Çocuk yoğun bakım ünitesinde görülen aritmilerin retrospektif olarak değerlendirilmesi
The retrospective evaluation of arrhythmias in thepediatric intensive care unit
Yazar: SİBEL KELEPÇE
Danışman: PROF. DR. İBRAHİM İLKER ÇETİN
Sağlık Bilimleri Üniversitesi / Ankara Çocuk Sağlığı ve Has. Hematoloji Onkoloji Eğt. Arş. Hastanesi / Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Derece: Tıpta Uzmanlık, 2019
Konu: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları = Child Health and Diseases
Dizin: Aritmi-kardiyak = Arrhythmia-cardiac ; Prognoz = Prognosis ; Retrospektif çalışmalar = Retrospective studies ; Tedavi = Treatment ; Yoğun bakım = Intensive care ; Yoğun bakım üniteleri-pediyatrik = Intensive care units-pediatric

Özet:
Amaç: Bu çalışmada çocuklarda aritmilerin insidansının saptanması, altta yatan nedenlerin belirlenmesi, aritmi tiplerinin saptanması, kardiyoversiyon kullanım sıklığı, antiaritmik ilaçların seçme  kriterleri, aritmi tedavi yaklaşımları ile prognoz arasındaki ilişkinin retrospektif olarak belirlenmesi amaçlanmıştır. 
Yöntem: Çalışmaya 2013-2018 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji Onkoloji Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi'ne aritmi nedeniyle yatırılan veya yatışı sırasında aritmi saptanan toplam 78 hasta dahil edildi. Hastaların öykü, fizik muayene, elektrokardiyografi (EKG), ekokardiyografi (EKO), Holter monitörizasyon kayıtları ve epikrizleri incelendi. Tüm hastaların hastaneye başvuru gününde yaşları, cinsiyetleri, ilaç kullanım öyküleri, tanılı kardiyak ve kalp dışı sistemik hastalık varlığı, başvuru şikayetleri ve yatış tanıları, kardiyak muayene bulguları, yatışları süresince eşlik eden kardiyak ve kalp dışı sistemik hastalıkları, ailesel kalp hastalığı varlığı, aritmi tipi, uygulanan antiaritmik tedaviler ve tedavi yanıtları, antiaritmik tedavi dışında uygulanan tedaviler, yatış süreleri, taburculuk durumları ve taburculuk sonrası tedavi ihtiyaçları değerlendirmeye alındı.  
 Bulgular: Aritmi insidansı %1,3 olarak saptandı. Çalışmadaki hastaların 46'sı (%59) erkek, 32'si (%41) kız idi. Hastaların  17'si (%21,8)  2 yaş altı, 32'si (%41,0) 212 yaş arasında, 29'u (%37,2) ise 12-18 yaş arasında, ortalama başvuru yaşı 8,3, minimum 1 ay, maksimum 18 yaş olarak saptandı. Hastaların 58'inin  (%74,4)  herhangi bir kalp hastalığı olmadığı görüldü. Altmış altı (%83,5) hastanın herhangi bir antiaritmik ilaç kullanmadığı saptandı. Hastaların en sık yatış tanısının 16 (%16,7) myokardit, 9 (%9,4) pnömoni, 4 (%4,2) kardiyak olay, 4 (%4,2) epilepsi, 4 (%4,2) septik şok olduğu görüldü. Otuz bir hastanın yoğun bakım servisine aritmi tanısıyla yatırıldığı görüldü. Yirmi altı (%33,3) hastanın izlemde herhangi bir aritmi tanısı almadığı, 52 hastanın izlemde aritmi tanısı aldığı görüldü. Otuz yedi (%31,4)  hastanın EKO sonucu normaldi. Yirmi altı (%28,3) hastada herhangi bir Holter bulgusu saptanmadı. Hastaların 23'ünde 
xii 
 
