Rat mandibulasında oluşturulan kemik defektlerine uygulanan stronsiyum ranelat'ın ve otojen greft karışımının iyileşme üzerine etkilerinin mikro CT ile değerlendilmesi
Evaluation of the effects of strontium ranelate applied to bone defects created in the rat mandible and its mixture with autogenous graft on healing BY micro-CT
Yazar: BÜŞRA KOÇ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ ESRA MAVİ
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Ağız Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2022
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Kemik defektleri = Bone defects ; Kemik ve kemikler = Bone and bones ; Mandibula = Mandible ; Stronsiyum = Strontium ; Stronsiyum ranelat = Strontium ranelate ; Sıçanlar = Rats ; Tomografi-mikro bilgisayarlı = Tomograph-micro computed ; Transplantasyon = Transplantation ; Yara iyileşmesi = Wound healing

Özet:
Oral ve maksillofasiyal cerrahinin en önemli araştırma alanlarından biri
kaybolan veya eksilen kemik dokusunun tamamlanarak estetik ve fonksiyonun tekrar
kazandırılmasıdır. Diş çekimi kaynaklı oluşabilen alveolar kayıplar, kistik oluşumlar,
tümör operasyonları, onkolojik rezeksiyonlar, travma, enfeksiyon ve gelişimsel
anomaliler gibi sebepler sonucunda kemik dokusunda defektler meydana
gelebilmektedir. Çeşitli sebeplerle meydana gelen bu defektlerin anatomik forma en
uygun şekilde onarılması gereklidir. Son zamanlarda yapılan birçok çalışmada
araştırmacılar, kemik defektlerinin onarımı için yeni kemik oluşumunu uyarabilecek
olan greftler ve biyomateryaller üzerinde çalışma yapmaktadırlar ve buna ek olarak
kemik defektlerinin onarılması için osteoporoz tedavisinde kullanılan bazı ilaç
uygulamaları giderek popülerlik kazanmaktadır.
Bu çalışmanın amacı; osteoporoz tedavisinde de kullanılan Stronsiyum
Ranelat'ın tek başına ve otojen greft ile birlikte kullanıldığında yeni kemik
oluşumundaki etkisinin araştırılmasıdır.
Yapılan birçok çalışmada Stronsiyum Ranelat'ın in vitro kemik
rezorpsiyonunda inhibitor etkisi olduğu bulunmuştur. Stronsiyum Ranelat'ın
osteoklastların sayısını azalttığı ve kemik rezorbe edici aktivitelerini inhibe ettiği
incelenmiştir. Osteoporoz tedavisinde kullanılan Stronsiyum Ranelat'ın lokal salınım
yapan ve granül formlarının yeni kemik oluşumuna pozitif yönde etki ettiği çalışmalar
doğrultusunda bu çalışmada etken maddenin jel formunun kemik defektlerine etkisi
incelenmiştir.
Çalışmada 32 adet dişi Wistar albino cinsi rat kullanılmıştır ve ratlar 5 gruba
rastgele seçilerek dağıtılmıştır. Kontrol grubu (K), Otojen greft grubu (OG), %1,5'lik
Stronsiyum Ranelat grubu (%1,5 SR), %7,5'lik Stronsiyum Ranelat grubu (%7,5 SR)
ve Otojen greft + %7,5'lik Stronsiyum Ranelat grubu (OG+%7,5SR) olmak üzere 5
gruba ayrılmıştır.
Tüm gruplarda ratların sağ mandibulasında 5 mm çapında defekt
oluşturulmuştur.
1. deney grubu olan kontrol grubunda (K) oluşturulan defekte herhangi bir
işlem yapılmamıştır.
2. deney grubu olan otojen greft grubunda (OG) oluşturulan defekt otojen
kemik grefti ile doldurulmuştur.
3. deney grubu olan %1,5'lik Stronsiyum Ranelat (%1,5 SR) grubunda
oluşturulan defekte %1,5'lik jel Stronsiyum Ranelat uygulanmıştır.
4. deney grubu olan %7,5'lik Stronsiyum Ranelat (%7,5 SR) grubunda
oluşturulan defekte %7,5'lik jel Stronsiyum Ranelat uygulanmıştır.
5. deney grubu olan otojen greft + %7,5'lik Stronsiyum Ranelat (OG+%7,5
SR) grubunda oluşturulan defekt hem otojen kemik greftiyle doldurulmuş
hem de lokal %7,5'lik jel Stronsiyum Ranelat uygulanmıştır.
