Sistemik lupus eritematozus'ta hastalık aktivasyonu ve  D vitamini metabolizmasının IL-10, IL-17 ve IL-23 düzeyleri ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between IL-10, IL-17, IL-23 levels and disease activity of systemic lupus erythematosus and vitamin d metabolism
Yazar: BEYZA GENÇ ÇETİN
Danışman: PROF. DR. TAŞKIN ŞENTÜRK
Adnan Menderes Üniversitesi / Tıp Fakültesi / İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2015
Konu: Romatoloji = Rheumatology
Dizin: Lupus eritematozus-sistemik = Lupus erythematosus-systemic ; Sistemik lupus eritematozus =   ; Vitamin D = Vitamin D ; Vitamin D eksikliği = Vitamin D deficiency ; İnterlökin 10 = Interleukin 10 ; İnterlökin 17 = Interleukin 17 ; İnterlökin 23 = Interleukin 23

Özet:
Amaç: Sistemik Lupus Eritematozus kronik, otoimmün, inflamatuar ve patogenezi  hala bilinmeyen bir hastalıktır. Pek çok çalışmada IL-10, IL-17 ve IL-23'ün patogenezde rol oynadığı gösterilmiştir. D vitamini ise vücutta kemik metabolizması etkilerinin yanı sıra immün sistemde de görev almaktadır. Bu nedenle otoimmün hastalıkların patogenezinde rol oynadığı düşünülmektedir. Biz bu çalışmada IL-10, IL-17, IL-23 ve D vitamini serum düzeyleri ile sistemik lupus eritematozus klinik bulguları arasında ilişkiyi saptamayı amaçladık. 
Yöntem: SLE tanısı almış 40 hasta ve 20 sağlıklı kontrol çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların öykü, fizik muayene ve laboratuvar bulguları kaydedildi. Tüm hastaların ve kontrol grubunun serum IL-10, IL-17 ve IL-23 düzeyleri ELISA yöntemiyle, 25(OH)D vitamini düzeyleri HPLC (high-performance liquid chromatography) yöntemiyle serolojik olarak çalışıldı. Tüm verilerin karşılaştırılması SPSS 22 ortamında Mann-Whitney-U, Kolmogorov-Smirnov testleri ile yapıldı ve p<0,05 değerler anlamlı kabul edildi.	Bulgular: SLE hasta grubunda IL-10 ve IL-17 düzeyleri açısından kontrol grubuna göre anlamlı farklılık yoktu (sırasıyla p:0,333 ve p:0,990). IL-23 düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre yüksek saptandı ve istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,001). IL-23 düzeyleri ile hastalık aktivitesi, böbrek tutulumu, hastalık süresi arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). D vitamini düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre daha düşük saptandı ve istatistiksel olarak anlamlıydı (p:0,003). IL-23 ve D vitamini düzeyi arasında anlamlı ilişki saptandı (p:0,019). D vitamini düzeyi ile hastalık aktivitesi, böbrek tutulumu, kinin ve steroid kullanımı arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). Fakat D vitamini düzeyi ile hastalık süresi arasında anlamlı korelasyon vardı (p:0,020). 
Sonuç: Literatürde IL-10 ve IL-17'nin SLE'nin patogenezinde yeri olduğunu destekleyen çalışmalar olsa da bizim çalışmamızda hasta ve sağlıklı kontrol grubu arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. IL-23 düzeyleri SLE hastalarında kontrol grubuna kıyasla anlamlı yüksek saptanmıştır. SLE hastalarında D vitamini düzeyleri kontrol grubuna kıyasla anlamlı düşük saptanmıştır. D vitamini düzeyi ile IL-23 ve hastalık süresi arasında anlamlı korelasyon saptanmıştır. SLE hastalarında IL-23 düzeylerinin yüksekliği SLE ve diğer otoimmün hastalıkların tedavisinde hedef olabilir. IL-23 düzeyinin SLE hastalarında değerlendirildiği daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır. 
	
Anahtar Sözcükler: Sistemik Lupus Eritematozus, IL-10, IL-17, IL-23, D vitamini

Abstract:
Purpose: Systemic Lupus Erythematosus is a chronic, autoimmune, inflammatory disease and its pathogenesis is still unknown. Many studies have shown that IL-10, IL-17 and IL-23 play a role in the pathogenesis of SLE. Vitamin D is involved in the immune system as well as the effects on bone metabolism. So it is thought to be taking a part in the pathogenesis of autoimmune diseases. In this study, we aimed to determine the relationship between serum levels of IL-10, IL-17, IL-23, vitamin D and clinical manifestations of SLE.
Method: Our prospective study was aproved by the Ethics Committee of Adnan Menderes University. Forty patients with SLE and 20 healthy controls were included in this study. Medical histories, physical examination and laboratory findings were noted. Serum IL-10, IL-17 and IL-23 levels were serologically investigated by ELISA method, 25(OH)D vitamin levels were by HPLC (high-performance liquid chromatography) method in all SLE patients and control group. Statistical analysis of the differences between groups was assessed by Mann-Whitney-U and Kolmogorov-Smirnov tests in SPSS 22. A p-value of <0.05 was considered statistically significant.
Results: There was no significant difference for IL-10 and IL-17 levels between SLE patients and control group (p:0,333 p:0,990 respectively). IL-23 levels were significantly higher in the patient group compared to the control group and it was statistically significant (p<0,001). There was no significant relationship between IL-23 levels and disease activity, renal involvement or duration of disease (p>0,05). Vitamin D levels were lower in the patient group compared to the control group and it was statistically significant (p:0,003). There was a significant correlation between IL-23 and vitamin D levels (p:0,019). There was no significant relationship between vitamin D levels and disease activity, renal involvement, usage of quinine or steroids  (p>0,05). However, there was a significant correlation between vitamin D levels and duration of disease (p:0,020).
Conclusion: Although there are studies suppporting the role of IL-10 and IL-17 in the pathogenesis of SLE in the literature, there was no significant difference between patients and healthy controls in our study. IL-23 levels were significantly higher in SLE patients than in the control group. Vitamin D levels were significantly lower in SLE patients than in the control group. Vitamin D levels were correlated with duration of disease and IL-23. High    IL-23 levels in SLE patients can be a target in SLE and other otoimmune diseases. There is a need for more comprehensive studies which evaluate IL-23 levels in SLE patients. 
	K

Key Words: Systemic Lupus Erythematosus, IL-10, IL-17, IL-23, Vitamin D.