Başsız kanüllü kompresyon vidası, izole ayak bileği kırıklarının medial malleol tespitinde standart malleol vidası kadar etkili ve güvenli midir? Prospektif, randomize ve karşılaştırmalı bir çalışma
Is headless cannulated compression screw as effective and safe as a standard malleol screw in detection of the medial malleol of isolated ankle fractures? A prospective, randomized and comparative study
Yazar: AHMET ŞAHİN
Danışman: PROF. DR. CEMİL ERTÜRK
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma  Hastanesi / Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2022
Konu: Ortopedi ve Travmatoloji = Orthopedics and Traumatology
Dizin: Ayak bileği = Ankle ; Ayak bileği yaralanmaları = Ankle injuries ; Kemik vidaları = Bone screws ; Kırık fiksasyonu = Fracture fixation ; Kırıklar-kemik = Fractures-bone ; Prospektif çalışmalar = Prospective studies

Özet:
Amaç: Ayak bileği kırıkları toplumda sık görülen yaralanmalardan olup özellikle medial malleol kırığının tespitinde pek çok farklı yöntem kullanılmaktadır. Malleol vidası, başsız kanullü kompresyon vidası, gergi bandı yöntemi ve plak ile tespit bu yöntemlerin büyük çoğunluğunu oluşturmaktadır. Medial malleol üzerindeki cilt dokusunun inceliği nedeni ile kemik doku dışında kalan implant kısımları, yumuşak dokuları irrite ederek persistan ağrıya ve ikincil operasyonlara neden olabilmektedir. Optimum tedavi yöntemi için çalışmalar devam etmektedir. Bu çalışmada, ayak bileği kırıklarının medial malleol tespitinde AO tarafından önerilen ve rutin olarak kullanılan malleol vidası ile özellikle eklem içi kırıkların cerrahi tedavisinde kullanılan başsız kanullü kompresyon vidasıyla tespit yöntemlerinin klinik ve radyolojik bulgularının karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza izole medial malleol kırığı ve SER tipi bimalleoler kırığı olan 65 hasta dahil edildi. Başsız kanullü vida uygulanan 33 hasta Grup 1 olarak adlandırılırken, malleol vidası uygulanan 32 hasta Grup 2 olarak adlandırıldı. Hastalar geliş sırasına göre randomize edilerek opere edildi. Hastaların klinik ve radyolojik sonuçları bir yıllık süreçte izlenerek prospektif olarak değerlendirildi. Bu süreçte hastaların kaynama süreleri, medial hassasiyet, artroz gelişimi, VAS ve AOFAS skorlamaları parametrelerine bakıldı.
Bulgular: Çalışmamızda başsız kanullü vida uygulanan grupta medial hassasiyet, istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu. Başsız kanullü vida uygulanan hiçbir hastanın implantları çıkarılmazken, malleol vidası uygulanan beş hastanın persistan ağrı nedeni ile implantları çıkarıldı. Gruplar arasında yaş, cinsiyet, oluş mekanizması, kaynama süresi, artroz gelişimi, VAS ve AOFAS skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmedi.
Sonuç: Çalışmamızda amacımız başsız kanullü kompresyon vidasının, medial malleol kırıklarının tespitinde en az malleol vidası kadar etkili ve güvenilebilir olabileceğini göstermeye çalışmaktı. Başsız kanullü kompresyon vidasının tamamının kemiğin içine gömülebilir olmasının ve tasarımsal olarak kompresyon yeteneğinin olmasının bu sonuçlarda etkili olduğunu düşünmekteyiz. Yine de daha fazla sayıda hasta ve daha uzun takip süreleri ile yeni yaklaşımlar ve tedavi seçenekleri geliştirilebileceği kanaatindeyiz.

Abstract:
Aim: Ankle fractures are common injuries in the community, and many different methods are used, especially in the detection of medial malleolus fractures. Malleolar screw, headless cannulated compression screw, tension band method and fixation with plate constitute the majority of these methods. Due to the thinness of the skin tissue on the medial malleolus, implant parts other than bone tissue may irritate soft tissues and cause persistent pain and secondary operations. Studies continue for the optimum treatment method. In this study, it was aimed to compare the clinical and radiological findings of the malleolus screw recommended by AO and routinely used in the fixation of the medial malleolus of ankle fractures and the headless cannulated compression screw used in the surgical treatment of intra-articular fractures.
Material and Methods: 65 patients with isolated medial malleolar fracture and SER type bimalleolar fracture were included in our study. Thirty-three patients with headless cannulated screws were named Group 1, while 32 patients with malleolar screws were named Group 2. The patients were randomized according to the order of arrival and operated. The clinical and radiological results of the patients were followed up for one year and evaluated prospectively. In this process, the patients union time, medial tenderness, development of arthrosis, VAS and AOFAS scoring parameters were evaluated.
Results: In our study, medial sensitivity was found to be statistically significantly lower in the headless cannulated screw group. While implants were not removed in any of the patients who underwent headless cannulated screws, the implants of five patients who underwent malleolar screw were removed due to persistent pain. No statistically significant difference was observed between the groups in terms of age, gender, mechanism of formation, duration of union, development of arthrosis, VAS and AOFAS scores.
Conclusion: Our aim in our study was to try to show that the headless cannulated compression screw can be at least as effective and reliable as the malleolar screw in the fixation of medial malleolus fractures. We think that the fact that the headless cannulated compression screw can be completely embedded in the bone and that it has compression capability in design is effective in these results. However, we believe that new approaches and treatment options can be developed with a larger number of patients and longer follow-up periods.