Revaskülarizasyon tedavisinde değişik seviyelerde uygulanan kalsiyum silikat içerikli ajanın nanosızıntı ve kırılma direnci üzerine etkisi
The effect of different levels of calcium silicate agent on nanoleakage and fracture resistance in revascularization treatment
Yazar: ESİN GÜNAL
Danışman: DOÇ. DR. TUĞBA BEZGİN
Ankara Üniversitesi / Diş Hekimliği Fakültesi / Pedodonti Ana Bilim Dalı
Derece: Diş Hekimliği Uzmanlık, 2020
Konu: Diş Hekimliği = Dentistry
Dizin: Dental stres analizi = Dental stress analysis ; Dental sızma = Dental leakage ; Diş kırıkları = Tooth fractures ; Endodonti = Endodontics ; Kemik rejenerasyonu = Bone regeneration ; Kök kanal dolgu materyalleri = Root canal filling materials ; Kök kanal tedavisi = Root canal therapy ; Radyografi-dental = Radiography-dental

Özet:
Bu tez çalışmasında; simüle edilmiş immatür dişlerde uygulanan revaskülarizasyon tedavisinde kalsiyum silikat içerikli ajanın kökün değişik seviyelerinde değişik kalınlıklarda kullanımı sonrası, dişlerde görülen nanosızıntının mikro-BT cihazı ile, dişlerin kırılganlıklarına etkilerinin ise universal test cihazı ile kökün tamamen kalsiyum silikat ajan ile doldurulduğu ve immatür diş olarak simüle edilmiş ama işlem uygulanmamış dişlerle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 80 adet çürüksüz daimi üst orta keser diş rastgele 3 çalışma, 1 pozitif ve 1 negatif olmak üzere toplam 5 gruba (n=16) ayrılmıştır. Örneklerin immatür dişleri simüle edecek şekilde prepare edilmesinin ardından çalışma gruplarındaki dişlere, rejeneratif endodontik tedaviyi yansıtacak şekilde sırasıyla 2 mm kalınlığında MTA-Angelus, 4 mm kalınlığında MTA-Angelus ve 2 mm kalınlığında MTA-Angelus + 2 mm kalınlığında RMCİS kanal içi tıkama bariyeri olarak yerleştirilmiştir. Pozitif kontrol grubundaki dişlerin kök kanallarının tamamı MTA-Angelus ile doldurulurken; negatif kontrol grubundaki dişlerin kök kanallarına herhangi bir restorasyon materyali yerleştirilmemiş, sadece koronal restorasyonları yapılmıştır. Örnekler, gümüş nitrat ve fotoğraf geliştirici solüsyonlarda bekleme sürelerinin ardından mikro-BT cihazı ile taranmış, elde edilen kesitsel görüntüler yapılandırılarak üç boyutlu görüntüler elde edilmiş ve görüntüler kök kanallarında izlenen nanosızıntı hacimleri açısından incelenmiştir. Daha sonra örnekler akrilik rezin blokların içerisine gömülerek universal test makinesinde kırılma direnci testine tabi tutulmuş, kırılma anındaki pik makaslama kuvvetleri kaydedilmiştir. Gruplar, gösterdikleri nanosızıntı değerleri açısından birbirleri ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,001). Median nanosızıntı yüzdesi değerlerinin çoktan aza doğru negatif kontrol grubu, birinci çalışma grubu (2 mm MTA), üçüncü çalışma grubu (2 mm MTA+2 mm RMCİS), ikinci çalışma grubu (4 mm MTA) ve pozitif kontrol grubu şeklinde sıralandığı görülmüştür. Beş grup arasında anlamlı farklılığı yaratan ikili gruplara bakıldığında ise birinci çalışma grubuyla ikinci çalışma grubu (p=0,005), birinci çalışma grubuyla pozitif kontrol grubu (p<0,001), ikinci çalışma grubuyla üçüncü çalışma grubu (p=0,002), ikinci çalışma grubuyla negatif kontrol grubu (p<0,001), üçüncü çalışma grubuyla pozitif kontrol grubu (p<0,001) ve pozitif kontrol grubuyla negatif kontrol grubu (p<0,001) arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Gruplar median kırılma dirençleri yönünden karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p=0,001). Pozitif kontrol grubunun (MTA ile tam kanal dolumu) median kırılma direnci değerlerinin, çalışma gruplarına ve negatif kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı ölçüde daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Diğer gruplar arasında ise median kırılma dirençlerinin çoktan aza üçüncü çalışma grubu (2 mm MTA+2 mm RMCİS), ikinci çalışma grubu (4 mm MTA), birinci çalışma grubu (2 mm MTA) ve negatif kontrol grubu (kök-kanal dolgusu yapılmamış dişler) şeklinde sıralandığı görülmüştür. Bu gruplar arasında median kırılma dirençleri yönünden istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır (p>0,05). RET'de, estetiğin önem kazandığı anterior dişlerde, hem MTA'nın renklenme etkisinin önüne geçmek hem de dişin kırılma direncine olan olumlu etkisi sebebiyle kök kanalında MTA'nın üzerine RMCİS'in kullanımı makul gibi gözükse de, uygun olmayan nanosızıntı değerleri açısından kök kanalında koronal tıkama materyali olarak sadece MTA kullanılması, RMCİS'in kaide materyali olarak dişin kron kısmına yerleştirilmesi önerilmektedir. Hem nanosızıntı hem de kırılma direncine olan olumlu etkilerinden dolayı MTA'nın kök kanalında koronal tıkama materyali olarak 4 mm kalınlıkta yerleştirilmesi uygundur.

