Prolapsus hastalarında vajinal histerektomi ve apikal süspansiyon cerrahisi ile sakrohisteropeksi operasyonlarının rekürrens açısından karşılaştırılması
Comparison of vaginal hysterectomy with apical suspension surgery and sacrohysteropexy operations in terms of recurrence in prolapse patients
Yazar: KARDELEN BAŞLI KASIM
Danışman: PROF. DR. MURAT EKİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2023
Konu: Kadın Hastalıkları ve Doğum = Obstetrics and Gynecology

Özet:
Amaç: Pelvik organ prolapsusu (POP), vajinanın apeksinin (serviks ya da
vajinal kaf), ön ve arka duvarlarının, bir veya daha fazlasının valsalva manevrasıyla
yer değiştirmesi olarak tanımlanır. POP, yaşlanan popülasyonla orantılı olarak
kadınlarda sık görülen ve giderek yaygınlaşan önemli bir sağlık sorunudur. Tedavi
amacıyla pelvik taban kas egzersizleri ve pesser gibi konservatif tedavi yöntemleri
tercih edilebileceği gibi konservatif tedaviden fayda görmeyen veya konservatif
tedaviyi istemeyen hastalara cerrahi seçeneği sunulur. Çalışmamızda apikal onarım
kapsamında uterus koruyucu cerrahide altın standart olarak kabul edilen
sakrohisteropeksi yöntemi ve vajinal histerektomi ile yüksekte uterosakral ligament
süspansiyonu tekniklerinin anatomik sonuçlarını, rekürrens ve reoperasyon oranlarına
dayalı objektif başarı oranlarını, intraoperatif – postoperatif komplikasyonlarını, hasta
memnuniyetini, üriner semptomlar ve cinsel fonksiyon üzerinden yaşam kalitesine
etkilerini karşılaştırmayı amaçladık.
Gereç Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim
ve Araştırma Hastanesi'nde opere olan 90 hastanın retrospektif, gözlemsel olarak takip
edildiği bir kohort çalışmasıdır. Apikal prolapsus nedeniyle sakrohisteropeksi ve
vajinal histerektomi ile yüksekte uterosakral ligament süspansiyonu operasyonları
gerçekleştirilen hastaların demografik verileri toplandı, pelvik relaksasyon ölçümleri
POP-Q ile yapıldı. Birincil olarak subjektif prolapsus sorgulandı ve yeniden POP
cerrahisi geçiren hastaların verileri toplandı. Pelvik taban bozuklukluklarında üriner
semptomları değerlendirmek amacıyla UDİ-6 anketi, cinsel fonksiyonların
değerlendirilmesi için PISQ-12 testi uygulandı ve postoperatif hasta memnuniyeti
sorgulandı. Elde edilen veriler üzerinden istatistik analizleri yapıldı.
Bulgular: Çalışmaya katılan 90 hastanın 45'i sakrohisteropeksi 45'i VAH +
yüksek USLS cerrahisi geçirmişti. Postoperatif ortalama takip süresi 37.63±21.46 (12-
76) aydı. Hastaların yaş ortalaması 58.58±11.45 (32-83), parite ortalaması 3.13±1.8
(1-11), VKİ ortalaması 27.49±3.88 (20-42) idi. Meş ilişkili komplikasyon ve üreter
komplikasyonu rapor edilmedi. Herhangi bir bölmeden prolapsus rekürrensi ile
yeniden operasyon oranları sakrohisteropeksi cerrahisi sonrası %22,22 iken, vajinal
histerektomi ve yüksekte uterosakral ligament süspansiyonu sonrası %24,44 idi.
Sakrohisteropeksi ve vajinal histerektomi ile uterosakral ligament plikasyonu
olgularının preoperatif stage (p=0.524) ve post-operatif stage (p=0.766) dağılımları
arasında anlamlı farklılık olmadığı tespit edildi. Her iki cerrahi müdahale türünde
anterior (p=0.057) ve apikal (p=0.846) rekürrens olgularının dağılımlarında ve şikayet
başlangıç süre (ay) ortalamalarında anlamlı farklılık olmadığı tespit edildi. Grupların
UDI-6 ve PISQ-12 skor ortalamalarında istatiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı.
