Rutinin ratlarda metotreksat ile oluşturulan nefrotoksisiteye karşı koruyucu etkisi
The protective effect of rutin against methotrexate induced nephrotoxicity in rats
Yazar: ALİ KAZIM TAMBAĞ
Danışman: DR. ÖĞR. ÜYESİ FİLİZ KAZAK
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi / Sağlık Bilimleri Enstitüsü / Biyokimya (Veterinerlik) Ana Bilim Dalı
Derece: Yüksek Lisans, 2020
Konu: Biyokimya = Biochemistry ; Nefroloji = Nephrology ; Veteriner Hekimliği = Veterinary Medicine
Dizin: Hayvan deneyleri = Animal experimentation ; Metotreksat = Methotrexate ; Nefrotoksisite = Nephrotoxicity ; Oksidatif stres = Oxidative stress ; Rutin = Rutin ; Sıçanlar = Rats ; Veteriner hekimlik = Veterinary medicine

Özet:
Sunulan çalışmada, rutinin metotreksat kaynaklı nefrotoksisite rat modelinde böbrek
dokusu üzerine olası koruyucu etkilerinin araştırılması amaçlandı.
Çalışmada 24 adet, 2 aylık, erkek Wistar Albino rat kullanıldı. Kontrol, Rutin,
Metotreksat (Met), Metotreksat+Rutin (Met+Rutin), her bir grup için n=6 olup, 4 grup
oluşturuldu. Kontrol ve Met gruplarına distile su (0,5 ml/rat), Rutin ve Met+Rutin gruplarına
ise rutin 50 mg/kg/gün (0.5 ml distile suda çözdürülerek) oral gavaj yoluyla 15 gün boyunca
verildi. Ayrıca, Kontrol ve Rutin gruplarına %0.9'luk serum fizyolojik (0.5 ml/rat), Met ve
Met+Rutin gruplarına metotreksat 20 mg/kg tek doz i.p. olarak çalışmanın 8. gününde
uygulandı. Çalışmanın 16. gününde tüm ratlar sakrifiye edilerek, böbrek dokuları çıkarıldı.
Böbrek dokularında biyokimyasal olarak 8-OHdG, MDA, TOK, TAK ve tGSH düzeyleri,
G6PD ve GPx aktiviteleri belirlendi. Ayrıca, böbrek dokularında histopatalojik muayene
yapıldı.
Böbrek dokusunda Met+Rutin grubunda, Met grubuna göre MDA düzeylerinde
önemli düzeyde artış belirlendi (p<0,05). Met+Rutin grubunda hem Kontrol hem de Rutin
grubuna göre TOK düzeylerinde önemli düzeyde artış gözlendi (p<0,05). Met+Rutin
grubunda hem Kontrol hem de Met gruplarına göre TAK düzeylerinde önemli düzeyde
azalış bulundu (p<0,05). Rutin grubunda GPx aktivitesi, kontrol grubuna göre anlamlı azalış
gösterdi (p<0,05). Histopatolojik incelemeler sonucunda, makroskopik olarak Met grubunda
böbreklerin hafif şişkin olduğu ve normalden daha açık renkte olduğu gözlemlendi. Diğer
gruplarda ise böbrekler makroskopik olarak normal görünümde olup, aralarında bir fark
gözlenmedi. Met+Rutin grubunda oluşan böbrek doku hasarlarının, Met grubuna kıyasla
azaldığı belirlendi. Rutin grubunda tubuller, tubul epitelleri ve glomerüller normal histolojik
yapısında gözlendi. Met grubunda ise, tubul epitellerinde geniş alanlar halinde parankimden
hidropiğe varan dejeneratif değişiklikler mevcuttu. Ayrıca, Met grubunda böbrek dokusunda
küçük odaklar halinde mononüklear yangısal hücre infiltrasyonu gözlendi. Met+Rutin grubu
ratların tubul epitellerinde, Met grubunda belirlenen, parankimden hidropiğe varan
dejeneratif değişikliklerin olmadığı, sadece hafif dejeneratif değişiklikler olduğu görüldü.
Sunulan çalışmada metotreksatın böbrek dokusunda hasara neden olduğu ve rutinin
metotreksat kaynaklı nefrotoksisiteyi koruyucu ve iyileştirici etkisi belirlendi.
Anahtar kelimeler: Rutin, metotreksat, nefrotoksisite, oksidatif stres

Abstract:
In this study, it was aimed to investigate the possible protective effects of rutin on
kidney tissue in methotrexate-induced nephrotoxicity rat model.
Twenty four Wistar Albino rats (2 months old, male) were divided randomly into
four groups (n = 6) as Control, Methotrexate (Met), Rutin, Methotrexate+Rutin
(Met+Rutin). Control and Met groups were given distilled water (0.5 ml / rat), and the Rutin
and Met+Rutin groups were given rutin 50 mg/kg/day (dissolved in 0.5 ml distilled water)
by oral gavage for 15 days. Met and Met+Rutin groups were administered a single dose of
methotrexate 20 mg/ kg/i.p. on the 8th day of the study. All rats were sacrificed and kidney
tissues were removed on the 16th day of the study. The levels of 8-OHdG, MDA, TOS, TAS,
tGSH and the activities of G6PD and GPx in kidney tissues were determined biochemically.
In addition, histopathological examination was performed in kidney tissues.
MDA level increased in Met+Rutin group compared to Met group was determined
(p<0.05). A significant increase in TOS levels was observed in Met+Rutin group compared
to both Control and Rutin group (p<0.05). A significant decrease was found in TAS levels
in Met+Rutin group compared to both Control and Met groups (p<0.05). The GPx activity
in Rutin group decreased significantly compared to Control group (p<0.05). As a result of
histopathological examinations, it was observed that the kidneys were macroscopically
slightly swollen and its color was lighter than normal in Met group. In the other groups, the
kidneys were in normal structure, macroscopically. In Met group, there were degenerative
changes in the tubular epithelium, ranging from parenchyma to hydropic, in wide scope. In
addition, small foci mononuclear inflammatory cell infiltration in the kidney tissue was
observed in Met group. In rutin group, tubules, tubular epithelium and glomeruli were
observed in normal histological structure. It was determined that kidney tissue damage
determined in Met group was decreased in Met+Rutin group; there were no degenerative
changes in the tubular epithelium of the Met+Rutin group, and only mild degenerative
changes were observed rather than hydropic degeneration seen in Met group.
In the present study, it was determined that methotrexate caused damage in kidney
tissue and rutin had protective and healing effect on methotrexate-induced nephrotoxicity.