Kocaeli ve civarındaki fay geometrilerinin özdirenç ve manyetik yöntemlerle belirlenmesi
Determining  the  fault geometries in Kocaeli and its vicinity by using the electric resistivity and the magnetic methods
Yazar: MOHAMMAD ALAHMAD
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ METİN AŞCI
Kocaeli Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Jeofizik Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2019
Konu: Jeofizik Mühendisliği = Geophysics Engineering
Dizin: Manyetik = Magnetic

Özet:
Kuzey Anadolu Fay Sistemi'nin Marmara Bölgesi'ndeki Kuzey kolunda ve bu kola bağlı geliştiği düşünülen Güney kesimindeki tali faylar üzerinde çeşitli uzunluklarda 11 adet manyetik ölçü yapılmıştır. Aynı faylar üzerinde 19 adet elektrik özdirenç tomografi (ERT) ölçüsü alınmıştır. Bu profiller yüzeyde morfotektonik ve tektonostratigrafik fayların var olduğu lokasyonlarda faylara dik doğrultuda 6795 m manyetik, 6000 m ERT ölçümlerinden oluşmaktadır. Bu ölçümler modellenerek geometrik konumları ortaya konmuştur. Manyetik modellemede ince levha modeli kullanılarak kıtasal kabuğun derinliklerindeki fayların Kuzey'e doğru dalımlı ve 45⁰-60⁰'lik yüksek açılarda oldukları belirlenmiştir. Bu faylar, doğu-batı doğrultusunda sürekli olmayıp segment halindedirler. Piliosen - Holosen döneminde (upper neotektonik) gelişen ve depresyon alanlarında biriken depozitlerin sedimantasyonuna eşlik eden tek ana yapısal faktör Kuzey Anadolu fay zonudur. Bölgedeki kıtasal kabuğun 1300 m derinliğe kadar özdirenç ve manyetik ile belirlenen fay düzlemleri yüzeydeki fay izleri ile birlikte değerlendirildiğinde depresyon alanlarını oluşturan güneydeki fayların, inceleme alanının güneyinden kuzeyine doğru zonlanma gösterdikleri belirlenmiştir. Kuzey Anadolu fay sisteminin birincil kolunun güneyinde yer alan fay düzlemleri, depresyon alanlarına doğru eğim kazanmış faylanma tiplerinin bölgede ana kaynak konumundaki Kuzey Anadolu fay sistemine kabuğun derinliklerinde bağlanabileceğini ve bölgedeki deformasyon şeklinin negatif çiçek yapısı şeklinde olduğunu göstermektedir. Bu yapı Sapanca gölüne doğru çek-ayır havza oluşumuna dönmektedir.

Abstract:
In the North Anatolian Fault System in the Marmara region, 11 magnetic measurements of various lengths were made on the northern fault, as well as on the secondary faults in the southern section, which is thought to be related to this fault. Furthermore, 19 Electrical Resistivity Tomography (ERT) measurements were taken on the same faults. These profiles consist of 6795 m magnetic and 6000 m ERT measurements perpendicular to the faults in the locations where the morphotectonic and tectonostratigraphic faults are present on the surface. These measurements were modeled and their geometric positions were determined. In the magnetic modeling, the thin plate model was used to determine that the faults in the depths of the continental crust were dipped towards the north and at hight angles of 45-60 degrees. These faults are not continuous in the east-west direction but segmented. The only major structural factor accompanied to the sedimentation of deposits accumulated in the depression areas and growing in the Pliocene -Holocene (upper neotectonics) is the North Anatolian fault zone. When the fault planes of the continental crust in the region determined by resistivity and magnetism up to 1300 m depth are evaluated together with the fault traces on the surface, It is determined that the faults in the south which constitute the depression areas show zoning from south to north of the study area. Fault planes located in the south of the primary branch of the North Anatolian fault system support that the faults that have dipped towards the depression areas can be connected to the main tectonic source- the North Anatolian fault system in the deeper parts of the crust- and show that the deformation in the region is in the form of a negative flower structure. This structure turns into a pull-apart basin formation towards Sapanca lake.