Bal arısı kolonilerinde (Apis mellifera L.) arı akarı (Varroa destructor Anderson&Trueman) ile mücadelede bazı organik bileşiklerin etkinlikleri ile bunların baldaki kalıntı düzeyleri
Efficacy of some organic compounds against bee mite (Varroa destructor Anderson&Trueman) in honey bee (Apis mellifera L.) colonies and residue levels in honey
Yazar: BERNA EMSEN
Danışman: PROF. DR. FERAT GENÇ
Atatürk Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Zootekni Ana Bilim Dalı
Derece: Doktora, 2008
Konu: Ziraat = Agriculture
Dizin: Antienfektif ajanlar = Anti infective agents ; Bal arısı = Honey bee ; Kalıntılar = Residues ; Oksalik asit = Oxalic acid ; Verim = Yield

Özet:
Bal arısı kolonilerinde arı akarı (Varroa destructor) ile mücadelede üç farklı metotla uygulanan thymol, oksalik asit ve thymol-oksalik asit karışımının etkinliği ve koloni gelişimine olan etkileri araştırılmıştır. İlaçlar toz olarak, şeker şurubu ile sulandırılıp arılar üzerine damlatılarak ve alkolde çözündürülüp emici köpüklere emdirilerek uygulanmıştır. İlaçlama sonrası en iyi sonuçlar thymol toz (%89.98) ve thymol emici köpük grubunda (%77.15) elde edilmiştir. En düşük etkiler (<%50) ise oksalik asit muamele gruplarında olmuştur. Tüm muamele gruplarında, ilaç uygulamalarından sonraki ilk üç günde yüksek oranda akar ölümü görülmüş ancak ilaçlar üç günden sonra thymol toz metodu hariç etkinliklerini kaybetmişlerdir.Kovanlardan toplanan bal örneklerinde tespit edilen thymol kalıntı miktarı, thymol toz grubunda 0.021-0.288 mg/kg, thymol şeker şurubu karışımında 0.088-0.301 mg/kg ve thymol emici köpük grubunda 0.041-0.277 mg/kg arasında değişmiştir. Balda oksalik asit kalıntı miktarları ise 6.63-34.99 mg/kg arasında olmuştur. İlaçların karışımında thymol için baldaki kalıntı miktarları, 0.037-0.319 mg/kg ve oksalik asit için 6.63-34.28 mg/kg arasında değişmiştir. Bu sonuçlar Dünya Sağlık Örgütü'nün bu pestisitler için kabul edilebilir limitlerinin altında kalmıştır.

Abstract:
Effects of thymol, oxalic acid and thymol-oxalic acid applied with three different delivery methods for the control of the honey bee parasitic mite Varroa destructor and colony growth parameters were evaluated. The miticides were applied as dust, diluted in sugar syrup trickled onto the bees and dissolved in ethanol embedded in vermiculite blocks. The best results were obtained with thymol applied in dust (89.98%) and in vermiculate (77.15%). The lowest efficacies were those of the oxalic acid treatments (<50%). All of the treatments caused high mite mortality within the first three days after each miticide application, but lost most of their efficacy after three days of miticide applications, except when thymol applied in dust.Residues of thymol found in honey collected from the beehives ranged from 0.021 to 0.288 mg/kg for thymol in dust, from 0.088 to 0.301 mg/kg for thymol solution in sugar syrupe, and from 0.041 to 0.277 mg/kg for thymol solution in vermiculate. The range of oxalic acid content in honey was 6.63-34.99 mg/kg in oxalic acid treated groups. Residues of combination of products found in honey varied from 0.037-0.319 mg/kg for thymol and 6.63-34.28 mg/kg for oxalic acid. These results stayed under the acceptable limit of the World Health Organization.