(%27,4) sinüs taşikardisi, 21'inde (%25) SVT, 10'unda (%11,9) sinüs bradikardisi, 5'inde (%6,0) uygunsuz sinüs taşikardisi, 5'inde (%6) WPW, 4'ünde (%4,8) uzun QT, 3'ünde (%3,6) AV tam blok, 3'ünde VT, 2'sinde (%2,4) atrial flutter, 2'sinde multifokal atriyal taşikardi (MAT), 1'inde (%1,2) Mahaim tipi preeksitasyon, 1'inde (%1,2) Lown Ganong Levine Sendromu ve 1'inde (%1,2) Jervell Lange Nielsen Sendromu, 1'inde nodal ritm, 1'inde VES, 1'inde (%1,2) refleks bradikardi olduğu görüldü. Hastaların 17'si (%19,5) miyokardit, 15'i (%15,8) pnömoni, 10'u (%10,5) sepsis tanısı aldı. İki hastaya kardiyoversiyon, 1 hastaya kalp pili, 1 hastaya da ICD uygulanmıştır. Yirmibeş (%32) hasta ilk tercih antiaritmik tedaviden, 21 (%27,1) hasta ikinci tercih tedaviden, 4 (%5,1) hasta 3. tercih tedaviden, 1 (%1,3) hasta 4. tercih tedaviden fayda görmüştür. Bir (%1,3) hasta uygulanan antiaritmik tedavilerden fayda görmemiştir. Hastaların 37'si antiaritmik, 18'i antikonjestif tedavi ile taburcu olmuş, 15'i (%13,9) EPS  için, 2'si (%1,9) ICD için yönlendirilmiştir. Hastaların 16'sı (%14,8) kalp dışı sebepler nedeniyle, 5'i (%4,6) kardiyak sebepler nedeniyle, 1'i (%0,9) aritmi nedeniyle "exitus" olmuştur. Ortalama yatış süresi 13 gün olmuştur.  
 Anti aritmik tedavi başarısı %98,7 bulunmuştur. Eşlik eden kardiyak hastalık varlığında %8 hasta şifa ile taburcu olurken %48 hasta''exitus'' olmuştur. Antiaritmik tedavi alan hastaların %68'inin taburculukta antiaritmik tedavi ihtiyacı olmuştur. Eşlik eden kalp dışı hastalık varlığı hastane yatış süresini yaklaşık 13 gün arttırırken, antiaritmik tedavi verilmesi hastane yatışını yaklaşık 7 gün kısaltmaktadır.  
 Sonuç: Yoğun bakım ünitelerinde izlenen çocuklarda gözlenen aritmiler çoğu zaman eşlik eden hastalıkların tedavisi sırasında ortaya çıkmaktadır. Antiaritmik tedavi ihtiyacı taburculuk sonrası çoğu hastada gerekmemektedir. Antiaritmik tedaviye çoğu hastada hızlı yanıt alınmaktadır. Hastanede kalış süresi hem yatış tanısı, hem aritmi tipi, hem de tercih edilen antiaritmik tedaviye verilen yanıt ile ilişkilidir. Hastaların izlemi sırasında gelişen aritmiler, aritmi tanısı ile yatışı yapılan hastalara göre daha iyi prognoz gösterirler.   
Anahtar Kelimeler: Aritmi, Çocuk, Yoğun Bakım, Tedavi, Prognoz.

Abstract:
Aim: The aim of this study was to determine the incidence of arrhythmias in children, to determine the underlying causes, to determine the types of arrhythmias, to determine the frequency of cardioversion, to determine the selected antiarrhythmic drugs, to determine the relationship between the arrhythmia treatment approaches and prognosis retrospectively. 
Method: A total of 78 patients who were hospitalized in the Pediatric Intensive Care Unit of the Health Sciences University Ankara Child Health and Diseases Hematology Oncology Health Research Center between January 2013 and April 2018 were included in the study. History, physical examination, electrocardiography (ECG), echocardiography (ECHO), the results of Holter monitorisation and patient recordings were evaluated. Age, gender, history of drug use, diagnosis of cardiac and non-cardiac disease, diagnosis at admission, cardiac examination findings, accompanying cardiac and non-cardiac diseases, presence of familial heart disease, arrhythmia type, antiarrhythmic treatments and treatment responses, treatments other than antiarrhytmic therapy, hospitalization periods, discharge status and treatment needs after discharge were evaluated. Mechanical ventilation, transfusion, antiepileptic, antihypertensive, antibiotherapy, anticongestive and inotropic treatments were recorded. 
 
