Hastanemizde izole edilen haemophilus influenzae kökenlerinin antibiyotiklere direnç durumu
Antibiotic resistance of haemophilus influenzae origins that isolated in our hospital
Yazar: MELTEM KÜÇÜKEROL
Danışman: PROF. MÜNEVVER UFUK HASDEMİR GÖKBOĞA
Marmara Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı /  Tıbbi Mikrobiyoloji Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2024
Konu: Mikrobiyoloji = Microbiology

Özet:
Haemophilus influenzae üst solunum yolu mikrobiyotasının bir üyesi olmakla birlikte otitis media, pnömoni, menenjit, epiglottit gibi birçok lokal ve invaziv hastalığa neden olan Gram negatif bir basildir. H. influenzae enfeksiyonlarının tedavisinde beta-laktam grubu antibiyotikler ilk tercih olmasına karşın bu antibiyotiklere direnç artmaktadır. H. influenzae'nın beta-laktam direnci genellikle iki mekanizmadan kaynaklanır. Bunlardan biri beta-laktamaz üretimidir ve en sık blaTEM-1 ve nadir olarak blaROB-1 genleri tarafından kodlanır. Beta-laktamaz üretimi sadece penisilinleri etkiler ve bu suşlara beta-laktamaz pozitif ampisilin dirençli (BLPAR) adı verilir. Beta-laktam direncinden sorumlu diğer mekanizma penisilin bağlayıcı protein 3'ü (PBP3) kodlayan ftsI genindeki mutasyonlar sonucunda beta-laktamlara afinitenin azalmasıdır. Bu dirençten tüm beta-laktamlar etkilenir ve bu suşlar beta-laktamaz negatif ampisilin dirençli (BLNAR) olarak adlandırılır. Ek olarak, her iki direnç mekanizmasına sahip suşlar, beta-laktamaz pozitif amoksisilin klavulanik asit dirençli (BLPACR) olarak adlandırılır. Beta-laktamlara duyarlı suşlar ise beta-laktamaz negatif ampisilin duyarlı (BLNAS) olarak adlandırılır. 
Genel popülasyonda ilaca dirençli suşların yaygınlığının gözlenmesi, H. influenzae enfeksiyonu için uygun önleme protokolleri geliştirilmesi açısından kritik öneme sahiptir. Bu çalışmada, klinik örneklerden izole edilen H. influenzae izolatlarının in vitro antibiyotik duyarlılıklarının belirlenmesi ve beta-laktamlara dirençlilerde, direnç mekanizmalarının fenotipik ve genotipik olarak ortaya konması amaçlandı.

Abstract:
Haemophilus influenzae is a member of the upper respiratory tract microbiota, Gram negative bacillus and can cause various local and invasive diseases such as otitis media, pneumonia, meningitis, and epiglottitis. Although beta-lactam antibiotics are the first choice in the treatment of H. influenzae infections, resistance to these antibiotics is increasing. Beta-lactam resistance in H. influenzae is generally due to two mechanisms. One of these is beta-lactamase production, which is encoded primarily by the blaTEM-1 gene and rarely by the blaROB-1 gene. Beta-lactamase production only affects penicillins, leading to strains resistant to beta-lactamase-positive ampicillin (BLPAR). The other mechanism responsible for beta-lactam resistance is decreased affinity to beta-lactams due to mutations in the ftsI gene encoding penicillin-binding protein 3 (PBP3). All beta-lactams are affected by this resistance, and these strains are referred to as beta-lactamase-negative ampicillin-resistant (BLNAR). Additionally, strains with both resistance mechanisms are referred to as beta-lactamase-positive amoxicillin-clavulanic acid resistant (BLPACR). Strains susceptible to beta-lactams are referred to as beta-lactamase-negative ampicillin susceptible (BLNAS).