İki çatışma bir ironi: Sınıf çatışmasından kimlik çatışmasına Karl'dan (Marx) Carl'a (Schmitt) ironik bir yöneliş
An ironi of two conflicts: An ironic orientation from class conflict to identity conflict from karl (Marx) to Carl (Schmitt)
Yazar: HÜLYA KAŞIKCI
Danışman: DOÇ. DR. ESRA DİK
Mersin Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Siyasal Bilimler = Political Science ; Sosyoloji = Sociology
Dizin: Kimlik = Identity ; Kimlik sorunu = Identity problem ; Marks, Karl = Marks, Karl ; Marksizm = Marxism ; Schmitt, Carl = Schmitt, Carl ; Sınıfsal çatışma = Class struggles ; Çatışma = Conflict ; Çatışma yönetimi = Conflict management

Özet:
Postmodernitenin modernite karşısında konumlanması ve postmodernitenin getirdiği
değerler incelendiğinde, sınıf üzerinden gerçekleştirilen politikaların kimlik politikasının
karşısında yer aldığı görülmektedir. Biz kimiz ve neyiz sorusu ile ayniyet, aidiyet ve öteki
üçgeninden kurulan varlıksal(ontolojik) sorunu ve dolayısıyla 1960lardan bu yana gerek
Türkiye gerekse dünyanın temel politikasını oluşturan kimlik politikalarını Carl Schmitt'in
siyasal olarak belirttiği dost-düşman kavramı üzerinden açıklamak mümkündür. Kendilerini bu
eksende post-Marksist olarak tanımlayan Chantal Mouffe ve Ernesto Laclau da Radikal
Demokrasi görüşlerinde çağa ayak uydurarak, sınıf kavramı ile dünyayı açıklama ve
yorumlamanın mümkün olmadığını öne sürmüş, bu doğrultuda kimlik kavramını önplana
çıkartmışlardır. Schmitt'in etkisinde kalan Laclau ve Mouffe, oluşturdukları kuramla Marxizmi
postmodernite içerisinde yapı bozuma uğratmıştır. Proletaryanın iktidarı ele geçirmesi, özel
mülkiyetin ortadan kaldırılması, üretim araçlarının gerçek sahibi olan Proletaryanın
hâkimiyetine girmesi gibi unsurlarla tahakküm unsuru olan devletin işlevselliğinin yitirileceğini
böylece sınırların, sınıfların ve çatışmanın ortadan kalkacağını benimseyen bir ideolojinin
postmodernizm potasında yapı bozuma gitmesi ve yeni şeklini devletin meşruiyetini ve
devamlılığını sağlayan, bu doğrultuda çatışmanın devamlılığını ontolojik gerekçeyle vurgulayan
Schmitt'ten alması büyük bir ironi içermektedir.

Abstract:
Once the position of postmodernity against modernity and the values brought by
postmodernity are examined, it is seen that the policies realized through the class are opposed
to policies realized through identity. It is possible to explain the existential (ontological)
questions such as who or what we are in terms of the triangle of sameness, belonging and the
other in connection with the identity policies that is in the core of essential policies both in
Turkey and all over the world since 1960s via political term of friend-foe which is coined by Carl
Schmitt. Chantal Mouffe and Ernesto Laclau, who defined themselves as post-Marxists on this
axis, argued that it is not possible to explain and interpret the world within the concept of class
by keeping up with the age in the views of Radical Democracy and emphasizing the concept of
identity accordingly. Under the influence of Schmitt, Laclau and Mouffe deconstructed Marxism
in postmodernity with the theory they created. It is great irony that the ideology, which
embodied that the state will lose all its functions as a result of that the proletariat take over the
reins, get back the means of production that originally belongs to them, the abolition of private
property, thus, it will wipe away the borders, classes and conflicts, that Marxism deconstructs in
the pot of postmodernism, and that it takes its new form from Schmitt, which provides the
legitimacy and continuity of the state and emphasizes the continuity of the conflict on the
ontological grounds.