Akut miyokard enfarktüs hastalarında artmış soluble ST2 'nin uzun dönem major kötü kardiyovasküler olaylarla ilişkisi
The association of increased soluble ST2 with long-term major adverse cardiovascular events in patients with acute myocardial infarction
Yazar: TUNAHAN AKGÜN
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA UMUT SOMUNCU
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi / Tıp Fakültesi / Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Kardiyoloji = Cardiology
Dizin: Biyobelirteçler = Biomarkers ; Elektrokardiyografi = Electrocardiography ; Kalp hastalıkları = Heart diseases ; Kardiyovasküler fizyolojik fenomen = Cardiovascular physiological phenomena ; Miyokard enfarktüsü = Myocardial infarction ; Mortalite = Mortality ; Prognoz = Prognosis ; ST segmenti = ST segment

Özet:
Geçmiş ve amaç: Kalp yetmezliği tanısında ve prognozunda çözünür ST2 (sST2)
artışı net bir şekilde belirtilmiştir, ancak miyokard enfarktüsünden (ME) sonra
prognostik belirteç olarak sST2 değerleri ile ilgili mevcut veriler sınırlıdır ve
çelişkilidir. Bu çalışma, ME hastalarında 1 yıllık olumsuz kardiyovasküler olayları
öngördürmede sST2'nin klinik önemini değerlendirmeyi amaçlamıştır.
Yöntem: Bu prospektif çalışmaya 380 ME hastası dahil edildi. Katılımcılar, önceki
çalışmalarda mortaliteyi predikte edebileceği gösterilen 35.0 ng / ml sST2 değerine
göre düşük sST2 (n = 264, ortalama yaş: 60.0 ± 12.1 yıl) ve yüksek sST2 grubu (n =
116, ortalama yaş: 60.5 ± 11.6 yıl) olarak gruplandırıldı. Tüm çalışma popülasyonu
MI'dan sonra1 yıl boyunca takip edildi ve kardiyovasküler mortalite, hedef damar
revaskülarizasyonu (HDR), ölümcül olmayan reenfarktüs, inme ve kalp
yetmezliğinden oluşan majör kardiyovasküler kötü sonlanımlar açısından
değerlendirildi.
Bulgular: Sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (SVEF) ve Killip Sınıfı > 1 oranı
dışında bazal özellikler veya laboratuvar değerleri açısından yüksek ve düşük sST2
grupları arasında fark yoktu. Yüksek sST2 grubunda SVEF düşüktü ve Killip Sınıfı>
1 oranı daha yüksekti (sırasıyla, 44.4 ± 9.8'e vs. 48.0 ± 9.5, p=0.001 ve 14.7% vs.
6.8%,p=0.015). On iki aylık takipte 68 hastada (17.8%) major kötü kardiyovasküler
sonlanım mevcuttu.Kardiyovasküler mortalite ve kalp yetmezliği, yüksek sST2
grubunda, düşük sST2 grubuna göre anlamlı derecede yüksekti. (Sırasıyla 15.5% vs.
4.9%, p = 0.001 ve 8.6% vs. 3.4%, p = 0.032). Ayrıca, ölümcül olmayan ME ( 6.0%
vs 4.2%), HDR (6.9% vs. 3.4%) ve inme (1.7% vs. 0.4%) oranları da yüksek sST2
grubunda daha fazlaydı ancak istatistiksel olarak anlamlı değildi. Çok değişkenli
Koks regresyon analizi, yüksek serum sST2'nin 1 yıllık kardiyovasküler mortaliteyi
bağımsız olarak öngördüğü sonucuna ulaştı (hazard oranı 2.263,% 95 CI 1.124-
4.557, p = 0.022). Ayrıca, ileri yaş, Killip Sınıfı>1, sorumlu arter olarak LAD ve 
düşük sistolik kan basıncı, 1 yıllık kardiyovasküler mortalite için diğer bağımsız risk
faktörleriydi.
Sonuç: Yüksek sST2 düzeyleri, MI hastalarında 1 yıllık takipte kardiyovasküler
mortalite ve kalp yetmezliği dahil olmak üzere, önemli olumsuz kardiyovasküler
olayların önemli bir prediktörüdür. sST2 ölçümü, MI sonrası hastalarda göz önünde
bulundurulmalıdır ve yüksek sST2 seviyesine sahip hastalarda, daha sık takip ve
daha yoğun tedavi MI hastalarının prognozuna katkıda bulunabilir.
AnahtarKelimeler:Biyokimyasal Belirteç,Çözünür ST2,KardiyovaskülerMortalite,
Miyokart Enfarktüsü,Prognoz.

Abstract:
Background and aim: The increase in soluble suppression of tumorigenicity 2
(sST2) both in the diagnosis and prognosis of heart failure is well established,
however the existing data regarding sST2 values as the prognostic marker after
myocardial infarction (MI) are limited and have been conflicting. This study aimed
to assess the clinical significance of sST2 in predicting 1-year adverse cardiovascular
events inMI patients.
Methods: In this prospective study, 380 MI patients were included. Participants were
grouped into the low sST2 (n = 264, mean age of: 60.0 ± 12.1 years) and high sST2
group (n = 116, mean age: of 60.5 ± 11.6 years) based on the sST2 value of 35.0
ng/ml which has been shown to predict mortality in previous studies. All study
population were followed up for 1 year after MI and major cardiovascular adverse
events (MACE)which is composed of cardiovascular mortality, target vessel
revascularization (TVR), non-fatal reinfarction, stroke, and heart failure were
recorded.
Results: There was no difference between the high and low sST2 groups in terms of
either the baseline characteristics or the laboratory values except left ventricular
ejection fraction (LVEF) and Killip Class >1 rate. LVEF was lower and Killip
Class>1 rate was higher in high sST2 group (44.4 ± 9.8 vs 48.0±9.5 p=0.001 and
14.7% vs 6.8% p=0.015, respectively). During a 12 month follow up, 68 (17.8%)
patients had MACE. Cardiovascular mortality and heart failure were significantly
higher in the high sST2 group compared to the low sST2 group. ( 15.5% vs. 4.9%
p=0.001 and 8.6% vs. 3.4%p=0.032, respectively). Moreover, Non-fatal MI (6.0%
vs. 4.2%), TVR (6.9% vs 3.4%) and stroke ( 1.7% vs 0.4%)rates were also higher in
the high sST2 group but not statistically significant. Multivariate Cox regression
analysis concluded that high serum sST2 independently predicted 1-year
cardiovascular mortality (adjusted odds ratio 2.263, 95% CI 1.124-4.557, p =0.022). 
ix
In addition, older age, Killip Class >1, LAD as culprit artery and lower systolic
blood pressure were the other independent risk factors for 1 year of cardiovascular
mortality.
Conclusion: High sST2 levels are an important predictor of major adverse
cardiovascular events, including cardiovascular mortality and heart failure in a 1-year
follow-up period inMI patients. The measurement of sST2 may be considered in
post-MI patients, and as a result of this measurement, more frequent follow-up and
more strict treatment may contribute to the prognosis ofMI patients with high level of
sST2.
Key Words: Biochemical Marker, Cardiovascular Mortality, Myocardial
Infarction,Prognosis,Soluble ST2.