intervention of the blue code call team in cardiopulmonary arrests and the death rates.
Materials and Methods: In our study, after the approval of the Health Sciences University İzmir Tepecik Training and Research Hospital Non-Invasive Research Ethics Committee, the blue code calls and applications given between January 2019 and June 2020 were retrospectively evaluated. The code blue application form was fully filled in our study, and the forms that did not contain incomplete information and sufficient information about the patient were included in the hospital database. While evaluating the application forms, the call made first was divided into two groups as true and false. Blue code call; The correct call was accepted if there was cardiopulmonary arrest in the patients or if there was an idea that arrest might be imminent.
Results: 199 blue code application forms were included in our study. 20.1% of the calls were evaluated as wrong. Considering the demographic characteristics of the 159 calls made correctly, it was seen that there were 102 men and 57 women, and the mean age of the patients was 65.08 ± 17.83. 46 of the patients only needed respiratory support. 113 patients were in need of resuscitation, and the intervention was not initiated until the intervention team arrived in 12 patients. As a result of the intervention, spontaneous circulation was restored in 64 patients. After 1 week, 43 of 64 patients died and 7 of them were referred. There are 14 patients who continue their hospitalization and 8 of them were found to be conscious. The first rhythms encountered in correct calls are %52,2 asystole, %31,6 NSR and %15 VF in patients.
Conclusion: Delays in interventions may result in poor neurological results or patient loss. With the trainings to be given to healthcare professionals, the rate of false calls will be reduced and possible bad consequences will be prevented. In addition, by using systems such as early warning system in hospitals, arrests that will occur with close observation in critically ill patients will be prevented and morbidity and mortality rates will be reduced.
Key words: cardiopulmonary arrests, resuscitation, code blue