Türk vergi yargısında ispat vasıtalarından biri olarak tanık ifadesi ve uygulaması
Statement and its Application as a Means of Evidence in Turkish Tax Law
Yazar: GÜLBAHAR GÜLER BOYRAZ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ İDRİS HAKAN FURTUN
Ankara Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Hukuk = Law
Dizin: Delil = Evidence ; Tanık = Witness ; Tanıklık = Testimony ; Türk Vergi Kanunu = Turkish Tax Code ; Türk vergi hukuku = Turkish tax law ; Vergi yargısı = Tax justice ; İfade = Statement ; İspat = Proof

Özet:
Türk Vergi Yargılamasında, vergi davasına konu olan uyuşmazlığın çözümü, vergiyi doğuran olayın ne zaman, nasıl, nerede ve kimin için gerçekleştiğinin tespit edilebilmesine bağlıdır. Bu tespitin yapılabilmesi için vergi hukukunun görevi ve uyuşmazlıkların niteliği dikkate alınmak kaydıyla bazı ispat türleri geçerli sayılmıştır. Kanun koyucu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "ispat" başlığını taşıyan 3. maddesinde, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin tespit edilebilmesi için, yemin delili hariç her türlü delilin geçerli olduğunu belirtmek suretiyle delil serbestisi ilkesini benimsemiştir. Ancak, tanık beyanının geçerli olmasını vergiyi doğuran olayla ilgisinin tabii ve açık olması şartıyla sınırlandırmıştır.
Çalışma başlığımız olan vergi yargılaması hukukunda ispat vasıtası olarak tanık ifadesi ve uygulaması konusunu incelerken; konu başlığına sadık kalınarak içerik, vergi yargısı ile sınırlı tutulmuş, vergi ceza yargılaması hükümleri inceleme dışı bırakılmıştır. Buna karşılık, vergi yargısı içinde şahit ifadesine ilişkin açıklamalar, duruşmayla sınırlı tutulmamış, vergi incelemesi aşamasından başlayarak, delil tespiti, keşif sırasında ve noter huzurunda alınarak dosyaya sunulan beyanların da şahit ifadesi olarak vergi yargısında kabul görüp görmeyeceği hususu da tartışılmıştır.
Türk Vergi Yargısında ispat vasıtalarından biri olarak tanık beyanı ve uygulaması üzerine hazırladığımız çalışmamızın birinci bölümünde, Türk Vergi Yargısında ispat ve delil sistemi üzerine açıklamalar yapılmıştır. İkinci bölümde ise tanık beyanının özellikleri ile vergi yargısındaki yeri, doktrin görüşleri ve yargı kararları ışığında açıklandıktan sonra konu hakkında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmeler yapılmak suretiyle önerilerde bulunulmuştur.

Abstract:
In the Turkish Tax Judiciary, the settlement of the dispute that is the subject of the tax lawsuit depends on the determination of when, how, where and for whom the taxable event occurred. In order to make this determination, some types of evidence are deemed valid provided that the duty of tax law and the nature of the disputes are taken into consideration. In order to determine the true nature of the taxable event, the law-maker has adopted the principle of freedom of evidence in Article 3 of the Tax Procedural Code no. 213 under the heading "proof", stating that all evidence is valid, except for evidence of oath, in order to determine the true nature of the taxable event. However, it limited the validity of the witness statement on the condition that it was natural and clear that it was relevant to the taxable event.
While examining the subject of witness expression and its application as a means of proof in the tax law trials, adhering to the title of this study; the content was limited to the tax judiciary and the provisions of the tax criminal proceedings were excluded from the examination. On the other hand, statements regarding the witness testimony within the tax law trials were not limited to the hearing, starting from the tax review stage, the determination of evidence, whether the statements submitted during the discovery and in the presence of the notary and accepted to the file as a witness statement were also discussed.
In the first part of our study on the Witness Statement and its Application as a Means of Evidence in Turkish Tax Law, explanations are made on the proof and evidence system in the Turkish Tax Judiciary. In the second part, the characteristics of the witness statement and its place in the tax judiciary are explained in the light of the doctrine views and judicial decisions and then recommendations are made by making evaluations within the scope of the right to a fair trial of the European Convention on Human Rights.