Karma gelirli konut politikası girişimlerinin sosyo-mekânsal damgalanmadaki etkisi: Ankara-Çinçin örneği
The effect of mixed-income housing policy inivtiatives on socio-spatial stigmatization: The case ofAnkara-Çinçin
Yazar: ESRA YAKIN
Danışman: DOÇ. DR. YASİN BEKTAŞ
Erciyes Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı / Şehir ve Bölge Planlama Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Sosyoloji = Sociology ; Şehircilik ve Bölge Planlama = Urban and Regional Planning

Özet:
Karma gelirli konut politikası, kentlerde yaşanan değişim ve gelişmeler sonucunda ortaya çıkan konut sorunun çözümünde Batı'da 1990'lardan itibaren kullanılan bir kentsel dönüşüm stratejisidir. Bu uygulamada konut alanları ekonomik ve sosyal yönden harmanlanarak dezavantajlı grupların sosyal ve fiziksel olarak daha iyi fırsatlara sahip olması hedeflenmektedir. Bu yaklaşım, sosyal etkileşimler vasıtasıyla dezavantajlı bireylerin toplumla bütünleşmesini kolaylaştıracağı varsayımına dayanmaktadır. Damgalanmanın çözümlenmesinin temelinde yatan bu sosyal etkileşim varsayımı; damgalanmış birey ve mekânlar için kabul edilmiş etiketlerin azalmasıyla damganın ortadan kalkacağını savunur. Bu çalışmanın amacı, kentin dezavantajlı bireyleri olan damgalı bireylerin sosyal etkileşimleriyle hem sosyal damgalarının hem de mekân damgasının değişimini anlamaktır. Çalışmada örneklem alan olarak Türkiye'nin önde gelen, damgalanmış bölgelerinden olan, nam-ı diğer Çinçin, Eski Altındağ Tepesi Gecekondu Alanı sınırlarında bulunan Gültepe Mahallesi 2.Etap Sitesi tercih edilmiştir. Karma konut benzeri uygulamanın görüldüğü alanda, varsayımı test edebilmek için ilgili kurumlar ve hanehalkıyla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Ayrıca hanehalkı anketleri yapılmıştır. Anketler gecekondu hak sahipleri ve dışarıdan gelenler olarak iki farklı açıdan ele alınmıştır. Yapılan araştırma sonucunda; damgalanmanın hem mahalle ölçeğinde hem de kent ölçeğinde tam olarak kaybolmadığı, kısmen azaldığı ve sosyal etkileşim düzeyleriyle orantılı olarak mahalle ölçeğinde, kent ölçeğindeki başarısına göre daha fazla başarı sağlandığı görülmüştür. Ayrıca damgalanmanın ortadan kaldırılmasında yeterli sosyal dönüşüm ve daha işlevsel fiziksel ortamın sağlanması gerektiği ön plana çıkmıştır.

Abstract:
Mixed-income housing policy is an urban transformation strategy used in the West since the 1990s in solving the housing problem that has emerged as a result of changes and developments in cities. In this approach, it is aimed that the disadvantaged groups have better opportunities socially and physically by blending the housing areas economically and socially. This approach is based on the assumption that it will facilitate the integration of disadvantaged individuals into society through social interactions. It is this assumption of social interaction that underlies the resolution of stigma; argues that the stigma will disappear with the reduction of accepted labels for stigmatized individuals and places. It has been tried to understand the change of both social stigmatization and space stigmation with the social interactions of stigmatized individuals, who are disadvantaged individuals of the city. In the study, Gültepe Neighborhood 2nd Stage Site, which is one of the leading and stigmatized regions of Turkey, aka Çinçin, located on the borders of the Old Altındağ Hill Slum Area, was preferred as the sample area. In the area where the mixed housing-like practice was seen, in-depth interviews were conducted with the relevant institutions and households to test the assumption. Household surveys were also conducted. The surveys were considered from two different angles as slum beneficiaries and outsiders. As a result of the research; It has been observed that stigmatization does not disappear completely both at the neighborhood scale and at the city scale, but is partially reduced, and in proportion to the levels of social interaction, more success is achieved at the neighborhood scale than at the city scale. In addition, in order to eliminate stigmatization, it has come to the fore that adequate social transformation and a more functional physical environment should be provided.