Abstract:
In this thesis study; after the use of calcium silicate agent at different levels of the root in different thicknesses in revascularization treatment applied in simulated immature teeth, it was aimed that to evaluate the effect on nanoleakage of teeth with micro-CT device and on the fragility of teeth in comparison with teeth that were simulated as immature teeth but were not treated with a universal test device where the root was completely filled with calcium silicate agent. Eighty extracted sound maxillary central incisors were randomly divided into 5 groups (n=16) such as 3 study, 1 positive control and 1 negative control. After preparation of the specimens to simulate immature teeth, to reflect regenerative endodontic treatment 2 mm of MTA-Angelus, 4 mm of MTA-Angelus and 2 mm of MTA-Angelus + 2 mm of RMGIC were placed as a coronal barrier into the root canals of the teeth in study groups respectively. While the whole root canals of teeth in positive control group were filled with MTA-Angelus; no restoration material was placed in the root canals of teeth in the negative control group, these teeth were only restored coronally. Samples were scanned with a micro-CT device after holding times in silver nitrate and photo-enhancing solutions. The three-dimensional images were obtained by structuring the cross-sectional images obtained and the images were examined in terms of the nanoleakage volumes observed in the root canals. Then, specimens were embedded in acrylic resin and were loaded in an universal testing machine and the peak loads up to fracture were recorded. A statistically significant difference was found when the groups were compared with each other in terms of their nanoleakage values (p<0,001). It was observed that the median nanoleakage percentage values ranged from high to low as negative control group, first study group (2 mm MTA), third study group (2 mm MTA+2 mm RMGIC), second study group (4 mm MTA) and positive control group. Considering the pairs that created a significant difference between the five groups, the difference between the first study group and the second study group (p=0,005), the first study group and positive control group (p<0,001), the second study group and third study group (p=0,002), the second study group and negative control group (p<0,001), the third study group and positive control group (p<0,001) and the positive control group and negative control group (p<0,001) was found to be statistically significant. When the groups were compared in terms of their median fracture strength, a statistically significant difference was found (p=0,001). It was determined that the median fracture resistance values of the positive control group (full root canal filling with MTA) were statistically significantly higher compared to the study groups and the negative control group (p<0,05). Among the other groups, the median fracture resistances were ranked from high to low as the third study group (2 mm MTA+2 mm RMGIC), the second study group (4 mm MTA), the first study group (2 mm MTA) and the negative control group (teeth with no root canal fillings). There was no statistically significant difference between these groups in terms of median fracture strength (p>0,05). In regenerative endodontic treatments, although it seems reasonable to use RMGIC on MTA in the root canal due to both preventing the coloring effect of MTA in anterior teeth, where aesthetics are important, and its positive effect on the fracture, in terms of inappropriate nanoleakage values it is recommended that only MTA should be used as a coronal barrier material in the root canal, and RMGIC should be placed on the crown of the tooth as the base material. Due to its positive effects on both nanoleakage and fracture resistance, it is appropriate to place MTA in 4 mm thickness as a coronal obturation material in the root canal.