Tüm gruplar 28. günde sakrifiye edilmiştir. Tüm gruplardaki kemik
iyileşmeleri mikro-CT analizi ile incelenmiştir.
Yapılan analizler sonucu gruplar arası radyolojik değerlendirmeler
incelendiğinde 28. günde Tissue volüme (doku hacmi, TV), Bone volüme (kemik
hacmi, BV), Bone surface (kemik yüzeyi, BS), Percent Bone volüme (kemik hacim
yüzdesi, BV/TV) ve Trabekuler Number (Trabeküler sayı, Tb.N) ölçümleri yönünden
gruplar arası farklılık önemli bulunurken; Bone surface/volume ratio (kemik yüzeyinin
hacmine oranı, BS/BV), Bone surface density (kemik yüzey yoğunluğu, BS/TV) ve
Hounsfield units (HU) değerlerinin ölçümleri yönünden gruplar arası farklılık önemsiz
bulunmuştur.
Sonuç olarak defekt bölgesine konulan Stronsiyum Ranelat'ın kemik
iyileşmesi üzerine etkisinin olumlu olduğu anlaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Defekt, Otojen Greft, Stronsiyum Ranelat, Kemik
İyileşmesi, Mikro CT

Abstract:
One of the most important research areas of oral and maxillofacial surgery is
the restoration of aesthetics and function by completing the lost or missing bone tissue.
Defects in bone tissue may occur for reasons such as alveolar losses, cystic formations,
tumor operations, oncological resections, trauma, infection, and developmental
anomalies that may result from tooth extraction. These defects caused by various
reasons should be repaired in the most appropriate way for the anatomical form. In
many recent studies, researchers have conducted research on grafts and biomaterials
that can stimulate the new bone formation to repair bone defects, and additionally,
some drug applications used in the treatment of osteoporosis to repair bone defects
have gradually gained popularity.
The aim of this study was to investigate the effect of strontium ranelate, which
is also used to treat osteoporosis, on new bone formation when used alone or with an
autogenous graft.
In many studies, strontium ranelate was found to have an inhibitory effect on
bone resorption in vitro. It was examined that strontium ranelate reduced the number
of osteoclasts and inhibited their bone-resorbing activity. In line with the studies
revealing that locally releasing and granular forms of strontium ranelate, which is used
to treat osteoporosis, have a positive effect on new bone formation, the effect of the
gel form of the active ingredient on bone defects was investigated in this study.
In the study, 32 female Wistar albino rats were used and randomly distributed
into 5 groups, consisting of the control group (C), autogenous graft group (AG), 1.5%
strontium ranelate group (1.5% SR), 7.5% strontium ranelate group (7.5% SR), and
autogenous graft + 7.5% strontium ranelate group (AG+7.5% SR).
In all groups, a 5-mm diameter defect was created in the right mandible of the
rats.
1. No procedure was applied to the defect created in the control group (C), the
1
st experimental group.
2. The defect created in the autogenous graft group (AG), the 2nd experimental
group, was filled with an autogenous bone graft.
3. 1.5% gel strontium ranelate was applied to the defect created in the 1.5%
strontium ranelate (1.5% SR) group, the 3rd experimental group.
4. 7.5% gel strontium ranelate was applied to the defect created in the 7.5%
strontium ranelate (7.5% SR) group, the 4th experimental group.
5. The defect created in the autogenous graft + 7.5% strontium ranelate
(AG+7.5% SR) group, the 5th experimental group, was filled with an
autogenous bone graft, and local 7.5% gel strontium ranelate was also
applied to it.
All groups were sacrificed on day 28. Bone healing in all groups was examined
by micro-CT analysis.
When the radiological evaluations between the groups were examined as a
result of the analyses, while the difference between the groups in terms of tissue
volume (TV), bone volume (BV), bone surface (BS), percent bone volume (BV/TV),
and trabecular number (Tb.N) measurements on day 28 was found to be significant,
the difference between the groups in terms of the measurements of; bone
surface/volume ratio (BS/BV), bone surface density (BS/TV), and hounsfield units
(HU) values was found to be insignificant.
In conclusion, the effect of strontium ranelate, which was placed on the defect
site, on bone healing was found to be positive.
Keywords: Defect, Autogenous Graft, Strontium Ranelate, Bone Healing,
Micro-CT