Sonuç: Çalışmamız sakrohisteropeksi ve vajinal histerektomiyle birlikte
uterosakral ligament süspansiyonu cerrahilerinin apikal prolapsus için hem etkili hem
de güvenli operasyonlar olduğunu göstermektedir. İki cerrahi tekniğin komplikasyon
oranlarında, subjektif prolapsus oranında, şikayetlerin başlangıç sürelerinde ve
reeoperasyon oranına dayalı objektif başarısızlık oranlarında anlamlı farklılık
olmadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: pelvik organ prolapsusu, vajinal histerektomi, uterosakral
ligament süspansiyonu, sakrohisteropeksi, rekürrens, apikal prolapsus

Abstract:
Aim: Pelvic organ prolapse (POP) is defined as the displacement of one or
more of the apex (cervix or vaginal cuff), anterior and posterior walls of the vagina by
the valsalva maneuver. POP is an important health problem that is increasingly
common in women in proportion to the aging population. Conservative treatment
modalities such as pelvic floor muscle exercises and pessary can be preferred for the
treatment of POP. Surgical option is offered to patients who do not benefit from
conservative treatment or who do not want conservative treatment. In our study, we
aimed to compare the anatomical results, objective success rates based on recurrence
and reoperation rates, intraoperative and postoperative complications, patient
satisfaction, and the effects on quality of life through urinary symptoms and sexual
function of the sacrohysteropexy method, which is accepted as the gold standard in
uterus sparing surgery within the scope of apical repair, versus vaginal hysterectomy
and high uterosacral ligament suspension techniques.
Material and Methods: This is a retrospective, observational cohort study of
90 patients who underwent surgery at Bakırköy Dr. Sadi Konuk Training and Research
Hospital, Health Sciences University. Demographic data of the patients who
underwent sacrohysteropexy and vaginal hysterectomy with high uterosacral ligament
suspension for apical prolapse were collected and pelvic relaxation was measured with
POPQ. Subjective prolapse was questioned primarily and data of patients who
underwent POP surgery again were collected. The UDI-6 questionnaire was used to
evaluate urinary symptoms in pelvic floor disorders, the PISQ-12 test was applied to
evaluate sexual functions, and postoperative patient satisfaction was questioned.
Statistical analyses were performed on the data obtained.
Results: Of the 90 patients who participated in the study, 45 had undergone
sacrohysteropexy and 45 had undergone VAH + high USLS surgery. The mean
postoperative follow-up period was 37.63±21.46 (12-76) months. Mean age was
58.58±11.45 (32-83), mean parity was 3.13±1.8 (1-11), and mean BMI was
27.49±3.88 (20-42). No mesh-related complications and ureteral complications were
reported. Reoperation rates with recurrence of prolapse from any compartment were
22.22% after sacrohysteropexy surgery and 24.44% after vaginal hysterectomy with
x
high uterosacral ligament suspension. There was no significant difference between
preoperative stage (p=0.524) and postoperative stage (p=0.766) distributions of
sacrohysteropexy vs. vaginal hysterectomy and uterosacral ligament suspension.
There was no significant difference in the distribution of anterior (p=0.057) and apical
(p=0.846) recurrence cases and mean duration of symptom onset (months) in both
surgical intervention types. There was no statistically significant difference in the
mean UDI-6 and PISQ-12 scores of the groups.
Conclusion: Our study shows that sacrohysteropexy and uterosacral ligament
suspension with vaginal hysterectomy are both effective and safe operations for apical
prolapse. There was no significant difference in the complication rates, subjective
prolapse rate, duration of onset of symptoms, and objective failure rates based on
reoperation rate between the two surgical techniques.
Keywords: pelvic organ prolapse, vaginal hysterectomy, uterosacral ligament
suspension, sacrohysteropexy, recurrence