Yeni bir sürdürülebilır kalkınma modelı olan bıo-cıty'nın karşılaştırmalı olarak
A comparative analysis of bio-city as a new sustainable development model
Yazar: DOHA SAAD AISSOUS
Danışman: PROF. UFUK FATİH KÜÇÜKALİ
İstanbul Aydın Üniversitesi / Lisansüstü Eğitim Enstitüsü / Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı / Kentsel Yenileme Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2023
Konu: Mimarlık = Architecture

Özet:
Dinamik olarak gelişen kentleşme süreçleri, insanın doğa ile olan bağını giderek zayıflatmaktadır. Kentte yaşayan insanlar doğal habitatlardan uzak olarak yaşamakta, bu durum şehir sakinlerinin yabancılaşmasını artırmakta ve doğal ortamda meydana gelen süreçlerin anlaşılamamasına neden olmaktadır. Kentsel mekanın kullanıcıları, giderek daha fazla doğaya yabancılaşmış, yapay manzaralar içinde, hem gerçek hem de sanal duvarla çevrili yeni dünyalarda yaşamlarını sürdürmektedirler. Sosyal, ekonomik ve küresel ekolojik krizin yaşandığı günümüz dünyasında, doğal çevreden uzak nesillerin gelecekte de büyük problemler ile yüzleşeceği görülmektedir. Biyofiliye dayanan bir Biyobölge fikrinin yaratılması, sürdürülebilir kalkınma için kentsel alanların güçlü potansiyelini ortaya koyabilecek bir fırsattır. Doğal sistemler ile ekonomi, arasındaki ilişkiler biyobileşenler, biyoürünler, biyomühendislik, biyoteknoloji veya biyo-mimarlık gibi yeni terminolojilerin araştırılması gerekliliğini ortaya koymuştur. Kentlerde kentsel üretim alanında sürdürülebilir kalkınma, egemen aktörlerin spekülatif çıkarlarına hizmet etmektedir. Egemen aktörler esas olarak şehrin mevcut dönüşümlerinden sorumludur. Ekolojik veya akıllı şehir teminolojisi özellikle şehircilik çalışmalarında ve mimarlık literatüründe giderek daha fazla vurgulanan yeni kavramlardır. Eko-projelerin dünya çapında hızla yaygınlaşması, kentsel dönüşüm politikasının hızlanmasıyla aynı zamana denk gelmektedir. 
Biyobölgeselcilik, kentsel ve banliyö bölgelerindeki bitki örtüsünün, özellikle yeşil alanların yönetimidir. Biyobölgeselcilik, bu alanlardaki tüm ekolojik sistemler ile kullanıcılar arasındaki karmaşık ilişkilerin göz önüne alınarak uygun planlama ve tasarım kararlarının verildiği bir yaklaşımdır. Biyobölgeselcilik, kentlilerin giderek çeşitlenen ihtiyaçlarını karşılamak ve bunu yaparken sürdürülebilirlik kriterlerine uyumlu kararların alındığı bir çerçeveyi oluşturmaktadır. Optimum kaynak yönetimi ile biyobölgenin tasarımı, gelişmiş çevre kalitesine, birey ve topluluklar için geniş bir hizmet yelpazesine sahip olmalıdır. Böylelikle bireysel ve toplumsal refaha, ülke nüfusunun büyük çoğunluğuna daha sağlıklı ve konforlu bir çevre olanalığı elde etmesine katkı sağlar.

Anahtar Kelimeler:  Biyobölgeselcilik, Kent ormanı, Biyobölgeler, Sürdürülebilir Kalkınma, Yeşil Şehir

Abstract:
Dynamically developing urbanization processes are gradually weakening the bond of man with nature. People living in the city live away from natural habitats, which increases the alienation of city residents and causes an inability to understand the processes occurring in the natural environment. The users of the urban space are living in new worlds that are increasingly alienated from nature, surrounded by artificial landscapes, both real and virtual. In today's world where there is a social, economic and global ecological crisis, it is seen that generations away from the natural environment will face big problems in the future. The creation of the idea of a Bioregion based on biophilia is an opportunity to unlock the strong potential of urban areas for sustainable development. The relationships between natural systems and economics have revealed the necessity of investigating new terminologies such as biocomponents, bioproducts, bioengineering, biotechnology or bio-architecture. Sustainable development in the field of urban production in cities serves the speculative interests of dominant actors. Sovereign actors are mainly responsible for the current transformations of the city. Ecological or smart city termology are new concepts that are increasingly emphasized in urban studies and architectural literature. The rapid spread of eco-projects around the world coincides with the acceleration of the urban transformation policy.
Bioregionalism is the management of vegetation, especially green areas, in urban and suburban areas. Bioregionalism is an approach where appropriate planning and Design decisions are made, taking into account the complex relationships between users and all ecological systems in these areas. Bioregionalism creates a framework in which decisions are made in line with the sustainability criteria to meet the increasingly diverse needs of the citizens. The design of the bioregion with optimum resource management should have improved environmental quality and a wide range of services for individuals and communities. In this way, it contributes to individual and social welfare and the majority of the country's population to achieve a healthier and more comfortable environment.

Keywords: Bio-Regionalism; urban forest; Bio-region, sustainable development, green city...