 Results: The incidence of arrhythmia was 1.3%. 46 (59%) of the patients were male and 32 (41%) were female. 17 (21.8%) of the patients were between the ages of 2 and 32 (41.0%) between the ages of 2 and 12 and 29 (37.2%) were between 12 and 18 years of age. The mean age at admission was 8.3 years, minimum 1 month, maximum 18 years. 58 of the patients (74.4%) did not have any heart disease. Sixty-six (83.5%) patients did not use any antiarrhythmic drugs. The most common hospitalization diagnosis was 16 (16.7%) myocarditis, 9 (9.4%) pneumonia, 4 (4.2%) cardiac events, 4 (4.2%) epilepsy, 4 (4.2%) septic shock. Thirty-one patients were admitted to the intensive care unit with the diagnosis of arrhythmia. Twenty-six (33.3%) patients were not diagnosed with any arrhythmia during follow-up, and 52 patients were diagnosed 
xiv 
 
with arrhythmias at follow-up. Thirty-seven (31.4%) patients had normal ECHO results. Twenty-six (28.3%) patients had no Holter sign. Sinus tachycardia in 23 (27.4%) patients, SVT in 21 patients (25%), sinus bradycardia in 10 patients (11.9%), inappropriate sinus tachycardia in 5 (6.0%), 5 (6%) WPW, 4 (4.8%) long QT, 3 (3.6%) AV complete block, 3 VT, 2 (2.4%) atrial flutter, 2 ' Multifocal atrial tachycardia, 1 (1.2%) Mahaim type preexitation, 1 (1.2%) Lown Ganong Levine Syndrome and 1 (1.2%) Jervell Lange Nielsen Syndrome, 1 in nodal rhythm, VES in 1, reflex bradycardia in 1 (1.2%). 17 (19.5%) of the patients had myocarditis, 15 (15.8%) had pneumonia and 10 (10.5%) had sepsis. Cardioversion was performed in two patients, cardiac pacemaker in 1 patient and ICD in 1 patient. Twenty-five (32%) patients benefited from the first choice of antiarrhythmic treatment, 21 (27.1%) patients from the second choice treatment, 4 (5.1%) patients from the 3rd preferred treatment and 1 (1.3%) patients from the 4th treatment. One (1.3%) patient did not benefit from antiarrhythmic treatments. 37 of the patients were discharged with antiarrhythmic, 18 with anticongestive therapy, 15 (13.9%) were directed for EPS and 2 (1.9%) were directed for ICD. Sixteen patients (14.8%) had an (exitus) due to non-cardiac reasons and 5 (4.6%) due to cardiac causes and 1 (0.9%) due to arrhythmia. The mean hospital stay was 13 days. The success of anti-arrhythmic therapy was 100%. In the presence of concomitant cardiac disease, 8% of the patients were discharged with recovery and 48% of patients died. 68% of patients receiving anti-arrhythmic therapy required antiarrhythmic treatment at discharge. The presence of a non-cardiac disease increases the duration of hospitalization by about 13 days, while the administration of antiarrhythmic therapy shortens hospitalization by approximately 7 days. 
 Conclusion: The arrhythmias observed in children in intensive care units often occur during the treatment of concomitant diseases. The need for antiarrhythmic therapy is not required in most patients after discharge. Antiarrhythmic therapy is rapidly responding to most patients. The duration of hospitalization is associated with both admission diagnosis, arrhythmia type and the response to preferred antiarrhythmic therapy. The arrhythmias developed during the follow-up of the patients show a better prognosis than the patients who were hospitalized with arrhythmia.  
Keywords: Arrhythmia, pediatric intensive care unit, treatment, prognosis.